Fake news czyli dlaczego lubimy być okłamywani - Herbata i Obiektyw\n6 listopada, 2020 28 lipca, 2021 herbataiobiektyw\nFake newsy nie miałyby racji bytu, gdyby nie były potrzebne. Chcemy z nimi walczyć, ale to niemożliwe. Potrzebujemy ich, pragniemy ich. I to z dwóch powodów. Po pierwsze są potrzebne samym twórcom, choć powody są różnorakie. Od zwiększenia ilości kliknięć aż po destrukcję przeciwników, machinacje giełdowe, budowanie zaplecza politycznego czyli wszelkiej maści propaganda i czarny PR. Po drugie, my jako odbiorcy ich potrzebujemy. Ponownie z kilku powodów. Pierwszy jet taki, że chcemy aby docierające do nas informacje były zgodne z naszym stanem wiedzy, zapewniały poczucie bezpieczeństwa. Jako fotograf, nienawidzę osób które zgarniają tyle atencji poprzez swoje selfie i atrakcyjny wygląd. Jakąż ulgą będzie dla mnie gdy dowiem się, że są chorzy. Cóż za dar od losu! Zamiast współczuć mam radochę, że komuś stało się coś złego, jakże poprawia mi to humor! Fake newsowa afera z selfities dowiodła, że cała wrażliwość fotografów to jedna wielka ściema. Byli szczęśliwi, że ludzie są chorzy psychiczni. Nawet fake newsy budzące niepokój, chociażby o agresji Muzułmanów wobec Europejczyków, mają za zadanie ukoić sumienie. Dzięki nim, można oficjalnie kogoś nienawidzić z czystym sumieniem a równocześnie zjednoczyć tymczasowo społeczeństwo przeciw jakiemuś wrogowi.\nFakt czy prawda, to pojęcia względne, ale lubimy być okłamywani. Dzięki temu czujemy się lepiej, pewniej. Domagamy się rzetelnej wiedzy, ale gdy ją otrzymujemy często nam przeszkadza. Wolimy aby to co dociera do nas z zewnątrz było zgodne z tym, co już wiemy. Zapewniamy sobie w ten sposób komfort i bezpieczeństwo. Nic nie zaburza naszego spokoju. Tak to już jest, że fakty nie zmieniają naszego światopoglądu, więc by go podbudować zadowolimy się kłamstewkiem.\nO ile dziennikarstwo zdechło i wszyscy o tym wiemy, tak obcowanie z zombie byle tylko czuć dobrze, świadczy źle o nas, konsumentach. Słowo konsument ma tutaj odpowiednio pejoratywne brzmienie. Karmimy się tym czego potrzebujemy. Lepiej. My to wszystko wiemy, bo my wszystko wiemy, prawda?\nWeryfikacja fake newsów nie jest niemożliwa, ale trudna. O ile komuś zależy, bo przeważnie nie zależy a jeśli zależy to nie ze szlachetnych pobudek. Nie można wierzyć prasie, politykom a nawet naukowcom. Łatwiej też nabrać się na coś o pasuje do klimatu, w jakim powstaje kłamstwo. Weźmy ostatnią ciekawostkę, jaką jest nowelizacja ustawy o zawodzie farmaceuty, pozwalająca na odmowę sprzedaży środków antykoncepcyjnych. Trwające protesty w sprawie aborcji, szalejące ugrupowania prolife, brzmi legitnie prawda? Okazuje się fake newsem. Nie zdementował tego naturalnie żaden facebookowy mądrala, tylko inny portal. Po fakcie wszyscy jak jeden posiedli super moce i przemienili w Kapitana Hindsighta!\nRównocześnie wiarygodności, zwłaszcza wśród śledzących rządowe pomysły dodawał fakt, że już tego próbowali. Czy na poważnie, czy w ramach wywołania medialnej burzy, ale próbowali. Mianowicie chcieli farmaceutom umożliwić powoływanie się na klauzulę sumienia przy wydawaniu pigułek dzień po oraz innych środków antykoncepcyjnych. Nawet przygotowali projekt. Zatem czemu mieliby nie spróbować drugi raz? Dodatkowo nie zawsze można zweryfikować taką nieprawdziwą informację a niektóre powtarzamy całymi latami i nawet o tym nie wiemy. Nie są też kłamstwa domeną naszej epoki. Istnieją od zawsze. Weźmy chociażby dziewiętnastowiecznych antropologów pracujących metodą gabinetową. Wypisywali oni takie bzdety, że włos się na głowie jeży a w część z nich wierzymy po dziś dzień. Złaknieni informacji o odległych ludach słuchali wszystkiego co przywozili im podróżnicy a że apetyt na dzikie sensacje mieli niegasnący, ci zwyczajnie kłamali. Podobnie jak psychiatrzy, psychologowie, którzy wręcz celowo fałszowali badania na temat homoseksualizmu albo kobiecej inteligencji byle tylko podtrzymać tezy, których oczekiwał rząd. I co zrobisz? Nic nie zrobisz. W przypadku ustawy możemy sobie przeczytać jej treść, ale interpretacja, aj, tu może być problem. Przeważnie to nie my, czytelnicy dementujemy medialne kłamstwa tylko konkurencyjne portale, natomiast nam zależy na wykazaniu czyjejś głupoty. Przeważnie nikt tego nie weryfikuje. Jedni wierzą w to, drudzy tamto. Kwestia kto akurat trafi w prawdę.\nPrzygotowany przez IFLA – The International Federation of Library Associations and Institutions plakat ma pomóc w rozpoznawaniu fake news. Niestety, obecnie każdy źródło może być niewiarygodne. Każdy portal może dopuścić się manipulacji mającej na celu atak na przeciwnika politycznego, zwiększenie klikalności i tak dalej. Raz jeszcze powtórzę, nie jest to winą tylko wydawców. Dają nam tylko to, czego chcemy i za co płacimy. Prócz tego plakat zakłada logiczne postępowanie tymczasem ludzie kierują się emocjami oraz ulegają wymienionym w pierwszej części mechanizmom, które starają się zapewnić im komfort psychiczny. Weźmy na warsztat taka jedną redakcję. Gdy atakują PIS nawet bardzo stronniczymi interpretacjami wypowiedzi ich zwolenników albo członków, to czytelnicy klaszczą jak szaleni. Jednak znudzeni COVID-19 atakują redakcję za szerzenie dezinformacji i paniki, choć nie mają żadnych podstaw merytorycznych do dyskusji o wirusie, pandemii, liczbie zakarzeń. Często posuwając się do szkolnej klasyki, czyli a ja mam tatę co pracuje w służbie zdrowia i mi mówił w tajemnicy. W tej ostatniej kwestii redakcja kolaboruje z rządem, który atakuje na co dzień. Taki mechanizm widoczny jest na wielu stronach, także tych związanych z nauką.\nW ramach podsumowania mogę powiedzieć tylko, że fake newsy były, są i będą a wszystko dzięki nam, inteligentnym, obytym wszechwiedzącym czytelnikom, którzy łykają wszystko jak pelikan karpia, płacąc za kolejne porcje tego co nam najbardziej smakuje.\nOpublikowany w Odrobina psychologii, Przemyślenia, SocjologiaTagged dezinformacja, facebook, fake news, kłamstwo, media, prasa, psychologia, socjologia, socjotechnika


Paweł Hańczak OCD - Zakładanie fundamentów czyli asceza terezjańska\nZakładanie fundamentów czyli asceza terezjańska\nPierwsze trzy mieszkania naszego serca to początek drogi, moment w którym bardzo ważna jest nasza aktywność, nasze działanie. Potrzebna jest asceza. Ale od razu, na samym początku, trzeba zrozumieć czym ona jest. Zazwyczaj asceza kojarzy nam się z postami, wyrzeczeniem, umartwieniami, pokutą i na tym przede wszystkim skupiamy naszą uwagę. A św. Teresa chce nam pokazać, nie zapominając oczywiście o tych ważnych rzeczach, że coś innego ma być w centrum, a mówiąc lepiej Ktoś ma być w centrum. Wszystko ma w rzeczywistości służyć temu, by postawić Boga na pierwszym miejscu, by naprawdę Go wybrać, nie tylko naszymi ustami i zapewnieniami, ale naszymi decyzjami i całym naszym życiem.\nZobaczyć swoje piękno\nA zatem prześledźmy poszczególne mieszkania i nasze zadania do wykonania, naszą pracę nad sobą, naszą ascezę. Teresa rozpoczyna opis pierwszego mieszkania od pokazania czym jest grzech ciężki, bo tak ważne jest zrozumienie, dogłębne i całym sercem przekonanie, czym on jest w rzeczywistości i jakie są jego konsekwencje. Im bardziej będziemy to dostrzegać, tym wyraźniej będziemy się od niego odżegnywać, a tym samym wybierać relację z Bogiem, która i tylko ona, może nam dać życie. Święta Karmelitanka chce nam to mocno nakreślić na samym początku: grzech jest czymś co mnie niszczy, niszczy moje wnętrze, zabrudza je, przeszkadza w byciu z Bogiem i doświadczaniu Jego miłości. Zatem walka z grzechem, to tak naprawdę walka o moje życie, o moje być albo nie być, walka o wszystko. Nakreśla nam ona tutaj tę prawdę tak jaskrawo przedstawioną w Piśmie Świętym. W Psalmie 1 czytamy, że możemy wybrać drogę życia albo drogę śmierci, innej drogi nie ma. Możemy powiedzieć za św. Teresą: mogę wybrać Boga i relację z Nim, albo wybrać grzech i śmierć duchową, pozostawanie poza twierdzą, poza własnym wnętrzem, gdzie mieszka Bóg. Pokazując nam ten wybór, Święta Nasza Matka jednocześnie pokazuje nam niezwykłą wartość naszej duszy, w której mieszka Bóg, czyli niezwykłą godność nas samych. Na tym właśnie powinniśmy opierać własną wartość, na byciu zamieszkanymi przez Boga. A jeśli tak rzeczywiście jest, jeśli jesteśmy aż tak wartościowi, to byłoby czymś dobrym, byśmy odkrywali nasze piękno, ukazywali je innym i dzielili je z innymi.\nŚwięta Teresa już na samym początku powie nam o co walczymy, ale też na czym ma polegać najważniejszy punkt naszej ascezy. A pisze ona tak: „Rozumiejmy to dobrze, córki moje, że doskonałość prawdziwa zasadza się cała na miłości Boga i bliźniego; im lepiej spełnimy te dwa przykazania, tym wyżej staniemy w doskonałości” (TW I 2,17). A zatem wszystko co robię, o co walczę, co podejmuję, ma być dokonane w tym kluczu, kluczu miłości Boga i bliźniego. Ale jak mogłoby być inaczej, przecież to słowa samego Jezusa, że w tym leży cała doskonałość, żeby kochać Boga i kochać bliźniego (por. Mk 12, 30-31).\nA co dalej przed nami, gdy już to wiemy, gdy przed naszymi oczami stoją już te fundamentalne rzeczy, choć jeszcze jesteśmy bardzo słabi, a nasza wiara jest naprawdę mała, a droga daleka. Przed nami drugie mieszkanie, już weszliśmy do twierdzy, uświadomiliśmy sobie najważniejsze rzeczy, ale weszliśmy tam z „jaszczurkami”, z naszymi słabościami, niedojrzałościami i niedoskonałościami. A zatem św. Teresa powie nam: potrzebna jest walka, nie można się poddawać, trzeba okazać odwagę, mocne postanowienie, coś co nazwie w Drodze doskonałości: determinada determinaciòn, determinacją, by raczej utracić życie niż się poddać. „Zawsze przed tym przestrzegam, aby się nie dała zwyciężyć, jeśli bowiem diabeł spotka się w niej z wielkim i mocnym postanowieniem utracenia raczej życia, spokoju i wszystkiego, co jej ofiaruje, niżby miała cofnąć się na powrót do pierwszego mieszkania, daleko prędzej da jej za wygraną i dalszych napaści zaniecha. Niech się okaże jako żołnierz waleczny, a nie jako oni, którzy nie pamiętam pod czyją wodzą idąc do boju, brzuchem się kładli nad brzegiem strumienia, dla ugaszenia pragnienia swego. Niech się przygotuje na to, że idzie stawić czoło wszystkiemu wojsku diabelskiemu i że do tej walki nie ma dzielniejszego oręża nad krzyż” (TW II 1,6). Na tym polega początek dojrzałości chrześcijańskiej, na walce z grzechem, walce ze słabościami, walce o miłość w konkretach dnia codziennego, w naszych słowach, gestach, zachowaniach, w tym co robimy, w naszej codzienności. Krótko mówiąc, codzienna wytrwałość. Walczymy o to by uzyskać wewnętrzną równowagę, by postawić Boga na pierwszym miejscu, by wszystkie rzeczy były na właściwym miejscu w naszym życiu. A zatem, co św. Teresa podkreśli bardzo wiele razy: prawdziwa asceza to walka o wewnętrzne uporządkowanie własnego serca i wybór tych środków, które najlepiej pomogą w tej walce.\nNie marnuję czasu, nie marnuję żadnej chwili, bo wiem kim jestem. Znam własną godność, a zarazem wiem, kim jest Bóg. W związku z tym stawiam w moim życiu na trzy filary. Na podstawy, które mają stać się czymś bardzo istotnym, mają stać się kolumnami wspierającymi moją twierdzę. Mają być filarami mojego serca, filarami mojej modlitwy. O pierwszym już mówiłem, to miłość Boga i bliźniego. Wszystko co robię, robię z tym wewnętrznym przekonaniem i pragnieniem. A dwa kolejne? To wewnętrzna wolność – swoboda i pokora – czyli chodzenie w prawdzie. Na tym ma przede wszystkim polegać asceza w kluczu terezjańskim, na dbaniu o własne wnętrze, na walce o własną przejrzystość, o to by nic i nikt nie przeszkadzało mi w tym, by w wolności i prawdzie kochać drugich, Boga i ludzi.\nTeresa pokazuje nam coś nowego, chce odwrócić nasze myślenie. Wszystkie posty, umartwienia, wyrzeczenia, pokuty mają służyć tym trzem rzeczom: miłości, prawdzie i wolności wewnętrznej. A wszystko po to, by ostatecznie i całościowo oraz z pełną determinacją i zaangażowaniem wybrać Boga. Jeśli tego nie ma, wielkie czyny pokuty nie mają większego sensu, bo będą tylko i wyłącznie zwiększać moją duchową pychę i nadymać moje „ja”. Święta karmelitanka już na samym początku Twierdzy wewnętrznej, ale też w innych swoich dziełach, chce nam pokazać, co jest najważniejsze, a może lepiej: Kto w tym wszystkim jest najważniejszy, Kto ma być na pierwszym miejscu i dla Kogo w rzeczywistości ja mam to wszystko podejmować.\nAsceza, umartwienie, pokuta, wyrzeczenie, post nie mają być sztuką dla sztuki, ale mają pomóc oczyścić wnętrze, serce, by móc wybrać Jezusa jako Pana i Zbawiciela.\nŚw. Teresa od Jezusa dotyka jeszcze jednej ważnej rzeczy, która ma stać się fundamentem i podstawą naszej modlitwy, naszego życia. Mówi ona o pokorze. Wchodząc do trzeciego mieszkania człowiek wybiera już w konkretach Boga, staje przed Nim, modli się dużo, rozważa, medytuje i stara się jednocześnie kochać bliźniego. Można by powiedzieć, że niczego nie zaniedbuje. Ale właśnie wtedy potrzebna nam jest pokora a Teresa omawia ją i szczegółowo opisuje w Drodze doskonałości nazywając „chodzeniem w prawdzie”. Bez pokory nie ma mowy o dalszym wzrastaniu, prawda musi być wyryta w naszych sercach, musimy dostrzec, że wszystko w naszym życiu jest łaską, że wszystko otrzymaliśmy i otrzymujemy od Niego. Że to nie ja wypracowałem w sobie ten stan modlitwy na którym obecnie jestem, większe skupienie, łatwość w byciu z drugim człowiekiem i z Bogiem, ale że to wszystko jest Jego niezasłużonym i bezinteresownym darem. Darem, który przeze mnie przepływa dla ludzi, których przecież On stawia na mojej drodze.\nPrawdziwej pokorze zawsze będą towarzyszyć pewne oznaki. To wewnętrzna radość, pokój, cichość i moc. A wynikają one z tego, że wiemy kim jesteśmy i opieramy się na Bogu. Nasza droga w pierwszych mieszkaniach twierdzy to w rzeczywistości powolne odkrywanie swojej grzeszności, ale też swojej godności i dbanie o to, co najważniejsze, o miłość, o prawdę i wewnętrzną wolność. W związku z tym podejmuję pewne wyrzeczenia, by po prostu oderwać własne serce od takiej czy innej rzeczy lub osoby, której stałem się w mniejszym lub większym stopniu niewolnikiem. Poszczę, by ofiarować to w intencji konkretnej osoby, budując i rozszerzając miłość we własnym sercu, ale jednocześnie rezygnując z czegoś, by potrafić w momencie pokusy powiedzieć sobie „nie”, a wybrać Boga. Współdziałam z Jego łaską podejmując konkretny wysiłek, po to, by coraz bardziej świadomie i dobrowolnie, w pełnej prawdzie i wolności wybierać to, co czyni mnie darem dla innych i rzeczywiście nim być. Ale jednocześnie jestem w stanie podejmować konkretny trud i wyrzeczenie, bo Bóg mi w tym pomaga, to On wyciąga pomocną dłoń, On mnie w rzeczywistości pociąga do działania i wejścia w siebie.\nŚw. Teresa jest bardzo realistyczna, pisze przecież z własnego doświadczenia i dlatego powie, że „wygodne życie nie może iść w parze z modlitwą” (DD 4, 2). Tych dwóch rzeczy nie da się pogodzić, potrzebna jest konkretna, osobista, zdecydowana praca nad sobą. „Dusza, która już weszła do trzeciego mieszkania (w czym, jak mówiłam, niemałe jest nad nią miłosierdzie Pańskie, bo blisko już stąd ma do mieszkań wyższych), wielki, zdaniem moim, odniesie pożytek, gdy przyłoży się, ile zdoła, do ćwiczenia się w ochotnym i skorym posłuszeństwie. Chociażby nie była osobą zakonną, wielki zawsze będzie miała zysk z tego, jeśli - jak to czynić zwykła niejedna dusza żyjąca na świecie - upatrzy i obierze sobie przewodnika, i podda się pod kierunek jego, aby już w niczym nie rządziła się wolą własną, która najczęściej bywa źródłem duchowych szkód naszych” (TW III 2,12). Potrzebny nam zatem będzie kierownik duchowy, ktoś kto zobiektywizuje nasz stan wewnętrzny i ktoś kto będzie nam towarzyszył byśmy wybierali Boga i postawili Go w centrum naszego życia. Asceza to coś, co pomaga nam lepiej i pełniej się modlić, zaangażować się, nabyć odwagi, nie poddawać się w momencie zniechęcenia, zmęczenia, braku chęci, jakiegoś kryzysu, czy trudnej sytuacji życiowej, bólu i cierpienia. Pracując tak wyraźnie i jednoznacznie nad sobą, pracujemy nad naszym wnętrzem, nie omijając też własnego ciała, które też ma być zaangażowane w modlitwę i w bycie dla drugiego.\nŚw. Teresa cały czas zwraca naszą uwagę na Człowieczeństwo Jezusa, na to, że Jezus pościł, wyrzekał się konkretnych rzeczy, walczył z diabłem na pustyni, cierpiał i oddał swoje życie dla drugich. Wpatrując się w Niego, w Jego życie, mamy Go naśladować, żyć tak jak On, a w rzeczywistości pozwolić, by to On żył w nas. Byśmy poprzez post, wyrzeczenie, umartwienie, walkę duchową, cierpienie, nauczyli się naprawdę i z głębi serca oddawać swoje życie dla drugich.\nTeresa powie, że to nie zabawa, ale sprawa dla kogoś kto naprawdę się zdecydował i chce walczyć. Jest gotów oddać swoje życie dla Boga i dla drugiego.\nTemat ascezy jest niezwykle istotny dla św. Teresy, ale jest on jednocześnie jej pytaniem do nas: Czy rzeczywiście wybrałeś Boga w swoim życiu, czy postawiłeś Go na pierwszym miejscu? Ile rzeczy, sytuacji, spraw, osób, bardziej lub mniej ważnych zasłania ci jeszcze Boga? Gdzie jeszcze się usprawiedliwiasz? Święta Karmelitanka chce nam powiedzieć: Zadbaj o własne serce, zastosuj lekarstwo ascezy, która pomoże ci być w pełni człowiekiem, pomoże ci w pełni wybrać Boga i żyć dla ludzi każdego dnia, niezależnie od tego, jacy oni są dla ciebie. Oprzyj się na Bogu, zaufaj Mu i współdziałaj z Jego łaską. By w konsekwencji oddać się całkowicie i żyć miłością. Po prostu postaw w swoim życiu na Bogu i wybierz miłość, prawdę i wewnętrzną wolność, którą On Ci ofiaruje już teraz.\nŻyć Karmelem w Świecie 4/2012


Pekao udostępnił nową aplikację mobilną PeoPay, wykorzystującą m.in. biometrię - - Forsal.pl – Biznes, Gospodarka, Świat\nforsal.plPekao udostępnił nową aplikację mobilną PeoPay, wykorzystującą m.in. biometrię\n11 października 2017, 13:33 | Aktualizacja: 11.10.2017, 13:49\nWarszawa, 11.10.2017 (ISBnews) - Bank Pekao udostępnił nową aplikację mobilną PeoPay, która m.in. wykorzystuje biometrię do potwierdzania transakcji, umożliwia płacenie za granicą w obcej walucie oraz dokonywanie płatności za zakupy internetowe bezpośrednio w telefonie, poinformowali przedstawiciele banku. Do końca roku klienci będą mogli korzystać z dotychczasowych rozwiązań mobilnych.\n"Bankowość mobilna to coś, na co kładziemy największy nacisk w segmencie bankowości detalicznej. Bardzo mocno wierzymy, że to będzie jedna z najlepszych aplikacji na rynku - jeśli nie najlepsza. Zbudowaliśmy ją w oparciu o opinie klientów. Przewidujemy całą sekwencję zdarzeń - chcielibyśmy dotrzeć z tą aplikacją najpierw do naszych klientów, a potem wyjść na rynek i przekonać do niej innych" - powiedział wiceprezes Marek Tomczuk podczas konferencji prasowej.\nNowy PeoPay zastąpi dwie aplikacje: Pekao24 do bankowania oraz poprzednią wersję aplikacji PeoPay, która służyła przede wszystkim do płacenia. Aplikacja przeznaczona jest dla klientów indywidualnych oraz mikrofirm.\n"W pierwszej kolejności w czerwcu przekazaliśmy wersję podstawową i to spowodowało, że zwiększyła się liczba osób logujących się z telefonu do rachunku. Teraz prezentujemy nową aplikację, która ma kilka elementów wyróżniających nas na rynku" - powiedział dyrektor biura projektów strategicznych Pekao Bartosz Zborowski.\nBank w ramach nowej aplikacji oferuje logowanie i autoryzację przelewów oraz płatności internetowych do 200 zł za pomocą odcisku palca, płatność za zakupy z użyciem telefonu, bez podawania kodów lub konieczności logowania się do bankowości internetowej.\n"Można zatwierdzić taką transakcję palcem - tego nie ma nikt w Polsce jeszcze. W łatwy sposób można także skanować kody QR z faktur, a jeżeli ktoś ma fakturę, która nie ma QR kodu, to może skorzystać ze funkcji skanowania numeru rachunku" - powiedział dyrektor.\nPeoPay zapewnia także możliwość płacenia za granicą od razu w obcej walucie. Aplikacja, podobnie jak karta wielowalutowa, automatycznie przełącza się pomiędzy rachunkami w złotych i czterech najpopularniejszych walutach EUR, USD, GBP, CHF.\nW ramach PeoPay Pekao będzie proponować także ubezpieczenia z oferty grupy PZU.\n"Postanowiliśmy wykorzystać to, że jesteśmy w grupie PZU i oferujemy już podstawowe ubezpieczenia w ramach MojePZU. W tej chwili odbywa się to poprzez przejście na dedykowaną stronę PZU. To jeszcze nie jest w aplikacji, ale już zaspokaja potrzeby klientów w zakresie zakupu ubezpieczeń. Będziemy skupiać się na usprawnianiu tego procesu. Idziemy w tę stronę, by ubezpieczenia były elementem naszej aplikacji" - powiedział Zborowski.\nAplikacja ułatwia także dokonywanie zakupów internetowych bezpośrednio na telefonie. Nie ma konieczności logowania się do bankowości internetowej, czy przepisywania danych z karty - po wskazaniu PeoPay, aplikacja uruchomi się automatycznie prosząc o autoryzację transakcji PIN-em lub odciskiem palca.\nNowa aplikacja Pekao została zrealizowana w technologii hybrydowej, co pozwala ją ulepszać bez konieczności tworzenia nowych wersji. Aplikacja jest dostępna na telefony z systemami Android i IOS. Płatności zbliżeniowe są dostępne dla użytkowników smartfonów opartych o system Android.\n"Wykonaliśmy ogromną pracę, by stworzyć platformę, która da nam przyspieszenie w mobilności. Przelewy mobilne na telefon są na razie możliwe tylko pomiędzy klientami Pekao, ale pracujemy też nad tym. Do końca roku chcemy utrzymywać starą aplikację, ale będziemy zachęcać klientów do przechodzenia na nową" - powiedział Zborowski.\nWedług danych banku, na koniec II kw. 2017 r. liczba osób, które skorzystały z bankowości mobilnej we wszystkich kanałach dostępu wyniosła 1,68 mln.\nTagi:bankowość elektroniczna, Pekao SA, biznes, giełda, finanse, bankowość\nWstępne przychody ze sprzedaży AC SA w III kw. spadły r: r do 46,8 mln zł


Lokal użytkowy 70 m2, Warszawa, Praga-Północ, Targowa\nLokal użytkowy na wynajem Warszawa, Praga-Północ, Targowa - 70 m2\nWILSON'S NIERUCHOMOŚCI KOMERCYJNE Do wynajęcia funkcjonalna powierzchnia usługowo-handlowa 70m2 + antresola, w budynku vis a vis "Galerii Wileńskiej". Lokal znajduje się przy skrzyżowaniu ulic Targowej i Białostockiej. ATUTY: - Duże witryny, doskonale widoczny z ulicy - Świetna lokalizacja - Wysokość 4.8m (jest antresola) - Ogromny przepływ samochodów i pieszych LOKALIZACJA: - Metro Dworzec Wileński: 60m - Linie tramwajowe - Linie autobusowe KOSZT: - 6000 zł cena najmu BRUTTO=NETTO + opłaty Więcej podobnych ofert nieruchomości na naszej stronie https://wilsons.pl Niniejsze ogłoszenie nie stanowi oferty w rozumieniu Kodeksu Cywilnego, lecz ma charakter informacyjny. Tak nas szybko znajdziesz w internecie (wynajem biura - Warszawa, wynajem biur - Warszawa, biuro bez prowizji - Warszawa, biura bez prowizji - Warszawa, tanie biura - Warszawa, tanie biuro - Warszawa, nieruchomości komercyjne, wynajem lokalu - Warszawa, wynajem lokali - Warszawa)\nLokal handlowo-usługowy z dużymi witrynami i wejściem bezpośrednio z ulicy. Lokal znajduje się na ...\nwww.resident1.pl Efektowny lokal usługowy na parterze, z możliwym przeznaczeniem na kawiarnię lub u...\nJestem zainteresowany szczegółami oferty opublikowanej na domiporta.pl. Lokal użytkowy Praga-Północ, Targowa Powierzchnia: 70 m2 Cena: 6 000 PLN Proszę o kontakt\nWitam, poproszę o więcej zdjęć oraz rzut nieruchomości opublikowanej na domiporta.pl. Lokal użytkowy Praga-Północ, Targowa Powierzchnia: 70 m2 Cena: 6 000 PLN Proszę o kontakt


Kolejne dane sugerujące korektę na rynku EURUSD - InsiderFX - analizy i raporty rynkowe\nNa przestrzeni ostatnich dni poznaliśmy kolejne dane makroekonomiczne, które zdają się wspierać moją krótkoterminową perspektywę spadkową dla rynku głównej pary walutowej. Przecena euro rozpoczęła się jednak już we czwartek, kiedy to Europejski Bank Centralny zgodnie z oczekiwaniami przedłużył program skupu aktywów o kolejne dziewięć miesięcy, redukując jednocześnie miesięczną skalę skupu do 30 mld EUR począwszy od przyszłego roku.\nOd tego czasu poznaliśmy dwa kluczowe raporty, były to dane na temat wzrostu gospodarczego w Stanach Zjednoczonych oraz wstępny odczyt inflacyjny z Niemiec, największej europejskiej gospodarki. Dzisiejszą analizę zacznijmy od figur zza oceanu, które okazały się sporo lepsze od oczekiwań, wspierając tym samym notowania amerykańskiego dolara. Mianowicie, wzrost PKB w trzecim kwartale w USA (pierwszy odczyt) wyniósł aż 3% k/k w ujęciu zannualizowanym, co było wartością znacznie przewyższającą konsensus na poziomie 2,5% k/k. Dane te są o tyle dobre, gdyż przeczą obiegowej opinii, iż dwa huragany (Harvey oraz Irma) jakie nawiedziły kraj w trzecim kwartale, wywarły znaczący, negatywny wpływ na aktywność gospodarczą.\nDekompozycja amerykańskiego PKB, źródło: Bloomberg, InsiderFX Research\nJak widać na wykresie powyżej, największy udział we wzroście gospodarczym miały ponownie wydatki konsumpcyjne, niemniej jednak dodały one zdecydowanie mniej niż w drugim kwartale bieżącego roku. Wyraźnie wzrosły również zapasy, które dodały ponad 0,7pp, co nie jest specjalnie korzystną informacją, gdyż taka struktura wzrostu nie jest trwała (poziom zapasów powinien zostać redukowany w miarę ożywienia gospodarczego i lepszego dopasowania produkcji ze strony przedsiębiorców).\nPoza tym warto zwrócić uwagę, że sporo dodał również eksport netto (nieco ponad 0,4pp) wskazując, że amerykańskie firmy mogły korzystać na fali słabszego dolara (notowania samego EURUSD wzrosły z okolic 1,14 na początku lipca do 1,18 w końcówce września). Z drugiej strony całkowity wzrost wynikał niemalże wyłącznie z eksportu, podczas gdy dynamika importu okazała się marginalnie ujemna. Taka sytuacja oczywiście działa korzystnie na wzrost gospodarczy (podbija eksport netto), niemniej jednak może wskazywać, że amerykański konsument nieco „zmniejsza apetyt”, aczkolwiek czynnik ten może być poniekąd tłumaczony słabszym dolarem. Z kolei bardzo kiepsko wypadły inwestycje, które dodały zaledwie 0,25pp do wzrostu. Paradoksalnie efekt huraganów mógł okazał się neutralny, gdyż zniszczenia, przestoje w pracy, niższa produkcja, zostały poniekąd zneutralizowane przez zwiększenie aktywności gospodarczej z powodu prac naprawczych.\nOgólny wydźwięk danych jest korzystny, a wzrost w rejonie 3% k/k drugi kwartał z rzędu był najlepszą taką passą od 2014 roku, co powinno sprzyjać powrotowi rynku pracy do pełnego zatrudnienia. Pamiętajmy, że wyższa inflacja może oddziaływać korzystnie na rynek pracy z tego względu, że może redukować nieco realny wzrost płac, co przekładać się może na niższe, odczuwalne koszty zatrudnienia wśród firm, aczkolwiek w przypadku USA z popytem na pracę problemów nie ma, a mając na względzie jego solidny poziom (z powodu wysokiej aktywności gospodarczej) powinniśmy zmierzać w kierunku pełnego zatrudnienia. Wreszcie potencjalnie ekspansywna polityka fiskalna ze strony administracji Donalda Trumpa mogłaby podnieść krzywą popytu zagregowanego sugerując wyższą stopę procentową.\nStopy inflacji HICP w krajach europejskich, źródło: Bloomberg, InsiderFX Research\nDrugą figurą były opublikowane podczas dzisiejszej sesji dane inflacyjne z Hiszpanii oraz Niemiec, odczyt z drugiego z wymienionych państw jest zdecydowanie bardziej przykuwający uwagę. To, że trendy inflacyjne spowolnią w końcówce roku było do przewidzenia z racji niekorzystnego efektu bazy wynikającego z gwałtownych wzrostów cen ropy przed rokiem. Niemniej jednak okazało się, że w październiku tempo wzrostu cen zwolniło mocniej niż oczekiwano, co z kolei powinno nieco pogorszyć nastroje na rynku wspólnej waluty wskazując, że program luzowania ilościowego nieprędko wygaśnie. O ile w krótkim okresie może być to dobry powód do deprecjacji euro, o tyle w dłuższym horyzoncie wciąż estymuję wyższy kurs EURUSD, zaś potencjalna korekta spadkowa mogłaby tylko pomóc wywołać pozytywny efekt pass-through na inflację w kolejnych miesiącach.\nReasumując, zeszłotygodniowe słowa Mario Draghiego odnośnie do trwałości odbicia inflacji zdają się być odzwierciedlane w najnowszych danych. EBC zobowiązał się do kontynuacji programu luzowania ilościowego nie z powodu niskiej inflacji, która tymczasowo znajduje się względnie wysoko, lecz z racji przyczyn ją wywołujących. Rada Prezesów wciąż uważa, że jest ona przede wszystkim pokłosiem stymulacji monetarnej (dużo wyższa dynamika przyrostu nominalnej podaży pieniądza – najszerszy agregat rośnie obecnie blisko 5% r/r – sprawia, że realna podaż rośnie, powodując presję spadkową na stopy procentowe), a nie zaś mechanizmów stricte rynkowych. Dopiero jeśli zacieśniający się rynek pracy wraz z rosnącą presją kosztową wśród firm (wyższe wykorzystanie mocy produkcyjnych, wyższa dynamika inflacji PPI) spowodują zwyżkę cen w europejskiej gospodarce uruchamiając mechanizm płacowo-popytowy, wówczas uzasadnionym będzie rozważanie zacieśniania polityki pieniężnej.


Kwatery Prywatne Niedzica - Tani Nocleg » e-turysta.pl\nznaleziono 486 ofert noclegowychofert (13 w Niedzicy oraz 473 w okolicy)\nKwatery prywatne w Niedzicy, województwo małopolskie, powiat nowotarski\nKwatery prywatne Niedzica, szukasz noclegów w kwaterach prywatnych w Niedzicy w turystycznym serwisie noclegowym e-turysta.pl. Posiadamy bazę kwater prywatnych w Niedzicy obejmującą oferty ze wszystkich dzielnic miasta. Tanie noclegi w kwaterze prywatnej w Niedzicy kwatera prywatna noclegi Niedzica i inne propozycje na spędzenie weekendu w przystępnej cenie. Domowa atmosfera i luźna atmosfera, kwatera prywatna Niedzica tani nocleg. Pokoje i kwatery w Niedzicy. Nasz portal dostarcza Ci precyzyjne informacje i atrakcyjne pomysły na nocleg w kwaterze prywatnej w Niedzicy. Nie możesz przegapić sezonowych obniżek i promocji w kwaterach prywatnych zamieszczonych w serwisie e-turysta.pl. Szukasz noclegu w Niedzicy? Nie szukaj dalej, sprawdź noclegi w kwaterach w Niedzicy u nas.\nJakich cen noclegów w kwaterach prywatnych można się spodziewać w Niedzicy?\nCeny noclegów w kwaterach prywatnych w Niedzicy zależne są m.in. od standardu obiektu, jego położenia i bliskości atrakcji turystycznych. Średnie ceny za osobę w Niedzicy kształtują się na poziomie 30-35 zł za osobę.\nJak w Niedzicy znaleźć nocleg w kwaterach prywatnych w przystępnej cenie?\nW Niedzicy można znaleźć wiele ofert kwater prywatnych, które nie są szczególnie drogie. Tanie noclegi można wyszukać używając opcji sortowania (cena od najniższej) lub filtrując obiekty i ustalając maksymalną cenę na przykład na poziomie 50 zł za osobę.\nIle kwater prywatnych w Niedzicy znajduje się blisko centrum?\nW Niedzicy 12 kwater prywatnych znaleźć można w ścisłym centrum, co przekłada się między innymi na bliskość atrakcji turystycznych oraz lepszą dostępność komunikacji zbiorczej i gastronomii.


Strefa logistyczna CTL Logistics w Sosnowcu zaczęła działać - logistyka\nStrefa logistyczna CTL Logistics w Sosnowcu zaczęła działać\nDodano: 14-12-2007 13:03\nNa 200 ha terenów rekultywowanych po odkrywkowej kopalni piasku, należących do CTL Maczki-Bór, przygotowane zostały grunty pod inwestycje dla branży logistycznej i produkcyjnej. Strefa posiada doskonałe połączenia zarówno z infrastrukturą kolejową, jak i drogową. Pierwsi inwestorzy zakończyli już negocjacje dotyczące zakupu terenów i rozpoczynają inwestycje\nTereny przygotowano pod kątem inwestorów z branży logistyki oraz produkcji i na takich głównie liczymy - mówi prezes CTL Maczki - Bór, Jacek Bieczek. - Szczególnym ich atutem jest kompleksowość połączeń transportowych. CTL zapewnia zarówno podłączenia kolejowe, jak i obsługę klientów w zakresie samego transportu kolejowego.\nDo artykułu: Strefa logistyczna CTL Logistics w Sosnowcu zaczęła działać


Rozkłady jazdy - Petr Zelenka - Otwock Amatorski Teatr Miejski im. S.Jaracza | Kupuj Bilety Online - biletyna.pl\nRozkłady jazdy - Petr Zelenka - Otwock Amatorski Teatr Miejski im. S.Jaracza | Kupuj Bilety Online\n(spektakl grany dotychczas w Teatrze Kamienica w Warszawie, w Klubie Komediowym w Warszawie)\nZAPOWIEDŹ FILMOWA SPEKTAKLU:\nDajcie się wkręcić w czesko-brytyjski teatralny prank!\nCzy doczekamy się przyjścia trzeciego aktora w sztuce przewidzianej na siedem osób? Czy trzeci z nich zdoła dojechać na czas? Czy ktoś włączy z powrotem prąd?\nI jeżeli nie połapiesz się od razu o co kaman, to nie przejmuj się – przed wejściem będą ołówki i kartki do notowania tej całej plątaniny fabuł i emocji autorstwa niepowtarzalnego Petra Zelenki. „Rozkłady Jazdy" to teatr konfuzji; gdzie teatr w teatrze jest niezłym teatrem, aktorzy to autorzy, animatorzy, a trochę amatorzy, a sztuka przez wielkie SZ miesza się z twórczością przez wielkie TFU. I w tym całym chaosie jest jedna prosta zasada: nie przenośmy swoich problemów osobistych na scenę.\nczas trwania: 100 minut (z przerwą) albo 90 minut (bez przerwy)\nOPINIE: ---- (..)premiera pokazuje, że ci, którzy liczą na słynny humor czeskiego dramatopisarza i filmowca, dostaną to wszystko w dawce powodującej śmiertelne zejście ze śmiechu. Mądrość autora nie pozwoli jednak, aby była to tylko prosta rozrywka. Zaskakujące, naprawdę błyskotliwe momenty przedstawienia powodują, że widz zatrzymuje się i myśli o tym, jakie inteligentne sytuacje otrzymujemy do przemyślenia w tej prostej z pozoru tzw. „czeskiej" komedii. (...) Monolog Konarowskiej można porównać do słynnego zakończenia „Poskromienia złośnicy" Warlikowskiego (wystawionego w Teatrze Dramatycznym w 1998 roku), gdy Kasia grana przez Danutę Stenkę oskarża o niegodziwość wobec kobiet cały ród męski. O ile tamta wypowiedź była koniunkturalna i brzmiała nieco fałszywie, o tyle sąd młodej aktorki dosadnie wyraża to, o co walczą dziś kobiety na ulicach polskich miast. Wprowadzone na scenę elementy współczesnej rzeczywistości to zasługa pełnej temperamentu aktorki, która zaskakuje swoją dojrzałością interpretacyjną. (...) Rozśmieszony do łez widz otrzymuje jednak synergię komedii, dramatu i liryki. Śmiejemy się, płaczemy i wzruszamy. /// "Za kulisami przedstawienie trwa dalej" Wojciech Giczkowski\n---- Mamy tu do czynienia z bardzo dobrze zrobionym teatrem – mówi o spektaklu „Rozkłady jazdy" /// "Udany odjazd (...)" Emilian Kamiński, założyciel i dyrektor naczelny Teatru Kamienica\n---- „Rozkłady jazdy" to sztuka jedyna w swoim rodzaju, szalenie zaskakująca oraz drwiąca tak z widza, jak i z aktorów. (...) jeśli nie będziecie zadawać sobie wielu pytań i po prostu dacie ponieść się akcji, to zapewniam Was – czegoś takiego jeszcze nie widzieliście. Scenariusz jest naprawdę przewrotny i zaskakujący, ja już swoje w życiu widziałem, a pomimo tego nie mam do czego „Rozkładów" porównać. (...) Okazują się być produkcją szalenie inteligentną, brawurowo zagraną i nieskończenie szeroką do interpretacji. /// Piotrek Gniewkowski (Niekulturalny)\n---- (..) jeśli w momencie, gdy na scenie wszystko wywróci się do góry nogami, zaczniecie uśmiechać się niczym kot z Cheshire, bo już wiecie wszystko i teraz możecie się tylko bawić, los spłata Wam figla, bo to nie koniec niespodzianek. Musicie być czujni bez przerwy. W komediowej konwencji odnajdziecie drugie, a nawet trzecie dno. Jeśli lubicie teatr inteligentnie żonglujący schematami, konwencjami, stylami – to jest spektakl dla Was. /// chochlik kulturalny\n---- Ale huśtawka emocji wczoraj ! Wyjątkowe Święto Kobiet a wieczorem widziałam dobre przedstawienie!! Poważnie!!Zresztą nie tylko poważnie bo widownia śmiała się bardzo niepoważnie i bardzo często. A szłam z duszą na ramieniu bo razem z aktorem Sebastianem Cybulskim gra Hania Konarowska, moja córka . W pierwszej dziwnie krótkiej części spektaklu dusza z ramienia mi nie spadła– można nawet powiedzieć że się schowała za plecami. To było straszne. Przerwę przesiedziałam w kącie myśląc co i jak mam powiedzieć Hani, i co stało się ze świetnym dramaturgiem Zelenką jak mógł taki bełkot stworzyć, Na widowni premierowej też atmosfera żenady. Jedna osoba wyszła. A po przerwie...Ale nas nabrali!!!Wszystko się wyjaśnia i to jak!!! Kto może niech idzie się śmiać i patrzeć na coś z klasą , coś lekkiego i jednocześnie przejmującego!!! Ten spektakl zrobili samodzielnie w reżyserii Adama Biernackiego z całym ryzykiem poszukiwania miejsca , znaleźli je w teatrze Kamienica . idźcie na" Rozkłady jazdy" Zelenki – przeczekajcie krótką pierwszą część i to się opłaci!! Brawom nie było końca, Z serca gratuluję!!! /// Joanna Szczepkowska, facebook\n---- Właśnie fakt, że akcja sztuki toczy się w środowisku aktorów teatralnych stwarza dodatkowy smaczek dla wszystkich tych, którzy mają lub mieli do czynienia z tym środowiskiem. Trzeba przyznać, że Konarowska i Cybulski są po prostu w swoim żywiole. Rewelacyjne są te różnice w ich zachowaniu między chwilami, w których są „widoczni" dla publiczności, a tymi gdy są „schowani" za dekoracją / kurtyną / scenografią. To są ułamki sekund ale one stanowią o jakości spektaklu /// Okiem Obserwatora, Krzysztof Stopczyk\n---- Elementem, który nie pozwala widzowi oderwać się od wydarzeń scenicznych, jest wszelkiego rodzaju humor serwowany przez postaci; od zabawnej mowy ciała, przez słowne dowcipy, po humor wynikacjący z kontekstu sytuacyjnego. Efekt humorystyczny wzmacnia fakt, że to właśnie te zabawne momenty odsłaniają nam kolejne elementy układanki, na którą składa się spektakl.\nNa spektakl zdecydowanie warto się wybrać. Jest to jedno z tych przedstawień, które przez wartkość akcji zapadnie długo w pamięć. /// Mateusz Gawliński, informator-stolicy.pl\n---- Adam Biernacki, reżyser, w sprytny sposób po śliskim gruncie posuwa fabułę sztuki i manipuluje swoim widzem, że ten w końcu jest tak zdezorientowany, że nie wie czy to co dzieje się na scenie jest fikcją czy już rzeczywistością. Czy mamy sztukę w sztuce czy coś zupełnie innego. A może to widz staje się tutaj bohaterem sztuki. (...) dwie różne historie na teatralnej scenie połączą się w jedną opowieść. Albo lepiej powiedzieć, że połączą się w jakąś tajemniczą zagadką, która stopniowo rozwiązywać się będzie. Lecz zanim to nastąpi aktorzy z wielką determinacją chronić będą ten sekret. Tak, że widz nabierze się na wszystkie sztuczki, które mu pokażą, zaproponują. Ale dzięki temu spektakl nabierze wielopoziomowości, która stworzy mu niesamowite pole do popisu\nŚwietna sztuka, co prawda początek trochę niezrozumiały, ale zaraz później wyjaśnia się dlaczego. Barwna gra dwójki aktorów, którzy rewelacyjnie się uzupełniali. Wielkie brawa.👏👏👏\nIgor_p 26.11.2019 17:07\nDobrze zagrana sztuka, a przede wszystkim dobrze dobrana do małego, lokalnego teatru. Jedynie gra scenografią trochę wymaga dopracowania, ale aktorstwo na dobrym poziomie. Wieczór udany, a spektakl zostaje w pamięci na dłużej\nIzabella 25.11.2019 10:26


Archiwa\tBliźniaki … naturalnie po cesarce! (USA)\nwrz10\tAmerykańskie Kolegium Położników i Ginekologów w wytycznych z 2010 roku dotyczących porodów po cięciu cesarskim rekomenduje, aby kobiety po 1 cięciu cesarskim wykonanym poprzecznie w dole brzucha, u których nie istnieją inne przeciwwskazania do naturalnego porodu bliźniąt, miały możliwość podejmowania próby porodu pochwowego. Cieszy fakt, że są już miejsca na świecie, gdzie te zalecenia są wprowadzane w życie.\nPoniżej przedstawiam Wam historię Joanny, która szczęśliwie urodziła swoje córeczki – bliźniaczki jednokosmówkowe dwuowodniowe – drogami natury po wcześniej przebytym cięciu cesarskim. Poród rozpoczął się spontanicznie w 37 tygodniu ciąży i miał miejsce w szpitalu Legacy Emanuel w Portland, w stanie Oregon. To był mój trzeci poród. Pierwszy raz rodziłam naturalnie, bez ingerencji. W 40 tygodniu odeszły mi wody, skurcze zaczęły się 14 godzin później, a urodziłam po 6 godzinach akcji skurczowej. Parłam trzy razy, nie było żadnych komplikacji. Mój drugi poród to była nieplanowana cesarka w 39 tygodniu, przed wystąpieniem akcji skurczowej z powodu wątpliwości co do wzrastania dziecka i jego serduszka.\nTen wpis został utworzony 10/09/2014, w kategorii Poród po 1 CC, Poród pośladkowy, Szczęśliwe historie, zagraniczne z tagami ciąża bliźniacza, poród drogami natury po cc, VBAC, znieczulenie, ZZO.\tZostaw komentarz\nmar20\tHistoria australijskiej mamy, która była wystarczająco zdeterminowana, żeby urodzić naturalnie po cesarce dziecko ułożone pośladkowo. Piękny przykład uszanowania mechanizmu porodu pośladkowego przez personel – podejście „ręce z dala od dziecka rodzącego się pośladkowo”.\nTen wpis został utworzony 20/03/2013, w kategorii Poród po 1 CC, Poród pośladkowy, Szczęśliwe historie, Video, zagraniczne z tagami cesarka, poród drogami natury po cc, pośladkowy, VBAC.\tZostaw komentarz\n„Próba porodu po uprzednio przebytym cięciu cesarskim (VBAC) jest BEZPIECZNA i stanowi odpowiedni wybór w przypadku większości kobiet po cięciu cesarskim, również niektórych, które miały DWIE wcześniejsze cesarki” — Wytyczne American College of Obstetricians and Gynecologists z 2010\tNajnowsze posty\tPróbować zawsze warto :) (Warszawa)\nArchiwum\tWybierz miesiąc Marzec 2015 Luty 2015 Grudzień 2014 Listopad 2014 Październik 2014 Wrzesień 2014 Lipiec 2014 Czerwiec 2014 Kwiecień 2014 Luty 2014 Styczeń 2014 Grudzień 2013 Wrzesień 2013 Sierpień 2013 Lipiec 2013 Czerwiec 2013 Maj 2013 Kwiecień 2013 Marzec 2013 Luty 2013 Kategorie\tArtykuły, statystyki\nPo cięciu klasycznym wzdłuż brzucha\nodstęp między porodami\npo cięciu klasycznym\nporód drogami natury po 2 cc\nporód drogami natury po cc\nporód drogami natury po kilku cięciach\nwskazania do cięcia\nzwiększenie szans na VBAC\nDołącz do nas na FacebookuMeta\tZaloguj się\nWordPress.org\tTreści umieszczone na portalu NATURALNIE PO CESARCE mają charakter wyłącznie informacyjny. Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące Twojej ciąży, stanu zdrowia Twojego lub dziecka, skonsultuj się z położną lub lekarzem.


Strona główna → Forum → Ploteczki i inne offowe tematy → Prezent dla rodziców → Strona 2\n30 wpisów - od 31 do 60 (z 191)\n10 marca 2017 o 11:03 #672667\nPisałam kiedyś o tym że też było tak z kosmetykami- ja jej kupowałam, mama nie jest systematyczna i dużo kosmetyków trzeba było wyrzucić. Niektóre przeterminowane po kilka lat! A wygadanie to samo – szkoda jej było używać…\n10 marca 2017 o 11:38 #672691\nO właśnie, jak będę teraz u niej to zajrzę do kremów które dostała ode mnie w grudniu z wygranej na Nivea. Mam nadzieję, że troszkę się nimi smaruje 🙂\n10 marca 2017 o 14:05 #672707\nMoja mama też nieregularnie stosuje kosmetyki, ale dlatego, że jej szkoda, a dlatego, że nie bardzo o tym pamięta. Kremy do twarzy stosuje każdego dnia, ale już np. balsamy to prawie wcale.\n18 marca 2017 o 03:03 #674013\nMoja mama, choć może nawet oboje rodzice to ludzie, który mało myślą o sobie. Tak jakoś ukształtowała ich życie, że głównie myślą o obowiązkach. Moja mama zawsze pomyśli o o nas wszystkich an dopiero na końcu o sobie. Postanowiłyśmy z siostrą wykupić im jakiś relaksacyjny wyjazd do SPA. Chodzi o to, żeby poczuli jak to jest gdy ktoś dba o nich. Niechby przeżyli jakieś relaksujące masaże, zajęcia na czystym basenie, dp sauny, wieczorem posiedzieli przy kawie i muzyce. Lubią jeździć nad morze, więc przeszukuję oferty SPA mad morzem. Ciekawa wydała mi się oferta kilkudniowego pakietu pobytowego w SPA w Jastrzębiej Górze: http://www.primaveraspa.pl/cennik-pakiety/5-dniowe-spa/\n18 marca 2017 o 08:06 #674018\nZazwyczaj rodzice myślą o dzieciach a swoje potrzeby zostawiają na koniec zapominając w sumie o nich. Znam to doskonale. Jeśli Twoi rodzice lubię takie wczasy to prezent będzie bardzo dobry. Moi rodzice z pewnością źle czyliby się w takim miejscu.\n18 marca 2017 o 08:25 #674020\nPodróżować też trzeba się nauczyć. Jeśli ktoś nie wyjeżdża to pierwsza taka wycieczka może być trudna, ale ogólnie pomysł z pobytem w spa w prezencie świetny.\n18 marca 2017 o 08:29 #674022\nPewnie że świetny. Ja np marzę o takim prezencie ☺ i pewnie kiedyś sama sobie taki sprawie ☺ nawet taki weekendowy chociażby pobyt ☺\n18 marca 2017 o 08:33 #674023\nTo co, to może babski wypad do spa? 😉 Ale byłoby odlotowo gdybyśmy tak wszystkie się spotkały 😀\nDla mnie pobyt w spa jak i baniaki byłyby dobrym prezentem.\n18 marca 2017 o 08:41 #674024\nByłoby szaleństwo @Joanna007. Ja jestem za. Chyba pójdę w ślady @ewalub i postawię sobie skarbonké z napisem SPA. Chętnie będę do niej wrzucała pieniążki ☺\n20 marca 2017 o 08:53 #674251\nSkarbonki są super i u nas naprawdę zdają egzamin. Tylko, że nam się już 8 skarbonek nazbierało i dlatego w każdej bardzo powoli przybywa. A właśnie w ten weekend nasz samochód przejechał swój 300000 kilometr. Coś mu już stuka z każdej strony i tą skarbonkę trzeba będzie przyśpieszyć.\n26 marca 2017 o 22:27 #675320\nMoże jakiś telefon Ostatnio czytałam ,że teraz własnie telefon staje się coraz bardziej popularnym prezentem Ja w sumie zaryzykowałam i zakupiłam taki http://www.maxcom.pl/maxcom-smart-strong-ms456 dla mojej mamy, bo ostatnio jej się zepsuł. Jest na prawdę funkcjonalny i wytrzymały, mama jest zadowolona\n27 marca 2017 o 10:44 #675356\nLinea zdecydowaliście się już? I kiedy macie tą imprezę?\n27 marca 2017 o 10:56 #675366\nW kwietniu jest impreza. Wybraliśmy zestaw garnków Tefal. Z dziubkiem do przecedzania. I sprzęt do obcinania żywopłotu. Smartfonu na pewno nie kupimy bo rodzice korzystają z normalnego telefonu. Nie wiem czy chciałoby im się uczyć obsługi smartfona.\n27 marca 2017 o 11:38 #675382\nMoi rodzice też nie byliby zadowoleni ze smartfonu. Ja obecnie używam telefonu, który mama dostała przy przedłużaniu umowy, ale stwierdziła, że woli normalny i mi do dała, bo akurat mój telefon zakończył swój żywot.\n27 marca 2017 o 11:47 #675385\nNo właśnie. Nie każdy ma ochotę uczyć się obsługi nowych sprzętów. Także gdyby rodzice dostali smartfona to tak naprawdę mieliby tylko kłopot.\n31 marca 2017 o 16:30 #676312\nMoja mam w tym roku ma dość okrągłą rocznicę urodzin, zastanawiam sie, czy z tej okazji nie zabrac jej gdzieś do jakiegoś ciepłego kraju – jakaś Grecja, Wyspy Kanaryjskie czy coś, nigdy nie była i zawsze szkoda jej własnych pieniędzy. A myślę, ze tydzień odpoczynku i nic nie robienia na jakiejś miłej plaży by jej sie przydał 🙂\n31 marca 2017 o 16:52 #676319\nSuper prezencik ☺ odpoczynek z dala od codziennego życia każdemu się przyda ☺\n31 marca 2017 o 17:02 #676322\nA jakie ciepłe miejsce byście na taki wypad polecały?\n31 marca 2017 o 19:26 #676351\n@Anett13 chciałabyś tak sama tylko z mamą? Zostawisz chłopaków na kilka dni?\nZ własnego doświadczenia nie mogę nic polecić, ponieważ jeszcze przede mną takie ciepłe wakacje. Może jak skarbonka się zapełni, to na następne gdzieś polecimy i wtedy skorzystam z Waszych rad 🙂\n31 marca 2017 o 20:02 #676352\nJa też za bardzo w tym temacie nie pomogę ☺\n31 marca 2017 o 20:33 #676375\ntak, najchetniej to bym chciała sama, ale nie wiem czy chłopaki bedą chcieli sami zostac\n31 marca 2017 o 20:40 #676378\nTo byłoby wyzwanie dla wszystkich. I dla Ciebie bo rozstanie z maluchem byłoby ciężkie i dla Twojego męża że musiałby sam się nim opiekować.\n31 marca 2017 o 21:06 #676384\npewnie tak, ale nie chcę też, zeby trzymał sie mojej spódnicy i nie potrafił zostać z nikim innym\n31 marca 2017 o 21:17 #676389\nA potrafiłabyś spokojnie spędzać czas z dala od swojego ukochanego szkraba? Pewnie bardzo byś tèskniła ☺\n1 kwietnia 2017 o 22:54 #676582\nPewnie trochę tak 🙁\n3 kwietnia 2017 o 10:23 #676766\nJa kupiłam rodzicom zmywarkę….a co niech mają:)\n3 kwietnia 2017 o 10:44 #676769\nO i to sie nazywa prezent 🙂 Mojej mamie też taki prezent się przyda, ale najpierw trzeba mały remoncik strzelić, żeby tą zmywarkę wstawić. Może na 50 rocznicę hehe\nSuper pomysł @monicitia\n3 kwietnia 2017 o 20:40 #676833\nJa się też zastanawiam czy swojej mikrofalówki nie kupić, bo zawsze mowi, ze to taka fajna sprawa i jakoś sama się do zakupu zebrać nie moze 😉\n3 kwietnia 2017 o 21:04 #676835\nJa mojej oddałam swoją mikrofalówè kilka lat temu, bo sama pewnie też nie zdecydowałaby się na taki zakup. I to był strzał w 10 bo teraz jest często używana.\n4 kwietnia 2017 o 08:49 #676893\nNie wiem, czy już gdzieś o tym nie pisałam. Na ostatnią okrągłą rocznicę ślubu kupiliśmy rodzicom meble do ogrodu. Prezent był bardzo trafiony. Teraz wygodnie można w ogrodzie posiedzieć


„Szare wołanie”. Poezja pamięci. - Culture Avenue\nNina Cieślik-Wilk (Jasło)\nOd starożytności pamięć fascynowała ludzi, jako zdolność pozwalająca zachować i przekazać nie tylko własne, indywidualne doświadczenia, ale także historię, kulturę, dorobek społeczeństwa, czy wspólnoty. Fenomen pamięci opisuje platońsko-arystotelesowska metafora śladu, augustiańska metafora „żołądka pamięci”, nietzscheańska metafora „pasącego się stada”, kierkegaardowska „trąbka pocztyliona”, freudowska metafora „magicznej tabliczki”. Metafory te wskazują na dwa, biegunowo różne, sposoby pojmowania pamięci: jako zatrzymanie i odtwarzanie minionego oraz jako docieranie do pierwotnych, nieraz nieuświadomionych mechanizmów, by poznać głębię siebie i zmienić teraźniejszość. Podmiotem pamięci zawsze pozostaje pojedynczy człowiek, osadzony jednak w ramach określonego czasu i przestrzeni. Konsekwencją tego jest wielowymiarowość zapisywania śladów pamięci indywidualnej. Pamięć nie działa jednak jak idealne archiwum baz danych, a wspomnienia można nie tylko odczytywać różnorako, ale i korygować.\nPamięć stanowi budulec życia w wymiarze jednostkowym i zbiorowym, które Florian Śmieja próbuje utrwalić na kartach tomów poetyckich, prozatorskich, reportaży, listów i wywiadów. Wspomnienia przywoływane, ze świadomością niedoskonałości pamięci, stanowią jakby biografię przetworzoną i tworzącą specyficzny dla autora Późnych notacji krąg tematyczny oraz materiał twórczy, jakim są biografia – pamięć – autobiografia. Śmieja dzieli wspólnotę doświadczenia z pisarzami, którzy na skutek drugiej wojny światowej znaleźli się poza granicami kraju, by później świadomie na emigracji pozostać. Wiersze przez niego pisane są wyrazem doświadczeń indywidualnych, ale i wspólnotowych – poszukiwanie tożsamości, próby asymilacji, oswajania londyńskiej, a następnie kanadyjskiej przestrzeni, stosunek do kraju dzieciństwa i dystans wobec Polski współczesnej. Poeci londyńskiej grupy „Kontynentów” opuszczali kraj w wieku kilku (Andrzej Busza, Bogdan Czaykowski, Adam Czerniawski, Jerzy Sito) lub kilkunastu lat (Jan Darowski, Zygmunt Ławrynowicz, Bolesław Taborski, Florian Śmieja). W ich indywidualnych biografiach i poezji romantyczny mit sielskiego dzieciństwa zastępowała formuła „niedorzeczywistości”. Miejsce dzieciństwa, które według Małgorzaty Czermińskiej jest decydujące „dla całej biografii pisarza, zwłaszcza intelektualnej i duchowej”, przestało oznaczać na skutek II wojny światowej i emigracji jedyny znany punkt odniesienia.\nW poezji Śmiei nawroty pamięci nie służą poszukiwaniu proustowskiego „czasu utraconego”. Powrót do korzeni – śląskiego dzieciństwa – jest dla podmiotu lirycznego nieunikniony, stanowi stabilne centrum wartości. Badacze i krytycy zwracali uwagę, że poezja autora Późnych notacji, mająca silne podłoże autobiograficzne, konstruowana jest przez pamięć i biografię, elementy wzajemnie się warunkujące.\nZbigniew Andres podkreśla, że pamięć:\n[…] jako przedmiot i jako podmiot tej poezji wiąże się z kategorią egzystencjalnego „ja” u źródeł, którego leży nie ujawnione na zewnątrz pytanie – „kim jestem?”, ale i „ja” kulturowego, zmierzającego ku sondowaniu własnego miejsca, zarówno wśród zjawisk natury podlegającej apriorycznym prawom, jak i wśród ludzkich wspólnot.\nZdaniem Jana Wolskiego, Śmieja nie uprawia poezji nostalgii, ale poezję pamięci, zaś uwagę kieruje ku przyszłości. Przeszłość usiłuje poeta wyrazić najpełniej z perspektywy uczestnika zdarzeń i obserwacji literackiej. Zatem pamięć to:\npo prostu współczesne zapisywanie zdarzeń, zaś nostalgia rodzi się w momencie uświadomienia sobie nieodwołalnej utraty, na przykład dzieciństwa, młodości, miejsca rodzinnego, ziemi ojczystej. Śmieja dostrzega w pamięci jej filozoficzną naturę, związaną z kondycją człowieka w ogóle, nieograniczoną tylko do Polaka.\nPamięć bywa wybiórcza, dokonuje selekcji i przywołuje fragmenty w sposób wycinkowy, dlatego, powtarzając za Józefem Wittlinem, każdy obraz świata odbity w tym „najgroźniejszym fałszerzu rzeczywistości można uznać za rzeczywistość naszej duszy”.\nTe dwie kategorie: pamięć i biografia, mają również znaczenie dla odczytywania sensu poezji pozostałych członków grupy „Kontynentów”. O ile w poezji Bogdana Czaykowskiego odnaleźć można literacki zapis pożogi wojennej niszczącej psychikę dziecka, o tyle Śmieja dopiero w prozie wyraża swoje przeżycia związane z II wojną światową. Nie ulega jednak wątpliwości, że chociaż większość członków tej grupy nie uczestniczyła bezpośrednio w działaniach wojennych, to wojna stanowi cezurę w ich biografii. W brutalny sposób pozbawiła ich „sielskiego dzieciństwa” i rzuciła poza granice ojczyzny.\nZapamiętana z dzieciństwa rzeczywistość, wartości i postawy raz po raz powracają w tkance wierszy Śmiei, stają się motorem konkretnych działań i wyborów, ponadto są rodzajem „spowiedzi autobiograficznej”.\nJakie jest to dzieciństwo, którego pamięć podmiot liryczny nosi ze sobą „jak szkaplerz / programową busolę”? Odpowiedź na to pytanie stanowi trudne zadanie, bowiem należy ją zbudować z fragmentów obrazów, szczątków wspomnień. Losy podmiotu lirycznego wierszy Śmiei, często obdarzonego cechami samego autora, mogą stanowić przykład życia jednostkowego, ale i być historią całej grupy ludzi, którzy pojawili się na emigracji w połowie lat pięćdziesiątych XX wieku. W wierszu o wymownym tytule Inwokacja, stylizowanym na dziękczynno-pochwalną modlitwę, znaleźć można poetycką deklarację, manifest wartości śląskich. Warto przytoczyć ten krótki utwór w całości:\ngwarą szepcząca Odro\nwas noszę z sobą jak szkaplerz\nna tętno małej ojczyzny\njej ludzi od wieków tamtejszych\ncierpliwych i utrudzonych\nbocianów, ładu, wiary.\n(Inwokacja z tomu Późne notacje, s. 42)\nEdward Zyman, od 1983 roku mieszkający w Kanadzie, stosując podobną do Śmiei poetykę, wyrażającą niezgodę na zdewaluowanie podstawowych wartości i poszukiwanie człowieka, w jednym z wierszy, zaczynającym się incipitem „każdy z nas”, podkreślającym wspólnotowość losów emigrantów, bezpośrednio wyraża potrzebę pogodzenia noszonej w sobie „prywatnej ojczyzny” z obczyzną:\nchcemy do niej wrócić\nz nieżyjącym ojcem\nz modlącą się nieustannie\nz zawsze czułą\n(z tomu Jak noc, jak sen, s. 20)\nSzczególnie dużo utworów związanych z „małą ojczyzną” zgromadził Śmieja w tomie, powstałym w 1998 roku, pod znamiennym tytułem Wśród swoich, zawierającym teksty o tematyce śląskiej. Wiersz otwierający ten tom koresponduje z przytoczonym powyżej. Oto podmiot liryczny składa uniwersalne wyznanie będące zarazem przesłaniem:\n(Przesłanie z tomu Wśród swoich, s. 5)\nMetaforyczne nazwanie ziemi „matką” podkreśla dziecięcą więź, poczucie przynależności do utraconego świata. Doprecyzowanie „świętej ziemi – matki” i przeciwstawienie jej „światu – ojczyźnie” wskazuje prywatność, bo to, co lokalne, można poznać i zrozumieć. Nie jest to romantyczny model „ojczyzny – matki”, ale bezpośrednie wskazanie na ziemię, „która cię zrodziła”, w tym wypadku na Śląsk. W wywiadzie udzielonym Markowi Basterowi, Śmieja podkreślał swój związek z Górnym Śląskiem i potrzebę przynależności do małego skrawka ziemi:\nDla mnie Śląsk był czymś esencjalnym. Ja nie patrzę na Śląsk w kategoriach kładki, która mnie prowadzi do Warszawy. Ani nie patrzę z perspektywy pana tej ziemi. Dla mnie to nie jest jedna ziemia, tylko ta ziemia. Utracona […]. Symbolem tego matecznika jest dom rodzinny. A kiedy nie ma już rodziców, to pozostaje ziemia.\nW tym kręgu mieszczą się wiersze sławiące śląski krajobraz, „pola strzelistych skowronków złaknione”; mądrość ludową matki opolanki, powtarzającej powiedzenia typu: „wychodź z pościeli, gdy otworzysz oczy / co się nie zdarzy dzień będziesz miał dłuższy”; ojca, którego pamięć przywołują Zaduszki; stryja, którego „twarz miała szarość / wyczerpanej ziemi pod jesień / który nie wiedział co to zazdrość ludzi, co na świecznik / wspiąć się nie zdołali, / ani zgryzota zwycięstwa / okupionego spodleniem”; gwarę będącą »jurnym buszowaniem« w urodzaju / zaklęciem odmykającym sezam”; określające z plastyczną dokładnością śląską przestrzeń, na którą składają się choćby opolskie drogi na „pacierz mierzone”; Stare Siołkowice czekające na gospodarza ogarniającego „tę ziemię przemienionych kołodziejów / o której poeta śnił / pełną kumkania i gry świerszczy / skowronkami dzwoniącą oazę / obrzeżoną cichym nurtem Odry”. To portrety Ślązaków „wybornych majstrów / schludnych śląskich osad”; ludzi ciężko pracujących, których „braterstwo w podziemiu się święci, w otwartych piecach / na klęczkach, w wodzie, w tajonych nieszczęściach / w wybuchach zdolnych z nagła zerwać wszelkie misterne przędze małych kalkulacji”; ludzi, których „w żylastą chce się pocałować rękę”, wiernych tradycji i religijnym nakazom moralnym, a także gwarze, której podmiot liryczny nie dał sobie wydrzeć „choć się sprzysięgli na nią poloniści / i wyszydzają zza Przemszu cwaniacy / […] / W niej przechowuję mój Śląsk nieskażony / jego cierpliwych i znękanych ludzi”.\nPrzestrzeń domu w poezji Śmiei waloryzowana jest dodatnio, staje się sferą sacrum zapewniającą poczucie bezpieczeństwa. Dom pojmowany jest w tej poezji jako miejsce wyjścia i dojścia, jako ojczyzna, ale z silnym akcentem lokalności, jako kolebka wartości fundamentalnych i jako istotny komponent samookreślenia. Powroty do domu – zarówno literackie, jak i te fizyczne – mają moc scalania różnorodnych doświadczeń życiowych w sposób, który może uchronić osobowość poety przed utratą samoświadomości i tożsamości. W poetyckim obrazowaniu Śmiei dom daje ochronę przed intruzami czy warunkami atmosferycznymi. Jest też miejscem wyciszenia. Zarówno ten „opisany z pamięci”, jak i budowany w Kanadzie dom, łączący w sobie wartości dwóch światów: minionego i obecnego.\nTakie pojmowanie domu lokuje go w antropologicznym centrum, w którym:\ndom, to przede wszystkim prymarny warunek aktywności człowieka, który zawsze wychodzi ku światu z jakiegoś „u siebie”, i który też zawsze może do owego „własnego” miejsca powrócić, w domu się schronić.\nPowrót do „małej ojczyzny”, miejsca będącego symbolem wartości najwyższych, gwary stanowiącej najintymniejszą więź ze „swoimi”, daje poczucie schronienia, staje się swoistą terapią. Krajobraz rodzinny, oswojony, emocjonalnie bliski w poezji autora Czuwania u drzwi stanowi stały punkt odniesienia, nie jest jednak miejscem, w którym podmiot liryczny prowadzi codzienne życie. W przypadku Śmiei, wartości wyniesione ze śląskiego domu rodzinnego stały się fundamentem do budowania nowego siedliska i obroną przeciwko natarczywości kraju osiedlenia. Wśród tych wartości wymienić można: zachowanie zdrowego rozsądku, szacunku do pracy, rodziców, ludzi oraz pokorę wobec życia. Nie należy zapominać, że Śmieja to emigrant i z tej perspektywy patrzy na sprawy swojego matecznika oraz Polski, a obraz ojczyzny, w tym lokalności, z tej perspektywy pozbawiony jest mitologizacji rzeczywistości:\nOjczyzna – to także facet zalany\npo każdej wypłacie, chamski milicjant\nw paszportowym biurze tłum niecierpliwy\ndziwka i kanciarz.\n(Ojczyzna z tomu Późne notacje, s. 81)\nW swoich utworach odtwarza Śmieja obraz Polski z czasów stanu wojennego, pełnej dramatycznych i moralnie dwuznacznych scen. W wierszu Polski sierpień przywołuje relacje z pogrzebu, w którym uczestniczyli razem, chociaż osobno „syn z internowania, przyjaciele […] obok łapsów w orszaku, przygodnych kamer, gapiów”. Ostatnie pożegnanie obrazuje specyfikę tamtych czasów, które tworzą „z takiego nieszlachetnego stopu / kształt plemiennej historii”. W wierszu Patrioci porusza problem nadużywania słowa „patriotyzm”, które „dzisiaj” znaczy wszystko i nic, ponieważ:\nByle obwiś ma dzisiaj gębę pełną Polski,\nbo trudno w naszych czasach nie być patriotą.\nJest nim protestujący i patrzący z boku,\nsiedzący nad kieliszkiem albo za kratkami,\nmilicjant strzelający i ginący górnik,\nnoszący transparenty i noszący pałki,\nci co ratują życie i co umierają\nJaki inny kraj pomieści tylu patriotów?\n(Patrioci z tomu Jeszcze wiersze, s. 24)\nŚmieja, dając wyraz tęsknoty za stronami rodzinnymi zachował zmysł krytycyzmu. Owszem, opiewa piękno śląskiej przyrody, tradycji, ale daleki jest od idealizacji. Co więcej, ma świadomość, że ten zapamiętany przez niego świat nie istnieje. Emigracja nie spowodowała u niego roztkliwiania się i nadmiernego sentymentalizmu, ale wpłynęła na zmianę widzenia i myślenia. Rodzinna ziemia jest ważna, bo w niej ma się swój początek i korzenie, ale można wobec niej zachować dystans. A jednak wartości, które wyniósł z domu rodzinnego, stały się jego orężem i pozwoliły zachować mu zdrowe racjonalizm wśród życiowej zawieruchy, zaś emigracyjna perspektywa stworzyła możliwość pisania o najnowszej, dramatycznej historii Polski bez cenzury.\nMiejscem stabilizacji stała się dla Śmiei Kanada, do której wyjechał w 1969 roku, poszerzając grono osiadłych tam polskich pisarzy takich jak: Zofia Bohdanowiczowa, Danuta Bieńkowska, Bogdan Czaykowski, Wacław Iwaniuk, Andrzej Busza i inni. Wyjazd ten stanowił dla pisarza i jego rodziny kolejne (po Londynie) emigracyjne wyzwanie, tym razem o ściśle określonej ramie czasowej (rok) i dające możliwość wykorzystania nadarzającej się okazji, „żeby zobaczyć, jak ten Nowy Świat funkcjonuje”. Pierwsze wrażenie po przybyciu do London wpłynęło na radykalną zmianę miejsca życia całej rodziny (w chwili wyjazdu najmłodszy syn pisarza miał sześć miesięcy). Hiszpańsko-polska pogoda (słońce w lecie, śnieg w zimie), nowoczesne i czyste miasto, warunki pracy i przyjęcie Śmiei przez współpracowników zaowocowało podjęciem decyzji o zmianie tymczasowości i obcości doświadczanej w Londynie na powolne wrastanie w kanadyjską wielokulturowość.\nW wierszu będącym zarazem tytułem tomu poetyckiego z 1986 roku „Not a tourist” znajdziemy osobiste oraz jednoznaczne wyznanie człowieka, którego pragnienia budowania i bycia „swoim” w nowym miejscu wyraża się słowami:\nI say to myself: no tourist am I,\na bird of passage without a warm nest of my own,\nI do not merely journey with a cold lens.\nHere I want to lay a hand to building a house\nto be there when the forest is cleared, horses broken\nand man remade from his refugee tatters.\nNot a tourist now. I inhale\nthe clear air that is free and underammeled.\n(Not a tourist z tomu Not a Tourist, s. 11)\nWyznanie to uczynił Śmieja, co znamienne dla jego poezji, pierwotnie w języku polskim w tomie Wiersze z 1982 roku:\ni mówię do siebie: nie jestem turystą,\nptakiem przelotnym bez ciepłego gniazda,\nnie idę tylko z zimnym obiektywem.\nTu chcę przyłożyć rękę do stawiania domu,\nbędę przy karczowaniu lasu, ujeżdżaniu konia,\nbudowaniu człowieka z uchodźczych łachmanów.\nWięc nie jestem turystą, pełną piersią chłonę\nczyste powietrze, wolne i bez granic\n(Nie jestem turystą z tomu Wiersze s. 87)\nPodmiot liryczny tego wyznania „nie jest turystą”, ale w pełni świadomie chce budować więź z krajem osiedlenia. Nowe życie w Kanadzie rozpoczyna od budowania domu, karczowania lasu, ujeżdżania konia, od symbolicznych czynności służących zbudowaniu swojej enklawy bezpieczeństwa. Świadomie podjęta decyzja osadzona jest w naturze. Charakterystyczne dla poezji Śmiei zwracanie uwagi na ład oraz odwieczne trwanie natury i tym razem korelują z przemyślaną i świadomą decyzją o budowie swojego miejsca. Janusz Pasterski nazwał ten wiersz „jedną z najbardziej wyrazistych deklaracji akomodacyjnych w poezji emigracyjnej”. Kanada – świadomie wybrane miejsce osiedlenia – staje się w przestrzeni tekstów Śmiei schronieniem przed „kataklizmami zagniewanych mocy / pobożną wieżą Babel”; krajem, który poprzez konglomerat kultur i ludzi próbuje „wypalić nowego człowieka / żadną granicą nieobciążonego / nie niewolnika plemiennej historii”, ale także krajem, który wymykając się schematowi „ziemi obiecanej”, staje się „lodowatym miejscem wygnania”. Wybiera więc Kanadę, ale tak jak w przypadku Polski wybiera ją w skali mikro, a nie makro. Kanada, to w tkance wierszy przede wszystkim okolice jeziora Huron. O sile i ważności decyzji dotyczącej „budowania domu” świadczy fakt, że motyw ten powraca także w tomach wspomnieniowych poety.\nI jak nagromadzenie wierszy o tematyce śląskiej znaleźć można w tomie Wśród swoich, tak szczegółom kanadyjskiej przyrody poświęcony jest tom Nad jeziorem Huron. Znów, poprzez mocne osadzenie w konkretnym krajobrazie, podmiot liryczny wrasta w kanadyjską przestrzeń, której wybór uzasadnia słowami: „Wybrałem Kanadę, choć żywicą nie pachnie / […] / Chciałem mieć śnieg w zimie, latem chór świerszczy / ogromne niebo, mapę niebieską od jeziora” (Uzasadnienie z tomu Wiersze). Wydaje się, że Śmieja w polu zadomowienia bliski jest Adamowi Tomaszewskiemu, który nową, kanadyjską ojczyznę akceptował:\nTo już nasz kraj, tutejsza rzeczywistość jest naszą rzeczywistością, jesteśmy Kanadyjczykami polskiego pochodzenia. Powiązania z ojczyzną przodków. Tak. Aż do śmierci. Ale klonowy liść stał się i naszym symbolem. Z wyboru i z serca.\nW kanadyjskich wierszach Śmiei konkret lokalnego krajobrazu to apologia spokoju prowincji. Bo tak jak w przypadku śląskiej przyrody, tak i tu prowincja – znowu skala mikro – jest miejscem przez podmiot liryczny akceptowanym i poszukiwanym:\nChciałem mieć swoje miejsce\nrzeczywiste, żywe: konglomerat\njest w gruncie rzeczy nieprzytulny,\nzlepek nie daje opar\n(Kupiłem wieś z tomu Wiersze, s. 66)\nA tak, wybieram się na prowincję. Świat\ntam deskami zabity. Nie ma teatru, kawiarnia\njedna, pożal się Boże, i nie ekspresowa!\nWypadnę z orbity spraw metropolijnych.\nZ sobą, rzecz jasna, bywać będę więcej\nPerspektywa niepewna, lecz zaryzykuję.\n(Prowincja z tomu Wiersze, s. 67)\nWieś zapamiętana z dzieciństwa sąsiaduje z kanadyjską prowincją równie cichą, lecz jednak wtórną wobec miejsc „gniazda” rodzinnego. A jednak i tu Śmieja wiernie odtwarza topografię wybranego fragmentu krajobrazu. Oto pojawią się niemal plastyczne realia: „nocny szum jeziora Huron”, do którego „wlewa się Odra / umorusana Czarnawka, siołkowicka Brynica”, a także klucze dzikich gęsi, szop pracz, wiewiórka, zaskroniec, gęganie wracających pod wieczór ptaków, domek wzniesiony wśród wysokich tui / na karczowanej własnoręcznie polanie”.\nŚwiat przyrody staje się alternatywą dla cywilizacji. Fauna i flora, zarówno polska, a w szczególności górnośląska, ta „opisana z pamięci”, jak i ta kanadyjska, na którą poeta spogląda, posiadają wymiar terapeutyczny. Śmieja nie kontempluje piękna przyrody, jej barw i nastrojowości. Przyroda jest dla niego związana z konkretem, realnością egzystencji i jej przemijalnością, dostrzega w niej analogię do ludzkiego losu i niezachwiane misterium życia: zdziwienie ptaków i ludzi budzi wyrzucone na brzeg napęczniałe ciało martwego bobra, które otacza „tumult mew wiecznie głodnych” (Martwy bóbr), „dialog jeziora z lądem nie ustaje”, mimo mijającego czasu gubiącego ślady obecności bliskiego człowieka (Wydmy), leniwiec „rosą sycony kontestator ruchu”, chociaż został pokonany przez „bardziej obrotnych”, ocalał znalazłszy schronienie w wierzchołkach drzew i tym samym nie zachwiał porządku i hierarchiczności świata (Leniwiec). W kanadyjskich wierszach, oprócz przyrody, poeta zaczął upominać się o pamięć zapomnianych rdzennych mieszkańców tego kraju, ich kultury (Łapacz snów) i przeszłości, o pamięć Indian, którzy dawniej „bili się nieprzerwanie z Huronami / by opanować brzegi Wielkich Jezior” (Nad jeziorem Huron). Indiańskie dziedzictwo przywoływał w swojej poezji także Bogdan Czaykowski. W symbolicznym wierszu Archanioł archeologii podejmuje problem powrotu do głębi natury poprzez pamięć i ziemię. Wytrwałe pokonywanie kolejnych warstw, mimo przeciwności daje nadzieję na połączenie z ziemią i wrośnięcie w nią, a więc na zadomowienie:\nkopałem za indiańskim zbożem\nw sypkiej ziemi\nz suchością spichrza w ustach\naż na pokąsanej dłoni\njak oko ptaka\n(Archanioł archeologii z tomu Jakieś ogromne szczęście. Wiersze wybrane z lat 1956–2006, s. 97–98)\nKanada pojawia się w wierszach Śmiei nie jako motyw dominujący (jednak bardziej zaznacza swą obecność niż Londyn), ale raczej jako potrzeba opisania otaczającej codzienności. Kanadyjski konkret, przestrzeń, przez poetę wybrana i zagospodarowywana, służy budowaniu stabilizacji, zmniejsza także rozdźwięk między emigracyjnym „tu” i dalekim „tam”. Śmieja „tam” nosi w sobie i z sobą, a „tu” jest jego świadomym, choć przymusowym przecież, wyborem życiowym. Przyroda, jako łącznik tych przestrzeni, podlega takim samym niezmiennym prawom po obu stronach kontynentu.\nSłuszna wydaje się uwaga Marka Pytasza diagnozującego głos poetycki Śmiei, który stwierdził, że utwór poety świadczy o:\n[…] uznaniu przestrzeni rozciągającej się między Kanadą a Polską za obszar egzystencji, w której rozgrywają się poważne sprawy ludzkich doświadczeń, ani emigracyjne, ani krajowe, ale właśnie ludzkie.\nPodmiot liryczny wierszy Śmiei podejmuje próbę zakorzenienia w Kanadzie, przekroczenia rozdarcia na dwoje – Śląsk i obczyznę – Kanadę i wejścia w obszar, który Danuta Mostwin nazwała tożsamością dwukierunkową, tak zwaną „trzecią wartością”, sugerującą postawę otwartą i zapewniającą poczucie bezpieczeństwa dzięki więzi z kulturowymi wartościami dawnego oraz nowego środowiska. „Trzecia wartość” jest formą pośrednią między identyfikacją z krajem pochodzenia a krajem osiedlenia, powstającą w wyniku procesu twórczego, a nie mechanicznego. Zachowanie więzi z przeszłością nie zamyka i nie stoi w sprzeczności z możliwością otwarcia się na nowy kraj. Pokonywanie kolejnych kryzysów prowadzi do ciężko zdobytej mądrości i sytuuje podmiot liryczny utworów Śmiei – niejednokrotnie porte-parole pisarza – w pozycji dystansu do zasad i przekonań odziedziczonych i nabytych, a ustawiając na szczycie hierarchii troskę o sprawy ogólnoludzkie, pozwala wzbić się na „wyższy szczebel drabiny ewolucji psychicznej człowieka”. Analizując koncepcję „trzeciej wartości” w perspektywie dwukulturowości, Janusz Pasterski słusznie zauważa, że:\nWskazana przez nią (Danutę Mostwin – przyp. N. C.) zdolność kreatywnego rozwiązywania kryzysu w konfrontacji z nowym układem może mieć zastosowanie ogólnoludzkie i wszechstronne, a także wykraczać poza zjawiska społeczne właściwe dla emigrantów. Wszędzie tam, gdzie następuje spotkanie z „innym”, możliwy jest tego rodzaju dialog-wymiana, twórczy wkład w proces zmian kulturowych.\nDla Śmiei przestrzeń, której doświadcza nie jest kategorią neutralną. Jednak to polskość, śląskość jest przez niego mocniej odczuwalna: wierny językowi polskiemu, w wierszach pochyla się nad ludźmi zapomnianymi, w kanadyjskim London stworzył enklawę polskiej kultury – Polski Klub Dyskusyjny; od lat przyjeżdża do Polski, by wykładać na rodzimych uniwersytetach. Podmiot Śmiei stale konfrontuje się z nowymi miejscami, topografiami, projektuje pamięć o miejscu dzieciństwa na miejsca nowe, w efekcie czego stają się one hybrydyczne, jednak nie prowadzą do kategorycznego rozróżnienia „albo-albo”. Wpisuje się on w pojęcie „trzeciej przestrzeni” Homiego Bhabhy, która uwypukla podyktowaną doświadczeniem migracyjnym niemożność dokładnego umiejscowienia się podmiotu. Prowadzi to do wytworzenia miejsca, w którym różne przestrzenie nakładają się na siebie, dzięki czemu możliwa jest perspektywa zwielokrotniona, wykluczająca definitywne rozgraniczenie na „tu” i „tam”. Śmieja wybrał i zracjonalizował swoje miejsce, nie oznacza to jednak, że przestały mu towarzyszyć lęki egzystencjalne. Problematyka emigracyjna w jego poezji wzbogacona jest akcentami autobiograficznymi, realnymi wydarzeniami. Niejednokrotnie wydarzenia mające potwierdzenie w biografii poety ustępują miejsca kreacji literackiej, będącej wynikiem bacznej obserwacji świata oraz poznawania siebie. Epizody te tworzą mozaikę różnorodnych obrazów, zarówno fikcyjnych, jak i autentycznych, z których wyłania się portret podmiotu lirycznego wierszy Floriana Śmiei, dla którego emigracja, jako bolesne, traumatyczne doświadczenie, staje się szansą na poszerzenie swojej przestrzeni życiowej o inne kultury, światopoglądy, szansą na wzbogacenie swojej biografii po wyjściu z trajektoryjnej podróży, traktowanej jako wymagający „przepracowania” epizod w całym życiu człowieka.\nLiteracka twórczość Śmiei przepełniona jest chęcią utrwalenia życia, myśli, czynów, a jej przeznaczeniem staje się doskonalenie w życiu i pisaniu, albowiem ta poezja nastawiona jest na podmiotowość człowieka i otwarta na wszystkie jego sprawy, aktualne mimo czasu historycznego.\nNiewątpliwie na kształt tej poezji wpływ ma rzeczywistość, w której Śmieja żyje. Jednak emigracja nie jest dla niego siłą niszczącą, przekleństwem i ciągłą tęsknotą za mityczną Itaką – krajem dzieciństwa. Czynnikiem determinującym tę poezję i głównym jej wyznacznikiem jest dialektyka pamięci, wiążąca się z przypominaniem, odtwarzaniem minionego i zapominaniem. Namysł nad jego poezją prowadzi do pochylenia się nad tym, co niejednokrotnie niedostrzegane przez swą prostotę – nad codziennością. Szare wołanie przebijające z wierszy Śmiei jest zwróceniem uwagi na to, co dostępne jest każdemu z nas, nie tylko w wąskim polu emigracyjnym. To budowanie tożsamości poprzez rozwiązywanie kolejnych kryzysów, które wpisane są w naturalny porządek świata od wieków:\nNawet najpodlejszym rankiem\nczerp radość z przebudzenia.\nIntonuj „Kiedy ranne”, bo kiedyś\nprzodkowie mieli te same troski\ni podniosłym hymnem umieli\nzażegnać niepokój serca.\nTy czytasz horoskopy\ni wiesz, że za chmurami\npromień słońca gotów\nrozproszyć wszelką trwogę.\n(Radość – wiersz przysłany autorce przez Floriana Śmieję)\nDla autora Późnych notacji niewątpliwie sytuacją do ciągłego przepracowywania była emigracyjna codzienność, w której funkcjonował. W przeciwieństwie do Andrzeja Buszy, Śmieja podejmuje próby zakorzenienia się w Kanadzie poprzez działalność naukową i społeczno-kulturową. Nie udaje mu się stworzyć tożsamości dwukierunkowej, jednak nie ma w nim żalu ani rozdarcia na „tu” i „tam”. Pamięć w jego literackich i życiowych wyborach nie jest rozpamiętywaniem prowadzącym do stagnacji i samotności, ale bogatym kalejdoskopem i fundamentem istnienia, wciąż rozwijającego się. Śmieja utrwala całą paletę spraw powszechnych, dostrzegając silne powiązanie życia ludzkiego z naturą, jej etapami i prawami, woła o zapomnianych i pomijanych ludzi kultury i natury. Szare wołanie w tej poezji to wołanie każdego zwykłego, prostego człowieka niezależnie od czasu historycznego i miejsca, jakie wybrał do życia.\nNa niniejsze opracowanie złożyły się wybrane fragmenty książki autorki: Navigare necesse est. Świadectwa pamięci w twórczości literackiej Floriana Śmiei, Krosno 2015.\n Określenie Bogdana Czaykowskiego z wiersza Argument: „to ja jestem żelazną kurtyną / dzielącą dwie niedorzeczywistości”. Więcej informacji na ten temat por. B. Szałasta-Rogowska, Urodzony z piołunów. O poezji Bogdana Czaykowskiego, Katowice-Toronto 2005, Z. Marcinów, Urodzony wiele razy. O poezji Bogdana Czaykowskiego [w:] Wśród poetów współczesnych, red. W. Wójcik, Katowice 1985, s. 147.\n M. Czermińska, Dom w autobiografii i powieści o dzieciństwie [w:] Przestrzeń i literatura, red. M. Głowiński i A. Okopień-Sławińska, Wrocław 1978, s. 231.\n Z. Andres, Pamięć i egzystencja. Z rozważań nad poezją Floriana Śmieji [w:] Parabole pamięci…, s. 51.\n J. Wolski, „Gromadźmy wspomnienia”. Floriana Śmieji poezja pamięci [w:] Parabole pamięci…, s. 31.\n J. Wittlin, Blaski i nędze wygnania [w:] tegoż, Pisma pośmiertne i inne eseje, oprac. J. Zieliński, Warszawa 1991, s. 158. Na podobne pojmowanie pamięci w twórczości Wacława Iwaniuka wskazuje Jan Wolski w swojej książce Wacław Iwaniuk. Szkice do portretu emigracyjnego poety, Toronto-Rzeszów 2002.\n Zob. Poetycki krąg „Kontynentów”. Artykuły i szkice, pod red. Z. Andresa i J. Wolskiego.\n Terminu tego użyli Alicja Jakubowska-Ożóg i Zenon Ożóg. Poddając analizie poezję Floriana Śmiei z lat 1992–2002, zauważyli, że pamięć autora Późnych notacji ma charakter sensualny i „cechuje ją dwuznaczność, bowiem im częściej wspomnienia zostają przywoływane, tym dramatyczniejsze staje się poczucie bezsilności wobec upływającego czasu […]. Obrazy miejsc utraconych stają się rodzajem autobiograficznej spowiedzi, rozliczeniem z przeszłością, a także oswojeniem teraźniejszości i tego nieznanego przyszłego czasu”. A. Jakubowska-Ożóg, Z. Ożóg, Ars senescendi. Elegijność w poezji ostatniej dekady Floriana Śmeji [w:] Parabole pamięci…, s. 80–95.\n Władysław Kopaliński wymienia między innymi takie znaczenia symbolu ziemi: Wielka Macierz, dawca życia, skarbnicę życia i bogactw, odrodzenie, świętość, wieczność, uczuciowość, mądrość, gwarant, matka, por. W. Kopaliński, Słownik symboli, Warszawa 2007, s. 500–502.\n M. Baster, Róbmy swoje, „Magazynek Śląsk”, dodatek do Gazety Wyborczej, 20 października 2000 r., s. 17.\n Wśród licznych opracowań na temat literackiej symboliki domu, a wraz z nią problemu zakorzenienia w społeczności, tradycji, przestrzeni geograficznej i kulturowej, wymienić należy: M. Czermińska, Dom w autobiografii i powieści o dzieciństwie [w:] Przestrzeń i literatura. Studia, pod red. M. Głowińskiego i A. Okopień-Sławińskiej, Wrocław 1978; J. Prokop, Pod rodzinnym dachem [w:] tegoż, Szczególna przygoda żyć nad Wisłą, Londyn 1985; D. Benedyktowicz i Z. Benedyktowicz, Dom w tradycji ludowej, Wrocław 1992; Dom we współczesnej Polsce. Szkice, pod red. P. Łukasiewicza i A. Sicińskiego, Wrocław 1992; A. Legeżyńska, Dom i poetyka bezdomności w liryce współczesnej, Warszawa 1995.\n R. Nycz, Każdy z nas jest przybyszem. Wzory tożsamości w literaturze polskiej XX wieku „Teksty Drugie” 1999 nr 5, s. 42.\n Bogate źródło funkcjonowania toposu ojczyzny zawiera książka Pojęcie ojczyzny we współczesnych językach europejskich, red. J. Bartmiński, Lublin 1993.\n Zbigniew Andres, analizując ten wiersz, zauważa: „Wiersz jest właściwie relacją z pogrzebu ojca znanego działacza opozycyjnego, w którym poeta uczestniczył. Śmieja nie szuka wielkich słów dla oddania dramatyzmu chwili. Za pomocą kilku kresek stwarza szkic, w którym utrwala całą złożoność sytuacji, tej konkretnej, i w ogóle polskiej”. Por. Z. Andres, Paradoksy istnienia. O poezji Floriana Śmieji [w:] Poetycki krąg Kontynentów. Artykuły i szkice, red. Z. Andres, J. Wolski, Rzeszów 1997, s. 186.\n por. Literatura polska w Kanadzie. Studia i szkice, red. B. Szałasta-Rogowska, Katowice 2010; R. K. Kogler, The Polish Community as Seen by a Demographer [w:] A. Ziółkowska-Boehm, The Roots Are Polish (Korzenie są polskie), Toronto 1998; K. Dybciak, Panorama literatury na obczyźnie, Kraków 1990; K. Slany, Imigracja polska w Kanadzie w dekadzie lat dziewięćdziesiątych [w:] Emigracja z Polski po 1989 roku, pod red. B. Klimaszewskiego, Kraków 2002; E. Zyman, Mosty z papieru. O życiu literackim, sytuacji pisarza i jego dzieła na obczyźnie, Toronto-Rzeszów 2010.\n M. Kurek, J. Ziarkowska, op. cit., s. 95.\n J. Pasterski, Kanada w poezji Floriana Śmiei, maszynopis artykułu złożonego do druku w książce Literatura obu Ameryk, red. B. Szałasta-Rogowska, Katowice.\n F. Śmieja, Pisarze polscy w Kanadzie [w:] Literatura polska na obczyźnie, t. V, Londyn 1988, s. 123.\n Kanada pachnąca żywicą to tytuł powieści A. Fiedlera z roku 1935, opisująca jego podróż po Kanadzie.\n A. Tomaszewski, Wiosna u Wielkich Jezior, Toronto 1990, s. 115.\n M. Pytasz, Zatajam ściśle znak okaleczenia. O wierszach Floriana Śmiei [w:] F. Śmieja, Wiersze wybrane, Katowice 1998, s. 86–87.\n Pojęcie tożsamości badaczka zaczerpnęła z prac Erika Eriksona, który odnosił je zarówno do tożsamości osobistej jak i społecznej, zob. E. H. Erikson, Dopełniony cykl życia, przekład A. Gomola, Poznań 2002, E. H. Erikson, Dzieciństwo i społeczeństwo, przeł. P. Hejme, Poznań 1997.\n D. Mostwin, Trzecia wartość. Formowanie się nowej tożsamości polskiej emigracji w Ameryce, Lublin 1985, s. 15–21.\n Pojęcie to przywołuję za Danutą Mostwin, która w ten sposób opisuje zdobycie przez emigranta „trzeciej wartości”, por. D. Mostwin, Trzecia wartość. Formowanie się…, s. 132.\n J. Pasterski, Inne wyzwania. Poezja Bogdana Czaykowskiego i Andrzeja Buszy w perspektywie dwukulturowości, Rzeszów 2011, s. 68.\n Homi Bhabha, The Location of Coulture, London 1994, s. 39. Bhabha określa tożsamość migranta postkolonialnego w kategoriach przestrzennych lokując ją w „trzeciej przestrzeni”, w której „negacja niewspółmiernych różnic wytwarza napięcie właściwe egzystencjom granicznym”. Hannes Schweiger w swoich studiach opisuje tą koncepcję nie jako przestrzeń mieszczącą się między dwiema innymi przestrzeniami, całościami czy wyobrażeniami, lecz jako miejsce, w którym różnorakie przestrzenie krzyżują się i wzajemnie się określają, dzięki czemu możliwa jest optyka wykluczająca kategoryczne „albo-albo”. Por.: H. Schweiger, Zwischenwelten. Postkoloniale Perspektiven auf Literatur von MigrantIneen [w:] Eigene Und anderer Fremde. „Postkoloniale” Konflikte im europäischen Kontext, red. W. Müller-Frank, B. Wagner, Turia&Kant, Wien 2005, s. 218.\n Według Danuty Mostwin przestrzeń życiowa to: „sfera współzależności człowieka z otoczeniem. Sfera ta jest dynamiczna i ulega nieustannym przesunięciom, a mimo to jednostka zachowuje psychiczne equilibrium. W obrębie przestrzeni życiowej znajdują się fakty, które przedstawiają wartość dla jednostki. A więc na przykład: fakt pracy zawodowej, ludzie bliscy z rodziny, miejsca, do których przywiązuje się wagę uczuciową, sytuacje zapamiętane w dzieciństwie, które wciąż mają znaczenie. W przestrzeni życiowej znajdują się fakty dotyczące trudności, kłopotów, nieporozumień, rozłąki i utraty miejsc i osób. Współzależność tych wszystkich faktów i osób, które w przestrzeni życiowej się znajdują, decyduje o postępowaniu jednostki”. Por. D. Mostwin, Przestrzeń życiowa emigranta, „Akcent” 1991 nr 4, s. 22.


Przemycał Afgańczyków z Węgier do Włoch. Wpadł na Bielanach - Bielany\n21.01.2016 19:12 poszukiwany Europejskim Nakazem Aresztowania\nPrzemycał Afgańczyków z Węgier\ndo Włoch. Wpadł na Bielanach\nSzukali go Węgrzy, wpadł na Bielanachfot. Shutterstock\n30-letni Polak, który był ścigany za umożliwianie nielegalnego przekraczania węgierskich granic obywatelom Syrii, został zatrzymany przez policjantów... WIĘCEJ »\nzgłoś naruszenie odpowiedz 22.01.2016 09:29 ~szakal\nNajlepiej posadzić go w aresztanckiej celi z paroma ciapatymi. Z miejsca przemodelowaliby mu polędwicę na wazonik do kwiatków.\nzgłoś naruszenie odpowiedz 22.01.2016 06:12 ~Tommy\nTo jaką karą jest zagrożone postępowanie Angeli Merkel?\nOna sprowadziła miliony nielegalnych do UE.\nzgłoś naruszenie odpowiedz 21.01.2016 22:59 ~genic\nTa plaga się rozwija i ma przerzuty.\nzgłoś naruszenie odpowiedz 21.01.2016 21:18 ~Zen\nPowinien dostać czapę za sprowadzanie powszechnego niebezpieczeństwa.\nzgłoś naruszenie odpowiedz 21.01.2016 20:47 ~Stacho\nJego towar gorszy niż broń czy narkotyki. Czapa.\nzgłoś naruszenie odpowiedz 21.01.2016 19:56 ~dziadek\nUrzędnicy UE robią to legalnie. I dostają wysokie wynagrodzenia.\nzgłoś naruszenie odpowiedz 21.01.2016 19:47 ~Krewni\nTo już Węgier i Polak nie są dwoma bratankami ?


Ciśnieniomierz Connex ProBP 3400 Standard BP Welch Allyn - Stetoskop.net.pl\nStrona główna > Ciśnieniomierze lekarskie>seria ProBP 3400>Ciśnieniomierz Connex ProBP 3400 Standard BP Welch Allyn\nCiśnieniomierz Connex ProBP 3400 Standard BP Welch Allyn\nAutomatyczny miernik ciśnienia Connex ProBP3400 Standard BP Welch Allyn\nna mobilnym stojaku\nConnex ProBP 3400 Welch Allyn Standard BP jest automatycznym cyfrowym urządzeniem do pomiaru ciśnienia tętniczego krwi, oferującym nowy, wyższy poziom dokładności pomiarów ciśnienia krwi.\nNiewielkie wymiary urządzenia sprawiają, że wygodnie mieści się w dłoni lub w kieszeni i doskonale sprawdza podczas obchodów na oddziałach szpitalnych.\nBezprzewodowa komunikacja Bluetooth (dostępna opcjonalnie) oraz przewodowa przez port USB umożliwia łączność ciśnieniomierza Connex ProBP 3400 z wybranymi szpitalnymi systemami informatycznymi co znacznie poprawia dokładność i wydajność dokumentowania wyników.\nWspółpracuje z mankietami w rozmiarach: mały dziecięcy "8", dziecięcy "9", mały dorosły "10", standardowy dorosły "11", standardowy dorosły długi "11L", duży dorosły "12" , duży dorosły długi "12L" i udowy "13"\nW komplecie mankiet standardowy dorosły "11" oraz duży dorosły (dla otyłych) "12".\nGwarancja na urządzenie 24 miesiące.\nCiśnieniomierz Connex ProBP 3400 SureBP Welch Allyn - 2 499,72 zł


Naczynia żaroodporne SIMAX są wszechstronne.\nPo pierwsze można używać ich do zapiekania, duszenia, smażenia dzięki zastosowaniu szkła żaroodpornego - wytrzymałego na wysokie temperatury do 300 stC Efekt: soczysty kurczak i nie wysuszone lasagne dzięki pokrywce.\nNadaje się także do idealnie do podgrzewania w kuchence mikrofalowej. Szybko, łatwo i wygodnie.\nNie potrzebujesz także kolejnego półmiska do podawania potrawy (tak jak się to często dzieje w przypadku brytfanny). Naczynie jest idealnie przeźroczyste i doskonale nadaje się do serwowania na stół. Bardzo apetycznie prezentują się w nim kolorowe zapiekanki czy inne dania.\nBardzo mocne, grube wysokiej klasy żaroodporne szkło, starannie wykonane.\npojemność 3,6l, podstawa 2,4l, pokrywa 1,2 l\nwysokość całkowita 11,1 cm, podstawa 7,7 cm, pokrywa 4,5 cm\ndł/ szer wew. podstawa 28 x 17,5 cm, pokrywa 28 x 19 cm\ndł z uchwytami/ szer zew. 33,5 x 20 cm, pokrywa 32 x 20 cm\nNaczynie przeznaczone jest do pieczenia lub podgrzewania:UWAGA: Pojemności naczyń zostały zmierzone przyrządami pomiarowymi. Są one ujednolicone przez naszą firmę i mogą się różnić od pojemności drukowanej na opakowani\nwytrzymuje temperaturę -40 +300oC


Bieg Ulicą Piotrkowską Rossmann Run. Uczestnicy zablokowali przejazd straży pożarnej [WIDEO] — Radio Łódź\nśro, 29 maj 2019 17:44:58 +0200\nDezorientacja zawodników była, zdaniem straży pożarnej, przyczyną incydentu podczas Biegu Ulicą Piotrkowską Rossmann Run 2019. W internecie pojawił się film pokazujący dwa wozy strażackie, które próbowały przejechać przez kolumnę biegaczy.\nWidać na nim, że - choć pojazdy były na sygnale - to biegacze nie ustępowali im miejsca.\nRzecznik Miejskiej Straży Pożarnej Łukasz Górczyński nie wini za tę sytuację organizatorów ani służb. - Wskazałbym na jakiś czynnik ludzki. Jeśli chodzi o organizatora, dopełnił on wszelkie formalności związanych z pozwoleniem na ten bieg. Wystąpił również do nas z opinią o wykorzystanie dróg w sposób szczególny i taką opinię uzyskał. Natomiast, tak jak widzieliśmy na filmie, prawdopodobnie biegacze byli na tyle zaskoczeni faktem, iż straż chce przejechać na trasie maratonu, że mogło to wywołać właśnie takie zachowanie.\nOrganizator biegu wydał oświadczenie, w którym zapewnia, że wszystkie procedury zostały dochowane.\nStowarzyszenie EL00000 - zmotoryzowani mieszkańcy Łodzi zwraca uwagę, żeby nie dochodziło do podobnych sytuacji, biegi powinny być organizowane poza centrum miasta.\nBiegnąca samica łosia w Zgierzu [WIDEO] Bieg Ulicą Piotrkowską Rossmann Run. Sprawdź zmiany w organizacji ruchu\nJuż ponad 6 tys. uczestników zapisanych na Rossmann Run Mini Bieg Ulicą Piotrkowską Rossmann Run 13. Bieg Ulicą Piotrkowską. Stephen Kiplimo najszybszy W maju 13. Bieg Ulicą Piotrkowską Rossmann Run


Posłowie do Parlamentu Europejskiego zdecydowali - Polski Związek Łowiecki\nGłówny Sąd Łowiecki\nGłówny Rzecznik Dyscyplinarny\nKapelan Polskiego Związku Łowieckiego\nOśrodki Hodowli Zwierzyny\nStacja Badawcza Czempiń\nMy vs COVID-19\nPosłowie do Parlamentu Europejskiego zdecydowali\nW dniach 24 i 25 listopada na sesji plenarnej Parlamentu Europejskiego odbyły się głosowania nad rozporządzeniem Komisji Europejskiej, które w pierwotnej formie miało dotyczyć wprowadzenia zakazu używania amunicji śrutowej ołowianej na ternach podmokłych.\nTym razem wszystko było w rękach Posłów do Parlamentu Europejskiego, aby dokument ten skierować z powrotem do Komitetu REACH – głosując za (+) złożonymi rezolucjami w celu utworzenia wykonalnego prawa dla 10 milionów obywateli.\nPrzeciw rozsądnym zmianom\nPodczas głosowania w dniu 24 listopada nad rezolucją B9-0364/2020 zgłoszoną przez grupę Europejskich Konserwatystów i Reformatorów (ECR) na 693 europosłów obecnych, 292 (42%) opowiedziało się za tym, aby zwrócić wadliwe rozporządzenie KE do dalszych prac tj. do Komitetu REACH, a 39 europosłów wstrzymało się od głosu. Po pierwszym dniu głosowania stało się jasne, że wadliwe rozporządzenie Komisji Europejskiej ostatecznie przejdzie, ponieważ uzyskało ponad połowę wszystkich głosów – 52%.\nNastępnego dnia rezolucję B9-0365/2020 grupy Tożsamość i Demokracja (ID) poparło tylko 153 europosłów (22%), przeciwnych było 499 (72%), przy 39 wstrzymujących się.\nBłędy prawne i merytoryczne\nDążenie do ograniczenia stosowania amunicji śrutowej ołowianej na terenach podmokłych jest zasadne i od ponad 20 lat popierane jest przez Europejską Federację Stowarzyszeń na rzecz Łowiectwa i Ochrony Przyrody (FACE), której członkiem jest Polski Związek Łowiecki. Rozporządzenie KE w swoich zapisach posiada istotne błędy prawne i merytoryczne tj.: automatyczne domniemanie winy dla obywateli, a także bardzo szeroką i niemożliwą do praktycznego stosowania definicję terenu podmokłego. Między innymi na to zwracano uwagę polskim eurodeputowanym.\nDomniemanie winy – prawna wada rozporządzenia KE\nW myśl rozporządzenia Komisji Europejskiej dojdzie do sytuacji, w której myśliwy, strzelcy sportowi, będący w posiadaniu amunicji śrutowej ołowianej w zasięgu terenów podmokłych będą automatycznie uznani za winnych łamania rozporządzenia, ponieważ stosowane będzie domniemanie winy, a tym samym nie będzie możliwości prawnej do milczenia.\nDefinicja terenu podmokłego – wada merytoryczna rozporządzenia KE\nDefinicja terenu podmokłego w myśl zapisów rozporządzenia stanowi teren nawet tymczasowo pokryty wodą (bez względu na jego wielkość). Powoduje to kuriozalną sytuację, w której może się znaleźć obywatel, ponieważ nie będzie on w stanie stwierdzić, czy obecnie przebywa na terenie podmokłym, czy też nie.\nWarto podkreślić, że Komisja Europejska zignorowała opinię swojej własnej agencji naukowej, co doprowadziło do naruszenia:\nDomniemania niewinności skutkującej przekroczeniem przez Komisję Europejską uprawnień wykonawczych wynikających z REACH poprzez nałożenie nowego obowiązku na „konsumentów”.\nZasady pewności prawa\nDwadzieścia dwa kraje członkowskie stosują już pewne regulacje mające na celu minimalizację stosowania amunicji ołowianej śrutowej na terenach podmokłych, na zasadach jasności i pewności prawa.\nPolski Związek Łowiecki pragnie podziękować europosłom, którzy zagłosowali za skierowaniem rozporządzenia z powrotem do Komitetu REACH, aby obywatele mogli opierać swoje przyszłe działania na dokumencie dopracowanym właściwie pod względem merytorycznym i prawnym.\nPrevPoprzedni artykułNowi łowczowie okręgowi w Częstochowie i Wałbrzychu\nNastępnyOdpowiedź Polskiego Związku Łowieckiego na publikację Mazowieckiego Ruchu Antyłowieckiego z dnia 30 listopada 2020Next\n00-029 Warszawa Nowy Świat 35\n22 55 65 500\nBiuro obsługi prenumeraty\n22 336 75 52


Podstawowe zasady sztuki projektowania modeli do "piasku" - cnc.info.pl - FORUM CNC\nPodstawowe zasady sztuki projektowania modeli do "piasku"\nRejestracja: 02 kwie 2007, 17:13\nPost napisał: premorepa » 30 sty 2018, 18:19\nZwracam sie z prosba o pare podpowiedzi osob doswiadczonych w tworzeniu, uzytkowaniu form do odlewu alluminium metoda "piaskowa"...\nchcialbym cos odlac na wlasny uzytek i nie chcialbym popelnic na dzien dobry jakis duzych bledow i po kilka razy odsylac model do poprawy...\nGeneralnie mam przedmiot ktory chcialbym odlac w klasie warsztatowej, nie bedzie pozniej obrabiany ( jedynie zgrubnie recznie , nie ma takiej potrxeby)\nNa co oprocz naddatku skurczowego powinienem zwrocic uwage ? Jakies katy pochylen scianek ? Mocowania insertow do wyciagania z formy piaskowej ? Powierzchnia modelu powinna byc czyms ekstra pokryta ?( chce to wydrukowac, PLA lub PETG)\nJakies sugestie? Z gory dziekuje za kazda podpowiedz...\nRe: Podstawowe zasady sztuki projektowania modeli do "piasku"\nPost napisał: jankowalskigodzinski » 30 sty 2018, 18:39\njeden detal. Xd >> jaki koleś XD. Nie lepiej go wyfrezować/wytoczyć? Model chcesz wydrukować? XD Zdjęcie detalu(rysunek wykonawczy) + zadanie jakie ma wykonywać(obciążenia)\nPost napisał: premorepa » 30 sty 2018, 18:54\nToczenie odpada, frezarka za droga...\nPost napisał: jankowalskigodzinski » 30 sty 2018, 19:06\nnie widzę tego modelu na taki detal. Cienkie ścianki. A musi to być z aluminium(stopu)? Czemu frezarka za droga? Chyba jej nie chcesz kupić? xd Detal wygląda na taki który można zamodelować w cadzie, a potem model wysłać do kogoś kto go wykona przy pomocy cama. Albo możesz ten kielich wytoczyć i dospawać uszy? Możliwości są tylko musisz więcej napisać o tej części xd\nps. jakie to ma gabaryty? Średnice min./max + grubość ścianki. Ile sztuk potrzebujesz? Które wymiary są ważne?\nNajlepiej daj ogłoszenie w zleceniach że chcesz taką replikę i wyślij to komuś w paczce. Najtaniej to wyjdzie. Jak ty to odlejesz to wyjdzie z tego mega kaszana XD\nOstatnio zmieniony 30 sty 2018, 19:22 przez jankowalskigodzinski, łącznie zmieniany 3 razy.\nPost napisał: jasiu... » 30 sty 2018, 19:15\nZa cienkie ścianki do odlewania w piachu. Jedynie forma ciśnieniowa, ewentualnie jeśli tego nie będzie dużo obróbka skrawaniem.\nPrzy okazji, przy odlewaniu będziesz miał porowatą ściankę, a tu widzę, że kielich w środku dość gładki. Nie będą przeszkadzały wżery?\nPost napisał: premorepa » 30 sty 2018, 19:21\njest to odlane, najprawdopodobniej cisnieniowo, lecz sa widoczne odciski jakby po piasku pod ta farba... glowy nie dam, zamodelowalem to w cadzie z grubszymi sciankami 10-12 mm ( oryginal 7 mm) i wydrukowalem, niestety nie mam przy sobie fotki a komp jest poza domem...\npytanie jaka grubosc scianki latwo da sie odlac w piasku w tym wypadku... jestem w tym momencie elastyczny w granicach rozsadku\nGabarytowo to ten wezszy koniec lejka ma srednice 12 cm, po drugiej stronie jest 20cm, wiec jaka kolwiek obrobka wiazalaby sie z wieloma godzinami i iloscia wiorow...\nSrodek jest juz wypolerowany od uzytkowania, nowy wyglada jak na zewnatrz..\nPost napisał: atlc » 30 sty 2018, 19:25\nPrzecież nie pisze, że chce sam odlewać, tylko samemu model wykonać. Model wysyła do odlewni i dostaje detal?\nZamawiałeś kiedyś odlewy kolego jankowalskigodzinski?\nOdlej z naddatkami na średnicy wewnętrznej i resztę warto obrobić skrawaniem.\nOdlew -> przefrezowanie powierzchni uchwytów -> toczenie wewnętrznej powierzchni mocując za ten kołnierz.\nCo do modelu to najlepiej konsultuj z odlewnikiem w odlewni która miałaby to odlewać.\nJeżeli tak jak piszesz powierzchnia wewnętrzna nie ma wielkiego znaczenia to naddatki od zewnątrz i zostaje Ci tylko frezowanie płaszczyzny kołnierza.\nPost napisał: jankowalskigodzinski » 30 sty 2018, 19:29\njestem zaskoczony xd I co z tego że to wydrukowałeś? Gdzie ty żyjesz? Jest XXIw. Jakimi wieloma godzinami obróbki? XD\nOstatnio zmieniony 30 sty 2018, 19:31 przez jankowalskigodzinski, łącznie zmieniany 1 raz.\nPost napisał: premorepa » 30 sty 2018, 19:34\nOrganoleptycznie wiem jak wyglada odlew w piasku, dla moich potrzeb wystarczajacy, srodek mozna jak kolega wyzej wspomnial "dopiescic"\nGeneralnie chodzi mi oto tylko na co zwrocic iwage, tylko na naddatek skurczowy? Czy sa rowniez jakies minimalne wartosci grubosci scianki?\njankowalskigodzinski pisze: godzinami\nLejek nie jest symetryczny, wiec kolego pojecie o toczeniu jakies mam i nawet cnc raczej nie pierdnie w XXI w z jajkiem w srednicy....\nDlatego tez na dzien dobry wykluczylem tokarke\nPost napisał: premorepa » 30 sty 2018, 19:54\nTo nie czytaj prosze....\nTAK, wydrukowalem z jajkiem tak jak oryginal, i po konsultacji z kilkoma starymi wyjadaczami ( slusarzami starej szkoly ) doszlismy do wniosku ze tylko odlew wchodzi "sensownie" w gre... dlatego tez grzecznie pytam o porade z tym modelem a nie o pomysly w stylu " z armata na muchy" ...


Ogłoszenie o zamówieniu L-20-2015 - Dostawa tac trapezowych\nNazwa: platforma0707, JW\nAdres pocztowy: Bezpieczna 28\nMiejscowość: Zabrze, Kod pocztowy: 51-500\nTel.: 71256256256, Faks: 71255255255\nDostawa tac trapezowych\nDostawa stołówkowych tac trapezowych.\nZamawiający odstępuje od opisu sposobu dokonywania oceny w tym zakresie. Wykonawca zobowiązany jest do złożenia oświadczenia.\nZamawiający uzna warunek za spełniony, jeżeli Wykonawca wykaże iż posiada doświadczenie zdobyte poprzez należyte wykonanie co najmniej dwóch dostaw z rodzajem zbliżonym do przedmiotu zamówienia, o wartości nie mniejszej niż 65.000,00 każda.\nZamawiający uzna warunek za spełniony, jeżeli Wykonawca wykaże że znajduje się w sytuacji finansowej umożliwiającej należyte wykonanie zamówienia, poprzez posiadanie środków finansowych lub zdolności kredytowej w wysokości nie mniejszej niż: 65.000,00.\nWymagania sprzętowe: PC, dostęp do internetu, Login (dostarczony do Zamawiającego wraz z wnioskiem o dopuszczenie do udziału w postępowaniu)\nCena wywoławcza: 95000.00\nWe wzorze umowy, dostępnym na stronie internetowej Zamawiającego.


Czym należy się sugerować przy wyborze kurtki na narty? – Sport Factory\nfactor 5 listopada 2020\t Brak komentarzy\nWarto mieć świadomość, że obecnie wybór kurtki narciarskiej nie jest tak trudnym zadaniem, jak mogłoby się wydawać. Konieczne jest uwzględnienie kilku bardzo ważnych kwestii przed podjęciem ostatecznej decyzji o zakupie. Czym się sugerować przy wyborze kurtki na narty?\nWodoodporność oraz możliwość oddychalność\nWodoodporność będzie informowała osobę zainteresowaną zakupem produktu, jak długo będzie się ona mogła cieszyć z suchej kurtki. na narty. Oczywiście wspomniany fakt będzie miał bardzo istotne znaczenie w przypadku, gdy w najbliższym czasie ma spaść śnieg lub deszcz.\nPonadto znajdująca się na metce wartość 5000 mm będzie dla użytkownika oznaczała, że dany materiał będzie w stanie wytrzymać natężenie 5 m słupa wody. Warto wiedzieć, że na rynku dostępne są produkty posiadające wartość od 1000 do nawet 20000 mm.\nZ kolei oddychalność będzie miała bardzo duże znaczenie dla osób jeżdżących na nartach zawodowo. Będzie bowiem określać zdolność danego materiału do odprowadzenia z niego pary wodnej.\nDodatkowe wyposażenie kurtki\nRekomendowane jest również przed podjęciem decyzji o zakupie dokładne sprawdzenie, jakie w danym modelu zastosowano zapięcia. Należy również zweryfikować kaptur i kieszenie kurtki. Świetnym rozwiązaniem będzie zaopatrzenie się w produkt, który będzie wyposażony w specjalny pas śnieżny strzegący przed ewentualnym dostaniem się śniegu do środka. Osoby, które nie preferują czapek, powinny postawić na kurtkę z kapturem. Na rynku dostępnych jest mnóstwo modeli, z których można bez żadnego problemu odpiąć kaptur.