Bialoruś i Ukraina wzmacniają procedury bezpieczeństwa - - Forsal.pl – Biznes, Gospodarka, Świat\nforsal.plBialoruś i Ukraina wzmacniają procedury bezpieczeństwa\n14 listopada 2015, 13:35 | Aktualizacja: 14.11.2015, 13:42\nBiałoruscy żołnierze straży granicznej przechodzą w stan podwyższonej gotowości, a Ukraina w szczególny sposób ma pilnować węzłów komunikacyjnych.\nChodzi o standardowe środki dla podwyższenia poziomu bezpieczeństwa.\nO zaostrzonych rygorach poinformowała białoruska państwowa agencja prasowa "Biełta" .\nBiałorusini powinni liczyć się z wydłużeniem czasu przekraczania granicy, gdyż będą przeprowadzane dodatkowe kontrole na przejściach.\nWedług Aleksandra Ciszczenki, szefa służby prasowej białoruskich wojsk granicznych, niedługo również polska straż graniczna ma wzmocnić kontrole. Agencja prasowa Biełta poinformowała jednocześnie, że "Państwowy Komitet Graniczny Białorusi rekomendował obywatelom aby zrezygnowali z wyjazdów do państw Unii Europejskiej lub wybrali bardziej odpowiedni czas dla przekraczania granicy".\nUkraina wzmacnia procedury bezpieczeństwa\nUkraina wzmacnia procedury bezpieczeństwa w związku z wydarzeniami we Francji. Poinformował o tym prezydent Petro Poroszenko. Szczególnie pilnowane mają być węzły komunikacyjne i inne miejsca, w których gromadzą się Ukraińcy.\nPrezydent Ukrainy odbył naradę z szefami struktur siłowych, policji, służby bezpieczeństwa i wywiadu. Petro Poroszenko polecił, aby służby te przyłożyły najdalej idących starań w celu zapewnienia spokoju i stabilności. Prezydent poinformował, że reżim bezpieczeństwa wzmocniony będzie na lotniskach, w centrach miast i na granicach państwa. Jak dodał, ukraińska władza będzie działała zdecydowanie i efektywnie w celu zapewnienia bezpieczeństwa swoim obywatelom. Ukraiński prezydent wyraził dziś swoją solidarność z francuskim narodem. Jak podkreślał, Ukraina w Donbasie również zmaga się z terroryzmem i broni europejskich wartości.\nTagi:terroryzm, zamach w Paryżu, Białoruś


Deratyzacja Sucha Beskidzka - 53 wykonawców - Cena\nDeratyzacja w Suchej Beskidzkiej\nWykonawcy usługi Deratyzacja w Suchej Beskidzkiej\nDDD-Ekspert, Sucha Beskidzka\nDeratyzacja Sucha Beskidzka: Powiązane usługi\nIle ocen dostępnych jest w kategorii Deratyzacja w Suchej Beskidzkiej\nW kategorii Deratyzacja w Suchej Beskidzkiej dostępnych jest 10 opinii, które wykonawcy zdobyli od swoich dotychczasowych klientów. Średnia wszystkich ocen w tej kategorii wynosi 4.7.\nChcąc znaleźć dobrego i rzetelnego wykonawcę z kategorii Deratyzacja, warto kierować się kilkoma kryteriami. Warto na przykład sprawdzić opinie na profilu wykonawcy, które oddają to, jak poprzedni klienci oceniają usługi świadczone przez tego specjalistę. Ważny jest również bezpośredni kontakt z wykonawcą. Powinien cechować go profesjonalizm oraz gotowość do udzielania jasnych odpowiedzi na ewentualne wątpliwości z Twojej strony. Możesz zapoznać się również ze zdjęciami dotychczasowych realizacji wykonawcy na jego profilu.\nIle będzie mnie kosztować realizacja usługi w kategorii Deratyzacja w Suchej Beskidzkiej?\nWykonawcy mają 24 godziny, by odpowiedzieć na Twoje zapytanie. Przeciętny czas otrzymania pierwszej oferty w kategorii Deratyzacja to 33 min.


Archeolog to naukowiec badający starożytne ruiny i ich historię. W One Piece archeologowie skupiają się głównie na badaniu zaginionych cywilizacji.\nArcheolodzy nie są niezbędni w pirackiej załodze; bardzo mało załogi posiada takiego w załodze. Jednak są oni niezwykle pomocni podczas poszukiwań skarbów. Na przykład Robin ustaliła, gdzie jest Shandora w jeden dzień, co Enelowi zajęło dużo czasu.\nGlobalnemu Rządowi nie przeszkadzają archeologowie. Jednak ci którzy próbują badać to co się działo podczas Pustego Wieku lub odczytywać Poneglyphy, ryzykują karą w więzieniu lub śmiercią, a jeśli nie uda się go pochwycić to otrzymują bardzo wysoką nagrodę.\nOhara szczyciła się najsłynniejszymi archeologami na świecie, a ich Drzewo Wszechwiedzy przetrzymuje historię krajów z całego świata. Została ona ostatecznie zniszczona, gdy Globalny Rząd odkrył, że były tam przeprowadzane badania na temat zakazanej historii. Wszyscy archeolodzy zostali zabici z wyjątkiem Nico Robin za którą została wystawiona nagroda.\nDiabły z Ohary\nDiabły z Ohary (オハラの悪魔達 Ohara no Akuma-tachi) to określenie dla grupy naukowców i archeologów, którzy mieszkali na wyspie Ohara na West Blue. Klan Oharan poświęcił się badaniu przeszłości, Globalny Rząd był zaniepokojony, ale tolerował ich tak długo, jak nie prowadzili badań o Pustym Wieku i Poneglyphach. Zostali nazwani przez rząd "diabłami", gdyż ośmielili się badać historię Pustego Wieku, która jest zdolna do zniszczenia świata.\nNico Robin • Clover • Nico Olvia • Rint • Zadie • Roche • Busshiri • Hack • Hocha • Gram


Przebieg: 25560 km\nAutoryzowany koncesjoner firma JASZPOL Sp. z o.o. ma do zaoferowania samochód marki RENAULT KADJAR z silnikiem 1.2 130KM 205Nm i 6 biegową skrzynią biegów!. Auto w bardzo atrakcyjnej wersji wyposażenia ZEN. KADJAR jest wyposażony m. in. w dwu strefową klimatyzację, czujnik zmierzchu i deszczu, alufelgi, komputer pokładowy, kontrolę trakcji, asystenta ruszania pod górę, kontrolę poślizgu przednich kół, światła LED do jazdy dziennej, 6 poduszek powietrznych, koło zapasowe, dostęp bez kluczykowy HANDS FREE, fabrycznie przyciemnione tylne szyby, przednie i tylne czujniki parkowania itd.\nZawieszenie, silnik, wnętrze w wzorowym stanie. Samochód w polskiego salonu, od pierwszego właściciela. Sprzedawany przez nas KADJAR jest samochodem bezwypadkowym - samochód cały w oryginalnym fabrycznym lakierze. Samochód dzięki 130KM i 205Nm jest bardzo dynamiczny i zarazem bardzo ekonomiczny. Średnie zużycie paliwa w/g komputera pokładowego to zaledwie 7,2 litra na 100 kilometrów! Kadjar fabryczną przedłużoną gwarancję do marca 2020 roku lub do 60 tys przebiegu!\nKadjar ma bardzo mały udokumentowany przebieg, zaledwie 25tys kilometrów.\nradioodtwarzacz cyfrowy (DAB) z Bluetooth, USB/Jack, wyświetlacz\n0-100 km/h 10'1 (s)\nCykl pozamiejski: 4,9 (l/100 km)\nCykl miejski: 6,8 (l/100 km)\nCykl mieszany: 5,6 (l/100 km)


Widziałeś tę kobietę? Jest podejrzana o oszustwo, szuka jej policja\nDodano: 6 grudnia 2018, 19:37 0\nPortret pamięciowy poszukiwanej kobiety / Źródło: Policja\nPolicja opublikowała portret pamięciowy kobiety podejrzanej o oszustwo metodą „na wnuczka”. 78-letnia mieszkanka Opola przekazała jej 40 tysięcy złotych.\nOszuści, którzy wyłudzają pieniądze metodą „na wnuczka” lub „na policjanta” cały czas są aktywni. Wciąż próbują różnych metod oszustwa, aby wzbogacić się kosztem innych. Tak też było kilka dni temu w Opolu.\nNim seniorka przekazała oszustce pieniądze, zadzwoniła do niej kobieta, podająca się za jej wnuczkę. 78-latka uwierzyła, że jej „wnuczka” spowodowała wypadek drogowy i musi przekazać pieniądze. Wiadomo, że do rozmowy telefonicznej włączył się mężczyzna, który podając się za policjanta potwierdził wersję kobiety.\nTeraz, na podstawie zebranych dowodów, opolscy policjanci sporządzili jej portret pamięciowy. Oszustka ma około 40 lat i szczupłą sylwetkę. Jest wysoka - ma około 170 cm i włosy koloru jasny blond.\nJeśli ktoś zna tą kobietę, lub ma jakąkolwiek wiedzę na jej temat, proszony jest o kontakt z funkcjonariuszami pod numerem tel. 77 4222546. Każda informacja może być przydatna w prowadzonym przez nas śledztwie.\nwiadomości kraj życie poszukiwana metoda na wnuczka na wnuczkę policja portret pamięciowy


Apartamenty w Louny - Oferty apartamentów w Louny - eSky.pl\nApartamenty - Louny\nLouny, 14 maja 2021, 2 noce\nMost, 14 maja 2021, 2 noce\nSprawdź inne oferty Zobacz więcej apartamentów w Louny\nApartamenty zapewniają maksimum prywatności i pozwalają wypocząć dokładnie tak, jak ma się na to ochotę. Wybierając nocleg w obiekcie tego typu, spędzisz przyjemny czas z rodziną, przyjaciółmi lub ukochaną osobą. Apartamenty w Louny są przystosowane do różnych grup podróżnych, dlatego bez trudu znajdziesz miejsce z odpowiednią liczbą sypialni oraz udogodnieniami, których oczekujesz. W apartamentach w Louny zapomnisz o tłumach turystów, wypoczywając w nacznie spokojniejszej atmosferze i oddając się swoim ulubionym formom relaksu. Ponadto apartament sprawdzi się, gdy podróżujesz służbowo i chcesz zamieszkać w komfortowym mieszkaniu w dogodnej lokalizacji. Do wyboru masz zarówno obiekty położone w centrum, jak i w pobliżu lotniska, dedykowane podróżnym przesiadującym się do następnego samolotu.\nLouny - najlepsze apartamenty\nJeżeli chodzi o apartamenty, Louny charakteryzuje się bogatą ofertą obiektów o różnych standardach. Wśród nich szczególne miejsce zajmują luksusowe apartamenty, dzięki którym wypoczynek jest naprawdę wyjątkowy. Do wyboru masz apartamenty w Louny z basenami, klimatyzacją, telewizją kablową i szybkim Internetem oraz wieloma innymi udogodnieniami. Czekają na Ciebie również obiekty przystosowane do szczególnych potrzeb rodzin z małymi dziećmi, alergików i osób niepełnosprawnych. W każdym z apartamentów w Louny znajdziesz to, czego potrzebujesz. Jednocześnie spędzisz czas w spokojnej atmosferze z dala od ogromnych hoteli i zatłoczonych restauracji. Możesz skorzystać w apartamentach z opcji samego noclegu lub noclegu połączonego ze śniadaniem w zależności od Twoich preferencji.\n1. Jak znaleźć apartamenty w Louny?\nDostępne apartamenty w Louny w kilka minut wyszuka się poprzez eSky.pl. Po podaniu terminu zameldowania i wymeldowania, liczby gości oraz oznaczeniu rodzaju obiektu, wyszukiwarka wskazuje, które apartamenty na terenie Louny posiadają wolne pokoje w wybranym czasie. Rezerwacji każdego dostępnego noclegu możesz dokonać online bez żadnego ryzyka - anulacja rezerwacji jest bezpłatna nawet na kilka dni przed dotarciem na miejsce. Płatność za pobyt jest pobierana przez serwis lub regulowana w apartamencie.\n2. Jakie udogodnienia znajdę w apartamentach w Louny?\nUdogodnienia w apartamentach w Louny są zależne od standardu całego obiektu i jego lokalizacji. W części apartamentów na gości czekają w pełni wyposażone aneksy kuchenne z miejscem do gotowania, zmywarką i zestawem do parzenia kawy. W innych obiektach dodatkowo można skorzystać z transferu z lotniska i na lotnisko, łóżeczka turystycznego dla niemowląt, prywatnego basenu, mebli ogrodowych oraz osobnego wejścia i strzeżonego parkingu. Niektóre apartamenty w Louny przyjmują gości podróżujących ze zwierzętami.\n3. Gdzie rezerwować apartamenty w Louny?\nRezerwacja apartamentów w Louny jest możliwa przez serwis eSky.pl, który oferuje wyłącznie sprawdzone obiekty w Polsce oraz na świecie. Na stronie znajdziesz nocleg w ponad 100 krajach w każdym zakątku globu. Rezerwacji dokonuje się w pełni bezpiecznie, dokonując płatności za pomocą karty kredytowej lub PayU. Jeżeli plany podróży ulegną zmianie, rezerwacja może zostać anulowana bez żadnych kosztów. Dzięki temu opłatę za apartament w Louny wnosi się na długi czas przed wyjazdem bez ryzyka utraty pieniędzy.\n4. Ile kosztuje apartament w Louny?\nCena apartamentu w Louny jest zależna od kilku czynników i zmienia się w czasie. Na jej wysokość wpływają termin rezerwacji, długość pobytu, liczba gości, typ wybranych udogodnień w obiekcie oraz lokalizacja apartamentu. Tanie apartamenty w Louny są dostępne głównie poza szczytem sezonu w sporej odległości od centrum. Obiekty zlokalizowane w najatrakcyjniejszych okolicach kosztują więcej, a ich ceny dodatkowo rosną w okresie wzmożonego ruchu turystycznego.\nApartamenty w Staranzano\nApartamenty w Radźkocie\nApartamenty w Cave Spring (GA)\nApartamenty w Ji-Paranie


Wieczór panieński, kawalerski - Koronowo\nStrona główna » Wieczór panieński, kawalerski » Kujawsko-Pomorskie » Koronowo\nWieczorki panieński oraz kawalerskie z Konorowa i najbliższych okolic tej miejscowości. Różne koncepcje wieczorków przedmałżeńskich. Przygotujesz wieczorek kawalerski dla Pana Młodego z Konorowa? Zostaw na tej stronie swoje dane kontaktowe! Setki Internautów zobaczą twoją firmę!\nWieczór panieński, kawalerski w Koronowie\nWieczór panieński, kawalerski w pobliżu Konorowa\nWarszawa (około 289 km od Konorowa)


Fame MMA 10: Kto zawalczy na gali? Plotki i potwierdzone nazwiska - Vibez.pl\nŹródło zdjęć: © YouTube @FAME MMA / YouTube @FAME MMA\nJakub Tyszkowski,08.03.2021 11:31\nJeszcze nie opadły emocje po 9. odsłonie Fame MMA, a już myślimy o kolejnej gali, która odbędzie się 17 kwietnia! Kogo zobaczymy w oktagonie? Sprawdźcie nasze podsumowanie plotek i "pewniaków" Fame MMA 10!\nPrzypomnijmy, że podczas Fame MMA 9 doszło do kilku ciekawych rozstrzygnięć w oktagonie:\nKamila "Kamiszka" Wybrańczyk wygrała debiutową walkę w Fame MMA, czym zagwarantowała sobie możliwość walki o pas mistrzowski\nMarcin Malczyński stracił pas mistrza wagi średniej na rzecz Jakuba "Kubańczyka" Flasa\nKacper Błoński wygrał swoją drugą walkę w Fame MMA, pokonując Sylwestra Wardęgę\nGwiazdą wieczoru podczas Fame MMA 9&nbspbyła transmisja… a&nbspraczej jej brak. Wielu internautów zgłaszało problemy z&nbspodbiorem sygnału. Odtwarzacz zacinał się i&nbspraz na jakiś czas wyświetlała się czarna plansza z&nbspnapisem "Błąd serwisu". Niektórzy fani, którzy kupili pakiet PPV, widzieli taki komunikat w&nbspnajbardziej ekscytujących momentach pojedynków. "Potężni włodarze" wydali w&nbsptej sprawie oświadczenie.\nFame MMA 10 – kto zawalczy w oktagonie? Pewniaki\nMEGAHITEM Fame MMA 10 będzie walka wieczoru – pojedynek między Kasjuszem "Don Kasjo" Życińskim a Normanem "Stormin" Parke, byłym zawodnikiem UFC. Pojedynek odbędzie się na zasadach boksu i zakontraktowany jest na pięć rund po trzy minuty. Zwycięzca tego starcia otrzyma nie tylko "Pas Króla" federacji Fame MMA, ale i sztabkę złota o wadze 1kg!\nDo oktagonu powróci Dawid Malczyński, aby dopisać trzeci rozdział w historii swoich walk z Adrianem "Polakiem" Polańskim. Podczas pierwszego spotkania tych panów w klatce lepszy był Malczyński, w drugim wygrał Polak, a kto będzie górą w trzecim starciu...? Pewne jest to, że kto wyjdzie z tego pojedynku zwycięsko, wróci do domu z pasem mistrzowskim Fame MMA w kategorii półśredniej!\nPodczas Fame MMA 10 Marta "Linkimaster" Linkiewicz będzie bronić pasa mistrzowskiego Fame MMA kobiet w kategorii open. Jej rywalką będzie Kamila "Kamiszka" Wybrańczyk, narzeczona Artura Szpilki. Biorąc pod uwagę, że w debiucie na Fame MMA "Kamiszka" zrobiła ze swojej rywalki marmoladę, Linkiewicz będzie miała z nią twardy orzech do zgryzienia\nW walach w kategorii półciężkiej na Fame MMA 10 zmierzą się: Arkadiusz "AroY" Tańcula vs Mateusz "Muran" Murański oraz Michał Gała vs Mikołaj Śmieszek\nFame MMA 10 – kto zawalczy w oktagonie? Plotki\nZaznaczam, że z poniższych typowań żadna walka nie jest jeszcze potwierdzona. Fame MMA ujawni wszystkie karty podczas pierwszej konferencji z okazji 10. gali.\nW internecie krążą plotki, jakoby na Fame MMA 10 miał się pojawić Amadeusz "Ferrari" Roślik. Ponadto mogłoby dojść do pojedynku między Krystianem "Krychą" Wilczakiem oraz Maciejem "Szewcu" Szewczykiem\nWszyscy fani Fame MMA tego chcemy i wszyscy się tego spodziewamy, że podczas jubileuszowej gali zobaczymy pojedynek między Mariuszem "Hejterem" Słońskim i Marcinem "Rafonixem" Krasuckim. Panowie mają sobie wiele do wyjaśnienia i nie możemy się doczekać, aż zrobią to w oktagonie!\nWymarzoną walką na Fame MMA 10 byłby pojedynek między Marcinem Dubielem a Czarkiem Nykielem z Teamu X. Jest wiele dowodów na to, że "potężni włodarze" szykują dla fanów Fame MMA taką walkę, ale czy odbędzie się ona 17 kwietnia? Trudno powiedzieć...\nFame MMA 10 – kiedy się odbędzie?\n10. gala Fame MMA odbędzie się 17 kwietnia. Transmisja z&nbspeventu rozpocznie się o godz. 19:30. Bilety PPV na wydarzenie możecie kupić na stronie organizatora. Dajcie znać, na jaką walkę Fame MMA 10 czekacie najbardziej!\nBeznadzieja, nie wiem kto to pisał ale nawet nie wie jak niektórzy zawodnicy mają na nazwisko.


Nie twierdzimy na pewno, że ślub pani Grabowskiej ze Stanisławem Augustem się nie odbył. Ale nie mamy też żadnych wiarygodnych dowodów, że „Grabula” była monarszą żoną. Czyżbyśmy zatem poświęcili uwagę kobiecie, która w poczcie królewskich małżonek była intruzem?\nStanisław Poniatowski, ojciec ostatniego króla, umiał zdobywać stronników. W kręgu jego średnioszlacheckiej klienteli politycznej znalazł się także Teodor Szydłowski. Od kiedy pan Teodor związał się z przywódcą „familii”, bo Stanisław Poniatowski wraz z braćmi swej żony, Michałem Fryderykiem i Aleksandrem Augustem Czartoryskimi był założycielem tego słynnego reformatorskiego stronnictwa – nie wiemy. W każdym razie już w latach trzydziestych Szydłowski w jego szrankach pasował się na sejmikach i sejmach ze stronnikami Potockich.\nPan Teodor był sędzią grodzkim warszawskim, gdy w roku 1748 (a może 1749) urodziła się córka Elżbieta, z żony Teresy z Witkowskich. W rok (bądź dwa lata) później pan sędzia posłował na sejm 1750 roku z Ziemi Zakroczymskiej wraz ze stolnikiem litewskim, Stanisławem Poniatowskim juniorem. Znali się więc dobrze, a zażyłość Szydłowskiego z Poniatowskim seniorem przydawała tym więzom mocy.\nGród był zarówno instytucją sądową jak urzędem, w którym, przez dokonanie wpisu do odpowiednich ksiąg, uwierzytelniało się dokumenty, w grodzie warszawskim dokonywała wpisów cała znaczniejsza, przewijająca się przez stolicę szlachta Rzeczpospolitej. Można sobie wyobrazić, jak wielu ludzi miał okazję poznać dzięki temu Teodor Szydłowski i jak wielu „panom braciom” z całego kraju on z kolei był znany. Stołeczny sędzia grodzki to była figura!\nNic dziwnego zatem, że przybyły do Warszawy w roku 1763 Kurlandczyk Karl Heinrich von Heyking złożył mu wizytę. A oto jak po latach pisał o swych wrażeniach:\n„Miał on dwie miłe córki, z których jedna poślubiła pana Onufrego Kickiego, a druga później, już jako hrabina Grabowska, została kochanką króla. W tym domu po raz pierwszy ujrzałem stolnika Poniatowskiego: dla jego szlachetnej powierzchowności, wytwornych manier i czarującego sposobu mówienia miałem wiele podziwu. Nie przeszło mi wówczas jeszcze przez myśl, że niedługo zostanie on królem Polski”.\nWiemy skądinąd, że młody Stanisław Poniatowski (urodzony w roku 1732) przebywał w domu Szydłowskich nie dla sędziego, lecz dla jego piętnastoletniej córki Elżbiety, której uroda wywierała na nim silne wrażenie…\nO „szkołach” owej młodej damy brak w źródłach danych, zapewne więc nie wyszła ona poza typowe dla szlacheckich córek „wykształcenie domowe”. Podkreślamy to, by zaznaczyć


"Hardcore Henry" – Pozdrowienia z Moskwy - Recenzje filmów | Altao.pl\nZestaw skomplikowanych czynności rzędu przeprowadzania testu sprawności motorycznej pacjenta, podłączania mu brakujących mechanicznych członków do reszty ciała oraz próby nawiązania łączności ze świeżo aktywowanym cyborgiem, ukazane z perspektywy pierwszej osoby i przy akompaniamencie metalicznych dźwięków, to motywy niestanowiące żadnego novum w amerykańskim kinie. Ot, weźmy choćby na tapetę pierwszego „RoboCopa”, w którym to długa sekwencja przedstawiająca dramatyczne wydarzenia z oczu zmasakrowanego Alexa Murphy'ego swego czasu wgniatała widza w fotel.\nrecenzja Hardcore Henry akcja science fiction FPS eksperyment perspektywa widok brutalność Ilya Naishuller Sharlto Copley Rosja USA Moskwa adrenalina\n2 877 min.\nW dziele Verhoevena jednak po skomplikowanej chirurgicznej procedurze kamera opuszczała głowę bohatera, by zaprezentować jego budzącą respekt sylwetkę w pełnym majestacie. W odważnym obrazie „Hardcore Henry” akcja zaś ani na moment nie porzuca widoku z oczu tytułowego herosa... co nie znaczy jednocześnie, iż obiektyw pozostaje w czaszce cyborga przez cały seans. Abstrahując od pozycji kamery, na usta ciśnie się pytanie o samą jakość filmu pana Naishullera, który podjął się reżyserii nietypowej pozycji. Cóż, pozostaje mi jedynie gorąco zaprosić do zapoznania się z krótką, lecz treściwą recenzją mojego autorstwa, by poznać możliwą odpowiedź na wspomniane zagadnienie.\nHenry, dzięki pomocy swojej żony, pomyślnie przechodzi zabieg cyborgizacji. Niestety, ledwie nieszczęśnik opuszcza chirurgiczny stół, a już zmuszony zostaje do ucieczki przed maniakiem o potężnych telekinetycznych mocach. Henry ze swoją partnerką cudem uchodzą z życiem dzięki wykorzystaniu kapsuły ratunkowej. Po twardym lądowaniu tajemniczy nemezis porywa lubą herosa, sam cyborg zaś musi stawić czoła niezmierzonym zastępom wroga. Pomocnej dłoni bohaterowi ochoczo udziela Jimmy (Sharlto Copley), który zdaje się być jedynym sprzymierzeńcem Henry'ego. Niestety, okazuje się, że cyborg ma ograniczony czas na uwolnienie swej ukochanej z rąk szaleńca. Rozpoczyna się brawurowy wyścig z tarczą zegara, wskazówki, której nieubłaganie wskazują zbliżający się koniec herosa...\nAdaptacji kultowych serii gier video było w historii Hollywood bez liku. Większość z nich zazwyczaj mocno rozczarowywała, za jedyny wspólny mianownik z cyfrowym odpowiednikiem mając wyłącznie sam tytuł. O ile „Hardcore Henry” nie jest bezpośrednim przeniesieniem żadnej konkretnej marki na srebrny ekran, tak film z powodzeniem reprezentuje kinową wizję dowolnej „strzelanki” przynależnej do gatunku FPS. Obraz Naishullera wygląda niczym gameplay z „Call of Duty” czy innego „Battlefielda” puszczony w wysokiej jakości w sali kinowej, przerywany krótkimi cut-scenkami budującymi fabułę. Nie da się ukryć, iż użycie kamery z perspektywy pierwszej osoby wyraźnie podniosło dynamikę wszelkich scen akcji. Równie oczywisty pozostaje także i fakt, że kurczowe trzymanie się widoku „z oczu” protagonisty na dłuższą metę ma prawo znużyć, u co wrażliwszej publiczności powodując dodatkowo niechciane skutki uboczne mające związek z zaburzeniem percepcji świata (zawroty głowy i nudności). Tak czy inaczej, nietypowa dla kina popularnego narracja może ochrzczona zostać powiewem świeżości w skostniałych ramach gatunku od lat powielającego bliźniaczo podobne schematy.\nZanim przejdę do wrażeń czysto wizualnych, nie omieszkam nadmienić w paru słowach o historii ukazanej, dosłownie i w przenośni, w filmie. Przed seansem obawiałem się, iż „Hardcore Henry” będzie klasycznym przykładem przerostu formy nad treścią, w którym fabuła jest mocno pretekstowa i ma za zadanie zaledwie łączyć w miarę spójną całość kolejne przeładowane akcją sekwencję. Ku mojemu zaskoczeniu, skrypt produkcji został całkiem zgrabnie napisany, oferując widzowi parę ciekawych niespodzianek i zaskakujących twistów. Zapomnijcie o banalnej „Adrenalinie” z nieposkromionym Jasonem Stathamem, aczkolwiek nie oczekujcie broń Boże „szczękopadu” na miarę „Podziemnego kręgu”. Jak na film eksperymentujący z konwencją, scenarzysta i reżyser pozycji „Hardcore Henry” wyszedł z zadania obronną ręką, dostarczając przemyślany scenariusz w zasmażce science fiction podlanej groteskowym humorem w osobie niezrównanego Jimmy'ego.\nDzięki użytej w filmie perspektywie immersja w następujące po sobie wydarzenia jest iście niespotykana. Sojusznicy i wrogowie biednego Henry'ego zwracają się bezpośrednio do widza; brak dialogów toczonych z bohaterem (mogących ową immersję niweczyć) został zaś wytłumaczony w prosty, lecz satysfakcjonujący sposób. Co więcej, gdy tylko cyborg rusza w śmiertelny tan z przeważającymi siłami wroga, dynamika obrazu uderza w kinomana z całym impetem. Śmiganie po gzymsach, szaleńcze rajdy między ciasnymi uliczkami, ostrzeliwanie się z szybkostrzelnych spluw czy nierzadkie starcia wręcz dzięki widokowi „z oczu” zyskują nowe życie, pozwalając zasmakować czegoś innego w wyświechtanym kinie akcji. Dodatkowo komputerowy rodowód filmu daje o sobie znać w trakcie wielu sekwencji, czy to w nadmienionych już kaskaderskich wyczynach Henry'ego („Mirror's Edge” się kłania) czy w scenie potraktowania jednego z gierojów ołowiem po wystosowaniu mu siarczystego kopniaka prosto w klatę piersiową (à la polska produkcja „Bulletstorm”). Na pewno jest efektownie, momentami aż do przesady.\nPan Naishuller najwyraźniej lubuje się w dziełach Rodrigueza i jemu podobnych, „Hardcore Henry” bowiem oferuje sporo nieskrępowanej niczym przemocy. Film zyskał (nie)chlubną kategorię „R” bynajmniej nie za ładne oczy, lecz za krew co rusz bryzgająca po seriach z karabinu oraz inne pochodne atrakcje. Na szczęście ekranowa brutalność zaserwowana została widzowi z humorem, przeradzając się w uroczą makabreskę w stylu horrorów klasy C i D. Pamiętacie zjazd na jelitach świeżo rozprutego najemnika w pierwszej „Maczecie”? Tego typu przerysowanych akcji jest w recenzowanym obrazie wiele, parę scen zaś miażdży, tak wykonaniem (podwójna wizja), jak i zamysłem (musical). Wyraźnie widać, iż Naishuller chciał, by jego dzieło zostało zapamiętane nie tylko ze względu na samą perspektywę, ale i znacznie ważniejsze aspekty. Szczytem wszystkiego jest zaś scena totalnej naparzanki, podczas której to w kinowych głośnikach radośnie rozbrzmiewa... jeden z hitów zespołu Queen.\nCo w takim razie nie do końca zagrało w przebojowym filmie? W myśl zasady „eksperyment się udał, pacjent nie przeżył”, „Hardcore Henry” padł na poły ofiarą własnej innowacyjności. Przyjęta przez twórcę perspektywa zaczyna z czasem nużyć, widz zaś z każdą kolejną minutą seansu ma wszelkie prawo łaknąć standardowo poprowadzonej narracji, z pięknymi panoramami, zbliżeniami i mistrzowskim montażem scen dialogowych. Siłą rzeczy Naishuller musiał zrezygnować z większości atutów dotychczasowego, tradycyjnego kina na rzecz nowatorskiego, bo i pełnometrażowego, podejścia do tematu. W sumie dobrze się stało, że film ma stosunkowo krótki czas trwania, gdyż bite dwie godziny w skórze cyborga Henry'ego mogłyby zmęczyć nawet najtwardszych zawodników.\nNawet w obliczu nie do końca udanego rezultatu, daleki jestem od odsączania od czci i wiary „kinowego FPS-a”. Osadzenie akcji w surowych murach Rosji okazało się być strzałem w dziesiątkę, zróżnicowanie miejscówek odwiedzanych przez protagonistę stanowi przejaw walki z monotonią, liczne sceny akcji z kolei zaskakują energicznością i długimi ujęciami (bez cięć i przyspieszeń się jednak nie obeszło). Specyficzny humor i komiksowa brutalność dodatkowo podkreślają campowy charakter produkcji, która już weszła do annałów historii ze względu na formę. Nie wszystkie elementy recenzowanej pozycji zasługują na tak zacne wyróżnienie, tym niemniej całościowo można obraz „Hardcore Henry” polecić nie tylko jako kuriozalną ciekawostkę. Ciekawe, choć nierówne, kino.\nW telegraficznym skrócie: niekoniecznie typowy przerost formy nad treścią, chociaż cechą charakterystyczną filmu faktycznie pozostaje widok z pierwszej osoby; całkiem ciekawa fabułka powleczona nicią fantastycznonaukową ma parę zgrabnych zwrotów akcji; sceny wszelkich starć i wymian ognia zdmuchują swą dynamiką czapki z głów; po godzinie obserwowania wydarzeń z perspektywy bohatera występuje jednak zmęczenie materiału, które przechodzi w zwykłe znużenie; obserwowanie „gry komputerowej” z żywymi aktorami na wielgachnym ekranie kinowym to mimo wszystko bezcenne przeżycie.\nGaleria zdjęć - "Hardcore Henry" – Pozdrowienia z Moskwy


[cod nowy][KOSZ] Problem z plugniem RoundSound - Problemy - AMXX.pl: Support AMX Mod X i SourceMod\n[KOSZ] Problem z plugniem RoundSound\nTemat rozp. Wyntelek, 24.07.2015 06:53\nNapisano 24.07.2015 06:53\nCześć wam , wczoraj zainstalowałem plugin autorstwa speedkill'a. Gdy wszedłem na serwer , wszystko pieknie dziala , widze wyswietlaja sie wszystkie informacje ktore były zawarte w pluginie noi czekam az ktoras druzyna wygra / przegra. Gdy druzyna CT w ktorej byłem wygrała muzyka sie nie pojawiła poprostu bylo cicho i nastepna runda. Albo to z mojej winy bo cos przeoczyłem zrobic albo to wina pluginu bo jak biore naprzykad: odsluchaj listy utworow CT / TT to nic niema , jest pusto tak jakby nie wczytywało moich roundsound ktore znajduja sie w sound/muzyka/...\nPod spodem daje załącznik mojego pliku .ini roundsound oraz link do pluginu.\nRoundSound.ini 1,18 KB 43 Ilość pobrań\nNapisano 24.07.2015 08:31


Dlaczego angielski w grupie jest lepszy? · Kursy języka angielskiego\nDlaczego angielski w grupie jest lepszy?\nOczywiście zdanie w tym temacie są dość podzielone, ponieważ niektórzy mimo wszystko nadal preferują tryb indywidualnej nauki angielskiego. Jednak w przypadku nastolatków naszym zdaniem o wiele skuteczniejsze i przyjemniejsze jest uczęszczanie na grupowy kurs językowy, o czym dokładniej piszemy w dzisiejszym artykule. Być może Ciebie również przekonamy do naszej idei, a z pewnością warto wysłuchać naszych argumentów. Przekonaj się ile możesz zyskać zapisując się do grupy kursantów na równym poziomie i podobnych zainteresowaniach.\nNie da się ukryć, że wiele młodych osób wykazuje się mniejszą chęcią do nauki, a w tym również do języków obcych. Może to wynikać z rutynowo przeprowadzanych zajęć w szkole, które nie są często dobrze dostosowane do stopnia zaawansowania znajomości angielskiego. W rezultacie część uczniów jest zaniedbywana, a pozostali zwyczajnie nudzą się prowadzonymi ćwiczeniami, gdyż jest to już dla nich dobrze znane. W takiej sytuacji naprawdę bardzo dobrym pomysłem będzie kurs angielskiego dla młodzieży w ProfiLingua, gdzie najpierw chętni muszą wypełnić test kwalifikacyjny, dzięki któremu można przydzielić je do odpowiedniej grupy.\nOstatecznie nastolatkowie znajdują się w jednej grupie, gdzie wszyscy są na tym samym poziomie, a co za tym idzie pojawia się zdrowa rywalizacja pomiędzy kursantami. Każdy raczej chce wypaść jak najlepiej, dlatego stara się, angażuje i wykonuje wszystkie zadania poprawnie. Można nazwać to w takim wypadku motywacją, gdzie przy jednoosobowym kursie zostaje ona częściowo uśpiona, gdyż w razie niewypełnienia zadania jesteśmy po prostu zobowiązaniu do tłumaczenia przed lektorem, a nie całą grupą, gdzie narzucony jest pewna jakość.\nRównocześnie trzeba wspomnieć, że młodzież oczekuje czegoś więcej od nauki języków, gdzie są już znużeni standardowy metodami nauczania. Właśnie w przypadku szkół ProfiLingua można zauważyć spory progres, ponieważ zaczęli oni łączyć tradycyjną formę prowadzenia zajęć z nowoczesnymi technikami w postaci multimedialnej. Wówczas na zajęciach grupowych wszyscy mają możliwość trenowania swoich umiejętności, a przy tym nikt nie zostaje pominięty. Podobnie jeśli chodzi o zadania domowe, które mogą być również rozwiązywane internetowo poprzez specjalną platformę edukacyjną. To o wiele ciekawsze, a prowadzone na zajęciach rozmówki pomiędzy uczestnikami są dodatkowym atutem, gdyż masz możliwość podszkolenia swoich umiejętności konwersacyjnych oraz wyćwiczenia swojego akcentu.\nOsoby młode mają okazję także podczas kursu grupowego poznać inne osoby, które być może posiadają podobne zainteresowania. W trakcie dojrzewania to bardzo ważne, by nawiązywać nowe kontakty i otwierać się na inne punkty widzenia, by nie ograniczać się w żadnym aspekcie. To szczególnie intrygujące dla młodych osób, by spotkać osoby spoza ich kręgu i powiększyć swoje grono znajomych. Jednocześnie wiąże się to z wcześniej przytoczoną motywacją, ponieważ podczas zapoznawania się nowymi osobami istnieje presja zaprezentowania się z jak najlepszej strony. Takie wywieranie wrażenia na innych może wiązać się oczywiście z coraz lepszymi wynikami w nauce, dlatego właśnie naszym zdaniem grupowe kursy posiadają o wiele więcej zalet w przypadku angielskiego dla młodzieży.


Strony związane z hasłem: montaż anten - strona 1 - SEOkatalog.PL - katalog stron SEO - linki bezpośrednie, pozycjonowanie, katalog seo\nJesteśmy profesjonalnym wykonawcą usług w zakresie montażu, serwisu oraz modernizacji wszelkiego rodzaju systemów antenowych. Stosujemy najlepsze i trwałe materiały, aby zapewnić naszym Klientom perfekcyjną obsługę. Zajmujemy się kompleksowo instalacjami umożliwiającymi poprawny odbiór Naziemnej Telewizji Cyfrowej DVB-T. Po...\nUsługi i instalacje TV-SAT oraz elektryczne w Gliwicach »\nelsat-instal.pl zajmuje sie montażem anten tv-sat satelitarnych Cyfra+, cyfrowy polsat, platforma n, telewizja na karte, anten naziemnych, instalacji telewizyjnych zbiorczych oraz elektrycznych. Zapewniamy kompleksową obsługę klienta. Wykonujemy rowniez alarmy oraz instalacje odgromowe.Dzialamy w Gliwicach oraz okolicach. W...\nInstalacje satelitarne, montaż anten »\nMontaz i ustawianie anten satelitarnych, instalacje domowe, strojenie anten, telewizja satelitarna. Instalacje zbiorcze. Multiswitche. Ustawianie anten na HOTBIRD i na ASTRE1 i 2 a także na inne satelity. Montaż anten telewizji naziemnej analogowej i cyfrowej. Profesjonalnie i tanio. Modernizacje i serwis instalacji satelit...\nDla pracowników i właścicieli firmy Nawikom najważniejszy jest klient – jego zadowolenie oznacza dobrą opinię na rynku. Z myślą o użytkowników firma przygotowuje nowe atrakcyjne oferty, o których opowiedzą konsultanci. Firma stawia na długoterminową współpracę z innym podmiotami w branży telewizyjnej i użytkownikami swoich ...\nMontaż anten Warszawa.Wykonujemy indywidualne i zbiorcze instalacje telewizji satelitarnej i naziemnej zarówno cyfrowej i analogowej. Każdy montaż anteny wykonywany przez naszą firmę jest w pełni profesjonalny i przede wszystkim estetyczny. Nasz serwis jest w stanie wykryć i naprawić każdą usterkę związaną z instalacją ante...


Strażacy z Dobrej ratowali sarenkę\nData publikacji: 2020-12-19 17:32\nOstatnia aktualizacja: 2020-12-21 23:50\nStrażacy z Ochotniczej Straży Pożarnej w Dobrej uratowali sarnę. Zwierzę wpadło do niezabezpieczonej studzienki kanalizacyjnej i nie mogło się wydostać.\nDo zdarzenia doszło w sobotę 19 grudnia. Na szczęście studnia nie była głęboka. Sarna była bardzo przestraszona, próbowała wyskoczyć. Strażacy nakryli jej głowę kocem, przytrzymali aż się uspokoi, a potem wypuścili.\n- Takie interwencje z dziką zwierzyną zdarzają się na naszym terenie - mówi Eugeniusz Wawrzoła, prezes OSP w Dobrej. - Z sytuacji podobnych wyjeżdżaliśmy na przykład do małego koziołka, który chciał przeskoczyć rów, ale wpadł w miękkie podłoże i nie mógł wyjść.\nW akcji pomocy sarnie brał udział zastęp strażaków. Uratowane zwierzę dołączyło do swojego stada. Na koniec strażacy zabezpieczyli studzienkę.\nO jakich dużych pieniądzach piszesz kolegen? Bo jestem strażakiem OSP i na pieniądzach nie śpię proszę więcej poczytać lub dowiedzieć się u źródła nim puścisz w świat nieprawdziwe informacje. Państwowa straż pożar jest na etacie i mają wypłaty a my dostajemy tylko pieniądze jak wyjedziemy do akcji. W tej akcji ratowania koziołka brały udział dwie strażaczki i dwóch strażaków 😊 nie tylko Panowie należą do OSP\nTakie informacje czyta się z wielką radością. Wielkie brawa Panowie Strażacy OSP DOBRA. Wielkie brawa ze Świnoujścia.\nprzestancie z tym mitem strazaka bohatera.....biorą duze pieniadze za samą gotowosc a ajak przyjdzie do akcji to juz nie jest tak rózowo...\nWy matołki macie zabezpieczać studzienki. A pamiętacie jak chłopczyk wpadł i utonął? Niech ci z urzędu ruszą swoje cielska i sprawdzą teren. Za to im płacą. A nie to won, na paśnik z dzikami buszować.\nWiadomo, że szczecińskiej.\nale z której DOBREJ? Nowogardzkiej czy Szczecińskiej?\nPanowie strażacy, dzięki za pomoc sarnie.


Czersk. Zuzanna Polaszek rysuje prawie od zawsze\nWernisaż wystawy pt. „Biegnąc za marzeniami”\nW sobotni wieczór 21 września 2019 roku w Centrum Informacji Turystycznej w Czersku odbył się wernisaż otwierający wystawę pt. „Biegnąc za marzeniami” - Zuzanny Polaszek. Rocznik 2003, mieszka w Krzyżu. Szkołę Podstawową również ukończyła w tej pięknej i malowniczej miejscowości. Do gimnazjum uczęszczała w Rytlu. Rysuje prawie od zawsze.\nObecna wystawa jest zróżnicowana tematycznie. Do najczęściej stosowanych przez nią technik należy akryl i farby olejne, sporadycznie ołówek i węgiel rysunkowy. Próbuje też eksperymentować z technikami mieszanymi i własnymi. Maluje na ogół krajobrazy oraz martwą naturę. Brała udział w licznych konkursach plastycznych o zasięgu lokalnym, ogólnopolskim i międzynarodowym zdobywając nagrody i wyróżnienia. W konkursie organizowanym przez Liceum Plastyczne im. Leona Wyczółkowskiego w Bydgoszczy otrzymała legitymację szkolną.\nWernisaż otworzyła Dyrektor Ośrodka Kultury w Czersku Pani Emilia Rekowska w ciepłych słowach witając artystkę i zgromadzonych gości. Na wszystkich przybyłych gości czekał poczęstunek przygotowany przez samą Zuzię oraz jej rodzinę. Nie zabrakło oklasków, kwiatów oraz miłych słów. Centrum Informacji Turystycznej oraz Ośrodek Kultury w Czersku gratulują i życzą kolejnych sukcesów! Wszystkim zgromadzonym serdecznie dziękujemy za przybycie. Wystawę można oglądać od poniedziałku do piątku w godz.8:30 – 16:30 w Centrum Informacji Turystycznej (z wyłączeniem spotkań, które odbywają się na sali).\nMat. Centrum Informacji Turystycznej


Recenzja serialu Łasuch - Mechaniczna Kulturacja\nZ początkiem czerwca otrzymaliśmy od Netfliksa niemałą niespodziankę – wreszcie naprawdę udany serial z ciekawą fabułą, barwnymi bohaterami i angażującą przygodą. Mowa serialu Łasuch który dodatkowo wpisuje się w pandemiczne okoliczności. Adaptacja komiksu Jeffa Lemire to chyba jak dotychczas najlepsza propozycja platformy w tym roku.\nJak przekonuje narrator, opowieści zwykle zaczynają się od początku. Ale ta zaczyna się tutaj. Tutaj, to znaczy w momencie, kiedy nowy wirus w zastraszającym tempie rozprzestrzenia się po świecie doprowadzając do śmierci milionów ludzi (skąd my to znamy?). Tyle że dzieje się coś jeszcze. Niemal równolegle normalne ludzkie dzieci przestają się rodzić, a sale porodowe na całym świecie wypełniają się… hybrydami ludzi i zwierząt. Tych, którzy przetrwali w postapokalioptycznym świecie będzie męczyć jedno pytanie – czy wirus spowodował pojawienie się hybryd, czy na odwrót? Ponieważ nie ma jasnej odpowiedzi na to pytanie, jedno pozostaje pewne – żadna hybryda nie będzie mogła się w tym świecie czuć bezpiecznie.\nA tytułowy Łasuch to właśnie nasz mały bohater, chłopiec będący hybrydą z jeleniem, obdarzony porożem, za które na czarnym rynku można by zarobić krocie. Jego tata tuż przed rozwojem epidemii zaszył się z chłopcem w lesie, w którym przez lata pozostawali odcięci od świata. Ojciec uczył chłopca jak sobie radzić i przestrzegał, aby pod żadnym pozorem nie opuszczał lasu. Wiemy jednak, że przygoda rządzi się swoimi sprawami i po śmierci ojca ciekawy świata nastolatek wyruszy wreszcie w pełną niebezpieczeństw drogę. Do Colorado – gdzie być może mieszka jego matka. W tej drodze będą mu towarzyszyć nietypowi kompani.\nChociaż Łasuch posiada bardzo intrygujący fabularny punkt wyjścia wprowadzający nas do bardzo nietypowego postapokaliptycznego świata, w którym niektórzy niczym Mad Max przemierzają pustkowia w poszukiwaniu swojego miejsca, grupa dzieci zakłada w lesie obóz buntowników walczących o dobro hybryd, a jeszcze inni starają się żyć jak gdyby nigdy nic, dokupując właśnie nowe meble do swojego domu, to kluczowe pozostają tutaj prywatne dramaty i kwestie obyczajowe. To właśnie one stanowią o sile bohaterów tego serialu.\nWeźmy chociażby lekarza, którego żona pozostaje zakażona wirusem. Jeśli ktokolwiek się o tym dowie, prawdopodobnie zginą oboje. Chcąc jej pomóc, lekarz odkrywa że jedyną szansą jest tajemniczy składnik, który można pozyskać po zabiciu hybrydy. Jak daleko można się posunąć, aby ratować swoich bliskich? To pytanie będzie wracać przez cały serial. Drugą kwestią jest pro-ekologiczny wydźwięk. Jak mantra powracają w serialu kwestie tego, co człowiek robi z planetą. Przedstawiona apokalipsa według wielu jest odpowiedzią natury na działania ludzkości. Twórcom udało się wpleść także w wizulną strukturę opowieści odniesienia do naszej aktualnej pandemicznej sytuacji. Szybko zwrócimy uwagę na postaci chodzące w maskach lub dezynfekujące ręce.\nWarto też podkreślić piękną realizację. Niewiele mamy tu do czynienia z efektami komputerowymi, choć te zdarzają się chociażby przy animacji zwierząt. Twórcy stawiają wyraźnie na kostiumy i lokacje. Wrażenie robią też nowozelandzkie plenery, które przemierzają bohaterowie.\nŁasuch to nowa propozycja Netfliksa, która może okazać się jednym z najlepszych seriali roku. To poruszająca opowieść drogi, pełna przygód i niebezpieczeństw, nienachalnie odwołująca się do aktualnej pandemicznej rzeczywistości i stawiająca trudne pytania. To serial prowadzony także przez barwnych, sympatycznych bohaterów, którym będziecie kibicować z dużym zaangażowaniem.\nŁasuch. Reżyseria: Jim Mickle, Toa Fraser; scenariusz: Jim Mickle, Jeff Lemire; zdjęcia: Aaron Morton; muzyka: Jeff Grace, Russell Pollack; obsada: Christian Convery, Nonso Anozie, Will Forte, James Brolin, Stefania LaVie Owen, Aliza Vellani; gatunek: dramat, fatasy; rok produkcji: 2021.\n← J. Grimm, W. Grimm. Baśnie wybrane braci Grimm – recenzja\nPrzybysz. Shaun Tan – recenzja →


Jak szukać najtańszych kredytów? | BlogTown.pl\n18 września 2018 13 listopada 2018 Blog Town\nKredyty gotówkowe dzisiaj cieszą się ogromnym powodzeniem. Statystyki jasno wskazują, że tego rodzaju zobowiązanie posiada już nawet co drugi dorosły Polak. Zewnętrzne wsparcie finansowe nie jest niczym złym, jeśli tylko brane będzie na korzystnych warunkach. W zamian za otrzymanie od banku środków finansowych o określonej wartości kredytobiorca musi się przecież liczyć z pewnymi kosztami. Ważne, by te były jak najniższe.\nOkreśl cel zaciągania kredytu\nOgromna liczba kredytobiorców zaciąga kredyt gotówkowy pod wpływem impulsu. Zachęceni atrakcyjnym hasłem reklamowym albo namowami pracownika banku, zaciągają zobowiązanie na kwoty, które zupełnie nie są im potrzebne. Bardzo często cel nie jest tej pierwszej potrzeby. To najkrótsza droga to powstania problemów finansowych.\nKażdy potencjalny kredytobiorca powinien szukać tani kredyt gotówkowy dopiero wtedy, gdy określi rzeczywisty cel tego rodzaju finansowego wsparcia. Konkretyzując kwotę, jaka jest mu niezbędna, może wybierać pomiędzy różnymi ofertami.\nOdwiedź placówki różnych banków\nWiększość Polaków popełnia podstawowy błąd. Uznaje, że tani kredyt gotówkowy otrzyma w banku, z którym już współpracuje. Nic bardziej mylnego. Okazuje się, że o wiele bardziej atrakcyjne warunki oferowane są zupełnie nowym klientom, którzy dopiero chcą nawiązać współpracę. Stały klient jest już pozyskany, więc bank nie musi wabić go specjalnymi bonusami.\nWybierając tani kredyt gotówkowy, warto porównać oferty. Można wybrać się do kilku różnych instytucji bankowych, w których pracownicy dokonają dla nas kalkulacji kosztów zobowiązania. Tylko tak sprawdzimy dokładnie, jakie warunki oferują nas różne banki.\nPorównaj zestawienia w rankingach najlepszych ofert\nMożemy korzystać także z internetowych rankingów najlepszych kredytów gotówkowych. Te publikowane są przez same banki przynajmniej raz w miesiącu. W zestawieniach znajdziemy między innymi wartości kosztów, jakie wiążą się z oprocentowaniem kredytu, prowizją za udzielenie zobowiązania czy opłatami za konto, które należy przy okazji otworzyć. W rankingach podawany jest też wskaźnik RRSO i to on wskazuje na wartość całkowitych kosztów, jakie wiążą się z zaciągnięciem kredytu gotówkowego.\nDopiero wtedy możemy, który tani kredyt gotówkowy jest w zasięgu naszych potrzeb, oczekiwań i możliwości.\nJak nie szukać kredytów?\nPamiętajmy, że ostateczne warunki przyznania kredytu, są indywidualne dla każdego kredytobiorcy. Wiele zależy też od kryteriów, takich jak okres trwania umowy kredytowej, zdolność kredytowa, historia kredytowa. Właśnie dlatego tani kredyt gotówkowy to nie zawsze ten, który chwali sobie znajomy ani nie ten, który jest akurat reklamowany w TV.\nNigdy nie należy również stawiać na bank, w którym mamy już jakiś produkt, bo nie zawsze nasza lojalność jest odpowiednio nagradzana. Nie patrzmy też tylko na oprocentowanie, ale przede wszystkim liczbę rat i wskaźnik RRSO. To ten pokazuje całkowity koszt kredytu, uwzględniając przy tym prowizje dla banku za jego uruchomienie czy koszt prowadzenia konta bankowego.\n← Leczenie kanałowe ratunkiem dla chorego zęba\nJęzyki świata – dzielą czy łączą? →


Jaźń, myśli i słowa: Rozmyślania nad poezją\nW ostatnich miesiącach największym moim przewinieniem wobec World Wide Web jest niewybaczalnie mała ilość publikowanych postów. Pomimo stanowczego przedsiębrania codziennych postanowień oraz odmalowywania w myślach imponujących konstrukcji słowych mających wyrazić moje refleksje, wszystkie postanowienia ulatują gdzieś po powrocie do domu. Największym bodźcem do napisania czegokolwiek są książki, a ostatnio beletrystyka. Kwitną tedy we mnie dawno już porzucone marzenia o stworzeniu jakiegoś literackiego dzieła. Nie inaczej sprawa ma się z poezją i wersami wlatującymi mi do głowy wraz z podmuchami wieczornego wiatru, kiedy miło wymawia się współbrzmiące ze sobą słowa. Cóż jednak zrobić, gdy wszystko to rozpływa się lub ulega wyhamowaniu podczas próby zanotowania płynących myśli.\nPozostanę na razie przy poezji.\nSwojego czasu, nie tak dawno temu, poznałem pewnego pięknoducha. Adam Zdrodowski jest w trakcie robienia doktoratu, bodajże z filologii angielskiej, oraz zajmuje się tłumaczeniem tekstów z języka studiów na ojczysty. Wydał już dwa tomiki wierszy i został zauważony w środowisku. Niestety, nie za wiele rozeznaję się w temacie i nie jestem w stanie ocenić jego utworów. Zresztą czy w dzisiejszej postmodernistycznej rzeczywistości słowa pisanego, jakakolwiek w miarę obiektywna krytyka danego autora jest możliwa? Zaczęło się od Jamesa Joyce'a, przez mocno grafomańską prozę Schulza oraz nieposklejane obrazy Kundery, do dzisiejszych eksperymentów w formie i treści. Pomimo to każdy z nas stara się wyrazić jakiś pogląd, osądzić co widzi lub czyta. I choć niekoniecznie wynika to z chęci zrozumienia, a częstokroć nawet z niemożności owego zrozumienia, warto się zastanowić, w jaki sposób odbierać dzieło, by dojść do meritum.\nJako że ostatnio zacząłem przeglądać blogi pełne poezji, takie jak "Bezgłośnie", "Świat nie istnieje" lub "Ange ou sorciere", zacząłem zastanawiać się, jak należy wiersze czytać i czy w ogóle należy? Czy interpretacja ma sens, a jeżeli nie, to co jest istotą tych utworów? W gruncie rzeczy te same pytania zadać można by było w stosunku do jakiegokolwiek wytworu rąk i umysłów ludzkich, zdolnych do bycia określonymi jako sztuka. Niezwykle ciekawiło mnie zatem zdanie doświadczonego pięknoducha, który miał do tego skłonności teoretyczne w dziedzinie literatury. Według Adama istotą wierszy nie jest ich próba ich zrozumienia, wyłuskania sensu czającego się za wersami, a jedynie odbiór estetyczny. Estetyczno-emocjonalny. W tym poglądzie rzecz ma się tak, jak oglądanie obrazów sztuki nowoczesnej, kiedy widz skupia się nie na treści, lecz na formie, przyjemności (bądź obrzydzenia) czerpanej z percepcji figur geometrycznych i kolorów.\nJednakże taki odbiór wierszy, jak prawił Adam, jest niezwykle trudny. Wynika to z faktu, że słowa zawsze posiadają znacznie silniejsze znaczenie niż kwadrat bądź biel, komunikują więcej. Czerwień może być symbolem erotyzmu, miłości, fizycznej rany itp. Używa się jej jednak przeważnie do barwienia różnego rodzaju powierzchni, która to barwa nie wnosi nic do naszej wiedzy o owych przedmiotach. Czerwona sukienka, ściana, kanapa lub fryzura nie znaczą raczej niczego innego niż gdyby były niebieskie bądź fioletowe. Za to słowa i owszem, one zawsze coś znaczą. To właśnie jest główny problem w odczuwaniu wartości "plastycznej" poezji, jej estetyczności i emocjonalnych drgań odczuwanych przy każdym wyrazie. Tak jak muzyka, której nie da się racjonalnie zanalizować po znaczeniach poszczególnych dźwięków, ale pobudza nastroje i wprowadza w odpowiednie stany duszy.\nAle gdyby odsunąć takie pojmowanie istoty wierszy i skłonić się raczej ku zdaniu o ich znaczeniu treściowym, pojawia się ciekawa możliwość. Zastanawialiście się kiedyś, czy poetą nie jest przypadkiem ten, co tworzy dzieła, lecz ten, co je czyta? Bowiem to nie wiersz niesie samoistny sens, lecz my mu go nadajemy. I jest on zawsze sensem naszym, naszym pięknem i naszymi emocjami.\nP.S. Zachęcam do zapisywania się do kanału RSS ("Zawiadomienia o nowych postach"), bo wtedy automatycznie zostaniecie powiadomieni o każdym nowym poście, jaki pojawi się na blogu.\nAutor: Łukasz o 22:03:00\nEtykiety: rozważania, sztuka\n23 września 2008 08:36\nCiekawie! Jest wiele ciekawych problemów, które poruszasz. Musze przemyśleć to wszystko spokojnie. Wrócę tu !\n23 września 2008 09:49\nczy polecanie subskrypcji to już nie rodzaj perwersji? hmm\nswoja droga trudno sie nie zgodzić ze tylko autor wie o czym traktuje czytelnik zawsze odbiera po swojemu nadaje nowy sens dlatego to takie fajne po prostu fajne...pozdrawiam\nPs: dużo ludzi?ja cię znalazłam u kochanego "czochranca" i już\n23 września 2008 09:50\nŁukaszu czy ja wiem co tworzę . .. nie nazywam tego imieniem , ani nie podejmuję się wypocin ... Czasem słowa płyną tak jak nurt rzeki niosący moje doznania i odczucia .Czasem złość i myśli .. które mogłabym napisać wporost , ale nie chcę ... Myślę , że nigdy nie lubiłam na j.polskim zdania co autor miał na myśli!\nDlaczego ?a no dlatego , że każdy widział może co innego , co innego go zainspirowało .. inni nic nie widzieli ... a polinistka i tak zawsze wykreowała z niego podręcznikowy zestaw zrozumienia.Więc ja się pytam po co to pytanie?co autor miał na myśli?>\nCzy nie lepiej pisać i mieć poczucie , że daje to mi satysfakcję i jakiś rodzaj uzenwnętrznienia?\nJak jeszcze ktoś czyta to to na zdrowie:)\n23 września 2008 09:58\nŻbciu ja co wstanę to mam rozczochraną głowę :);)\nLubie przelewać mysli na papier. Ubierać je w metafory. Lubię gdy moje słowa mają moją własną, oderwaną lekko od ziemi szatę. Zgodze się z tym, że myśli czasem zbyt szybko umykają. Za godzine, dwie czy trzy, gdy chcemy je zapisać, umkną, nie przywrócone w pierwowzorze zamierzenia. Dlatego chyba zaopatrzę swoją torebke w megafon. Czy odbiorca powinien dopatrywac się ukrytych sensów? Gdy zna się choć trochę twórcę, można się dopatrzeć "co autor miał na myśli".. Ale czasem to jest bardzo złudne. Odbiora też musi być po trosze poetą, bo ten kto nie posiada estetyki ducha i wrażliwego serca - nie uroni łzy nad pełnym uniesień kawałkiem poezjo-prozy :)) aleemmm się nafilozofowała :))\nzapraszam na swój blog. Czasem też wynurzam się tam z poezją.Zdarza się że i kawałek prozy się zawieruszy :)\n23 września 2008 10:08\nTak zgadzam się że to my nadaljemy sens wierszom, ale czasem wiersz niesiony naszmi myślami zmienia swoje znaczenie\n23 września 2008 11:03\nOpinie krytyków nie muszą być przecież jednakowe ... i co? Wybór przemawiającej do nas teorii też jest przepuszczany przez indywidualne sito. Nie da się w sztuce nic obiektywnie. Emocje, emocje, emocje. A moja racja - najmojszą jest :)\n23 września 2008 11:50\nO jaaa. Tak mądrze ;) się wypociłam i co? I guzik, o wrrr. Wcięło, zżarło i przepadło.\nW międzyczasie zdołałam przeczytać poprzedzające mnie komentarze i widzę, że poza Twoją końcówką posta jeszcze ange napisała to co chciałam ja (o znienawidzonym - co autor chciał powiedzieć). Dodam może jedynie, że odbiór każdego słowa w dużej mierze zależy też od naszego samopoczucia. Co innego znaczy np. słowo mieczyk dla kogoś kto jest w romantycznym nastroju, a co innego dla kogoś kto zgrzyta zębami (właśnie postrzeganie tego słowa drastycznie mi się zmieniło, po zniknięciu moich poprzednich słów) ;)))\n23 września 2008 13:01\nMyślę, że w pewnym stopniu sprowokowałam Cię do tego tematu pisząc, że wiersz przestaje być własnością autora w momencie, kiedy dostaje się w ręce czytelnika i w zasadzie tyle jest wierszy, ilu odbiorców.\nKażdy piszący podchodzi do wiersza inaczej. Ale na pewno jest potrzebny ten „impuls”, aby wiersz się narodził. Urszula Kozioł mówi: wiersz to obejrzenie się wstecz.\nPodstawą jest potrzeba pisania, ale to nie czyni jeszcze z pisania wiersza.\nPoezja jest sztuką wyrafinowanego słowa, to sztuka odkrywania znaczeń, niuansów, to żonglerka ze słowem, obierania go z łusek, ze skorupki. Język jest materiałem dla twórcy, który ma coś ważnego (dla niego) do przekazania (emocje, polemika, nastrój itp.) Jest to pewnego rodzaju ekshibicjonizm.\nCzy konieczne jest rozkładanie wiersza na czynniki pierwsze? Stanowczo NIE! On ma wywołać refleksję, prowokować do szukania odpowiedzi na pytania, które drzemały w czytelniku i które on obudził. Ma być zarodkiem. Jeśli po godzinie się go nie pamięta, to znaczy że … trzeba czytać dalej. Istnieją wiersze, które są tak świetnie napisane, że wywołują dreszcze i te się pamięta długo.\nParadoksalne zjawisko, że w tej chwili więcej ludzi pisze wiersze niż je czyta.\nTo mój głos w dyskusji – może trochę ogólnikowy.\nPozdrawiam serdecznie Aresol\n23 września 2008 21:06\nJa ostatnio także sięgam po wiersze. Ostatnio odkryłam tomik poezji niezwykły, pisany przez dziewczynę trochę ode mnie starszą, filologa klasycznego, cięzko chora. Jeden z jej wierszy cytowałam na blogu. Ukazuje niezwykłe spojrzenie na świat. Byłam wzruszona, czytając te wiersze, do tego stopnia, że w pewnym momencie się rozpłakałam.\nCo do interpretacji - każda jest indywidualna, kolry czy symbole dla kazdego mają odrębne znaczenie. Nie można powiedzieć, że któraś jest dobra, któraś zła. Postrzegamy inacej pewne rzeczy i to jest piękne. Uczymy się odkrywać. Odkrywać siebie i innych, właśnie poprzez poezję.\n23 września 2008 22:21\n"Zastanawialiście się kiedyś, czy poetą nie jest przypadkiem ten, co tworzy dzieła, lecz ten, co je czyta?"\nA owszem, Łukaszu :). To moje słowa. Ale dotyczyły one mojego stereotypu poety, czyli osoby wyszukującej nowych sensów i interpretacji, osoby natchnionej. Jestem poetą, gdy czytając wiersz rozpływam się w obrazach, jakie produkuje mój umysł.\nJednak "prawdziwy" poeta jest autorem niesamowitego zestawu słów ujętych w rytm. I w tym objawia się jego dar i talent.\nJa jestem tylko poetą - odbiornikiem ;).\nNp, myślę, że Leśmian bardzo by się zdziwił, gdyby się dowiedział, że zdarzyło mi się wybuchnąć płaczem czytając "[Ciało me, wklęte w korowód istnienia]". Cóż szczypta nad-wrażliwości plus współbrzmienie nastroju z tematem tworzą czasem wielce ekstatyczne nad-interpretacje :).\n23 września 2008 23:08\nwięc tak... zamiast na dzieńdobry wypowiem się na dowidzenia ;)\nzszokowało mnie miło oczywiście podciągnięcie tego jak piszę do poezji, to szalenie przyjemne rozczarowanie, bo ja po prostu piszę jak czuję i jak myślę. Piszę jak wyżej już powiedziano po to, aby słowa nie uciekły.\nA interpretacja... ja akurat uwielbiam analizować. Blog daje tę niesamowitą możliwość obserwowania tego jak ludzie patrzą na moje słowa. Autor drukujący książkę puszcza ją w świat i nie wie jak "zwykły człowiek" ją odbiera. W tym chyba cud blogowego szaleństwa. Możemy się trochę po upajać myślą, że ktoś polubił to jak piszemy...\n24 września 2008 08:16\nSposób odbierania przez nas jakiegokolwiek dzieła wg Umberto Eco jest uzależniony od kodu którym się posługujemy... Odczytujemy rzeczywistość na podstawie tego co jest wewnątrz\n24 września 2008 23:27\nropucha - a dlaczego polecanie subskrypcji miałoby być rodzajem perwersji? To przydatny gadżet, bo zamiast wchodzenia na bloga co dwa, trzy dni, od razu wiadomo, że coś zostało napisane.\nCo do sensu, Adam, ów poeta, powiedział mi, że jeden z jego wierszy krytyk odczytał jako buddyjski, choć on nigdy z tą filozoficzną religią nie miał do czynienia :-)\nP.S. A bardzo fajnie, że wieści o nowym blogu szybko się rozchodzą ;-)\ncicho sza - mimo, iż słowa i myśli płyną, to jednak musisz się zastanawiać, nad doborem wyrazów, nad ich kolejnością, nad ich użytecznością w danym wersie - nad konstrukcją po prostu. Nie jest to oczywiście architektura, ale...\nMoże (to też myśl Adama) wiersze należy pisać tylko wtedy, kiedy nie można logicznie i jasno wyłożyć tego, co tkwi w człowieku. Jeżeli jest inaczej, to można napisać felieton, jakąś książkę lub opowiadanie.\nA dlaczego niektórzy chcą zrozumieć autora i pytają, cóż miał on na myśli? Ja zawsze pragnąłem zrozumieć danego człowieka, może odebrać świat tak, jak widzi go on. Zresztą wydaje mi się, że cała sztuka nowoczesna polega na wyczuciu zamysłu autora, gdyż bez tego wydaje się ona mało warta.\nmargi - do torebki radziłbym Ci bardziej włożyć dyktafon, a nie megafon, bo ten drugi ciężko by było zmieścić ;-)\nTak, z pewnością bez pewnej wrażliwości znaczna większość dzieł nie jest w stanie poruszyć. Jednak z drugiej strony są i takie, które przy dobrych chęciach ze strony odbiorcy rozrzewniają każdego. Liczą się oczywiście pewne czynniki psychologiczne i kulturowe, ale o tym może przy okazji innego posta ;-)\nklaudia - jasne, że zmienia. W sumie może należałoby zadać pytanie, czy dwie osoby mogą tak samo odczytać dzieło? Nowe dzieło?\nkrytyk - kiedyś jednak, w Starożytności chociażby, ale i wcześniej, istniały kanony piękna. To wszystko skończyło się wraz z nadejście zmian w XIX wieku, które świetnie oddaje choćby Futuryzm. Jego manifest jest symptomatyczny.\nnimfa - "mieczyk" To takie dwuznaczne ;-p Oczywiście, nastrój jest ważny, ale tak samo jak przeszłe doświadczenia, skojarzenia lub chociażby sytuacja polityczna...\nsłonecznik - rzeczywiście, Twoje słowa nieco na mnie wpłynęły :-) Zresztą, całkiem nieświadomie, użyłem ich w jednej z odpowiedzi na komentarz. Choć miałbym do tej myśli pewne "ale".\nBardzo mi się spodobało to, co napisałaś o sztuce poezji. Jeżeli w takim razie to sztuka "żonglerki" słowem, to jak długo zastanawiasz się nad tym, w jaki sposób przekazać myśl? Czy chodzi Ci po głowie, które słowa najbardziej mogą poruszyć odbiorcę czy raczej idziesz na żywioł? Moim zdaniem żywioł to bardziej siła niszczycielska, choć wprawny poeta coraz mniej musi dumać nad dobieraniem odpowiednich sformułowań - przychodzą mu one niejako automatycznie, na zasadzie przyzwyczajenia, kunsztu i doświadczenia.\nCzyli piszesz, że bardziej liczy się ogólnikowe odczytanie niż rozbieranie na małe cząstki? Być może, tak jak w ujęciu socjologii, całość (społeczeństwo) nie jest prostą sumą części (jednostek) - wykracza ponad nie. Nawarstwianie się słów, zwrotów wprowadza coraz głębiej w świat emocji bądź ogólnego znaczenia. Sprzężenie.\nela - no, ja jeszcze takich emocji nie doświadczyłem. Ciekaw jestem, czy gdybyś nie znała sytuacji życiowej tej dziewczyny, wiersze by Cię tak poruszyły. Jeżeli nie, to mamy odpowiedź, dlaczego w szkole męczą nas pytaniami "co autor miał na myśli?" ;-)\nInaczej i tak samo. Przecież człowiek nie żyje w pustce a w społeczeństwie - będąc jego częścią mamy z nim wiele rzeczy wspólnych. Tak więc gdzieś tutaj kryje się równowaga pomiędzy częścią a całością i wiążący się z nim sposób odczytywania symboli.\nkatarzynka - tak, Twoje słowa, muszę oddać sprawiedliwość. Dziękuję Ci za tę myśl. Miałem Ci podziękować w poście, ale tak długo go pisałem, że postanowienie to zawieruszyło mi się gdzieś w pamięci :-)\nNad-interpretacje - czy są możliwe? ;-)\nsorciere - z pewnością uprawiasz poezję. A to obserwowanie jak ludzie odbierają słowa to prawdziwa przyjemność. Komentarze. To dla nich pisze się bloga, nie oszukujmy się ;-) No, może nie dla samych komentarzy, ale dla ludzi za nimi stojącymi.\nprzemek - kod jest bardzo ważny, to także i moje zdanie. I kod ów jest wynikiem oddziaływania społecznego oraz indywidualnych doświadczeń.\n25 września 2008 19:18\nO Bosszzzeee, no tak. Jasne że miałam na myśli dyktafon haha :))))tradycyjnie za szybko piszę w stosunku do myśli! już się zobaczyłam z megafonem na głównej ulicy miasta, gdzie wyrażałabym głośno swoje myśli. Masakra :))))))))))))Pozdrawiam :)\n26 września 2008 08:34\nA swoją drogą skąd wiesz jakie ja torebki noszę??? hahahaha\n26 września 2008 08:35\nwreszcie słoneczniej widzę\na swoją drogą... czy komentarze nie świadczą również o fakcie, że czasem jednak myślimy i w głowie coś tam jednak pozytywnego się układa... że nie pieprzymy... :?\n26 września 2008 12:46\nmargi - hmmm, nadal w modzie są strasznie wielkie troby dla kobiet? ;-)\nsorciere - hiehie, czytając komentarze na blogach z Onetu z pewnością o tym nie świadczą ;-D\n26 września 2008 17:42\nne ne ne :) to samozachwyt ;) to MY piszący myślimy skoro ktoś chce nas czytać :)\n26 września 2008 23:19\nMyślę, że wtedy inaczej bym na te wiersze spojrzała. Byłyby upubloicznieniem uczuć - złości, bezsilności, świadomości tego, że kończy się to, co najważniejsze. Te wiersze są bardzo osobiste, dotykają różnych problemów, z którymi autorka musiała, musi i będzie musiała się zmierzyć.\nCo do interpretacji, uważam, że każdy w wierszu może dostrzec coś indywidualnego, jakiś 11 punkt, nawet przy 10 innych identycznych, jak inni.\n27 września 2008 07:34\nPoezja sama sobie jest czymś co można plastycznie, przekształcać. Dla każdego to inna forma. Musiałam zmienić adres: www.original-sin.eblog.pl\n27 września 2008 19:35


Zestawy do szycia z Lidla i Biedronki – recenzja – Kreatywność to radość życia! KreatywneZycie.pl\nlis 19, 2015 by Maggie\tin Dla kobiet\nW dyskontach sklepów takich jak Biedronka i Lidl pojawiają się czasami zgrabne zestawy do szycia, które zawierają różne gadżety do pracowni. Czasami są to zestawy nici, innym razem przyborów do szycia. Dziś podzielę się z Wami swoją opinią dotyczącą tych zestawów, bo niektóre z nich jakiś czas temu nabyłam. Czy warto je kupić? Przeczytajcie i oceńcie sami.\nMoże na początek zestaw nici z LIDLA, który wygląda mniej więcej tak:\nZawiera on w sumie 62 elementy:\n28 szpulek nici do szycia, każda ma 50 metrów dwusplotowej nitki (100% poliester),\n28 szpulek nici dolnych czyli nawiniętych gotowych nici do bębenka maszyny, każda po 25 metrów,\n5 szpulek każda po 20 metrów wysoce wytrzymałej nici,\n1 szpulka długości 10 metrów wyjątkowo wytrzymałej nici do szycia, która jest przezroczysta.\nMoim zdaniem ten zestaw z Lidla jest lepszy niż podobny, który zakupiłam w Biedronce. Szpulki mają dłuższą długość nici, nici mają piękne, żywe kolory, są wytrzymałe. Mi bardzo przydaje się ten zestaw podczas szycia detali w zabawkach np. szybciutko przekładam sobie szpulkę nici i do niej mam już nawinięty bębenek w pożądanym kolorze, mogę szybko i sprawnie doszyć element na maszynie. Rewelacja, nie muszę za każdym razem nawijać bębenka. Oczywiście, sprawdza się to przy małych uszytkach, przy których trzeba “zadziałać” konkretnymi kolorami.\nSzpulki do bębenka są metalowe. Zakupując zestaw nici za około 17 złotych mam od razu mnóstwo zapasowych szpuli do bębenka maszyny do szycia. Uważam osobiście, że to był bardzo dobry zakup, chętnie dokupię ten zestaw, gdy pojawi się znowu w Lidlu.\nW Lidlu kupiłam też zestaw “Ekskluzywny przybornik krawiecki”. Cena podobna jak za zestaw nici, około 17 zł. Posiada on 135 elementów i wygląda on mniej więcej tak:\nZestaw zawiera różnorodne akcesoria do domowego krawiectwa. Producent gwarantuje, że elementy są metalowe nierdzewne, nie zawierają niklu. Mamy zatem :\n1 nożyce do cięcia, sprawdziłam – są dobrej jakości, ostre, świetnie tną, mają solidną rączkę, jestem zadowolona,\n1 nożyczki do nici, ostre, przydają się,\n1 przyrząd do rozpruwania szwów,\nmiarkę krawiecką o długości 150 cm,\n1 kółko do zaznaczania z ząbkami,\n1 krawiecka kredka z pędzelkiem – taka sobie, póki co mało jej używam,\n5 igieł półpłaskich do maszyny do szycia “Universal” wielkości 70-80-90-100,\n5 półpłaskich igieł do maszyny “Jeans” wielkości 80-90-100,\n2 metalowe szpulki do bębenka,\n70 szpilek z perłowymi kolorowymi główkami,\n30 igieł do szycia,\n2 przyrządy do nawlekania igieł,\nZa cenę około 17 złotych warto było kupić ten zestaw. Jego jakość mnie zadowala. Zwłaszcza nożyczki okazały się wyjątkowo solidne, ostre i świetnie radzą sobie z cięciem tkanin różnej grubości i faktury.\nNożyczki są naprawdę godne uwagi, ostre, porządne, wygodna rączka.\nObcinasz do nici, ostry, dobrej jakości. Na razie rzadko używam, ale na pewno się przyda.\nSpory zapas igieł, w domu zawsze się przyda.\nPodobne zestawy nici zakupiłam kiedyś w Biedronce. Cena oscylowała w granicach 10 zł za pudełko, już nie pamiętam. Moje zestawy są już konkretnie zużyte. Długość nici na szpulkach jest znacząco krótsza, niż w tych zestawach z Lidla. Niemniej jednak bardzo mi się przydały, kolory ładne, szeroka gama. Zestawy również zawierają metalowe szpulki do bębenka maszyny do szycia. Za taką cenę warto było kupić. Pudełko może kiedyś przydać się jako wygodny segregator na drobiazgi, jest plastikowe i solidne. Zestaw obejmował:\n28 szpulek kolorowych nici do szycia na maszynie, długość około 18 metrów,\n28 szpulek kolorowych nici krawieckich,długość około 18 metrów,\nW Biedronce kupiłam też inny zestaw do szycia za 11 zł, w którym znajdowały się bardzo przydatne akcesoria. Zestaw ma dwie komory, w każdej z nich ulokowano różne pomoce dla domowej krawcowej. Nie pamiętam już dokładnie zawartości, ale mniej więcej takie akcesoria się tam znalazły:\npoduszka do przechowywania igieł w kształcie pomidorka,\nprujka do szwów,\nzestaw różnej wielkości igieł, po 5 sztuk,\nczarne guziczki, białe guziczki i agrafki,\nmałe nożyczki ze stali nierdzewnej, jakość średnia, ale ostre,\nprzyrząd na nawlekania nici,\nzestaw szpilek z kolorową główką,\nzestaw nici, wg mnie bardzo słabej jakości, ale można zużyć,\nmocne pudełko, które może służyć kiedyś jakoś organizer na drobiazgi,\no ile dobrze pamiętam zestaw zawierał też małe zatrzaski.\nW cenie około 10 zł uważam, że warto to kupić. W pasmanteriach takie zestawy są dużo droższe, a niekoniecznie lepszej jakości.\nMniej więcej tak promowała Biedronka te zestawy w gazetce:\nNo i tak wyglądają wszystkie pudełka.\nPromocje sieciówek czasami są warte uwagi. Polecam!\nTagged with: krawiecki, nici, nożyczki, organizer, przybory krrawieckie, zestawy\n2 thoughts on “Zestawy do szycia z Lidla i Biedronki – recenzja”


AR3000 - Twierdza Strażnika, poziom III, BG II | Children of Bhaal (Strona)\nPoziom trzeci jest bardzo specyficzny, składa się z labiryntu komntat połączonych portalami, przy czym nie zawsze wracając przez portal z którego wyszliśmy znajdziemy się w poprzedniej komnacie, niektórzy od tego nawet wariują, ale o tym później.\nCyfry 1 - 13 oznaczają numery komnat do których prowadzą poszczególne portale. Dodatkowe oznaczenia:\n14 - na zewnątrz Twierdzy\n15 - na poziom drugi\n16 - na poziom czwarty\nKomnaty na trzecim poziomie można podzielić na trzy grupy, każda zaznaczona innym kolorem:\nczerwone – obowiązuje w nich dzika magia, lepiej się zastanowić przed rzuceniem czaru, gdyż mogą znikać pieniążki, pojawiać się króliki i inne cuda.\nniebieskie – w tych mamy do czynienia z martwą magią, nie ma sensu rzucać czarów, bo i tak nic z tego poza frustracją nie wyniknie.\nzwykłe – po prostu są zwykłe ;)\nWchodzimy na poziom III. Jesteśmy w komnacie z rozrysowanym na podłodze kompasem, jest pusta jeśli nie liczyć zwariowanego elfa Yakmana kręcącego sie bez sensu. Po próbie rozmowy, elf zniknie w południowym portalu. Idźmy za nim...\nZdaje sie, że jesteśmy w komnacie, którą Yakman obrał sobie za siedzibę. Na środku leżą resztki jakiegoś nieszczęśnika, wśród których znajdziemy Rękawice barda. Jest tu też namiot Yakmana (uwaga na pułapkę z Wyładowaniem łańcuchowym), a w nim dwa ważne przedmioty: Dziennik szaleńca oraz Berło Promienistości, z którego usunięto jednak trzy kamienie szlachetne.\nJak to z wariatami bywa, z Yakmanem dość ciężko się rozmawia. Jeśli porozmawiamy z nim nim postacią o charyzmie przynajmniej 15, dowiemy się, że żeby dostać się na następny poziom musimy aktywować portal Berłem promienistości, które jest uszkodzone, bo brakuje w nim klejnotów (cenna wskazówka - sami byśmy się przecież nie domyślili). Powie nam też o demonach i portalach, a jeśli porozmawiamy z nim kapłanem, którego mądrość wynosi minimum 14 pkt., ten raczej się domyśli, że może Uzdrowienie przywróci mu zmysły? Rzucamy Uzdrowienie na elfa, po czym możemy z nim już sensownie porozmawiać. Przy okazji zyskujemy 5000 PD. Okaże się, że Yakman, to głupie przezwisko, jakie nadał mu jakiś okropny niziołek. Naprawdę nazywa się Tarmolin, jego drużyny już nie ma, zaś ona sam niewiele pamięta. Podziękuje nam i odejdzie. Idąc na południe znajdziemy się na zewnątrz Twierdzy, na razie nie ma takiej potrzeby, więc udajemy się na północ, do komnaty z kompasem.\nAby jakoś się zorientować w sytuacji musimy postępować zgodnie z wskazówkami w Dzienniku szaleńca, na początek czytamy:\nStoję w komnacie, co drogę wskazuje,\nI muszę wydostać się stąd co rychlej.\nUciekam ku wschodzącemu słońcu,\nBy odkryć, że opodal kamienny filar tkwi.\nPrzechodzimy więc przez wschodni portal komnaty z kompasem...\nI faktycznie szaleniec nie ściemniał, w pomieszczeniu stoi kamienny filar, walczy w nim Balor (26000 PD) z trzema Kornugonami (po 10000 PD). Balor mówi coś o jakiejś wojnie krwi, na razie niewiele nas to obchodzi. Zazwyczaj Balor przegrywa, więc i tak resztę ekipy trzeba sprzątnąć.\nNa kamiennym filarze widnieje napis: OSTATNIM TCHNIENIEM UMIESZCZAM MĄ NAJWIĘKSZĄ NAGRODĘ BY NA ZAWSZE BYŁA POZA ZASIĘGIEM ZŁA, KTÓRE MNIE OTACZA. Wspomnianą nagrodą jest paladyński miecz półtoraręczny Oczyszczacz +4, jednak tylko osoba o charakterze praworządnym dobrym może go wyciągnąć ze skały, inaczej może zaboleć (auć!). Czytamy kolejne słowa:\nIdę dalej tak, jak rozpocząłem\nI z demonem słowa mieniam.\nI udajemy się na wschód...\nRozmowę rozpoczyna Tahazzar, towarzyszą mu trzy Glaberzu (24000 PD), Sukkub (14000 PD) oraz ewentualnie Yochlol (19000 PD) i trzy Quasity (po 6000 PD). Tanarri zostali wciągnięci do tego labiryntu i obarczają odpowiedzialnością za to diabły z Baator, zabicie ich przywódcy Ka’rashura zapewne załatwiłoby sprawę. Teraz jest kilka opcji:\n1. Jeśli nasz charakter jest dobry i/lub praworządny Tahazzar stwierdzi, że nie nadajemy się do roboty gdyż śmierdzi od nas praworządnością, nie pozostaje nam nic innego jak wszystkich wytłuc – Tahazzar zostawi po sobie Klejnot z berła oraz swoje serce.\n2. Jeśli demon nie zgłasza pretensji co do naszego charakteru, to możemy przystać na propozycję. Do zyskania mamy przychylność tanar’ri oraz magiczną błyskotkę. Ka’rashura znajdziemy w lokacji 7. Po dostarczeniu serca co może dziwić Tahazzar wywiąże się z umowy, zyskamy Klejnot z berła, Kaptur Złodziei oraz 20000 PD na głowę. Tanar’ri i tak nie będą mogli wrócić do swojej sfery więc możemy ich teraz wytłuc ;)\nW komnacie znajduje się też zamknięta skrytka zabezpieczona pułapką (Błyskawica), znajdziemy w niej 1920 sztuk złota, 2 Mikstury większego leczenia i jakieś drobiazgi. Czytamy dalej dziennik:\nKaże mi iść ku południu hen,\nUciekać i słabości nie okazywać.\nUdajemy się więc na południe...\nJest tu kilka stworków do ubicia – tylko dla doświadczenia bo niczego cennego po sobie nie zostawiają: dwa Kornugony (10000 PD), Bies z Otchłani (28000 PD), dwa Velithuury (28000 PD). Aha, są tu 4 pułapki rozmieszczone na szczytach schodów, a więc ostrożnie...\nKu południu aż obelisk znajduję,\nA na każdej jego ścianie runy.\nA więc dalej na południe...\nZnajdujemy tu Sukkuba (14000 PD) cztery Alu-Biesy (po 10000 PD), oferują przeprowadzenie nas przez labirynt, jedynie za całusa ;). Nie warto korzystać – i tak trzeba przebrnąć przez labirynt, by złożyć całe Berło Promienistosci, a ten całus to tak naprawdę Wyssanie energii. Alu-biesy nie zostawiają po sobie niczego cennego – parę sztuk złota i miksturek.\nW Sali nie ma żadnego obelisku, więc idziemy dalej na południe...\nNapotykamy tu Karashura (46000 PD) i jego świtę: trzy Kornugony x3 (po 20000 PD), dwa Chochliki (po 7500 PD), Erynie (15000 PD). Jeśli wcześniej paktowaliśmy z Tanar’ri musimy szykować się na bój (Tanar'ri! Tanar'ri w szatach śmiertelników! Zabić naszych odwiecznych przeciwników!), niestety nie można być podwójnym agentem, jeśli nie, to okaże się, że Baatezu mają ten sam problem co Tanar’ri, wzajemnie obarczają się winą o tym nie wiedząc ;). Każe nam zabić Tahazzara i przynieść jako dowód jego serce, jeśli już to zrobiliśmy to luzik, każdy członek drużyny dostaje 20000 PD, wzbogacamy się o Kaptur Złodziei oraz Klejnot z berła, jeśli nie mamy jeszcze serca Tahazzara (poszliśmy inną drogą lub się zagubiło), to jeśli chcesz mieć kapturka trzeba się wrócić.\nSkarbów niewiele: Miecz długi +1, zwój z Pułapką na czary (już lepiej), w skrytce (uwaga: pułapka z Ognistą kulą) znajdziemy Zbroję skórzaną ćwiekowaną +2, 10 strzał +3 i trochę drobiazgów.\nIdziemy dalej na południe...\nSą tu runy strażnicze mówiące o Uwięzionym i zapieczętowane symbolem Helma (wspomniane w dzienniku). Znajdziemy tu dwóch przedstawicieli rasy Glabrezu (20000 PD) – jeden przywołuje Większe żywiołaki ognia (10000 PD), drugi Lodowe salamandry (5000 PD). Lepiej zająć się od razu demonami, co by się zbyt tłoczno nie zrobiło. Skarbów niestety zero ;/. Czytamy dalej:\nPotem przyciąga mnie zachodzące słońce,\nW swój czerwony ognisty uścisk.\nA więc na zachód...\nW tej komnacie musimy walczyć z czterema Diabelstwami (2x 16000; 2x 18000 PD) i pieskiem Aranthisem (9000 PD). Jedno z nich czaruje, ciekawe efekty występują – u mnie pojawiło się stado wiewiórek, po wytłuczeniu ich wszystkich nie pojawili się jednak ekolodzy ;)\nZe skarbami jest tu już dużo lepiej (acz i tak większość tylko do spieniężenia): Zbroja skórzana +3, Sztylet +2, Krótki miecz +2, Różdżka Ataków Magicznych, Kostur kapłana +3, Zbroja płytowa, cztery Topory bojowe +2 i trochę drobiazgów. Idziemy dalej:\nStamtąd na zimną północ uciekam,\nI spoczywam pod drzewem.\nJak jest napisane, na północ...\nI jest tu topola, brzoza czy coś tam innego, ważne, że wspomniane w dzienniku. Do walki staje Kambion (12000 PD), po chwili pojawiają się czterej Upiorni Rycerze (po 16000 PD). Kambion zostawi Kolczugę i Miecz półtoraręczny +1, jego pomocnicy po Mieczu oburęcznym +1.\nAle nawet tam północ wciąż woła,\nBo dla północy wolny jestem już.\nUdajemy się na północ, daje się odczuć, że to już końcówka...\nDemon upiór (11)\nW Sali aż roi się od pułapek, trzeba uważać, nie ma czasu na ich rozbrajanie, najlepiej wykryć i skrzętnie omijać.\nWita nas Demon upiór (25000 PD): Aha! Kolejni śmiertelni 'poszukiwacze przygód', których dodam do swojej kolekcji! Ruszajcie, moi niewolnicy... zbierzcie dla mnie błyskotki!, sam Demon rzuca na siebie Ulepszoną opończę, Odbicie czaru i takie tam. Przywołuje pięć Upiorów niewolników – ich nie zabijajmy, i tak nie ma za nich doświadczenia, Po zabiciu Demona Niewolnicy znikną dziękując za wybawienie, za każdego ocalałego dostaniemy 5000 PD.\nZnajdziemy tu całe mnóstwo drobnych skarbów rozrzuconych po komnacie, z tych ciekawszych warto wymienić Dziennik Sir Kalthorine'a z ciekawym tekstem o Rycerzach Czuwania, Zbroję płytową +1, i Łuski białego smoka!\nDalej idziemy na północ.\nJest to ostatnia komnata, którą musimy zaliczyć aby przejść na następny poziom. Dostajemy 10000 PD na głowę za wejście tutaj (niech tylko ktoś powie, że niezasłużenie). Spotykamy tu dziwną brygadkę (nie pierwszą). Rozmawiamy z Kambionem Aesgarethem, brzmi jak całkiem sympatyczny chłop ;). Znowu słuchamy opowieści o Wojnie krwi i Sigil, dowiemy sie, że Kambiona ściągnęło tu przypadkiem i nie wie jak wrócić do domu. Ale przy okazji Kambion jest hazardzistą i mówi, że chętnie z nami zagra w karty. Gra odbywa się przez wyciąganie kart z Talii Mnogich Rzeczy. Rozgrywka jest całkiem ciekawa, ale po co mam się produkować, skoro to wszystko (a nawet więcej) zostało już napisane TU.\nOd siebie powiem, że najlepiej ograć Kambiona ze wszystkiego a potem go zatłuc (brrr...). Można zdobyć co nieco doświadczenia: za Kambiona Aesgaretha (21000 PD), cztery Diabelstwa (2x 18000, 16000 i 14000 PD), dwa Upadłe koty (po 9000 PD). Jest też trochę sprzętu do zgarnięcia: Proca +1, Cep bojowy +3, Długi miecz +3, Kostur kapłana +3, Kolczuga +3, Pawęż +2, Szata dobrego Arcymaga (ciekawe)... Ale w gruncie rzeczy to kogo to obchodzi, najważniejsza jest Talia Mnogich Rzeczy oraz trzeci Klejnot z berła – 25000 PD na głowę za złożenie całego.\nUfff... na drugim końcu tej komnaty znajdujemy otwarty portal na IV poziom Twierdzy\nZ Dziennikiem szaleńca udało nam się wydostać, jednak nie poprowadził on nas przez wszystkie komnaty, jedna została na deser ;). Można się do niej udać np. przechodząc przez zachodni portal komnaty z kompasem.\nW tej komnacie znajdziemy grupkę Quasitów (po 6000 PD), zostawią po sobie trochę klejnotów i złota. Komnata o tyle sympatyczna, że obowiązuje tu dzika magia, a Quasity tylko czarują ;), można zaobserwować różne ciekawe efekty – np. spadające krowy.\nTo by było na tyle lubianego przez wszystkich poziomu trzeciego, może w skrócie (dla leniwych) podam teraz w którą stronę trzeba po kolei się udać (zaczynając od komnaty co drogę wskazuje):\n2x na wschód\n4x na południe\n1x na zachód\n3x na północ\nJakie to nieskomplikowane, czas teraz na poziom czwarty!\nPoziom II Poziom IV


kf 07.03.2021 12:27\n- Ten występ to cios w twarz. To po prostu kryzys i koszmar naszych skoków narciarskich - piszą norweskie media po dopiero 6. miejscu w konkursie drużynowym podczas MŚ w Oberstdorfie. Alexander Stoeckl, trener Norwegów, szybko zareagował i wbił szpilę norweskim dziennikarzom.\nTo był jeden z najbardziej emocjonujących konkursów drużynowych ostatnich lat! Przed ostatnią grupą skoczków liderami byli Polacy, ale różnice w czołówce były niewielkie! W ostatniej grupie najpierw Japończyk Ryoyu Kobayashi skoczył 128,5 metra, a chwilę później Stefan Kraft 133 metry i to Austriacy byli pewni medalu. Świetnie jednak odpowiedział Karl Geiger, który wylądował aż na 136 metrze i Niemcy zostali liderami. Wszystko zależało od Dawida Kubackiego. By Polska zdobyła złoty medal, komputer pokazywał, że musi skoczyć 137 metrów. Niestety skoczył "tylko" 127,5 metra i w efekcie Polacy zdobyli brązowy medal!\nNajwiększymi przegranymi sobotniego konkursu byli Norwegowie, którzy zajęli dopiero 6. miejsce. Chociaż Johann Andre Forfang oddał 5. najlepszy skok 1. serii, to jego praca nie mogła nadrobić strat, jakich w pierwszych próbach dokonali Mrius Lindvik i Daniel Anre Tande.\nNorwegowie niezadowoleni z postawy skoczków\n- To prawdopodobnie najtrudniejszy dzień, jakiego doświadczyli jako sportowcy - powiedział menedżer reprezentacji Norwegii, Clas Brede Brathen. - To bardzo rozczarowujący tydzień. Nie daliśmy rady - przyznał na gorąco Tande.\nI dodał: Jestem na siebie strasznie wkurzony. Oddałem dobry skok w serii próbnej, a później wróciłem do starych, złych nawyków, za które zostałem mocno ukarany.\n- Gdybyśmy mieli w drużynie Halvora Egnera Graneruda, byłoby miło. Wtedy walczylibyśmy o medal. To wszytko było bardzo dziwne. Nie skakaliśmy najlepiej i nie pomagała nam w tym pogoda. Wyciągnijmy wnioski - mówił Robert Johansson.\n- Przeciętny skok Lindvika utrudnił nam zadanie na samym początku. To było bardzo negatywne rozczarowanie - powiedział trener norweskiej drużyny, Alexander Stoeckl, który był też wściekły na tamtejszych dziennikarzy.\n- Oni dociekali przez ostanie trzy dni, jak doszło do zarażenia, dlaczego na wcześniejszej konferencji prasowej Halvor nie miał maseczki i szukali winnych. To było jak jakiś zmasowany atak, kiedy codziennie słyszeliśmy, że wszystko robimy źle - dodał.\nStoeckl pochwalił zaś dziennikarzy z innych krajów, wbijając przy okazji szpilę dziennikarzom z Norwegii. - Zadają krótkie, konkretne i obiektywne pytania, nie dociekają i nie szukają sensacji. Widać, że są to zawodowcy, szanujący rozmówcę. Bardziej interesowali się zdrowiem Halvora niż nasi dziennikarze, którzy dopiero po 24 godzinach wreszcie zainteresowali się, jak w ogóle Halvor się czuje.\nStoeckla skontrował Christian Nilssen dla "NRK". - Nie można tłumaczyć wszystkiego brakiem Graneruda. Ten występ to cios w twarz. To po prostu kryzys i koszmar naszych skoków narciarskich - skomentował porażkę norweskich skoczków.


9 maja - Dzień Europy - PWiK Gliwice\n9 maja – Dzień Europy.\nDzień Europy, obchodzony 9 maja, jest pamiątką deklaracji Roberta Schumana z 1950r., która stała się podstawą do zbudowania zjednoczonej Europy. Pokój, tak niezbędny po dwóch wojnach światowych, stanowił drogę do powstania Wspólnoty Europejskiej.\nSchuman w swej deklaracji przekonywał, że tylko zjednoczenie Europy może jej zagwarantować pokój i rozwój. 9 maja Unia Europejska staje się bliższa swoim obywatelom, a obywatele – sobie nawzajem.\nTakże Polska, 18 lat temu, dołączyła do Wspólnoty. Od tego czasu, w duchu hasła „Europa razem!”, dzięki współpracy, wymianie doświadczeń, środkom europejskim nasze otoczenie przeszło wielką metamorfozę. Jednak przystosowanie do europejskiego poziomu ochrony środowiska naturalnego zaczęło się już przed oficjalnym przystąpieniem do Unii Europejskiej. Pierwszym krokiem była budowa nowoczesnej oczyszczalni dla miasta Gliwice, jako jednego z najważniejszych przedsięwzięć z zakresu uporządkowania gospodarki wodno-ściekowej. Wraz z powstaniem oczyszczalni rozbudowano także system kanalizacji sanitarnej, wykonano nowe przepompownie ścieków.\n”Europa – tak naprawdę – zaczyna się w naszych regionach. W naszych miastach, dzielnicach. Dlatego doniosłe znaczenie mają inwestycje takie, jak ta. Pozwala ona Gliwicom jeszcze lepiej wypełniać najlepsze europejskie standardy. Tym większe słowa uznania.”\nProf. Jerzy Buzek – Przewodniczący Parlamentu Europejskiego, wrzesień 2010 r.\nZa efektywne wykorzystanie dotacji przeznaczonej na projekt „Modernizacja gospodarki ściekowej w Gliwicach” Spółka została nagrodzona prestiżowym tytułem „Lidera Eko-Inwestycji”, przyznawanym przez Ministra Rozwoju Regionalnego. Gratulacje złożył także od m.in. prof. Jerzy Buzek, Przewodniczący Parlamentu Europejskiego w latach 2009-2012.


Nóż górny do owerloka Janome 744D - DOUSA Maszyny do szycia Jacek Wojasiewicz\n» Nóż górny do owerloka Janome 744D\nczęści do maszyn domowych(85)\nczęści do maszyn przemysłowych(9)\nKod produktu: nóż-g 794026004\ngórny nóż do overlocka Janome 744D.\nMiara elastyczna do mierzenia krzywych. Jej elastyczność sprawia, że w łatwy sposób można wygiąć ją w dowolny kształt. Giętkie krzywiki dostępne w dwóch długościach: 50cm i 60 cm. Giętki centymetr przydatny między innymi przy wykrojach w pracowni krawieckiej.


MAGDALENA i Jej życie: Niedziela trwa...\nMimo straszliwej duchoty i wielkiej wilgotności powietrza - rankiem wybraliśmy się na spacer do lasu- hmm- wycieczkę rowerową- Dzieci na rowerach, Robert z psem, a Magdalena i ja- nierozłącznie trójkołowiec.\nCiągle słyszałam, puść ja Sama. po kilku takich próbach - kończyło się tak samo biegłam z Magdaleną korygując kierownicę, aż w końcu wysiadłam, a Magda sama zaczęła wyciągać rower z krzaków śmiejąc się. Chyba odpuszczę te naukę jazdy na rowerze- nie mam cierpliwości i wiary, ze córka się kiedykolwiek nauczy jeździć na rowerze.\nWykończeni wróciliśmy do domu, a tu już Brat czeka- chwilę poukładał puzzle z Magdulą, wypiliśmy kawę i zjedliśmy lody, Chłopcy zapakowali się do auta i pojechali do NM., spakowałam Magdalenkę i w drugą stronę pojechała z Tatą.\nA co mama?- mama suszy jabłka, sprząta, prasuje, pierze- krótko miała odpoczywać. A jak tu odpoczywać jak tyle do zrobienia? Wracam do pracy, a Wam przesyłam depeszę w postaci zdjęcia z Kudowy- otrzymaną przed chwilą :-)\nAutor: Anna Aniola o 19:16\nEtykiety: jazda na rowerze, Kudowa Zdrój, mama tyra, szczęśliwe Dziecko, wycieczka


Linden Forbes Sampson Burnham (ur. 20 lutego 1923, zm. 6 sierpnia 1985), polityk gujański; przywódca Narodowego Kongresu Ludowego; premier (później pierwszy minister) Gujany od 12 grudnia 1964 do 6 października 1980; prezydent kraju od 6 października 1980 do swej śmierci.\nGujana Brytyjska – w XIX i XX wieku posiadłość brytyjska w Ameryce Południowej. Obecnie państwo – Gujana.\nW 1718 Wielka Brytania zajęła obszar obecnej Gujany i w 1814 ostatecznie zdobyła go na własność. W 1831 zjednoczyła kolonie Demerara-Essequibo i Berbice, tworząc Gujanę Brytyjską.\nPóźniejszy premier kraju Forbes Burnham 26 maja 1966 doprowadził do przyznania Gujanie Brytyjskiej niepodległości.


Uchwała z dnia 24-27 kwietnia 2001 roku, Zakopane\nUchwała III Kongresu Stowarzyszenia Sędziów Sądów Rodzinnych w Polsce - ZAKOPANE, dnia 24-27 kwietnia 2001 roku\nKomisja uchwał i wniosków powołana na III Kongresie Stowarzyszenia Sędziów Sądów Rodzinnych w Polsce w dniach 24-27 kwietnia 2001 w Zakopanem proponuje podjęcie uchwały następującej treści:\nSędziowie zgromadzeni na III Kongresie Stowarzyszenia Sędziów Sądów Rodzinnych w Polsce w dniach 24-27 kwietnia 2001 w Zakopanem, z aprobatą odnoszą się do działań Departamentu Rodzinnego i Nieletnich Ministerstwa Sprawiedliwości w realizacji uchwały z Konferencji Stowarzyszenia z dnia 1 kwietnia 2000 podjętej w Zakopanem, a w szczególności w zakresie pomocy w organizowaniu szkoleń i konferencji, użyczenia lokalu w gmachu Ministerstwa przeznaczonego na siedzibę Stowarzyszenia.\n1) w dalszym ciągu należy podejmować działania zmierzające do rozwiązania problemu awansów sędziów rodzinnych. Mimo powołania nowych wydziałów rodzinnych w Sądach Okręgowych we Wrocławiu i Gdańsku, przygotowań do powołania wydziału w Poznaniu, nie jest to stan zadawalający.\n2) konieczne jest podjęcie skutecznych działań na rzecz przywrócenia studiów podyplomowych dla sędziów rodzinnych oraz udzielanie pomocy finansowej sędziom podejmującym studia doktoranckie. W tym zakresie poprzednia uchwała nie została w całości zrealizowana, a kwestie te są nadal aktualne.\n3) aktualny jest postulat konsultowania ze Stowarzyszeniem SSR w Polsce projektów aktów prawnych oraz propozycji zmian legislacyjnych w zakresie prawa rodzinnego. Dotychczasowy kontakt z sejmową Komisją d/s Rodziny nie jest jeszcze wystarczający a oferta współpracy z Komisją Ustawodawczą Sejmu nie spotkała się z pozytywnym odzewem.\n4) celowe jest wystąpienie do właściwych organów o podniesienie poziomu pracy Powiatowych Centrów Pomocy Rodzinie, zwłaszcza w zakresie wykonywania orzeczeń sądowych. Nasze Stowarzyszenie oferuje pomoc w prowadzeniu szkoleń dla pracowników PCPR.\n5) aktualne są nadal postulaty z poprzednich dwóch uchwał, co do poprawienia sprawności wykonywania orzeczeń sądowych w zakresie umieszczania nieletnich w zakładach poprawczych. Aktualny stan rzeczy jest nadal niezadawalający, a skutki nie wykonania orzeczeń oczywiste.\n6) proponuje się prowadzenie dalszych działań na rzecz wprowadzenie zawodowej kurateli w sądach rodzinnych i zwiększenie ilości etatów kuratorskich.\n7) zobowiązuje się zarząd Stowarzyszenia do wystąpienie do Ministra Sprawiedliwości o podjęcie działań w kierunku utworzenia specjalistycznych placówek dla nieletnich z zaburzeniami psychicznymi. Brak takich palcówek powoduje poważne utrudnienia w wykonywaniu orzeczeń sądowych, bowiem placówki opiekuńczo-wychowawcze nie mają możliwości prowadzenia leczenia tych osób.\n8) zobowiązuje się zarząd Stowarzyszenia do współpracy z właściwym organem legislacyjnym w zakresie zmian w prawie rodzinnym i opiekuńczym a także w kodeksie postępowania cywilnego, w szczególności w przedmiocie postępowania z urzędu ( art. 570 kpc)\n9) akceptując potrzebę zmian organizacyjnych i prawnych RODK podnosimy, że zmiany te powinny następować ewolucyjnie i nie mogą zmierzać do całkowitej likwidacji specjalistycznych placówek, szczególnie w sytuacji, gdy spełniają one swoją rolę.\n10) sędziowie rodzinni uważają, że obligatoryjne orzekanie kary pozbawienia wolności wobec nieletnich, którzy ukończyli lat 15 i powracają do przestępstwa jest zbyt restrykcyjne i nie prowadzi do ich resocjalizacji a wprost przeciwnie będzie miało skutek demoralizujący i nie dający nieletniemu żadnych szans na dalszą resocjalizację.\nWykonanie Uchwały powierza się Zarządowi Głównemu Stowarzyszenia, zobowiązując go równocześnie do kontynuowania działań w zakresie współpracy z organizacjami i stowarzyszeniami zgodnie z Uchwałą z dnia 1 kwietnia 2000, podjętą w Zakopanem.\nW dniu 27 kwietnia 2001 r. powyższa uchwała została jednogłośnie przyjęta przez III Kongres Stowarzyszenia Sędziów Sądów Rodzinnych w Polsce.