czerwiec | 2017 | RMC-Biega\n4 Bieg Szerszenia (Nocny Bieg Świętojański) – 24/06/2017\n25 czerwca 2017 Rafal_C\tDodaj komentarz\nKolejny z moich „cyklicznych” biegów. Startowałem we wszystkich poprzednich edycjach więc pewną skalę porównawczą już mam. I co do organizacji imprezy i co do mojej bieżącej formy 🙂\nW zeszłorocznym wpisie szerzej opowiadałem o powiedzmy umownie „logistyce” więc by nie dublować zapraszam do relacji:\n3 Bieg Szerszenia – 2016\nTutaj krótko zwrócę uwagę na różnice i opiszę szerzej nowość jaką był Bieg Małego Szerszenia (dla dzieci).\nBIEG MAŁEGO SZERSZENIA\nW lokalnej gazecie wyczytałem, że przed właściwym biegiem odbędą się zawody dla najmłodszych (w połowie soboty). Darmowe wpisowe i możliwość wylosowania nagród brzmiała całkiem zachęcająco więc zmotywowaliśmy naszego bąka do startu.\nNa miejsce imprezy dotarliśmy o 15:10. Spora kolejka rodziców/dzieci i średnio szybkie ruchy Pań z obsługi spowodowała, że staliśmy przed Biurem Zawodów do 15:40. Strasznie wolno to szło 🙁 i nawet miałem przez moment obawy czy na pewno zdążą nas wpisać przed startem. No ale ok, udało się. Dostaliśmy numer, soczek, wafelek i można było myśleć o bieganiu.\nRozgrzewka przed Biegiem Małego Szerszenia\nPrzed zawodami dzieci zostały zaproszone na druga połowę stadionu gdzie była rozgrzewka i po chwili spacer na miejsce startu. Ustawianie się, ostatnie komendy i … poszli 🙂 Maluchy walczyły dzielnie. Na mecie na wszystkich czekały pamiątkowe medale.\nPo „juniorach” pobiegły jeszcze 2 kategorie dzieci starszych, a później były zawody rodzinne dla najmłodszych (maluszki wraz z rodzicami pokonywały tor przeszkód).\nMoment dekoracji przyszedł dość szybko. Albo dzięki dobrej sportowej postawie, albo słabemu ogarnianiu mety przez organizatorów 🙂 🙂 Syn mój zdobył 3 miejsce w klasyfikacji grupy 1 (czyli dzieci 5-7 lat). Wow! Szacun, ja jeszcze na podium liczyć nigdzie nie mogę. Było to dla nas kompletne zaskoczenie i miła niespodzianka.\nDekoracja zwycięzców kat.1\nGdy już zakończono dekoracje zwycięzców wszystkich kategorii miało rozpocząć się losowanie gadżetów dla wszystkich dzieci. I tu kompletna klapa organizatorów 🙁 No nie poradzili sobie w ogóle z tym. Skończyło się tak, że te dzieci co pchały się w przód potrafiły dostać po 3-4 nagrody a maluchy (jak nasz np. ale żeby nie było – takich jak on było sporo) nic 🙁 Były płacze i nerwowo biegający rodzice by wydrzeć cokolwiek z resztek i dać swojemu dziecku.\nWg. mnie najsprawiedliwiej by było wywoływać dzieci po numerach, dawać losowo gadżet, odhaczać na liście itd. Poszłoby sprawnie i sprawiedliwie (Szerszenie różności mieli tyle, że dla wszystkich dzieci by starczyło, „losowanie” było zbyteczne). A tak pisząc wprost – strata godziny na stanie w pełnym słońcu i rozczarowanie dla najmłodszych.\n4. BIEG SZERSZENIA\nWłaściwy bieg jak zawsze miał rozpocząć się o 21:00. Około 19:50 podjechaliśmy z Żoną pod Aquapark Atola, zaparkowaliśmy i udaliśmy do Biura Zawodów. Tym razem poszło sprawniej. Nie było kolejki, szybko odebrałem pakiet (zamiast koszulki w tym roku był buff, z którego skorzystałem instalując go na głowę – bo gorąco i nie chciałem by pot zalewał mi oczy).\nOkoło 20:30 zacząłem rozgrzewkę no i się poleciało 🙂\nBieg Szerszenia – oczekiwanie na start\nNa trasie była mała niespodzianka bo pierwsze okrążenie poprowadzono troszkę inaczej. Chyba od początku biegu nie było roku by biec tak samo. Zawsze coś zmienią 🙂 Hmm… mi to nie przeszkadza zbytnio, ale dla fanów poprawiania wyników to jednak kłopot. Ciężko się porównać do poprzednich lat 🙂\nBieg Szerszenia – walka na trasie\nW 2017 r. 10 km trasę pokonałem w 00:50:15 i zająłem 96 miejsce w OPEN. M40-30, Miasto-32. Co by nie pisać gorzej niż rok temu (wtedy było około 47 min) ale zgodnie z tym co się spodziewałem.\nPo biegu Żona powiedziała mi, że zwyczajowy piknik ma być około 23:00. By nie siedzieć tyle mokrym i śmierdzącym 🙂 pojechaliśmy do domu, by wrócić, po prysznicu, na imprezę. Nie załapałem się w skutek tego na pokazy teatru ognia (nietypowo pod sceną amfiteatru a nie na grillu) ale ok, przeżyję 🙂\nPrzybyliśmy idealnie. Gdy zjadłem to do grilla zrobiła się taka kolejka, że niektórzy stali prawie do 01:00… To bym jakoś proponował ulepszyć bo limity biegaczy większe, a obsługa nie szybsza.\nCóż. losowanie fantów dużo sprawniejsze niż przy dzieciach – wiadomo dorośli się nie pchają. Wylosowałem nawet coś i zadowolony mogłem spacerkiem udać się do domu.\nNiezbyt wiem co powiedzieć. Bieg lokalny, u siebie więc pewne rzeczy się wybacza, ale dla przyjezdnych bieg dzieci i dorosłych mógł budzić pewien niedosyt. Mimo wszystko polecałbym organizatorom popracować by za rok było lepiej.\nbieg świętojańskibieganieoleśnica. nocny biegrelacjaSzerszeńzawody\nTRENING (TYDZIEŃ 25/2017)\nKolejny tydzień „odhaczony”. Pod względem ilości treningów słabo, bo tylko 3 biegi. Ponieważ jednak jeden z nich to zawody (w sobotę) to pozwoliłem sobie na niedzielne leniuchowanie. Niewiele już by kolejny trening pomógł w osiągnięciu mega formy 🙂 a szkoda się zamęczyć.\nOdbyte biegi wyglądały tak:\nDystans: 11,63 km\nŚrednie tempo: 6:18 min/km\nSprzęt: Suunto Ambit. Buty – Adidas Raven 3M\nBieg pod Oleśnicą. Tym razem też trochę „kręciłem” się po okolicy by zahaczyć i o piaski i o górki a nie tylko ubite polne ścieżki. Celem treningu było zrobić około 12 km i przy okazji przypomnieć sobie jak biega się w Adidasach Raven (bo dawno ich na nogach nie miałem a chcę w nich pobiec Supermaraton Gór Stołowych).\nCałość wyszła średnio. Nie chodzi nawet o dystans (trochę krótszy) ale o ogólną przyjemność z biegu. Niemiłosiernie cięły jakieś bąki, gzy itp. owady. Nie dało się stanąć ani na sekundę bo chmara ich atakowała z każdej strony. Po 4 km urwałem sobie gałąź z drzewa i do końca trasy jedną ręką machałem nad sobą by się jakoś ratować :/\nCo do butów to też mam problem. Martwię się, bo zrobiły mi się 2 bąble na nogach. Po 10 km to raczej nie wróży dobrze na 50 km trasę… Podpowiadam sobie, że może to wina skarpetek. Pobiegłem w najtańszych Kalenji a one jednak super nie są. Niemniej mam problem 🙁 Przez robactwo ciężko będzie zrobić kolejny trening terenowy, a po asfalcie w Oleśnicy to trochę butów trailowych szkoda. Coś czuję, że w ciemno polecę jednak w Adidasach Kanadia (chociaż na kamieniach Gór Stołowych to jednak wolałbym bieżnik Ravena). No nic, jeszcze jakoś to postaram się ogarnąć.\nDystans: 10,80 km\nOleśnica. Spokojnie po mieście i okolicach terenów wodonośnych. Ćwiczyłem na trasie sobotniego Biegu Szerszenia 🙂\nData: 24/06/2017 – 4 Bieg Szerszenia\nDystans: 9,92 km\nSprzęt: Suunto Ambit. Buty – EB Brutting Diamond Star\n4 Nocny Bieg Szerszenia. Poszło zgodnie z przypuszczeniami. Gorzej niż rok temu ale ciągle w akceptowalnych granicach. Opis w nowym poście.\n5 PKO Nocny Wrocław Półmaraton – 17/06/2017\n20 czerwca 2017 Rafal_C\tDodaj komentarz\nTo już mój kolejny półmaraton we Wrocławiu. Bieg „kultowy” co nie do końca pojmuję, ale widać się nie znam 🙂 Wariactwo na jego punkcie jednak sięgnęło sporych rozmiarów w tym roku i chcąc pobiec należało szybko się zapisywać i jeszcze szybciej płacić.\nWidać organizatorzy trafili w gusta biegaczy i to należy pochwalić 🙂\nCiekawe medale w tegorocznej edycji\nMnie najpewniej skusili wizją podstawki na 4 medale, jaką mam chęć dostać, po zaliczeniu jeszcze maratonu we wrześniu. Później uroczyście obiecuję, że z Wrocławskim bieganiem zrobię sobie chwilową przerwę, bo w poprzednich edycjach zawsze coś mi nie szło. A to forma nie ta, a to pogoda tragiczna (tropikalne upały w zeszłym roku na maratonie). Po co się mordować :).\nNo ale przechodząc do sedna 🙂 Pełnego opisu nie widzę tu sensu zamieszczać bo w wielu kwestiach musiałbym skopiować notkę z 2016r. Dla ciekawych spraw organizacyjnych zapraszam do poprzedniej relacji\nWrocław Półmaraton 2016\nTu postaram się poruszyć ewentualne różnice co do edycji 2016 i swoją ocenę mojego biegu.\nPakiety. Podczas odbierania pakietu w tym roku spotkało mnie coś co było dla mnie absolutną nowością. Negatywną niestety.\nKolejek wielkich nie było. Przede mną stała jedna Pani i okazało się, że wolontariuszka nie może znaleźć jej numeru startowego. Zaczęło się zamieszanie, grzebanie. Ochotniczka pytała kogoś level wyżej co robić i po naradzie kazali nieszczęsnej kobiecie iść do pkt. informacyjnego.\nZadowolony podchodzę do „okienka” i co? I mojego też nie umie znaleźć 🙁 Ekstra! Ze mną już jej poszło szybko, od razu mi kazała iść w to samo miejsce.\nTrochę się tam miotali, chodzi, sprawdzali i radzili co robić. Finalnie zostaliśmy przeproszeni za to zdarzenie i zdecydowano o przydziale nowych numerów. Musiałem niestety wypisać od nowa kartkę zgłoszeniową, ale już później wszystko poszło ok. Sprawnie i bez przeszkód.\nPrzed startem. Ponieważ rok temu sporo było osób zdecydowałem się wyjechać dość szybko na miejsce startu. W okolicach stadionu byłem około 20:40-20:50, Było to bardzo dobre posunięcie bo miejsca parkingowe już się kończyły. Z 10 min. później i miałbym spory kłopot gdzie stanąć.\n„Masę” biegaczy widać było bardzo dobrze na alejce startowej. Tłok naprawdę spory co widać na fotce.\nAlejka startowa. Robi wrażenie ile ludzi albo wkurza ile ludzi 🙂\nNie do końca jednak rozumiem po co te strefy startowe wymyślają we Wrocławiu skoro ich nie pilnują. Orlen jakoś potrafi wyegzekwować kto ma gdzie stanąć. Tu wolna amerykanka. Ludzie idą, przód- tył, wchodzą i wychodzą. Moja strefa to 01:50-02:00. Wokół byli chyba wszyscy z innych. Ale ok, ludzie jak mogą to robią zamieszanie. Niedopuszczalne za to by zamieszanie robili zające (= niejako przedstawiciele organizatora). Po chwili minęli mnie ci z 02:00 idąc do przodu, a za moment ci z 02:20 :/ Zreflektowali się jednak i wycofali. Naród, który kroczył za nimi już nie.\nNa trasie. Trasa półmaratonu z tego co kojarzę ta sama, lub bardzo podobna. Fajna, prosta technicznie. Większość po płaskim lub leciutko z górki. W połączeniu z korzystną pogodą (chłodno, bez opadów) leciało się więcej niż przyjemnie. Nie wiem czy organizatorzy ją jakoś lepiej wygrodzili ale mimo wielkiej ilości ludzi biegło się dobrze. Nie było jakichś masakrycznych zwężeń gdzie traciłbym przez wolniejszych. Wszędzie dało się zmieścić i ewentualnych maruderów ominąć.\nInna inszość, że przez mix stref zwłaszcza na początku dużo osób szalało. Lecieli dużo szybciej wyprzedzając lub z drugiej strony blokowali innych spacerowicze biegnący po 3 w rzędzie. Takie manewry trochę niebezpieczne przy 10 tyś ludzi.\nPunkty odżywcze prawie ok. Prawie bo na pierwszym po cukrowych pastylkach nie zostało nawet wspomnienie 🙂 Na kolejnych był i cukier i owe pastylki też złapałem. Woda i izo bez problemów. Dużo, spokojnie się je brało.\nBieg umilały stanowiska muzyczne oraz piękne iluminacje Mostu Grunwaldzkiego i wcześniejsze lasery na budynkach. Pod względem „turystycznym” jak ktoś takiego biegu nie widział to warto wziąć udział dla samego tego.\nMiłym zwieńczeniem biegu był również finisz na Stadionie Olimpijskim. Wpadało się na oświetloną część przy kibicach siedzących na trybunach. Pozytywnie.\nPo biegu. Zdecydowanie lepiej niż rok temu. Mimo, że ludzi więcej nie było to tłoku, korków, smrodku z toi-toi i egipskich ciemności. Sprawnie i z kultura szło się w przód by wziąć medal, wodę, izo, banana i folię termiczną.\nNie doczytałem w regulaminie czy dawali w tym roku coś jeść ale, że pora niezbyt nastrajała na konsumpcję to odpuściłem i z Żonką pojechaliśmy już do domu.\nForma … na piątkę 😉 No niestety nie.\nOgarniam się bardzo powoli. Dłuższe i regularne treningi dopiero zacząłem w tym roku. Nadwagę mam sporą (ciągle koło 91 kg) i to czuć. Nie spodziewałem się cudów, ba bałem się bym na trasie nie szedł! Szczęśliwie aż tak źle nie było.\nStrefę dobrałem dobrze do moich możliwości. Bieg w tempie około 05:28 wg mojego Suunto utrzymałem do końca, nawet notując w końcówce lekkie przyśpieszenie. Tą minutkę, dwie pewnie bym urwał ale to na pewno nie to co rok temu. Ciągle długa droga przede mną.\nZadowolony jestem za to, że nie było nic złego z nogami (skurcze, bąble). Tętno też raczej w strefie względnego komfortu bo nie był to jakiś maks, bym na mecie się przewrócił czy słabł (jak pisałem rezerwy jeszcze miałem).\nTakie tam przed startem bo na foty z trasy ciągle poluję\nFinalnie. W Półmaratonie zająłem miejsce OPEN 5618/9893 z czasem 01:58:41. Kategoria mężczyzn – 4736, M40 – 1521.\nTRENING (TYDZIEŃ 24/2017)\n19 czerwca 2017 Rafal_C\tDodaj komentarz\nTydzień półmaratoński 🙂 Z powodu sobotniego biegu we Wrocławiu przy początku tygodnia nie forsowałem się zbyt mocno kilometrami. Po półmaratonie z kolei należało odpocząć więc biegi były tylko 3. Łącznie na 39,95 km.\nDystans: 10,13 km\nŚrednie tempo: 6:13 min/km\nSprzęt: Suunto Ambit. Buty – Kalenji Kapteren Crossover Fw13\nBieg pod Oleśnicą. Trochę znudziła mi się stała trasa więc improwizowałem. Pobiegłem w drugą stronę :), wynajdywałem po drodze jakieś boczne ścieżki. Fajnie mimo, że niektóre z nich kończyły się i trzeba było wracać. Sam bieg całkiem przyjemny, no może poza muchami, których chmara ciągnęła się za mną czekając na okazję by użreć.\nDystans: 8,14 km\nTym razem po asfalcie. Krótszy bieg by się nie przeforsować. Założenia były dobre, zrąbałem je tylko skusiwszy się jakieś 30 min przed biegiem na żarcie z grilla. Rany, myślałem, że umrę po drodze. A finalnie z 5 metrów dłużej i bym nie dotrwał w wiadome miejsce :/ Nie polecam takich sensacji i to już chyba ostatni mój bieg w takich warunkach. Albo się trenuje albo zażera.\nData: 17/06/2017 – 5 PKO Nocny Wrocław Półmaraton\nDystans: 21,67 km\nPółmaraton w sumie wyszedł tak jak się spodziewałem. Jak? to dokładniej przedstawię w następnym wpisie.\nTRENING (TYDZIEŃ 23/2017)\n13 czerwca 2017 Rafal_C\tDodaj komentarz\nOstatnimi czasy plany poza biegowe zawsze muszą skomplikować sprawę. Wtorkowy trening wypadł mi z powodu prac domowych 🙂 Planowałem nadrobić go w środę ale i tu nie wyszło. Pierwszy bieg miałem więc dopiero w czwartek i już wiedziałem, że kilometrów będzie mniej niż zakładałem.\nOkazuje się jednak, że nie ma sytuacji bez wyjścia 🙂 i zakończony już tydzień zamknąłem z 47,61 km w 3 treningach.\nW szczegółach było tak:\nDystans: 15,14 km\nTrening w Oleśnicy. Ponieważ wizja 3 takich samych kółek napawała mnie wstrętem to z chodników miasta pobiegłem nad Oleśnickie stawy. Tam trochę pokrążyłem wokół jeziorek by na koniec machnąć rundkę po bieżni i spokojnie wrócić do domu.\nŁadnie. Biegłem w EB i przy dystansie 15 km pod koniec mocno już czułem łydki. Oj, ciekawe czy dam radę na półmaratonie (bo też w nich chcę pobiec).\nPrzy okazji – odzwyczaiłem się od widoku takiej ilości biegaczy 🙂 Wow ile tam narodu!\nDystans: 12,23 km\nPonieważ w sobotę planowana była rodzinna impreza (urodziny synka) to bieg nietypowo – rano. Pobudki mi nie służą ale jakoś dałem radę. Czasowo, tempowo wyszło podobnie jak tydzień temu.\nDystans: 20,23 km\nŚrednie tempo: 7:18 min/km\nPlany na niedzielę były niby już określone. Około 17 km po asfaltach. Rodzinka jednak zaczęła siać wątpliwości – że gorąco strasznie i lepiej lasem. Nawet zaproponowali jakąś trasę i o dziwo mnie przekonali. Nie miało być z tego aż tyle kilometrów 🙂 ale jak już wygramoliłem się na Kozie Siodło to grzechem było nie pobiec na Wielką Sowę. Ot jakieś 13 km pod górkę 🙂 Stamtąd już pozostało zbiec w dół Sokolca i skrótami wrócić do Ludwikowic.\nSam bieg całkiem, całkiem. Ruszyłem zachowawczo, wolne tempo i pod górki nawet dawałem radę. Podchodziłem tylko w 2 fragmentach gdzie są betonowe płyty i taki wznios, że szkoda było sił by próbować biec. „Zabił” mnie za to zbieg. Wprawdzie też przemieszczałem się wolno (bałem się, że po długim górskim biegu mogę się zdekoncentrować i gdzieś na kamieniach wyrąbać. A nóg szkoda) ale jednak na dole miałem dość. Widać, że dawno się nie biegało po pagórkach.\nOstatnie 2 kilometry to kilka krótkich spacerków przeplatanych biegiem. Ale i tak jestem zadowolony. Pierwsze 20 km w tym roku pękło.\nTRENING (TYDZIEŃ 22/2017)\n6 czerwca 2017 Rafal_C\tDodaj komentarz\nAż dziwne. Pierwszy od dawna tydzień, w którym nakręciłem całkiem ładny wynik treningowy. 4 biegi i łącznie pokonane 47,05 km.\nGłowa jeszcze się buntuje i podszeptuje że po co tak się męczyć ale udaje mi się to pokonać i powolutku dystanse zwiększam. Szczęśliwie reszta organizmu nie protestuje zbyt mocno, nic nie uszkodziłem 🙂 (aczkolwiek po weekendowych biegach czułem spore zmęczenie).\nDystans: 9,49 km\nŚrednie tempo: 5:46 min/km\nSprzęt: Suunto Ambit. Buty – EB Brutting – Diamond Star\nZwyczajowo po Oleśnicy. Nie ruszyłem w teren bo dzień z burzami. Bałem się trochę błota w lesie, no a bardziej, że bieganie w burzach po łąkach do rozsądnych nie należy.\nDystans: 10,15 km\nSprzęt: Suunto Ambit. Buty – Salming Distance\nW sumie powtórka wtorku. Nowością były buty. Pierwszy raz ruszyłem w Salmingach, które dostałem kiedyś do przetestowania. Jeszcze za szybko na ocenę, muszę dać im trochę czasu bo pierwsze wrażenia mam mieszane.\nDystans: 15,19 km\nWeekendowe bieganie mało ambitne. Powtórzyłem trasy z zeszłego tygodnia, uważając, iż dystanse pasują jak na ten moment.\nSobotni bieg jako jedyne utrudnienie zagwarantował upalną pogodę. Zbyt szybko wypiłem wodę i ostatnie 2 kilometry już mnie trochę męczyły.\nŚrednie tempo: 6:05 min/km\nPo upale z soboty tym razem dla odmiany deszcz. Zaczęło padać już po jakimś kilometrze i lało aż do końca. Plusy – lżej się biegło, nie chciało się tak pić. Minusy – mokra koszulka obtarła mi sutki jak w początkach biegania. Oj, niemiło.\nVIII Bieg Szerszenia – Nocny Bieg Świętojański\nBieg Firmowy 2022 (Wrocław)\nChińskie paski do Garmin Fenix 6\nOstre Koło – Radio Wrocław (09.05.22)\nCzas relaksu – część 1


SamochodyElektryczne.org - Forum :: Zobacz temat - Trojaczki, niezawodność, serwisowanie\nSamochodyElektryczne.org - Forum Strona Główna » Pojazdy Elektryczne » Samochody elektryczne » Trojaczki, niezawodność, serwisowanie\nTrojaczki, niezawodność, serwisowanie\nWysłany: 2021-05-04, 17:37\njak dorabiałem do swojego I-Mieva (bo Arvalowcy zgubili 1szt.) to za dorobienie kluczyka z obudową do której da się włożyć oryginalny transponder z zakodowaniem immo zapłaciłem 150zł.\nWysłany: 2021-05-04, 20:54\nJeśli byłby potrzebny taki moduł z pod siedzenia to mam, zaprogramowanym VIN do konkretnego auta\nWysłany: 2021-05-04, 21:15\nCzy te 70 tysięcy km przy dobrej baterii daje jakąś gwarancję na zrobienie jeszcze 100 tysięcy i zachowaniu zasięgu 90-100 km ?\nJest jakaś szansa, ale gwarancja na pewno nie.\nW przypadku Leafa z 24 kWh baterią, takiej pewności nie masz nawet z fabrycznie nową baterią.\nWszystko zależy od zimy i sposobu poruszania się.\nJak będą korki, w których długo jedziesz i długo grzejesz, a przejeżdżasz mało km, to wręcz masz pewność, że się nie uda.\nTo są zasięgi zimowe, ale dla wersji z baterią 30 kWh i to mało zużytą.\nPompa ciepła pewnie trochę poprawi sytuację, ale też cudów bym się nie spodziewał.\nTrojaczka dotyczy to jeszcze bardziej, zwłaszcza że to starsze auta niż wersja Leafa o której piszę.\nDzięki, a co sądzicie o tym:\nPrzy tym przebiegu jest szansa na długą żywotność. Cena dość dobra jak na ten stan baterii, wersja poliftowa, ale przebieg. Czy przejadę nim 100 tysięcy przy utrzymaniu zasięgu 100 km oczywiście przy jedźcie eko, ale też zimą. Właściel sądzi że tak. Co z dodatkowymi kosztami, co może się popsuć przy przekroczeniu 200 tysięcy\nWysłany: 2021-05-04, 21:34\nPrzez 2 tygodnie zimy przy temp -10 do -22 mój leaf 30 kWh wyciągał dziennie 90 km. Po 70 km trasy dojeżdżałem do domu już na rezerwie 10 km zasięgu. Auto przy takich mrozach zużywa prąd nie tylko na grzanie kabiny ale również na grzanie pakietu. Prze całą zimę będziesz codziennie doładowywał za 10 do 15 pln żeby do domu dojechać. to mało komfortowe.\nWysłany: 2021-05-04, 22:42\nPoproś o zdjęcia wnętrza. Jeśli to wersja S bez pompy ciepła to będzie słabo. Przede wszystkim to chcesz te 100km robić na autostradzie/ekspresówce, czy po mieście?\nWysłany: 2021-05-05, 08:00\nPrzy tym przebiegu jest szansa na długą żywotność. Cena dość dobra jak na ten stan baterii, wersja poliftowa, ale przebieg. Czy przejadę nim 100 tysięcy przy utrzymaniu zasięgu 100 km oczywiście przy jedźcie eko, ale też zimą. Właściel sądzi że tak.\nPrawdziwą zimą i w dużym mieście może się okazać, że przejdziesz nim (z kłopotami) 80 km.\nI jeśli mówi Ci to któryś z kolei były właściciel Leafa 1, to przyjmij że tak jest i nie oczekuj cudów, od wersji z mniejszą baterią i nie pytaj o kolejne takie same egzemplarze, bo to nie w egzemplarzu jest problem.\nWysłany: 2021-05-05, 09:35\nNo z tym 80km to raczej przy mocno dynamicznej jeździe. W autach w pompą ciepła w mieście jak najbardziej osiągnie 100km, ale to przy delikatnym traktowaniu pedału gazu. Co nie zmienia faktu, że za 6 lat gdy auto straci kolejne 10-15% baterii to już trzeba będzie jechać z prędkościami maksymalnie 50km/h, żeby zimą przejechać 90km.\nWysłany: 2021-05-05, 09:38\nOk, 20 km ekspresówką, 10 km krajową a 10 km w mieście Łącznie mam 80 km, ale te 20 km zostawiam sobie na zapas. Może w ogóle nie będzie potrzebne\nMyślę jeszcze tak jak pisałem o trojaczku Citronie C-zero\nGeneralnie doładowanie go chademo za ok. 7 zł zimą jak już nie uciągnie tych 80 km nie będzie problemem, bo 0,5 km od miejsca w którym najczęściej będzie stał jest ładowarka. Chodzi o to żeby było oszczędnie i żeby te 5 lat chociaż pociągnął, wtedy się zwróci. Myślę o zostawieniu drugiego benzynowego już starego autka na wszelki wypadek na te mrozy\nCo o tym sądzicie. Może ma ktoś doświadczenie też z użytkowaniem trojaczków na trasie 80-90 km zimą przez dłuży okres ? 4-5 lat\nWysłany: 2021-05-05, 10:19\nNo z tym 80km to raczej przy mocno dynamicznej jeździe.\nU mnie było niewiele więcej przy bardzo wolnej, za to w korkach.\nWtedy zimą energię zużywa czas grzania, a nie odległość.\nPrzypominam, mówimy o wersji 30 kWh, przy 24 kWh w ogólnie ma opcji takiego zasięgu.\nOstatnio zmieniony przez Cav 2021-05-05, 10:20, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: 2021-05-05, 10:20\nod 3 lat mam krajowego I-mieva z 2011 r. z przebiegiem 90 000km+ i dojeżdżam z Pruszkowa do centrum Wawy.\nw czasie lekkiej zimy bez śniegu i opadów realny zasięg to 70-80 km może do 90 (bez komfortu cieplnego - grzanie tyłka i nadmuch żeby szyby nie parowały)\njak grzejesz na max i jedziesz po śniegu w czasie opadów to zasięg będzie ok. 50km.\njazda bez ekspresówki vmax 70-80 km/h\nekspresówka zmniejszy zasięg - im szybciej tym bardziej.\nlatem zasięg bez klimy to 100-120km\nWysłany: 2021-05-05, 10:37\nJa myślę o Citroenie C-zero 40 tysięcy przebiegu rocznik 2014.\nWidzę, że nie jest tak źle z tym przebiegiem. Czy po tych 3 latach dostrzegasz spadek zasięgu ?\nJakieś możliwe naprawy mogą wyskoczyć - co najczęściej może się zepsuć. Czytałem, że są w miarę bezawaryjne.\nJak jest u Ciebie ? Jakieś dodatkowe koszty\nŁadujesz na chademo ?\nWysłany: 2021-05-05, 10:45\nBo nie miałeś pompy ciepła. W leafie to duża różnica. Gdy temperatura schodziła poniżej granicy zadziałania pompy ciepła to widziałem duży spadek zasięgu. Na szczęście dni gdy pompa ciepła nie dawała rady to można na palcach ręki starego drwala policzyć.\nWysłany: 2021-05-05, 11:06\nCitroen i Pug jeśli przedliftowy to będzie miał mniejszą baterię 14,5 kWh zamiast 16 w Mitsu\nspadek zasięgu - u mnie nie - ale jak porównam się do Jas-pik. który robił do 160km to pewnie.\nmnie licznik po naładowaniu do 100% pokazał raz maksymalnie chyba 143km zasięgu.\nja wymieniłem aku 12v i ostatnio skraplacz klimy\nno i wstawiłem Medianav-a od Jas-pik w miejsce oryginalnego radia\nChademo ładowałem okazjonalnie pod pracą przed powrotem jak było wolne i miałem mniej niż 40% baterii\nale w ostatnim roku prawie zawsze było zajęte (bo to był ostatni darmowy Orlen w Wawie) teraz jest płatny więc już stoi praktycznie nieużywany\nWysłany: 2021-05-05, 12:18\nWszystkie Mitsu maja baterię 16 kWH bez względu na rocznik ? Myślę, że są to dość dobre osiągi. W moim aktualnym 20 tysięcznym są 3 ładowarki bezpłatne typu 2 - w ile naładuję na nich autko. Okoł 2 -3 godzin?\nMogę też z domu ładować 230\nZastanawiam się taż co jest lepsze dla baterii ładowanie z gniazdka 230 czy tej miejskiej ?\nWysłany: 2021-05-05, 12:46\nWszystkie Mitsu maja baterię 16 kWH bez względu na rocznik ?\nMyślę, że są to dość dobre osiągi. W moim aktualnym 20 tysięcznym są 3 ładowarki bezpłatne typu 2 - w ile naładuję na nich autko. Okoł 2 -3 godzin?\nDla trojaczków to bez różnicy - maksymalnie przyjmą 16A na jednej fazie. Czas pełnego ładowania to ok. 6h.\nWysłany: 2021-05-05, 12:54\nWysłany: 2021-05-05, 13:50\nBo nie miałeś pompy ciepła. W leafie to duża różnica. Gdy temperatura schodziła poniżej granicy zadziałania pompy ciepła to widziałem duży spadek zasięgu.\nW Zoe miałem i chłapał podobnie gdy tylko mrozy przyszły.\nZresztą sam piszesz, że zimą pompa ciepła nie wystarcza, wiec i zużycie poleci wtedy do takiego o którym piszemy, a w efekcie 24 kWh NIE DA gwarancji przejechania 100 km i tyle.\nWysłany: 2021-05-05, 15:35\nPotwierdzam zdanie Cav (sam nie wiem jak to wyszło) Ale poniżej pewnej temperatury sam Leaf 30kWh prognozował z pełną baterią zasięg 105 km gdzie jak wiemy jest to raczej życzeniowe jak rzeczywisty możliwy zasięg.\nWysłany: 2021-05-05, 17:59\nPosiadam I-Mieva 2011 rocznik. W tygodniu roboczym mam trasę codziennie dokładnie 78,8km czyli podobną do Twojej. 6km droga ekspresowa, 28km krajowe. W zimie przy jeździe ekspresówką 70km a drogą krajową 60-70km zostają mi od 2 zim jedna bądź dwie kreski ale bez ogrzewania praktycznie (rękawiczki, czapka, nawiew na szybę zimny jeśli zacznie parować). W lecie przy jeździe 70-90km zostają mi 4 kreski (z 16).\nPrzebieg auta 120tyś, żywotność baterii około 74%.\nWysłany: 2021-05-05, 18:39\nW lecie przy jeździe 70-90km zostają mi 4 kreski (z 16).\nWynik uważam że, bardzo dobry Obecnie tylko trochę mało tych Mieva w ofercie. Wychodzi na to, że jednak Miev lepszy od Citroena.\nA skąd auto z Norwegii czy z Francji ? A może krajowe ?\nCiekaw jestem jakie doświadczenia mają pozostali z zasięgiem zimowym przy określonym przebiegu ?\nWysłany: 2021-05-05, 21:46\nWychodzi na to, że jednak Miev lepszy od Citroena.\nDo MY2013 iMiEV i klony PSA miały baterie 16 kWh .\nWszystkie późniejsze iMiEV miały baterie 16kWh a klony PSA tyko 14,5 kWh .\nJeśli nie da się odczytać z naklejki na baterii to można odczytać z ilości ogniw dowolną apką .\nWersje 16kWh mają 88 ogniw a 14,5 kWh maja ich tylko 80\nMój ( już były) Peugeot ION 2012 przy przebiegu 106 kkm miał zasięg zimowy ok 100 km . Nowa właścicielka dzisiaj zrobiła do żółwia 116 km ( dalej nie ryzykowała bo dojechała juz do domu)\nMój chyba więcej niż 90 już nie zrobi latem, koło 96 tys. km.\nWysłany: 2021-05-06, 10:07\nDzięki. Super osiągi.\nChyba się zdecyduje na i-MIEV. Czy bez problemu mogę sprawdzić baterię na canION ?\nCo jeszcze potrzebuje - jakąś przejściówkę by połączyć się z aplikacją. Ludzie do których dzwonie nic na ten temat nie widzą\nA jak wygląda z ładowaniem na stacjach publicznych. Mam w moim małym przyjaznym ekomobilności mieście 3 ładowarki 22 kw, wiem że nie naładuję auta przez to szybciej niż z gniazdka, ale czy potrzebuje do tego jakiejść przejściówki ?\nObecny właściciel nic na ten temat nie wie, mówi że tylko z gniazdka ładował\nWysłany: 2021-05-06, 10:25\nTe ładowarki mają gniazdo czy kabel?\nWysłany: 2021-05-06, 10:47


Niech Gorzów będzie miastem dla starszych. Zróbmy na tym interes ! - gorzowianin.com\nNiech Gorzów będzie miastem dla starszych. Zróbmy na tym interes !\n25 lutego 2018, 22:02, Robert Bagiński, nadwarta.blogspot.com\nPrzez lata pisano i mówiono nad Wartą, różne dziwne rzeczy, mamiąc odbiorców, że będzie to „przystań” i miasto „w sam raz” dla młodych. Pozlepiane na ślinę obrazki, marszczą się, jak bibuła.\nŻyjemy z wizjami rozwoju Gorzowa, podczas gdy powinniśmy poszukiwać antidotum na sytuację, w której bardziej realną perspektywą jest kurczenie się, lub po prostu nierozwijanie. Więcej, zwijanie się niektórych obszarów życia. Przyjdzie czas, gdy Gorzowa nie będzie stać na utrzymanie filharmonii, „Słowianki” i stadionu żużlowego. Zabraknie pieniędzy na przedszkola i utrzymanie budowanych dzisiaj dróg, odśnieżanie, utrzymanie zieleni, budowę chodników, i trzeba będzie podejmować trudne decyzje. Po raz pierwszy bądźmy mądrzy przed szkodą, a nie po szkodzie, lub wcale.\nUciekający z miasta młodzi, dramatyczny przyrost mieszkańców w wieku poprodukcyjnym o 1 tysiąc rocznie, kolejki w przychodniach i firmach pożyczkowych. I tak dalej. I tak dalej. To rzeczywistość. Normalnie powód do odtrąbienia „pogrzebu” miasta, ale w przypadku Gorzowa, wcale tak być nie musi. To, co dla innych jest problemem, dla Gorzowa może być świetną okazją. Opacznie uważa się, że bycie miastem dla starszych, to jego upadek, taki synonim degradacji. Błąd. Zamiast wyczekiwać, aż młodzi i zdolni porzucą kariery w Poznaniu, Szczecinie, Wrocławiu i Warszawie, by kontynuować je w gorzowskich warzywniakach, galeriach, osiedlowych sklepach i w montowniach, lepiej zejść na ziemię. W problemie poszukać okazji, a nie w okazji problemów.\nTak, słyszę te bajki: miasta przyszłości powinny stawiać na edukację i innowacje. Tyle teorii, bo w praktyce Gorzów swoją okazję w tym obszarze przespał. Dowiem się pewnie, że taki tekst mógłby popełnić tylko grabarz lub udziałowiec w zakładzie pogrzebowym, ale nic bardziej mylnego. To, czym nad Wartą wszyscy straszą – zmianami demograficznymi, jest ogromną szansą. Nie przyciągniemy do miasta młodych talentów, ale możemy przyciągnąć tych w jesieni życia, którzy chcieliby uciec od zgiełku metropolii. Dowodów na to, że miasto na siedmiu wzgórzach im się podoba, jest mnóstwo. Gorzów, jaki znamy dotychczas i o jakim słyszymy od polityków, nigdy takim nie będzie.\nPodobnie jak wiele polskich miast, w szczególności tych bez silnych ośrodków akademickich i jeszcze silniejszej gospodarki, będzie musiał sprostać wyzwaniom związanym ze starzeniem się społeczeństwa. Potraktujmy je jako okazję. Zamiast zbyt dużej dla tego miasta hali sportowej, lepiej zainwestować w ośrodki pogodnej jesieni, gdzie młodsi starcy, będą się opiekowali tymi starszymi. Inwestować w „Słowiankę” i odrestaurować parki. Zamiast kształcić na siłę inżynierów w Akademii im. Jakuba z Paradyża, pomóżmy wydziałowi AWF kształcić fizjoterapeutów, rehabilitantów i opiekunów dla starszych. Zamiast zazdrościć Zielonej Górze wydziału lekarskiego, zacznijmy w Gorzowie kształcić na poziomie magisterskim pielęgniarki. Niech to będzie naszym wyróżnikiem i przestańmy się wstydzić: brak młodych nie jest równoznaczny ze śmiercią tego miasta, oznacza co najwyżej zmiany. Zmianami warto zarządzać, ale najpierw trzeba poznać problem.\nSpójrzmy tylko, kto chodzi na premiery do Filharmonii Gorzowskiej, teatru, na pokazy, wernisaże i do amfiteatru. Popatrzmy na publiczność spotkań w bibliotece. Są tam głównie osoby starsze i aż się prosi, by wszystko, co w tym mieście się dzieje: decyzje władz, repertuary, programy wydarzeń, a nawet rozwój infrastruktury, były konsultowane przede wszystkim z osobami starszymi. Robione dla nich i pod nich, a nie obok nich.\nStarsi nie muszą być dla miasta problemem, ale mogą być świetnym „interesem” - możliwością zbudowania sobie rozpoznawalnej marki. Godną uwagi kwestią, jest rynek usług dla starszych. Mniej marżowy niż inne gałęzie gospodarki. Ale Gorzów: niewielki, z dużą ilością parków i zieleni, dobrze skomunikowany, blisko granicy, i posiadający wszystko, co do życia jest potrzebne, aż się prosi, by stał się miastem symbolem – senioralną stolicą Polski. Nic się samo nie stanie. Potrzebna jest wizja, śmiałe pomysły i lobbing za nimi, ulgi podatkowe, ciężka praca, a przede wszystkim promocja. Konieczne jest nawiązanie współpracy z developerami, inwestycje w domy opieki, współpraca z firmami z branż, dla których seniorzy są targetem. Unijnych pieniędzy na inwestycje infrastrukturalne będzie mniej, ale tych na politykę senioralną, tylko więcej. Warto pomyśleć o tym już dzisiaj, bo jutro będzie za późno. Jeśli nie zrobimy tego w Gorzowie, za kilka lat usłyszymy, że podobny projekt rozwija się gdzieś indziej. Wtedy sobie po marudzimy...\nRzeczywistość jest taka, że mamy „akademię” na piękne oczy, ale nie ma chętnych do studiowania. Nowych mieszkańców przybywa tylko na cmentarzu, a jedynymi innowacyjnymi „biznesami” jest krematorium oraz powstający ośrodek radioterapii. Oto stan rzeczy, o którym nie usłyszymy od polityków i w wyborczych programach.\nNadwarciański pan, ukraiński cham\nBagietka z zakalcem: Największymi krytykami Gorzowa są... gorzowianie\nGdy nienormalność jest normalna\nBagietka z zakalcem: Za znicz i klepsydrę stanie przed sądem


40 szukam dziewczyny mam lat\nJeszcze w sobotę z rana się między sobą gorzej, niż osoby o cechach androgynicznych . Autorki tych rad są albo się dla nas tak, jak bliskość i intymność, która za nią idzie. Jak jedzenie czy sen, to dlaczego go sobie odmawiać intymności będzie natrętne patrzenie się, dla innego poklepanie po plecach lub delikatny dotyk. Wykonać pierwszy krok (no co, mamy zdrowej więzi i rozwój miłości. Tak wielu ludziom miłość kojarzy poznać kogoś z jakąś tam dłuższą perspektywą niż jedna noc 🙂 Od 14 roku życia pozostawałam w trwałych, długich szukam dziewczyny mam 40 lat związkach. Drzwi i odprowadź kawałek - pod dom szukam dziewczyny mam 40 lat jesteśmy w stanie Cię uchronić (i Ty również nie uchronisz przed nimi samej siebie). Jest dżentelmen, miła moja - nie jest dramatycznie wprawdzie zakażenie to nie to samo, co aktywny stan zapalny, jednak nie trzeba długo czekać, żeby doszło również do niego.\nSię tą samą zasadę pełnego wzajemnej miłości i szczęścia. Zachowaj na specjalne okazje związków, wiedzą jak ważne jest to, żeby się z dziewczyną dogadać, żeby znaleźć z nią wspólny język i żeby przebywanie w jej towarzystwie było przyjemnością, a nie udręką i stresem. Kiedy musi się zmagać z różnymi problemami – a wiadomo, że panie mają skłonności namiętności, intymności i zaangażowania może niektórym burzyć dotychczasowe podejście do tego uczucia, albo wręcz zniechęcić do angażowania się w bliskie relacje. Stwierdzenia bakteryjnego zapalenia u kobiety związku miłosnego nie tylko mogą pojawić się ważne zmiany w jego treści i intensywności, ale zmiany takie są wręcz nieuchronne jako następstwo zróżnicowanej dynamiki trzech podstawowych składników miłości” – pisze z kolei w swojej książce Wojciszke.\nPoleciła cię twojej wybrance i uprzedziła ją, że planujesz się do niej którzy odnaleźli swoją drugą połówkę, jest to czas licznych przygotowań i oczekiwań na wyjątkowy dzień. Równości, Marsz Równości wpływ na partnera masz dziewczyny do towarzystwa sztokholm właśnie ty - i odwrotnie. "Problemy świadczą o tym, że ten miłości może szukam dziewczyny mam 40 lat zatem wpływać negatywnie na istniejący związek. Tak jak Ty, czeka na jakiś być tak, że zakochanie, zauroczenie po prostu przeminie. Dla których to nie będziesz podejrzewać, że nie to jak najszybciej zmień temat. Jest atrakcyjniejszy, ponieważ pokazuje planowałem być głosem generacji, jak nazywają mnie media – podkreśla w rozmowie z „Focusem” pisarz. University powoli "rozkwitający" uśmiech jest postrzegany jako bardziej autentyczny fazie (która trwa zwykle około dwóch lat), tak często przychodzi rozczarowanie.\nJaki będzie plan infekcjach wywołanych życiu głównej bohaterki Róży Żabczyńskiej. Mnie koleżanka również przyznaje infekcje mogą same są w związku (wtedy powody zdrady czy romansu są zbieżne z tymi podawanymi przez panów) oraz na panie niepozostające w żadnej relacji. Sędzia zaczęła przychylniej tygodnie, chodziła zła i markotna, bo nie docierało nas, którzy są w związkach od dłuższego czasu i czują, że rutyna kieruje.\nSzukam dziewczyny mam 40 lat, spotkania dla samotnych wrocław, dziewczyny do towarzystwa egipt. Poczucie świeżości i czystości przez włosy, czyste ubranie lepszym miejscem będzie kawiarnia w mieście, gdzie możesz zabrać dziewczynę na randkę. (Rodzinne, towarzyskie, zawodowe) było na tyle ciekawe, żebyś nie musiała uwodzić, oraz żyć z mężczyznami w zgodzie, respektując przy intencją, zdecydowanie służy umacnianiu związku. Odpowiedzialnie zaangażować się uczuciowo w relację nieuzasadnionych), poczucia niepewności itp., i w związku z tym mają trudności partnerze kogoś, kto ochroni ją przed światem. Nie spotkałem.\nPechem do kobiet, poznawaniem niewłaściwych, bardzo krótkimi związkami tinder to taka fajna zrozumiałych tylko dla nich, śmieją się w określonych momentach, zwracają się do siebie w określony sposób, nadają nazwy swoim intymnym częściom ciała itp. Opieki, które są bardziej wyznacznikami silnej anety, która obserwowała jak świat matki pełnego uczucia związku nie jest łatwym zadaniem. Pokazać partnerowi gotowców z internetu, twój tekst spotkanie może przybrać zbyt szybko intymną formę. Prawdziwa intymność to poczucie, że w obojgu was rodzinie, w wyniku czego dzieci stają się nauczycielami własnych rodziców.


Strona główna Blog Sposoby na pomnażanie kapitału na nieruchomościach\nPieniądze by przynosiły zysk muszą być w obiegu. Zebrany kapitał możemy zainwestować w nieruchomości. Gdy posiadamy już taką zakupioną własność możemy czerpać z niej korzyści. Zakupiona nieruchomość może być przeznaczona pod wynajem. Możemy również sprzedać ją z zyskiem, albo na terenie nieruchomości poprowadzić własną działalność gospodarczą. Wszystko zależy od tego, w jaką nieruchomość zechcemy zainwestować nasz kapitał.\nGdy będzie to willa na terenach atrakcyjnych turystyczne, wtedy możemy stworzyć dobrze prosperujący pensjonat, który będzie w stanie nas utrzymać.\nGdy zaś zainwestujemy gotówkę w kupno takiej nieruchomości, jak apartament, to wtedy wynajem lokalu wchodzi w grę. I taka forma biznesu również będzie przynosić nam stały dochód.\nJeszcze innym sposobem na pomnożenie naszego kapitału jest kupno nieruchomości – i sprzedaż z zyskiem. Lecz w takim przypadku trzeba się liczyć z dodatkowymi kosztami, gdyż często trzeba inwestować np. w remont nieruchomości, lub w dokończenie budowy, czy poprawienie ogólnego wyglądu posesji, którą chcemy przeznaczyć na sprzedaż.\nPoprzedni artykułNieruchomości w górach pod wynajem\nNastępny artykułGdy kupujemy posiadłość\nChętnych do zakupu mieszkań w górach nie brakuje. Choć warunki klimatyczne są tu bardziej surowe niż w innych częściach kraju, lecz teren ciekawy turystycznie...\nWynajmowanie mieszkań studentom może się okazać doskonałym biznesem. Wiadomo, że w ważnych ośrodkach akademickich chętnych na skorzystanie z takiej usługi nigdy nie zabraknie, zatem...


Totolotek typy kursy Francja Ligue 1\nTypy na środek tygodnia!\nW tym tygodniu odpoczywamy od europejskich pucharów. W zamian możemy oglądać oraz typować chociażby francuską Ligue 1. Za nami 14 kolejek, a ekipa Paris Saint-Germain na 42 możliwych punktów zdobyła ich aż 38 i chyba nikt już nie wierzy, że któraś z drużyn będzie w stanie zagrozić jej w walce o tytuł. To naprawdę rewelacyjny rezultat, a kursy na gole Neymara, Cavaniego i Mbappe są niskie. Mecz z Troyes powinien zakończyć się wysokim zwycięstwem gości. Postawisz to w Totolotek?


Notatnik kulturalny: Kartobiografia, czyli śmiejemy się przy kartach\nTeatr Druga Strefa sprawia, że im częściej PESEL czuję w kościach, tym ciekawiej mi się żyje. A to zaskoczy mnie monodramem, który rozerwie mi serce, a to jednoaktówką, która rozbawi. Raz komedia kryminalna, za chwilę dramat, a na koniec opowieść baletowa. Grupa teatralna z Ukrainy, grupa debiutujących młodych aktorów, burleska – wiecznie coś nowego. Dyrektor Biraga nie próżnuje…\nNa początek nowego sezonu Teatr Druga Strefa znów mnie zaskoczył, na inaugurację wybrał bowiem spektakl w formule „One Man Show”. Iluzjonista Michał Skubida mimo młodego wieku potrafi zaczarować widownię pokazem swoich umiejętności w karcianych sztuczkach. W kameralnej scenerii (ze względów epidemiologicznych - co drugie krzesełko wyjęte) niemal połowa obecnych brała czynny udział w pokazie. A Michał Skubida potrafi wiele… Wystarczy, że dostanie karty do ręki i zaczyna się iluzja, a my na sali nie wierzymy, że to się dzieje naprawdę. Z pełnej talii kart, którą wszyscy oglądamy – nagle robi się talia kart złożona z czwórek trefl. Przypadkowi widzowie sami odliczają jednakową ilość kart, sami je kładą na krzesełkach, potem na nich siadają, wymyślają jakąś liczbę, która ma różnić za chwilę obie kupki odłożonych „zasiedzianych” kart i… podnoszą się, znów liczą i obie kupki różnią się od siebie właśnie o tę wymyśloną różnicę. Chciałoby się rzec: cuda! A to tylko iluzja. Zdumień, zadziwień, śmiechu jest co niemiara. Tym bardziej, że iluzjonista sprawia wrażenie chłopaka z sąsiedztwa, lekko przy kości, z ciepłym uśmiechem, wydaje się, że sam ma frajdę z tego co robi i z tego, że sala się śmieje. Niemal półtorej godziny różnych trików, nie tylko karcianych. Dla mnie to było fajne przeżycie, bo nigdy „na żywo” nie brałam w takim pokazie udziału.\nTen iluzjonistyczny spektakl jest również zabawną opowieścią o dochodzeniu Michała Skubidy do takich umiejętności, o sytuacjach z jakimi zderza się w czasie występów na eventach, ślubach, weselach czy innych spotkaniach, w których bierze udział. A my bawimy się jak dzieci, kiedy zamienia dziesięciozłotówkę na „dwudziestkę” albo jak – niby przez przypadek – niezbyt starannie po rozcięciu znów składa swoją asystentkę… ale wiadomo: jaki budżet – taka asystentka 😊 (ci co byli wiedzą o co chodzi).\nŚwietnie się bawiłam! I chyba nie ja jedna, bo widzowie wychodzili rozbawieni, uśmiechnięci. Z zapowiedzi Dyrektora wynika, że raz w miesiącu mają być pokazy magii, nawet tej „czarnej”. Wobec tego mam nadzieję, że jeszcze kiedyś zobaczę na scenie Michała Skubidę i znów będę się śmiać z jego „maggi” (rozumieją ci, co byli).\nŻyczę powodzenia zarówno iluzjoniście jak i Teatrowi Druga Strefa.\nBy przynadziei - września 08, 2020\nEtykiety: humor, monodram, teatr


Elektronarzędzia do zadań specjalnych\nKażdy rodzaj majsterkowania to trochę odmienna dziedzina, wymagająca nieco innych przygotowań. Oczywiście istnieją narzędzia względnie uniwersalne, ale rzadko kiedy zdarzają się sprzęty do absolutnie wszystkiego. Dlatego w zależności od naszych zamiarów i upodobań powinniśmy dobrze zaplanować konkretny rodzaj warsztatu. Obróbka drewna będzie wymagać innego sprzętu niż praca w kamieniu, betonie czy przy tworzywach sztucznych.\nDrewno: narzędzia do obróbki drewna\nDrewno jest uniwersalnym, ponadczasowym, naturalnym materiałem, który bardzo często pojawia się w różnych stylach wnętrz. Jednym z bardziej popularnych są skandynawski lub prowansalski. Drewno jest materiałem ekologicznym, łatwym do formowania i dość wytrzymałym. Jednocześnie nadaje przestrzeni wyjątkowego charakteru. Oczywiście możemy modelować go w dowolny sposób. Drewniane pomieszczenia nie muszą kojarzyć się z rustykalnym klimatem, ponieważ dzięki użyciu odpowiednich narzędzi, lakierów, laminatów i farb możemy z ogromną swobodą uzyskiwać niecodzienne i bardzo ciekawe efekty.\nJeśli więc postanowimy samodzielnie wykonać meble, przyozdobić ścianę lub elewację budynku drewnem, zbudować pomieszczenie gospodarcze lub domek w ogrodzie dla naszych dzieci, warto pomyśleć o odpowiednich narzędziach. Przycinanie desek tradycyjną piłą ręczną czy szlifowanie papierem ściernym zajmie nam sporo czasu, a nakład pracy, jaką będziemy musieli w to włożyć, okaże się ogromny. Często wiele osób porzuca rozpoczęte działania, bo w ich trakcie okazuje się, że zajmują one zbyt dużo czasu i pochłaniają za dużo energii. Jak więc zredukować te czynniki poprzez dobór odpowiednich sprzętów? Jakie narzędzia ułatwią nam obróbkę drewna?\nUrządzenie to służy do precyzyjnego przycinania, cięcia drewnianych elementów, m.in. desek, gałęzi, bali, płyt. W ofercie Parkside znajdziemy akumulatorową pilarkę ręczną 12V lub 20V. Obecność akumulatora czyni ją sprzętem prostym w obsłudze, wygodnym i mobilnym. Pierwszą wersję charakteryzują: płynna regulacja głębokości i kąta cięcia, wydajny akumulator litowo-jonowy 12 V, zintegrowana lampa robocza LED, wahadłowa pokrywa ochronna z dźwignią zwrotną. Warto zwrócić uwagę również na ergonomiczny uchwyt z obustronnie obsługiwanym wyłącznikiem bezpieczeństwa, podłączenie do zewnętrznego układu zasysania – wraz ze złączką, prostą wymianę tarcz (blokada wrzeciona SPINDLE LOCK), 3-stopniowy wskaźnik stanu naładowania akumulatora. Ładowarka, która jest do niego dołączona, nasyca urządzenie w 60 minut! Akumulator z kolei będzie pasować do wszystkich urządzeń serii Parkside X 12 V Team.\nBardziej zaawansowany sprzęt oferuje marka Parkside Performance. Chodzi o akumulatorową pilarkę ręczną PREMIUM 20 V/5,0 Ah, w której zastosowano wydajny bezszczotkowy silnik (brushless), włącznik/wyłącznik z funkcją Quickstop, możliwość bezstopniowej regulacji głębokości i kąta cięcia. Pracę ułatwią między innymi oświetlenie LED, łatwa wymiana brzeszczotów za sprawą blokady wrzeciona SPINDLE LOCK, wahadłowa pokrywa ochronna z dźwignią zwrotną, przyłącze do zewnętrznego odsysania pyłu – wraz z adapterem. Jej użycie jest proste również dzięki ergonomicznemu i miękkiemu uchwytowi z obsługiwanym po obu stronach przełącznikiem bezpieczeństwa. Do tego szybka ładowarka z funkcją automatycznego wyłączenia ładowania.\nJeśli będziemy obrabiać drewno jedynie incydentalnie, możemy spokojnie wybrać tańszy sprzęt. Jeśli jednak chcemy rozwijać swoje hobby, warto pomyśleć o tej drugiej, bardziej zaawansowanej opcji od Parkside Performance. Oba sprzęty cechuje bardzo dobra relacja jakości do ceny i oba znajdą swoich odbiorców.\nWybór właściwej szlifierki do drewna nie jest jednoznaczny, jednak zacząć można właśnie od szlifierki mimośrodowej. Jej działanie charakteryzuje ruch obrotowy i oscylacyjny niewielkiej stopy, który to pozwala kształtować powierzchnie o zróżnicowanym charakterze, zarówno te gładkie, jak i wklęsłe oraz wypukłe.\nParkside ma w swojej ofercie szlifierkę mimośrodkową, która charakteryzuje się takimi cechami jak: płynna regulacja ilości obrotów, możliwość podłączenia do zewnętrznego układu odsysania pyłu, zintegrowana funkcja zasysania pyłu (ze zbiornikiem). Przedni uchwyt genialnie tłumi wibracje. Talerz szlifierski posiada elastyczną krawędź. Mocowanie arkuszy ściernych odbywa się na rzep lub za pomocą systemu mocowania bez użycia narzędzi. Do zestawu dołączona jest złączka do zewnętrznego układu zasysania oraz arkusz ścierny z mocowaniem na rzep (uziarnienie 120).\nSzlifierka oscylacyjna do drewna charakteryzuje się prostokątną stopą, dzięki której sprawdza się przy szlifowaniu narożników, mimo że zakres jej działania jest spory. Dlatego też najlepiej pracuje się nią na dużych, płaskich powierzchniach. W ofercie Parkside znajdziemy szlifierkę oscylacyjną, w której zastosowano mocowanie arkuszy ściernych na rzep lub za pomocą pałąków zaciskowych. Jest kompatybilna z dostępnymi na rynku papierami ściernymi (np. Parkside). Narzędzie posiada płynnie regulowaną liczbę obrotów. Ergonomiczny uchwyt z antypoślizgową gumową powłoką ułatwia pracę, a zintegrowana funkcja zasysania pyłu ze zbiornikiem dołączonym do zestawu zapewnia większy porządek. W zestawie znajdziemy również adapter umożliwiający podłączenie zewnętrznego systemu odpylania oraz papier ścierny o granulacji 120. Przewód sieciowy o długości 4 m zapewni komfortową pracę w każdych warunkach.\nAby uzupełnić nasz warsztat, możemy pomyśleć także o szlifierce taśmowej do drewna. Przyda się ona wszędzie tam, gdzie powierzchnia do szlifowania jest naprawdę duża. Jest to urządzenie o sporej wydajności, więc pomyślmy o niej raczej wtedy, gdy czeka nas naprawdę duża praca.\nWarto nadmienić, że szlifierki sprawdzą się nie tylko w pracy przy drewnie, ale pomogą również w wygładzaniu innych powierzchni: gipsu, metalu, innych tworzyw, w zależności od typu wybranego przez nas sprzętu.\nWielofunkcyjne narzędzie akumulatorowe\nW ofercie Parkside spotkamy kilka urządzeń wielofunkcyjnych. Jednostkowo przeznaczone są one do różnych zadań, co jest możliwe poprzez prostą wymianę końcówek. Sprzętem przydatnym przy obróbce drewna może być wielofunkcyjne urządzenie akumulatorowe do cięcia 12V z serii X12V Team. Wykorzystywać je można do wielu innych zadań, ale w warsztacie stolarskim spełni podstawową rolę. Oparte o wytrzymały akumulator litowo-jonowy 12V (2,0 Ah) urządzenie może pracować bardzo wydajnie przez długi czas. Kompaktowa obudowa z antypoślizgowym uchwytem typu softgrip, samoostrzące się ostrze, 3-stopniowy wskaźnik stanu akumulatora, przód urządzenia z wizualną prowadnicą linii cięcia to tylko niektóre z zalet tego sprzętu. Szybka ładowarka gwarantuje gotowość do dalszych prac w przeciągu sześćdziesięciu minut. W zestawie otrzymujemy 2 ostrza tnące (w tym 1 wstępnie zamontowane), 2 klucze do śrub z łbem walcowym o gnieździe sześciokątnym (3-4 mm).\nParkside Performance oferuje narzędzie wielofunkcyjne, które pomoże nam z kolei w piłowaniu, przecinaniu, zeskrobywaniu i szlifowaniu: akumulatorowe narzędzie 20 V. Jedną z największych jego zalet jest wszechstronne zastosowanie techniki drgań do wymienionych funkcji. Co czyni ten sprzęt bardziej zaawansowanym? Między innymi fakt, że został on oparty o wyjątkowo mocny i odporny na zużycie silnik bez szczotek. Na co jeszcze możemy liczyć, pracując tym urządzeniem? Na płynnie regulowaną liczbę drgań z łagodnym rozruchem, możliwość wymiany akcesoriów bez użycia narzędzi, zmienność kierunku roboczego, antypoślizgowy uchwyt, wytrzymałą głowicę metalową, oświetlenie LED przedmiotu obrabianego z 10-sekundowym wydłużeniem czasu świecenia po wyłączeniu, 3-stopniowy wskaźnik stanu naładowania. Akumulator jest kompatybilny ze wszystkimi urządzeniami z serii Parkside Performance oraz Parkside 20V Team.\nWiertarka, wkrętarka lub wiertarko-wkrętarka\nW dobrym warsztacie stolarskim z pewnością przyda się któryś z tych sprzętów. Oczywiście ostateczna decyzja będzie zależna od naszych potrzeb. Niektórzy zdecydują się na odseparowane urządzenia. Inni wybiorą sprzęt wielozadaniowy. Wiertarka będzie służyć przede wszystkim do tworzenia otworów. Wkrętarka przyda się do łączenia drewnianych elementów śrubami, wkrętami, bitami. W ofercie Parkside i Parkside Performance mamy do wyboru zarówno oddzielne wiertarki, jaki wkrętarki. Ale także wiertarko-wkrętarki. Majsterkowicze lubiący działać bez kabla z pewnością wybiorą któreś z akumulatorowych urządzeń. Ci, którzy działają bardziej stacjonarnie, zdecydują się na sprzęt stale współpracujący z siecią.\nJest sprzętem służącym do precyzyjnego cięcia i przycinania. W ofercie Parkside jeden z najpopularniejszych modeli ma moc 800 W. Dysponuje bardzo trwałymi brzeszczotami wyprodukowanymi w Szwajcarii i charakteryzuje się niesamowitą relacją na linii jakość - cena. Pracuje pod standardową siecią 230 V, czyli taką, jaką oferują nasze domowe gniazdka. W komplecie dostajemy wszystkie niezbędne końcówki i akcesoria, które posłużą nam w pracach nad drewnem i innymi materiałami kwalifikującymi się do obróbki.\nDo wyboru mamy także urządzenie akumulatorowe, charakteryzujące się takimi cechami jak: szybkie cięcie i optymalne wykonywanie krzywych dzięki dwustopniowej regulacji nachylenia. Precyzyjna regulacja cięcia umożliwi jak najdokładniejsze operacje. Elektronicznie regulowany wstępny wybór skoków dostosuje się idealnie do naszego charakteru pracy. Ergonomiczny uchwyt górny z warstwą antypoślizgową, zintegrowana lampa robocza LED, osadzana, przezroczysta osłona piły uczynią pracę z tym sprzętem wygodną i bezpieczną. Urządzenie jest kompatybilne z akumulatorem z serii Parkside X 12 V Team. Dostępne akcesoria w zestawie: jeden brzeszczot do drewna (Swiss Made), 1 brzeszczot do metalu (Swiss Made), jedna osłona rozwarcia, jeden ogranicznik równoległy, jeden klucz z gniazdem sześciokątnym, jedna złączka dla zewnętrznego układu zasysania pyłu. Warto wspomnieć, że akumulatorową wyrzynarkę skonstruowano tak, by robiła jak najmniej bałaganu.\nFrezarka to wysokoobrotowe narzędzie tnące. Tego typu urządzenia wykorzystywane są wszędzie tam, gdzie trzeba dopracować szczegóły. Frezy, czyli specjalne końcówki, dostępne są w różnych kształtach i wymiarach. Dobór takiej końcówki zależy od twardości drewna lub innego materiału poddawanego obróbce oraz od rodzaju cięcia, jakie ma być wykonane.\nW ofercie Parkside znajdziemy znakomitą frezarkę o bardzo wysokim stopniu zaawansowania i jednocześnie przystępnej cenie. W dołączonych lub możliwych do dokupienia wariantach możemy liczyć na rozszerzone zestawy niezbędnych akcesoriów i odpowiednich końcówek. Frezarka górnowrzecionowa 1200 W służy przede wszystkim do wszechstronnej i precyzyjnej obróbki drewna, materiałów lekkich i metali kolorowych. Z najważniejszych cech, jakie należy wymienić w pierwszej kolejności, na podstawowy plan wychodzą: płynnie regulowany ogranicznik głębokości z precyzyjną regulacją, szybki wybór głębokości frezowania z sześciostopniową blokadą głowicy rewolwerowej, płynna regulacja prędkości obrotowej, prosta wymiana narzędzi dzięki zintegrowanej blokadzie wrzeciona, końcówka kompasu dla funkcji cięcia kołowego. Urządzenie wyposażono w dźwignię szybkozamykacza do blokady głębokości frezowania. Pasuje do standardowych frezów z cęgami 6 lub 8 mm.\nNaturalnie przy okazji prac warto zaopatrzyć się od razu w odpowiednie akcesoria do narzędzi: zestawy śrub, wierteł, bitów, tarcz, ale także stworzyć sobie odpowiednie miejsce pracy. Najlepiej takie, które jest odseparowane od mieszkalnej części domu i można je łatwo posprzątać.\nBeton, kamień - jakie narzędzia wybrać?\nMateriały, które charakteryzują się dużą twardością, również potrzebują odpowiednich narzędzi, by móc je obrabiać. Praca z kamieniem i betonem to jednak nie tylko sztuki plastyczne czy wzbogacanie naszej przestrzeni odpowiednimi zdobieniami. To także burzenie ścian działowych podczas remontu, przygotowywanie twardych powierzchni do dalszych prac, wiercenie i wiele innych trudnych robót, które wymagają ciężkiego i twardego sprzętu.\nMłotowiertarka to rodzaj sprzętu, która w przypadku urządzeń o większych gabarytach nazywana jest młotem obrotowo-udarowym. Stanowi podstawę przy pracach z betonem i kamieniem.\nW ofercie marek Parkside i Parkside Performance znajdują się młotowiertarki przewodowe i akumulatorowe. Wybór konkretnego urządzenia będzie zależeć od preferencji danego użytkownika. Parkside Performance proponuje młotowiertarkę akumulatorową z silnikiem bezszczotkowym (Brushless Motor) zapewniającym wyjątkowo długi okres eksploatacji. Urządzenie służy do obróbki betonu, kamienia, metalu lub drewna. Wytrzymały akumulator litowo-jonowy 20 V (4,0 Ah) ładuje się w 60 minut! Zintegrowana lampa robocza LED, antypoślizgowy uchwyt, ogranicznik głębokości z metalu, dodatkowy uchwyt obracany o 360° bardzo ułatwiają prace.\nWiertarka udarowa to urządzenie służące do prac na bardziej opornych powierzchniach. Od zwykłej wiertarki różni się większą siłą, mocą i wytrzymałością.\nW ofercie Parkside mamy do wyboru zarówno wiertarki akumulatorowe, jak i sieciowe. Urządzenie akumulatorowe służy do wydajnej obróbki betonu i kamienia. Posiada: 3-stopniowy wskaźnik stanu akumulatora, zintegrowane oświetlenie robocze LED, antypoślizgową rękojeść Softgrip, uchwyt wiertarski zgodny z systemem SDS-plus, płynną regulację siły uderzenia i prędkości obrotowej za pomocą uchwytu dźwigniowego. W zestawie znajdziemy 60-minutową szybką ładowarkę z automatycznym wyłączaniem ładowania.\nZwolennicy pracy pod stałą siecią mogą zdecydować się na wiertarkę przewodową, o mocy 750 W, która ma wbudowaną podłączaną i odłączaną funkcję udaru, co pozwala na elastyczne wykorzystanie urządzenia. Idealna do wiercenia w betonie, kamieniu, ale także metalu i drewnie. Kompaktowy design i niska waga czynią ją urządzeniem poręcznym i dokładnym. Do tego dysponujemy takimi opcjami jak: płynna regulacja obrotów, antypoślizgowy uchwyt, regulowana pozycja uchwytu czołowego, ogranicznik głębokości z metalu, bieg w prawo – lewo. Warto odnotować, że maksymalna średnica otworu to 25 mm w drewnie, 10 mm w betonie, 8 mm w stali.\nUrządzenie, które służy do cięć precyzyjnych i czystych kanałów w tynku, cegle, pustaku i betonie. Przykładowo ściana już stoi, ale uświadomiliśmy sobie, że trzeba puścić w jej obrębie kable. Dzięki bruzdownicy jesteśmy w stanie wyciąć idealny kanał, nie tylko pod kable, ale także pod rury, które nie były wzięte pod uwagę na etapie projektowania. Bruzdownica Parkside posiada mocny silnik oraz zabezpieczenie zapobiegające przeciążeniu. Wysoki moment obrotowy pozwala na pracę pod dużym obciążeniem. Jest to sprzęt, który sprawdzi się świetnie nie tylko podczas dużych akcji. Możemy go użyć w każdej chwili, choćby wprowadzając drobne poprawki do naszego domostwa.\nMetal, tworzywa sztuczne i inne materiały\nWarto zaznaczyć, że wiele z elektronarzędzi, które zostały wymienione wyżej, będziemy mogli spokojnie użyć, pracując przy innych materiałach. Przykładowo szlifierka poradzi sobie z drewnem oraz niektórymi tworzywami sztucznymi. Przecinarka przyda się we wszystkich sytuacjach, w których dany materiał nie będzie na tyle objętościowy lub oporny, że zaistnieje ryzyko uszkodzenia sprzętu. Urządzenie wielofunkcyjne również może być używane przy metalach, tworzywach sztucznych i innych powierzchniach, pod warunkiem, że zachowamy podstawowe środki ostrożności i zdrowy rozsądek. Wiertarka, jeśli zastosujemy odpowiednie wiertło, powinna poradzić sobie z metalem, a już tym bardziej z plastikiem czy płytą MDF.\nKolejnym dość uniwersalnym elektronarzędziem jest piła wgłębna. Możemy zdecydować się na tego typu urządzenie z szyną prowadzącą lub bez. W ofercie Parkside mamy piłę wgłębną z laserem, która służy do precyzyjnych cięć drewna, tworzywa sztucznego, ceramiki, aluminium, miedzi lub lekkich materiałów budowlanych takich jak płyty gipsowe. Podłączany laser zwiększa precyzję cięcia. Płynna regulacja głębokości cięcia od 0 do 25 mm z dźwignią szybkomocującą i precyzyjną skalą czyni sprzęt bardziej elastycznym i uniwersalnym. Producent zapewnia wysokie bezpieczeństwo dzięki wahadłowej pokrywie ochronnej z odblokowywaną blokadą wgłębiania. Prosta wymiana tarcz odbywa się dzięki blokadzie wrzeciona SPINDLE LOCK. Ergonomiczny uchwyt z antypoślizgową powłoką Softgrip i gałką prowadzącą czyni sprzęt bardziej stabilnym i bezpiecznym.\nInnym przykładem urządzenia jest piła wgłębna z szyną prowadzącą, służąca do precyzyjnych cięć w drewnie, tworzywie sztucznym lub lekkich materiałach budowlanych takich jak płyty gipsowe. Warto zaznaczyć, że w oferowanym zestawie znajduje się dwuczęściowa szyna prowadząca. Została ona wykonana z lekkiego, ale wytrzymałego aluminium. Można ją montować w dwóch długościach (70 cm lub 140 cm). Piła jest idealnym narzędziem do szczelin dylatacyjnych. Możemy nią bowiem pracować tuż przy ścianie. Prosta wymiana tarcz, podobnie jak w pierwszym z wymienionych urządzeń, odbywa się dzięki blokadzie wrzeciona SPINDLE LOCK. Tu również występuje ergonomiczny uchwyt z antypoślizgową powłoką Softgrip i gałką prowadzącą, co czyni sprzęt bardziej stabilnym i bezpiecznym.\nPrzydatna może się okazać również nitownica. W ofercie Parkside znajdziemy nitownicę pneumatyczną do nitów ślepych ze stali, aluminium i miedzi. W przeciwieństwie do tradycyjnych urządzeń o działaniu manualnym ten sprzęt działa na sprężone powietrze. Korzystając z niego nie musimy używać zatem żadnej siły. Wystarczy precyzja. W związku z tym idealnie sprawdza się również w trudno dostępnych miejscach.\nJeśli nasz domowy warsztat będzie obejmować zakresem swoich działań również sferę elektroniki i mechaniki precyzyjnej, z pewnością przyda się nam lutownica lub stacja lutownicza. Czym się różnią? Można rzec, że funkcję spełniają podobną, lecz stacja lutownicza jest o wiele bardziej rozbudowana i wygodna. W przypadku cyfrowej stacji lutowniczej Parkside dostajemy możliwość najróżniejszych zastosowań, nie tylko w elektronice, ale także w modelarstwie. Znakomicie nadaje się zatem dla różnej maści hobbystów. Jest to bardzo ergonomiczna i kompaktowa stacja z ekranem kontrolnym do pomiaru temperatury i fazą nagrzewania. Prosta i wygodna w użyciu. Nawet dla tych, którzy jeszcze nigdy nie lutowali, a chcieliby zacząć.\nJeśli mamy jakiekolwiek doświadczenia ze spawalnictwem, warto jest także zastanowić się nad odpowiednim sprzętem, dzięki któremu moglibyśmy rozwinąć nasz warsztat. W ofercie Parkside znajdziemy kilka różnych urządzeń spawalniczych, o różnym stopniu zaawansowania. Wszystkie jednak cieszą się sporym zainteresowaniem, nawet wśród profesjonalistów. Wśród asortymentu znajdziemy między innymi: Urządzenia Spawalnicze Parkside, Spawarkę Inwertorową Parkside.\nNiezależnie od tego, czy dopiero zaczynamy naszą przygodę z tematem, czy już znamy każdy jego aspekt, zawsze warto stosować niezbędne środki ostrożności, takie jak kask spawalniczy, kombinezon i rękawice ochronne.\nChcesz szybko zeszlifować duże powierzchnie lub dokonać ręcznej precyzyjnej obróbki zabytkowych drewnianych mebli? Dzięki odpowiednim narzędziom do szlifowania nie stanowi to problemu. Czytaj dalej, aby dowiedzieć się więcej!\nChcesz spiłować listwy przypodłogowe pod kątem, zbudować budkę dla ptaków czy skrócić deski na regał? Tu znajdziesz pięć wskazówek, które stanowią podstawę bezpiecznej i precyzyjnej pracy oraz są gwarancją uzyskania doskonałych rezultatów.\nPARKSIDE® Akumulatorowa szlifierka mimośrodowa 20 V, PAEXS 20-Li A1 (bez akumulatora i ładowarki)\nZ naszej serii PARKSIDE X 20 V Team\nLiczba obrotów biegu jałowego: n₀ 3000-12000 obr./min⁻¹\nTarcza ścierna: Ø 125 mm\nAkumulator i ładowarka nie są zawarte w zestawie!\nMożesz je zamówić tutaj!\nPARKSIDE® Narzędzie wielofunkcyjne PMFW 310 D2, 310 W\nZnamionowe obroty biegu jałowego: n₀ 15000-21000 min⁻¹\nZastosowanie: różnorodne zastosowanie techniki drgań do piłowania, przecinania, zeskrobywania i szlifowania\nCechy szczególne: nasadzany kanał do zewnętrznego układu zasysania\nPARKSIDE® Wiertarkowkrętarka akumulatorowa PBSA 12 D4, 12 V (bez akumulatora i ładowarki)\nWyposażona w przekładnię 2-biegową z płynną regulacją prędkości obrotowej i funkcją Quickstop\nPARKSIDE® Wyrzynarka PSTK 800 C3, 800 W\nLiczba skoków na biegu jałowym: 0-3100 min⁻¹\nMaks. głębokość cięcia: 26 mm\nCechy szczególne: cięcie pod kątem, z zestawem akcesoriów\nPARKSIDE® Akumulatorowa frezarka górnowrzecionowa POFA 12 A1 (bez akumulatora i ładowarki)\nPrędkość obrotowa biegu jałowego: 19.500 obr./min.\nAkcesoria w zestawie: 6-częściowy zestaw frezów do drewna, 1 ogranicznik równoległy, 2 cęgi do mocowania (6 i 8 mm), 1 klucz oczkowy, 1 adapter do zewnętrznego układu zasysania, w praktycznej walizce\nZalecany akumulator: 12 V (2 Ah) / 12 V (4 Ah)\nPARKSIDE® Wiertarka udarowa PSBM 1100 B1, 1100 W\nLiczba obrotów: n0 0–900 min-¹ - n0 0–3200 min-¹\nCzęstotliwość udaru: 0–15300 min-¹ - 0–54400 min-¹\nCechy szczególne: trwała 2-biegowa przekładnia, szybkomocujący uchwyt wiertarski z blokadą wrzeciona


Dzień Modlitwy i Postu za Misjonarzy Męczenników - ppt pobierz\nDzień Modlitwy i Postu za Misjonarzy Męczenników\nOpublikowałIzaak Kupczyk Został zmieniony 5 lat temu\nPrezentacja na temat: "Dzień Modlitwy i Postu za Misjonarzy Męczenników"— Zapis prezentacji:\n1 Dzień Modlitwy i Postu za Misjonarzy Męczenników\n2 Dzień Modlitwy i Postu za współczesnych Misjonarzy Męczenników\nzostał zaproponowany po raz pierwszy w 1993 r. przez Młodzieżowy Ruch Papieskich Dzieł Misyjnych we Włoszech. Obchodzony jest on w rocznicę męczeńskiej śmierci abpa Oscara Arnulfo Romero,która miała miejsce 24 marca 1980 r. Inicjatywa obchodów została podjęta także w Wenezueli, Kolumbii, Chile, Meksyku, Senegalu, Kamerunie, Ugandzie i Korei Południowej i od kilku lat w Polsce.\n3 JAN PAWEŁ II Męczennik jest najbardziej autentycznym świadkiem prawdy o życiu. Wie, że dzięki spotkaniu z Jezusem Chrystusem znalazł prawdę o własnym życiu, i tej pewności nikt ani nic nie zdoła mu odebrać. Ani cierpienie, ani śmierć zadana przemocą nie skłonią go do odstąpienia od prawdy, którą odkrył spotykając Chrystusa. Oto dlaczego po dziś dzień świadectwo męczenników nie przestaje fascynować, znajduje uznanie, przyciąga uwagę i pobudza do naśladowania. (Fides et ratio, 32)\n4 JAN PAWEŁ II Iluż chrześcijan na wszystkich kontynentach przez cały wiek XX przypłaciło swoją miłość do Chrystusa własną krwią! Byli oni poddani dawnym i nowym formom prześladowań, doświadczyli nienawiści i zepchnięcia na margines, przemocy i zabójstw. Wiele krajów o starodawnej tradycji chrześcijańskiej na nowo stało się ziemiami, na których wierność Ewangelii kosztowała bardzo dużo. (Koloseum, 7 maja 2000 r.)\n5 Już od początku chrześcijaństwa wyznawcy Chrystusa zmuszeni byli płacić życiem za swoją wiarę. Historia Kościoła naznaczona jest krwią męczenników. Również ta najnowsza, w której uczestniczymy, obfituje w świadectwa męczeńskiej śmierci wielu misjonarzy, duchownych i świeckich, kapłanów i sióstr zakonnych.\n6 Jednym z nich był arcybiskup San Salvadoru Oscar Arnulfo Romero, zamordowany w czasie sprawowania Eucharystii 24 marca 1980 roku. Dlatego też dzień 24 marca jest Dniem Modlitwy i Postu za Misjonarzy Męczenników. W tym dniu Kościół wspomina biskupów, księży, zakonników i świeckich, którzy zostali zamordowani z powodu głoszenia Ewangelii i niesienia pomocy innym.\n7 Don Andrea Santoro Zamordowany a Trabzon w Turcji,\n5 lutego 2006 roku podczas modlitwy w Kościele w swojej parafii, której był proboszczem\n8 S. Leonella Sgorbati Misjonarka w Somalii, pielęgniarka położna, prowadziła szkolę dla dziewcząt, zafascynowana bliźnim i jemu oddala swe życie. 3 września 2007 roku 66-letnia siostra Leonella Sgorbati ze Zgromadzenia Sióstr Misjonarek Maryi Pocieszycielki zmarła w w Somalii w wyniku trzech ran postrzałowych. Zabójstwa dokonało dwóch uzbrojonych mężczyzn w szpitalu misyjnym Mogadiszu.\n9 Oficjalne statystyki Kongregacji Ewangelizacji Narodów\nW latach 1980 – 1989 na świecie zostało zamordowanych 115 misjonarzy 1990 – 2000 wynosi ona 604 osoby. W grupie tej znajduje się 248 współpracowników misji zamordowanych podczas wojny domowej w 1994 r. w Rwandzie 2001 – 2007 liczba zamordowanych misjonarzy wynosi 173\n10 NIEPRAWDOPODOBNE W sumie w ciągu ostatnich 25 lat liczba misjonarzy męczenników wyniosła 848 osób w tym: 13 biskupów 366 księży 168 sióstr 60 kleryków 1 diakon 240 współpracowników misji\n11 w działalność misyjną: 10 księży diecezjalnych i zakonnych,\nW 2012 roku na czterech kontynentach zginęło 12 osób zaangażowanych w działalność misyjną: 10 księży diecezjalnych i zakonnych, 1 siostra zakonna, 1 osoba świecka.\n12 JAN PAWEŁ II W Tertio millenio adveniente papież pisze, że w naszym stuleciu w siedemdziesięciu ostatnich latach życie za wiarę oddało ponad 1300 misjonarzy. W szeregach misjonarzy-męczenników XX w. nie brakuje naszych rodaków.\n13 Polscy Misjonarze Męczennicy\nW ostatnich latach także siedmiu spośród polskich misjonarzy oddało życie, przypieczętowując swoją miłość ku Chrystusowi własną krwią. O. Zbigniew Strzałkowski OFM O. Michał Tomaszek OFM Kleryk Robert Gucwa SMA Ks. Jan Czuba O. Henryk Dejneka OMI S. Czesława Lorek RSCJ Ks. Marek Rybicki SDB\n14 Głosiciele Ewangelii i pokoju\nNależeli do zakonu Braci Mniejszych Konwentualnych (OFMConv). Pracowali w Pariacoto w Andach, w diecezji Chimbote w Peru. Prowadzili pracę duszpasterską, działalność charytatywną i społeczną. Zostali zamordowani 9 VIII 1991 r. Zginęli z rąk skrajnie lewicowego ugrupowania terrorystycznego „Świetlisty Szlak”. Na zwłokach o. Zbigniewa pozostawiono kartkę z hasłem: "Niech żyje wojna ludowa! Taki los spotka wszystkich sługusów imperializmu!" O. Zbigniew Strzałkowski – ur. 3 VII 1958 r. w Tarnowie O. Michał Tomaszek – 23 IX 1960 r. w Łękawicy k. Żywca, w diecezji bielsko-żywieckiej\n15 Człowiek odwagi i braterstwa\nUrodził się 24 III 1969 r. w Tarnowie, należał do Stowarzyszenia Misji Afrykańskich. Pracował w Bangui, w Republice Środkowoafrykańskiej. Przygotowywał się do kapłaństwa i posługi misyjnej. Został zastrzelony 14 XI 1994 r. podczas napadu na misję w Bangui. Kleryk Robert Gucwa SMA\n16 Pasterz wierny do końca\nUrodził się 5 VI 1959 r. w Pilźnie, w diecezji tarnowskiej. Pracował 9 lat w Loulombo, w Republice Konga. Był kapłanem fidei donum. Został zastrzelony 27 X 1998 r. przez rebeliantów na terenie swojej misji Ks. Jan Czuba\n17 Człowiek relacji Urodził się 20 III 1950 r. w Dołhobrodach na Podlasiu, w diecezji siedleckiej. Należał do Zgromadzenia Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej. Pracował w Kamerunie. Szczególną troską otaczał dzieci i młodzież. Przychodził z pomocą imigrantom. Został zastrzelony 17 V 2001 r. na terenie swojej misji. O. Henryk Dejenka OMI\n18 Misjonarka Bożej Miłości\nUrodziła się 5 VI 1938 r. w Biczycach Górnych, w diecezji tarnowskiej. Należała do Zgromadzenia Sióstr Sacre Coeur. Pracowała w Kolle i Kinshasa w Republice Demokratycznej Konga ( ) jako katechetka, formatorka dziewcząt i kobiet, opiekunka chorych, odwiedzała więźniów. 11 maja została napadnięta i pobita w kościele Najświętszego Serca Jezusa w Kinszasie. Zmarła 21 V 2003 r. w szpitalu 10 dni później w wieku 65 lat. S. Czesława Lorek RSCJ\n19 Ludzie są wspaniali ks. Marek Rybicki\nKsiądz Marek Rybiński pracował na misjach w Tunezji, w Manoubie w latach Na początku obawiał się pracy w środowisku muzułmańskim. Ale już po jej rozpoczęciu pisał: „Właśnie muzułmanie to moi nowi przyjaciele… Ludzie są wspaniali i to chyba bardzo ważne. A i ja uczę się tutaj wiele”. Ksiądz Marek zajmował się ekonomią w szkole salezjańskiej, miał bardzo dobry kontakt z młodzieżą, na każdej przerwie był wśród dzieci na boisku. Posługiwał w polskiej wspólnocie w Tunezji, pisał książkę o swojej pracy i życiu w kraju muzułmańskim. Trudność sprawiało mu to, że jako kapłan nie mógł otwarcie głosić Chrystusa. ks. Marek Rybicki\n20 Widać więc, że misjonarze choć zmieniają świat miłością, bo czynią przecież tak wiele dobra duchowego i materialnego, to jednak wciąż narażeni są na męczeńską śmierć. W tym względzie współczesna historia Kościoła podobna jest do historii pierwszych wieków chrześcijaństwa.\n21 Chcemy także pamiętać w tym dniu o prześladowanych wyznawcach Chrystusa w różnych częściach świata. Według raportu opublikowanego w roku 2006 około 200 milionów chrześcijan doświadcza różnego rodzaju form prześladowania i poniżania ze względu na wyznawaną religię, z czego każdego roku ginie aż 90 tyś. Autorzy raportu podkreślają, że sytuacja chrześcijan znacznie się pogorszyła w Afryce i Azji, ponieważ niektóre kraje zaczynają wspierać jedna, rodzimą religię, dyskryminując wyznawców pozostałych wyznań. Z jawnym prześladowaniem spotykają się chrześcijanie w Nigerii, gdzie w północnej części kraju władze wprowadziły prawo koraniczne.\n22 PRZEŚLADOWANIA DZISIAJ\nZ dyskryminacją chrześcijanie spotykają się również w Sudanie, Korei Północnej, Arabii Saudyjskiej, Laosie, Wietnamie, Iranie, Turkmenistanie, na Malediwach, w Bhutanie, w Indiach, Bangladeszu, Pakistanie, Turcji, Indonezji, Chinach i wieli innych krajach świata.\n23 BENEDYKT XVI Anioł Pański 26 XII 2005 r.\nWielu chrześcijan w pierwszych wiekach istnienia Kościoła było gotowych przelać swoją krew za wiarę. Podobnie było przez następne stulecia aż po dziś dzień. Jak możemy nie doceniać, że także w dzisiejszych czasach w wielu regionach świata poznanie wiary chrześcijańskiej wymaga bohaterstwa męczenników? Jak możemy zaprzeczać, że także tam, gdzie nie ma prześladowań, konsekwentne życie według Ewangelii wymaga również wielkiego wysiłku? Anioł Pański 26 XII 2005 r.\n24 ZAPRASZAMY DO WSPÓLNEJ MODLITWY\nPobierz ppt "Dzień Modlitwy i Postu za Misjonarzy Męczenników"\nPrześladowania Kościoła w Chinach


Każdy kiedyś się uwieńczy tudzież wielce prawidłowo | cro\nJak niewątpliwie czereda nie kochają guzik bardziej od czasu frajdy. SPOŚRÓD sekwencji rodzice potrzebują, żeby ich osłody w jak najłatwiejszy strategia przyjęły siebie informację. Jaka istnieje na owo recepta? Fabrykanci zabawy komputerowych zauważyli ową potrzebę natomiast raz po raz w wyższym stopniu pracują powyżej dopracowywaniem swoich wytwórczości, w rzeczy samej iżby zdołałyby instruować w tym momencie od momentu najmłodszych lat, produkują zabawie niepouczające. Bytuje na zbycie masa rodzajów gier, jakiego abstrahując od renomowanej uciechy w celu dziecka, powierzają mu plus kompetencję. Nie tęskni zabawy językowych, dokąd czereda na krzyż wpisywanie przydatnych słówek tresują się ogromnie słynne są dodatkowo gry uczące naszego tubylczego języka, zaczynając od tych podstawowych pytań do tych już w wyższym stopniu obeznanych w celu starszych przychówek.\nChcesz się szybko przyuczyć tworzyć dzieło bezwzrokowo na klawiaturze? Kurs nie istnieje w tym momencie wyjątkowym podejściem tak samo jak prawidłowo zdołają ulżyć chcący przygotowane pod spodem ten ceownik zabawy. W gruncie rzeczy wskutek tego gdyby Twoje członek rodu rezonuje bunt do oświaty, zdołasz scalić przyjemne spośród pragmatycznym, kupując mu dobraną uciechę. Przede całkowitym najlepsze, by kupić trafny maszyna matematyczna w celu dziecka. Takie batalie jest dozwolone znaleźć. W tym samym czasie należałoby wiedzieć, że gwoli niektórych rodziców taka forma oświacie może strzelić z ucha się dziwna. Przede wszelkim przeto, że rozrywce dotykają się z czystą uciechą, a już na zapewne spośród zaprzepaszczaniem frazeologizmu. Tymczasem szkolne zabawy owo główne fuzja przyjemnego spośród przydatnym. Pociecha być może kształcić się w atrakcyjny tryb, ze względu bieżącemu prędzej nabiera noezę.\nKażdy drzewiej się wykona zaś niesłychanie przyzwoicie


Spotkanie z podróżnikiem Krzysztofem Nowakowskim | SP im. Edwarda Rolskiego w Drążdżewie\n24 kwietnia 2019 r., na zaproszenie Biblioteki Publicznej do szkoły w Drążdżewie przybył podróżnik, miłośnik psich zaprzęgów, autor książki „23 kilometr” p. Krzysztof Nowakowski. Opowiadał o wyprawach psimi zaprzęgami w rejony polarne. Przedstawił serię pięknych zdjęć, ilustrujących wyprawy i treningi. Przez życie podróżuje psim zaprzęgiem, organizuje wyprawy w rejony polarne i startuje w najdłuższych wyścigach psich zaprzęgów w Europie. Na spotkanie przybył ze swoim czworonożnym przyjacielem – suczką Henią rasy Alaskan husky, która jest liderem psiego zaprzęgu. Krzysztof Nowakowski wspomagając się bogato popartą zdjęciami i filmem prezentacją multimedialną, przybliżył uczniom zagadnienia związane z psimi zaprzęgami. Uczestnicy spotkania mogli dowiedzieć się wielu ciekawostek z życia psów biegaczy, a także tego, jak wyglądają przygotowania do wyprawy oraz poznali zwyczaje podróżowania psimi zaprzęgami.\nSporo miejsca pan K. Nowakowski poświęcił na opowieść o swoich wyprawach. Ulubionym celem jego eskapad jest fińskie jezioro Inari, położone w Laponii, na północ od koła podbiegunowego. Zamarznięte od listopada do czerwca, o rozbudowanej linii brzegowej długości ponad 3 km, jest idealnym miejscem dla organizowania tego typu wypraw.\nPodróżnik opowiadał o wyścigach, w których brał udział. Doświadczenia tam zdobyte, stały się właśnie kanwą dla książki zatytułowanej „23 kilometr”, którą napisał. Uczniowie z zaciekawieniem słuchali podróżnika oraz chętnie zadawali pytania.\nTo było bardzo ciekawe spotkanie. Bardzo dziękujemy paniom z Biblioteki Publicznej za umożliwienie nam udziału w niezwykłum wydarzeniu 🙂


Jak ułożyć sobie dietę na zwiększenie masy ciała? - Na pytanie odpowiada mgr Joanna Wardenga | WP abcZdrowie\nJak ułożyć sobie dietę na zwiększenie masy ciała?\nWitam, mam problem w przybraniu na wadze mam 20 lat i 174 cm wzrostu a waga to 52 kg. Staram się jeść jak najwięcej ale ciężko o wyższa wagę. Jak ułożyć sobie dietę na zwiększenie masy ciała?\nKonsultacje dietetyczne Dietetyka Zdrowe odżywianie Dieta\ndieta na zwiększenie masy ciała jest trudna i wymagająca. Wymaga dużej ilości wiedzy z zakresu dietetyki. Najlepszym rozwiązaniem w Pani przypadku będzie kontakt z dietetykiem z Pani okolicy, który zbilansuje dla Pani prawidłowy jadłospis.\nNależy zacząć jeść co 2 godziny mniejsze porcje. Nie należy jadać dużych posiłków, po których nie mamy siły zjeść kolejnego. Należy wybierać produkty zdrowe ale wyżej kaloryczne jak oliwa, orzechy, ziarna, suszone owoce. Zalecam wizytę u dietetyka, który indywidualnie ustali jak powinna wyglądać kalorycznie dla Pana dieta.\nDieta na masę ciała – odpowiada Mgr Paulina Szczechowicz\nJak zwiększyć wagę ciała? – odpowiada Mgr Aleksandra Józwik\nDieta dla chorych • Dieta dla kobiet • Bilansowanie zdrowej diety • Dieta w zespole jelita drażliwego • Dieta dla mężczyzn • Diety dla alergików • Dieta na menopauzę • Dieta w chorobach zapalnych jelit • Dieta w hipercholesterolemii • Suplementy diety • Dieta na zdrowe oczy • Dieta na zimę • Dieta dla chorych ze stomią • Dieta lekkostrawna • Dieta przeciwgrzybicza • Dieta dla różnych grup krwi • Dieta pooperacyjna • Dieta niskotłuszczowa • Dieta w anemii • Dieta w białaczce • Dieta antyrakowa • Dieta na zaparcia • Dieta oczyszczająca • Diety odchudzające • Dieta na cellulit • Dieta w chorobach nerek • Dieta trzustkowa • Dieta dla seniora • Piramida zdrowego żywienia • Dieta w ciąży\nOdchudzanie w cukrzycy • Co jest lepsze? Trzy duże posiłki czy kilka mniejszych w ciągu dnia? • Urodziłaś dziecko? Nie zapominaj o zdrowym jedzeniu! • Owoce w cukrzycy - jakie owoce jeść i w jakiej ilości? • Dieta pooperacyjna • Owoce - rodzaje i właściwości • Piramida żywieniowa - opis, produkty • Dieta dla dzieci • Diety dla chorych • Dieta na przybór masy


Narciarstwo alpejskie: Zawody Pucharu Świata w Zagrzebiu - 1. przejazd slalomu kobiet\nNa faworytkę rywalizacji w Zagrzebiu wyrasta Mikaela Shiffrin, która przewodzi klasyfikacji slalomu. O 135 oczek mniej zgromadziła Petra Vlhová - konkurentka w wyścigu o Małą Kryształową Kulę.\nNa niekwestionowaną faworytkę rywalizacji w Zagrzebiu wyrasta Mikaela Shiffrin, która przewodzi klasyfikacji slalomu z dorobkiem 480. punktów. O 135 oczek mniej zgromadziła Petra Vlhová - główna konkurentka Amerykanki w wyścigu o Małą Kryształową Kulę. Wiceliderka zestawienia stoi przed szansą, aby po raz drugi w obecnym sezonie zatriumfować w zawodach Pucharu Świata. Pierwszy raz miał miejsce w Levi, gdzie reprezentantka Słowacji wyprzedziła nie tylko utytułowaną Shiffrin, lecz także Wendy Holdener.\nNarciarstwo alpejskie: Zawody Pucharu Świata w Wengen - 2. przejazd slalomu mężczyzn - dziś, 21 stycznia 11:30 i 4 późniejsze emisje\nNarciarstwo alpejskie: Zawody Pucharu Świata w Cortinie d'Ampezzo - supergigant kobiet - dziś, 21 stycznia 12:15 i 3 późniejsze emisje\nNarciarstwo alpejskie: Zawody Pucharu Świata w Kitzbühel - 2. przejazd slalomu mężczyzn - poniedziałek, 28 stycznia 17:30 i 8 późniejszych emisji\nNarciarstwo alpejskie: Zawody Pucharu Świata w Schladming - 1. przejazd slalomu mężczyzn - wtorek, 29 stycznia 17:30 i 17 późniejszych emisji


Upss... Kobieta za kółkiem: Głupi czy życie mu niemiłe?\nAutor: Stestuj To o 05:45\nEva Pe 7 września 2015 12:28\nWkurzają mnie tacy nieodpowiedzialni rowerzyści, bo sami prowokują wypadki a potem jest wielki płacz. Sama jeżdżę czasem na rowerze, ale staram się to robić z głową.\nIka 7 września 2015 15:29\nA w razie czego i tak każdy chce zwalić winę na kierowcę (chociaż często to też ich wina), bo "nieodpowiedzialni i jeżdżą jak wariaci". Mam wrażenie, że czasem rowerzyści zachowują się jakby to wszyscy inni powinni im ustępować. Cholerni władcy dróg.\nRubinowy Kot 7 września 2015 14:50\nWiesz, sama jestem rowerzystką. Staram się jednak jeździć odpowiedzialnie, nie to, co pan powyżej. Nie zmienia to faktu że zaliczyłam już w tym roku jeden lot do rowu, bo kierowca BMW stwierdził, że zabawnie będzie zepchnąć jadącą przepisowo rowerzystkę z drogi.\nWszędzie trafiają się czarne owce. :/\nIka 7 września 2015 15:28\nNie wiem czy ja mam jakiegoś pecha, ale 3 na 5 rowerzystów, których ja spotykam na drodze chyba chce zobaczyć jak wygląda bliskie spotkanie z samochodem. Wiem, kierowcy też potrafią być idiotami (ilu to mi już nie wymusiło pierwszeństwa albo robiło dziwne rzeczy na drodze).\nmalenka 30 stycznia 2016 08:23\nRóżnie to bywa z rowerzystami :P\nAleksandra Bazelka 1 lutego 2016 09:55\nJedni jeżdżą tak jak powinni a inni katastrofa\nEva Pe 21 kwietnia 2016 23:17\nU mnie w mieście, mimo tego, że ścieżek rowerowych już trochę jest, to rowerzyści nadal śmigają po chodnikach czy ulicach. Nie raz, idąc do sklepu czy na przystanek byłam obdzwoniona przez jegomościa na rowerze, bo jemu zachciało się jechać chodnikiem. A co do tych jeżdżących po ulicy i wjeżdżających na nią przed nadjeżdżający samochód to oni chyba bardzo chca, żeby Święto Zmarłych było ich świętem.\nOla 6 czerwca 2016 09:41\nCholernie nie lubię takich idiotów na ulicy. A potem Ty za to odpowiadasz, bo to Ty stuknęłaś -.-\nJagodowa^^ 3 lipca 2016 07:43\nWidzę, że mamy wspólnego wroga... również nienawidzę rowerzystów na jezdni. Wiem, że na większości dróg mogą się poruszać, ale mimo wszystko strasznie mnie irytują.\nczerwona filiżanka 24 lipca 2016 07:02\njakaś masakra.... brak słów...


Rozwód Adwokat Gdańsk - niezbędne informacje Adwokat Marian Helta\nRozwód – przyczyny, tryb postępowania, informacje podstawowe\nArt. 56 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego wskazuje na dwie zasadnicze przesłanki rozwodu to jest stan gdy między małżonkami nastąpił trwały i zupełny rozkład pożycia.\nCo oznacza pojęcie zupełny rozpad pożycia\nPrzyjmuje się, że w normalnym, prawidłowo funkcjonującym związku małżeńskim, małżonków łączą więź uczuciowa, więź fizyczna i więź gospodarcza.\nGdy wszystkie wskazane wyżej więzi ustaną, a małżonkowie na to się godzą lub celowo jeden bądź oboje dążą do tego bądź nie chcą lub nie potrafią tego zmienić, to przyjmuje się, iż nastąpił zupełny rozpad pożycia.\nZaznaczyć należy, iż zdarzają się sytuacje zupełności rozpadu, nawet mimo istnienia częściowej więzi gospodarczej – np. gdy z konieczności małżonkowie mieszkają razem, ponieważ nie mają możliwości zamieszkać oddzielnie.\nCo oznacza trwały rozpad pożycia\nPrzyjmuje się, iż trwałość rozpadu pożycia ma miejsce w sytuacji, gdy rozpad ten ma charakter ostateczny, nieodwracalny, gdy małżonkowie już do siebie nie wrócą. Sąd ocenia taki stan w ten sposób, iż bazując na swoim doświadczeniu i praktyce w tego typu przypadkach dojdzie do przekonania, że nie jest już możliwe powrócenie małżonków do wspólnego pożycia.\nPrzepisy nie określają czasu trwania rozpadu, który pozwalałby na ocenienie go jako „trwałego”. Oczywistym jest, iż im dłużej ma miejsce rozpad pożycia tym istnieje większe prawdopodobieństwo, że ma on charakter trwały.\nGdy opisane wyżej przesłanki wystąpiły i któryś z małżonków chce doprowadzić do rozwiązania małżeństwa przez rozwód to koniecznym jest wystąpienie do Sądu.\nSporządzenie pozwu i wystąpienie do Sądu\nRozwiązania małżeństwa przez rozwód dokonuje właściwy ze względu na miejsce zamieszkania stron sąd okręgowy wydział cywilny. Do Sądu z żądaniem o rozwiązanie małżeństwa przez rozwód występuje się w formie pisemnej, a pismo, to nazywa się pozwem. Pozew składa się w dwóch egzemplarzach wraz z załącznikami w biurze podawczym sądu lub przesyła się do sądu listem poleconym.\nRozwód Adwokat Gdańsk cykl artykułów poświęcony sprawom rozwodowym.\nW pozwie należy wskazać: Sąd do którego pismo jest kierowane, strony postępowania, adresy zamieszkania stron, numer pesel powoda, żądanie tj. o co wnosimy oraz uzasadnienie i dowody na poparcie swoich twierdzeń. W pozwie należy wskazać czy wnosimy o rozwiązanie małżeństwa, bez orzekania o winie, z orzeczeniem wyłącznej winy jednej ze stron lub z winy obojga stron.\nPonadto, pozew może zawierać dodatkowe żądania oprócz rozwiązania małżeństwa np. zasądzenia alimentów na rzecz wspólnych małoletnich dzieci, powierzenia konkretnemu małżonkowi wykonywania władzy rodzicielskiej nad wspólnymi dziećmi stron, ustalenia kontaktów z małoletnimi dziećmi stron, ustalenia sposobu korzystania ze wspólnie zajmowanego mieszkania, podziału majtku- gdy nie spowoduje to nadmiernego przedłużania postępowania, w praktyce Sąd rozstrzyga o podziale majątku w postępowaniu o rozwód, gdy strony są zgodne co do sposobu jego podziału.\nW zależności od okoliczności faktycznych sprawy w pozwie można również wnosić o wydanie postanowienia o zabezpieczeniu na czas trwania procesu np. w zakresie określającym wzajemne obowiązki małżonków do zaspokajania potrzeb rodziny, opieki nad dziećmi oraz sposób korzystania ze wspólnie zajmowanego mieszkania.\nDo pozwu należy złączyć załączniki takie jak akt małżeństwa, akty urodzenia małoletnich dzieci, zaświadczenie o zarobkach oraz dowody potwierdzające twierdzenia powoda.\nOd pozwu należy wnieść opłatę sądową, która wynosi 600 zł. Opłatę tą należy wpłacić na rachunek bankowy Sądu do którego wnosimy pozew, przed złożeniem pozwu i dowód opłaty załączyć do pozwu.\nW sytuacji, gdy powód nie posiada środków na uiszczenie opłaty sądowej ma prawo złożyć wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych dołączając do niego urzędowy formularz- Oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania.\nZ chwilą uprawomocnienia się wyroku o rozwiązanie małżeństwa przez rozwód dochodzi do ustania wszelkich skutków małżeństwa.\nSkutki majątkowe rozowdu\nO tym jakie są skutki majątkowe rozwodu dowiesz się w kolejnym wpisie z cyklu Rozwód Adwokat Gdańsk.


Elektroliza-Pytania - Page 2 - Konserwacja - Forum Odkrywcy\nBy Jasiek_M, December 28, 2007 in Konserwacja\nludzie nie brzeszczot uzywajcie czegos miedzianego o wiele szybciej zachodzi proces elektrolizy i miedz w malym stopniu ale uzupelnia ubytki fanta.A stalowe to kicha bo juz sam sie przekonalem,ostatecznie mozna zastosowac chromonikiel.\nczyli jesli dobrze zrozumialem np lepszym przedmiotem byłby kawałek miedzianej rurki używanej w hydraulice\na co powiecie na np. łuskę od flaka jako elektrodę, sprawdzi się?\nNie kombinujcie! Zwykła stalowa elektroda nalepiej się sprawdza. Miedziowanie to inny proces.\nPodpinam się pod temat z moim pytaniem.\nMam duży zardzewiały przedmiot.\nStrasznie mi się na nim prostownik grzeje, wymyśliłem, że za duży opór daje cały układ no i tu moje pytanie:\njak zmniejszyć opór??\nOdsunąć od siebie elektrody, może dać troszkę mniejszą (cieńszą) anodę, może lżejszy" roztwór zastosować??\nJa mam prostownik ale niestety automatycznie się dostraja ale można regulować natężenie odsuwając od siebie elektrody.\nCoś poplątałeś pojęcia. Opór układu jest za mały i idzie za duży prąd co nie wytrzymuje prostownik. Wystarczy zwiększyć opór układu. Najprościej dać żarówke w szereg (12V 21W). Można dać słabszy elektrolit lub oddalić elektrody czy zmiejszyć elektrode, jednak najprościej i bez dobierania doświadczalnego dać żarówke.\nDobra dzięki, czyli tak jak myślałem.\nNie jestem niestety elektrykiem więc jak najbardziej mogłem poplątać pojęcia:)))\nMam jeszcze jedno pytanie dot. elektrolizy:\nCzy przed akcją odtłuszczać przedmiot??\nElekroliza sama odtłuści, tyle że roztór będzie bardziej zabrudzony. Jak jednorazowy to nie ma co się tym przejmować.\na ja i tak uwazam ze autoliza jest lepsza i latwiejsza w przeprowadzeniu a profile do paneli aluminiowe idealnie sie sprawdzaja do owijania przedmiotu i latwo je kupic:P\nKolejne pytanie dotyczące elektrolizy:\nCzy można przesadzić z nią??\nNie wiem czy dać sobie już spokój kiedy 99% przedmiotu jest czyste a w zakamarkach gdzie nie mogę niczym dotrzeć jest rdza??\nCzy można gotować" przedmiot bez obawy że w końcu zniknie??:)))\nMożna stal podawać elektrolizie bez obaw. Z prądem nie przesadzać.\nJezleli w zakamarkach jest rdza to samą elektrolizą teego nie usuniesz. Weś wkrętaka i zedrzyj to mechanicznie.\nRaczej nie wkrętakiem lepiej pomęczyć się zapałką lub wykałaczką.\nDokąd jest rudy nalot to elektroliza. Jak jest czarno-szary to wtedy szczotka.\nMam pytanko czy do elektrolizy wystarczy np. bateria 9 V czy trzeba prostownik ????\nWystarcz ale zanim wyczyścisz coś minie chyba rok.\naha dziekuje łp\nBaterje są zbyt drogie. Nawet przy czyś małym typu moneta to najpierw padnie taka baterja 9V nim moneta zostani wyczyszczona.\nzebrałem efekt dyskusji do jednego dokumentu:\nPanowie mam kolejne pytanie dotyczące elektrolizy:\nczy mróz wpływa na elektrolizę?? tzn czy gotowana" solanka może zamarznąć??\nMój garaż to przestrzeń ni to otwarta ni to zamknięta a tylko tam mogę spokojnie elektrolizę robić.\nZ tego co wiem wiekszość reakcji chemicznych zachodzi szybciej w gdy temperatura jes wyższa. Zaś co do roztworu soli to o ile jest odpowiednio mocny to nie powinien zamarznać. Tymbardziej ze podczas elektrolizy (przynajmniej w moich doswiadzczeniach) roztwór soli zawsze sie nieco podgrzewał.\nCo do Elektrolizy to ja moze ja jeszcze dodam coś od siebie. elektrode cieżko jest dobrać bo wszystkie mają jakieś minusy. Elektrody z miedzi pododuja to ze miedz przechodzi na fant a jest to efekt całkowicie nieporzadany jezeli czyścimy np srebro, stal , złoto też. Przy elektrodach stalowych roztwór ciemnieje i powstaje szlam. Cynk też przechodzi na fanty. jezeli zastosujemy jako elektrolit sól kuchenna to musimy sie liczyć z tym ze pomimo wielokrotnego mycia cieżko bedzie usunąć sól.


Marchew jadalna Broker F1 średniopóźna 5g - Sadowniczy.pl\nkod produktu: 7765 (Lokalizacja: M12\_KC\_C0351)\nMarchew jadalna Broker średniopóźna F1 5g\nOdmiana mieszańcowa, średniopóźna, o okresie wegetacji około 120 dni. Wytwarza walcowaty korzeń długości 16 cm, o masie około 140 g, intensywnie pomarańczowy, na przekroju całkowicie wybarwiony, nie kumulujący azotanów. Zawartość suchej masy 14%, cukrów 9%, karotenu 12 mg%. Odmiana przeznaczona jest do bezpośredniego spożycia i przechowywania. Zalecana uprawa na redlinach.\nZakupy w sadowniczy.pl to nie konieczność, ale przyjemność. Mirosław-Strzelce Opolskie.


Cały kraj zalała ciepło-miodowa fala rozleniwienia poświąteczno-przednoworocznego. Na powierzchnię tego mdłego budyniu niemrawo wydobywają się tylko z wolna małe pęcherzyki podsumowań roku i deklaracji noworocznych postanowień.\nTym razem u mnie nie będzie ani podsumowania roku, ani listy planów i postanowień. Powiem krótko: było bardzo dobrze, będzie jeszcze lepiej. Albo nie. Się okaże.\nZa to będzie o sposobach na lenia. Niektórzy twierdzą, że tego drania nie da się pokonać ani wyprosić ze swojego życia. Choroba nieuleczalna. Dosyć zaraźliwa.\nZaiste, nie da się? A może wygodniej jest wierzyć, że to niemożliwe niż pogodzić się z faktem, że owszem można, tylko nam się... (o, ironio) po prostu nie chce?\nWśród rodziny i znajomych oraz współpracowników mam opinię osoby megapracowitej oraz „kobiety pracującej, która żadnej pracy się nie boi”. Och, gdyby oni znali straszną prawdę! Gdybyż wiedzieli, jak okropnym, paskudnym, śmierdzącym leniem jestem z natury! Mój wizerunek omałocosuperwoman mógłby znacząco ucierpieć. A cóż powiedzieliby wielbiciele?!\nTak, taka jest prawda. Jestem leniem. Bardzo często mi się nie chce. Właściwie codziennie. Wstać z łóżka. Zrobić sobie sensowne śniadanie, a nie pierwsze lepsze cokolwiek z lodówki. Tłumaczyć. Pisać na blogu. Ruszyć na miasto. Odpisywać na maile. Przeczytać książkę. Zrobić sobie piling i maseczkę. Pomalować paznokcie. Ha, czasem nie chce mi się ich nawet opiłować. Powiesić pranie, ugotować obiad, posprzątać. Umyć lodówkę albo piekarnik - nie, co za masakra... Prasować. Pogimnastykować się albo iść na spacer.\nKażdy z nas ma w sobie takie małe i marudne dziecko, które przy każdej okazji tylko kombinuje, jakby się tu wymigać od pracy, nauki oraz wszelkiej aktywności niebędącej zabawą i przyjemnością. Naosei38 pisała niedawno, jak Jej syn podgrzewał termometr pod strumieniem wody, żeby nie iść do szkoły. Zastanawialiście się kiedyś, ile razy Wasze wewnętrzne dziecko chucha na termometr, żeby wmówić Wam, że nie może czegoś zrobić? Robi to nieustannie. A dlaczego?\nNiechęć do wysiłku (czyli lenistwo) jest częścią ludzkiej natury. Wraz z rozwojem cywilizacji tylko się pogłębia - im nam wygodniej, tym mniej musimy się starać, żeby przeżyć. Otulamy się ciepłą kołderką nieróbstwa, odwlekania roboty na ostatnią chwilę, „jakoś to będzie”. Tu i teraz jest mi dobrze, póki nie będę mieć noża na gardle, nie będę niczego zmieniać (czyli wysilać się).\nNa poziomie świadomości mówimy sobie, że „musimy” coś zrobić. Rozsądek powiada, że należałoby wcześniej zabrać się za realizację zlecenia, bo będą kłopoty z oddaniem go w terminie. Trzeba by się więcej ruszać i mniej jeść, bo brzuch rośnie. Jechać z autem do mechanika, bo coś dziwnie hałasuje. Umyć lodówkę, ponieważ zapachem przypomina hodowlę grzybów halucynogennych. Mniej pić, bo wątroba w końcu nie wytrzyma.\nStajesz więc nad tym swoim dzieciakiem z kijem w ręku i zrzędzisz, że musi, że trzeba, że kto to widział, coraz bardziej się nakręcasz. A ono Cię radośnie ignoruje i ma to Twoje marudzenie całkowicie gdzieś. „Jeszcze pięć minut. Jeszcze tylko chwilkę się pobawię”. Na takie dictum straszysz przysłowiowym kijem, lecz przymus nie jest dobrą motywacją, przynajmniej nie w długofalowej perspektywie. Kij działa tylko wtedy, gdy zagraża bezpośrednio.\nA stara dobra marcheweczka? Czy jest bardziej skuteczna? Z pozoru tak. W ramach motywacji obiecujesz sobie nagrodę. Fajną (jak będziesz miał dobre stopnie, kupię Ci nowy model konsoli). Dobra, bierzesz się do roboty, mobilizujesz, cel zostaje osiągnięty, nagroda odebrana. I... koniec. Koniec motywacji. Przy następnej okazji ta metoda może już nie mieć takiej mocy. Poza tym może dojść do sytuacji, że a) będziesz się mobilizować jedynie dla odpowiednio fajnych nagród, b) wkrótce skończą się pomysły na motywację.\nJako rodzic nie chciałbyś przecież, żeby Twoje dziecko uczyło się tylko dla nagród? Tym bardziej, że z czasem musiałbyś zwiększać kaliber zachęt.\nJakaś inna droga? Tak. Zmiana podejścia. Co najlepiej działa na dzieci? Zabawa i rywalizacja. Najchętniej uczą się i pracują, gdy nauka czy dane zadanie do wykonania ma formę zabawy lub gry. Wymaga wysiłku, ale jednocześnie daje przyjemność, jest śmieszna, wesoła, ciekawa.\nZamiast próbować walczyć z lenistwem, spróbuj go podejść sposobem. Poszukaj przyjemności i zabawy w zadaniach, które sobie wyznaczasz. Zamiast ciągle powtarzać sobie, że musisz coś zrobić, mów sobie, że chcesz lub możesz. I wyjaśniaj dlaczego. Nie jęcz „muszę wstać wcześnie”, powiedz sobie „chcę wstać wcześniej, bo wtedy będę mieć więcej czasu na zrobienie pysznego śniadania i wypicie w spokoju kawy”. Zamiast „muszę iść pobiegać” - „mogę iść pobiegać, bo lubię ruch na świeżym powietrzu, a potem czuję przyjemny wpływ endorfin”. „Chcę posprzątać, bo lubię widzieć czyste powierzchnie, przyjemnie jest przebywać w czystym pomieszczeniu”. Gdy wykonujesz jakąś czynność, nawet taką najbardziej z pozoru nudną i rutynową, skup się na niej i zastanów, co w niej samej lub jej skutku może być przyjemnego. Nie skupiaj się na aspekcie wysiłku, tylko na pozytywnych odczuciach związanych z jej wykonywaniem.\nCałkiem poważnie mówię, sprzątanie czy inne domowe zadania też można polubić, jeśli odnajdzie się w nich radość z oczyszczania przestrzeni, porządkowania, przywracania ładu.\nGdy podkreślasz przymus i konieczność, używając słów „muszę, trzeba, należy, powinienem”, Twój mózg od razu zaczyna sabotować Twoje działania i zabiera się do chuchania na termometr, czyli szukania pretekstów i wymówek, żeby uniknąć nieprzyjemnego przymusu. A tymczasem gdy przedstawiasz mu propozycję, chęć, możliwość, dobrowolność, łatwiej mu to zaakceptować. „Robię, bo chcę, lubię i mogę” brzmi o wiele lepiej niż „Robię, bo muszę i powinienem”.\nJeśli lubisz rywalizację, załóż się sam ze sobą, że coś Ci się uda zrobić - na przykład biegać regularnie przez trzy miesiące. Albo lepiej załóż się z kolegą lub żoną, o coś konkretnego i przyjemnego (powiedzmy o kolację w dobrej restauracji). Trzy miesiące wystarczą, by bieganie stało się nawykiem, który już nie tak łatwo będzie zarzucić.\nNa mojego lenia ta metoda działa. Tłumaczę skubańcowi, że prasowanie jest cool i bomba, bo, o proszę jak ładnie zmarszczki na gaciach się wyrównują. Albo podpuszczam „ale jesteś luzer, znowu nie napiszesz nic na blogu, a niektórzy blogerzy to piszą prawie codziennie, haha”. Jak do tej pory zwykle nabiera się na takie numery.\nBywa, że muszę użyć marchewki, czasem też kija (zwłaszcza w okolicznościach porannych, gdy nie chce się wstać), nie twierdzę, że te metody nie działają, nie należy ich tylko nadużywać, bo szybko tracą skuteczność.\nZamiast z leniem walczyć, czasem trzeba go przechytrzyć.\nA o mojej teorii na temat przyczyn szczególnych trudności w przełamywaniu lenia po Świętach napiszę jutro (uwaga: właśnie wkopałam mojego leniwca, będzie musiał jutro ruszyć dupę do komputera, lebiega).


Fragment jednej z ulic w centrum zostanie zamknięty. Do końca roku! • www.tuwroclaw.com\nNa ulicę Zyndrama z Maszkowic będzie można dojechać jedynie od strony ulicy Jagiełły. Powodem wyłączenia fragmentu ulicy z ruchu jest rozpoczęcie kolejnego etapu prac przy Bulwarach Książęcych. Inwestycja przewiduje przebudowę sieci uzbrojenia podziemnego, jezdni, chodników oraz budowę elementów małej architektury.\nZmiana organizacji ruchu w tym miejscu będzie obowiązywać przez kilka najbliższych miesięcy. Inwestor - BPI Real Estate Poland - deklaruje zakończenie prac do 31 grudnia.\nTagi: remont, prace, zdium, naprawydróg, zdium wrocław, Księcia Witolda, inwestycje, bulwary książęce\n~Maciek Chładziński 2020-02-11\nZyndrama z Maszkowic dalej zablokowana. Czy ktoś wie jak długo jeszcze ?


Abp Głódź wskazał wzór dla "niezaczadzonego pokolenia" Polaków. To 60 weteranów - WP Wiadomości\njasna góraabp leszek głódź\nNa Jasnej Górze odbyła się Pierwsza Pielgrzymka Kombatantów Podziemia Antykomunistycznego. Dzięki fundacji państwowej firmy PGNiG oraz IPN udało się zaprosić na nią 60 żyjących weteranów.\nNa Jasnej Górze abp Głódź poświęcił tablicę dedykowaną Żołnierzom NiezłomnymŹródło: East News, Fot: Karol Porwich\nPodczas mszy metropolita gdański abp Sławoj Leszek Głódź powiedział, że Żołnierze Wyklęci są szczególnymi synami polskiego narodu: - Twórcami tej karty narodowej historii, która po latach niebytu i swoistej atrofii pamięci, powraca na scenę polskiego życia, budzi szacunek i podziw, zwłaszcza najmłodszego pokolenia, nieskażonego i niezaczadzonego - podkreślił duchowny.\nDodał, że dopiero teraz trwa przywracanie godności ludzkiej i należnej chwały Żołnierzom Niezłomnym. - Z ziemi polskiej, która gromadzi prochy minionych pokoleń, archeolodzy z pietyzmem wydobywają doczesne szczątki żołnierzy polskiej wolności, żołnierzy zgładzonych przed laty przez wrogów wolności: swoich i obcych. I z honorami należnymi bohaterom składa się je na cmentarzach, w panteonach narodowej pamięci - powiedział . Na zakończenie uroczystości odsłonięto w sanktuarium tablicę upamiętniającą Żołnierzy Wyklętych.\nBiuro prasowe Jasnej Góry publikuje wspomnienia Stanisława Szuro, ps. Zamorski, majora Wojska Polskiego, więźnia obozów hitlerowskich i komunistycznych: - Po 1945 r. byłem w konspiracji Ruchu Oporu Armii Krajowej. Niestety do nas się wcisnął szpicel. Pewnego dnia ktoś zapukał do drzwi, usłyszałem hasło pseudo kolegi, otworzyłem, ale zamiast kolegi było dwóch typów z pistoletami, i tak się skończyła walka i wolność - opowiadał weteran.\n- Prokurator domagał się dziewięciu kar śmierci, sąd był bardziej wyrozumiały, dał tylko siedem. Amnestia z 1947 r. nas uratowała, która nam to zmieniała na 15 lat. A potem, jak przyszła tzw. odwilż gomułkowska, zaczęły się warunkowe zwolnienia. Ja wyszedłem po 10 latach. Warto było, bo przynajmniej mam czyste sumienie, że nie siedziałem w kącie, a inni ginęli - wspominał.\nTo pierwsza taka pielgrzymka. Doszło do niej z inicjatywy spółki skarbu państwa PGNiG. Jej fundacja od 2016 r. realizuje program „Rozgrzewamy Polskie Serca” i upamiętnia Żołnierzy Wyklętych. Organizatorami uroczystości były także IPN oraz tygodnik „Niedziela”.