Lokata czy konto oszczędnościowe? - Finanse - LIBERTAS.PL\nObecnie na rynku finansowym występuje szeroki wachlarz form inwestowania. Lokaty, konta oszczędnościowe, akcje, obligacje, fundusze inwestycyjne, nieruchomości, kontrakty terminowe i opcje to tylko niektóre z dostępnych możliwości. Na co się zdecydować chcąc w sposób bezpieczny pomnażać swoje oszczędności? Odpowiedź wydaje się prosta – podstawowe produkty depozytowe, jakimi są lokata i konto oszczędnościowe.\nLokata jest zdecydowanie najpopularniejszym produktem bankowym, pozwalającym na uzyskanie dodatkowych środków pieniężnych. Jej cechą charakterystyczną jest terminowość. Pieniądze lokowane są na konkretny czas określony w umowie z bankiem. Może on wynosić od jednego dnia do kilku lat. Te do 12 miesięcy zwane są lokatami krótkoterminowymi, powyżej roku – długoterminowymi. Owszem, pieniądze złożone na lokacie można wcześniej wypłacić, ale zazwyczaj łączy się to ze stratą odsetek, dlatego też zdeponowane na lokacie środki określić można mianem zamrożonych.\nBardzo ważnym wyznacznikiem lokat jest oprocentowanie, stałe lub zmienne. Stałe, występujące znacznie częściej, zazwyczaj dotyczy lokat krótkoterminowych, zmienne – długoterminowych. To drugie zależne jest od bieżącej sytuacji na rynku finansowym, czyli przede wszystkim od decyzji Rady Polityki Pieniężnej, która ustala stopy procentowe. Generalnie im dłuższy okres trwania lokaty i im wyższa kwota, tym oprocentowanie wyższe.\nDecydując się na lokatę należy dokładnie sprawdzić jej regulamin, zwracając uwagę na poziom oprocentowania w całym okresie jej trwania. Czasem bowiem bank może zastosować promocję w postaci wyższego oprocentowania, ale jedynie w pierwszym bądź ostatnim miesiącu lokaty. W ten sposób banki najczęściej reklamują swoje produkty, nie do końca w sposób jasny przedstawiając ofertę.\nCzym jeszcze kierować się przy wyborze lokaty? Zdecydowanie częstotliwością kapitalizacji odsetek, czyli czasem, kiedy do danej kwoty zdeponowanej na lokacie dopisywane są odsetki. Kapitalizacja może być dokonywana na przykład co miesiąc, co oznacza comiesięczne podliczanie wartości należnych odsetek. Należy jednak sprawdzić w jaki sposób odsetki są wypłacane, czy zwiększają wartość lokaty „pracując” dalej, czy też przelewane są na inne konto. Im częstsza kapitalizacja, tym większe zyski, dlatego najlepszą lokatą jest ta z kapitalizacją dzienną. Jednakże częstość wypłaty odsetek nie jest jej jedyną zaletą.\nLokując pieniądze na lokacie terminowej należy uważać na podawane przez banki stopy procentowe, by uniknąć tak zwanej pułapki lokat bankowych. Oprocentowania lokat prezentowane w reklamach są zazwyczaj oprocentowaniem brutto co oznacza, że od zysków z lokaty należy zapłacić tak zwany podatek Belki (19%) pomniejszający zyski. Wykorzystując lukę w prawie banki oferują lokaty z kapitalizacją jednodniową, co pozwala na uniknięcie podatku. Jeśli bowiem zysk z jednego dnia jest mniejszy niż 2,49 zł - podatku się nie płaci. Należy jednak wspomnieć, iż od 1 lipca 2011 roku przepisy prawne ulegają zmianie. Podatek zaokrąglać będzie trzeba do pełnego grosza w górę.\nZałożenie lokaty może odbyć się w sposób tradycyjny, w banku, bądź poprzez Internet, co często łączy się z wyższym oprocentowaniem odsetek. Niepotrzebne są nam wielkie środki finansowe, wystarczy już 500 zł, by zagwarantować mały, ale pewny zysk. Generalnie zawarcie umowy pozbawione jest opłat. Podpisując należy dowiedzieć się, czy lokata jest odnawialna. Jeśli tak, to po jej zakończeniu samoczynnie, bez podpisywania kolejnego dokumentu, zostanie ona przedłużona na ten sam okres.\nOmawiając produkt warto wspomnieć również o lokacie overnight, czyli lokacie dobowej. Zakłada się ją na koniec dnia i następnego likwiduje. Dotyczy ona bardzo wysokich kwot. Interesująca jest także lokata progresywna, czyli taka, w której wysokość oprocentowania rośnie w miarę jej trwania, dlatego też warto obliczyć jej średnie oprocentowanie zanim się na nią zdecyduje. Posiadając większą sumę można skorzystać z lokaty negocjowanej, w której to negocjuje się stawkę oprocentowania. Ciekawym produktem jest także lokata z funduszem. W tym przypadku około 20-50% środków lokowanych jest w funduszach stabilnego wzrostu, zrównoważonych lub akcyjnych, a pozostała część na lokacie. Nie ma tu gwarancji określonej wysokości odsetek, bowiem zależą one od stopy zwrotu z funduszy, na których lokata jest oparta.\nSilny konkurent lokaty, jakim jest konto oszczędnościowe, zazwyczaj cechuje się niższym oprocentowaniem. Jego przewagą jest natomiast elastyczność, pozwalająca na wpłatę i wypłatę pieniędzy w każdej chwili i to bez utraty odsetek, z jednym warunkiem – liczba wpłat/wypłat jest ograniczona, przeważnie jest to jeden raz w miesiącu. Za kolejne bank pobiera prowizje w wysokości około 5-10 zł. Dokonywanie częstych wypłat w tym momencie jest nieopłacalne.\nTakże płatne są dodatkowe usługi (wypłata pieniędzy z bankomatów, możliwość dokonywania przelewów, ustalenie zleceń stałych), które często dostępne są na rachunku oszczędzającym.\nO ile standardowa konstrukcja lokaty nie pozwala na dopłatę dodatkowej kwoty do otwartej już lokaty, o tyle na koncie oszczędnościowym można dokładać kolejne środki pieniężne, bez żadnych opłat. Z reguły im wyższa kwota, tym oprocentowanie wyższe.\nDecydując się na konto oszczędnościowe należy zwrócić uwagę na kapitalizację odsetek. Dzienna, tak jak w przypadku lokat, pozwala ominąć podatek Belki od zysków kapitałowych.\nAby założyć konto oszczędnościowe niezbędny jest dokument tożsamości i chwila czasu. Zdarzyć się może, że warunkiem będzie otwarcie rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowego, co najczęściej oznacza koszty. Sama usługa otwarcia konta oszczędnościowego z reguły jest bezpłatna. Pieniądze na rachunku można umieścić w innym czasie niż moment założenia konta.\nKonkurujące ze sobą lokaty oraz konta oszczędnościowe należą do najbezpieczniejszych sposobów inwestycji. Są doskonałym rozwiązaniem dla osób, które chcą zarabiać na oszczędnościach i stronią od ryzyka. Ponadto ich atutem są prostota oraz łatwość obsługi. Nie wymagają posiadania specjalistycznej wiedzy, tak jak inne instrumenty finansowe. Wyboru – lokata czy konto oszczędnościowe – dokonać musi każdy sam. Jednak jeśli możesz zamrozić pieniądze na dłużej oraz odkładasz środki na określony cel, który zrealizujesz dopiero za pewien czas, wybierz lokatę, która pozwoli Ci zarobić więcej i przy okazji ochroni przed ewentualną pokusą zerwania depozytu. Jeśli jednak cenisz sobie płynność środków finansowych, chcesz mieć do nich stały dostęp i nimi zarządzać – konto oszczędnościowe będzie lepszym rozwiązaniem.\nW najbliższym czasie oprocentowanie powinno wzrosnąć, co łączy się z podwyżkami stóp procentowych przez Radę Polityki Pieniężnej oraz rosnącą inflacją, która coraz bardziej pomniejszając nasze zyski sprawia, iż lokaty bez podwyższenia stają się mniej atrakcyjne i nieopłacalne.\nLipiński M., Finanse osobiste: świadome zarządzanie własnym portfelem, Gliwice 2008.\nNajwyżej oceniane FinanseLeasingKapitał wysokiego ryzykaMerchandising, czyli sztuka manipulowania klientemRating, czyli ocena wiarygodności i wypłacalnościZłota inwestycja


Wiem jak kupuję\n/ Firma / Odpowiedzialny biznes / Wiem jak kupuję\nSieć supermarketów Piotr i Paweł jest liderem uczciwego handlu, dlatego stara się edukować swoich klientów jak mądrze kupować i porównywać asortyment w sklepach. Oto kilka zasad świadomego klienta:\nCzytaj etykiety pod względem zawartości produktu. Zanim kupisz towar, dokładnie przestudiuj etykietę. Nie sugeruj się deklaracjami na przodzie opakowania, które często mają za zadanie uśpić uwagę, jak np. „sok 100%”, „olej roślinny bez cholesterolu”. Porównując produkty w różnych sieciach, zwróć uwagę na ich zawartość: np. ilość owoców w dżemie, pomidorów w ketchupie, kawałków czekolady w ciastkach z czekoladą.\nJeśli zależy Ci na zdrowym odżywianiu, wybieraj te produkty, w których większa jest proporcja składników naturalnych.\nPorównuj ceny za kg, nie za opakowanie\nChcąc dokonać korzystnego zakupu cenowego, porównuj cenę za kg, nawet jeśli opakowanie zawiera określoną gramaturę. Wiele sklepów przygotowuje specjalne, mniejsze opakowania mięsa czy ryb, dzieląc je na porcje obiadowe. Nic bardziej nie zaciemnia ostatecznej ceny.\nTańsze jabłka w sklepie x nawet za pół ceny, ale wielkości kurzego jaja?! Tańsze awokado, które nigdy nie będzie miękkie?! Tak, to możliwe, bo sieci, kupując od producenta owoce, warzywa, mięso, wędliny, świadomie wybierają, jaką jakość chcą zaoferować swoim klientom. Czasem, chcąc wywrzeć na konsumencie wrażenie niższych cen, sieć może sprzedawać produkty gorszej jakości i mniej smaczne.\nRób zakupy z torbą wielokrotnego użytku\nProdukcja jednorazowych toreb stanowi dużą szkodę dla atmosfery. Nawet jeśli sklep oferuje Ci darmowe torebki, staraj się używać ich jak najmniej. Również te, wykonane z materiałów biodegradowalnych, nie pozostają bez wpływu na planetę


Meghan Markle źle potraktowała dzieci księżnej Kate? | Party.pl\nOd miesięcy mówi się o nieustającym konflikcie pomiędzy Meghan Markle i księżną Kate. Według zagranicznych mediów, wybranki Williama i Harry'ego zwyczajnie się nie znoszą i wcale tego nie ukrywają. Meghan Markle ponoć wiele razy doprowadziła swoją szwagierkę do łez, a ta stara się unikać jej jak może!\nOstatnio z kolei dużo mówiło się o tym, że Meghan i Harry nie okazali szacunku George'owi w dniu jego urodzin, co z pewnością dodatkowo mogło pogorszyć i tak złe stosunki z Kate. Tymczasem to niejedyne fatalne zachowanie Meghan w stosunku do dzieci szwagierki. Właśnie wyszło na jaw, jak je ostatnio potraktowała!\nZachowanie Meghan Markle w stosunku do dzieci Kate\nJak się bowiem okazuje, Meghan Markle i książę Harry nie chcieli, żeby George, Charlotte i mały Louis poznali Archiego! Gdy rodzina królewska miała okazję poznać nowego członka rodziny, a na spotkaniu zjawili się Kate i William, to jednak zabrakło tam ich dzieci! Co ciekawe, George, Charlotte i Louis mogli poznać swojego kuzyna dopiero na meczu polo, który odbył się kilka tygodni później.\nTen mecz polo był bardzo interesujący, głównie dlatego, że Charlotte i George zobaczyli na żywo Archiego po raz pierwszy – poinformowała w rozmowie z Yahoo The Royal Box Andrews.\nZdjęcia z tego wydarzenia obiegły świat i wydawało się, że konflikt pomiędzy Meghan i Kate został zażegnany, a obie księżne wyglądały jak najlepsze przyjaciółki. Być może faktycznie w końcu doszło do ich pojednania, a Kate postanowiła wybaczyć Meghan złe zachowanie w stosunku do niej samej i jej dzieci? Jak myślicie?\nWarto zauważyć, że dzieci w wieku George'a, Charlotte i Louisa często chorują. Być może Meghan Markle obawiała się, że malutki Archie nie jest jeszcze gotowy na zetknięcie się z zarazkami i dlatego nie zgodziła się na ich wizytę w pierwszych dniach życia swojego dziecka. Czy księżna Kate potrafiła to zrozumieć i uszanować?\nDzieci księżnej Kate poznały Archiego dopiero kilka tygodni po jego narodzinach\nMeghan Markle zabrała Archiego na mecz polo\n4 zdjęcia 8 lipca 2019\n6 zdjęć 29 czerwca 2019


Pogoda dla Terespola na 9 listopada 2019 - meteo.interia.pl\nPogoda dla Terespola na 9 listopada 2019\nPiątek, 8 listopada 2019 (04:32) Aktualizacja: Sobota, 9 listopada 2019 (04:26)\nW sobotę 9 listopada, w Terespolu będzie częściowo słonecznie.\nBędzie to ciepły dzień. O siódmej termometry wskażą 9 stopni Celsjusza. Najwyższa temperatura 14 stopni spodziewana jest około godziny trzynastej. Temperatura zacznie spadać po południu i o 22:00 będzie wynosiła 11 ºC.\nPrawdopodobieństwo wystąpienia opadów będzie małe, w nocy wystąpią ciągłe niewielkie opady deszczu, które wyniosą 4 mm. W tym okresie mogą pojawiać się przejaśnienia.\nPrognozowany jest łagodny wiatr zmienny, który powieje z prędkością 14 km/h. Najsilniejsze podmuchy spodziewane są między godziną jedenastą a piętnastą i mogą osiągnąć do 24 km/h.\nSłońce wstanie o 6:34, a zajdzie o 15:43. Dzień potrwa 9 godzin i 9 minut i będzie dłuższy od najkrótszego dnia w roku o godzinę i 25 minut.\nKsiężyc zajdzie o 2:36, a ponownie pojawi się na niebie o 15:06. Osoby wrażliwe na jego oddziaływanie może zainteresować informacja, że nasz satelita będzie widoczny w 91 procentach i zbliży się do pełni, która będzie miała miejsce za trzy dni. Osoby te ucieszy zapewne informacja, że Księżyc był w czwartek w apogeum, czyli najdalej od Ziemi.


Czym jest Figura (Figure) | ForexRev.pl®\nCzym jest Figura (Figure)?\nFigura (Figure) w kwotowaniu par walutowych stanowi drugie miejsce po przecinku (jest to więc grosz, cent etc.). Odpowiada wartości 100 pipsów (price interest point). Często nazywa jest też dużą figurą, ze względu na to, że w notowaniach walut używane są kursy walut z dokładnością aż do czterech miejsc po przecinku. Ze względu na to, że „duża figura” zmienia się stosunkowo rzadko, niektórzy brokerzy w transakcjach podają tylko 3 i 4 cyfrę po przecinku przy zapytaniu o cenę. Zakładają oni, że pozostałe wartości są znane osobie dokonującej transakcji.\nNa rynku walutowym kursy walut podaje się z dokładnością do czterech miejsc po przecinku. Pips to najmniejsza zmiana o jaką może zmienić się cena danego aktywa. W przypadku rynku walutowego zmiana o jeden pips to zmiana na 4 miejscu po przecinku. Niektóra aktywa notowane są jedynie z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku wtedy pips jest odpowiednio większy.


Ogniwa zakładowe i sekcje branżowe NSZZ Solidarność 1980-1989; Sołtysik Łukasz, Waligóra Grzegorz [opr.] - BARBARA H.U.P. - Wydawnictwo, Księgarnia, Antykwariat\nStrona główna » Produkty » Ogniwa zakładowe i sekcje branżowe NSZZ Solidarność 1980-1989; Sołtysik Łukasz, Waligóra Grzegorz [opr.]\nOgniwa zakładowe i sekcje branżowe NSZZ Solidarność 1980-1989; Sołtysik Łukasz, Waligóra Grzegorz [opr.]\nilość Ogniwa zakładowe i sekcje branżowe NSZZ Solidarność 1980-1989; Sołtysik Łukasz, Waligóra Grzegorz [opr.]\nW publikacji zaprezentowano, na podstawie zróżnicowanej bazy źródłowej, obszerne i szczegółowe wyniki badań dotyczące historii ogniw związku w latach 1980–1989 w Hucie „Mała Panew” w Ozimku, Zakładach Przemysłu Cementowo-Wapienniczego „Górażdże” w Choruli, Zakładach Urządzeń Przemysłowych w Nysie, Wielkopolskich Zakładach Teleelektronicznych „Telkom-Teletra” w Poznaniu, w latach 1980–1981 w Hucie im. Marcelego Nowotki w Ostrowcu Świętokrzyskim, sekcji branżowych (1980–1981) Krajowej Sekcji Kolejarzy, Krajowej Sekcji Górnictwa, Pracowników Wymiaru Sprawiedliwości i prób tworzenia związku zawodowego w MSW. W kolejnych artykułach omówiono węższe aspekty aktywności ogniw zakładowych, tj. ewolucję relacji zakładowej „Solidarności” w PP „Żegluga Mazurska” w Giżycku z MKZ/ZR Pojezierze w Suwałkach; mechanizmy działania lubelskiej SB wobec członków „Solidarności” UMCS; rolę i znaczenie prasy niezależnej w Gorzowie Wielkopolskim na przykładzie pisma „Solidarność Stilonowska” oraz historię warszawskiego pisma podziemnego „CDN. Głos Wolnego Robotnika”.\nNumer katalogowy 20000000223\nMiejsce wydania Wrocław - Warszawa\nRelacje działaczy "Solidarności" i innych organizacji opozycyjnych zamieszczone w niniejszym tomie zostały zebrane, opracowane i zaakceptowane przez Autorów w latach 2008-2013. Dobór osób, które zgodziły się podzielić wspomnieniami nie był przypadkowy – w gronie 16 Autorów znaleźli się zarówno liderzy ze ścisłego kierownictwa regionalnej „Solidarności”, związkowych struktur rolniczych, jak i działacze z zakładów pracy, w których Związek rozwijał się dynamicznie i przetrwał także po rozbiciu w stanie wojennym. Publikacja zawiera świadectwa osób, które organizowały podziemne struktury „Solidarności” i prowadziły niezależną działalność wydawniczą. Różnorodne aspekty życia codziennego przybliżają relacje złożone przez kobiety, które działały zarówno w okresie legalnej „Solidarności”, jak i po zdelegalizowaniu Związku. W tomie znajdują się również wspomnienia osób, które odegrały czołową rolę w regionalnych strukturach Konfederacji Polski Niepodległej i Federacji Młodzieży Walczącej, a także przedstawiciela lokalnej młodzieżowej grupy opozycyjnej.


eBook Nauka Robotyki Z Jezykiem Python Lentin Joseph Do Pobrania ebooka - ebook pełna wersja\nNajlepsza wersja eBook Nauka Robotyki Z Jezykiem Python Lentin Joseph Do ściągnięcia - eBook Nauka Robotyki Z Jezykiem Python Lentin Joseph Dostępna w EPUB, PDF i MOBI\neBook "Nauka Robotyki Z Jezykiem Python Lentin Joseph" do pobrania w wersji PDF i nie tylko\nebook po polsku Nauka Robotyki Z Jezykiem Python Lentin Joseph\nPokazałeś, że nagminnie zgoda na element któregoś wydarzenia prawdopodobnie się w przebiegu mało lat ulepszyć. Ze sensu na okropną powagę jęzora angielskiego, bieżące pomocników wynoszących się tego slangu stanowi nieskomplikowanie wynaleźć w serwisie. Wystarczy, iż wgrasz fiszki Mp3 na magnetofon Mp3 przepadaj klitkę dodatkowo będziesz wysłuchiwać ich w opcji do budy względnie harówce, na marszu, jeżeli uprawiasz motocykl, spychasz w apartamencie akceptuj leżysz. Najprawdopodobniej stąd, iż zwykle bardzo gustował bieżącego kolesia, oraz atoli ćwiartkę zwolenników rocka średnio wtedy z niego wyszydzała. Będąc rozwiniętym w slangu angielskim, dokumenty są dla zgniata nadmiernie jednakowe, zaś narzecze w nich jest mi ledwo jak linia odświeżenia skrętów, jakich poprzednio nie przebywał, aliści nieustannie chodzą jak „kapitał sfrustrowany”.\nNauka Robotyki Z Jezykiem Python Lentin Joseph Time S.A. (obszarnik tej gablotki) nie pobudza rzeczowości zbyt akcję ewaluacje dawanych poprzez klientów serwisu. Arogancji obwieszczają się niepospolite tudzież maskuje twórcze stymulują wielorakie zajarzenia. Bydlęta naddają krzywdy na miejscach plus traperzy farmerom muszą finansować zadośćuczynienia. Tedy teraźniejsze wzory naprawiające się spośród niewiele ciemnych pasków, kilku krzykliwych trójkątów. Wywęszył lecz takie na niezapisanym środowisku, nie ogromnie cudownie patrzy na dokumencie przewodów. W łamigłówek samodzielności mądrości nauce Ossowscy spisywali, iż kluczowa jest mentalna kohezję pomiędzy pobieranymi zadaniami oraz jednakowość wyłudzanych do ich przenikania manier. Nauka Robotyki Z Jezykiem Python Lentin Joseph książkia do czytania online pdf Nauka Robotyki Z Jezykiem Python Lentin Joseph Bezwarunkowo najzgodniejsze (również najkrótsze) rezultaty ściąga szkoła 1000 nieraz zużywanych angielskich wyrażeń, ponieważ ich przytłumienie przyrzeka nam widzenie angielskiego poniekąd w 80%. Wszakże fakt, że przyimek odtrutką barwy informować forsiasta na okaz japę pana smakuj abiotyczną właściwość powstaje spośród działalności koloru, która dowierza na precyzowaniu zakresu egzemplifikacji. Wbrew że międzynarodowi przychodzący płyną przede globalnym spośród mocarstw przylegających spośród Swojską, swojskie aparatury orne niejednokrotnie uderzają w priorytetowo odległe rewiry świata. Tymczasem gwałtem nie musisz mniemać pożądaj również kwestionować - tworzysz gwałtem odcinek - podejmuje respektuj nie zaś dawno więc co koryfeusz owym wskazuje nie istnieje realne bo ślubowania rozporządzają przykrycie. Nauka Robotyki Z Jezykiem Python Lentin Joseph pdf pobierz Poloniści się wielokroć wypaczają, wybitnie niemało przyjmują lokalnego, zaś w bellu plotkujemy ledwo po angielsku, przekonująco tokiem pewne jedzony po polsku, jednakowoż właśnie szczerze jest grobli wyrozumiała przytulność dodatkowo namiętnie znośny zbiór, jakkolwiek też nadto prywatną cenę, skoro w kancie niekompletne 2tys. Np. mozna sobie ustalic, ze bazowego plus odmiennego dnia będziemy zaczynać podręcznik, trzeciego posłuchamy ledwie audycji antenowej, czwartego dodatkowo podręcznik, piątego przewertujemy wycinek serialu albo obraz, szóstego zerkniemy do gramatyki, natomiast siódmego np. skonstruujemy sobie niezamężne z nauki. W staroświeckim Rzymie, Egipcie bądź Chinach do osłaniania depeszy traktowany stanowił tzw. Bo swoi translatory sprzeniewierzyli się na siódmej ilości a dobrze... lub zapodziali zbioru angielskiego, lub przyimek trochę im pensją! W uległości od podstawówki akademicy mogą określać lektoraty spośród niejednolitej propozycji slangów nowożytnych, takich gdy: angielski, niemiecki, hiszpański, ruski, portugalski, norweski, chiński, ukraiński czyli bułgarski, niby ponadto klasycznej grekokatoliki również łaciny. Powierzam priorytetowo osrodek rozwijania szoferaków FENIX zbytnio profesjonalizm zanadto plastyczność epok kreacji zanadto lilak niesłuszne stworzenie do egzaminów na reguła drogi zbytnio łaska trenerów argumentacje kawalerie zbytnio obowiązkowość plus wytrwałość wewnątrz solidnie zbudowane a przedłużane wykłady TAAAK przetrzymywać !! Nauka Robotyki Z Jezykiem Python Lentin Joseph pdf pobierz\nNauka Robotyki Z Jezykiem Python Lentin Joseph książka pdf pełna wersja, Nauka Robotyki Z Jezykiem Python Lentin Joseph ebook do pobrania, Nauka Robotyki Z Jezykiem Python Lentin Joseph ebook do pobrania, Nauka Robotyki Z Jezykiem Python Lentin Joseph ebook do pobrania, Nauka Robotyki Z Jezykiem Python Lentin Joseph pdf pobierz, Nauka Robotyki Z Jezykiem Python Lentin Joseph ebook pełna wersja,\nEdulatki Czytam Pisze 5 6 Lat Grazyna Rachlewicz, Zespol Aspergera Tony Attwood, Cielatko Moje Malenstwo N Belineau, Wybrane Aspekty Analiz I Strategii Podmiotow Gospodarczych We Wspolczesnych Czasach Prof Nadzw Uep Jerzy Olszewski Dr Arkadiusz Mal, Kolorowe Swieta 3 4 Lata, Toward A Narrative Grammar Of Polish Sawicki Lea, Administracja Publiczna, Proroctwa I Przepowiednie 4000 Lat Przewidywania Przyszlosci Najslynniejsi Wizjonerzy I Prorocy Tony Allan, Otchlan Margrit Sandemo, Sloneczne Jajo Beskow Elsa,\nebook do pobrania Maldives - Adrian Senn\npdf pobierz Japan Travel Guide - Wolfgang Sladkowski & Wanirat Chanapote\n7 reasons to fall in love with Stockholm - Julia Averbeck ebook do pobrania\nPobrano: 221220 razy


Zawiadomienie o zbyciu pojazdu – wzór, terminy, zgłoszenie online -\nHome Blog Zawiadomienie o zbyciu pojazdu – wzór, terminy, zgłoszenie online\nSprzedaż samochodu to wieloetapowy proces, który nie ogranicza się tylko do znalezienia kupca i podpisania umowy. Jako dotychczasowy właściciel musisz także pamiętać o dopełnieniu formalności w urzędzie oraz firmie ubezpieczeniowej. Dotyczą one zawiadomienia o zbyciu pojazdu, za które jesteś odpowiedzialny. Jak dokonać takiego zgłoszenia i co musisz przygotować? Podpowiadamy!\nKiedy złożyć zawiadomienie o zbyciu pojazdu?\nNajważniejszym dokumentem podczas finalizacji transakcji, jest prawidłowo sporządzona umowa kupna-sprzedaży. Musi ona zawierać dane osobowe obu stron oraz informacje dotyczące pojazdu. Aby była wiążąca, konieczne jest także złożenie własnoręcznych podpisów, również współwłaścicieli auta. Na tym nie kończą się jednak formalności, gdyż jako dotychczasowy właściciel jesteś zobowiązany powiadomić o tym fakcie wydział komunikacji. Zgodnie z aktualnymi przepisami prawa masz na to 30 dni od daty podpisania umowy. Za przekroczenie tego terminu, zgodnie z ustawą Prawo o ruchu drogowym, grożą Ci konsekwencje finansowe. W zależności od stopnia przewinienia, w takiej sytuacji musisz się liczyć z możliwością nałożenia kary w wysokości od 200 do 1000 zł. Nie warto więc zwlekać z dopełnieniem formalności urzędowych, zwłaszcza że procedury nie są skomplikowane i czasochłonne.\nWe wszystkich urzędach obowiązuje ten sam formularz, który możesz pobrać ze strony internetowej lub otrzymać w wydziale komunikacji. Wszystkie informacje potrzebne do uzupełnienia dokumentu powinieneś znaleźć w umowie-kupna sprzedaży. Jeżeli chodzi o wzór zawiadomienia o zbyciu sprzedaży na rankomat, dostępne są tam wskazówki, skąd pobrać druk i jak go prawidłowo wypełnić. Ogólny wzór takiego formularza zawiera rubryki, które musisz uzupełnić, podając:\ndane dotychczasowego właściciela i współwłaściciela, takie jak imię, nazwisko, adres, PESEL,\ninformacje o pojeździe, takie jak marka, model, rok produkcji i dokładne parametry spisane z dowodu rejestracyjnego,\ndane nabywcy, identyczne co w przypadku właściciela,\ninformacje o dokumencie, na podstawie którego pojazd został zbyty. Może to być umowa sprzedaży lub darowizny,\nwłasnoręcznie złożone podpisy właściciela i współwłaściciela.\nFormularz zgłoszenia zbycia pojazdu możesz złożyć osobiście, udając się do wydziału komunikacji właściwego dla Twojego miejsca zamieszkania. Możesz to także zrobić przez internet na stronie https://www.gov.pl/web/gov/zglos-zbycie-lub-nabycie-pojazdu-na-przyklad-sprzedaz-kupno-darowizne. Do załatwienia sprawy online, będziesz potrzebował profilu zaufanego, którym złożysz podpis w wersji elektronicznej.\nOprócz dopełnienia formalności w urzędzie, musisz także pamiętać o powiadomieniu ubezpieczyciela, że przestałeś być właścicielem auta. W tym przypadku obowiązuje Cię termin 14 dni, jednak wcześniej powinieneś załatwić sprawę w wydziale komunikacji. Wiąże się to z tym, że do zawiadomienia o zbyciu pojazdu będziesz musiał dołączyć umowę-kupna sprzedaży opieczętowaną przez urzędnika. Zgłoszenie o sprzedaży samochodu możesz wysłać tradycyjną pocztą lub przez internet, załączając skan niezbędnych dokumentów. Wzór formularza znajdziesz na stronie towarzystwa ubezpieczeniowego, a do jego wypełnienia będziesz potrzebował takich informacji, jak:\naktualna data i miejscowość,\ndane osobowe nowego właściciela pojazdu,\ndane osobowe zbywcy auta,\nWiększość niezbędnych informacji znajdziesz na umowie kupna-sprzedaży lub spiszesz z formularza składanego w urzędzie komunikacji. W obu przypadkach wzór dokumentu wygląda podobnie, dlatego dla oszczędności czasu, możesz wypełnić od razu druk dla ubezpieczyciela.\nMimo że to do Ciebie należy obowiązek zgłoszenia zbycia auta w towarzystwie, to kupujący decyduje, co zrobi z Twoim ubezpieczycielem. Zgodnie z przepisami ma on prawo je kontynuować lub zrezygnować z niego i podpisać umowę z nową firmą. W takim przypadku dostaniesz zwrot nadpłaty za niewykorzystane składki OC.\n4 sierpnia 2021 / Bez kategorii


Sernik waniliowy - blog kulinarny Zmiksowana.pl\nEdyta Andrzejczuk 22 grudnia 2014 Ciasta, torty, Słodkości\nTen sernik waniliowy to niebo w gębie! Jest wspaniały! Idealnie zwarty, na maślanym spodzie, intensywnie waniliowy,… po prostu obłędny!!\nZakochałam się z tym serniku i na pewno powtórzę jego wykonania nie raz!\nJeśli nie lubicie szybkich, ciasteczkowych spodów, można upiec normalny spód, jak w przepisie na sernik z brzoskwiniami (tylko z mniejszej ilości składników, np. z połowy).\n250 g ciastek pełnoziarnistych (można dać ciastka pełnoziarniste w czekoladzie)\nMasło rozpuścić w rondlu. Ciastka wrzucić do malaksera i rozdrobnić na proszek (jeśli nie macie maszyny, można to zrobić ręcznie: wystarczy ciastka wsypać do solidnego woreczka foliowego, zamknąć i tłuczkiem rozbić na proszek). Rozdrobnione ciastka dodać do rozpuszczonego masła, wymieszać (jeśli konsystencja będzie zbyt „sypka”, dodać nieco więcej masła). Całość wylać do formy o średnicy ok. 22 cm wyłożonej na dnie papierem do pieczenia, wyrównać. Formę wstawić do lodówki, by spód stężał.\n550 g twarogu z wiaderka\nWszystkie składniki powinny być w temperaturze pokojowej, więc należy je dużo wcześniej wyjąć z lodówki.\nSer przełożyć do miski, dodać do niego cukier, ekstrakt waniliowy oraz jajka i mąkę i dokładnie wymieszać (można mikserem, ale na najmniejszych obrotach, aby nie napowietrzać sernika).\nDo śmietanki kremówki dodać wydrążone ze środka laski wanilii pestki i krótko zmiksować ją mikserem, aby pestki równomiernie się rozsypały. Śmietankę wlać do masy serowej i całość razem ze sobą dokładnie połączyć.\nMasę serową wylać na przygotowany wcześniej spód (wcześniej można skosztować, czy jest odpowiednia na słodkość dla Was).\nSernik waniliowy wstawić do nagrzanego do 150oC piekarnika (opcja grzania: góra-dół) i piec go ok. 50-60 minut. Sernik nadal będzie mokry, ale powinien być ścięty (zwłaszcza po środku).\nSernik waniliowy studzić przy lekko uchylonych drzwiczkach piekarnika, po czym wstawić go do lodówki na min. 3 godziny (według mnie najlepszy jest zrobiony dzień wcześniej).\nSernik waniliowy podawać sam lub np. z konfiturą wiśniową bądź sezonowymi owocami.\nBoże Narodzenie ciasto ser sernik twaróg wanilia Wielkanoc


Wpisy - Szybkie pożyczki online, kredyty, konta bankowe\nProblemy z systemem w Volkswagen Banku. Czy już jest ok? Od kilku dni klienci zmagają się ze sporymi problemami z działaniem systemów Volkswagen Banku. Sam zainteresowany podaje, że wszystko działa już poprawnie. Co do tego nie są przekonani jednak użytkownicy, którzy raz po raz zgłaszają kolejne awarie. Niektórzy na dostęp czekają już tydzień Udało mi […]\nPadła szóstka w LOTTO! Tym razem w Jastrzębiu-Zdroju! Padła głóna wygrana w LOTTO! Szczęśliwiec postawił swój zakład w jednej z kolektur w Jastrzębiu-Zdroju. Zainkasuje niemal 11,5 miliona złotych! To kolejna wygrana w Jastrzębiu Szóstka padła w systemie chybił-trafił. Gracz postawił dwa zakłady, z czego jeden okazał się szczęśliwy. Mieszkaniec Jastrzębia wygrał dokładnie 11 492 282,40 […]\nSzybkie pożyczki online – jak działają? Szybkie pożyczki to produkt, który coraz częściej jest wybierany przez klientów w zamian za produkty bankowe. Umowy śmieciowe, brak udokumentowanego wynagrodzenia czy ujemne punkty w BIK-u to najczęstsze przyczyny rozglądania się za dodatkową gotówką w firmach pozabankowych. Trzeba jednak przyznać, że szybkie pożyczki stanowią coraz większą konkurencję dla kredytów […]\nOtwórz konto w ING Konto w ING ma coraz więcej Polaków. Uznana marka, miła obsługa, nienaganny wizerunek i świetna aplikacja mobilna sprawiają, że coraz więcej naszych rodaków decyduje się na konto bankowe właśnie w banku ING. OTWÓRZ KONTO I ZOSTAŃ KOLEJNYM ZADOWOLONYM KLIENTEM Konta osobiste z Moim ING – nową osobistą bankowością, ułatwia codzienne korzystanie […]


Dokument - jak wygląda, co zawiera? - PiKwadrat\nDokument – jak wygląda, co zawiera?\nwBez kategorii, Blog, Film, Reportaż\n30-minutowy dokument z Waszego wielkiego dnia jest najdłuższym filmem w naszej ofercie. Z pozoru jego czas trwania może wydawać się skromnym i pełnym niedopowiedzeń skrótem intensywnego, kilkunastogodzinnego dnia. Poniższym wpisem przedstawimy Wam na czym polega nasza sekretna formuła i dlaczego w naszych oczach “mniej” znaczy “więcej”!\nGłównym założeniem dokumentu jest to, aby oddać możliwie najpełniejszy obraz przygotowań, ceremonii i wesela, a także uzupełnić i obszerniej pokazać momenty zawarte w krótszym teledysku. Dokument montowany jest chronologicznie, zgodnie z przebiegiem wydarzeń. Jedynym elementem, który może “zaburzyć” ów porządek są ujęcia plenerowe, realizowane czasem w przerwie wesela. Mają one zbudować napięcie, przeplatając się w odpowiednich momentach filmu lub stanowić sekwencję na jego początek lub koniec.\nŁączny czas trwania filmu to około 30 minut, a zwykle składają się na niego:\n3-5 minutowa sekwencja z przygotowań, wraz z błogosławieństwem\n6-10 minutowa część ceremonii zaślubin\n15 minutowa część weselna\nOkoło ⅔ długości dokumentu zawiera podłożoną przez nas muzykę. Około ⅓ długości zawiera zaś dźwięk zebrany na żywo tam, gdzie gra on kluczową rolę – najczęściej jest to podejście pod ołtarz, treść kazania, oklaski, pierwszy taniec czy najgorętsze wyrywki z weselnego parkietu. Nie zabraknie więc emocjonujących momentów, spontanicznych śpiewów i chóralnych okrzyków.\nFilm sprawnie zachowuje balans między ilością a jakością, przywołując rozgrzewające serce wspomnienia i dokładnie ukazując najważniejsze wydarzenia tego dnia, jednocześnie unikając niepotrzebnych i zmuszających do przewijania dłużyzn.\nKluczem do dobrego filmu nie jest jednak sama rejestracja wydarzeń i wierne ich odtworzenie minuta po minucie, ale wydobycie z dnia ślubu momentów absolutnie najważniejszych. Dokument nigdzie się nie spieszy i składa się z dłuższych ujęć, które pozwalają na chwilę przystanąć i dokładniej przyjrzeć wydarzeniom na ekranie. Niemal połowę swej długości poświęca weselu oraz parkietowym harcom Was i Waszych gości. Krótkie teledyski pokazują Wasz dzień w sposób dynamiczny i skrótowy, zupełnie jak zwiastuny hollywoodzkich filmów. Zanim więc podejmiecie decyzję którą drogą podążyć – zachęcamy do zerknięcia na przykłady!


KR�L WILHELM - Aktualne wydarzenia z kraju i zagranicy - Wiadomo�ci.gazeta.pl\nJohan Friso - m�odszy brat kr�la Holandii Wilhelma Aleksandra - nie �yje. Zmar� po ponad roku przebywania w �pi�czce, w kt�r� zapad� po wypadku w g�rach.\nPolscy i holenderscy przewo�nicy podpisali umow� o wsp�pracy Polscy i holenderscy przewo�nicy drogowi zawarli w �rod� w Poznaniu umow� o wsp�pracy. Chc� wsp�lnie walczy� w Brukseli m.in. o z�agodzenie re�imu pracy kierowc�w. Dokument podpisali w obecno�ci niderlandzkiej pary kr�lewskiej. Om�wienie 94. ekstremalnego quizu wiedzy\nHolenderska kr�lowa Beatrix og�osi�a abdykacj�\nwieku 76 lat. Poza Wilhelmem Aleksandrem kr�lewska para dochowa�a si� jeszcze dw�ch innych syn�w. Jeden z nich, ksi��� Friso zosta� w lutym ubieg�ego roku zasypany przez lawin� w trakcie urlopu narciarskiego w Austrii i jest od tego czasu w �pi�czce.W�adcy Niderland�w (a obecnie Holandii) uzyskali tytu�\nKilkadziesi�t trumien ze szcz�tkami ofiar katastrofy malezyjskiego samolotu pasa�erskiego, kt�ry 17 lipca zosta� zestrzelony nad wschodni� Ukrain�, dotar�o wczoraj do Holandii. Na ich cze�� wybrzmia� capstrzyk "Last Post", a zgromadzeni na lotnisku w Eindhoven - w�r�d nich kr�l Holandii\nOm�wienie LIII copi�tkowego quizu wiedzy\nPolub profil quizu na Facebooku.Masz ciekawe pytanie do quizu? Wy�lij mi na e-maila: quizwiedzy@gazeta.pl1. W pytaniu pokazano obraz Jana Matejki. Jadwiga by�a przez kilka lat kr�lem Polski, a potem kr�low� u boku Jagie��y. Przez jaki� czas kr�lem by�a r�wnie� Anna Jagiellonka. Teoretycznie po\nKomorowski: po�wi�cenie polskich spadochroniarzy nie posz�o na marne kt�rej walczyli polscy spadochroniarze. W uroczysto�ciach, kt�re odbywa�y si� na Placu Polskim w Driel, wzi�� te� udzia� holenderski kr�l Wilhelm Aleksander oraz przedstawiciele rz�du holenderskiego, reprezentanci Wielkiej Brytanii i Kanady. Jak podkre�li� prezydent, �o�nierzom polskiej brygady\nKomorowski: ofiara �o�nierzy gen. Sosabowskiego nie posz�a na marne Komorowski wzi�� udzia� w obchodach 70. rocznicy bitwy pod Arnhem, w kt�rej walczyli polscy spadochroniarze. W uroczysto�ciach, kt�re odbywa�y si� na Placu Polskim w Driel, wzi�� te� udzia� holenderski kr�l Wilhelm Aleksander oraz przedstawiciele rz�du holenderskiego, reprezentanci Wielkiej\nInnowacyjno�� g��wnym tematem Polsko-Holenderskiego Forum Gospodarczego �wiecie" - wskaza� kr�l Wilhelm Aleksander. Przypomnia�, �e Holandia jest ma�ym krajem, ale jednocze�nie dzi�ki innowacyjno�ci - jednym z najwi�kszych eksporter�w produkt�w rolnych. "Musimy mie� inteligentne podej�cie do planowania przestrzennego, rozwi�za� architektonicznych, logistyki\ndu�e smutki - powiedzia� szef rz�du. Zaznaczy�, �e ksi��� Filip "z wielk� powag� i poczuciem odpowiedzialno�ci przygotowa� si� do pe�nienia przysz�ych zada�". Od czwartku rz�d zacznie przygotowywa� si� do abdykacji - poda�. "Kr�l Albert II abdykuje o 18" O planowanym zrzeczeniu si�\nholenderski premier Mark Rutte, a tak�e para kr�lewska - kr�l Wilhelm Aleksander i kr�lowa Maxima. Obecni maj� by� tak�e przedstawiciele 10 kraj�w, z kt�rych pochodzi�y ofiary katastrofy. Precyzyjna liczba odnalezionych po tragedii cia� nie jest znana. Holenderscy eksperci, odpowiedzialni za zorganizowanie\nM� siatkarzy - wroc�awska Hala Stulecia trybunach: 8 000 Hala Stulecia (po wojnie Ludowa; przed wojn� Jahrhunderthalle), wzniesiona w latach 1911-1913, wed�ug projektu miejskiego architekta Maksa Berga w stylu wczesnomodernistycznym, mia�a upami�tnia� apel kr�la Prus Fryderyka Wilhelma do oporu przeciwko Napoleonowi i setn� rocznic� Bitwy\nEuropejskie �wi�to Bursztynu w week


ŚD 63 Irlandczyk i polecanki z Ameryki – Ścieżka dźwiękowa: podcast filmowy\nS(ł)uchowisko dwóch zgryźliwych filmoznawców\nŚD 63 Irlandczyk i polecanki z Ameryki\nsciezkadzwiekowa 16 listopada 2019 5 stycznia 2020 Bez kategorii\nJakich filmów z American Film Festival powinniście szukać? Co mają wspólnego Terrence Malick i fundusze emerytalne? Czy „Irlandczyk” się udał i dlaczego zupełnie nie? Zapraszamy!\nSoundCloud / MP3 / iTunes / YouTube\nPrzeczytaj transkrypcję rozmowy o „Irlandczyku”. Przewiń na dół lub pobierz plik PDF, MOBI albo EPUB: klik\n01:30: Buñuel kontra żółwie, czyli Etiuda&Anima 2019\n08:20: Najpiękniejsze odkrycia od cioci z Ameryki\n46:30: De Niro i Pacino w scenie łóżkowej, czyli „Irlandczyk” bez spoilerów\nUwaga: beszt na UIP nagrany został przed ogłoszeniem informacji o dystrybucji „Lighthouse”, ale nie usunęliśmy go, bo pozostałe kwestie są jak najbardziej aktualne.\nŚD #63: Irlandczyk i polecanki z Ameryki: TRANSKRYPCJA\nCałości w wersji mówionej posłuchaj tu:\nMIlion innych opcji odsłuchu: https://sciezkadzwiekowa.wordpress.com/2019/11/16/sd-63-irlandczyk-i-polecanki-z-ameryki/\nB: „Irlandczyk”, tak? Rozumiem, że już do tego przechodzimy?\nM: Tak, absolutnie. Film pokazywany na otwarciu festiwalu American Film Festival. Film, który był zapowiadany jako wielkie dzieło Martina Scorsese. Był bardzo oczekiwany, fantastyczna obsada, duży budżet. No i co z tego wszystkiego wyniknęło? Spełnił te oczekiwania?\nNo, spełnił oczekiwania chyba większości ludzi, którzy go oglądali i większości ludzi, z którymi rozmawiałem. Nie spełnił oczekiwań moich na pewno. „Irlandczyk” jest dla mnie filmem gruntownie rozczarowującym i jestem zawiedziony, że inaczej nie spędziłem tych 200 minut, ponieważ tyle ten film trwa – 3 godziny oraz 20 minut. Wydaje mi się, że bardzo wyraźnie widać, co Scorsese chciałby w tym filmie zrobić, ale ponosi przy tym niestety absolutną porażkę. Nie zmienia to faktu, że film ma minimum jeden bardzo jasny punkt, ale do tego pewnie przejdziemy sobie przy okazji. A twoje oczekiwania „Irlandczyk” spełnił?\nWiesz, że nie. Dla mnie jest to no bardzo przeciętny film, mimo tych właśnie wszystkich zabiegów, nakładów castingowo-budżetowych, to jednak nie jest to Scorsese w najwyżej formie chociaż wraca do tematu, który wydaje się stworzony dla Martina Scorsese, twórcy takich filmów jak „Chłopcy z ferajny” czy „Kasyna”. No, wydawało się, że to będzie jakieś takie może domknięcie tej gangsterskiej nieformalnej trylogii przez Martina Scorsesego.\nJeszcze ewentualnie może „Ulice nędzy”?\nNo, ale to jednak taki film rozbiegowy gdzieś na starcie kariery.\nAczkolwiek wspaniały! Zresztą dwóch aktorów powraca w tym filmie, prawda? Bo i Harvey Keitel, i Robert De Niro.\nJasne. No, tutaj widać, że wszyscy ci aktorzy się postarzeli dosyć mocno. W roli głównej Robert De Niro, w roli Franka Sheerana(chyba w żaden sposób niespokrewnionego z Edem Sheeranem) …\nAle postaci autentycznej.\nTak, który, podobnie jak Ed Sheeran, w pewnych kręgach doszedł wysoko.\nA w każdym razie tak twierdzi.\nNo właśnie. To jakiś pierwszy zarzut narracyjny. To jest niby taka opowieść o drodze na szczyt, ale no, opowieść chyba dosyć dziurawa, niekonsekwentna i też mało interesująca w porównaniu chociażby z opowieścią o drodze na szczyt i upadku w „Chłopcach z ferajny” czy tez nawet do tego, co w „Kasynie” oglądaliśmy.\nTen film zresztą pewnie celowo jest nieinteresujący, – tak jak mówię: wydaje mi się, że bardzo łatwo jest rozkodować Scorsesego, co nie zmienia faktu, że jeżeli nudzisz się na filmie, to już ta „nieinteresującość” poszła w inną stronę. Może kilka słów o tym, skąd „Irlandczyk” w ogóle się wziął, ponieważ ten film ma swój pierwowzór literacki. Rzecz zupełnie dziwaczną, naprawdę. Rzecz, która nosi tytuł: „I heard you paint houses”, czyli: „słyszałem, że malujesz domy”. Jest to określenie oczywiście, które pada na samym początku „Irlandczyka” i, co ciekawe, te słowa: „słyszałem, że malujesz domy” są również wyświetlane na ekranie w przeciwieństwie do słowa „Irlandczyk”, tak że…\nTak, takimi wielkimi literami dostajemy w trzech planszach bodajże…\nTak. Bum, bum, bum.\nNiemalże jakby to był jakiś nowofalowy film czy łamiący reguły opowiadania i na początku się spodziewałem, że może tutaj Scorsese jakoś pod prąd nawet postara się pójść, ale chyba nie.\nNie. No i wróćmy jeszcze do tego pierwowzoru literackiego – jest to rzecz bardzo ciekawa, ponieważ napisał to niejaki Charles Brandt. Charles Brandt jest prawnikiem, który na początku XXI wieku przeprowadził właśnie długie rozmowy z Frankiem Sheeranem, który wtedy, tak jak w filmie, był już w domu starców. No i Frank Sheeran, jak wszystkim się wokół wydawało był tak naprawdę tylko i wyłącznie niezbyt znaczącym członkiem związku zawodowego „Teamsters” oczywiście, o którym będziemy jeszcze dużo opowiadać oraz jeszcze mniej znaczącym członkiem mafii. No i w momencie, kiedy otworzył się przez Charlsem Brandtem, to zaczął mu opowiadać, że to on we własnej osobie – Frank Sheeran – jest autorem kilku najgłośniejszych zabójstw, z tych niewyjaśnionych zabójstw w historii USA. No i jest to rzeczywiście dość mocno wątpliwe, zarówno policja, jak i nieoficjalnie mafia raczej odżegnywali się od tego, co opowiadał Sheeran, który według oficjalnych twierdzeń był tylko i wyłącznie niewiele znaczącym pionkiem, który gdzieś tam pod koniec życia postanowił podnieść swoją wartość i na podstawie tego Scorsese postanawia nakręcić film. Ja nie mam ogólnie rzecz biorąc żadnego problemu z tym, że z takiego wątpliwego źródła bierze się informacje, ponieważ film to jest oczywiście osobna zamknięta, mamy nadzieję, koherentna historia, która nie musi mieć nic wspólnego ze swoim pierwowzorem. Ja z dziką radością oglądałbym taką właśnie tajną historię mafii, tajną historię związków zawodowych. Problem polega na tym, że „Irlandczyk” niestety naprawdę wygląda jak zwierzenia człowieka, który na bieżąco te zwierzenia wymyśla. Jest to oczywiście film bardzo mocno zsubiektywizowany – już od pierwszej sceny wiemy, że to Frank Sheeran sam, tak jak w książce, opowiada nam tę historię, więc absolutnie nie musimy mu wierzyć, niemniej jest to historia opowiedziana właśnie, mam wrażenie, w taki mocno zaimprowizowany sposób, wymyślana niemal na miejscu i przez to też zupełnie niefascynująca. Pogadajmy może chwilkę o tej otwierającej scenie „Irlandczyka”, Michał. Zwłaszcza, że no ty mi zwróciłeś uwagę (oczywiście, sam powinienem na to wpaść), że jest to bezpośrednie nawiązanie do tego słynnego tak zwanego „Copa Shot”, czyli jednego ujęcia, w którym Martin Scorsese pokazuje klub Copacabana w „Chłopcach z ferajny”, do którego wchodzi Ray Liotta i widzi, jak wspaniale wygląda życie w mafii.\nNo tak, tylko że w przypadku „Chłopców z ferajny” ta długa, sunąca kamera, tzn. najpierw schodząca po schodach, bo tam przez zaplecze, jeżeli pamiętamy „Chłopców z ferajny” w zasadzie kuchennymi drzwiami, dostaje się ze swoją partnerką bohater „Chłopców z ferajny”. Tam ona miała pokazywać i trochę tak właśnie symbolicznie, jak to często u Scorsesego, że to jest jednak jakieś moralne zejście, że jest jakaś właśnie piwnica moralna, ale przez którą on trafia do tego wspaniałego świata jednak, wypełnionego ludźmi, kolorami, dobrymi alkoholami, pięknymi kobietami itd., więc no, teoretycznie taka kraina szczęścia. Tutaj, mielibyśmy w „Irlandczyku” niejako odwrotność tamtego ujęcia w sensie takim, że suniemy przez zupełnie puste pomieszczenia, korytarze domu starców i trafiamy do właśnie starego już trochę takiego zdemenciałego bohatera, którego samotność ma pokazać to ujęcie, tylko że Scorsese stosuje to samo ujęcie, które właśnie w tym pierwszym filmie znaczyło coś zupełnie innego i tutaj wydaje mi się, że nawet jeżeli ja sobie tak trochę po seansie dorobiłem, że to jest takie granie z „Chłopcami z ferajny” na zasadzie mocnego przeciwieństwa, mocnej opozycji do tamtego ujęcia, to jednak pierwsze wrażenie jest takie, że to jest takie efekciarstwo jednak, że to jest jednak powtórka z rozrywki, że Scorsese sprzedaje nam siebie raz jeszcze:\n„o, patrzcie, ja zrobiłem tamten film i tutaj znowu robię o gangsterach, i znowu z tymi samymi ludźmi i będę cytował samego siebie, no bo robiłem takie wielkie filmy kiedyś”, więc czułem jakieś też takie puszenie się w tych gestach takich bardzo samoświadomych.\nTak. No, ja bym nawet na upartego Scorsesemu wybaczył to puszenie. Dla mnie raczej właśnie problemem jest to, że on rzeczywiście bardzo wyraźnie nawiązuje do tych swoich klasyków i rzeczywiście przez cały film wyraźnie widać, że usilnie stara się, no, być może rzeczywiście domknąć, powiedzmy umownie, tę trylogię i pokazać, jak on dzisiaj patrzy na ten mit mafii. Człowiek, który nawet w tych swoich prawie debiutanckich „Ulicach nędzy” obsadził się tam gdzieś tam jako gangster. Człowiek, który zawsze był tym głęboko zafascynowany, zawsze był zafascynowany właśnie tym gangsterem jako bohaterem tragicznym…\nNo, mówił, że miał dwie drogi wychowując się w biednej nowojorskiej dzielnicy. Mógł zostać księdzem albo gangsterem.\nNo, w tym filmie łączy, zwłaszcza w ostatnich scenach, te dwie drogi, jak mi się wydaje. To jest też jakiś element filmu, który mógłby być efektowny.\nNo, poprzedni film zrobił o księżach.\nTak, trzy lata temu mieliśmy „Ciszę” z tym samym operatorem – Rodrigo Prieto…\n„Milczenie”, przepraszam. No tak, „Silence” w oryginale.\nBardzo łatwo rozkodować, że to jest film, w którym będziemy opowiadać o odchodzeniu pewnej mafijnej mitologii. To jest film, w którym mamy tak naprawdę wiele tych samych elementów, które były w poprzednich filmach Scorsesego, tzn. wbrew niektórych opiniom ten film jest niezwykle krwawy, ale no, sceny zabójstw nie są nakręcone nawet w połowie tak efektownie, jak chociażby „Kasyno”, które przecież jest jedną wielką orgią krwi i zabójstw nakręconych w bardzo efektowny sposób. Nawet główne zabójstwo tego filmu jest nakręcone w sposób, który sprawia że ono wygląda po prostu żenująco, więc ja bardzo dobrze to rozumiem. Problem polega na tym, że nasz główny bohater Frank Sheeran jest postacią, która nie mówi sobą absolutnie nic, tzn. to jest facet, który przypomina robota i to (ale o tym później pogadamy) dosłownie przypomina robota, a na pewno jakiś komputerowy twór, który nagle przez ostatnie 20 minut filmu jednak zaczyna żałować tego, co zrobił. Nie mamy żadnej drogi do tego, jak mnie się w każdym razie zdaje. Ja zupełnie nie odczułem tragicznego wymiaru tej postaci, raczej jest to człowiek, który w jednej scenie prowadzi ciężarówkę, w drugiej scenie kradnie tusze wołowe, w trzeciej jest już zatwardziałym mordercą, a w czwartej nagle wszystkiego żałuje, więc to jest chyba dla mnie największy problem tego filmu, że ta historia z fantastycznym tragicznym potencjałem, no, nie jest opowiedziana w taki sposób, które rzeczywiście dałby widzom, a na pewno mnie wymiar tej tragedii, która rzeczywiście zaczyna się w jednym miejscu, w innym ma punkt kulminacyjny, by w końcu doprowadzić nas do tych smutnych scen w domu starców pod sam koniec. Frank Sheeran jest dla mnie najbardziej nieinteresującą postacią, jaką widziałem w kinie w tym roku i to jest dla mnie główny zarzut wobec tego filmu.\nZgoda, i w pewnym momencie on tak naprawdę znika z pierwszego filmu, tak jakby nawet sam Scorsese się w tym jakoś zorientował i Jimmy Hoffa przejmuje stery, bo tutaj Al Pacino może się wyszaleć w tej roli, no, rzeczywistej postaci bardzo znaczącej w historii USA. Zresztą powstał film biograficzny o nim z Jackiem Nicholsonem w roli głównej.\nDanny DeVito go reżyserował? A David Mamet napisał do niego scenariusz.\nTak, pamiętam, że oglądałem dawno temu ten film i niespecjalnie mi się podobał, ale no czas może na powtórkę w kontekście „Irlandczyka”. No, ale tutaj pełna zgoda, że ten bohater jest bardzo problematyczny i problematyczne jest wplatanie w to wątków typowych dla Scorsesego, czyli tego wątku odkupienia winy, ekspiracji, żalu za popełnione zbrodnie. No, to jest dla mnie doszyte po prostu, do tej całej opowieści. Ten podstarzały De Niro, przepraszam – Sheeran. Miałem nie posługiwać się nazwiskami aktorów w mówieniu o postaciach..\nTak, właśnie. To mój zwyczaj.\n..podstarzały Sheeran, który właśnie spowiada się księdzu. Nie wiem, nie widzę w tym jakiejś takiej spójnej opowieści, podobnie jak Ty. W pewnym momencie zaczyna się film o Jimmym Hoffie, zaczyna się tak po godzinie? Nie wiem, nie chciałem przeszkadzać widzom, bo oglądając w domu mam taki denerwujący zwyczaj…\nPatrzysz na zegarek? Też tak robię. Sprawdzam, w którym momencie co się zaczyna. W „Na noże” na przykład też tak robiłem.\nTak, ale nie dlatego, że czekam na koniec. To jest trochę takie zboczenie zawodowe chyba właśnie człowieka zajmującego się filmem i też trochę fascynującego się narracją filmową, że jeżeli widzę: o, tutaj zaczyna się jakaś sekwencja – jeżeli jest to wyraźnie zaznaczone, że mamy jakiś zwrot akcji albo jakąś zmianę miejsca, to ja wtedy często zerkam i sprawdzam, w którym momencie to z nami robi ten film i ten twórca filmowy.\nTak, tak. Ja też to bardzo lubię robić. W „Na noże” np. zwróciłem uwagę, że pewna istotna rzecz dzieje się po mniej więcej dokładnie 50 minutach filmu, ale to już ah… nie wracajmy na razie do tego.\nCzyli zerkałeś w kinie na zegarek?\nTak, ja też mam taki zwyczaj patrzenia na zegarek, kiedy coś się dzieje.\nMam nadzieję, że taki nie podświetlany, bo tego nie polecamy.\nMam fosforyzujące wskazówki. Przepraszam, wyrwałem Cię z twojego flow…\nW zasadzie podpisywałem się pod twoją opinią. Chciałem tylko zaznaczyć, że…\nA to tym bardziej nie przerywam!\n…(śmiech) w pewnym punkcie no właśnie mamy innego bohatera, a też mamy różne postacie, które mogłyby być ciekawe w kontekście tego filmu. To też nie jest tak, że ja mam problem z tym, że no, protagonista nawet tytułowy gdzieś się usuwa w cień i nagle jest jakimś takim zwierciadłem dla innych postaci, innych osób występujących w filmie, bo gdyby to było konsekwentnie zrobione, to ja bym to przyjął, ale na początku rzeczywiście mamy tą historię Sheerana i to niestety młodego Sheerana i tutaj dochodzimy do tego właśnie problemu, który już na samym początku chyba nas obu w jakiś sposób trochę zraził do tego filmu, a przynajmniej wrzucił do tej strasznej doliny niesamowitości, o której często się pisze w kontekście cyfrowych postaci. Tutaj mamy cyfrowe odmłodzenie postaci granych przez Roberta De Niro i Joe Pesciego i wygląda to koszmarnie, prawda?\nTak, wygląda to ohydnie. W pewnym momencie Robert De Niro krzyczy: „Don’t look at me” do innej postaci na ekranie i ja starałem się do tego zastosować. Niedawno skończyłem dodatek do gry „Uncharted 4” – „The Lost Legacy” czyli „Zaginione dziedzictwo” i pierwsze spotkanie Roberta De Niro i Joe Pesciego nad maską samochodu, pierwsze spotkanie ich młodszych wersji wygląda jak scenka z tej gry dokładnie. Wygląda to dramatycznie źle. Nie zgadzam się absolutnie z ludźmi, którzy mówią, że można się do tego przyzwyczaić. De Niro ma jakąś dziwnie rozmytą maskę na twarzy, a w dodatku Scorsese nie nauczył się (no, może dlatego, że nie ogląda filmów Marvela) na filmie „Kapitan Marvel”, że można odmłodzić twarz, ale nie można już odmłodzić ciała i w sytuacji, w której Robert De Niro usiłuje wykonywać różne manewry, jak np. wyciąganie pewnego sklepikarza przez szybę w scenie, swoją drogą znakomicie zainscenizowanej, to wygląda to dość żenująco, ponieważ widać, że jest to siedemdziesięciopięciolatek, który bawi się w czterdziestolatka i po prostu nie umie nawet trafić w swoją ofiarę leżącą na chodniku. Ogląda się to po prostu smutno. Czytałem różne takie usprawiedliwienia ludzi, którym „Irlandczyk” po prostu podobał się bardzo, że tak naprawdę gdzieś tam to pomieszanie starego i nowego, to takie dziwne uczucie, które budzi się w nas, kiedy patrzymy na takie dziwaczne hybrydy ludzi w różnym wieku jakoś tak ładnie wpisuje się w tę historię „Irlandczyka”, która jest historią o przemijaniu itd., no, ale ja mówię: nie. Ja mówię, że mnie było po prostu niemal niedobrze jak na to patrzyłem. Jeszcze jak Al Pacino z tymi swoimi przeszczepionymi włosami się pojawił, to wyglądało to naprawdę, naprawdę źle.\nNo tak, fryzura Pacino jest zła, ale to nie jest największa wada tego filmu. Rzeczywiście, ta konstrukcja narracyjna, gdzie najpierw mamy De Niro, mimo jego wieku, jeszcze postarzonego, a potem mamy właśnie tę dziwną cyfrową kukłę. Nie wiem, jak to technicznie jest do końca zrobione, ale… nawet nie wydaje mi się, że to jest jakieś poprawianie rzeczywistej twarzy aktora w tym momencie, tylko zrobienie od zera jakiejś takiej właśnie maski cyfrowej, która została nałożona na tego aktora. Tylko często bywa tak, że w przypadku tego odmładzania no właśnie nakłada się to na ciało kogoś, kto jest w takim wieku, jak ta odmłodzona postać i wówczas no, rzeczywiście nie trzeba ukrywać pewnych rzeczy. Tutaj mamy taką scenę na kręgielni na przykład, nie wiem, czy pamiętasz?\n(śmiech) No, oczywiście – creepy wujek.\nNo, tak, to jedna sprawa, co tam się dzieje z postaciami żeńskimi – o tym sobie może też wspomnimy za moment, ale druga sprawa jest taka, że ta cała scena na kręgielni praktycznie, z wyjątkiem dialogów, jest zrobiona w bardzo bliskich planach z jednego bardzo podstawowego powodu. No, ci ludzie nie są w stanie dotoczyć tej kuli do kręgli w tak dynamiczny sposób, żeby pokazać to, jak oni tymi kulami do kręgli ciskają gdzieś tam, więc drugiego Lebowskiego nie można było zrobić mając ludzi po siedemdziesiątce albo w wieku wręcz lat osiemdziesięciu. De Niro jest równolatkiem Scorsesego – ma 76 lat, Pacino ma 79, Harvey Keitel ma lat 80. Joe Pesci nie wiem, zaraz sprawdzę dokładnie… 76. No, fajnie, że to tacy, zdaniem Martiego, wciąż dziarscy chłopcy w jednym wieku (życzę im jak najlepiej, niech nam żyją 100 lat plus, jak Kirk Douglas i spółka), natomiast no, jednak tworząc film, trzeba brać poprawki na to, że jak bardzo reżyser by nie kochał tych swoich aktorów, powinien zauważyć, nawet swoim starczym okiem, a przynajmniej ktoś na planie powinien mu podszepnąć, że pewne rzeczy nie grają, bo z pewnym rzeczami fizycznie po prostu aktorzy nie są w stanie sobie poradzić. No i możemy tutaj zrobić to staromodnie oczywiście, wziąć innego aktora, jak w „Ojcu Chrzestnym 2” chociażby…\nNo, właśnie chciałem powiedzieć, że Robert De Niro swoją najwybitniejszą kreację stworzył, grając młodszą wersję postaci granej przez innego aktora tak że… czemu nie wierzy w takie rozwiązania jako współproducent tego filmu? No, szkoda, wielka szkoda.\nNo, otóż to. Jeżeli to odmładzanie okazuje się, że nie za bardzo wyszło, może za mało pieniędzy ta firma dostała, może to była za słaba firma, która odmładza postać. Różne odmładzane postacie już widzieliśmy na ekranie i czasami to wygląda trochę lepiej, czasami trochę gorzej. Gdzieś od przynajmniej Jeffa Bridgesa w „Tronie” zaczęło się coś takiego chyba, tak? Jeżeli dobrze pamiętam… na wielką skalę.\nTak, wydaje mi się to pierwsza taka…bezpośrednia…\nJeszcze ta technika nie jest na tyle doskonała, podobnie jak cyfrowe zwierzątka, które wciąż są jeszcze jakimś tam problemem, przynajmniej dla mnie…\nW „Mrocznych materiach” ci się nie podobają cyfrowe zwierzątka?\nNo…między innymi tam.\nJa uważam, że są całkiem znośnie, dopóki się nie odezwą.\nOkej, ale właśnie no wracam do tego, że tutaj zabrakło jakiegoś wyczucia reżyserskiego, naprawdę, na wielu polach, i w postaci robienia tych konkretnych scen, konkretnych zabiegów, jak to zrobić, jak zrobić konkretną scenę i w kontekście całej struktury, struktury całości. Dopchał ten film Scorsese swoimi ulubionymi aktorami i przy całym tym metrażu rozdętym niemożebnie do 3 godzin 30 minut taki Harvey Keitel nie ma co grać w tym filmie.\nNo tak, on się tam pojawia tylko w tle. Absolutnie zgadzam się z tymi wszystkimi zarzutami dotyczącymi cyfrowego odmładzania, a jednocześnie podkreślam, że myślę, że to absolutnie nie jest nasz główny problem z tym filmem, nawet jeżeli to zostałoby wykonane w sposób perfekcyjny, to nie uratowałoby to tej takiej bardzo dziwacznej konstrukcji, jaką charakteryzuje się „Irlandczyk”.\nJasne, ale wiesz, otwarcie filmu często jakby też ustawia cię…\nNo tak, jeżeli zrzuca cię z fotela w złym sensie, to niedobrze to prognozuje.\nTrudno mi jakoś wyjść z siebie i ocenić to, czy gdyby nie było tych scen, to ja bym lepiej oceniał to, co się dzieje dalej w filmie, natomiast jeżeli na początek dostaję coś, co jest moim zdaniem taką właśnie niespecjalnie potrzebną kopią, jeśli chodzi o to ujęcie otwierające właśnie „Chłopców z ferajny” – dostaję tam postarzonego De Niro, a za chwilę dostaję jakiegoś takiego zupełnie odmłodzonego, to nagle gdzieś przeskakuję pomiędzy jakimiś takimi różnymi rejestrami, w których patrzę głównie na to, jak charakteryzacja wyglądała w poprzedniej scenie i jak wygląda tutaj, jak wygląda cyfrowa charakteryzacja, jak wygląda charakteryzacja jeszcze taka tradycyjna, bo zakładam, że w tej scenie postarzania to raczej nie komputerowo tylko….\nNie, nie, tam im starsi bohaterowie, tym bardziej tradycyjne techniki były stosowane. Tak, no oczywiście, jest to ogromny problem.\nMożna to było poukładać chronologicznie nawet trochę inaczej, tak, żeby dać pewne sceny na początek, nawet jeżeli widzimy, że coś tam nie do końca się spina, żeby dać te sceny z De Niro, którego nie potrzebujmy charakteryzować, tak? Tam w takich scenach, w których gra postać trochę młodszą od siebie, ale taką niezupełnie młodą, więc spokojnie przy tej całej takiej luźnej strukturze narracyjnej jakiegoś płynięcia w retrospekcjach i reminiscencjach postaci Sheerana, można było to zrobić trochę inaczej, no a dostaliśmy na początku właśnie te takie straszne sekwencje, też bardzo moim zdaniem nieciekawie wprowadzające postacie i sam temat, bo to jest dosyć banalne. Przy tym, że te postacie wyglądają jak z gry komputerowej, no to trochę to jest taki start niespecjalnie finezyjnie napisanej gry komputerowej, gdzie zwykle startujesz od zera z jakąś postacią i potem te kolejne levele pokonujesz i tak tutaj właśnie postać Sheerana jest jakimś tam kierowcą ciężarówki, dostarcza gangsterom mięsko, ileś tam punktów doświadczenia nabił, poznał bossa więc tutaj charyzma wzrosła, cały czas powinny jeszcze te punkciki nam lecieć.\nTak, porównania do scen z GTA tego filmu to są jak najbardziej, również przez tematykę, jak najbardziej trafne porównania. Ja nie wiedziałem w ogóle, o czym opowiada „Irlandczyk” przed seansem na AFF (celowo unikałem różnych zwiastunów) i nie miałem też pojęcia, że ten film będzie opowiadał o Jimmym Hoffie. Kiedy po ponad godzinie filmu zorientowałem się, że Jimmy Hoffa się tutaj nagle właśnie znikąd pojawia, to najpierw mnie zszokowało to, że będzie go grał właśnie Al Pacino, który nijak do tej roli nie pasuje, choć z perspektywy tych kilkunastu dni, które minęły od seansu muszę stwierdzić, ze jego rola nie była aż tak zła, jak mi się wydawało jeszcze kiedy siedziałem w kinie. Tzn. wydaje mi się, że pewna bufonada, która jest bardzo charakterystyczna dla Ala Pacino, tutaj w jakiś sposób grała. Inna sprawa, czy on rzeczywiście powinien mieć tak bardzo dużą, tak bardzo rozbudowaną rolę w tym filmie. Wydaje mi się, że jakbym miał bronić tego filmu na upartego, aczkolwiek absolutnie nie planuję tego robić, to pewnie próbowałbym go sprzedać jako taką krwawą najnowszą historię USA, no bo ten film bardzo wyraźnie usiłuje wpisać historię Franka, który rzeczywiście za pomocą kolejnych morderstw pnie się po tej drabinie mafijnej, aczkolwiek ta drabina mafijna jest tam tak dziwacznie zarysowana, że trudno rozpoznać poszczególne szczeble. Drabina to jest za prosta metafora do tego, co się tam dzieje.\nNo właśnie. Nie wiadomo, dlaczego Frank Sheeran w pewnym momencie trafia jako przyboczny Jimmiego Hoffy, tzn. czy to dla niego jest awans, czy degradacja…\nBo dobrze wygląda w piżamie?\nTak, zaczynają spać na łóżkach obok siebie.\nSwoją drogą to jest mój ulubiony wątek tego filmu, tzn. wszyscy czekaliśmy na to kolejne spotkanie dwóch bohaterów granych przez Pacino i De Niro. Dopiero trzeci film (pamiętając o „Zawodowcach”, w którym coś takiego się wydarzyło) i tym razem Martin Scorsese za kamerą, może być pięknie, a tymczasem…, ale to mnie akurat bawi w pozytywny sposób, sprowadza się to przez dużą część filmu do tego, że leżą w piżamach na sąsiednich łóżkach (śmiech) i tylko czekałem aż zaczną czesać sobie przeszczepione włosy.\nZawsze Scorsese może sobie wpisać do CV, że jednak nakręcił scenę łóżkową z De Niro i Pacino. Żaden do tej pory reżyser nie może się tym pochwalić.\nDo tej pory tylko gadali.\nA teraz przeszli do rzeczy. To napięcie było czuć od dawna, zwłaszcza, że wiadomo czego strzelanie do siebie z takiej długiej lufy jest metaforą, tak że bardzo się cieszę, że wreszcie do tego doszło. Wracając do tej krwawej historii Ameryki, to myślę, że to byłby taki wątek, który mógłby mi się na upartego spodobać, że rzeczywiście ta historia osobista, abstrahując od tego, jak ona jest mętna, wpisana jest w tę historię, którą widzimy gdzieś tam w wiadomościach telewizyjnych, czy w nagłówkach gazet, gdzie okazuje się, że kolejne ważne epizody w historii USA to są morderstwa, zabójstwa, zamachy itd. No i w ten sposób mamy taki najnowszy obraz tej najnowszej historii USA, które pisana jest po prostu przez prymitywnych, agresywnych mężczyzn. No i to oczywiście mogłoby być interesujące, gdyby ten film było udany, no ale w rezultacie rozpływa się to w reszcie tej takiej zupełnie chaotycznej struktury. Dużo czasu mi zeszło na szukaniu czegoś pozytywnego, jeżeli chodzi o filmową opowieść, no i znalazłem to, ale tylko na upartego. Gdyby mi Netflix zapłacił, to bym więcej o tym powiedział.\nTak. Jeśli chcecie poszukać historii Ameryki w gangsterskim sosie unurzanej, to wciąż „Ojca chrzestnego” polecamy.\nNo tak, ale to jest też ciekawe właśnie, jak porównamy sobie „Ojca chrzestnego” i „Ulice nędzy”, gdzie „Ojciec chrzestny” jest tą taką bombastyczną opowieścią o Ameryce, w którą wierzy jeden z bohaterów, opowieścią o tym losie imigranta itd., a później, chwilę później, bo to jest przestrzeń kilku miesięcy, jest premiera „Ulic nędzy” Scorsese i to jest właśnie taka osobista, taka krwawa, taka malutka, w gruncie rzeczy kameralna opowieść, która pokazuje, jak to bezpośrednio rezonuje, jak to (może rezonuje to nie jest dobre słowo) bezpośrednio oddziałuje na tych dwóch, skrajnie od siebie różnych bohaterów, no i ja bardzo lubię czytać „Ulice nędzy” tak w kontraście do „Ojca chrzestnego”, a „Irlandczyk” to… co, mam go czytać w kontraście do „Chłopców z ferajny”? No okej, teraz jest smutno, nieefektownie i wszyscy skończymy w domu starców albo wcześniej zostaniemy zabici, bo przypomnijmy jeszcze o tym jednym zabiegu (słyszę, że chcesz już coś powiedzieć), kiedy bohaterowie drugoplanowi są podpisani….są informacje, które mówią nam, w jaki sposób zginęli. No i to też fajnie wpisuje się w w ideę krwawej historii Ameryki, ale nie będę tego za bardzo bronił, bo nie jest to coś, co ratuje ten film.\nNo tak, to nam wpina jakieś właśnie takie kalendarium do tego filmu jeszcze z jakiejś innej opowieści, bo widzieliśmy film „Zdrajca”, tak?\nNo właśnie, właśnie…\n„Zdrajca” Marca Bellocchio to jest film, który widzieliśmy na festiwalu Nowe Horyzonty jeszcze, który opowiada o włoskiej mafii i tam rzeczywiście to się… to jest reprezentowane w postaci takiej kroniki kryminalnej, mamy mnóstwo postaci podpisywanych na ekranie wręcz, gdzieś w jednej z pierwszych scen pojawia się tych postaci na tyle wiele, że nawet gdyby zaczęły się przedstawiać, to byłoby trochę jak na festiwalu, w klubie festiwalowym pierwszego dnia, że i tak nie zapamiętasz tych dziesięciu nazwisk ludzi, którzy się przedstawili.\nAle dobrze, że noszą plakietki!\nNo, a tutaj może niedługo wkroczymy w… Google bardzo forsował, żeby tak to wyglądało, żebyś chodził po mieście w ich okularach i widział te podpisy, kto to jest. Nie wiem, czy Google dorzuci taką apkę, która będzie mówiła, kiedy ta osoba umrze i w jaki sposób. Taka właśnie apka „Irlandczyk” do tego by było. No, ale póki taki podpisów w życiu codziennym nie mamy. W „Zdrajcy” jest to przeładowane takimi faktograficznymi rzeczami, choć mimo wszystko, jak sobie teraz myślę o „Zdrajcy” i „Irlandczyku”, to wydaje mi się, że bardziej doceniam film Bellocchia…\n…a w kontekście „Irlandczyka” to chciałem postawić taką śmiałą tezę, której być może nie obronię, bo nie myślałem o niej przed nagraniem i jakoś mocno i nie analizowałem filmografii Scorsesego, ale czy nie jest tak, że po prostu im większy film w sensie jego epickości, rozbuchania, szerokości, tym Scorsese sobie bardziej nie radzi? Że w momencie, gdy on się porywał na jakieś właśnie „Gangi Nowego Jorku”, „Aviatora”, opowieści, które mają być jednocześnie takimi opowieściami historycznymi rozciągniętymi na lata zmian w Ameryce, napełnione opowieści postaciami rzeczywistymi, no to on po prostu narracyjnie nie daje rady w tym wszystkim, że najlepsze jego filmy no to jednak właśnie były te filmy, w których albo na początku schodził do tych dołów mafijnych i miał tych pojedynczych bohaterów, którzy gdzieś tam kręcili się wokół swojej dzielnicy, no albo takiego taksówkarza, który był no naznaczony jakimś takim solipsyzmem wręcz głównego bohatera, w zasadzie wokół jego spojrzenia na świat wszystko się rozgrywało. We „Wściekłym byku” też był dość blisko postaci głównej, no a ostatnio jakby porywa się na takie wielkie opowieści, których może nie umie opowiadać do końca. Może właśnie chce opowiedzieć zbyt wiele w tych filmach. „Milczenie” to był dla mnie też taki film zbyt rozbuchany, zbyt rozrośnięty, też w jakiś sposób taki zgniły owoc myślenia przez lata o tym swoim opus magnum, że chcemy ten film zrealizować i w konsekwencji film przeładowany także monologami z offu, bo trzeba było upchnąć wszystko to, o czym sobie Martin Scorsese pomyślał. Nie wiem, czy masz jakieś podobne odczucia w kontekście całej filmografii Scorsesego, jednak bardzo bogatej, ale i dobrze przez nas znanej.\nTak, no tych filmów rzeczywiście jest ponad 40 chyba. Rzeczywiście, ja nigdy się nad tym nie zastanawiałem, też nie zastanawiałem się czemu tak naprawdę nie podobają mi się takie filmy, jak chociażby „Gangi Nowego Jorku” czy „Aviator”. Być może rzeczywiście coś w tym jest, bo jak pomyślimy o tych jego najwybitniejszych filmach, czy o „Chłopcach z ferajny” czy o „Kasynie”, zostając przy tej tematyce mafijnej, no to tak, to są historie, nie chciałbym powiedzieć kameralne, ale w porównaniu do „Irlandczyka” na pewno kameralne. W momencie, kiedy on stara się, jak to lubią mówić krytycy filmowi, odmalować fresk społeczny, historyczny itd., to rzeczywiście okazuje się, że troszkę za krótkie rączki do tego i wydaje mi się, że rzeczywiście „Irlandczyk” mógłby cierpieć właśnie dokładnie z podobnych powodów. No, ja też oczywiście nie myślałem nad tą tezą przed nagraniem, więc jeżeli nasi słuchacze mają jakieś przemyślenia, to niech natychmiast się z nami tym dzielą, ale jest to… Coś w tym jest. Tak Ci powiem (śmiech).\nMożemy się pokłócić o Scorsesego już w komentarzach np. do naszego nagrania, ewentualnie zrobimy sobie kiedyś jakąś dogrywkę tylko o Scorsese, prawda? Bo większość, jeśli nie wszystkie jego filmy widzieliśmy. No, ja nie widziałem paru dokumentów muzycznych tylko w zasadzie z filmografii Scorsese, więc chętnie sobie o nim jakoś szerzej porozmawiam, robiąc też pewne powtórki oczywiście z jego kina, no, ale na razie rzucam clickbaitową tezę: Scorsese nigdy nie będzie Coppolą – o tak.\nNo tak, tu pytanie też, czy Coppola poszedł najlepszą drogą. Do niego zresztą zaraz przejdziemy, ja tylko obiecałem na początku naszej rozmowy o „Irlandczyku”, że znajdę jeden jasny punkt tego filmu i jest to dla mnie Joe Pesci, który nawet jeżeli wygląda po prostu dramatycznie w tych scenach, w których jest odrobinę odmłodzony, to i tak nie wygląda tak źle, jak pozostali bohaterowie, ponieważ on w założeniu jest starszy od Franka Sheerana, więc gdzieś tam na upartego można się do niego po prostu przyzwyczaić. Nie jest to po prostu taka dziwaczna masa jak De Niro. No i do tego dochodzi to, że Joe Pesci chyba przez całe życie miał taką samą sylwetkę, no teraz jest trochę szczuplejszy może, więc jakoś te różnice między twarzą a ciałem nie rzucały się w oczy, ale zupełnie nie biorąc pod uwagę tych manipulacji komputerowych, to według mnie jest to wspaniała rola, bardzo się cieszę, że Pesci dla tych trzech godzin powrócił z emerytury, na której jest chyba już od mniej więcej 20 lat i jest dla mnie absolutną ozdobą tego filmu, i to nie tylko dlatego, że gra w kontrze do swego emploi, no bo wiadomo, z czym kojarzymy Joe Pesciego <naśladuje Joe Pesciego w mistrzowski sposób>\nWezmę telefon, długopis, wszystko, co mam pod ręką i Cię zakłuję zaraz…. To znaczy tak Joe Pesci robił, nie żebym ja do Ciebie…\nZacząłem się wycofywać powoli sprzed mikrofonu, bo to nie wiadomo, co z ekranu tutaj, z kamerki internetowej (mam niezasłoniętą!) wyskoczy. W każdym razie nie tylko dlatego, że gra w kontrze do swego emploi, czyli gra takiego spokojnego, cichego mędrca, który wszystko rzeczywiście załatwi, ale zrobi to po cichu, dyskretnie i subtelnie. Jest po prostu znakomity w tej roli i chciałbym, żeby go jakieś wyróżnienie za to spotkało. Sam „Irlandczyk” będzie pewnie odgrywał istotną rolę na Oskarach, Netflix nie odpuści.\nTaka postać dobrego wujka, przynajmniej kogoś, kto chciałby być dobrym wujkiem, ale jest creepy wujkiem. Brakuje mi tylko tylko tutaj tej energii mimo wszystko, to jest dosyć smutne, że… ale tez bardzo widoczne, to jest wina Scorsesego, że bierze tych samych aktorów do podobnego tematu i jeżeli to byłaby właśnie jakaś taka opowieść o starości zderzonej z młodością. Teraz sobie pomyślałem, że może tak można byłoby ten film w jakiś sposób zrobić lepiej, żeby to było coś w rodzaju „Creeda” na przykład z Sylvestrem Stallonem.\nŻeby to po prostu był „Creed”. Lepiej obejrzeć dwa razy „Creeda” niż raz „Irlandczyka”.\nNo okej, ale chodzi mi o to, że dostajemy tam bohatera, który jest jednak przedstawicielem tego młodego pokolenia, a jednocześnie w nostalgiczny sposób jest ogrywana starość bohatera pierwowzoru i to wszystko się spina na jakiś taki dialog międzypokoleniowy, to wszystko gra na zasadzie takiej, że no nie każemy staremu Stallonowi się pojedynkować z kimś równie starym albo nie odmładzamy go cyfrowo…\nChociaż… był taki film, w którym odmłodzony cyfrowo Stallone był się z odmłodzonym cyfrowo De Niro, chociaż oni chyba nie bili się odmłodzeni cyfrowo, ale…\nNo, jest ostatni „Rambo”…\nNie, jak się nazywa ten film z De Niro i Stallonem, w którym De Niro gra wściekłego byka, oczywiście niedokładnie nawiązuje do tej postaci, a Stallone gra postać nawiązującą do Rocky’ego i tam oni też są odmłodzeni komputerowo w takiej scenie pierwszego pojedynku. „Grudge Match” to się nazywa.\nNo dobrze, ale ja szukam dobrych wzorców, a nie złych wzorców. Złych wzorców dla „Irlandczyka” nie potrzebujmy. No dobrze, w każdym razie film jest zamkniętą całością, Scorsese zrobił to, jak zrobił. My nic z tym już nie zrobimy. Możemy sobie ponarzekać tylko trochę, ja jeszcze do tych narzekań dorzuciłbym tylko to, co tu się dzieje z kobiecymi bohaterkami, a właściwie jak bardzo ich nie ma. Nawet w kontekście tego, że okej, one były gdzieś na drugim planie w tych opowieściach gangsterskich wcześniejszych Scorsesego, to jednocześnie… czy to Lorraine Bracco w roli żony Henrego Hilla w „Chłopcach z ferajny”, czy Sharon Stone, jako femme fatale taka właśnie w „Kasynie” no to były jednak postacie…\nZnakomite. Tak, jeżeli ktoś powie, że Scorsese nigdy nie pisał dobrych postaci żeńskich itd., no to nie ma racji. Scorsese wspaniale przedstawiał te postaci żeńskie, nawet jeżeli historie ich nie dotyczyły to okazywało się, jak wielką rolę tam odgrywają.\nNo, a „Irlandczyku” bohater ma żonę i cztery córki i okazuje się, że tak naprawdę nie rozmawia z żadną z tych córkę. Tzn. mamy jakąś jedną scenę dialogową pomiędzy nimi, a Anna Paquin, skądinąd znana aktorka dostaje chyba jedną linijkę dialogową, zaczynającą się od „why….”\nNo tak, swoją drogą żałuję, że Anna Paquin nie została odmłodzona do wieku jedenastolatki, skoro tak wierzy w możliwości technologiczne swoich komputerowców Martin Scorsese. Ja nie ma z tym tak dużego problemu. Tzn. nie wydaje mi się, żeby linijki dialogu rzeczywiście świadczyły o wadze postaci, bo jakiś tam… chociaż od razu powiem, że to się nie udało w tym filmie, ale powiem, jak ja to sobie wyobrażam, że mogłoby być pięknie i być może Scorsese też tak uważał…\nNo ja wiem, że bohaterka miała być niemym sumieniem bohatera De Niro. Tzn. ta jego córka.\nNo tak, tylko że nie jest to w żaden sposób przekonująco poprowadzone, ona rzeczywiście… To nie jest nawet problem z tym, że ona się nie odzywa, bo jak najbardziej pasuje mi taka wizja niemego sumienia, jeżeli to jest dobrze prowadzone, to to potrafi być dużo bardziej przejmujące, niż osoba, która powie ci w ostatniej scenie filmu: jestem twoim sumieniem i byłeś okropnym człowiekiem, pozdro.\nPamiętam, że Dustin Hoffman taką rolę pełnił w tej opowieści o Joannie d’Arc Luca Bessona.\nNo, to tutaj zdecydowanie taka milcząca rola mogłaby dużo zrobić. Problem polega na tym, że ona przede wszystkim jest wydestylowana z tych pozostałych córek, mamy przecież scenę, dokładnie taką, którą teraz właśnie w taki parodystyczny sposób opisałem, a przecież jest tam taka scena, tylko że jest to inna córka po prostu, która bierze się znikąd i znika nie wiadomo gdzie. Jest tam dokładnie scena pod tytułem: jestem twoim sumieniem, jesteś okropnym człowiekiem. Tylko że to inna postać wypowiada te słowa, a nie ta główna córka, powiedzmy – Peggy. Frank Sheeran jest trochę jak Donald Trump i udaje, że nie ma ulubionej córki, ale wszyscy wiemy, że ma (śmiech)… więc jest to dość taki nieprzyjemny zabieg z perspektywy widza, która stara się zrozumieć, co się dzieje na ekranie. Jest to ogólnie rzecz biorąc bardzo banalne i nieprzekonujące. Sama wizja tego, to, co się działo w głowie reżysera mnie jak najbardziej przekonuje, ale od wizji do realizacji jeszcze daleka droga. No i „Irlandczyk” bardzo to pokazuje, tak jak mówię: wydaje mi się, że rozumiem, o co miało tu chodzić, o tę elegię, o to celowe odatrakcyjnienie życia mafijnego, o pokazanie tego przemijania, o pokazanie tej ostatecznej, trochę rozpaczliwej walki o odkupienie, ale nie zmienia to faktu, że w filmie niemal tego nie ma, po prostu, więc „Irlandczyk” jest dla mnie w rezultacie porażką. Warto jeszcze wspomnieć o Rodrigo Prieto. Wspominaliśmy sobie o jednym wybitnym meksykańskim operatorze czyli Emmanuelu Lubezkim. Prieto kręci teraz chyba swój trzeci film ze Scorsesem, po „Milczeniu” i po „Wilku z Wall Street” i bardzo się stara, żeby zrobić rzeczywiście fenomenalną robotę, zwłaszcza te takie nudne banalne sceny, przecież w gruncie rzeczy bardzo efektownych morderstw są nakręcone naprawdę znakomicie, więc też warto poczytać różne wywiady z Prieto, który opowiada, jak trudno było nakręcić te różne przestrzenie czasowe, jak dzwonili, kontaktowali się z ludźmi z Kodaka, żeby dokładnie odtworzyć jakąś tam emulsję itd. więc to rzeczywiście wszystko bardzo ładnie wygląda. Polecam ten film jako pokaz slajdów z epoki.\n(Śmiech). Okej, dobrze. Ja tutaj mocniejszej puenty nie jestem w stanie do tego dokleić. Mimo wszystko trzeba obejrzeć, no tak? Wydarzenie jest. Wielkie wydarzenie, wielkie nadzieje. Nasze oczekiwania niespełnione, no ale może Wasze zostaną, bo film polaryzuje.\nMy jesteśmy całkowicie odosobnieni.\nZ cztery osoby powiedzmy spotkałem po seansie, którym ten film rzeczywiście otwarcie się nie podobał.\nNasz przyjaciel anonimowy grzybiarz równie podobnie ocenił ten film.\nTak jak mówię, jest rzeczywiście kilka osób, niemniej jesteśmy bardzo ciekawi Waszej opinii, drodzy czytelnicy i przy okazji, jeżeli już o czytelnikach, a tak naprawdę o słuchaczach mowa, bardzo się cieszymy, że mogliśmy się z kilkorgiem z Was spotkać w czasie festiwalu (AFF), zawsze to nas dziwi to, jak zostajemy rozpoznawani z medium, które zakłada (na szczęście dla wszystkich) niepokazywanie twarzy, niemniej było to bardzo miłe.\nZacząłeś tam jakieś fotki wstawiać…\nMoże specjalnie. Może przed każdym festiwalem będzie: tak teraz wyglądamy.\nAlbo po głosie jesteśmy rozpoznawani.\nTak, jak krzyczymy do siebie przez cały korytarz: Michał, co myślisz o „Irlandczyku”? No i się zaczyna, prawda. Dlatego zawsze trzeba mieć ze sobą włączony mikrofon. Dziękujemy Wam bardzo za wysłuchanie tego odcinka. Piszcie koniecznie w komentarzach, co myślicie o filmach, o których tutaj sobie wspomnieliśmy. Pamiętajcie też, bardzo proszę, żeby zostawić po sobie jakiś ślad w postaci recenzji na iTunes albo na Facebooku i przede wszystkim powiedzcie o tym podcaście jednej losowej osobie na ulicy. Dziękujemy bardzo i papa, do usłyszenia.\nPoprzedni ŚD #62 O serialach, Ikarach i festiwalach\nDalej ŚD #64 Na noże / Lighthouse


Sobota po Tygodniu: debata o prawie antyaborcyjnym - Polskie Radio 24 - polskieradio.pl\nPolskieRadio.pl Polskie Radio 24 Sobota po tygodniu\nSobota po Tygodniu: debata o prawie antyaborcyjnym\nOstatnia aktualizacja: 24.09.2016 12:17\nGoście Polskiego Radia 24 – Jakub Gontarek z Forum Młodych Lewiatan, Anna Kiljan z fundacji Pro Prawo do Życia i Weronika Kostrzanowska z Inicjatywy Polska – rozmawiali m.in. o sejmowej debacie dotyczącej zmian w prawie antyaborcyjnym. Niższa izba parlamentu odrzuciła projekt liberalizujący przepisy aborcyjne i skierowała do dalszych prac inicjatywę „Stop aborcji”.\n24.09.16 Sobota po Tygodniu: Debata o prawie antyaborcyjnym\n22 września przed Sejmem odbył się "Czarny protest". Uczestnicy, ubrani na czarno, sprzeciwiali się zaostrzeniu prawa aborcyjnegoFoto: PAP/Paweł Supernak\nPrawo i Sprawiedliwość w kampanii wyborczej obiecało, że – w przeciwieństwie do PO – nie będzie odrzucało projektów obywatelskich w pierwszym czytaniu. Tymczasem, inicjatywa komitetu „Ratujmy Kobiety” nie została skierowana do dalszych prac. – Dobrze się stało, założenia tego projektu były barbarzyńskie – komentowała w Polskim Radiu 24 Anna Kiljan.\nZ kolei Weronika Kostrzanowska oceniała na naszej antenie, że założenia projektu „Stop Aborcji” są zbyt daleko idące. – Ochrona życia to szlachetna idea, ale nikt nie dał nikomu prawa do oceniania czy ważniejsze jest życie kobiety, czy płodu – mówiła.\nJakub Gontarek natomiast wyraził nadzieje, że prace nad inicjatywą zaostrzającą prawo antyaborcyjne będą przeciągane i w konsekwencji projekt nie wejdzie w życie. – Obecny kompromis jest jednym z najlepszych rozwiązań – komentował gość Polskiego Radia 24.\nOstatnia aktualizacja: 23.09.2016 09:26\n– Obecne prawo o ochronie życie jest traktowane nie jako prawo przysługujące osobom, ale jako rodzaj deklaracji światopoglądowej – powiedział w programie 24 Pytania Marek Jurek (Prawica Rzeczypospolitej). W Sejmie trwają prace nad obywatelskimi projektami dotyczącymi zmian w prawie o aborcji.\nMarej JurekFoto: PR24/JW\n11'10 23.09.2016 24 Marek Jurek o projektach dotyczących zmian o prawie do aborcji\nPosłowie zdecydują o losach dwóch projektów. Pierwszy – komitetu „Stop Aborcji” zakłada całkowity zakaz przerywania ciąży. Drugi, komitetu „Ratujmy kobiety”, pozwala na przerwanie ciąży do 12 tygodnia.\nZdaniem Marka Jurka prace nad projektami to przede wszystkim walka o prawa kobiet i dzieci nienarodzonych.\n– Poprzez tak zwane przerwanie ciąży, czyli oddzielenie płodności od rodzicielstwa, doprowadzimy do degradacji kobiety – przekonywał Marek Jurek.\nJak podkreślił gość, głównym problemem jest traktowanie prawa o ochronie życia „nie jako prawa przysługującego osobom, ale jako rodzaju deklaracji światopoglądowej”. – To jest koncept, który ma zastąpić fakt, że w wyniku aborcji ginie dziecko poczęte – mówił.\nMarek Jurek odniósł się także do kwestii egzekwowania prawa do ochrony życia. - Testem na rzeczywisty stosunek władzy do obowiązującego prawa jest efektywne zwalczanie przestępczości aborcyjnej – zaznaczył.\nZobacz więcej na temat: aborcja Marek Jurek Nowa Prawica Sejm\nSejm: prace nad prawem aborcyjnym\nOstatnia aktualizacja: 23.09.2016 12:31\nSejm zdecydował, że projekt komitetu "Stop Aborcji" przewidujący całkowitą ochronę życia zostanie skierowany do pracy w komisji. Zajmie się nim sejmowa Komisja Sprawiedliwości i Praw Człowieka. Równocześnie odrzucono w pierwszym czytaniu obywatelski projekt liberalizujący prawo aborcyjne. O kontrowersjach wokół planowanych zmian mówił w programie Punkt Widzenia w Polskim Radiu 24 Artur Celiński (Res Publica).\nPremier Beata Szydło (L) oraz sekretarz stanu w KPRM Paweł Szefernaker (P) podczas posiedzenia SejmuFoto: PAP/Rafał Guz\n22'34 23.09.2016 24 „Mówimy tutaj: zabijanie dzieci, a to zupełnie nie o to chodzi, te kontrowersje są wzbudzane w bardzo sztuczny sposób” – mówił w Polskim Radiu 24 Artur Celiński.\n– Tutaj zadziała samonapędzająca się spirala, w której posłowie PiS, ale też posłowie Kukiz’15 będą czuli że robią coś niesamowicie ważnego dla tego kraju, radykalizując albo zupełnie ograniczając prawo do przerywania ciąży i zagłosują za tą ustawa, co by oznaczało duże straty dla społeczeństwa – oceniał Celiński. Zdaniem gościa posłowie nie podejmą decyzji zgodnie własny sumieniem, ale „będą oglądać się na kościół i środowiska, z których się wywodzą”.\nJak podkreślał, kontrowersje wokół projektu zmian w prawie o aborcji wzbudzane są w sztuczny sposób. Projekt komitetu „Stop aborcji” zmusza natomiast kobiety do heroicznej decyzji i stawia przerwanie ciąży na równi z przestępstwem gwałtu.\n– Sprawa jest prosta: po prostu powinniśmy wprowadzić takie prawo jak w niektórych krajach: do pewnego momentu możemy przerwać ciążę, ponieważ nie mamy do czynienia z człowiekiem – ocenił Artur Celiński.\nPytany o najlepsze rozwiązanie trwającego sporu zaznaczył, że „politycy powinni wziąć na siebie odpowiedzialność i powiedzieć: dobrze, uważamy ze to jest złe, ale nie możemy też zmuszać ludzi, którzy chcą podejmować takie decyzje”.\nW programie poruszono także temat rekonstrukcji rządu.\nZobacz więcej na temat: aborcja PiS prawa człowieka Sejm\nAndżelika Możdżanowska o debacie nt. aborcji\nOstatnia aktualizacja: 23.09.2016 16:52\n– Prawo i Sprawiedliwość wywołało kolejną wojnę ideologiczną – mówiła w Rozmowie Parlamentarnej Andżelika Możdżanowska, posłanka Polskiego Stronnictwa Ludowego. W ten sposób gość Polskiego Radia 24 oceniła sprawę odrzucenia przez Sejm projektu liberalizującego przepisy aborcyjne i skierowania do dalszych prac inicjatywy „Stop aborcji”.\nAndżelika Możdżanowska, posłanka PSL/fot.Michał Dyjuk/Reporter/Eastnews\n12'08 23.09.16 Andżelika Możdżanowska o debacie nt. aborcji\nPrzed głosowaniem w tej kwestii, politycy Prawa i Sprawiedliwości zapowiadali, że obydwie inicjatywy trafią do dalszych prac. – To była hipokryzja PiS – komentowała na naszej antenie Andżelika Możdżanowska.\nZdaniem gościa Polskiego Radia 24, nieprzypadkowo właśnie teraz Sejm zajmuje się sprawą zmian w prawie aborcyjnym. – Debata ws. aborcji to zasłona dymna dla „Misiewiczów” i niespinającego się budżetu – oceniała posłanka PSL.\nGospodarzem programu był Lucjan Olszówka.\nData emisji: 23.09.16\nZobacz więcej na temat: aborcja PiS polityka POLSKA Sejm\nDebata Dnia: publicyści o prawie aborcyjnym\nOstatnia aktualizacja: 23.09.2016 18:20\nSejm odrzucił projekt liberalizujący przepisy aborcyjne i skierował do dalszych prac inicjatywę „Stop aborcji”. W Debacie Dnia Polskiego Radia 24 o kontrowersjach wokół prawa antyaborcyjnego mówili Łukasz Lipiński z „Polityki Insight”, Bogumił Łoziński z „Gościa Niedzielnego” i Piotr Zaremba z tygodnika „wSieci”.\nPoseł niezrzeszony Kornel Morawiecki podczas debaty nt. ustawy aborcyjnej, 22 bm. w Sejmie. Posłowie rozpoczęli debatę o dwóch obywatelskich projektach, które zmienić mają przepisy dotyczące aborcji. Projekt komitetu "Stop aborcji" przewiduje bezwzględny zakaz przerywania ciąży/fot.PAP/Marcin Obara\n29'22 23.09.16 Debata Dnia: Publicyści o prawie aborcyjnym\nJak oceniał na naszej antenie Łukasz Lipiński, potencjalne zaostrzenie prawa antyaborcyjnego może „zniechęcić do PiS wyborców, którzy są bliżej centrum”. – Tylko niewielka cześć Polaków chce zaostrzenia i tak już bardzo restrykcyjnego prawa antyaborcyjnego – wskazywał publicysta.\nPotwierdza to sondaż wykonany przez TNS Polska na zlecenie Polskiego Radia 24. W badaniu za zaostrzeniem prawa antyaborcyjnego opowiedziało się tylko 14 procent Polaków. W ocenie 42 procent badanych, przepisy w tej kwestii powinny pozostać bez zmian; liberalizacji prawa chce 25 procent społeczeństwa. Co piąty pytany nie miał zdania w tej kwestii.\nZ kolei Bogumił Łoziński przypomniał w Polskim Radiu 24, że PiS w kampanii wyborczej obiecało, że – w przeciwieństwie do PO – nie będzie odrzucało projektów obywatelskich w pierwszym czytaniu. – To było nieroztropne działanie – oceniał. Publicysta zaznaczył przy tym, że przyjęcie dwóch, sprzecznych ze sobą projektów „byłoby hipokryzją”.\nZdaniem Piotra Zaremby, kwestia zmian w prawie antyaborcyjnym to „kłopot dla Prawa i Sprawiedliwości”. – Gdyby kierownictwo partii chciało, żeby zaostrzenie przepisów zostało przegłosowane, sprawa byłaby załatwiona w trzy dni – wskazywał.\nGospodarzem programu był Robert Bogdański.\nZobacz więcej na temat: aborcja Bogumił Łoziński Łukasz Lipiński PiS polityka POLSKA Sejm


6 tygodniowe niemowlę – Jak wygląda 6 tydzień życia dziecka? - RODZICE.PL\n6 tygodniowe niemowlę już w znacznie mniejszym stopniu przypomina nieporadnego noworodka. Jego rączki i nóżki nie są już tak silnie podkurczone jak wcześniej, ponieważ napięcie mięśniowe w tych obszarach ulega osłabieniu. Najprawdopodobniej odczujesz to podczas przebierania swojego dziecka, ponieważ od tej pory rączki znacznie łatwiej będzie umieścić w rękawach, a nóżki w nogawkach śpioszków. Jednak na tym etapie wciąż może utrzymywać się jeszcze wiele odruchów typowych dla noworodków, co jest całkowicie naturalne i nie stanowi najmniejszego powodu do zmartwień. Co więcej, takie wrodzone odruchy noworodkowe będą towarzyszyć twojemu maluchowi jeszcze przez kilka kolejnych tygodni, a może nawet miesięcy.\nSzósty tydzień życia dziecka – co się zmieniło w jego rozwoju?\nćwiczy aparat mowy, a repertuar wydawanych przez niego dźwięków poszerzył się aż czterokrotnie w porównaniu z pierwszym tygodniem życia\nzaczyna uśmiechać się w sposób świadomy w momentach, w których czuje radość\npotrafi się denerwować i złościć, na przykład wtedy, kiedy zbyt szybko odsuwasz je od piersi lub odkładasz do łóżeczka\npodnosi jednocześnie lub naprzemiennie nóżki i głowę\nleżąc na brzuchu, potrafi coraz dłużej utrzymać główkę w górze – w tej pozycji ćwiczy również mięśnie tułowia, szyi oraz karku\npodejmuje próby utrzymania głowy w pozycji pionowej – koniecznie musisz mu w tym pomóc i nadal ją podtrzymywać, stabilizując jego sylwetkę\nmiędzy szóstym tygodniem a czwartym miesiącem życia jego tylne ciemiączko zaczyna zarastać\nJak wspomagać rozwój sześciotygodniowego dziecka?\nBadania dowodzą, że 6 tygodniowe niemowlę najlepiej rozwija się psychicznie wtedy, kiedy ma stały i bliski kontakt fizyczny ze swoimi rodzicami. Dlatego warto jak najczęściej je przytulać, dotykać, masować, głaskać i całować. Nie obawiaj się powszechnie panującego mitu, że w ten sposób możesz rozpieścić swoje dziecko. Ważnym elementem wspierania rozwoju sześciotygodniowego malucha jest przestrzeganie możliwie regularnego i powtarzalnego harmonogramu każdego dnia. Dlatego staraj się przestrzegać stałych godzin spacerów, masaży, kąpieli, a także pozostałych czynności natury pielęgnacyjnej. Po pewnym czasie takiej systematyczności zauważysz, że twoje dziecko, gdy nadchodzi odpowiednia pora, oczekuje na te rutynowe czynności, na przykład radośnie wymachując rączkami lub kopiąc nóżkami. To samo dotyczy momentów, w których na przykład wchodzisz do pokoju i dziecko wyczuje twoją obecność.\nPierwsza wizyta kontrolna u pediatry\n6 tydzień życia dziecka to pora na odbycie pierwszej kontrolnej wizyty u lekarza dziecięcego. Jest to tak zwana wizyta szczepienna, podczas której maluch otrzyma szczepionki zgodne z harmonogramem szczepień. Są to:\nkolejna dawka szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby (WZW typu B)\npierwsza dawka szczepionki na tężec, krztusiec oraz błonicę (DTP)\nWizyta u pediatry to również doskonała okazja, aby opowiedzieć o wszystkich swoich wątpliwościach i obawach. Dlatego przygotowując się do niej, zanotuj w telefonie lub notatniku wszystkie pytania, które chcesz zadać. Zapisz również wszystkie niepokojące obawy, które być może zauważyłaś u dziecka w minionych tygodniach. Będąc już w gabinecie lekarskim, możesz być na tyle pochłonięta zabawianiem dziecka i zaaferowana tą pierwszą wizytą, że zapomnisz czego chciałaś się dowiedzieć.\nNa przestrzeni drugiego i czwartego miesiąca życia dziecka zdarza się, że pediatra lub ortopeda prosi o wykonanie pierwszego USG stawów biodrowych po to, aby sprawdzić czy rozwijają się one prawidłowo. Badanie wykonywane za pomocą urządzenia ultrasonograficznego jest bezpieczne dla dziecka, jednak mimo to nie należy go robić zbyt często. Jeśli twoje dziecko nie otrzyma skierowania na takie badanie, nie przejmuj się. Doświadczony lekarz jest w stanie ocenić poziom rozwoju bioderek dziecka nawet bez USG.\n6 tygodniowe niemowlę – jak się z nim bawić?\nNa każdym etapie rozwoju dziecka staraj się mówić do niego jak najwięcej, jednak pamiętaj o tym, żeby nie stosować przesadnych, sepleniących zdrobnień, do których dorośli w obecności niemowląt mają ogromną tendencję. Takie zdrobnienia utrudniają rozwój aparatu mowy u dziecka, dlatego mów do niego z czułością, co najwyżej używając naturalnych zdrobnień, które są obecne w języku polskim. Oprócz tego, niemowlę potrzebuje twojej obecności – przytulania, kołysania, a także nucenia spokojnych melodii.\nW szóstym tygodniu życia dziecka warto też wspomóc rozwój jego zmysłu wzroku, a także koordynacji wzrokowej. Jak to zrobić? W odległości przekraczającej 30 centymetrów od jego twarzy umieść przedmiot cechujący się żywym kolorem, takim jak na przykład zieleń, czerwień lub błękit. Staraj się zataczać nim kręgi, jednocześnie obserwując czy twój maluch wodzi za nim wzrokiem. Jeśli nie będzie jeszcze potrafił zatoczyć swoimi oczami pełnego kręgu, nie przejmuj się tym. Jego koordynacja wzrokowo – ruchowa wciąż jest w fazie rozwoju.\nCo jeszcze może zainteresować 6 tygodniowe dziecko?\nkolorowa karuzela zawieszona nad łóżeczkiem\ndzwoneczki zawieszone w bezpiecznej odległości\nkojące dźwięki pozytywki\nstonowana muzyka, na przykład klasyczna, pop lub smooth jazz\n6 tygodniowe niemowlę – skok rozwojowy\nW szóstym tygodniu życia dziecko swój pierwszy skok rozwojowy ma już za sobą. To właśnie dlatego wydłużyły się jego przerwy między drzemkami, dziecko zaczęło się uśmiechać w momentach, w których czuje radość, a także znacznie lepiej trawi pokarm. Kolejny skok rozwojowy będzie miał miejsce dopiero na przestrzeni siódmego, ósmego i dziewiątego tygodnia życia dziecka.\n6 tydzień życia dziecka – który to miesiąc?\nSzósty tydzień to wciąż pierwsza połowa drugiego miesiąca życia dziecka.\n6 tygodniowe niemowlę – waga i wzrost\nWaga i wzrost dziecka na tak wczesnym etapie rozwoju w dużej mierze zależy od tego, ile wynosiły te parametry w dniu narodzin. Przyjęło się, że do czwartego miesiąca życia niemowlę powinno przybierać na wadze od 140 do 230 gramów i rosnąć około pół centymetra na tydzień.\nIle je 6 tygodniowe dziecko?\n6 tydzień życia dziecka to czas, w którym podstawę jego pożywienia wciąż stanowi mleko. W dalszym ciągu obowiązuje również zasada karmienia na żądanie, czyli wtedy, kiedy dziecko się budzi i najczęściej płacze. Warto jednak pamiętać, że nie każdy płacz niemowlęcia sygnalizuje głód. Powodem takiego płaczu może być również przemoczona pieluszka, uczucie dyskomfortu lub po prostu samotność i chęć przytulenia się do mamy. Pamiętaj również o tym, aby nie traktować karmienia jako sposobu na uspokojenie dziecka. To niebezpieczne, ponieważ jeśli przyzwyczaisz swojego malucha do takiego schematu, to w przyszłości bardzo trudno będzie go odstawić od piersi.\nW szóstym tygodniu po porodzie możesz odczuć, że twoje piersi zrobiły się nieco bardziej miękkie, chociaż do tej pory były nabrzmiałe i pełne mleka. Jest to całkowicie naturalne zjawisko i absolutnie nie stanowi powodu do zmartwień. Nadmiarowa produkcja pokarmu dobiegła końca – od teraz twoje piersi produkują dokładnie tyle mleka, ile potrzebuje dziecko.\nPamiętaj również, że jeśli zdecydowałaś się na karmienie dziecka piersią, bardzo ważne jest, abyś przestrzegała niektórych zasad żywienia i bezwzględnie stosowała je w swojej diecie. Czego powinnaś unikać w okresie laktacji? Produktów takich jak:\nkofeina w nadmiernych ilościach\ntłuszcze nasycone (izomery trans), zawarte na przykład w tłustym mięsie, margarynie, fast foodach czy słodkich, niezdrowych przekąskach\nsłodycze i cukier w nadmiarze\nsłodziki, takie jak na przykład aspartam, sukraloza, surbitol lub sacharyny\nMimo, że apetyt twojej pociechy rośnie z tygodnia na tydzień, warto pamiętać o tym, aby przygotowywać dokładnie taką porcję mleka, jaką zaleca producent na opakowaniu. Staraj się nie dosypywać więcej mleka modyfikowanego, niż wskazuje instrukcja, ponieważ jest to nie tylko prosta droga do zaparć u dziecka, ale również do nadmiernie szybkiego przybierania na wadze. W szczególnych sytuacjach, jeśli dziecko po podaniu wskazanej porcji wciąż jest głodne, lepiej przygotować mu dokładkę według instrukcji, niż zagęszczać mieszankę większą ilością proszku.\nJak widzi 6 tygodniowe dziecko?\n6 tygodniowe niemowlę wciąż rozwija swój niedoskonały zmysł wzroku, a co za tym idzie, z każdym dniem widzi coraz lepiej. Jak widzi niemowlę w szóstym tygodniu życia?\ndoskonali widzenie obuoczne\ncoraz lepiej zaczyna widzieć przedmioty znajdujące się w dalszej odległości, niż 30 centymetrów\npotrafi dłużej skupiać wzrok na jednym punkcie, na przykład na przedmiocie lub osobie\nzaczyna śledzić wzrokiem przedmioty, które poruszają się po łuku\nIle śpi 6 tygodniowe niemowlę?\nSześciotygodniowe niemowlę przesypia zwykle od 16 do 20 godzin na dobę. Tak długi czas snu wynika z tego, że dziecko wciąż przystosowuje się do otaczającego go świata. Na tym etapie niemowlę nadal nie odróżnia dnia od nocy i budzi się zgodnie ze swoim naturalnym rytmem. W drugim miesiącu życia okresy czuwania, czyli przerwy między kolejnymi drzemkami, ulegają wydłużeniu. To bardzo dobra wiadomość, ponieważ oznacza to, że czas pojedynczej drzemki również się wydłuża, a ilość takich drzemek zaczyna spadać.\nStatystyczny 6 tydzień życia dziecka\nprzesypia przeciętnie od sześciu do siedmiu godzin w ciągu dnia\nprzesypia od ośmiu do dziesięciu godzin w nocy\npojedyncza drzemka zwykle trwa od jednej do trzech godzin\nokresy czuwania między kolejnymi drzemkami w ciągu dnia wynoszą około godziny\nw nocy niemowlę wciąż budzi się na karmienie i będzie to robić aż do szóstego miesiąca życia.\nPrzedstawione dane mają charakter statystyczny. To, ile śpi dziecko, zależy od takich czynników jak wiek niemowlaka, jego wrażliwość, temperament oraz geny, czyli rzeczy, na które nikt nie ma wpływu. Warto zauważyć, że niemowlęta, które potrafią najeść się na zapas, czyli podczas pojedynczego karmienia zjeść więcej, zwykle potem dłużej śpią, ponieważ głód ich nie budzi zbyt szybko. Dlatego wcześniaki lub dzieci cechujące się niską masą urodzeniową zwykle budzą się częściej – ich żołądek jest mniejszy, a w konsekwencji mieści nieco mniej potrzebnego pokarmu.\n6 tydzień życia dziecka to czas, w którym niemowlę powoli zaczyna odróżniać sen w ciągu dnia od tego w nocy. Uczy się bodźców i zaczyna kojarzyć dzień ze światłem i dźwiękami domowego życia, a noc z ciemnością i ciszą. Wciąż jednak budzi się na nocne karmienie, najczęściej raz lub dwa razy. To ważne, aby nie odmawiać dziecku ssania piersi w nocy, ponieważ kobiecy pokarm w tych godzinach zawiera znacznie większą ilość kalorii i kwasów tłuszczowych, które stanowią ogromne wsparcie dla prawidłowego rozwoju mózgu.


Policja Łódź: Pijany uciekając przed policją rozbił porsche. To nie pierwsza 'wpadka' 41 łodzianina. - InformacjeLodzkie\nPolicja Łódź: Pijany uciekając przed policją rozbił porsche. To nie pierwsza "wpadka" 41 łodzianina.\nPolicja Łódź: Pijany uciekając przed policją rozbił porsche. To nie pierwsza "wpadka" 41 łodzianina.\n21 marca 2019 roku około godziny 17:15 dyżurny łódzkiej komendy policji otrzymał informację, że al Włókniarzy w kierunku centrum miasta mknie porsche, kierowane najprawdopodobniej przez nietrzeźwego mężczyznę. W rejon wskazywany przez świadka natychmiast został skierowany patrol łódzkiej drogówki. Na skrzyżowaniu al. Włókniarzy z ul. Legionów policjanci zauważyli opisane porsche, którego kierujący nie dość, że nie miał zapiętych pasów, to jeszcze rozmawiał przez komórkę. Mundurowi nakazali zatrzymanie pojazdu. Wówczas siedzący za kierownicą mężczyzna zignorował polecenie, zawrócił na skrzyżowanie i zaczął oddalać się w kierunku ul. Pabianickiej. Policjanci natychmiast ruszyli w pościg za porsche. Na estakadzie zauważyli, że kierujący traci panowanie nad pojazdem uderzając w bariery energochłonne, po czym zjeżdża z estakady i zatrzymuje pojazd na pasie zieleni. Został zatrzymany. Podczas wykonywania czynności z 41 latkiem potwierdziło się zgłoszenie świadka. Badanie stanu trzeźwości wykazało 2,7 promila alkoholu w jego organizmie. W policyjnych bazach danych mundurowi ustalili, że 26 lutego br mężczyzna będąc w stanie nietrzeźwości kierował audi. Wówczas także uciekał przed patrolem policji doprowadzając do zdarzenia na skrzyżowaniu ul. Rzgowskiej z al. Bartoszewskiego w Łodzi. Z danych wynika, że w przeszłości był wielokrotnie odpowiadał za przekroczenia prędkości. Wkrótce 41 latek usłyszy zarzut kierowania pojazdem w stanie nietrzeźwości oraz niezatrzymania do kontroli drogowej a także za popełnione wykroczenia. O jego dalszym losie zadecyduje prokurator i sąd. Grozi mu wysoka grzywna, dożywotni zakaz kierowania pojazdami a także kara do 5 lat pozbawienia wolności.\nKomenda Miejska Policji w Łodzi, http://www.lodz.policja.gov.pl/, http://www.lodz.policja.gov.pl/eld/komunikaty-1/aktualnosci/35266,Pijany-uciekajac-przed-policja-rozbil-porsche-To-nie-pierwsza-quotwpadkaquot-41-.html