Franchise - BodyLab Fitness\nBranża EMS fitness\nBranża EMS fitness jest jednym z najszybciej rozwijających się rynków w Europie. Połączenie czynników, takich jak starzenie się ludności, brak wolnego czasu, chęć natychmiastowych efektów, wysoki wskaźnik ludzi z nadwagą oraz rosnącej świadomości zdrowego trybu życia, doprowadziło do coraz większego popytu na takie rozwiązania jak treningi EMS. Trening ems trwa zaledwie 20 minut, a zastępuje po efektach 3-4 godziny intensywnych ćwiczeń na siłowni.\nOtwarcia klubu EMS jest związane z:\nPoszukaniem dostawcy sprzętu\nDopasowaniem lokalu do potrzeb studio EMS\nMy zapewniamy wsparcie na każdym z tych etapów. Najniższe ceny na sprzęt do treningu EMS oraz 5 letnie doświadczenie z prowadzenie studio EMS w 6 krajach pozwolą uzyskać dodatkową gwarancje sukcesu Państwa biznesu.\nU nas zarówno znajdziecie Państwo ofertę franczyzy.\nBodyLab Fitness to - sprzęt do treningu EMS, konsultacje, otwarcie pod klucz, franczyza, szkolenie!\nZadzwoń do nas już teraz: +48794469565\nBodyLab Fitness, co to jest?\n- międzynarodowa sieć klubów fitness. Naszą specjalizacją są treningi z technologią EMS/EMA.\n- więcej niż 4 lata udanej pracy w dziedzinie usług fitness. Bogate doświadczenie i nowoczesne technologii.\n- więcej niż 15000 aktywnych klientów.\n- więcej niż 95000 treningów personalnych w rok.\nBodylab Fitness - to szybko rosnąca międzynarodową sieć studio fitness z bogatym doświadczeniem w prowadzeniu i promowaniu zarówno własnych i franczyzowych studio.\nNa dzień dzisiejszy nasze kluby działają w następnych krajach : Polska, Włochy, Thailand, Białoruś, Rosja, Kazachstan.\nDlaczego Bodylab Fitness?\nStudia treningu personalnego z EMS/EMA pod marką BodyLab Fitness\n• Efektywnie i bezpieczne treningi\n• Szybka korekcja sylwetki\n• Umiarkowane ceny w swoje branże\nBiznes z BodyLab Fitness:\n• sprawdzona model biznesu bez dużego wkładu. Szybki zwrot inwestycji.\n• konsultacje i wsparcie na każdym etapie prowadzenia działalności.\n• planowanie powierzchni klubu, pomoc w otwarciu.\n• szkolenie personelu (prowadzenie treningów, sprzedaż usług)\n- Trening EMS/EMA (treningi statyczne)\n- Trening EMS (treningi dynamiczne)\n- Bezpieczna technologia odchudzania światłem diod LED\nJesteś zainteresowany/zainteresowana ofertą?


Jak zlikwidować worki pod oczami - Dzięgielewska Instytut Oka\nDzięgielewska » Blog » Jak zlikwidować worki pod oczami\nBardzo często spotykamy się z taką sytuacją, że wstajemy rano a nasze worki pod oczami są ogromne. W ciągu dnia lekko się zmniejszają ale niekiedy wieczorem jest jeszcze gorzej sprawiając, że ciągle wyglądasz na zmęczonego. Najczęściej to niehigieniczny tryb życia, nadmiar słońca i papierosów, a także soli w diecie, niewyspanie czy przedawkowanie alkoholu, a nawet zbyt gorąca kąpiel powodują taki wygląd naszych dolnych powiek. Bywa również, że obrzęki i worki pod oczami spowodowane są chorobami np. nerek, wątroby, tarczycy oraz różnych zaburzeń hormonalnych, szczególnie związanych z okresem przekwitania. Czasem mogą być również jednym z objawów alergii, lub efektem ubocznym przyjmowanych leków.\nJednak sytuacja przestaje być śmieszna kiedy wyglądają tak na co dzień, są takie same w ciągu dnia, nie znikają po zimnych okładach z czarnej herbaty, masażu okolicy oczu, odpoczynku czy odpowiedniej dawcę snu. Worki pod oczami są wówczas najczęściej konsekwencją przepukliny oczodołowej tłuszczowej z poduszki przyśrodkowej, środkowej i bocznej.\nJeżeli mamy do czynienia z obrzękiem powiek dolnych to wspomniane zimne okłady, masaże pomogą jak i kosmetyki działające przeciwobrzękowo i rozjaśniająco zawierające wyciąg z arniki, miłorzębu japońskiego, bluszczu czy z dodatkiem kofeiny.\nW przypadku chorób naczyniowych, kardiologicznych, tarczycy, wątroby czy nerek zalecana jest konsultacja u specjalisty i wdrożenie odpowiedniego leczenia.\nNatomiast worków pod oczami, które wynikają z przepukliny oczodołowej tłuszczowej możemy pozbyć się jedynie chirurgicznie za pomocą blepharoplastyki powiek dolnych czyli przeprowadzając zabieg chirurgiczny, w przebiegu którego usuwamy poduszeczki tłuszczowe.\nUsuwania worków pod oczami – efekty przed i po zabiegu\nJeżeli chcesz się dowiedzieć więcej na temat tego jak usunąć worki pod oczami zapraszamy na konsultację i sprawdzimy z jakim problemem się borykasz, czy są to cienie czy worki pod oczami 🙂


Pierwszy raz zetknęłam się z twórczością Emily Houghton i czuję się rozczarowana.\nWzruszający romans czy niebyt warty uwagi kicz? Dla mnie zdecydowanie to drugie.\n„Jeśli nie zamierzasz umierać, musisz znaleźć sposób, żeby żyć.” Alice, kiedy trafia na oddział po wypadku, z nikim nie rozmawia. Przeżyła pożar, z którego wyszła poważnie poparzona i który zniszczył jej plany na przyszłość. Dziewczyna zamyka się w sobie. Los chce, że trafia do jednej sali z Alfiem – niepoprawnym optymistą, gadułą, człowiekiem, od którego wręcz bije pozytywna energia. Mężczyzna, mimo że stracił nogę to nie stracił nadziei i ze wszystkich sił stara się podtrzymać innych pacjentów na duchu. To on sprawia, że Alice zaczyna się odzywać.\nZ czasem okazuje się, że oboje stracili bliskie sobie osoby. Mają rany w sercu i poczucie winy z, którymi walczą. Czy odnajdą drogę do szczęścia i miłości, a może znajdą ją razem?\nKsiążka sprawiła mi ogromny problem i miałam wobec niej chyba zbyt wygórowane oczekiwania. Czego się spodziewałam? Chyba pięknej opowieści o trudnej miłości; może trochę wzruszającej, może trochę zabawnej. Niestety, miałam wrażenie, że czytam nudną, do bólu przewidywalną opowiastkę z przewidywalnym zakończeniem.\nUważam, że pomysł na fabułę by świetny, ale został zmarnowany. Bohaterowie zostali tak naprawdę wykreowani mocno przeciętnie i zestawieni na zasadzie kontrastu. Emocje… Hmm… miałam wrażenie, że w ogóle ich nie odczuwałam. Cały czas miałam poczucie, że autorka, owszem, stworzyła swoje postacie, ale opisała je w taki sposób, jakby sama nie była do nich przekonana. Wielka szkoda! Bardzo dobry pomysł został tu zmarnowany.\nKsiążka, niestety, nie przypadła mi do gustu. Jestem jednak przekonana, że mimo wszystko zyska szerokie grono wielbicieli.


s650 uwagi i spostrzeżenia ważne 4.1.2 a 4.4.4 android : Lenovo S650 Chińskie telefony zakupy Aliexpress Opinie • s650 uwagi i spostrzeżenia ważne 4.1.2 a 4.4.4 android : Lenovo S650\ns650 uwagi i spostrzeżenia ważne 4.1.2 a 4.4.4 android\nprzez karol3616 » 29 gru 2014, o 14:46\nWitam chciałbym abyscie napisali o swoich spostrzeżeniach plusach minusach po zmianie androida z romem jakie zauważyliscie na plus i minus, oto moje.\nZakup czerwiec allegro do grudnia aktualizacje plynnie za wyjątkiem lbe, potem troszkę wariacji z uspieniem tryb samolotowy rano, i ust fabryczne nic nie dały, rootowanie też nie bo na moim był kod sprzedawcy zapewno jako gwarancja serwisowa.... więc\nświęta próba na -4.44 kitkat interfejs: v.1.5.231 root(vibe V1.5_1421_DEV_S650). Obserwujei tak:\nPlus : nowe i przejzyste menu fajna stylystyka kolorków.\nMinusy jakie występuja na moim:\n1.Dalej są numery nie oznakowane na slocie 1 i 2gim.\n2.Nie aktualizuje się sam po wlanie ani wifi lecz ręcznie to wymuszam na aktualizacjach ze store play.\n3.vibe pokazuję nową dostępną wersję lecz wiadomo że je nie pobieże tak samo jak to było na lbe\n4.Drażni mnie to -uspienie ustawione na dpowiedni czas nie wspołdziała z aplikacjami w sieci np. ogl filmu na youtube.\n5.dotyk h nie zawsze rozszerza tekst prawidłowo np w wiadomociach czytanych dopiero jak go przewrócę na bok, w ust jest do wyboru tryb zwykłej strony jak na laptop i wersję mobilne a trybie komputerowym nie rozszerza mi tekstow filmów.\n6.Brak jest miernika z poprzedniej wersji użycia procesora oraz aplikacji oczyszczania, oczyszczenie ręczne jest pod środkowym guzikiem po dłuzszym naciśnieciu, wcześniej klawisz pierwszy.\n7.Mi lokalizację pogody i czasu wczytuję po wifi oraz wlanie a nie jak wczesniej do wyboru opcje były, mało tego nie odnajduję mojej miejscowości jak wcześniej.\n8. Vibe 1.5 ale moim zdaniem zdjęcia nie są już tak ładnej jakości te 6 lub 8 mega to jest jak 5!!!!!oraz flash je zaostro doświetla nie jest to wina ustawien ani iso automatycznego, zdjęcia są gorsze.\n9. Bateria na ładowarce 1.5 ampera czy 2. mocniejsza długo ładuje mi tel ok 4 godzin na full i wiem to na pewno że już 3 dni nie wytrzyma mi jak wcześniej na normalnym trybie uzytku bez wifi.\nProszę o uwagi i spostrzeżenia innych tu oraz może ktoś wie czy poprzednia wersja roota z androida będzie współdziałać z kit katem..? chcę poprawić jakość foto.\nDołączył(a): 28 gru 2014, o 11:23\nROM: vibu v1.51421devs650\nRe: s650 uwagi i spostrzeżenia ważne 4.1.2 a 4.4.4 android\nprzez karol3616 » 25 sty 2015, o 21:21\nAHA ostatnio tel nie aktualizuje mi się i w dodatku nie wiem może po aktualizacjach może bez youtube nie dziąła mi prawidłowo na hd i cc detalach tzn glos idzie a obraz sie przycina lub stoi. PO odinstalowaniu i wgraniu ze store play jako aplikacji już pobranej występuje ten sam problem, wcześniej na 4.1.2 sporadycznie występował ten problem wyczyściłem pamięć podręczną i było ok teraz czyszczę cleanem masterem, aplikacje w tle też jak i antywirusem i dalej jest to samo. Google maps jaki wiadomości lokalne pogoda też się zamyka, czyżby dalsze aktualizacje rom już nie obsługiwał ?? wychodzi brak supportu chyba w lenovo jednak. Szkoda podoba mi się nowy leonek vibe x ale chyba jednak iOcean X8 mini lub po prostu sony Z2 będzie bo ta nie może być aby tel był nie przydatny co Snapdragon to nie mediatek


Ważna rocznica - Gazeta Chojnowska w ramach portalu E-Informator.pl\nUroczystości 65 rocznicy trzech wielkich deportacji rozpoczęto 2 października złożeniem wieńców pod pomnikiem „Pamięci żołnierzom poległym w walce o niepodległość ojczyzny i pomordowanym w obozach i łagrach oraz zesłanym na Sybir".\nObchody zorganizowane w ramach Dnia Sybiraka zgromadziły pod obeliskiem członków chojnowskiego Związku Sybiraków, władze miasta i gminy oraz zaproszonych gości. W tym miejscu oddano cześć Sybirakom, a podczas mszy św. koncelebrowanej przez ks. kanonika Władysława Bystrka modlono się w ich intencji.\nKolejna część spotkania odbyła się w Domu Chemika. Tu chojnowska młodzież – uczniowie Gimnazjum nr 2 - w programie artystycznym przypomniała okoliczności pierwszych zsyłek i historię deportowanych Polaków.\nHymn Sybiraków rozpoczynający i kończący program był tematem przewodnim tego spektaklu.\n- Dla nas ważne są nie tylko obchody rocznicowe i pamięć o tych, którzy pozostali na obcej ziemi - mówi prezes chojnowkiego Związku Tadeusz Bisiorek. - Ale także wiedza kolejnych pokoleń o martyrologii Polaków. Naszym największym pragnieniem jest, aby te wydarzenia nigdy się nie zatarły, nie odeszły w zapomnienie wraz z odejściem świadków tego fragmentu naszej narodowej historii.\nSpotkanie Sybiraków było okazją do wyróżnienia kilkunastu z nich Krzyżem Zesłańca Sybiru. Osiemnaście odznaczeń wręczał burmistrz, wójt i przedstawiciel Zarządu Oddziału Związku Sybiraków w Legnicy.\n- Tych dekoracji z każdym rokiem jest coraz mniej, tak jak i członków związku. Kiedy szesnaście lat temu konstytuował się Związek Sybiraków w Chojnowie lista opiewała na 125 osób. Dziś jest nas o połowę mniej.\nDlatego spotkania w swoim gronie są tak ważne dla tych ludzi. Kilka razy w roku, bez względu na okoliczność wspólnie uczestniczą w uroczystościach, aby potem w grupie która najlepiej się rozumie, móc wspominać, dzielić się cierpieniem i otrzymywać duchowe wsparcie.\nZarząd i członkowie Związku Sybiraków serdecznie dziękują dyrekcji, nauczycielom i młodzieży Gimnazjum nr 2 oraz władzom miasta za pomoc w organizacji obchodów 65 rocznicy deportacji.


Nienieodpowiedzialni | X Europejski Kongres Finansowy\nPo czerwcowym spotkaniu Europejskiego Kongresu Finansowego Online przyszedł czas na spotkanie „offline” w Sopocie i rozmowę o „Odpowiedzialnych finansach w obliczu kryzysu”.\nX Europejski Kongres Finansowy w dniach 12-14 października 2020 będzie wydarzeniem stacjonarnym, uzupełnionym o najlepsze rozwiązania wypracowane w ramach EKF Online.\nGłównym celem Kongresu jest debata na temat stabilności europejskiego i polskiego systemu finansowego, a także wypracowywanie rekomendacji w zakresie rozwiązań dotyczących bezpiecznego rozwoju w trakcie\ni po kryzysie.\nPodczas ponad czterdziestu wystąpień, debat i wywiadów rozmawiać będziemy m.in. o scenariuszach gospodarczych dla Europy, odbudowie wartości gospodarki po kryzysie, roli instytucji finansowych, nowych technologii i innowacji w procesie wychodzenia z kryzysu, restrukturyzacji finansowej przedsiębiorstw i banków, zwiększeniu atrakcyjności inwestycyjnej dla kapitału prywatnego, czy wpływie zmian klimatycznych na gospodarkę.\nWykład inauguracyjny jubileuszowego dziesiątego Europejskiego Kongresu Finansowego wygłosi Charles Goodhart, który był także gościem honorowym na otwarciu pierwszego Europejskiego Kongresu Finansowego w 2011. Prof. Goodhart jest twórcą prawa gospodarczego nazwanego od jego nazwiska prawem Goodhart’a.\nPonadto tylko na EKF:\nDebata Prezesów – mapa wyzwań 2020-2023\nMakroekonomiczne prognozy i wyzwania dla gospodarki\nMapa wyzwań technologicznych wobec sektora finansowego\nDebata oksfordzka Akademii EFC\nSerdecznie zapraszamy do zapoznania się z programem i do rejestracji.\nPo więcej szczegółów zapraszamy na stronę www.efcongress.com


WARTOŚĆ UŚMIECHU ?! - Grażyna Kołt\n„Nic nie kosztuje, ale wiele daje.\nJednak nie można go kupić, wyżebrać, pożyczyć ani ukraść, dopóki się go nie podaruje”.\nNajważniejsza zasada w życiu !\nPS. Ja zawsze uśmiecham się do Was,\nDziękuję za to, że jesteście 💚


ZAKON SYJONU - Strażnicy świętego Graala\nPrawie każda rodzina ma jakieś sekrety. Z pewnością do najczęściej spotykanych należy potajemne małżeństwo (albo związek pozamałżeński), z którego rodzi się dziecko. Istnienie tego dziecka także pozostaje tajemnicą. Takie są źródła Zakonu Syjonu (Prieure de Sion *[Franc. prieure, przeorstwo; Sion to łacińska nazwa Góry Syjon, wzgórza na którym Dawid założył Jerozolimę.]). Stowarzyszenia, które ma ponoć ogromną liczbę członków, a także fanatycznych zwolenników, a jego historia jest, według poważnych badaczy, banalna, nawet absurdalna.\nJuż sama opowieść wciąga. Kto mógłby oprzeć się czarowi historii, w której mamy takie zdarzenia, jak pozorna śmierć, takie postacie, jak nawrócona prostytutka, oraz linię królewskiej krwi, obejmującą tak wybitnie jednostki, jak Leonardo da Vinci, sir Izaak Newton, Claude Debussy, Juliusz Verne i Wiktor Hugo. Dorzućmy do tego templariuszy, nazistów, ogromny ukryty skarb oraz obietnicę odnalezienia przedmiotu związanego z ukrzyżowaniem Chrystusa (Graal), a rzecz cała staje się bardziej intrygująca niż najlepsze pomysły hollywoodzkich scenarzystów. Już choćby z tego powodu nie brak zwolenników tezy, że Zakon Syjonu wywierał wpływ na dzieje świata przez minione dwa tysiące lat.\nMimo wielu sławnych nazwisk kojarzonych z legendą zakonu, cała opowieść obraca się wokół trojga głównych bohaterów: ubogiego proboszcza, który musiał wytłumaczyć się ze wzbogacenia, francuskiego antysemity, który próbował spełnić swe marzenia z czasów wojny, oraz uroczej średniowiecznej księżniczki. Oczywiście, nie wspominając o Jezusie Chrystusie, jego żonie i dziecku.\nA oto początek tej opowieści, która ma więcej wariacji niż dzieła Mozarta.\nWbrew głębokiemu przekonaniu chrześcijan, Maria Magdalena nie była jerozolimską ladacznicą. Była pochodzącą z raczej zamożnej rodziny żydowską żoną Jezusa, a ich związek albo nigdy nie wyszedł na jaw, albo miał charakter, który dzisiaj określilibyśmy jako nieformalny. W zależności od źródła - ukrzyżowanie Chrystusa było jedynie pozorne, zdołał uciec wraz z żoną z Jerozolimy, albo Maria Magdalena wyjechała samotnie z Palestyny po śmierci Chrystusa. Tak czy inaczej, przybyła na francuski brzeg Morza Śródziemnego, co sugeruje, że podróżowała łodzią, a w dodatku była w ciąży.\nWkrótce urodziła zdrowe dziecko, a linię genealogiczną jego potomków można prześledzić na przestrzeni dwóch tysięcy łat dziejów Europy. Wywarli na nie ogromny wpływ, mimo że musieli skrywać prawdziwą tożsamość *[Według zwolenników tezy o istnieniu zakonu, to do linii potomków Chrystusa odnosi się termin "święty Graal" - nie do kielicha czy innego naczynia używanego podczas Ostatniej Wieczerzy.].\nTrudno wyobrazić sobie opowieść, która mogłaby silniej wstrząsnąć podstawami chrześcijaństwa niż ta, że Maria Magdalena wydała na świat potomka Boga, spłodzonego poprzez Chrystusa. Z tym założeniem zaczęto interpretować wydarzenia historyczne, które skądinąd żadnych "wyjaśnień" nie wymagają. Powstanie i początkowy sukces zakonu templariuszy, na przykład, niektórzy zwolennicy tej teorii przypisują mieszkającym we Francji potomkom Chrystusa. Filip Piękny przypuszczalnie dowiedział się o ich prawdziwym pochodzeniu. Działając wspólnie z papieżem, który niedawno objął swój urząd i nie zdawał sobie jeszcze sprawy, jak groźne dla Kościoła może być ujawnienie tej prawdy, francuski król postanowił za wszelką cenę wyeliminować templariuszy. Nie kierowały nim ani lęk przed potęgą zakonu, ani chciwość ich bogactw, chciał oczyścić chrześcijaństwo.\nRzeczywiście, długą listę potomków Jezusa można znaleźć w różnych tajnych dossier, spisanych na starożytnych pergaminach i umieszczonych pod opieką Bibliotheque Nationale w Paryżu. Wiele nazwisk jest nikomu nieznanych, część rozpoznają historycy specjalizujący się w dziejach okultyzmu, zwłaszcza średniowiecznego, kilka to sławy kultury europejskiej: Robert Boyle, Isaak Newton, Wiktor Hugo, Claude Debussy, Jean Cocteau i oczywiście Leonardo da Vinci.\nDłaczego dowody istnienia tak niezwykłego rodu chowano w całkowitej tajemnicy przez dwadzieścia stuleci i ujawniono opinii publicznej dopiero pod koniec drugiego milenium? Być może dlatego, by przywrócić władzę dynastii zapoczątkowanej przez Marię Magdalenę, spokrewnionej nie tylko z królami Francji, lecz także z władcami innych krajów europejskich, która dzięki międzynarodowemu spiskowi zmierza do kontrolowania wydarzeń w skali światowej. Ten królewski ród, znany jako dynastia Merowingów, zdobył władzę nad Francją w V wieku, wypełniając próżnię po upadku cesarstwa rzymskiego, i do tej pory zachowuje wpływy.\nNazwa dynastii pochodzi od imienia ojca Childeryka I, Meroweusza. Meroweusz, według legendy, mógł wywieść swój ród od Józefa z Arymatei oraz samego Chrystusa. Choć mogło być inaczej. Zdaniem niektórych został spłodzony przez tajemniczą morską istotę, co ma wyjaśniać jego wiedzę na temat spraw ezoterycznych oraz znajomość praktyk okultystycznych. To powiązanie z morskim potworem interpretuje się jako dowód, że:\na) Maria Magdalena dopłynęła do brzegu Francji, gdzie urodziła syna Jezusa,\nb) postarano się ukryć ten fakt historyczny za pomocą bajkowej opowieści,\nc) przodkiem Meroweusza był Chrystus, ponieważ ryba jest symbolem chrześcijaństwa *[Lub jeśli macie ochotę, może to być dowód na to, że Merowingowie byli potomkami istot pozaziemskich, które wchodziły w związki z wybranymi mieszkańcami starożytnego Izraela, dając początek prawdziwej superrasie ludzkiej.].\nDalsze dzieje pozostają mgliste aż do roku 671, gdy meroweński władca Dagobert II poślubia Gizelę de Razes, córkę hrabiego de Razes i bratanicę króla Wizygotów, łącząc w ten sposób dwa potężne rody, które od dłuższego czasu walczyły o panowanie nad Francją.\nJak na swoją epokę Dagobert był człowiekiem wykształconym. Nauki pobierał w irlandzkim klasztorze, później poślubił celtycką księżniczkę Matyldę i zamieszkał w Anglii, gdzie zaprzyjaźnił się ze świętym Wilfrydem, biskupem Yorku. Po śmierci Matyldy biskup namówił go na małżeństwo z Gizelą. Sądząc z opisów, była olśniewającą pięknością, zręczną we wszelkich sztukach i w przeciwieństwie do innych współczesnych kobiet - wyedukowaną. Wzięli ślub w starej wizygockiej kaplicy poświęconej Marii Magdalenie opodal miasta Rhaede - dziś Rennes-le-Chateau, w Langwedocji, rejonie Francji nad Morzem Śródziemnym, między Marsylią a granicą hiszpańską.\nDzięki korzystnemu położeniu geograficznemu Rhaede liczyło w tym czasie ponad trzydzieści tysięcy mieszkańców. Miasto, położone na przecięciu dróg wiodących przez sąsiednie doliny, w pobliżu kilku źródeł, bliżej wody, powstało jeszcze w czasach przedrzymskich. Stanowiło więc naturalne miejsce dla uczczenia związku dwóch potężnych rodów.\nPoczątkowo wszystko toczyło się całkiem dobrze, zwłaszcza dla rycerza epoki zwanej mrocznymi wiekami. Dagobert zdołał wywalczyć tereny dzisiejszej Francji, pokonując trzech braci, którzy rościli sobie do nich prawo po śmierci ojca, a Gizela obdarowała go synem i dziedzicem, co w tych czasach stanowiło ważne osiągnięcie. Umacniając swe panowanie, król skłócił się jednak zarówno z Kościołem, jak i ze starym przyjacielem Wilfrydem. Podobnie jak większość władców tamtej epoki narobił sobie wrogów i wkrótce miał ich tak wielu, że poddanych nie zdziwiło, gdy został zamordowany podczas polowania. Tylko dzięki szczęśliwemu zbiegowi okoliczności, spostrzegawczości lub opatrzności Gizela i jej syn Sigisbert uniknęli podobnego losu, uchodząc z małym orszakiem wiernych rycerzy. Od tego momentu Sigisbert i jego potomkowie utrzymywali swe pochodzenie w tajemnicy, jednocześnie dbając, aby członkowie rodu mogli zachować pamięć świętości przodków oraz wykorzystywać ją do osiągnięcia wielkości.\nRhaede stopniowo traciło na znaczeniu. Najpierw zostało zrujnowane w czasie wojen z Hiszpanią, potem latami cierpiało od zarazy i łupieżczych najazdów. Katalońscy bandyci systematycznie puszczali je z dymem, co ostatecznie skłoniło ocalałych mieszkańców do porzucenia domostw. Większość uciekła w głąb lądu, garstka pozostałych odbudowała swoją społeczność w wiosce zwanej Rennes-le-Chateau.\nTymczasem w Jerozolimie powołano do życia monastyczny zakon Naszej Pani z Góry Syjon, który później przeniósł swoją siedzibę do St. Leonard D'Acre w Palestynie, by jeszcze później osiąść na Sycylii. Działał tam przez pewien czas, aż wreszcie w roku 1617 został wchłonięty przez zakon jezuitów. Jego dzieje łatwo można potwierdzić za pomocą kronik kościelnych i dokumentów. Jak dziesiątki podobnych instytucji w tych czasach, służących medytacji i zbawieniu, był także ośrodkiem życia towarzyskiego i kulturalnego. Nic nie wskazuje, by w jego murach roiło się od spiskowców, templariuszy, knujących plany zemsty przeciw Kościołowi lub żeby służył jako źródło genealogicznych informacji ocalałym potomkom Merowingów. Jego współczesna rola ogranicza się do tego, że dał nazwę sekretnemu stowarzyszeniu, od 2000 lat jakoby zagrożonemu, niemniej nadzwyczaj wpływowemu.\nNastępny rozdział tej opowieści rozpoczyna się w roku 1885, gdy ksiądz, Francois Berenger Sauniere został proboszczem w Rennes-le-Chateau. Minęło ponad tysiąc lat, odkąd ślub Dagoberta i Gizeli związał ze sobą dziedziców królestwa Wizygotów i królewski ród Merowingów. Dawne strategiczne miasto Rhaede, miejsce tego wydarzenia, było teraz niewielką wioską na głębokiej prowincji i miało zaledwie dwustu mieszkańców.\nSauniere był interesującą postacią *[Uważny czytelnik Kodu Leonarda da Vinci zauważy od razu, że autor, Dan Brown obdarzył tym nazwiskiem postać tajemniczego osobnika, od którego śmierci zaczyna się cała akcja powieści.]. Przystojny, dobrze wykształcony i ambitny, nie mógł nie poczuć rozczarowania, jeśli nie głębokiego przygnębienia, przybywszy do swojej nowej parafii. Rennes-le-Chateau, położone w cieniu Pirenejów, około czterdziestu kilometrów od Carcassonne, w oczach młodego księdza z dużymi ambicjami mogło wydawać się miejscem księżycowym. Trzydziestotrzyletni Sauniere prawdopodobnie postrzegał tę nominację jako co najmniej koniec kariery, a może także kres marzeń.\nW dodatku kościół, jaki przyszło mu objąć, był żałosną ruiną. Brakowało większości dachu w kaplicy i deszcz padał prosto na ołtarz, a w oknach zamiast kolorowych witraży tkwiły nieheblowane deski. Zakrystia praktycznie nie nadawała się do mieszkania, proboszczowi nie przydzielono gospodyni, a jego miesięczna pensja w wysokości siedemdziesięciu pięciu franków z trudem wystarczała na najprostsze jedzenie. Jedyną rzeczą bardziej zaskakującą niż stan kościoła była decyzja Sauniere'a, by tam pozostać. Przynajmniej po części motywy tej decyzji miały charakter bardziej cielesny niż duchowy. Pozwalając księżom, by angażowali kobiety do prowadzenia domu, Kościół sugerował, by różnica wieku między duchownym i jego gospodynią wynosiła co najmniej trzydzieści lat. Gospodyni Sauniere'a powinna więc być po sześćdziesiątce. Tymczasem w zrujnowanej zakrystii zamieszkała z nim szesnastoletnia Marie Dernaud. Wkrótce zaczęli dzielić nie tylko mieszkanie, ale i łóżko, co zarówno miejscowa społeczność, jak i zwierzchnik, przyjazny i pobłażliwy biskup Carcassonne, jak się wydaje, tolerowali. Niewykluczone, że Marie Dernaud zainteresowała się księdzem nie tylko dlatego, że był przystojny. Możliwe że chodziło o jego namiętną naturę, którą zademonstrował w ciągu pierwszych kilku miesięcy pracy w nowym miejscu. Podczas wyborów w październiku 1885 roku Sauniere objawił się jako zaciekły przeciwnik rządzącej partii republikańskiej i namawiał parafian, właściwie im nakazywał, by głosowali przeciwko niej. Jego płomienne kazania nie miały wielkiego wpływu na wynik wyborów, republikanie zwyciężyli, ale gdy do szerszej opinii dotarła wiadomość o postawie księdza, rywale postanowili się zemścić, wywierając stosowną presję na władze kościelne. Za karę, z powodów politycznych, zawieszono niewielką pensję Sauniere'a. Odwołał się do biskupa, który miłosiernie mianował go profesorem w pobliskim seminarium, gdzie namiętny kapłan przez sześć miesięcy krążył po korytarzach i salach lekcyjnych, aż przywrócono mu uposażenie.\nJeśli kościelni hierarchowie sądzili, że udało im się uciszyć Sauniere'a, byli w błędzie. W istocie wrócił do swojej wioski i zrujnowanego kościoła z poparciem bogatego patrona oraz planami poprawy losu zarówno swojego, jak i parafii.\nTo pewnie w geście podziwu dla jego politycznego stanowiska, które być może pokrywało się z jej własnym, wpływowa hrabina Chambord przekazała proboszczowi trzy tysiące franków. Suma była znaczna, jeśli wziąć pod uwagę, że na naprawę kościoła otrzymał wcześniej w sumie o dwieście franków mniej. Na jego konto należy zapisać, że najwyraźniej przeznaczył całą darowiznę hrabiny na odbudowę i renowację świątyni.\nW tym okresie Sauniere zaczął się fascynować miejscową legendą. Według kilku źródeł opowieść o kościele była już wtedy dobrze znana wśród mieszkańców wioski, według innych - nikt nie zdawał sobie sprawy z jego historycznego znaczenia, dopóki nie przeprowadzono szeroko zakrojonych prac renowacyjnych.\nKościół poświęcony Marii Magdalenie został wybudowany, jak powiadano, w miejscu zaślubin Dagoberta II i Gizeli de Razes. Zdawało się to potwierdzać zdumiewające odkrycie. Podczas prac znaleziono ciężką kamienną płytę spoczywającą na czterech filarach, która w pierwotnej budowli pełniła funkcję ołtarza. Gdy Sauniere osobiście uniósł płytę, zauważył, że jeden z filarów jest wydrążony. W środku były cztery pergaminowe dokumenty, które delikatnie wydobył, starając się, by nie dostrzegli tego pracujących obok robotnicy. Dwa pergaminy przedstawiały drzewo genealogiczne, dwa pozostałe były zaszyfrowane. Nie od razu udało się ekspertom w Paryżu złamać stary kod, ale kiedy już to zrobili, rezultaty były elektryzujące. A Dagobert II Roi et a Sion est ce tresor et il est la mort, odczytano. "Do króla Dagoberta II i do Syjonu należy ten skarb i on tu jest martwy".\nSkarb? Jaki skarb? Odpowiedź pojawiła się, gdy odkopano drugą kamienną płytę. Kryło się pod nią coś, co widział jedynie ojciec Sauniere. Jedno spojrzenie wystarczyło mu, by zrozumiał, że marzenia o posadzie w Bordeaux albo Paryżu, czy nawet o stanowisku w Rzymie były niczym w porównaniu z tym bogactwem. Wkrótce z dwoma zaufanymi pomocnikami wydobył coś z ziemi w różnych miejscach wokół kościoła i na skraju wioski.\nOd tego momentu prace przy rozbudowie kościoła ruszyły pełną parą i były na tyle ekstrawaganckie, że wzbudzały zawiść wszystkich prałatów, od biskupa Paryża począwszy. Niewielka świątynia została wspaniale ozdobiona malowidłami i rzeźbami, które Sauniere kupował podczas wypraw do Paryża. Niektóre miały tradycyjny charakter, jak "Pasterze w Arkadii", obraz przedstawiający grupę osób zebranych wokół sarkofagu, w krajobrazie do złudzenia przypominającym Rennes-le-Chateau. Inne były dość zagadkowe pod względem stylu i znaczenia, jak choćby posąg wstawiany niedaleko wejścia, opatrzony łacińską inskrypcją Terribilis est locus iste - To miejsce jest straszliwe.\nDuchowny zgromadził dość środków, by wystarczało na zakup nie tylko dzieł sztuki do jego kościoła. Nabył także kilka akrów ziemi przylegających do terenów kościelnych i zaczął budowę wieży Magdaleny, na część Marii Magdaleny, oraz wielopokojowej posiadłości dla siebie i Marie - Villa Bethania. Koszty tych prac były ogromne - 40 tysięcy franków na budowę wieży, 90 tysięcy franków na budowę domu i 20 tysięcy franków na otaczający ogród. W sumie Sauniere wydał prawie 200 tysięcy franków, co w roku 1900 miało wartość prawie 7 milionów franków albo 1,25 miliona dolarów amerykańskich *[Według innych szacunków wydatki Sauniere'a sięgały 250 milionów franków (ponad 50 milionów dolarów). Wydaje się to jednak nieprawdopodobne.].\nJeszcze niedawno skromny proboszcz, mógł teraz, jak watykański kardynał lub wschodni satrapa, pozwolić sobie na zaspokojenie każdego pragnienia - materialnego, duchowego, kulturalnego i cielesnego. Swoje stado kaczek karmił specjalnymi herbatnikami, aby po upieczeniu mięso miało subtelny zapach. Szczycił się dobrze zaopatrzoną piwniczką win, a także siedemdziesięcioma litrami rumu, sprowadzanego co miesiąc z Jamajki. W czerwcu 1891 zorganizował procesję, aby wystawić na widok publiczny świeżo zakupiony posąg Madonny z Lourdes, który umieścił na postumencie w nowym, eleganckim kościelnym ogrodzie. Rok później wzbogacił kościół o nowy konfesjonał i kazalnicę, a także o zaprojektowane w zagadkowy sposób stacje męki Pańskiej, na planie koła, kryjące, jak sądzono, zaszyfrowane przesłanie. Na kropielnicy wkrótce stanęła postać strzegącego ją diabła. Wnętrze ozdobiła zamówiona specjalnie rzeźba Marii Magdaleny. Maleńka świątynia zaskakiwała wyrafinowanym wystrojem, wykraczającym poza smak i kulturalne potrzeby skromnej wiejskiej społeczności.\nAmbitny ksiądz zaczął ozdabiać nie tylko swój ukochany kościół. Mieszkańcy wioski z zachwytem powitali plany budowy sztucznej groty nieopodal krzyża na miejskim placu, Marie Dernaud z równym zachwytem chodziła na targowisko w sukniach szytych według najświeższej paryskiej mody, czasami z torebką zawierającą akt własności nieruchomości, którą Sauniere zakupił na jej nazwisko.\nMieszkańcy wsi byli wprawdzie ciekawi, skąd pochodzą bogactwa księdza, ale nie aż tak bardzo. W końcu dawał zatrudnienie miejscowym rzemieślnikom i ubarwiał życie małej społeczności, przydając jej znaczenia. Poza tym ich ciekawość w całości zaspokajała opowieść, która sensownie wszystko wyjaśniała.\nWedług niej Sauniere wykopał coś znacznie cenniejszego niż złoto i kosztowności. Słowa o skarbie Dagoberta i pochowanym człowieku ("i on jest martwy tutaj") odnosiły się nie do zmarłego dawno króla Merowingów, ale do ciała Chrystusa. Miejsce jego ukrycia wskazywał zaszyfrowany pergamin ukryły w filarze za ołtarzem.\nJednakże znalezienie ciała Chrystusa w jakiejś zapomnianej francuskiej wiosce mogło podważyć wszystkie prawdy chrześcijaństwa, same fundamenty wiary, i zburzyć wszystkie instytucje od Watykanu począwszy. Znaczyłoby, że albo Chrystus nie zmarł na krzyżu, albo nie zmartwychwstał, nie został zabrany do nieba trzy dni później. Należałoby ponownie przemyśleć zasady chrześcijaństwa i albo na nowo je sformułować, albo całkowicie odrzucić, z dwoma tysiącami lat wiary i poświęcenia.\nCo miał więc zrobić Sauniere? Głęboko religijny człowiek starałby się zachować sekret na zawsze, trzymając się wiary, w której żył, nie niszcząc religijnych wierzeń milionów ludzi. Racjonalista podałby znalezisko do wiadomości publicznej, krytykując stare ideologie i pomagając zastąpić je jakimś nowym ładem.\nSauniere był człowiekiem praktycznym. Wyjawiając po cichu swoje odkrycie niewielkiej grupie wybranych hierarchów kościelnych, obiecał je ukryć, w zamian za szczodre stypendium wypłacane przez Kościół, który zyskał czas na obmyślenie następnego kroku. W sumie jednak chrześcijaństwo zostało zaszantażowane przez nikomu nieznanego francuskiego księdza, żyjącego otwarcie z młodą gospodynią.\nWówczas doszło do różnych tajemniczych wydarzeń, które sprawiały, że mieszkańcy wsi zaczęli gorączkowo szeptać po kątach, a miłośnicy teorii spiskowych niecierpliwie czekali na potwierdzenie swych podejrzeń.\nZaczęło się dość dramatycznie, od śmierci w dziwnych okolicznościach dwóch miejscowych urzędników kościelnych. W przeddzień Wszystkich Świętych 1897 roku, w sąsiedniej wiosce został brutalnie zamordowany w kuchni swojej zakrystii samotnie żyjący ksiądz Gelis. Zabito go ciosami pogrzebacza i siekiery, a następnie z szacunkiem położono na podłodze, z rękami na piersi w modlitewnym geście. Mimo że zakrystia zastała splądrowana, najwyraźniej nie rabunek był motywem zabójstwa, ponieważ w dostępnej szufladzie znaleziono osiemset franków. Nigdy nie rozwiązano zagadki tego morderstwa.\nPięć lat później równie brutalną śmiercią zginął biskup Billard z Carcassonne, który nie tylko nie pokwapił się, by wypytać Sauniere'a o źródła jego bogactwa i ekstrawagancje, ale najwyraźniej go do takiego stylu życia zachęcał. Zagadka tego morderstwa także nie została rozwiązana.\nNastępca Billarda, biskup de Beausejour, nie był już tak wyrozumiały dla Sauniere'a, zwłaszcza gdy zasięgnął o nim informacji. Oskarżając proboszcza o niesprecyzowane bliżej, skandaliczne poczynania, zażądał wyjaśnień. Sauniere próbował ułagodzić zwierzchnika, przedstawiając mu fałszywe i niepełne dokumenty. W roku 1909 biskup ostatecznie stracił cierpliwość. Kiedy Sauniere odmówił opuszczenia parafii, został pozbawiony praw kapłańskich. Przez osiem lat okryty niesławą mieszkał we wsi pod opieką wiernej Marie Dernaud, której, gdy umierał w roku 1917, zapisał wszystkie swoje ziemskie dobra. Jego majątek składał się w tym momencie z kilku książek i garści bezwartościowych błyskotek, ale Marie mogła liczyć na względnie wygodną egzystencję, ponieważ miała prawa własności do Villi Bethania. Mieszkała tam przez następne trzydzieści lat, wynajmując pokoje, by na koniec przekazać nieruchomość miejscowemu biznesmenowi za dożywotnią rentę. Dzięki tym dochodom wiodła raczej monotonną egzystencję do śmierci w styczniu 1953 roku. Człowiek, który kupił od niej posiadłość i wypłacał jej rentę, nazywał się Noel Corbu i był miejscowym przedsiębiorcą. Zapamiętajmy to nazwisko.\nW okresie międzywojennym, gdy Marie Dernaud żyła spokojnie ze swoimi wspomnieniami i sekretami, Francję podzieliła rywalizacja dwóch frakcji politycznych. Rojaliści opowiadali się za powrotem monarchii i cieszyli otwartym poparciem Kościoła katolickiego; republikanie chcieli władz wybranych demokratycznie. Wielu przywódców republikańskich należało do masonerii, która dominowała w życiu politycznym Francji od lat osiemdziesiątych XIX wieku.\nKonflikt miał stosunkowo łagodny przebieg, aż do końca lat dwudziestych. Ugrupowania francuskiej skrajnej prawicy zaczęły wówczas głosić hasła coraz bardziej rasistowskie. Na fali antysemityzmu zalewającego Europę, lista przypuszczalnych zdrajców i wrogów ojczyzny powiększała się o kolejnych Żydów i masonów. Wobec politycznego zamętu i ekonomicznej zapaści wywołanej przez Wielki Kryzys poszukiwano kozłów ofiarnych i wspólnego wroga. Skrajni monarchiści łączyli siły, przedstawiając się jako rycerskie zakony, powołane, by odrodzić zagubione społeczeństwo, zagrożone przez żydowsko-masońskie machinacje. Wybór Żyda i socjalisty Leona Bluma na stanowisko premiera Francji skłonił monarchistów i skrajną prawicę do zawarcia koalicji, która utorowała drogę reżimowi Vichy i kolaboracji z hitlerowskim okupantem.\nOrganizacja Alfa Galatea nie wzbudzała większego zainteresowania i miała jeszcze mniejsze wpływy, aż do chwili, gdy członkowie wybrali na przywódcę pewnego młodego człowieka. Nazywał się Pierre Plantard, pochodził z rodziny robotniczej i nie odznaczał się szczególnym intelektem.\nPlantard czasami wyglądał i zachowywał się jak postaci z francuskiego półświatka; mizerny i mroczny, z wiecznym szyderczym uśmiechem i gauloise'em przyklejonym do warg. Kiedy indziej przybierał pozy intelektualisty, egzystencjalisty, który najlepiej się czuje w towarzystwie Malraux czy Sartre'a. Był prawdziwym kameleonem. Przedstawiał się bądź jako Pierre de France, bądź jako Plantard de Saint-Clair. Potrafił zmienić każdy aspekt swojego życia i wszelkie wartości, jeśli było to niezbędne do osiągnięcia celu, który w danym momencie wydawał mu się atrakcyjny. Szarlatan, fałszerz dzieł sztuki i kryminalista z wyrokiem - w archiwach francuskiej policji zachowały się zapisy, że został uznany za winnego wymuszenia i sprzeniewierzenia i skazany na sześć miesięcy pobytu za kratkami.\nW czasach reżimu Vichy, w latach 1940-1944, Plantard i jego Alfa Galatea wydawali pismo "Vaincre" (Podbój), propagujące nacjonalizm i opowiadające się za przywróceniem monarchii. Wiele publikowanych tekstów miało charakter otwarcie antysemicki i antymasoński. Takie oskarżenia Plantard później odpierał, usprawiedliwiając się, że dzięki temu mógł uniknąć cenzury gestapo. Jeśli rzeczywiście przyjął taką strategię, okazała się nieskuteczna. "Vaincre" zostało zamknięte, a Plantard w roku 1943 znalazł się w więzieniu, ponieważ, według hitlerowskich dokumentów, zbyt otwarcie popierał poglądy faszystów francuskich. W późniejszych latach przedstawiał bardziej pochlebne dla siebie wyjaśnienie aresztowania - naziści mieli odkryć, że jego artykuły zawierały zaszyfrowane informacje dla bojowników francuskiego Resistance, ruchu oporu.\nNiezależnie od tego, po której stronie stał podczas wojny, z całą pewnością był gorącym bojownikiem francuskiego nacjonalizmu i w tej roli dał się też poznać po roku 1945. Dwa lata po zakończeniu wojny Plantard powołał do życia Akademię Łacińską która deklarowała prowadzenie badań historycznych, ale najwyraźniej stawiała sobie za cel kontynuację działalności grupy Alfa Galatea. W dokumentach założycielskich matka Plantarda występuje jako jej tytularna głowa.\nPlantard stał się postacią znaną w kręgach katolickich przywódców w Paryżu, zwłaszcza w seminarium St. Sulpice i właśnie tam, w połowie lat pięćdziesiątych, zaczął twierdzić, że jest pretendentem do francuskiego tronu jako potomek Merowingów. Później, w roku 1956 rozbudował tę opowieść, ogłaszając się przywódcą organizacji czerpiącej z Boskiego natchnienia, założonej przez Gotfryda de Bouillon w czasach wypraw krzyżowych, której członkowie wpływali na bieg dziejów świata od czasów Chrystusa. Nazywała się Zakon Syjonu.\nNawet jeśli zmieniła nazwę na pochodzącą od nazwy średniowiecznego klasztoru pod wezwaniem Matki Boskiej z Góry Syjon, była to nadal Alfa Galatea, choć z nowym wizerunkiem i nowym czasopismem "Circuit". Pismo wkrótce zaczęło zamieszczać artykuły Plantarda o księdzu Sauniere. Stały się podstawą książki, sugerującej, że ciało Chrystusa zostało pochowane nieopodal kościoła pod wezwaniem Marii Magdaleny, w małej wiosce w Pirenejach, w co byli wtajemniczeni najwięksi ludzie w dziejach ludzkości.\nHistoria była intrygująca, ale autorowi zabrakło literackich zdolności i żaden wydawca się nią nie zainteresował. Wtedy Plantard ogłosił, że wszedł w posiadanie dwóch pergaminów odkrytych przez Sauniere'a w pustym filarze podtrzymującym ołtarz i zamierza darować je Bibliotheque Nationale.\nPergaminy dostarczone z fanfarami zawierały ukryte przesłanie. Jeden dotyczył małżeństwa Dagoberta z Gizelą, drugi, bardziej enigmatyczny, Zakonu Syjonu. Kiedy ich treść, choć raczej nie autentyczność, udało się potwierdzić, Plantard zdumiał uczonych i historyków, obwieszczając, że sam jest bezpośrednim potomkiem królewskiej pary, a co za tym idzie, wielkim mistrzem zakonu.\nPojawieniu się pergaminów towarzyszyła publikacja poprawionej wersji książki, która obecnie nadawała się do druku dzięki istotnym przeróbkom współautora Gerarda de Sede. L'Or de Renne, wydana w roku 1967, szczegółowo omawiała dzieje Zakonu, poczynając od narodzin dzieci Marii Magdaleny i Chrystusa, które w towarzystwie jego samego bądź jego ciała uciekły przez Morze Śródziemne do Galii. Opowiadała o ich potomkach, aż do Gizeli de Razes, następnie o jej potomkach przez następne 1300 lat i kończyła się odkryciem pergaminów i innych skarbów przez Sauniere'a.\nRewelacje przedstawione w książce wzbudziły namiętne spory. Część czytelników uznała opowieść za niepodważalnie prawdziwą. Ich wyobraźnia powoływała do życia tajne stowarzyszenie, które przekazywało przez stulecia, z pokolenia na pokolenie, jedną z największych tajemnic ludzkości. Członkowie stowarzyszenia, czy też dziedzice tajemnicy odznaczali się intelektualną wyższością i kreatywnością, co próbowano wyjaśnić, odwołując się do ich bezpośredniego pokrewieństwa ze Stwórcą. Zwolennicy tej tezy gorliwie poszukiwali potwierdzających ją historycznych świadectw i znajdowali rozmaite wzmianki, które umacniały ich przekonanie.\nPrzeciwnicy zachowali sceptycyzm i z czasem sami odkryli kilka faktów. Pierwsze wyboje na drodze Zakonu pojawiły się, kiedy dwaj współpracownicy Plantarda, Gerard de Sede i Philippe de Cherisy, pozwali go do sądu, by odzyskać tantiemy, jakie obiecał im ze sprzedaży książki. Rola de Sede, jako współautora, była oczywista. Ale kim był de Cherisy? Okazał się uczonym z opinią człowieka skłonnego do wygłupów i upodobaniem do alkoholu, które z czasem go zabiło. Co ważniejsze, twierdził, że pergaminy złożone w Bibliotheque Nationale są fałszerstwem, ponieważ sam je wyprodukował.\nPlantard, syty rozgłosu i zysków ze sprzedaży książki, przyznał, że pergaminy nie są autentyczne. Jednakże nie są fałszerstwem. Stanowią pieczołowite kopie oryginalnych dokumentów, które z racji ich ogromnej wartości przechowywał w bezpiecznym miejscu. Oświadczył też, że jego przodkowie mają nie tylko francuskie korzenie. Są wśród nich bezpośredni potomkowie rodu St. Clair, znanego pod zanglicyzowaną nazwą Sinclair, założyciela wolnomularstwa rytu szkockiego. Te rzekome związki wyjaśniały, w jaki sposób przez tyle stuleci udało się zachować w tajemnicy istnienie Zakonu Syjonu. Rewelacja zadowoliła zwolenników, ale sceptyków skłoniła do tego, by głębiej pogrzebać w tej historii, co przyniosło zdumiewające rezultaty.\nPierwsze odkrycie dotyczyło filarów podtrzymujących ołtarz w kościele Sauniere'a, które łatwo było znaleźć w Rennes-le-Chateau, gdzie prezentowano je jako element historycznego dziedzictwa miasta. Po bliższym zbadaniu okazało się, że żaden nie jest pusty w środku. Wszystkie trzy były całkiem solidne, jeśli nie liczyć pęknięcia na jednym z nich, w którym można było ukryć pocztówkę albo dwie, ale nic więcej. To był dopiero początek.\nPamiętacie Noela Corbu? To on odkupił Villa Bethania od Marie Dernaud za dożywotnią rentę. Po śmierci Marie w roku 1953 zamienił dawną posiadłość Sauniere'a w mały hotel z restauracją. Aby przyciągnąć turystów do Rennes-le-Chateau i zarobić na swojej inwestycji, wysmażył dramatyczną opowieść o tajemniczym bogactwie Sauniere'a, pełną postaci, które dobrze by się czuły w książce o Harrym Potterze. Nagrawszy historię własnym głosem, odtwarzał ją gościom w swojej restauracji, później opublikował w formie pamiątkowej broszury.\nHistoria Sauniere'a i Rennes-le-Chateau z pewnością nie dorównywała opowieściom Josepha Conrada, ale bawiła zasiadających nad pol au pot i cassoulet. Dowiadywali się o rzymskich i gotyckich korzeniach miasta, o jego zburzeniu podczas licznych wojen z Hiszpanią, o przybyciu Sauniere'a w roku 1885, o pierwszych latach na probostwie spędzonych w nędzy oraz nagłym i niewyjaśnionym bogactwie.\nDo tego momentu Corbu, który nigdy nie twierdził, że jest autorem tej historii, trzymał się rozsądnie faktów, które można było potwierdzić. Jednakże gdy zaczął wyjaśniać źródła fortuny Sauniere'a, fakty szybko ustąpiły miejsca fikcji.\nWedług Corbu archiwa Carcassonne potwierdzają, że Sauniere natknął się na skarb ukryty w fundamentach kościoła w roku 1249 przez Blankę Kastylijską, matkę Ludwika IX, późniejszego uczestnika wypraw krzyżowych, jedynego francuskiego króla, który został uznany za świętego. Wkrótce po wyjeździe króla do Palestyny w kraju zbuntowali się dążących do władzy baronowie i ciemiężeni wasale. Matka Ludwika, wyczuwając, że Paryż nie jest najbezpieczniejszym miejscem dla królewskiego skarbu, potajemnie przewiozła złoto i kosztowności do Rennes-le-Chateau. Gdy król wrócił z wyprawy, stłumił bunty, a kilka lat później ponownie opuścił Paryż, by stanąć na czele siódmej krucjaty. Z tej już nie powrócił, zmarł w Tunisie (w roku 1270), zostawiając tron synowi Filipowi. Filip III Śmiały uznał, że skarb królestwa jest bezpieczniejszy w odległej wiosce niż w stolicy. Przypuszczalnie jednak zapomniał powiedzieć swojemu synowi, Filipowi IV Pięknemu, pogromcy templariuszy, o miejscu ukrycia złota, ponieważ od tego momentu, według Corbu, słuch o nim zaginął.\nZapomniał? Jak francuski król z czasów średniowiecza mógłby zapomnieć o 180 tonach złota, o kamieniach szlachetnych i dziełach sztuki, wartych według szacunków Corbu z roku 1956, cztery tysiące miliardów franków? I co jeszcze istotniejsze, w jaki sposób królewscy słudzy przetransportowali te tony cennych dóbr na odległość ponad 650 kilometrów? Dlaczego właśnie tam, do Rennes-le-Chateau, jednego z miejsc najdalszych od Paryża, za to leżącego na granicy z wrogim Francji krajem?\nNajwyraźniej nikt nie podawał w wątpliwość tego niezwykłego osiągnięcia, być może pod wrażeniem następnych rewelacji Corbu.\nSkarb odnaleziono dwukrotnie. W roku 1645 pasterz o imieniu lgnace Paris wpadł do dziury w ziemi i wydostał się stamtąd ze złotymi monetami. Twierdził następnie, że widział salę pełną złota. W końcu oszalał, usiłując chronić swoje złoto. Właściciel zamku nakazał je odszukać, ale nie mógł znaleźć. Później pojawił się Sauniere, który znalazł złoto. Tu, w tej małej wiosce obdarzonej pięknym krajobrazem i wspaniałą historią, jest ukryty jeden z najbardziej bajecznych skarbów na świecie.\nTa bajka skuteczniej przyciągała gości do hotelu i restauracji Corbu niż sensacyjny wywiad w "Paris Match". Corbu zdawał sobie z tego sprawę i wykorzystał kontakty w świecie mediów, by propagować swoją opowieść w gazetach i czasopismach. Rennes-le-Chateau nie przekształciło się z dnia na dzień w nowe Monako, ale stało się popularne. Wśród zaciekawionych przybyszów znalazł się także Pierre Plantard, przypuszczalnie poszukujący okazji do jakiegoś oszustwa. Fotografie potwierdzają, że spotkał się z Corbu około roku 1960, przed napisaniem pierwszej wersji L'Or de Renne. Najbardziej znaczące w opowieści Corbu, jest to, że ani razu nie wspomniał o pięknej Gizeli, której ślub z Dagobertem prowadził do połączenia dynastii Wizygotów z rodem potomków Chrystusa. W jaki sposób mógł Corbu pominąć epizod o podstawowym znaczeniu w historycznej legendzie? Odpowiedź jest zdumiewająco prosta. Gizela de Razes nigdy nie istniała. Jest postacią równie fikcyjną jak królewna Śnieżka. Nie istniała ani ciałem, ani duchem w VII stuleciu, a w XXI istnieje tylko w umysłach osób, które uwierzyły w opowieść Plantarda, zwolenników teorii spiskowych i łatwowiernych czytelników niedawno wydanej bestsellerowej książki. Zdaniem Aviada Kleinberga, znanego badacza dziejów średniowiecza i profesora historii uniwersytetu w Tel Awiwie, ta piękna i inteligentna kobieta pozostaje wynalazkiem XX wieku.\nAle bez Gizeli cała opowieść Plantarda rozpadała się niczym domek z kart, więc szybko ją wymyślił jako wizygocki łącznik między dynastiami Wizygotów i Merowingów. Plantard zresztą sam się do tego od czasu do czasu przyznawał - konsekwencja nie należała do najważniejszych cech tego Francuza - i w roku 1989 przedstawił nową wersję dziejów Zakonu. Przestał utrzymywać, co czynił przez trzydzieści lat, że jest obecnym mistrzem Zakonu Syjonu. Mistrzem miał być Roger-Patrice Pelat, znajomy ówczesnego prezydenta Mitterranda. Roli Pelata w tej historii nigdy nie udało się potwierdzić, ale miał z Plantardem przynajmniej jedną rzecz wspólną: obaj mieli na swoim koncie wyrok sądowy za oszustwo i sprzeniewierzenie. Proces Plantarda odbył się wkrótce po rzekomym osiągnięciu przez niego godności wielkiego mistrza.\nWe wrześniu 1993 roku, podczas oficjalnego dochodzenia w sprawie działalności Pelata, Plantard, który nie zwracał na siebie uwagi mediów, jeśli sam tego nie chciał, wystąpił w obronie przyjaciela. Pomysł był wyjątkowo niefortunny, ponieważ sędzia kierujący dochodzeniem nakazał przeszukanie jego mieszkania. Podczas rewizji znaleziono niezliczone dokumenty, w których Plantard wiele razy występował jako król Francji. To wystarczyło, by został wezwany do złożenia zeznań pod przysięgą. Nie wiadomo, czy potrzebne były jakieś metody stosowane przez inkwizycję, w każdym razie Plantard szybko wyznał, że całe przedsięwzięcie stanowiło jedną wielką mistyfikację. Że wymyślił wszystkie szczegóły dotyczące rzekomego królewskiego rodu, w tym małżeństwo Dagoberta i Gizeli, odkrycie Sauniere'a i to, że jest wielkim mistrzem Zakonu Syjonu. Sędzia, przypuszczalnie z powodu wieku Plantarda i jego nie najlepszego stanu psychicznego, potraktował go wyrozumiale, jako niegroźnego maniaka, i wypuścił na wolność, ostrzegając, by nie próbował już prowadzić żadnych gier z francuskim wymiarem sprawiedliwości. Plantard po wyjściu z sali sądowej zniknął z pola widzenia opinii publicznej aż do swojej śmierci, w lutym 2000 roku.\nTe wydarzenia - śledztwo i jego wyniki - były szeroko opisywane we francuskich mediach i łatwo je potwierdzić. Nikt z nimi nie dyskutował.\nAle może Plantard, zeznając pod przysięgą, że wszystko wymyślił, starał się odważnie raz jeszcze ukryć świętą prawdę? Jak na przykład mógł ten nieco prostoduszny człowiek stworzyć tak skomplikowaną strukturę, jak dynastia potomków Merowingów, posiłkując się dokumentami z przeszłości potwierdzającymi jej istnienie?\nOdpowiedź kryje się w burzliwych latach dwudziestych i trzydziestych ubiegłego stulecia, gdy Plantard zaczynał zyskiwać reputację obdarzonego bujną wyobraźnią admiratora faszystowskich idei. W tym okresie włoski fanatyk Julius Evola zwrócił na siebie uwagę skrajnie prawicowych polityków, w tym Heinricha Himmlera i Oswalda Mosleya, kiedy opublikował włoską wersję Protokołów mędrców Syjonu, z których wynika, że w XIX wieku spotkali się żydowscy przywódcy, by opracować wspólną strategię zdobycia władzy nad światem. Evola opowiadał się za powrotem do dawnego systemu władzy, opartego na uznaniu, że prawdziwy monarcha jest postacią świętą, a jego boskie przymioty emanują na poddanych. Podziwiał zwłaszcza Godfryda z Bouillon, pierwszego władcę Królestwa Jerozolimskiego i rzekomego założyciela Zakonu Syjonu.\nMniej więcej w tym samym czasie niemiecki uczony Walter Johannes Stein, opublikował dysertację doktorską Dziewiąte stulecie. Dzieje świata w świetle Świętego Graala, która obejmowała także drzewo genealogiczne "rodu Graala". Chociaż chodziło o symboliczne przedstawienie historycznych postaci, które przejawiały wyjątkowe cechy i paranormalne zdolności, ktoś, kto pobieżnie zapoznał się z koncepcją Steina, mógł łatwo pomylić symbol z realnymi ludźmi, zwłaszcza że w genealogii figurował Godfryd z Bouillon oraz członkowie francuskiej rodziny królewskiej.\nTa praca i ezoteryczne dokumenty dostępne w bibliotekach całej Francji mogły łatwo rozpalić wyobraźnię Plantarda, urodzonego oszusta, potrzebującego publicznego uznania. Zmieszał historyczne fakty z ezoterycznymi koncepcjami, tworząc bajkową opowieść, która niczym kula śnieżna tocząca się ze wzgórza nabierała wagi i znaczenia, mknąc dalej, już niezależnie, aż wciągnęła trzech brytyjskich autorów, którzy zamienili ją w bestseller Święty Graal i święta krew.\nPozostawała jedna zagadka. Skąd ksiądz Sauniere wziął pieniądze na swoje ekstrawaganckie pomysły budowlane i wystawny styl życia? W odróżnieniu od innych wątków tej opowieści, to nie był mit. Wieża Magdaleny, bogato zdobione wnętrze kościoła oraz posiadłość Villa Bethania istnieją do dziś. W jaki sposób Sauniere mógł zgromadzić takie bogactwo, tyle pieniędzy, jeśli nie znalazł skarbu Ludwika IX ani nie zaszantażował Kościoła znaleziskiem kości Chrystusa. Udokumentowana odpowiedź jest znana i mało zaskakująca: to zwykłe oszustwo.\nDo czasu Soboru Watykańskiego II, który zniósł tę praktykę, katoliccy księża mogli pobierać opłaty za odprawienie mszy w intencji uzdrowienia osoby żyjącej albo w intencji przyspieszenia przejścia duszy zmarłego z czyśćca do nieba. Była to uznana forma finansowego wsparcia proboszcza i jego parafii, Kościół nawet zachęcał do takich praktyk.\nZ czasem pozbawieni skrupułów kapłani zaczęli postrzegać te zamówione msze jako źródło znacznych dochodów, jakie można było uzyskiwać od katolików mieszkających poza terenem ich parafii, a nawet poza ich krajem. Reklamowano je jak każdy inny towar przesyłany pocztą. Stosowne ogłoszenia pojawiały się w gazetach i katolickich czasopismach. Wierni mogli zapewnić sobie odprawienie mszy w intencji dowolnej osoby, przekazując pieniądze oraz szczegółowe informacje duchownemu, którego nazwisko widniało w ogłoszeniu.\nNikt poza Bogiem i samym księdzem nie mógł potwierdzić, że tę mszę rzeczywiście odprawiono. Duchowny mógł otrzymać pocztą dosłownie tysiące zamówień na mszę w tym samym tygodniu, a nawet tego samego dnia, a każde było opatrzone kilkoma frankami w gotówce. Obyczaj nazywano "handlem mszami" i wydaje się, że Sauniere po mistrzowsku opanował tę procedurę. Udało się ustalić, że zamieszczał liczne ogłoszenia w rozmaitych gazetach w całej Europie. Po bliższym zbadaniu ksiąg, w których odnotowywał odpowiedzi na swoją kampanię reklamową, okazało się, że nie zdołałby odprawić wszystkich opłaconych mszy, nawet gdyby poświęcał się temu zadaniu dwadzieścia cztery godziny na dobę, siedem dni w tygodniu.\nW latach 1895-1904 Sauniere zebrał w ten sposób ponad dwieście tysięcy franków, sumę potrzebną do realizacji wszystkich swych prac budowlanych, a także na zakup luksusowych dóbr, jak rum z Karaibów.\nKorespondencja Sauniere'a znaleziona w kościele, gdy został pozbawiony stanowiska, ujawniła ogromny zakres tej działalności. Pewna rodzina wysłała dwieście pięćdziesiąt franków za sto dwadzieścia pięć mszy, które proboszcz miał odprawić w intencji każdej z ich zmarłych sióstr, jakaś wdowa przesłała czterdzieści pięć franków, by opłacić trzydzieści mszy za duszę zmarłego męża, żołnierza, zakonnice zapłaciły szesnaście franków za mszę za duszę przeoryszy, która wcześniej sama dała pieniądze na kilka mszy.\nNiewykluczone, że Sauniere miał cichego mentora w swoim procederze handlu mszami. Dochodzenie wykazało, że przeciwko biskupowi Carcassonne Billardowi w chwili jego śmierci toczyło śledztwo w podobnej sprawie, co mogło wyjaśniać tolerancję dla niecnych poczynań proboszcza.\nDziś wszyscy bohaterowie tej opowieści już dawno nie żyją - Francois Berenger Sauniere, Marie Dernaud, Pierre Plantard, Gerard de Sede, Philippe de Cherisy i Noel Corbu. Ten ostatni, przekształciwszy swój hotel La Tour i restaurację w kwitnący mały biznes dzięki mitowi o ukrytym skarbie, sprzedał go w roku 1964 za okrągłą sumę i wiódł spokojne życie rentiera, ale niedługo. Zginął w wypadku samochodowym w roku 1968.\nMit jednak żyje dalej, ponieważ ludzie chcą, żeby przetrwał, a nawet się rozwijał, choćby po to, żeby zaspokoić ich potrzebę głębokich tajemnic i barwnej intrygi *[Dwie najlepiej udokumentowane prace na temat tajnych stowarzyszeń: Secret Societes of the Middle Ages Keightleya (1837) oraz Secret Societes and Subversive Movements Nesty Webster (1924) w ogóle nie wspominają o Prieure de Sion i królewskiej linii krwi Merowingów. Obie ukazały się na wiele lat przed ogłoszeniem przez Plantarda rewelacji o ich wpływie na losy świata. Naturalnie po roku 1970 opublikowano mnóstwo tekstów w różnym stopniu potwierdzających te tezy.]. Bez wątpienia ktoś zobaczy wkrótce ducha Gizeli de Razes, pięknej i promiennej, jak w ślubnej sukni przechadza się w ogrodach niedaleko wieży Magdaleny, wzdychając tęsknie do utraconego Dagoberta i poszukując ukrytego skarbu. Wieża niewątpliwie będzie prawdziwa.\n* JOHN LAWRENCE REYNOLDS "Ludzie z cienia", 2009


Stellantis wybrał dla swoich samochodów system LiDAR | ISBtech.pl\nStrona główna e-Transport Stellantis wybrał dla swoich samochodów system LiDAR\nTo, co odróżnia dziś jedne samochody od innych, to wrażenia z jazdy, jakie oferują. Dzięki naszemu rozwiązaniu do jazdy automatycznej L3 wykorzystującemu najnowszej generacji system LiDAR firmy Valeo będziemy mogli zaoferować przyjemniejsze wrażenia z jazdy i zwrócić kierowcom czas, który spędziliby na prowadzeniu samochodu. – wyjaśnia Yves Bonnefont, dyrektor ds. oprogramowania i członek zarządu koncernu Stellantis.\nWraz z naszymi partnerami ze Stellantis piszemy nowy rozdział w dziedzinie systemów wspomagania jazdy. Poziom trzeci automatyzacji pojazdów można osiągnąć tylko dzięki technologii LiDAR, ponieważ bez niej nie da się wykryć niektórych obiektów. Na tym poziomie autonomii zdolności percepcyjne systemu muszą być niezwykle precyzyjne. LiDAR SCALA trzeciej generacji, oferuje rozdzielczość prawie 50 razy większą niż urządzenia poprzedniej generacji. Technologia ta jest wyposażona w unikalne funkcje gromadzenia danych, dzięki czemu Stellantis może utorować drogę dla nowych doświadczeń związanych z prowadzeniem pojazdów. – mówi Marc Vrecko, prezes grupy biznesowej Comfort & Driving Assistance System w Valeo.\nDzięki systemowi jazda staje się bezpieczniejsza, a kierowca może odzyskać czas spędzony w takich sytuacjach, jak jazda z małą lub średnią prędkością w gęstym ruchu ulicznym. Wyzwania te mają kluczowe znaczenie dla współpracy pomiędzy Stellantis i Valeo. Dzięki możliwości gromadzenia danych LiDAR umożliwi zaoferowanie klientom Stellantis nowe usługi.\nPoprzedni artykułKolejna firma z branży IT wynajmuje powierzchnię w Skylinerze\nNastępny artykułMKK3 objęło 40 proc. udziałów w spółce Ostendi


Kostiumy kąpielowe Gatta (FOTO) - Zeberka.pl\nZeberka.pl » Gatta Swimwear » Kostiumy kąpielowe Gatta (FOTO)\nczytany: 15102 razy\ngatta swimwear kostiumy kąpielowe stroje kąpielowe moda plażowa bikini kostiumy jednocześciowe gatta bielizna gatta stroje kąpielowe moda lato 2012 moda letnia\n5 modeli dla różnych typów sylwetki.\nJeśli nadal rozglądacie się za idealnym strojem kąpielowym, być może warto przyjrzeć się bliżej produktom marki Gatta wchodzącym w skład linii Gatta Swimewar.\nWśród propozycji znalazły się zarówno modele jednoczęściowe idealne dla miłośniczek aktywnego wypoczynku jak i dwukolorowe bikini. Wszystkie wykonane zostały z przędzy o zwiększonej odporności na działanie soli morskiej, chloru i promieni słonecznych.\nCena kostiumów wahają się od 119,90 zł do 139,90 zł.\nElegancka Agnieszka Radwańska (FOTO)\nPrawdziwa ozdoba czerwonego dywanu. Jako że Agnieszka Radwańska większość życia spędza na korcie w stroju sportowym, to nic dziwnego, że chętnie korzysta z każdej okazji do zaprezentowania swojego bardziej kobiecego wcielenia. ... czytaj więcej


Wyścig trwa w najlepsze – wybieramy największy bełkot końcówki sezonu! – InfoSPORT.pl\nKoniec sezonu to jak zwykle najbardziej kwiecisty okres w naszej klubowej piłce. Wiele osób na temat futbolu się wypowiada, wśród różnych słów bardzo często trafiamy na te, których najchętniej nie chcielibyśmy usłyszeć w swoim życiu. Częstotliwość plecionych głupstw jest coraz większa, z każdym kolejnym dniem trudniej jest nam wyselekcjonować cytat, który najbardziej nas załamuje.\nWczoraj pisaliśmy o Michale Żyro, który po raz kolejny nie błysnął w strefie mieszanej po meczu Legii z Pogonią. Nie bronimy rzecz jasna byłego reprezentanta Polski, ale… to tylko piłkarz. Bierzemy na niego mimo wszystko poprawkę – gdy wszyscy grzecznie chodzili do szkoły, on grał w piłkę. Gdy dzieciaki jeździły na olimpiady z fizyki, on grał w piłkę. Gdy uczniowie głowili się nad zadaniem z gwiazdką na matematyce – on grał w piłkę. Nie pomyślał, niezgrabnie zebrał myśli w słowa, dał ponieść się chwili – powtórzymy – to tylko piłkarz. Przyzwyczailiśmy się do tego typu absurdów opowiadanych przez przedstawicieli piłki kopanej.\nGdy jednak do mikrofonu dochodzi Prezes Zarządu klubu piłkarskiego, robi się poważnie. Gdy chodzi o Prezesa Zarządu Lecha Poznań – jeszcze poważniej. W końcu Kolejorz to jeden z filarów naszych rozgrywek, prężnie działający klub z ogromnymi środkami na koncie. W końcu klub, którym – przynajmniej w teorii – powinni zarządzać odpowiedzialni ludzie. Bez tego sukces nie jest możliwy.\nTo wszystko teoria i nasze życzeniowe myślenie. Karol Klimczak był wczoraj gościem programu „Sekcja Piłkarska” na Youtube. Wśród wielu, mniej lub bardziej mądrych stwierdzeń padło jedno, które kompletnie odebrało nam chęć do kontynuowania oglądania reszty. Uwaga, uwaga:\n„Nie obiecuję, że coś wygramy, w tym roku budujemy Lecha i odbudowujemy stosunki z kibicami.”\nDwa tygodnie z rzędu oglądamy Legię Warszawa, która traci łącznie 5 punktów na swoim stadionie i walczy o to, by po raz czwarty z rzędu zdobyć mistrzostwo Polski. Oglądamy Piasta, który każdego pokonuje i który sensacyjnie może zdobyć tytuł. Przyglądamy się Lechii, która od ponad miesiąca jedzie na oparach i również spisuje się poniżej oczekiwań. Oglądamy pełną przypadków ligę, w której nie ma ani jednego w pełni solidnego zespołu gwarantującego grę w europejskich pucharach. Oglądamy wyścig żółwi po raz któryś z rzędu, a wszystkiemu z tylnego siedzenia przygląda się Lech, który za każdym razem przed sezonem jest stawiany w roli jednego z faworytów do zwycięstwa w rozgrywkach. Koniec końców po kompromitującym sezonie Prezes Zarządu w programie mówi, że nie gwarantuje zwycięstw, a priorytetem są dobre relacje z kibicami.\nPal licho wyniki – liczą się dobre relacje z kibicami!\nPanie Karolu, pierwsza, fundamentalna rzecz – jeżeli będą zwycięstwa, których pan co prawda nie zakłada, to gwarantujemy, że będą dobre relacje z kibicami. Naprawdę, o to w sporcie chodzi – o zwycięstwa. Pewnie pojawi się sporo tematów, które będą martwiły kibiców, ale to wszystko będzie zamiatane pod dywan. W piłce chodzi o to, żeby strzelić więcej goli od swoich rywali. To tyle. Gdy stosunek bramki zdobyte/bramki stracone się zgadza, to cała reszta jest mniej ważna, a dla kibiców – zupełnie nieistotna. Proponujemy jednak zmienić założenia, bo właśnie takim gadaniem nie pomaga pan budowaniu relacji, a to przecież priorytet. Nie radzimy oczywiście, by obiecywać śnieg w lipcu i gruszki na wierzbie, ale proponujemy nie przyzwyczajać fanów w Poznaniu do tego, że nic z tego nie będzie. Dziś kibic Kolejorza domyśla się, że nagle nie pojawi się seria zwycięstw i kolejne puchary nie zaczną zapełniać klubowej gabloty. Spokojnie, to wam póki co nie grozi.\nWięc – kalkulacja, trzeźwe myślenie, ale i trochę optymizmu, więcej ambicji. Chyba że mamy zacząć od następnego sezonu każdy zdobyty punkt przez Lecha skandować barwnym nagłówkiem nasyconym sukcesem – okej, nie ma problemu. Ale proszę w takiej sytuacji powiedzieć jeszcze kibicom, że utrzymanie to będzie sukces, maksimum do wyciśnięcia z tej drużyny. Gdy ta sztuka się uda, to każde kolejne oczko będzie odebrane jak zdobycie trofeum. Relacje z kibicami się poprawią, czyli pański cel zostanie zrealizowany.


Luksus dzikiej natury\nWypocznij na Mazurach w komfortowych domkach nad jeziorem!\nRaj dla wędkarzy i miłośników nurkowania!\nOddajemy do Twojej dyspozycji pierwszy z siedmiu całorocznych, komfortowo wyposażonych domków.\nPołożony w urokliwym zakątku, na pograniczu Warmii i Mazur\nBiałe wnętrze domku ocieplone jest jasnym drewnem. Kominek sprzyja relaksowi.\nDuże przeszklenia pozwalają podziwiać otaczającą dom przyrodę. Zaparz filiżankę herbaty i delektuj się ciszą.\nZ okien sypialni na poddaszu możesz podziwiać niebo, a w nocy gwiazdy.\nZamknij oczy i wyobraź sobie delikatny szum wiatru, dochodzące z oddali odgłosy ptaków, zapach lasu unoszący się w powietrzu. Taką właśnie aurę roztacza Miła Dolina ‐ kameralne i zaciszne miejsce na pograniczu Warmii i Mazur, które zostało stworzone z myślą o miłośnikach dzikiej przyrody ceniących sobie ciszę i spokój oraz bezpośredni kontakt z naturą, a także o tych, którzy lubią aktywny wypoczynek na świeżym powietrzu. Czeka tu na Ciebie 25 hektarów niepowtarzalnego i urozmaiconego zielonego terenu, 7 hektarów stawów rybnych, ponad hektar lasu oraz kameralny, całoroczny domek z dostępem do jeziora. To wszystko tylko dla Ciebie i Twoich bliskich.\nZnajdziesz tu wszystko, co potrzebne jest do spędzenia udanych wakacji na Mazurach. Luksusowy domek z własną linią brzegową mieści łącznie 12 osób. Składa się on z dwóch niezależnych części – każda posiada osobne wejście i może być wynajęta samodzielnie lub jako całość. Dołożyliśmy wszelkich starań, aby nasi Goście mogli poczuć się tu jak w domu. Bogato wyposażone wnętrza zapewniają komfort wypoczynku o każdej porze roku. Z okien roztacza się malowniczy widok na pobliskie zielone tereny, stawy i hodowlę Danieli. Czyste powietrze zachęca do spacerów i poznawania okolicy. Na najmłodszych czeka plac zabaw.\nMiła Dolina oddalona jest około 5 kilometrów od centrum Miłakowa, zaledwie 48 km od Olsztyna oraz 43 km od Ostródy. Jest to idealne miejsce na całoroczny wypoczynek dla rodzin z dziećmi, grupy przyjaciół czy fanów nurkowania, sprawdzi się także na wędkarskie wyprawy. W naszych stawach znaleźć można prawdziwe okazy - karpie, leszcze, karasie, płocie, sumy, sandacze, liny, szczupaki, okonie i jesiotry.\nW Miłej Dolinie spotkasz sarny, zające, borsuki, kaczki, łyski, łabędzie, ptaki drapieżne, kuny, łasice, kormorany, czaple, lisy, perkozy, motyle – wszystko to przy odgłosach żabiego koncertu. Mieszkają z nami także hodowlane Daniele.\nPunkty obserwacyjne w Miłej Dolinie\nZ dwóch drewnianych punktów obserwacyjnych zlokalizowanych na wzgórzach Miłej Doliny roztacza się piękny widok. W dzień można obserwować okoliczną przyrodę i zwierzynę, wieczorem celebrować klimatyczny zachód słońca, a w nocy podziwiać niebo pełne gwiazd.\nMiła Dolina to kameralne, zaciszne i dyskretne miejsce na pograniczu Warmii i Mazur. Idealne na całoroczny wypoczynek i wakacje nad jeziorem. Jeśli szukasz luksusowego domku do wynajęcia, to właśnie znalazłeś. Czyste powietrze, bliskość natury gwarantują chwile wytchnienia i relaksu.\nFantastyczny pobyt na Mazurach! Domek jak z marzeń, przepiękne otoczenie, przemili gospodarze, fantastyczne udogodnienia (ognisko, kominek, hamaki). Świetna baza wypadowa do zwiedzania Mazur - mnóstwo atrakcji w okolicy. Całą moja rodzina bardzo miło wspomina pobyt w Miłej Dolinie. Nawet w deszczowe dni mieliśmy co robić :)\nAdam Kościerzewski z Opola\nNajlepsza zasiadka którą pamiętam, to połów największego karpia 18kg na zbiorniku. Było naprawdę bardzo zimno, a zarazem wspaniale i ten olbrzym, który mnie obudził o 1.30 w nocy urzekł swoją walecznością. Pozdrowienia dla wszystkich kolegów po kiju i do zobaczenia nad wodą!\nMaciej Wilk z Łodzi\nNiesamowity czas spędzony wśród natury!!! Dużo podróżuje i z czystym sumieniem mogę polecić to miejsce. Można naprawdę odpocząć od codziennego zgiełku. Cena być może i trochę wysoka, ale adekwatna do standardu. Bardzo ładny i komfortowy domek - dla koneserów, a lot paralotnią jest dodatkową atrakcją i niesamowitym przeżyciem\nEwa Dutkiewicz z Częstochowy\nMiejsce idealne na wyciszenie. W Miłej Dolinie czas wydaję się płynąć wolniej. Byliśmy wraz z rodziną tam cały tydzień. Gospodarze przemili, bardzo pomocni. Dla dzieci raj - mogą biegać od rana do nocy po świeżym powietrzu. Tego nam w Krakowie brakuje!\nKonrad Bronka z Krakowa\nWspaniałe miejsce, idealne by odpocząć od zgiełku miasta polecam! Byliśmy wraz z narzeczonym na weekend. Nawet te kilka dni spędzone w takim miejscu pozwala na totalny reset. Jeśli będziemy planować wakacje na Mazurach, to tylko w Miłej Dolinie. Domek przy samym jeziorze - cudny!\nPaula Kosińska z Poznania\nGorąco polecam, miejsce dla ceniących swoją prywatność... Bardzo lubię nurkować na Mazurach. Miła Dolina okazała się super miejscem i bazą wypadową. Codziennie nurkowałem w innym miejscu a Pojezierze Mazurskie daje wiele możliwości.\nTomasz T.K. z Gdańska\nWow! Co za miejsce- łowić cały dzień można! Szczególnie z przerębla teraz zimą. Rewelacja. Super Gospodarze. Niesamowite miejsce!\nZimowy pobyt rewelacja, łowienie z przerębla - pierwszy raz w moim życiu, niesamowite. Jednak są ryby pod lodem i mają się całkiem dobrze :) Pozdrawiam super Gospodarzy, dzięki za fantastyczny pobyt czekamy do następnego :) ps. powinniście kupić sanki, tyle górek w Miłej Dolinie, frajda dla dzieciaków i nie tylko :) Dobrze, że wziąłem swoje. Piotr z wnukami\nBardzo dziękujemy za cudowny weekend w Miłej Dolinie. Cisza, opalanie na łódce i z dala od wrzasków i hałasów miasta. 25ha tylko dla nas! To chyba jedyne takie miejsce :) Wakacje na Warmii tylko w Miłej Dolinie!\nNatalia z Pabianic\nMiejscówka - kapitalna! Byliśmy razem z grupą znajomych w Miłej Dolinie zimą. Sauna i na śnieg :) Niezapomniane przeżycia! Takiego klimatu nie ma nigdzie, dziękujemy!\nPiękne widoki, mazurska przyroda, krystalicznie czyste powietrze, gościnność i taaaakie ryby. Dziękujemy - ekipa #studiott\n30 HA NATURY DLA CIEBIE\nMiła Dolina to ponad 7 hektarów bogato zarybionych stawów. W naszych stawach znajdziesz takie gatunki ryb jak: karpie, leszcze, karasie, płocie, sumy, sandacze, liny, szczupaki, okonie, jesiotry.\n„Domek Pilota”- jest pierwszym z siemiu planowanych domków do wynajęcia na Mazurach w Miłej Dolinie - otulony świeżym powietrzem, bliskością dzikiej natury. Z jego okien rozpościera się widok na zagrodę Danieli oraz pobliskie tereny.\nW bezpośrednim sąsiedztwie domku znajduje się nasza hodowla danieli. Szczególnie dzieci będą zachwycone możliwością ich obserwowania. Tak bliskie obcowanie z dzikimi zwierzętami gwarantuje niezapomniane emocje!\nMiła Dolina położona jest w kameralnym miejscu - około 5 m od centrum Miłakowa, zaledwie 48 km od Olsztyna oraz 43 km od Ostródy. Dzięki temu dojazd jest łatwy i szybki. Co roku przyjeżdżają do nas Goście z całej Polski, jaki z zagranicy.\nAlbum zawiera 9 zdjęć\nAlbum zawiera 6 zdjęć\nAlbum zawiera 47 zdjęć\nDZIEŃ Z MIŁEJ DOLINY


Foliowe torby i ich zły wpływ na środowisko | Sklep z inspiracjami\nPosted On : Grudzień 20, 2020 Published By : Joanna Sarna\nO ile często odwiedzasz hipermarkety, na pewno zauważyłeś dwie sprawy. Po pierwsze, torebki foliowe, w które najczęściej wsadza się towary nabyte w supermarkecie są w sprzedaży za parę groszy. Po drugie, w wielu marketach stosuje się papierowe torby na zakupy. Głowisz się pewnie teraz, czemu tak się stało?\nOdpowiedź nie jest dziwna – wielki wpływ posiadały tu sprawy przyjazności dla środowiska. Nie okłamujmy się, opakowania plastikowe są fatalne dla przyrody.\nJeżeli interesuje Cię ciąg dalszy serwisowanie farmy słonecznej naszego wpisu zapraszamy do następnego artykułu, który znajduje się pod tym linkiem. Tam odejdą wszelkie Twoje wątpliwości.\nSam proces ich produkowania wymaga użycia wielu związków chemicznych, poza tym zużyte torebki foliowe będą się wchłaniać w glebę przez milenia. Zarządzenie małych kwot za zakup takich akcesoriów, jak opakowania z tektury plastikowe na zakupione artykuły ma spowodować, że ludzie będą zachowywać się rozsądniej. Sporo osób po zakupach wsadza torebki foliowe do kosza na śmieci. A przecież można je przechować i użyć przy następnej wizycie w punkcie handlowym. Ciężko przewidzieć, czy zastosowanie opłat za opakowania plastikowe ulepszy zachowania, jedno jest pewne – warto próbować.\nW krajach bogatszych torebki foliowe są mało używane. Z pewnością każdy z was spostrzegł podczas oglądania filmu, że aktorzy zwykle wkładają swoje sprawunki nie w opakowania plastikowe, a w charakterystyczne papierowe opakowania. Ten sposób pakowania sprawunków jest naturalnie o wiele bardziej ekologiczny, bo zużyte torby można recyclingować. Używanie takich toreb posiada pewne wady.\nZacznijmy od tego, że, takie torby są niepraktyczne, gdyż nie mają rączek. Po drugie, mogą łatwo pęknąć, szczególnie jeśli w środku coś się rozleje. Lecz dla porządku należy przedstawić tutaj również wady, które mają normalne opakowania plastikowe. Rączki do noszenia często się zrywają, a klasyczne torebki foliowe nie cechują się solidnością – zdarzają się sytuacje, kiedy całe sprawunki lądują na ulicy.\nTo oczywiste, że torebki foliowe (www) muszą jak najszybciej stać się melodią przeszłości.


Gaz Do Polski Z Rosji - Finanse w ŚwiatKobiety.pl\ngaz do polski z rosji\nArtykuły na temat: gaz do polski z rosji\nWaszczykowski: Za pięć lat Polska chciałaby całkowicie odciąć dostawy gazu z Rosji\nPolska chciałaby po 2022 roku całkowicie odciąć dostawy gazu z Rosji do Polski. Taka jest wola polityczna - zapowiedział w Waszyngtonie minister spraw zagranicznych Witold Waszczykowski.\nPomoże konsul ● W razie zagubienia bądź kradzieży paszportu czy innych dokumentów konsul, po sprawdzeniu tożsamości, może wystawić Ci paszport tymczasowy na powrót do Polski(...) pożyczki środków niezbędnych na powrót do Polski najtańszym środkiem transportu. Trzeba jednak podpisać zobowiązanie o zwrocie całej kwoty. Za długo czekasz na samolot ● Jeżeli lot...\nDo Świnoujścia wpłynął gazowiec z amerykańskim LNG. Wiele dzieje się także wokół propozycji budowy gazociągu Baltic Pipe, przez który Polska ma odbierać gaz z norweskiego szelfu i który mógłby być konkurencją dla rosyjsko-niemieckiego North Stream II. Ten projekt ma już jednak zapewnione finansowanie, wsparcie europejskich koncernów paliwowych i Rosji, która traktuje tę budowę jako narzędzie\n...wynosiło 22 541 euro. Oznacza to, że płace w górnictwie i wydobywaniu były o 26 proc. wyższe od wynagrodzeń w gospodarce narodowej ogółem. Wynagrodzenia górników w Rosji W 2011 roku przeciętne miesięczne wynagrodzenie całkowite w Rosji wynosiło 22 717 rubli (555 euro). Osoby pracujące w sekcji górnictwo i wydobywanie zarabiały przeciętnie 42 268 rubli (1033 euro). To o 86 proc. więcej niż...


» Rollup -y :: Kolumb – drukarnia online Śląsk\nJesteś w: Strona Główna » Rollup 14y\nRollup -y (ceny już od 100zł)\n- duży wybór rozmiarów i rodzaju konstrukcji\n- doskonałej jakości druk na trwałym i odpornym materiale\n- wygodny, lekki i profesjonalny system prezentacyjny firmy\nTrudno dziś wyobrazić sobie promocję firmy czy produktów bez profesjonalnego rollup-u. Niewątpliwie jest to wygodny, lekki i łatwy w obsłudze system prezentacyjny, który można zabrać na konferencję, targi czy wystawę, aby Twoja firma została zauważona. Rollup wykonujemy z bardzo trwałego materiału, a do tego druk odporny na działanie światła i czynników atmosferycznych. W komplecie dostarczamy czarną torbę transportową z wkładką zabezpieczającą stojak.\nFormaty podawane są w centymetrach\nPremium film 220g\nPremium film 220g: Specjalnie dobrany materiał do produkcji rollupu\nDrukarnia Kolumb 2018


Skrzywienie kręgosłupa (skolioza) - Jak często wykonywać ćwiczenia?\nFizjoterapeuci wyłapując złe nawyki pacjentów, często mają do czynienia z zasadą, która pokazuje, że organizm częściej wybiera to, co wygodne niż to, co dla niego dobre i prawidłowe. Mózg preferuje również wzorce ruchowe, które są mu znane i nie wymagają zbyt dużo pracy. Najlepszym przykładem jest właśnie boczne skrzywienie kręgosłupa (skolioza).\nFot. Przykład skrzywienia kręgosłupa\nJeśli przeprowadzimy test, w którym poprosimy dziecko ze skoliozą o opisanie ustawienia swojego kręgosłupa, to dowiemy się, że dziecko odbiera swoje skrzywienie, jako normę. Nie odczuwa skrzywienia, a wręcz odczuwa, że jego kręgosłup jest prosty. A co się dzieje, jeśli ustawimy dziecko w pozycji skorygowanej? Czucie ciała podpowiada dziecku, że jego kręgosłup jest mocno skrzywiony, taka pozycja jest niewygodna, nawet czasem bolesna!\nKażdy pacjent reaguje na terapię w sposób indywidualny. Zależy to od wielkości skrzywienia, doboru strategii leczenia oraz nastawienia pacjenta.Podczas terapii w gabinecie fizjoterapeuta będzie pracował nad rozluźnieniem odpowiednich struktur mięśniowo-powięziowych, poprawą dysbalansu mięśniowego oraz utrwaleniem nowych prawidłowych nawyków postawy. Bardzo istotne będą również pozycje korekcyjne. Ważne by podczas terapii dziecko uczyło się świadomości swojego ciała oraz korekcji.\nĆwiczenia do domu nie powinny być wprowadzone od razu ponieważ w przypadku skoliozy ważna jest jakość a nie ilość ćwiczeń. Dopiero, jeśli fizjoterapeuta zobaczy, że dziecko wykonuje ćwiczenia w sposób prawidłowy to ćwiczenia można wykonywać w domu. Częstotliwość wizyt u fizjoterapeuty ma również ogromne znaczenie. W miarę możliwości dobrze się spotykać z fizjoterapeutą 2-3 razy w tygodniu. Jedna wizyta w tygodniu to mało. Jednak wszystko zależy od stopnia skrzywienia kręgosłupa, postępów terapii oraz czasu dziecka i rodziców (ten ostatni czynnik często jest decydujący).\nFot. Najbardziej efektywne są ćwiczenia dziecka z rodzicem\nW tym przypadku ważnych jest kilka czynników. Pierwszym z nich jest świadomość. W młodym wieku bardzo trudno o świadomość konsekwencji zaniedbania problemu. Ale zawsze warto rozmawiać, tłumaczyć czy pokazać zdjęcia osób ze znaczną deformacją i opowiedzieć o możliwych konsekwencjach zaniedbań leczenia . Drugim czynnikiem może być ustalona wspólnie nagroda (warto do niej dochodzić stopniowo, np. zbieranie podpisów za ukończone ćwiczenia domowe).\nKolejnym czynnikiem jest atrakcyjność ćwiczeń. Ćwiczenia muszą być dostosowane do wieku pacjenta. Szczególnie dla małych pacjentów ćwiczenia muszą mieć charakter zabawowy, Ostatnim kluczowym czynnikiem jest objętość ćwiczeń. Żeby dziecko miało siłę i chęci powinno się wykonywać maksymalnie 5 ćwiczeń a czas ich wykonywania nie powinien przekraczać 20 min. Większa ilość ćwiczeń będzie działała demotywująco. Jak mówi stare przysłowie „Lepsze jest wrogiem dobrego”\nĆwiczenia w domu – zobacz jaki sprzęt polecam do ćwiczeń i rehabilitacji?


Mateusz Morawiecki: Od poniedziałku zamknięte wszystkie przedszkola, szkoły i uczelnie -\nwicepremiera, Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego Jarosława Gowina,\nwicepremiera, Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Piotra Glińskiego,\nMinister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej Marleny Maląg\nMinistra Edukacji Narodowej Dariusza Piontkowskiego.\n– Podjęliśmy decyzję o wszystkich zamknięciu placówek oświatowych oraz uczelni na dwa tygodnie – powiedział Mateusz Morawiecki. Premier dodał, że instytucje te będą otwarte przez następne dni, by w tym czasie rodzice mogli zapewnić opiekę dla swoich dzieci. Rodzice, którzy mają takie warunki, proszone są o to, by zatrzymać dzieci w domu już wcześniej.\n– Decyzja o zamknięciu szkół obowiązuje od poniedziałku, ale już od jutra prosimy, żeby wszyscy ci, którzy mogą się powstrzymać od posyłania dzieci do szkoły, zrobili to. Dotyczy to też uczniów szkół średnich – powiedział. Rząd poinformował także, że kina, teatry, i muzea oraz inne instytucje kulturalne również zostają zamknięte od jutra.\n– Żadne działania administracyjne nie są w stanie powstrzymać rozpowszechniania się wirusa. Bez odpowiedzialnego społeczeństwa, administracyjne nakazy nie powstrzymają epidemii. To nie jest czas ferii, to nie jest czas wolny, ten błąd został popełniony we Włoszech. Młodzież wychodziła do klubów, na spotkania towarzyska. Szanowni państwo, to jest czas kwarantanny naszego społeczeństwa, który powinniśmy spędzić w domu, w izolacji – powiedział minister zdrowia Łukasz Szumowski.


Mohani - KWAS HIALURONOWY - ŻEL 1% 100ml - 24.80 zł : Zdrowe Kosmetyki - sklep internetowy\nJesteś tutaj: Strona główna » KOSMETYKA PIELĘGNACYJNA » Intensywne kuracje » Mohani - KWAS HIALURONOWY - ŻEL 1% 100ml\nKwas hialuronowy jest naturalnym składnikiem naszego organizmu - występuje m.in. w tkance łącznej i naczyniach krwionośnych, a przede wszystkim w ludzkiej skórze. W wyniku procesu starzenia spada ilość kwasu w organizmie, co uwidacznia się poprzez postępujące zwiotczenie skóry. Kwas hialuronowy dostarczony skórze w formie żelu tworzy niekomodogenny film na jej powierzchni, który znacząco podwyższa wilgotność warstwy rogowej naskórka. Skóra bardzo szybko odzyskuje elastyczność i jest odczuwalnie gładsza, a zmarszczki zostają widocznie spłycone. Stan ten utrzymuje się przez kolejne dni po zaprzestaniu pielęgnacji kwasem hialuronowym. Kwas hialuronowy jest odpowiedni dla wszystkich typów cery.\n1. sposób. W zagłębieniu dłoni należy wymieszać porcję kwasu hialuronowego z kilkoma kroplami oleju, a następnie delikatnie wmasować w skórę. Proporcja zależy od indywidualnych potrzeb skóry. W przypadku cery suchej należy dodać więcej oleju.\n2. sposób. Wmasować w skórę kilka kropli oleju, odczekać od kilku do kilkunastu minut i nałożyć porcję kwasu hialuronowego.\nData dodania produktu do sklepu: piątek 04 styczeń, 2019.\nInformuj mnie o aktualizacjach produktu: Mohani - KWAS HIALURONOWY - ŻEL 1% 100ml


Cholestil (hymekromon) - tabletki 💊 - opinie, dawkowanie, zastosowanie, opis, cena\nCholestil (hymekromon) - tabletki\nCo to jest Cholestil?\nPreparat stosowany w chorobach dróg żółciowych.\nCo zawiera i jak działa Cholestil?\nSubstancją czynną preparatu jest pochodna kumaryny – hymekromon. Substancja ta działa rozkurczowo na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, w tym dróg żółciowych i zwieracza Oddiego, zwiększa wydzielanie i przepływ żółci (działanie żółciotwórcze i żółciopędne). Zmniejsza zastój żółci, utrudnia tworzenie się złogów cholesterolowych i kamieni żółciowych. Po podaniu doustnym dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego. Stężenie maksymalne we krwi uzyskiwane jest 2.–3. godziny po przyjęciu preparatu. Hymekromon wydalany jest z moczem.\nKiedy stosować Cholestil?\nPreparat jest wskazany do stosowania u dorosłych z rozpoznaną chorobą dróg żółciowych:· w zaburzeniach trawienia związanych ze zmniejszonym wydzielaniem żółci (brak łaknienia, nudności, zaparcia), także związanych z operacją pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych· w objawowym leczeniu stanów skurczowych dróg żółciowych.\nNiestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu.Nie stosować jeżeli występuje niedrożność dróg żółciowych, ciężka niewydolność wątroby i/lub nerek, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, choroba Leśniowskiego i Crohna.\nKiedy zachować szczególną ostrożność stosując Cholestil?\nNiektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.Jeżeli pomimo stosowania preparatu objawy utrzymują się przez tydzień lub nawracają należy skonsultować się z lekarzem; lekarz zaleci dalsze postępowanie.Jeżeli wystąpią objawy niewydolności wątroby i/lub nerek należy przerwać stosowanie preparatu i skonsultować się z lekarzem.Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?Preparat nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn.\nDawkowanie preparatu Cholestil\nPreparat ma postać tabletek. Przeznaczony jest do stosowania doustnego. Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem.Dorośli: 200–400 mg 3 razy na dobę przez 7 dni. Preparat należy przyjmować pół godziny przed posiłkiem.\nCzy można stosować Cholestil w okresie ciąży i karmienia piersią?\nW okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek.Stosowanie preparatu w okresie ciąży jest dopuszczone wyłącznie w sytuacji, gdy lekarz uzna to za absolutnie konieczne i gdy w ocenie lekarza oczekiwane korzyści wyraźnie przeważają nad możliwym ryzykiem. Tylko lekarz może ocenić stosunek korzyści do ryzyka w Twoim przypadku!\nPoinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.Morfina osłabia działanie hymekromonu.Stosowanie preparatu równolegle z metoklopramidem powoduje osłabienie działania obu leków.\nJak każdy lek, również Cholestil może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.W rzadkich przypadkach mogą wystąpić zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, uczucie pełności lub ucisku w jamie brzusznej) oraz reakcje nadwrażliwości.\nChlorprothixen Zentiva (chloroprotyksen) - tabletki powlekane\nChlorsuccillin (suksametonium (chlorek suksametonium)) - proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań\nCholesol (preparat ziołowy) - płyn\nCholestagel (kolesewelam) - tabletki powlekane\nCholester (preparat ziołowy) - tabletki\nCholitol (nalewka z pokrzyku + nalewka z ostryżu barwierskiego (kurkumy) + wyciąg z karczochów + nalewka z mięty pieprzowej + sok z ziela mniszka lekarskiego + nalewka z kozłka) - płyn\nCholispar (cholina + ornityna (asparaginian ornityny)) - proszek do sporządzania roztworu doustnego\nCholinex Intense (benzalkonium (chlorek benzalkonium) + heksylorezorcynol) - tabletki do ssania\nCholinex (salicylan choliny) - pastylki twarde\nCholestil Max (hymekromon) - tabletki


Zmartwychwstanie ptaszka - Bohdan Zadura - opinia o książce (142675) - Lubimyczytać.pl\nZmartwychwstanie ptaszka /\nTom zbudowany jest, właściwie dosłownie, z wierszy i snów. Wątki autobiograficzne przeplatają się z podejrzliwością wobec rzeczywistości – tej otaczającej oraz tej kreowanej przez media. Oniryczną logiką kierują się niemal wszyscy, jakże liczni, bohaterowie Zmartwychwstania ptaszka. Charakter całości dopełniają błyskotliwe anegdoty, doborowe puenty i swoisty humor autora.\nźródło opisu: http://www.poezjem.pl/pl/open/catalog/on/product/id/113935\nźródło okładki: http://www.poezjem.pl/pl/open/catalog/on/product/id/113935\ntamarta | 2012-10-20\nDwa wiersze są szczególnie warte przeczytania: "Zmartwychwstanie ptaszka" i "Przylaszczka"


Czy umowa śmieciowa może zawierać zakaz konkurencji? - Praca i kariera - GazetaPrawna.pl - prawo i rynek pracy\n24 lipca 2014, 19:00\nFunkcjonowanie w systemie prawnym klauzul ograniczających swobodę podjęcia zatrudnienia przez pracownika w czasie trwania stosunku pracy, jak i po jego ustaniu (tzw. zakaz konkurencji) określają przepisy Kodeksu pracy. Orzeczenia Sądu Najwyższego wskazują jednak, że analogiczne zapisy mogą zostać zawarte w tzw. umowach śmieciowych. / ShutterStock\nKodeks cywilny w kwestii umów regulujących niepracownicze zatrudnienie nie odnosi się w żaden sposób do zakazu konkurencji. Zgodnie jednak z generalną zasadą zawartą w Kodeksie, strony zawierające umowę mogę ułożyć stosunek prawny według własnego uznania, pod warunkiem, że jego treść lub cel nie będą sprzeciwiały się właściwości stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego. Z tego założenia wychodził również kilkukrotnie Sąd Najwyższy, dopuszczając możliwość uwzględniania zapisów umownych dotyczących zakazu konkurencji w umowach cywilnoprawnych - w tym w tzw. umowach śmieciowych.\nZa umowy śmieciowe uznaje się umowy regulujące stosunek zatrudnienia, inne niż umowa o pracę na czas nieokreślony. W szczególności jednak będą to umowy cywilnoprawne, takie jak umowa-zlecenie oraz umowa o dzieło, oraz samozatrudnienie. Do umów śmieciowych zalicza się także umowę o pracę zawartą na czas określony (tzw. umowa czasowa).\nZakaz konkurencji w umowie śmieciowej Sądowi Najwyższemu nie przeszkadza\nJak wynika z wyroku z 11 września 2003 r. (sygn. akt III CKN 579/01), zamieszczanie w umowie-zleceniu postanowienia zakazującego podejmowania działalności konkurencyjnej w czasie obowiązywania umowy jest dopuszczalne i nie narusza granic swobody zawierania umów z art. 3531 k.c. Sąd orzekł również, iż nie można przyjąć, że wprowadzenie niniejszego zapisu w umowie-zleceniu sprzeciwia się ustawie, zasadom współżycia społecznego lub naturze stosunku zlecenia.\nNależy przy tym zaznaczyć, na co również zwrócił uwagę Sąd Najwyższy w przytoczonym orzeczeniu, że podobnie jak w przypadku umów o pracę, w umowach zlecenia, klauzula o ochronie konkurencji może obowiązywać również po rozwiązaniu stosunku zatrudnienia. Warunkiem jej skutecznego obowiązywania będzie jednak zagwarantowanie stosownego wynagrodzenia za okres karencji. Oznacza to, ze zastrzeżenie zakazu konkurencji po ustaniu stosunku zlecenia niegwarantującego wypłaty odszkodowania za czas powstrzymania się od zatrudnienia na określonych stanowiskach jest nieważne.\nW kwestii klauzul o zakazie konkurencji w umowach cywilnoprawnych wypowiedział się również Sąd Najwyższy w orzeczeniu z 5 grudnia 2013 r. (sygn. akt V CSK 30/13). Z jego treści wynika, że klauzula konkurencyjna, pomimo braku ekwiwalentu, przy jednoczesnym zastrzeżeniu kary umownej za jej naruszenie, mieści się w zakresie swobody umów. Kary umowne za naruszenie klauzuli nie są również sprzeczne z właściwością stosunku prawnego oraz zasadami współżycia społecznego.\nIle kosztuje złamanie zakazu konkurencji?\nNaruszenie przez pracownika klauzul dotyczących zakazu konkurencji pociągać będzie za sobą poważne konsekwencje finansowe, choć dokładne określenie wysokości szkody nie jest kwestią łatwą do ustalenia.\n- Strona pokrzywdzona może żądać zaniechania naruszeń oraz zapłaty stosownego odszkodowania. Jednak w przypadku czynów podjętych w ramach działalności konkurencyjnej bardzo trudno precyzyjnie oszacować wysokość szkody, jaką druga strona poniosła na skutek bezprawnych działań kontrahenta. Zazwyczaj szkoda będzie polegała w tym wypadku na utracie korzyści, jakie druga strona mogłaby osiągnąć, gdyby kontrahent nie podjął konkurencyjnej działalności. Ustalanie wysokości należnego stronie pokrzywdzonej odszkodowania często następuje w procesie sądowym, który poprzez konieczność przeprowadzenia skomplikowanego postępowania dowodowego, może trwać latami – wyjaśnia Wioletta Jaroń-Gwizdała, adwokat w Kancelarii Adwokackiej Osiński i Wspólnicy sp.k.\nW celu uniknięcia problemów z ustaleniem przez sąd wysokości odszkodowania, przedsiębiorcy co raz częściej decydują się na zamieszczanie w umowach kar umownych za naruszenie określonego zakazu konkurencji.\n- W takim przypadku, w razie naruszenia zakazu konkurencji, strona pokrzywdzona będzie mogła dochodzić od strony naruszającej ten zakaz umówionej z góry sumy pieniężnej bez konieczności szacowania wysokości szkody. Zapis o karze umownej niewątpliwie wpływa na zabezpieczenie przestrzegania zakazu konkurencji – tłumaczy adw. Jaroń-Gwizdała.\nCzasem warto nie podpisać umowy\nKlauzule umowne o zakazie konkurencji mogą powodować trudności interpretacyjne. Nie warto więc pochopnie, biorąc pod uwagę ryzyko utraty stanowiska, o które się ubiegamy, podpisywać niejasno sformułowanych dokumentów.\nNależy przy tym zaznaczyć, iż zakaz konkurencji niekoniecznie musi zostać zawarty w umowie o pracę. Pracodawca może bowiem przedstawić pracownikowi do podpisu osobną umowę, której przedmiotem będzie wyłącznie zakaz konkurencji.\nNiezależnie od tego w jaki sposób pracodawca chce uregulować sprawę zakazu konkurencji, szczególną uwagę zwracać należy na okres obowiązywania zakazu, wysokość ekwiwalentu (jeśli zakaz obowiązywać ma również po rozwiązaniu lub wygaśnięciu umowy) oraz zakres czynności, których w trakcie obowiązywania umowy wykonywać nie można.\numowa z pracodawcą pracownik umowy kodeks pracy pracodawca\nZamieszanie z umowami o zakazie konkurencji. Powód: niejednolite orzecznictwo SN\nSzkolenia bhp także dla samozatrudnionych\nDlaczego nazywacie wszystkie umowy cywilnoprawne "umowami śmieciowymi"? Ja mam tzw. samozatrudnienie, bo sama o nie poprosiłam, więcej zarabiam, nawet na ZUS więcej odkładam niż na etacie i jestem zadowolona. Jeśli ktoś świadomie wybiera inną formę "zatrudnienia" niż etat, to nie zakładajcie, że jest głupi i pracuje "śmieciowo".\nTo raczej chodzi o firmy, które mają autorskie pomysły a nie murarza, czy krawcową. Wszelkiego rodzaju firmy marketingowe, agencje artystyczne, szkoły językowe...\nposzukiwany murarz z doświadczeniem... jednak należy pamiętać o zakazie konkurencji. Widać że faktycznie żyjemy w zaj***stym kraju. Nie ma co :D pozdrawiam polityków\ntotalny absurd!! nie wiem kto top wymyślił ale chyba nie był wysokich lotów intelektualnych! Pare lat temu miałem problem podobnego typu ale oczywiscie bezprawnie bo nic takiego nie podpisałem. naszczescie brykczycznski mnie wybronił - jakby co to polecma sie zgłosic do niego\npo zwolnieniu się z piekarni ,nie mogę piec pieczywa w specjalnie kupionym do tego urządzeniu\npo zwolnieniu się od badylarza nie mogę sadzić warzyw w swoim ogródku\npo zwolnieniu się od krawca nie mogę uszyć ubrania na swojej maszynie do szycia\npo zwolnieniu się z gorzelni nie mogę przegotować zacieru\npo zwolnieniu się od ...i jak tu żyć\nMożesz, bylebyś tego nie sprzedawał, powodując niezdrową konkurencję.\nOstateczne ************* - zakaz konkurencji na dziele :D


Weekendowa promocja w PS Store. Taniej Injustice 2, The Evil Within 2 - Aktualności - NEOsite\nWeekendowa promocja w PS Store. Taniej Injustice 2, The Evil Within 2\nSony przygotowało kolejną promocję na weekend. Tym razem taniej dostaniemy m.in. The Evil Within 2, The Sims 4 i Injustice 2.\nPromocyjne ceny obowiązują od dzisiaj przez cały weekend, aż do 19 grudnia do godziny 00:59.\nInnerSpace\t 63,- zł\nplaystation 4 promojca