MorviuS - Margonem MMORPG - Dynamiczna gra w przeglądarce! Fantasy RPG online. Graj wojownikiem, magiem, łowcą, tropicielem, tancerzem ostrzy lub paladynem! - Profil użytkownika\nprzetwarzanie danych osobowych\nFobos Aether Aldous Berufs (świat zawodowy) Brutal (brutal PvP) Classic Gefion Hutena Jaruna Katahha Lelwani Majuna (brak PvP) Perkun (PvP) Tarhuna Telawel Tempest Zemyna Zorza Nerthus\nProfil gracza: MorviuS\nDni spędzone w grze:\nPo lvlu (rosnąco)\nPo lvlu (malejąco)\nSortuj postacie >>\nMorviuS Paladyn, lvl 44 Świat: aldous\nMorviuS Paladyn, lvl 1 Świat: berufs\nSazon Paladyn, lvl 20 Świat: brutal\nMorviK Paladyn, lvl 114 Świat: classic\nDawid z Obozu Wojownik, lvl 20 Świat: katahha\nMorviuS Wojownik, lvl 55 Świat: majuna\nMorwius Paladyn, lvl 35 Świat: nerthus\nMorv Paladyn, lvl 8 Świat: nomada\nMocarz Mateusz Mag, lvl 10 Świat: perkun\nMorviu Łowca, lvl 25 Świat: tempest\nMocarzyk Paladyn, lvl 52 Świat: zemyna\nMark Knopfler Łowca, lvl 49 Świat: zorza\nMorviuS Wojownik, lvl 40 Świat: pandora\nSixto Rodriguez Tropiciel, lvl 57 Świat: syberia\nHaarhus Tancerz ostrzy, lvl 196 Świat: unia\nMorviuS Paladyn, lvl 466 Świat: unia\nNie pełnię już funkcji Mistrza Gry, Moderatora Forum czy też SMC.\nDziękuję za tę przygodę i do zobaczenia w grze!\nV 2010 - Dołączenie do Karmazynowego Bractwa\n16.12.2010 - Otrzymanie rangi ZŚP Paradise\n15.03.2015 - Początek sprawowania funkcji MC świata Unia\n27.08.2015 - Początek sprawowania funkcji SMC świata Unia\n02.01.2017 - Otrzymanie funkcji Moderatora Forum\n29.03.2018 - Rozpoczęcie pracy jako Mistrz Gry\n18.07.2018 - Początek sprawowania funkcji SMC światów Aldous i Berufs\n16 grudnia 2010 roku, wraz z Żoolwikiem i Flashem założyliśmy świat prywatny Paradise.\n10 marca 2015 roku został on połączony z Unią.\n46 928 969 962 / 62 001 498 011 Exp.\nCharakter: Cyniczny, samotnik\nRasa:Człowiek, wampir półkrwi\nEkwipunek: Prócz rzeczy niezbędnych w podróży, nosi przy sobie ekwipunek bojowy. Za pasem trzyma dwa stalowe sztylety, a w małym etui przytroczonym do pasa, kilka fiolek silnej trucizny oraz niewiele więcej tych wypełnionych po brzegi krwią. Na klindze miecza, wykutego z czystego srebra, przez najlepszych krasnoludzkich mistrzów z Mirvenis-Adur, wzdłuż sztychu, wygrawerowano tajemniczą sentencję w języku Lavassami. Zarówno na głowicy ostrza jak i okuciu pochwy, widnieje herb rodowy.\nWygląd: Średniego wzrostu i siwowłosy. Szczelnie zakuty w szarą, matową zbroję. Prawy naramiennik składa się z trzech nakładających się na siebie warstw, a lewy zaś, kształtem przypomina szczerzący kły, wilczy pysk. Jego plecy przykrywa niebieska, aksamitna peleryna z wyhaftowanym herbem rodowym - srebrnym fleur de lis. Spod niej wystaje rękojeść miecza i przewieszony przez ramię, niewielkich rozmiarów plecak podróżny. Biodra przewiązane grubym, skórzanym pasem z przytroczonym etui i zatkniętymi za niego dwoma sztyletami.\nHistoria: Pochodzi ze szlacheckiego rodu, na który zwaliło się olbrzymie nieszczęście. W czasach jego wczesnego dzieciństwa, wioskę, której włodarzem był jego ojciec, nawiedził wampir. Chłopiec jako jeden z nielicznych, przeżył tą tragedię. Za ten cenny dar poniósł jednak równie wielką cenę. Krwiopijczy najeźdźca odcisnął na nim swoje piętno, które ciągnąć się będzie za chłopcem już do końca jego dni. Stał się półkrwi wampirem. Mimo iż światło jutrzenki nie wyrządzało mu krzywdy, to chłopiec nie mógł pozbyć się nieustannego pragnienia, życiodajnej dla niego krwi. Zarówno wielu kapłanów jak i znachorów z jego rodzinnego kraju, jakim było Meveril, próbowało pomóc chłopcu, jednak bezskutecznie. Stryj sieroty, pożądając władzy nad ziemią zmarłego brata, mianował swojego bratanka ogromnym zagrożeniem dla lokalnej społeczności. Pod tym pretekstem wywiózł młodego MorviuSa za morze Wernoradu, do położonej na północ krainy, zwanej Margonem. Oddał chłopca w opiekę paladynów ze Świętego Zagajnika, po czym sam wrócił do ojczyzny, aby zająć się swoim nowym majątkiem. Szlachetni rycerze nauczyli swojego nowego adepta panowania nad pragnieniem krwi... a przynajmniej do pewnego stopnia. Opuszczając obozowisko, nastoletni już chłopiec, poprzysiągł sobie, że kiedyś dopadnie oprawcę swojej rodziny. Na znak tego, wygrawerował na klindze swojego miecza, zdanie w języku wężowego ludu - Lavassami. Nieustannie hartując się w ogniu walki, wykute z czystego srebra ostrze czeka na dzień swojego przeznaczenia. Ponoć tajemniczy napis miał oznaczać "Zostaniesz moim trofeum".


Kartuzy po zakończeniu pierwszej wojny światowej i przekazaniu tych ziem Polsce przez niemiecką administrację powiatową nadal pozostawały siedzibą władz powiatowych. Znajdowały się tu instytucje powiatowe: jak Starostwo Powiatowe, Wydział Powiatowy, Komenda Powiatowa Policji Państwowej, Nadleśnictwo, Komisariat Straży Granicznej, Urząd Skarbowy, Inspektorat Kontroli Finansowej, Sąd Powiatowy i Zarząd Urzędu Poczty.\nNa tym terenie granicznym - granica państwowa z Niemcami i granica państwowa z Wolnym Miastem Gdańskiem - rozpoczęła się odbudowa niepodległego państwa polskiego. Granice tworzonych powiatów polskich nie różniły się w zasadzie od granic powiatów pruskich. Polski starosta stał na czele powiatu i był powoływany przez Ministra Spraw Wewnętrznych, jednak personalnie i służbowo podlegał wojewodzie. Podobnie jak wojewoda, starosta był przedstawicielem rządu i szefem ogólnej administracji rządowej. Głównym obowiązkiem starosty było utrzymanie ładu i porządku publicznego. Jemu to podlegała Policja Państwowa, której rozkazywał i którą kontrolował. Podlegały mu również sprawy budowlane, ochrona lasów, gospodarka i sprawy weterynaryjne. Starosta nadzorował też działalność organów komunalnych i był przewodniczącym Wydziału Powiatowego (Cz. Biernat, op. cit., s. 92 - 93.).\nMecenas Emil Sobiecki zapisał się na krótko w historii Kartuz jako pierwszy starosta powiatowy. Ten znany i zasłużony działacz polskiego ruchu narodowego na Kaszubach miał zaszczyt witać 1 Pułk Ułanów Krechowieckich w Kartuzach. Wkrótce opuścił nasze miasto i objął funkcję Prezesa Sądu Powiatowego w Starogardzie Gdańskim. Jak wynika z akt archiwalnych, już w dniu 14 marca 1920 r. wychodzące ze Starostwa Powiatowego w Kartuzach pisma podpisywał starosta Franciszek Esden Tempski, który piastował ten urząd do 1921 r.. Po nim - również przez kilka miesięcy 1921 r. i 1922 r. - starostą powiatowym był Wojciech Zawadzki. Na temat obu tych starostów brak jest jednak danych źródłowych. Obaj byli - jak wszyscy starostowie - Polakami nie wywodzącymi się z terenów Kaszub.\nKolejnym starostą kartuskim sprawujący tę funkcję w latach 1922 - 1923 był major Wojska Polskiego Leon Kowalski. Na jego to prośbę przybył z Wejherowa do Kartuz w 1922 r. Jan Bieliński celem utworzenia drukarni i lokalnej „Gazety Kartuskiej”. Pomagał mu syn Stanisław Bieliński, który później został Redaktorem Naczelnym gazety. To ta właśnie gazeta wydawała różne dodatki dotyczące życia i historii Kaszub. Natomiast syn Leona Kowalskiego - Mirosław - oficer Wojska Polskiego - w okresie drugiej wojny światowej został zamordowany przez NKWD w Katyniu (Archiwum Muzeum Kaszubskiego Kartuzy (dalej - AMK Kartuzy), Zbiory akt, Stanisław Bieliński, sygn. Z. 28, f. 4.).\nW dniach 27 - 29 kwietnia 1923 r. przebywał w Kartuzach Prezydent RP Stanisław Wojciechowski. W podróży towarzyszyli mu: Generał Władysław Sikorski - ówczesny Prezes Rady Ministrów, Marszałek Sejmu RP Maciej Rataj, Marszałek Senatu Wojciech Trąpczyński, Minister Wojny generał Kazimierz Sosnkowski, dobrze znany ze swej działalności w Drugiej Rzeczypospolitej - Minister Skarbu Władysław Grabski, Prymas Polski Ks. Kardynał Edmund Dalbor oraz inni posłowie i senatorowie. W wygłoszonej w mieście mowie Prezydent Wojciechowski podkreślił wielkie znaczenie Kaszub dla Polski, jako korytarza łączącego ją z morzem. Wezwał Kaszubów do walki gospodarczej dla zdobycia całkowitej niezależności gospodarczej od Niemiec, a szczególnie od zniemczonego Gdańska (T. Bolduan, Trybun Kaszubów. Opowieść o Antonim Abrahamie, Gdańsk 1989, s. 79 - 80.: Por. też: „Pielgrzym” nr 52, 53 z 1923 r..).\nGdy Starostą Powiatowym Kartuskim w latach 1923 - 1929 był Bronisław Ostoja Sędzimir miasto Kartuzy otrzymało swój herb. Było to 10 lipca 1923 r.. Starosta musiał nadzorować, by dekret Ministra Spraw Wewnętrznych Kernika był należycie i zgodnie z prawem wypełniany przez władze Gminy Kartuzy. Okazało się, że gwiazdy znajdujące się na nadanym Kartuzom herbie nie były należycie wykonane. Zamiast gwiazd 5-ramiennych - jak zapisano w oryginale - znalazły się na nowych stemplach miejskich gwiazdy 8 ramienne. Wszystkie stemple - na polecenie Starosty Sędzimira - musiały zostać wycofane i ponownie wykonane w drukarni Jana Bielińskiego w Kartuzach.\nJak poinformował mnie syn ówczesnego Starosty Bronisława Ostoji Sędzimira - Jerzy Ostoja Sędzimir, który jest profesorem Akademii Górniczo-Hutniczej (AMK Kartuzy, Zbiory akt, Bronisław Ostoja Sędzimir, sygn. Z. 22, f. 3 - 4.) w Krakowie , w okresie, gdy Jego ojciec był Starostą w Kartuzach, przekonał on kartuski Sejmik Powiatowy o potrzebie i celowości budowy elektrowni wodnej na rzece Raduni w Rutkach, która dostarczać mogła energię dla powstającej wówczas Gdyni. Następnie brał udział w pracach organizacyjnych przy realizacji tego projektu. Wyrazem uznania zasług w tej inwestycji było zaproszenie go do dokonania uroczystego włączenia pierwszej linii zaopatrującej Gdynię w prąd elektryczny. Nagrodą za jego projekt były oferowane mu za symboliczną opłatę dwie duże parcele na Kamiennej Górze. Starosta kartuski Sędzimir jednak odmówił ich przyjęcia. Ze względu na tragiczne, ale bardzo interesujące losy kartuskiego Starosty pozwolę sobie nieco przybliżyć jego sylwetkę.\nBronisław Ostoja Sędzimir urodził się w 1893 r. we Lwowie. Ojciec jego - także Bronisław - był kwestorem Uniwersytetu Jana Kazimierza w tym mieście, a matka Michalina pochodziła ze Zwolińskich. Późniejszy starosta kartuski Bronisław Sędzimir żonaty był z Ireną z domu Geppert, która zmarła w 1974 r. w Krakowie.\nBronisław Sędzimir studiował prawo na Uniwersytecie Jana Kazimierza, które ukończył po pierwszej wojnie światowej. Brał udział w obronie Lwowa, walcząc na Cytadeli. Natychmiast po uzyskaniu niepodległości przez Polskę podjął pracę w administarcji państwowej. Skierowany do Torunia przybył tam kilka dni po wycofaniu się władz niemieckich i wziął udział w organizowaniu polskich służb cywilnych. W 1923 r. został mianowany przez Ministra Spraw Wewnętrznych Starostą Powiatowym w Kartuzach. W 1926 r. podczas przewrotu majowego dokonanego przez Marszałka Józefa Piłsudskiego opowiedział się po stronie rządowej, za co w 1929 r. został odwołany ze starostwa w Kartuzach i przeniesiony do Urzędu Wojewódzkiego Pomorskiego w Toruniu. W 1931 r. - w wieku ok. 40 lat - został skierowany na emeryturę. Nastepnie pracował w strukturach samorządowych jako kierownik Wydziałów Powiatowych do 1936 r. w Radziechowie, a następnie aż do wybuchu drugiej wojny światowej w Stryju k. Lwowa. W drugiej połowie września 1939 r. przedostał się wraz ze starszym synem Bronisławem - studentem II roku medycyny Uniwersytetu Jana Kazimierza - na Węgry. Pozostał tam do 1946 r. pracując oficjalnie w Czerwonym Krzyżu, a poza tym działając w jednej z placówek wywiadu utrzymujących kontakt władz w Londynie z krajem. W 1946 r. w dramatycznych okolicznościach udało mu się przedostać przez Austrię do amerykańskiej strefy okupacyjnej. Od 1948 r. do swej śmierci w 1982 r. mieszkał w Nowej Zelandii.\nJego starszy syn Bronisław - ur. w 1919 r. we Lwowie - walczył w roku 1940 we Francji. Ukończył medycynę w Wielkiej Brytanii. Przez wiele lat kierował bardzo przez siebie rozbudowanym oddziałem chirurgii mózgu w Walton Hospital w Liverpool. Zginął w 1984 r. w wypadku samochodowym w Chinach.\nMłodszy syn Jerzy - ur. w 1924 r. w Kartuzach - w 1940 r. uciekł wraz z matką ze Stryja chroniąc się przed aresztowaniem lub wywozem na zsyłkę. Po ukończeniu wojny studiował w Akademii Górniczo-Hutniczej oraz w Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. W 1995 r. przeszedł na emeryturę jako profesor Akademii Górniczo-Hutniczej.\nW 1996 r. profesor Jerzy Sędzimir przyjechał do Kartuz i przekazał dar dla Muzeum Kaszubskiego. Jest to srebrna waza z wyrytym herbem rodzinnym i napisem „W dowód szacunku i wdzięczności za kilkuletnią pracę i starania dla dobra powiatu naszego - Powiatowy Związek Komunalny Powiatu Kartuskiego - Kartuzy w czerwcu 1929 r.”. Waza została wykonana w Gdańsku, a otrzymał ją Jego ojciec - Bronisław Ostoja Sędzimir - gdy odchodził ze stanowiska Starosty Powiatowego w Kartuzach. Zdobi ona dzisiaj ekspozycje Muzeum Kaszubskiego - salę poświęconą życiu założyciela Muzeum Kaszubskiego Franciszka Tredera i jego długoletniego współpracowanika Franciszka Brzezińskiego. Waza usadowiona jest obok kryształowego pucharu z naszym polskim godłem narodowym, na którym dumnie widnieje napis innego wielkiego ofiarodawcy: Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Wałęsy. Obok wyeksponowany został kolejny dar - wazonik z chińskiej porcelany. Przekazany on został w lutym 1998 r. przez odwiedzającego nasze Muzeum Konsula Generalnego Chińskiej Republiki Ludowej.\nNastępni Starostowie Powiatowi Kartuscy po Ostoi Sędzimirze to Henryk Bienkiewicz urzędujący w latach 1929 - 1931 oraz Jerzy Czarnocki sprawujący władzę w latach 1933 - 1937. Na temat ich życia i działalności brak jest wiarygodnych informacji. Starosta Czarnocki uznawany był nawet za wroga Kaszubów. Z jego jednak inicjatywy został wybudowany w mieście w 1934 r. stadion miejski. Chciał on również na podkartuskiej Złotej Górze (210 m. npm) wystawić pomnik ku czci wojewody pomorskiego Kirtiklisa - stąd też miejsce to nazywano Wzgórzem Kirtiklisa. Jednak przedsięwzięcia tego nie zrealizował ze względu na wcześniejsze, nagłe odwołanie ze stanowiska.\nOstatnim Starostą Powiatowym w Kartuzach przed wybuchem wojny był mgr Jan Belina. Okres jego urzędowania obejmował lata 1937 - 1939. Był dobrym organizatorem - i chociaż nie wywodził się z Kaszub - był lubiany i szanowany przez mieszkanców powiatu. Był człowiekiem skromnym, prawym, który zasłużył sobie na to, aby po latach przybliżyć i przypomnieć Jego sylwetkę. Córka Starosty Jana Beliny Bolesława Wasilewska przesłała mi wspomnienia o swym ojcu wraz z dokumentami, które zachowały się po okresie ostatniej wojny.\nJan Belina urodził się 20 grudnia 1890 r. w Zarszynie (dawna Galicja, obecnie województwo krośnieńskie - Bieszczady). W tej miejscowości ukończył szkołę podstawową, następnie uczęszczał do gimnazjum w Sanoku, gdzie zdał egzamin maturalny. Po maturze był słuchaczem wydziału prawa i nauk politycznych C. K. Uniwersytetu we Lwowie. Studia ukończył z tytułem magistra prawa.\nPo wybuchu II wojny światowej w 1939 r. cała rodzina musiała opuścić Kartuzy i pociągiem ewakuacyjnym - pod ciągłym bombardowaniem Niemców - dojechała do miejsca przeznaczenia - Chełma Lubelskiego. Tam spotkała się z Ojcem, który w ostatniej chwili opuścił Kartuzy i dotarł szczęśliwie do Chełma (AMK Kartuzy, Zbiory akt, Jan Belina, sygn. Z. 27, f. 4.).\nStąd rodzina Starosty Jana Beliny udała się przez Sarny, Równe do Lwowa i tu zastała ją wkraczająca Armia Rosyjska. Następnie udała się do rodziny do Drohobycza, gdzie przeżyła dalsze kilka miesięcy.\nJak dalej wspomina B. Wasilewska: „(...) Musieliśmy opuścić i to miasto, gdyż groziła nam wywózka na Sybir. W ostatniej chwili przeszliśmy most na Sanie w Przemyślu na stronę okupowaną przez Niemców. Po krótkiej kwarantannie pojechaliśmy w rodzinne strony - do Zarszyna. By mieć z czego żyć pracowaliśmy fizycznie w gospodarstwie rolnym. Ojciec nasz do końca wojny musiał ukrywać się w lasach bieszczadzkich, ponieważ poszukiwało Go gestapo jako oficera polskiego. Na skutek donosu groził mu Oświęcim.\nPo zakończeniu wojny wróciliśmy do Kartuz. Ponieważ czasy zmieniły się Ojciec nasz nie mógł już wrócić na swoje stanowisko. Początkowo pracował jako członek Zarządu w spółdzielczości, potem w Urzędzie Wojewódzkim w Gdańsku. W tym czasie, wskutek przeżyć wojennych, poważnie chorował na serce.\nOjciec cieszył się ogólnym szacunkiem, był człowiekiem uczciwym, sumiennym i wielkim patriotą. Ojciec nasz miał kilka odznaczeń, m. in. Krzyż Virtuti Militari(...) (Ibidem, f. 4 - 5.).\nPo wojnie ówczesne władze miejskie i powiatowe nie chciały skorzystać z Jego usług i nie zaproponowały mu pracy. Starosta Jan Belina zmarł w dniu 12 października 1948 r. i pochowany został na Cmentarzu Parafialnym w Kartuzach.\nWięcej w tej kategorii: « Trudny okres w dziejach miasta z lat 1918 - 1920\nNobilitacja Kartuz - nadanie praw miejskich i herbu - 1923 r. »


Zamieszcza historie od:\t 12 lipca 2012 - 2:02\nOstatnio:\t 26 maja 2020 - 23:43\nPunktów za historie: 425\n18 lutego 2020, 1:29\t | Do ulubionych\nMiałem napisać komentarz do https://piekielni.pl/86116 , ale wyszło mi za dużo znaków na to oraz może też więcej osób to przeczyta i zrozumie dlaczego młoda lekarka tak postąpiła.\nW skrócie: autorka tekstu napisała, że w Podstawowej Opiece Zdrowotnej (po ludzku przychodnia gdzie przyjmuje roślinny... wróć rodzinny) nie dostała badań potrzebnych jej do operacji, których listę dostała od chirurga.\nSam jestem w podobnej sytuacji jak tamta lekarka z historii (kończę drugi rok specjalizacji z Medycyny Rodzinnej). I postąpiła ona zgodnie z prawem, ponieważ:\nNIE WOLNO PRZENOSIĆ KOSZTÓW SPECJALISTYKI NA POZ! I skarga w NFZ zostałaby zapewne rozpatrzona negatywnie, bo oni sami walczą z tą "patologią".\nSpecjaliści przenoszą obowiązkowe badania ze swojej poradni lub z oddziału na lekarzy POZ - po to by sami nie musieć za nie zapłacić -> proste prawda? Dodatkowo często wymagają badań, których w przychodni NIE mogę zlecić lub wymagają zaświadczeń, których NIE mogę wystawiać (kwalifikacja do zabiegu w znieczuleniu ogólnym - o tym decyduje Anestezjolog). Za badania, które nie są w "koszyku świadczeń" pracodawca może ode mnie wymagać zwrotu kosztów.\nCo do finansowania przychodni - w porównaniu z Poradniami Specjalistycznymi oraz Oddziałami, POZ nie dostaje pieniędzy za wykonane procedury (za każdą wizytę, badanie i zabieg dostaje się wtedy punkty, za które płaci fundusz), lecz NFZ płaci miesięcznie stawkę kapitacyjną (EDYCJA ~140zł od OSOBY w skali roku, czyli ~12 zł za miesiąc! Coś mi nie pasowało, że płacą ~100 zł miesięcznie, bo to za dużo kasy by było), która przeznaczana jest na całą pracę przychodni (pensje, media, czynsz, itp) oraz na wszystkie zlecane przez lekarzy badania (laboratoryjne, radiologiczne i inne).\nCODZIENNIE przychodzi do mnie jakiś pacjent, który ŻĄDA zlecenia jakiegoś badania, bo mu powiedziano u specjalisty lub zakładzie radiologii, że je ode mnie dostanie. Często jest to Kreatynina (wymagana do zrobienia MR lub CT z kontrastem by sprawdzić czy nerki dobrze pracują i czy zostanie on [kontrast] wydalony z moczem) kosztująca całe 9 zł prywatnie... a pacjent wiedząc o tym potrafi mimo to czekać w poczekalni >2h i wykłócać się, że przecież zabrali mu pieniądze z pensji i mu się należy. O ile jednak pacjent poprosi i nie miał zleconego tego badania w ciągu ostatnich 6 miesiącach, to mu je zlecę (szczególnie jeśli to osoba starsza i wiem z jej historii choroby, że jest schorowana).\nNajlepsi są jednak pacjenci, którzy już teraz potrzebują kompletu badań, "bo umierają" (koszt ~150zł). Zbieram z nimi dokładny wywiad i zlecam im standardowe badania + to co podejrzewam z tegoż wywiadu z zaleceniem pilnego zrobienia ich i konsultacji następnego dnia po południu (wyniki są najczęściej w dniu pobrania po 14). (Przykład z zeszłego tygodnia). Pacjent zrobił takie badanie następnego dnia i przyszedł do mnie po... 2 miesiącach (gdzie zgodnie z przepisami są nieważne, ponieważ obowiązują do 30 dni od wykonania badania), bo wyniki według niego były dobre.\nAle nie były, bo np. lipidogram [wszystkie frakcje cholesterolu] wynosił 2x ponad najmniej rygorystyczną normę, gdzie faktycznie powinien mieć 1/3 tego wyniku, by nie bać się zawału w ciągu następnych 10 lat. Plus miał inne mniejsze odchylenia do obserwacji. Ogólnie oznacza to, że tamte pieniądze poszły do kosza, bo i tak muszę zlecić ponowne badania by legalnie zdiagnozować mu chorobę (łączny koszt ~300 zł).\nAlbo pacjent (z wczoraj), który miesiąc temu dostał lek z powodu wysokiego cholesterolu (40% ponad limit) i już TERAZ ma mieć wykonane badanie (nie to, że kontrola leczenia jest wskazana po minimum 3 mieiąces leczenia w schemacie -> dieta + zmiana trybu życia + ostatecznie leczenie farmakologiczne). Na pytanie czy w ogóle zaczął leczenie przepisanymi lekami odpowiada mi nie, ale je więcej warzyw (a informowałem go, że sama dieta daje spadek o ~10%, dieta + ruch + suplementy ~20%, najmniejsza dawka samych leków ~30%).\nJeśli ktoś chce poczytać ewentualnie jak wygląda praca w przychodni od kuchni, to w razie pozytywnego odzewu mogę coś spróbować napisać - obiecuję poprawić składnię i postaram się lżej pisać.\n20 sierpnia 2013, 16:50\t | było\t| Do ulubionych\nJakiś czas temu dostałem zlecenie od mamy - potrzebna pilnie książka do firmy. Jedź szybko do Biblioteki. A potem do niej.\nTrasa to 4,5 km jazdy rowerem. Co może Cię w czym czasie spotkać?\n- Wjeżdżam na ścieżkę przy Grunwaldzkiej od Ślichowic (trochę piekielny zjazd dla osoby która jedzie z miasta, bo nagle wjeżdża się pod prąd dwujezdniowej trzypasmówki), która prowadzi wzdłuż straży pożarnej, a potem szpitala. Pod nim jest przystanek autobusowy (ścieżka idzie za nim) - ludzie stoją sobie na zieleni w cieniu, a ich torby z rzeczami na środku ścieżki. Mijam i jadę dalej, ale zaraz za przystankiem na skrzyżowaniu jest tylko przejście dla pieszych (znak końca ścieżki rowerowej przed skrzyżowaniem i kolejny mówiący o niej za nim, choć może to lepiej, bo karetki co chwilę tam jeżdżą na sygnale). Schodzę z roweru, przechodzę.\n- Trasa idzie w cieniu kasztanowców między chodnikiem a drzewami. Widzę przed sobą panią idącą chodnikiem tuż przy krawędzi ścieżki, a po drugiej stronie psa idącego po trawie. Coś mi nie pasuje, więc zwalniam. Całe szczęście, bo pies był na cienkiej smyczy, której nie było widać. Dzwonek w ruch i pani łaskawie przechodzi przez ścieżkę rowerową do pieska.\n- Dojeżdżam do skrzyżowania z inną dwujezdniówką - Jagiellońską. Ścieżka dalej biegnie po drugiej stronie Grunwaldzkiej, więc trzeba cztery razy przejechać przez przejazd dla rowerów. Jednak najpierw trzeba zrobić ostry skręt. Panowie biznesmeni z aktówkami postanowili porozmawiać sobie na nim w cieniu drzew.\n- Przejeżdżam powolutku, na zielonym, wcześniej się zatrzymując przed wjazdem na jezdnię (czemu? ano było to jakiś czas po tym http://piekielni.pl/52570 ). Mimo tego na czwartym przejeździe ktoś postanowił wymusić pierwszeństwo i przejechał samochodem 5 m przed moim kołem (dokładnie w tym miejscu co w tamtej historii).\n- Na końcu Grunwaldzkiej zmodernizowano skrzyżowanie. Postanowiono przy tym dokończyć ścieżkę rowerową, która kończyła się na 200 m przed nim. Po drodze jest wiadukt oraz wjazd i zjazd z niego. Zrobić zrobili, ale niejasne mi jest czemu nie zrobili przejazdów rowerowych na dojazdach na wiadukt - stoi sobie znak przy ścieżce, że się ona kończy, ale dla samochodów jadących jezdnią stoi znak, że jest tam przejście i przejazd, a na asfalcie jest zebra dla pieszych i pas dla rowerów oraz wszędzie różowa kostka ścieżki rowerowej (powie mi ktoś do czego mam się dostosować? Bo na razie przeprowadzam tam rower).\n- Na Żytniej Pan postanowił sobie zaparkować na ścieżce rowerowej w momencie, gdy po niej jechałem. Na szczęście odbiłem szybko i udało mi się nie wjechać w niego. Zwróciłem mu uwagę, że to jest ścieżka rowerowa i by patrzył jak jeździ oraz przy okazji tam jest skrzyżowanie (w kształcie litery T) i by potem się nie zdziwił, jak ktoś wbije mu się w bok albo go przerysuje.\n- By dojechać tam gdzie chcę muszę przejechać trasą tylko dla rowerów wiodącą pod mostem, tuż przy korycie (małej) rzeki poniżej normalnego gruntu. Zjeżdżając wpakowałbym się w służby oczyszczania miasta, ale najlepsza była całująca się para nastolatków w cieniu. Stali w taki sposób, że osoba jadąca z drugiej strony mogłaby na nich wpaść, bo po prostu by ich nie zauważyła, bo tam było ciemno.\n- Przejeżdżam dalej przez park, przestaję liczyć już ludzi idących ścieżką mimo, że obok jest równie szeroki wyasfaltowany chodnik z ławeczkami.\n- Starszy pan uznał, że lepiej zejść z górki po wijącej się ścieżce rowerowej niż po schodach, oraz inny otyły mężczyzna na wózku elektrycznym, który zjeżdżał z górki samym środkiem wąskiej ścieżki.\nI to wszystko na 4,5 km.\n23 lipca 2013, 21:36\t | było\t| Do ulubionych\nI jak tu być rowerzystą w Polsce. Długo w trzech aktach:\nBrat od roku cierpi z powodu chęci kupna nowego roweru. W końcu przyjechał w rodzinne strony, by kupić wymarzone dwa kółka. Pomagałem mu trochę w wybieraniu i wczoraj w końcu zdecydował się na pięknego czarnego "Giganta" na 28" kołach za 2k zł. Jako, że był umówiony ze znajomymi, to postanowił, że rower przekazuje w moje ręce, wcześniej jednak mam się kawałek dodatkowo przejechać po mieście zanim odprowadzę go do domu, co by wszelkie usterki od razu odkryć i usunąć przed jego powrotem do swojego mieszkania. Śmiałem się tylko, że "za wszelkie szkody w transporcie nie odpowiadam" i po ukończeniu wszelkich formalności odjechałem.\nMiło się jeździło, ale czas wrócić do domu na obiad i zmianę roweru na własny, by dalej nabijać kilometry. Była 17:30. Jadę sobie ścieżką rowerową przy Grunwaldzkiej w Kielcach (od Społem) i zbliżam się do skrzyżowania z Jagiellońską i widzę, że na przejeździe rowerowym mam zielone światło. Ulice o dziwo puste, nikogo nie widzę po lewej i nie słyszę. No to bez pośpiechu wjeżdżam na jezdnię (zwalniając wcześniej, bo raz straciłem ośkę w kolarzówce zjeżdżając ze ścieżki na asfalt) i nagle pisk hamulców, łupnięcie w okolice tylnych widełek i ja uczę się latać. Lądowanie na szczęście na nogach (z telemarkiem). Jakbym jechał wolniej to albo skończyłbym na masce albo przeleciał przez kierownicę uderzając wcześniej w błotnik.\nJeszcze się nie pozbierałem, a z Wieśwagena Paska B4 Kombi (dziwne, że nie B5) wychodzi gość po 60 i drze się na mnie, że mu wyjechałem przed maskę i że to moja wina. Ja w szoku, zdziwiony lekko sytuacją, słucham jak się kłóci z przechodniami, którzy również przechodzili na pasach w tym czasie. O mój stan zdrowia nie zapytał się nawet. Telefon w dłoń i dzwonię na 112. O dziwo bez problemu się dodzwoniłem i zgłoszenie o kolizji przyjęto. Gostek na to, że przecież ja jestem cały, rower również to po co dzwonić na policję (może po to, by dostał mandat jako nauczkę?). Cały czas oczywiście drze się na mnie.\nW tym czasie kazałem mu razem z przechodniem, który był świadkiem zjechać do zatoczki prowadzącej na stację benzynową (dwa cykle świateł minęły zanim posłuchał i przestał blokować skrzyżowanie) i czekać na policję (w tym samym momencie uczyłem się jego numerów na pamięć, bo gostek wyglądał jakby miał zwiać). W czasie gdy ja dzwoniłem do brata (by go poinformować o wypadku) i do taty (co by przyjechał z moimi dokumentami i ogólnie pomógł) przybyła do niego odsiecz w postaci córki, zięcia i wnuka ok 6 lat. I córka od razu zaczęła się wymądrzać, że rower przecież cały (a to że koło nie przekręca się dalej niż 1/4 obrotu to nic) ja też nie wyglądam źle. Świadek mówił, że sprawca nie zwalniał wchodząc w zakręt.\nPo 40 min (18:20) przyjechali cichociemni w Pasku B6 i zaczęli odpytywać co i jak. Sprawca na dzień dobry się już wkopał, że jego wina, bo skręcał w prawo, a ja jechałem prosto ścieżką rowerową. Ja nic do dodania nie miałem. Adrealina mi już schodziła, szok przechodził i zaczął wychodzić ból kręgosłupa, bo a nuż lądowanie naciągnęło mięśnie lub dostałem siodełkiem. No to po kilkunastu minutach od przyjazdu policjantów poszedłem do nich i poprosiłem o wezwanie karetki czy cuś, bo w krzyżu łupie. Policjant zdziwiony, bo pytał 20 minut wcześniej, czy jest potrzebna pomoc, sprawca i córka w krzyk, że kombinuję i chcę wyłudzić kasę od nich. No ale wezwali karetkę. Po 20 minutach przyjeżdża S-ka (po jaką cholerę, wystarczyła by P lub nawet T, bo główny szpital 300m dalej, ale wytyczne to wytyczne) i mnie zawieźli no SOR. W tym czasie jakiś technik policyjny od siedmiu boleści mówił, że tam przecież nie ma przejazdu rowerowego i nakręcał sprawcę. Skończyło się dla gościa na 6 pkt i 350 zł mandatu.\nW szpitalu byłem o 19:00. Jak niewiele osób wie, pierwszeństwo mają ludzie przywiezieni przez karetkę. Oberwało mi się przez to na dzień dobry, że się wpycham w kolejkę, bo mnie wyczytał lekarz. Lekarz młody, może stażysta jeszcze, który pewnie został zmuszony do dyżuru na SORze, zbadał mnie i skierował na dwa TK, trzy RTG i USG (w tym roku już wykorzystałem chyba roczną dawkę promieniowania). Brak kolejki na radiologii (cud w tym szpitalu), TK i USG czyste, tylko czekać na wyniki RTG i po wypis i na miejsce wypadku. No, ale jak to na Czarnowie bywa, nagle cały korytarz ludzi do ortopedy (a to uraz sprzed kilkunastu godzin (czyli sprawa dla przychodni), a to lekarz z przychodni nie potrafił zabezpieczyć zerwanego ścięgna Achillesa i wypisać skierowania na oddział chirurgii/ortopedii, a to paniusia co wchodzi zapytać się i potem mówi że "pani doktor kazała wejść jej córce"). O 21 w końcu udało mi się ponownie zawitać w gabinecie, no ale koniec końców wypisano mnie koło 22 bo była jeszcze wizyta u chirurga (od którego dowiedziałem się, że studiował na tej samej uczelni co ja teraz) i ponowna wizyta po wypis u ortopedy i można wracać do domu. O 22:40 zjadłem "obiad".\nRano jeszcze obolały wstaję i lecę z tatą oddać rower do serwisu (przy salonie gdzie kupiliśmy rower). W między czasie poleciałem poprosić o zwolnienie z praktyki na dzisiejszy dzień (za co jeszcze raz dziękuję Pani doktor) i do domku wyleżeć się i czekać na telefon z policji/serwisu. Serwis dzwoni, mam odebrać rower - cena napraw 60 zł + VAT (coś mało). Umawiam się ze sprawcą by podjechał do serwisu na 17. Ja poleciałem wcześniej, by sprawdzić co zrobili i zrobić jazdę próbną. Dowiedziałem się, że jedyne co niby uszkodzone to: zósemkowane koła (przednie jakimś cudem też), przekręcona kierownica i siodło - coś dziwnie mało. Ramy nie miał jak sprawdzić, ale według mechanika nie jest pokrzywiona (czego ja nie jestem pewien, bo mimo że nigdzie nie było śladów uderzenia na niej, to koło powinno być bardziej pokrzywione jakby ono dostało). Jazda testowa krótka, nic nie czuję niepokojącego. Przychodzi gostek, wykłóca się czemu tak drogo za naprawy (seriously? biorą po 15 zł za centrowanie koła, ogólne sprawdzenie roweru + regulacja przerzutek i hamulców 30 zł - za samo rozpięcie łańcucha zażądali mi gdzieś indziej 15 zł, a za regulację przerzutek i hamulców 100 zł). No ale w końcu płaci, faktura wstawiona na niego, że niby naprawy dokonane. Ja się już żegnam, a ten na do widzenia daje mi odręcznie napisane oświadczenie do podpisania. W nim zrzekam się wszelkich roszczeń co do niego od tego momentu. Ja w tym momencie karpik, przepraszam go mówiąc, że muszę zadzwonić najpierw. Telefon do znajomego prawnika i pytam co robić, bo tu kurcze gostek chce wałki odstawiać. Ten odpowiada, że mam nic nie podpisywać, bo nie wiadomo co z tą ramą przecież (jak się rozejdzie przy 30 km/h, ta raczej brat nie będzie zadowolony), albo wyjdzie mi coś po kilku dniach w kręgosłupie. Podziękowałem za poradę i poszedłem znowu do gostka i grzecznie powiedziałem, że po konsultacji z prawnikiem postanawiam nie podpisywać żadnego oświadczenia mając na uwadze to, że rama nie była sprawdzona z braku potrzebnego sprzętu oraz tego, że jeszcze bolą plecy. A jak chce mieć pewność co do roweru to niech na swój koszt weźmie rzeczoznawcę. Tu rozkręcił się ponownie (jak w dzień wypadku), zaczął mnie straszyć policją, sądem oraz moim tatą! (bo jak byłem w szpitalu to umówili się, by szkodę nie naprawiać z jego OC, by nie stracił zniżek) i ogólnie KAZAŁ podpisać oświadczenie. Po godzinie krzyku z jego strony w końcu się rozeszliśmy w złych okolicznościach (kazał napisać właścicielowi sklepu, że rower jest w pełni sprawny po dokonaniu napraw (dostałem tego kopię razem z kopią faktury). Pozostało mi tylko przeprosić właściciela i mechanika (i jeśli to czytają to jeszcze raz przepraszam) za to całe zamieszanie.\nA co ciekawe ani razu nie usłyszałem od tamtego gościa ani przepraszam, ani czy dobrze się czuję (o co podobno pytał moich rodziców.\nJak coś będzie dalej to napiszę.\nścieżka_rowerowa służba_zdrowia kierowcy\nOcena: 70\t(214)\n27 lipca 2012, 13:45\t | było\t| Do ulubionych\nHistoria woodpecker6 przypomniała mi jak to będąc w gimnazjum zostałem pobity. Będzie długo i być może chaotycznie. O Piekielnym Gimnazjum, Policji, Sądzie.\nOd rana miałem ciężki dzień, bo jeden z chłopaków z klasy się na mnie uwziął i cały czas mnie wkurzał. Z tego powodu na przerwie przed ostatnią lekcją, po przekroczeniu punktu krytycznego dostałem "małego" rozstroju nerwowego. A wyglądało u mnie tak, że najpierw wpadłem w furię, a potem - gdy spadła adrealina - zacząłem płakać.\nNie udało mi się - niestety - uspokoić do następnych zajęć. Nauczycielka z tego powodu wystawiła uwagę [CH]łopakowi siedzącemu za mną (innemu niż ten wcześniej) myśląc, że to on coś mi zrobił. Próbowałem tłumaczyć, że to nie on, ale nic to nie dało i uwaga została.\nAkt 1: Atak\nPo zajęciach wracałem sobie do domu - a drogę miałem daleką, bo aż 200 m musiałem przejść - myśląc jedynie o tym by zaraz po powrocie włączyć jakiegoś FPSa i odstresować się, gdy podszedł do mnie od tyłu jakiś gościu (dalej jako [N]), pociągnął za ramie i p********ł mi prawym sierpowym w lewą kość jarzmową tak, że przez siłę bezwładności upadłem. Nie powiem dawniej sporo się biłem i prowokowałem do bójek przez mój niewyparzony jęzor (co nie kończyło się dla mnie zazwyczaj dobrze i kilka razy byłem na izbie przyjęć), ale w tym momencie - jeszcze - myślałem, że nic złego nie zrobiłem i było to całkiem za nic.\nMój najlepszy [P]rzyjaciel widząc to, podbiegł pomóc mi wstać. Powiedział mi, że zna N i że widział go kilka minut wcześniej jak rozmawiał z CH. Nie pamiętam, czy chciał mi pomóc wrócić do domu, ale postanowiłem że sam wrócę co też zrobiłem.\nAkt 2: Policja\nPowrót rodzinki do domu. Mój tata zazwyczaj spokojny i opanowany człowiek, zdenerwował się jak nigdy dotąd (częściowo z powodu tego, że dwa miesiące wcześniej wróciłem z rozwalonym nosem). Od razu wpakował mnie do samochodu i jedziemy na policję. Po długim czekaniu na korytarzu (tata wypalił w tym czasie ramę fajek) nareszcie można zgłosić sprawę.\nPo powiedzeniu, że zostałem napadnięty i pobity, że sam nie znam N i że nie widziałem jego twarzy (bo jak skoro zaatakował mnie od tyłu i jego twarz mi tylko mignęła przed oczami), ale za to mam świadka, który zarówno zna N jak i widział go jak rozmawia przed atakiem z CH (co mogło dawać motyw) pan policjant nie zbyt chętnie chciał przyjąć zgłoszenie, ale jednak przyjął. Podałem również (za zgodą P) imię i nazwisko świadka, z zaznaczeniem by nie było ono upublicznione i by z tego powodu nie miał on nieprzyjemności z tym związanym – na co pan policjant przystał. Została jeszcze obdukcja lekarska – oprócz wielgachnej opuchlizny i podbitego oka na szczęście nic się nie stało.\nWszystko było, więc czekamy na wieści od policji jak dalej sprawa się potoczy.\nAkt 3: Sąd\nKilka dni później P mówi mi, że N dowiedział się od POLICJI, że to on jest świadkiem i podobno coś mu groził. Dwa tygodnie później, na dzień przed terminem dostałem list (nie pamiętam już czy był on nawet polecony) z sądu na stawienie się na przesłuchaniu w sądzie.\nTrzeba jechać. Na dzień dobry dowiaduję się, że jest również N z matką także na przesłuchanie. No okej. Jak mówiłem nie widziałem twarzy i nie byłem pewny, czy to był naprawdę on. Pani [S]ędzina (?) wyszła z gabinetu na korytarz, przywitała się z wszystkimi i poprosiła do gabinetu tylko N z matką. No to czekamy na korytarzu. Po jakichś 30 minutach, drzwi się otwierają i S nas zaprasza. Na nasze pytanie, czy N wychodzi odpowiedziała, że nie. W gabinecie były dwa fotele dla gości. Zajmowali je N z matką (N nie ustąpił miejsca) i z tego powodu moja mama i tata musieli razem ze mną stać w czasie przesłuchania. Na którym to S zadawała pytania i próbowała mi wmówić, że to nie ja jestem ofiarą a N. Ogólnie czułem się jak oskarżony. Po godzinie przesłuchania (w czasie którego matka N przerywała mi i mówiła jaki to jej syn dobry – mimo że miał już podobną sprawę i groził mu poprawczak), S orzekła, że z braku dowodów i z powodu niskiej szkodliwość czynu umarza sprawę. Pamiętam, że przez cały czas trwania tego „przesłuchania” N uśmiechał się drwiąco.\nJakoś udało mi się przeżyć resztę gimnazjum. P nie miał problemów. Po roku nawet zaprzyjaźniłem się z CH (przyjaciół trzymaj blisko, wrogów jeszcze bliżej). To czy N był winny czy nie miałem gdzieś. Ale zawiodłem się wtedy na szkole, która nic nie robiła mimo, że bójki były tam na porządku dziennym oraz na wymiarze sprawiedliwości – jak traktuje się szarego obywatela.\nGimnazjum Policja Sąd\nOcena: -10\t(26)\n12 lipca 2012, 2:03\t | było\t| Do ulubionych\nW pewnym momencie życia nadchodzi taki czas, kiedy trzeba odejść z krainy gotowych obiadków oraz wypranych i wyprasowanych ubrań i wyjechać na studia byle jak najdalej od domu. I standardowo trafić na jakże miłych współlokatorów. Tak więc opisze jeden z częstszych przykładów piekielności na stronie.\nNa wstępie małe info - studiuje Ci ja w naszej pięknej (inaczej) stolicy na (podobno) trudnym i drogim w nauce kierunku (to się akurat zgadza). O ile ceny jedzenia jeszcze są w miarę ok, to z kolei za kawalerkę potrafią sobie zawołać 1500 zł/miesięcznie. Moja rodzinka nigdy nie była zamożna, więc nie mogłem wybrzydzać co do lokum i najważniejsza była niska cena. A że przez wakacje przez rozpoczęciem nauki pracowałem, to też nie za bardzo miałem czas na jego szukanie. Ale w końcu się udało.\n(Nie)szczęśliwym trafem sąsiadka moich dziadków miała emerytowaną już koleżankę, która chętnie by wynajęła pokój w swoim mieszkaniu za bardzo korzystną cenę 500 zł. Zarówno sąsiadka jak i właścicielka mieszkania pracowały w tej samej firmie co moi rodzice tylko, że w siedzibie głównej. A mieszkanko blisko metra, w miarę młode osiedle i blisko hipermarket to nie było źle. Przez jakieś pół roku. Ale od początku:\nPokoik w którym było mi mieszkać miał maksymalnie wymiary 2x3,5 m. Wystarczyło miejsca na łóżko, małe biurko, płytką 30-letnią meblościankę i niewielką szafę. Nigdy nie uważałem, że potrzebuję dużo miejsca, ale tak lekko klaustrofobicznie się tam czułem.\nW mieszkaniu oprócz nas były dwie kotki (dachowce), nie powiem fajne, ale jednak miały tak troszkę więcej przywilejów ode mnie. Jedzenie ich kosztowało więcej niż ja płaciłem za swoje. Jedna z nich wytresowała babkę, by ta z rana wstawała, wpuszczała ją do łazienki i odkręcała wodę w wannie (tak by się lała strumykiem). Tylko w ten sposób piła wodę. To nic, że woda leje się i leje. Jak wstawałem to zakręcałem.\nPisałem, że wstawała rano? Mała uwaga – rano dla mnie to 9.00 dla niej ~5.00. Pora spania z kolei to dla niej była 22.00. Jak się nieraz uczyłem do kolokwium (albo zasiedziałem się przy grze/filmie) to szedłem spać jak ona wstawała. A jako, że chodziła spać o nieludzkiej porze, to dostałem szlabany na przebywanie w kuchni i łazience. Z kuchni mogłem skorzystać maksymalnie do godziny 21 (bo ona musi po mnie pozmywać, bo ja tego (niby) nie potrafię i do tego tłucze się garami tak, że nie słyszy telewizora, który ja słyszałem bez problemu w kuchni), a na łazienkę do 23, bo ona ma lekki sen i jak spuszczam wodę/kąpałem się to ją budzę. Co do kąpania się – masz tylko się „opryskiwać” w wannie, bo trzeba oszczędzać wodę (!!!).\nKuchnia – jedna lodówka, więc wiadomo, trzeba mi było wygospodarować miejsce. Jedna półka mi wystarczy, prawda? No tak do pierwszego mojego wyjazdu do domu było okej. Ale po powrocie ze zdziwieniem odkryłem, że słoiki które mogłem wcześniej spokojnie postawić pionowo teraz się nie mieszczą – tak półka nad moją została obniżona. Na moje pytanie, czy to zrobiła, odpowiedziała że tak było zawsze. Do tego przekładanie moich rzeczy i potem robienie afery, bo zapomniałem o nich i zdążyło to coś wyewoluować. A i jeszcze patelnie – powiedziała, że nie muszę mieć swoich, bo użyczy własnych Teflonowych. Kupiła po jakimś czasie dla mnie i dla siebie po patelni (mi taką małą 12 cm). Podobno porysowałem jej patelnie. O dziwo, moja nie miała ani jednej ryski po używaniu przez rok a tylko na niej gotowałem. Jej z kolei była cała w rysach. A i nigdy nie mogłem robić sobie jedzenia w tym samym czasie co ona. Mimo że nie używaliśmy tych samych sprzętów oraz było sporo miejsca. Poza tym, jak ja już coś robiłem i ona przyszła do kuchni to miałem przestać i zrobić jej miejsce.\nSprzątanie w mieszkaniu było codziennością. Koty nie czesane, kłaczyły się, więc wszędzie była sierść. W powietrzu, w wannie, w jedzeniu. Na czystej białej koszuli oraz fartuchu leżących na biurku również. Tylko, że wtedy oprócz sierści, była też na nich jej czarna właścicielka (chodzi oczywiście o kota). Nie wiem jakim cudem co jakiś czas znajdowałem je u siebie w pokoju mimo, że cały czas były zamknięte drzwi (ściany są coraz bliżej!!!). Wracając do sprzątania. Odkurzałem co dwa dni, myłem podłogę co cztery, ale zauważyłem, że kilka razy rzeczy, które leżały na podłodze jak wychodziłem znajdywałem po powrocie położone gdzieś indziej. No tak, moje sprzątanie to za mało – trzeba "porządnie" posprzątać. A najlepiej będzie jak nie będę jej sterczał nad głową. Szczęśliwie nie zauważyłem, by rzeczy w szafkach były poprzestawiane, a proste zabezpieczenia nie pokazały, by ktoś otwierał je pod moją nieobecność.\nNa razie tyle, by nie zanudzać. W innym czasie wrzucę drugą część i kolejnego współlokatora. O ile się spodobało.\nOcena: 24\t(110)\nLudzi online: 674, w tym 7 zalogowanych użytkowników i 667 gości.


Ścianki reklamowe HOP-UP z nadrukiem 153x230cm | SPDESIGN\n» Ścianka reklamowa Hop-Up prosta 153 x 230 cm z wydrukiem\nŚcianka reklamowa hop-up prosta 153 × 230 cm z wydrukiem — skuteczny sposób, by podbić serca potencjalnych klientów\nŚcianka reklamowa hop-up prosta o wymiarach 153 × 230 cm z wydrukiem to skuteczny sposób, by podbić serca potencjalnych klientów. Dzięki niezwykle atrakcyjnemu wyglądowi można sprawić, że w kilka sekund zakochają się w firmowej marce. Tym samym chętniej zapoznają się z przygotowaną ofertą i będą o niej mówić. Rozpoznawalność marki to jeden z kluczowych elementów w budowaniu pozycji przedsiębiorstwa na rynku. Z tego powodu warto zainwestować nie tylko pieniądze, ale przede wszystkim twórczy potencjał drzemiący w osobach odpowiedzialnych za reklamę. Ciekawy pomysł w połączeniu z technologią przyniesie oczekiwany rezultat.\nŚcianka tekstylna hop-up w kształcie prostokąta gwarantuje nieskomplikowany montaż. Lekka i trwała konstrukcja ułatwia transport oraz sprawia, że wielkoformatowy nośnik reklamy stoi stabilnie. Wysokiej jakości solidny nadruk jest odporny na ścieranie nawet podczas prania. Pokrowiec wykonany z wszytymi rzepami idealnie naciąga się na stelaż, podkreślając aspekt wizualny. Ścianka reklamowa hop-up posiada wiele praktycznych zalet, które umożliwiają błyskawiczne przygotowanie stoiska, które głęboko zapada w pamięci odbiorców.\nSpecyfikacja systemu hop-up:\nwymiary: wysokość 2260 mm, szerokość 1530 mm\nSystem na prawdę w bardzo łatwy sposób można rozłożyć. Polecam @!


DSF, Author at DSF Challenge\nTa walka z miejsca została okrzyknięta najlepszą w tym roku, a niektórzy zachwyceni kibice byli wręcz zdania, że to najlepszy pojedynek w całej historii federacji DSF Kickboxing Challenge. W walce wieczoru gali DSF 15: Bastion Chwały w Warszawie Jan “Iron” Lodzik obronił tytuł mistrza wagi piórkowej, pokonując znakomitego Yury’ego Zhukouskiego niejednogłośnie na punkty po pięciorundowej […]\nNajwiększa federacja promująca kickboxing w Polsce wspomoże rodziny górników poszkodowanych podczas niedawnej tragedii, która wydarzyła się w kopalni węgla kamiennego „Zofiówka” w Jastrzębiu-Zdroju. Prezes DSF Kickboxing Challenge Sławomir Duba postanowił przekazać na rzecz wsparcia Fundacji Rodzin Górniczych w Katowicach 5% zysku z biletów sprzedawanych na galę DSF 16: Śląskie Tąpnięcie, która odbędzie się 1 czerwca […]\n325 metrów pod ziemią w Zabytkowej Kopalni Węgla Kamiennego Guido miała miejsce konferencja prasowa promująca DSF Kickboxing Challenge 16: Śląskie Tąpnięcie, która odbędzie się 1 czerwca w Zabrzu. Na tej gali kibice zobaczą aż trzy pojedynki o mistrzowskie pasy federacji DSF. Wcześniej w formule K-1 zadebiutuje weteran sportów walki Michał „Masakra” Kita, który zmierzy się […]\nPo wielkiej gali na Torwarze przyszła pora na kameralną imprezę. Już 18 maja w Warszawie odbędzie się DSF Kickboxing Challenge 15: Bastion Chwały. Będzie to najmniejsza gala w historii federacji. Jej miejsce to klimatyczna hala na Pradze przy ulicy Szwedzkiej 2/4. W walce wieczoru Jan „Iron” Lodzik zmierzy się ze znakomitym Jurim Żukowskim z Białorusi. […]\nPiątek trzynastego okazał się szczęśliwą datą dla każdego, kto wybrał się na Torwar, by wziąć udział w gali DSF Kickboxing Challenge 14. Największa, najdroższa i najmocniej obsadzona impreza w historii federacji porwała kibiców na Torwarze i widzów Canal+ Sport 2, Player.pl, NC+ GO oraz międzynarodowej platformy DSFLIVE.com. W walce wieczoru wracający do swej ukochanej formuły […]\nSą tacy, którzy dużo mówią i tacy, którzy działają – to możemy przeczytać w pierwszym zdaniu na stronie ActivLab w tekście opisującym firmę. Federacja DSF Kickboxing Challenge wyznaje podobne zasady. Dlatego drogi obu firm połączyły się. Miło nam poinformować, że od gali DSF Kickboxing Challenge 14 naszym oficjalnym partnerem dostarczającym suplementy i odżywki będzie ActivLab. […]\nWielkimi krokami zbliża się gala stulecia w polskim K-1. DSF Kickboxing Challenge 14 już w najbliższy piątek 13 kwietnia na warszawskim Torwarze. Tradycyjnie dzień wcześniej – tym razem w Klubie Stodoła w Warszawie – odbędzie się oficjalna ceremonia ważenia. Początek o godzinie 11:00. Transmisja na żywo z ceremonii zostanie przeprowadzona na Facebooku federacji DSF Kickboxing […]\nNa specjalnie zwołanej konferencji prasowej prezes Sławomir Duba przedstawił aż 12 nowych zawodników w federacji DSF Kickboxing Challenge. Najlepszy kickboxing w Polsce będą reprezentować m.in. Maciej “Irokez” Jewtuszko, Michał “Masakra” Kita, Tomasz Sarara i sześciokrotna mistrzyni świata Iwona Nieroda. Dołączy do nich kwiat polskiego K-1, czyli młodzi medaliści ostatnich mistrzostw Polski i nie tylko. Oto […]


P.H.U Jakub Koman Wizytówka\nOceny (0)oceńOpinie (0)dodaj nową opinię [+]Opis działalnościP.H.U Jakub KomanPotrzebujesz kogoś do poprowadzenia imprezy??Wynajmij Dj do klubu, na urodziny, wesele czy poprawiny lub inne imprezy okolicznościowe!! Dj - Posiada 6-letnie doświadczenie w graniu na różnych imprezach. Własny sprzęt, konsola oraz profesjonalne dyskotekowe oświetlenie i nagłośnienie! Gram muzykę taneczną(dance,house,funky,r'n'b),nowości radiowe, największe taneczne hity z lat 70',80' i 90' na specjalne życzenie zagram twoje ulubione kawałki! Nie zwlekaj i napisz do mnie już dziś! Satysfakcja gwarantowana!\nDane kontaktoweP.H.U...Adres Szczecin bandurskiego Telefon 511150952 lub 692440811E-mail Kliknij aby zobaczyć adres emailoprawa.muzyczna@o2.pl


Rodzaje sprzedawców i ich zadania - ppt video online pobierz\nRodzaje sprzedawców i ich zadania\nOpublikowałRadzimierz Mizera Został zmieniony 5 lat temu\nPrezentacja na temat: "Rodzaje sprzedawców i ich zadania"— Zapis prezentacji:\n1 Rodzaje sprzedawców i ich zadania\nKrzysztof Cybulski Warszawa 2009 r.\n2 Agenda: Istota sprzedaży Wartość dla klienta i jej składowe\nZakres sprzedaży osobistej Specyfika pracy sprzedawcy Sprzedaż a marketing Znaczenie personelu sprzedażowego Rodzaje zadań sprzedażowych i kategorie sprzedawców\n3 Istota sprzedaży – jak należy rozumieć sprzedaż?\nSprzedaż (wąsko rozumiana) – jest to proces przekonywania potencjalnego nabywcy do dokonania zakupu. Sprzedaż (szeroko rozumiana) – jest to sztuka przekonywania drugiej osoby do zrobienia czegoś co my chcemy osiągnąć. Dobry sprzedawca wie że nie sprzedaje swoim klientom cech produktu tylko korzyści, wyniki i wartość.\n4 Istota sprzedaży – jak należy rozumieć sprzedaż?\nW przeciwieństwie do innych narzędzi promocji marketingowej, takich jak: reklama, promocja sprzedaży czy public relations, sprzedaż osobista opiera się na bezpośrednim kontakcie sprzedawców z potencjalnymi klientami i polega na dwustronnej komunikacji, która obejmuje nie tylko prezentację produktów firmy, ale powinna również zawierać rozwiązywanie problemów klientów firmy w celu stworzenia z nimi długotrwałych relacji. Kotler Ph., Amstrong G., Saunders J., Wong V.  ss\n5 Istota sprzedaży – jak należy rozumieć sprzedaż?\nW sprzedaży opartej na stosunkach wzajemnych najważniejsze są uczciwość i prawość. Jeżeli potrafisz udawać, że się nimi cechujesz, to masz sprawę z głowy!. W naszym sektorze mamy coś, co nazywamy wskaźnikiem To znaczy, że na każde 10 wizyt składanych przez sprzedawcę zaledwie w trakcie 3 zdoła on przedstawić ofertę, a jeżeli ma wysoki wskaźnik powodzenia, może doprowadzić do 1 transakcji. Potrzeba nam ludzi, których nie będzie zniechęcać tak wiele niepowodzeń.\n6 Istota sprzedaży – jak należy rozumieć sprzedaż?\nW przeszłości utalentowanym handlowcem był ktoś, kto potrafił „informować o wartości”. Jednakże w miarę coraz większego upodobniania się produktów, każdy z konkurujących przekazuje w istocie taka samą informację. Obecnie potrzeba więc sprzedawców, którzy potrafią „tworzyć wartość”, pomagając klientowi zarobić lub zaoszczędzić większą ilość pieniędzy. Sprzedawcy muszą przejść od namawiania do doradzania. Może to mieć postać pomocy technicznej, rozwiązywania trudnego problemu klienta, a nawet pomagania klientowi w zmianie całego sposobu prowadzenia przez niego interesów. Kotler Ph. Marketing od A do Z (ss )\n7 Wartość dla klienta i jej składowe\n„Wartość jest to zaspokajanie wymagań klienta przy możliwie najniższym koszcie nabycia, posiadania i użytkowania” Kotler Ph. Marketing od A do Z s.184 Wartość dostarczona klientowi jest różnicą pomiędzy całkowitą wartością oferty dla klienta oraz całkowitym kosztem, jaki musi on ponieść w związku z jej pozyskanie.\n8 Wartość dla klienta i jej składowe\nCałkowita wartość oferty rynkowej - jest to suma użyteczności (korzyści) oferowana nabywcy. Można wyróżnić cztery części całkowitej wartości oferty: wartość produktu (zakres funkcji użytkowych, parametry funkcjonalno użytkowe, jakość wykonania, trwałość, niezawodność, łatwość w dokonywaniu napraw, stylizacja, itd.) wartość usługi (szybkość dostaw, terminowość, szkolenie nabywców, usługi serwisowe, usługi konsultingowe, długość gwarancji, instalacja, itd.) wartość pracowników (kompetencje, uprzejmość, wiarygodność, niezawodność, szybkość reakcji, komunikatywność, td.) wartość wizerunku firmy i marki produktowej (symbole, drukowane i audiowizualne środki przekazu, atmosfera, wydarzenia, itd.).\n9 Wartość dla klienta i jej składowe\nCałkowity koszty oferty rynkowej - jest to suma wszystkich wydatków i niedogodności związanych z pozyskaniem danego produktu. Składa się on z kosztów finansowych, kosztów zużytego czasu, kosztów zużytej energii, kosztów zaangażowania psychicznego.\n10 Lojalność klientów Co powinien zrobić sprzedawca być zwiększyć wartość dla klienta? 7 pomysłów na zwiększenie wartości dla klienta ………………………………………………………………………………………………………\n11 Wartość dla klienta i jej składowe\nJak można zwiększać wartość dla klienta? Pomoc nabywcom w obniżaniu ich kosztów Polityka dodatkowych korzyści dla nabywców Dostosowanie oferty do indywidualnych potrzeb, wymagań i preferencji nabywców Większa wygoda przy zakupie lub zamawianiu produktu Szybsza obsługa Więcej i lepsze usługi Konsultacje, szkolenia oraz instruktaż Nadzwyczajne warunki gwarancji Przydatne programy komputerowe Korzystne programy uczestnictwa …………………………………………………………………………………………?\n12 Zakres sprzedaży osobistej\nW praktyce rynkowej sprzedaż przybiera różnorodne, nieraz niezwykle zróżnicowane formy. Nasza uwaga, ze względu na istotę zagadnienia, będzie się koncentrować przede wszystkim na problematyce związanej z zarządzaniem tzw. zewnętrznym personelem sprzedażowym, tj. na sprzedawcach realizujących sprzedaż, którzy pracują na rzecz obsługi aktualnych bądź potencjalnych klientów lub wykonują różnorodne zadania wspierające sprzedaż firmy ale poza jej siedzibą. Praca tego rodzaju sprzedawców przeważnie znacznie się różni swą złożonością, poziomem pożądanych predyspozycji oraz kompetencji od wymagań stawianych „sprzedawcom wewnętrznym”, którzy obsługują wyłącznie klientów „przychodzących do firmy”.\n13 Zakres sprzedaży osobistej\nPersonel sprzedażowy firmy kontaktuje się z klientami Klienci kontaktują się z personelem sprzedażowym firmy Osobiście Telefonicznie bądź poprzez Internet Sprzedaż realizowana przede wszystkim przez producentów bądź wyspecjalizowanych pośredników handlowych na rzecz odbiorców przemysłowych. Również obejmuje poniższe sytuacje sprzedażowe: producenci sprzedają swoje produkty bezpośrednio do gospodarstw domowych detaliści sprzedają produkty bezpośrednio do gospodarstw domowych Organizacje typu non-profit przekazują produkty bądź świadczą usługi na rzecz odbiorców instytucjonalnych bądź gospodarstw domowych Sprzedaż wewnętrzna realizowana poprzez dział sprzedaży bądź biuro obsługi klienta firmy Sprzedaż w punkcie sprzedaży detalicznej lub w hurtowni w ramach obsługi tradycyjnej lub preselekcji\n14 Specyfika pracy sprzedawcy\nSprzedawca reprezentuje swą firmę na zewnątrz; zazwyczaj więc opinie klientów o niej i o jej produktach kształtują się na podstawie wrażeń, jakie pozostawiają po sobie sprzedawcy, a nie urzędnicy czy robotnicy zatrudnieni w firmie. Inni pracownicy są ściśle nadzorowani przez przełożonych, natomiast sprzedawca pracujący w terenie nie podlega bezpośredniej kontroli lub też jest ona minimalna; sprzedawcy chcąc osiągnąć sukces, muszą wykazywać kreatywność, wytrwałość oraz inicjatywę, a wszystko to wymaga silnej motywacji. Sprzedawcy muszą na ogół wykazywać więcej taktu, dyplomacji i wyrobienia towarzyskiego niż przedstawiciele innych zawodów; kontakty z klientami wymagają wysokiego poziomu inteligencji emocjonalnej i umiejętności interpersonalnych. Sprzedawcy należą do nielicznych pracowników uprawnionych do wydawania pieniędzy firmowych; przeznaczają je na reprezentację, transport oraz inne wydatki związane z działalnością.\n15 Specyfika pracy sprzedawcy\nNa niektórych stanowiskach sprzedawcy muszą poświęcać dużo czasu na podróże, co odrywa ich od domu i rodziny; zdarza się, że mają do czynienia z klientami, którzy nie chcą kupować ich produktów; utrudnienia te, a także obciążenia związane z długim dniem pracy i podróżami, wymagają znacznie większej odporności psychicznej i wytrzymałości fizycznej, niż jest to konieczne w innych zawodach. Sprzedaż to ciężka praca! Wymaga inteligencji, pragnienia osiągnięć oraz umiejętności pokonywania przeszkód!!!\n16 Marketing to: … po prostu cywilizowana postać działań wojennych, w których większość bitew wygrywa się za pomocą słów, idei i logicznego myślenia. Albert W. Emery\n17 Instrumenty marketingowe\nMarketing a sprzedaż Sprzedaż Marketing Instrumenty marketingowe Funkcje marketingowe\n18 Marketing a sprzedaż Marketing to znacznie więcej niż sprzedaż:\nDziałalność marketingowa obejmuje szereg funkcji marketingowych w szczególności: Funkcje związane z kreowaniem produktu i przekazywaniem praw do jego użytkowania: Planowanie produktu Zakup Sprzedaż Funkcje związane z fizyczną dystrybucją produktów i usług: Standaryzacja i sortowanie Magazynowanie Transport Funkcje ułatwiające: Gromadzenie i analiza informacji marketingowych Finansowanie działalności marketingowej Ponoszenie ryzyka marketingowego\n19 Instrumenty marketingowe\nProdukt Dystrybucja Sprzedaż Cena Promocja\n20 Czym jest orientacja marketingowa?\nMarketing posiada tak fundamentalne znaczenie, że nie może być rozpatrywany jako oddzielna funkcja. Jest to cały biznes widziany z punktu widzenia jego ostatecznego wyniku, to jest z punktu widzenia klienta. Powodzenie biznesu zależy nie od producenta, lecz klienta. Peter Drucker\n21 Biznes w kategorii produktu i rynku\nSPRZEDAJEMY NADZIEJĘ PRODUKUJEMY KOSMETYKI\n22 Biznes w kategorii produktu i rynku\nPOPRAWIAMY WYDAJNOŚĆ PRACY BIUROWEJ PRODUKUJEMY XEROKOPIARKI\n23 Biznes w kategorii produktu i rynku\nDOSTARCZAMY ENERGIĘ SPRZEDAJEMY BENZYNĘ\n24 Czemu służy organizacja?\nOrganizacja to taki splot ludzkich działań, który jest skierowany na osiągnięcie jakiegoś celu.\n25 Parametry oceny Rynkowe: udział w rynku, poziom sprzedaży,\nFinansowe: marża brutto, zysk operacyjny, zysk netto, dług, płynność Produkcyjne: koszty zmienne, wydajność, uzysk, braki, wskaźnik zużycia Operacyjne: zatrudnienie, płace, emisja zanieczyszczeń\n26 Jaką rolę pełni personel sprzedaży?\n27 Rola personelu sprzedaży\n28 Rola personelu sprzedaży\nPozyskuje nowych klientów. Przekazuje klientom informacje o firmie i jej ofercie Sprzedaje produkty (usługi) firmy obecnym klientom. Tworzy zadowolenie i buduje długotrwałe relacje z klientami. Rozwiązuje problemy klientów. Zapewnia klientom właściwą obsługę. Pomaga klientom przy odsprzedaży produktów. Uczy klientów korzystania z zakupionego produktu. Tworzy dobrą atmosferę w kontaktach z klientami. Dostarcza firmie informacji o rynku. Feedback od klientów. Tworzy wizerunek produktu i kreuje reputację firmy.\n29 Dziurawe wiadro… Koszty pozyskania nowego klienta mogą być aż 5- krotnie wyższe od kosztów usatysfakcjonowania obecnego klienta Zadowoleni klienci niechętnie zmieniają swoich dostawców\n30 Dziurawe wiadro… Przedsiębiorstwo nie powinno traktować swoich klientów jako coś oczywistego zwłaszcza sytuacji gdy klienci mają możliwość wyboru dostawcy lub produktu. Nie można przyjmować postawy, nie ważne iż w tym miesiącu straciłem 50 klientów, ale ważne jest iż zyskałem na ich miejsce 100 nowych. Taki sposób myślenia jest charakterystyczny dla firm działających rynkach szybko rozwijających się lub mających pozycję monopolistyczną. Kotler nazywa to teorią „dziurawego wiadra”.\n31 Po co komu zadowolony Klient?\nKlient zadowolony Klient niezadowolony Powtórzy zakup Stanie się stałym klientem Jest źródłem pozytywnych rekomendacji Chętnie sięgnie po inne produkty firmy Gwarantuje długofalowy sukces marce Ułatwia wprowadzanie przez firmę nowych produktów Redukuje potrzebę intensywnych działań promocyjnych Jest wysoce zyskowny Zaniecha ponownego zakupu Zmieni markę Będzie źródłem negatywnych rekomendacji Ma negatywny stosunek do innych produktów danej marki Utrudnia sukces rynkowy i finansowy marce Utrudnia wprowadzania na rynek nowości Wymaga sporego wsparcia promocyjnego Jest mało zyskowny\n32 Lojalność klientów Pozyskanie przez firmę każdego nowego klienta oznacza konieczność poniesienia przez nią pewnych, niekiedy względnie wysokich, kosztów. Jednak z upływem czasu rośnie sprzedaż i zysk z tytułu obsługi klientów. Stali klienci, o ile są bardzo zadowoleni, kupują z czasem coraz więcej produktów firmy zarówno poprzez zakupy artykułów stanowiących dodatkowe uzupełnienie jej oferty produktowej, jak również poprzez zakupy nowych odmian i wersji produktowych szczególnie w branżach, w których ma miejsce stały postęp technologiczny wywołujący szybkie moralne zużycie dostępnych na rynku produktów i usług. Wzrost rentowności w czasie na skutek utrzymującej się wysokiej lojalności klientów jest przede wszystkim efektem rosnącego udziału firmy „w portfelu nabywcy” tzn. w jego wydatkach na daną kategorię produktów. „Udział w nabywcy” jest uznany za jeden z najsilniejszych wskaźników lojalności. Przyjmuje się, że istnieje bardzo silny dodatni, chociaż mocno zróżnicowany ze względu na specyfikę poszczególnych branży, związek korelacyjny pomiędzy wskaźnikiem utrzymania klientów, a osiąganą przez daną firmę marżę zysku.\n33 Lojalność klientów Reichheld i Sasser – przedsiębiorstwa mogą zwiększyć zysk od 25% do 85% redukując o 5% efekty ubytku klientów. Niestety większość istniejących w firmach systemów księgowo-finansowych nie ma możliwości wykazania „wartości” lojalnych klientów.\n34 Lojalność klientów Wartość życiowa klienta 1000 1200 1440 1600 500 600\n35 Zadowolenie a lojalność klientów…\nZadowolony klient nie zawsze jest lojalny Zadowolony klient nie zawsze dokonuje zakupu Nie każdy zadowolony klient jest firmie potrzebny Niezadowolenie klienta nie zawsze musi oznaczać braku lojalności\n36 Rola personelu sprzedaży\nKształtowanie i realizacja polityki marketingowej Firmy Informowanie innych działów i komórek o zmianach, jakie zachodzą na rynku, przede wszystkim w obszarze potrzeb, oczekiwań i preferencji nabywców.\n37 Rola personelu sprzedaży\nReprezentacja interesów Firmy wobec Klientów Przedstawienie opinii i interesów nabywców wobec Firmy FIRMA Rynek Personel sprzedaży\n38 Rola personelu sprzedaży\n39 Armia sprzedaży Rep-ów PecHowców?\nUSA – 26 milionów pracowników zatrudnionych w szeroko pojętych służbach sprzedaży RP – 1,1 mln. osób zatrudnionych w handlu i dystrybucji zewnętrznego personelu sprzedażowego Rep-ów PecHowców?\n40 Jeżeli praca, to tylko w sprzedaży...\n41 Co różni poszczególne produkty?\n42 Rodzaje zadań sprzedażowych i kategorie sprzedawców\n43 Ułatwianie sprzedaży Sprzedawcy stacjonarni Sprzedawcy konwojenci\n44 Sprzedawcy stacjonarni\nprzygotowywanie i przekazywanie dokumentacji handlowej oraz logistycznej pobieranie należności za zakupione towary i ich ewentualną windykację wydawanie zamówionych przez klientów towarów udzielanie Klientom niezbędnych informacji\n45 Sprzedawcy ekspedienci\nwykładanie i znakowanie produktów, podawanie i pakowanie towarów klientom, przyjmowanie należności od nabywców, wystawianie dowodów zakupu oraz nadzorowanie towarów znajdujących się w punktach sprzedaży.\n46 Wspieranie sprzedaży Merchandiserzy Sprzedawcy konsultanci techniczni\nSprzedawcy misjonarze Sprzedawcy „polityczni”\n47 Merchandiserzy dbałość o sposób prezentowania i przechowywania produktów w punktach sprzedaży detalicznej, kontrolowanie stanu zapasów produktów u dystrybutorów, uzupełnianie produktów na półkach, stojakach, w szafach chłodniczych i lodówkach zlokalizowanych w punktach sprzedaży detalicznej, zapewnianie właściwych materiałów promocyjnych i ekspozycyjnych w podległych punktach sprzedaży detalicznej, pomoc w organizowaniu i w realizacji akcji promocyjnych w punktach sprzedaży detalicznej obsługiwanych klientów.\n48 Misjonarze dostarczanie aktualnym i potencjalnym klientom oraz tzw. „pośrednikom promocyjnym” informacji o produktach firmy, ich zastosowaniach oraz właściwościach, szkolenie personelu potencjalnych klientów lub dystrybutorów, wpływanie na pozytywny wizerunek reprezentowanej firmy, kształtowanie dobrych, długotrwałych relacji pomiędzy dostawcą, a odbiorcami i użytkownikami jego produktów oraz pośrednikami promocyjnymi.\n49 Konsultanci techniczni\nGłównym zadanie tej grupy ludzi jest wspieranie wysiłku sprzedażowego sprzedawców „pierwszego kontaktu”. W sytuacjach kiedy produkt jest skomplikowany technicznie bądź użytkowo pracownicy „pierwszej linii” potrzebują wsparcia zwłaszcza w zakresie obsługi posprzedażowej klientów. Sprzedawcy mogą być wspierani w swoim wysiłku zarówno przez specjalistów technicznych, jak też przez doradców prawnych bądź konsultantów finansowych. Mogą oni pracować samodzielnie, bądź też stanowić część zespołu sprzedażowego obsługującego jednego lub większą liczbę kluczowych klientów.\n50 Sprzedawcy polityczni\nDo sprzedawców, których głównym, a niekiedy jedynym obowiązkiem jest wspieranie sprzedaży należy zaliczyć również stosunkowo wąską grupę zawodową, jaką stanowią tzw. „sprzedawcy polityczni”. Tworzą oni ekskluzywną i bardzo specyficzną kategorię sprzedawców. Zazwyczaj występują oni w roli swoistych pośredników pomiędzy firmą- dostawcą, a decydentami reprezentującymi odbiorcę organizacyjnego, który często wywodzi się z szeroko rozumianego sektora publicznego. Bardzo często firma-dostawca dążąc na przykład do zdobycia od klienta instytucjonalnego długoterminowego kontraktu o znacznej wartości usiłuje poprzez „sprzedawców politycznych” uzyskać bezpośredni kontakt z decydentami po to, aby móc wpłynąć na ich decyzje w sposób korzystny dla siebie. Zadania sprzedawców politycznych w szeregu sytuacjach pokrywają się z szeroko rozumianą działalnością lobbistyczną, a ich działalność bywa często utożsamiana z nieetycznymi praktykami korupcyjnymi.\n51 Sprzedawcy polityczni\nPomoc w nawiązywaniu kontaktów pomiędzy potencjalnymi dostawcami a potencjalnymi klientami Lobbing Kształtowanie atmosfery zaufania pomiędzy stronami transakcji biznesowej Redukowanie ryzyka Wspieranie sprzedaży\n52 Budowanie relacji z klientami\n53 Armia przedstawicieli medycznych w Polsce\n54 Rozwijanie sprzedaży Sprzedawcy kreujący popyt na złożone technicznie i użytkowo produkty materialne Sprzedawcy kreujący popyt na skomplikowane usługi oraz inne produkty niematerialne\n55 Kreatorzy popytu identyfikacją, ocena i selekcja klientów\nnawiązywanie kontaktów i sondowanie klientów, przygotowanie i prezentacja oferty, wyjaśnianie obiekcji zgłaszanych przez potencjalnych klientów, negocjowanie warunków i finalizowanie transakcji oraz, realizacja działań potransakcyjnych.\n56 Kreatorzy popytu\n57 Kreatorzy popytu Negocjowanie warunków i finalizowanie transakcji\nRealizacja działań potransakcyjnych Przygotowanie i prezentacja oferty Identyfikacja, ocena i selekcja klientów Nawiązywanie kontaktów i sondowanie klientów Wyjaśnianie obiekcji\n58 Kreatorzy popytu Muszą poznać i zrozumieć na czym\npolega biznes klienta? Muszą wiedzieć jakich produktów i usług klient potrzebuje dzisiaj oraz jakich produktów i usług może potrzebować w przyszłości?\n59 Sprzedawcy wewnętrzni i zewnętrzni\n60 Sprzedawcy wewnętrzni i zewnętrzni\nWłasny personel sprzedażowy składa się z osób zatrudnionych w pełnym lub częściowym wymiarze i pracujących tylko dla danej firmy. Natomiast personel kontraktowy tworzą osoby, które z firmą podpisały umowę na sprzedaż jej produktów lub świadczenie usług związanych z szeroko rozumianą obsługą klientów. W przypadku personelu kontraktowego podstawową formą jego wynagradzania jest opłata prowizyjna bezpośrednio związana z osiąganymi przezeń wynikami sprzedaży. W praktyce bardzo często występuje tzw. rozwiązanie „mieszane” polegająca na tym, że część personelu sprzedażowego jest zatrudniona w firmie na etacie, zaś pozostali pracownicy służb sprzedażowych i (lub) personel wspomagający sprzedaż działają na podstawie umowy agencyjnej. Coraz częściej, w praktyce, zastosowanie znajduje outsourcing w zakresie zatrudniania personelu sprzedażowego.\n61 Sprzedawcy indywidualni i zespołowi\n62 Rodzaje sprzedawców\n63 Rodzaje i zadania sprzedawców\nTypowe cele Podstawowe zadania sprzedawców Identyfikacja potencjalnych nabywców Znajdowanie potencjalnych nabywców Ocena i wersyfikacja ich możliwości płatniczych Selekcja nabywców w oparciu o określone kryteria Wybór najbardziej atrakcyjnych klientów Promocja firmy, jej produktów i usług Przekazywanie nabywcom informacji o ofercie firmy Informowanie o warunkach pozyskania produktów Nakłanianie nabywców do zakupów Motywowanie nabywców do przyśpieszonych zakupów (itp..) Sprzedawanie produktów Prezentacja oferty potencjalnym nabywcom Reagowanie i wyjaśnianie obiekcji Zawieranie transakcji sprzedażowych Świadczenie usług na rzecz nabywców Konsultowanie problemów związanych z produktem Oferowanie pomocy technicznej Aranżowanie usług finansowych Doradzanie klientom Pozyskiwanie informacji rynkowej Zbieranie informacji o klientach (wywiad marketingowy) Gromadzenie i analiza informacji marketingowej Wypełnianie raportów sprzedażowych i akwizycyjnych\nPobierz ppt "Rodzaje sprzedawców i ich zadania"


Autobusy do Narbonne - Przewozy autokarowe Francja\nPolska – Narbonne\nAutobusy do Narbonne. Przewozy autokarowe z Polski do Francji. Busy Narbonne. Rezerwacja i sprzedaż biletów autokarowych przez internet\nRezerwuj tanie bilety autokarowe do Narbonne za pomocą dwóch systemów: Voyager lub Euroticket\nPrzewoźnicy jadący do Francji, którzy mają jednocześnie w swojej ofercie autobusy do Narbonne to m.in.:\nlinie autokarowe Sindbad, Interbus Sindbad, Almabus Eurobus Eurolines Polska oraz Intercars Basque.\nTanie bilety autokarowe do Narbonne przewoźnika Sindbad, jak również bilety Almabus i bilety Interbus Sindbad kupimy korzystając z naszej wyszukiwarki Voyager. Z kolei bilety Eurobus oraz bilety Intercars do Narbonne nabędziemy za pośrednictwem wyszukiwarki Euroticket również zamieszczonej na naszej stronie.\nKolejnym francuskim miastem, do którego organizowane są wyjazdy zagraniczne jest Narbonne. Miasto to przyjmuje chętnie zarówno turystów, jak również osoby wyjeżdżające do pracy do Francji. Autobusy Polska Narbonne mają często kursy, co sprawia, że dojazd do tego miasta jest naprawdę łatwy, prosty i przyjemny. Autokary do Narbonne zazwyczaj zatrzymują się na dworcach głównych w dużych i znanych miastach. Jeżeli chodzi o bilety autokarowe do Narbonne to z ich zakupem nie ma żadnych problemów, ponieważ dostępne są dosłownie od ręki. Oczywiście, jeżeli kupuje i rezerwuje się je z odpowiednim wyprzedzeniem, a nie zaraz przed planowanym wyjazdem. Bilety autokarowe do Narbonne poza tym są tańsze, gdy zarezerwujemy je wcześniej. Dzięki temu możemy także zaoszczędzić na takim wyjeździe.\nCo więcej można powiedzieć o samej podróży do Narbonne? Wydaje się, że wartym wspomnienia faktem jest, iż autokary do Narbonne wyposażone są niemalże idealnie. Nic w nich nie brakuje. Poza tym w upalne dni świetnie sprawdza się klimatyzacja, natomiast w czasie zimy oczywiście ogrzewanie. Autobusy Polska Narbonne można spotkać w każdym większym mieście i także z tych właśnie miast wyruszyć w podróż do Francji.\nPrzykładowe trasy na jaki kursują autobusy do Narbonne wyglądają następująco:\nPrzemyśl, Jarosław, Przeworsk, Łańcut, Rzeszów, Ropczyce, Dębica, Pilzno, Tarnów, Brzesko, Bochnia, Kraków, Katowice, Gliwice, Opole, Wrocław, Kłodzko, Praga, Norymberga, Ulm, Regensburg, Monachium, Memmingen, Lindau, Bregenz, Sankt Gallen, Zurych, Bazylea, Berno, Fryburg, Bulle, Lozanna, Genewa, Annemasse, Annecy, Chambery, Grenoble, Walencja, Awinion, Nimes, Montpellier, Beziers, Narbonne, Perpignan, Figueres, Girona, Lloret de Mar, Barcelona.\nPamiętaj, że na naszej stronie znajdziesz również:\nautokary do Dijon\nautobusy do Strasburga\nautokary do Metz


Dzień Dawcy Szpiku Fundacji DKMS w rumskiej Stacji Kultura - trojmiasta - duze i małe trójmiasto\nDzień Dawcy Szpiku Fundacji DKMS w rumskiej Stacji Kultura\n21 lutego w godz. od 10.00 do 15.00 wszystkie zdrowe osoby mogą dokonać przy pomocy Wolontariuszy rejestracji Bazy Dawców Szpiku Fundacji DKMS Polska i tym samym powiększyć bazę potencjalnych dawców. Wystarczy mieć przy sobie dowód osobisty. Fundacja DKMS posiada możliwość rejestracji dawców za pomocą pałeczek do poboru wymazu ze śliny. Ta innowacyjna metoda pozwala na samodzielne pobranie wymazu, z którego DKMS, tak jak z krwi, oznacza cechy zgodności tkankowej.\n21 lutego zapraszamy również na towarzysząca temu szczególnemu dniowi wystawę prac plastycznych „Dobro oczami dziecka”, wykonanych przez dzieci z przedszkola „Iskierka” oraz „Janowiaczek”. Wernisaż rozpocznie się o godz. 10.00. Wystawę będzie można obejrzeć w galerii Stacji Kultura do końca lutego 2015 r. w godzinach otwarcia placówki.


Archiwa: firmy • Fashion news\nProwadzenie własnego interesu bywa niekiedy niełatwe, ale przynosi także sporo satysfakcji\nTen, kto posiada własną firmę, wie, jak wiele czasu należy jej poświęcić, aby interes się kręcił. To równocześnie poświęcenie i ogromna satysfakcja.\nPosiadanie swojej firmy najczęściej jest rozważnym działaniem.\nCzytaj dalej „Prowadzenie własnego interesu bywa niekiedy niełatwe, ale przynosi także sporo satysfakcji” →\nOtagowane firmy, oczy, oferty, zysk\nCzytaj dalej „Dlaczego dobrze jest zorganizować konferencję w rekomendowanych miejscach?” →\nCzytaj dalej „Przemysł – a więc, wytwórca oraz jego wytwarzanie opakowań przeznaczonych dla tego działu” →\nZatrudnianie ludzi w swojej firmie będzie się wiązać z licznymi obowiązkami. Oczywiście podstawą jest wypłacanie pensji i płacenie podatków i składek, lecz są też inne świadczenia, które należą się pracownikom. Na przykład są to emerytalne odprawy, jakie należą się każdemu pracownikowi, który kończy swoją karierę zawodową z powodu uzyskania wieku emerytalnego.\nCzytaj dalej „Jakiego rodzaju gratyfikacje i świadczenia powinny się należeć zatrudnionym i jak firmy mogą się zabezpieczyć na możliwość ich wystąpienia” →\nOtagowane firmy, odprawy, rezerwy\n9 lipca, 2021 9 lipca, 2021 Rufus\nCzytaj dalej „Projektowanie stron internetowych – pomysł na ciekawy przekaz wiadomości o określonych produktach jak również usługach” →\nCzytaj dalej „Paczka o czasie to motto kuriera” →\nCzytaj dalej „Rozkręcasz salon urody? Kup najlepszy sprzęt” →\nCzytaj dalej „Firma sprzątająca – czy warto zakładać takowy interes?” →\nOtagowane firmy, Produkty, reklama\nCzytaj dalej „Co to jest marketing relacji?” →\nCzytaj dalej „Zadbajmy o środowisko naturalne złomując własny samochód!” →\nCzytaj dalej „Hotele konferencyjne radują się wielkim zainteresowaniem” →\nOtagowane firmy, sale, Spotkania\nCzytaj dalej „Wypatrujesz niebanalnej roboty? Zostań telefonistką!” →\n5 kwietnia, 2019 5 kwietnia, 2019 admin


Pod Toruniem Grupa Pasjonatów Organizuje Wyścigi Samochodowe | Poza Toruń\nRegionReportażeWywiadyWieś/RolnictwoSportKontakt\tCiechocinekChełmżaGmina ChełmżaGmina CzernikowoGmina LubiczGmina ObrowoGmina Wielka NieszawkaGmina Zławieś WielkaGmina ŁubiankaGmina Łysomice\tPod Toruniem grupa pasjonatów organizuje wyścigi samochodowe\tPoza Toruń 15 lipca, 2013, 13:33 Polecamy Region Wielu twierdzi, że to przestępcy. Nazywają ich „ścigantami” – wariatami, którzy narażają życie przypadkowych ludzi dla kilku chwil podwyższonej adrenaliny. Prawda o nich jest jednak zupełnie inna, a osoby związane z Toruń Racing Night to grupa przyjaciół i pasjonatów. Członkowie „TRN” spotykają się na wyścigach od kilkunastu lat. Robią to w różnych miejscach, najczęściej z dala od zgiełku miasta, na opustoszałych parkingach. Niechętnie rozmawiają z mediami i pierwszy kontakt z nimi nie był łatwy.\n– Nie ufam „pismakom” – mówi Lukas, który odpowiada za organizację spotów (tak nazywają się piątkowe spotkania). – Parę razy obiecywano nam niestworzone rzeczy, a później robiono z nas bandytów. Po takich akcjach mamy same problemy.\nZ Lukasem i resztą ekipy spotykamy się na jednym z piątkowych spotów organizowanych na parkingu w toruńskim Centrum Handlowym Plaza. Około stu wyjątkowych samochodów natychmiast wzbudza ciekawość i podziw. Nie liczy się marka auta, liczy się twórczość. Wśród kierowców krąży opinia, że dobry tuning jest jak prawdziwa sztuka, a dobry mechanik to artysta. W czasie spotkania wszystko jest zorganizowane, auta ustawiają się w rzędach. Samowolka, palenie gumy czy przyspieszanie na parkingu jest potępiane, a „indywidualistów” odsyła się do domu.\nSzybcy i wściekli Po godzinie konwój wyjątkowych aut zmierza za miasto, aby sprawdzić moc silników. Jedziemy na parking jednego z podtoruńskich zakładów. Wokół nie ma już ludzi. Sprawdzanie terenu – policji brak. Jedziemy. Po prawej stronie ustawiają się kierowcy, którzy chcą się zmierzyć. Inni zostawiają samochody na poboczu i idą na start. Wyścig na prostej, dystans – około 1 mili, trochę jak w popularnej serii filmów. Wszystkich śmiałków wypuszcza Lukas. Jeden ruch ręką i każdy z nas czuje zapach benzyny i spalonej gumy unoszący się w powietrzu.\nPrzez trzy godziny samochody w różnych kategoriach stają ze sobą w szranki na starcie. Kierowcy sami dobierają sobie przeciwników, według mocy silnika. Nie ma żadnych narzuconych kryteriów. Ścigają się też jednoślady. W pewnym momencie zbiera się ekipa, decyzja – kończymy zabawę. Nikt nie dyskutuje, szybko rozjeżdżamy się do domów. Wiadomo, że później ma „wpaść” policja…\n– Chcę poczuć adrenalinę, emocje i dobrze się zabawić. Tu wszystko jest bezpieczne, kontrolowane. Niebezpieczeństwo to ściganie się na światłach, w dzień, gdy ruch uliczny trwa w pełni – odpowiada.\nPół litra załatwi sprawę\nHistoria toruńskich wyścigów nocnych, to wiele miejsc i wydarzeń. Uczestnikom zdarzały się ucieczki przed policją, która stara się utrudniać organizowanie piątkowych zabaw.\nLukas z Toruń Racing Night związany jest od dawna.\n– Moja historia w TRNie zaczęła się ponad 10 lat temu, była to mała i hermetyczna grupa – mówi. – Nie dopuszczaliśmy do siebie „obcych”. Nim zacząłem „puszczać” wyścigi musiałem pokazać się z dobrej strony. Pomagałem w ustawieniu aut na parkingach, kierowałem ruchem. Dopiero później doszła cała „organizacja”.\nTo on dba o przygotowanie spotów i wyścigów, dobre kontakty z mieszkańcami i dyrekcją miejsc, w których zbierają się fanatycy motoryzacji.\n– Muszę podziękować dyrekcji Plazy, która daje nam możliwość spotkania oraz mieszkańcom miejscowości, w których się ścigamy. Z mieszkańcami da się porozumieć, choć były przypadki, że o pozwoleniu decydowało przysłowiowe „pół litra”. – dodaje Kędzior, z ekipy TRNu . – Szkoda, że nikt nie może użyczyć nam placu, na którym moglibyśmy się rozwijać i robić to, co kochamy.\nToruń Racing Night to nie tylko wyścigi. Kierowcy często angażują się w akcje charytatywne takie jak Moto Orkiestra, czy zbiórki krwi. Nie mają problemów z udostępnieniem swoich aut na pokazy, czy spotkania. Organizują również grille, na których spędzają czas w rodzinnej wręcz atmosferze.\nNie sprzęt, a chęć szczera…\nZdarza się, że na spoty przyjeżdżają niedoświadczeni i młodzi kierowcy z samochodami o wielkiej mocy. Często na siłę próbują pokazać swoje umiejętności, co kończy się dla ich aut tragicznie.\n– Kilka tygodni temu na spocie pojawił się chłopak, który pożyczył od matki bardzo mocne Audi – opowiada Kędzior. – Popisywał się, „kozaczył” i… zapaliła mu się komora silnika . Próbowaliśmy go ugasić, ale bez holowania się nie obyło.\nLukas – Posiadacz czarnego „golfa” tak jak i inni członkowie „trzonu” ekipy, nie ukrywa, że „legalizacja” spowodowałaby spadek zainteresowania, bo niektórzy widzą w TRN tylko lans. Chciałby jednak, żeby ludzie zaczęli inaczej odbierać ich poczynania i nie robili z nich „drogowych zabójców”.\n– Dziękuję wszystkim chłopakom z Toruń Racing Night, starej i nowej ekipy. Działamy po to, żeby młodzi ludzie mogli w jednym i bezpiecznym miejscu, pościgać się i pobawić swoimi samochodami – kończy Lukas. – Wolę, żeby ścigali się tu, niż na ulicach między światłami, gdzie tworzą prawdziwe zagrożenie. W ciągu tylu lat organizacji spotów, nikomu nic się nie stało. Mimo to, przez wielu jesteśmy traktowani jak zło, nagminnie ściga nas policja i zamiast na wyścigach musimy skupiać się na ciągłej zabawie w „kotka i myszkę”.\nPolecamy także:WOŚP zagra dla najmłodszych i najstarszychPluton w każdej gminieBiznes robią ludzieSprawdzamy, co zmieniło się na trasach powiatowych i wojewódzkich w gminie Lubicz od czasu naszych interwencjiJerzy Czerwiński: liczba bezrobotnych w Chełmży to stan niepokojący


Badanie kliniczne projektu Ryvu w USA częściowo zawieszone po śmierci pacjenta - Bankier.pl\nGiełdaBadanie kliniczne projektu Ryvu w USA częściowo zawieszone po śmierci pacjenta\nBadanie kliniczne projektu Ryvu w USA częściowo zawieszone po śmierci pacjenta\nFDA prowadziło badania fazy Ib/II w Stanach Zjednoczonych z udziałem pacjentów cierpiących na nawrotową/oporną ostrą białaczkę szpikową lub zespół mielodysplastyczny wysokiego ryzyka.\nKrakowska spółka informowała o dopuszczeniu projektu RVU120 (SEL120) do badań klinicznych pod koniec marca 2019 r.\nRyvu Therapeutics poinformowała, że częściowe wstrzymanie badania oznacza, że pacjenci, którzy obecnie otrzymują RVU120 będą kontynuować terapię, natomiast do badania nie będą włączani nowi pacjenci aż do czasu wyrażenia zgody na wznowienie badania przez FDA.\nSpółka wskazuje, że drugi pacjent zakończył pierwszy cykl leczenia bez żadnych zaraportowanych poważnych zdarzeń niepożądanych związanych z podawaniem leku. W badaniu znajduje się obecnie dwóch pacjentów otrzymujących RVU120.\nZwiązek RVU120 jest odkrytym i rozwiniętym przez Ryvu Therapeutics małocząsteczkowym, selektywnym inhibitorem kinazy CDK8 i jej blisko spokrewnionej kinazy serynowej CDK19, który może znaleźć zastosowanie w leczeniu przede wszystkim nowotworów hematologicznych, ale także guzów litych m.in. raka jelita grubego czy raka sutka.\nCelem otwartego badania fazy Ib/II eskalacji dawki RVU120 jest ustalenie bezpieczeństwa i rekomendowanej dawki związku do dalszych etapów rozwoju klinicznego w cyklach trzytygodniowych.\nRyvu Therapeutics zapowiada, że będzie współpracować z FDA i starać się o jak najszybsze wznowienie badania klinicznego. Zarząd spółki jest przekonany, że całość wyników uzyskanych dotychczas w projekcie uzasadnia kontynuację badania po uzyskaniu zgody FDA. (PAP Biznes)


Draka w Muzeum – czyli Dziadek z ekipą w Muzeum Narodowym, i to bez biletów!\nAgata Loth-Ignaciuk na podstawie śmiesznego opowiadania przedstawia nam, wydające się większości dzieci nudne, Muzeum. Wcale ono takie nie jest! A nawet kryje w sobie tajemnice! Dowiecie się o nich po przeczytaniu „Draki w Muzeum”. Nie pozostaje nam nic innego, jak tylko wziąć Dziadka za rękę i pójść do Muzeum Narodowego w Warszawie.\nJak się wszyscy domyślamy, Muzeum Narodowe w Warszawie zaangażowało się w wydanie tej oto książki. No bo, gdyby w „Drace w Muzeum” były jakieś przekłamania, cała historia straciłaby sens. O tym, że wszystko jest prawdą (oczywiście poza włamaniem Janka, Stefka i Dziadka) możecie się upewnić zwiedzając nasze wspaniałe Muzeum. Tylko mi nic nie buchnijcie!


LM.pl - Pierwszy portal w regionie - Konin, Koło, Słupca, Turek • Wyświetl temat - Dla szukających wrażeń\nDzisiaj jest niedziela 9 sierpnia 2020, imieniny: Romualda, Romana, Ireny WIADOMOŚCI OGŁOSZENIA (16986) SPORT FORUM FIRMY (5516) PRACA (58) KINA IMPREZY WIDEO\nautor: Gość nalm » 19 grudnia 2018, 20:30\nCzy nie którzy faceci są tak brzytcy że za spotkanie placa? Kim jest dziewczyna która bierze za sex pieniądze? Jak by to nie wiadomo jak ładnie nazywać to nadal będzie dziw.a Prośba do niektorych facetow dających ogłoszenia jak już oczekujące że jakaś **** dziewczyna odpowie na wasze propozycje to może najpierw idźcie z tymi białymi chrostami na penisie do lekarza najpierw .\nRe: Dla szukających wrażeń\nautor: Onyibgfbibtb » 5 stycznia 2019, 18:37\nNie ze sa brzydcy tylko wam kobieta sie ***** w glowkach z nadmiaru fb,badoo,itp portali gdzie piekni inteligenci sa na wyciagniecie reki. Z przykroscia rowniez stwierdzam ze niektore z was wyczuly w tym interes 2-3 dni pracy i pare tys jest na kosmetyki i pompowanie swojej zajebistosci. Po co sie wiazac jak mozna miec kase wydawac ja dzieci nie bawic i byc zaspokojona i wolna reka a naplyw frajerow bedzie zawsze sperma sie produje nam w kazdej sekundzie ktora trzeba wydalic... Utrzymanie do konca swiata tak wam sie wydaje raj...


PO PIERWSZE REKRUTACJA. PO DRUGIE MOTYWACJA - Kafito - Centrum Katalogowe\nFirma to ludzie, a firma, która osiąga duże sukcesy, to dobry i zgrany zespół specjalistów. Stworzenie lojalnego, zaangażowanego w życie firmy zespołu, to dla pracodawców z każdy rokiem coraz większe wyzwanie.\nZrekrutowanie odpowiednich osób na właściwe stanowiska to połowa sukcesu, drugą jest zaoferowanie konkurencyjnych warunków zatrudnienia, by chcieli zostać w strukturach firmy na dłużej. Prognozy na 2018 rok jasno pokazują – powstaje coraz więcej nowych miejsc pracy, a co się z tym wiąże, wyścig o dobrego pracownika trwa.\nPOSTAWILI NA JEDNĄ KARTĘ I OSIĄGNĘLI SUKCES.\nPolska gospodarka rozwija się dynamicznie. Eksperci prognozują, że w 2018 roku bezrobocie spadnie poniżej 6%. Dodatkowo, w wyniku nowych inwestycji polskich i zagranicznych przedsiębiorców, także w ramach programów unijnych, powstaną nowe miejsca pracy. Rosnące zapotrzebowanie na specjalistów sprawia, iż pracodawcy powinni być czujni na zachodzące na rynku pracy zmiany, a także na poziom zadowolenia swoich pracowników, by w odpowiednim czasie zareagować i zatrzymać ich w firmie.\nREKRUTACJA CORAZ DROŻSZA\nKonkurencja na rynku pracy sprawia, iż powszechnie stosowane metody rekrutacji tj. umieszczenie ogłoszenia na portalu czy firmowej stronie internetowej, to za mało, by znaleźć wartościowego pracownika. Firmy chcąc z powodzeniem zakończyć proces rekrutacji, aby nie pogubić się w gąszczu stosowanych metod, powinny korzystać z systemów typu HRM oraz regularnie analizować skuteczność poszczególnych metod rekrutacji. Rozwijać się będą także wszelkie aplikacje i portale wspomagające poszukiwanie kandydatów.\n- Ogólnopolskie portale wyczuły koniunkturę i już zapowiedziały wzrost cen ogłoszeń o pracę. Jednak one same już nie wystarczą, aby pozyskać odpowiednich kandydatów. Wiele przedsiębiorstw zwraca się o pomoc do firm rekrutacyjnych. Te zwykle uzależniają swoje wynagrodzenie od poziomu uposażenia rekomendowanych osób. W związku z rynkiem pracownika oczekiwania chętnych do pracy są wyższe niż przed rokiem, stąd koszty znalezienia etatowca za pośrednictwem odpowiedniej agencji także wzrosną - mówi Natalia Bogdan, właścicielka agencji rekrutacyjnej Jobhouse.\nKonkurencyjne warunki finansowe są niezmiennie najlepszą kartą przetargową w rozmowach z potencjalnym pracownikiem. Potwierdzają to wyniki badań „Szczęście w pracy Polaków” pokazując, iż aż dla 88% Polaków dobre wynagrodzenie ma wpływ na ich zadowolenie z wykonywanego zawodu. Dlatego też liczni przedsiębiorcy w obawie o utratę siły roboczej, już w planach na 2018 rok zwiększają budżet na wynagrodzenia oraz na benefity pozapłacowe, aby móc zaoferować korzystne warunki finansowe i zatrzymać osoby zatrudnione w firmie. Jednak, pieniądze to nie wszystko, polscy pracownicy chcą się rozwijać, szkolić, pogłębiać swoje pasje i umiejętności. Pragną też mieć wpływ na otaczającą ich rzeczywistość oraz posiadać możliwość pogodzenia życia zawodowego z prywatnym i nie chcą pracować po godzinach.\n- Pracodawcy, aby przyciągnąć kandydatów do swojej firmy muszą być lepsi od konkurencji. Powinni stworzyć strategię dotyczącą wizerunku na rynku zatrudnienia, niebanalne ogłoszenia o pracę, komunikowanie wartości firmy, zaplanowanie onboardingu i ścieżki kariery nowych pracowników, ciekawe przedstawianie benefitów i kultury organizacji. To tylko niektóre sposoby pozyskania nowych pracowników, jakie my stosujemy w naszej firmie. Inwestycja w zakładkę kariera, media społecznościowe i specjalistów HR będą więc nieuniknione - mówi Natalia Bogdan, właścicielka agencji rekrutacyjnej Jobhouse.\nRok 2018 wydaje się przynosić dobre wieści dla pracowników, a nie najlepsze dla pracodawców. To dobry rok, by zmienić pracę lub renegocjować warunki zatrudnienia. Dobra passa pracowników niestety nie będzie trwała wiecznie. Prawdopodobnie już koniec roku 2019 przyniesie zmiany na korzyść pracodawców.\nArray ( [p_srv_id] => [p_usr_id] => 116908 [p_type] => ARTICLE [p_accepted] => [p_status] => ENABLED [p_pkg_nr] => 1 [p_pkg_items] => 4 [p_ctg_ids] => )


Na narty z Janem Pawłem II\nWiadomości24 » Wydarzenia » Ludzie » Na narty z Janem Pawłem II\nData dodania: 2008-02-04 19:20\nNajpopularniejszy włoski prezenter telewizyjny, Mike Buongiorno spotykał się na nartach z papieżem Polakiem. Tajemnicę kontaktów z nim ukrywał przez wiele lat. Dopiero teraz zdecydował się na ujawnienie sekretu serwisowi papanews.it.\nZe zwierzeń prezentera wynika, że kilkakrotnie spotykał się z Karolem Wojtyłą na lodowcu Adamello, gdzie papież przyjeżdżał, aby w tajemnicy pojeździć na nartach. W rozmowie z dziennikarzami serwisu, król quizów powiedział, że widywał się z Janem Pawłem II w górskiej chacie, której właścicielem był ich wspólny przyjaciel (niestety nie zdradził on szczegółów tych spotkań), wspomniał także, że niejednokrotnie udało mu się przemierzyć trasę narciarską wraz z Karolem Wojtyłą. Prezenter potwierdza, że wszystko to, co zostało powiedziane do tej pory o Janie Pawle II, to prawda. - Papież był „wielkim naszych czasów” - powiedział Mike Buongiorno.\nMike Buongiorno urodził się w 1924 roku w Nowym Jorku. Jego dziadkiem był włoski emigrant. Od 1946 roku pracował w redakcji radiowej dziennika „Il progresso italo-americano”. W 1953 roku przeprowadził się do Włoch, gdzie pomagał w tworzeniu telewizji włoskiej.\nPodczas swojej kariery telewizyjnej Mike Buongiorno był prezenterem różnego rodzaju quizów, jak „Koło fortuny”, „Scomettiamo”, quiz dla młodych omnibusów „Genius”, dlatego też wśród Włochów został okrzyknięty „królem quizów”. Zagrał w kilku filmach telewizyjnych. Wielokrotnie prowadził także Festiwal muzyki włoskiej „Festival di Sanremo”.\nTagi: Włochy Jan Paweł II Mike Buongiorno Adamello\nCiekawe, ciekawe :) Oczywiście plus !\nDziekuje, Macku to nie frakcja, to mafia wloska\nciekawy artykul gratulacje!\n...no Maćku wkrótce zabraknie miejsca... :-)) moze teraz ty coś zorganizujesz ze swoich stron?\nfajny artykul! gratuluje\n+ to na dobry poczatek! w koncu sie zdecydowalas!


Marazm - najlepsze znaleziska i wpisy o #marazm w Wykop.pl\nczerwinskil 1 rok 10 mies. temu\nKontynuować poprzedni dzień czy zacząć nowy?\n#nocnazmiana #pijzwykopem #alkoholizm #marazm\n+: Staszekalcatraz95, C........L +29 innych\n@czerwinskil: Lecz się, może nie jest za późno.\nczerwinskil 1 rok 10 mies. temu via Android\nI co z tym żywotem?\nchciałam napisać smutny wpis, taki ładny i głeboki, ale wyszło mi przeciętne zdanie złożone\nchciałam do niego zrobić obrazek w gimpie, ale mi się nie chce\n#najgorzej #gownowpis #smuteczek #marazm\n+: A.....o, G.......4 +11 innych\n@PyraPrzeznaczenia: Ten wpis jest lepszy ( ͡° ͜ʖ ͡°)\nszczesliwa_patelnia 5 lat 1 mies. temu\nSzałowy piąteczek, co nie?\nźródło: 4.bp.blogspot.com (464KB)\n+: Gunwiarz, M.....u +20 innych\nźródło: gif lifesucks.gif (191KB)\n@Neil_McCauley: Jest herbatka.\nqnebra 6 lat 8 mies. temu\n#depresja #beznadzieja #marazm #gorzkiezale\nMoje życie jest beznadziejne. Wszędzie sie na mnie drą, wysuwają żądania, pretensje, żale i wyzywają. Jak sam spróbuję się odezwać to od razu słyszę "Zamknij się" i tyle. Wszystko zaczyna mnie gówno obchodzić, staję się obojętny na wszystko. Nie wiem co, ale wiem, że pomału zaczynam mieć tego dość. Tego darcia się na mnie, obelg, żądań i w ogóle. Dziś dali to zrozumieć aż za dobitnie. Za całkowite zignorowanie krzyków otrzymałem obietnicę nie dostania żadnych pieniędzy w ciągu tygodnia. Niczego. Nawet grosza. To mnie zbyt nie obchodzi, poradzę sobie, ale słyszeć dzień w dzień od osób z którymi żyjesz na co dzień wieczne pretensje i oskarżenia pod twoim adresem nie jest przyjemnie. Nawet nie wiecie jak to wkurza, a jednocześnie dołuje. pokaż całość\n@anonim1133: Czasem rację mam, czasem racji nie mam. Nie dopuszczą moich racji na zasadzie "Moja racja jest najmojsza." Przywyknąć przywykam. Plany na przyszłość mam. Założyć w kraju firmę od efektów specjalnych, co by więcej dzieci nie były straszone smokiem z Wiedźmina. Tylko nie wiem, czy US nie postara się o to by ten burżuj ogłosił upadłość.\nd.......1 6 lat 7 mies. temu\n@qnebra: Chodź ty ze mną na piwo. A chyba Ci przejdzie.


Czy jazda na nartach może być przyczyną problemów ze stawami kolanowymi? | Ortopeda Warszawa - USG stawów i mięśni - Zabiegi pod kontrolą USG\nProblemy z kolanami nie wykluczają możliwości jazdy na nartach. Dużo zależy od tego, co się dzieje ze stawami i w jakim stopniu jest to nasilone. W przypadku osób, u których jest mocno zaawansowana choroba zwyrodnieniowa, gdzie dodatkowo jeszcze wykonywanie zwykłych czynności życiowych sprawia im trudności, takie osoby nie powinny się decydować na jazdę na nartach. Natomiast przy mniej nasilonych bólach, czy po przebytych lżejszych urazach kolan, można jeździć na nartach.\nPrzyczyną dolegliwości bólowych w stawie kolanowym jest zwykle uszkodzenie chrząstki stawowej, wskutek zwyrodnienia, czy zmian pourazowych i wówczas możemy stosować kwas hialuronowy w postaci iniekcji dostawowych, co poprawia odżywienie chrząstki stawowej i powoduje, że ruch w stawie jest gładszy. Przestajemy jednocześnie odczuwać dolegliwości w czasie uprawiania sportu, np. jazdy na nartach, czy na desce. W innym przypadku, w sytuacji, która sprowadza ból i wiąże się z przebytym urazem, czasami mamy do czynienia z niestabilnością stawu.\nNawet jednak, gdy dochodzi do istotnej niestabilności stawu kolanowego, możemy również uprawiać jazdę na nartach, jednak trzeba się wtedy odpowiednio zabezpieczyć.\nGdy dochodzi do uszkodzenia np. więzadła krzyżowego przedniego, co jest dosyć częstym urazem stawu kolanowego u osób jeżdżących na nartach, możemy dalej jeździć, stosując w tym czasie odpowiednie ortezy, które zabezpieczają stawy przed nieprawidłowymi ruchami.\nTagi: ból kolana, jazda na nartach, uraz kolana


Tanie loty z Eindhoven do Katowic to świetna opcja na szybką podróż z Holandii do Polski. Lot bezpośredni trwa zaledwie 1 godz. 45 min. Tanie połączenia lotnicze z Eindhoven do Katowic stanowią dobre rozwiązanie zarówno dla pasażerów biznesowych jak i lecących w celach turystycznych. Połączenia bezpośrednie, bez zbędnych przesiadek, obsługiwane są m.in. przez Wizz Air. Wylot ma miejsce z portu lotniczego Eindhoven, przylot na lotnisko Katowice - Pyrzowice. Sprawdź tanie loty z Eindhoven do Katowic!\nczwartek, 19 maj 2022 22:38\nKuwejt - Masjid Al-Kabir\nKuwejt to państwo położone w południowo-zachodniej Azji na Półwyspie Arabskim nad Zatoką Perską. Kuwejt jest bardzo małym państwem. Zajmuje tylko 17,8 tys. km2 powierzchni. Jest dziedziczną monarchią konstytucyjną. Głównym źródłem dochodu jest ropa naftowa. Jest celem wypraw przede wszystkim biznesowych. Turystyka odgrywa tu marginalną rolę. Nie wydaje się, by sytuacja miała ulec zmianie, biorąc pod uwagę udział Kuwejtu w światowym wydobyciu ropy, przy jednoczesnym braku wyjątkowych atrakcji przyrodniczych czy historycznych. Stolica, wyspy, pustynia, orientalna kultura mogą jednak być magnesem przyciągających turystów podróżujących po regionie.\nKuwejt to sztuczny kraj, utworzony przez Brytyjczyków w połowie XX wieku. Obszar współczesnego Kuwejtu był zamieszkany już w czasach starożytnych. W IV wieku p.n.e. do wybrzeży Kuwejtu dotarli osadnicy greccy, a na początku XVI w. kupcy portugalscy założyli tu swoje faktorie. W XVIII w. koczownicy arabscy z plemienia Anaizah zaczęli budować tu stałe osady. W latach 1871-1899 zwierzchność nad Kuwejtem sprawował turecki sułtan, a w latach 1914-1961 Kuwejt był brytyjskim protektoratem. Od 1961 r. jest niepodległym państwem. 2 sierpnia 1990 roku Kuwejt został zaatakowany i zajęty przez Irak. Po kilku tygodniach bombardowań, 23 lutego 1991 roku dowodzona przez USA koalicja rozpoczęła działania lądowe, które w ciągu 4 dni doprowadziły do całkowitego oswobodzenia Kuwejtu. Od tamtej pory wojsko amerykańskie wpisuje się w stały krajobraz pustynnego kraju.\nKraj jest nizinny, a większość jego terenu zajmuje pustynia, na północy kraju kamienista, a na południu piaszczysta. Wybrzeże płaskie i piaszczyste urozmaicone jest przybrzeżnymi wyspami oraz rafami koralowymi. Obszar Kuwejtu nawiedzają częste burze piaskowe. W całym kraju brak jest stałych rzek, a jedynie epizodyczne deszcze, które bywają ulewne wypełniają liczne suche doliny (wadi). Woda pitna pochodzi ze studni artezyjskich w oazach i odsalarni wody morskiej. Florę reprezentuje roślinność pustynna, głównie słonorośla. Niewielkie obszary leśne występują nad Zatoką Kuwejcką i w oazach. Faunę reprezentują gazele, szakale, jaszczurki, węże, rarogi.\nDrogi mają w tym niewielkim pustynnym kraju pierwszorzędne znaczenie – nikt nie porusza się tu na piechotę ze względu na wysokie temperatury, ale szuka wytchnienia w klimatyzowanych wnętrzach samochodów. Poza tym benzyna jest bajecznie tania. Kuwejt wyrósł na ropie, a dzięki niej jest tu najwięcej prawdziwych milionerów na metr kwadratowy. Prawdziwych, bo kuwejcki dinar jest najdroższą walutą na świecie. Za jednego dinara musimy zapłacić ok. 10 zł!\nKuwejtczycy stanowią tylko 44% populacji kraju. Reszta to imigranci przybyli do pracy: Libańczycy, Egipcjanie, Irańczycy, Pakistańczycy, Hindusi, Koreańczycy i Chińczycy. W miastach skupia się ponad 96% ludności.\nAtrakcjami turystycznymi kraju są ruiny greckiej świątyni i wykopaliska na wyspie Fajlaka oraz stolica, w której zachowały się starożytne bramy. Kuwejt nie jest raczej kierunkiem turystycznym. Spodoba się entuzjastom Bliskiego Wschodu, ludziom, którzy interesują się krajami muzułmańskimi.\nWarto pamiętać, że zabroniony jest przywóz do Kuwejtu napojów alkoholowych, wieprzowiny i wydawnictw erotycznych. Pieniądze, biżuterię oraz złoto można przywozić i wywozić w dowolnych ilościach. Ze względu na muzułmańskie normy religijne i obyczajowe zaleca się odpowiedni strój w miejscach publicznych. Dotyczy to zwłaszcza kobiet – nie powinny wkładać zbyt krótkich sukienek, szortów czy ubrań z dużym dekoltem. W okresie miesięcznego postu ramadanu nie wolno w miejscach publicznych (od wschodu do zachodu słońca) spożywać jedzenia, pić napojów ani palić tytoniu. Nie należy także samodzielnie, bez przewodnika, wchodzić do meczetów i muzułmańskich domów modlitwy.\nNa pewno nie latem i nie w porze Ramadanu. Kuwejt znajduję się w klimacie zwrotnikowym suchym. Lato jest niezwykle suche i gorące. Odczuwa się to już po wyjściu z lotniska, kiedy to człowiek ma wrażenie, że nagle znalazł się w rozgrzanym piekarniku. Od czerwca do końca września temperatura przekracza 44°C w cieniu. Najlepiej wybrać się od połowy października do końca grudnia i od końca lutego do połowy maja. Na wiosnę w powietrzu czasami wisi kurz z pustyni, w miesiącach letnich pojawia się go więcej. Wiatry wieją przeważnie z północnego-zachodu i wówczas powietrze jest suche. Przy wiatrach południowych wilgotność powietrza sięga 95 proc., co w połączeniu z upałem daje efekt sauny.\nZ portalem Tanie-loty.com.pl, masz możliwość zarezerwować tanie loty do Kuwejtu w bardzo atrakcyjnych cenach. Interesują Cię tanie bilety lotnicze do Kuwejtu? Skorzystaj więc z naszej wyszukiwarki biletów!\nNasi użytkownicy szukali ostatnio tanich lotów z Warszawy do Tbilisi, z Warszawy do Frankfurtu oraz połączeń lotniczych z Kapsztadu do Durbanu.\nPopularne wyszukiwania: Tanie loty z Okęcia do Gatwick, tanie loty z Modlina, loty z Gdańska do Londynu, krajowe bilety lotnicze, wyszukiwarka lotów, Lot z Berlina do Kuwejtu 09 16 Lutego.