SZKOLNY KLUB EUROPEJSKI "FREEDOM" AKTUALNOŚCI\nSpotkanie z okazji wręczenia nagród laureatom konkursu „Europejskie miasta partnerskie Bielska-Białej” odbyło się 29 listopada 2011 r. w siedzibie Pedagogicznej Biblioteki Wojewódzkiej w Bielsku-Białej. Konkurs został ogłoszony z okazji polskiej prezydencji w Unii Europejskiej. Wzięli w nim udział uczniowie gimnazjów i szkół ponagimnazjalnych z województwa śląskiego. Wydarzeniu patronowała Małgorzata Handzlik, posłanka do Parlamentu Europejskiego. Uczennice naszego gimnazjum, Aleksandra Domagała i Anita Froń, z klasy 2a odebrały nagrody i pamiątkowe dyplomy za uzyskanie wyróżnień w tym konkursie. -----------------***********--------***********-----------------\nGrupa kilkunastu uczniów z naszego gimnazjum brała udział zajęciach edukacyjnych dotyczących Unii Europejskiej w Pedagogicznej Bibliotece Wojewódzkiej w Bielsku-Białej w dniu 16 listopada 2011r. Uczniowie mieli okazję uczestniczyć w lekcji bibliotecznej na temat secesyjnych zabytków Bielska oraz genezy powstania i kolejnych etapów rozwoju Unii Europejskiej. Następnie odbyło się spotkanie młodzieży szkół gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych z byłą europoseł, panią Grażyną Staniszewską, którego tematem była Prezydencja Polski w Radzie Unii Europejskiej. Pani poseł mówiła też o strukturze i organizacji Unii, o trudnościach oraz o konieczności utrzymania stabilności finansowej. Podczas spotkania rozdane zostały materiały informacyjne i promocyjne. Po prelekcji młodzież zadawala pani poseł pytania dotyczące przyszłości Unii. Spotkanie wraz z dyskusją trwało około dwie godziny.\nWięcej informacji o spotkaniu oraz więcej zdjęć można znaleźć na stronie internetowej biblioteki: TUTAJ\nGimnazjum w Jasienicy, jak co roku, bierze udział w ogólnopolskim programie edukacyjnym Moja szkoła w Unii Europejskiej - edycja Powrót do szkoły.\nJest to program realizowanym przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych we współpracy z Przedstawicielstwem Komisji Europejskiej w Polsce i Biurem Informacyjnym Parlamentu Europejskiego. W tym roku jest to już IX edycja programu. W ramach tego programu przeprowadzany jest konkurs, w którym udział wzięły członkinie SKE „Freedom”, Anita Froń, Anna Moczała i Kalina Gumoś, z klasy 2a. Dziewczyny przygotowały prezentację multimedialną pt.: "Zostań wolontariuszem, zmieniaj świat i siebie! – Jak rozumiesz polskie hasło promujące Europejski Rok Wolontariatu 2011?" W prezentacji przybliżona została idea wolontariatu oraz wpływ działalności na rzecz innych ludzi na życie i osobowość samych wolontariuszy. -----------------***********--------***********-----------------\nPedagogiczna Biblioteka Wojewódzka w Bielsku-Białej zaprosiła uczniów szkół gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych województwa śląskiego do udziału w konkursie na pracę plastyczną z okazji prezydencji Polski w Unii Europejskiej: „Europejskie miasta partnerskie Bielska-Białej”\nUczniowie naszego Gimnazjum skorzystali z zaproszenia i przygotowali kilka prac:\n1. Olsztyn – Kamil Jamroziński z klasy 1e,\n2. Frydek Mistek – Aleksandra Domagała z klasy 2a,\n3. Kragujevac – Anita Froń z klasy 2a,\n4. Tienen – Adrianna Mazurek z klasy 2a,\n5. Tienen – Kelsey Carlson z klasy 2e,\n6. Besancon – Natan Kudyba z klasy 2e,\n7. Baia More – Patryk Markiewka z klasy 2e\nWszystkim uczestnikom gratulujemy talentu plastycznego i czekamy na wyniki konkursu!\nCzłonkowie SKE Freedom biorą udział w konkursie Komisji Europejskiej w Polsce „Nie wykluczam!”. Celem konkursu jest zachęcenie młodzieży do działania\nna rzecz osób dotkniętych ubóstwem i wykluczeniem społecznym w swoim najbliższym otoczeniu. W ramach tego konkursu dziewczyny m. in. przeprowadziły wywiad z panią Marią Danel: HISTORIA Z SĄSIEDZTWA\nGdy wchodzimy do małego pokoju na końcu ciemnego korytarza, uwagę naszą przykuwa niepozorna, żółta papuga, nieodłączna przyjaciółka starszej pani. Są one przywiązane do siebie już od ośmiu lat, czyli od daty pierwszego udaru pani Marii Danel.\nZanim wpadła w sidła tej okropnej choroby, była miłą, pogodną, cieszącą się urokami życia, pełną wigoru kobietą. Ale nadszedł ten pechowy dzień. Był maj 2002 roku, po udanym dniu pani Maria udała się do kuchni, aby przygotować kolację dla całej rodziny. W pewnym momencie przez nieuwagę pod stół spadła kromka chleba. Gospodyni schyliła się, aby podnieść upuszczone pożywienie i wtedy stało się najgorsze. W mózgu starszej pani pękła drobna tętnica, powstał krwotok, tym samym powodując udar mózgu. „Wcześniej miałam problemy z ciśnieniem” – przyznaje pani Maria. „Ale dotąd nie miałam żadnych poważniejszych problemów zdrowotnych”. Dziś nasza rozmówczyni nie może chodzić, samodzielnie się ubierać, ani poruszać lewą połową ciała. „Wtedy w maju znalazła mnie sąsiadka i zadzwoniła po pogotowie. Jestem jej bardzo wdzięczna, że w takiej trudnej sytuacji zachowała zimną krew”- wspomina pani Maria. W szpitalu troskliwie zaopiekowali się nią lekarze i pielęgniarki. Po tomografii dowiedziała się, że niestety jest to rozszczepienie pnia mózgu. „Byłam załamana, kiedy dowiedziałam się co mi dolega” – mówi pani Danel.\nPo długim pobycie na oddziale neurologicznym pani Maria została odesłana do domu z niedowładem lewej nogi, który skutecznie uniemożliwiał jej wychodzenie z domu i spotykanie się z innymi ludźmi. Była jednak w stanie krótko poruszać się po swoim domu w celu załatwienia swoich najważniejszych potrzeb. Teraz w jej sytuacji jest to niewykonalne. Po drugim udarze, który miał miejsce w Dzień Wszystkich Świętych 2009 roku, kobieta straciła władzę nad lewą połową ciała. Jest na stałe "przykuta" do łóżka.\nTego dnia pani Maria została odwiedzona przez lokalnego duchownego. Po skończonym spotkaniu przyjechała do niej jej kuzynka. To właśnie ona zauważyła, że pani Danel czuje się nie najlepiej. Kiedy wyszła na moment, kobieta dostała drugiego udaru. Została natychmiast zawieziona na pogotowie. Okazuje się, że jej ciśnienie wówczas było bardzo wysokie (aż 230 na 120). Po męczących badaniach pani Maria wróciła do rodziny, ale zupełnie niesprawna. Może poruszać tylko prawą ręką oraz głową. „Rodzina bardzo mnie wspiera, a mąż pomaga w codziennych czynnościach. Gotuje, pierze, zajmuje się domem. Nie wiem, jak dałabym radę bez niego”- tłumaczy starsza pani.\nJednak oprócz rodziny pani Maria znajduje pocieszenie w przebywaniu z jej ukochanymi zwierzętami papugą Karolem i czteroletnim psem Maksem. „Rano, zaraz po przebudzeniu lubię słuchać, co ma mi do powiedzenia Karolek. Jest on bardzo ciekawski i zawsze mówi mi, co się dzieje za oknem, ponieważ sama nie jestem w stanie zobaczyć”- opowiada pani Maria. Także szczególna więź łączy ją z psem Maksiem, ponieważ był on podarowany jej przez kochającą rodzinę z okazji 66 urodzin z życzeniami szybkiego powrotu do zdrowia oraz podniesienia na duchu. „Czasami gdy nikogo nie ma w domu, lubię posiedzieć i poopowiadać Maksiowi o starych dobrych, czasach, kiedy byłam młoda i zdrowa”.\nPani Maria opowiada także o próbach przywrócenia dawnej sprawności. Pomiędzy udarami przychodził do niej rehabilitant i ćwiczył jej chorą nogę. Niestety, nie dało się nic zrobić. Staruszka w geście desperacji udawała się także na akupunkturę do pobliskiej miejscowości. Była tam aż 29 razy. Nic nie pomagało. „Po drugim wylewie codziennie przychodzi do mnie rehabilitantka, aby ćwiczyć ze mną moją lewą dłoń. Na razie nic się nie dzieje, ale wkrótce... kto może wiedzieć” - opowiada pani Maria. Niestety, wszystkie te spotkania są bardzo kosztowne. Za jedną godzinę ćwiczeń należy zapłacić aż 35zł. Co tydzień do pani Danel przychodzi pielęgniarka, aby wykonać wszystkie odpowiednie badania oraz żeby dostarczyć potrzebne leki. „Miesięcznie na lekarstwa wydaję około 320zł” – relacjonuje kobieta.\nRodzinie pani Marii też nie jest łatwo. Szczególna odpowiedzialność spoczywa na jej mężu, panu Ludwiku Danelu. Zajmuje się on wszystkimi czynnościami domowymi takimi jak pranie, prasowanie, gotowanie. „Kiedy tylko pogoda dopisuje staram się, aby Maria była jak najczęściej na świeżym powietrzu. Ale to nie jest takie proste. Wołam wówczas naszego syna Janusza, razem sadzamy moją żonę na wózku inwalidzkim. Potem na schodach prowadzących na podwórze kładziemy szerokie deski po których zjeżdżamy wózkiem, Dobrze, że mieszkamy na parterze, ponieważ jest nam teraz o wiele łatwiej”- stwierdza pan Danel. Mąż pani Marii opowiada także o tym, że nie są w najlepszej sytuacji materialnej. Prowadzi on małe gospodarstwo, w którym znajduje się m.in. mini ferma kurczaków. „Utrzymujemy się z gospodarstwa i mojej skromnej renty, która ledwo starcza na lekarstwa i jedzenie. Oczywiście pomaga nam syn jak tylko może, ale on też ma własne życie i musi się troszczyć o swoją rodzinę” – relacjonuje pani Maria. „Co by nam się najbardziej przydało?”- odpowiada na nasze pytanie małżeństwo. „Myślę, że przydałby mi się nowy wózek inwalidzki. Taki elektryczny, żebym mogła go sama obsługiwać. Wtedy mogłabym się samodzielnie poruszać po domu bez niczyjej pomocy. Wtedy Ludwik miałby więcej czasu dla siebie” – opowiada pani Danel. Jednak taki wózek nie jest tani. Przeciętna cena tego oto urządzenia to około 15000 zł, więc pani Marii i jej męża nie stać na taki wydatek.\nMimo swojej choroby i codziennych trudności, jakich pani Maria doświadcza nadal jest tą samą uśmiechniętą, radosną i pogodną osobą sprzed 8 lat. Znajomi i krewni są z niej bardzo dumni, ponieważ mimo tylu problemów i nieszczęść pani Danel daje sobie radę. Anita Froń\nGimnazjaliści w Parlamencie Europejskim\nBruksela zdobyta! Pięcioro uczniów Gimnazjum w Jasienicy: Marcin Spannbauer, Weronika Karut, Izabela Gruszczyk, Kamil Flig i Paweł Pasieka, przeżyło\nniezapomnianą przygodę udając się do Parlamentu Europejskiego na spotkanie m.in. z eurodeputowaną Małgorzatą Handzlik. Podróż samolotem oraz pobyt w Brukseli\nzostał ufundowany przez Komisję Europejską jako nagroda za zajęcie trzeciego miejsca przez Marcina Spannbauera w „Prawdziwym Konkursie o Podróbkach” w kategorii film wideo.\nNasza przygoda rozpoczęła się 22 czerwca 2010r. na lotnisku w Krakowie, gdy wsiedliśmy do samolotu do Warszawy, skąd następnie udaliśmy się do Brukseli. Wieczorem, mimo trudów podróży, uśmiechnięci i podekscytowani, z mapą miasta w jednej i aparatem fotograficznym w drugiej ręce, ruszyliśmy na podbój stolicy Europy. Zabytkowa starówka – Grand Place - zrobiła na nas duże wrażenie: piękne kamienice, bogato zdobiony budynek ratusza, tłumy turystów\ni czekolada wprost wylewająca się z witryn sklepowych. Zobaczyliśmy też monumentalną Katedrę św. Michała i św. Guduli z XIII wieku otoczoną, jak wiele gotyckich i renesansowych budynków w Brukseli, nowoczesnymi, szklanymi wieżowcami.\nDrugi dzień naszego pobytu w Belgii był spod znaku nowoczesności: metrem przemieściliśmy się do innej dzielnicy miasta, by zwiedzić Atomium – wielokrotnie powiększony model kryształu żelaza o wysokości 103 metrów, który został zbudowany na Wystawę Światową EXPO w 1958 roku. Z dużym zainteresowaniem wędrowaliśmy wewnątrz pomiędzy kulami, oglądając przedstawione tam ekspozycje. Był to jednak dopiero początek emocji, gdyż w godzinach popołudniowych udaliśmy się do siedziby Parlamentu Europejskiego na ceremonię wręczenia nagród. Na miejscu spotkaliśmy się z grupami młodzieży z innych krajów, które też zajęły wysokie miejsca w konkursie oraz z asystentkami pani Handzlik, które oprowadziły nas po budynku Parlamentu. Ceremonia odbyła się na typowej sali obrad – siedzenia usytuowane na planie półokręgu, słuchawki, mikrofony, pomieszczenia dla tłumaczy. Wyjście na środek, odebranie gratulacji i nagród z rąk pani poseł i wygłoszenie kilku słów w podziękowaniu było niesamowitym doświadczeniem dla gimnazjalistów.\nNiestety następnego dnia musieliśmy opuścić Brukselę i spędzić prawie cały dzień na lotniskach i w samolotach. Żal nam było wyjeżdżać nie zobaczywszy wszystkiego, ale niezwykła atmosfera panująca w tym mieście sprawiła, że każdy z nas chętnie tam kiedyś wróci. A okazja nadarzy się prawdopodobnie już niedługo – organizatorzy konkursu obiecali w przyszłym roku ogłosić kolejną edycję, więc warto już zacząć myśleć o filmie, plakacie, logo, grze lub opowiadaniu na temat podróbek i piractwa. Opiekun SKE ”Freedom” Anna Strokosz\nCzłonkowie SKE „Freedom”, Sonia Gańczarczyk, Dominika Krehut i Paweł Pasieka, wzięli udział w happeningu „Lubimy Europę”. Spotkanie z Europejczykami mieszkającymi na stałe w Polsce odbyło się 7 czerwca 2010r. w punkcie Europe Direct w Książnicy Beskidzkiej. Wśród przybyłych gości znaleźli się: Czeszka z pochodzenia Słowackiego, rodowity Czech i Chorwat. Opowiadali oni o swoim życiu poza krajem ojczystym, doznaniach związanych z pobytem w Polsce oraz o różnicach i podobieństwach między naszymi krajami w zwyczajach, obrzędowości i jedzeniu. Goście odpowiadali również na pytania młodzieży. Zaproszeni goście odpowiadają na pytania. Młodzież przybyła na spotkanie.\nMarcin Spannbauer (z klasy 3b) wziął udział w konkursie na temat podrabiania i piractwa „Prawdziwy Konkurs o Podróbkach” i zajął trzecie miejsce wśród autorów prac nadesłanych ze szkół Unii Europejskiej w kategorii film wideo. GRATULACJE!!! Film można obejrzeć na: www.youtube.com/watch?v=ZcaAsYW4zL8 Nagrodą dla laureata jest wyjazd do Brukseli na uroczystość, która odbędzie się w siedzibie Parlamentu Europejskiego 23 czerwca 2010r. Razem z Marcinem pojedzie jeszcze czterech uczniów szkoły, którzy aktywnie uczestniczyli w innych działaniach i konkursach Szkolnego Klubu Europejskiego „Freedom”: Weronika Karut, Izabela Gruszczyk, Kamil Flig i Paweł Pasieka. Mamy nadzieję, że sukces Marcina zachęci członków Szkolnego Klubu Europejskiego oraz wszystkich obecnych i przyszłych uczniów Gimnazjum do brania udziału w kolejnych konkursach.\nPo raz kolejny bierzemy udział w konkursie w ramach VII ogólnopolskiego programu edukacyjnego „Moja szkoła w Unii Europejskiej – edycja Powrót do szkoły”. Konkurs ten zorganizowany jest przez Urząd Komitetu Integracji Europejskiej. W pierwszym etapie konkursu zespół w składzie: Weronika Karut (3f), Paweł Pasieka (1d) oraz Tomasz Krawczyk (1d) pisze esej na temat: Petycję o jakiej treści skierowałbyś do Parlamentu Europejskiego obecnej kadencji i dlaczego? -----------------***********--------***********-----------------\nPaweł Pasieka (z klasy 1d) wziął udział w konkursie 2009, który odbył się 5 listopada w Książnicy Beskidzkiej. Nasz reprezentant zmierzył się z około 30 uczestnikami z innych gimnazjów oraz liceów powiatu bielskiego i zdobył wyróżnienie. Gratulujemy! -----------------***********--------***********-----------------\nWspólnie z panią Ksenią Sobańską, opiekunem mini-przedsiębiorstwa, zorganizowaliśmy debatę „Szanse i wyzwania kreatywnego przedsiębiorcy w zjednoczonej Europie”. Debata odbyła się 15 maja 2009 zaraz po konkursie Eurouniada i wzięły w niej udział dwie drużyny konkursowe oraz przedstawiciele mini-przedsiębiorstwa Bagatelka. Podczas debaty rozmawialiśmy o tym, co to znaczy być kreatywnym, na czym polega kreatywny marketing, w jaki sposób ciekawa oferta ułatwia pozyskiwanie nowych rynków zbytu. Przedstawiciele mini-przedsiębiorstwa Bagatelka opowiedzieli o swoich doświadczeniach marketingowych. Pamiątkowe zdjęcie uczestników konkursu Eurouniada 2009 oraz debaty. -----------------***********--------***********-----------------\nZorganizowaliśmy konkursy o tematyce europejskiej: Szkolny Konkurs Wiedzy o Unii Europejskiej, który odbył się 8 maja oraz Gminny Konkurs Eurouniada 2009, który odbył się 15 maja w naszej szkole. Do udziału w nim zaprosiłyśmy drużyny z Gimnazjów w Rudzicy i Mazańcowic. Ostatecznie wzięły w nim udział tylko dwie drużyny: z Jasienicy i Rudzicy. Zadania konkursowe były urozmaicone – od typowo testowych, przez rozpoznawanie europejskiego dziedzictwa kulturowego (zabytki, malarstwo, muzyka), do manualnych (wykonanie plakatu dotyczącego wyborów europejskich). Uczestnicy nie tylko sprawdzili swoją wiedzę, ale też dowiedzieli się czegoś nowego i dobrze się bawili. Dryżyna Gimnazjum w Jasienicy zajęła 2 miejsce. Na zdjęciach po lewej drużyna Gimnazjum w Jasienicy: Paweł Parzyk (2a), Rafał Wiencek (2a), Kamil Flig (2b), Marcin Spannbauer (2b). Po prawej drużyna z Gimnazjum w Rudzicy. -----------------***********--------***********-----------------\nW dniach 25 marca – 9 maja 2009 roku trwa Dzień Wiosny w Europie, czyli doroczna kampania otwarta dla szkół w Europie, mająca na celu włączenie uczniów do projektów, które będą koncentrować się na debacie, interakcji i refleksji na tematy europejskie. Szkolny Klub Uczniowski „Freedom” przy Gimnazjum w Jasienicy po raz kolejny bierze udział w kampanii Dzień Wiosny. W ramach tegorocznej edycji programu Weronika Karut i Iza Gruszczyk (z klasy 2f) wzięły udział w konkursie na ulotkę o Europie w j. angielskim, a Kamil Flig i Marcin Spannbauer (z klasy 2b) nakręcili film – wywiad z Edisonem, również w j. angielskim.\nŁukasz Skoczylas (z klasy 3b) oraz Krystian Lis (z klasy 3e) wzięli udział w konkursie Eurodyta 2008, który odbył się 17 listopada w Książnicy Beskidzkiej.\nW dniu 9 października 2008r. grupa czterech członków SKE Freedom uczestniczyła w spotkaniu z Europejczykami, które zostało zorganizowane przez punkt Europe Direct i odbyło się w Książnicy Beskidzkiej. Na spotkaniu pięciu gości, obcokrajowców, którzy obecnie mieszkają w Polsce, opowiadało o swoich krajach\ni odpowiadało na pytania uczestników spotkania. Krystian Lis napisał artykuł ma temat imprezy, który został opublikowany w szkolnej Gimzetce. -----------------***********--------***********-----------------\n9 maja 2008r. odbył się Szkolny Konkurs Wiedzy o Unii Europejskiej. Konkurs składał się z kilku zadań o urozmaiconym stopniu trudności. W konkursie wzięło udział 14 uczniów Gimnazjum. Najlepszy wynik uzyskał Dawid Tyrna, uczeń klasy 3e (33/40 punktów). -----------------***********--------***********-----------------\nSKE wziął udział w konkursie „Znani Europejczycy w Polsce wczoraj i dziś”. Był to konkurs plastyczny zorganizowany przez Polska Fundację im. Roberta Schumana w Warszawie. Zadanie konkursowe polegało na stworzeniu portretu znanej osobistości. W konkursie wzięła udział Katarzyna Gruszka z klasy Ib oraz Sebastian Gruszczyk z klasy IIe.\nNBP ogłosił konkurs na pracę pisemną na temat: „Obawy i nadzieje związane z wprowadzeniem waluty euro w Polsce.” Szczegóły dotyczące konkursu oraz jego regulamin można znaleźć na stronie http://www.nbp.pl/edukacja Termin nadsyłania prac upływa 21 marca 2008r. -----------------***********--------***********-----------------\nSKE "Freedom" bierze udział w VI edycji konkursu „Moja szkoła w Unii Europejskiej”. W tym roku przedmiotem konkursu jest przygotowanie dwóch numerów gazetek szkolnych. Zespół redakcyjny to: Justyna Gruszka (Id), Weronika Karut (If) oraz Magdalena Szlagor (If). Opracowany został już pierwszy numer gazetki, dotyczący ekologii.\nSzkolny Klub Europejski po raz pierwszy w tym roku szkolnym zaznaczył w naszej szkole Dzień Tolerancji ustanowiony przez UNESCO, który przypada na dzień 16 listopada. W ramach tego święta zorganizowany został konkurs dla gimnazjalistów – "Moja definicja tolerancji". W konkursie wzięło udział 17 uczniów. Trzy najlepsze prace zostały nagrodzone i ukazały się na łamach Gimzetki w numerze grudniowym. Oto zwycięskie definicje tolerancji:\n1 miejsce: „Moim zdaniem tolerancja oznacza akceptację innych grup społecznych, ich kultury i religii. Ułatwia ona nam życie poprzez zrozumienie sposobu bycia otaczających nas ludzi.” - Rafał Wiencek, klasa Ia\n2 miejsce: „Moim zdaniem tolerancja to akceptowanie ludzi, którzy mają inny wygląd, inaczej się zachowują niż my byśmy tego chcieli i co wydaje nam się dziwne. Jest to wyrozumiałość i zrozumienie osób, innych poglądów na świat, politykę, naukę, itp.” - Paweł Parzyk, klasa 1a\n3 miejsce: „Tolerancja jest to uszanowanie zdania oraz poglądów innej osoby. Każdy człowiek ma prawo do własnych poglądów. A tolerancyjny człowiek powinien zrozumieć kogoś kto myśli inaczej.” - Agnieszka Pierzchała, klasa 1b\nOd roku 2004 nasz klub regularnie bierze udział w Międzygimnazjalnym Konkursie o Unii Europejskiej, organizowanym przez Gimnazjum w Mazańcowicach. Idzie nam całkiem dobrze.\nW 2004 roku zdobyliśmy III miejsce, w 2005 roku wygraliśmy, a w ubiegłym roku zajęliśmy II miejsce.\nTak więc zajmowaliśmy już wszystkie miejsca na podium!\nW maju 2006 roku po raz kolejny odwiedziliśmy Książnicę Beskidzką. Tym razem rozmawialiśmy\no pozyskiwaniu funduszy z Unii Europejskiej. Debacie przewodniczyła europosłanka, pani Grażyna Staniszewska. Próbowaliśmy wtedy sami zaplanować jakieś przedsięwzięcie. Wspólnie wymyśliliśmy,że mogą to być zawody sportowe, w których każda z konkurencji pochodziła z innego kraju.\nPo zaciętych zmaganiach z konkurentami nasza koleżanka Simona Jankowska przeszła do finału konkursu o Unii Europejskiej. Odbył się on w czerwcu 2006 w Książnicy Beskidzkiej. Dla uczestników, którzy zajęli 3 pierwsze miejsca, przewidywano wyjazd do Brukseli. Po ogłoszeniu wyników okazało się, że nasza koleżanka uzyskała wysokie miejsce. Zabrakło niewiele, by znalazła się w gronie zwycięzców.\nNastępnym naszym osiągnięciem było zdobycie certyfikatu uczestnictwa w Śląskim Finale Spring Day in Europe 2006 zorganizowanym przez Ośrodek informacji UE -Europe Direct.\n9 maja 2006 roku w Książnicy Beskidzkiej gościliśmy przedstawicieli różnych krajów Unii Europejskiej. Rozmawialiśmy o odmienności kultur, tradycji, historii. Opowieści gości były bardzo interesujące.\nW ubiegłym roku szkolnym mieliśmy zaszczyt prowadzić w naszej szkole debatę o przyszłości edukacji. Celem rozmów było ujawnienie sekretów szkolnictwa w krajach Unii Europejskiej oraz zaprezentowanie niektórych z najbardziej znanych uniwersytetów: Cambridge, Oxford i Sorbony. Byliśmy dumni , że możemy przekazywać informacje naszym kolegom, a równocześnie otworzyć oczy wszystkim zebranym na to, jakie mają teraz możliwości zdobywania wiedzy.\nPoniżej przedstawiamy kilka uczniowskich praca o Uni Europejskiej i naszym przystąpieniu do Unii.\nJestem Polakiem, a Polska leży w Europie. Jest to niewielki kontynent, lecz najliczniej zaludniony. Europa jest jednym z najbogatszych regionów świata. Była kolebką rewolucji przemysłowej i nadal pozostaje jednym z najbardziej uprzemysłowionych kontynentów. W Europie nie ma głodu, jaki np. występuje w Afryce, nie ma problemów z dostępem do lekarzy czy nauki. Europę nazwana "Starym Światem", gdyż stąd odbywały się wyprawy odkrywcze, a odkryte kontynenty Europejczycy nazwali "Nowym Światem". Kultura europejska, jej różnorodność i bogactwo przewyższa swymi zabytkami nawet Afrykę i Azję czy Amerykę, gdzie odkryto starożytne cywilizację. Mamy także w Europie dużo parków narodowych, dużo zieleni. Ekolodzy dbają o czyste , zdrowe środowisko, przyjazne dla ludzi i zwierząt. Na Europę mówi się "zielony kontynent".\nEuropy jednak nie omijały nieszczęścia i wojny. Nawet w drugiej połowie XX wieku. W wojnie domowej w Bośni i Hercegowinie zginęło wielu niewinnych ludzi. Cały świat patrzył z przerażeniem na nieszczęście tych, którzy utracili swych bliskich, domy, cały dorobek swojego życia. W Europie nadal zachodzi wiele zmian politycznych, rozpadają się lub powstają nowe państwa. Obecnie najważniejszym wydarzeniem dla Polski będzie wstąpienie do Unii Europejskiej. Na razie należy do niej 15 państw europejskich:\nBelgia, Francja, Holandia, Luksemburg, Niemcy, Włochy, Wielka Brytania, Dania, Irlandia, Grecja, Hiszpania, Portugalia, Austria, Finlandia i Szwecja.\nPolska jest kolejnym kandydatem. Myślę, że wtedy każdy Polak poczuje się Europejczykiem. Znikną granice i będziemy wielką wspólnotą, gdzie państwa mocniejsze będą pomagać słabszym. Nie będzie wojen, gdyż nie walczy się z sojusznikiem.\nDotychczas wydawało mi się, że być Europejczykiem to znaczy mieszkać w Europie. A teraz sądzę, że Europejczyk to nie tylko mieszkaniec Europy, ale również człowiek, który niezależnie od narodowości ma takie same prawa, poglądy i idee. Człowiek, który będzie miał poczucie więzi i odpowiedzialności wobec wszystkich mieszkańców naszego kontynentu.\nMATEUSZ KRUPIŃSKI absolwent\nEuropejczykiem może być każdy człowiek, który czuje się w jakiś sposób związany z Europą. Pojęcie "Europa", "Europejczyk" niejako oderwały się od swego naturalnego podłoża i określają - jak w starożytnej Grecji, pewien tryb życia i rodzaj mentalności.\nPo to, żeby być Europejczykiem, nie trzeba urodzić się w Europie, ani w niej mieszkać. Trzeba tylko kochać ten kontynent i być z nim w jakiś duchowy sposób związany.\nAmerykę odkryto, Europę odkrywano. Słuchając tego zdania, sami możemy już się domyślić, jak ciekawa i zarazem tajemnicza jest ta część naszej planety. Kontynent europejski wyróżnia się wśród innych lądów bardzo dogodnymi warunkami naturalnymi. Od wieków sprzyjają one osiedlaniu się ludzi. W epoce wielkich odkryć geograficznych z tego kontynentu wyruszyły wyprawy poszukujące nieznanych dotąd lądów. Ich śladem podążały rzesze osadników, którzy przenieśli elementy europejskiej tradycji na nowe tereny. Spośród innych kontynentów Europę wyróżnia także najmniejsza średnia wysokość. Wynosi ona zaledwie 292 m n.p.m. Europejczycy w większości należą do rasy białej. Nie oznacza to, że wszyscy mają takie same cechy fizyczne. Tak jak na każdym kontynencie mieszkają tu też ludzie różnych ras.\nKażdy Europejczyk jest dumny ze swojego pochodzenia, bo na tym kontynencie urodziło się wielu sławnych ludzi, takich jak Leonardo da Vinci - mistrz renesansowej sztuki. Stworzył słynne portrety - są to m. in. "Mona Lisa", "Dama z łasicą" i piękne dzieło religijne pt. "Ostatnia wieczerza".\nTakże dzięki Europie świat się unowocześnił, ponieważ to Europejczyk Jan Gutenberg wynalazł druk, a Dante Alighieri jako pierwszy sięgnął po swój język narodowy i przestał pisać jak wszyscy po łacinie, a zaczął po włosku.\nTuryści najchętniej odwiedzają kraje Europy. Udział naszego kontynentu w światowym ruchu turystycznym wynosi aż 60 procent i choćby dzięki temu można by wywnioskować, że każdy, kto jest w jakiś sposób związany z tym kontynentem jest z tego dumny. Słowa napisane na papierze nie potrafią uświadomić nikomu, co to znaczy być Europejczykiem, bo to po prostu się czuje w sercu i trudno jest to wyrazić słowami. Można tylko opisywać kontynent i ludzi tu mieszkających i poprzez to każdy, choćby w małym stopniu, zrozumie, co to za uczucie być Europejczykiem. W Europie także polityka jest bardzo interesująca. Została powołana do życia Unia Europejska, która jest najpotężniejszą organizacją integrującą europejskie kraje. Państwa członkowskie zobowiązują się do ścisłej współpracy nie tylko gospodarczej, ale także w innych dziedzinach życia, w tym w wymiarze sprawiedliwości i polityce zagranicznej oraz zapewnianiu bezpieczeństwa obywateli. Dążą one też do wspólnego opracowania planów rozwojowych i przepisów prawnych. W przyszłości ma to doprowadzić do stworzenia na obszarze Unii jednolitego organizmu gospodarczego - bez granic wewnętrznych, barier celnych na towary i usługi oraz z własnym pieniądzem (wspólna waluta "euro" została wprowadzona w 1999 roku, ale nie obowiązuje ona jeszcze we wszystkich krajach Unii Europejskiej).\nEuropa jest bardzo nowoczesnym kontynentem. To tu w 1957 roku wystrzelono pierwszego sztucznego satelitę Ziemi, który zapoczątkował erę lotów kosmicznych. W powstaniu przemysłu największe zasługi położyły kraje Europy. To tu zakładano pierwsze fabryki włókiennicze, a wokół nich rozwijały się miasta. Pierwszą na świecie fabrykę maszyn i pomp parowych założył wynalazca maszyn parowych J. Watt.\nRozwój cywilizacji nierozłącznie jest związany z ciągłym postępem w zakresie przekazywania informacji. Przełomowe znaczenie miały trzy wynalazki: pisma, druku i komputera. To właśnie Europa ma duże zasługi w rozwoju cywilizacji, bo to właśnie tu wynaleziono druk, a w 1989 roku Tim Barners - Lee opracował nowa technikę udostępnienia informacji, którą nazwano WWW (ang. World Wide Web - Światowa sieć).\nTak Europa narzuciła znacznej części świata swój styl i szyk. Coraz wyraźniej i szybciej staje się jednością cywilizacyjną i ekonomiczną, a także - co jest z natury rzeczy procesem trudniejszym, ale po raz pierwszy chyba realnym - polityczną. Zjednoczona, bądź przynajmniej śmiało zmierzająca do jedności Europa, wychodzi naprzeciw wyzwaniom XXI w., w którym - miejmy nadzieję - zajmie poczesne miejsca wśród innych regionów świata, tej naszej "globalnej wioski".\nNikomu nie uda się określić i nazwać uczuć, jakie posiada każdy Europejczyk, ale mam nadzieję, że po przeczytaniu tego tekstu, każdy, choć trochę poczuje lub zrozumie to uczucie, bo Europa to piękny kontynent zasługujący na podziw i szacunek.\nIWONA KRYSTEK absolwentka\nGdyby ktoś tej nocy podkradł się pod dom, gdyby zajrzał do środka przez szparę w okiennicy, zobaczyłby w skąpo oświetlonym wnętrzu dwóch mężczyzn grających w szachy.\nAle tego nikt nie mógł zobaczyć. Dom który opisuję, leżał na skraju wioski, a gospodarz, który tam mieszkał, był lubianym i szanowanym człowiekiem, dlatego ludzie starali się nie zakłócać jego spokoju.\nW kominku palił się ogień. Olaf dorzucił drewna i powrócił do stolika.\n- Twój ruch - odezwał się około dziesięć lat starszy mężczyzna .\n- Janie, nigdy nie opowiadałeś mi o sobie.\n- Moja przeszłość, to długa historia.\n- Opowiedz - odezwał się proszącym głosem Holender.\nByłem małym chłopcem, gdy wraz z matką i siostrą zostałem wywieziony na roboty w głąb Rzeszy. Mnie i mamę dostała rodzina Szimke, mieszkająca w Osenfurdzie. Siostra trafiła do innego gospodarstwa gdzieś pod Monachium.\nMieszkaliśmy na poddaszu w małym, ciasnym pokoju. Mama pracowała po piętnaście godzi dziennie. Ja też musiałem pracować. Wypasałem owce i sprzątałem w oborze. Czasem było ciężko. Wyżywienie mieliśmy bardzo skromne i nieurozmaicone. Na śniadanie dawano nam dwie pajdy czarnego, razowego chleba i zbożową kawę, do której dolewano trochę mleka. Zawsze była kawa, nigdy nie dawano nam herbaty. Na obiad było tylko jedno danie. Zazwyczaj jakaś cienka zupa. Wyjątkiem była niedziela. Wtedy dostawaliśmy dwa dania. Czasami zdarzało się, zazwyczaj po świnio biciu, że dawali nam do jedzenia trochę mięsa, ale tak bywało naprawdę rzadko. Nie rozumiałem tego. Doskonale wiedziałem, że w gospodarstwie jedzenia jest dość dla nas wszystkich. Państwo Szimke posiadali potężną chlewnię, w której było ponad czterdzieści świń, spichlerz, kurniki, stajnie, stodoły, kilka stad owiec i czterdzieści hektarów pola.\nBył maj 1942 roku, zbliżały się sianokosy. Właśnie wtedy 10 maja, w dniu moich dziesiątych urodzin mama miała wypadek. Gdy wynosiła siano w workach na strych stodoły, pośliznęła się na drabinie i nadziała na widły. Miesiąc później zmarła. Do tej pory czuję się winny jej śmierci. Wydaje mi się, że gdybym był wtedy z nią, to może mógłbym ją uratować.\nGospodarzom zrobiło się mnie żal, ale nie mogli nic poradzić.\nPewnego dnia jeden z Belgów, który także przymusowo pracował w gospodarstwie, postanowił uciec. Bardzo mnie lubił, dlatego obiecał zabrać ze sobą. Uciekliśmy w nocy. Gospodarze ze względu na mnie nie powiadomili żandarmów. O tym dowiedziałem się niedawno, ale to już inna historia. Uciekaliśmy kryjąc się po lasach, unikając dróg, którymi ciągle jeździły wojskowe konwoje. Kierowaliśmy się w stronę Szwajcarii. Po kilku dniach uciążliwej wędrówki dostaliśmy się nad Ren. Przeprawa przez rzekę nie była prosta. Mostów ciągle pilnowali Niemcy. Jen, tak miał na imię Belg, postanowił ukraść łódkę. Następnego dnia podkradł się pod chatę pewnego rybaka i ukradł jego czółno. Gdy płynęliśmy przez rzekę zauważył nas patrol Niemców. Zaczęli do nas strzelać. Jen siedział z tyłu i został postrzelony w plecy. Sam nie wiem, jakim cudem dopłynęliśmy na drugą stronę. Gdy wyszedłem z łodzi Belg już nie żył.\nPrzez jakiś miesiąc błąkałem się po kraju. Wreszcie przygarnęła mnie jakaś życzliwa, włoska rodzina. Nowym domem nie cieszyłem się długo. Włosi postanowili wrócić do swojej ojczyzny. Gdy jechaliśmy drogą napadła nas grupa francuskich partyzantów.\nZnowu błąkałem się samotnie. Dotarłem aż do Marsylii, gdzie trafiłem do domu dziecka. Był to dla mnie miły okres. Dobrze go wspominam. Miałem jedzenie, dach nad głową, poznałem wielu kolegów i koleżanek. Najwspanialsze dla mnie było to, że zacząłem chodzić na lekcje i uczyć się.\nW 1945 roku, kiedy wojna się skończyła, dotarł do mnie pierwszy list od siostry. Pisała, że ma się dobrze i za niedługo po mnie przyjedzie.\nNie mogę zapomnieć tej pamiętnej chwili, gdy dwa dni przed świętami Bożego Narodzenia 1945 roku pod bramę naszej placówki podjechał czarny Ford. Wysiadło z niego dwóch ludzi, mężczyzna w ładnym garniturze i kapeluszu na głowie oraz kobieta w brązowym skórzanym płaszczu. Siedziałem wtedy przy oknie. Gdy ich zobaczyłem, serce zaczęło bić mi mocniej. Prędko zbiegłem na podwórze. Widząc mnie, kobieta zaczęła biec w moją stronę, padliśmy sobie w objęcia. Z oczu popłynęły nam strumienie łez. Był to najszczęśliwszy moment w moim życiu.\nJeszcze tego samego dnia wyjechałem wraz z siostrą i jej mężem do Belgii. Zamieszkaliśmy razem. Skończyłem szkołę powszechną, potem wyższą i studia. Tam właśnie poznałem Annę, z którą się ożeniłem.\n- Resztę historii już znasz - tymi słowami zakończył opowieść Jan.\nW pokoju zalegla cisza. Ostatnie kawałki węgla dopalały się w kominku. Robiło się coraz ciemniej, chociaż przez uchylone okiennice wnikało trochę światła z przydrożnej latarni.\n- Janie, nigdy nie miałeś ochoty wrócić do swojej ojczyzny, Polski? - odezwał się Olaf.\n- Tak, chociaż jej naprawdę nie znałem, pamiętam ją tylko z opowieści matki i siostry.\n- Czemu tam nie pojedziesz? - zapytał zdziwiny Olaf. -Przecież masz pieniądze.\n- Myślałem nad tym, ja nie mam tam do czego wracać. Matka pochowana w Niemczech, siostra w Belgii. W Polsce nie mam nikogo, żadnych przyjaciół, rodziny. Wiem, że urodziłem się tam, że zginął tam mój ojciec, ale to wszystko.\n- Mam obywatelstwo belgijskie i holenderskie - odezwał się zmienionym głosem. -Ale ja nie uważam się za obywatela któregokolwiek z nich. Ja, mój drogi jestem Europejczykiem.\nGdyby ktoś tej nocy podkradł się pod dom starego Jana, gdyby zajrzał do środka przez szparę w okiennicy, zobaczyłby w skąpo oświetlonym wnętrzu dwóch mężczyzn.Jeden wpatrywał się w ogień dogasającego kominka, a drugi palił papierosa i układał kolejną partię szachów.\nAle tego nikt nie mógł zobaczyć. Dom, który opisuję, leżał na skraju wioski, a gospodarz był zbyt wielkim i poważanym człowiekiem we wsi, aby ktoś odważył się zakłócać mu spokój.\nPAWEŁ CHRAPKIEWICZ absolwent\nJestem Europejką. Znalazłam się tutaj, aby przedstawić Wam mój stosunek do Europy, jako do mojej i Waszej ojczyzny. Ten wyjątkowy dla mnie dzień jest pełen zdenerwowania i niepokoju. Mam bowiem świadomość, że słowa moje nie mogą być banalne. Muszą nieść ważną treść, poruszać serca. I chciałabym, aby taki właśnie skutek odniosła moje mowa. Jednocześnie wiem, że taka zwykła nastolatka, jak ja nie może okazać się wybitnym mówcą. Nie będę więc siliła się na oryginalność. Powiem to, co gimnazjalista może wiedzieć o miłości do ojczyzny.\nO patriotyzmie i wielkim oddaniu dla ziemi ojczystej uczyłam się tylko w szkole. Ileż razy na lekcjach historii czy języka polskiego słyszałam o dzielnych ludziach, którzy dla swego kraju gotowi byli oddać własne życie. Nie wiem, do jakich wyrzeczeń byłaby zdolna współczesna młodzież. Nie wiem, czy ludzie dwudziestego pierwszego wieku zdają sobie jeszcze sprawę z tego, że kiedyś o naszą wolność walczyli całym sercem oddani Polsce i Europie ludzie. A przecież to było tak niedawno. Kto wie, czy gdyby teraz powróciły tamte czasy - czasy zaborów, wojen, walk o niepodległość kraju i niezależność ludzi, ktoś byłby zdolny do tak wielkich poświęceń dla ojczyzny. Czy ktoś mógłby oddać życie dla suwerenności i wolności?\nW szkole, na lekcjach języka polskiego, można dowiedzieć się wiele o młodych ludziach walczących dla Polski i Europy, dla siebie, dla wszystkich ludzi. Na tych pozornie nudnych lekcjach omawiane są losy naszego kraju. To przecież często prawdziwe historie ludzi, żyjących w czasie zaborów, przymusowych emigracji, rusyfikacji i germanizacji. To przecież w "Syzyfowych pracach" Żeromskiego polska młodzież walczy o prawo do życia. Oni nie chcą niewoli, despotyzmu. Oni chcą żyć własnym życiem, bez ograniczeń i zakazów. Kamiński w "Kamieniach na szaniec" pokazuje autentycznych bohaterów, walczących o siebie. Zośka, Alek i Rudy chcieli być sobą, a nie sztucznymi marionetkami w ręku człowieka, który porusza sznurkami. Potrafili walczyć i dlatego byli wolni - wolni wewnętrznie.\nEuropa. Wielka ojczyzna. A jednak tak mała na tle całego świata. Ale przecież tak jak Polska, tak i Europa, jest naszą ojczyzną. I tak, jak o Polskę, tak i o Europę walczyli nasi pradziadowie. Musimy o tym pamiętać i doceniać ich poświęcenie. Do Europy należy wiele krajów: Hiszpania, Francja, Grecja, Niemcy i inne. A wśród nich Polska - nasza mała ojczyzna, nasze państwo. Wszystkie kraje europejskie łączy wiele. I choć nie zawsze potrafiły porozumiewać się między sobą, choć nie zawsze były razem, to są jednością. Wszystkie tworzą naszą dużą ojczyznę - Europę. Chrześcijaństwo jest wspólną i dominującą religią na naszym kontynencie. Łączy nas Biblia - największy i najważniejszy zbiór praw, obowiązujących niemal w każdym zakątku tak dużego powierzchniowo lądu.\nTeraz państwa europejskie mają szansę stać się jednym, wielkim krajem. Europa zaczyna się jednoczyć. Już 15 spośród państw europejskich należy do sojuszu. Kolejne dziesięć w 2004 roku dołączy do Unii Europejskiej. Wszyscy Polacy wierzą, że odsłoni ona przed ludźmi nowe możliwości, że pokaże lepsze perspektywy na przyszłość, rozjaśni ciemną dotychczas drogę życia. Wreszcie, po wielu latach wszyscy będziemy razem. Państwa należące do Unii będą mogły liczyć na wzajemną pomoc i wsparcie. Wreszcie spełnią się marzenia naszych pradziadów, a Europejczycy nie będą walczyli przeciwko sobie. Zdaję sobie sprawę z tego, że aby wejść do Unii Europejskiej, Polska, jak i inne kraje kandydujące muszą spełniać wiele norm unijnych. Potrzebne są do tego siły, poświęcenie i odpowiedzialność. Rządzący naszym krajem podjęli się niełatwego zadania. Polska musi sprostać wszystkim standardom postawionym przez komisję europejską. Towarzyszą temu liczne zmiany, znajdujące zarówno przeciwników jak i zwolenników. Jeszcze w tym roku Polacy staną przed możliwością oddania swojego głosu za, bądź przeciw naszej przynależności do Unii Europejskiej. Referendum ma za zadanie rozpoznać, jak na wejście do sojuszu reagują ludzie. Mam nadzieję, że wszystkie poświęcenia ze strony Polski przyniosą dobre skutki. Próba, na jaką zostaliśmy wystawieni, powinna dać nam do zrozumienia, iż mamy jeszcze szansę. Mamy jeszcze szansę naprawić to, co zostało zburzone. Możemy przecież naszą wspólną pracą doprowadzić do odbudowania dawnej Polski - Polski, która przed ludźmi stawiała wiele możliwości, która dawała perspektywy na przyszłość. Unia Europejska otwiera drzwi do "swoich" krajów, pozwoli bez przeszkód poruszać się po państwach unijnych, kształcić się i pracować. Ileż pięknych zabytków mają Belgia, Holandia, Włochy, Hiszpania. A przecież wszystkie te państwa naszego kontynentu tworzą fundament kultury i sztuki europejskiej.\nNa koniec chciałabym powiedzieć jeszcze raz, że uważam się za Europejką. Mieszkam w Polsce, która jest częścią mojej dużej ojczyzny - Europy. Chcę podróżować i poznawać kraje europejskie i mam nadzieję, że kiedyś dostanę od losu taką szansę. MARIOLA RUCKA absolwentka\n26 kwietnia 2003r. - sobota\nPostanowiłam odbyć podróż po krajach Unii Europejskiej. Nie wiem, czy dobrze robię, ale jestem Europejką i chcę poznać państwa kontynentu, na którym mieszkam. Wyjazd zaplanowałam na 1 maja. Już nie mogę się doczekać. Najpierw pojadę do Portugalii. Wszystko będę zapisywać, żebym nic nie pominęła, kiedy będę opowiadać o wszystkim moim znajomym.\n8 maja 2003r. - czwartek\nPortugalia jest wspaniałym krajem. Malownicze krajobrazy, łagodny klimat - to coś dla mnie. Oczom nie mogłam uwierzyć, kiedy zobaczyłam wielkie plantacje winogron, a smak portwajnu ... - nie do opisania. Te wszystkie łąki, pola, lasy dębowe i bukowe naprawdę robią wrażenie. Szczególnie podobało mi się w Algarve - rejonie, słynącym z gajów chleba świętojańskiego, drzew migdałowych i figowych. Miałam to szczęście zwiedzenia XII - wiecznych katedr romańskich w Coimbrze, Bradze, Lizbonie, Porto oraz licznych klasztorów gotyckich i zamków obronnych. W Portugalii spędziłam tylko 6 dni, ale starałam się zwiedzić jak najwięcej. Czasu nie marnowałam.\n13 maja 2003r. - wtorek Hiszpania oferuje turystom piękne plaże, czyste morze, a także wspaniałe zabytki. Odwiedziłam liczne kościoły średniowieczne w Madrycie, Pałac Królewski z XVIII w., zabudowę Plaza Mayor, Muzeum Prado z malarstwem europejskim, Muzeum Sztuki Katalońskiej w Barcelonie, gdzie poznałam hiszpańskie malarstwo i rzeźbę, a w Sewilli mury arabskie z wieżą Torre del Oro z 1220r., alkazar z XIV w. Kraj ten wywołał we mnie pozytywne odczucia. Hiszpanie są bardzo sympatyczni. A, zapomniałabym wspomnieć, że zobaczyłam także prawdziwą korridę- torreadorzy doskonale poradzili sobie z byczkami. Wczoraj wieczorem zostałam zaproszona na przyjęcie, gdzie kilku młodych Hiszpanów prezentowało hiszpańskie tańce: jotę, bolero, habanerę i sarabandę. Hiszpania bardzo mi się podobała i żałuję, że byłam tam tylko 5 dni. Język hiszpański jest piękny - chyba zapiszę się na lekcje.\n18 maja 2003r. - niedziela\nOj, 5 dni to zdecydowanie za mało, żeby dobrze poznać Francję. Swoją wędrówkę rozpoczęłam od Lazurowego Wybrzeża. Marzyłam o opalaniu się na francuskiej plaży, dopóki nie zobaczyłam, że jest ona kamienista, a kamienie nagrzane były do tego stopnia, że można by na nich smażyć jajka. Zrezygnowałam więc z odpoczynku nad morzem i pojechałam na Korsykę, gdzie podziwiałam dziką przyrodę, a w dolinie Wezery unikatowe, prehistoryczne jaskinie z malowidłami naskalnymi z okresu paleolitu. Następnym punktem mojej wycieczki były przepiękne zamki nad Loarą. W Paryżu obejrzałam katedrę Notre Dame oraz jedno z najwspanialszych muzeów świata - Luwr. Zobaczyłam też muzeum impresjonizmu i Muzeum Człowieka, odwiedziłam cmentarz Pere - Lachaise, gdzie pochowano Chopina i Jima Morrisona. Jednak najbardziej podobało mi się w Marinelandzie i Euro Disneylandzie, gdzie poznałam bajkowych bohaterów Walta Disney`a.\n27 maja 2003r. - wtorek\nNigdy wcześniej nie interesowałam się bliżej zabytkami Belgii, a teraz wiem, że takiego kraju nie można omijać. Najpierw pojechałam do Brukseli, byłam przy fontannie z figurką Manneken - Pis, w Belgijskim Królewskim Muzeum Sztuki, Muzeum Sztuki Dawnej oraz w Królewskich Muzeach Sztuki i Historii. Nigdy specjalnie nie lubiłam zwiedzania galerii i zbiorów, ale te mi się podobały. Zobaczyłam w nich sztukę starożytną, prehistoryczną, zdobniczą, grafikę jońską. Było warto. Ze szczególną dokładnością oglądałam budynek siedziby Unii Europejskiej i głównej kwatery NATO.\n2 czerwca 2003r. - poniedziałek\nJedna cecha charakterystyczna Holandii szczególnie utkwiła mi w pamięci - hodowla tulipanów. Widziałam tysiące tych kwiatów i chciałam mieć je wszystkie na własność. Niestety, nie mogłam spędzić całych sześciu dni na wpatrywaniu się w kwiatki. Pojechałam jeszcze do Amsterdamu. Tam płynęłam statkiem po Morzu Północnym. Pierwszy raz byłam nad tym morzem i umierałam z ciekawości, zastanawiałam się, czy jest podobne do Bałtyku. Jeszcze jedna bardzo ciekawa cecha krajobrazu holenderskiego bardzo mi się spodobała, a były to wiatraki. Zwiedziłam także Hagę z Królewską Galerią Malarstwa, gotyckimi i barokowymi kościołami, Lejgę z domem wagi i sukiennicami, Meermansburg z zespołem 40 małych domków.\n9 czerwca 2003r. - poniedziałek\nW Niemczech widziałam Berliński Reichstag - siedzibę parlamentu republiki weimarskiej, klasycystyczną Bramę Brandenburską. Zwiedziłam także katedrę gotycką i dom tańca w Kolonii, gotycko - renesansowy ratusz. Miałam możliwość obejrzenia kościołów w Norymberdze z rzeźbami Wita Stwosza, gotycką studnię, renesansowe kamienice, w tym dom A. Durera. W Monachium Pinakotekę Monachijską - słynną galerię malarstwa europejskiego oraz obiekty sportowe XX Letnich Igrzysk Olimpijskich. Zwiedziłam również zabytki Drezna. Niemcy to ciekawy kraj, ale żeby zwiedzić wszystko potrzeba by przynajmniej miesiąca.\n13 czerwca 2003r. - piątek W Danii byłam tylko 4 dni. Bardzo szczegółowo zwiedziłam Kopenhagę z pałacem Amalienborg, siedzibę Akademii Sztuk Pięknych, Rosenborg - mieszczący królewskie zbiory sztuki, wiele kościołów, giełdę, muzea sztuki starożytnej, malarstwa francuskiego i sztuki duńskiej. Drugim miastem, gdzie wiele poznawałam, było Ribe. Obejrzałam tam romańską katedrę, klasztor Benedyktynów, ratusz, zamek Kronberg. Było fantastycznie. Na pewno jeszcze kiedyś przyjadę do Danii.\n24 czerwca 2003r. - wtorek Jednym z charakterystycznych elementów irlandzkiego krajobrazu są silnie rozczłonkowane wybrzeża klifowe. Wyspa ta często jest nazywana szmaragdową, a nazwa ta wzięła swój początek od niespotykanej zieleni łąk. W czasie mojego pobytu tutaj zwiedziłam Dublin, a w nim katedry, kościoły, muzea, bibliotekę Trinity College Library. Najważniejszą świątynią Irlandii jest dublińska katedra św. Patryka - patrona kraju. Jest ona piękna. Innymi ciekawymi miastami były: Corcaigh, Drumcliffe, gdzie widziałam katedry, kościoły, kamienny krzyż celtycki oraz liczne zamki obronne. Takie zwiedzanie jest bardzo pożyteczne i bardzo męczące.\n1 lipca 2003r. - wtorek Nareszcie w domu. Dwa miesiące podróżowałam i poznawałam różne kraje. Nie żałuję, że tam pojechałam, a resztę krajów Unii Europejskiej odwiedzę we wrześniu - kiedy trochę odpocznę i przygotuję sobie nowy pamiętnik. Widziałam taki śliczny, z pieskami. Mam nadzieję, że po wejściu do Unii Europejskiej z łatwością będzie można podróżować po jej krajach. Być może kiedyś, za dwa, trzy lata ktoś opisze w swoim pamiętniku wędrówkę po Polsce, jako po kraju unijnym.\nMAGDALENA RUCKA absolwentka\nOd dawna czułam potrzebę zwierzenia się komuś ze swoich przemyśleń, refleksji. Piszę do Ciebie głównie dlatego, ponieważ nikt z rodziny nie chciał mnie wysłuchać. To Ty więc dowiesz się o wszystkim, co mnie nurtuje, o ile wcześniej z nudy nie wyrzucisz tego listu do kosza. Mam wielką nadzieję, że tego nie zrobisz.\nWiesz, wczorajszej nocy, kiedy nie mogłam zasnąć, myślałam o różnych sprawach i uświadomiłam sobie, że mam jakby dwie ojczyzny. Mieszkam w Polsce, która jest częścią ogromnego kontynentu, jaki stanowi Europa. Zarówno Ty, mieszkająca w Niemczech, jak i ja jesteśmy Europejkami. Europa jest jakby naszą drugą ojczyzną.\nUświadomiłam sobie także, że z ,,bycia Europejczykiem'' wynikają liczne korzyści. Dla nas - uczniów możliwa jest tzw. wymiana miedzy krajami. Możemy jeździć do różnych szkół w innych państwach, poznawać nowych ludzi, zawierać znajomości. Umożliwiają nam to programy działające w wielu krajach, które wspierają rozwój systemów oświatowych np. SOKRATES, MŁODZIEŻ DLA EUROPY, LEONARDO DA VINCI, itp.\nPoza tym dzięki temu, że jesteśmy Europejkami, wszyscy możemy zwiedzać i oglądać różne ciekawe miejsca, zabytki kultury. Na przykład Grecję lub Włochy, które to państwa stanowią kolebkę rozwoju kultury, sztuki w całej Europie. To właśnie tutaj narodził się kult bogów, świątynie, które wznoszono na ich cześć, potem pojawiły się słynne teatry greckie. W czasach odrodzenia w centrum uwagi były włoskie maskarady karnawałowe. Niektóre z nich przetrwały do dziś. W tamtych czasach sztuki były w centrum zainteresowania całej dworskiej Europy.\nW Europie, w której żyjemy, oprócz wielu różnic między państwami, istnieje jedno bardzo ważne podobieństwo - wspólna religia - chrześcijaństwo. Obowiązuje ona niemal na całym kontynencie - panują jednak wyjątki. Na dodatek, kiedy papieżem został Polak - Jan Paweł II, Polska jeszcze bardziej zbliżyła się do Europy.\nChoćby dlatego, że Polska leży w Europie, nasz kraj ma możliwość w 2006r. wstąpienia do Unii Europejskiej. Wiem, Sino,że Niemcy już od dawna należą do niej. Z przystąpienia wynikają korzyści, ale nie tylko, bowiem na różnych rzeczach Polska może stracić. Wiem, że na wstąpieniu do Unii Europejskiej zyska edukacja, będzie np. możliwość wymiany uczniów. Niemcy z takiej pomocy skorzystali i wyszło im to na dobre, ale nie wiadomo , jak będzie z nami.\nTo chyba wszystko, o czym chciałam Ci opowiedzieć. Być Polakiem - to trudna rzecz, lecz być Europejczykiem - jeszcze trudniejsza.\nMam nadzieję, że nie zanudziłam Cię moim listem. Pozdrowienia dla całej rodzinki.Całuję.\nNATALIA JANKOWSKA absolwentka\nMam na imię Kasia. Mieszkam w Polsce. Leży ona na jednym z najstarszych kontynentów - w Europie. Poza Polską znajdują się tu jeszcze 42 inne państwa. Każdy z tych krajów posiada swoją własną kulturę, swoje spojrzenie na świat, tradycję i znaki, dzięki którym łatwo je rozpoznać. Mieszkańcy różnych państw mają swoje zainteresowania, tematy, o których chętnie rozmawiają . Dzieli nas wiele różnic, ale jest jedna rzecz, która nas łączy. Mieszkamy w Europie. Nie zdziwiłabym się, gdyby po zadaniu Wam pytania, ilu z Was docenia to, że mieszka w Europie, większość odpowiedziała, że nigdy się nad tym nie zastanawiała. Może właśnie jest na to pora? Pomyślmy teraz, co takiego jest w tej wspólnej, dla wszystkich jej mieszkańców, ojczyźnie, którą jest Europa. Ten kontynent to zbiorowisko wielu narodowości. Każdy z krajów wnosi w kulturę europejską coś od siebie. Polakom z Grecją kojarzy się gorące morze i przede wszystkim muzyka Greka Zorby, z Włochami spaghetti, z Francją bagietki i wieża Eiffle'a . Długo by wymieniać. Polska również wnosi swoje tradycje. Jesteśmy małym państwem, ale przemawia przez nas otwarte, szczere i tolerancyjne serce.\nW naszych kręgach ostatnio nie mówi się o niczym innym, jak o przystąpieniu Polski do Unii Europejskiej. W czerwcu ma się odbyć w naszej ojczyźnie referendum poświęcone właśnie temu tematowi. Słyszy się głosy za i przeciw. Poprawi się byt polskiej wsi, ale Polska przez wszystkie lata członkowskie zapłaci do UE ogromną sumę pieniędzy, na którą polski budżet nie stać. Kto ma rację, tego niestety bez szczegółowej wiedzy dowiedzieć się nie da. Niestety, moi drodzy przyjaciele, ten problem nas także dotyczy. Przecież za kilka lat, kiedy już skończymy szkoły i pójdziemy do pracy, której w Polsce nie jest za wiele, będziemy może mogli skorzystać z dobrodziejstw, jakie przyniesie nam Unia. Pewnie zadajecie sobie pytanie, czemu tak zacięcie bronię Unii? Ja jej wcale nie bronię i nie mam takiego zamiaru, ale również nie wolno mi jej krytykować, bo nie znam się na tym tak dobrze. Jednak najlepszą reklamą dla niej samej jest to, że żadne państwo z obecnej członkowskiej 15 nie skarży się i nie żałuje wejścia do tego ugrupowania. Unia Europejska to ogólnie bardzo wielka odpowiedzialność. Bycie Europejczykiem powinniśmy traktować jak wyróżnienie. Jest to kontynent należący do "Starego Świata". To dzięki ludziom tutaj żyjącym znamy teraz Amerykę. Jest to ląd z tradycjami, kulturą, głównie chrześcijańską, bogactwem krajobrazu i ukształtowania terenu. Jest tutaj zielono i przytulnie. Możemy, poza biurowcami, oglądać jeszcze bogactwo matki natury. Jesteśmy jedna wielką rodziną, choć jej się nie wybiera, można starać się ją pokochać. Spróbujmy dać szansę Unii i samej Europie. Niech będzie naszym jednym, wielkim, bezpiecznym, spokojnym domem.\nTak. Ja już wybrałam. Jestem i chcę być Europejką. A Wy? Decyzję pozostawiam Wam. Przemyślcie to dobrze.\nKATARZYNA SOWIŃSKA absolwentka


Netflix – oferta programowa - Page 5 - Streaming i usługi VoD (wideo na żądanie) - Forum SAT Kurier\nMudbound, Rytuał, oglądałem też The Titan i Anihilację, ale mnie nie wciągnęły\nSeriale: Dark, Dom z papieru, Stranger Things, Manhunt: Unabomber. Te polecam przede wszystkim. Poza tym znośny jest jeszcze Safe. Aktualnie oglądam Czarne Lustro, niby to serial, ale w każdym odcinku inna historia. Tak czy siak, też warto spojrzeć\n"Zagłada" rzeczywiście całkiem niezła. Początek jest bardzo przeciętny i już myślisz, że to kolejny typowy film o inwazji obcych połączony z nudnym dramatem rodzinnym. Do czasu. Wiele osób pewnie wyłączyło go wcześniej, bo też miałem taki zamiar, ale ostatecznie nie żałuję, że wytrwałem do końca. Pomysł na film się obronił, gorzej z wykonaniem, które mogłoby być lepsze. Widać też oszczędności w budżecie. Ode mnie 6/10.\nTeż dziś obejrzałem i film dobry jako weekendowe "oglądadło". W kinach w wakacje spokojnie by sobie poradził z przyciągnięciem sporej widowni. Z mojej strony 6,5/10 (IMDB 5.8/10).\nPS. Jak macie projektor/plazmę czy inny ekran który nie ma jasności "miliona" kandeli to zaciemnijcie pomieszczenie w którym go olądacie, bo film jest bardzo ciemny przez dużo czasu i nawet 4K tutaj nie pomoże, kiedy słońce nawala zza okna .\nKlimat podobał mi się od początku, choć zapowiadało się sztampowo, a potem tak jak napisałeś jest spore zaskoczenie - mimo, że czytałem już o tym, że należy się spodziewać "twistu" to takiego nie wymyśliłem . Mogli wyciąć trochę scen z serii bieganie po budynku i rozbudować końcówkę.\nObejrzałem ostatnio 3 filmy z gatunku Sci-Fi/Thriller:\n- Anihilacja (7/10) - spodziewałem się sporo gorszego filmu. Coś innego. Nie wszystkim może przypaść do gustu wolne tempo. No i fajnie, że na Netflixie film dostępny w 4k z HDR'em, bo do kliku "iskrzących" scen nadaje się on tutaj idealnie.\n- Anon (5/10) - kilka fajnych pomysłów, ale ogólnie film bez polotu, na Netflixie dostępny max w 1080p.\n- Tau (6/10) - przyjemnie się to oglądało, aktorka na duży plus, również dostępny max w 1080p.\nEdited August 6, 2018 by NobelM\nNetflix podał dziś datę premiery ostatniego sezonu "House of Cards" - będzie dostępny w usłudze 2 listopada.\nZ kolei 21 września premiera miniserialu "Maniac" z ciekawą obsadą, w rolach głównych Emma Stone, Jonah Hill i Justin Theroux.\nBez Specey to uż nie ma najmniejszego sensu.\nObejrzałem sześć sezonów to i obejrzę siódmy, ale poziom zjeżdzał już od dawna jak dla mnie .\nSiódmego nie będzie\nZjeżdzał i dla mnie to już teatr polityczny.Ale jak kto lubi.Ja już nie obejrzę.\nTo jest kolejny przykład serialu, który powinien zostać dawno zakończony. Ja wytrzymałem dwa sezony, początek trzeciego to już absurd gonił absurd. Niestety to przypadłość wielu produkcji, które są kontynuowane w nieskończoność, choćby świetne "Dexter" czy "Homeland".\nAkurat 2 ostatnie sezony Homelanda dawały, moim zdaniem, radę. Ale generalnie przy Dexterze i HoC zgadzam się w zupełności, że za długo to trwa(ło).\nJa "Homeland" oglądałem całe trzy sezony, ale kontynuowanie po śmierci głównego bohatera, to już była dla mnie przesada.\nOficjalny trailer serialu "Wariat" . Premiera 21 września\nZapowiada się dobra produkcja.\nObsada gwiazdorska, ale widać, że to będzie dosyć specyficzny serial. Mnie średnio odpowiada taka konwencja.\nNa razie Netflix znowu mnie rozczarował - tym razem nowym sezonem "Orange is the New Black".\nBo Netflix ostatnio to taki fast food tylko z filmami i serialami. Idą na ilość, a nie jakość, niestety...\nEdited August 8, 2018 by shevchenko1987\nBo Netflix ostatnio to taki fast food tylko z filmami i serialami.\nNie zgodzę się z tym. Jak serial " Wariat " to taki fast food to widocznie inaczej się odżywiamy\nJa lubię takie produkcje. Ten serial nie będzie dla typowego Kowalskiego.\nCóż,Netflix to nie HBO.Kilka dobrych seriali plus prawa do nowych filmów wiec musza hurtowo produkować.A to nie wyjdzie im na dobre.\n.....Netflix to nie HBO.\nTo jest bardzo mądra myśl o której wielu zapomina. Co na dobre nie wychodzi.\nTobie się wszystko podoba za co płacisz, więc nie mamy o czym dyskutować\nWiększość filmów i seriali, które ostatnio wypuszczają są maksymalnie przeciętne. Da się to oglądać, ale nie porywa i zbierają słabe recenzje na portalach tematycznych.\nJakby płacił za Cyfrowy Polsat, to by mu się nie podobało\nTobie się wszystko podoba za co płacisz,\nA ty płacisz za coś co ci się nie podoba?\nCiągle mówi się tu o wyższości HBO nad Netflixem ale w tym roku tego aż tak bardzo nie widać, obydwie firmy zawodzą w Originals. Przewaga HBO to umiejętność zakupienia kilku dobrych seriali u konkurencji.\nLuzik, ale kolega ma sporo racji. Ja nie oglądałem dobrego, tegorocznego serialu na Netflixie.\nJakie to ma znaczenie czy to Originals czy nie. Większość, w tym ja, patrzy co realnie można obejrzeć w danym serwisie i tu, oczywiście według mnie, HBO ma przewagę.\nEdited August 8, 2018 by Arkon\nNie, dlatego Netflixa biorę raz na kilka miesięcy i oglądam pozycje, które zbierają jedynie dobre recenzje (jest ich coraz mniej!), a nie tak jak ty chwalę wszystko, bo mam i płacę. Taka różnica... Naucz się obiektywizmu.\n...a nie tak jak ty chwalę wszystko, bo mam i płacę. Taka różnica... Naucz się obiektywizmu.\nJa sam Netflixa w domu nie oglądam.\nNie ma wyższości HBO nad Netflixem i odwrotnie. Każdy kto tego nie zrozumie będzie zawsze marudził.\nHBO i Netflix się uzupełniają. Nie zastąpisz jednej biorąc drugą.


Tajemniczy tablet OGT Mobile | Tabletowo.pl\nTajemniczy tablet OGT Mobile\nOstatnio rynek przeżywa istny wysyp tabletów, każda firma produkująca urządzenia elektroniczne poczuwa się do posiadania przynajmniej jednego modelu w swojej ofercie. Nowopowstała firma OGT Mobile zamierza wkroczyć na rynek ze swoim tajemniczym tabletem o którym nie wiadomo właściwie nic.\nStrona internetowa producenta kusi nas zapowiedzią urządzenia, reklamuje je słowami „What you thought was the best, is about to get better” („To, o czym myślałeś, że jest najlepsze, niedługo stanie się jeszcze lepsze”). To wielkie słowa jak na firmę, która ma dopiero zadebiutować na rynku. Jesteście ciekawi, czym jest tajemniczy tablet OGT Mobile? Do sieci wyciekły pierwsze jego zdjęcia. Urządzenie wygląda co najmniej obiecująco.\nPierwsze zdjęcie przedstawia urządzenie w całej okazałości: rzuca się w oczy, że jest niebywale cienkie i zgrabne, designem wyraźnie nawiązujące do iPada. Na dolnej krawędzi znajdują się dotykowe ikony przycisków, charakterystyczne dla urządzeń pracujących pod kontrolą systemu Android. Nad ekranem widnieje oczko kamery do wideorozmów, nie można jednak tego potwierdzić ze względu na słąbą jakość i rozdzielczość zdjęcia. Rzuca się natomiast w oczy, że tablet z założenia jest przystosowany do obsługi w trybie poziomym. Wskazuje na to pozycja gniazda USB, które znajduje się na lewej ściance.\nNa drugiej fotografii widać, że tablet jest wyposażony w sloty kart pamięci MicroSD oraz SIM (co sugeruje obsługę standardów HSPA/LTE).\nWedług informacji od producenta, tablet ma zostać zeprezentowany wkrótce. Czy tak będzie? Przekonamy się. Czekamy z niecierpliwością na dokładne specyfikacje urządzenia, które, jak mamy nadzieję, pojawią się w nadchodzacych tygodniach.\nandroidipadleakogt mobileprzecieksneak peaktabletzapowiedz\nZestawienie rozmiarów najpopularniejszych tabletów (grafika)


Czy można zapisać w umowie, że wypowiedzenie nie wymaga uzasadnienia - GazetaPrawna.pl\nPracodawca, zawierając ze mną umowę, chce zapisać w niej postanowienie dające możliwość natychmiastowego rozwiązania umowy o pracę za porozumieniem stron bez podawania przyczyny. Czy jest to zgodne z prawem?\nZasadą w prawie pracy jest, że strony mogą dobrowolnie kształtować stosunki prawne i modyfikować obowiązki wnikające z przepisów prawnych. Jednak, przede wszystkim w tej dziedzinie prawa ma zastosowanie zasada uprzywilejowania pracownika. Oznacza to, że strony mogą owszem dobrowolnie kształtować stosunki prawne, ale w wyniku tej dobrowolności prawa pracownika nie mogą ulec uszczupleniu.\nW praktyce dosyć częste są przypadki, że pracodawcy w różny sposób próbują obejść niewygodne dla nich postanowienia. Jednym z wykorzystywanych sposobów jest wprowadzanie różnych zapisów do treści umów o pracę, które zmieniałyby reguły wynikające z ustawy. Rozpatrując przypadek opisany w liście, należy stwierdzić, że wprowadzenie do umowy o pracę klauzuli, w myśl której obie strony umowy zostały upoważnione do jej natychmiastowego rozwiązania bez podawania przyczyny, za porozumieniem stron, również stanowiłoby zapis tego rodzaju.\nTakie stanowisko znalazło potwierdzenie w uchwale Sądu Najwyższego z 15 kwietnia 1994 r. (I PZP 14/94, SPr. 1995/4/22), który uznał, że klauzula upoważniająca pracodawcę i pracownika do rozwiązania stosunku pracy ze skutkiem natychmiastowym bez podawania przyczyny, na zasadzie porozumienia stron, jest nieważna. Sąd Najwyższy przyjął, że ustalona przez strony w umowie możliwość rozwiązania umowy o pracę przez każdą z nich w dowolnym czasie i bez podania przyczyny nie jest rozwiązaniem umowy za porozumieniem stron w rozumieniu art. 30 par. 1 pkt 1 k.p. Ponadto klauzula taka mogłaby zostać uznana za ważną tylko wtedy, gdyby można było przyjąć, że jest ona bardziej korzystna dla pracownika niż przepisy prawa pracy. O unormowaniu korzystniejszym dla pracownika można by mówić natomiast wówczas, gdyby możliwość takiego rozwiązania umowy została przewidziana tylko dla pracownika. Zaś zastrzeżenie tego uprawnienia dla obu stron umowy jest w aktualnych warunkach społecznych i gospodarczych unormowaniem zdecydowanie niekorzystnym dla pracownika. Powoduje bowiem w praktyce uchylenie wszelkich norm ochronnych przewidzianych przez prawo pracy i stwarza całkowity brak stabilizacji zatrudnienia.\nAby rozwiać ewentualne wątpliwości, warto tu jeszcze powołać wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 18 lutego 1991 r. (III APr 4/91, OSA z 1991/3/11), w którym stwierdzono, że wola stron, także w odniesieniu do rozwiązania stosunku pracy, ma pierwszeństwo w kształtowaniu ich sytuacji prawnej przed automatycznym działaniem przepisów prawa pracy, jeżeli nie jest to niekorzystne dla pracownika (analogia z art. 18 k.p.).\nPamiętajmy, że również niedozwolone jest zastosowanie klauzuli dopuszczającej wypowiedzenie umowy zawartej na czas określony, nie dłuższy jednak niż sześć miesięcy. Tego rodzaju zapis również będzie dotknięty sankcją nieważności. Przepisy stwierdzają bowiem, że strony umowy o pracę zawartej na czas określony mogą umownie ustanowić możliwość wcześniejszego jej rozwiązania za dwutygodniowym wypowiedzeniem, ale dotyczy to jedynie umów zawieranych na okres dłuższy niż sześć miesięcy (choćby o jeden dzień).\n■ Art. 18 i 33 ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.).


Strony oszukujące system :: Forum :: SeoMatik.pl\nStrony oszukujące system\nDodano: 30-03-2016 19:53\nproponuje taki temat ponieważ spotkałem się z takimi stronami które niby system dodaje link na danej stronie np. jakosstrona.pl/?costam a tu zdiwienie bo po kliknięciu w ten link okazuje się że tej strony niema a serwis posiada tylko jedną stronę stronę główną i nic więcej.\nDlatego proponuję aby takie wyłapane serwisy wstawiać tutaj aby inni uczciwi użytkownicy mogli je odrazu pododawać do maski pomijania, są też inne przykłady jak linki umieszczane na nieistniejących stronach, może tym sposobem wyeliminuje się nieuczciwych użytkowników systemu\nDodano: 30-03-2016 22:40\nA przede wszystkim warto kliknąć przy takiej lokalizacji powiadomienie o braku linku i wtedy po weryfikacji nastąpi eliminacja takiej domeny z zasobów...\nDodano: 31-03-2016 02:34\ntylko taka możliwość kliknięcia pojawia sie po jednym dniu ? a niby czemu mam czekać i oddawać punkty za coś czego niema lub jest ale ukryte jak na tej stronie np. nie dość że daleko z stopce to jeszcze ukryte linki erey.pl\nlub tu scrnet.pl gdzie linki są tak daleko ze nieda się już przewinąć strony dalej aby je zobaczyć\na to już całkowite przegięcie windykacjakrajewski.pl\nDodano: 01-04-2016 23:46\nW przypadku tej ostatniej warto przejrzeć site domeny - nierozsądnie jest wyciągać wnioski z jednej podstrony gdy linki bonusowe są rozmieszczone na wielu innych podstronach serwisu.\nTemat omawiany od blisko 7 lat, ale każdy ma prawo wyboru ale prawo oceny ma tylko Google bo trudno nie zgadzać się z jego oceną gdy to właśnie u niego promujemy swoją witrynę.


Piwo Marcowe – klarowny napój, który wraca ostatnio do łask\nW Polsce fanów złocistego trunku z pewnością nie brakuje. W związku z tym w kraju nad Wisłą na sklepowych półkach spotykamy przeróżne odmiany piwa: słynne propozycje największych światowych koncernów oraz butelki pochodzące z bardziej niszowych browarów. Jak nie trudno się domyślić, na uwagę zasługują tutaj przede wszystkim produkty mniejszych, lokalnych wytwórców.\nW ostatnich latach przeżywaliśmy coś, co da się określić mianem piwnego boomu. W tym okresie mocno zmieniło się ogólne podejście do picia tego napoju. Do teraz obserwujemy rosnącą świadomość konsumentów, zdolnych już właściwie docenić rzemieślnicze wyroby mistrzów swego fachu. Dziś oprócz tworzenia zupełnie nowych receptur, popularnością cieszy się wnikliwe oglądanie wstecz w poszukiwaniu wzorców. Jako efekt takiego podejścia, uznaje się między innymi wielki powrót marcowego piwa.\nOktoberfestbier – krótka historia\nMärzen to jeden z najstarszych stylów piwnych z naszego kontynentu, nie można nazwać go więc inaczej, jak tylko prawdziwą ikoną europejskiego browarnictwa. Warzone było na zakończenie sezonu – głównie zaś w marcu – z ostatnich zapasów zgromadzonego w poprzednim roku słodu. Następnie natomiast leżakowało przez wiosenne i letnie miesiące, aż do września.\nJak powiedział nam przedstawiciel marki Pilsvar: Nowe i znane do dziś oblicze marcowemu nadano w połowie XIX wieku, kiedy to upowszechniły się piwa dolnej fermentacji. Co ciekawe na Märzen mówi się także Oktoberfestbier, gdyż to właśnie ono było tradycyjnym piwem serwowanym podczas obchodów legendarnego monachijskiego święta. Podczas imprezy bawarscy piwowarzy chwalili się charakterystycznym bursztynowym – czy też może miedzianym – napojem, w którym słodkie nuty górowały nad goryczką.\nDoskonałe współczesne piwo marcowe\nMałopolski marka Pilsvar wprowadziła niedawno do swojej oferty autorską propozycję piwa marcowego. Dla browaru z Grybowa, to tak naprawdę powrót do korzeni, bowiem już jego założyciel, Franciszek Pashek, prawie sto pięćdziesiąt lat temu ważył podobny napitek. „Pilsvar Marcowe” jest piwem dolnej fermentacji, wykorzystującym cztery gatunki słodu (wiedeński, monachijski, caramunich i pilzneński), a także czeski chmiel Saaz. Długo leżakowane, zacierane dekokcyjnie odznacza się niemal sześcioprocentową zawartością alkoholu oraz gęstością ekstraktu na poziomie 13° Blg.\n„Pilsvar Marcowe” – cechy charakterystyczne\nW efekcie otrzymujemy ciemnozłoty płyn, na którego powierzchni tworzy się zwarta i trwała, beżowa pianka. Urzeka klarownością i bogatym aromatem, jakie ciężko porównać z innymi piwami marcowymi na rynku. Na pewno docenią je wytrawni, znający się na rzeczy koneserzy; ci zaś, którzy nie próbowali jeszcze żadnego Oktoberfestbier szybko zrozumieją, dlaczego trunek ten przeżywa obecnie w pełni zasłużony renesans.\n02-220 Wola Mrokowska , al. Krakowska 8


Psio Crew wystąpi we Wrocławiu\n10 marca we wrocławskim Starym Klasztorze odbędzie się koncert zespołu Psio Crew. Kapela po kilku latach nieobecności powraca na scenę.\nPsio Crew (źródło: materiały prasowe organizatora)\nFormacja Psio Crew działalność muzyczną rozpoczęła w 2004 roku w Bielsku-Białej. Nowatorskie połącznie tradycyjnych melodii z elementami drum and bass, trip hop i dub zrobiło spore zamieszanie na scenie muzycznej w kraju i zagranicą, a zestawienie góralskiego śpiewu z beatboxem stało się oryginalną wizytówka zespołu. Dotychczas twórcze eksperymenty Psio Crew przeprowadzone na muzyce ludowej zostały zapisane na debiutanckim albumie Szumi Jawor Soundsystem, który ukazał się w 2007 roku. Jak można przeczytać na okładce albumu, „płyta powstała z potrzeby tworzenia oraz z radości poruszania się w otwartej przestrzeni muzyki jednoczącej stary i nowy czas”. Album jest dowodem potwierdzającym tezę, iż muzyka nie posiada granic, a eklektyzm stylistyczny nie dzieli, lecz mnoży odbiorców.\n10 marca 2016 roku, godz. 20.00\nKatarzyna „Katka” Dyga-Szymonowicz\nMaciej „Kamer” Szymonowicz\nMateusz „Gooral” Górny


Gdzie tanio kupić? SÓL HIM. RÓŻ. DROBNO MIELONA BIO 1 kg -SKARBY OCE - Sklep-Outlet.pl\nOKAZJA - SÓL HIM. RÓŻ. DROBNO MIELONA BIO 1 kg -SKARBY OCE\nzobacz > 5,9900 zł\nzobacz > 8,8900 zł\n8,8900 zł Zobacz w sklepie\n> 8,8900 zł\n> 5,9900 zł\nSÓL HIMALAJSKA RÓZOWA DROBNO MIELONA 1 kg - SKARBY OCEANU\n7,2900 zł Zobacz w sklepie\n> 7,2900 zł\nSól Himalajska klarowna Różowa znikoma 1 kg Crystalline Planet\nsól himalajska różowa drobno mielona 100%, nierafinowana, nie posiada substancji przeciwzbrylającej.\nSól himalajska pochodzi z najwyższych gór świata, z miejsca, gdzie miliony lat temu znajdował się słony ocean. Jest najczystszą solą przystępną na Ziemi. Sól himalajska to doskonała alternatywa dla soli kuchennej.\nPrzed ponad 250 milionów lat himalajska sól przezroczysta nie była użytkowana przez człowieka. Sól ta posiada 84 minerałów koniecznych do życia i pochodzi z czasu, kiedy planeta Ziemia charakteryzowała się czystym ekosystemem.\nCo to jest Himalajska Sól klarowna?\nKiedy mówimy o himalajskiej soli mamy na myśli jedynie jeden określony typ soli klarownej, "oryginalnej", pochodzącej z jednego miejsca w wschodnim pasie Karakorum Himalajów w Pakistanie. Sól ta była przedmiotem kompleksowych badań medycznych opisanych w książce "Water & Salt - The Essence of Life" autorstwa dr Barbary Hendel, lekarza i biofizyka, Peter Ferreira. Sól himalajska jest najzdrowszą i najczystszą solą dostępną na ziemi. Miliony lat temu energia słoneczna wysuszyła główne morza. Ten typ soli klarownej jest całkowicie czysty i naturalny, podobnie jak historyczny pierwotny ocean. Ta naturalna sól krystaliczna była przez miliony lat wystawiona na działanie ogromnego ciśnienia. Ciśnienie to było przyczyną powstawania soli przezroczystej. Im wyższe ciśnienie, tym bardziej nieprzeciętna struktura. Dzięki tym informacjom i energii, kryształy skały posiadają najdoskonalszą geometryczną strukturę. Sól krystaliczna płynie w czystych, białawych, różowawych i czerwonawych połyskujących żyłach gór solnych i krystalizuje się w obszarach, gdzie optymalne ciśnienie stworzyło tę idealną strukturę soli przezroczystej. Im bardziej geometrycznie nieprzeciętny kryształ w zarysie sześcianu, tym większa liczba danych, podobnie jak w sytuacji diamentu. W soli transparentnej, pierwiastki dostępne są w tak niewielkich cząsteczkach, iż mogą być łatwo wchłaniane przez komórki organizmu ludzkiego i poddane procesowi metabolizmu. Sól klarowna, w swej znakomitej formie, z geologicznego punktu widzenia, jest ponadto nazywany halitem. Dawniej, sól ta była nazywana także "solą króla", ponieważ była zarezerwowana dla rodzin królewskich. Zwykły obywatel dostawał tylko sól kamienną.\nRóżnica pomiędzy solą kamienną i solą transparentną\nPierwiastki zawarte w soli kamiennej nie są połączone w sieci transparentnej soli, ale przyczepiają się do zewnętrznej powierzchni i szczelin struktury transparentnej. Jest to podstawowa różnica pomiędzy solą kamienną a solą klarowną. Kryształ soli ma najdoskonalszą strukturę. Ze względu na taką innowacyjną formą, składniki są biochemiczne przystępne dla naszych komórek jako indywidualne wzorce częstotliwości lub wibracji. Sól kamienna jest tanią alternatywą dla soli kuchennej, a przynajmniej naturalnym i zdrowym produktem. Biochemicznie i biofizycznie ma jednak nieduże znaczenie dla naszego organizmu. Możemy wyłącznie odczuwać efekty rezonansowe struktury geometrycznej przez wyśmienite ułożenie albo strukturę kryształu a nasze komórki mogą wchłonąć tylko te pierwiastki, które występują w formie zjonizowanej. Jedynie pod obszernym ciśnieniem, pierwiastki mogą zostać przekształcone w określony wymiar, co czyni je jonowymi, co z kolei pozwala im przejść poprzez błony komórkowe naszego organizmu. Jest to ważne ponieważ nasze komórki mogą wchłonąć wyłącznie to, co jest dostępne w formie organicznej albo jonowej. Dlatego nie możemy wchłonąć minerałów z wody mineralnej, ponieważ nie są one trafnie oczyszczone by mogły przejść przez ściany komórkowe. Z kolei, to co nie dostaje się do naszych komórek nie może być metabolizowane. Stąd, najlepsze wapno jest bezużyteczne, jeżeli nie może być dostępne dla komórek. To czego potrzebujemy to organiczna lub jonowa forma pierwiastka, w idealnej naturalnej symbiozie wraz ze wszystkimi związanymi z nimi pierwiastkami, żeby nasz organizm mógł je adekwatnie użyć.\nCzysta i naturalna sól przezroczysta pozostała poddana ogromnemu ciśnieniu poprzez miliony lat. Ciśnienie jest odpowiedzialne za tworzenie się kryształów soli. Im wyższe ciśnienie, tym doskonalszy układ struktury przejrzystej. Sól jest dla nas przede wszystkim nośnikiem danych, a nie przyprawą.dane zostały wchłonięte do komórek, wymagana jest struktura przezroczysta. Z chemicznego punktu widzenia, kamień i kryształ kwarcu to krzemiany. Jednak znaczna różnica w wysokości ciśnienia, któremu pozostały poddane, odróżnia je od siebie. Kryształ kwarcu ma perfekcyjną formę geometryczną, a także znakomity układ struktury. Kamień nie ma. Jego komponenty są chaotycznie rozmieszczone, ponieważ nie był poddany stosownemu ciśnieniu, które pozwoliłoby utworzyć strukturę przejrzystą. Warstwy soli przezroczystej unoszą się z wiatrem w górach, mieniące się przejrzystymi białawymi, różowy lub czerwonymi żyłami. Komponenty uwięzione w krysztale soli to cząsteczki, które są wystarczająco minimalne, żeby mogły być wchłonięte przez komórki naszego organizmu i metabolizowane.\n100% czysta sól - gromadzi 84 "naturalne" pierwiastki konieczne dla naszego organizmu\nMoc soli zezwalająca na przekształcenia\nZ naukowego punktu widzenia, sól oryginalną właściwość. W przeciwieństwie do wszystkich\ninnych struktur przezroczystych, struktura atomowa soli nie jest molekularna, ale elektryczna. Sprawia to, iż sól daje się tak prosto przekształcać. Po zanurzeniu kryształu kwarcu, nie zmienia on struktury molekularnej, pomimo faktu, iż ma strukturę krystaliczną. Mimo, iż kryształ może pobierać energię, kryształ kwarcu pozostaje ten sam. Kryształ jest unieruchomiony w materii, co sprawia, że nie możne być rozpuszczony lub odłączony od swojej biegunowości.\nKryształ soli po zanurzeniu w wodzie rozpuszcza się i powstaje tzw. Sole. Sole, to ani woda, ani sól. Artykułu ten ma wyższy rozmiar energetyczny aniżeli woda lub sól osobno. Gdy sole paruje, pozostaje sól. To przekształcenie soli zagwarantuje, że nie musi być ona metabolizowana w naszym organizmie. Skrobia przemienia się w cukier, białko w aminokwasy a tłuszcz w glicerynę i kwas. Lecz sól pozostaje solą. Jest bezpośrednio przystępna dla komórek w formie zjonizowanej. Wszystkie inne środki spożywcze muszą być oddzielone, by organizm ludzki mógł je wykorzystać. Jednak, sól zawsze pozostaje w swej pierwotnej formie. Co więcej, dociera bezpośrednio choćby do naszego mózgu.\nTak lubiane jak dla naszej kuchni są solniczki, są też liczne choroby związane z dziennym spożywaniem soli. Życie nie jest możliwe bez soli. Jednak spożywanie soli nas zabija. Dlaczego tak się dzieje? Otóż, nasza sól kuchenna nie ma nic wspólnego z oryginalną solą przezroczystą o której mówimy. Sól to w dzisiejszych czasach zwykle chlorek sodu a nie solą. Naturalna sól transparentna składa się nie tylko z dwóch, ale ze wszystkich naturalnych pierwiastków. Są one identyczne z pierwiastkami naszego ciała, które je budują i może je znaleźć w "pierwotnym oceanie", z którego pochodzi całe życie.\nCo interesujące, nasza krew to sól zawierająca ten sam roztwór solny jak w sytuacji morza pierwotnego. To płyn składający się z wody i soli. Ma też ten sam stopień zagęszczenia. Przepływa poprzez ponad 56.000 mil dróg wodnych i naczyń krwionośnych w całym organizmie wraz z siły ciężkości i lekkości oraz reguluje i równoważy funkcje naszego organizmu.\nLecznicze działanie soli transparentnej\nOd tysięcy lat sól była znana jako panaceum. Alchemicy nazywali ją "piątym żywiołem" - poza wodą, ziemią, powietrzem i ogniem – ponieważ jej cechy były porównywalne do eteru, który jest rzeczywistym piątym żywiołem. Dlaczego tak ciągnie nas do oceanu? Otóż, nasza podświadomość intuicyjnie chce powrócić do szczególnego stanu oceanu, z którego kiedyś się wyłoniliśmy. Jest to miejsce gdzie możemy naładować swoje baterie i zregenerować siły. Dopiero dwieście pięćdziesiąt lat temu, wraz z nadejściem industrializacji, rozpoczęliśmy proces odłączania od przyrody i jej ścieżek. Na szczęście, jesteśmy świadkami trendu obszernego powrotu do naturalnych sposobów życia i troski o nasze ciało, w tym zastosowania zasobów soli w tym procesie. Ludzie wszędzie ponownie zastanawiają się na działaniami leczniczymi naturalnej soli klarownej. Możemy znaleźć ją w płynach do pielęgnacji skóry jak i solach do kąpieli, a nawet jest ona używana w inhalacji, oczyszczaniu układu oddechowego i wielu innych.\nnajkorzystniejszym sposobem doświadczenia jej leczniczych i oczyszczających parametry jest picie solanki Solanka to 1% roztwór wody z solą (taki sam jak w naszej krwi, łzach i oceanie). Solą klarowną można także posypywać jedzenie albo dodawać bezpośrednio do wody, aby wspomóc nawadnianie organizmu.\nSól transparentna może wspomóc odnowę i utrzymanie równowagi energii w organizmie, zrównoważyć stosunek kwasów i zasad, rozpuszczać i uwalniać skrystalizowane odłogi (będące przyczyną chorób reumatycznych, kamieni nerkowych i pęcherzyka żółciowego, wspomaga wypłukiwanie metali ciężkich takich jak merkury z wypełnień dentystycznych oraz kadmu będącego wynikiem palenia i otaczających nas skażeń, normalizuje ciśnienie krwi, oczyszcza jelita, leczy choroby skórne, układu oddechowego i wspomaga osłabienie uzależnień.\nNieprzetworzona sól kamienna jest wszechstronna i można jej używać także do przepłukiwania zatok,zapobiegać katarom, infekcjom nosa, a także infekcjom zatok, można jej używać jako kąpieli do oczu, żeby przywrócić im nawilżenie. Może być stosowana do inhalacji w leczeniu chorób układu oddechowego, takich jak zapalenie oskrzeli. Może być zastosowana do oczyszczających kąpieli dających taki sam efekt jak trzydniowa głodówka, i do maseczek kosmetycznych i okładów, w celu leczenia podrażnień skóry, uszkodzeń tkanki, problemów ze stawami, cellulitu i dla regeneracji i poprawy napięcia skóry.\nwłaściwości lecznicze soli znane są dodatkowo w medycynie tradycyjnej. Największe i najstarsze prace związane z solą w Europie znajdując się królewskiej kopalni soli w Wieliczce w Polsce, zaledwie kilkanaście kilometrów od Krakowa. Tutaj, szpital został wybudowany w obszernej górze soli, siedemset czterdzieści stóp pod powierzchnią, zwykle dla chorych na astmę i pacjentów z chorobami płuc i alergią. Kilka tysięcy pacjentów jest produktywnie leczonych w tym szpitalu. Stopień osób, które wyzdrowiały wynosi zadziwiająco ponad 90%. Uznawanie działania leczniczego komór solnych miało wpływ na budowę podobnych podziemnych SPA znajdujących się w kopalni soli w Berchtesgaden w Niemczech. Korzyści terapeutyczne długoterminowego pobytu we wnętrzu komory solnej uwielbiane w medycynie klasycznej. Pierwotnie uważano, że działanie lecznicze komór solnych związane jest z czystością powietrza. Lecz jeśli była to tylko kwestia czystości powietrza, to dlaczego powietrze w grocie było tak zdrowe a powietrze na powierzchni takie niezdrowe? Ustalono jedną z przyczyn. Nasze domy są naładowane urządzeniami elektromagnetycznymi takimi jak telewizory, wieże stereo, komputery, kuchenki mikrofalowe i prąd biegnący w naszych ścianach. A jeśli nie jesteśmy w domu, to rozmawiamy w samochodzie lub na spacerze poprzez telefony komórkowe. Ten tak zwany elektrosmog sprawia nadmiar dodatnio naładowanych jonów, które zakłócają równowagę pomiędzy dodatnimi i ujemnymi cząsteczkami. Co więcej, sprawia to powstanie nadmiar dodatnich ładunków w powietrzu. tylko 30 sekund rozmowy przez telefon komórkowy by otworzyć barierę kew-mózg, która chroni nasz mózg przed różnymi rodzajami toksynami, na czas ośmiu godzin. Szwedzkie badanie wykazało, że u 90% pań, które używały miedzi = T I.U.D jako metody kontroli porodu i jednoczesnego stosowania telefonu komórkowego, rozwinął się rak macicy.\nSposoby wykorzystania różowej soli:\nRóżową bryłą soli masujemy twarz poprzez 2-4 minuty, pozostałe części ciała do 5 minut.\nPo masażu bierzemy letni prysznic – efekt wspaniały, bo skóra staje się subtelna i aksamitna w dotyku. (przy suchej skórze zalecany jest balsam ziołowy który użyjemy po prysznicu)\nDo wanny wypełnionej szczególnie ciepłą wodą wlewamy roztwór wykonany z soli himalajskiej w bryłach (1 kg soli na 4 litry wody). Następnie dodajemy wcześniej zaparzony kwiat lipy albo rumianek i olejki eteryczne (np. Sosnowy, lawendowy albo eukaliptusowy)\nNastępnie pipetką zakraplamy nos co 2 godziny co sprawia zmniejszenie objawów kataru i powrót do luźnego oddychania.\nŹródło: www.bogutynmlyn.pl (strona producenta)\nod 5,9900 zł Sprawdź niskie ceny\nod 7,2200 zł Sprawdź niskie ceny\nod 4,9200 zł Sprawdź niskie ceny\nKozieradka mielona - 100g marki Vivio\nSłoiczki na przyprawy bez otworów 2 szt (5904006098915)\nod 9,2000 zł Sprawdź niskie ceny\nDary natury Wanilia burbońska laska (5902741000897)\n17,4200 zł Zobacz w sklepie\nPieprz czosnkowy mieszanka przypraw 20 g Kotányi (5901032034115)\nHeal Kurkuma mielona


O rekrutacji do liceum nie decyduje wynik egzaminu gimnazjalnego, ale opłacalność dla samorządu - Edukacja - Gazeta Prawna - wiadomości, podatki, prawo, biznes i finanse\ngazetaprawna.plPracaEdukacjaO rekrutacji do liceum nie decyduje wynik egzaminu gimnazjalnego, ale opłacalność dla samorządu\nautor: Artur Radwan31.07.2012, 07:04; Aktualizacja: 31.07.2012, 08:10\nPo wakacjach szkoły ponadgimnazjalne czeka wdrożenie aż trzech reform.źródło: ShutterStock\nO rekrutacji do liceum czy technikum decydują nie dobre oceny uczniów, ale to, czy samorządowi opłaca się przyjąć takich pierwszoklasistów.\nOd września w placówkach ponadgimnazjalnych rusza nowa podstawa programowa. I od razu pojawiają się problemy. Większość gmin przeszacowała bowiem liczbę klas pierwszych, jakie zamierza otworzyć w liceach, technikach i szkołach zawodowych. W efekcie część z nich w ogóle nie zacznie działać, a niektórym szkołom grozi nawet zamknięcie. Z kolei tam, gdzie będą one utworzone nie wiadomo, czy uczniowie będą mieli zapewnione odpowiednie praktyki, bo warsztaty, które dotychczas prowadziły szkoły zawodowe, są zamykane. Powód – nie mogą zarabiać na swojej działalności. Uczniom pozostaje wybierać te klasy, w których jeszcze są miejsca i już wiadomo, że będą uruchomione. Niestety nie zawsze spełniają one ich oczekiwania.\nCzęść uczniów musi wciąż szukać miejsc w innych placówkach, mimo że wstępnie dostali się do określonej szkoły. Utworzenie klasy zależy bowiem od tego, czy będzie się to gminom opłacało.\nNie brakuje też szkół, które z powodu zbyt małej liczby uczniów rezygnują z utworzenia planowanej wcześniej liczby klas. Na przykład w Poznaniu zamierzano stworzyć 139 klas licealnych, a po rekrutacji będzie ich 136.\n– Gdy liczba zainteresowanych danym oddziałem jest znikoma i z analizy wszystkich wyborów uczniów wynika, iż nikt więcej nie wybierał danej klasy, jest ona zamykana – wyjaśnia Hanna Janowicz z Urzędu Miasta w Poznaniu.\nPodkreśla, że wciąż w poszczególnych oddziałach jest około 600 miejsc i dlatego planowana jest uzupełniająca rekrutacja.\nW Warszawie również zaplanowano utworzenie 620 klas w szkołach ponadgimnazjalnych, a na razie jest ich 607.\n– Wciąż mamy około tysiąca wolnych miejsc, a uczniowie, którzy się dostali, ale klasa nie została utworzona, mogą zapisać się do innej szkoły – tłumaczy Ewelina Bielecka z Urzędu Miasta w Warszawie.\nO pięć mniej klas, niż planowano, będzie utworzonych w katowickich szkołach ponadgimnazjalnych. W Bydgoszczy już zdecydowano o zamknięciu 10 oddziałów.\n– Nie wykluczamy dalszego ograniczenia liczby uruchamianych po wakacjach klas pierwszych w liceach i szkołach zawodowych – mówi wprost Piotr Kurek z Urzędu Miasta w Bydgoszczy.\nWskazuje, że zamknięte zostały już m.in. klasy w zespole szkół drzewnych i spożywczych. O trzy klasy mniej, niż planowano, będzie uruchomionych w Radomsku. Również dyrektorzy szkół w Ostrowi Mazowieckiej przeszacowali swoje zamiary. Planowali stworzenie 42 klas pierwszych w szkołach ponadgimnazjalnych, będzie o 10 mniej.\nW Wadowicach starosta zdecydował, że nie otworzy jednej z klas, mimo że było już do niej zapisanych 19 uczniów. Wszyscy dyrektorzy szkół w podległych mu placówkach otrzymali wytyczne, że minimalna liczba uczniów musi wynieść co najmniej 28. Podobne dyspozycje wydają włodarze innych miast i gmin.\nTagi:oświata, uczniowie, edukacja, egzamin gimnazjalny\nSamorządy naciskają rząd w sprawie zmian w Karcie nauczyciela. Jesienią rusza akcja protestacyjna\nfilologini(2012-08-04 22:01) Zgłoś naruszenie 10\nPolska oświata jest od ponad 20 lat nieustająco reformowana w coraz to głupszy sposób. Zmanipulowane społeczeństwo kompletnie nie rejestruje kierunku tych zmian i dzięki wysiłkom usłużnych dla władzy mediów, całą swoją frustrację życiem w kraju kieruje na nauczyciela i jego rzekomych przywilejów jako źródłu wszelkiego zła.\n.(2012-08-04 09:22) Zgłoś naruszenie 00\nTylko germanizacja systemu nas uratuje przed ciemnotą.Numerus clausus wytyczany "z góry" przez ministerstwo.A w Niemczech to oznacza,ze kazdy bedzie sie uczył.\nccc(2012-08-02 09:37) Zgłoś naruszenie 00\ngłupim społeczeństwem łatwo się rządzi, nie dziwi więc, że od lat reformy systemu edukacji jedyne co mają na celu to wprowadzenie edukacyjnego chaosu. notoryczne zmniejszanie liczby godzin z przedmiotów takich jak matematyka, historia, czy wiedza o społeczeństwie jedyne do czego prowadzi to do produkowania masy bezmyślnych, nieświadomych i łatwych do kierowania wyrobników urzędniczych pensji. teraz jeszcze tego nie widać, bo w dorosłość wchodziły roczniki sprzed wszystkich reform (poczynając od reformy "gimnazjalnej"), ale jeszcze kilka lat i zobaczymy efekty tych wszystkich super reform. Już teraz poziom gramatyki w polskim internecie leży i kwiczy. Analfabetyzm w społeczeństwie jest tak wysoko rozwinięty, że ja osobiście jestem przerażony. Wytłumaczeniem na wszystko jest świstek od specjalisty ze stwierdzoną dysfunkcją i nikt z tym nic nawet nie próbuje robić. Nauczyciele odbębniają swoje kilka godzin dziennie jak robotnik przy łopacie i idą do domu. Nie interesują się rozwijaniem talentów u dzieci, które uczą. Rodzice spędzają coraz więcej czasu w pracy, bo inflacja szaleje, słońce peru z jacusiem w kółko podnoszą podatki, a brzuchy same się nie napełnią. I tym sposobem dzieciaki pozostawione są same sobie.\nZobaczycie - jeszcze kilka lat i stopień zidiocenia społeczeństwa wyjdzie na wierzch, tylko że już będzie za późno...


Archiwa Summer 2021 - Senpai\nSenpai - Strona poświęcona Anime i Mandze. Znajdziesz u nas wszystko!\n12 odcinki · TV Ongoing I’m Standing on a Million Lives Season 2, I'm standing on 1,000,000 lives. Season 2, 100万の命の上に俺は立っている\nDrugi sezon 100-man no Inochi no Ue ni Ore wa Tatteiru\n12 odcinki · TV Ongoing Remake our Life!, Bokurema, ぼくたちのリメイク\n12 odcinki · TV Ongoing Cheat Pharmacist's Slow Life: Making a Drugstore in Another World, チート薬師のスローライフ～異世界に作ろうドラッグストア～\nSfrustrowany swoją pracą i życiem, Reiji nagle zdał sobie sprawę, że pewnego dnia został przeniesiony do innego świata. Umiejętność, którą tam posiadł, polega na wytworze lekarstw. Jest zawiedziony, że nie ma umiejętności walki, ale mikstury, które przygotowuje, stały się popularne z dnia na dzień i otwiera aptekę ze zdobytych pieniędzy. Reiji cieszy się więc powolnym życiem dzięki swoim umiejętnościom, zaspokajając potrzeby klientów, którzy przychodzą do jego sklepu\n? odcinki · TV Ongoing Battle Game in 5 Seconds, Dea5, Battle in 5 seconds after meeting., 出会って5秒でバトル\n13 odcinki · TV Ongoing How a Realist Hero Rebuilt the Kingdom, Re:Construction the Elfrieden Kingdom Tales of Realistic Brave, A Realist Hero's Kingdom Restoration Chronicle, 現実主義勇者の王国再建記\nHistoria opowiada o Kazuyi Soumie, który został przyzwany do innego świata, a jego przygoda… nie zaczęła się. Po przedstawieniu swoich pomysłów na wzmocnienie kraju gospodarczo i wojskowo, król oddaje mu tron, a nasz biedny protagonista zostaje obarczony rządzeniem całym narodem! Co więcej… zaręczył się z córką króla! Tak oto zaczyna się historia Kazuyi Soumy – realistycznego bohatera\n11 odcinki · TV Ongoing The Idaten Deities Know Only Peace, Idaten Deities in the Peaceful Generation, 平穏世代の韋駄天達\nBogowie pojawili się, gdy ludzkość była na skraju upadku przez demony. Bóstwa zwane „Idaten” walczyły i zapieczętowały demony 800 lat temu. Obecnie Idaten nie mają doświadczenia w walce i żyją spokojnie. Lecz teraz demony się odradzają, a wojna pomiędzy bogami, ludźmi i demonami zaraz się rozpocznie\n15 odcinki · TV Ongoing Higurashi: When They Cry – SOTSU, When the Cicadas Cry, The Moment the Cicadas Cry, ひぐらしのなく頃に卒\nRika Furude i Satoko Houjou to najlepsze przyjaciółki, które przez całe życie mieszkały w małej wiosce Hinamizawa. Wraz z innymi przyjaciółmi spędzają ze sobą każdy dzień, a każda chwila jest wypełniona zabawą i śmiechem. W momencie, gdy Rika i Satoko zaczynają dorastać, przed obiema z nich pojawia się szansa na życiową zmianę. Rika jest zdeterminowana, by podążać za swoimi marzeniami i chce zrobić to, mając przy swoim boku Satoko. Chociaż ta jest niezdecydowana, finalnie postanawia podążać za swoją przyjaciółką. Niestety realizacja jej marzenia tworzy między nimi przepaść. To sprawia, że dziewczyny żyją w zupełnie innych światach, gdzie Rika cieszy się nowym życiem i nawiązuje nowe przyjaźnie, podczas gdy Satoko staje się coraz bardziej odizolowana. Tęskniąc za powrotem do nostalgicznych dni w Hinamizawie, Satoko rozpacza i pragnie, by wszystko się zmieniło. W momencie, gdy kończy się jej zdrowy rozsądek, spotyka ona nadprzyrodzoną istotę, która zmienia percepcję Satoko, przez co dziewczyna poznaje nowe rewelacje na temat jej najlepszej przyjaciółki Riki. To rozpoczyna jej podróż po przyszłość, której pragnie za wszelką cenę\n20 odcinki · TV Ongoing Jahy-sama Won't Be Discouraged!, The Great Jahy Will Not Be Defeated!, ジャヒー様はくじけない！\n13 odcinki · TV Ongoing Opera Girl!, The Curtain Rises, かげきしょうじょ!!\nPo tym jak została zmuszona do ukończenia JPX48 po kontrowersyjnym incydencie z męskim fanem, Ai Narata przysięga, że już nigdy nie wejdzie w interakcję z innym mężczyzną. Wykorzystując swoje talenty i silne pragnienie ucieczki od mężczyzn, Ai zgłasza się do ekskluzywnej, całkowicie żeńskiej Szkoły Sztuk Muzycznych i Teatralnych Kouka. Szkoła słynie z produkcji najlepszych aktorek, które występują w słynnej żeńskiej grupie teatralnej Kouka Theatre Troupe. Pochodząca z branży idolek Ai jest idealną kandydatką do szkolnej klasy setnej generacji, ale jej powściągliwe usposobienie zraża ją do koleżanek z klasy. Ekscentryczna Sarasa Watanabe jest jedyną osobą, która pragnie zostać przyjaciółką Ai. Dziewczyna wstępuje do Kouki z zamiarem zostania czołową aktorką „otokoyaku” – grającą tradycyjnie męskie role. Po obejrzeniu przedstawienia „Róża Wersalu” w Kouce, kiedy była młodsza, Sarasa marzy o tym, by pewnego dnia wystąpić jako Lady Oscar. Niestety, niezdolność Sarasy do czytania w pokoju powoduje tarcia między nią a jej koleżankami z klasy, w tym Ai, która niechętnie staje się jej współlokatorką i partnerką w wielu zajęciach. Sukces w Kouka będzie wymagał od tych młodych dziewczyn czegoś więcej niż tylko talentu, ponieważ zazdrość, oszustwo i surowe realia show-biznesu wystawiają ich psychiczny hart ducha na próbę. Czy Sarasa i Ai będą w stanie wspiąć się na szczyt i stanąć na srebrnym moście?\n12 odcinki · TV Ongoing Fena: Pirate Princess, 海賊王女\nFena: Pirate Princess, to 12 odcinkowe anime, opowiadające historię młodej, osieroconej dziewczynki, Feny Houtman. Fena była wychowywana na Wyspie, gdzie nie można liczyć na życie w luksusach. Dziewczyna jest niczym więcej, jak popychadłem i zabawką w rękach brytyjskich żołnierzy. Jednak czy to do końca prawda?\nKiedy tajemnicza przeszłość Feny ujrzy światło dzienne, dziewczyna zerwie się z okowów dręczycieli, stworzy nowe przeznaczenie i stworzy miejsce, do którego będzie należeć. Jednak co było tajemniczego w jej przeszłości? Eden, w poszukiwaniu znaczenia tego słowa, Fena wyruszy w podróż swojego życia. Natrafiając na wyklętych przez społeczeństwo, niecodziennych sojuszników, stworzy załogę, z którą sięgnie po swoje cele!\n12 odcinki · TV Ongoing Girlfriend, Girlfriend, カノジョも彼女\n12 odcinki · TV Ongoing Miss Kobayashi's Dragon Maid S, Kobayashi-san Chi no Maid Dragon 2nd Season, Miss Kobayashi's Dragon Maid 2nd Season, The maid dragon of Kobayashi-san 2nd Season, 小林さんちのメイドラゴンS\n13 odcinki · TV Ongoing The Honor at Magic High School, The Honor Student at Magic High School, 魔法科高校の優等生\n10 odcinki · TV Ongoing Mother of the Goddess' Dormitory, 女神寮の寮母くん。\n12 odcinki · TV Ongoing The Dungeon of Black Company, 迷宮ブラックカンパニー\n? odcinki · TV Ongoing NIGHT HEAD 2041\n12 odcinki · TV Ongoing My Next Life as a Villainess: All Routes Lead to Doom! X, Hamefura X, I Reincarnated into an Otome Game as a Villainess With Only Destruction Flags…, Destruction Flag Otome, 乙女ゲームの破滅フラグしかない悪役令嬢に転生してしまった…X\nDrugi sezon Otome Game no Hametsu Flag shika Nai Akuyaku Reijou ni Tensei shiteshimatta…\n12 odcinki · TV Ongoing Peach Boy Riverside, ピーチボーイリバーサイド\nDawno, dawno temu byli sobie stary mężczyzna i stara kobieta, którzy przygarnęli dziecko unoszące się na brzoskwini. Był to chłopiec będący bohaterem z baśni ludowej — Momotarō, który ma za zadanie wybić demony zagrażające kontynentowi Japonii.\nW tej historii jest jednak coś więcej. A co by było, gdyby owych gigantycznych brzoskwiń było o wiele więcej? Gdy Momotarō ostatecznie pokonuje wszystkie demony zagrażające jego wiosce, wyrusza w podróż przez morze po innych obcych krainach, aby pokonać pozostałe. Sally to księżniczka marząca o opuszczeniu zamku, aby wyruszyć w świat. Idealna okazja natrafia się, kiedy spotyka podróżnika o imieniu Mikoto, czyli naszego pogromcę demonów. Nie jest ona pewna, czy to dobry pomysł, ale postanawia nie rezygnować ze swojego marzenia\n12 odcinki · TV Ongoing RE-MAIN, RE-MAIN（リメイン）\n? odcinki · TV Ongoing Scarlet Nexus, SCARLET NEXUS\nW 2020 roku kalendarza słonecznego świat zostaje zaatakowany przez obce organizmy zwane „Others”. Aby stawić czoła nowemu zagrożeniu zostaje utworzona specjalna jednostka elitarna, OSF — Other Suppression Force. Yuito Sumeragi, szlachecko urodzony psychokinetyk, bezpośredni potomek założycieli Nowej Himkuki, podziwia ową grupę po tym, jak zostaje przez nią uratowany w dzieciństwie i przez kilka lat ciężko pracuje, szlifując swoje zdolności, aby móc dołączyć do jednostki. W tym samym czasie cudowna Kasane, adoptowana przez rodzinę Randallów, ze względu na swoje niebywałe zdolności psychokinetyczne zostaje od razu przyjęta do oddziału szkoleniowego OSF, gdzie kończy uczelnię z najlepszymi wynikami. Miewa jednak dziwne sny, które wplączą ją i Yuito w nieunikniony los\n12 odcinki · TV Ongoing Spirit Chronicles, 精霊幻想記\nPoznajcie Rio, sierotę żyjącą w slumsach. W wieku siedmiu lat zdał sobie sprawę, że tak naprawdę jest reinkarnacją Haruto Amakawy, japońskiego studenta, który umarł w tragicznym wypadku. W międzyczasie, kiedy to nasz główny bohater dalej próbuje się otrząsnąć z olśnienia, jakiego doznał, odkrywa, że posiada potencjał magiczny mimo nie bycia z rodu szlachetnego. Przez przypadek wplątuje się w sprawę porwanej księżniczki, ratując ją. Jego postawa zostaje szybko doceniona i jako nagrodę otrzymuje możliwość uczęszczania do prestiżowej akademii magicznej przeznaczonej wyłącznie dla szlachetnie urodzonych\n12 odcinki · TV Ongoing The Duke of Death and His Maid, Young Master the Grim Reaper and the Black Maid, 死神坊ちゃんと黒メイド\nGdy eleganckie, wątłe płatki kwiatów więdną w bez-żywotny popiół, młodemu księciu tragicznie przypomina się o wymuszonej na nim nikczemnej mocy – zdolności do zabijania wszystkiego, czego dotknie. Wzgardzony przez rodzinę, zostaje zesłany, by żyć w całkowitej izolacji. Na szczęście nie jest całkiem sam, gdyż pracownicy dworu – posłuszny lokaj Rob i zalotna pokojówka Alicja – dotrzymują mu towarzystwa i sprawiają, że jego życie staje się mniej żałosne. Jak książę romantyczne uczucia do Alicji rosną, tak nie jego ciągłej frustracji dla ograniczeń określonych przez jego niefortunnej zdolności. Dlatego postanawia przełamać klątwę rzuconą na niego przed laty, nie tylko ze względu na siebie, ale i na Alicję, ponieważ jest boleśnie świadomy, jak trudno jest uniknąć dotyku ukochanej osoby.\n24 odcinki · TV Ongoing The Aquatope on White Sand, Aquatope of White Sand, 白い砂のアクアトープ\nHistoria zaczyna się w Gama Gama Aquarium, małym oceanarium na Okinawie, godzinę jazdy od Nahy. Osiemnastoletnia uczennica szkoły średniej Kukuru Misakino jest jedną z osób tam pracujących, dodatkowo zna także pewien „sekret” tego miejsca. Pewnego dnia nasza bohaterka poznaje pewną dziewczynę, która to stoi przed jednym z akwariów roniąc łzy. Fuuka Miyazawa, bo tak owa dziewczyna się nazywa, uciekła z Tokio do Okinawy z powodu jej zrujnowanych marzeń o zostaniu idolką. Szukając miejsca gdzie mogła by należeć, prosi o możliwość pracy w oceanarium. Anime będzie podążać śladami Fukki oraz Kukuri, które będą próbowały rozwiązać „sekret” oceanarium oraz jego zbliżający się kryzys.\n12 odcinki · TV Ongoing Sonny Boy\n16 sierpnia. W połowie pozornie niekończących się wakacji nasi bohaterowie zostają niespodziewanie przeniesieni z ich spokojnego życia do szkoły dryfującej w innym wymiarze. Jak się okazuje, razem z nimi jest tam aż trzydzieści sześć osób i każdy obudził supermoce. Tak zaczyna się walka o przetrwanie…\nMystery Sci-Fi Super Power\n12 odcinki · TV Ongoing The Detective Is Already Dead, La detective está muerta., Tanmoshi, 探偵はもう、死んでいる。\n12 odcinki · TV Ongoing Tsukimichi -Moonlit Fantasy-, Tsukimichi: Moonlit Fantasy, 月が導く異世界道中\nHistoria skupia się na Makoto Misumim, przeciętnym uczniu liceum, który został przyzwany do alternatywnego świata, jako odważny wojownik. Nieszczęśliwie się złożyło, że bogini, jego przybycie skwitowała zdaniem „Twoja twarz jest okropna!”, po czym pozbawiono go tytułu oraz został wygnany.\nPodróżując przez pustkowia, Makoto natyka się na przeróżne rasy, takie jak smoki, pająki, orkowie, krasnoludy i nie tylko. Przez odmienne środowisko względem jego świata, nasz główny bohater wykazuje duże umiejętności w magii oraz władaniu mieczem. Jak potoczą się losy chłopaka porzuconego przez boginie oraz ludzi, który musi odnaleźć się w tym nowym świecie?\n13 odcinki · TV Ongoing Life Lessons with Uramichi-Oniisan, うらみちお兄さん\n12 odcinki · TV Ongoing The Case Study of Vanitas, Vanitas no Shuki, Memoir of Vanitas, Vanitas no Carte, ヴァニタスの手記\nChodzą pogłoski, że księga jest przeklęta i dzięki niej, w noce, gdy błękitny księżyc jest w pełni, powstają wampiry\nLista A-ZSzukanie w porządku alfabetycznym od A do Z.\nCopyright © 2021 Senpai. All Rights Reserved\nTa strona Senpai nie przechowuje żadnych plików na tym serwerze.