tekst | Karolina Grzywnowicz\nKwiaty rosną z ziemi\nTak się piąć, wyciągać\nSądzę, że to boli.\nJest w przyrodzie boleść\nWzrastania i trwania\nTylko to szczęśliwe\nCo się w niebyt skłania.\nJulian Tuwim, Dzionek wiosenny 1\n1. Julian Tuwim, Dzionek wiosenny, w: tegoż, Wiersze, t. 2, Czytelnik, Warszawa 1986, s. 160.\n„Oprócz uczucia do natury jako czegoś, co jest ze mną związane i co wykracza poza mnie, doświadczam także pejzażu jako ojczyzny. Niebo, zapachy, nastroje świetlne, barwy i formy – krajobraz mojego dzieciństwa wszedł mi w krew i kiedy do niego powracam, czuję się jak u siebie w domu. A pejzaż zawiera historię. Ludzie od zawsze mieszkali w pejzażu, w pejzażu też pracowali. Niekiedy pejzaż cierpi wskutek tego, że w nim żyjemy i wykonujemy swoją pracę. Niemniej jednak nasza historia obchodzenia się z ziemią jest na dobre i złe zapisana w pejzażu, który zapewne dlatego nazywamy pejzażem kulturowym. Toteż obok poczucia przynależności do przyrody istnieje także poczucie związku z historią, które przekazuje mi pejzaż” 2 2. Peter Zumthor, Myślenie architekturą, przeł. Artur Kożuch, Karakter, Kraków 2010, s. 95. W tych słowach Petera Zumthora, szwajcarskiego architekta i teoretyka architektury, relacja między historią a przyrodą wydaje się zarazem dynamiczna i zasadniczo pogodna, dlatego może wciąż potrzymywać wizję pejzażu jako ojczyzny. Tymczasem przyglądając się krajobrazom, na których historia odcisnęła swoje piętno trudno nie odnieść wrażenia, że splot ludzkich dziejów z dziejami natury przybiera częściej postać tragiczną, a nawet apokaliptyczną. Pokazuje bowiem nie tylko niszczącą siłę działalności człowieka, ale także jej trwały zapis w dziełach natury, jej osobliwą kontynuację w tym, co żywe.\n„Język wykazał niewątpliwie, że pamięć nie jest instrumentem badania przeszłości, lecz jego medium. Jest ona medium tego, co przeżyte tak jak ziemia stanowi medium, w którym leżą zagrzebane stare miasta. Kto chce zbliżyć się do własnej zagrzebanej przeszłości, musi zachowywać się tak, jak człowiek w trakcie wykopalisk”33. Walter Benjamin, Ausgraben und Erinnern (1932), w: tegoż, Gesammelte Schriften, t. IV, Suhrkamp Verlag, Frankfurt am Main 1991, s. 400. – pisał Walter Benjamin w krótkim, i nie publikowanym za życia, eseju Ausgraben und Erinnern z 1932 roku. Podobna obserwacja wydaje się stać u źródeł projektu Karoliny Grzywnowicz Chwasty, w ramach którego postanowiła ona przenieść do przestrzeni galeryjnej kawałek łąki pochodzącej z jednej z wysiedlonych po II wojnie światowej wiosek w południowo-wschodniej Polsce. Artystka nie tylko traktuje pamięć jako przestrzeń badań terenowych, ale dosłownie powraca do wyludnionych przez akcje przesiedleńcze przestrzeni, traktując je jako obszar wykopalisk. Właściwym medium badania przeszłości jest tutaj roślinność pozostawiona – po zniknięciu mieszkańców – samej sobie, a zarazem wciąż nosząca nieusuwalne znamiona ludzkiej historii.\nW swoim tekście Benjamin zauważył także, że praca nad pamięcią, rozumiana jako praca archeologiczna, powinna charakteryzować się uporczywym powracaniem do tych samych miejsc, figur, wątków. Doświadczenie przeszłości nie daje się bowiem nigdy sprowadzić do prostych par pojęciowych, takich jak pamięć/zapomnienie, obecność/nieobecność, centrum/margines, itd. To, co raz wspomniane – raz przypomniane – nie staje się przez to trwałym elementem tradycji, podobnie jak to, o czym ciągle się mówi wcale nie musi być faktycznie przyswojone. „Przede wszystkim nie należy bać się ciągłego powracania do tego samego materiału – rozsypywania go lub przekopywania, jak rozsypuje się lub przekopuje ziemię. Stany rzeczy nie są bowiem niczym więcej jak warstwami, które ujawniają swoje zasoby przede wszystkim temu, kto podejmuje wytężoną pracę poszukiwania”44. Tamże, s. 400.. Innymi słowy praca nad pamięcią musi opierać się na bliskiej znajomości z jej konkretnymi obszarami, ich materialną historią, lokalnym zróżnicowaniem i rozlicznymi zawirowaniami, które wpłynęły na jej obecny kształt. Tak jak dobra orientacja w terenie wymaga wieloletniej praktyki, tak też kontakt z przeszłością wymaga wcześniejszego treningu i umiejętności wykorzystania uwarunkowań terenu.\nTym, wokół czego krążą archeologiczne badania pamięci są dla Benjamina „obrazy, które – wyrwane ze wszystkich wcześniejszych powiązań – niczym kosztowności zalegają w skromnych izbach późniejszego spojrzenia niczym torsi w galerii kolekcjonera”55. Tamże, s. 400.. Za taki obraz można by uznać przeniesioną do galerii łąkę – wyrwaną z naturalnego kontekstu, ujawniającą w całkiem obcej przestrzeni swój osobliwy blask. Ale ten obraz nie świeciłby w ogóle, gdyby pojawił się w nowym kontekście jedynie dzięki gestowi wyłączenia i oddzielenia. Łąka ujawnia swoje sekrety dopiero wówczas, gdy zabierze ze sobą w nowe miejsce całość swoich powiązań, odniesień i znaczeń. Innymi słowy – gdy rosnące na niej rośliny wciąż będzie trzeba uważnie czytać, tak jak archeolog obserwuje powierzchnię ziemi, w której poszukuje utraconych przedmiotów.\n„To, co ujawnia konfiguracja i barwa korony, co zdradzają pozostałości pyłku albo świeżość słupka z pewnością nie może być adekwatnie wyrażone za pomocą języka; zarazem nieprzydatne jest tak częste pomijanie niewyrażalnej rzeczywistej obecności i odrzucanie jako absurdalnych wszelkich prób symbolicznej reprezentacji”66. Georges Bataille, Le langage des fleurs (1929), w: tegoż, Oeuvres complètes, t. I, Gallimard, Paris 1970, s. 173. – pisał Georges Bataille w swym eseju poświęconym „mowie kwiatów”, opublikowanym w redagowanym przez niego piśmie „Documents” w 1929 roku. Dodawał też: „Jeśli chodzi o kwiaty, w pierwszej kolejności wydaje się, że ich znaczenie symboliczne niekoniecznie odrywa się od ich funkcji”77. Tamże, s. 175.. Myśląc o znaczeniu kwiatów, należy więc brać pod uwagę zarazem ich symboliczne konotacje, jak i niesprowadzalne do nich jakości zmysłowe czy rzeczywiste oddziaływanie. W swych badaniach nad roślinnością Bieszczadów, które poprzedziły realizację Chwastów, Grzywnowicz skrupulatnie kataloguje różne powody, dla których na opuszczonych terenach wciąż można napotkać określone gatunki kwiatów, krzewów lub drzew. Na specjalnie stworzonej stronie internetowej gromadzącej wyniki tych studiów można przeczytać na przykład, że barwinek pospolity „symbolizował nieśmiertelność, dlatego też przyozdabiano nim koszyczki na Wielkanoc. Z tego samego powodu towarzyszył ceremoniom pogrzebowym i sadzony był na grobach. Niezamężne kobiety chowano do trumny w wianku z barwinka88. Cyt. za: http://chwasty.com/barwinek-pospolity/, dostęp z 14 sierpnia 2015 roku.. Równocześnie był nieodłącznym elementem ceremonii zaślubin: wchodził w skład wianka panny młodej, a przed weselem strojono chaty wieńcami plecionymi z barwinka”. Jego obecność może więc sugerować, że w danym miejscu znajdował się cmentarz, podobnie jak występowanie innej rośliny – kaliny koralowej. Z kolei na przykład narcyz trąbkowy wskazuje raczej na ogródek przy chacie, a śliwa tarnina na granice między posesjami, ponieważ używano jej jako żywopłotu.\nW archeologicznej perspektywie, w ramach której porusza się Grzywnowicz, symboliczne znaczenie roślin zostaje przemieszczone, skomplikowane, zyskując tym samym dodatkowy wymiar. Równie ważne jak to, co one znaczą lub znaczyły oraz do czego były potrzebne jest to, że wciąż tam są, trwają mimo że kulturowy kontekst znajdujący się u ich źródeł dawno odszedł w przeszłość. Symboliczny albo praktyczny sens jest jakby zrośnięty z historią, do jakiej dziś może dokopać się jedynie praca wspomnienia. Rośliny nie stanowią już bowiem części porządku społecznego, do jakiego niegdyś przynależały, lecz, mimo swego naturalnego funkcjonowania jego ślad. Żywe wykopalisko.\n„Bujny rozrost polnych kwiatów nie jest bowiem niczym innym jak tylko odwrotnością ludzkiej hekatomby zużytkowanej przez ten skrawek polskiej ziemi”99. Georges Didi-Huberman, Kora, przeł. Tomasz Swoboda, Wydawnictwo w podwórku, Gdańsk 2013, s. 76. – zauważył Georges Didi-Huberman spacerując po terenie dawnego obozu Auschwitz-Birkenau. Natrafił tam na miejsce, gdzie w trakcie wojny masowo grzebano zwłoki, a potem skremowane ludzkie szczątki. Owa dzika kolonia białych kwiatów wyrosła zatem dosłownie na popiołach. I świadczy o historii tego miejsca w nie mniejszym stopniu, niż zachowane resztki komór gazowych, baraki czy wieże strażnicze. Świadczy jednak inaczej. Są to przecież „chwasty”, słowo-klucz odsyłające do retoryki poprzedzającej eksterminację Żydów czy innych narodów lub grup społecznych, a także stanowiące element założeń stojących za akcjami przesiedleńczymi. Samoistnie powstałe kolonie kwiatów tworzą więc widomy znak, że natura sama upamiętnia tych, których w wyniku arbitralnych podziałów uznano za zbędnych i skazano na śmierć. Patrząc na pole porośnięte kwiatami, trudno nie dostrzec, że są one zarazem śladem obecności i nieobecności. Dlatego też wywołują niepokój. Tak jak w Brzezince białe kwiaty świadczą o nieobecności zgładzonych przez drażniący fakt realnej obecności ich popiołów w procesie biologicznego wzrostu, tak też obecność niektórych roślin na badanych przez Karolinę Grzywnowicz terenach wskazuje na trwałość nieobecnych już ludzkich praktyk. I rozsiewa pamięć o nich tak, jakby ich historia wcale się jeszcze nie skończyła.\nMyśląc o pamiętaniu jako o czymś bliskim pracy archeologicznej, siłą rzeczy dochodzi się również w pobliże poezji rozumianej jako archeologia języka, wytrwałe i czułe, niekiedy też bezwzględne, badanie jego materialnej i duchowej zawartości. „Poezja to pług, który rozorywa czas, wyrzucając na wierzch jego głębinowe warstwy, jego czarnoziem. Bywają wszakże takie epoki, gdy ludzkość, nie poprzestając na dniu dzisiejszym, tęskniąc do głębinowych warstw czasu, jak oracz pożąda odłogu dziejów”10.10. Osip Mandelsztam, Słowo i kultura (1921), w: tegoż, Nieograbiony i nierozgromiony. Wiersze i szkice, przeł. Adam Pomorski, Wydawnictwo Open, Warszawa 2011, s. 115. Nie można jednak – również w poezji – dokopać się dziś do skarbów języka nie przemierzając pochowanych w nim mogił, nie dostrzegając popiołów; nie da się wychodować kwiatów, nie dając wysiać się chwastom.\nGest Karoliny Grzywnowicz, jakkolwiek prosty czy wręcz prozaiczny, wydaje się zarazem na wskroś poetycki, bynajmniej nie dlatego, że wikła się w jakieś złożone artystyczne gry czy nadmiar kwiecistej ekspresji. Chodzi raczej o źródłowy sens metafory, oznaczającej przecież – etymologicznie – przeniesienie, przejście, przesunięcie. Każde wysiedlenie stanowi właściwie wielką metaforę, która przenosi całe kultury z jakiegoś miejsca, aby dokonać ich zgęszczenia w innym. Według tych dwóch mechanizmów – zgęszczenia i przemieszczenia, które Freud uznał za podstawę logiki marzenia sennego – działa również historia kultury. Pełno w niej nawarstwień i przesunięć, na których opiera się jej żywotność. Przymusowe przesiedlenie pozostawia jednak za sobą także pustkę i jałowość cierpień, które towarzyszyły jego realizacji. I pytanie o pamięć w tym kontekście, pytanie etyczne, które stawia sobie autorka Chwastów, jest w gruncie rzeczy pytaniem o to, jak włączyć owo cierpienie ponownie w obręb metafor, jak uczynić je częścią kultury mimo tego, a może właśnie dlatego, że zrodziło się w wyniku barbarzyństwa.\nPoetyckość tego projektu zaczyna się od wsłuchania w milczący protest ziemi, która każe trwać i rozwijać się – wbrew politycznym decyzjom – porzuconym roślinom. Działanie artystyczne, właściwe przeniesienie łąki w obręb galerii, poprzedza praca badawcza warunkująca sensowność prostego i pojedynczego gestu. Na styku archeologicznej pracy i artystycznej aktywności rodzi się coś, co można by nazwać przeciw-metaforami. Opierają się one bowiem na polemice z historycznymi przesiedleniami, owymi złymi metaforami, które osadzają się na żywym ciele historycznego doświadczenia naznaczając je niewypowiedzianą krzywdą. Przeciw-metafory są więc tutaj pracą przeciw historii. Zarazem jednak są przeciw-metaforami dlatego, że nie wyrażają się już w wyłącznie w języku – dlatego sama praca badawcza, bez dosłownego przemieszczenia łąki w ramy galerii, nie byłaby wystarczająca. Metafora ma tutaj sens jak najbardziej materialny, biologiczny, choć skrzy się różnymi znaczeniami, rozsiewa dyskursy roślin, zarazem odległe i wciąż nierozerwalnie zależne od historycznego dramatu.\nNie chodzi w Chwastach o żadną próbę anamnezy rozumianej jako próba powrotu, która ożywiałaby widmo kulturowej czy etnicznej czystości, jakiegoś złowrogiego raju sprzed pomiedzania języków i zwyczajów. W tym sensie nie ma mowy o odwróceniu tego, co się stało. Celem przeciw-metafor jest raczej wywołanie tektonicznych ruchów pamięci, wzruszenie ziemi po to, aby ukazać w niej zarówno prochy nieobecnych, jak i skarby natury trwającej przy swoim – a właściwie cudzym, bo ludzkim – zwyczaju. Wędrująca z obrzeży do centrum łąka przypomina więc trochę latający dywan, tyle tylko, że nie stanowi wykwitu jakieś magicznej mocy, ale owoc pracy pamięci, żmudnego i odważnego, choć zakodowanego w prostym i zdecydowanym geście, wydobywania z aktualnego pejzażu południowo-wschodniej Polski przeciw-metafor jego trudnej historii.\nTo przeniesienie kawałka łąki do przestrzeni miejskiej galerii można odczytać również nie tyle jako operację na przeszłości, ile próbę sprowokowania jakiejść innej aktualności, niż ta, w której wyludnione pejzaże skazane są jedynie na własną pracę. Taką inną nowoczesność, a więc inną teraźniejszość i przyszłość, wielkiego miasta, w której jest miejsce na wyrastające spod bruku chwasty przywołał w swych rozważaniach o poezji Mandelsztam. „Petersburg to zaiste najwyżej rozwinięte miasto świata. Nie koleją podziemną, nie drapaczem chmur mierzy się bieg współczesności – szybkość, ale dziarską trawką, która przebija spod miejskiego bruku. Nasza krew, nasz muzyka, nasza państwowość – wszystko to znajdzie kontynuację w czułym istnieniu nowej natury, natury-Psyche. W tym królestwie ducha bez człowieka każde drzewo będzie driadą, a każde zjawisko będzie odpowiadać o swojej metamorfozie”11.11. Tamże, s. 113.\nByć może więc najlepiej mówić jest o Chwastach odwołując się do języka poezji, szukając w nim odpowiedników naturalnych przeciw-metafor, analizowanych i rozwijanych przez Karolinę Grzywnowicz. Jednym z rozmówców tego projektu mógłby być Jerzy Ficowski – poeta pamięci o ludach wędrujących z własnej woli albo wysiedlanych pod przymusem, poeta opustoszałych w wyniku Shoah krajobrazów i porzuconych przedmiotów wznoszących lament w puste niebo. Wiersz Krajobraz pośmiertny odwołuje się wprawdzie bezpośrednio do pejzaży widzianych przez Żydów z pociągów wiozących ich w kierunku zagłady, ale sama tytułowa fraza może przywoływać przecież także miejsca porzucone przez wysiedlanych mieszkańców12.12. Por. Jerzy Ficowski, Krajobraz pośmiertny, w: tegoż, Wszystko to czego nie wiem, red. Piotr Sommer, Pogranicze, Sejny 1999, s. 78-79. Inny tekst, Z Połemkowszczyzny sytuuje się już znacznie bliżej kontekstów przywoływanych w Chwastach.\nw zaroślach podbiałów\nw chaszczach przetaczników\nw kopułach muszli\nu ich podciesi\npopi chór pieśń bohomolną\njak trzmielił tak trzmieli\nszedł tędy zawrócił\ndrogę przebiegł mu 13\n13. Jerzy Ficowski, Krajobraz pośmiertny, w: tegoż, Wszystko to czego nie wiem, dz. cyt., s. 173.\nCo prawda to fauna, a nie flora – jak u Karoliny Grzywnowicz – zaburza tutaj i niepokoi bieg „ospałego czasu”, ale efekt jest ten sam: to dziwna mieszanka pogodnej z pozoru natury i osobliwych resztek tradycji, dochodzącej do głosu w śpiewanym, już tylko przez trzmiele, religijnym „kyrielejson” czy w bezosobowym, bo do nikogo już nienależącym zabobonie. Nawet cerkiew nie jest już właściwie budynkiem, ale nazwą na to, co dzieje się między winniczkami a odwiedzanymi przez nie roślinami. Wiersze Ficowskiego pozwalają czytać te porzucone krajobrazy poza logiką „rywalizacji pamięci”, w którą często uwikłane są różne próby przywoływania minionych niesprawiedliwości. Dlatego Krajobraz wioskowy może mówić jednocześnie o bardzo różnych doświadczeniach, tak jakby dzieje uciśnionych same stanowiły już w nim wzajemnie splątane i trudne do rozdzielenia kłącze.\nwkoło ciszą się łąki\nbug na brzegu układa\nmuszelki i kości\nczasem rykoszet osy\nz łopianów wystrzeli\ntu kiedyś pochowano\njakichś albo nie tu\ni nie ma dziury w niebie\njako i na ziemi. 14\n14. Jerzy Ficowski, Krajobraz wioskowy, w: tegoż, Wszystko to czego nie wiem, dz. cyt., s. 141.\nJest jeszcze Pieśń o drzewach, w której pamięć w odpowiedniej chwili potrafi wzmóc się niczym wiatr targający liście i porwać wraz z nimi utarte metafory tradycji poetyckiej, puste i niezbędne jak pozostawione nagle domowe sprzęty oplecione wraz z upływem czasu bujną roślinnością.\nTrwa obrządek sakralny na porębie puszczy\nw motylach lotnych zalotnych parzyście\nw kamieniu cierpliwym\ni w igliwiu mrówczym\nw kręgu kultowym borowika śpi\nTu drzew już nie ma\ni są jeszcze drzewa\nleci z nich liście\nbędą póki my\nciche grusze i\ntych brzóz kilka\nZrywa się pamięć\nszumi w nich i skrzypi\nna tej porębie z nagrobkami pni\njest taka chwilka 15\n15. Jerzy Ficowski, Pieśń o drzewach, w: tegoż, Wszystko to czego nie wiem, dz. cyt., s. 99.\nFicowski patrzy na znajome krajobrazy jak na zwały gruzów, tym dziwniejsze, że wciąż bardzo żywotne, wciąż zdolne do odprawiania swych odwiecznych rytuałów. Nie chce on jednak głosić pochwały wiecznie odradzającej się natury, ale pokazać jej pracę tak, jakby była nieodłączna od zadanej mu, jako świadkowi, pracy „odczytania popiołów”. W jednym z jego najbardziej znanych wierszy ten czysto ludzki rytuał kończy się ponownym wyjściem na pustynię, gdzie członkowie okaleczonego narodu wybranego „będą pod sochaczewem swoje gwiazdy siać”16. 16. Jerzy Ficowski, Odczytanie popiołów, w: tegoż, Wszystko to czego nie wiem, dz. cyt., s. 77. Karolina Grzywnowicz w swoim projekcie wydaje się organizować podobny rytuał, którego stawką jest coś, co można by nazwać „odczytaniem chwastów”. Tak jak praca pamięci u Ficowskiego – oraz podobnie do odczytania marzeń sennych (Traumdeutung) Freuda – jej działalność skupiona jest na nawarstwieniach dziejów kultury i działań natury oraz przemieszczeniach pamięci wyrastającej z ich wzajemnych relacji.\nProjekt ten może znaleźć także rozmówcę w innym poecie trudnej pamięci, która nie boi się wywracać do góry nogami warstw języka. To Paul Celan, który w swej młodości napisał nawet wiersz pod tytułem Aschenkraut, co można by przetłumaczyć jako Popielate ziele albo nawet Chwast z popiołu. W jednym ze swych ważniejszych utworów, poemacie zatytułowanym Ucieśnienie, przywołuje on pośmiertny krajobraz, który wypełnia „trawa rozproszona pisemnie”17.17. Paul Celan, Ucieśnienie, przeł. Witold Wirpsza, w: tegoż, Utwory wybrane, red. Ryszard Krynicki, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1998, s. 109. Pisanie o niej jest tu zarazem jej przeczesywaniem, rozchylaniem zarośli w poszukiwaniu ukrytych szczątków ofiar, jak i – być może – próbą przekopania języka w poszukiwaniu odpowiednich słów na nazwanie pustki pozostawionej przez tych, którzy odeszli. To nieokreślone miejsce archeologicznych poszukiwań nawiedzają więc ciągle słowa, niosąc w sobie swoją fatalną kondycję.\nPrzyszło słowo, szło,\nszło skroś noc,\nPopiół, popiół 18\n18. Tamże, s. 111.\nW Chwastach Karoliny Grzywnowicz rośliny wciąż trzymają się przy życiu, nie ma mowy o ich spopieleniu. Im bardziej się jednak rozrastają, im bardziej dynamicznie opanowują pozostawioną im przestrzeń, tym silniej wskazują na kulturową katastrofę, jakiej są śladami. Są jak zasiane popioły, które, wbrew historii i wbrew naturze, wyrosły ponad ziemię. W Południku, swym poetyckim credo, mowie wygłoszonej z okazji otrzymania Nagrody Georga Büchnera, Paul Celan wspomina bohatera jednego z opowiadań patrona nagrody, który „czasem tylko odczuwał przykrość, ponieważ nie potrafił chodzić na głowie”. Opatruje te słowa dobitnym komentarzem: „Kto chodzi na głowie, moi Państwo – kto chodzi na głowie, ten ma pod sobą niebo jako otchłań”19.19. Paul Celan, Południk. Mowa z okazji otrzymania Nagrody Georga Buchnera, przeł. Andrzej Kopacki, „Literatura na Świecie”, nr 1-2/2010, s. 20. To prawda. Ale ten kto chodzi na głowie ma też przed oczami polne kwiaty niczym gwiazdy rozsiane na firmamencie. I te gwiazdy, jaśniejące niczym odczytany popiół, mogą jeszcze niekiedy oświecić teraźniejszość, a nawet – kto wie – wskazać drogę ku jakiejś nowej, choćby odrobinę lepszej, ziemi.


El. MŚ 2022. Losowanie baraży. Potencjalni rywale Polaków - tvp.info\nAP, kf 26.11.2021, 12:37 | aktualizacja: 13:19\nSzwedzi, Portugalczycy czy Włosi - to tylko jedni z potencjalnych rywali Polaków w barażach (fot. Getty Images)\nJuż w piątkowe popołudnie Polacy poznają rywali w walce o awans na mistrzostwa świata. Wśród potencjalnych przeciwników nie brakuje europejskich potęg: Portugalczyków czy Włochów, ale są też choćby znacznie słabsi Walijczycy i Rosjanie. Czy los się do nas uśmiechnie? Losowanie o godz. 16:30 w TVP Sport.\nŻal wspominać, ale – dla porządku – przeżyjmy to jeszcze raz: po wygranej z Andorą (4:1), Polacy mieli do rozegrania jeszcze jeden mecz fazy grupowej eliminacji. U siebie, z Węgrami, wystarczyłby remis, by cieszyć się z cennego rozstawienia w barażach. Paulo Sousa widział tę sprawę inaczej. Dał odpocząć Robertowi Lewandowskiemu (z medialnej przepychanki wynika, że panowie uzgodnili „dzień wolny” znacznie wcześniej) i zagrożonemu pauzą Kamilowi Glikowi, a na ławce posadził m.in. Piotra Zielińskiego.\nPolacy na Narodowym przegrali (po raz pierwszy od 7 lat) i zamiast Austrii, Macedonii Północnej czy Czechów, wśród naszych potencjalnych są m.in. Portugalczycy, Włosi, Szwedzi...\nŁatwo nie będzie, ale nie można spuszczać głów. Jedno jest pewne: by awansować na mundial, trzeba wygrać dwa mecze. Pierwszy na wyjeździe, ale – jeśli szczęście dopisze – być może drugi uda się rozegrać w domu. Z kim? Wszystko okaże się już w piątkowe popołudnie w Zurychu.\nW pierwszej fazie baraży, zaplanowanej na 24 marca 2022 roku (czwartek), Polaków czeka wycieczka do jednego z poniższych krajów:\nJeśli wygramy, w drugiej fazie rozstawienia już nie obowiązują, losowani będą więc też gospodarze meczów. Teoretycznie możemy więc zagrać stosunkowo „łatwe” starcie z Walią w Cardiff, by kilka dni później (29 marca) spotkać się z Czechami, Macedonią Północną czy Turcją. To scenariusz optymistyczny. Możemy też jednak zagrać z Portugalią w Lizbonie, a – w razie sensacyjnego awansu – po chwili szykować się do boju z Włochami na San Siro.\nNie ma co wróżyć z fusów, warto natomiast bliżej przyjrzeć się potencjalnym rywalom Polaków w pierwszej części fazy barażowej.\nPodobnie jak w przypadku Roberta Lewandowskiego, tak i dla Cristiano Ronaldo mundial w Katarze może być ostatnim w karierze. Nic dziwnego, że Portugalczyk ciskał czym popadło i klął pod nosem, gdy jego koledzy w ostatnich sekundach wypuścili remis w grupowym starciu z Serbią.\nNapastnik Manchesteru United wyzywać powinien jednak przede wszystkim... władze krajowej federacji. Fernando Santos, owszem, zdobył z zespołem mistrzostwo Europy w 2016 roku, wygrał też pierwszą Ligę Narodów, ale trudno nie odnieść wrażenia, że doświadczony szkoleniowiec zwyczajnie marnuje wielki potencjał Portugalczyków. W ofensywie wirtuozów mają tyle, że mogliby wspomóc jeszcze kilka reprezentacji. Rzućmy okiem: Bernardo Silva, Bruno Fernandes, Joao Moutinho, Diogo Jota, Joao Felix, Ruben Neves, Andre Silva, Renato Sanches, Raphael Guerreiro, Joao Cancelo, wspomniany wcześniej Ronaldo...\nZamiast czarować i porywać, za Santosa Portugalczycy grają do bólu wręcz kunktatorsko, męcząc nawet własnych kibiców. Wymęczone wygrane z Irlandią, remis i porażka z Serbami – nie wyglądały dobrze, ani na papierze, ani dla oglądających te spotkania. A przecież wcześniej był jeszcze nieudany mundial...\nPodobnie jak w Polsce, również na Półwyspie Iberyjskim trwa dyskusja: czy selekcjonera zostawić na stanowisku nawet w przypadku wygranych baraży? Przekonanych jest coraz mniej, choć trudno podejrzewać, by doszło do tak radykalnych posunięć. Pamiętać warto jednak, że choć w teorii Portugalczycy są szalenie mocni, w ich grze jest sporo mankamentów. Faworytami tej ewentualnej potyczki oczywiście nie będziemy, ale głów spuszczać nie warto.\nBilans Polaków z Portugalczykami:\n3 zwycięstwa, 4 remisy, 6 porażek, bramki: 16:23\nTrzeba to jasno powiedzieć: nie Portugalczycy, lecz właśnie Włosi są najtrudniejszym możliwym rywalem. W przeciwieństwie do ekipy Sousy, u Manciniego dominuje polot, ofensywa, ataki od pierwszej do ostatniej minuty. Wszyscy pamiętają, gdy nieco ponad rok temu pokonali nas 2:0, a Robert Lewandowski przez kilka sekund milczał w rozmowie z reporterem TVP Sport...\nWielu twierdzi, że to tamten wywiad „zwolnił” Jerzego Brzęczka z funkcji selekcjonera. Faktem jest, że Mancini w 90 minut obnażył wszelkie słabości Polaków i... nie zawaha się zrobić tego ponownie.\nŻe grają w barażach, to wyłącznie ich wina. W listopadzie zremisowali zarówno ze Szwajcarią (1:1), jak i Irlandią Północną (0:0), przez 180 minut bijąc głową w mur. Żadnego z ośmiu meczów w eliminacjach nie przegrali, stracili zaledwie dwa gole, ale zdarzył im się też np. bezbramkowy remis z Bułgarią u siebie.\nBonucci, Chiellini czy Donnarumma gwarantują spokój z tyłu, ale ofensywa pełna jest uniesień i upadków. Chiesa, Insigne czy Berardi miewają mecze wspaniałe – co pokazali podczas niedawnych mistrzostw Europy, ale bywa też, że gasną, wikłają się w bezsensowne dryblingi, frustrując siebie i kolegów. Nie są to (jeszcze?) gwiazdy światowego formatu, więc przy odpowiednim nastawieniu na pewno można próbować ich zaskoczyć. Najlepiej byłoby jednak Włochów, po prostu, w barażach uniknąć. Lepiej nie ryzykować.\nBilans Polaków z Włochami:\n3 zwycięstwa, 7 remisów, 8 porażek, bramki: 10:23\nZlatan Ibrahimović żyje i ma się dobrze, ale czy to wciąż największa gwiazda reprezentacji Szwecji? Na pewno z największym ego...\nMarcowy powrót do kadry 40-letni napastnik nazwał „powrotem Króla”, ale że i monarchów nie omijają kontuzje, mistrzostwa Europy musiał oglądać z domu. A jeśli oglądał uważnie, to wie, że Szwedzi i bez niego uporali się z Polakami, odzierając nas z marzeń o awansie do fazy pucharowej.\nWalkę o bilet do Kataru zespół Trzech Koron przegrał na ostatniej prostej z Hiszpanami – żaden wstyd, biorąc pod uwagę jak dysponowani są ostatnio piłkarze Luisa Enrique.\nNazwisko „Ibry” wciąż przyciąga, ale Szwedzi są do bólu solidni na niemal każdej pozycji: Lindelof, Ekdal, Isak, Forsberg czy Kulusevski to nie są może postaci z pierwszych stron gazet, ale na pewno ważni, groźni piłkarze. Trudno strzelić im gola, choć wyjazdowe porażki z Gruzją (0:2) i Grecją (1:2) potwierdziły, że u siebie są zdecydowanie innym zespołem niż poza domem. Niestety: jeśli przyjdzie nam grać właśnie z nimi, trafimy na grunt, na którym czują się bardzo bezpiecznie. Na potwierdzenie liczby: cztery mecze eliminacji na własnym stadionie, cztery zwycięstwa, w tym m.in. z Hiszpanią. Będzie szalenie trudno.\nBilans Polaków ze Szwedami:\n8 zwycięstw, 4 remisy, 15 porażek, bramki: 39:59\nSzkoci kojarzą się z twardą, momentami brutalną piłką, „wyspiarską”, z wyrośniętymi środkowymi obrońcami, napastnikiem postury Romelu Lukaku, deszczem, błotem po kostki i pięćdziesięcioma wślizgami na mecz. Te czasy jednak minęły. Choć wciąż trudno podejrzewać ich o wirtuozerię, na pewno przy okazji ewentualnego starcia na Hampden Park nie możemy liczyć na „młóckę” z Jackiem Góralskim, Kamilem Glikiem i Grzegorzem Krychowiakiem w rolach głównych.\nPrym w reprezentacji wiodą gracze znani z czołowych angielskich klubów: rewelacyjny boczny obrońca Andrew Robertson (Liverpool), Scott McTominay (Manchester United) czy Che Thomas – kolega Jana Bednarka z bloku defensywnego Southampton.\nSzkoci są wybiegani, silni, a pod wodzą Steve’a Clarke’a także bardzo zdyscyplinowani taktycznie. Na zakończonych niedawno mistrzostwach Europy się co prawda nie popisali, wywalczyli zaledwie punkt, ale za to z... późniejszymi wicemistrzami – Anglią. Potencjał jest, umiejętności są, a w gorącym Glasgow nikomu nie gra się łatwo. Zwłaszcza po tym hymnie...\nZa Clarke’a Szkoci przegrali tam tylko raz.\nBilans Polaków ze Szkotami:\n1 zwycięstwo, 4 remisy, 1 porażka, bramki: 8:8\nPrzez długie lata kibice od Malagi po Sztokholm żałowali biednego Ryana Giggsa, który błyszczał w Manchesterze United, dawał z siebie wszystko w reprezentacji, ale kolegów miał tak mizernych, że nigdy nie udało mu się nawet zagrać na dużym turnieju. Gdy Giggs skończył karierę, coś jednak ruszyło, a na Euro 2016 Walijczycy zachwycili świat. Garetha Bale’a noszono na rękach, a polscy kibice zastanawiali się „co by było, gdyby...” w ćwierćfinale Błaszczykowski nie spudłował karnego, a w półfinale trafilibyśmy właśnie na Walijczyków. Czy mielibyśmy medal mistrzostw Europy? Tego się nie dowiemy.\nMożemy się za to dowiedzieć, jak wypadniemy na ich tle prawie sześć lat później. I... chcielibyśmy się dowiedzieć. Walia awansowała co prawda do 1/8 finału Euro kilka miesięcy temu, wciąż gra tam kilku piłkarzy wysokiej klasy, ale na tle Portugalczyków, Włochów czy nawet Szwedów wypadają dość blado.\nNajwiększą gwiazdą jest prawdopodobnie Daniel James z Leeds United, wysokie aspiracje ma też Harry Wilson z Fulham. Gdzie im jednak do Lewandowskiego czy nawet Zielińskiego i Szczęsnego? W grupie eliminacyjnej wyprzedzili Czechów, potrafili też urwać punkt Belgom – tyle że Czerwone Diabły w ostatniej kolejce nie grały już o nic, a dla Walii był to mecz o „być albo nie być” wśród rozstawionych. Co ważne: Wyspiarze to jedyny z potencjalnych rywali w barażach, z którym Polacy mają korzystny bilans.\nBilans Polaków z Walijczykami:\n5 zwycięstw, 2 remisy, 1 porażka\nPod wieloma względami to wręcz wymarzony rywal. Kibice już wizualizują sobie podróż do Moskwy, starcie o „być albo nie być”, ekscytujący bój i wielki rewanż za Euro 2012. I choć historycznie Rosjanie nam nie leżą, zespół Walerego Karpina wydaje się najsłabszym z potencjalnych rywali.\nPo mundialu w 2018 roku, gdzie Sborna, prowadzona przez Stanisława Czerczesowa, była jedną z największych sensacji, coś w tej drużynie siadło. Najlepszy przykład: ostatnie mistrzostwa Europy. Skromna wygrana z Finlandią, poza tym fatalne występy z Danią czy Belgią, ostatnie miejsce w grupie i szybki koniec marzeń o sukcesie.\nZmiana na stanowisku selekcjonera nie pomogła: Karpin ma co prawda pięć wygranych, jeden remis i tylko jedną porażkę, ale w pokonanym polu zostawiał dotąd Cypryjczyków (dwa razy), Maltańczyków, Słowację i Słowenię. Rywali co najwyżej niezłych, ale bez przesady.\nPomimo przeciętnej dyspozycji, Rosjanie do końca mogli marzyć o bezpośrednim awansie na mundial. Wystarczyło tylko wygrać lub zremisować w Zagrzebiu z Chorwatami. Natura przyszła Sbornej z pomocą: rzęsisty deszcz przez cały czas zalewał boisko, piłka stawała w kałużach, uniemożliwiając Modriciowi i spółce techniczne granie. Decydującego gola Rosjanie strzelili sobie sami: Kudriaszow niefortunnie interweniował po dośrodkowaniu z lewego skrzydła, niwecząc 83 minuty ciężkiej pracy całego zespołu w defensywie.\nPolacy z Rosjanami grali bardzo niedawno, bo tuż przed mistrzostwami Europy. To wtedy kibiców nad Wisłą olśnił Jakub Świerczok, który udanym występem zapracował na powołanie na Euro.\nNie mamy nic przeciwko, by i ewentualny marcowy mecz wykreował podobnego bohatera.\nEl. MŚ 2022. Losowanie baraży [szczegóły transmisji na żywo]\nKiedy: piątek, 26 listopada, 17:00\nTransmisja: od 16:30 TVP Sport, TVPSPORT.PL, aplikacja mobilna, Smart TV\nKto skomentuje: Piotr Sobczyński, Jacek Laskowski\nGoście: Robert Podoliński, Marcin Dorna\nReporterzy: Marcin Wojtasik, Maciej Barszczak, Kacper Tomczyk, Mariusz Jankowski, Radosław Przybysz\n#baraże #reprezentacja Polski #Polska #mistrzostwa świata 2022 #reprezentacja Polski w piłce nożnej #losowanie baraży\nPolska wygrała w Bratysławie z Białorusią. zobacz więcej\nnie. 23:16\t|Informacje sportowe\nSuperpuchar Hiszpanii. Triumf Realu Madryt w finale\nCztery dni wcześniej wyeliminowali w półfinale po dogrywce Barcelonę. zobacz więcej\nnie. 22:52\t|Informacje sportowe


Księga gości – u Bartka\n9 komentarzy do “Księga gości”\n12 czerwca 2010 o 12:15\nCisza i spokój – miejsce warte odwiedzenia. Dziękuję za miła atmosferę i do zobaczenia już wkrótce. Pozdrawiam\nŁowisko pierwsza klasa. Cisza i spokój. Można odpocząc i pozbierać myśli. Ryby brały:)\nSmażalnia – marzenie:) Rybka smakowała, palce lizać:) Dziękuję za miła obsługę.\n22 września 2010 o 08:40\nSuper miejsce na weekendowe piwko i wędzoną rybę. Uwielbiam jeżdzić rowerem na trasie Milicz – Ruda Milicka – Nowy Zamek – Godnowa – Milicz. U Bartka odpoczywam i zbieram siły na dalszą jazdę:) Do zobaczenia.\nIreneusz G. mówi:\n4 grudnia 2010 o 12:07\nBardzo gorąco polecam to miejsce, rybki pierwsza klasa (goloneczka szefa też smakowita), same frykasy, łowisko super, rybki duże i udało mi się upolować karpia 4,2kg. Spokojna okolica, domowa atmosfera… Z pewnością nie była to moja pierwsza i ostatnia wizyta, na pewno będę częściej tutaj zaglądał.\n12 grudnia 2010 o 07:48\nZ dala od zgiełku, cisza i spokój, zawsze świeża rybka. Pierwsza klasa, polecam!\n3 stycznia 2011 o 17:12\nPolecam smażoną rybkę. Pierwsze miejsce w okolicy Milicza z dobrze podaną, smaczną rybką. Obsługa super, gratulacje. Marcin z Rodziną.\nJan Przewoźny mówi:\n31 stycznia 2011 o 00:31\nSmażalnia ryb z prawdziwego zdarzenia!\nDobrze podana ryba, miła obsługa, a co najważniejsze – cisza i spokój. U Bartka to miejsce, gdzie można miło i przyjemnie spędzić czas. Popołudnia przy smażonej rybce pozwalają zapomnieć o codziennym zgiełku i pośpiechu. Polecam wszystkim tę nietypową smażalnię ryb, zresztą jedyna w okolicy Milicza. Jan Przewoźny.\nPolecam, rybka super, piwko zimne, wędkowanie przyjemne.\nZapraszamy Państwa serdecznie codziennie przez cały rok:\nPon. : 13.00 – 20.00\nWt.-Czw. : 12.00-20.00\n(Łowisko w sezonie\nsob – niedz. od godz. 6.00)\ntel: 504 192 870\nNowy Zamek - Średzina\nu Bartka All rights reserved.\tMotyw Colorlib Działa na WordPress


Battlefield 4 w 900p na PlayStation 4 i 720p na Xboksie One - porównanie | GRYOnline.pl\nWiadomość gry 29 października 2013, 13:12\nNa forum NeoGAF zebrano informacje z serwisów VideoGamer oraz Eurogamer na temat poziomu oprawy graficznej w grze Battlefield 4 na konsolach nowej generacji. Wygląda na to, że wersja na PlayStation 4 przewyższa tę dedykowaną Xboksowi One. Żadna z nich nie działa jednak natywnie w rozdzielczości 1080p, tak jak początkowo zapowiadano.\nRedaktorzy wybranych serwisów mieli okazję zapoznać się z grą na konsolach nowej generacji, dzięki czemu w sieci pojawiły się pierwsze filmy porównujące poszczególne wersje. Jak donosi Eurogamer, Battlefield 4 na Xboksie One działa w rozdzielczości 1280x720 pikseli, podczas gdy edycja na PlayStation 4 może pochwalić się wynikiem 1600x900. To wciąż jednak wyniki odbiegające od obietnic osiągnięcia na obu konsolach rozdzielczości 1920x1080.\nRedakcje Eurogamera i VideoGamera chwalą studio EA DICE za zachowanie płynnej animacji 60 klatek na sekundę na PlayStation 4 oraz Xboksie One. Poniższe porównanie wideo serwisu Digital Foundry wykazuje, że zdarzają się nieznaczne spadki w trakcie efektownych wybuchów lub gdy na ekranie dużo się dzieje, ale przeciętny gracz nie zwróci na nie szczególnej uwagi.\nWe wszelkich porównaniach zwraca się uwagę na fakt, że wersja na PlayStation 4 przewyższa tę na Xboksa One. Najlepiej widać to w kwestii rozdzielczości, ale także w płynności animacji, gdzie ewentualne spadki liczby klatek na sekundę są szybciej niwelowane na PlayStation 4 niż na Xboksie One. Dla wielu osób największym zawodem może być jednak fakt, że twórcom nie udało się dotrzymać obietnicy dostarczenia na konsolach gry działającej w rozdzielczości 1920x1080. Wygląda na to, że ta przyjemność będzie zarezerwowana tylko posiadaczy odpowiednio mocnych pecetów.\nWszystkie filmy i screeny porównawcze zebrane na forum NeoGAF\nBattlefield 4 na PlayStation 4 / źródło: forum NeoGAF\nBattlefield 4 na Xboksie One / źródło: forum NeoGAF\ngryEA DICE EA / Electronic Arts porównanie grafika strzelanki FPP (FPS) porównanie graficzne PS4XONE


Dość aktywnie wśród moich znajomych śledzę aktywność dotyczącą polubień ciekawych stron, zwłaszcza tych dotyczących restauracji. Tak się złożyło, że kiedyś przypadkowo polubiłam Hanza Cafe w Toruniu (Piekary 28). Chyba wiecie, co się działo, gdy dowiedziałam się, że znajduje się ona w Toruniu?\nMuzeum Ratuszowe w Toruniu\nNiewątpliwym plusem tego miejsca jest to, że znajduje się naprawdę blisko naszego punktu docelowego, dlatego postanowiłyśmy wybrać się tam z Mamą Ka. Menu zostało wypisane na specjalnej tablicy, dość ciekawe rozwiązanie. Pojawiłyśmy się tam ok.17 i okazało się, że został już jedynie Piernik przekładany marmoladą, na który się skusiłam. Zeszłyśmy na dół, gdzie znajduje się sala przygotowana dla gości.\nJak możecie zauważyć na zdjęciach, znajdują się tam dwa rodzaje krzeseł. Z pewnym wahaniem zajęłyśmy miejsce na tych składanych. Co prawda, do końca wizyty obawiałam się, że jednak może nie wytrzymać mojego ciężaru 😛 Jednak spokojnie, w sali znajdują się również drewniane krzesła, na których także można usiąść. Niewątpliwie na uwagę zasługują przepiękne obrazy, które zdobią całe pomieszczenie. Na terenie Hanza Cafe w Toruniu znajduje się bezpłatny dostęp do WiFi.\nW lokalu odbywa się mnóstwo spotkań biznesowych z naprawdę różnych kategorii, więc warto się tam wybrać i uważnie śledzić profil restauracji na Facebooku. Miałyśmy okazję brać w kilku z nich udział – jedne były ciekawsze, inne – mniej, jednak ryzyko jest wliczone w cenę. Niemniej, na tego typu prelekcjach zawsze można dowiedzieć się czegoś nowego, czy poznać nowe osoby. Czas spędzony na tego typu wydarzeniach nie powinien być uznany za stracony.


W stolicy Polski - Warszawie - Historia - Opracowania.pl\nNajważniejsze wydarzenia w historii Warszawy:\nXIII wiek - na terenie dzisiejszej Warszawy istniało kilka grodów (nazwa miasta wzięła się prawdopodobnie od nazwy wsi Warszowa lub imienia Warsz),\nXV wiek - Warszawa stała się siedzibą książąt mazowieckich,\nXVI wiek, 1596 rok - przeniesienie do Warszawy stolicy z Krakowa przez Zygmunta III Wazę,\nXX wiek, lata 1939 i 1944 - ogromne zniszczenia miasta w wyniku nalotów niemieckich i walk powstańczych (powstanie warszawskie).\nWspółczesna Warszawa jest największym miastem w Polsce. Mieszczą się tu urzędy centralne, których działanie rozciąga się na cały obszar państwa. Są to: Sejm, Urząd Rady Ministrów, Pałac Prezydencki.\nStolica jest centrum ekonomicznym, naukowym i kulturalnym Polski. W mieście działa wiele zakładów przemysłowych, banków, urzędów, biur, uczelni, teatrów i kin. W Warszawie funkcjonuje kolej podziemna, czyli metro. Najczęściej zwiedzanymi przez turystów zabytkami są:\n- Łazienki Królewskie,\n- cmentarz na Powązkach.\nPogłębiaj wiedzę w temacie: W stolicy Polski - Warszawie


Bardziej jędrne i seksowne ciało - 5 trików - Pielęgnacja ciała - Polki.pl\nBardziej jędrne i seksowne ciało - 5 trików\nLast minute przed sylwestrową imprezą!\nMałgorzata Machnicka / 31.12.2015 06:30\nSylwester już dzisiaj! Ciągle masz wątpliwości, czy Twoje ciało wygląda idealnie? Spokojnie, zdążysz jeszcze odpowiednio o nie zadbać. Podpowiadamy jak w ekspresowym tempie sprawić, że będzie wyglądało jędrniej i seksowniej!\n5 trików na bardziej jędrne i seksowne ciało:\nZacznij od porządnego peelingu - przyda Ci się nie tylko gruboziarnisty kosmetyk złuszczający, ale również rękawica lub gąbka - wykonując okrężne masaże usuniesz martwy naskórek, przez co ciało będzie wyglądało na o wiele bardziej gładkie i jędrne. Hitem jest również szczotkowanie ciała na sucho, które przynosi spektakularne efekty!\nNie zapomnij o prysznicu pobudzającym krążenie - zimny i ciepły na zmianę - błyskawicznie potrafi poprawić kondycję skóry!\nTeraz czas na trochę promieni słonecznych w tubce - jeśli nie jesteś zwolenniczką solarium i wiecznie zapominasz o regularnym smarowaniu ciała balsamem brązującym mamy coś dla Ciebie - ekspresowe samoopalacze w piance, po zastosowaniu których opalenizna widoczna jest już po godzinie! Ich aplikacja jest bardzo prosta - są mocno napigmentowane przez co od razu po nałożeniu można skorygować małe niedociągnięcia.\nPora na nawilżanie - od nałożenia samoopalacza powinno minąć 2 godziny. Polecamy olejki ze złotymi drobinkami np. Eisenberg czy Nuxe - drobinki odbijają światło i sprawiają, że skóra wygląda bardziej apetycznie.\nNaszym odkryciem tego roku jest krem z 24-karatowym złotem - koniecznie podkreślcie nim dekolt i ramiona!\n3 triki odmładzające\n4 gadżety do włosów, których nie znasz!\nTagi: piękna cera, pielęgnacja ciała, jędrne ciało


Kampania wyborcza z obwodnicą w tle? | Gazeta Internetowa "wachock.info"\n← Posłanka PO na sesji RM w Wąchocku mówiła o obwodnicy\nPrezydent Starachowic zatrzymany przez CBA →\nOpublikowane 28 sierpnia 2011 23:22 w kategorii: AKTUALNOŚCI, Co piszą inni?, Komentarze "Kroniki..."\nGdy powstawał tekst o wystąpieniu Marzeny Okły- Drewnowicz na sesji Rady Miejskiej w Wąchocku, portal wachock.info nie miał pojęcia, że w piątek kilkadziesiąt minut przed sesją miało miejsce wydarzenie medialne. Odbyła się w Wąchocku konferencja prasowa pod szyldem Platformy Obywatelskiej w sprawie obwodnicy Wąchocka. Kronika Wąchocka, jako nieliczące dla władzy i pani poseł medium ( nad czym nie ubolewamy) nie zostało o konferencji poinformowane, nie mówiąc już o zaproszeniu na konferencję. O konferencji wspominają serwisy Echa Dnia i TVP. Telewizja kielecka nadała informację o budowie obwodnicy Wąchocka w głównym wydaniu Informacji. Na zdjęciach z materiału widzimy w telewizji różne twarze. Czyżby strach, że padłyby kłopotliwe pytania. Kronika zadaje tylko jedno zasadnicze. W jaki sposób zagwarantowane na obwodnicę pieniądze zostały przeniesione na inne inwestycje. Oto link do materiału TVP Kielce: http://www.tvp.pl/kielce/informacyjne/informacje/wideo/26082011-godz-1830/5166208 .\nJuż w pierwszych minutach newsa TVP Kielce można zauważyć, że bohaterowie konferencji nie mają nic nowego do powiedzenia, a raczej mają do powiedzenia to, że z tego co mówili w marcu na konferencji w Ratajach już nic nie jest aktualne.\nPani poseł M. Okła Drewnowicz wzywa posłów PiS, by podjęli działania, a nie wykorzystywali sprawy obwodnicy do kampanii wyborczej.\nGdy obserwuje się działania posłanki Okły – Drewnowicz pozostaje wrażenie, że kampania wyborcza rozgrywa się właśnie teraz w jej wydaniu. Żadnych konkretów. W niedzielnym wydaniu internetowym Echa Dnia czytamy, że posłanka Okła – Drewnowicz obiecuje obwodnicę do końca 2015 roku. Tego akurat pani poseł nie musi obiecywać, gdyż albo nie wie, albo nie chce wiedzieć, że w 2010 roku wszystkie znaki na niebie i ziemi wskazywały, że budowa rozpocznie się jesienią 2010 roku. Kto i dlaczego zabrał pieniądze przeznaczone na obwodnicę wie tylko rząd PO. Tego, że obwodnica powstanie do 2015 roku poseł Drewnowicz nie musi obiecywać, gdyż i bez jej obietnic inwestycja powinna być zrealizowana. Do tej pory zainwestowano pieniądze w opłacenie projektów i ekspertyz. Wojewoda wydała już zezwolenie na budowę.\nW najnowszych informacjach próbuje się zrzucić winę na mieszkańca Wąchocka, którego odwołanie od decyzji wojewody ma rzutować na całość inwestycji. Na tę manipulację łapią się dziennikarze mediów. Wspomniane odwołanie w żaden sposób nie wpływa na rozpoczęcie budowy. Nie po to uchwalono specustawę, by protesty były przyczyną opóźniania inwestycji. Wygląda na to, że szuka się kozła ofiarnego. TVP Kielce poinformowało, że to odowłanie mieszkanki wąchocka opóźnia rozpoczęcie budowy. Szkoda że nie podano dokładnego adresu, wówczas publiczny lincz wydaje się tylko formalnością. Na szczęście burmistrz Jarosław Samela wskazuje, że odwoływac się jest prawem każdego obywatela.\nByła to kolejna konferencja prasowa, na której nie ma pytań dziennikarzy. Odnotowane są tylko wypowiedzi. Echo Dnia dodało od siebie, że w sprawie obwodnicy u premiera Donalda Tuska interweniowali parlamentarzyści Prawa i Sprawiedliwości. Wśród nich jest poseł Krzysztof Lipiec ze Starachowic.\nInteresujące że poseł M. Okła Drewnowicz na konferencji mówiła o kłopotach finansowych na autostradzie A2, natomiast kilkadziesiąt minut później, podczas wystąpienia na sesji Rady Miejskiej w Wąchocku o czekaniu na rozliczenie S8. Nadal niewyjaśnione jest pytanie dlaczego pieniądze (130 milionów zł) zagwarantowane na budowę GP 42 jeszcze pod koniec ub. roku, nagle znikły. Obietnica ukończenia budowy do końca 2015 roku nie jest żadnym sukcesem ani poseł Marzeny Okły Drewnowicz, ani wtórującemu w jej w wypowiedziach burmistrza Wąchocka. Przypomnijmy, że 21 marca br, podczas konferencji prasowej ten sam skład uczestników konferencji mówił, że prace ruszą pod koniec 2011 roku. Budowa 12 kilometrowego odcinka dwujezdniowej drogi to przeciętnie 24 miesiące prac. Tyle mniej więcej zajęła budowa budowa S7 na odcinku Skarżysko – Kielce. Podawany termin 2015 rok w kontekście sukcesu świadczy o braku orientowania się w inwestycjach drogowych.\nPrzypomnijmy, że rozliczenie wszystkich projektów z programu Rozwój Polski Wschodniej musi być rozliczona do 2015 roku. Rozliczona, ale nie oznacza to, że nie trzeba realizowac projektu wcześniej. Od conajmniej 2009 roku słyszymy tylko zapewnienia, że budowa już startuje, gdyż formalności są spełnione. W projektowanie obwodnicy Wąchocka włożono dotychczas olbrzymie środki finansowe, zabezpieczone są pieniądze na odszkodowania. Gdyby nie majstrowanie przy wkładzie własnym, na linii planowanej obwodnicy już widzielibyśmy początek prac budowlanych. Poseł Okła Drewnowicz obiecuje zatem to czego obawialiśmy się najbardziej, czyli ropoczęcia budowy po 2013 roku. Może pani poseł nie wie, że od 5 conajmniej lat nie remontuje się w Wąchocku obecnego szlaku drogi krajowej 42. Odpowiedź jest zawsze taka sama. Po co, skor wybudujemy Wąchockowi obwodnicę. Obwodnica będzie w 2015 roku, a przez kolejne 5 lat słyszeć będziemy turkot ciężarówek po wybojach ulicy Kieleckiej, Starchowickiej i Wygody.\nJak to łatwo obiecywać coś co i tak stać się musi. W myśl pamiętnego skeczu Laskowika i Rudiego Schuberta. Nie jedno koło się zepsuło u traktora, ale trzy są dobre. Przecież obwodnica będzie. Co za różnica w 2013 roku czy w 2015? Jak władza mówi że będzie to będzie /tsz/\nTen wpis został opublikowany w kategorii AKTUALNOŚCI, Co piszą inni?, Komentarze "Kroniki..." i oznaczony tagami echo dnia, jarosław samela, Marzena Okła-Drewnowicz, obwodnica wąchocka, tvp kielce. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.\n7 odpowiedzi na „Kampania wyborcza z obwodnicą w tle?”\n29 sierpnia 2011 o 07:15;25\nBo to była konferencja ściśle tajna !\nNaprawdę nie wiedziałeś, czy nie chciałeś wiedzieć ? Kronikarzu !\nChciałem wiedzieć, ale widocznie się obawiano, że mogę zadać trudne pytania.\nNareszcie ktoś pisze prawdę.Będę śledził obrady dzisiejszej sesji.Ciekawe co powie na to wszystko p.Burmistrz.Proponuję blokadę rynku w Wąchocku dla poparcia obwodnicy .A Ta piekna posłanka niech idzie do salonu piękności a nie na sesję w wąchocku.Radni obudźcie się.\nPO-to jesteście wybrani.\n29 sierpnia 2011 o 09:15;25\nNie rozumiem po co się tak spieszyć do tej obwodnicy. Przecież wtedy już „pies z kulawą nogą” nie zajrzy do tego miasteczka. Przyjrzyjcie się co się stało w Suchedniowie jak sklepy, bary i stacje benzynowe teraz sobie radzą.\nOk spokój mieszkańców w rynku i okolicy ważna rzecz, bezpieczeństwo jak najbardziej ale obawiam się, że niewielu będzie się chciało zjeżdżać z głównej trasy aby zobaczyć Wąchock, Opactwo itd.\n29 sierpnia 2011 o 10:15;25\nJak ktoś będzie chciał to zjedzie do Wąchocka.A Ty postaw się w miejscu tych z ulicy Starachowickiej . kieleckiej , Wielkiej Wsi czy Parszowa. Po prostu tragedia nie da się spać i żyć przy tej drodze.Niech to piękne PO już odejdzie , wraz z tymi obiecankami i cacankami.\n29 sierpnia 2011 o 12:15;25\nTotalny brak szacunku dla przedstawiciela społeczeństwa Wąchocka, radnego, byłego przewodniczącego dzielnicy . Ciekawe kto był na tym tajnym spotkaniu? To by wiele rzeczy tłumaczyło.\n29 sierpnia 2011 o 22:15;25\nProszę przeczytać artykuł, dla mnie kpiny:\n7 września 2011 o 16:15;25\nW internecie można też znaleźć inne relacje z tej konferencji, co świadczy o tym, że nie była tajna, bo inni też mogli na nią trafić.\nOd wachock.info: Kronika Wąchocka nie napisała, że konferencja była tajna, lecz że nie została zaproszona. Dopiero po ukazaniu się powyższego artykułu skontaktował się z redakcją rzecznik prasowy PO (chyba to był rzecznik) i zadeklarował, że o kolejnych spotkaniach z dziennikarzami wachock.info będzie powiadamiane. Nie zgodzę się, że każdy mógł być na konferencji, gdyż informacja o niej dotarła do wybranych przedstawicieli mediów.\nPodwyżka cen biletów w PKS...\nJak informuje Echo Dnia echodnia.eu będzie drożej w autobusa...\ntomasz szczykutowicz sesja rady miejskiej w wąchocku armia krajowa tygodnik starachowicki umig w wąchocku parszów MGOK w Wąchocku jarosław samela opactwo cystersów wykus damy radę pomnik langiewicza rada miejska wąchock marcinków dk 42 obwodnica wąchocka kazimierz winiarczyk eugeniusz augustyn sylwester rudzki opactwo w wąchocku pwik starachowice kronika wąchocka marek samsonowski rada miejska w wąchocku wybory w Wąchocku sebastian staniszewski GDDiA Kielce wachock wybory samorządowe 2010 GP 42 gmina wąchock robert janus wachock.info wielka wieś burmistrz wąchocka\nPrzeczytaj też w kategorii AKTUALNOŚCI, Co piszą inni?, Komentarze "Kroniki..." (artykułów 1092)\nObecna na sesji Rady Miejskiej w Wąchocku posłanka na sejm Marzena Okła Drewnowicz (Platforma Obywatelska) opowiedziała radnym o wizycie u ministra infrastruktury Cezarego Grabarczyka. W spotkaniu z ministrem towarzyszyli jej Robert Janus i Jarosław Samela oraz ...


Mokosh - Eko Manufaktury\non 27 marca, 2021 20 maja, 2021 Leave a Comment on Mokosh\nMoże podarować bliskiej osobie trochę luksusu? Cały czas naturalnego i ekologicznego, ale jednak luksusu. Kosmetyki Mokosh są jak doświadczenie wizyty w salonie kosmetycznym, tylko że we własnej łazience. Duża ilość składników aktywnych skutecznie pielęgnuje i chroni skórę. Pielęgnacja połączona z aromaterapią może okazać się namiastką romantycznego wyjazdu do SPA. Taki prezent to nie jest wyrafinowanie. To wyrażenie miłości oraz troski o ciało i ducha naszych ukochanych osób!\nWalentynki każdego dnia – kilka inspiracji na eko prezenty\nZamieszczone: 30 stycznia, 2021\nWalentynki można uważać za amerykańskie, komercyjne święto, wymyślone tylko po to, żeby kupować, wydawać pieniądze i konsumować jeszcze więcej rzeczy, których nie potrzebujemy. Ale tak naprawdę wszystko zależy od naszego nastawienia i podejścia do sprawy. 14 lutego może być równie dobrze dniem, w którym zatrzymamy się na chwilę i pomyślimy o osobie, która jest obok …\nTags: balsamdla niegokosmetykikremMokoshpeelingserumtonik\nNext ArticleLas i Niebo\nKarolina Badura Ceramika\nZuzove – z pasji do kosmetyków i miłości do natury\nakcesoria akcesoria zero waste balsam biżuteria bluza ceramika detergenty dezodorant dla dzieci dla niego do kąpieli drewno Eko porady eko ściema home decor hydrolat Interior Design joga kadzidła kosmetyki koszule krem len maska masło do ciała meble mydło odzież olej peeling plecaki pościel płyn do mycia serum spodnie sport sukienki swetry szampon tonik torby ubrania zabawki świece żel do mycia twarzy


plany zagospodarowania Mirków gmina Długołęka strona 1\nwojewództwo dolnośląskie > powiat wrocławski > gmina Długołęka > miejscowość Mirków\nMiejscowe plany zagospodarowania przestrzennego Mirków gmina Długołęka, dolnośląskie\nplan zagospodarowania Mirków\nData ogłoszenia: 2016-09-15 Data wydania: 2016-09-12\nTytuł dokumentu: uchwała nr XX/241/16 Rady Gminy Długołęka z dnia 12 września 2016r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu w obrębie wsi Mirków – MPZP MIRKÓW VIII\nData ogłoszenia: 2015-09-28 Data wydania: 2015-09-22\nTytuł dokumentu: uchwała nr IX/122/15 Rady Gminy Długołęka z dnia 22 września 2015r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu w obrębie wsi Mirków\nData ogłoszenia: 2015-03-05 Data wydania: 2015-02-26\nTytuł dokumentu: uchwała nr IV/56/15 Rady Gminy Długołęka z dnia 26 lutego 2015r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu w obrębie wsi Mirków\nData ogłoszenia: 2011-06-28 Data wydania: 2011-05-17\nTytuł dokumentu: uchwała nr VI/111/11 Rady Gminy Długołęka z dnia 17 maja 2011r. w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi Mirków – część „A” obejmującej zmianę przebiegu drogi dojazdowej na działkach nr 793/7, 793/6 oraz części działek nr 24/11, 26/4, 27/6, 27/7\nData dodania do bazy: 2011-06-28 17:34:49\nData ogłoszenia: 2011-06-28 Data wydania: 2011-06-22\nTytuł dokumentu: rozstrzygnięcie nadzorcze nr NK-N.4131.490.2011.MG Wojewody Dolnośląskiego z dnia 22 czerwca 2011r. stwierdzające nieważność § 8 ust. 2 uchwały Rady Gminy Długołęka z dnia 17 maja 2011 roku nr VI/111/11 w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi Mirków - część "A" obejmującej zmianę przebiegu drogi dojazdowej na działkach nr 793/7, 793/6 oraz części działek nr 24/11, 26/4, 27/6, 27/7.


AKZ – Zapytanie ofertowe. – Zespół Szkół im. Powstańców Wielkopolskich 1918-1919 w Krzyżu Wielkopolskim\nAKZ – Zapytanie ofertowe.\n25 czerwca 2021 Damian AKZ\nZapraszamy do zapoznania się z treścią zapytania ofertowego na realizację kursów zawodowych w ramach Projektu pt. „Akademia kształcenia zawodowego – program rozwoju uczniów Zespołu Szkół im. Powstańców Wielkopolskich 1918-1919 r. w Krzyżu Wielkopolskim”.\nBaza Konkurencyjności – szczegóły ogłoszenia „Akademia kształcenia zawodowego – program rozwoju uczniów Zespołu Szkół im. Powstańców Wielkopolskich 1918-1919 r. w Krzyżu Wielkopolskim”, (funduszeeuropejskie.gov.pl)\n← AKZ – płatne staże zawodowe, darmowe kursy m.in. kursy prawa jazdy.\nTerminy wydawania skierowań na badania lekarskie. →


Miss Olgu 29.06.2015 19:45\nWojciech Kryński/materiały Flyspot\nNie należę do osób szczególnie potrzebujących mocnych wrażeń. Sporty ekstremalne to nie mój świat. A może mi się tak po prostu wydawało? Czasami los daje nam szansę sprawdzenia siebie w bardzo niecodziennej sytuacji i ja z tej szansy skorzystałam. Jestem zachwycona!\nZostałam zaproszona do Flyspot, czyli tunelu aerodynamicznego, gdzie unosiłam się w powietrzu jak piękny motyl. No dobrze, może jednak bardziej jak chory gołąb, ale motyl brzmi ładniej.\nTunel aerodynamiczny to miejsce, gdzie człowieka unosi podmuch powietrza o prędkości do 310 km/h, dzięki czemu można latać bez skrzydeł. Jeżeli masz lęk wysokości, to tam tego nie odczujesz - wiem o czym mówię, bo sama mam akrofobię, która potrafi być naprawdę upierdliwa.\nNie musisz mieć żadnego doświadczenia w skakaniu ze spadochronem, pływaniu żabką, czy wspinaczce górskiej. W ogóle nie musisz uprawiać żadnych sportów, żeby móc skorzystać z tunelu aerodynamicznego. To, co musisz mieć, to więcej niż 3 lata, ale skoro czytasz ten tekst, to pewnie masz.\nPrzed przystąpieniem do szkolenia wypełniamy oświadczenie o stanie zdrowia. Następnie razem z instruktorem idziemy na szkolenie "na sucho". Pan pokazuje nam znaki komunikacji z instruktorem, z którym będziemy latać. Wyjaśnia jak należy się układać, jak wejść i wyjść z tunelu. To nic skomplikowanego - najważniejsze to rozluźnić się i zaufać opiekunowi w tunelu. On nas bezpiecznie przeprowadzi przez lot.\nPo szkoleniu w sali, idziemy z opiekunem do szatni, gdzie dostajemy kaski, kombinezony, zatyczki do uszu i gogle. Osoby, które należą do grupy początkującej mają kaski bez owiewki. Tak na wszelki wypadek, jakby ktoś się jednak poczuł niedobrze podczas latania. Nie myślcie jednak o tym, nie widziałam żeby ktoś miał mdłości w tunelu, więc nie ma się czym na zapas przejmować.\nUbrani w kombinezony i kaski idziemy do specjalnej windy, która wiezie nas poziom niżej, gdzie znajduje się wejście do tunelu. Tam zostawia nas jeden z opiekunów i przekazuje nas dalej instruktorowi lotu. I w tym momencie zaczyna się prawdziwa zabawa. Do tunelu wchodzimy pojedynczo i spędzamy w nim do 2 minut. Cały czas jest z nami instruktor. Nie bójcie się, nie ma czego. Dopiero starszaki mogą wchodzić parami. Następnie czekamy aż cała nasza grupa odbędzie swój lot i mamy powtórkę z rozrywki.\nTe dwie minuty to niby bardzo mało czasu, ale w tunelu ma się wrażenie, że czas się rozciąga i jesteście w nim co najmniej z 10-15 minut. Podczas pierwszego lotu wyczuwamy nasze ciało i mikro ruchy, które zmieniają tor lotu. Wystarczy, że leciutko podniesiemy głowę do góry i wtedy opadamy. Ruch głową do dołu automatycznie powoduje, że zaczynamy unosić się do góry. Do tego instruktor daje nam znaki - czy mamy prostować czy uginać nogi. To też ma znaczenie dla tego, jak nasze ciało porusza się w tunelu.\nPodczas odpoczynku przed drugim lotem możemy na ekranie obejrzeć swój występ i zwrócić uwagę na błędy, które popełnialiśmy. Dodatkowo na końcu możemy zgrać sobie obydwa loty i mieć bardzo fajną pamiątkę.\nPodczas drugiego lotu dzieje się już prawdziwy kosmos. Instruktor zabiera nas w lot góra - dół i jest to tak niesamowite uczucie, że krzyczałam z radości jak oszalała. Na szczęście w tunelu jest głośno i mamy zatyczki do uszu, więc mój instruktor był odgrodzony od mojego jazgotu.\nFlyspot: Autor Michał Braszczyński/materiały Flyspot\nWcześniej napisałam, że trzeba mieć więcej niż 3 lata, żeby móc latać. To informacja dla tych, którzy mają dzieci i rozważają flyspot. Byłam ze znajomymi, którzy mają 3,5-letnie bliźniaki, które też latały. To byli najlepsi uczestnicy naszej wyprawy. Dzieci mają zapewnioną jeszcze większą ochronę niż dorośli. Po pierwsze mają zdecydowanie mniejszą siłę podmuchu. Po drugie trener cały czas trzyma je za ręce, więc nie ma obawy, że wpadną na szybę, albo poszybują pod sam dach. Nasi mali znajomi dostali urocze kombinezony. Dziewczynka szybowała przebrana za Hello Kity, a chłopiec za Batmana.\nmateriały prywatne Miss Olgu/ Fot: Jarosław Bąk\nTutaj nie jest już tak różowo. Niestety, koszt takiej zabawy jest duży, ale przeżycia jakie za tym idą, są warte swojej ceny.\nPakiet Familijny: 2 osoby dorosłe i min. 1 osoba poniżej 18 roku życia- 699 zł\nMój pierwszy raz z Flyspot był na zaproszenie, ale kolejne - bo już wiem, że takie będą, niestety, złapałam bakcyla lotów, będę opłacała ze swojej kieszeni. Za jakiś czas mam imieniny, a później urodziny - i to będzie prezent ode mnie dla mnie.\nFlyspot. Autor Michał Braszczyński/materiały Flyspot\nSkoro spróbowałam tunelu aerodynamicznego, to co powinnam wziąć teraz na tapet? Jakieś propozycje z waszych doświadczeń?


Profil użytkownika Cysiu » Portal społecznościowy eCiacho.pl\n11 luty 2016, g. 10:37\nCysiu 24 lat\nUrodziny: 28 lipiec 1997\nZostał ciachem: 11 luty 2016\nOkoło 178 cm wzrostu, grubas bez bajcepsów :c\nNajbardziej lubię sporty, te ekstremalne, właściwie to esporty. Moja pasją są także podróże, zwłaszcza słoneczna Turcja czy romantyczne Włochy (dust2, inferno).\nHmmm ciężko jest mi siebie opisywać... Jestem raczej miły, żartobliwy, spokojny, chociaż jeśli mam powody to potrafię też być wredny, chamski oraz sarkastyczny ale nie gryzę i w razie czego jestem szczepiony :D\nPiłka nożna kobiet, oraz wrestling, bardzo lubię, oglądać. Kiedyś jeździłem na dualach i BMX ale zakończyłem karierę


20 NAJLEPSZYCH STYLÓW BRODY NA 2020 ROK - dlabarbera.pl\n20 NAJLEPSZYCH STYLÓW BRODY NA 2020 ROK\nPrzez ostatnią dekadę ideę, że popularność brody jest trendem przemijającym, debatowano, obalano, a następnie debatowano nad kilkoma innymi. Jednak w 2020 roku, broda była nadal mocno zakorzeniona jako najbardziej popularna fryzura zarostu.\nTo, co się potem wydarzyło, to lampka nocna. Okay, może nie lampka nocna, ale mnóstwo artykułów z nieprawidłowymi nagłówkami wskazującymi na to, że CDC powiedziała, że posiadanie brody zwiększyło ryzyko zachorowania na COVID-19. Na pewno wyglądało na to, że rok 2020 położy kres "brodatej modie", tak jak to było w przypadku koncertów, spotkań towarzyskich i wyjazdów, cóż, prawie wszędzie.\nZamiast tego, #CoronaBeards zaczęło być trendy, ponieważ więcej mężczyzn pracowało w domu, a potrzeba golenia się lub przestrzegania rygorystycznych korporacyjnych standardów pielęgnacji wyszła przez okno.\nTak więc, jesteśmy trochę ponad połową drogi do 2020 roku, a broda pękają. Niezależnie od tego, czy jesteś hodowcą brody po raz pierwszy, czy weteranem zarostu z grizzlem, zebraliśmy 20 naszych ulubionych stylów zarostu w 2020 roku, aby pomóc Ci znaleźć styl zarostu, który sprawi, że poczujesz się niesamowicie.\nKRÓTKI STYL ZAROSTU\nJeśli chodzi o brodę, większa nie zawsze jest lepsza. Czasami krótka broda to droga do celu. Niektórzy mogą ci mówić, że rozmiar ma znaczenie, ale moje w to nie wierzymy. Wyhoduj brodę, która sprawi, że poczujesz się pewnie - nawet jeśli będzie to tylko zarost.\nOto nasze ulubione krótkie style zarostu na rok 2020.\nCIEŃ NA GODZINIE PIĄTEJ\nCień na godzinie piątej, czyli zarost na rżysku, jest tak krótki, jak tylko można dostać brodę. Jest klasyczny, ponadczasowy i zawsze dobrze przyjęty. David Beckham, Adam Levine, Zac Effron i wiele innych osób sprawiło, że zarost stał się podstawą męskiej pielęgnacji, a my nie przewidujemy, że odejdzie w najbliższym czasie.\nNiewielu mężczyzn wyrasta z prawdziwego "cienia z godziny piątej" w ciągu jednego dnia, jak sama nazwa wskazuje. W zależności od tego, jak ciemne są Twoje włosy, solidna broda z cieniem na godzinie 5, potrzebuje około dwóch do pięciu dni, aby wyrosnąć. Im ciemniejsze są Twoje włosy, tym szybciej stają się one widoczne.\nChropowata broda jest nieco dłuższą wariacją cienia na godzinie piątej. Dodaje trochę żwiru do twojego wyglądu. Nie ma znaczenia, czy broda jest nierówna, czy bardzo gruba, scruff to styl, który każdy może nosić.\nAby uzyskać niechlujną brodę, pozwól włosom rosnąć przez dwa do czterech tygodni. Po około trzech tygodniach może okazać się konieczne przycięcie dekoltu, jeśli zarost zacznie zmierzać w kierunku jabłka Adama. W przeciwnym razie, ryzykujesz, że zostaniesz błędnie oznakowana jako zarost na szyi.\nStraszna broda swędzi notorycznie. Chwyć produkt pielęgnacyjny, taki jak Balsam Użyteczny, aby włosy były miękkie, a skóra nawilżona, co pomoże złagodzić swędzenie.\nKorporacyjna broda jest zamknięta na około dwa do trzech cali. Dla wielu mężczyzn, ich broda jest nadal fragmentaryczna i rozłączona na tej długości, więc wymaga gęstej genetycznej uprawy niedźwiedzia, aby ściągnąć korporacyjną brodę.\nJak sama nazwa wskazuje, broda korporacyjna jest czymś, co należy nosić w każdym środowisku pracy, dlatego należy ją regularnie pielęgnować i utrzymywać w czystości. Średnio na twarzy mężczyzny znajduje się 30 000 włosów zarostu i niestety nie wszystkie one rosną w jednakowym tempie. Do diabła, nawet nie wszystkie rosną w tym samym kierunku. Będziesz musiał trzymać stragglerów w ryzach.\nInwestowanie w dobry trymer do brody jest kluczowe dla utrzymania korporacyjnego porządku zarostu. Będziesz musiał również opanować swoje umiejętności przycinania linii szyi i policzków. Zapoznaj się z naszymi poradnikami na temat tego, jak w domu przycinać dekolt i linię policzków.\nOdmiana zarostu firmowego, zaokrąglona broda jest doskonałą opcją krótkiej brody dla mężczyzn o okrągłych, kwadratowych lub diamentowych twarzach, ponieważ podąża ona za naturalnym łukiem twarzy, nie dodając zbyt wiele dodatkowej masy na policzkach. Dla mężczyzn o szerszych kształtach twarzy, zbyt duża długość zarostu na policzkach może mieć efekt wiewiórki. Aby uzyskać krótki, zaokrąglony zarost, pozwól mu rosnąć przez jeden do dwóch miesięcy i utrzymuj wszystko na jednakowej długości.\nKRÓTKA BRODA W BOKSIE\nKrótka broda bokserska jest kanciastą odmianą brody firmowej, ale z nieco większą długością wokół brody - pomaga stworzyć ostrzejsze krawędzie brody bokserskiej i podkreśla linię szczęki.\nAby uzyskać krótką brodę w pudełku, pozwól rosnąć brodzie przez dwa do trzech miesięcy. Będziesz chciał stworzyć zwężenie od boków do podbródki, więc będziesz potrzebował trymera do brody z osłonami różnej długości. Użyj strażnika numer 4 na obszarze podbródki. Następnie użyj strażnika numer 3 na policzkach i strażnika numer 2 na boksach.\nBroda w boksie jest dobrym rozwiązaniem dla wszystkich kształtów twarzy, ale wyjątkowo dobrze sprawdza się w przypadku twarzy owalnych i podłużnych.\nHollywoodzki zwraca uwagę z dala od policzków i w kierunku szczęki i podbródki. Linie policzków są niższe, co pomaga stworzyć bardziej wyrazistą linię szczęki. Uważaj, aby nie przyciąć zbyt wysoko dekoltu, bo inaczej zaczniesz wkradać się na terytorium, na którym nie chcesz być, chyba że jesteś raperem z początku ery 2000 roku.\nNazwa Hollywoodian pochodzi od Leonardy DiCaprio i Christiany Bale'a, którzy mają podobny wygląd dolnej linii policzków. Niektóre źródła podają, że broda hollywoodzka nie łączy się z bokobrodami, ale uważamy, że należy pozwolić jej się połączyć, jeśli można. Ten styl nie jest też zarezerwowany tylko dla aktorów. Lebron James od czasu do czasu uprawia także Hollywoodzki pasek na głowę.\nHollywoodzki jest dobrym rozwiązaniem dla mężczyzn, którzy mają problemy z wypełnieniem policzków i bokobrodów na brodzie, lub którzy po prostu chcą dodać trochę więcej długości i wymiaru do linii szczęki.\nNazwany na cześć XIX-wiecznego włoskiego kompozytora Giuseppe Verdiego, ten klasyczny styl nadaje mu wyróżniający się wygląd. Verdi posiada wąsy na kierownicy i zaokrągloną brodę od trzech do czterech cali. Rączki wąsów są woskowane i zwisają nad czubkiem brody, luźno zawinięte w loki. Niektórzy mężczyźni decydują się trzymać wąsy mniejsze i oddzielone od zarostu.\nAby uzyskać Verdiego, potrzebujesz około czterech do ośmiu miesięcy wzrostu brody, a być może dłużej, aby wąsy osiągnęły długość kierownicy. Zachowaj naturalnie zaokrąglony kształt na brodzie. Zalecamy zainwestowanie w dobrą parę nożyczek do przycinania zarostu, aby utrzymać zarost i wąsy, a także okrągłą szczoteczkę, która pomoże w stylizacji.\nZapoznaj się z tym poradnikiem na temat stylizacji zarostu za pomocą okrągłej szczotki i suszarki.\nWraz z przeniesieniem się świata do pracy zdalnej, w 2020 roku coraz więcej mężczyzn zaczęło uprawiać brodę. Do tego stopnia, że #CoronaBeards przez całą wiosnę i lato wykazywało trend w mediach społecznościowych. CoronaBeards jest naturalna, zgrubna i mało wymagająca. Po prostu pozwól jej rosnąć i nie dotykaj jej. Nie przycinaj dekoltu ani linii policzków. Dobra, może raz na jakiś czas przepuszczać przez nią grzebień zarostu, aby usunąć z niego zgubione okruchy.\nDŁUGI STYL ZAROSTU\nGdy zaczniesz uderzać w szóstkę, oficjalnie znajdziesz się na terytorium z długą brodą (zwaną również pełną brodą). Te długie style zarostu potrzebują roku lub więcej, aby wyrosnąć. Przeciętnie, włosy rosną w tempie półtora cala miesięcznie, co oznacza, że potrzeba 365 dni, zanim będziesz miał wystarczająco dużo włosów zwisających z twarzy, by zrobić z tych długich brodów swój własny zarost.\nPamiętaj, że długa broda nie może być twoją najzdrowszą brodą. Im dłuższe włosy, tym trudniej jest zapobiec ich łamaniu i rozdwajaniu się końcówek. Dłuższa broda ma tendencję do rozdwajania się, a Twój zarost może nie wyglądać tak gruby i pełny, jak na przykład przy czterocalowym zarostku. Nigdy się o tym nie dowiesz, dopóki nie spróbujesz, a my uważamy, że każdy powinien przynajmniej raz w życiu mieć długie włosy.\nZanim zdecydujesz się pozwolić swojej brodzie rosnąć przez rok, sprawdź te 11 rzeczy, które należy rozważyć przed wyhodowaniem długiej brody.\nOkay, więc broda power nie jest technicznie długą brodą według naszej sześciocalowej zasady, ale nie wydawało się właściwe umieszczenie jej w kategorii krótkiej brody. Jak sama nazwa wskazuje, broda oznacza biznes. To zły styl zarostu, który doskonale wpisuje się w linię pomiędzy brodem twardym a współczesnym.\nMocne brody, zwane również brodą naturalną, mają od czterech do sześciu cali długości. To właśnie na tej długości zaczyna pojawiać się osobowość twojej brody. Niektóre z nich będą proste, inne falowane, a jeszcze inne kręcone. Nauka zaawansowanych technik stylizacji zarostu jest kluczowa. Na szczęście napisaliśmy bloga uczącego, jak kształtować swoją brodę we wspaniały sposób.\nMOCNA BRODA Z WŠSAMI MORSKIMI\nJeśli masz do tego genetykę rosnących wąsów, połącz swoją brodę mocy ze śmiałym wąsem morsa. Wąsy możesz nosić na dole i czesać je w brodę, albo woskować i zwinąć w kierownicę, jak w przypadku brody Verdiego.\nJak można jeść z takimi wąsami? To nie jest łatwe, to na pewno, i może chcesz uniknąć tych absolutnie najgorszych pokarmów do jedzenia z misiem - przynajmniej publicznie.\nPOWER BEARD Z PRZYCIĘTYMI WĄSAMI\nJeśli nie jesteś fanem otrzymywania zawsze jedzenia w wąsach, mocna broda ze schludnie przyciętym "stache" jest zawsze wspaniałą opcją. Przytnij wąsy tak, aby włosy nie zakrywały górnej wargi i podążały za naturalną krzywizną Twoich ust.\nBRODA W KSZTAŁCIE PIKA\nKiedy Twoja broda przechodzi z brody mocy do zakresu czterech do sześciu cali, możesz zacząć przycinać dół brody do bardziej zdefiniowanych kształtów. Kopiemy łopaty wygląd zarostu w kształcie łopatek i uwielbiamy, gdy tworzy na określonej sylwetce przecinanej szczęki - a kto tego nie chce?\nSamodzielne przycinanie brody do kształtu szpadla nie jest łatwym zadaniem. Jeśli to możliwe, zalecamy pozwolić fryzjerowi poradzić sobie z tym zadaniem.\nROCZNIKI, TWEARDY I KOŃCOWE BRODY\nThe yeard być broda który zostawiać dla pełny rok. Włosy zarostu rosną o pół cala miesięcznie, więc zanim osiągniesz 365 dni w roku, będziesz wyglądać na solidne 6 cali. Po drodze możesz zrobić lekkie przycinanie, które pomoże Ci ukształtować zarost i utrzymać go w zdrowiu. Połącz podwórze z brzęczastym nacięciem, aby nadać mu brzydki wygląd lub ogolić całkowicie swoją kopułę.\nTweard jest kolejnym krokiem w górę od podwórza. Niech twoja broda będzie rosła przez co najmniej dwa lata bez zdejmowania z niej żadnej długości. Patrzysz na solidną 12-calową, lub długą na nogi brodę, gdy te dwa lata dobiegają końca.\nOgólnie rzecz biorąc, broda nigdy nie będzie rosła dłużej, niż jest warta sześć lat pełnego wzrostu. A kiedy włoski przestaną rosnąć, osiągniesz swój ostateczny zarost. Dla większości mężczyzn zarost osiąga ostateczną długość około 36 cali. I znów, każda broda jest wyjątkowa - niektóre będą rosły dłużej, inne krócej. Dla większości mężczyzn zarost osiąga ostateczną długość około 36 cali.\nOczywiście, zawsze są wyjątki, jak Hans Langseth, który ma wpis do The Guinness World Records na najdłuższą męską brodę. Jego broda miała 17,5 metra długości, kiedy zmarł w 1927 roku. Prawdopodobnie nie masz szans na pobicie tego rekordu, chyba że jesteś potomkiem stargo Długa Broda Langseth'a.\nByć może zauważyliście fryzurę zarostu zwaną Bandholz na grafice CDC zatytułowanej Fryzura zarostu i filtrujące maski oddechowe do twarzy, którą zamieściliśmy na górze bloga, i być może zastanawiacie się, co to jest broda Bandholza? Podczas gdy niektórzy uważają, że to tylko zabawna nazwa dla brody Brooklyn hipsterskiej, tak naprawdę nazywa się ją na cześć założyciela Beardbrand, Erica Bandholza.\nW głębi duszy broda Bandholzów to tylko wyrostek, który może naturalnie rosnąć bez przycinania i formowania. Pamiętaj, że każdy z nich rośnie inaczej, więc możesz spróbować odtworzyć brodę Bandholza, ale nigdy nie będzie ona dokładna.\nCZĘŚCIOWE STYLE ZAROSTU\nJeśli chodzi o nas, to jeśli masz włosy na twarzy, to jest to broda. Nieważne, czy to broda, kozia bródka, wąsy, czy łata duszy. To są nasze ulubione częściowe style zarostu w 2020 roku.\nWąsy wróciły w wielkim stylu i nie były tak popularne od czasu, gdy Tom Selleck w latach 80-tych robił wszystko w Magnum P.I. na złych facetach. Widzimy coraz więcej mężczyzn hodujących szewronowe wąsy, i to nie bez powodu. Do naturalnego stylu, który wymaga minimalnej pielęgnacji. Jest ponadczasowy.\nWąsy szewronowe to kwintesencja stylu wąsów. Jest on zgodny z kształtem górnej wargi, w wyniku czego powstają naturalne wąsy o lekko odwróconym kształcie litery V. Nie znaleźliśmy żadnych dowodów na to, że właśnie od niego pochodzi jego nazwa, ale jeśli weźmiemy logo Chevron Corporation i odwrócimy je do góry nogami, to właśnie ten kształt.\nJeśli nigdy nie nosiłeś tylko wąsów, to szewron to świetne miejsce na początek. Spróbuj połączyć szewron z naszywką na duszę, aby dodać trochę dzikiego zachodu do swojego stylu.\nBrodawka jest po prostu połączeniem pełnych wąsów i odrobiny zarostu - od kilku dni do kilku tygodni. Jesteśmy wielkimi fanami zarostu i uważamy, że jest to jeden z najfajniejszych sposobów na noszenie wąsów w 2020 roku. Zarost nadaje linii szczęki i policzków nieco więcej wyrazistości, a kontrast między pełnym zarostem a zarostem wygląda na brzydki.\nSzewron, abażur, morze, podkowa, angielski, kierownica, węgierskie wąsy - wszystko to świetnie współgra z zarostem. Nie wiesz, co to za styl z wąsami? Sprawdź ostateczny przewodnik po stylach wąsów.\nOłówkowy wąsik nie jest dla wszystkich, a dwa klucze do tego, by dobrze wyglądały - ciemnobrązowe lub czarne włosy i nie miała jasnej skóry. Niestety, jeśli nie urodzisz się z takim makijażem genetycznym, niewiele możesz zrobić, aby nie umrzeć swoich wąsów i nie uderzyć w solarium (czego nie polecamy).\nTrzymaj ołówkowy wąsik grubszy - myślę, że ostry, a nie ołówek. Włosy trzymaj krótko i z dala od górnej wargi, podążając za naturalnym łukiem ust.\nSpójrzmy prawdzie w oczy - niektórzy kolesie po prostu zapuszczają niejednolity zarost, a żadna ilość "cudownych tabletek na wzrost zarostu" nie zrobiła nic, by zmienić. Na szczęście, niejednolity zarost nie oznacza, że musisz prowadzić życie pełne kremu do golenia i poparzeń od maszynki do golenia.\nKrótka, nierówna broda to jeden z najfajniejszych stylów zarostu na świecie. Kluczem jest podkreślenie tych części zarostu, które rosną przy jednoczesnym zachowaniu krótkich odcinków zarostu. Tak więc, jeśli możesz wyhodować grube wąsy i kozią bródkę, wyhoduj te części zarostu i trzymaj policzki zarostu zarostu. Johnny Depp, James Franco i Sylvester Louis z Beardbrand sprawiają, że zarost wygląda cholernie fajnie, i ty też możesz.\nZapuszczanie brody: Pierwszy miesiąc


Detektyw Murdoch sezon 11 - odważny detektyw z Toronto powraca\nDetektyw Murdoch sezon 11 – odważny detektyw z Toronto powraca\nDetektyw Murdoch to oparty na powieściach Maureen Jennings serial, którego akcja rozgrywa się na przełomie XIX i XX wieku – w epoce wynalazków. Dziarski detektyw William Murdoch pracuje nad rozwiązaniem najbardziej makabrycznych morderstw w Toronto.\nW rolę tytułowego bohatera wciela się Yannick Bisson, który jest także producentem wykonawczym serialu.\nNowy sezon popularnego na całym świecie serialu rozpoczyna się w momencie, gdy Murdoch zostaje wrobiony w morderstwo tancerki burleski i trafia do więzienia. Jego posterunkowych zastrzelono podczas zasadzki, a Brackenreid był widziany po raz ostatni z pistoletem przystawionym do głowy. Ponadto skorumpowany polityk i jego kolesie porwali Julię Ogden. Murdoch zza więziennych krat musi udowodnić, że jest niewinny, a detektyw Llewellyn Watts pomaga potajemnie rozwiązać sprawę.\nW nadchodzących odcinkach powróci Alexander Graham Bell, który pomaga Murdochowi po tym, jak jednego z gości zamordowano podczas wyjątkowej kolacji wyprawionej na cześć Helen Keller. Ponadto jak najszybciej trzeba rozwiązać tajemnicę dziwnego wypadku samochodowego. Radykalny chirurg usiłuje przeprowadzić operację przeszczepu organów, jednak jego próby zostają przerwane przez Mary Baker Eddy, założycielkę Christian Science. Po tym, jak znaleziono martwego malarza, Brackenreid ponownie chwyta za pędzel, by zbadać sprawę, czym przyciąga uwagę rozpustnego mecenasa. Grupa mężczyzn w podeszłym wieku popełnia samobójstwo, a nadgorliwa reporterka Louise Cherry oczernia o to Charlesa Oslera, ojca nowoczesnej medycyny. Do policji w Station House Four dołączają ekscentryczny detektyw Llewellyn Watts (Daniel Maslany) i najstarszy syn Brackenreida, John (Charles Vandervaart), z którymi Brackenreid musi się uporać.\nW serialu gościnnie wystąpią Tamzin Outhwaire, Colin Mochrie, Elise Bauman oraz Jay Reso. Do obsady powrócą także Peter Keleghan i David Hewlett.\nPremierowe odcinki 11. sezonu Detektywa Murdocha, na który składa się 18 godzinnych odcinków będą emitowane od 5 kwietnia w dni powszednie o 20:30 na kanale Epic Drama.\nZOBACZ TEŻ Cień i kość – nadciąga uniwersum Griszów, zobaczcie pełną zapowiedź od Netflixa\nŹródło: news za Epic Drama


Pies, który mówi cz. XI - ZPAZUREM.PL\nPies, który mówi cz. XI\nTosia, Marysia i babcia usiadły na ławeczce przed blokiem i czekały na powrót dziadka. Marysia jeszcze co jakiś czas pociągała noskiem i ukradkiem wycierała oczka. I mimo, że Misia grzecznie siedziała przytulona do jej nogi, mocno ściskała smycz, bojąc się, żeby jej nie uciekła.\n-Może wejdziemy na górę.- zaproponowała babcia –Mam pyszne ciasteczka, zrobię herbatki.\n-Nie, nie.- Marysia pokręciła główka –Ja bardzo dziękuję, ale ja poczekam tutaj.\n-Ja też babciu.- Tosia spojrzała z wdzięcznością na babcię. –Bardzo dziękuję, że pomogliście.\n-To się dopiero okaże.- odpowiedziała babcia -Mam nadzieję, że będzie wszystko w porządku, że to tylko nóżka była złamana. To akurat da się wyleczyć. Najważniejsze, że szybko będzie udzielona pomoc.\nNagle zza bloku wyszła pani prowadząc wózek z małym dzieckiem, które płakało widać już od dłuższego czasu, bo aż zanosiło się od płaczu. Na buzi miało rozmazany brud, płakało trzymając się za główkę i chlipiąc powtarzało –Bubuś! Bubuś!- Pani podchodziła do każdego mijanego przechodnia i o coś pytała.\nBabcia Tosi i obie dziewczynki przyglądały się jej z uwagą, wreszcie podeszła i do nich.\n-Przepraszam, czy nie widziały panie takiego niedużego, brązowego pieska?\n-Takiego ze złamaną łapką?- Marysia aż wstała z wrażenia.\nPani spojrzała na Marysię –Ze złamana łapką?- spytała.\n-I beżową obróżką?- dopytywała się Marysia.\n-Z obróżką, tak. Beżową.- pani spojrzała pytająco na babcię Tosi.\n-Takiego beżowego pieska właśnie potrącił samochód. Mąż zawiózł go do schroniska na ul. Wapiennej. Tam mają dobrą opiekę lekarską.\n-Mówi pani na Wapiennej?- rozejrzała się –To będzie jakieś dwadzieścia minut pieszo. A miał na ogonku taką małą, białą plamkę?\n-Miał proszę pani.- odpowiedziała Tosia i uśmiechnęła się na myśl, że piesek jednak będzie mógł wrócić do swojego domku.\n-Przyznam, że nie zauważyłam,- odpowiedziała babcia Tosi –ale skoro dziewczynki tak mówią, to tak jest.\n-Bardzo paniom dziękuję, bardzo dziękuję! To straszy syn wyszedł z Brutuskiem i uciekł mu. On nie zapina go na smycz, bo mówi, że trzeba mu dać trochę wolności. Ale teraz już będzie wiedział, że taka wolność może okazać się zgubna. Bardzo paniom dziękuję, bardzo dziękuję.\n-Proszę poczekać, mąż na pewno zaraz przyjedzie z powrotem to podwiezie panią do schroniska.\n-Och nie, nie mogę czekać, to nie jest daleko, zaraz…- nie zdążyła dokończyć, bo babcia Tosi powiedziała\n–O, proszę , właśnie idzie.\nDziadek wracał zasępiony, ale gdy zobaczył podbiegającą Tosię, uśmiechnął się.\n-I co dziadziusiu? Jak piesek?\n-Byłoby dobrze, gdyby miał właściciela, który by go zabrał do domu i zaopiekował się nim. Nie wiadomo, jak będzie z rehabilitacją, tam jest tak dużo piesków. Jednym nie mogą się tylko zajmować.\nNa te słowa pani z wózkiem podeszła do dziadka.\n-To mój piesek, uciekł nam przez nieuwagę.\nDo tego włączyła się babcia. –Czy mógłbyś panią zawieźć do schroniska? Od razu mogłaby zabrać go do domu. Jest z wózkiem, nie weźmie go przecież na ręce.\nDziadek uśmiechnął się i natychmiast odpowiedział –Oczywiście, że zawiozę. Psiąto było takie nieszczęśliwe, gdy wychodziłem stamtąd. Pani doktor była bardzo miła, ale mimo wszystko to jest tylko schronisko. Dała mi nawet telefon do …, no nie pamiętam, jak nazwała tą organizację, ale zdaje się, że to Policja dla Zwierząt. Powiedziała, że gdyby ktoś zauważył błąkające się zwierzęta, czy gdyby ktoś krzywdził zwierzęta, należy zadzwonić pod ten numer.\n-Dziadziusiu! Jesteś super dziadziusiem! Wiedziałam, że mogę na ciebie liczyć.- popatrzyła na Marysię, mrugnęła do niej i dodała –A teraz jedź po pieska, żeby nie płakał. No i, żeby jego pan- wskazała na chłopczyka w wózku –też już nie płakał.\nChłopczyk miał jeszcze na buzi nieotarte łzy, ale nie płakał, słuchał uważnie rozmowy dorosłych.\n-A ile lat ma ten pani starszy syn?- spytała Tosia.\n-Chodzi do pierwszej klasy?\n-Do pierwszej „a”?\n-Tak.- odpowiedziała pani.\n-No to ja już sobie z nim porozmawiam. A jak ma na imię?\n-Acha.- Tosia zrobiła poważną minkę –Z nim akurat da się dogadać, jest w porządku.\nMama Adama uśmiechnęła się –Teraz juz na pewno będzie wyprowadzał Brutuska na smyczy.\n-No, nie będzie miał wyboru.- Tosia popatrzyła na Marysię, na mamę Adama i spytała –Czy Adam jest teraz w domu?\n-Tak, ale nie wiem, czy ci otworzy.\n-Wiem który blok, ale nie znam numeru mieszkania.\n-Dziewiętnaście, pierwsze piętro.\n-No to bardzo dziękuję. Zanim pani wróci, Adam będzie już zupełnie inny.\nMama Adama westchnęła, uśmiechnęła się i jakoś bez większego przekonania odpowiedziała –Mam nadzieję.\nDziadek chyba jednak uwierzył w słowa Tosi, bo mrugnął do niej porozumiewawczo i powiedział –Może być pani pewna, że tak będzie. Proszę za mną do samochodu. Wózek włożymy do bagażnika.\nChłopczyk w wózku już nie zapłakał, z uwagą obserwował co się dzieje. A Tosia z Ciapkiem i Marysia z Misią poszły w stronę bloku stojącego na szczycie ich obydwu bloków. Tosia odnalazła na domofonie właściwy numer, zadzwoniła, ale nikt nie odebrał. Drugi raz, nic. Dopiero gdy wystukała sygnał jaki dzieci używają dla wygłupów, odezwał się chłopięcy głos.\n-A, że kto niby?\n-Tosia, chodzimy do jednej klasy.\n-Aaa. Nie mam czasu.\n-Bo co?- zdenerwowała się Tosia –Nie masz czasu? A wiesz, że Brutusek przez to, że puściłeś go bez smyczy wpadł pod samochód?\n-Co?- wrzasnął Adam.\n-A to! Wychodź, czekamy na dole!\nNie minęło nawet pół minuty, gdy w drzwiach klatki schodowej stanął Adam.\n-No tak.- Tosia zrobiła obrażoną minkę –Puściłeś pieska bez smyczy i wpadł pod samochód. Głuchy jesteś?\n-Gdzie jest?- widać było w jego oczach prawdziwe przerażenie –Co mu się stało?\n-Ma złamaną łapkę i mój dziadek zawiózł go do lekarza w schronisku.\n-Ja biegałem i wołałem go. Nawet mama poszła z Wojtkiem, ale nigdzie go nie było.\n-Twoja mama pojechała teraz z moim dziadkiem do schroniska. Jak będą mogli, to przywiozą go do domu.\n-Co to znaczy „jak będą mogli”?- zaniepokoił się chłopiec.\n-No nie wiem. Może to znaczy, że jak się okaże, że nic więcej mu nie jest. No bo jak na przykład zemdleje, albo co tam innego to ….No nie wiem. Nie wiedziałeś, że nie można piesków puszczać bez smyczy?\n-Niby wiedziałem, ale on tak bardzo chciał pobiegać.\n-A mówił ci to?\n-No nie, przecież psy nie mówią. Ale widziałem, że chciał, i tak się cieszył, jak go puściłem. Podobało mu się.\n-A jak myślisz, czy teraz mu się podoba złamana łapka. Teraz długo nie będzie mógł biegać. I tak całe szczęście, że przeżył. Przecież to ty powinieneś się nim opiekować i chronić przed takimi wypadkami. To ty jesteś za niego odpowiedzialny.\n-Ale on chciał …- opuścił głowę i po cichu dodał –Wiem, nie powinienem.


Niezwykłe kreacje na Radom Fashion Show [ZDJĘCIA]\nKolekcje inspirowane włocławskim fajansem, serialami, a nawet rosyjską pozytywką - prace, które wzięły udział w konkursie dla młodych i zdolnych projektantów mody, w tym roku z pewnością zaskoczyły pomysłowością. W Ogólnopolskim Konkursie dla...\nNajpiękniejsze psy w weekend na wystawie pod Radomiem\nXLI Krajowa Wystawa Psów Rasowych. W niedzielę w Pakosławiu koło Iłży zobaczymy ozdobne i miniaturowe rasy psów m.in. chow chow, yorkshire terrier, chihuahua, maltańczyk czy pekińczyk.\nStand-Up Polska odwiedzi Radom. Wydarzenie tylko dla dorosłych!\nStand-Up Polska pojawią się w Strefie G2, gdzie testować będą nowy program - Wielką Trasą - Koniec Świata. Na jednej scenie zobaczymy sześciu komików. Bilety są jeszcze w sprzedaży.\nW niedzielę świętujemy Wielki Dzień Pszczół\nLeśnicy zapraszają do świętowania w Marculach z okazji święta pszczół. W Nadleśnictwie Marcule czeka nas wiele atrakcji, konkursów i gier\n"Jestem zachwycony Radomiem" - mówi amerykański koszykarz, popularny autor podróżniczego vloga\nPodróżnik zrobił filmową relację z wizyty w naszym mieście. Jak wypadliśmy w oczach cudzoziemca, który zanim tu przyjechał, o Radomiu nie wiedział nic? Jesteśmy miastem spokojnym, pełnym życzliwych ludzi i... przepysznych lodów dostępnych przed...\nRadomianie bawili się na pikniku z okazji Święta Wojska Polskiego [ZDJĘCIA]\nByły występy wojskowych orkiestr, wojskowa grochówka, występy artystyczne, ale największe zainteresowanie budziła wystawa statyczna czołgów i pojazdów opancerzonych, stał nawet samolot Orlik. Radomianie po raz drugi bawili się na pikniku z okazji...\nWielki Dzień Pszczół. Leśnicy zapraszają do świętowania w Marculach\nWielki Dzień Pszczół obchodzimy w Polsce 8 sierpnia. Centrum Edukacji Przyrodniczej w Nadleśnictwie Marcule na wielkie świętowanie zaprasza w przyszłą niedzielę 18 sierpnia\nŚrednia wieku ponad 75 lat. Radomscy żeglarze ustanowili rekord Polski [ZDJĘCIA]\nSpełnili wszystkie wymogi formalne i otrzymali certyfikat potwierdzający ustanowienie rekordu Polski w średniej wieku na pokładzie jachtu. 12 żeglarzy radomskiego klubu Korab opłynęło Bornholm i w sobotę zameldowało się w marinie w Kołobrzegu\nKamp! na Fosie Pełnej Kultury w Amfiteatrze [ZDJĘCIA]\nKamp! zagrał w sobotę w Amfiteatrze. Na koncie grupa ma występy na największych festiwalach w Polsce (Audioriver, Open'er), ale koncertuje też po świecie - w USA czy Wielkiej Brytanii. Ich muzyka to mieszanka popu lat 80., klubowych brzmień z nutką...\nPiknik lekkoatletyczny z atrakcjami dla najmłodszych\nMiasto Radom i Galeria Słoneczna zapraszają w sobotę na Piknik Lekkoatletyczny "Zmierz się z Mistrzem". Na uczestników czekać będą animatorzy, dmuchańce i specjalna strefy relaksu.\nW sobotę kolejny nightskating. Jaskiniowcy na rolkach\nFani rolek z grupy Zarolkujemy Radom zapraszają rolkarzy i rowerzystów na sierpniowy Nightskating w tematyce "Jaskiniowcy".\nKamp! na Fosie Pełnej Kultury. Barwa, forma, faktura\nLasy w słojach, własne tkaniny, świetlne obrazy, a do tego moc świetnej muzyki. Amfiteatr zaprasza na kolejny weekend w Fosie pełnej kultury, Amfiteatr\nZarolkujemy Radom zaprasza na kolejne warsztaty\nStowarzyszenie Zarolkujemy Radom zaprasza na niedzielne szlifowanie jazdy na rolkach. Będzie także nauka od podstaw.\nPremiera polskiego Wiedźmina w listopadzie. W sieci jest już oficjalny zwiastun\n"Pół wieku poezji później" to fanowski film pełnometrażowy inspirowany uniwersum Andrzeja Sapkowskiego w reżyserii Jakuba Nurzyńskiego. W obsadzie m.in. Mariusz Drężek i Zbigniew Zamachowski. Kilka dni temu do sieci trafił zwiastun filmu i robi...\nWojtek wyszedł z Helu na Rysy z ważną misją. Właśnie dotarł do celu\nWojciech Sar wyruszył z Helu 1 czerwca. Żeby pomóc chorym na autyzm i zespół Aspergera, piechotą miał dojść na Rysy. Właśnie z sukcesem zakończył swoją wyprawę\nO której odjedzie pociąg? Wyświetlacze wreszcie są, teraz czas na testy systemu


Fototapety mogą okazać się niesamowitym dodatkiem do każdego pokoju | Sklep z inspiracjami\nAranżując wnętrze mieszkania musimy myśleć o tym, co zrobić, aby było nie tylko wspaniałe, lecz również i praktyczne. Dlatego warto się dopytać, że fantastycznym oraz jednocześnie niedrogim planem na udekorowanie wnętrza naszego domu mają szansę okazać się fototapety.\nPiękne fototapety do pokojuPrzedstawiają one przeróżne grafiki, w dodatku są w różnych rozmiarach, więc spokojnie możemy je idealnie dopasować do naszych wymagań. Co więcej warto powiedzieć, że ich ułożenie też nie powoduje najmniejszych problemów, więc możemy to zrobić sami bez wsparcia zewnętrznych osób oraz bez dodatkowego płacenia za nie. Takie dekoracje ścienne mamy szansę zamówić bezpośrednio w drukarni, albo na portalach internetowych, które prezentują właśnie taką ofertę.\nNależy spojrzeć na fototapety na wymiar\nNawet gdy posiadamy nietypowy rozmiar ściany, lub został nam pojedynczy jej fragment, który nie wiemy jak zaaranżować, to mamy szansę na nim wykorzystać fototapetę. Wówczas wystarczy, że zakupimy właściwy rozmiar, a fototapety na wymiar okażą się dla nas zrobione oraz nam dostarczone. Co więcej możemy także w ten sposób przyozdobić kuchnię albo łazienkę, jeśli jedynie wykorzystamy na nie odpowiednią folię albo szkło, które będzie ochraniało je przed wilgocią. To wszystko sprawia, że takie sposoby dekorowania ścian będą coraz częściej stosowane, a też polecane przez profesjonalnych architektów wnętrz, gdyż możemy je świetnie dobrać do każdego stylu.\nMożemy wymyślić wizerunek takiej ozdoby\nKiedy w propozycji pokazanej na odpowiednich portalach nie odnajdziemy nic, co spodobałoby się nam do wystroju naszego domu, to zawsze możemy zaproponować własną grafikę. Wówczas wystarczy wysłać dobre ujęcie i poczekać aż będzie przygotowane w odpowiedni sposób, tak żeby dało się je zastosować na wybranej przez nas ścianie.\nOd czasu do czasu chcemy po proste rozwiązania jak naklejki dekoracyjne.\nPosted in: ręcznikiTagged : dekoracje,grafika,łazienka,ozdoby,Wnętrza


Zielony dach\nZielony dach jest rozwiązaniem architektonicznym, które cieszy się rosnącą popularnością wśród architektów. Często nosi on nazwę dachu odwróconego z roślinnością. Jest koncepcją, która zyskuje aprobatę zarówno nabywców nowych nieruchomości jak i inwestorów budynków użyteczności publicznej.\nJest on próbą optymalnego wykorzystania przestrzeni miejskiej, tak by znalazło się w niej miejsce także na odpoczynek. To z takich dachów można podziwiać w całej okazałości panoramę miast.\nWielką ich zaletą jest to, że znacznie obniżają one temperaturę powietrza i świetnie spełniają swoją rolę termoizolacyjną. Zabudowania, które posiadają zielony dach, ograniczają konsumpcję energii na ich ogrzewanie i chłodzenie. Są również znakomitym zabezpieczeniem budynku na wypadek pożaru.\nZielone dachy mają w budownictwie bardzo długą tradycję. Stosowane były już w starożytności. To Babilonia była miejscem, w którym zaczęto je używać już w VI w. p.n.e. W Europie pojawiały się masowo w okresie XIX wieku, gdzie pełniły funkcję przeciwpożarową. Działo się tak głównie w Niemczech oraz na Śląsku. Wielkie ich znaczenie estetyczne przypisywał francuski architekt Le Corbusier, otwierając im tym samym drogę we współczesnej architekturze.\nW Polsce najdoskonalszym przykładem zastosowania zielonego dachu jest budynek Biblioteki Uniwersytetu Warszawskiego. Na jego dachu można odpoczywać na łonie natury na obszarze wcale nie małym, bo wynoszącym 1 ha. Tamtejszy zielony dach to liczne alejki spacerowe, na których umiejscowiono ławki. Miłośnicy dobrej książki mogą na nim nie tylko delektować się bujną roślinnością, ale również szumem strumyka. Rośliny, które rosną na dachu mogą pochłonąć hałas nawet do około 50 dB.\nCzym od strony architektonicznej cechuje się zielony dach?\nPrzy użyciu jakich technologii można go uzyskać? Jakie warstwy tworzą zielony dach? Przede wszystkim istotna jest budowa dachu. Jeśli chcemy posadzić na nim zieleń musi to być powierzchnia płaska. W rachubę wchodzą tylko te dachy, których spadek jest nie większy niż 35%.\nZielony dach winien być umieszczony na płycie żelbetowej i warstwach izolacji. Zabierając się do tworzenia dachu zielonego należy zwrócić uwagę, by na płytach izolacyjnych nie leżała woda. Przy samym dachu należy umieścić warstwę hydroizolacyjną, która zabezpiecza strop przed przeniknięciem do niego wilgoci. Do tego celu należy używać tylko materiałów najwyższej jakości. Nad nią powinna być warstwa termoizolacyjna, która zapewnia izolację cieplną i dodatkowo odprowadza resztki wody. Przy wyborze materiału termoizolacyjnego należy pamiętać o tym, by był on dostosowany do formy użytkowania dachu. Musi ona spełniać określone warunki pod względem wytrzymałości na obciążenie. Inaczej jeśli dach będzie używany jako miejsce spacerów, a inaczej kiedy będzie stanowić tylko ozdobę budynku.\nPrzy budowie zielonego dachu należy zadbać również o utworzenie warstwy zabezpieczającej, która ochrania niższe warstwy przed rozwojem korzeni. Na rynku budowlanym jest wiele materiałów, które znakomicie spełniają tę rolę. Należy do nich specjalna papa asfaltowa zgrzewalna do izolacji dachów zielonych. Cechuje się ona tym, że jest odporna na przerost korzeni.\nWarto użyć także folię przeciwkorzenną, by zahamować rozrost korzeni. Przy jej doborze dobrze posłużyć się opinią wydawaną przez niemiecki instytut FLL (Forschungsgesellschaft Landschaftsentwicklung Landschaftsbau e.V.), który specjalizuje się w badaniu poziomu przeciwkorzenności materiałów. Wydaje on również odpowiednie certyfikaty, które są potwierdzeniem wysokiej jakości oferowanego towaru.\nNad warstwą zabezpieczającą jest warstwa drenażu, która odpowiada za zbieranie i odprowadzanie wody. Pozwala on na utrzymanie stałego poziomu wilgoci w warstwie wegetacyjnej. Jego istotną funkcją jest także umiejętność wyrównywania ciśnienia pary wodnej w strukturze dachu. Do warstwy drenażowej znajduje zastosowanie substrat z wełny mineralnej.\nNad nią umieszcza się warstwę filtrującą, która sprawia, że drenaż jest zabezpieczony przed zanieczyszczeniem. Nad tą warstwą znajduje się warstwa roślinna.\nZakładając zielony dach trzeba mieć na uwadze fakt, że często waga znajdującej się tam roślinności dochodzi do 800 kg/m2. Decydując się na zielony dach winniśmy zasięgnąć informacji nt. właściwości różnych roślin, które zamierzamy na nim umieścić. Dotyczy to zarówno drzew jak i traw. Trzeba zwrócić uwagę na ich wymogi dotyczące zarówno nasłonecznienia jak i wymogów dotyczących nawodnienia.\nZazielenianie dachu może mieć charakter ekstensywny oraz intensywny. Ten pierwszy rodzaj to rośliny niskie z krótkimi korzeniami. Rosną one na podłożu grubości 8-10 cm i potrafią zatrzymać do ok. 60% opadów. Natomiast przy uprawie intensywnej jest wymagana gleba o grubości powyżej 20 cm. Układa się ją na warstwie filtracyjnej utworzonej ze żwiru. Rośliny takie sprawiają, że jest zatrzymywanych około 86% opadów. Dzięki temu można ograniczyć ilość budowanych zbiorników gromadzących wody opadowe. Przy sadzeniu roślinności na dachach należy unikać drzew o agresywnym systemie korzeniowym. Należą do nich m.in. wierzby oraz brzozy. Zastosowana roślinność może pokrywać cały dach lub tylko jego część.\nCo winno wzbudzić naszą szczególną czujność przy zakładaniu zielonego dachu?\nPrzy dachach użytkowych niezbędna jest balustrada, która musi być odpowiednio gruba. Przy podejmowaniu decyzji o zielonym dachu trzeba pomyśleć również o odpowiedniej ilości studzienek kontrolnych, które umożliwiają przegląd oraz konserwację wpustów. Ponadto należy zwrócić uwagę na to, by wzdłuż kominów, ścian, attyk oraz wspomnianych powyżej studzienek kontrolnych zastosować opaski z grubego płukanego żwiru. Istotne jest też to, by odgrodzić opaski żwirowe od substratu glebowego nieprzepuszczalnymi materiałami wysokiej jakości.\nBez względu na rodzaj uprawianych na dachu roślin należy dbać o odpływy dachowe, tak by nadmiar wody był usuwany z dachu. No i oczywiście nie należy zapominać o pieleniu ogrodu, gdyż bez tego dach porośnie w sposób niekontrolowany.\nWarto pamiętać, że budowa zielonego dachu kosztuje ok. 200% drożej niż dachu tradycyjnego. Ale inwestycja ta jest bardzo opłacalna, bo przynosi wiele korzyści dla środowiska. Zielony dach to nie tylko miejsce rekreacji. Można go uczynić także miejscem poboru energii ze źródeł odnawialnych. Opracowano już wiatraki, które – ustawione na dachach wieżowców – są w stanie wyprodukować 160 kWh energii rocznie. O tym, że jest to bardzo korzystne od strony ekonomicznej nie trzeba nikogo przekonywać.\nPowiązane branże: Dachy, Inne pokrycia dachowe\nPodobne: Dach wielospadowy, Dach jak nowy. Ale jak?, Bitumiczne pokrycie dachu, Dachówka, blachodachówka czy papa – jakie poszycie dachu będzie najlepsze, Dach nad poddaszem użytkowym\nSłowa kluczowe: dachy, dachów, dachowe, gont, papy, budowlane,


Co to jest monoteizm.\nNapisz atrybuty Artemidy,Hef... - Zadane.pl\nCo to jest monoteizm. Napisz atrybuty Artemidy,Hefajstosa,Aresa,Ateny,Apolla i Hermesa.\nMonoteizm-wiara w jednego Boga\nMonoteizm - wiara w jednego boga.\nArtemida - łuk i strzały\nHefajstos - młot i obcęgi\nAres - dąb, orzeł, piorun\nAtena - tarcza (egida), włócznia, hełm, s owa, drzewo oliwne\nApollo - wawrzyn, łuk i lira\nHermes - kaduceusz, podróżny kapelusz ze skrzydłami - petasos oraz sandały ze skrzypcami.\nHefajstos-młot i kowadło\nAres-wilk, pies, orzeł\nAtena-włócznia, hełm, egida (lub tarcza)\nApollo-kołczan, łuk, łabędź, jastrząb, kruk, laur Hermes-kaduceusz, podróżny kapelusz ze skrzydłami - petasos. Jego atrybutem były też sandały ze skrzydłami, dzięki którym przemieszczał się z miejsca na miejsce.