Nowa trylogia Gwiezdnych wojen nie opowie o losach Starej Republiki\nNie wiemy, o czym opowie nowa trylogia Gwiezdnych wojen. Ale wiemy już, o czym na pewno nie opowie\nWieści o nowej trylogii Gwiezdnych wojen, które pojawiły się zanim druga część aktualnie kręconej zadebiutowała w kinach, były dość zaskakujące. Dziś dowiadujemy się o niej nieco więcej.\nWiemy już, że poza Ostatnim Jedi i epizodem IX gwiezdnowojennej sagi Lucasfilm planuje nakręcić jeszcze jedną trylogię. Jej produkcję nadzorować ma Rian Johnson, a więc scenarzysta i reżyser Ostatniego Jedi. Na tym jednak nasza wiedza się kończy. Gwoli sprawiedliwości, nowa trylogia jest w tak wczesnej fazie planowania, że zapewne nie wiemy wiele mniej od samej wytwórni. Tym niemniej brak jakichkolwiek informacji jest nieco frustrujący.\nTo oznacza, że wyobraźnia fanów w tym momencie szaleje. O czym opowie dalsza część sagi? I kiedy będzie się rozgrywać? Zdaniem wielu, idealnym okresem, którym mogłyby się zająć nowe filmy, są dzieje Starej Republiki. Te do tej pory były opisane w nielicznych książkach napisanych przez fanów oraz przez kultowe gry z serii Knights of the Old Republic. Filmy jednak nie będą eksplorować tamtego okresu.\nRian Johnson oświadczył, że jego trzy nowe filmy nie będą miały związku ze Starą Republiką.\nAkcja gry Knights of the Old Republic dzieje się 4 tys. lat przed stworzeniem Galaktycznego Imperium przez Imperatora Palpatine’a. Niestety, po przejęciu wytwórni Lucasfilm przez Disneya, wszystkie wydarzenia opisane w grach i książkach z tamtego okresu przestały być kanoniczne.\nJohnson przyznaje w rozmowie z Mashable, że sam grał w tę grę i uważa ją za świetną. Popiera jednak decyzję Disneya twierdząc, że zaglądanie do czasów które fani już znają, to zbyt bezpieczny wybór. Reżyser preferuje opowiedzieć coś zupełnie nowego. I nie chce być ograniczany przez konieczność zachowania zgodności z historiami, które zostały już opowiedziane.\nTwórca przyznaje jednak, że na razie sam jeszcze ma do rozgryzienia opowieść, którą chce pokazać fanom. I tak jak wie, o czym ona nie będzie – a więc o rycerzach Starej Republiki – tak nie umie jeszcze odpowiedzieć na pytanie, nawet gdyby mógł, o czym będą nowe filmy.\nTagi: Disneyfilmyfilmy science fictiongwiezdne wojnygwiezdne wojny nowa trylogiaLucasfilmnowa trylogia stara republikaRian Johnsonstar wars


Olivia Addams, Minelli i Akcent kolejnymi gwiazdami "Sylwestra Szczęścia" w Polsacie - tvpolsat.info\nJuż w piątek, 31 grudnia Telewizja Polsat zaprasza na "Sylwestrową Moc Przebojów. Sylwester Szczęścia". Nadawca ogłosił kolejne gwiazdy koncertu - artystów muzyki dance.\nJuż w piątek, 31 grudnia Telewizja Polsat zaprasza na „Sylwestrową Moc Przebojów. Sylwester Szczęścia”. Nadawca ogłosił kolejne gwiazdy koncertu – artystów muzyki dance.\nZ Rumunii do Polski przyleci Adrian Sana, znany publiczności pod pseudonimem Akcent. W pierwszej dekadzie ten zespół był autorem wielu hitów, w tym m.in. „Kylie” i „French Kiss”. Wokalista, oprócz tych przebojów, zaśpiewa na Stadionie Śląskim w Chorzowie również utwór „Dragostea Din Tei” zespołu O-Zone.\nPodczas „Sylwestrowej Mocy Przebojów” wystąpi też Olivia Addams. W jej repertuarze znajduje się wiele przebojów znanych ze stacji radiowych i telewizyjnych, a wśród nich „Stranger”, „Dumb” i „Are We There?”. Młoda artystka w ostatnich miesiącach nagrała też utwory razem z innymi gwiazdami „Sylwestra Szczęścia” – DJem Gromee i Akcentem.\nDo Polski, na Sylwester Telewizji Polsat przyleci też Minelli. Jej przebój „Rampampam” ma już ponad 140 milionów wyświetleń na YouTube i jest grany w stacjach radiowych w niemal 60 krajach na całym świecie.\nOprócz Minelli, Olivii Addams i Akcent, Nowy Rok przywitają z Telewizja Polsat także: Dawid Kwiatkowski, Viki Gabor, Doda, Cleo, Danzel, Ewelina Lisowska, Bajm, Liz Mitchell. The Original Lead Singer of BoneyM, Dr Alban, Michał Wiśniewski, Michał Szpak, Papa D, Enej, Paweł Domagała, Golec uOrkiestra oraz Gromee.\nPoczątek „Sylwestrowej Mocy Przebojów. Sylwester Szczęścia” 31 grudnia o godzinie 20:00. Transmisja w Polsacie, Polsat 1 (kanał dla Polonii) Polsat 2 i Polsat News, a także w internecie na polsatgo.pl.\nakcent minelli olivia addams polsat polsat 1 polsat 2 polsat news sylwester Sylwester Szczęścia sylwestrowa moc przebojów


Ceresit - posadzka epoksydowa (składnik A + B) CF 37 - CERESIT - chemia budowlana – Betterial.pl\nProdukt nr: 16473\nŻywica Ceresit CF 37 jest dwuskładnikową, epoksydowo-mineralną, barwioną masą posadzkową. Służy do wykonywania trwałych i łatwych do utrzymania w czystości posadzek w garażach, wielopoziomowych parkingach, halach produkcyjnych, magazynowych, hangarach lotniczych, magazynach soli, nawozów, smarów i paliw. Stosowana jest jako wierzchnia warstwa bezspoinowych posadzek przemysłowych. Posadzka Ceresit CF 37 może być wykonywana w kilku wersjach: cienkopowłokowej, samorozlewnej (ok. 1-2 mm) i przeciwpoślizgowej, rozlewno-szpachlowej z wypełniaczem kwarcowym i posypką z piasku kwarcowego (ok. 3-5 mm).\nŻywica Ceresit CF 37 po utwardzeniu stanowi estetyczną, łatwo zmywalną powierzchnię, odporną na ruch kołowy o średnich obciążeniach (wózki magazynowe, widłowe). W stanie utwardzonym Ceresit CF 37 jest odporna na działanie wody, rozcieńczonych kwasów, zasad i soli, olejów mineralnych i maszynowych, rozcieńczalników, itp. (patrz tabela odporności chemicznej Ceresit).\nCeresit CF 37 należy stosować wewnątrz budynków. Nie stosować żywicy w miejscach gdzie może dojść do zawilgocenia podłoża od spodu.\n- baza: żywica epoksydowa\n- kolor podstawowy: szary RAL 7040,\n- kolor na specjalne zamówienie: beż RAL: 1001, 1015; czerwony RAL: 3011; niebieski RAL: 5024; zielony RAL: 6010, 6011; szary RAL: 7032; brązowy RAL: 8001\n- gęstość: 1,41 ±5% g/cm3\n- proporcje mieszania: 100 części wagowe składnika A na 24 części wagowe składnika B\n- czas zużycia: ok. 25 minut przy +20°C\n- czas utwardzania w temp. 20°C:\npoczątkowy: 150 ± 10 min.\nkońcowy: 180 ± 10 min.\n- czas wysychania do 3 stopnia wyschnięcia w cienkiej warstwie w temp. 20°C: 210 ± 10 min.\n- temperatura stosowania: od +10°C do +25°C\n- nakładanie następnej warstwy, bez stosowania posypki: po 12 ÷ 48 godz.\n- ruch pieszy: po 48 godz.\n- obciążanie mechaniczne: ok. 7 dni, w zależności od temperatury otoczenia\n- odporność chemiczna: po 7-14 dniach, w zależności od temperatury otoczenia, zgodnie z tabelą odporności chemicznej materiałów Ceresit\n- wytrzymałość na ściskanie: >= 50 MPa\n- wytrzymałość na zginanie: >= 35 MPa\n- ścieralność na tarczy Boehmego: 1,8 ± 0,2 mm/50 cm2\n- przyczepność do zagruntowanego podłoża:\nbetonowego: >= 2,0 MPa\ncementowego: >= 1,0 MPa\n- klasyfikacja ogniowa:\nw zakresie reakcji na ogień: C fl\nw zakresie wydzielania dymu: s1\nklasyfikacja: posadzka trudno zapalna\n- zużycie: 0,2 do 4,5 kg/m2 zależnie od zastosowania\nXi, Produkt drażniący. N, produkt niebezpieczny dla środowiska. Działa drażniąco na oczy i skórę. Może powodować uczulenie w kontakcie ze skórą. Działa toksycznie na organizmy wodne; może powodować długo utrzymujące się niekorzystne zmiany w środowisku wodnym.\nC, produkt żrący. N, produkt niebezpieczny dla środowiska. Działa szkodliwie przez drogi oddechowe, w kontakcie ze skóra i po połknięciu. Powoduje oparzenia. Może powodować uczulenie w kontakcie ze skórą. Działa bardzo toksycznie na organizmy wodne; może powodować długo utrzymujące się niekorzystne zmiany w środowisku wodnym.


Archiwa: zarządzanie ludźmi - 2+1 akademia przedsiębiorcy BLOG\nPraktyki absolwenckie w Twojej firmie. Jak pozyskać pracownika?\n28 marca 2017 4 stycznia 2018 Gabriela Brzezińska\nJeżeli masz trudności z pozyskiwaniem pracowników do swojej firmy o odpowiednich kwalifikacjach masz możliwość samemu wyszkolić osobę chętną do pracy nie ponosząc przy tym zbyt wysokich kosztów.\nZorganizuj staż w swojej firmie. Jak pozyskać stażystę?\nZorganizuj staż w swojej firmie i pozyskaj pracownika o odpowiednich kwalifikacjach, chętną do pracy nie ponosząc tym samym zbyt wysokich kosztów. Przeczytaj jak pozyskać stażystę.


Nielimitowany internet już także w smarfonach - Formuła Smartfon\nNielimitowany internet już także w smarfonach – Formuła Smartfon\nArkadiusz Melerski Newsy 06-05-2015\nStrona główna > Newsy > Nielimitowany internet już także w smarfonach – Formuła Smartfon\nNa konferencji prasowej Play zaprezentowano nowe oferty abonamentowe o nazwie Formuła Smartfon. Głównymi cechami nowych taryf jest nielimitowany internet oraz trochę inne podejście do roamingu.\nOferta Play bazuje na standardzie „im więcej płacisz tym więcej masz bez limitu”. Ceny abonamentów zaczynają się od 9,90 w ofercie Tylko SIM oraz 29,99 z telefonem. Standardowo w każdym abonamencie mamy za darmo połączenia i smsy do Play oraz pakiet internetowy od 250 MB do nielimitowanego internetu w abonamencie 69,99 (99,99 z telefonem). Wraz ze wzrostem abonamentu otrzymujemy nielimitowane rozmowy i SMS-y do wszystkich sieci. Na pół roku w każdym abonamencie otrzymujemy Nielimitowany Internet. Po tym okresie usługa kosztuje 29,99 zł.\nNiestety jak to zwykle bywa słowo nielimitowany jest nadużywane. Prędkość przesyłu danych spada do 1 Mb/s po przekroczeniu 10 GB transferu.\nCiekawe jest podejście operatora do roamingu. W dwóch najdroższych abonamentach dostępne są pakiety roamingu w Unii Europejskiej. W ramach pakietu możemy odpowiednio przez 60 lub 30 dni korzystać z darmowych połączeń, wiadomości SMS i MMS. Pakiet jest rozciągnięty na całą umowę.\nNowa oferta może być ciekawa dla osób korzystających intensywnie z internetu w smartfonie. Prędkość 1 Mb/s pozwala na dość wygodne korzystanie z sieci. Jednak czy dopłata 30 zł to nie za dużo?


Zaginarki, walcarki, giętarki - Serwis Market\nGwinty do M36\n» Zaginarki, walcarki, giętarki\n12 050,00 zł - 13 800,00 zł (2)\nLUNA GIĘTARKA WALCOWA Z NAPĘDEM RĘCZNYM SERIA MBK 1015H KOD: 4132-0201\nWyposażone w trzy beczkowate walce. Walec górny jest odchylany, aby umożliwić łatwe zdjęcie blachy po wygięciu. Walec dolny ustawiany jest za pomocą pokrętła z prawej strony maszyny. Walec tylny ustawia się za pomocą dźwigni i wymiennego wycinka koła....\nKod produktu: 41320201\nCena: 22 896,45 zł\nLUNA GIĘTARKA WALCOWA Z NAPĘDEM RĘCZNYM SERIA MBK 1212H KOD: 4132-0300\nKod produktu: 41320300\nLUNA GIĘTARKI KRAWĘDZIOWE SERIA MFF 2S KOD: 20838-0105\nLuna Mocne maszyny, specjalnie skonstruowane do użytku profesjonalnego. Kompaktowa, całkowicie spawana konstrukcja o bardzo wysokiej jakości, wyróżnia się przede wszystkim ergonomiczną obsługą i minimalnym zakresem czynności konserwacyjnych. Posiadają obsługiwaną nożnie belkę dociskową, dzięki czemu praca jest bardzo prosta i szybka, ponieważ obie...\nKod produktu: 208380105\nLUNA GIĘTARKI KRAWĘDZIOWE SERIA MFF 3S KOD: 20838-0204


oprac. Maja Piskadło 20.02.2021 09:13\nDyskografię grupy IRA zamyka album "My", który ukazał się w 2016 roku. Kolejne wydawnictwo miało ujrzeć światło dzienne ubiegłej jesieni, jednak pandemia koronawirusa pokrzyżowała plany zespołu. Artur Gadowski i ekipa nie składają broni i szykują płytę na wiosnę.\nZobacz wideo Prince zagroził managerowi, że albo dostanie rolę w wielkim filmie, albo go zwalnia\nIRA zapowiada na wiosnę wyczekiwany przez fanów album\nPo takich singlach jak "Chciałbym" czy "Za późno już" przyszła pora na balladę. "Zimowa" opowiada o związku, w którym temperatura uczuć spada poniżej zera. - To w pewnym sensie próba poszukiwania miłości, która nie kończy się dobrze - zaznacza Artur Gadowski. Do piosenki powstał teledysk, przy którym Gadowski objął pieczę nad reżyserią do spółki z Rafałem Sprengiem. Obok lidera zespołu IRA na ekranie wystąpiła Matylda Paszczenko, aktorka Teatru im. Stefana Jaracza w Łodzi.\nW rozmowie z MUZOtok Gadowski zdradził, że sam napisał scenariusz do klipu i zmontował go. - Mieliśmy [z Rafałem - przyp. red.] pomysł na zdjęcia w plenerze, aura nam dopisała, bo spadł śnieg. (...) Trafiliśmy na całą masę bezinteresownych ludzi, którzy pomogli nam przy produkowaniu teledysku - opowiada wokalista, autor tekstów i - jak sam mówi - "filmowiec amator". Zapytany o kształt nadchodzącego krążka odpowiada: - Na płycie oprócz tej piosenki mamy jeszcze dwie piosenki, które można byłoby nazwać balladami, a pozostałe utwory to rzeczy mocne, gitarowe, energetyczne - na tym najbardziej nam zależało.\nNowy album zespołu IRA ukaże się w maju.


Branża TSL (Transport, Spedycja i Logistyka) należy do jednego z najszybciej rozwijających się sektorów rynkowych w polskiej gospodarce. Dzięki temu perspektywy zawodowe dla pracowników są zdaniem analityków gospodarczych atrakcyjne. Jesteś ciekaw tego, ile zarabia się w logistyce? Jeśli tak, to koniecznie przeczytaj przygotowany przez nas artykuł na temat zarobków w tej branży. Miłej lektury!\nBranża logistyczna… czyli co?\nPojęcie „logistyka” jest niezwykle pojęcie. Przez termin ten rozumie się takie przedsiębiorstwa prowadzące działalność biznesowe jak między innymi:\nmagazyny i centra dystrybucyjne,\nprzedsiębiorstwa zajmujące się spedycją.\nPonadto, te czynności mogą być wykonywane nie tylko w wyspecjalizowanych przedsiębiorstwach, ale także w wewnętrznych działach firm (np. w działach logistycznych firm z branży FMCG). Jeśli chodzi o rodzaje stanowisk w logistyce, to segment ten obejmuje takich pracowników jak na przykład:\nmagazynierzy oraz operatorzy wózków widłowych,\npracownicy odpowiedzialni za pakowanie produktów,\nanalitycy ds. gospodarki magazynowej.\nJakie są zarobki na tych stanowiskach?\nMagazynier/operator wózka widłowego to podstawowe stanowisko w TSL. Początkujący pracownicy zarabiają ok. 3 tysiące złotych brutto, bardziej doświadczeni nawet dwukrotność tej kwoty (np. w Jeronimo Martins).\nKierowcy samochodów ciężarowych (ale także osobowych) to pracownicy, którzy mogą liczyć na stosunkowo najwyższe zarobki w branży logistycznej. Co więcej, wszystko wskazuje na to, że na poziom ich wynagrodzeń nie wpłynął negatywnie Pakiet Mobilności wprowadzony w 2022 roku. Doświadczony kierowca TIR-a może liczyć nawet na 10 tysięcy złotych miesięcznie.\nPracownicy odpowiedzialni za pakowanie produktów\nTu zarobki, ale także wymagania, są najniższe. Zazwyczaj pracownicy w na tym stanowisku uzyskują wynagrodzenie do 3 tysięcy złotych brutto miesięcznie.\nAnalitycy ds. gospodarki magazynowej\nAnalityk ds. gospodarki magazynowej to stanowisko umysłowe, które wymaga nie tylko wiedzy na temat funkcjonowania magazynu, ale także znajomości zagadnień z zakresu księgowości i analizy danych. W większych centrach dystrybucyjnych specjaliści mogą liczyć na zarobki rzędu 5-6 tysięcy złotych brutto.\nPoprzedni ArtykułDo jakiego wieku może uprawiać seks mężczyzna i czy istnieje górna granica?\nNastępny Artykuł Czy szkoła ma obowiązek ubezpieczyć uczniów? Wyjaśniamy!\nStrona Główna»Życie»Praca i kariera»Ile zarabia się w logistyce?


Dane GUS o zatrudnieniu nie oznaczają końca kłopotów | Rekrutacja | pulshr.pl\nMusimy ostrożnie i całościowo analizować dane o rynku pracy. Nie ogłaszajmy, że nie ma problemu, bo jedna czy druga statystyka z rynku pracy pokazuje stabilizację. Dane statystyczne są niejednoznaczne, a w realnym życiu każdy ma wśród znajomych kogoś, kto niedawno stracił pracę. Wystarczy się rozejrzeć - tak najnowsze dane GUS o zatrudnieniu komentuje dr Sławomir Dudek, główny ekonomista Pracodawców RP. Przypomina, że w sektorze przedsiębiorstw pracuje 6 mln z 16 mln wszystkich pracujących.\n•17 wrz 2020 17:30\nŁącznie w ciągu ostatnich trzech miesięcy średni stan zatrudnienia w sektorze przedsiębiorstw zwiększył się o ok. 121 tys. etatów. (Fot. Pixabay)\nWedług danych GUS przeciętne zatrudnienie w sektorze przedsiębiorstw zwiększyło się, w porównaniu z lipcem, w sierpniu o ok. 43 tys. etatów, czyli 0,7 proc..\nJednak sektor przedsiębiorstw to ok. 6,2 milionów zatrudnionych z 16 mln wszystkich pracujących. Nie znamy więc pełnego obrazu rynku pracy. Nie znamy skali zwolnień we wszystkich firmach.\nWzrost to wiadomość dobra, ale ogólna sytuacja nadal jest zła. Odbudowaliśmy bowiem dopiero 45 proc. pandemicznego spadku, a odnotowany wzrost to jedynie odbicie od dna. Do powierzchni jeszcze daleko - komentuje dr Sławomir Dudek, główny ekonomista Pracodawców RP.\nŁącznie w ciągu ostatnich trzech miesięcy średni stan zatrudnienia w sektorze przedsiębiorstw zwiększył się o ok. 121 tys. etatów (odbudowa ok. 45 proc. kryzysowego spadku). Zdaniem ekonomisty Pracodawców RP, nie oznacza to jednak, że sytuacja na rynku pracy wróciła do normalności. Nadal zatrudnienie jest mniejsze niż przed kryzysem o ponad 151 tys. etatów. Na skutek kryzysu COVID-19 zatrudnienie w sektorze przedsiębiorstw spadło o ponad 272 tys. etatów, od lutego do maja 2020. Warto przypomnieć, że podczas poprzedniego kryzysu finansowego (2008 r.) spadek zatrudnienia w sektorze przedsiębiorstw wyniósł ok. 140 tysięcy etatów.\n- Trzeba pamiętać, że sektor przedsiębiorstw nie obejmuje mikrofirm oraz niektórych sektorów oraz osób pracujących na umowach cywilnoprawnych. Sektor przedsiębiorstw to ok. 6,2 milionów zatrudnionych z 16 milionów wszystkich pracujących. Nie znamy więc pełnego obrazu rynku pracy. Nie znamy skali zwolnień we wszystkich firmach - wylicza dr Dudek.\nJak dodaje, tym bardziej, że mniej optymistyczne wnioski wypływają z innych danych GUS. Statystyka osób w ubezpieczeniu zdrowotnym (bez emerytów, rencistów i pobierających zasiłki) pokazuje nadal silną tendencję spadkową na rynku pracy od lutego do lipca. Jest to najszersza kategoria ubezpieczonych i jest dobrym indykatorem całego obrazu rynku pracy. Łącznie liczba ubezpieczonych zmalała o ponad 221 tys. osób. I co istotne, skala spadków jest w ostatnich miesiącach bardzo duża. W czerwcu było to 92 tys. osób, a w lipcu 75 tys. osób.\nJak wytłumaczyć te spadki? Rynek pracy jest obecnie pod wpływem dwóch czynników. Z jednej strony ograniczany był czasowo wymiar etatu dla pracowników, a z drugiej - część pracowników była na zasiłkach opiekuńczych. Nie skutkowało to zwolnieniem pracownika, ale znalazło odzwierciedlenie w statystyce etatów. Z drugiej strony bezdyskusyjnie recesja powoduje, że w wielu firmach rozpoczęły się i trwają zwolnienia.\n- W ostatnim okresie coraz więcej firm ogłasza zamiar grupowych zwolnień. Tego zjawiska statystyki jeszcze nie odzwierciedlają. Zaskakują za to trochę statystyki bezrobocia. Z jednej strony dane ankietowe BAEL pokazują stabilny poziom liczby bezrobotnych, a z drugiej - liczba zarejestrowanych bezrobotnych jest na koniec lipca (po oczyszczeniu tzw. sezonowego bezrobocia) większa o prawie 220 tys. osób. niż w lutym 2020. Z kolei badania niezależnych instytutów badawczych (badanie Diagnoza+) pokazują, że liczba bezrobotnych może być niedoszacowana z uwagi na specyfikę COVID-19. Dane o rynku pracy pokazują też inną niebezpieczną tendencję. Osoby tracące pracę lub niemogące znaleźć pracy dezaktywizują się. A zatem stają się biernymi zawodowo. Dotyczy to szczególnie młodych pokoleń oraz mniej wykwalifikowanych pracowników - komentuje dr Dudek.\nJak zaznacza, dołek na rynku pracy jeszcze przed nami. Kiedy wygasną programy pomocowe i okresy wypowiedzeń, liczba bezrobotnych lub biernych zawodowo może się zwiększyć. Zaś decyzja w zakresie płacy minimalnej może pogłębić ten proces. Tak samo jak planowane podniesienie składek na ubezpieczenia społeczne od umów zleceń.\n- Przy tej niepewności nie czas na takie ruchy. Potrzebna jest kompleksowa reforma klina podatkowo-składkowego, obniżenie klina dla najmniej zarabiających. Zarówno dla tych na umowach o pracę, jak i umowach zlecenie. Wtedy można myśleć o ujednolicaniu systemu - podsumowuje dr Dudek. I dodaje: musimy ostrożnie i całościowo analizować dane o rynku pracy. Nie ogłaszajmy, że nie ma problemu, bo jedna czy druga statystyka z rynku pracy pokazuje stabilizację. Dane statystyczne są niejednoznaczne, a w realnym życiu każdy ma wśród znajomych kogoś, kto niedawno stracił pracę. Wystarczy się rozejrzeć.\nDo artykułu: Dane GUS o zatrudnieniu nie oznaczają końca kłopotów


Lubi pisać opowiadania, które uważa za charakterystyczne dla młodej literatury baskijskiej, która jak mówi jest bardzo młoda, bowiem narodziła się jakieś pięćdziesiąt lat temu. W języku Basków üskara mówi ponad milion mieszkańców zamieszkujących tereny na granicy Hiszpanii i Francji nad Zatoką Biskajską.\nOd prawej: Barbara Stawicka-Pirecka, Harkaitz Cano i Marcin Kurek\nSpotkanie prowadziła tłumaczka jego wierszy pani Barbara Stawicka-Pirecka, która znakomicie poradziła sobie z niełatwą frazą i obrazowaniem.\nHarkaitz Cano urodził się w 1975 roku, w miejscowości Lasarte-Oria, niedaleko San Sebastian, gdzie aktualnie mieszka. Nie jest nieznanym poetą w Polsce, gdyż przyjeżdżał tu między innymi na festiwal Silesiusa, był też gościem wrocławskiego festiwalu Opowiadania. Jego wiersze i proza były tłumaczone na język polski, rosyjski, grecki, angielski, galicyjski. Z wykształcenia jest prawnikiem, lecz nigdy nie wykonywał tego zawodu. Za to pracuje jako scenarzysta słuchowisk radiowych, audiowizualnych, komiksów. Czasem również tłumaczy, przetłumaczył na baskijski wiersze Allena Ginsberga. Pisze wiersze, których mogliśmy wysłuchać w interpretacji samego autora, a później pana Marcina Kurka. Pisze też opowiadania, ma na koncie kilka wydanych tomów, jeden z nich został nagrodzony w 2009 roku Nagrodą Krytyki Hiszpańskiej. Napisał też dotąd 4 powieści, wszystkie z nich posiadają muzycznie brzmiące tytuły, np. „Belluna jazz", „Pasaja blues". Ostatnią jego powieścią jest głośny „Twist" z 2013, który wzbudził w Hiszpanii spore zamieszanie. Oprócz tego pisze też książki dla dzieci i młodzieży, ma ich na swoim koncie cztery. Był wielokrotnie nagradzany przez rozmaite jury. Otrzymał między innymi dwukrotnie Nagrodę Euskadi (1992), Donostia Hiria (1993) oraz Ignacio Aldekoa (1998).\nOprócz tego co zostało tu wymienione robi bardzo dużo innych rzeczy, takich jak: pisanie tekstów piosenek rockowych, rysowanie komiksów, pisanie tekstów do miejskiego graffiti. Brał udział w wielu projektach scenicznych, rodzaju przedstawień poetyckich, złożonych z jego wierszy i innych poetów. Prowadzi też bloga, więc jest bardzo pracowitym człowiekiem.\nPo tej laudacji osoby i twórczości Harkaitza Cano, autor wyboru wierszy\nzatytułowanego „Ktoś chodzi po drabinie przeciwpożarowej” opublikowanego w serii Europejskiej Stolicy Kultury, a świetnie przetłumaczonego przez Barbarę\nStawicką-Pirecką, przeczytał nam dwa swoje utwory: wiersz „Ludzie, do których dzwonię" i opowiadanie „Klucze do domu".\nLudzie, do których dzwonię\nSą ludzie, których tak kochałeś i do których teraz\nledwie dzwonisz w dniu ich urodzin.\nLudzie, do których dzwonisz, żeby załatwić sprawy zawodowe albo poprosić ich o przysługę.\nJakiś nieudacznik z wydziału, do którego telefonujesz, żeby odświeżyć temperaturę porażki:\n„ja nie, ale on… on nigdy więcej”.\nSą ludzie, do których dzwonisz tylko wtedy, gdy opuściła cię żona\n(skądinąd są to ludzie, którzy dzwonią do ciebie, kiedy opuścił ich mąż).\nSą ludzie, do których nie ośmieliłbyś się dzwonić tak często, gdyby byli bliżej.\nSą ludzie, do których dzwonisz, żeby im coś wypomnieć,\nludzie, którzy dzwonią do ciebie, żeby cię zwymyślać.\nKtoś, do kogo dzwonisz raz na cztery lata i czujesz jego tęsknotę\nna swoich policzkach, ludzie, którzy podnoszą cię na duchu\ni których puls czujesz z bliska.\nSą rozmowy jak miraż na środku pustyni,\ndokuczliwe telefony handlowe: byłby pan zainteresowany, dzwonię, żeby poinformować.\nSą ludzie „oddzwonię do ciebie za minutę”,\nna których zawsze czeka ktoś ważniejszy,\na potem zapominają; ludzie, do których telefonujesz, żeby nie zapraszać ich na whisky\ni w końcu rozmowa kosztuje cię więcej niż wieczór w barze.\nSą ludzie, do których nie możesz zadzwonić, bo się gniewają\nalbo siedzą w więzieniu, albo zapomnieli o tobie, albo nie żyją: ciężka sprawa.\nU niektórych słychać, jak wysmarkują nos, kiedy rozmawiają z tobą.\nLudzie, którzy nigdy nie odbierają telefonu, ale siedzą tam, skuleni w ciemnym pokoju, licząc dzwonki raz po raz;\nsą nawet tacy, co z kieliszkiem szampana w ręce\nwkładają sobie do ust winogrona wraz z każdym dźwiękiem.\nNie wspominając o ludziach, którzy nigdy do ciebie nie dzwonią,\nbo wiedzą, że może odbierze ktoś inny;\nludziach, którzy dzwonią do ciebie, żeby się umówić\ni ludziach, którzy umawiają się, podchodząc do telefonu.\nJest ten, kto nie bez cienia ezoterycznej melancholii telefonuje punktualnie\ntrzynastego każdego miesiąca; ludzie, którzy dzwonią, żeby potwierdzić to, co już wiesz,\nprzyjaciele, do których dzwonisz, żeby ci zaprzeczyli\nlub do których nie dzwonisz, bo nie pamiętasz nigdy\nostatniej cyfry numeru.\nA potem są tacy ludzie jak ty,\ndo których dzwonię raz na ruski rok,\nkiedy ogłasza się lub zrywa zawieszenie broni albo kiedy pada śnieg,\ntylko po to, żeby zapytać: „i co teraz?”,\na może: „u ciebie też pada?”,\nżeby tylko usłyszeć jak mówisz:\nKanapka nosi egzotyczną nazwę, ale na tym kończy się jej atrakcyjność.\n— Kiedy pójdziemy do Burger Kinga?\n— Nie smakuje ci bikini, Izaro?\n— To zwykła kanapka.\nW barze na plaży ich matka próbuje ukryć klucze pod pogniecioną paczką\nchipsów, która leży na stole, ale Jone od razu się orientuje.\n— Klucze do domu, mamo.\nKlucze do mieszkania pieką, waży je w dłoni, jakby sprawdzała jakość towaru, próbując go wycenić. Wychodzi przed daszek z pontonów, ciska nimi daleko, najsilniej jak potrafi. Córki patrzą na nią zdumione. Pęk upadł, zanim doleciał do wody, tuż przed linią, do której sięgają języki fal. Izaro idzie po klucze rozbawiona: pies, który przynosi panu kij. Kiedy oddaje je matce, ta patrzy na nią z wyrzutem.\n„Dlaczego jesteście tak posłuszne w najmniej odpowiednim momencie?”\nNie mówi tego, ale tak myśli. A starsza łapie to w lot.\nJakby nie wiedziały, że matka właśnie chce zgubić klucze.\nWściekła wkłada pęk na dno słomianej torby. Czy możliwe, żeby w jej odmętach przedmioty z metalu znikały? Kiedy wracają do mieszkania, próbuje przekonać córki:\n— A nie mówiłam? Nie ma ich. Zgubiłam.\nJone wzdycha głęboko, podczas gdy Izaro wywraca torbę do góry dnem. Zresztą nie pierwszy raz. Emulsja na słońce, fresbee, rakiety, ręcznik. I klucze.\nWciąż tam są.\nW czasie kiedy Izaro zbiera rzeczy z podłogi i na powrót wkłada do torby, jej matka sięga po pęk i podejmuje próbę otwarcia drzwi do mieszkania kluczykiem od skrzynki na listy, choć gołym okiem widać, że jest zbyt mały jak na główny zamek.\n— To na nic. Nie działa. Nie otwiera się.\n— Spróbuj innym, mamo. Ten jest od skrzynki.\n— Tak myślisz? To może ten jest do drzwi?\nJone przytakuje. Jej matka przygląda się kluczowi z taką nieufnością, jakby wypatrzyła właśnie włos w zupie. Wydaje się speszona. W końcu wkłada klucz do zamka i wypuszcza z dłoni dźwięczący pęk, ale nie decyduje się otworzyć drzwi. Potem ostrożnie wyjmuje klucz i sprowadza córki za rękę po schodach.\nJej córki działają jak balast: nie pozwalają jej wzbić się do lotu. Powinna być im wdzięczna. Zawsze jej się zdawało, że umiejętność latania jest cechą stanowczo przecenianą.\nWyobraża sobie, że wieczorni zamiatacze w tajemniczy sposób zagarniają piasek z plaży w stronę morskiego deptaku, usiłując zasypać miasto warstwą kurzu i mgły. Wolałaby śmieciarkę, ale ona zjawia się późno. Wrzuca je do pierwszego napotkanego kosza.\n— Bez kluczy nie ma domu — orzeka figlarnie.\nJeśli czegoś w tej miejscowości nie brakuje, to pustych pokoi. Rezerwują jeden w Hotelu Retamar. „To nie jest dwójka”, przestrzega je recepcjonista. „Nieważne.”\nW hotelach od dawna nie ma kluczy. Drzwi otwiera się magnetycznymi kartami.\n— Znowu będziemy musiały spać na podłodze, mamo?\n— Chciałabyś? Jak na obozie.\nUdaje jej się skusić Izaro, ale nie Jone.\nKobieta się poddaje: nie ma siły stać dłużej na posterunku przy oknie i prosi starszą córkę, aby ją zmieniła zanim zaśnie.\n— Jak zobaczysz samochód taty, obudź mnie.\nJone włącza telewizor. Noc upływa spokojnie. Plecami do ekranu, skulona na sofie, ale nie odrywając wzroku od okna, leży w towarzystwie wyciszonych głosów w odbiorniku, podczas gdy jej matka i siostra śpią obejmując się na wąskim łóżku. Kiedy zaczyna się nudzić, robi samolot z kartonika, z napisem „Do Not Disturb”. Prawie o świcie ktoś zbliża się do wejścia, ale idzie pieszo, nie jedzie samochodem. „Obudź mnie, jeśli zobaczysz samochód taty”. Przez chwilę waha się, czy powinna uprzedzić matkę. Postanawia tego nie robić.\nJej ojciec wali w drzwi hotelu. W telewizji pokazują reklamę przyborów\nkuchennych, bardzo cicho, jakby chodziło o towar z przemytu: noże i tarki do marchewek.\n— Myślałyście, że was nie znajdę?\nSkoro matka jest mała, Izaro i Jone są jeszcze mniejsze; wystarczy się schylić i wymknąć z pułapki z kawałkiem sera, a potem uciec tunelem, który mysz zrobiła w ścianie. Śpieszą się na schodach awaryjnych.\n— Dokąd idziemy, mamo?\n— Nie chciałaś pójść do Burger Kinga, kochanie?\nTrawa jest świeżo skoszona albo rośnie bardzo powoli, chciałaby tak ściąć włosy córkom. Rząd masztów z flagami oskrzydla ogród przy wejściu. Izaro myśli, że kiedy będzie starsza, zwiedzi wszystkie te kraje i że kolorowe flagi przestaną skrywać przed nią tajemnice. Myśl, że to kiedyś może się stać napawa ją smutkiem. Na trawniku niedomknięty, skręcony wąż wypluwa ostatnią wieczną kroplę. „Oto południe. A potem się skarżą, że jest susza.”\n— Co tata?\n— Nauczył mnie jeździć na rowerze.\n— Możliwe. Tak. I co jeszcze?\nBrzęczenie owadów, które nie są owadami. To świst zraszaczy. Na ulicy żywego ducha. Żaluzje w sklepach są opuszczone, towar dobrze zabezpieczony. Ale kłódki są raczej liche; wykazują szczery brak zainteresowania i wiary w sezonowych nicponi, przed którymi chronią. Nikt przy zdrowych zmysłach nie chciałby stamtąd niczego ukraść.\nCiuchcia stoi wciąż pod plandeką. Nie można jeszcze skorzystać z cudownych atrakcji, jakie miasto oferuje w sezonie letnim: drugi najwyższy drapacz chmur w kraju, boisko do rugby ze sztuczną nawierzchnią, miniaturowa knajpka, w której kiedyś, jeden raz, Sofia Loren wypiła campari.\n— Mamo, jestem zmęczona. Dokąd idziemy?\n— Do Burger Kinga.\n— Burger King jest zamknięty o tej porze.\nWie, że tym, co najbardziej podoba się córkom, jest kartonowa korona, hamburgery nie są tak ważne.\n— Zrobię każdej z was po koronie. Ale teraz musimy się pospieszyć.\nPrzy promenadzie Miradero leżaki plażowe stoją poukładane jeden na drugim. Stoły także – marsjańscy najeźdźcy w oczekiwaniu na kogoś, kto rozbije ich układ z grubych pikseli. Dałoby się to zrobić, gdyby miały pod ręką pistolet laserowy.\n— Powiedz, czy chociaż wiesz, dokąd idziemy.\n— W jedno miejsce.\nGdyby była Goliatem (a może Dawidem?), mogłaby wrzucić jedną z córek do morza – tylko jedną, nie ma co przesadzać. Ale obie ręce ma zajęte i nie bardzo jest jak.\nPrzechodząc obok bazyliki, czuje się jak w średniowieczu. Albo jak bohaterka westernu. Wszystkie budynki bledną przy romańskim kościele – widok miejskiego stadionu deprymuje ją szczególnie. Żadnego powodu, by nawrócić się na chrześcijaństwo. Kiedy architekci zrezygnowali z kamiennych budynków, żeby zająć się budową domków dla pupili?\nZauważa tabliczkę, która ostrzega o obecności „groźnych psów”, ale psy śpią albo próbują zasnąć, bo przestraszyły się tej kobiety, która śpieszy się, ciągnąc córki po pustej alei. Ta kobieta nie strzela ślepakami, ma ostrą amunicję. „Widziałeś coś, Rufo?” „Nie.” „Ja też nie.”\nA ona prawie je wlecze, te swoje córki, choć one dotrzymują jej kroku, przebierając nóżkami jak pudel. Żadnych potknięć. Są przyzwyczajone. Nawiasem mówiąc, kobieta wołałaby, żeby obie siostry ważyły tyle samo, ale Izaro jest lżejsza i to znacznie. To trochę ogranicza jej zdolność pociągową.\nPrzy takim kroku niedługo będą potrzebowały nowych butów, jak te Murzyniątka z negro spirituals. Obawia się, że Izaro i Jone idąc, zetrą sobie stopy aż do kostek. Do głowy przychodzi jej temperówka: te ołówki, które robią się coraz krótsze, bo mają za wąski czubek i trzeba je ostrzyć raz za razem.\n— Daleko jeszcze, mamo?\nCo na to odpowiedzieć? Jasne, że daleko. Zawsze jest daleko. Szczególnie dla nich, cała wieczność. Dla ich matki nie tak bardzo. Na przykład, żeby stracić cierpliwość. Siadają na ławce na przystanku, żeby trochę odpocząć.\n— O tej porze autobus jeszcze nie jeździ, mamo. Poza tym brzydko tu pachnie.\n— Macie rację.\nCórki żałują, że otworzyły usta. Na ławce pod wiatą było im lepiej.\nA teraz dalej muszą maszerować. Nie ma alternatywy. Każdy ma jakąś misję do wykonania i ta czeka na nich. Kobieta nie ośmiela się spojrzeć wstecz, w obawie, że jej córki zapadły się już w bagnie po kolana. Od kilku chwil się nie odzywają. Ledwie słychać ich zdyszane oddechy. Jeśli nie będzie uważać, jej córki rozkruszą się jak czerstwy chleb. Czy nie ciągnie czasem dwóch wycieńczonych głów bez tułowia, z jednym ramieniem, które trzyma w rękach? Musi przyznać, że czuje się lżej. A może po prostu jest silniejsza niż jej się zdawało\nGdyby to było zimą, trzymałaby w palcach tylko po jednej rękawiczce każdej z córek, kiedy dotarłaby do sosnowego lasku. Gdyby to było zimą, zgniłe powietrze na przedmieściu byłoby bardziej znośne.\n— Co za smród.\nCuchnie jak diabli. A odór narasta.\nJone wraca z otchłani milczenia i znów mówi, i zadaje pytania przerywane krótkimi westchnieniami:\n— Powiedz nam prawdę, mamo... Idziemy na wysypisko?\nTak, kochanie. Może znajdziemy tam klucze.\nHarkaitz Cano: Przeczytam Państwu teraz swój wiersz i opowiadanie pisane w języku baskijskim üskara, którym mówi milion osób. Chciałbym przy tym dodać, iż\nw moim regionie, w kraju Basków na co dzień posługujemy się dwoma językami, ludzie mówią po baskijsku i hiszpańsku, w związku z tym to stawia nas pisarzy baskijskich w dość specyficznej sytuacji. My jesteśmy schizofrenikami dlatego, że bardzo wielu z nas pisze najpierw po baskijsku, a później sami tłumaczymy się na hiszpański, co oznacza po pierwsze, iż analizujemy własne dzieło i wyszukujemy w nim słabe strony i możemy je poprawiać, a to oznacza, że to dzieło nigdy się nie kończy.\nTeraz przeczytam Państwu wiersz, który jak sobie uświadomiłem czytając go wczoraj w Czechach ma wydźwięk klimatologiczny. I zależy w jakim miejscu się go czyta, to jest on tak samo różnie odczytywany. Na końcu mówi się w nim o osobie, która zwykle nie dzwoni do przyjaciółki, ale sytuacja jest tak niesamowita i niewiarygodna - spadł śnieg, iż właśnie dzwoni w tej sprawie z wiadomością, że idzie z dziećmi na sanki. Dodam, że śnieg w krainie Basków spada raz na pięć lat i to przez jeden dzień. Wymowa tego wiersza jest zupełnie inna gdy czyta się go u nas, a zupełnie inna gdy czytam to w Czechach czy teraz we Wrocławiu.\nCano czyta swoje utwory\nZbyt widoczne rusztowania i podpórki\npodtrzymują te książkę, obraz, piosenkę, rzeźbę lub taniec\nSą to prace na próżno,boleśnie nieudane\ngdyby nie chodziło o te polki oraz metafory;\ngdyby nie chodziło o o te wszystkie ramy,\ndla książki, obrazu, piosenki, rzeźby albo tańca.\nTo one dawno zapadłyby się w próżnię.\nŚlady ucieczki na śniegu\nwyjawiają jałowość tego wysiłku.\nTo tak, jakby wejść do kuchni wiersza i poczuć zapach spod pachy,\nzobaczyć naczynia kuchenne, używane przez innych.\nPoprzedni właściciel pozostawił w wierszu\nnieposłane łóżko i brudne prześcieradła\npełne dziur i rozpaczy.\nGrabieżcy dostali się do wiersza\ni zniszczyli słowa, które powinny być twoje...\nChciałbym pociągnąć pędzlem wiersz na śniegu\nco spadł przed chwilą, palcami zziębniętymi, prawie\njuż bez życia,\ni zniknąć potem w śniegu, opuszczony\ni niech tam sobie wiersze\nbez podpisu i śladów,\nbez brudnych pościeli\ni łóżek zaścielonych\nco oznaczyłoby moją obecność,\nnie proszę o wiele. Prosty wiersz napisany na śniegu...\nBarbara Stawicka-Pirecka: Jak to jest, iż mając do dyspozycji prawie czterystu milionową publiczność wybierasz język mniejszości skazując się, szczególnie jako poeta na publiczność milionową? Czy to jest gest patriotyzmu?\nHarkaitz Cano: W przypadku mojego pokolenia to nie jest gest patriotyczny. We wcześniejszej generacji byli pisarze, którzy pisali z pobudek patriotycznych. Ja skończyłem wszystkie etapy edukacji w języku baskijskim: szkoła podstawowa, średnia, uniwersytet, więc w moim przypadku to nie jest żaden wybór tylko coś zupełnie naturalnego. Gdybym myślał w kategoriach handlowych, to powinienem pisać od razu po angielsku lub po chińsku i miałbym jeszcze większą publiczność lecz tu nie chodzi o żaden wybór lecz o wewnętrzny impuls, pisanie w takim języku w jakim ci się to śni. Ale rzeczywiście nasz region jest dość dziwny, wytłumaczę na przykładzie dlaczego może się zdarzyć, że ktoś miesza w ośmiopiętrowym bloku, w którym są sto trzydzieści dwa mieszkania i może żaden z mieszkańców nie przeczyta cię po baskijsku. Spotykamy się w windzie, wiedzą, że jesteś pisarzem, oglądali twoje zdjęcie w gazecie i mówią: przykro nam, nie możemy cię przeczytać, ale może moje dzieci i wnuki to zrobią. I to jest bardzo dziwne wrażenie, bo człowiek czuje się jak na wygnaniu w własnym kraju. Więc podejmuję decyzję, żeby się samemu przetłumaczyć, po aby druga połowa moich sąsiadów, którzy mnie rozumieli, mogła mnie zrozumieć. I wtedy, gdy ponownie spotykasz ich w windzie, to nic nie mówią. Więc już nie wiem co było ważne. Barbara Stawicka-Pirecka: Jeżeli jesteśmy już przy tych tematach baskijskich, to twoja ostatnia powieść z 2013 roku „Twist" została wydana w prestiżowym wydawnictwie Seix Barral i chciałabym, żebyś Państwu o czym jest ta powieść, dlaczego ona jest taka kontrowersyjna i tak w Hiszpanii niezwykle kontrowersyjnie odebrana i komentowana. Tylko tytułem wstępu powiem Państwu, że dotyczy sprawy z 1981 roku znanej w Hiszpanii jako Lasa i Zabala, czyli o takich chłopcach, którzy należeli do grupy terrorystycznej ETA, no i ta powieść opowiada o tym, co się z nimi potem stało. Jak mógłbyś nam przybliżyć kulisy tej sprawy, która zainspirowała cię do napisania „Twistu". Temat jest naprawdę kontrowersyjny politycznie, moralnie i formalnie trudny, bo dotyka bardzo bolesnych dla Basków spraw.\nHarkaitz Cano: Ja myślę, że na tym polega rola pisarza, zejść do poziomu błota i się pobrudzić. Ubrudzić się tym, co społeczne, polityczne, intymne, ale czymś się pobrudzić. I rzeczywiście ja przez wiele lat zastanawiałem się jak ten temat napisać. Żeby było jasne, to jest historia o dwóch chłopakach, którzy mieli wówczas dwadzieścia lat, byli rzeczywiście członkami ETA, ale mieli po dwadzieścia lat. Byli członkami ETA w 1983 roku, a to jest zupełnie co innego niż być w 1993, 2003, 2013 czy 1970. Społeczeństwo baskijskie przez kilkadziesiąt lat było całkowicie podzielone. Albo byłeś z jednymi, albo z drugimi. I nie było żadnych półcieni.To wszystko było namalowane grubym pędzlem. Trzeba pamiętać, że źródła organizacji ETA mają podłoże polityczne. ETA powstała pod koniec lat pięćdziesiątych w okresie głębokiego frankizmu. I strategia ETA polegająca na użyciu przemocy, walki zbrojnej nie oznaczała tego samego do momentu śmierci Franco czyli do końca dyktatury, co oznaczała później. I na tym tle istnienia organizacji ETA w latach osiemdziesiątych rząd pod przywództwem ówczesnego premiera Felipe Gonzalesa podjął decyzję o stworzeniu zbrojnej (nielegalnej) organizacji antyterrorystycznej, której celem było zwalczanie ETA. Te grupy były finansowane ze środków publicznych. Stąd moje wprowadzenie, żebyście Państwo poznali kontekst polityczny po jednej i po drugiej stronie. W 1983, ci dwaj chłopcy, którzy nazywali się Lasa i Zabala zostali porwali, poddani torturom, zamordowani i pochowani w nieznanym miejscu w dole z wapnem przez członków Gwardii Cywilnej. Przez ponad dziesięć lat uznani byli za zaginionych i w roku 1993-1994 ich ciała zostały odnalezione i zidentyfikowane. Właśnie wtedy studiowałem prawo i na zajęciach bardzo wiele mówiliśmy o tej sprawie ze wszystkich punktów widzenia: moralnego, etycznego, prawnego. Przez piętnaście lat miałem tą historię w głowie i wiedziałem, że muszę o niej napisać. Nie umiałem tego wcześniej zrobić i szukałem jakiejś literackiej formuły, aż w końcu ją znalazłem, którą krótko objaśnię. Problem polega na tym w jakich proporcjach pomieszać rzeczywistość z fikcją, tak, aby rzeczywistość wydawała się jeszcze bardziej rzeczywista niż jest. Zamieniłem więc nazwiska tych chłopców. Uczyniłem z nich postacie fikcyjne odbite w lustrze, ale w tych lustrach odbijały się zdarzenia, które naprawdę miały miejsce, ww 1983. Więc tamto pomieszanie pomiędzy zdarzeniami realnymi i fikcją pozwoliło mi zacząć pisać książkę. Z jednej strony miałem twarde fakty oparte na rzeczywistości, które dawały mi poczucie, że robię coś słusznego i jestem za to odpowiedzialny,a z drugiej strony miałem swobodę fikcji, która pozowała mi wejść w miejsca, w których nikt nigdy nie był. Albo wejść w miejsca, w których ktoś już był, ale nie chciał o tym mówić. Taka jest historia tej powieści „Twist", której w roku 1999 nikt by pewnie nie wydał, natomiast w roku 2013 owszem, bo zmieniła się koniunktura. Przez lata w kraju Basków mówiło się o prześladowaniach i torturach ze strony organów ścigania, ale mówiono to tylko w kraju Basków, w pozostałej części Hiszpanii to był temat tabu. A dzisiaj można o tym mówić i pisać otwarcie.\nBarbara Stawicka-Pirecka: A czy w czasie pisania książki kontaktowałeś się z rodzinami tych chłopców? Czy wiesz jakie są ich reakcje na twoją historię?\nHarkaitz Cano: To jest pewnie najciekawsza część tej historii. Kraj Basków jest bardzo mały. Jako żart opowiadamy sobie, iż u nas nie da się nakręcić filmu drogi, bo od razu wyjechalibyśmy z mapy, dlatego szczerze wierzymy w Europę. Żeby kręcić filmy drogi potrzebujemy dłuższych dróg. U nas wszyscy się znają więc dość łatwo było się skontaktować z rodzicami tych chłopców. Ja tego nie zrobiłem z jednego powodu. Po pierwsze, gdybym się kontaktował z rodziną musiałbym napisać powieść non fiction, a ja nie jestem z powodu mojego sposobu pisania, nie jestem w stanie napisać powieści non-fiction. Jak książka wyszła i miała swoją promocję,, to jedna dziennikarka zapytała mnie, czy nie uważasz, że zbyt mało czasu minęło od tych wydarzeń żebyś mógł sobie pozwolić na napisanie na tych motywach książki fikcyjnej? Ja rzeczywiście na tak postawione pytanie nie mam odpowiedzi. Natomiast wiem, że terytorium cudzego bólu jest święte i trzeba stąpać bardzo ostrożnie. Ale z drugiej strony powiedziałem sobie - minęło trzydzieści lat. oczywiście osoby zamieszane w te sprawy i rodziny nadal żyją. Trzydzieści lat to być może jest niewiele dla historii kraju, ale mówiąc egoistycznie w życiu psiarza, to już jest wystarczająco dużo. Nie mogę czekać kolejnych trzydziestu lat. Więc przyznaję, że moja odpowiedź jest odrobinę egoistyczna i oparta jest na imperatywie biologii. Oczywiście wracając do twojego pytania rodziny tych zamordowanych przeczytały moją książkę. Obaj ci chłopcy mieli całą masę braci oprócz rodziców, którzy też nadal żyją. I może rzeczywiście być może dla mnie najlepszą rzeczą jaka mi się przydarzyła było to, iż po wydaniu książki poznałem tych ludzi. Zdałem sobie sprawę, że my będąc ludźmi obcymi wobec jakichś przypadków czasami mamy znacznie więcej skrupułów żeby tą historię opowiedzieć niż osoby bliższe tej sprawie jak rodzina. Oni rozumieli to od początku i uznali, że jest to hołd złożony tamtym zamordowanym i byli bardzo wdzięczni. Tymczasem jak miałem spotkania z czytelnikami, to ludzie byli znacznie bardziej ostrożni i każdy mnie pytał, co myśli o tym rodzina. Odpowiedź jest bardzo prosta: rodziny tych zamordowanych zaprosiły mnie i wydawcę do winnicy. Oczywiście historia się nie wyczerpała tylko dlatego, że ja o niej napisałem powieść. Może niebawem przyjdą inni, którzy popatrzą na to lepiej, z innej perspektywy. Zresztą jak jak publikowałem o tym książkę, to o tej sprawie nikt nie mówił. A po dwóch latach powstał film. I film się nazywał tak jak oni „Lasa i Zabala". To była wierna kronika, nie było takiej książki, ale był film.\nBarbara Stawicka-Pirecka: No i w międzyczasie zapomnieliśmy o wierszach, ale za to przeczytamy teraz dwa. Poproszę Marcina żeby je przeczytał, bo robi to bardzo dobrze:\n12 gnijących sardynek do natychmiastowej konsumpcji\nDobra książka wierszy powinna być\njak skrzynka ryb.\nKaloryczna i świeża, źródło fosforu i wapnia\nAlbo też jak buchnięcie smrodu,\nco budzi w nas\npaniczną chęć ucieczki.\nskrzynka zgniłych ryb i cuchnących łbów\no ostrych zębach i zimnych źrenicach\n.Jedno z dwóch\nI takie właśnie powinno być\njak dobra książka wierszy,\nJedna tylko rzecz przygnębia bardziej,\naniżeli szpitale;nie są to cmentarze.\nMyślę o autobusach miejskich pełnych ludzi\njadących do szpitali.\nZe zdjęciem rentgenowskim w kopercie\npod pachą, spojrzenia zatopione\nw głębokiej studni.jakiej ani ty, ani ja nie zdołamy przejrzeć.\nPorusza nas uśmiech dziecka o zaokrąglonych ząbkach,\nma sześć lat i główkę zgoloną do skóry.\nStarcy zbliżają swoje klisze do okien\ni oznajmiają zgodnie:\n- Spójrz na ten biały punkt, o tu:\nale przede wszystkim te dwie kobiety, co rozmawiają, gestykulując\na kiedy mówią, to jakby każde ich zdanie otwierało kufer:\n- Zobaczysz, mówię do męża,\nsam zobaczysz, jakie spacery będziemy robili, ty i ja,\nkiedy przywiozą nam wózek na kółkach.\nBędą nazywać nas, Ismaelu\nKojotem i Obieżyświatem.Kojot\nDreszcz przenika ciało.\nA tamta kobieta, taka odważna, dodaje,\nże Ismaelowi paraliż odebrał już, nie pamiętam dokładnie,\nlewą, a może prawą rękę.\nKażdy z nich pod pachą ściska\nCenę swojego raka, swoje opuszczenie,\nswoje szklane oko lub ortopedyczną dłoń\nNiech nas ukrzyżują, jeżeli to nie poruszy czegoś w naszym wnętrzu.\nMożemy to sobie jeszcze wyobrazić - Ismael,\nbyć może niewiele czasu mu już zostało i on o tym wie.\nIsmael gra w szachy na kocu w szkocka kratę,\nco okrywa jego bezwładne kolana.\nIsmael przestawia figury ręką, która jeszcze mu pozostała,\nraz wzdycha, a raz się uśmiecha,\nzdarza się nawet, że czasami pokonuje go w bitwie nieruchoma ręka:\nnadal ktoś - Ismael,\nanimowany,ale rysunek - Ismael,\nbez animuszu chwilami,\nnie epitafium, choć mógłby nim być.\n- Obieżyświacie, Kojocie, módlcie się, jak umiecie,\nzobaczycie, kto tutaj rządzi,\nkiedy przywiozą nam\nwózek na kółkach.\nBarbara Stawicka-Pirecka:Zostawmy na chwile te,maty baskijskie. Nasuwa mi się takie pytanie, uprawiasz tyle gatunków: jesteś poetą, powieściopisarzem, piszesz sztuki, opowiadania, komiksy, teksty piosenek, graffiti. Jako to jest, czy temat narzuca ci formę gatunkową, czy myślisz sobie, „z tego lepsza powieść niż wiersz". Kiedy i co decyduje o wyborze gatunku?\nHarkaitz Cano: To nie jest takie proste. Wydawało mi się, że to miało być opowiadanie, a tymczasem należało z tego zrobić wiersz. A czasem decydują przyjaciele, że jakiś tekst staje się zaczynem graffiti. Czasami mam w zeszycie zapiski do filmu krótkometrażowego, a ktoś akurat prosi cię o opowiadanie dla dzieci, wtedy przerzucam te zapiski i mówię: myślałem, że zrobię z tego krótki metraż, ale może faktycznie będzie z tego dobre opowiadanie dla dzieci. W tym sensie trzeba zachować otwartą, twórczą czujną postawę.\nGdy byłem mały, to mnie fascynowali w cyrku, tacy sztukmistrze, którzy potrafili kręcić talerzami na patykach; taki najzdolniejszy z nich potrafił kręci nawet dwudziestoma talerzami naraz. To się nazywało bodaj „chińskie talerze". Pamiętam, że to mi się najbardziej w nim podobało, a nie na przykład klowni. Pamiętam o tym numerze, bo sam teraz czuję się jak ten kręcący talerzami - kręcę wieloma talerzami i robię wszystko żeby nie spadły na ziemię. To ma równe wytłumaczenia, z jednej strony, a tak jest w moim przypadku, gdy ktoś jest taki niespokojny i rozkojarzony. A z drugiej strony wyjaśnienie jest znacznie bardziej praktycznie i codzienne, żeby móc się utrzymać z pisania trzeba robić bardzo wiele rzeczy, nawet z pogranicza literatury. Kultura baskijska ma tą cechę, że ponieważ jest nas bardzo niewielu, to właściwie wszyscy i pieśniarze, i tancerze, zespoły rockowe i pisarze wszyscy się znają. Dzwonimy do siebie i prosimy się na wzajem o coś. Dzwoni ktoś i mówi": mam piosenkę, ale nie mam do niej słów". Zdaje sobie sprawę, iż oni pracują całkiem inaczej i mają straszny problem z napisaniem tekstu do piosenki, podobnie jak jak w życiu nie skomponowałbym żadnej melodii.\nBarbara Stawicka-Pirecka: Powiedzmy teraz o twoich inspiracjach literackich. Czyta się twoje utwory; wiele jest w nich inspiracji literackich, ale też sporo muzycznych., myślę tu o tytułach muzycznych. Czy możesz nam powiedzieć jakcy są twoi idole muzyczni czy literaccy, a może są wśród nich Polacy.\nHarkaitz Cano: Ja jestem niespełnionym muzykiem, przed dwa lata grałem na trąbce w zespole, ale mnie wyrzucili. Powiedzieli mi coś bardzo brutalnego, a miałem wtedy dwanaście lat: byłeś w tym zespole do tego dnia, bo nie było nikogo innego. Włożyłem trąbkę do pokrowca, pokrowiec do szafy i przez następne trzydzieści lat nie więcej jej nie wyjąłem Tak, że ja w tej chwili jestem melomanem, muzyka towarzyszy mi przez całe życie i mam taką osobistą zemstę, że piszę teksty muzyczne, a muzyka pojawia się w moich tekstach/. A także wykorzystuję muzykę, jako pewną technikę opartą na obserwacjach Pawłowa i jego psów. Wyszedłem z założenia, że jakiej muzyki słucham pisząc, to zmienia się mój styl pisania. Kiedy słucham jazzu zdania się wydłużają, stają się wielokrotnie złożone, a jak słucham death metalu, to piszę krótkie zdania, po trzy słowa. Tak, że efekty mojego pisania zależą od tego jakiej muzyki słucham. Moim ulubionym gatunkiem jest jazz, który bardzo polubiłem. Najbardziej odpowiada mi forma tria jak i epoka, np. Miles Davis, Bill Evans. Rzeczywiście należę do pokolenia wychowanego na muzyce amerykańskiej: Lou Reed, Tom Waits. „Morfina", to jest zespół który uwielbiam. Niech będą pochwalone zasady metryczne i rymy, które zmuszają nas do tego abyśmy się zastanowili dwa razy zanim coś napiszemy.\nJeżeli chodzi o polskich pisarzy, to w śród moich ulubionych pisarzy króluje Sławomir Mrożek, głównie jako autor krótkich opowiadań. Przetłumaczyłem nawet sporo jego opowiadań z hiszpańskiego na język baskijski. Tadeusz Kantor ma też wielu wielbicieli w naszym środowisku teatralnym. Reżyserzy baskijscy patrzą na sztukę teatralną w podobny sposób.\nMarcin Kurek: Czy przetłumaczył Pan opowiadanie Mrożka „Rewolucja"?\nHarkaitz Cano: Tak właśnie to jego opowiadanie przetłumaczyłem na baskijski.\nGłos z sali: Co tkwiło u genezy wiersza „Chemioterapia"?\nHarkaitz Cano: Nie pamiętam muzyki, ale pamiętam źródło skąd ten wiersz się wziął. Pracowałem w radiu baskijskim i żeby do niego dojechać musiałem wsiąść w autobus, a radio znajduje się obok szpitala onkologicznego. Tworzy go duży kompleks budynków. Codziennie widziałem ludzi wysiadających przystanek przede mną.\nGłos z sali: Ma Pan swoich wielbicieli i fanów za granicą?\nHarkaitz Cano: Państwo jesteście moimi fanami. Ja jestem zdania, że czytelników zdobywa się pojedynczo, jeden po drugim. Dzisiaj jest taka opinia, że trzeba napisać pierwszą powieść, przetłumaczyć ją na trzydzieści języków i sprzedać w nakładzie miliona egzemplarzy. Jeżeli to się nie udaje to klęska.\nLiteratura mnie nauczyła, że jest to praca na bardzo długi dystans. Ta książka, która teraz wyszła w Polsce, z której czytaliśmy tu wiersze napisałem w 1999 roku. Minęło siedemnaście lat, żeby dotarła do Państwa.\nNa zakończenie przeczytamy Państwu dwa wiersze:\nNigdy nie wysłuchane modlitwy\nCórka, której nigdy nie miałem, trzyma tak samo\nłyżeczkę i ołówek,\ni zajada i jednocześnie maluje\nzielone kruki w trakcie obiadu,\nz radością tego,\nkomu jeszcze nie wybrano ziemi\nCórka, której nigdy nie miałem, wsuwa się do mojego łózka wieczorem,\nmówi mi dobranoc i całuje w policzek.\nKiedy pewna jest, że śpię,\nzamyka się w swoim pokoju i zwołuje\nwszystkie swoje lalki, których nigdy nie miała.\nPrzywołuje także samoloty,\nktóre teraz mogłaby zaliczać, jeden po drugim.\nJa przywołuję w snach oczy deszczu\ni łagodne dni marcowe.\nKiedy się budzę,\ncórka, której nigdy nie miałem, wyszła już\ndo szkół zmienionych w popioły,\njakie ona niesie na ramieniu, nie widząc o tym -\nwymieszane z książkami do arytmetyki\nw plecaku, którego nigdy nie mogłem jej kupić\nA kiedy Boris Vian przegląda szafy, szukając\nczegoś do wypicia, ja trwam skupiony w tym pokoju\nz nic nie wzruszoną pociechą -\nże nigdy nie istniałem.\nZdjęcie bez triku. Dziewczyna\nprzechodzi przez rzekę z pomocą anioła.\nDziewczyna wesoła, z warkoczami, śmieje się\nz czegoś, o czym nie będzie pamiętać, kiedy\nodzyska zdjęcie i nawet nie może sobie wyobrazić\nwszystkiego, co ją teraz czeka.\nMimo wszystko pamięta, że była wesołą dziewczyną\nz warkoczykami na zdjęciu i że wolałaby płakać na zdjęciu,\npod warunkiem, że to przyniosłoby jej szczęście,\nwynikające z powodów, które człowiek pamięta\nw przyszłości bez zdjęć.\nOd lewej: Harkaitz Cano, Barbara Stawicka-Pirecka, Gabriel Leonard Kamiński\nGabriel Leonard Kamiński: Chciałbym spytać o taką sprawę. Czy jest jakaś odrębna charakterystyczna cecha, oprócz oczywiście języka wyróżniająca się od literatury hiszpańskiej?\nHarkaitz Cano: Literatura baskijska jest całkowicie nowa, nie istniała jeszcze pięćdziesiąt lat temu. Były tylko teksty religijne, klasyczne. I nagle dostała taki znak tożsamości, własną tożsamość miejską. Według mnie tematyką nie różni się od francuskiej, czy jakiejś innej literatury narodowej. Natomiast takim królewskim gatunkiem jest krótkie opowiadanie. A to się bierze stąd, że sytuacja polityczno-społeczna kraju Basków jest ciągle wstrząsana różnymi wydarzeniami, to znaczy, że nigdy nie było tyle czasu i spokoju, żeby zająć się takim dłuższym epickim, powieściowym tematem. Natomiast krótkie opowiadanie da się napisać będąc nawet w środku huraganu. Być może to jest właśnie charakterystyka naszej baskijskiej literatury.


Tłumaczenia Archiwa - festiwalfantazja.pl\nDanuta Witkowska – uznany poznański tłumacz języka niemieckiego\nKoniec z szukaniem w wyszukiwarce internetowej słowa kluczowego „tłumacz niemieckiego Poznań” – właśnie trafiłeś na opis poznańskiego biura tłumaczeń, którego oferta odpowie na Twoje potrzeby. Firma specjalizuje się przede wszystkim w przekładach przysięgłych (dlatego też lepiej już nie mogłeś trafić, jeśli wstukałeś w wyszukiwarce internetowej frazę kluczową „tłumacz przysięgły niemiecki Poznań”), lecz wykonuje także tłumaczenia zwykłe. Biuro oferuje przekłady zarówno w formie pisemnej, jak i w formie ustnej, np. na spotkaniach firmowych oraz podczas konferencji. Zamiast poszukiwać w wyszukiwarce Google określenia „tłumacz przysięgły niemieckiego Poznań” odwiedź już dziś naszą stronę WWW i skontaktuj się z nami, aby powierzyć zaufanemu biuru ważne tłumaczenie. Możesz być pewny, że usługa odpowie na wszystkie Twoje oczekiwania.\nKiedy chodzi o język czeski tłumaczenia to nie łatwizna. Tłumaczenia polsko czeskie powinny być realizowane zwracając uwagę na szczegóły, podobnie jak tłumaczenia czesko polskie. Fantastyczny tłumacz czeskiego został zatrudniony w biurze tłumaczeń czeskich Centrum Językowe Fortuna. Kliknij tutaj i odwiedź stronę. Skorzystaj z naszej unikatowej oferty!


Blok do Rysunku SM-LT Drzewo A4 120 g 60 ark. Spirala - Crearte (Monet)\n» Blok do Rysunku SM-LT Drzewo A4 120 g 60 ark. Spirala\nBlok do Rysunku SM-LT Drzewo A4 120 g 60 ark. Spirala\nKod produktu: PB-60TS\nBlok do rysunku, na spirali, w formacie A4. Gramatura 120g. Zawiera 60 arkuszy. Papier w kolorze śnieżno białym, gładki z minimalną fakturą. Idealny do dokładnych szkiców ołówkiem i kredkami. Stylowa okładka z kolorowego papieru pochodzącego z recyklingu. Z tyłu tekturka.\nZestaw Ołówków Trrójbocznych Koh-I-Noor 72 szt. (w Kubeczku)\nOłówki trójboczne 72 sztuki w dzbaneczku w trzech twardościach\nZestaw do Rysowania Pastele Z Blokiem Koh-I-Noor\nZestaw zawiera pastele 24 kolory, blok popPastel, gumka chlebowa.\nTemperówka Elektryczna Podwójna Koh-I-Noor\nTemperówka elektryczna do różnych rodzajów kredek z matami antypoślizgowymi i dużym zbiorniczkiem na strużyny.\nZestaw Kredek Artystycznych Koh-I-Noor Polycolor 12 szt. (Metalbox)\nZestaw zawiera 12 wykonanych z najwyższej jakości materiałów profesjonalnych kredek artystycznych z oprawkami z miękkiego drzewa cedrowego w poręcznym metalowym pudełku.\nWĘGIEL W OŁÓWKU 7 ELEMENTÓW DERWENT 0700664\nzestaw 7-iu elementów do rysowania węglem\nKrzywik Gięty Koh-I-Noor\nSeria elastycznych, plastikowych krzywików o długości od 30 cm do 80 cm.


Kuchnia tajska – cechy charakterystyczne i przykładowe dania | Nić Przewodnia\n13 października 2020 Nić Przewodnia Życie codzienne\nKuchnie azjatyckie cieszą się dużą popularnością nie tylko w tych krajach, ale także na całym świecie. Kojarzą się nam głównie z pikantnymi przyprawami, egzotycznymi składnikami i ciekawymi sosami. Jednym z rodzajów takich kuchni jest ta wywodząca się z Tajlandii, która dzięki użyciu pewnych produktów znacząco wyróżnia się od innych. Co świadczy o oryginalności kuchni tajskiej? Jakie dania są najbardziej rozpoznawalne wśród smakoszy?\nMistrzowie tajskiej kuchni kierują się pięcioma istotnymi zasadami mającymi swoje odzwierciedlenie w każdym posiłku. Zakłada się, że potrawy powinny zawierać w sobie odrobinę goryczy, słodkości, ostrości, słoności, a także kwaśności. Utrzymanie balansu między tymi wszystkimi czynnikami sprawia, że przygotowane dania są oryginalne, a przede wszystkim bardzo smaczne. Warto także podkreślić, że rodzaj używanych składników może różnić się w zależności od regionu Tajlandii – w jednym obszarze stawia się głównie na owoce morza i mleko kokosowe, w innym używa się mięsa wieprzowego, a jeszcze w kolejnym dominują ostre przyprawy i duże ilości papryczki chili. Bez względu na te różnice, głównym składnikiem dania zawsze jest ryż. Charakterystycznymi cechami kuchni tajskiej są bardzo aromatyczne przyprawy, takie jak pasta curry, kardamon, kolendra, trawa cytrynowa czy chili. Dania typowo tajskie wymagają nie tylko specjalnych składników, ale także odpowiedniego sposobu przyrządzania. Niegdyś używano tylko glinianych naczyń, a aktualnie w każdej kuchni królują woki, które można zamówić np. na stronie https://www.kuchnieorientu.pl/sklep/home/przybory-kuchenne/patelnia-wok/. Warto także podkreślić, że podczas gotowania bardzo często grilluje się warzywa i mięsa oraz wykorzystuje się sposób szybkiego smażenia potraw.\nZnane potrawy kuchni tajskiej\nDania kuchni tajskiej są znane na całym świecie, dlatego też możemy spróbować ich w każdej restauracji tego typu. Podstawą każdego dania jest ryż jaśminowy, który cechuje się delikatnością i niezwykłym aromatem. Popularną propozycją, której musi skosztować każdy miłośnik tajskiej kuchni, jest yam – wytrawna, lekkostrawna sałatka z beztłuszczowymi sosami, takimi jak sojowy, rybny czy tajski. Kolejnym ciekawym daniem jest khao khluk, które jest połączeniem smażonego ryżu z pastą krewetkową, warzywami i mięsem wieprzowym. Dla miłośników owoców morza dobrą propozycją będzie zapiekanka ho mok talay lub nam phrik kung siap będące szaszłykami z krewetek.


Login i hasło już nie wystarczą. Za kilka miesięcy będziemy musieli nauczyć się innego sposobu wchodzenia do banku | Subiektywnie o finansach - Maciej Samcik\nLogin i hasło już nie wystarczą. Za kilka miesięcy będziemy musieli nauczyć się innego sposobu wchodzenia do banku\nWe wrześniu wszystkie banki będą musiały wdrożyć zapisy unijnej dyrektywy o usługach płatniczych (PSD2). Nie jest przesadą stwierdzenie, że będzie to rewolucja w sposobie korzystania z bankowych (i nie tylko) usług. W bankowości elektronicznej pojawi się oferta zewnętrznych firm, a klienci inaczej niż dziś będą logować się do bankowych systemów i potwierdzać transakcje. Czy jest się czego bać?\nW technologicznym świecie ciągłe zmiany są zjawiskiem naturalnym. Instytucje finansowe co chwilę proponują klientom nowinki, które mają dać większą wygodę korzystania z usług i zwiększyć bezpieczeństwo. Zamiast np. potwierdzania transakcji kodem SMS, zachęcają do bezpieczniejszej autoryzacji przez bankowość mobilną.\nAle zmiany, które niesie ze sobą unijna dyrektywa PSD2, dla banków i ich klientów nie będą już kwestią wyboru a przymusu. Całą tę rewolucję określa się mianem „otwarta bankowość”.\nRewolucja otwartej bankowości\nJednym z filarów tej rewolucji jest obowiązek otwarcia się banków na tzw. podmioty trzecie. To oczywiście żadna nowość. Od lat banki współpracują np. z firmami technologicznymi, ale do tej pory miały dowolność z kim i w jakim zakresie chcą rozwijać biznes.\nTo się zmieni, bo nie będzie już swobody. Każda firma, która spełni wymogi m.in. dotyczące bezpieczeństwa będzie mogła wpiąć się do systemów banku i świadczyć usługi jego klientom.\nŻeby to zobrazować, często używam przykładu gniazdka i wtyczki. Bank instaluje szereg gniazdek. Określa specyfikację, czyli jakie wymagania technologiczne, prawne, regulacyjne (firma musi być nadzorowana przez KNF) czy dotyczące stosowanych zabezpieczeń musi spełnić firma, by wpiąć się do banku. Jeśli je spełni, otrzyma certyfikat, czyli przysłowiową wtyczkę.\nPrzeczytaj też: Mały przedsiębiorca w banku. Co może mieć za darmo? Czego najbardziej potrzebuje? Co dają mu banki? I co zmieni unijna dyrektywa?\nPrzeczytaj też: Kredyt dla małej firmy „z ulicy” w kwadrans i całkiem online. To już się dzieje. Teraz stawką w grze jest… strzyżenie. Technologie pomogą?\nDaniel Majewski, ekspert Deloitte, otwartą bankowość porównuje do praktyk stosowanych np. przez Facebooka, który udostępnia swoje interfejsy w ten sposób, by inne podmioty mogły korzystać z danych z tego portalu. Na podobnej zasadzie będą musiały działać banki.\nZewnętrzna firma z certyfikatem będzie mogła m.in. uzyskać informację o rachunku płatniczym klienta, inicjować płatność z jego rachunku czy potwierdzić dostępność środków na jego rachunku. W marcu wszystkie banki powinny udostępnić środowiska testowe po to, by zainteresowane firmy mogły testować swoje usługi. O udostępnieniu środowiska testowego poinformowały niedawno m.in. BOŚ Bank, Bank Millennium i mBank, który swój interfejs nazwał „piaskownicą”. Jako pierwszy – jeszcze pod koniec ubiegłego roku – środowisko testowe uruchomił Nest Bank.\nJakie to mogą być firmy, przekonamy się we wrześniu. Ale można sobie wyobrazić, że do bankowych systemów będą chciały podłączyć się firmy oferujące np. integrację w jednym miejscu wszystkich rachunków klienta z różnych banków, albo organizacje płatnicze oferujące zarządzanie wszystkimi kartami klienta, albo pośrednicy w sprzedaży biletów komunikacyjnych (nie będzie potrzeby zasilania portmonetek, źródłem pieniądza będzie konto osobiste lub rachunek karty kredytowej) czy firmy, które już dziś oferują alternatywne metody przesyłania pieniędzy. W tej grupie są też banki, bo choć do ich systemów podłączać się będą zewnętrzne firmy, to one też mogą „wejść w buty” podmiotu trzeciego.\nPrzeczytaj też: „Piątka Kaczyńskiego” to pewny jak w banku wzrost zadłużenia Polski i… szansa na spory przelew z OFE, z „prowizją” dla rządu?\nPrzeczytaj też: Dylemat pracodawcy: jak wybrać dla swoich pracowników przyzwoite PPK? Poradnik dla tych, którym nie jest wszystko jedno!\nOtwarta bankowość, czyli szanse i zagrożenia\nAle czy klienci mają powody, by bać się tego elementu rewolucji? Na razie większość podchodzi z dystansem i nieufnością. Tylko bowiem co czwarty Polak jest skłonny udostępnić informacje firmie innej niż bank – wynika z badania przeprowadzonego przez firmę doradczą Deloitte. Zaledwie 14% zgodziłoby się przekazać dane bankowe globalnej firmie technologicznej takiej jak Google czy Facebook.\nMałgorzata Adamczyk, szefowa departamentu bankowości elektronicznej w Nest Banku, uspokaja – każda firma, która będzie świadczyć usługi z wykorzystaniem danych bankowych, najpierw będzie musiała uzyskać zgodę klienta. To fundamentalny warunek. Ale obaw związanych z dyrektywą PSD2 nie brakuje też po stronie bankowców.\n„Podmioty, które będą pytały o rachunki płatnicze klientów, nie będą miały z nami często żadnych relacji – zgodnie z przepisami dyrektywy PSD2 nie muszą ich mieć. Wystarczy, że będą posiadały certyfikat i zgodę klienta, wówczas nie możemy jako bank odmówić dostępu do danych. I to jest na pewno rewolucja”\n– mówi Adamczyk. Do tej pory każdy bank skrupulatnie weryfikował każdy podmiot, który z nim współpracował i w ramach takiej współpracy miał dostęp do danych klientów. Ten świat już się poniekąd kończy, wkrótce banki stracą taką możliwość. Małgorzata Adamczyk dodaje:\n„Odmowa dostępu do danych może nastąpić wyłącznie, gdy bank ma twarde, udokumentowane dowody na to, że w procesie pozyskania danych przez dany podmiot może dojść do przestępstwa. Trudno obecnie przesądzać z czym to się będzie wiązało w praktyce. Kolejnym zagrożeniem jest fakt, że unijna dyrektywa – u swoich podstaw niosąca bardzo wartościową ideę, która pozytywnie powinna zmienić dzisiejszą rzeczywistość – pozwala w wielu miejscach na dowolność interpretacji standardów. Niestety dowolność i standard wzajemnie się wykluczają”\nZ loginem i hasłem nie wejdziesz do banku\nO ile świadczenie usług przez podmioty trzecie z poziomu bankowości internetowej będzie wymagało naszej zgody, to do innych zmian będziemy musieli się dostosować. Chodzi o tzw. silne uwierzytelnienie użytkownika przy logowaniu się do bankowości internetowej czy mobilnej albo do aplikacji „podmiotów trzecich”. Zgodnie z definicją silne uwierzytelnienie polega na zastosowaniu co najmniej dwóch elementów z trzech następujących kategorii:\nwiedza, czyli coś, o czym wie wyłącznie klient\nposiadanie, czyli coś, co posiada tylko klient\ncechy klienta, czyli coś, czym klient jest\nPowyższe elementy muszą być od siebie niezależne, czyli naruszenie jednego z nich nie może osłabiać wiarygodności pozostałych elementów. Dziś w wielu przypadkach wystarczy podać login i hasło do bankowości internetowej czy mobilnej, ale część banków od jakiegoś czasu stosuje już rozwiązania zgodne z definicją silnego uwierzytelnienia.\nChodzi np. o użycie indywidualnego numeru identyfikacyjnego i hasła danego klienta do bankowości elektronicznej (dane do logowania) połączone z użyciem kodu jednorazowego (np. kodu SMS, kodu z tokena). Mamy wówczas do czynienia z uwierzytelnianiem wykorzystującym czynnik wiedzy (czyli dane do logowania klienta) i czynnik posiadania (kod jednorazowy).\nPrzeczytaj też: A może by płacić za taksówki jak za Netfliksa? Popularna aplikacja do zamawiania przejazdów wprowadzi „subskrypcję taksówkową”\nInnym sposobem dodatkowego zabezpieczenia może być też coraz popularniejsza biometria, która spełnia czynnik cechy klienta. Np. mBank testuje właśnie system biometryczny polegający na tym, że system w trakcie sesji w bankowości elektronicznej uczy się w jaki sposób klient pisze na klawiaturze czy porusza myszką.\nDzięki temu system będzie w stanie ocenić, czy do bankowości elektronicznej zalogowała się powołana do tego osoba. Jeśli wykryje jakąś anomalię, bank będzie mógł zareagować w odpowiedni sposób. Co prawda klient musi wyrazić zgodę na to, by system zbierał informacje o jego zachowaniu, ale jeśli już się na to zgodzi, dodatkowe uwierzytelnienie dokonywać się będzie w sposób dla klienta niewidzialny.\nSilne uwierzytelnienie w trzech sytuacjach\nZgodnie z dyrektywą PSD2 dostawcy usług płatniczych (czyli firmy zewnętrzne, które podłączą się do bankowych systemów) powinni wymagać silnego uwierzytelnienia klienta przynajmniej przy uzyskiwaniu dostępu do rachunku online (np. przez kanały bankowości internetowej lub mobilnej), inicjowaniu elektronicznej transakcji płatniczej oraz przy przeprowadzaniu za pomocą kanału zdalnego czynności, która może wiązać się z ryzykiem oszustwa lub innych nadużyć. Czy te rozwiązania wzmocnią bezpieczeństwo korzystania z usług finansowych po wdrożeniu dyrektywy PSD2?\n„Łańcuch jest tak mocny jak jego najsłabsze ogniwo. Dyrektywa narzuca na dostawców usług płatniczych silne uwierzytelnianie klienta oraz wiele obowiązków z tym związanych. Każdy dodatkowy element zabezpieczenia podwyższa poziom bezpieczeństwa – to jest jasne. Nie można jednak zapomnieć, że dyrektywa PSD2 daje pełną władzę klientowi w zakresie tego komu i kiedy oraz z jakiego tytułu udzieli zgody na dostęp do jego rachunków w banku. Bank nie może bez twardych, udokumentowanych dowodów odmówić dostępu do tych danych podmiotom, które wylegitymują się zgodą klienta”\n– mówi Małgorzata Adamczyk. Przekonuje, że dzięki dyrektywie klienci dostaną łatwiejszy dostęp do wielu usług. Ale piłka jest teraz po stronie banków, dostawców usług płatniczych i regulatorów – muszą edukować klientów tak, by rzeczywiście i świadomie korzystali z dobrodziejstw, jakie niesie ze sobą dyrektywa PSD2. Czasu zostało niewiele – początek rewolucji już za niespełna pół roku.\nNiniejszy artykuł jest drugą częścią nowego cyklu edukacyjnego „Otwarty bank”, którego Partnerem jest Nest Bank. Co kilka tygodni będziemy Wam prezentowali poradniki dotyczące zmian, które nas czekają w bankowaniu pod rządami unijnej dyrektywy PSD2 – niezależnie od banku, w którym macie konto. Już wiadomo, że nowości będzie sporo i że będą dotyczyły praktycznie wszystkich, więc chcemy, żebyście byli z tą rewolucją na bieżąco. Już wiadomo, że Nest Bank będzie jednym z jej liderów, co powinno ucieszyć jego klientów – obecnych i przyszłych\ndyrektywa PSD2otwarta bankowość\nMoim zdaniem fakt, ze banki wprowadzają silne uwierzytelnienie dopiero zmuszone unijną dyrektywą bardzo źle o nich świadczy. Rok temu dla wyrobienia sobie opinii o zabezpieczeniach stosowanych w polskich bankach sprawdzałem mechanizmy logowania i autoryzacji stosowane w Szwajcarii i krajach anglojęzycznych. W Szwajcarii wszystkie banki już w momencie logowania wymagały identyfikatora, hasła oraz hasła jednorazowego (sms, token, aplikacja). Ciekawostka – w jednym z banków po naduszeniu przycisku logowanie zobaczyłem ostrzeżenie, że mój Windows i/lub przeglądarka nie są zaktualizowane i, że bank nie gwarantuje bezpiecznego korzystania z bankowości internetowej (prawdziwa troska o klienta). Bardzo spodobał mi się token sprzętowy typu challenge-respond używany… Czytaj więcej »\nJa tam nie dam zgody żadnym podmiotom by buszowały po moim koncie.\nTe potrójne uwierzytelnianie to zawracanie pupy. Juz teraz denerwuje mnie „wyliczanka”, gdzie muszę wpisywać tylko wybrane znaki z mojego hasła.\nCzy przy zewnętrznych firmach, które będą mogły same sobie pobierać pieniądze występuje chargeback jak przy płatnościach kartą?\nPoza tym coraz mniej mamy wolnego rynku, a coraz wiekszy wpływ na nasze życie i nasze biznesy mają eurokraci z Brukseli.\nŻadna firma zewnętrzna sama nie może pobrać pieniędzy czy nawet odpytać o saldo na koncie, dopóki Ty nie upoważnisz tej firmy do tego: dyrektywa PSD2 daje pełną władzę klientowi w zakresie tego komu i kiedy oraz z jakiego tytułu udzieli zgody na dostęp do jego rachunków w banku\nWydaje się, że dyrektywa może być dobra. Bardzo dobry tekst 🙂\nzgody dają tylko jelenie. Już teraz jest wiele dokuczliwych rzeczy… i jeśli mam dostawać wypłatę na konto, to niech bank da mi za darmo telefon który będzie miał dostęp do odbierania sms. Ja telefonu nie muszę mieć i będę składał reklamację, że bank uniemożliwia mi korzystanie z ROR.\n„Ja telefonu nie muszę mieć” — nie musisz, nie musisz też korzystać z bankowości internetowej; co więcej, teraz każdy bank ma obowiązek zaoferowania Ci bezpłatnego Podstawowego Rachunku Płatniczego, a do niego co najmniej 5 bezpłatnych przelewów zlecanych w oddziale banku.\nProblemem nie jest dyrektywa tzw. eurościema. Wierzysz, iż tu chodzi o bezpieczeństwo to twoja sprawa. Ja nie ufam możliwościom pozyskiwania danych i udzielanie możliwości ich wykorzystania przez podmioty inne niż bank! Prawda jest taka, iż ta eurodyrektywa służy handlowi danymi pod płaszczykiem niby ochrony danych osobowych. To znaczy, sprzedasz swoją osobowość np. kablówce za darmo – bo co to np. dać tobie pakiet dodatkowych kanałów kodowanych – ich prawie nic nie kosztuje, a ty myślisz iż to super oferta! A potem dowodzik kolekcjonerski i jazda nie ma rzeczy niemożliwych! Zresztą strach pomyśleć co można zrobić mając takie dane „klientów”!\nWiększość banków jak czytam planuje wykorzystać hasła SMS lub aplikację aby wypełnić wymagania PSD2. A co jak klient nie będzie miał smartfona? albo skrajnie w ogóle telefonu? Takich osób nie jest wcale tak mało –> przykład to niedawna historia klientki PKO BP opisana tutaj (https://subiektywnieofinansach.pl/chcesz-wyplacic-pieniadze-w-oddziale-przy-kasie-w-pko-bp-dowod-osobisty-moze-ci-juz-nie-wystarczyc-klienci-pytaja-o-co-tu-chodzi/ ) na portalu.\nReply to stclaus\n@stclaus: Być może takim osobom zostanie po prostu wyłączona bankowość internetowa i zostaną one zmuszone do dokonywania wszelkich operacji na swoim koncie w placówce banku.\nPoprzedni artykuł Podaj dane, albo odetną cię od usług. Zostały ostatnie godziny na weryfikację kont w aplikacji SkyCash. Klienci są wściekli. Co poszło nie tak?\nNastępny artykuł Wyłudzony na konto klienta kredyt sprzed 17 lat podstawą negatywnego wpisu w BIK. Co bank na to? "Może za 30 dni odpiszemy. Ale może nie"


Założenie sklepu spożywczego online z Jotform\nJanuary 22, 2022 Wskazówki dotyczące udanych operacji w sklepie\nPierwszy sklep spożywczy online\nWiele osób zdecydowało się założyć sklep spożywczy online. To doskonały model biznesowy dla małej lokalnej firmy. Dzięki integracji Jotform z wózkami zakupowymi, usługami dostawy i opcjami płatności, możesz otworzyć własny sklep spożywczy w ciągu kilku minut. Dzięki tym funkcjom możesz sprzedawać świeże owoce i warzywa, korzystać ze specjalnych ofert, a nawet sprzedawać karty podarunkowe. Możesz wybierać spośród wielu różnych motywów dla swojego internetowego sklepu spożywczego i zawsze łatwiej jest dostosować układ witryny.\nPo wybraniu właściwej lokalizacji dla swojego internetowego sklepu spożywczego musisz upewnij się, że proces jest prosty i szybki. Większość internetowych sklepów spożywczych umożliwia swoim kupującym dodawanie adresów, wybieranie metod płatności i wybieranie czasu dostawy. Posiadają również podsumowanie szczegółów rozliczeniowych oraz potwierdzenie zamówienia kupującego. Upewnij się, że proces jest szybki i łatwy w nawigacji. Proces realizacji transakcji powinien być prosty, ale również bezpieczny. Zastanów się, ile informacji chcesz zebrać od każdego klienta. Dodanie zasad zwrotów pomoże uniknąć problemów z procesem zwrotu pieniędzy i zapewni, że dokonałeś właściwego wyboru dla swoich klientów.\nAby przyciągnąć klientów, rozważ zaoferowanie spersonalizowanych ofert. Informując swoich stałych klientów o specjalnych zniżkach, zwiększasz swoje szanse na zdobycie nowego biznesu. Niektóre sklepy spożywcze oferują nawet narzędzie do sprawdzania kodu PIN, które może pomóc im znaleźć sprzedawców w pobliżu. Inne zalety sklepów spożywczych online to łatwy proces zwrotu i zwrotu pieniędzy oraz możliwość porównywania cen i produktów. Pomimo zalet robienia zakupów w domu, sklep spożywczy online nie jest dla wszystkich.\nGdy już zdecydujesz się na lokalizację, musisz skonfigurować swój sklep spożywczy online. Musisz założyć firmę dla swojej nowej firmy. Musisz także uzyskać wszystkie niezbędne uprawnienia do swojego internetowego sklepu spożywczego. Potrzebujesz kilku rodzajów zeznań podatkowych i musisz przestrzegać różnych przepisów. Wysoce zalecane jest skorzystanie z pomocy profesjonalisty. Jeśli jednak nie masz pewności, jak założyć sklep spożywczy online, proces ten będzie znacznie łatwiejszy i udany.\nOprócz strony internetowej, musisz zbudować swoją obecność w mediach społecznościowych. Możesz użyć mediów społecznościowych, aby dotrzeć do grupy docelowej. Facebook i Instagram są popularne wśród właścicieli firm. Dla tych, którzy nie chcą mieć sklepu stacjonarnego, możesz utworzyć stronę na Facebooku i użyć funkcji „konto firmowe”, aby promować swój sklep spożywczy online. Możliwe jest założenie bloga z różnymi kategoriami, a także bloga lub biuletynu.\nOprócz posiadania strony internetowej, możesz również korzystać z mediów społecznościowych. Facebook i Instagram to obecnie dwa najpopularniejsze serwisy społecznościowe. Optymalizując te platformy, zyskasz dostęp do milionów potencjalnych klientów. Będziesz także mieć szansę dowiedzieć się więcej o rodzajach produktów, których szukają Twoi klienci. To sytuacja korzystna dla wszystkich. Używając tych narzędzi do promowania swojej firmy, zwiększysz swoje szanse na sukces.\nJak promować swój produkt w mediach społecznościowych\nDzięki tym narzędziom możesz promować swój internetowy sklep spożywczy i zarabiać na nim. Promując swój sklep w mediach społecznościowych, będziesz w stanie dotrzeć do większej liczby osób i zarobić więcej pieniędzy. Dodatkowo możesz również skorzystać z płatnej reklamy dla wygody swoich klientów. Na przykład możesz utworzyć stronę na Facebooku dla biznesu na Instagramie i reklamować się na Facebooku. Wreszcie, ważne jest, aby korzystać z metod płatności, które są akceptowane w dowolnym miejscu.\nMedia społecznościowe to świetny sposób na promocję sklepu spożywczego w Internecie. Oprócz promowania swoich produktów możesz również korzystać z mediów społecznościowych, aby wzbudzać zainteresowanie swoimi produktami. Korzystanie z mediów społecznościowych może zwiększyć ruch i może pomóc w zarabianiu pieniędzy. Oprócz mediów społecznościowych powinieneś być również obecny na Facebooku i Instagramie. Te strony to doskonały sposób na promocję Twojego sklepu spożywczego online. Jeśli jesteś przedsiębiorcą, powinieneś starać się promować swoją firmę na różne sposoby.\nProces realizacji transakcji powinien być łatwy dla klientów. Muszą dodać swoje adresy, wybrać metody płatności i wybrać czas dostawy. Muszą podać szczegóły płatności, a następnie potwierdzić zamówienie. Ten krok powinien być prosty, ale skuteczny i należy go wykonać jak najszybciej. Ważne jest również posiadanie polityki zwrotów, która ułatwia anulowanie zamówień. Nie zawsze możesz otrzymać dokładnie te produkty, które zamówiłeś, dlatego ważne jest, aby zaoferować opcję zwrotu.


Przesłuchania „Śpiewograńca” w tarnobrzeskim TDK ( fotoreportaż i video HD) | Regionalny Portal Informacyjny NadWisłą24.pl\nPrzesłuchania „Śpiewograńca” w tarnobrzeskim TDK ( fotoreportaż i video HD)\nby Agnieszka Nycz 26/02/2011 05/03/2011 2\nOgólnopolski Festiwal Piosenki Harcerskiej po raz osiemnasty zawitał do Tarnobrzegu. Dzisiejsze przesłuchania zakończy festiwal galowy, którego początek organizatorzy zaplanowali na godz. 19.\n– Festiwal to duże przedsięwzięcie promujące Tarnobrzeg w całej Polsce. Przesłuchania i koncert galowy są transmitowane na żywo w Internecie, z materiału z festiwalu przygotowujemy płytę DVD oraz AUDIO – powiedział w rozmowie z portalem NadWisłą 24 jeden z organizatorów, Robert Kędziora.\n– W tym roku odwiedziło nas 24 ekipy z całego kraju, od Borów Tucholskich, poprzez Górny Śląsk, woj. Podkarpackie z racji tego, ze to u nas odbywa się ten festiwal, ale także z woj. Mazowieckiego, Świętokrzyskiego. Mamy więc przekrój harcerzy z terenu całej Polski – dodał.\nPodczas trzydniowej imprezy artystów gości szkoła podstawowa nr. 3. – Od siedmiu lat współpracujemy z panią dyrektor Czaplińską, i to dzięki jej uprzejmości, organizujemy nocleg na terenie szkoły, tam mieści się również sztab festiwalu – tłumaczył NW24 Kędziora.\nW Tarnobrzeskim Domu Kultury odbywają się trzy elementy festiwalu: w piątek są to próby mikrofonowe i zajęcia warsztatowe ekip z akustykiem, które mają doprowadzić do tego żeby wykonawcy przyzwyczaili się do takiego obycia estradowego. Od soboty rano trwają przesłuchania konkursowe, zakończone koncertem galowym od godz. 19 do ok. 23, kiedy wręczane są nagrody.\n– Pula nagród festiwalu wynosi ponad 10 tys. zł, jest to sprzęt muzyczny, gratyfikacje finansowe dla najlepszych zespołów, dodatkowo na każdy koncert galowy zapraszamy ekipy propagujące piosenkę harcerską i turystyczną była min. Wolna Grupa Bukowina, w tym roku wystąpi kielecka formacja Fok, która zaprezentuje koncert autorski z piosenką turystyczną w tle – wyjaśniał NW 24 Robert Kędziora.\nGłównym organizatorem festiwalu jest tarnobrzeskie Stowarzyszenie ESTEKA, przy współpracy 11 tarnobrzeskiej drużyny harcerskiej „Wrzosowisko”, zespołu redakcyjnego „Synogarlica” i komendy hufca ZHP w Tarnobrzegu.\nAby taka impreza się udała potrzeba dużych środków finansowych. – Koszt zorganizowania tego przedsięwzięcia wynosi grubo ponad 20 tys. zł. Dzięki temu, że festiwal odbywa się już po raz osiemnasty, mamy pewną rangę, i w mieście i w województwie, udaje nam się pozyskać środki z Urzędu Miasta, Urzędu Marszałkowskiego, z Kuratorium Podkarpackiego a także wspomagają nas firmy prywatne – powiedział NW24 Kędziora. – Nie ukrywam, że co roku udaje nam się zachęcić ok. 15 firm, które chcą wyłożyć pieniądze i wesprzeć nas w organizacji – dodał.\nOoo to harcerze jeszcze istnieją? Myślałem, że wymarli jak dinozaury 🙂\nJak widzisz istnieją i mają się dobrze 🙂 Super impreza była w Tarnobrzegu! Do zobaczenia za rok.


O 76 mln wzrosła na świecie w pierwszym roku pandemii liczba osób, które na utrzymanie dysponują co najwyżej 1,9 dolarami USA dziennie. Koronawirus załamał trwający od ćwierć wieku pozytywny trend wyciągania świata z ekstremalnej biedy.\nOd października 2017 r. Bank Światowy przyjmuje za próg absolutnego minimum sytuację, gdy na dzienne utrzymanie pozostaje mniej niż ekwiwalent 1 dolara i 90 centów USA, według wartości pieniądza z 2011 r. Obecnie odpowiada to mniej więcej 2 dolarom i 20 centom. Przy takim założeniu ekstremalna bieda dotykała w świecie w 2015 r. 744 mln osób, czyli mniej więcej jedną dziesiątą globalnej populacji.\nDwie dekady optymizmu\nPrzez ostatnie ponad dwie dekady globalne tempo wzrostu gospodarczego wystarczało, aby stopniowo wyciągać dziesiątki milionów ludzi z największej biedy. Po raz ostatni regres w tej dziedzinie zanotowano w czasie azjatyckiego kryzysu finansowego w latach 1997–1998. Poniżej granicy ekstremalnego ubóstwa nakreślonej przez Bank Światowy znalazło się wówczas o 15 mln osób więcej (w 1997 r.), a w kolejnym roku dalsze 44 mln osób.\nStraty te zostały w kolejnych dwóch–trzech latach ze sporą nawiązką odrobione. Od tego czasu ekstremalna bieda dotykała każdego roku o kilkadziesiąt milionów osób mniej. Nawet globalny kryzys finansowy na przełomie pierwszej i drugiej dekady XXI wieku nie odwrócił tego pozytywnego trendu. W najlepszym pod względem wyciągania z ekstremalnie trudnych warunków materialnych roku 2011 liczba osób, które wydobyły się ponad próg wyznaczony przez Bank Światowy wyniosła w świecie 107 mln. Po nieco gorszym pod tym względem roku 2012, w następnym roku znowu niemal 100 mln osób pożegnało się z największą biedą.\nW najlepszym pod względem wyciągania z ekstremalnie trudnych warunków materialnych roku 2011 liczba osób, które wydobyły się ponad próg wyznaczony przez Bank Światowy wyniosła w świecie 107 mln.\nPostępy w redukowaniu światowego ubóstwa były w kolejnych latach drugiej dekady XXI wieku wprawdzie wolniejsze, ale być może właśnie dlatego cele formułowane przez społeczność międzynarodową stały się bardziej ambitne. Jeszcze na samym początku 2020 r. eksperci Banku Światowego przewidywali, że granicę minimalnego dochodu uda się w tym roku przekroczyć kolejnym 21 mln osób. Dalsze cele zakładały, że do 2030 r. ekstremalna bieda dotykać będzie już tylko 3 proc. ludności świata.\nChoroba, kryzys i zniszczenia\nWybuch pandemii koronawirusa wywrócił dotychczasowe trendy i prognozy do góry nogami, co ze smutkiem odnotowują eksperci Banku Światowego w opublikowanym w połowie lutego dorocznym World Development Report 2022. Zaburzenia w rozwoju gospodarczym, koszty walki z pandemią, wzrost zadłużenia budżetów państw, przedsiębiorstw i gospodarstw domowych, pogorszenie dostępu do kredytu i utrata wielu miejsc pracy spowodowały, że zamiast spodziewanego dalszego ograniczenia skali ubóstwa ogarnęło ono w świecie – wedle przyjętych kryteriów – o 76 mln osób więcej niż w roku 2019.\nPandemia koronawirusa spowodowała, że zamiast spodziewanego dalszego ograniczenia skali ubóstwa ogarnęło ono w świecie w 2020 r. o 76 mln osób więcej niż w roku 2019.\nNie ma też już złudzeń co do szans osiągnięcia stawianego wcześniej długoterminowego celu. Na przeszkodzie stać będzie m.in. światowy wzrost inflacji, jaki towarzyszy wychodzeniu globalnej gospodarki z popandemicznej recesji. W dotychczasowych eksperckich rozważaniach nie są przy tym jeszcze w ogóle uwzględnione konsekwencje (m.in. inflacyjne) takich nowych okoliczności, jak np. inwazja Rosji w Ukrainie, która z powodu strat i wojennych zniszczeń, a także ich skutków ubocznych (m.in. wzrost cen paliw) bez wątpienia powiększy w świecie skalę ubóstwa.\nZ badań i ocen ekspertów Banku Światowego wynika, że w okresach takich kryzysów, jaki wywołała pandemia, na pogorszenie swojej sytuacji materialnej szczególnie narażone są społeczeństwa krajów biedniejszych. Wynika to m.in. ze struktury ich rynków pracy, na których w większym stopniu niż w krajach zamożnych zatrudnienie ma charakter nieformalny, a jeśli już są formalne umowy to dominują porozumienia krótkoterminowe. Z badań wynika też, że w okresie pandemii o wiele częściej na utratę pracy i dochodów narażone są kobiety i ludzie młodzi, znajdujący się dopiero na początku swojej kariery zawodowej.\nBogaci też mało odporni\nW ocenie społeczno-ekonomicznych skutków kryzysu wywołanego przez pandemię uwaga Banku Światowego nie ogranicza się tylko do najbiedniejszych. Koronawirus ujawnił, jak słabo odporne na konsekwencje walki ze zdrowotnym zagrożeniem są społeczeństwa nawet bogatych krajów. Konsekwencje takie mogą trwać wiele tygodni, a nawet miesięcy. Bank Światowy powołuje się na opublikowane w 2021 r. wyniki badania (How has the pandemic affected household finances in developing economies?) wpływu pandemii na budżety domowe.\nUstalenia czwórki brytyjskich naukowców, wskazują, że relatywnie najlepiej przygotowane są pod względem materialnym na długotrwały kryzys – nie jest to oczywiście żadnym zaskoczeniem – społeczeństwa najbogatszych krajów świata. Nawet jednak i tam znaczna część mieszkańców będzie miała finansowe kłopoty w przypadku utraty dochodów. W najwyżej ocenianych pod tym względem krajach – w Austrii i w Niderlandach – nie będzie sobie radzić z takim kryzysem już po upływie trzech miesięcy. W Chorwacji i w Łotwie 3-miesięczny brak dochodów dotknie silnie ponad 80 proc. tamtejszych gospodarstw domowych. W RPA odsetek ten sięgałby niemal całego tamtejszego społeczeństwa.\n53 proc. gospodarstw domowych w naszym kraju nie radziłoby sobie finansowo w przypadku 3-miesięcznej utraty dochodów. Z utratą dochodów przez okres roku byłoby sobie w stanie poradzić mniej niż 20 proc. gospodarstw.\nWyniki badania brytyjskich naukowców w przypadku Polski też nie są specjalnie optymistyczne. Aż 53 proc. gospodarstw domowych w naszym kraju nie radziłoby sobie finansowo w przypadku 3-miesięcznej utraty dochodów. Z bardziej długotrwałym kryzysem finansowym i utratą dochodów przez okres roku byłoby sobie w stanie poradzić mniej niż 20 proc. gospodarstw domowych w naszym kraju. W Niderlandach – dla porównania – 48 proc. gospodarstw domowych byłoby w stanie przetrwać taki kryzys. W RPA – zero proc.\n>>> Bank Światowy o globalnych wyzwaniach gospodarczych


Wzywa nas Wolne Miasto - Puls Tygodnia\nByło już Powstanie Wielkopolskie, PRL, Chrzest Polski, Powstanie Warszawskie i o więźniach norweskich, a czym zaskoczy nas tym razem? Wolne Miasto – wydarzenie,przez które niemal wszyscy ostrzeszowianie czekają na Dzień Niepodległości.\n6 lat temu harcerki i harcerze z obwodu ZHR Ostrzeszów postanowili sprawić, aby obchody 11 listopada przebiegały inaczej niż zwykle, mając nadzieję na dobry odzew społeczeństwa i przygotowanie wszystkiego na 100 lecie odzyskania przez Polskę niepodległości. Wydarzenie Wolne Miasto, a zwłaszcza gra miejska “Wehikuł czasu”, frekwencją przerosło, w dobrym tego słowa znaczeniu, samych organizatorów.\nJednak sama gra, to nie wszystko, ponieważ co roku są organizowane panele dyskusyjne, koncerty patriotyczne w OCK oraz, od 2016 r., biegi na orientację w Kobylej Górze. Poza tym przygotowywaliśmy różne wydarzenia m.in. sportowe w 2013 roku (Turniej Piłki Nożnej Halowej i “Bieg po Wolność”), Wolne Miasto – program dla seniorów zawierający bieg na orientację „Warsztaty Nordic Walking” oraz „Wieczorek Patriotyczny” albo zeszłoroczny projekt świadkowie historii, w którym dzielni harcerze i nie tylko wzięli sobie za zadanie przeprowadzenie wywiadów z wnukami oraz świadkami, którzy znają historię Powstańców Wielkopolskich. W poprzedniej edycji zajrzeliśmy również do szkół prowadząc lekcję historii dla uczniów z klas 5 – 7 szkół podstawowych oraz 2 i 3 gimnazjalnych, podczas których przybliżyliśmy im losy powstańców z Ostrzeszowa w formie wizyty żołnierzy w jednej z klas i zbieranie kartek z Pamiętnika Powstańca przez młodzież.\nTo wspaniałe, że co roku chętnych do wzięcia udziału w Wolnym Mieście przybywa, a nasze społeczeństwo łączy się w radosnym i aktywnym spędzaniu Święta niepodległości w duchu zdrowej rywalizacji w ten sposób ukazując swój patriotyzm.\nDo zobaczenia ponownie 11 listopada!\nPierwszoklasiści z Kraszewic są już pełnoprawnymi uczniami Poprzedni\nKolejny Europoseł Grzyb i marszałek Grabowski z poparciem dla kandydatury Mariusza Witka


Przedłużanie rzęs – Centrum Q10\nStrona główna / Kosmetologia / Przedłużanie rzęs\nPRZEDŁUŻANIE I ZAGĘSZCZANIE RZĘS GREAT LASHES\nPuść wodze wyobraźni… wyobraź sobie, że twoje rzęsy są o 50% dłuższe, wyobraź sobie, że są gęste, błyszczące i trwałe.\nCena usługi: 210 PLN\nKorekta: 100 – 160 PLN\n„STUDIO URODY Q10”, ul. Wyszyńskiego 25a, 41-940 Piekary Śląskie\ntel. 608 588 192\nKategoria: Kosmetologia Tagi: Great Lashes, przedłużanie rzęs, Rzęsy Great Lashes, zagęszczanie rzęs\nNasze oczy są odzwierciedleniem duszy.One ukazują nasze wnętrze jasno i prawdziwie… Wielkość, blask oczu i oddziaływanie są ważnymi aspektami piękna i atrakcyjności.\nRzęsy Great Lashes są w pierwszej dziesiątce najbardziej pożądanych produktów kosmetycznych na świecie. Noszą je modelki, gwiazdy kina, i telewizji. Teraz możesz je mieć i Ty. Najpiękniejsze rzęsy a’la gwiazdy Hollywood sprawią, że poczujesz się wyjątkowo


Guzy nie były mierzalne za pomocą MRI i pozostawały niewykrywalne za pomocą PET (Figura 2B do 2E i Tabela Najwyraźniej, po dostarczeniu śródkomorowym limfocytów T IL13BB-CAR wszystkie guzy przerzutowe w kręgosłupie zostały całkowicie wyeliminowane (fig. 2D i 2E). Podczas leczenia dokomorowego (od 108 dnia do dnia 284), stopniowo zmniejszano ogólnoustrojową deksametazon (ryc. S2D w dodatkowym dodatku), a pacjent powrócił do normalnego życia i aktywności w pracy. Ta dramatyczna odpowiedź kliniczna utrzymywała się przez 7,5 miesiąca po rozpoczęciu terapii CAR-T-komórkami i ża...\nZgorzel dolnego płata bywa przeważnie wtórna. Najczęściej jest ona powikłaniem lub zejściem innych chorób płuc, przeważnie przewlekłych, np. rozszerzenia oskrzeli z zapaleniem płuc śródmiąższowym, rzadziej chorób ostrych (krupowego zapalenia płuc, rzadziej zapalenia odoskrzelowego), wskutek dodatkowego zakażenia beztlenowcami poprzednio chorobowo zmienionych części płuc. Tę postać zgorzeli płuc spostrzega się nadto u osób bardzo wyniszczonych (u chorych nieprzytomnych wskutek aspiracji materiału zawierającego beztlenowce. Dołączenie się zgorzeli płuc objawia się sko...\nRokowanie. Los chorego zależy od rozległości marskości płuc i od stanu serca. Im sprawa jest rozleglejsza, im większe są zmiany w mięśniu sercowym, tym rokowanie powinno być ostrożniejsze, zwłaszcza u osób pracujących fizycznie. Zapobieganie i leczenie. Dla zapobieżenia powstaniu marskości płuc należy starannie leczyć zapalenie opłucnej i płuc. Lekkiego stopnia marskość płuc nie wymaga specjalnego leczenia prócz odpowiedniego trybu życia. W rozległej marskości płuc należy szczególną uwagę zwrócić na to, by chory unikał ciężkiej pracy fizycznej i w og...\nOkreślenie i przyczyny. Przez miano: promienica narządu oddechowego rozumie się chorobę powstającą na tle zakażenia narządu oddechowego promieniowcem (actinomyces). Grzybek ten należy do grupy Strephtothrix. Rosnąc wytwarza on grudki, dostrzegalne gołym okiem, wielkości ziarnka maku. Młode ziarnka są szarawe, starsze - żółtawe, najstarsze - brunatne. Czasami ziarnka są tak małe, że stwierdzić je można tylko badaniem drobnowidowym. W niewielkim powiększeniu stwierdza się, że grudki składają się z ziarn ułożonych promienisto, ściśle do siebie przylegających, ...\nNajnowsze zdjęcia w galerii jedna nerka :\nhttp://www.domy-drewniane.info.pl 751#worek oponowy wiki , #jakie są rodzaje miłości , #żelazo u dzieci norma , #kardiolog bytom dworcowa , #gral iława , #kwasy hydroksylowe , #dietetyczne przepisy na kolacje , #nalewka z propolisu dla dzieci , #adenowirusy leczenie , #zbiór żurawiny ,\nCopyright © 2012 - All Rights Reserved - jedna nerka


Dacia Duster TCe 150 EDC w teście. Stronniczy przegląd prasy: AUTO ŚWIAT nr 01/2022 – Francuskie.pl – Dziennik Motoryzacyjny\nTest Dacii Duster 150 EDC czyli z automatyczną skrzynią biegów to jedna z ciekawszych pozycji do przeczytania w drożejącej gazecie. AUTO ŚWIAT kosztuje już 3,99 zł i to za wydanie pojedyncze. Poprzednie takie standardowe – o tej samej objętości – kosztowało 3,5 zł. To znaczy, że podwyżka ceny wyniosła 14%. Można zacytować pewnego polityka, który twierdził, że skoro wynagrodzenia rosną, to i ceny rosną, ale to jest tak infantylne wyjaśnienie, że ręce opadają. Po pierwsze – nie każdemu rosną płace. Po drugie – nie każdemu płace rosną w takim stopniu, jak politykom. I po trzecie – to nie ludzie spowodowali inflację, tylko właśnie politycy. Nie wnikam, którzy, ale to oni. Narzekamy, że rosną ceny samochodów, ale rosną ceny wszystkiego. No, może nie wszystkiego, bo nie wiem, po ile są lokomotywy, że nawiążę do starego kawału jeszcze z czasów socjalizmu. Ale AUTO SWIAT zdrożał i nie spodziewam się, by był to przypadek jednostkowy na rynku prasowym.\nAUTO ŚWIAT nr 01 (1321) z 10.I.2022\nJakie modele opisano/pokazano/wspomniano: C4 Spacetourer, 208, Austral, Espace, Kadjar, Megane E-Tech Electric, Duster, Jogger, Lodgy\nW dodatku na jego okładce nie znajdziecie ani jednego samochodu francuskiego. Tylko koncern Stellantis jest reprezentowany przez Alfę Romeo Stelvio QV oraz Alfę Romeo Tonale.\nZ podwyżki ceny tłumaczy się na stronie 3. Redaktor Sewastianowicz. Do Niego, ani do jego Zespołu nie mam pretensji. Zresztą jestem wiernym fanem motogazetek – kupuję je za własne, prywatne pieniądze, i recenzuję pod względem aut francuskich. Choć coraz częściej są to też auta niefrancuskie z uwagi na ekspansję Grupy PSA oraz globalność Aliansu Renault-Nissan-Mitsubishi. Tak więc, Panie Redaktorze, ja będę wydawał kasę i zasilał Wasz budżet. W niewielkim stopniu, ale przecież ziarnko do ziarnka… ;-)\nII i III strona okładki, to kalendarz motoryzacyjny na rok 2022. Nie brakuje tam także interesujących nas premier. Pozwólcie jednak, że nie będę ich tutaj wymieniał.\nMimo różnego rodzaju problemów dotykających świat motoryzacyjny, nowości w tym roku nie zabraknie, Na stronach 4-8 AUTO ŚWIAT prezentuje kilka z nich. Wymienia m.in. Alfę Romeo Tonale, miejskiego SUV-a o znakomitej stylistyce (przy okazji odnosi się też do odnoszącego sukcesy Stelvio), Maserati Grecale (też spokrewniony ze Stelvio), a także o Renault Megane E-Tech Electric. Polskie ceny tego ostatniego znamy już od połowy grudnia. AUTO ŚWIAT przy okazji wspomina o modelu Renault Austral, który zastąpi Kadjara.\nTrzy razy po 510 KM i raz 550 KM – takie moce drzemią pod maskami czterech SUV-ów segmentu Premium porównanych na stronach 14-21. Jednym z nich jest Alfa Romeo Stelvio QV, która z ceną 437.900 zł jest najtańszym modelem w tym porównaniu. Inne auta, to BMW X4 M Competition, Jaguar F-Pace SVR oraz Mercedes-AMG GLC 63 S Coupe. Czy Alfa miała szansę na wygraną?\nCóż – od razu napiszę, że uzbierała 445 punktów, a to wynik lepszy od rezultatu uzyskanego przez Jaguara (439 oczek). Pochwalono zwinność i lekkość prowadzenia włoskiego samochodu, ale też jego przestronność. Widlastą podwójnie doładowaną szóstkę pod maską określono jako brutalną, ale w tym przypadku jest to komplement. Skrytykowano lekko pracę zawieszenia na nierównych drogach i niezbyt finezyjne materiały wykończeniowe.\nBMW i Mercedes uzbierały taką samą liczbę punktów – po 441. To oznacza – tak! – że Alfa wygrała to porównanie!!! OK, starcie było bardzo wyrównane, ale wynik jest jednoznaczny. Na korzyść Alfy zadziałała nieźle skalkulowana cena, choć w zakresie wyposażenie podnoszącego komfort już nie było tak różowo. Za to wielką zaletą Stelvio jest 5-letnia gwarancja mechaniczna.\nW teście Forda S-Maxa opublikowanym na stronach 22-23 Redaktor Borkowski wspomniał Citroëna C4 Spacetourera, Renault Espace’a oraz Dacie Lodgy i Jogger.\nZ kolei Dacią Duster opisano na stronach 28-29. Redaktor Kamiński przetestował wersję 1.3 TCe 150 ze skrzynią EDC. Taki samochód kosztuje ponad 88.000 zł, a z dodatkami obecnymi w testowanej wersji nawet 93.500 zł, ale to naprawdę bogato wyposażona odmiana. Czy jednak warto wydawać „aż tyle” na Dacię? A może to wcale nie jest drogo?\nAutor stwierdza – nie bez racji – że Duster po ubiegłorocznym liftingu prezentuje się jeszcze lepiej, niż dotychczas i jest atrakcyjnie wystylizowanym samochodem. Dobre słowa skierował także pod adresem wnętrza – jest nieźle wykończone, ma już naprawdę dobre materiały wykończeniowe (choć stwierdził, że w dotyku są nieprzyjemne), a do tego jest przestronne i oferuje spory bagażnik. Duster ze 150-konnym silnikiem zużywa przyzwoite 7,4 l/100 km i ma optymalne nastawy zawieszenia. Do tego ma skuteczne hamulce. Nic dziwnego, że auto otrzymało końcową notę w postaci 5-. Brawo Dacia!\nPeugeota 208 można dostrzec na zdjęciu zamieszczonym na stronie 32.\nI to już wszystko, co o interesujących nas samochodach napisano w pierwszym tegorocznym numerze tygodnika AUTO ŚWIAT.\nTagi: 208Alfa RomeoAustralAuto ŚwiatC4 SpaceTourerCitroenDaciaDusterEspaceGrecaleJoggerKadjarLodgyMaseratiMegane E-Tech ElectricPeugeotRenaultStelvioTonale


• intrygujące kolczyki - z wzorzystym oczkiem i czerwonym\nart-Madam.plbiżuteriakolczykiz wzorzystym oczkiem i czerwonym chwostem, sztyfty stal\nKolczyki z wzorzystym oczkiem i czerwonym chwostem\nsztyfty stal szkło metal wiskoza chwost czerwone kolczyki srebrne kolczyki kolorowe kolczyki\nUrocze kolczyki z czerwonym chwościkiem w srebrnej oprawie. Uwagę zwraca oryginalny, wzorzysty, szklany kaboszon w oprawie z nieuczulającej stali chirurgicznej. Kolczyki są na sztyftach również ze stali. Długość kolczyków to 7,5cm\nBead Story - kolczyki z frędzlami czarnymi Bardzo ładne kolczyki, warte ceny. Wyglądają elegancko i szlachetnie.\nKolczyki z chwostem w ultramarynie. Eleganckie, Podwieszka, sztyfty oraz baza kaboszonu to elementy metalowe posrebrzane56,00 zł Kolczyki tanya. Urocze biało beżowe chwosty w oprawie metalowej w srebrnym kolorze, Lekkie70,00 zł\nKlipsy blue. Klipsy z chwostami w intensywnym kontakcie wabią spojrzenia, Oprawa w kolorze srebrnym68,00 zł Kolczyki z chwostami fioletowymi. Urocze, lekkie kolczyki na metalowych sztyftach, w kolorze fioletowym55,00 zł