Jaka jedność? - Kazania, kościół w Wejherowie, podcast biblijny, streszczenie Biblii\nKościół w Wejherowie\nKazania na różne tematy\nKazanie 3autor: kazaniawejherowo.pl11 miesięcy ago\nKazanie Pawła Jurkowskiego pt. “Jaka jedność?” poświęcone jest analizie i kontemplacji słów apostoła Pawła z Drugiego Listu do Koryntian w kontekście całej Ewangelii.\n00:00Ewangelia Jana 17:11 16:171 List do Koryntian 1:10 20:48List do Galacjan 6:8 35:08List do Rzymian 17:18 42:371 List do Koryntian 11:18 59:36List do Efezjan 4:1 63:59List do Rzymian 15:5 68:232 List do Koryntian 13:11 70:56List do Filipian 1:27\nPrzepisywanie pliku audio jest automatyczne, dlatego zawierać może błędy, literówki i służy raczej do odnajdywania danego fragmentu kazania, niż do czytania go w formie tekstowej.\nEwangelia Jana 17. Rozdział.\nPrzeczytamy kilka wierszy stego długiego rozdziału, gdzie mamy zapisaną modlitwę Pana Jezusa o nas o cały swój kościół.\nPrzeczytajmy wiersz 11 2 część tego wiersza i później wiersze od 21 do 23.\nJeden pan Jezus modli się swoich uczniów, modli się o swój Kościół słowami, ojcze Święty.\nZachowaj ich w twoim imieniu, które objawiłeś przeze mnie.\nAby byli jedno jak my.\nI od wiersza 21. Pragnę, by wszyscy byli jedno jak ty ojcze jak ty, ojcze we mnie, a ja w tobie.\nNiech oni w nas.\nAby świat przez to uwierzył?\nŻe ty mnie posłałeś?\nJa im dałem chwałę, którą ty mi dałeś, aby byli jedno, jak my jedno jesteśmy.\nJa w nich, a ty we mnie?\nNiech się staną. Doskonali w jedności, aby świat przez to poznał, że ty mnie posłałeś.\nI u Kochałeś ich tak, jak u kochałeś mnie.\nJest to modlitwa, do której dzisiaj często ludzie się odwołują, mówiąc o jedności, o potrzebie jedności kościoła.\nWiecie, że wśród chrześcijan mamy ogromne rozczłonkowanie i chrześcijanie próbują się jednoczyć na różne sposoby.\nMamy różnego rodzaju ruch ekumeniczne modlitwy, ekumeniczne spotkania ekumeniczne, próby zjednoczenia chrześcijan.\nJak wiecie, wielu z was wie w ostatnich dniach byłem na takim spotkaniu braterskim, gdzie przyjechało nas koło 70. Nie wiem, nie liczyłem, ile tam było, ale między 60, 70 osób, myślę, było.\nBraci z różnych stron z różnych kościołów z różnych denominacji.\nCzy też niezwiązanych z żadnymi denominacja mi tak jak my tutaj nie jesteśmy częścią żadnej denominacji. Jesteśmy zupełnie niezależną społecznością.\nZjechaliśmy się razem, by tak jak to czynimy regularnie przez tą pandemię, teraz tego nie robiliśmy przez 1,5 roku, ale wcześniej przez kilkanaście lat.\nRegularnie co 3 miesiące spotykamy się na post i modlitwa. Spotykamy się, by się wzajemnie.\nBudować w wierze, zachęcać, pobudzać do pobożności i dążyć do jedności.\nDo Wspólnoty ducha, do jedności, myśli Poznania zrozumienia.\nRozmawiamy ze sobą, modlimy się razem. Rozważamy boże słowo.\nJednym z tematów, który był poruszony, był właśnie temat jedności tego, na czym polega prawdziwa jedność.\nJakiej modlitwy mamy, jakiej jedności mamy szukać w kościele i to mnie zainspirowało, by podzielić się z wami moim zrozumieniem tego tematu, moim podejściem do tego tematu.\nW tym fragmencie widzimy Pana Jezusa, który gorąco modli się o jedność jego uczniów, aby byli doskonale zjednoczeni, tak jak on sam jest doskonale zjednoczony ze swoim ojcem.\nMiędzy jezusem a ojca nie ma żadnego rozdźwięku.\nBoży SYN i Bóg ojciec stanowią absolutną doskonałą jedność, w której nie ma żadnego rozdźwięku.\nI Jezus o taką modlą o taką jedność modli się o swój Kościół, żeby byli jedno tak jak on jest jedno z ojcem, żeby doszli do takiej jedności.\nI mam w związku z tym 3 pytania.\nSpróbują odpowiedzieć z pewnością nie wyczerpująco.\nAle chcę z Wami wspólnie zastanowić się nad tymi 3 pytaniami. Po pierwsze, czy modlitwa Pana Jezusa została wysłuchana?\nCzy Bóg ojciec?\nNa tę modlitwę swojego syna?\nCzy jego kościół jest jedno i czy staje się jednością z jezusem i z ojcem i czy ostatecznie będzie?\nW doskonałej jedności.\nŻeby na to pytanie odpowiedzieć, musimy odpowiedzieć na 2 pytanie, czyli.\nO jaką jedność modlił się Jezus?\nCzy o taką, o którą my dzisiaj zabiegamy? Czy szeroko pojęty Kościół zabiega?\nW swoich ekumenicznych wysiłkach.\nCzy o jedność, jaka jest reprezentowana w niektórych grupach religijnych, jak świadkowie Jehowy, gdzie Wszystko jest takie samo we wszystkich krajach, gdzie mamy jakąś centralną władzę, która wszystkim nakazuje czynić i postępować w taki sam sposób? I ta ich jedność jest jedno litością.\nO jaką jedność modlił się pan Jezus?\nI na sam koniec chciałbym wezwać nas.\nDo zrobienia wszystkiego, co w naszej gestii leży.\nByć częścią odpowiedzi.\nNo modlitwę naszego pana?\nCo możemy zrobić? To jest moje 3 pytanie, co możemy zrobić, aby być częścią odpowiedzi na modlitwę naszego pana?\nW jaki sposób my tutaj możemy budować jedność?\nI z tym się wiążą różne jeszcze pomniejsze pytania.\nBudowaliśmy tę jedność, czy ją rozbijaliśmy?\nJak wygląda nasza postawa wobec Kościoła Bożego wobec braci i sióstr?\nI jak przykładamy się do tego, żeby jego kościół był jednym, tak jak Jezus się modlił.\nI co zamierzamy z tym zrobić?\nNa całym świecie dzisiaj istnieje około 50000 chrześcijańskich wyznań.\n1000 tylu ilu mieszkańców wejherowa tyle mamy chrześcijańskich wyznań na całym świecie.\nRóżnych denominacji różnych ugrupowań różnych kościołów.\nWewnątrz tych ugrupowań.\nNie ma Wielkiej jednolitości.\nAle wewnątrz tych 50000 ugrupowań jest wiele odmienności i pomniejszych odłamów.\nRuch protestancki jest najbardziej rozczłonkowana tą oficjalną formą chrześcijaństwa, licząc dziesiątki 1000 odłamów.\nWewnątrz wielkich protestanckich denominacji mamy ogromne spektrum odmienności.\nKościół Ewangelicki Kościół Anglikański Kościół Baptystów czy Kościół Zielonoświątkowy nie stanowią jednolitych ugrupowań, ale wewnątrz tych denominacji mamy cały wachlarz różnorodności.\nSą charyzmatyczni baptyści i anty charyzmatyczni są konserwatywni baptyści i liberalni baptyści są baptyści pełnej Ewangelii.\nKamińscy baptyści kładący akcent na suwerenność Boga i są baptyści wolnej woli to tylko kilka przykładów i nie mam nic do baptystów. To samo ma miejsce wśród zielonoświątkowców, anglikanów i innych denominacji protestanckich.\nMamy mnóstwo odmian.\nBaptystów zielonoświątkowców, anglikanów prezbiteriatu w Metodystów Adwentystów i wielu innych.\nTe kościoły nie są jednolite, chociaż mają jakieś tam wspólne wyznanie wiary. Tak, jeśli pójdziemy do jednej społeczności i odwiedzimy tydzień później następną, zobaczymy wiele różnic. Może nam się uda, że będą podobne w jakiś spos.\nAle jest naprawdę ogromny wachlarz odmienności w tych ewangelicznych kościołach i protestanckich. Ogólnie rzecz biorąc, ale to samo dotyczy Kościoła Rzymskokatolickiego, który chociaż formalnie stanowi jedną całość, wewnętrznie jest podzielony i rozczłonkowany są konserwatywni i liberalni katolicy.\nSą pro papiescy katolicy i są anty papiescy katolicy. Nawet w naszym kraju coraz więcej katolików mówi otwarcie przeciwko papieżowi.\nSą charyzmatyczni katolicy i nawet ultra charyzmatyczni katolicy oraz katolicy, którzy otwarcie walczą z wszelkimi przejawami ruchów charyzmatycznych, twierdząc, że pochodzą one z piekła.\nW łonie Kościoła Rzymskokatolickiego mamy tak odmienne stanowiska.\nSą rzymscy rzymskokatoliccy teologowie otwarcie popierający teorię wielkiego wybuchu i teorię ewolucji oraz są też gorliwi jej przeciwnicy w kościele rzymskim.\nWśród rzymskich katolików jest wiele odmienności teologicznych i masa różnych, specyficznych, lokalnych odmian obrzędowości, jak na przykład w naszym kochanym Wejherowie mamy specyficzną odmianę katolicyzmu, gdzie w podczas jednego ze świąt mamy tańczące obrazy skłaniające się sobie kręcące się w kółko prawie walczące ze sobą możecie zobaczyć na youtubie, jeśli nie widzieliście tego.\nTakiego katolicyzmu nie spotkacie w żadnej innej części naszego kraju, tylko tu lokalnie mamy taką odmianę kultu maryjnego i kultu obrazów.\nKościół rzymski w wielu regionach Ameryki Łacińskiej w ogóle nie przypomina Kościoła rzymsko katolickiego w Ameryce Północnej czy w Australii.\nTam te kościoły są bardziej podobne do naszego w Australii pójdziecie do wielu kościołów rzymskokatolickich. Żadnych obrazów, żadnych figur. Ksiądz normalnie ubrany.\nŚpiewają tę pieśń i comy ksiądz Biblia głosi.\nCoś zupełnie innego, nie, a w Ameryce Łacińskiej. Co tam spotkacie? Jakieś straszne, potworne maszkary, która oni noszą w swoich pochodach kult zmarłych do tego stopnia, że to przypomina jakieś średniowieczne pogaństwo. Karmienie zmarłych świętych, nie wyobrażalne formy, jakieś ciemności.\nNiektóre lokalne rzymsko katolickie obrzędy ściśle związane z pierwotnymi pogańskimi wierzeniami afrykańskich plemion, budzą strach i odrazę wśród europejskich rzymskich katolików, a znowu dla tamtych afrykańskich rzymskich katolików. Odmiana europejskiego katolicyzmu jest postrzegana jako zimna, sformalizowana.\nW szeroko pojętym łony chrześcijaństwa.\nMamy też pomniejsze sekty, jak właśnie świadkowie Jehowy czy mormoni, które na zewnątrz prezentują się jako monolity i stosują różne formy zarządzania i kontroli, aby utrzymywać wewnętrzną jedność, ale to tylko pozory jedności.\nJeśli znacie ludzi, którzy wyszli z tych opresyjnych sekt, to wiecie, ile tam jest niepewności i tłumionych ukrywanych wątpliwości co do słuszności poglądów i praktyk, które mają tam miejsce.\nA więc jest to fałszywa jedność, pozorna jedność, jedność, którą chlubią się przed tym światem przed ludźmi, do których idą i mówią, zobaczcie, my jesteśmy jedno.\nAle jak tam pójdziesz, to przekonasz się na czym oparta jest ta jedność, na jakim reżimie, na jakim zastraszeniu, na jakich formach opre sji członków tej organizacji, czy tych organizacji i im podobnych.\nA więc niektórzy budują jedność siłą.\nPierwotny chrześcijański kościół był.\nO, którą modlił się pan Jezus?\nOtwórzmy pierwszy list do koryntian, pierwszy rozdział.\nPierwszy list do koryntian pierwszy rozdział i przeczytajmy od 10 wiersza.\nApostoł Paweł mówi, proszę więc bracia.\nPrzez imię naszego Pana Jezusa Chrystusa.\nŻebyście wszyscy to samo mówili, dosłownie tam jest napisane, żebyście wszyscy wyznawali to samo, żeby nie było tak, że jeden wyznaje to a 2 wyznaje coś innego.\nMówi, proszę was.\nŻebyście mówili to samo i żeby nie było wśród was rozłamów.\nAle abyście byli zespoleń i zjednoczeni jednakowym myśleniem, żebyście tak samo myśleli.\nI jednakowym, zdaniem żebyście dochodzili do tych samych wniosków.\nDlaczego Paweł to mówi?\nDlatego, że tak nie było?\nDlatego, że nie myśleli tak samo nie mówili tego samego.\nI nie mieli jednego zdania, mieli odmienne zdania na różne tematy i wyrażali to.\nI kłócili się i dzielili się o tym mówią następne wiersze. Zobaczcie, doniesiono mi bowiem o was.\nMoi bracia przez Domowników chloé, że są wśród was spory, a więc byli donosiciele w pierwszym kościele.\nBracia i siostry z domu Chlo i, którzy pojechali do Pawła i mówią, jest tak źle jest są podziały, są kłótnie w naszym zborze. Pomóż nam.\nCzasami są wiecie, donosicielstwo jest, jest czymś okropnym, ale są sytuacje, w których jak to nie możemy sami poradzić z czymś, to musimy pójść do kogoś i poprosić o pomoc. I to jest taka dobra forma donosicielstwa. Kiedy idziemy do mądrego człowieka.\nDo brata lub siostry i donosimy na sytuację w naszym domu. Na przykład, że nie dajemy sobie Rady, potrzebujemy pomocy, potrzebujemy porady.\nNie radzimy sobie w zborze z tym, czy w tamtym i szukamy pomocy braci, żeby nam pomogli.\nTak zrobili domownicy chloé i skorym DU poszli do Pawła i donieśli mu, że w ich zborze są spory i dalej. Paweł wyjaśnia, na czym to polega. Mówię to dlatego.\nŻe każdy z was twierdzi, ja Jestem Pawła, ja Jestem apollos, a ja Jestem kleofasa.\nA ja Chrystusa.\nA więc jak widzimy, zbór się podzielił na stronników różnych apostołów i samego Chrystusa ci byli w tej najlepszej grupie. Można powiedzieć, chociaż obawiam się, że w tej sytuacji to była tylko jedno ze stronnictw.\nI Paweł pyta, czy Chrystus jest podzielony?\nCzy Chrystus jest podzielony, czy on jest tak rozczłonkowany jak wy czem? Nie stanowicie jedność i czemu nie myślicie tak samo? Czemu nie wyznajecie tego samego, o co chodzi? W czym jest problem?\nNo studiowaliśmy tutaj cały ten pierwszy list do koryntian i widzieliśmy, jakie tam były problemy. Rozdział po rozdziale rozdział po rozdziale Studiowaliśmy i Widzieliśmy, jakie tam były problemy.\nO co oni się kłócili, jak siedzieli do tego stopnia? Niektórzy się kłócili, że szli do świeckich sądów.\nSądzić się z bratem o jakieś majątkowe sprawy?\nTak wyglądał pierwotny kościół w koryncie, ale czy tylko w koryncie był taki problem? Otwórzmy list do Galacjan pierwszy rozdział.\nList do Galacjan pierwszy rozdział Czytajmy od 6 do 8 wiersza.\nPaweł mówi do nich, dziwię się, że tak prędko dajecie się odwieść od tego, który was powołał w łasce Chrystusa do innej Ewangelii do innej dobrej nowiny, czyli Paweł zakładał zbór Galactic. Głosił im ewangelię, czyli dobrą nowinę o zbawieniu w jezusie chrystusie oni ją przyjęli.\nDo czasu, kiedy nie przyszli kolejni mieniący się apostołami i zaczynali głosić inną dobrą nowinę inną ewangelię. O tym, że Chrystus nie wystarczy, że jeszcze coś trzeba dołożyć, trzeba się obrzezać.\nTrzeba zachowywać prawo mojżeszowe. Trzeba obchodzić Szabat, trzeba jeść odpowiednie rzeczy, a innych nie jeść. Trzeba przestrzegać świąt żydowskich obchodzić.\nNowie księżyca i tak dalej i tak dalej o tym dalej czytamy w tym liście, więc wiemy, jaki był problem.\nI Paweł mówi.\nGłoszą wam inną, mówimy, a wy tak prędko dajecie się odwieść.\nMówi jednak nie ma innej Ewangelii, nie ma innej dobrej nowiny. Są tylko pewni ludzie, którzy was niepokoją i chcą przekręcić.\nTo, co przekazał nam Chrystus?\nAle choćby nawet ktoś z nas, albo sam Anioł z nieba głosił wam ewangelię inną od tej, którą my wam przekazaliśmy. Niech będzie przeklęty.\nApostoł Paweł mówi ta ewangelia, którą my wam przynieśliśmy, jest tą pierwotną Ewangelią, którą głosił Chrystus i powołał swoich apostołów, wiernych świadków jego życia, jego męki, jego śmierci, jego zmartwychwstania.\nI mówimy tą ewangelię wam przekazaliśmy. Teraz przychodzą do was jacyś inni ludzie i wy im wierzycie i dajecie się odwieść się tej od tej Ewangelii, co oczywiście powoduje napięcia w zborze, co oczywiście powoduje spory podziały.\nNo bo ci już nie wierzą. Niektórzy z nich już nie wierzą tej pierwotnej Ewangelii, ale wierzą tej nowej Ewangelii.\nI Paweł mówi, że choćbyśmy to my sami nawet przyszli do was i teraz wam mówili coś innego niż to, co wam mówiliśmy na początku, albo nawet jak by wam się ukazał jakiś Anioł z nieba.\nSłyszycie te słowa? Choćby matka boska się objawiła, choćby nie wiadomo, jaka święta zjawa się objawiła i mówiła coś innego niż to, czego nauczał Jezus Chrystus. Paweł mówi, niech będą przeklęci.\nBardzo silne słowa, nie moje słowa, słowa Apostoła Pawła Powane powołanego przez Jezusa Chrystusa do głoszenia tej prawdziwej Ewangelii mówi, nie ma miejsca na inną Ewangelię, nie ma miejsca na innego Chrystusa niż tego, którego wanny głosiliśmy. Ktokolwiek to czyni, niech będzie przeklęty, to znaczy odrzucony.\nWyłączony spośród Was nie przyjmujcie tego nie słuchajcie tego. Wrzucie takiego, który by coś takiego wam głosił.\nAle niestety Kościół już w pierwszych wiekach, jak widzimy, był skłonny słuchać takich ludzi, przyjmować nauki odstęp zé niezgodne z Ewangelią Pana Jezusa, niezgodna, niezgodnych z nauką apostolską ludzi, którzy nie mieli żadnego osobistego kontaktu z jezusem chrystusem, ale którzy weszli do Kościoła i sobie uzurpował Ali autorytet apostolski, którego pan Jezus im nie nadał.\nI głosili zwodnicze nauki, a inni jak widzimy z łatwością, to przyjmowali. Słuchali ich tak, jakby ich głos był głosem Boga, a nie był był głosem zwodziciela głosem szatana i robiły się rozdźwięk i podziały.\nOtwórzmy lis i Judy kolejny list kolejnego Apostoła Brata Pańskiego.\nList Judy pierwszy rozdział tam właściwie jest tylko jeden rozdział w tym liście i przeczytajmy 3 4 wiesz?\nJuda mówi, kochani.\nZabierając się z całą starannością do napisania wam o naszym wspólnym zbawieniu, uznałem za wskazane wezwać was do podjęcia poważnej walki w obronie wiary raz.\nNa zawsze przekazanej świętym i tutaj juda używa tego słowa. Wiara nie w takim potocznym sensie osobistej wiary, ale używa tego słowa wiara w odniesieniu do tego WCO wierzymy. Czyli mówi, mamy bronić tego w co wierzymy, czyli tych doktryn wiary prawdy wiary.\nTego, kim jest Chrystus, co Chrystus uczynił dla nas, gdzie leży nasze zbawienie, gdzie leży źródło życia? W jaki sposób mamy żyć?\nW jakiś sposób mamy postępować, aby podobać się Bogu, aby Wielbić Boga, aby służyć Bogu i Paweł mówi, Przepraszam, juda mówi, wzywam was do walki o to.\nTo nie jest zajmowanie jakiejś biernej postawy, to nie jest przesłuchiwanie się tym nowinkom. Przesłuchiwanie się tym dziwnym nauczycielom, tym dziwnym ludziom, którzy zaprzeczają temu, co jest napisane, którzy przekręcają to, co jest napisane, przeinaczają to własność, zgubię dalej judeo nich mówi.\nWsi znali się między was pewni ludzie. To używa takiego słowa, które mówi o takich pełzających jakiś plazach, które wiecie się w pełzał y do społeczności.\nTak nikt ich nie zauważył, jak oni weszli, tak niepostrzeżenie weszli mówi między was nawet nie wiecie, że kim oni są.\nNie wiecie, jak to się stało, że oni chcą w ogóle jest z wami, kiedy oni nie wierzą w to, co wy wierzycie, nie wyznają tegoco wy wyznajecie?\nMówi, wsi znali się między was.\nNa których już dawno został wydany wyrok potępienia. Są to ludzie bezbożni łaskę naszego Boga traktują jako przyzwolenie na rozwiązłość.\nW tym przypadku byli to ludzie, którzy twierdzili, że są wierzący i mówili, że łaska boża jest tak wielka, że możemy żyć, jak nam się podoba.\nBa że, jeśli tylko wierzymy w Jezusa jako naszego Zbawiciela, to nieważne jak żyjemy. Nie ważne jak postępujemy, wszyscy jesteśmy grzeszni, wszyscy jesteśmy słabi, wszyscy robimy błędy, więc nieważne, jak żyjemy, ważne, że dobrze wierzymy, że uznajemy, że Jezus jest synem Bożym.\nAle w związku z tym jak żyjecie, to już nie było takie ważne dla nich obracali łaskę w bezbożność. Mówili, że łaska wystarczy łaska Wszystko zakrywa.\nWażne, że wierzysz. Ważne, że do dobrego, do dobrej społeczności należysz do dobrego kościoła chodzisz, to wystarczy nie ważne, jak Żyjesz.\nNie obraz obracają łaskę Boga w przyzwolenie na rozwiązłość pozwalali ludziom grzeszyć, jak tylko chcieli mówił to Wszystko ok. Jezus za was umarł. Jezus zapłacił za wasz grzech jego krew oczyszcza was wszelkiego grzechu, więc no.\nRóbta co chceta? Ważne, żebyście tylko dobrze. Jeżeli przychodzili do Kościoła i dawali pieniądze na tacę i Wszystko będzie dobrze.\nZapierają się też naszego jedynego władcy.\nI Pana Jezusa Chrystusa.\nWidzisz, jeśli Jezus jest twoim jedynym władcą i panem nie ma mowy, żebyś zrobił to, co tobie się podoba. Nie ma mowy, żebyś sobie żył, jak tobie się podoba, żebyś robił to co masz, na co masz ochotę i co chcesz? Jeśli Jezus jest twoim jedynym władcą i panem to będziesz żył tak jak Jezus naucza.\nTo będziesz się słuchał jego przykazań i będziesz postępował według jego woli, a oni się tego zabierali swoim życiem, swoim postępowaniem, swoim przyzwoleniem na nieprawość, na powtórne rozwody, na rozwody i powtórne małżeństwa, na różnego rodzaju formy niemoralności. O czym dalej? Juda mówi w tym liście, jacy to byli ludzie.\nDogadza jące swoim przyjemnością, swoim pasjom, niemoralni ludzie, ale chcieli być w kościele, chcieli być wśród zbawionych, wierząc w Jezusa, uznając go za Zbawiciela, ale nie za pana dzisiaj też wie ludzie.\nUważajcie na tych ludzi, którzy mówią Wam, przyjmij do swojego serca Jezusa jako Zbawiciela i na tym się kończy, to za mało.\nNigdzie Biblia nie mówi, że masz go przyjąć jako swojego zbawiciela. Nigdzie nie ma takiego ani jednego miejsca, które mówi przyjmie Jezusa do swojego serca jako swojego zbawiciela.\nNie ma takiego miejsca. Biblia tego nie naucza. Biblia mówi, przyjmij go jako pana pan musi stać się twoim panem, a jeśli stanie się twoim panem, wtedy staje się twoim zbawicielem. Wtedy ci jest.\nAle jeśli nie jest twoim panem, jeśli nie oddajesz mu swojego życia w posłuszeństwo, to nigdy nie będzie twoim zbawicielem. Możesz sobie go wyznawać, możesz go zapraszać, to nic nie da.\nMusisz się odwrócić od grzechu i oddać mu swoje życie. Jest posłuszeństwo jako panu, tylko wtedy cię zbawi. Zauważcie, że pismo wszędzie w ten sposób mówi o naszym zbawieniu.\nGdy Chrystus panuje w nas, gdy jest naszym jedynym władcą, kiedy już nie należymy do siebie samych, ale z chrystusem jesteśmy ukrzyżowani i żyjemy już nie dla siebie dla zaspokajania własnych pożądliwości, ale żyjemy dla Chrystusa, on jest naszym panem, on nam rozkazuje, on decyduje na co nam wolno, a czego nam nie wolno, gdzie mamy iść, gdzie nie mamy iść, gdzie mamy mieszkać, gdzie nie mamy mieszkać, z kim się mamy pobrać. Aski mnie.\nOn jest panem naszego życia i tylko wtedy jest naszym zbawcą.\nNatomiast ci powoływali się na jego łaskę, ale odrzucali jego panowanie.\nOtwórzmy list do Rzymian 16 rozdział.\nDzisiaj widzicie ludzie tak z taką z takim sentymentem mówią o pierwotnym kościele, oo, żebyśmy byli jak ten pierwszy kościół.\nCo mają na myśli, kiedy tak mówią, żeby siedziały to cuda, co tam się działy, żeby się uzdrowienia działy, żeby zmarli, byli w zbudzeni. Tego wszyscy chcą. Tak.\nTego mówią o tym mówią, kiedy mówią pierwszy kościół, wspaniały pierwszy kościół, jedność, miłość, jedność, cuda, znaki wow. Chyba nie czytają dokładnie nowego Testamentu nie widzą, że oni mieli też swoje problemy.\nŻe to nie było tak wow z dnia na dzień Wszystko super.\nAle byli tacy ludzie w kościele, którzy takie rzeczy głosili i zbory były zakażone taką nauką. Apostoł Paweł pisze do Kory do Koryntian, że jest tam kwas, który ich wszystkich zarazi, jak go nie usunął spośród siebie.\nW zborze w koryncie był człowiek, który mieszkał. Żył seksualnie ze swoją własną macochą.\nIch chorym cianie to tolerowali w tak, co mieli wielką miłość do wszystkich tolerancyjną, że akceptowali takiego człowieka, który w ich kościele żył ze swoją macochą.\nI w ogóle z tym nic nie robili, ale za to ciągnęli brata do sądu, że coś tam był mu dłużny i nie chciał oddać, czy jakikolwiek tam był problem. Nie znamy szczegółów.\nWięc nie było tak nie było tak pięknie bracia siostry nie było Wszystko tak super i bezproblemowe, jak nam się czasami w naszej naiwności wydaje. Owszem, były dobre rzeczy.\nAle było też wiele problemów.\nByło też wiele podziałów.\nTak jak i dzisiaj.\nSą dobre rzeczy, ale są też problemy.\nI albo się nimi zajmiemy, albo weźmiemy sobie do serca te apostolskie napomnienia i będziemy korygować nasze błędy i będziemy się odwracać od nich i będziemy pracować ze wszystkich sił, które Bóg nam daje, żeby pełnić jego wolę albo zlekceważymy to i wspania my się jedną z wielu grupek, które mienią się, że żyją, a są martwe.\nSą rozczłonkowane, podzielone i nie ma w nich.\nBłogosławieństwa Bożego i życia Wiecznego.\nNic do Rzymian 16 rozdział Czytajmy od 17 wiersza 17 i 18, wiesz?\nApostoł Paweł pisze do Rzymian.\nA proszę was bracia.\nStrzeżcie się ludzi, którzy wywołują podziały.\nUderzające w naukę, którą przyjęliście?\nUnikajcie ich. Dlaczego Paweł pisze To do Rzymian?\nDlatego, że tacy się pojawiali wśród nich dlatego, że tacy ludzie przychodzili do Kościoła. Ludzie wywołujący podziały.\nPaweł mówi, strzeżcie się, Uważajcie na takich ludzi.\nUderzają w naukę Apostolską, którzy próbują coś zmieniać, którzy próbują coś lekceważyć, który, którzy próbują coś dodawać.\nŚwiętą tradycję do Pisma Świętego niektórzy dodali, inni mają swoje kościelne nauki, których nie znajdziecie w piśmie świętym, ale których oni się pilnie trzymają.\nTe społeczności amiszów, którzy tak pobożnie wyglądają i niektórzy z nich są bardzo pobożni, ale trzymają się tylu tradycji, których w ogóle nie znajdziecie w piśmie świętym, które oni przyjęli, uważają za świętość i wszystkich, którzy ich nie przyjmują, odrzucają.\nJedni amisze kłócą się z innymi, a mistrzami, którzy mają inne tradycje, troszeczkę, inny ubiór, troszeczkę, inny sposób uczesania.\nTroszeczkę inne zwyczaje i oni już nie mogą mieć ze sobą społeczności. Nie mogą mieć jedności, bo mają swoje ludzkie tradycje, które przyjęli.\nI się dzielą między sobą i się kłócą ze sobą i nienawidzą się nawet ze sobą.\nLudzie wywołujący podziały.\nSkandale uderzające w nauką, które przyjęliście Paweł mówi, Unikajcie takich ludzi, nie miejcie z nim wspólnego. Widzicie, że on coś mówią przeciwko zdrowej nauce? Po prostu ignorujcie ich i starajcie się z nimi unikać z nimi kontaktu.\nTacy bowiem nie służą naszemu Panu chrystusowi, ale własnemu brzuchowi.\nMają swoje własne interesy.\nMają swoje własne ja, które zmusza ich do tego, że muszą tym się dzielić. Muszą to robić, muszą powodować kłótnie, podziały, roz dźwięki.\nA niektórzy wiemy, że ten, że to służenie brzuchowi polegało na tym, że po prostu ciągnęli zyski.\nChodziło mi o pieniądze, chodziło im o to, żeby inni ich opłacali w ich apostolskich podróżach wich głoszeniu swoich nauk prostu szukali ludzi, którzy będą ich sponsorować w ich pracy. I takich dzisiaj też nie brakuje ludzi, którzy myślą, że z pobożności można ciągnąć zyski.\nBiblia przestrzega nas przed takimi ludźmi, którzy chcą zrobić pieniądze w kościele, którzy dużo mówią o pieniądzach, ciągle są im potrzebne pieniądze na ich służbę, na to na tamto na siamto.\nPaweł mówi, Uważajcie na takich ludzi. Oni nie służą chrystusowi, ale własnemu brzuchowi.\nZa pomocą gładkich oszustw.\nOraz pochlebstw zwodzą serca ludzi prosto dusznych.\nBędą schlebiać, będą mówić, jacy to wspaniali jesteście, jacy to jesteście hojni, jacy to dobrzy jesteście, jacy też święci jesteście?\nŻeby tylko was uśpić i sprzedać wam swoje gładkie oszustwa, a potem was wyzyskiwać i widzimy, jak wiele kościołów jest bogatych.\nKsięża biskupi żyjący w pałacach w do statkach. Kiedy ludzie nie mają co jeść, zabiorą wdowie ostatni grosz na pogrzeb na na Chrzest na wszystkie te rzeczy, które darmo powinniśmy dawać, pan Jezus mówi, darmo, wzięliście darmo dawajcie, a za Wszystko jest.\nTrzeba płacić, płacić, płacić, płacić. Za Wszystko są oczywiście tacy, którzy nie są tacy. Nie wszyscy są tacy chytrzy, nie wszyscy są tacy, że wyciągają rękę. Są też miłosierni, którzy zrobią to za darmo. Nie mówię, że wszyscy.\nAle niestety, cały system jest zbudowany na pieniądzu. Cały system jest zbudowany na ludziach, którzy chcą sobie wygodnie żyć z religii i dziwna mówi. To nie są słudzy Chrystusa. Wystrzegajcie się takich.\nI w kościołach protestanckich nie brakuje takich pastorów i biskupów, którzy trzymają się swoich stołków, trzymają się swych posad, jak tylko mogą, bo mają swego dobre pensje, bo sobie podróżują po świecie za kościelne pieniądze.\nTo jest niegodziwe, to nie ma nic wspólnego z naśladowaniem Chrystusa, który wiemy, jak skromnie żył.\nKtóry jak umierał?\nTo miał tylko na sobie. To co miał na sobie i to Wszystko, co miało jego szatę, zdjęli z niego i nią o nią kości rzucali. To było cały jego majątek.\nOn nie szukał wygód, nie mieszkał w hotelach, tylko spał z uczniami, często na zewnątrz już jak się urodził, to nawet nie było mu gdzie w gospodzie nie było dla niego miejsca, tylko urodził się w ubogiej stajence.\nA dzisiejsi słudzy Boga, którzy ciągle o pieniądzach mówią, którzy ciągle domagają się pensji, domagają się za Wszystko, żeby im płacić, co to jest? To jest naśladowanie Chrystusa.\nNie, to nie ma nic wspólnego w Chrystusa.\nJeszcze na koniec tej smutnej listy pierwszy list do koryntian 11 rozdział.\nApostoł Paweł tutaj mówi o sytuacji, w której wierzący ludzie spotykają się, aby świętować śmierć Pana Jezusa, aby jeść chleba i pić z kielicha na pamiątkę tego, co Jezus uczynił.\nJakże to święta okazja.\nJakże to święta pamiątka, ale coś się dzieje w koryncie podczas tego tego wspominania śmierci Jezusa Chrystusa. Zobaczcie, do czego chrześcijanie potrafią dojść, że w takich sytuacjach najbardziej świętych mogą się ze sobą dzielić.\n11 rozdział pierwszego listu do koryntian wiersz 18 19 Paweł mówi przede wszystkim, więc słyszę, że gdy się schodzicie jako kościół, powstają między wami podziały.\nI kontekst przeżywajcie jest kontekstem obchodzenia wieczerzy pańskiej.\nSchodzili się, by wspominać śmierć Jezusa.\nI powstawały między nimi podziały.\nI Paweł dalej opisuje, na czym to polegało. Niektórzy po prostu zabierali się do tego, co przynieśli do jedzenia pili wino, które przynieśli, a potem przychodzili biedni niewolnicy, którzy nic nie mieli i dla tych już nie było. Wieczerzy pańskiej, nikt o nich nie myślał.\nByli w pogardzie.\nPodsumuj coś takiego przy wspominaniu śmierć Jezusa, pogardzać e tymi biednymi, braćmi, którzy nic nie mają.\nDokąd doszliście w swojej głupocie w swej ślepocie?\nŻeby coś takiego miało miejsce podczas wieczerzy pańskiej.\nI dalej Paweł dodaje prawdę mówiąc.\nNawet powinno dochodzić między wami do rozłamów. To jest tragedia tragiczne, że tak musi być, ale tak musi być. Niestety takie sytuacje pokazują prawdę.\nJest to smutna prawda i bolesna, prawda? Ale konieczna. Dlatego Paweł mówi powinno nawet dojść do rozłamów, aby wyszło na jaw.\nKto wśród was prawdziwie wiesz, a więc co to znaczy, że nie wszyscy, którzy przychodzą do Kościoła, nie wszyscy, którzy przychodzą na nabożeństwo, prawdziwie wierzą? Jest wielu, którzy przychodzą z innych pobudek.\nMają swoje personalne potrzeby, spotkania się z miłymi ludźmi po śpiewania piosenek z jedzenia, wspólnego obiadu. Niektórzy przychodzą, bo potrzebują pomocy materialnej z różnych przyczyn ludzie przychodzą albo mają taką religijną potrzebę, że nie chcą siedzieć w niedzielę sami w domu, lepiej gdzieś pójść i po prostu się z kimś spotkać. No po wielbić Boga pośpiewać mają taką potrzebę, żeby zaliczyć chrześcijańską, niedzielną powinność, ale nie są prawdziwie wierzący.\nI to wychodzi mówi to wychodzi w różnych sytuacjach. Widać właśnie przez te podziały, przez to jak się zachowują, jak traktują innych, widać, że nie są prawdziwie wierzący.\nNie bije od nich ciepło, nie pije od nich łagodność, pokora, miłość, ale coś innego wychodzi. Jak otworzą swoje usta. To od razu słychać, że to nie ma nic wspólnego z chrystusem.\nBędą rozmawiać o polityce, o o sytuacji gospodarczej, o koronawirusie, o tym o tamtym musiałam tym ovan tym, ale nie o chrystusie.\nJak przychodzi do rozmowy o chrystusie, to jakoś milkną, ale wszystkie inne tematy o tak chętnie rozmawiają.\nI tak jak mówię swoim postępowaniem swoim tros sposobem traktowania innych pokazują, że nie są naprawdę wierzącymi.\nNie podejdą do nowej osoby, nie zapytają się i Beata siostry. Jak się czuję, to słychać tylko od razu podchodzą i osobie będą mówić to oni myśląc oni uważając oni czują ja, ja, ja, ja, ja mnie moje i tak dalej.\nNie są prawdziwi wierzący ludzie.\nMoją poseł pobożności.\nAle ich życie ich słowa jest zaprzeczeniem prawdziwej pobożności.\nI Paweł mówi, to musi wyjść. Niestety takie rzeczy muszą wyjść, żeby się pokazało, kto jest bratem, a kto nie jest, kto jest siostrą, a kto nie jest przykre. To ale tak było wtedy tak było w koryncie i tak jest dzisiaj.\nA więc podziały rozłamy rozdwojenia nie mają swoich korzeni w późniejszych wiekach chrześcijaństwa w średniowieczu czy w wyniku reformacji i oświecenia to tylko były kolejne włodzice ludzkiej grzeszności.\nCzasami niemożności zniesienia bezdusznej religijności, odstępstwa od słowa Bożego różne były przyczyny, niektóre były złe, niektóre były dobre.\nAle widzimy, że te rzeczy miały miejsce już wśród pierwszych uczniów Jezusa, którzy kłócili się między sobą o to, kto z nich jest najważniejszy w Królestwie Bożym.\nKto z nich będzie miał najlepsze miejsca przy jezusie po jego prawicy i po jego lewicy najlepsi jego uczniowie o to się kłócili.\nJan i Jakub nawet matkę swoją poprosili, żeby się za nimi wstawił, a u Jezusa, żeby oni mieli te najlepsze miejsca koło Jezusa, to proszę cię sobie.\nA inni uczniowie, jak to już słyszeli, to się zdenerwowali. To my to dla nas te miejsca, nie dla masowej się pchacie przed nas.\nFaksy byli pokorni, jego uczniowie.\nPrzy wieczerzy pańskiej, kiedy pan Jezus zapowiadał im swoją śmierć, oni się kłócili między sobą. Kto z nich jest pierwszy?\nKto z nich jest najważniejszy? Jezus mówi o swojej śmierci. Oni się kłócą. Kto jest najważniejszy między nami? Kto jest pierwszy, kto tu będzie przewodził?\nI w końcu jeden z 12, jeden z 12 najbliższych uczniów Jezusa zdradził swojego mistrza i sprzedał go.\nWydał go na śmierć za 30 srebrników. Jeden z uczniów Jezusa, ten, który chodził z nimi, wyglądał jak uczeń, który być może został przez Jezusa wysłany, aby uzdrawiać chorych, wypędzać demony czynić cuda.\nI ten oto uczeń.\nZdradza swojego mistrza, sprzedaje go jak niewolnika.\nOkazuje się obłudnikiem, oszustem, zdrajcą chociażby w gronie tych najbliższych jezusowi.\nCzyli widzimy, że wśród tych naśladowców pierwszych naśladowców pierwszych uczniów Jezusa też nie brakowało problemów z jednością.\nKiedy czytamy dzieje apostolskie, kiedy uczniowie już zostali napełnieniu duchem Świętym?\nCzytamy, że i tam nie brakuje rozdźwięków między nimi w Jerozolimie jest problem opieki nad wdowami. Jedne wdowy były bardziej otoczone, lepszą opieką, a inne wdowy były zaniedbywane, bo te były żydówkami, a tamte nie były żydówkami, więc tym już bufkami lepiej się zajmowano, a tamte lekceważono i się zrobił. Problem zrobił się konflikt. Trzeba było to rozwiązywać.\nPotem zrobił się konflikt na tle prawa mojżeszowego cocoa cocoa z 10 przykazaniami, co sprawa nim ujrze shaco, jak chrześcijanie się mają do tego odnieść?\nCzy my mamy przestrzegać te wszystkie dotychczasowe żydowskie zwyczaje, bo przecież Kościół się zaczynał od Żydów? Pan Jezus był Żydem, wszyscy jego uczniowie byli Żydami i pierwszy kościół był kościołem żydowskiej w Jerozolimie, ale kiedy zaczęli się nawracać poganie no to pytanie się pojawiło, co teraz z tymi jedni mówili taak, tak powinni Wszystko przyjąć dalej.\nRobisz to Wszystko, co Żydzi, a inni mówią, nie, nie, nie, nie ma takiej potrzeby.\nWiara w Jezusa Chrystusa i posłuszeństwo chrystusowi wystarczy, nie trzeba teraz tych wszystkich rzeczy, które były tylko cieniami i zapowiedziami Chrystusa i zaczęło się gorąco robi, zaczęły się spory kłótnie, aż musieli zwołać sobór w Jerozolimie i tam dyskutować długie czytamy. Dyskusje i gorliwe żarliwe były.\nAle z łaski Bożej doszli do jedności Sławski Bożej doszli do pojednania.\nI coś wspólnie postanowili, chociaż widzimy, że i tak później inni się tego nie słuchali, tak robili swoje, mimo że oni tam to coś ustalili. Mimo że się zgodzili, to i tak później inni szli i dalej robili swoje.\nWidzimy Apostoła Pawła i Barnabę, którzy razem jadą na misję. Modlą się o nich, poszczą, wkładają na nich ręce, posyłają ich, aby głosili ewangelię.\nAle dochodzi do sporu między nimi.\nBo kuzyn barnaby.\nOpuszcza ich w czasie jednej z ich podróży.\nNie jedzie z nimi do końca tej podróży misyjnej, tylko zawraca do domu i barnaba chce go znowu zabrać. W kolejną podróż misyjną.\nA Paweł mówi, nie więc zabieramy go. On na zostawił, opuścił nas, nie będziemy teraz stracić pieniędzy dla takiego człowieka, który jest nie spolegliwym, a barnaba mówi, daj mu szansę tego, no on jest naprawdę on żałuje on on chce teraz dobrze, pan nie wie i się nie mogą dogadać o taką rzecz i czytamy, że się rozchodzą.\nBarnaba bierze tego swojego kuzyna i jedzie w jedną stronę, a Paweł bierze sobie innego współpracownika sylas a i jedzie z nim w inną stronę.\nNie dogadali się, nie udało im się porozumieć.\nTacy ludzie przywódcy kościoła.\nI jak widzieliśmy w listach apostolskich?\nCzytając listy Apostolskie, widzimy różne roz dźwięki, spory, czy to w pojedynczych wspólnotach, czy między pojedynczymi członkami tych wspólnot. A więc wracam do mojego pierwszego pytania.\nJeden czy modlitwa Pana Jezusa o jedność wśród jego naśladowców.\nZostało, czyli nie została wysłuchana.\nNo ktoś powie, no została wysłuchana, bo przecież ojciec słuchał tak ojciec zawsze Wszystko słyszy, więc w takim sensie go wysłuchał. No słuchał go, ale no, ale widzimy, że tak się nie stało.\nCzy też wysłuchał go w takim sensie, że do pomagał?\nZachowywać tą jedność i budować tą jedność.\nJeśli patrzymy na mnogość kościelnych, denominacji i różnych organizacji religijnych, jeśli patrzymy na historię chrześcijaństwa pełnej wojen religijnych, prześladowań, torturowania, zadawania bólu i uśmiercania jednych przez 2.\nTo z pewnością można mieć poważne wątpliwości co do jedności chrześcijan i wysłuchania przez Boga modlitwy Pana Jezusa, jeśli tylko na to patrzymy, jeśli to jest Wszystko, co widzimy i tak często takie zarzuty często słyszymy od ludzi.\nChrześcijaństwo popatrz na historię. Zobacz, ile tam ognia, ile tam miecza ile tam prześladowań, ile tam kłótni ile.\nTam cierpienia ile krzywdy, ile niesprawiedliwości, ile rabunku i tak dalej i tak dalej. To Wszystko jest prawda. Nie możemy temu zaprzeczyć. Tak jest, taka jest historia Kościoła.\nW sensie tego, co świat nazywa kościołem i tego, co się zwie kościołem.\nNatomiast zasadnicze pytanie, jakie musimy sobie zadać, jest takie?\nCzy to jest kościół Jezusa Chrystusa?\nCzy to prawdziwi chrześcijanie?\nIlu prawdziwych chrześcijan jest w gronie nominalnych chrześcijan różnej maści.\nKtórzy nazywają się chrześcijanami, ale nimi nie są.\nJezus nie jest ich panem?\nOwszem, wielu z nich mówi do Jezusa, panie.\nŻe Jezus mówi, wielu przyjdzie w owym dniu w dniu sądu i powiedzą, panie, panie, 2 razy nawet z fazą to dwukrotne powtórzenie oznacza, że oni są głęboko przekonani, że on jest ich panem.\nPanie, panie, czy w twoim imieniu nie robiliśmy tego tamtego wam tego, a Jezus mówi, nie, nie Jestem waszym panem, nie każdy, kto do mnie mówi, panie panie, wejdzie do Królestwa Bożego, ale tylko ten, kto pełni wolę mojego ojca, który jest w niebie.\nWięc tu jest kwestia panowania, nie to, że mówisz, panie, nie to, że wyznajesz go panem, ale czy czynisz wolę ojca, który jest w niebie?\nWtedy Jezus jest twoim panem, bo on czynił wolę swojego ojca, jeśli on jest naszym panem, to my będziemy czynili wolę naszego ojca, który jest w niebie.\nWięc w gronie nominalnych chrześcijan, to znaczy tych, którzy się nie nią chrześcijanami. Nominalny chrześcijanin to ktoś, kto mówi o sobie, że jest chrześcijaninem? To jest nominalny chrześcijanin.\nW gronie tych wielu nominalnych chrześcijan jest wąskie grono prawdziwych chrześcijan. Pan Jezus mówi, jest szeroka droga.\nPo której quot rok kroczą tłumy na swoje zatracenie.\nAle jest też mówi wąska droga, przed którą stoi wąska brama i mówi, niewielu jest tych, którzy znajdują tą wąską bramę, którą jest sam Jezus Chrystus i niewielu idzie tą wąską drogą, którą jest sam Jezus Chrystus.\nOn mówi o sobie, ja Jestem bramą tutaj Robert dzisiaj czytał nam fragment z Ewangelii Jana, Gdzie Jezus mówi o sobie, że jest bramą, a w innym miejscu mówi, Ja Jestem drogą, prawdą i życiem.\nNiewielu Jezus mówi, jest takich, którzy znajdują tą bramę i idą tą wąską drogą. Jest wielu, którzy mówią, panie, panie, ale nie czynią jego woli, więc ich słowa, ich wyznanie są daremne.\nTo są tylko bierni lub aktywni członkowie różnych kościołów czy społeczności ugrupowań. Jak to chcemy nazywać, ale oni robią więcej szkody niż pożytku.\nSwym życiem i swoją postawą i swoim wyznaniem zaprzeczają nauce Chrystusa i nie odzwierciedlają jego ducha, miłości, łagodności i pokory i posłuszeństwa woli ojca w niebie.\nNatomiast ci, którzy prawdziwie narodzili się z ducha z Ducha Świętego, oddali całe swoje życie w posłuszeństwo panu jezusowi.\nI prowadzą nowe uświęcone życie, to znaczy za dedykowanemu poświęconemu jezusowi życia, bez względu na to, do jakiej denominacji należą.\nBez względu na to, czy są członkami jakiegoś religijnego ugrupowania, czy też nie.\nCi wszyscy mają ze sobą szczególną prawdziwą duchową jedność i wspólnotę i do nich kierowane są liczne napomnienia pisma Świętego.\nAby zachowywać tę jedność i aby pielęgnować daną im przez Boga jedność. Ta jedność nie jest wynikiem ich ekumenicznych działań, nie jest wynikiem ich.\nStarań jakiś kościelnych, ale jest im dana w jezusie chrystusie.\nSą jedno dlatego, że są w jezusie.\nI przez to stanowią z nim jedną i automatycznie ze sobą wzajemnie.\nPrzeczytajmy na koniec jeszcze kilka fragmentów list do Efezjan 4 rozdział czytajmy od pierwszego do 6 wiersza.\nApostoł Paweł mówi, Tak, zachęcam was zatem ja więzień w panu, abyście żyli w sposób godny waszego powołania.\nKtórego staliście się uczestnikami?\nPostępujcie z wszelką pokorą.\nI łagodnością to są cechy chrześcijan. Jezus mówi, uczcie się ode mnie, że Jestem cichy i pokornego serca.\nI Paweł wzywa tych, którzy są powołani, żeby żyli godnie z tym powołaniem.\nPostępując wszelką pokorą, nie wynosząc się, nie stawiając się na pierwszym miejscu, nie oczekując od wszystkich poddaństwa.\nNie rządzący innymi alès pokorą mówi i łagodnością.\nNie agresywnie, nie jakiś przymus wywierając na innych, ale łagodnie.\nZ łagodnością, nauczając, przemawiając, będąc przykładem wzorem mówi Cierpliwie z noście jedni 2.\nZ miłości tak jesteśmy różni. Niektórzy są trudni w swym charakterze, w sposobie bycia, ale my mamy znosić jedni 2 w miłości.\nW ten sposób jest budujemy jedność, znosząc się wzajemnie, tylko krytykując u każdego, co tam zobaczymy, od razu wyrzucając wszystkim, starając się wszystkich naprawić i.\nTak jakbyśmy nie mieli ze sobą sami problemów różnych i nie mieli nad czym pracować u siebie samych.\nOwszem, mamy sobie pomagać, mamy się korygować, ale mamy to czynić w pokorze z łagodnością z miłością.\nDokładaj ć. Zobaczcie dokładaj ć starań, aby coś aby zachować.\nJedność ducha w spójni pokoju zachować to znaczy, że to jest nam dane, tylko to musimy z tym robić, zachowywać to, co nam zostało dane i dalej widzimy w jakiś sposób nam to zostało dane. Na jakiej podstawie możemy być jedno?\nJedno ciało Chrystus nie jest rozczłonkowany. Jak czytaliśmy, nie jest podzielony Chrystus ma jedno ciało, mam jeden kościół, nieważne jaki szyld wisi na drzwiach.\nNieważne, jaka jest to denominacja, ważne, czy w nich życiu jest prawdziwie Chrystus. Jeśli Chrystus tam jest, to jest mój brat.\nNieważne, pod jakim szyldem się spotyka czy bez szyldu to nie jest ważne. Jeśli ja Jestem w chrystusie i on jest w chrystusie, to jesteśmy jedno.\nJedno ciało i jeden Duch mamy tego samego ducha. Bóg dał nam swojego świętego ducha, tego samego ducha do wszystkich serc wierzących.\nJak też zostaliście wezwani w jednej nadziei, mamy tę samą nadzieję zmartwychwstania i wiecznego życia.\nW jednej nadziei związanej z waszym powołaniem, jeden pan, jedna wiara, jeden Chrzest, jeden bóg i ojciec wszystkich, który jest ponad wszystkimi we wszystkich i przez wszystkich.\nTo jest fundament jedności chrześcijan.\nNie przynależność do jakiejś organizacji, nie przynależność, brak przynależności tuczytam, ale te rzeczy to stanowi o prawdziwej jedności chrześcijan.\nJeden pan jedna wiara, jeden Chrzest to Wszystko, co znajdujemy w Bożym słowie w nauce Pana Jezusa i jego apostołów to jednoczy prawdziwych chrześcijan nic innego list do rzymian. Otwórzmy 15 rozdział.\nList do Rzymian 15, rozdział, wiersz 5 i 6.\nI pociechy niech darzy was jednomyślnością na wzór Jezusa Chrystusa, abyście tak połączeni jednym głosem chwalili Boga i ojca naszego Pana Jezusa Chrystusa.\nPaweł modli się o Rzymian, aby.\nDarzył ich jednomyślnością, aby Bóg obdarzał ich, czynił ich jednomyślny mi jednego serca jednej duszy, jednej myśli, jednego wyznania jednym głosem, by chwalili Boga.\nTo jest, to jest coś, o co musimy się modlić tak jak Paweł się modlił o Rzymian, żeby Bóg nam to dało.\nMy sami tego nie jesteśmy w stanie wypracować cieleśnie w naszej różnorodności w naszych naszym cząstkowym Poznaniu, niezrozumieniu różnym rzeczy różnych rzeczy, patrzeniu inaczej na różne rzeczy.\nTo jest coś, co Bóg daje do serc tych, którzy są w jezusie, to Bóg darzy jednomyślnością, więc musimy się o to modlić.\nBracia siostry módlmy się o jedność, jeśli tutaj będą rozbrzmiewały modlitw ość modlitwy o naszą jedność. Czy myślicie, że ktoś się waży?\nSiać między nami jakieś rozłamy przez dźwięki, kiedy bracia i siostry będą się modlić o jedność.\nNikt nie będzie się ważył?\nRobić jakieś tutaj kłótni i rozdźwięków i my modląc się o to, nie pozwolimy na to.\nPierwszy list do koryntian, pierwszy rozdział 10 wiersz.\nTeraz wzywam was bracia przez wzgląd na imię naszego Pana Jezusa Chrystusa, a więc tam widzimy, że Bóg daje jednomyślność, że od niego pochodzi ta jednomyślność, ale tutaj zobaczcie Paweł mówi, wzywam was bracia.\nPrzez wzgląd na imię naszego Pana Jezusa Chrystusa, bądźcie jednomyślni.\nA więc też i my mamy coś tutaj do zrobienia. Owszem, jeśli tylko my robimy bez modlitwy bez Boga, to nic nie wskóramy.\nAle jeśli się modlimy, to teraz zakasaj my rękawy i bądźmy.\nPrzyłożymy rękę do tego dzieła, o które się modlimy. Wielu chrześcijan modli się o różne rzeczy, ale nic z tym nie robi.\nBiblia nie mówi, że mamy się tylko modlić. Biblia mówi, nie bicie się o Wszystko, ale to nie znaczy, że mamy być bierni.\nMoże musimy zrobić Wszystko, co do nas należy, aby Bóg pobłogosławił nasze dzieła, aby Bóg przyznał się do tego, o co go prosimy. Paweł mówił, wzywam was bracia, bądźcie jednomyślni. Nie dopuszczajcie między sobą do rozłamów, nie dopuszczajcie do tego.\nKiedy widzicie, że coś jest nie tak, zróbcie Wszystko, żeby nie było rozłamu. Módlcie się łagodnie, rozmawiajcie, tłumaczcie, podejmiecie wysiłki, żeby nie było rozłamów.\nSą ludzie, którzy wszczynają rozłamy, wszczynają kłótnie tak, przychodząc nastawieniem oni tutaj będą wszystkich pouczać, oni są, oni wiedzą najlepiej i będą się wspierać ciągle o Wszystko czy o swoje.\nJakieś racje o swoje przekonania i Paweł, gdy Dopuszczajcie do tego, nie pozwólcie na to, żeby były między wami rozłamy.\nNiech was łączy jedna myśl i jedno zdanie, jedna myśl i jedno zdanie to samo przekonanie. Do tego musimy dążyć ze wszystkich sił. Jesteśmy do tego wzywani. 2 list do Koryntian 13 rozdział.\n11, wiesz, wiem, że długo ciągnę, ale już zaraz kończę jeszcze wytrzymajcie chwile zaraz skończymy, kocham.\n2 list do Koryntian 13, rozdział 11 wiersz w końcu Bracia Radujcie się bądźcie otwarci na połączenie napomnienie jesteśmy otwarci czy no to mieście jest on nam się zło, będziemy się. Wziąłem się 5 na pięści brak będziemy się spierać, kłócić.\nBądźmy otwarci na pouczenie bądźmy otwarci na napomnienie. Jeśli coś jest nie tak, jeśli ja coś źle mówię, to powiedzcie mi to w łagodności w pokoju nie bijcie mnie, nie wyrzucajcie mnie za drzwi, ale porozmawiajcie ze mną łagodnie ja posłucham was, jeżeli coś źle powiedziałem, to wstanę tutaj i się poprawię.\nNie ma problemu. Możecie mi powiedzieć, w czym się mylę, co mnie tak mówię? Śmiało zawsze wam to powtarzam. Wiecie, nigdy tutaj się nie uważałem za alfę i omegę za nieomylnego człowieka. Jestem tylko zwykłym człowiekiem.\nI oczekuję, że będziecie mówili mi, jeżeli coś nie tak powiem i wtedy was za to przeproszę i się poprawię, bo Jestem tylko człowiekiem i robię błędy jak każdy człowiek.\nI tak samo wy bądźcie otwarci na pouczenie bądźcie otwarci na napomnienie. Miejcie postawę, że już Wszystko wiecie, że już wam nie trzeba nic mówić, że nie trzeba was napominać.\nJak dalej coś, co tak myśli osoby nie jest prawdziwym chrześcijaninem. To pokazuje na zwołanie odrodzone zbuntowany serce, ale chrześcijan oto człowiek pokory to człowiek, który słucha napomnienia, rozważa napomnienie, zastanawia się i z łagodnością ewentualnie będzie podejmował dyskusję, ale nie żeby wszczynać spory, nie żeby prowadzić do podziałów nie po to, żeby się wynosić i kłócić.\nDalej Paweł mówi po zostawajcie w jednomyślności po zostawajcie w jednomyślności i zachowujcie pokój, a Bóg miłości i pokoju będzie z wami.\nJeśli my będziemy pozostawać w jednomyślności i zachowywać pokój, to bóg miłości i pokoju będzie z nami.\nDzień do Filipian, pierwszy rozdział 27. Wiesz?\nList do Filipian pierwszy rozdział 27 wiersz.\nJak ludzie wolni w sposób godny dobrej nowiny o chrystusie, tak abym niezależnie od tego, czy przyjdę i was zobaczę, czy jako nieobecny tylko o was usłyszę wiedział, że stoicie w jednym duchu jednomyślnie.\nRamię w ramię walczycie wierze podanej w dobrej nowinie.\nDzisiaj bez tych wezwań do jedności Paweł ciągle musiał chrześcijan tamtych czasów wzywać do jedności. My musimy słyszeć te napomnienia, by zabiegać o tę jedność, by dbać o nią.\nI ostatni fragment z 2 rozdziału tego listu uważnie wsłuchajmy się w ten fragment. Kluczowy fragment.\nOn nam pokazuje na.\nKtóry jest dla nas wzorem?\nPokory, uniżenia i ostatecznego wywyższenia i chwały 2. Rozdział listy do filipian od pierwszego wiersza.\nJeśli więc w chrystusie jest jakaś zachęta, jest zachęta w chrystusie, wszelka zachęta, nie brak tam żadnej zachęty, jeśli w chrystusie nie jest jakaś zachęta, jest jakaś pociecha miłości, jakaś wspólnota ducha, jakaś serdeczność i miłosierdzie. To Wszystko jest jezusie.\nPaweł mówi, jeśli jest, jeśli to wy, to widzicie notowany jest, jeśli to rozumiecie, że tam jest.\nJeśli tam jest to Wszystko, to co mówi, pomnóżcie moją radość i bądźcie jednomyślni.\nPomógł pomnóżcie moją radę, jak ja się cieszę, kiedy jesteście jednomyślni Paweł mówi do Filipian, nie ma dla mnie większej radości. Kiedy bracia i siostry w zgodzie żyją tak jak dzisiaj. Na początku czytaliśmy w psalmie 139.\nJak to dobrze, jak to miło, gdy bracia w zgodzie żyją, Paweł się cieszy, mój to moja radość, kiedy jesteście jednomyślni, ale kiedy są podziały, kiedy są spory, kiedy jakieś tam siostry w filippi się kłóciły ze sobą, to panu moje serce złamane Boże serce jest złamane, bo to nie świadczy dobrze o chrystusie. To to nie jest świadectwo, żadne to to jest zgorszeniem.\nTo jest anty świadectwo.\nPomnóżcie Paweł mówi moją radość, im bądźcie jednomyślni związani tą samą miłością, skupieni na wspólnym celu.\nZłączeni jednym zdaniem widzicie to cały czas to w siebie powtarzania.\nMyślcie nie o tym, jak się wybić kosztem innych lub zaspokoić własną próżność, ale raczej w pokorze.\nUważajcie innych za ważniejszych od siebie.\nCzy tak patrzysz na innych?\nCzy ty jesteś najważniejszy, czy ja Jestem najważniejszy, czy inni są ważniejsi? Ja Jestem gotów uwierzyć się i służyć innym i zrobić Wszystko, żeby o innych się zatroszczyć, a nie siebie stawiać na pierwszym miejscu i moje racje i moje zdanie i ja, ja ja tylko w chrystusie nie ma mówi.\nTego nie ma w chrystusie.\nW pokorze, Uważajcie innych za wyższych, za ważniejszych od siebie. Niech każdy dba nie tylko o to, co jego.\nMecz i o to co cudze. Czy troszczysz się o brata, o siostrę, o ich potrzeby, o ich problemy? Modlisz się za nimi, odwiedzasz, ich, rozmawiasz z nimi.\nJak możesz pomagasz w taki czy w inny sposób, czy tylko troszczysz się o siebie, o swoją rodzinę, o swoje potrzeby?\nI Cię nie obchodzą imię to nie jest chrystusowe. Jezus tak nie robił. Jezus nie troszczył się o siebie. Gdyby tak było, to by nie przyszedł tutaj do nas.\nAle on Wszystko zostawił swoje całe bogactwo, cały swój majątek, całą swą chwałę i przyszedł, aby nam służyć. Zatroszczył się o nas.\nJeśli należysz do Jezusa, jeśli Jezus jest twoim panem, to jesteś tego samego ducha. Masz tą samą postawę, twoje życie nie kręci się wokół ciebie, ale Żyjesz dla innych to jest z nami, to jest, znam jej prawdziwego chrześcijaństwa. To jest z nami Chrystus, a życie dla innych.\nŻycie dla Jezusa.\nNie dla siebie, jeśli Żyjesz dla siebie, niczym się nie różnisz od ludzi tego świata religijnych ludzi niczym.\nNie myślcie tylko o tym, co wasza, ale myślcie o tym, co należy do innych.\nBądźcie względem siebie, tacy jak Chrystus Jezus, tak mamy wokół się być wobec siebie nastawieni i rakoń jak on był nastawionemu Paweł dalej pisze.\nOn chociaż istniał w tej postaci cobo.\nJezus dokładnie jest jak Bóg. Ojciec jest w tej samej postaci.\nIstniał jak ojciec. W jedności z nim zawsze nie był kimś mniejszym, nie był jakimś stworzonym aniołem, jak niektórzy twierdzą. Nie był jakąś istotą, mniejszą od Boga. On istniał w tej samej postaci Coi Bóg.\nAle nie dbał o to, żeby być równym Bogu. To znaczy nie to, że my nie zależało na tym, ale nie upierał się przy tym zachłannie.\nTam jest takie słowo, które oznacza. Nie, nie pozwolił sobie tego wydrzeć. Nie umiemy takiej postawy, żeby teraz to świat kurczowo tego trzymać, ale on to oddał, mając powstać Boga, będąc Bogiem prawdziwie pozwolił.\nByły, zostało mu to na jakiś czas zabrane dla nas, dla naszego zbawienia.\nCzytamy dalej, że on co zrobił?\nPrzed wyrzec się siebie.\nWyrzec się siebie.\nTo nie znaczy, że przestał być Bogiem, ale przestał istnieć w tej postaci jako Bóg, w sensie takim, że stając się człowiekiem, przychodząc tutaj na ziemię pełnia bóstwa w nim mieszkała, ale żył tak jak my żył w ograniczeniach ludzkiego ciała.\nBył dzieckiem, który potrzebował opieki matki karmienia matki. Był młodzieńcem, zmagał się z różnymi rzeczami, z którymi my się zmagamy. W ciele był głodny.\nKiedy go bito czuł ból?\nKiedy go obrażano, czuł się obrażony, czuł się zraniony emocjonalnie.\nWyparł się tego, jako miał jako Bóg, kiedy nie musiał tego wszystkiego znosić, kiedy nie musiał tego wszystkiego doświadczać, ale on, ale on dla nas to Wszystko zrobił.\nUniżył się ze swoimi Gdańskiej chwały, stał się człowiekiem, stał się sługą wszystkich, przyjął rolę sługi i był jak ludzie.\nA gdy już stał się człowiekiem, uniżył się tak dalece, że był posłuszny aż do śmierci i to śmierci na krzyżu najgorszej, najbardziej bolesnej śmierci, jaką wtedy znano w państwie rzymskim śmierci dla największych przestępców najstraszniejszej śmierci, jaką Rzymianie potrafili człowiekowi zadać najbardziej podłej śmierci najbardziej bolesnej śmierci Jezus.\nNa taką śmierć się zgodził dla nas.\nI dlatego Bóg szczególnie go wywyższył i obdarzył go imieniem znaczącym więcej niż wszelkie inne imiona, aby na imię Jezusa zgięło się każde kolano w niebie, na ziemi pod ziemią i aby każdy język wyznawał, że Jezus Chrystus jest panem ku chwale Boga ojca na chwałę Boga ojca, kiedy my wyznajemy Jezusa Chrystusa panem.\nBóg ojciec odbiera chwałę nasz Bóg. Ojciec jest wywyższony, kiedy oddajemy się w posłuszeństwo chrystusowi. Dlaczego? Dlatego, że on tak bardzo się uniżył, dlatego, że on tak takie rzeczy dla nas zrobił.\nPaweł mówi, teraz popatrzcie Phillipie, a nie na Jezusa. Zobaczcie w nim zachętę, pociechę miłości, wspólnotę ducha i wy tak samo jak on postępujcie, tak się uniża ycie bądźcie gotowi cierpieć choćby niewiadomoco tak jak Chrystus cierpiał największe cierpienia żeby was zbawić.\nŻeby was przywieść do Boga i za to został wywyższony, otrzymał imię ponad wszelkie imiona.\nI mówi to samo będzie z wami, jeśli wy teraz się Unii życie, jeśli wy teraz będziecie służyć jedni 2 w miłości, jeśli wy teraz będziecie sługami dla siebie Bóg swego czasu i was wywyższy. Wiecie o tym, że pismo o tym mówi.\nŻe jeśli my dzisiaj się uniża my, to Bóg nazwy wyższy. Ale co, jeśli my się tutaj teraz wywyższa? My to co Bóg z nami zrobi, Bóg nas poniża.\nA więc musimy zdecydować, czy chcemy być przez Boga wywyższenie, czy chcemy sami się wywyższać.\nJeśli chcemy się sami wywyższać, to Bóg nas poniża, ale jeśli się jesteśmy gotowi umierać teraz tutaj i służyć tak, jak Chrystus służył swojego dnia, będziemy wielce wyższej.\nI na samą koniec już 2 praktyczne wskazówki króciutko już się nie będę rozwodził. Pierwsza to tak jak powiedziałem wcześniej módlmy się o jedność. Kochani.\nMódlmy się, żeby Bóg pomógł nam zachowywać jedność tutaj w tej społeczności i z innymi braćmi i siostrami w różnych innych społecznościach, żebyśmy mieli tą prawdziwą chrześcijańską jedność i miłość do siebie wzajemnie.\nPodejmujemy wszelkie wysiłki, aby pielęgnować naszą jedność.\nI w związku z tym mam pewną propozycję do rozważenia mamy miesiąc czasu, żeby się nad tym zastanowić. Mam taką propozycję bracia i siostry, żeby nasze nabożeństwa w niedzielę raz w miesiącu albo 2 razy w miesiącu. Według naszego uznania wyglądały trochę inaczej niż dzisiaj niż zazwyczaj, bo zazwyczaj tak samo wyglądają.\nDlatego, że nie wszyscy przychodzą w środę. Tak naprawdę niewielu z nas przychodzi w środę, kiedy mamy możliwość ze sobą rozmawiać o tym, co przeżywamy, o tym, co tu się dzieje.\nNiestety, często jest tak, że ja mówię, czy Sławek mówi, czy Adam mówi, Czy jacyś Goście mówią i potem tak naprawdę nie wiemy, czy to dotarło, czy to jest zrozumiałe, czy może mamy właśnie jakieś rzeczy?\nKtóre inaczej troszeczkę widzimy i dobrze byłoby o tym porozmawiać. Dobrze byłoby do tego dojść. Niestety, często zostaje to bez echa i obawiam się, że to nie jest droga dochodzenia do jedności, że jeden mówi, a reszta słucha.\nMyślę, że jedność buduje się zawsze w relacji, kiedy się rozmawia w moim domu z moją żoną. Nie dochodzimy do jedności, dlatego, że ona cały czas mówiła, ja słucham cały czas, albo że ja mówię cały czas, a ona cały czas słucha, nie.\nBudujemy jedność, rozmawiając ze sobą.\nJa słucham, jak ona odbiera to co ja mówię?\nJa staram się jej mówić, jak ja odbierał, co ona do mnie mówi, jak ona postępuje, jak to na mnie wpływa i w ten sposób staramy się szukać tej drogi, jedności, wspólnoty i myślę, że w kościele musi być tak samo.\nOd lat zachęcamy do tego, byśmy ze sobą rozmawiali, to się w jakiejś mierze dzieje z niektórymi z was to się dzieje.\nAle z niektórymi nie ma Zero kontaktu. Niestety przykro to powiedzieć, ale z niektórymi totalnie nie wiem co o tym myślicie, co tu się dzieje poza waszymi uśmiechami i amen i czasami modlitwą, którą zniesiecie i to jest ok. To mi coś mówi, ale myślę, że to za mało, że.\nJak sobie myślę o tym naszym braterskim poście, kiedy tam się zjechaliśmy, tak jak mówię, bracia z różnych stron kraju z różnych ugrupowań i tam mówię od lat się zjeżdżamy, rozmawiamy, spędzamy ze sobą też te 3 dni.\nPowiedzmy czwartek wieczór cały piątek i połowę soboty No 2 dni powiedzmy i rozmawiamy ze sobą i modlimy się razem i dyskutujemy czasami, ale wy łagodności w miłości. Powiem wam, że od lat czuję naprawdę jedność z tymi braćmi.\nTa wiem, gdzie oni stoją i oni wiedzą, gdzie ja stoję.\nMogę powiedzieć, że jesteśmy jednego ducha, to znaczy, że we wszystkim się w 100 procentach zgadzamy, ale wiemy, co myślimy i staramy się zrozumieć. Jedni 2 staramy się rozmawiać ze sobą.\nI myślę, że przyszedł czas, bracia i siostry, żebyśmy dołożyli więcej starań tutaj, żeby tak było między nami.\nTak jak mówię, jest to propozycja. Rozważcie to.\nI dajcie znać.\nBo jak nic nie powiecie? No to no, to wtedy znowu to ja sam mam decydować za darmo.\nSławkiem czy jeszcze jak nie chcemy, żebyście tż özgür powiedział, czy tak czy tego chcecie czy czy czy chcecie iść do przodu tak czy chcemy żeby było bliżej między nami czy czy jesteście zainteresowani tym co bracia siostry myślą czy tylko jesteście zainteresowani tym co ja myślę czy inni kaznodzieje? No przecież wszyscy jesteśmy członkami tego ciała.\nWięc yy, to jest moja propozycja, żebyśmy to rozważyli, jeśli się zgodzicie, żebyśmy po po wakacjach, bo wiadomo wakacje, to mamy dużo różnych gości i oni nie są w temacie.\nNie Wszystko wiedzą, coś się dzieje, więc nie ma problemu, żeby ich zaprosił takiego stołu, ale myślę, że przede wszystkim to to my jako zbór musimy to praktykować, więc moja propozycja jest taka, żebyśmy wtedy w taką niedzielę co 2 mówi niedzielę czy raz miś.\nW końcu wrócimy do tego, co było tydzień wcześniej. Czy jeśli to będzie raz w miesiącu do tego, co było na przestrzeni tych tygodni, więc musicie to sobie jakoś notować?\nMusicie to jakoś zapamiętać, musicie swoje pytania, notować swoje uwagi, cokolwiek, żebyście potem mogli to powiedzieć tak, bo wiadomo, czas leci człowiek zapomina i żebyśmy wtedy rozstawili tu sobie stoły usiedli wokół stołu, pomodlili się i rozmawiali tak jak to czyniliśmy w takie soboty. Czasami, kiedy puściliśmy tu razem jako zbór.\nMyślę, że tak trzeba zrobić w niedzielę, dlatego, że w środę do tego zachęcamy i to robimy, ale to mała garstka.\nAni chcemy, żeby tak było. Nasz zbór liczy koło 50 członków. Dzisiaj tylu widać nie ma część na wakacjach. Wiadomo też wakacje, ludzie jeżdżą i tak dalej, więc chcemy, żeby te 50 osób było tutaj, żebyśmy rozmawiali, żebyśmy się dzielili, żebyśmy dochodzili do tej jedności w łagodności w pokorze. Nie chcemy, nie chcemy soborów na to nie pozwolimy.\nAle chcemy rozmawiać o tym, co jest głoszona. Chcemy o tym rozmawiać. Chcemy wiedzieć, co myślicie, jak to rozumiecie i wzajemnie się korygować.\nJeśli jest taka potrzeba, wzajemnie się budować, dochodzić do tej jedności, upewniać się, że tak samo myślimy, że to samo wyznajemy, że nie ma między nami podziałów czy to ukrytych, czy jawnych mamy.\nTakże rozważcie to kochani bracia i siostry. Dajcie znać, co o tym myślicie. Módlcie się o to i pamiętajcie, by modlić się o tą jedność tutaj w sporze powstanie proszę wszyscy do modlitwy.\nKochany nasz ojcze, przychodzimy do ciebie źródło miłości źródło pokoju źródło o naszej jedności.\nTy dałeś nam swego ducha, który jednoczy nasze serca, który objawia nam prawdę, który pozwala nam przemóc nasze ludzkie słabości, naszą porywczość, nasze moc je naszą ludzką, nieprzejednana ność.\nChcemy to złożyć u Twoich stóp i prosić Cię, byś pomagał nam budować i jedność tego zboru i jedność twojego kościoła, tak jak możemy w tych relacjach, które mamy z braćmi siostrami z innych zborów.\nChcemy się też o nich modlić. Chcemy być dla nich wzorem. Chcemy być dla nich zachętą. Chcemy być dla nich pomocą.\nChcemy ich kochać, nie chcemy kochać tylko tych, którzy tutaj są, ale chcemy kochać wszystkie twoje dzieci gdziekolwiek są.\nPanie, nasz dopomóż nam w tym prosimy. Poprowadź nas w tym.\nKształtuje w nas tę postawę, którą widzimy w jezusie chrystusie twoim synu.\nProsimy przemieniaj nas na jego obraz, na jego wzór.\nAby twoje błogosławieństwo mogło na nas spoczywać jeszcze w większej mierze, aby życie.\nMogło płynąć przez ten zbór, aby nowe osoby, które przychodzą, mogły doświadczać, że jest między nami żywy Bóg.\nŻe jesteśmy braćmi i siostrami Zjednoczonymi więzami miłości, że nie troszczymy się tylko każdy o siebie samego, ale miłujemy braci, siostry i troszczymy się o siebie.\nPomagamy sobie, wspieramy się, zachęcamy się, mamy ze sobą prawdziwe bliskie relacje, nie jakieś sztuczne, religijne uśmiechy, ale prawdziwe, głębokie relacje braci i sióstr w Jezusie Chrystusie. Dopomóż nam w tym prosimy.\nPoprowadź nas, panie, daj nam twoją jedność i daj nam dbać o tą jedność i pogłębiać tę jedność.\nZachęcam jeszcze bracia siostry, jeśli ktoś z was chciałby się pomodlić, jest na to czas.\nOtagowane jako1 List do Koryntian2 List do KorynatianApostoł JanBibliaJedność w KościeleList do EfezjanList do GalacjanList do RzymianNowy TestamentPismo Święte\nStrona kościoła w Wejherowie poświęcona rozważaniom na temat Pisma Świętego Nowego i Starego Testamentu.\nO kościele w Wejherowie\nZapraszamy do śledzenia naszego kanału na Facebooku :-)\nWykonanie webz.pl · © 2022 Kościół w Wejherowie · Wszystkie prawa zastrzeżone.


ITPP1/4512-716/15/AJ | Interpretacja indywidualna\nNa podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 29 czerwca 2015 r. (data wpływu 6 lipca 2015 r.), uzupełnionym w dniu 7 września 2015 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej – jest prawidłowe.\nW dniu 6 lipca 2015 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 7 września 2015 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej.\nProwadzi Pani działalność gospodarczą, a w sezonie letnim, zajmuje się tylko sprzedażą i produkcją lodów oraz gofrów z automatu w mobilnym punkcie sprzedaży. Masa lodowa, jak i gofrowa, przygotowywana jest z gotowego proszku rozpuszczanego w wodzie. W ofercie znajdują się gofry, lody małe, średnie, duże wraz z dodatkami. Sprzedaż odbywa się przy okienku, bez możliwości wejścia klienta do wnętrza pomieszczenia. Klient dokonuje płatności od razu po dokonaniu zakupu. Menu znajduje się na tablicy umieszczonej w okienku, nie ma karty dań podawanej klientowi. Lody podawane są wyłącznie w wafelkach lub miseczkach jednorazowych. Nie posiada Pani lokalu ani sali z obsługą kelnerską z nakrytymi stolikami, sztućcami, talerzami itp., nie doradza klientom w zakresie wyboru posiłku. Klienci nie mają udostępnionej toalety ani szatni. Klienci odbierają gotowy produkt (lód, gofr), czemu nie towarzyszą dodatkowe usługi, jakich klient mógłby oczekiwać, np. w restauracjach. Nie towarzyszą tutaj żadne usługi, charakteryzujące działalność restauratorską. Istotą transakcji jest w tym przypadku zawsze sprzedany lód, gofr. Korzysta Pani ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust 1 ustawy o podatku od towarów i usług. W roku 2014 obrót zrealizowany na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz „zryczałtowanych rolników” nie przekroczył kwoty 20.000 zł. Nie prowadzi Pani ewidencji obrotów przy zastosowaniu kasy rejestrującej. Działalność gospodarcza będzie wykonywana przez Panią w kolejnych latach na wyżej opisanych zasadach, w sezonie letnim.\nW nadesłanym uzupełnieniu wniosku wskazano, że mobilny punkt sprzedaży, w którym są sprzedawane produkowane przez Panią lody i gofry sklasyfikowany jest pod numerem 56.10.B, produkcja lodów pod numerem 10.52.Z, a produkcja gofrów 10.72. Z.\nCzy sprzedaż lodów i gofrów z automatu na zasadach opisanych powyżej stanowić będzie dostawę towarów w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług...\nCzy na mocy obowiązującego od dnia 1 stycznia 2015 r. rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących, zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia, będzie Pani uprawniona do skorzystania ze zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji obrotu przy zastosowaniu kas rejestrujących...\nPani zdaniem, ma Pani prawo do skorzystania ze zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji obrotu przy zastosowaniu kas rejestrujących, ponieważ sprzedaje Pani towar (a nie usługę), o której mowa w art. 7 ustawy o podatku od towarów i usług.\nZgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają m in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Definicja towaru została zawarta w art. 2 pkt 6 ustawy o podatku od towarów i usług. Ilekroć w ustawie mówi się o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.\nRegulacje zawarte w przepisach krajowych odpowiadają tym zawartym w Dyrektywie 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (dalej Dyrektywa 112) z czego wynika, iż „dostawa towarów” oznacza przeniesienie prawa do rozporządzania rzeczą jak właściciel. Pojęcie „dostawy towarów” w Szóstej Dyrektywie definiował art. 5 ust. 1, który stanowił, iż „dostawa towaru” oznacza przeniesienie prawa do rozporządzania dobrami materialnymi jako właściciel.\nZgodnie z art. 24 ust. 1 Dyrektywy 112, „świadczenie usług” oznacza każdą transakcję, która nie stanowi dostawy towarów. Natomiast w świetle art. 6 ust. 1 Szóstej Dyrektywy, termin „świadczenie usług” oznaczał każdą transakcję niestanowiącą dostawy towarów w rozumieniu art. 5.\nZ treści art. 6 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) Nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej wynika, iż „usługi restauracyjne i cateringowe oznaczają usługi polegające na dostarczaniu gotowej lub niegotowej żywności lub napojów albo żywności i napojów, przeznaczonych do spożycia przez ludzi, wraz z odpowiednimi usługami wspomagającymi pozwalającymi na ich natychmiastowe spożycie. Dostarczanie żywności lub napojów lub żywności i napojów stanowi jedynie element większej całości, w której muszą przeważać usługi. Usługi restauracyjne polegają na świadczeniu takich usług w lokalu należącym do usługodawcy, podczas gdy usługi cateringowe polegają na świadczeniu takich usług poza lokalem usługodawcy”.\nZgodnie z art. 6 ust. 2, za usługi cateringowe i restauracyjne w rozumieniu ust. 1 nie uznaje się dostawy gotowej lub niegotowej żywności lub napojów albo dostawy gotowej lub niegotowej żywności i napojów, wraz z ich transportem lub bez niego, ale bez żadnych innych usług wspomagających. Powyższe uregulowania, które na mocy art. 65 tego rozporządzenia weszły w życie z dniem 1 lipca 2011 r., określają cechy charakterystyczne oraz sposób identyfikacji usług cateringowych i restauracyjnych (usług związanych z wyżywieniem).\nZ powyższych regulacji wynika, że w przypadku sprzedaży gotowych dań na wynos nie mamy do czynienia ze świadczeniem usług restauratorskich ani cateringowych o ile nie dochodzi do innych świadczeń wspomagających czyli nie towarzyszą jej czynności charakterystyczne dla usług gastronomicznych.\nWielokrotnie w tej kwestii wypowiedział się Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Z wydanych orzeczeń wynika, że art. 5 i 6 Szóstej Dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku, zmienionej dyrektywą Rady 92/111/EWG z dnia 14 grudnia 1992 r., należy interpretować w ten sposób, że sprzedaż świeżo przygotowanych dań i artykułów żywnościowych do spożycia na miejscu na stoiskach lub w pojazdach gastronomicznych, lub we foyer kin stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 5 tej dyrektywy, jeżeli z oceny jakościowej całości transakcji wynika, że elementy świadczenia usług poprzedzające dostawę artykułów żywnościowych i towarzyszące jej nie mają charakteru przeważającego” – połączone sprawy C-497/09, C-499/09, C-501/09 i C-502/09. W dalszej części TSUE stwierdził: „W działalności będącej przedmiotem postępowań nie występują kelnerzy, nie doradza się w rzeczywistości klientom, nie ma serwisu w ścisłym znaczeniu, polegającego na przekazywaniu zamówienia do kuchni, układaniu dań na talerzach, podawaniu ich klientom, brak zamkniętych i ogrzewanych lokali przeznaczonych do konsumpcji dostarczonych produktów, brak szatni i toalet, brak też, co do zasady, naczyń, mebli i nakryć stołowych”. Elementy te łącznie mogłyby przeważyć i doprowadzić do stwierdzenia, że w konkretnym przypadku można mówić o świadczeniu usługi gastronomicznej, a nie o dostawie towaru – gotowego dania. Działalność restauracyjną zawsze charakteryzuje szereg elementów i czynności, wśród których dostawa żywności czy napojów jest tylko jedną ze składowych i gdzie zdecydowanie przeważają usługi.\nStanowisko powyższe pozostaje w zgodzie m.in. z wyrokiem TSUE z dnia 2 maja 1996 r. w sprawie C-231/94 Faaborg-Gelting Linien, w którym Trybunał wprowadził rozróżnienie na transakcje dotyczące działalności restauracyjnej i transakcje dotyczące żywności na wynos. Zgodnie z tym orzecznictwem, transakcje dotyczące działalności restauracyjnej (świadczenia usług) „charakteryzuje ciąg elementów i czynności, od przygotowania posiłku do jego fizycznego podania”, wśród których dostawa artykułów żywnościowych stanowi tylko jeden ze składników, a przeważa zdecydowanie świadczenie usług. Z żywnością na wynos (dostawą towarów) mamy do czynienia, jeżeli poza dostawą artykułów żywnościowych „transakcji nie towarzyszą usługi mające na celu organizację konsumpcji na miejscu w odpowiednim otoczeniu”.\nStanowisko swoje opiera Pani również na zbieżnym wniosku zawartym w interpretacji prawa podatkowego znak: ITPP1/443-1495/14/AJ z dnia 25 lutego 2015 r. Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy, w której przytoczone były wyroki, Dyrektywy.\nNa tle przedstawionego opisu sprawy powzięła Pani wątpliwość, co do obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej.\nPrzenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, dokonywanej przez Panią sprzedaży nie towarzyszą żadne inne usługi, którym można przypisać charakter dominujący, tj. usługi charakteryzujące działalność w zakresie usług gastronomicznych (restauracyjną). Dokonuje Pani bowiem sprzedaży lodów oraz gofrów z automatu w mobilnym punkcie sprzedaży (56.10.B.), nie zatrudniając obsługi kelnerskiej, ponieważ lody i gofry wydawane są przez okienko na zewnątrz. Klienci nie wchodzą do lokalu.\nZ wniosku ponadto wynika, że w związku ze sprzedażą ww. towarów nie świadczy Pani na rzecz klientów jakichkolwiek usług charakteryzujących działalność restauratorską – nie posiada Pani lokalu ani sali z obsługą kelnerską z nakrytymi stolikami, sztućcami, talerzami itp., nie doradza klientom w zakresie wyboru posiłku. Klienci nie mają udostępnionej toalety ani szatni.\nCharakter opisanych przez Panią czynności wskazuje, że skoro faktycznie nie towarzyszą im żadne inne usługi, którym można przypisać charakter dominujący (tj. usługi charakteryzujące działalność restauracyjną, które kwalifikują się do grupowania 56 PKWiU), czynności te należy uznać za dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy.\nW konsekwencji w stosunku do tej sprzedaży nadal obowiązują zasady ogólne.\nJak wskazano w opisie sprawy, w roku 2014 obrót zrealizowany na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz zryczałtowanych rolników nie przekroczył kwoty 20.000 zł.\nOznacza to, że stosownie do zapisu § 3 ust. 1 pkt 1 powołanego wcześniej rozporządzenia, do dnia 31 grudnia 2016 r. może Pani korzystać ze zwolnienia podmiotowego z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kasy rejestrującej, chyba, że wcześniej zrealizowany przez Panią obrót na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych z tytułu dokonywanej sprzedaży przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę 20.000 zł.\nITPP1/443-1495/14/AJ | Interpretacja indywidualna\nLokalizacja: Wyszukiwarka > Kasa rejestrująca > ITPP1/4512-716/15/AJ


Kamionka. Wandale zniszczyli bariery ochronne - Wieluń, Wieruszów, Działoszyn, Kleszczów, Pajęczno wiadomości\n112, Gminy, Pątnów, Wiadomości, Wydarzenia 7 listopada 2017 7 listopada 2017\nKamionka. Wandale zniszczyli bariery ochronne\nZ myślą o mieszkańcach, Urząd Gminy w Pątnowie już od jakiegoś czasu skupia się na poprawie infrastruktury drogowej. Najwyraźniej, nie każdemu zależy na tym, żeby kierowcy poruszali się po równych i przede wszystkim bezpiecznych drogach.\nPrzebudowa drogi gminnej w Kamionce pochłonęła ponad milion złotych. W poniedziałek, 16 października, inwestycja doczekała się odbioru, jednak nie bez pewnych uwag. Pod koniec realizacji, prace utrudnił nieprzewidziany czynnik… ludzki.\nW sobotę, 14 października, w godzinach wieczornych, nieznani sprawcy zdewastowali bariery ochronne, zabezpieczające rów odwadniający przy nowo wybudowanej drodze. Wandale przewrócili konstrukcję na odcinku o długości 50 metrów, zdemontowali tez płyty wzmacniające skarpę rowu.\nWykonawca zgłosił sprawę na policję, jednak jak dotąd, sprawcy pozostają nieznani.\n– Komenda Powiatowa Policji w Wieluniu wyjaśnia okoliczności tej sprawy, prowadzone są czynności wyjaśniające w sprawie o wykroczenie uszkodzenia mienia – mówi Katarzyna Grela\nNajprawdopodobniej, nie była to próba kradzieży metalowych elementów, a sposób znudzonej młodzieży na rozładowanie frustracji. Jak informuje Jacek Olczyk, żaden fragment bariery nie zginął.\n– Nieznani sprawcy na odcinku ok. 50 metrów zniszczyli część barierek oddzielających drogę od głębokiego rowu, odkręcając śruby i wyrywając słupki świeżo zabetonowane w poboczu drogi. Po zgłoszeniu aktu wandalizmu przez firmę, której przekazano plac budowy i oględzinach wykonanych przez policję, następnego dnia barierki zostały zamontowane przez wykonawcę na nowo. Uszkodzone zostały też płyty betonowe oraz ażury zabezpieczające skarpę rowu – informuje wójt.\nWykonawca usunął już wszystkie szkody i na tę chwilę, bariera znów spełnia swoje zadanie. Miejmy nadzieję, że tego typu wybryki nie powtórzą się w przyszłości, a wandale zostaną ujęci i poniosą zasłużoną karę.\n10,007 total views, 0 views today\nAgnieszka Kuzyk najszybszą nauczycielką w Maratonie Dębno\n44. edycja Maratonu Dębno zgromadziła na linii startu 2,5 tysiąca uczestników. Na...\nPoprzedni artykułKonopnica. 29-latek w rękach policji\nNastępny artykułPajęczno. Grand Prix koła PZW


Mikołaj zjada w Wigilię co najmniej 10 mld kilokalorii! Mikołaj zjada w Wigilię co najmniej 10 mld kilokalorii!\n25 grudnia, 2018 9:23\nMikołaj zjada w Wigilię co najmniej 10 mld kilokalorii!\nWyniki ich analizy, cytowanej przez serwis „Particle”, ukazały się na łamach pisma „The Wiener klinische Wochenschrift – The Central European Journal of Medicine”. Badacze z New York Medical College wykorzystali w niej informacje dotyczące USA i amerykańskich tradycji związanych z zostawianiem św. Mikołajowi w wigilijny wieczór poczęstunku w postaci ciasteczek oraz mleka. Dane do tego celu pozyskali z United States Census Bureau, amerykańskiej agencji rządowej odpowiedzialnej m.in. za spis ludności oraz z Pew Research Centre, organizacji non-profit, która zajmuje się analizowaniem trendów społecznych, demograficznych oraz opinii publicznych.\nJeśli przyjmiemy, że św. Mikołaj ma taki sam metabolizm, jak aktywny 60-letni mężczyzna o wzroście 1,8 m i masie ciała 110 kg – można wyliczyć, że codziennie wydatkuje jedynie 3301 kcal. Oznacza to, że nadwyżka kalorii, jaką spożywa w Wigilię, jest ogromna.\nCo więcej, nawet gdyby św. Mikołaj miał wyjątkowo szybkie tempo metabolizmu lub poddał się odchudzającej operacji bariatrycznej – nie mógłby utrzymać stałej masy ciała przy spożyciu takich ilości kalorii.\nDlatego jedynym wytłumaczeniem tego, że ciągle wygląda on tak, jak wygląda i ciągle wydaje się być zdrowy, jest bożonarodzeniowy cud – podsumowują naukowcy.


Wspomnienia Czarka Stolarczyka z wyjazdu do Namibii\nDnia 2.12.2006 roku grupa 8-miu śmiałków wylądowała w dalekim i odległym kraju Afryki – w Namibii. Upał! to pierwsze wrażenie każdego podróżnika wysiadającego na lotnisku w Windhoek. Stolica Namibii to 250 tys. dosyć nowoczesne miasto z pasażami i centrami handlowymi wypełniona barwnym tłumem mieszkańców i turystów. Co ciekawe, większość mijanych ludzi to biali. Ale nie przyjechaliśmy tu przecież po to, aby biegać po sklepach! Pierwsze nasze kroki kierujemy więc po samochody i od razu ruszamy w drogę zobaczyć to, po co tu przyjechaliśmy, czyli czarną Afrykę a nie znane nam z Europy centra handlowe. Ruszamy naszymi czterema nissanami i co? I jak to bywa z autami z wypożyczalni - pierwsze usterki, pierwsze auto (pech chciał moje) ma problemy z dokręceniem kranika na wodę w zbiorniku. Oczami wyobraźni widzę już ją całą wykapaną po drodze, ja umieram z pragnienia na pustyni a moje resztki szarpie sęp. Chwila konsternacji z partnerem podróży - wracamy czy nie? I szybka decyzja – oczywiście jedziemy. W końcu jesteśmy bohaterami a bohaterowie nie poddają się i prą do przodu mimo chwilowych niepowodzeń. Za oknami samochodu pokazują się pierwsze afrykańskie obrazy, które zmieniają się jak w kalejdoskopie. Zwalniamy, dziwny znak, przyglądamy się i co widzimy na znaku? koniec asfaltu - czas na szuterki. Hm nasza średnia prędkość drastycznie spadła ale dzięki temu bardziej zwracamy uwagę na szczegóły krajobrazu. Mniej więcej po pół godzinie zmieniamy zdanie, tumany kurzu wzbijające się spod kół naszych samochodów uniemożliwiają jakąkolwiek orientacje i obserwacje terenu. Po krótkiej naradzie zmieniamy taktykę - jedziemy w odstępach 5-cio minutowych a łączność trzymamy na CB. Po paru godzinach dojeżdżamy do przełęczy Spreetshotgate, miejsca naszego pierwszego noclegu. Jeszcze tylko chwila walki z rozłożeniem naszych dachowych namiotów i padamy w głębokim śnie.\nNowy dzień i dalsza podróż, pierwsze kontakty z dzikimi zwierzętami. Poznajemy dzikie strusie, kudu, oryksy i miłe surykatki. Wreszcie dojeżdżamy do pierwszego głównego celu naszej wyprawy - pustyni Namib, gdzie znajdują się najwyższe i najstarsze na świecie wydmy. Udajemy się samochodami do Souss Vlei i Dead Vlei, płaskich niecek, które wypełniają się wodą w porze deszczowej. Dojazd do tych miejsc, według znaku drogowego wymaga wozu terenowego i jazdy 4x4. Napis wzbudza ogólna radość na bohaterach podróży - my przecież dojedziemy tam na luzaka, tylko z jednym napędem. Po dłuższej chwili, po około 100 machnięciach łopatą, nasz śmiech zmienia się w poważniejsze podejście do miejscowych zaleceń i sypkiego piasku. Po ciężkiej walce i wspólnej pomocy docieramy do wyschniętego i popękanego w mozaikowy chodnik dna jeziora. Oczom naszym ukazują się ogromne łuki czerwonych piaskowych wydm sięgających 250m. Wspaniałe! Pozostało więc zaliczyć nam przynajmniej jedną wydmę. Próba pierwsza, oczywiście samochodem - a co nie damy rady? 250m piechotą w górę to nie dla nas, po to mamy fajne autka aby nas wyręczały z ciężkich marszów. Po kilku następnych i setek machnięć łopatami aby odkopać samochody, urwanej tablicy rejestracyjnej i złamanego spojlera od uderzenia w wydmę poddajemy się i niestety dalsze 245m w górę pokonujemy piechotą. Po mniej więcej 40 min docieramy na szczyt. Mimo palącego słońca i potwornego zmęczenia jesteśmy szczęśliwi. Otacza nas morze piasku tworząc przepiękne formy w kształcie wijącego się węża, gigantycznych rozmiarów góry piasku w jaskrawych kolorach. Zejście było już łatwiejsze i w kilku susach jesteśmy na dole. Szkoda, że nie mamy desek snowboardowych, byłby niezły zjazd. Żegnamy więc piękne wydmy i udajemy się w dalszą podróż. Tym razem udajemy się w kierunku, o którym nikt chyba nie wiedział oprócz łaskawie nam panującego przywódcy wyprawy pana Michała Synowca zwanego potocznie Zetorem. Trasa miała około 350km i poprowadziła prawie do punktu wyjścia czyli zatoczyliśmy kooooło. Oprócz mijanego, zmieniającego się krajobrazu atrakcją tej miłej trasy jest kałuża ok. 10m na 10m, podkreślę jeszcze raz, kałuża z wodą. Fakt, była tylko jedna na całą wyprawę ale aby robić dla niej 350km? Ponieważ kałuża też może być nie lada atrakcją, zatrzymujemy się przy niej i robimy kilka zdjęć z autami, które ją rozchlapują. Od tego momentu nasze auta nabierają bojowego charakteru i są czadowo ubłocone. Nawet dzięki temu czujemy się lepiej, tak bardziej off-roadowo. W sumie warto było zrobić te 350km dla tego błota. Wieczorem docieramy do wspaniałego masywu o nazwie Spitzkoppe. A cóż to takiego? Są to góry o pięknych opływowych kształtach, na których znajdują się poukładane głazy tzw. otoczaki. Pod każdą z tych gór jest małe pole biwakowe i na jednym z nich spędzamy noc. Ponieważ jest to już któryś dzień naszego wyjazdu trzeba w końcu trochę się zintegrować i poznać bliżej. Jest nieźle a napoje dobrze wchodzą.\nRanek po miłej nocy i czas na prawdziwy buszmeński prysznic. Buszmeński prysznic składa się z beczki, kawałka rurki i trzcinowego parawanu. Miłe doświadczenie. Ruszamy dalej w podróż i po drodze zatrzymujemy się w „wiosce” przy drodze. Nasza podróż przebiegała dotychczas pod znakiem uśmiechu i zabawy. Widząc nędzę i biedę ludzi tam mieszkających odechciało nam się śmiać. Spędzamy trochę czasu z Buszmenami poznając warunki ich życia. Tu muszę podkreślić, że nasza grupa zaczęła rozumieć się bez słów, wystarczyło jedno spojrzenie po sobie i mniej więcej po godzinie ruszyliśmy dalej lżejsi o połowę prowiantu i ubrań. Postanawiamy, że w miarę możliwości będziemy pomagać napotkanym wodą, jedzeniem czy też ubraniem. Wieczorem dojeżdżamy do nadmorskiego miasta Swakopmund. Miasteczko nie duże ale bardzo eleganckie robi wrażenie zupełnie jak przeniesione z Niemiec. Wszystko zrobione jest w nim na błysk, dlatego nie warto się nad nim zagłębiać. Ruszajmy więc dalej. Ale to już nie jest takie proste, mój samochód przestaje odpalać i od tego momentu zaczyna się długa era odpalania na pych. Na 4 samochody dwa już mamy średnio sprawne a przed nami dopiero prawdziwy busz i bezdroża. Humory nam trochę podupadają. Jadąc tak, mijamy stojącą w krzakach małą suzuki samuraj i siedzącą obok samotną dziewczynę. Trochę wydaje nam się to podejrzane, ale nie macha to jedziemy dalej. Mniej więcej po około 5km widzimy idącego w upale samotnego chłopaka z kanistrem. W tym momencie wszystko jasne - trzeba pomóc nieborakowi z USA, jak się potem okazało. Nie tylko nasze auta szwankowały. Im zabrakło benzyny i stanęli w szczerej pustyni. Nie powinno się wyruszać w trasę w pojedynkę gdyż najwięcej wypadków śmiertelnych w Namibii odnotowuje się właśnie z powodów usterek technicznych samochodów i podróżni z braku pomocy umierają z pragnienia i wycieńczenia. Jak już piszę o skrajnym wycieńczeniu to właśnie dojeżdżamy do osławionego „Wybrzeża Szkieletów”. A cóż to takiego? Jest to znana od wieków piekielna okolica otoczona złą sławą. Jest to niegościnny pas pustyni ciągnący się wzdłuż oceanu bez żadnych źródeł pitnej wody. Niebezpieczne prądy, wzburzony Atlantyk i silne wiatry są przyczyną licznych morskich wypadków, nawet teraz w dobie nawigacji satelitarnej. Przypominają o tym szkielety statków wyrzuconych na brzeg obok szkieletów wielorybów. Po zaliczeniu obowiązkowej kąpieli w oceanie, pogłaskaniu małej foczki, powoli opuszczamy niegościnny brzeg i udajemy się w tereny bardziej zielone i przyjemne gdzie obszerne równiny zapierają dech w piersiach. Chwila zadumy - mogę wyobrazić sobie, że jestem w okresie „kamienia łupanego” i czekam kiedy zza krzaka wyskoczy praczłowiek. Tym razem rozbijamy biwak na dziko, w prawdziwym buszu daleko od cywilizacji i ludzi. Tylko my i przyroda. Rozpalamy nocne ognisko. Niezapomniane wrażenie: cisza i gwiazdy, taki obraz pozostaje w pamięci każdego człowieka do końca życia.\nRano niespodzianka, wychodzimy leniwie z namiotu a tu stoi prawdziwy buszmen-pasterz. Ze swoja maczetą wygląda nawet groźnie! Zastanawiamy się jak długo tu stoi i czego chce? Wreszcie pokazuje, po prostu chce papieroska. Zostaje naturalnie poczęstowany a w zamian pięknie pozuje do zdjęć. Wreszcie po paru dniach podróży po zupełnych bezdrożach, zaczynamy spotykać kobiety plemienia Himba. Jest to plemię, które cały czas opiera się cywilizacji i kultywuje swoje tradycje. Ich ciała wysmarowane są mieszaniną tłuszczu, popiołu i rudobrązowej ochry. Ponadto pokrywają warstwą tego mazidła swoje długie włosy tworząc sztywne warkocze. Cel tego malowania? Odstrasza insekty i chroni przed palącym słońcem. Strój tych kobiet składa się z kilkuwarstwowej mini spódniczki z kozich skór oraz pięknej ręcznie robionej biżuterii. Po podzieleniu się z nimi naszą wodą, zapałkami i prowiantem dostajemy zgodę na wejście do jednej z wioski otoczonej zeribą. W wiosce dowiadujemy się, że jedno z małych dzieci ma atak malarii więc bez chwili wahania zabieramy je wraz z matką i ojcem do najbliższego szpitala oddalonego o jakieś 60 km czyli 5 godz. jazdy. Po tej podróży jesteśmy już pewni że ta maść, którą się smarują naprawdę odstrasza insekty. Auto zostało wysmarowane ochrą od środka i tak przesiąkło specyficznym zapachem, że pozostałe załogi współczuły Piotrkowi i Zetorowi dalszej jazdy. Po odstawieniu naszych nowych przyjaciół do lekarza udajemy się dalej na północ, do wodospadów Epupa Falls na granicy z Angolą. Pierwsze wrażenie,- jesteśmy w raju! Wrażenie po nocy – duszno, parno, nie dało się spać – zielone piekło.\nNastępny dzień toczymy się 150 km kamienistą i wąską drogą brzegiem Ruacany, szukając krokodyli. W końcu jesteśmy w Afryce. Toczymy się tym szlakiem bo nie można tego nazwać jazdą. Opony po tej drodze nadają się już tylko do wymiany. A krokodyla widzimy tylko na znaku drogowym. W końcu po wielu dniach podróży docieramy do Etoshy, dużo sobie po nim obiecujemy. Jak to mówi Zetor to będzie taka wisienka na deserze naszej wyprawy. Zobaczymy. Około południa przekraczamy potężną bramę Parku Narodowego Etosha i od razu wpadamy w stado dzikich zebr, które zamiast uciekać, stoją 3 metry od nas nie zwracając na nas uwagi. Kolejne kilkaset metrów dalej spotykamy pierwszą żyrafę. Za chwilę całe stado żyraf. Pełni wrażeń dojeżdżamy do miejsca obozowiska, rozkładamy się i ruszamy na nocne podglądanie zwierząt do wodopoju. Tu kolejne niespodzianki: stado 17 słoni, nosorożce, żyrafy i zebry - cóż za widok. Brakuje nam jeszcze lwów. O świcie część grupy wybiera się na objazd po parku i widzi upragnione kotki. Niestety nie opiszę jak one wyglądały bo autor tego tekstu czyli ja, zaspał i nie pojechał. Ale nie ma tego złego co by na dobre nie wyszło, sprawdzałem za to czy woda w basenie jest chłodna i czy słońce odpowiednio działa na moja skórę. Z parku Etosha wyjeżdżamy szczęśliwi, spotykając całą tzw. Big Five czyli 5 największych zwierząt Afryki.\nPowoli zmierzamy do Windhoek, gdzie nasza wyprawa dobiegnie końca. Nocujemy po drodze w miejscu, gdzie 150 mln lat temu kilka spacerujących dinozaurów zostawiło swoje pamiątki. Wyprawa kończy się szczęśliwie. Podsumowując wyprawę – wspaniała, prawdziwa przygoda. Wróciliśmy zadowoleni, że pojechaliśmy i mogliśmy nawiązać nowe przyjaźnie. To kraj który zaskakuje zróżnicowanym krajobrazem. Surowy i przerażający na Wybrzeżu Szkieletów a zarazem posiadający piękne i ogromne sinusoidy wydm na pustyni Namib. Gdzie znajduje się pełna zwierząt obszerna niecka Etosha Pan. Kraj cywilizowany, ogromnych pustkowi o małym zaludnieniu a zarazem z wysoko rozwiniętą infrastrukturą. I najważniejsze - bezpieczny i przyjazny turystom\nCezariusz Stolarczyk „Czaruś” Relacja zamieszczona w numerze 3/2007 magazynu "Off-Road.Pl"


Rozpoczęte przez Lamus19, sie 07 2012 22:30 ( 4 odpowiedzi na ten temat )\nCzesc , zanim zacząłem chodzić na siłke ważyłem 91kg. Brałem ThermoSpeeda żeby troche spalić , ale po 2 miesiącach okazało sie że zrzuciłem tylko 2,5kg co prawda na początku potrafilem zrobić 2 pompki a teraz moge zrobić z 15 Przestałem chodzić na siłke ( brak kasy ) ale chodze do mnie na działke ćwiczyć. Mam 2 sztangi ,2 hantle drązek. Ogólnie dobrze mi idzie z ćwiczeniami, ale gorzej z utrata masy. Znacie jakiegoś dobrego spalacza ? Słyszałem że thermo stim jest troche efektywniejszy od thermo speeda. Prosze o pomoc\nw tesco widziałem jakieś tabletki przedtreningowe z activlab za 29zł. Co takie tablety dawaja ?\nJakie przyprawy mogę stosować na diecie redukcyjnej? , npp | jakie npp , 12 kwietnia zaczynam cykla...siła i dobrej jakosci miesien | Potrzeboje dobrych info , Cztery dni treningowe pod rząd - jaki plan treningowy? , Jaki Jabłczan Kreatyny?\nNapisany 07 sierpień 2012 - 22:39\nJa znam świetny spalacz dieta anabol. Dział odżywianie zaprasza Suple przed treningowe dają najczęściej koncentracje,pompę,skupienie, energie\nNapisany 07 sierpień 2012 - 22:47\nJeśli już chodzi ćwiczyć na działkę dodał bym 4 razy w tygodniu bieganie albo jazda na rowerze na początku albo jakieś inne aero , ograniczyć węglowodany i jeść w odpowiednich porach dnia . najważniejsze żebyś nie obżerał się na noc . nie używaj spalaczy jest to niepotrzebne Pozdrawiam ; )\nNapisany 08 sierpień 2012 - 11:23\nCo do roweru to nie ma problemu. dziennie jeżdze kilka km. ale od paru dni staram się dziennie robić z 20km . A co do tych węglowodanów, to co dokładniej mam ograniczyć ? bo ja się kompletnie nie znam na tych dietach węglach , białakch itp\nNapisany 08 sierpień 2012 - 11:30\nSkoro się nie znasz to poczytaj i się czegoś nauczysz... Tak wiem są wakacje ale to wiedza obowiązkowa, a nikt za Ciebie wszystkiego nie zrobi.


SMS-y mają już 25 lat! To pewnie więcej niż niejedno z Was - Tabletowo.pl\nStrona główna » Ciekawostki » SMS-y mają już 25 lat! To pewnie więcej niż niejedno z Was\nSMS-y mają już 25 lat! To pewnie więcej niż niejedno z Was\n10:45, 04-12-2017 @szuwarny\nPierwsza wiadomość tekstowa została wysłana 3 grudnia 1992 roku. Brytyjski inżynier Neil Papworth wysłał świąteczne życzenia do Richarda Jarvisa, dyrektora firmy telekomunikacyjnej Vodafone. Minęły lata, zanim telefony powszechnie zyskały możliwość wysyłania i odbierania SMS-ów.\n„Merry Christmas” – pierwszy komunikat wysłany przez Short Message Service (SMS) był naprawdę krótki, ale liczył się sam fakt, że udało się go z powodzeniem odebrać. Świąteczne życzenia trafiły na telefon Orbitel 901, który obecnie miałby problem ze zmieszczeniem się do niektórych toreb na laptopy. Richard Jarvis, adresat SMS-a nie mógł jednak na niego odpisać – wiadomość została wysłana z komputera, a wtedy telefony nie były wyposażone w bajery, które pozwalałyby na odpowiedzenie na tego typu komunikat.\nOrbitel 901 (zdj. Business Insider)\nChociaż Papworthowi przypisuje się wysłanie pierwszego SMS-a, to nie jest on uznawany za ojca tej technologii. Takie miano należy do Mattiego Makkonena, który jako pierwszy zasugerował ten genialny pomysł w 1984 roku na konferencji telekomunikacyjnej.\nObsługi krótkich wiadomości tekstowych nie wprowadzono z dnia na dzień. Standard telefonii bezprzewodowej GSM wciąż się rozwijał. Sam Makkonen uważa, że technologia została tak naprawdę wprowadzona w 1994 roku, kiedy na rynku pojawiła się Nokia 2010 – pierwsze urządzenie, które umożliwiało łatwe pisanie SMS-ów.\nNokia 2010 (zdj. Mustaraamattu)\nAktualnie, według danych Pew Research, około 97% właścicieli smartfonów używa wiadomości tekstowych. Międzyczacie, przez lata używania SMS-ów, powstało mnóstwo akronimów i nowych tworów językowych, wymuszonych częściowo przez ograniczoną wielkość wiadomości, a właściwie bardziej – przez chęć zaoszczędzeniu na opłatach za nie. W czerwcu 2014 roku wysłano 561 miliardów SMS-ów, zaś obecnie każdego dnia wysyła się ich około 18,7 miliarda.\nNadal jest tak, że więcej piszemy, niż mówimy. Bywa, że przeciętny użytkownik smartfonu wysyła i odbiera pięć razy więcej SMS-ów w porównaniu do liczby wykonanych połączeń telefonicznych. Nasza aktywność przesuwa się jednak bardziej w stronę komunikatorów – z „czystych” SMS-ów korzystamy już rzadziej. Takie aplikacje jak WhatsApp, Messenger czy iMessage wypierają dwudziestopięcioletnią technologię. W samym WhatsAppie odnotowano w lipcu liczbę 55 miliardów wiadomości przesyłanych każdego dnia.\n25 lat SMS-ówShort Message Servicesms\nXiaomi powoli kończy z dotykowymi przyciskami pod ekranem. Oto dowód - grafiki Redmi 5 i Redmi 5 Plus


Jak porzucić dotychczasowe przyzwyczajenia i zacząć żyć pełnią życia\nHarley-Davidson/Unsplash | CC0\nKatarzyna Matusz - 01.02.20\nNie istnieje lepsze i gorsze powołanie. Zatem co pociąga ciebie?\n„Niezadowolenie z codzienności i obawa przed tym, że w przyszłości nic się nie zmieni, mogą być impulsem do pójścia za marzeniami. Nie bój się. Bóg przygotował dla ciebie wielkie rzeczy. Nic z tego, co ci się przydarza, nie jest przypadkowe” – pisze wydawca książki Jennie Allen „Bez paniki. Zostałaś stworzona do czegoś więcej”, wydawnictwa WAM. Jeżeli więc nie żyjesz tak, jak chcesz, to dziś jest dobry moment, aby zadać sobie kilka istotnych pytań.\nDroga w lesie rozdzieliła się, a ja… Ja poszedłem tą mniej uczęszczaną. I to odmieniło wszystko (John Eldredge, „Dzikie serce”)\nBywa tak, że ludzie wykonują pracę zgodną ze swoją pasją, jednak nie jest to powszechne. Z reguły zarabiamy, by opłacić rachunki, zapewnić bezpieczeństwo rodzinie i spełniać swoje potrzeby. A co jeśli to nie wystarcza? Jeśli w głębi serca czujesz, że tęsknisz za czymś więcej? „Pamiętaj, żeby nie porównywać się z innymi” – przestrzega autorka. Gdy to robisz, twoja rola maleje, aż w końcu może się wydawać mało ważna. Nie istnieje lepsze i gorsze powołanie. Zatem co pociąga ciebie?\nNie pytaj siebie, co potrzeba światu. Zapytaj, co ożywia ciebie, i idź, zrób to, ponieważ światu potrzeba ludzi żywych (John Eldredge, „Dzikie serce”)\nNa co nie ma w tobie zgody? Jakie sytuacje powodują, że ogarnia cię gniew? Czy możesz na te potrzeby coś poradzić? Pamiętasz film „Podaj dalej”? Trevor McKinney ma swoją koncepcję zmiany świata, której celem jest pomnażanie dobra, mówi: „Znajdź trzy osoby, którym możesz pomóc w zrobieniu czegoś, czego sami nie mogliby zrobić. W zamian niech oni pomogą trzem następnym osobom, które pomogą kolejnym trzem… – powstanie wówczas piramida dobra…”.\nCo ważne, nasz mały bohater nie pozostaje w sferze marzeń czy dalekosiężnych planów, ale realizuje swoje pomysły na co dzień. Na początku wśród ludzi, których zna, później obserwując swoje otoczenie i widzi kolejnych potrzebujących. Ryzykuje, otwiera swoje serce, zbiera się na odwagę i działa. Zobacz, że nie chodzi o wielkie rzeczy. Nawet te najmniejsze, a może zwłaszcza one, mogą zmienić świat. „Chodzi o to, byśmy świadomie przeżywali minuty i dni, bo to z nich składa się nasze życie” – przypomina autorka. Nie przegapmy ich zatem, ale uważnie z nich korzystajmy.\nW co wyposażył cię Pan Bóg?\nCo cię wyróżnia wśród twoich znajomych i przyjaciół? Z czym do ciebie przychodzą? Co uznajesz za swój największy talent czy dar? Mądry jak sowa, pracowity jak mrówka, zwinny jak kot, uparty jak… osioł. Z tym ostatnim identyfikuję się w całej rozciągłości. Generalnie ta cecha uznawana jest za wadę, jednak ja widzę w niej swoją największą zaletę. Gdyby tak nie było, zniechęcałbym się za każdym razem, gdy słyszę: nie. Nie szukałabym planu B i C, ponieważ uznałabym, że skoro nie można, to nie można. Nie mówię tu o bezczelności, ale o nie poddawaniu się po pierwszej porażce.\nGdziekolwiek jesteś, bądź tam całym sobą (Jim Eliot)\nCo jest za tobą, a co przed tobą?\n„Czasem dobrze jest zobaczyć, gdzie byłyśmy i dokąd zmierzamy – tylko po to, aby zyskać nową perspektywę” – przypomina Jennie Allen. Może uczuciami, które miały w twoim życiu za dużo przestrzeni były: strach, potrzeba kontroli, brak pewności siebie, wstyd, zniechęcenie i wyczerpanie.\nJesteś zaproszona do tego, by dawać więcej z pogodnym nastawieniem. „Tak bowiem jest: kto skąpo sieje, ten skąpo i zbiera, kto zaś hojnie sieje, ten hojnie też zbierać będzie. Każdy niech przeto postąpi tak, jak mu nakazuje jego własne serce, nie żałując i nie czując się przymuszonym, albowiem radosnego dawcę miłuje Bóg” (2 Kor 9, 6n). Jesteś zaproszona do odczuwania spełnienia płynącego z realizacji wyznaczonego przez Boga celu, konfrontowania się z niewiadomym u boku Tego, który wie. Jesteś stworzona do wielkich marzeń i do wieczności. Złożone w tobie dary Bóg może wykorzystać do tego, by zmienić życie innych. Zgodzisz się na to?


poniedziałek, 03 czerwiec 2019 12:56\nDla fanów piłki ręcznej to był najważniejszy weekend w kończącym się sezonie. Szczypiorniści PGE Vive Kielce rywalizowali w Final Four Ligi Mistrzów. Ci, którzy nie pojechali ze swoją drużyną do Kolonii, mogli wspierać swoich ulubieńców w Strefie Kibica.\nTo był weekend pełen emocji dla fanów szczypiorniaka. Drużyna PGE Vive Kielce, po raz czwarty w historii rywalizowała w turnieju Final Four Ligi Mistrzów. Ci, którzy nie mogli na żywo w Kolonii oglądać swojej drużyny, mieli okazję wspólnie wspierać Żółto-biało-niebieskich w Strefie Kibica PGE Vive Kielce, która w tym roku mieściła się na stadionie lekkoatletycznym. Był głośny doping i okrzyki radości.