Nord Stream 2 ściągnie rosyjską flotę? Żaryn: Może grozić nawet ograniczenie dostępu do Bałtyku - Niezależna\nPolska • 22.07.2021 18:29\nMogłoby to prowadzić do paraliżu żeglugi na Morzu Bałtyckim i dalszej eskalacji powstałego w ten sposób konfliktu. Realnym zagrożeniem mogłoby stać się nawet ograniczenie dostępu do Bałtyku - mówi o możliwych konsekwencjach uruchomienia gazociągu Nord Stream 2, rzecznik prasowy ministra koordynatora służb specjalnych Stanisław Żaryn.\nWikipedia (CC BY-SA 3.0) | Brian Burnell\nŻaryn powiedział, że ukończenie Nord Stream 2 będzie miało w przyszłości negatywne skutki dla bezpieczeństwa Europy. - Ukończenie Nord Stream 2 da Rosji większe możliwości destabilizowania sytuacji w naszym regionie, a nawet wpływania na poziom bezpieczeństwa całego NATO oraz kolejne możliwości i narzędzia wpływania na kraje Zachodu - stwierdził rzecznik.\n- Zgoda na Nord Stream 2 daje Rosji realne szanse na destabilizację w kluczowym dla bezpieczeństwa NATO regionie. Tym, czego NATO potrzebuje obecnie, jest jednoznaczne i zdeterminowane blokowanie rosyjskiej agresji wobec Zachodu. Budowa Nord Stream 2 idzie dokładnie w przeciwną stronę\n- Ukończenie Nord Stream 2 da Rosji większe możliwości stosowania szantażu energetycznego. Wraz z ukończeniem budowy tego gazociągu zniknie również czynnik, który obecnie hamuje ofensywne działania Kremla\n- Powiązanie wiarygodności Rosji, jako państwa dostarczającego gaz do odbiorców w Europie Zachodniej, z sytuacją na Ukrainie, było jednym z czynników ograniczających agresję Kremla wobec Ukrainy. Wraz z uruchomieniem Nord Stream 2 Moskwa zyska nową drogę dla dostaw z Rosji na Zachód, co da Kremlowi większe możliwości destabilizacji Ukrainy\n- przewiduje rzecznik.\n- Już widać, że działania Rosji służą destabilizacji i rozbijaniu wspólnoty państw zachodnich. Budowa Nord Stream 2 jest wykorzystywana przez Kreml do wzniecania konfliktów wśród państw Europy. Wpisuje się to w stałą taktykę działań rosyjskich, których celem strategicznym jest paraliżowanie możliwości współpracy w ramach NATO czy UE\n- Nord Stream 2 może zostać wykorzystany do działań wywiadowczych. Bałtyk to akwen o strategicznym znaczeniu, między innymi ze względu na odbywające się na nim manewry NATO, a także dostawy gazu skroplonego LNG, pozwalające – takim krajom jak Polska – na uniknięcie uzależnienia energetycznego od Rosji\n- Infrastruktura użyta do ułożenia rosyjskiego gazociągu może posłużyć Kremlowi do rozmieszczenia urządzeń służących do inwigilacji. Przed możliwością wykorzystywania gazociągu do zbierania danych wywiadowczych już w 2006 roku ostrzegał ówczesny minister obrony Szwecji\n- przypomniał rzecznik.\nW oczach Żaryna innym niebezpieczeństwem związanym z Nord Stream 2 jest potencjalne wykorzystanie go jako pretekstu do rozmieszczenia na Bałtyku floty rosyjskiej, która teoretycznie miałaby chronić gazociąg. - Mogłoby to prowadzić do paraliżu żeglugi na Morzu Bałtyckim i dalszej eskalacji powstałego w ten sposób konfliktu. Realnym zagrożeniem mogłoby stać się nawet ograniczenie dostępu do Bałtyku - przewiduje rzecznik prasowy ministra koordynatora służb specjalnych.


Dzień IV: San Esteban - Sebrayu - Camino de Santiago | Droga Świętego Jakuba\nHome Dzień IV: San Esteban - Sebrayu\nDzień IV – piątek, 9.07.2010\nTrasa: San Esteban – La Venga – Berbes – La Espasa – La Isla – Colunga – Perneus – La Liera – Priesca – La Vega – Sebrayo (26km)\nNoc była spokojna. O godz. 5:15 ruszyliśmy na szlak. Reszta naszej grupy – Beata, Ola i Marcin wyszli godzinę przed nami. Było ciemno, więc musieliśmy iść z latarkami. Niebo było rozgwieżdżone i tylko od czasu do czasu ciemność przerywana była przez nikłe światło przydrożnych latarni. Było na swój sposób tajemniczo i magicznie. Mieliśmy możliwość podziwiać jak dzień budzi się do życia – coś niesamowitego! Dookoła nas rozciągały się piękne krajobrazy – po prawej stronie morze, po lewej góry, palmy, plaża… Mogłabym się co chwilę zatrzymywać, żeby zrobić zdjęcie, ale to dezorganizuje tempo marszu. Nie chciałam, żeby Piotrek musiał nas ciągle pośpieszać. 😛 Poza tym, nie chcieliśmy przecież by zastała nas północ…\nSpotkaliśmy sympatycznego Hiszpana, którego nazwaliśmy „Speedy Gonzales”. A to dlatego, że pomimo swoich lat (wyglądał na ok. 60) miał bardzo szybkie tempo i robił nieziemsko długie dystanse. Kilka razy mijaliśmy się z nim i za każdym razem były to bardzo miłe spotkania.\nNa trasie staraliśmy sobie umilać czas – trochę z Gonią śpiewałyśmy. W naszym repertuarze znalazły się głównie hity pielgrzymkowe (co raczej nie dziwi). No bo w końcu porządkowa i bębenkowa… W niektóre kawałki włączał się też Piotrek, jak na niegdysiejszego kwatermistrza i porządkowego w jednym przystało. Stworzyliśmy nieco zaktualizowaną wersję trójeczkowej przyśpiewki:\nJedna Setna Trójeczki – nad całym światem!\nJedna Setna Trójeczki – każdy nam bratem!\nJedna Setna Trójeczki – Jak stare wino!\nJedna Setna Trójeczki – to moja miłość!\nLaj la la laj…\nI tak śpiewaliśmy jeszcze o porządkowych (Gonia), poliglotach (Paula), muzycznych (ja) i kwatermistrzach (Piotrek) w Jednej Setnej Trójeczki. Czyż to nie urocze?… 🙂 Po zmianie repertuaru, w nieco bardziej znane kawałki włączała się też Paula.\nDoszliśmy stosunkowo wcześnie, więc mieliśmy całe popołudnie dla siebie. Trochę poleniuchowaliśmy pomimo tego, że to dopiero początek i nikogo jeszcze tak naprawdę nic nie bolało. Pierwszy dzień za nami. Teraz już możemy o sobie powiedzieć – pielgrzymi. Musimy jeszcze tylko uwierzyć w to, że realizujemy w końcu swoje marzenia. Bo czasem to wszystko wydaje się być zaledwie pięknym snem…\nTags:camino del norte, San Esteban des Leces, Sebrayu


Bezpłatny fragment - Krzyż Na Tarczy\nNieznanym Bohaterom nieznanych walk o Niepodległość\n„Oto dałem wam władzę stąpania po wężach i skorpionach, i po całej potędze przeciwnika, a nic wam nie zaszkodzi.\nJednak nie z tego się cieszcie, że duchy się wam poddają, lecz cieszcie się, że wasze imiona zapisane są w niebie”.\n„Opisane zdarzenia należą nie tyle do historii, ile do teraźniejszości”.\n— ...nie byłeś dobrym synem, mój Mieczysławie…\nSiwy, przygięty wiekiem starzec westchnął. Błękitny żupan z najdroższego brokatu weneckiego otulał luźno bardzo chude ramiona. Drżące białe pomarszczone dłonie z sinymi sznureczkami żył opierał na drewnianych, pokrytych czarną skórą podłokietnikach fotela inflanckiej roboty. W wyblakłych, kiedyś ciemno-karych oczach pojawiły się łzy, spłynęły głębokimi bruzdami bladych policzków na przerzedzoną brodę, zatrzymując się na siwych wąsach.\n— …a teraz jestem na krawędzi mogiły. I powiem ci, umiłowany mój synu: nie byłem także ja dobrym ojcem…\nNa wprost starca na takim samym inflanckim fotelu z czarnego dębu w czarnej skórze, przybitej mnóstwem srebrnych gwoździków, siedział Mieczysław, niemalże tak samo blady i siwy, jak jego ojciec pan Stanisław. Był już ubrany nie we wschodnią chlamidę z kraju Nippon, a w czerwony magdeburski jedwabny żupan z szerokim słuckim pasem, który zdobiły wyszyte czyimiś mistrzowskimi rękoma dziwne zwierzęta, ryby, ptaki i rośliny, kolorowe oraz srebrne nici.\n— Ojcze… Wiem żem umiłowany przez pana, również byłem i będę. Nawet kiedyśmy kłócili się, a pan groził wykluczeniem mnie ze spadku… Wiem żem zły syn. Kłóciłem się z panem, za szablę chwytałem nawet, co będzie moim wstydem dozgonnym. Ale moja do pana miłość nigdy nie ustawała…\nPan Stanisław z trudem machnął drżącą dłonią, sama cienka pomarszczona skóra i kostki…\n— Dajże spokój, synu. Teraz to wszystko zdaje się takimi drobiazgami… Przeklinałem ciebie, a nawet biłem, potem ty szablą mi groziłeś, — a przez co to wszystko? Pycha, mój Mietusiu. Pycha i głupota ludzka. Z wiekiem to przechodzi, chociaż nie u wszystkich. U mnie przeszło. Przed Sądem Pańskim rychło przyjdzie mi stanąć. Niedługo. Bardzo niedługo. A jeszcze za życia ziemskiego Pan Jezus najsłodszy za wstawiennictwem Matki Boskiej taką łaskę mi okazał! Taką łaskę niespodziewaną! Toż to cud, prawdziwy cud…\nWytarł łzy z oczu, i rzadkiej siwej brody.\n— …opłakałem cię, wielki grzech popełniłem, żebyś wiedział: zamawiałem Msze żałobne w twej intencji. I to nie jedną! A Bóg co na to? Pokazał mi, żem marnym pyszałkiem, głupcem, grzesznikiem. I pozwolił mi zobaczyć ciebie, i powtórzyć teraz tobie żywemu to co mawiałem po nocach w łożu, i przy grobie świętej pamięci pani Grażyny: przebacz mi, mój drogi, umiłowany Mietusiu…\nOczy Mieczysława zasnuły się łzami. Chciał coś powiedzieć. Ale ojciec podniósł wychudłą drżącą dłoń.\n— …jakbym pozostał marnym durniem, krzyczałbym teraz jak wariat: nie udzielę mojego błogosławieństwa na ten ślub z mieszczanką nikczemną, precz ode mnie… Ale nie będę krzyczał…\nNiespodziewanie na twarzy z pieczęcią ciężkich chorób pojawił się zmęczony uśmiech.\n— …ona tam stoi, tam, za plecami, słucha sobie…\nChudym palcem wskazał za czarny inflancki fotel.\n— ...przy tobie też stała, niejeden raz, i tutaj też, na ziemi ojczystej. Zabrałaby ciebie, jakby nie Bóg, lekarz ostrogski — i ta mieszczanka. Niech się stanie tak jak Bóg chce. Nie moja wola, lecz Twoja. Lepiej tak aniżeli ta schizmatyczka z jej familiantami heretyckimi podstępnymi. Chciałem dla ciebie szlachciankę, to prawda, przebogatą, królewskiego rodu. Ale myślisz sobie czasem że z taką bierzesz ślub, a tak naprawdę — z tamtą…\nPonownie skierował palec wskazujący za fotel.\n— ...przeszedłeś piekło ziemskie, więc, nie ja, twój ojciec, mam urządzać ci drugi krąg piekieł. Pan Jezus przywrócił mi ciebie przed samym zgonem moim, wielki jest i święty Pan nasz, nie takiemu, jak ja, naruszać wolę świętą…\nPan Stanisław zebrał resztki sił, spróbował się wyprostować, na ile mógł.\n— Macie moje błogosławieństwo. Przekaż tej dziewczynie moje ojcowskie podziękowanie i ukłon. Bo dniem i nocą czuwała przy tobie konającym. Bez przerwy, bez odpoczynku, bez snu. Bo zaleczyła rany, nie oddała ciebie gorączce, po jakiej mało kto przeżył. Jej nie oddała…\nZnów gestem dłoni wskazał za fotel.\nMieczysław ukląkł i na klęczkach, ucałował zimną chudą drżącą dłoń z sinymi żyłkami pod cienką pergaminową skórą. Pan Stanisław położył drugą dłoń na głowę syna. Tak obaj zastygli w bezruchu i milczeniu na kilka minut: siedzący siwy starzec i klęczący młody na pół siwy mężczyzna, stara dłoń na siwej młodej głowie.\n— …podaj mi szkatułkę. Tak, tę samą, wiesz, o co mi chodzi…\nScena ta rozgrywała się w sali kominkowej, przy ogromnym kominie, wykonanym z szarego kamienia. Komin był zimny, przecież jest lato. Mieczysław podniósł się z podłogi z takiego samego kamienia Karpackich gór i podszedł do ściany, we wskazane miejsce za kominem. Nacisnął dłonią cegłę, skrzypiąc otwarła się nisza w ścianie. W niszy schowana była wielka szkatuła z zielonego kamienia. Mieczysław wyjął ją, była dosyć ciężka. Postawił ją na podłokietniki fotela na którym siedział ojciec. Pan Stanisław zdjął drżącymi dłońmi łańcuch z szyi, na którym był miedziany klucz. Otworzył kluczem szkatułkę i uniósł wieczko.\n— ...Dziwny jest nasz ród. Mężczyźni to szlachcice, a kobiety… Świętej pamięci pani Grażyna, twoja mama, pochodziła ze znanego szlacheckiego rodu, a przykładowo, prababcia…\nPan Stanisław wskazał na ceglaną ścianę kominowej sali, gdzie wisiały dwa bardzo stare, pociemniałe, skrzyżowane miecze bez pochw.\n— Pradziadek pan Olgierd walczył tymi mieczami pod Grunwaldem, nie jednemu krzyżakowi łeb nimi odciął. Był sławnym rycerzem, a żonę wziął z kowieńskich mieszczanek, tylko nie karczmarkę, a ogrodniczkę… Weź sobie potem jeden miecz, ten z prawej, drugi niech pozostanie tutaj…\nCzegoś długo szukał drżącymi palcami w szkatułce, wreszcie znalazł. W palcach ojca pojawił się pierścionek z białego metalu, cały jak koronka, z intensywnie niebieskim szlachetnym kamieniem.\n— …ten pierścionek jest z prostego srebra. Ale roboty wielkiego Benvenuta Celliniego, mistrza włoskiego. Wykonał go na moje zlecenie dla twej mamy, a mojej żony, pani Grażyny. Ale ona go nie nosiła, „szafir to nie mój kamień”, mawiała. Też była wiedźmą, czy wiesz…\nSłaby uśmiech na bladej, usianej głębokimi zmarszczkami twarzy.\n— ...to dar mój i ojcowskie błogosławieństwo dla Janiny Kozickiej, mieszczanki ostrogskiej, twej przyszłej żony…\nW palcach drugiej dłoni pana Stanisława ukazał się skórzany ciemno-brązowy woreczek na srebrnym pociemniałym łańcuszku.\n— ...to relikwiarz z Ziemi Świętej. Tam jest kawałek rzymskiego bicza, którym biczowano Syna Bożego i Pana naszego. Przywiózł go z Wyprawy Krzyżowej nasz przodek pan Leopold, sławny rycerz i wojownik za Wiarę. Był ten relikwiarz przy pradziadku mym panu Olgierdzie w czasie Bitwy Grunwaldzkiej. To dar mój i ojcowskie błogosławieństwo dla ciebie, mój Mieczysławie. Niech broni ciebie przez niego Pan Bóg wszechmogący i Maryja Panna wobec wszelkiego nieszczęścia i wroga…\nStarzec zamknął szkatułkę, przekręciwszy kluczyk. Łańcuch z kluczykiem schował za białą koszulę pod żupanem.\n— Weź szkatułkę i postaw z powrotem.\nW trakcie tego ceremoniału Mieczysław stał przy inflanckim fotelu ojca. Wziął ciężką szkatułkę z rodzinnymi klejnotami i relikwiami, odniósł do niszy w ścianie. Nacisnął na cegłę, nisza zakryła się. Podszedł do pana Stanisława, padł na kolana. Przyjął z drżących dłoni szlachetne dary i ojcowskie błogosławieństwa. Ucałował dary i ręce darczyńcy. Relikwiarz na łańcuszku zawiesił na szyję, schował pod koszulę. Do tajemnej kieszeni pod żupanem schował dzieło rąk włoskiego geniusza, dar i błogosławieństwo ojcowskie dla jego ukochanej, która nie oddała go piekłu ziemskiemu. Ani tej co nie odstępując, niewidzialna stała za fotelem swego łupu, i wkrótce miała go zabrać…\n— Ojcze nieoceniony… Nie ma i nie będzie dla mnie większego daru, lepszego błogosławieństwa. To jest od Samego Boga przez pana. Będziemy się za pana modlić, do samej naszej śmierci, a po śmierci również, tam gdzie się znajdziemy…\nPan Stanisław niemal niewidocznie skinął siwą głową.\n— …módlcie się. Modlitwę dzieci Bóg wysłucha, a dla mnie nie ma sprawy ważniejszej… A teraz… Kto o duchownym gada aby nie gadać o rzeczowym, hipokrytą prawdziwym zaiste jest…\nMieczysław zrozumiał intencję ojca. Usiadł znowu w inflanckim fotelu, uważnie słuchając.\n— ...kiedy odejdę, w tym zamku zamieszka jako gospodarz Konrad, brat twój starszy. On cię lubi i zawsze lubił, a kiedy myśleliśmy żeś zaginął na wojnie, stał się ponury, cały czas ciebie wspominał. Teraz jest w Krakowie, przy dworze, jeszcze nie wie że żyjesz. A kiedy się dowie, wszystko porzuci, znajdzie cię, gdzie byś nie był…\nMieczysław uśmiechnął się, wyobrażając sobie reakcję brata Konrada, wykształconego i śmiałego, emocjonalnego człowieka, bardzo podobnego do ich mamy pani Grażyny, zarówno z twarzy, jak emocjonalnych zachowań i umiłowania sprawiedliwości. To on, Konrad, wstawiał się za nim w dzieciństwie wobec zawadiaki Mundusia, jak też wobec surowego ojca…\n— …tak, tak, spotkanie będzie ciepłe. Ba, gorące. Konrad zostanie gospodarzem zamku z przyległymi okolicami, więc, tutaj będziesz w domu, jak byłeś mimo wszystko, oraz jesteś. Zaś do ciebie dołączą majątki w Szczawinie, Czaczce, Szeligu i Dąbrówkach, Szczawiński zamek też. Swędowa, Glinnik, Lućmierz będą należały do waszej siostry Aldony…\nOjciec mówił spokojnie, jakby wydawał rutynowe codzienne rozporządzenia, a nie przewidywał to co się ma stać po jego zgonie. A ten miał nastąpić już wkrótce…\n— …zamek na Litwie ma być także własnością Aldony, w taki sposób każdy z was będzie posiadaczem zamku. Sześć majątków w Koronie i na Litwie macie podzielić równo między siebie…\nPan Stanisław z zadowoleniem przytaknął.\n— …taka jest zawartość mego testamentu. Lecz pamiętajcie dzieci: mienie, bogactwo, jak i wszystkie rzeczy na świecie, nie są wieczne. Palą się, wytracają się, niszczą je powstania, rokosze, wojny. Co się stanie, to Pan Bóg jeden wie, a nam nie powie. A na pychę z arogancją są naturalne sposoby: podeszły wiek i ta co za nim stoi, a młodych też odwiedzi. Nieubłagana ona jest, nieoczekiwana, nie zna litości, nie patrzy na tytuły, mienie, skarby i zasługi, a przychodzi bez wszelkich zaproszeń, na rozkaz jej i naszego Pana. Strzeżcie, więc, główny skarb wasz: miłość do Boga, do siebie i do naszej Macierzy Najjaśniejszej. Wtedy będziecie mieli wszystko.\nGłos starca niespodziewanie stał się twardy, surowy i donośny.\n— Zapamiętaj, synu mój, to co teraz ode mnie usłyszysz, na całe życie zapamiętaj. Na płaszczach krzyżaków, jakich rąbał tymi mieczami nasz przodek pan Olgierd, był krzyż. Na tarczy samego pana Olgierda i pana Leopolda, przodków naszych i sławnych wojowników o Chrystusa, także był krzyż. A więc: nie każdy z krzyżem jest od Tego Który na nim wisiał i cierpiał! A są jeszcze tacy, którzy noszą krzyż by na nim powtórnie ukrzyżować Odkupiciela i Zbawiciela naszego!\nTwarde spojrzenie śmiertelnie chorego starca przeraziło Mieczysława. On zrozumiał: ten testament ważniejszy od zamków i majątków z tytułami.\n— A w ten sam sposób nie każdy oskarżony o odstępstwo czy wiedźmostwo jest od przeklętego na wieki wieków Lucyfera. Ciemnogród jest podjudzany przez intrygantów i awanturników od jezuitów i franciszkanów na zlecenie Stolicy Apostolskiej, a dlatego nie wie że „wiedźma” czy „wiedźmin” to od słowa „wiedza”…\nMieczysław zrozumiał o czym będzie teraz mowa. A raczej o kim…\n— …zaś prawdziwa wiedza jest tylko od Boga. Od szatana są wyłącznie kłamstwa, obłędy, pohybel. Znam twoją Janinę od jej dzieciństwa. Takie sobie malutkie, chudziutkie dziewczynisko było, oczy przeogromne… Skarciłem, a nawet biłem cię za przyjaźń z jej świętej pamięci braciszkiem Rajmundem nie tylko przez pychę magnacką… Przecież od dnia twych narodzin marzyłem o sławnej partii szlacheckiej dla ciebie, a wiedziałem: marzy to dziewczynisko chude i blade o tobie od dziecka, a kiedy wyrośnie, nie możesz w niej się nie zakochać. Bo niemożliwym to dla człowieka, w takiej się nie zakochać! Uroda jej i wiedza bowiem są od Boga. A to silniejszym od wszelakich piekielnych laleczek… Taka była i pani Grażyna… Jedna szlachcianka, druga mieszczanka, jedna Grażyna, druga Janina, cała różnica…\nPan Stanisław przymrużył zmarszczone bezrzęse powieki wyblakłych starczych oczu.\n— ...strzeż ją, Mieczysławie, wobec chytrych klech, tych od krzyżactwa. Jesteśmy dziećmi Świętego Kościoła. Jestem dozgonnie dumny z tego, że mój syn w męczarniach tego robactwa od ich czarciego Allacha i na najdalszej obczyźnie pozostał chrześcijaninem, katolikiem, nie zdradził Chrystusa i Matki Najświętszej, świadczył o Nich słowem i czynem, nim zyskał poważanie samych pogan…\nBlada szczupła twarz starego szlachcica stała się surowa, jak za czasów jego młodości.\n— …A nie na darmo się mówi: diabeł się w ornat ubrał i ogonem na mszę dzwoni. Przed tymi diabłami strzeż Janinę. Jak strzegł i bronił ją, niby brat rodzony, pan Michał, rycerz od Boga. Jak strzegłem i broniłem moją małżonkę, a waszą mamusię Grażynę. Tak, ją też pewnie spaliliby na stosie. Jeśliby…\nStarzec pogrążył się w przeszłość.\n...jeślibyśmy żyli nie w Rzeczypospolitej…\n— Po cóż tobie ta karczma, Janino? Przecież…\nGospodarz karczmy Gromosław, tęgi czarnowłosy o cygańskiej fizjonomii wujek w brązowej skórzanej galicyjskiej kamizelce, nie krył zaskoczenia. On odjeżdżał z żoną Heleną i czworgiem dzieci do Lwowa, tam na niego czekała scheda po niedawno zmarłym stryju. Sprzedawał, więc, karczmę, ale nie oczekiwał takiego kupca.\n— Czemuż się dziwisz, Gromosławie? Czyżbyś nie wiedział, ile lat tutaj spędziłam? Tak, wychodzę za mąż. Myślisz sobie że to powód do bezczynnego siedzenia w pałacu magnackim? Nie, Gromku, to nie dla mnie…\nHelena, postawna, młoda kobieta w płóciennej szarej sukni, osłupiała słysząc te słowa.\n— A pan Mieczysław co powie? A, Janinko? Magnat żonaty z karczmarką, rety! Toż to skandal! na cały świat!\nJanina uśmiechnęła się. W czasie nieustannego czuwania u łoża Mieczysława ona bardzo zeszczuplała, półtora miesiąca niemalże bez snu odcisnęło swoje piętno. Ale jej nieprawdopodobna uroda uszczerbku nie doznała, przeciwnie, Janina jeszcze bardziej wysubtelniała, piękno stało się szlachetniejsze, a przez to jeszcze czarowniejsze.\n— Nie pierwszy to będzie skandal, Helenko. Zapewne też nie ostatni. A pan Mieczysław wie o tym. I wiesz co, on się nie gniewa, wręcz odwrotnie. Cuda, nie? Bo opowiadałam mu, czym powinna stać się ta karczma, kiedy ją kupię od was.\nGospodarz karczmy Gromosław roześmiał się.\n— A czymże takim powinna, powiedz mi, Janinko, uczyń tę łaskę? Pewnie magistratem lub klasztorem benedyktynów, a jak! Czy królów z resztą jaśnie wielmożnych tutaj będziesz raczyła zamorskimi daniami i winkiem z piwnic papieskich?\nJanina zawtórowała śmiechem.\n— A przyjeżdżaj do nas za roczek, sam to zobaczysz. Lecz teraz powiedz: czy cena ta sama, pięćdziesiąt dukatów? Zarobiłam za cały ten czas trzydzieści, a resztę dołoży pan Mieczysław…\nHelena dźgnęła małżonka łokciem w bok tak, że ten jęknął, — kobieta ta nie należała do słabiutkich, a jej rączek obawiało się wielu z niespokojnych klientów karczmy.\n— Od naszej Janinki nie możesz wziąć mniej, jełopie, co? Nam we Lwowie wystarczy, a czyż biedna dziewczyna na nas źle pracowała cały ten czas?!\nGromek sam chciał tak uczynić, ale musiał jednak uciszyć swoją groźną Helenkę.\n— Ta, ta, ta, a biedniutka już! A najbiedniejszą Halszka, nie?\nZauważył zmianę wyrazu przepięknej twarzy przy wzmiance o lokatorce zamku, więc natychmiast dorzucił:\n— Oj, tam, oj, tam! No, no, dziewczęta! Niech będzie po waszemu. Czterdzieści! Ani grosza mniej!\nPełne wargi Janiny rozchyliły się w cudnym uśmiechu.\n— Jakiż ty dobry, Gromku. Tyle to mam już teraz, jeszcze parę dukatów pozostanie, pan Mieczysław zostawił przed wyjazdem do ojca. To co, przyklepane? Karczma moja jest?\n— Twoja, twoja, już! Zobaczymy no, jakie uroczystości tu urządzisz z naszymi pijakami i łobuzami! Ale Janinka! Marzycielka z ciebie! A wszystko jedno cię lubię!\nZobaczywszy mocną pięść małżonki, krzyknął:\n— Lubię to nie kocham, gapo jedna! Zbierać się w drogę czas, a pięściami będziesz zbójców w drodze straszyć! Karczmę sprzedano, to co tu jeszcze robić? Ano, hej! Do wozu, Helenko, rozbójniczko moja!\nW parę godzin wszystko było gotowe do drogi. Dzieci i Helenka, wszystkie rzeczy w stojącym na podwórzu karczmy okrytym szarym płótnem wielkim wozie, zaprzężonym w dwa syte czarne konie. Do woza przywiązany czarny wielki pies Marko, jeden z mnóstwa zwierząt pod opieką Janiny. Gromek i Helenka poprosili by oddać im Marka, tego psa bardzo lubiły ich dzieci, i bardzo się ucieszyły że zostanie przy nich.\nGromosław zdjął z głowy fioletowy sukienny kołpak, nakreślił znak krzyża. Ściągnął lejce i krzyknął:\n— Wio! Do Lwowa mi!\nI do Janiny, stojącej nieopodal przy wozie:\n— Z Panem Bogiem Tobie, dziewczyno promienna.\n— Z Panem naszym, drodzy. Niech Bogurodzica nad wami czuwa —\n— odezwała się Janina, pogłaskała Marka na pożegnanie.\nI ukradkiem otarła łzy, kiedy wóz odjeżdżał.\nXVI wiek podręczniki historii chętnie i całkiem słusznie nazywają „złotym wiekiem Rzeczypospolitej”.\nRozkwit we wszystkich dziedzinach, zaczynając od ugruntowania prawdziwej siły sojuszu Polski i Litwy, Korony, Ukrainy, Wielkiego Księstwa Litewskiego, a także Inflantów, o które zaczynała się zaciekła walka ze Szwecją i Moskwą. Ta ostatnia już wyraźnie jawiła się pierwszym wrogiem Rzeczypospolitej Obojga Narodów i całej Europy.\nAle w tych wszystkich annałach, książkach i podręcznikach niemalże nic się nie mówi o tym: w ciągu kolejnych wieków ludzkość robiła wszystko by skrócić i tak krótkie życie człowiecze, dane przez Boga by było długie i szczęśliwe.\nZmieniała ziemskie życie w piekło ziemskie.\nZwalczała największy dar Boga: miłość.\nBudowała cywilizację szatana, zagłady i śmierci wbrew Bogu i swym lepszym przedstawicielom.\nSama wiara i nauka Chrystusowa stały się przedmiotem walki. Intrygi, okrucieństwa i otwarta herezja Stolicy Apostolskiej zaowocowały jeszcze większą herezją Reformacji Marcina Lutra. Ale także niespotykanym rozkwitem nauki i sztuk pięknych Renesansu. To miało służyć przywracaniu sensu nauki Ewangelii, i w pewnej mierze, nawet niemałej, jednak służyło.\nStolica Apostolska wykorzystała ten rozkwit w swój sposób. Zapełniała swoje skarbnice dziełami geniuszu mistrzów Renesansu — a wśród prostych wiernych siała wrogość ku temu Renesansowi, ciemności, niewiedzę, świętoszkowatość, zabobony, donosicielstwo.\nSzlacheckie rody Włoch, z których pochodziła większość papieży, nie były w stanie zaproponować nic oprócz intryg, walki o władzę, mnóstwa afer, okrucieństw, mordów, trucizn i zboczeń. Kwintesencją tego wszystkiego został pontyfikat Aleksandra VI Borgia.\nW całej Europie płonęły stosy, zaścianki Świętej Inkwizycji były pełne oskarżonych o wiedźmostwo i konszachty z Lucyferem. Zdecydowana większość z nich padła ofiarami zdrady, intryg i donosicielstwa.\nPowstał Zakon Jezuitów, rzekomo dla walki z Reformacją o jedność Świętego Kościoła. Jego fundator Ignacy Loyola był maranem hiszpańskim, krypto-Żydem. Póżniej w szeregach Zakonu zjawiły się tajemne zgromadzenia, one zyskały miano „jezuicka masoneria”. Zakon Jezuitów od samego swego początku stał się narzędziem politycznych intryg i okrutnych represji, ofiarami których stawali się uczciwi katolicy.\nW represjach miał udział ze swymi filiami Zakon Franciszkanów, jaki wówczas wygnał samego swego ojca założyciela Franciszka z Asyżu, i dawno przestał być Zakonem Biednych na swym szczycie. Do Inkwizycji należał także Zakon Dominikanów i niektóre inne.\nDobre i złe symptomy tego czasu nie mogło ominąć Rzeczpospolitą, przedmurze Europy. Jej „złoty wiek” znaczył rozkwit polskiego państwa, gospodarki, handlu, nauk i kultury.\nXVI wiek został okresem kształtowania polskiej tożsamości — jak i wszystkich narodów Rzeczypospolitej.\nRównież polskiej tradycji priorytetu indywidualnej osoby, przed państwem, jego instytucjami, dygnitarzami i „wielką polityką”.\nOwego priorytetu bowiem uczy Chrystus.\nTen okres miał trwać setki lat.\nOstrogski rynek był jak każdy jego odpowiednik, nie tylko miejscem targu, sprzedaży i kupna.\nTutaj była swego rodzaju grecka Agora czy rzymskie Forum. Po zamku to było drugie tak dobrze poinformowane miejsce. Chcesz się dowiedzieć wszystkich ostatnich wiadomości na bieżąco, a przyjaciół w zamku nie masz — prosta droga na rynek. Najlepiej poinformowanym o wszystkich sprawach miejskich i dostarczycielem wszelkich nowinek był Tomasz Gąska, szewc i handlarz obuwiem. Obuwie było zresztą nieco gorszej jakości niż wiadomości. Te drugie choć nie zawsze okazywały się wiarygodne, to nigdy nie bywały nudne, obfitowały w barwne szczegóły, więc, na brak słuchaczy vel kupców Tomek Gąsior nie narzekał nigdy.\nTym razem mistrz Tomasz stał przy solidnej ławie ze swym obuwiem pośledniej jakości i kierując szczupłą dłonią w mankiecie czarnej płóciennej koszuli w stronę wejścia na rynek, krzyczał do obecnych:\nA cholera! Patrzcie, znowu są tu! Co wy na to?!\nWskazał dłonią jakąś dziwną grupkę osób. Wysoki, chudy wuj, twarz porośnięta czarną splątaną brodą do samych oczu, brudny karmazynowy kontusz, drogi lecz zaniedbany, cały w dziurach i pyle. Drugi to blondyn, także brodaty, mocny i barczysty, ale tchórzliwie chowający się za plecy wysokiego. Trzeci, o okrągłej czerwonej twarzy, dawno niegolony, czerwona krótka kurtka na kiedyś białej koszuli w rude plamy, drżące ręce chowa w kieszeni kurtki. Blondyn dotknął ramienia wysokiego, coś ryknął i zaczął pokazywać gestem rąk na swe usta i na gardło. Wysoki ryknął w odpowiedz i potrząsnął czarną zmierzwioną grzywą. Ryczenie, dzikie gesty, cała rozmowa…\nTłumek przy ławie z towarem Tomka zaszemrał.\n— E, lepiej by im zdechnąć!\n— Oby, oby!\n— Ech!.. Sześcioro w jeden dzień! Czy noc? Jakże to się stało?!\n— Jak, jak! A tak! Ponieśli i lisa!\n— A dopadło gnid! Z Panem Bogiem nie pożartujesz!\n— Któż łapę maczał?..\nMistrz tupnął nogą i walnął szczupłą pięścią o ławę z trzewikami. Bliższa ruda para butów podskoczyła.\n— Cicho mi, głąby jedne! Gówno wiecie! Kto łapę maczał, pytacie się?! A kto w mieście jest wiedźmą naczelną?!\nAudytorium zaczęło wypowiadać swoje zdania w temacie, choć nie tak cicho, jak zażądał mistrz Tomasz.\n— Sralszka! Janina, ot, kto!\n— Któż jeszcze?!\n— Nie! Halszka!\nInnych kandydatur nie typowano. Mistrz znowu walnął w ławę, tym razem podskoczył cały towar.\n— Cóż tak uparliście w Janinę i Halszkę, jak barania dupa w słup?! Czyż nie ma nikogo w mieście oprócz dwóch bab?! A o księciu Wasylu zapomnieliście?! No?!\nPadły sugestie, choć nie do końca przekonujące.\n— Książę Wasyl?\n— Jakaż to wiedźma?! To wiedźmin!\n— A od kiedy to?! To psi syn, prawda, ale co w nim wiedźmińskiego?!\n— Co takiego uczynił?!\nZłowieszczy rechot mistrza.\n— Ach, co uczynił?! Czy zapomnieliście co opowiadałem wam durniom zeszłej niedzieli? Sam to widziałem, jak książę Wasyl zmienił się w nietoperza, wzleciał na schizmatycki krzyż, a obok przysiadła się wielka biała sowa! A to była Halszka!\nSłowa te ucieszyły część dyskutantów, a zmartwiły drugą część. Zresztą ta druga miała swoje asy w rękawie.\n— A! Jednak Halszka!\n— I pysk u niej sowi!\n— I gapi!\n— Co takiego pierdolicie, ośle łby! Po co księciu z córą kaleczyć tych wieprzy! W dodatku tak okrutnie? Czyż nie ich najemnym katem był Gołębiowski? Czy nie na ich rozkaz wyprawiał te okropności szatańskie? Z całą swoją hałastrą?!\nJak zawsze, decydującym okazał się głos uznanego mistrza, znawcy i sędziego w takich sprawach.\n— A ot, po co! Gołębiowski zakochał się w Halszce! A raczej w książęcym złocie! Dlatego go pobił w karczmie pan Mieczysław Godlewski! Kijami bisurmańskimi zaczarowanymi po łbie! On ich od czarowników tureckich wziął, kiedy w niewoli był! A pan Wołodyjowski chciał Gołębiowskiego szablą zarąbać, bo też jest w Halszce zakochany! Ale boi się, bo ta zakochana w panu Godlewskim i panu Dymitrze Sanguszce jednocześnie! Przeto zmieniła pana Michała w zająca na łące! A na powrót zmieniła go w człowieka kiedy pan Wołodyjowski uroczyście zaprzysiągł na krucyfiksie w obecności pana Godlewskiego i księcia Wasyla że nigdy przenigdy nie będzie zabiegać o względy Halszki.\nRozległy się krzyki oburzenia.\n— Co za bzdury!\n— Jak to zając może zaprzysięgnąć?!\n— Jeszcze i na łące!\n— Na krucyfiksie!\n— Skąd to wszystko wiesz? A, Tomku?!\nTomek dumnie podniósł głowę\n— Mój szwagier służy w zamkowej straży! On to wszystko widział! Osobiście!\nGłosy zwątpienia jednak nie umilkły.\n— Acha, straży! Sprzątaczem tam twój szwagier Kubuś! A z kamerdynerów wygnano go bo moczymorda wiecznie nachlany jest! Z karczmy dobami nie wychodzi! To i widzi zające na łące, książąt na krzyżach i myszy w kieszeni z resztą diabelszczyzny po beczkach gorzały!\nTomek poczerwieniał, jak jedna z par jego trzewików. Otwarł już usta, żeby wściekle zaprotestować, — ale jeden z okaleczonych, ten o czerwonej twarzy i w czerwonej kurtce zbliżał się do nich. Podszedł i zaryczał, wystawiając do przodu odkrytą dłoń.\n— Co?! Ale kreatura bezczelna!\n— Bydlę jedno!\n— Jeszcze jałmużnę mu podać!\n— A tego, ot, nie chcesz?!\nJeden spośród audytorium, mocny chłop w słomianym kapeluszu, schwycił za kołnierz czerwonej kurtki głuchoniemego o czerwonej twarzy i dał mocnego kopa z tyłu poniżej pasa. Tamten przeleciał parę kroków i upadł czerwoną twarzą na ziemię. Z trudem podniósł się i chwiejącym krokiem wrócił do tak samo głuchych i niemych kolesiów. Ci wygrażali pięściami w stronę tłumku Tomasza i ryczeli.\nZ tłumku cicho wyszedł niski przeciętnego wyglądu chłopak w węgierskim zielonym kaftanie i w szarym kołpaku, poszedł w kierunku wyjścia z rynku, gdzie sprzedawali kury, kaczki i gęsi, i znikł.\nObserwował go stojący przy ławie z płótnem bardzo gruby siwy starzec w sinym aksamitnym kontuszu, bogato wyszytym srebrną nicią, z szablą przy boku.\nKiedy niski chłopak znikł, pan Zagłoba powiedział:\nZ zadowoleniem pogłaskał siwe wąsy. I też wyszedł z rynku.\nCiemności jeszcze trwały, kiedy Mieczysław poczuł charakterystyczny zapach rzecznej wody.\nCzarny arabski koń ze stajni pana Stanisława chyba też go poczuł, bo zaczął parskać i rżeć, potrząsać piękną grzywą, dzwoniąc uzdą ze srebrnymi plakietkami.\nNadchodził świt, ale poranna mgła nie pozwalała rozejrzeć się po okolicy, do której wjechał Mieczysław. Ale on i tak wiedział: to miejsce gdzie Wilia uchodzi do Horynia.\nSrebrna powierzchnia rzeki powoli wynurzała się z mgły, różowa przez rodzące się słońce. Mgła się przejaśniała, i Mieczysław zobaczył za różową rzeką fragment szarego fortecznego muru. Mur przechodził w basztę, potężną i okrągłą, tak dobrze mu znajomą.\n— Witajże, Wieżo Łucka…\nPogłaskał i poklepał dłonią doskonały łuk końskiej szyi, przypominającej w dotyku wyszukany czarny jedwab.\n— Cicho, cicho, Hektores, przyjacielu. Jesteśmy w domu…\nArabski koń Hektores ze stajni pana Stanisława posłuchał swego nowego przyjaciela i gospodarza, przestał parskać i ruszył lekką szarżą wzdłuż rzecznego brzegu, stukając podkutymi kopytami w ziemię, na której jego gospodarz nie urodził się, ale gdzie posiadał wielki skarb.\nA raczej największy.\nByło już dobrze słychać kogucie pianie na mieszczańskich podwórkach, ogłaszające koniec ćmy i mgły i witające wschodzące różowe słońce. Ptactwo śpiewało na drzewach i krzakach nieustającym radosnym chórem, ono bardziej od kogutów cieszyło się powrotem jasności dnia i odejściem mroku i mgły, choćby tymczasowym.\nPrzecież wszystko jedno zwycięży światło.\nKto nie słyszał śpiewu ptactwa, a choćby piania kogutów wracając na ziemię gdzie na niego czekają, jest nieszczęsnym.\nBoż zmarnował swe życie.\nNa samym zarosłym krzakami brzegu rzeki Wilii ukazała się dziewczęca sylwetka. Delikatna, szczupła, jakby wyrzeźbiona.\nMieczysław wstrzymał szarżę arabskiego konia Hektoresa.\nZsiadł z niego, puścił lejce.\nPoszedł do stojącej na brzegu Wilii.\nKoń Hektores poszedł za nim.\nSylwetka wyruszyła mu naprzeciw.\nPodbiegła do niego i ogarnęła rzeźbionymi rękoma.\nOkryła jego pierś lnianymi włosami.\nNiepowtarzalny, jedyny na Wszechświecie zapach, woń lnianych długich włosów. Nie było takiego nigdy do niego, a nie będzie po nim.\nJanina stała w niemym uścisku z ukochanym blisko rzeki Wilii, która tam uchodzi w Horyń.\nTylko śpiewy ptactwa i pianie kogutów. Reszta milczy.\nCzarny arabski koń Hektores grzecznie stał w pobliżu, nie rżał i nie parskał, cicho szczypał trawkę.\nJanina podniosła oczy. Ogromne, wymowne.\n„Jakże tęskniłam za tobą…”\n— Od kogoż ty się dowiedziałaś?..\nUśmiech Janiny pomógł wracającemu słońcu w jego niełatwej pracy rozegnania ćmy.\n— Głupi Mietuś…\nOn też uśmiechnął się.\nArabski koń o greckim imieniu Hektores przestał szczypać trawkę, podszedł do nich i parsknął. Janina jedną ręką pogłaskała jedwabistą szyję konia Hektoresa. Drugiej nie odrywała od piersi Mieczysława. Koń Hektores znowu parsknął i musnął miękkimi czarnymi wilgotnymi wargami głaskającą rękę.\n— …ślub będzie po żałobie…\nMietuś był głupi, lecz nie na tyle, by zapytać znowu, skąd ona wie że pan Stanisław odszedł z tej ziemi. Natomiast odparł:\n— Ojciec powiedział: macie wziąć ślub jeszcze w okresie żałoby, taka jest moja wola…\nJanina skinęła lnianymi włosami. Tym razem kokarda wpleciona we włosy nie była czerwona, ale podwójna: czarna i fioletowa.\n— Dziwnym człowiekiem jest pan Stanisław…\nJest, nie był.\nMieczysław wyciągnął z sekretnej kieszeni pierścionek, ujął delikatną prawą dłoń Janiny i założył pierścionek na palec.\n— To dar i błogosławieństwo dla ciebie. Od taty…\nJanina, wciąż wtulona w ramiona Mieczysława patrzyła na czarowne dzieło rąk włoskiego czarownika Benvenuta Celliniego na swym palcu. W końcu rzekła:\n— …a pan Stanisław wie że szafir to mój kamień…\nNie wiedział, tylko wie.\n— ...dzisiaj pójdziemy do księdza Artura, kochany…\nMieczysław skinął głową. On nie pytał się, skąd Janina zna starego księdza Artura. I skądże wie o słowach pana Stanisława: „Mszę żałobną za mnie niech odprawia ksiądz Artur w tej kaplicy, jeśli żyje. I nikt inny, synu”.\nSam Mieczysław widział księdza Artura jedyny raz w życiu, tuż przed samym wyjazdem na wojnę. Po kolejnej kłótni z synem pan Stanisław powiedział:\n— Pora do księdza Artura. Wkrótce idziesz na wojnę…\nKsiądz Artur już wtedy nie był młody. Spotkał ich przy drzwiach biednej małej kaplicy za miastem. Zaprosił ojca do środka, a do syna powiedział:\n— Z tobą rozmawiać jeszcze nie pora, chłopcze. A przyjdzie czas, pogadamy. Czekaj tu, pod kaplicą.\nCzekać przyszło do zmierzchu. Pan Stanisław wyszedł z kaplicy pogrążony w zadumie i smutku. Ksiądz Artur pozostał w swej małej świątyni, nie wyszedł się pożegnać.\nOjciec milczał niemalże całą powrotną drogę, dopiero przed samym domem powiedział:\n— …Tylko się modlić…\nKłótni więcej nie było, do samego wyjazdu Mieczysława na wojnę z Wielką Portą. Ale smutek i zaduma pana Stanisława stawały się coraz głębszymi, od chwili wizyty w kaplicy towarzyszyły mu już cały czas…\nStali wciąż złączeni w uścisku. Nowy przyjaciel, czarny arabski koń Hektor cierpliwie czekał, cicho skubiąc trawkę.\n— ...pana Michała chyba już nie ma w mieście, Janinko?\nUśmiech rozjaśnił twarz Janiny, głaszczącej czule swą delikatną dłonią na pół siwą głowę ukochanego.\n— Jednak jest w Ostrogu, Mietusiu. Pan Onufry Zagłoba także. Tylko już nie w gospodzie. Przenieśli się do chaty, która należała do mamy Romka, naszego kucharza. Ona zmarła miesiąc temu, a chatka jest bardzo przytulna, czysta, z ogródkiem. Poprosiłam Romka, aby ich wpuścił. Co tam w tej gospodzie mają siedzieć…\nMieczysław zdziwił się.\n— A cóż oni jeszcze tutaj robią? Myślałem że już dawno odjechali…\nUśmiech nie opuszczał regularnego owalu twarzy Janiny, wyszczuplałej, a przez to jeszcze piękniejszej. Ogromne oczy w kolorze szlachetnego kamienia szafiru promieniały czymś nowym, nieznanym dotychczas nawet jej samej.\n— Najważniejsze że są, i to NAS cieszy…\nPo raz pierwszy powiedziała NAS o sobie i tym, na kogo czekała jedenaście lat. Nie tracąc nadziei, nawet wtedy gdy jego rodzony ojciec i brat zamawiali Msze żałobne…\n— …sprawę mają, Mietusiu. Dlatego są tutaj. Wkrótce do nich jeszcze dojedzie ktoś tam… Opowiem ci W DOMU.\nMieczysław uniósł brwi w zdziwieniu:\nDługie lniane włosy zafalowały.\n— Mietuś, kupiłam karczmę. Razem z chatą od Gromka i Helenki. Oni do Lwowa wyjechali, na zawsze. Wiesz żem miała trzydzieści dukatów, które zarobiłam w ciągu dziewięciu lat. Dodałam twoich, Gromek zaproponował dobrą cenę, akurat wystarczyło. Moja chatka jest mała, a tam gdzie mieszkali Gromek i Helenka, będzie nasz dom, tu w Ostrogu. Pójdziemy tam, potrzebujesz odpocząć boś zdrożony…\nMieczysław wiedział już wcześniej, że Janina chce kupić karczmę. Nie ubolewał przy tym że on, szlachcic z magnackiej rodziny, zostanie mężem karczmarki. Zapytał się tylko, podobnie jak po nim karczmarz Gromosław, — po co jej ta karczma. To co usłyszał w odpowiedzi, zaskoczyło go…\nA teraz to już się stało.\nUjął dłoń z szafirowym pierścionkiem na palcu, darem i błogosławieństwem pana Stanisława, który był już daleko. Dłoń Janiny mocno splotła się z jego dłonią. Drugą ręką pochwycił lejce Hektoresa. Koń parsknął i stuknął kopytem o ziemię, na której stoi już dom.\nPowoli ruszyli w jego stronę.\nPrzeszli drewnianym mostem nad Horyniem. Koń Hektores ostrożnie stąpał po starych deskach, stukając podkowami.\nMost wiódł do Wieży Okrągłej, stamtąd wyszli od Wieży Tatarskiej na ulicę o tej samej nazwie. Mijając po drodze gospodę, gdzie decydowało się dalsze przebywanie jednego z trójki, na tej ziemi lub pod nią. Co do drugiej, wybór był między odbywającym się w tym momencie i okrutną zemstą. Z następnym zamodleniem grzechów w klasztorze, tym dozgonnym. Los Hektoresa, konia arabskiej rasy, byłby także inny, pomimo że z ówczesnymi zdarzeniami nie miał nic wspólnego.\nZa Tatarską ulicą miała początek krótka uliczka z kilku zaledwie budynkami otoczonymi pysznymi ogrodami, wybrukowana kamieniami wypolerowanymi przez czas i wyszczerbionymi kołami wozów. Każdy budynek był ogrodzony płotem w czysto ukraińskim stylu, na sztachetach gliniane garnce, w miejscowej gwarze „gleczyki”.\nDoszli do ostatniego plecionego płotku, z takimi samymi gleczykami na wysokich pociemniałych sztachetach.\nJanina otworzyła taką samą plecioną furtkę i powiedziała:\n— Nasz dom.\nKoń Hektores strzygł uszami, tym razem nie parskał, tylko cicho zarżał. Janina zwróciła się do zwierzęcia:\n— Tak, twój też. Chodź już, tutaj są przyjaciele, ty się z nimi zaprzyjaźnisz, boś dobry jak oni.\nMieczysław przepuścił przez furtkę Janinę i konia Hektoresa. Sam wszedł ostatni.\nZobaczył zielony kwitnący ogród tworzący jedność z sadem, pełnym drzew owocowych, jabłonie i grusze, a także wiśnie, czereśnie i śliwy cieszyły oczy. W środku ogrodu na zielonej trawie z mnóstwem polnych kwiatów stała chata pod ostrym drewnianym galicyjskim dachem — poprzedni gospodarz Gromek pochodził z Królestwa Ruskiego.\nDo Mieczysława zbliżył się duży rudy kot. Z różowego pyszczka dobiegło przyjazne „miau”. Kilka razy powtórzył swe kocie powitanie.\nKoń Hektores także bezszelestnie zbliżył się, pochylił rasową głowę i parsknął. Kot dorzucił jeszcze jedno przyjazne „miau” i dopełniwszy obowiązku uprzejmego gospodarza, z godnością odszedł.\nPotem z kolei wyszła do nich czarna kocica, za nią turlały się po trawie kocięta, trzy różnokolorowe, czarne, białe i białe w rude plamki. Kocica spojrzała na przybyłych swym magnetycznym wzrokiem wielkich zielonych oczu, ale zamiauczeć nie raczyła, uważając chyba, że wystarczy sama jej obecność. Odeszła z podniesionym ogonem, za czarną mamusią skoczyło jej kolorowe potomstwo. Do nich podbiegł szary pies, obwąchał kotkę i jej rodzinę po kolei. Kotka wygięła się i zasyczała, bez szczególnie złych zamiarów, tak dla porządku, żeby nie zapomnieć o odwiecznej wrogości kotów i psów. Pies jednak nie bardzo znał się na historii kocio psich stosunków, i bezceremonialnie liznął kocicę zachęcając do zabawy. Zaś kocica potrząsnęła czarną elegancką łapką przed nosem szarego prostaka i odeszła precz z dumne podniesionym ogonem. Kocięta powędrowały w ślady mamusi, chociaż żałowały, że pozbawiono je okazji do dobrej zabawy, ale jakże tu nie posłuchać mamusi, jeszcze klapsa wymierzy.\nMieczysław nie znał tylko kociąt, reszta była mu znajomą jako lokatorzy podwórku karczmy. Ich opiekunka stała z promiennym uśmiechem między ukochanym i koniem Hektoresem.\n— Kochane są, prawda, Mietku? Wszystkich przygarnęłam tu, oprócz Marka, tego oddałam dzieciom Gromka i Helenki. Czy pamiętasz Marka?\nTak, Mietek pamiętał Marka, który teraz miał być jeśli nie we Lwowie samym, to w jego pobliżu. Janina spotkała go na wjeździe do miasta. Na podwórku ich domu, jego — także konia Hektoresa — witają jej zwierzęta. A teraz to ich zwierzęta. Po przeżytych latach piekieł wyglądało to tak bajkowo, że aż niewiarogodnie.\nOn wyjechał z rodzinnego gniazda od grobu ojca, który go kiedyś przeklinał i bił, bo kochał bezgranicznie, choćby jakoś tam w swój sposób — żeby trafić tutaj, do tego miejsca, jakiemu nie dorówna Wawelski Zamek, nie mówiąc o tutejszym.\nNie ma bowiem cudów w tych zamkach, ani w pałacach magnackich.\nA jak są, to nie mają w sobie dobra.\n— Chodźmy, Hektoresie, do stajni.\nKoń Hektores nie zapytał się, skąd dziewczyna o ogromnych oczach zna jego imię. Mieczysław też nie zapytał.\nPoszli za chatę między owocowymi drzewami. Koń Hektores ostrożnie omijał polne kwiaty, by nie podeptać, stąpał lekkim tanecznym krokiem po zielonej soczystej trawce.\nWrota do drewnianej stajni były niedawno poprawione i podwyższone. Wskazywały na to nowe jasne deski górnej trzeci bramy. Pierwsza weszła Janina, za nią nowy lokator koń Hektores, Mieczysław jako ostatni. Stajnia była wewnątrz starannie uporządkowana, wyczyszczona. W wielkim żłobie ze świeżych sosnowych desek pachnące polem sianko z ziarnami pszenicy. W nowym wiadrze czysta woda ze studni w ogrodzie pod chatą.\nArabski koń Hektores zaczął pić z wiadra, pił długo, do dna. Parsknął i przeszedł do śniadanka w nowym żłobie. Oderwał się na chwilę i krótko zarżał.\n— Bardzo się cieszę, starałam się by ci się spodobało. Przyniosę ci jeszcze wodę.\nJanina podniosła wiadro zbliżone rozmiarami do małej beczki, ale Mieczysław poprosił:\n— Oddaj mi, ja przyniosę.\nZabrał wielkie wiadro z rąk Janiny, poszedł do studni. Spuścił wiadro na żelaznym łańcuchu, gdy napełniło się wodą zakręcił drewnianą korbą, i zdjął z łańcucha. Było ciężkie, ale przyniósł pospiesznie do stajni i postawił przed koniem Hektoresem. Ten wdzięcznie parsknął.\n— Smacznego ci, Hektoresie. A my z Mietkiem też pójdziemy śniadać. Odpocznij z dróżki.\nNa tę miłą propozycję koń Hektores odpowiedział Janinie krótkim rżeniem, na chwilę odrywając się od śniadanku. A Mieczysław powiedział:\n— Ale grzeczny jesteś, pięknie dziękujesz.\nI do Janiny:\n— Chodźmy, Janinko, do chaty.\nJanina objęła jasnym uśmiechem wnętrze stajenki, ujęła lewą dłoń Mieczysława. On poczuł ciepło jej dłoni, i ciepłe srebro pierścionka roboty mistrza włoskiego, trzymając w prawej dłoni lejce i uzdę, zdjęte z konia Hektoresa. Oboje opuścili stajnię. Koń Hektores kontynuował śniadanie.\nWyszli na trawkę, i udali się ku drewnianemu gankowi chaty skąpanemu w porannym słońcu. Z ganku sfrunął duży czarny kruk i usiadł na ramieniu Janiny, uważnie wpatrując się paciorkami okrągłych oczu w Mieczysława.\n— Witaj, witaj, Jurku. Wiem że chciałeś się zapoznać z Mietkiem. On jest dobry, nie skrzywdzi cię, przywitaj go.\nKruk Jurek dwukrotnie zakrakał, siedząc na ramiu Janiny, czepiając się pazurkami jej wyszywanej sukni. Tę suknię Mieczysław widział pierwszy raz, wprawdzie biała, ale nie ta sama, jaką on zobaczył na niej pierwszego dnia, wieczorem w karczmie. Ta suknia była wyszyta nie kwiatami, jak pierwsza, a dziwnymi zwierzętami, ptakami, rybami i roślinami. Jak jego słucki pas.\n— Tak, po raz pierwszy założyłam. Wam obu z Jurkiem się podoba, a starałam się, kochany. Zaczęłam ją szyć, kiedy odjechałeś do pana Stanisława. A wyszywać zakończyłam wczoraj. Tak wyszyłam jak pas słucki. Potem się dowiesz, co znaczy ta wyszywanka… A teraz do środka…\nKruk Jurek wzleciał z ramia Janiny i usiadł na ganek.\n— Dobre już latasz, Jureczku, skrzydełko już jest zdrowe, Bogu dzięki —\n— powiedziała Janina, wchodząc na ganek. Mieczysław nie wypuszczał dłoni Janiny. Wejście do chaty było także odnowione, podniesione wyżej. Gromek i cała jego rodzina byli małego wzrostu…\nMieczysław wszedł do ich domu nie musząc się schylać.\nZatrzymali się chwilę w czystym jasnym niewielkim przedpokoju, pełnym pięknych i nieznanych Mieczysławowi roślin. Za przedpokojem ukazał się jego oczom wielki i także jasny pokój ze stołem na środku i ławami u ścian. Zdobny roślinami i kwiatami biały piec holenderski. Okienko nie z drogimi szybkami, jak w domach szlacheckich, ale i nie z byczego pęcherza. Coś na podobieństwo kościelnych kolorowych witraży, ale lepiej przepuszczające słoneczne światło. Mnóstwo dziwnych roślin, a na ścianach z drewnianych belek białe, szare, czarne płachty płótna z rozkoszną i dziwną wyszywanką.\nPo drewnianej podłodze Janina wprowadziła tego kto wkrótce miał zostać jej mężem, do drugiego pokoiku pełnego takich samych roślin. Rośliny wypełniały pokój delikatnym, subtelnym, bardzo przyjemnym zapachem. Takie same płachty płótna z wyszywanką na ścianach. Wielkie łóżko z nową pierzyną z gęsiego puchu, takimi samymi poduszkami i wyszytą kołdrą. Wyszywanka na kołdrze była zupełnie inną: mnóstwo kolorowych gwiazd z księżycem po środku na czarnym płótnie.\n— Odpocznij, kochanie. Przyrządzę posiłek. Śniadanie połączone z obiadem, wszak teraz to co tobie najpotrzebniejsze, to sen. Musisz się wyspać przed odwiedzeniem kaplicy… A gdy wrócimy z kaplicy, przyjdę tu do ciebie…\nDodała z jakimś nowym, szczególnym uśmiechem:\n— ...mamy czas, Mietku.\nObudził go smakowity zapach.\nZapach czegoś smacznego, dolatujący z wielkiego pokoju, z piecem holenderskim.\nPod wypchaną gęsim puchem pierzyną spało się jak w raju. Ale ochota na sen ustąpiła teraz miejsca chęci zgoła innej. Do tej co przyrządzała posiłek w sąsiednim pokoju. Także do samego posiłku.\nMieczysław ubrał się i wszedł do wielkiego pokoju. Zobaczył szczupłe plecy Janiny pod wyszywaną w dziwne wzory ze zwierzętami i roślinami białą suknią.\n— Już gotowe jest, Mietuś. Zaraz wszystko będzie na stole…\nOn podszedł do Janiny i ciasno objął ją z tyłu. Jej cudne szczupłe ciało od razu ufnie przylgnęło do niego. Odwróciła się ku niemu, stali twarzą w twarz. I już pełne wargi nie pozwoliły mu wyrzec choćby słowa.\nCzas się zatrzymał przy tym pocałunku.\n— …po co słowa, kochany…\nJanina z trudem i ociąganiem wyzwoliła się z jego objęć…\n— ...mamy czas jak na razie, Mietku mój… Musisz pożywić się, a ja też nic nie jadłam od wczoraj. Siadaj do stołu, zaraz podam…\nZ tym nowym szczególnym uśmiechem dodała:\n— Wszystko będzie, kochany. Wszystko. Będzie jak w niebie, chociaż na ziemi. Nie przyspieszaj, pokosztujemy tego razem. To danie nie lubi pośpiechu…\nPełne wargi jeszcze raz, na krótką chwilę, przykryły jego usta. Janina dotknęła palcami jego ramion, z uśmiechem wskazała na stół. Mieczysław posłusznie usiadł przy stole, czekając póki jego w bliskiej już przyszłości żona wyciągnie dania z pieca.\nNa stole była już zielenina, młody czosnek z ogródka na glinianych talerzach, w takich samych glinianych kuflach piwo i woda ze studni. Na środku stołu okrągły, świeżo upieczony ciepły pszeniczny chleb, w wołyńskiej gwarze „palianica”. Wkrótce do nich dołączył barani udziec z ostrymi dodatkami, zapieczony w piecu, i młode ziemniaki z koperkiem w garnku.\nMieczysław niemal nigdy nie modlił się przed posiłkiem. Ale teraz taka potrzeba się w nim odezwała, co było dla niego samego niezrozumiałe, dlaczego.\nJanina usiadła przy nim, podała wspaniale pachnący pieczystym kawał baraniego udźca z ziemniakami. Podniosła się z ławy, i zwracając twarz w kierunku drewnianego krucyfiksu przy wejściu do pokoju, złożyła szczupłe rączki. Tak samo uczynił Mieczysław, podnosząc się się z ławy.\nSrebrny dziewczęcy głos w duecie z cichym męskim skierował prośbę do Ojca na niebie, "...chleba powszedniego daj nam dzisiaj”. Mimo, iż tę prośbę On spełnił, jeszcze z procentem. Zresztą modlitwa zawierała w sobie jeszcze coś więcej…\nPo nakreśleniu znaku krzyża zabrzmiał dwugłos:\nJedli w ciszy, będącej niemą rozmową z sobą samymi.\nA skoro tak, także z Tym Kogo proszono przed chwilą.\nPo co te słowa…\nMieczysław przypomniał sobie słowa pana Wołodyjowskiego, wypowiedziane tego dnia, po którym nastała pamiętna noc.\n„Sercem gotowała, nie rękoma”.\n— Teraz do kaplicy, Mietuś, tak?\nMieczysław przytaknął, to śniadanie połączone z obiadem było nie tylko smacznym, lecz mobilizującym siły do czynów.\n— Jedziemy, Janinko. Hektores chyba też pokrzepił siły i odpoczął. On nas dwoje bez trudu dowiezie…\nJanina ochoczo potwierdziła, potrząsając falą lnianych włosów z kokardami w żałobnych kolorach, świeckim i kościelnym.\nWyszli na ganek. Przyfrunął kruk Jurek, usiadł na ganku i zakrakał.\n— Czekaj na nas, Jureczku. Wieczorem wrócimy. Pamiętaj o przykazaniu „nie kradnij”, choćby kusiło to co błyszczy, bo choć to przywara was kruków, to przecież tyś kruk szczególny, czyż nie?\nKruk Jurek potwierdził krakaniem swoją wyjątkowość wśród pobratymców i gotowość oczekiwania ich powrotu.\nZeszli z ganku, po zielonym kobiercu murawy doszli do stajni. Koń Hektores wyglądał na zadowolonego. Syty i wypoczęty. Mieczysław założył lejce i siodło, które spoczywało obok, na słomie. Wyprowadził konia ze stajni.\nHektores stąpał powoli, ostrożnie, i nie tylko z uwagi na kwiatki polne, których nie chciał podeptać. Po trawce spacerowała czarna kotka z kociętami, szary pies, jeszcze jakieś szczenięta i kocięta. Biała też młoda kózka, która szczypała trawę, podniosła główkę z małymi delikatnymi różkami i zabeczała cienkim głosikiem.\n— Widzicie? Mówiłam przecież że Hektores jest przyjazny, jak wy wszyscy, a nie wierzyliście…\nByło widać że nie wszystkich lokatorów podwórka zawstydziła rola zwierzęcych niewiernych Tomaszów, ale poczciwy charakter i łagodność konia Hektoresa stały się oczywistymi nawet dla zawziętych niedowiarków.\nOtwarli furtkę i wyszli na kamienny bruk uliczki. Mieczysław usiadł w siodle, wstawił stopy w strzemiona. Podał z góry rękę Janinie, ta lekko wskoczyła i usiadła bokiem przed nim. Hektores, koń arabskiej krwi, szkolony na bojowego dla husarii, nie przejmował się tym, mógłby unieść w razie takiej potrzeby samego pana Zagłobę, a nie piórko szczupłego ciałka dziewczyny z ogromnymi oczyma, którą już zdążył polubić.\nMieczysław chwycił lejce, poklepał Hektoresa po czarnej jedwabistej szyi.\nWyjechali za miasto.\nKoń Hektores niósł ich lekką szarżą, spod kopyt wzbijał się pył piaszczystej drogi, po której obu stronach królowało dzikie pole, porosłe wysoką trawą i mnóstwem kwiatów polnych, niebieskich, białych, fioletowych. Za polami pojedyncze chatki i podwórza chutorów z niewielkimi łanami pszenicy i słoneczników.\nMieczysław trzymał jedną ręką lejce, drugą Janinę.\nKoń Hektores leciał jak ptak, równo i szybko.\nWszelkie słowa zbędne, kiedy pędzisz na jednym koniu z tą, która czekała na ciebie jedenaście gorzkich lat…\nTylko raz jeden Janina przerwała to pełne treści milczenie:\n— Czy pokażesz mi ten miecz?..\nMieczysław bez wahania odpowiedział :\n— Tak, Janinko, pokażę. W domu…\nPrzed wyjazdem on wniósł do chaty długi, wąski i ciężki przedmiot, zawinięty w szare płótno. Przedmiot w płótnie był mocne przywiązany do siodła, za kaburą z dwoma pistoletami. Teraz w kaburze były dwa załadowanych pistolety, szabla przy boku. A przedmiot pozostał w wielkim pokoju na ławie pod płachtami płótna z dziwną mistrzowską wyszywanką.\nMieczysław nie zapytał, skąd wie jego w bliskiej przyszłości żona, że przedmiotem jest właśnie miecz.\nZ wolna przestawał być głupim Mietkiem.\n— Znasz się na broni?..\nJanina pochyliła się, lniane włosy spłynęły jak welon koło ucha, wygodnie siedzącej bokiem blisko szyi konia Hektoresa, który równym i lekkim truchtem niósł ich do księdza Artura. Mietek nie zapytał, czy stary ksiądz jeszcze żyje: skoro jadą, to żyje.\n— Chcę z nim porozmawiać, kochany. Jeżeli wzbudzę jego zaufanie, wiele opowie. Wiele z tego o czym nie wie nawet pan Stanisław…\nMieczysław nie pytał także, dlaczego cały czas Janina mówi o panu Stanisławie jak o żyjącym. Ale odpowiedź usłyszał mimo to.\n— Pan Stanisław żyje, Mietku. Inaczej żyje niż my…\nTego pytanie nie mógł nie zadać.\n— Ty… ty kontaktujesz się z tatą?..\nSkinięcie lnianych włosów, lekko kołyszących się w rytm lekkiej szarży.\n— Tak, kontaktuję się. Dlatego jedziemy do księdza Artura nie zwlekając…\nDroga zajęła trochę więcej niż godzinę.\nOni wjechali do małej wioski. Ubogie chaty chłopskie ze słomianymi dachami, za plecionymi płotkami, te same gleczyki na starych sztachetach.\nPrzywitało ich szczekanie chłopskich psów. Jeden z nich, brązowy, kudłaty i wielki wybiegł na drogę i zaczął wściekłe wyć i szczekać, rzucając się pod kopyta konia Hektoresa. Ten się nie zatrzymał, jedynie nieco zwolnił, starając się nie nastąpić na złośliwe brązowe zwierzę, głośno parskając.\n— …cóż ty, piesku głupi? Spójrz no na mnie…\nOgromne oczy Janiny wpatrywały się w czarne ślepia nieustająco szczekającego brązowego skandalisty.\n— Mietku, zatrzymaj Hektoresa…\nOna mogła zatrzymać konia Hektoresa sama. Mieczysław już wiedział o tym. Pogładził lniane włosy o wplecionych w nich żałobnych kokardach prawą ręką, a lewą lekko pociągnął lejce. Hektores stanął pośrodku wioski, głośnym parskaniem chcąc uciszyć głupiego psa.\nPod spojrzeniem ogromnych błękitno zielonych oczu pies przestał szczekać i przysiadł na tylne łapy. Patrzył w dziewczęce oczy nie odrywając wzroku, jak zaczarowany.\nA właściwie, nie „jak”…\n— …dlaczego nas nie lubisz? Bośmy obcy? A czyż każdy obcy jest zawsze zły? No, powiedzże, piesku…\nBrązowy kudłaty chłopski pies krótko zaskowyczał i szczeknął, raz jeden i nie tak wściekle jak wcześniej.\n— ...no, właśnie. Chciałeś obronić swój dom. Masz rację. Lecz my nic złego nie zamierzamy. Do księdza Artura przyjechaliśmy, do kaplicy…\nByło widać że Janina prawidłowo rozumiała i określiła intencję skandalisty, jaki okazał się po prostu obrońcą własnego domu. Ten pobiegł przed siebie, odwracając się ku nim co chwilę, gdyż już zrozumiał tych obcych, którzy są tylko gośćmi starego księdza.\n— ...dziękujemy ci, ale znamy drogę. Wracaj do domu, tam jesteś potrzebny. Chłopaki polezą do sadu po wiśnie i śliwki, a kiedy jesteś tam, boją się…\nKoń Hektores chyba uważał tak samo, skinął czarną rasową głową i zarżał. Brązowy pies zamachał ogonem, szczeknął, i pobiegł do domu odstraszać miłośników gospodarskich wisienek i śliwek.\n— ...do widzenia, przyjacielu. Ruszamy, Mietuś?..\nMieczysław ucałował lniane włosy i lekko dotknął ostrogami boków konia Hektoresa. Ten ruszył stępa na kraniec wioski, gdzie widniała stara uboga kaplica z pociemniałego drzewa.\nTylko krzyż na dachu nowy, jasne sosnowe deski.\nZ kaplicy wyszedł ktoś siwy, przygięty latami, chorobami i codziennymi troskami, ale wciąż mocny, w starej, kiedyś czarnej sutannie, jaka od słońca, deszczu i śniegu przybrała niemalże rudą barwę.\nKsiądz Artur gładził siwą brodę, stojąc u wejścia do kaplicy, i patrząc na tych dwoje, podjeżdżających na rasowym czarnym koniu.\nPierwsza zsiadła z konia Hektoresa Janina, za nią Mieczysław. Nie zdążyli przywitać księdza Artura…\n— ...Dobrze… Chociaż… Odszedł książę Stanisław do Sądu Pana, czyż nie…\nOni stali naprzeciw starego księdza. Koń Hektores zaczął skubać trawkę przed kaplicą, dla niego nie było to bynajmniej nowością.\n— Tak, ojcze. Tata odszedł. Witam księdza i proszę przyjąć dar mego ojca…


Brzesko / Co postanowił Parlament Jakubowy? - informatorbrzeski.pl - Brzesko, Bochnia, Dąbrowa Tarnowska, Tarnów. Portal Informacyjny powiatu brzeskiego, bocheńskiego, dąbrowskiego i tarnowskiego - małopolska\nStrona główna/Religia/Brzesko / Co postanowił Parlament Jakubowy?\n1 301 1 minuta czytania\nW niedzielę 20 września 2020 r. przy sanktuarium św. Jakuba Starszego Apostoła w Brzesku zakończyły się obrady VII Parlamentu Jakubowego, który zgromadził kilkadziesiąt osób reprezentujących stowarzyszenia, bractwa i parafie św. Jakuba, a także instytucje i ośrodki badawcze zajmujące się Drogą św. Jakuba, oraz opiekunów szlaków wiodących do Santiago de Compostela.\nGłównym celem PJ – podkreśla Emil Mendyk ze stowarzyszenia Przyjaciele Drogi św. Jakuba – było przygotowanie kalendarza wydarzeń jubileuszowego Roku św. Jakuba 2021, który przypada co dziesięć lat.\n– Udało nam zebrać kilkanaście propozycji. To m.in. konferencja naukowa w Krakowie, cykliczne weekendowe wędrowanie szlakami św. Jakuba, sztafeta caminowa od Wilna i Lwowa przez Polskę do Zgorzelca, spotkanie bractw i parafii św. Jakuba w Częstochowie, a także publikacje. Szereg wydarzeń będzie miało miejsce w katedrze oliwskiej. Będą kontynuowane rodzinne przejścia organizowane przez Bractwo św. Jakuba w Brzesku. Chcemy, by w przyszłym roku Droga św. Jakuba jeszcze mocniej zaistniała w świadomości Polaków – mówi E. Mendyk.\nProgram wydarzeń zostanie opublikowany na stronie Parlamentu Jakubowego oraz na stronie stowarzyszenia Przyjaciele Drogi św. Jakuba camino.net.plhttp://camino.net.pl.\nKS. ZBIGNIEW WIELGOSZ /TGN\nBrzesko św. Jakub Szlak Jakubowy\nBochnia (106) Borzęcin (67) Brzesko (338) Iwkowa (35) konkurs (27) Koronawirus (275) kronika koronawirusa (81) Małopolska (73) osp (60) policja (143) Powiat Bocheński (67) Powiat Brzeski (47) straż (43) Szczurowa (46) szkoła (33) szpital (55) Tarnów (70) wypadek (64)


Provenax żel - opinie - składniki - cena - gdzie kupić? - Her World\nŻylakimgr Dariusz Głowacki 24 lipca, 2021\nProvenax jest maścią przeznaczoną do skutecznego leczenia wszystkich rodzajów żylaków.\nSPRAWDZAM CENĘ PROVENAX [-50%]TERAZ - 50%\nProblem żylaków jest jednym z najczęstszych problemów zdrowotnych wśród ludności i może dotyczyć zarówno mężczyzn jak i kobiet. Jest to nie tylko problem kosmetyczny, ale może prowadzić do poważnych uszkodzeń kończyn dolnych.\nCzęsto, jeśli sytuacja nie jest zbyt poważna i zdążysz zadziałać na czas, możesz rozwiązać problem po prostu stosując kontrolowaną dietę i uprawiając zdrową aktywność fizyczną. Częściej konieczne jest stosowanie, codzienne specjalnego kremu, takiego jak Provenax. Krem może pomóc stymulować funkcjonowanie żylnego i tętniczego układu krążenia, znacznie poprawiając sytuację. W tym artykule przyjrzymy się, jak działa ten produkt i jakie są jego główne cechy. >>>www.provenax.pl<<<\nProvenax – Skład i składniki żelu\nProvenax – Opinie i recenzje z forum\nPokarmy, które są dobre na żylaki\nŻywność, której powinieneś unikać, jeśli masz żylaki\nProvenax to rewolucyjny i silny krem zaprojektowany specjalnie w celu poprawy samopoczucia skóry w obecności nieestetycznych żylaków. Produkt ten, stworzony w laboratorium z wykorzystaniem wyłącznie składników pochodzenia naturalnego, nie ma absolutnie żadnych przeciwwskazań i może być stosowany przez osoby w każdym wieku, bez różnicy. Konkretnie, jest to miejscowa maść , która pomaga złagodzić zarówno ból i ciężkość spowodowane przez żylaki.\nWśród korzyści gwarantowanych przez stałe stosowanie tego kremu, jest z pewnością zmniejszenie uczucia bólu i ciężkości typowe dla tych, którzy cierpią z powodu żylaków. Jednocześnie można zaobserwować poprawę wyglądu naskórka, który już od pierwszych aplikacji wydaje się odmłodzony i zagęszczony, dzięki efektowi tonizującemu zastosowanego kremu.\nPonadto Provenax działa szybko dzięki wyjątkowym właściwościom zmiękczającym i łagodzącym ból, które są natychmiast aktywowane, aby zapewnić natychmiastową ulgę. Również aplikacja jest niezwykle przyjemna, ponieważ preparat nie jest tłusty i wchłania się w mniej niż minutę, pozostawiając skórę świeżą i bez śladów.\nJuż po pierwszym zastosowaniu zauważysz, jak szybko działa, dając natychmiastowe uczucie świeżości. Tekstura skóry jest przywrócona do równowagi i, przy stałym stosowaniu, można osiągnąć skuteczny efekt przeciwzapalny w obecności obrzęków żył typowych dla tej patologii.\nTen żel jest idealny do leczenia żylaków. Jest produktem pierwszej klasy, którego główne składniki działają w synergii, aby zapewnić szybką i trwałą ulgę. Jest odpowiedni dla osób cierpiących na problemy z krążeniem w kończynach dolnych. W szczególności, działanie Provenax jest natychmiastowe i ma na celu zwalczanie wszystkich wynikających z tego objawów. Przykładowo takich jak opuchnięte nogi, zmęczenie i oczywiście żylaki.\nJego funkcjonowanie jest gwarantowane przez wiele testów, które genialnie przeszedł do wprowadzenia na rynek. Uzyskał w rzeczywistości skuteczne działanie wazotomiczne, które wzmacnia ściany żył, poprawiając ich funkcjonalność. Dzięki temu, że jego skład oparty jest w 100% na naturalnych składnikach, nie ma ryzyka wystąpienia nieprzyjemnych interakcji z innymi lekami lub wyrobami medycznymi. >>>www.provenax.pl<<<\nGłówne korzyści z używania Provenax jest wiele, w tym wysoka jakość jego składników. W rzeczywistości, jako produkt wykonany bez substancji toksycznych i parabenów pochodzenia przemysłowego lub syntetycznego, jest całkowicie wolny od przeciwwskazań. >>>www.provenax.pl<<<\nZgodnie z oczekiwaniami, skład oparty wyłącznie na składnikach pochodzenia naturalnego jest główną siłą tego innowacyjnego kremu do leczenia żylaków. Zobaczmy zatem, jakie niezwykłe elementy składają się na Provenax, z których każdy został starannie dobrany pod kątem swoich specyficznych właściwości.\nArnica montana – Jest to pospolite zioło, które można łatwo znaleźć na obszarach górskich lub pagórkowatych. Jego właściwości są ukierunkowane na działanie przeciwobrzękowe, a tym samym zapobieganie powstawaniu krwiaków związanych z zaburzeniami krążenia. Składnik ten ma również działanie drenujące, przeciwzapalne i ściągające, a także zwalcza ewentualne urazy mięśni.\nEscin – Jest to pierwiastek pozyskiwany z kasztanowca, szczególnie z liści i kory tego drzewa. Escin pomaga poprawić krążenie krwi poprzez wzmocnienie i wzmocnienie żył i tętnic. Poprawia to przepływ krwi, a tym samym funkcjonowanie całego układu krążenia.\nCentella – Jest to niezbędny składnik dla dobrego samopoczucia skóry i stymuluje produkcję kolagenu, przyczyniając się tym samym do odnowy komórek. Pod względem estetycznym oznacza to jędrną, napiętą i elastyczną skórę.\nOliwa z oliwek – Wszyscy znamy dobroczynne właściwości oliwy z oliwek, ale nie każdy wie, że może być ona również wykorzystywana do celów kosmetycznych. Jest bogaty w witaminy i antyoksydanty, które odżywiają i nawilżają skórę.\nOlejek eteryczny z mięty i mentolu – Dzięki tym elementom można doświadczyć natychmiastowego i przyjemnego uczucia świeżości. Dają natychmiastową ulgę przy każdym zastosowaniu.\nAplikacja jest prosta, ponieważ jest to leczenie kremem, który należy rozprowadzić miejscowo na obszarze, który ma być leczony. Konieczne jest przestrzeganie stałego i codziennego stosowania przez okres co najmniej 30 dni, tak aby nie zniweczyć wysiłków podjętych na początku. Ulotka wewnątrz opakowania jest bardzo przejrzysta i pokaże Ci krok po kroku jak prawidłowo stosować krem na żylaki Provenax, określając sposób i dawkowanie.\nMaść należy stosować codziennie na czystą, suchą skórę, najlepiej wieczorem przed pójściem spać lub rano, tuż po przebudzeniu. Konsystencja jest przyjemna w dotyku, lekka i szybko się wchłania, a także ma przyjemny zapach.\nIstnieje rzeczywiście wiele osób, które były w stanie przetestować, a zatem potwierdzić skuteczność Provenax, wydając liczne opinie i recenzje w sieci na jego temat. Mając okazję przeczytać prawdziwe referencje tych, którzy próbowali tego typu produktu dla siebie jest z pewnością decydującym czynnikiem w ustalaniu jego jakości i ważności.\nZawsze cierpiałem na problemy z krążeniem, które często dotykają moich kończyn dolnych. Ten problem prześladuje mnie od lat i nigdy nie byłem w stanie znaleźć skutecznego produktu do zwalczania obrzęków i żylaków. Odkąd miałam przyjemność wypróbować Provenax, moje życie się zmieniło! Dzięki szybko działającemu i przeciwzapalnemu działaniu tego kremu, wygląd moich nóg znacznie się poprawił i nie mogłabym się bez niego obejść!\nJako mężczyzna, myślałem, że nigdy nie będę musiał martwić się o żylaki i opuchnięte nogi, ale jak się starzeję, musiałem zmienić zdanie. Niestety, często cierpię z powodu bólu spowodowanego problemami z krążeniem, co ogranicza moją zdolność do prowadzenia wygodnego życia. Dzięki Provenax uczucie dyskomfortu, które często miałam pod koniec dnia, szybko zniknęło i mogę teraz w końcu pokazać moje ujędrnione i jędrne nogi!\nJeśli i Ty chciałbyś mieć niezwykłą okazję do wprowadzenia tego rewolucyjnego produktu do swojego domu, jedynym sposobem na jego zakup jest przejście bezpośrednio na stronę producenta lub wypełnienie formularza na końcu strony.\nPonieważ nie można znaleźć Provenax na sprzedaż na innych nieoficjalnych stronach ecommerce lub na Amazon, jasne jest, że jest to zasadniczo wybór handlowy dokonany w celu ochrony swoich klientów, którzy w przeciwnym razie ryzykowaliby zakup nieoryginalnych produktów i natknęliby się na nieprzyjemne oszustwa.\nPo kliknięciu na link na stronie internetowej, wszystko, co musisz zrobić, to wypełnić formularz ze wszystkimi swoimi danymi, aby można było pomyślnie zakończyć zamówienie.\nTylko przez kilka godzin możesz kupić opakowanie Provenax w niewiarygodnej cenie 50% taniej! Płatności można również dokonać gotówką, bezpośrednio kurierowi przy odbiorze przesyłki, co jest zawsze bezpłatne.\nOgólną zasadą jest, że osoby cierpiące na choroby żył – w tym żylaki – powinny trzymać się diety niskowęglowodanowej, niskokalorycznej, bogatej w błonnik i pełnej kolorowych owoców i warzyw. Powinieneś również starać się pić co najmniej pół galona wody dziennie, aby uniknąć odwodnienia i utrzymać pompę krwi. Poza tymi ogólnymi wytycznymi, te pięć konkretnych produktów spożywczych może być szczególnie korzystne dla zdrowia Twoich żył:\nAwokado: są świetne dla zdrowia żył, ponieważ zawierają witaminę C, przeciwzapalną, i witaminę E, naturalny rozcieńczalnik krwi, który pomaga zapobiegać zakrzepom. Są one również bogate w glutation, który pomaga chronić swoje żyły przed uszkodzeniem oksydacyjnym.\nBuraki: są pełne substancji chemicznych, które wspierają zdrowie żył. Betacyjanina obniża poziom homocysteiny w organizmie, aminokwasu, który może siać spustoszenie w naczyniach krwionośnych, a azotany zawarte w burakach otwierają naczynia krwionośne, dzięki czemu przepływa przez nie więcej tlenu, obniżając ciśnienie krwi i naturalnie poprawiając krążenie.\nJeżyny: są pełne przeciwutleniaczy, które poprawiają zdrowie tętnic, środków przeciwzapalnych, które zwalczają bolesne obrzęki i wysoki poziom rutyny, która chroni naczynia krwionośne przed zakrzepami. Jagody mogą również wzmocnić Twoje naczynia włosowate i zmniejszyć ryzyko rozwoju nowych żylaków.\nNasiona chia lub siemię lniane: Te małe nasiona są bogate w błonnik i mogą pomóc w zapobieganiu wzdęciom, co zmniejsza ciśnienie w kończynach dolnych. Rozważ dodanie ich do zielonego smoothie, porannej owsianki, a nawet jogurtu.\nDobrą wiadomością jest to, że jeśli starasz się utrzymać ogólnie zdrową dietę, prawdopodobnie naturalnie skończysz unikając wielu pokarmów, które są szkodliwe dla Twoich żył. Dobrą polityką jest trzymanie się z dala od wszelkich pokarmów, które są słone, słodkie i pełne rafinowanych węglowodanów. Te pięć grup są szczególnie dobre do uniknięcia:\nAlkohol: jest odwadniający, co może sprawić, że twój system żylny będzie ospały i może prowadzić do zakrzepów krwi, jeśli pozostanie bez kontroli. Upewnij się, że pijesz wodę przez cały dzień dla zdrowych żył!\nProdukty mleczne: Mleko i ser są notorycznie za spowolnienie układu trawiennego. Zaparcia nigdy nie są zabawne, ale jest to szczególnie niepokojące dla pacjentów z żylakami, ponieważ może to spowodować, że ich już uszkodzone żyły puchną. Jedz dużo błonnika, aby zachować regularność.\nSmażone potrawy: Niestety niektóre z twoich ulubionych pokarmów może rzeczywiście być wśród najgorszych opcji dla zdrowia żył. Wysoka zawartość tłuszczu i soli w smażonych potrawach może zatkać tętnice i utrudnić przepływ krwi przez nie, co prowadzi do zakrzepów.\nMięso przetworzone: Przetworzone mięsa, takie jak bekon, szynka i kiełbasa, są pełne sodu. Nadmiar sodu powoduje zatrzymywanie wody w organizmie, przez co krew staje się gęstsza i trudniej ją przepompować. Ponadto, wiele konserw mięsnych znajduje się w pojemnikach zawierających BPA, które mogą przenikać do żywności i pobudzać wydzielanie hormonów, które pogarszają stan żylaków.\nKUPUJĘ PROVENAX [-50%]TERAZ - 50%


Szkolenie 25.01-19.04.2020 - Szkolenia zawodowe - opiekun w żłobku, pomoc psychologiczna\nOpiekun w żłobku – szkolenie 25.01 – 19.04.2020, szkolenie weekendowe już wkrótce się rozpocznie. Jest to szkolenie zawodowe dające uprawnienia do pracy z dziećmi poniżej 3 roku życia. Skierowane do osób, które chcą rozpocząć pracę w instytucjach opieki nad mały mi dziećmi (w żłobkach, grupach żłobkowych w przedszkolach, klubach dziecięcych, jako dzienny opiekun oraz jako niania) oraz zwiększyć swoje kompetencje rodzicielskie i osobiste.\nWiadomość z ostatniej chwili – grupa potwierdzona, mamy jeszcze ostatnie miejsca. Zapraszamy!!!!\nPodczas szkolenia uczestnicy między innymi:\n~ zdobywają i poszerzają wiedzę na temat prawidłowego rozwoju małych dzieci oraz najczęściej występujących zaburzeń,\n~ wykonują czynności opiekuńczo-pielęgnacyjne na lalkach,\n~ ćwiczą kompetencje osobiste w zakresie komunikacji, radzenia sobie w sytuacjach trudnych/stresowych,\n~ nabywają wprawy w udzielaniu pierwszej pomocy dzieciom i dorosłym\n~ poznają organizację pracy w żłobku, nauczą się planować pracę w rytmie rocznym, miesięcznym, tygodniowym i dziennym\n~ przygotują się do prowadzenia zajęć edukacyjnych\n~ przybliżają sobie założenia najskuteczniejszych metod wychowawczych\n~ doświadczają niedających się krótko opisać, a czasem nawet przewidzieć sytuacji 😀\nCzęsto słyszymy ostatniego dnia szkolenia, że to szkolenie powinny kończyć nie tylko Opiekunki, ale także Rodzice małych dzieci oraz Osoby Spodziewające się dzieci.\nSzkolenie 25.01 – 19.04.2020 Opiekun w żłobku jest tak przygotowane, by zdecydowaną większość wiedzy przyswoić podczas zajęć, w przyjaznej, sprzyjające kreatywności i zapamiętywaniu atmosferze.\nJeśli zastawiasz się, czy przyjść na szkolenie „Opiekun w żłobku” – lepiej nie trafisz!\nJeśli zastawiasz się, czy wybrać szkolenie na sali szkoleniowej czy online – gwarantujemy, że nie ma lepszego sposobu nauki niż szkolenie na sali, z trenerem, którego można na bieżąco pytać i grupą innych uczestników, którzy często stanowią ogromne źródło wiedzy i inspiracji.\nCena szkolenia to 2280 zł, w tym 200 zł zaliczki, którą należy wpłacić, aby zarezerwować sobie miejsce na szkoleniu.\nTutaj można pobrać kartę zgłoszeniową na szkolenie 2020_karta_zgłoszeniowa, którą należy wypełnić i przesłać na adres centrum@cpwidnokrag.pl\nTutaj można zapoznać się z terminy zajęć_25_01_2020


Rzeźby z drewna do ogrodu – jak ozdobić otoczenie? - Mojmebel.pl\n1 O czym warto pamiętać, wybierając rzeźby z drewna do ogrodu?\n2 W jaki sposób wyeksponować drewniane rzeźby?\nChcąc ozdobić ogród, do wyboru mamy wiele elementów dekoracyjnych, dzięki czemu bez problemu jesteśmy w stanie znaleźć opcje wpasowujące się w nasze. Wiele osób stawia na stylowe ozdoby z drewna o naturalnym, eleganckim charakterze. Jakie rzeźby z drewna wybrać do ogrodu oraz jak je wyeksponować, aby uzyskać najlepszy efekt?\nDrewno to naturalny surowiec, który nigdy nie wychodzi z mody i zawsze dobrze wygląda, zarówno we wnętrzach, jak i w ogrodach. Jego uniwersalny, elegancki charakter sprawia, że do wszystkiego pasuje. Drewniane meble i ozdoby z naturalnym wizerunkiem słojów dobrze prezentują się w każdym wystroju, zarówno tradycyjnym, jak i nowoczesnym. Pięknie komponują se w ogrodach w otoczeniu roślinności. Aby uzyskać jak najlepszy efekt, warto dopasować je pod względem koloru, stylu, rozmiaru i innych cech.\nO czym warto pamiętać, wybierając rzeźby z drewna do ogrodu?\nRzeźby z drewna są dostępne w wielu sklepach z dekoracjami do domu i ogrodu. W mniejszych miejscowościach często sprzedawane są również na targach i bazarach. Jeśli poszukujemy ozdób naprawdę wyjątkowych i unikalnych, możemy również zdecydować się na wykonanie rzeźby na zamówienie. Należy wówczas wybrać pracownię artystyczną, która przygotuje i zrealizuje dla nas projekt dopasowany do naszej wizji, potrzeb oraz oczekiwań. Rzeźby z drewna do ogrodu w stylu beskidzkim wykonywane na zamówienie przedstawiają często sylwetki zwierząt, górali czy postaci z bajek, legend i tradycyjnych wierzeń. Mogą również prezentować bardziej abstrakcyjne formy.\nZamawiając lub kupując rzeźby, najlepiej już na wstępie wybrać jeden temat przewodni, jaki będzie tożsamy dla wszystkich drewnianych ozdób w naszym ogrodzie. Warto kupować rzeźby w jednym miejscu, co pozwoli łatwo uzyskać harmonijny, spójny efekt. Dobrym rozwiązaniem jest wybieranie ozdób o tym samym odcieniu drewna, dopasowanym do koloru ogrodowych mebli. Nie jest to wszak regułą i kolory można również dobierać na przykład na zasadzie kontrastu.\nW jaki sposób wyeksponować drewniane rzeźby?\nŻeby ozdoby znajdujące się w ogrodzie były dobrze widoczne, należy wyeksponować je we właściwy sposób. Dekoracje o małych i średnich gabarytach warto umieszczać w pobliżu ogrodowych ścieżek, altany i innych elementów małej architektury – lub bezpośrednio w okolicach ogrodzenia – tak, by były dobrze widoczne. Pozwoli to uniknąć zatopienia rzeźb w wysokich trawach czy krzewach. Dekoracje najlepiej ustawić w reprezentatywnym, dobrze widocznym miejscu w ogrodzie. Dobrze dobrane ogrodowe rzeźby z drewna stanowią bowiem wizytówkę i oryginalną ozdobę posesji.


maraton - wiadomości, informacje - Super Express\nFarmy na balkonach mieszkań osiedlowych? Studenci z Politechniki Krakowskiej uważają, że to możliwe. Zaprojektowali takie rozwiązanie i zdobyli pierwsza nagrodę w międzynarodowym konkursie na proje...\nMaraton Czerwonego Kapturka. Michał Piszer przebiegł ponad 40 km dla chorego Miłos...\nCzerwony Kapturek ma na imię Michał! Pochodzący z Bełchatowa 36-letni urzędnik Michał Piszer przebiegł ponad 40 km w szczytnym celu. Startując w samotnym biegu, który nazwał "Maratonem Czerwonego K...\nCeniony dziennikarz życzy bankructwa znanej imprezie w Warszawie\nZ powodu epidemii koronawirusa odwoływane są imprezy. Organizator półmaratonu w Gdyni poinformował, że to wydarzenie sportowe się w tym roku nie odbędzie. Ucieszony z tego faktu zdaje się być znany...\nLublin: Studenckie Maratony Filmowe przeniosą w świat dzieciństwa [AUDIO, ZAPOWIEDŹ]\nPomogą przenieść się do magicznego świata dzieciństwa. To za sprawą Studenckiego Maratonu Filmowego i animowanych produkcji, które warto poznać lub sobie przypomnieć!\nDla Wojciecha Stadnickiego, biegacza z Nowego Wiśnicza maraton to zbyt mało. Sportowiec podjął się o wiele większego wyzwania. Chce pokonać trasę liczącą ponad 100 kilometrów, w dodatku z kilkukilo...\nTo już trzydziesty siódmy raz, kiedy przebiegną przez Toruń. Największa impreza dla długodystansowców zbliża się wielkimi krokami. Toruń Maraton odbędzie się 27 października, jednak zapisy elektron...\nGRANDPAGANG, czyli dream team na tegorocznym Silesia Marathon [AUDIO]\nTyszanin, Marek Wendreński, postanowił morderczy dystans - ponad 42 kilometry, ukończyć wspólnie z swoim niepełnosprawnym 84-letnim dziadkiem, Wiesławem Kaczorem. Potrzebują pomocy. Dokładnie 100 t...\nORLEN Warsaw Marathon 2019: które ulice będą zamknięte, jakie utrudnienia dla kier...\nNiedziela 14 kwietnia to dzień wielkiego święta biegowego w Warszawie. Ulicami miasta przebiegnie Orlen Warsaw Marathon. To już siódma edycja tego wydarzenia biegowego, które jest największą tego t...\nEtiopski biegacz ukradł Polce cudowny żel na maratonie. Wygrał 12 tysięcy złotych\nDo niemałego skandalu doszło podczas maratonu w Dębnie. Bieg w zachodniopomorskim należy do polskiej korony - tym większą sensacją była sytuacja, do której doszło na kilka kilometrów przed metą. Et...


13 grudnia 2019 – CZESTOCHOWSKIE24.PL\nDzień: 13 grudnia 2019\nCzęstochowa HotNews Kościół Region\nJasnogórskie obchody 38. Rocznicy Wprowadzenia Stanu Wojennego\n13 grudnia 2019 18 grudnia 2019 czestochowskie24\t14 Views\nDokładnie 38 lat temu komunistyczne władze PRL-u wprowadziły w Polsce tzw. stan wojenny. Dzisiaj na Jasnej Górze miały miejsce uroczyste obchody pamięci tego strasznego wydarzenia. W czasie mszy św. wierni\nCzęstochowa HotNews Kościół Kultura Region\nUroczystości patrona Zespołu Szkół Muzycznych Marcina Żebrowskiego na Jasnej Górze\n13 grudnia 2019 czestochowskie24\t15 Views Jasna Góra, koncert, orkiestra, uroczystość\nW Jasnogórskiej Bazylice odbyły się dzisiaj uroczystości upamiętniające patrona Zespołu Szkół Muzycznych – Marcina Żebrowskiego. Władze szkolne z tej okazji zorganizowały koncert, w którym uczniowska orkiestra i chóry zaprezentowały różnorakie\nTechnikum ma swojego patrona\n13 grudnia 2019 13 grudnia 2019 czestochowskie24\t16 Views abp Wacław Depo, św. Józef, Technikum Stowarzyszenia Przyjaciół Szkół Katolickich\nTechnikum Stowarzyszenia Przyjaciół Szkół Katolickich przy ul. Okrzei od dzisiaj ma swojego patrona – św. Józefa. Nadanie imienia szkole odbyło się w kościele św. Józefa. Uroczystość rozpoczęła się Mszą św.,\nCzęstochowski MOPS przeciwko bezdomności\n13 grudnia 2019 MSI\t10 Views akcja dla bezdomnych, bezdomność, Częstochowa, MOPS, streetworkerzy\nMiejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Częstochowie prowadzi działania na rzecz walki z bezdomnością. W pomoc angażują się różnego rodzaju instytucje i organizacje, których zadaniem jest niwelowanie problem bezdomności, a także\n13 grudnia 2019 MSI\t21 Views odrzucenie uchwały, Przetarg, Ryneczek na Wałach Dwernickiego, Stowarzyszenie Kupców Targowiska „Wały Dwernickiego”, Urząd Miasta\n13 grudnia 2019 13 grudnia 2019 czestochowskie24\t17 Views III niedziela Adwentu, ks. Mariusz Bakalarz\nIII Niedziela Adwentu, niedziela “Gaudete” czyli niedziela radości, czasami nazywana jest również “niedzielą różową” ze względu na kolor ornatu jaki zakłada ksiądz podczas Mszy św. – Nazwa niedzieli radości wywodzi\nKarmelLOVE – po raz 11.\n13 grudnia 2019 ZD\t11 Views Aleksandra Mieczyńska, karmellove, s. Aneta\nO codzienności w wierze od strony… karmelitańskiej. W cyklicznej audycji KarmelLOVE na pytania Aleksandry Mieczyńskiej odpowiada s. Aneta z Zakonu Karmelitanek Bosych w Częstochowie: Posłuchaj rozmowy\nPolskie wydanie książki „Franciszek nieznany” na 50. rocznicę święceń kapłańskich papieża Franciszka\n13 grudnia 2019 czestochowskie24\t17 Views BP KEP, Franciszek nieznany\nPatrzę na papieża z tej perspektywy wyjątkowego ukierunkowania ku miłosierdziu. Znam prawie wszystkie osoby, z którymi zostały przeprowadzone wywiady, rozmawiałem z nimi – powiedział abp Stanisław Gądecki, Przewodniczący Konferencji Episkopatu\nKościół codzienny – rozmowa z ks. Mariuszem Bakalarzem z 13 grudnia 2019\n13 grudnia 2019 14 grudnia 2019 AM\t13 Views Caritas, Katolicka Szkoła Podstawowa w Częstochowie, ks. Mariusz Bakalarz, Niedziela Gaudete, warsztaty bożonarodzeniowe, zimowisko\nKs. Mariusz Bakalarz, rzecznik archidiecezji częstochowskiej, w rozmowie na antenie Radia Fiat 13 grudnia komentował m.in. zbliżającą się Niedzielę Gaudete, dzieła realizowane przez Caritas oraz zapraszał na warsztaty bożonarodzeniowe w\nSzczepienia zdają egzamin!\n13 grudnia 2019 czestochowskie24\t13 Views Edyta Kapelka sanepid, grypa, powikłania pogrypowe\nOkres jesienno – zimowy jest czasem zwiększonej zachorowalności na grypę i inne grypopodobne wirusy. Chyba nie ma osoby, której choć raz grypa nie położyła do łóżka na kilka dni. Zachorowania


Jaguar 069 EW - Herbicydy - Agrofoto.pl Forum Rolnicze i Galeria Rolnicza\nJaguar 069 EW\nZałącznik do pozw. MRiRW nr R-20/2013h.r z dnia 23.05.2013 r. Posiadacz pozwolenia na handel równoległy: HaGe Polska Sp. z ., ul. dr. Alberta Schmidta 1, Żołędowo, 86-031 Osielsko k. Bydgoszczy; tel. (0-52) 381 36 01, fax (0-52) 381 35 66, e-mail: sekretariat@hagepolska.pl Przestrzegaj etykiety środka ochrony roślin w celu ograniczenia ryzyka dla ludzi i środowiska J A G U A R 069 EW Zawartość substancji czynnej: fenoksaprop-P-etylu (związek z grupy arylofenoksy kwasów) - 69 gram w 1 litrze środka (6,70 %). Pozwolenie MRiRW nr R-20/2013h.r. z dnia 23.05.2013r. Drażniący Niebezpieczny dla środowiska Działa drażniąco na oczy. Powtarzające się narażenie może powodować wysuszanie lub pękanie skóry. Może powodować uczulenie w kontakcie ze skórą. Działa toksycznie na organizmy wodne, może powodować długo utrzymujące się niekorzystne zmiany w środowisku wodnym. Uwaga 1. Zabrania się stosowania środka w strefie bezpośredniej ochrony ujęć wody oraz na terenie uzdrowisk, otulin parków narodowych i rezerwatów. 2. Nie zanieczyszczać wód środkiem ochrony roślin i jego opakowaniem. I OPIS DZIAŁANIA Środek chwastobójczy w formie płynu (olej w wodzie) do sporządzania emulsji wodnej, stosowany nalistnie, przeznaczony do powschodowego zwalczania jednorocznych chwastów jednoliściennych: chwastnicy jednostronnej, miotły zbożowej i owsa głuchego w pszenicy ozimej, pszenżycie ozimym, życie, jęczmieniu jarym i pszenicy jarej. Środek działa układowo. Pobierany jest przez zielone części roślin a następnie przemieszczany do miejsc oddziaływania to jest do stożków wzrostu pędów i korzeni. Po upływie 2-3 dni od wykonania zabiegu, wzrost chwastów ulega zahamowaniu. Działanie środka widoczne jest po upływie 2-4 tygodni od zastosowania w zależności od warunków atmosferycznych. Jaguar 069 EW niszczy najskuteczniej chwasty jednoliścienne od fazy dwóch liści do końca fazy krzewienia niezależnie od fazy rozwojowej rośliny uprawnej. DZIAŁANIE NA CHWASTYChwasty wrażliwe: chwastnica jednostronna, miotła zbożowa, owies głuchyChwasty odporne: kostrzewy, perz właściwy, wiechlina roczna, życice, rośliny dwuliścienneII ZAKRES STOSOWANIA, TERMINY I DAWKI Środek stosować po wschodach zbóż, od fazy dwóch liści do końca fazy krzewienia chwastów jednoliściennych. 1. ZBOŻA OZIME a) Pszenica ozima, pszenżyto ozime, żyto Zwalczanie miotły zbożowej: Wiosną po ruszeniu wegetacji Zalecana dawka: 1-1,2 l/ha. W celu obniżenia dawki środka Jaguar 069 EW można go stosować łącznie z adiuwantem Atpolan 80 EC w dawce: Jaguar 069 EW 0,5 l/ha + Atpolan 80 EC 1 l/ha. 2. ZBOŻA JARE a)Jęczmień jary, pszenica jara Zwalczanie chwastnicy jednostronnej i owsa głuchego Środek stosować w fazie krzewienia jęczmienia i pszenicy najpóźniej do początku fazy strzelania w źdźbło (od fazy dwóch liści do końca fazy krzewienia chwastnicy jednostronnej i owsa głuchego). Zalecana dawka:0,8-1 l/ha. W celu obniżenia dawki środka Jaguar 069 EW można go stosować łącznie z adiuwantem Atpolan 80 EC w tym samym terminie jak środek Jaguar 069 EW stosowany samodzielnie w dawce: Jaguar 069 EW 0,5 l/ha + Atpolan 80 EC 1 l/ha. Zalecana ilość wody: 200-300 l/ha. Zaleca się opryskiwanie drobnokropliste, używając końcówek płaskostrumieniowych stosując ciśnienie 2,5-3,5 At. Zalecana średnica kropel: 0,2-0,3 mm. UWAGI 1. Wyższą dawkę stosować do zwalczania chwastów znajdujących się w późniejszej fazie rozwojowej oraz w warunkach niesprzyjających wegetacji (np. w niskiej temperaturze, podczas suszy), niższą do zwalczania chwastów we wcześniejszych fazach rozwojowych (przed rozpoczęciem fazy krzewienia). 2. Długotrwała susza zmniejsza skuteczność działania środka. W takich warunkach zabieg należy przeprowadzać w późniejszym z zalecanych terminów. 3. Środek może powodować przemijające przebarwienia liści w jęczmieniu jarym i pszenicy jarej nie wpływające jednak na plon. NASTĘPSTWO ROŚLIN Środek rozkłada się w ciągu okresu wegetacji, nie stwarzając zagrożenia dla roślin uprawianych następczo. W przypadku konieczności zlikwidowania plantacji traktowanej środkiem Jaguar 069 EW (w wyniku uszkodzenia roślin przez przymrozki, choroby lub szkodniki) na polu tym po wykonaniu uprawy przedsiewnej można uprawiać wszystkie rośliny. PRZECIWWSKAZANIA Nie stosować środka: -na rośliny chore, uszkodzone przez szkodniki - w okresie występowania przymrozków - w temperaturze powyżej 28°C i wilgotności względnej powietrza poniżej 30 % - podczas wiatru o prędkości powyżej 3 m/sek. Podczas stosowania środka nie dopuścić do: - znoszenia cieczy użytkowej na sąsiednie plantacje roślin uprawnych - nakładania się cieczy użytkowej na stykach pasów zabiegowych i uwrociach. III OKRES PREWENCJI DLA LUDZI, ZWIERZĄT, PSZCZÓŁ okres zapobiegający zatruciu NIE DOTYCZY IV OKRES KARENCJI okres od dnia ostatniego zabiegu do dnia zbioru roślin przeznaczonych do konsumpcji Pszenica ozima i jara NIE DOTYCZY pszenżyto ozime NIE DOTYCZY Jęczmień jary NIE DOTYCZY żyto NIE DOTYCZY V SPORZĄDZANIE CIECZY UŻYTKOWEJ Przed przystąpieniem do sporządzania cieczy użytkowej dokładnie ustalić potrzebną jej ilość. Środek przed użyciem dokładnie wymieszać. Odmierzoną ilość środka wlać (z włączonym mieszadłem) do zbiornika opryskiwacza napełnionego częściowo wodą, dokładnie wymieszać, a następnie uzupełnić wodą do potrzebnej objętości i ponownie dokładnie wymieszać. Opróżnione opakowanie przepłukać trzykrotnie wodą, a popłuczyny wlać do zbiornika opryskiwacza z cieczą użytkową. Warunkiem optymalnego działania środka jest równomierne pokrycie chwastów cieczą użytkową. Środek jest odporny na zmywanie, jeżeli po zabiegu rośliny zdążą wyschnąć (opady deszczu w 2 godziny po wykonaniu zabiegu nie mają wpływu na działanie środka). Po pracy aparaturę dokładnie wymyć. VI PRZECHOWYWANIE Chronić przed dziećmi. Przechowywać pojemnik szczelnie zamknięty. Przechowywać z dala od źródeł ciepła. Nie przechowywać razem z żywnością, napojami i paszami dla zwierząt. Przechowywać wyłącznie w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie niższej niż 0°C i nie wyższej niż 30°C . VII WARUNKI BEZPIECZNEGO STOSOWANIA ŚRODKA OCHRONY ROŚLIN - Nie jeść i nie pić oraz nie palić tytoniu podczas stosowania środka. - Unikać zanieczyszczenia skóry i oczu. - Natychmiast zdjąć całą zanieczyszczoną odzież. - Nosić odpowiednią odzież ochronną, odpowiednie rękawice ochronne i okulary lub ochronę twarzy. - W razie połknięcia niezwłocznie zasięgnij porady lekarza - pokaż opakowanie lub etykietę. - W przypadku awarii lub jeśli źle się poczujesz, niezwłocznie zasięgnij porady lekarza jeżeli to możliwe pokaż etykietę). - Resztki cieczy użytkowej rozcieńczyć wodą i wypryskać na powierzchni poprzednio opryskiwanej. Wodę użytą do mycia aparatury wypryskać na powierzchni uprzednio opryskiwanej, stosując te same środki ochrony osobistej. - Produkt i opakowanie traktować jako odpad niebezpieczny - Opróżnione opakowania po środku zwrócić do sprzedawcy, u którego środek został zakupiony. - Używać odpowiednich pojemników zapobiegających skażeniu środowiska. - Zabrania się spalania opakowań po środku ochrony roślin we własnym zakresie UWAGA! ZABRANIA SIĘ WYKORZYSTYWANIA OPRÓŻNIONYCH OPAKOWAŃ PO ŚRODKACH OCHRONY ROŚLIN DO INNYCH CELÓW, W TYM TAKŻE TRAKTOWANIA ICH JAKO SUROWCE WTÓRNE. VIII ANTIDOTUM: BRAK, STOSOWAĆ LECZENIE OBJAWOWE. IX POMOC MEDYCZNA W zaistniałych sytuacjach, kiedy wymagana jest lub konieczna inna pomoc medyczna niż ujęta w wyżej wymienionych ostrzeżeniach skontaktować się z najbliższym ośrodkiem toksykologicznym: Gdańsk – (58) 682-04-04 Rzeszów –(17) 866-40-25 Kraków – (12) 411-99-99 Sosnowiec –(32) 266-11-45 Lublin – (81) 740-89-83 Tarnów –(14) 631-54-09 Łódź – (42) 657-99-00 Warszawa –(22) 619-66-54 Poznań – (61) 847-69-46 Wrocław – (71) 343 30 08 Okres ważności – 2 lata Data produkcji - ........ Zawartość netto - ........ Nr partii - ........


Jak samemu ostrzyc psa? - Zumi\n18 gru 13 10:49\nJak samemu ostrzyc psa?\nFryzjer dla psów to dość kosztowna sprawa, a jest możliwe, żeby samodzielnie ostrzyc psa. Oczywiście nie jest to takie proste, jak się może na początku wydawać, ale wszystko zależy od ciebie. Jeśli masz chęć i podstawową wiedzę, możesz spróbować.\nfryzjer dla psów Foto: Shutterstock\nPrzede wszystkim najpierw musisz się trochę podszkolić z teorii psiego fryzjerstwa. Nie ograniczaj się przy tym do obejrzenia filmów w sieci. Poczytaj trochę, możesz też porozmawiać z psim fryzjerem, bo film nigdy nie odda wszystkiego. Często musisz szczególnie ostrożnie strzyc niektóre miejsca albo gdzieś zastosować inne przyrządy – tego nie zobaczysz na każdym filmie, dlatego ważne jest, abyś przygotował się do strzyżenia psa naprawdę solidnie.\nOd razu też warto zaopatrzyć się nie tylko w profesjonalny szampon dla psów, ale i odpowiednia odżywkę, która ułatwi rozczesanie i układanie sierści. Potrzebne też będą wszystkie psie akcesoria fryzjerskie, czyli grzebienie, szczotki, maszynki do trymowania oraz nożyczki. Niektórzy twierdzą, że można użyć tych, które zostały opracowane z myślą o ludziach, ale to akurat nie zawsze jest prawda.\nAby ostrzyc psa, musisz też jego nakłonić do współpracy. Dla wielu psów nie jest to wcale przyjemne doświadczenie, więc nawet nie chcą one stać w bezruchu, co zresztą u zwierząt nie dziwi. Musisz więc uzbroić się w naprawdę anielską cierpliwość, bo w godzinę zapewne nie dasz rady ostrzyc żadnego psa, przynajmniej zanim nie uzyskasz odpowiedniej wprawy, a pies się do tego nie przyzwyczai.\nZ wielu względów warto skorzystać z usług psiego fryzjera. Na pewno jest w ten sposób łatwiej, a jeśli strzygąc samodzielnie, zniszczysz psią fryzurę, wizyta u fryzjera i tak nie podlega dyskusji, choć czasem nawet dobry fryzjer nie jest w stanie już pomóc, jeśli wybitnie sobie nie poradzisz i trzeba czekać, aż sierść odrośnie.\nJak wychować yorka?


5 podstawowych zasad przy kupnie fotelika! Otwieramy okienko numer 14! :: fotelik.info - foteliki samochodowe dla dzieci\n5 podstawowych zasad przy kupnie fotelika! Otwieramy okienko numer 14!\nData dodania: 2020-12-14 14:11:35 Ostatnia aktualizacja: 2020-12-14 14:14:07\nNa zdjęciu, Paweł Kurpiewski podczas przymiarki fotelika samochodowego. Czy poprawnie odpowiedziałeś na pytanie dotyczące 5 zasad bezpiecznego doboru fotelika? Jakie pytanie Kalendarz wylosował na dzień 14.12? :-) Zapraszamy!\nJedenaste pytanie z Fotelikowego Kalendarza Adwentowego brzmiało: wymień 5 podstawowych zasad, którymi należy kierować się przy kupnie fotelika. Sprawdź prawidłową odpowiedź i odkryj okienko numer 14! :-)\nJakie są podstawowe zasady kupna bezpiecznego fotelika samochodowego? Odpowiedź na te pytanie, możecie znaleźć tutaj ---> Na czym NIE polega dobór fotelika samochodowego. W skrócie, najważniejsze zasady to: dopasowanie fotelika do naszego dziecka (o ile jest już na świecie), dopasowanie fotelika do samochodu, sprawdzenie testów zderzeniowych (im wyższa ocena w rubryce bezpieczeństwo tym lepiej!), kupno fotelika ze sprawdzonego źródła (odpadają wszystkie foteliki z drugiej i trzeciej ręki, kupowane od nieznajomych przez aukcje internetowe - nigdy nie wiesz, czy taki fotelik nie uczestniczył w wypadku lub stłuczce). I piąte - poprawny montaż i instalacja fotelika w samochodzie. Na tak zwany - mur beton.\nGratulujemy wszystkim, którzy poprawnie odpowiedzieli na pytanie! A co nasz Kalendarz wylosował w czternastym dniu grudnia?\nPytanie na 14.12.2020 brzmi: Czy w momencie, kiedy trójka dzieci jedzie na tylnej kanapie, wszystkie muszą jechać w foteliku? Odpowiedz na pytanie od strony prawnej i... od strony BEZPIECZEŃSTWA :-)


Drodzy modowie ja to jestem ciekaw po co takie tematy trzymac? Przeciez to robi posmiewisko z naszego forum. Jak człowiek bez pieniedzy moze skoczyc od razu na 120 ha? Wiem jak to jest z powiekszaniem areału zaczynalem od 2 ha a teraz po 4 bodajże latach mam ok 25 ha i powiem ze jest ciezko zyski małe nakłady duze bo samo od razu wszystko nie urosnie a co mowa z niczego na 120ha to jest smiech na sali i zadne fundusze unijne nawet te 75 tys z młodego Ci by nie pomogło bo to jest nic zadne pieniadze na taki areał sama ropa i byle jaki sprzet wyniosa wiecej wiec takie bajki to w podstawówce mozna a nie na powaznym forum. A firmy usługowe? :lol: Ty wiesz o czym mówisz? Myslisz ze oni za koszty ropy Ci wszystko zrobia masz swiadomosc ile trzeba zapłacic im za obrobienie ha pola na cały sezon? :lol: Niech autor tematu nazywa mnie jak chce idiota nieukiem itp jak to w jego zwyczaju ale mnie to nie interesuje wyraziłem swoje zdanie i mysle ze wiekszosc ze mna sie zgodzi.\ndobra do zamkniecia bo te teksty na nic i nie potrzebne\nGłupie teksty? A jak bylo z tematem o pracy w dużym gosp?? Masz tę robotę? :lol: Z twoimi kwalifikacjami się marnujesz...\nEdytowano Sierpień 2, 2011 przez hubertuss


Przeczytaj jak niezbędny jest wybór odpowiednich kosmetyków dla naszej cery | Przyjaciele zawsze razem!\n09, maj 2016 by admin in Uncategorized kosmetyczka, peeling, salon kosmetyczny, zabiegi antycelulitowe, zabiegi kosmetyczne No Comments\nWiększość spośród nas poszukując odpowiednich kosmetyków, kieruje się typem cery. Aczkolwiek w przypadku doboru właściwych kosmetyków do makijażu, trzeba mieć na uwadze dodatkowo kilka wskazówek. Wspominaliśmy już ostatnio, że przy makijażu twarzy wyjątkowo ważną rolę odgrywa podkład i puder. O ile znamy już podstawowe zasady ich wyboru, to jeszcze możemy zastanawiać się jaki powinniśmy dobrać puder na wieczorowe wyjście. Najczęściej wieczorem wybieramy się na wielkie przyjęcia, bankiety czy imprezy. Przede wszystkim w takiej sytuacji zależy nam, ażeby wybrany specyfik utrzymał się na skórze twarzy dość długo. Ponadto, pożądane jest, żeby nasza skóra w blasku reflektorów nie błyszczała się. Dlatego właśnie powinnyśmy wybierać podkłady o gęstej konsystencji, bardzo dokładnie ukrywające wszelkie mankamenty na skórze, a dodatkowo matujące. Jeżeli jeszcze, będziemy potrzebowały osiągnąć efekt estetycznej cery, wówczas warto wykorzystać puder sypki, który w znakomity sposób spowoduje, że cera będzie matowa i tym samym idealnie gładka.\nDrugą taką kłopotliwą sytuacją jest lato. Bowiem w tym czasie temperatura na dworze sięga zenitu i wszelkie preparaty z twarzy po prostu spływają. Dlatego, nakładanie na twarz kilku specyfików, spowoduje, iż nasza skóra nie będzie miała jak oddychać. Proponujemy zatem, wybierać lekki podkład o bardzo rzadkiej konsystencji i do tego, jeśli zajdzie taka konieczność, lekki, a także najlepiej nawilżający puder. Na koniec, ażby uprościć wszystkim kobietom wybór podkładu, przekażemy kilka naszych porad. Wiemy dobrze, iż dobór właściwego podkładu jest szczególnie skomplikowany.\nWiększość z nas dobierając go kieruje się metodą prób i błędów. Najlepiej jest dobrać podkład do rodzaju skóry. Przykładem może być cera tłusta, do której należy użyć podkład nawilżający i jednocześnie matujący. Zawsze zwracajmy uwagę na to, ażby podkład był odpowiednią konsystencję, czyli nie może być on ani za bardzo płynny ani też za gęsty, gdyż zależy nam na tym, aby rozprowadzał się jak najlepiej. Nie poruszamy w tym miejscu kwestii zapachu, opakowania czy też ceny, gdyż te atrybuty są sprawą indywidualną. Zachęcamy do profesjonalnego zweryfikowania rodzaju skóry, ponieważ z pewnością usprawni to wybór wszelkich używanych kosmetyków.


Zakończenie projektu „Fundusze europejskie dla zrównoważonego rozwoju w regionach” | Ekoprojekty Zakończenie projektu „Fundusze europejskie dla zrównoważonego rozwoju w regionach” |\nZakończenie projektu „Fundusze europejskie dla zrównoważonego rozwoju w regionach”\nZwiązek Stowarzyszeń Polska Zielona Sieć zakończył realizację projektu „Fundusze europejskie dla zrównoważonego rozwoju w regionach”.\nProjekt dotyczył udziału pozarządowych organizacji ekologicznych (POE) i obywateli w finalnej fazie programowania funduszy europejskich na lata 2014-2020 na poziomie regionalnym, tj. 16\nRegionalnych Programów Operacyjnych (RPO) w 16 województwach. Jego celem była pełniejsza realizacja zasady zrównoważonego rozwoju (ZR) w programowaniu funduszy UE na lata 2014–2020 dzięki zwiększeniu partycypacji w tym procesie POE i obywateli na szczeblu regionalnym.\nWsparto proces wyłaniania przedstawicieli POE w komitetach monitorujących i monitorowane były standardy ich wyboru. Dla każdego województwa opracowano raport nt. uwzględnienia zasady ZR w RPO i dokumentach uszczegóławiających, tzw. SZOOP. Analizie i ocenie zostały poddane obszary: odnawialne źródła energii i efektywność energetyczna, adaptacja do zmian klimatu, ochrona przyrody i edukacja ekologiczna, odpady i transport. We wszystkich regionach przeprowadzono debaty z urzędami marszałkowskimi i partnerami społecznymi, gdzie omówiono możliwości uwzględnienia uwag i rekomendacji POE.\nNa podstawie 16 raportów regionalnych opracowano przekrojowy raport podsumowujący 16 województw w poszczególnych obszarach. Raport zaprezentowano na ogólnopolskim seminarium dla członków komitetów monitorujących i przedstawicieli NGOs z regionów oraz przekazano go urzędom marszałkowskim, Komisji Europejskiej i Ministerstwu Rozwoju.\nDzięki projektowi wzmocniono udział partnerów społecznych w procesie programowania i wdrażania funduszy UE w regionach. Członkowie komitetów zostali wyposażeni w ekspercką wiedzę i profesjonalne zaplecze merytoryczne oraz organizację dialogu z urzędami marszałkowskimi w postaci debat regionalnych. Nastąpił wzrost kompetencji regionalnych i lokalnych NGOs w zakresie funduszy europejskich.\nRozwinął się dialog z urzędami marszałkowskimi i wzmocniony został wizerunek POE jako konstruktywnych partnerów społecznych. Urzędy marszałkowskie otrzymały kompleksowy pakiet uwag i konkretnych rozwiązań służących wzmocnieniu zasady ZR we wdrażaniu RPO. Część z nich została uwzględniona w dokumentach programowych.