czerwiec2016 - Książki I Literatura\nRok 2016 Nr 3(33)\nz neofobią seniorów rozmowa\nz prof. Beatą Plutą\nz Wydziału Turystyki\ni Rekreacji, prodziekanem\nd/s rozwoju nauki AWF\nwyżej, wyżej i wyżej...\nWiek 50+ to nie przeszkoda w realizowaniu marzeń.\nCzasami to jedyny czas w życiu,\nktóry można poświęcić sobie i swojemu hobby.\nPani Anna przez redakcję My50+ szuka towarzyszy wypraw w góry.\nadres: ul. rybaki 1\nDruk: Zakład Polig\nPortret My50+: Henryk Derwich w\nstr. 4Wokół nas: Rozmowa z\nMy i pasje: Góry\nlubiłam od zawsze\nWokół nas: Rozmowa\nz prof. Wydarzenia\nGłos Miejskiej Rady Seniorów\nMy i historia: Rocznica Poznańskiego\nCzerwca 1956Dyżur specjalisty: Zamiana\nMy i zdrowie: Fotochromowe\nMy i zdrowie: Każdy dzień to wyzwanie\nPortrety 50+: Dwie pasje pani\nMałgorzaty My i sport: Stawiamystr.na\nMy i statystyka: Ile można zarobić\npo 50 roku życia?\nWokół nas: Spotkanie\nWokół nas: Samotność\nMy i prawo: Darmowe\nMy i kuchnia:\nMy i książki: Jak wydać własną książkę str. 18\nMy i kuchnia: Letnie\nastanawialiście się kiedyś nad funkcjonującym\nw naszym społeczeństwie i przekazywanym\nz pokolenia na pokolenie genie poświęcania się\ndzieciom, którego oczekuje się głównie od kobiet? Rodzice wychowują córkę. Dziewczyna uczy się świetnie,\njest zdolna i pracowita. Kończy studia, przed nią drzwi\nbłyskotliwej kariery naukowej stoją otworem. Rodzice\nchcą dla niej jak najlepszego życia. Dziewczyna się zaFot. Holden\nwychodzi za mąż lub nie, rodzi dziecko. Rzuca\nkarierę, żeby je wychowywać, bo ono przecież jest najważniejsze. Rodzice cieszą się z wnuka, ale mają poczucie, że ich dziecko zmarnowało\nojej przyjaciółce czas przejścia na emeryturę zbiegł\nżyciową szansę. Znacie takie historie? Na pewno znacie. Dziecko to dziewczynka, która\njest równie zdolna\nmatki – z własnej\n21 proc. to\nzadbał o nią, by nie miała zbyt wiele chwil na rozmyślanie.\nkobiety, choć wśród studiujących stanowią 60 proc.) I tak z pokolenia na pokolenie.\nbo ich to zjawiskoZapisał\nkobiety, które robią\ni starają się być\nsuchciało jej się wychodzić z domu, ale zbierała się i\nmienia, że nie poświęcają dość uwagi własnym dzieciom. No właśnie, wyrzuty suwychodziła,\nto dla i męża.\nbo jeśli kobieta\nsię pracy, nie\nsię na kolejny.\njuż pięć lat od czasu, kiedy została\nsię na stereotypy,\ngać granica poświęcenia. Wiemy też, że dziecko to długoterminowa inwestycja, która bywa ryzykowna\nna okładce: andrzej\nno osoby, które zerwały więzi ze swoimi rodzicami i się nie interesują ich losem na starość).\nodchodzi, zakłada własną rodzinę. To normalna kolej rzeczy.\nktóre przeżywają frustracje, że nie zadbały o siebie\nrzeczy czasu, jak wtedy, gdy pracowałam na pełnymi takie,\ni własne szczęście, nic nie osiągnęły, bo wszystko poświęciły dzieciom. Potem też nie żyją własnym życiem, odsuwają własne poNie czuję się też samotna. Ja po prostu żyję.\ntrzeby, stawiając ponad nimi potrzeby wnucząt, bo inaczej już nie potrafią. Podobne zjawisko dotyczy kobiet i mężczyzn, którzy\nsię z nikim\ndla dobra to\ndorasta, odchodzi, a rodzic zostaje sam już do końca życia.\nże w modzie jest teraz swoisty\nale żeby Senioralnych\nwięcej osób uświadamia sobie, że emerytura to czas, w\nZ drugiej jednak strony, w każdym wieku można realizować marzenia, jak chociażby pani Anna+ z naszego\nmogą robić coś dla siebie, nieograniczeni\nul. Grunwaldzka, ul. Piekary, Poznań\n+ ODK Krąg, ul.Anna\n+ DDPS Starówka,\nA jak mówi w naszej rozmowie Wojciech Bauer, dyrektor\nta aktywność stricte fizyczna,\nCentresię w sierpniu kolejne+wydanie,\n+ Bistro Tulipan, pl. Wielkopolski, Pozna\nKolejne wydanie My50+ ukaże się pod koniec sierpnia 2016 r.\n,,Silva rerum", www.wydawnictwo-silvarerum.eu\nŁamanie: Studio StrefaDTP; Druk: Zakład Poligraficzny Moś & Łuczak Spółka Jawna\nNr 3(33)2016 / My 50+ / 3\nMY I PASJE\nWiek 50+ to nie przeszkoda w realizowaniu marzeń. Czasami to\njedyny czas w życiu, który można poświęcić sobie i swojemu hobby.\nJeszcze przyjemniej jest wtedy, gdy ma się znajomych mających i rozumiejących te same pasje. Nasza Czytelniczka, Pani Anna z Warszawy szuka osób w wieku 50+, z którymi mogłaby wyruszyć na górską\n„Góry lubiłam od zawsze. Jako młoda dziewczyna wyjeżdżałam w Tatry, kiedy to tylko było możliwe. A z racji bardzo ograniczonych funduszy\nnie było to takie częste, jakbym chciała. W tym okresie zafascynowała\nmnie wspinaczka. Bardzo chciałam spróbować. W tamtych czasach\n(koniec lat 70., początek 80.) nie było to jednak takie łatwe. Potrzebny\nsprzęt był trudno dostępny i piekielnie drogi. Nie istniały wtedy sztuczne ścianki. Aby spróbować wspinaczki trzeba było jeździć na skałki lub\nw góry i mieć kogoś chętnego, kto by udzielił pierwszych lekcji. No a potem była ciąża, dziecko, i wiele innych spraw wymagających uwagi.\nLata biegły a mnie pochłaniała praca zawodowa i z konieczności\nzapomniałam o tych nie zrealizowanych pragnieniach. I tak przekroczyłam czterdziestkę. Dużo, dużo pracowałam. Długie godziny\nspędzane codziennie przy komputerze dały o sobie znać mocno\ndoskwierającymi bólami kręgosłupa. Kolano nie wytrzymało jednego\nz wyjazdów na narty (oczywiście wprost zza biurka, bo czasu nie było\nna przygotowania) i buntowało się dotkliwymi ukłuciami przy każdym\nwiększym wysiłku. A czas płynął.\nPewnej jesieni znajoma zaproponowała mi wspólne wyprawy na\nzajęcia z pilatesu. Jej także dokuczał kręgosłup i miała nadzieję, że\nte ćwiczenia pomogą, a moja obecność zdopinguje ją do systematyczności. Faktycznie, po pewnym czasie ból zaczął ustępować. Ale,\nco ważniejsze, ja polubiłam te wyjścia do fitness klubu i tę radość,\nNieśmiało wróciłam do wyjazdów w Tatry, a potem\nw Alpy. Okazało się, że kolano też w międzyczasie jakoś\nwyzdrowiało. I wtedy pomyślałam, że przecież to ostatni\ndzwonek, że teraz jeszcze mogę, mam wreszcie czas\ndla siebie, jeszcze jestem dość sprawna i mogę\nspróbować zrealizować swoje pragnienie z młodości.\n4 / My 50+ / Nr 3(33)2016\nże to właściwie niemożliwe. Tak... są też obtarcia, siniaki, ból mięśni i stawów. Ale to wszystko\nczuje się dopiero na drugi dzień. A najpierw jest\nCzasami też nie wychodzi, jest złość i zwątMam 58 lat i po po\nkilku stron internetowych przeznac\nnigdy nie dorównam sprawnością\nzonych dla ludzi w m\ni siłą młodym wspinaczom. Ale to nie znaczy,\nże nie chcę więcej. Oboje z mężem próbujemy\nz osobami aktywnym\ni fizycznie. Uprawiającymi sport, a nabrać wprawy na ściankach wspinaczkowych.\nie sportowe, którym\nzajmuję się od pona\nPodpatrujemy innych. Jednak bez instruktora i red roku.\nMiałam nadzieję na\ngularnych treningów nie idzie nam najlepiej. Na\nej sekcji wspinaczkowej dla senio\nrów i wspólne regu\nwszystkich właściwie ściankach w Warszawie prolarne treningi z in\nwadzone są tak zwane sekcje treningowe. Polega\nia są możliwe ale po\nna tym, że grupa 4 do 6 osób trenuje pod okiem\npierwsze za drogie (zajęcia powinny\nodbywać się minimum\nprowadzącego sekcję, który wyznacza zadania\nraz w tygodniu),\na po drugie trochę sm\nutno tak samotnie ćw\ni koryguje błędy. Zajęcia odbywają się zwykle 2 razy\nNiestety, to co znajdu\nję w internecie to tyl\nw tygodniu, ale myślę że dla nas raz na tydzień to\nko nordic walking, gimnastyka w b\nasenie, pilates i różne\ndość (problemy z kondycją). Tyle, że nic nie\naju gimnastyki rehabilitacyjne.\nwiem o sekcjach dla wspinaczy 50 plus.\nNie może być prawdą\nże tylko ja i mój mąż\njesteśmy w tak dobrej\nA grupa mieszana na pewno byłaby przyczyną\nkondycji, że możem\ny sobie pozwolić na\nfrustracji zarówno dla młodzieży, jak i dla seniorów...\nMieszkam tuż pod\nSzukam więc chętnych osób po pięćdziesiątce,\nWarszawą i chętnie\nz osobami, które chcia\nktóre są w miarę sprawne (bez przesady, z tą sprawłyby wziąć udział w\nnością - zwinność i siła pojawią się wraz z kolejnymi\ntreningami), które mają dość determinacji i chęci aby\nNo i które chcą poświęcić swój czas na\nwspólne treningi i może także na wspólne wyjazdy na\nskałki. Może okaże się to pasją życia?”\njaką daje aktywność fizyczna. A właściwie to sobie ją\nprzypomniałam. No i zapragnęłam więcej. Znajoma\npoprzestała na ćwiczeniach typu „zdrowy kręgosłup”,\na ja spróbowałam ABT, TBC, interwału. Nieśmiało wróciłam do wyjazdów w Tatry, a potem w Alpy. Okazało się,\nże kolano też w międzyczasie jakoś wyzdrowiało. I wtedy\npomyślałam, że przecież to ostatni dzwonek, że teraz\njeszcze mogę, mam wreszcie czas dla siebie, jeszcze\njestem dość sprawna i mogę spróbować zrealizować\nswoje pragnienie z młodości.\nPotem pierwsze wyprawy na Jurę. No i to było to!\nNie można tego opisać. Trzeba spróbować samemu.\nRadość, euforia wręcz, jaką się odczuwa, gdy uda się\ngdzieś wejść pomimo oporu własnego, zbyt ciężkiego\ni nieporadnego ciała. Pomimo strachu i przekonania,\nOsoby, które chciałyby uprawiać wspinaczkę w grupie\ni towarzyszyć Pani Annie w wyprawach proszone są o kontakt z naszą redakcją pod adresem [email protected]\nNr 3(33)2016 / My 50+ / 5\nW czasie wakacje będzie można skorzystać z wielu aktywności\nzarówno dla ciała, jak i dla ducha . Fot. R. Szymański\nZapraszamy miłych seniorów i seniorki do korzystana z wakacyjnej\noferty przygotowanej przez poznańskie organizacje pozarządowe, instytucje i Miejsca Przyjazne Seniorom. W ciepłe miesiące staramy się\nzachęcić Państwa do udziału w plenerowych wydarzeniach i do korzystania z możliwości ruchu na świeżym powietrzu.\nMiłośników wody zapraszamy nad Wartę, po której można popłynąć\nbardzo przyjemnym i wygodnym statkiem, zwiedzając kolejne plaże\nmiejskie i podziwiając nadwarciańską zieleń. Współpracujemy w przygotowywaniu programu niektórych z plaż, dlatego serdecznie zapraszamy\ndo pozostania z nami w kontakcie i korzystania z uroków przywodnych\natrakcji. W programie znajdą się potańcówki, spotkania dotyczące zdrowia, łagodny ruch na świeżym powietrzu i wiele innych niespodzianek.\nWakacyjne miesiące to też czas, kiedy niemal w każdej dzielnicy\npowstają kina plenerowe. Miłośników filmu serdecznie zapraszamy do\nśledzenie naszych komunikatów i przypominamy również, że w każdy\nwtorek w Kinie Rialto można obejrzeć najnowsze filmy w przystępnej cenie, z kawą i możliwości poseansowej dyskusji wliczonymi w cenę biletu.\nJak co roku w parku naprzeciwko Teatru Wielkiego, od 26 czerwca\nw każdą niedzielę, będzie można spróbować jogi w przyjaznym i międzypokoleniowym towarzystwie. „Joga przy Fontannie” również w tym\nroku uzyskała patronat Centrum Inicjatyw Senioralnych, bo wierzymy, że\nchwila na macie, z łagodnym ruchem i spokojnym oddechem niejednemu seniorowi mogą przynieść ukojenie. Jogę i inne formy aktywności ruchowej można będzie ćwiczyć w wakacje również w wielu innych\nOd początku czerwca do końca września Centrum Inicjatyw Senioralnych przy udziale stowarzyszeń: Ulepsz Poznań, mali bracia Ubogich\ni Flandria rozpoczyna pilotażowe działanie „Stolik zarezerwowany”.\n„Stolik zarezerwowany” daje samotnym seniorom możliwość zjedzenia, raz w tygodniu, obiadu ufundowanego przez restauracje, które zgłosiły się do projektu. Towarzyszyć seniorom będą wolontariusze, którzy\nalbo wspólnie z seniorami zjedzą posiłek w restauracji, albo przywiozą\nobiad do domu seniora. Ale nie tylko ciepły posiłek jest w tej akcji ważny.\nOrganizując działania myśleliśmy o tym, że samotność w życiu seniorów\nnie jest dobrym doradcą, że wszyscy – w naszych codzienny działaniach\nzawodowych – robimy, co w naszej mocy, żeby samotność od seniorów\nodsunąć i podarować im jak najwięcej możliwości do rozmowy, możliwości dzielenia się, czerpania z relacji z życzliwymi ludźmi. Jeszcze innym\nwymiarem działań jest nasze przekonanie, że to zaszczyt towarzyszyć\n6 / My 50+ / Nr 3(33)2016\npoznańskich parkach. Zachęcamy również do śledzenia\noferty sportowej, którą raz w miesiącu wpisujemy w prowadzoną przez nas kampanię „SeniorWFormie”. A jeśli\nktoś lubi większy wysiłek – przypominamy o siłowniach\nna świeżym powietrzu, które ulokowane są w wielu\nmiejscach w Poznaniu, chętnie podpowiemy Państwu\nlokalizację najbardziej dla Państwa odpowiednią. Z kolei w ramach projektu „Trener Senioralny” można wziąć\nudział w zajęciach gimnastyki w wodzie, zumby i brydża\nsportowego, natomiast na miłośników terenów maltańskich czeka Bula Park Malta.\nWiele dobrych chwil możecie Państwo również spędzić korzystając\nz programu „Lato na Madalinie” (na terenie starej zajezdni tramwajowej na Wildzie). W programie wiele inicjatyw dla małych i dużych, m.\nin. plaża i kawiarenka, kurs języka migowego, fitness dla wózkowiczów\n(dla osób poruszających się na wózkach) i wiele innych ciekawych\nOsobom zainteresowanym prelekcjami podróżniczymi i wycieczkami\nprzypominamy o dwóch podróżniczych miejscach wyróżnionych certyfikatem „Miejsce Przyjazne Seniorom”: Stowarzyszeniu Pilotów Wycieczek\ni Akademii Podróży Wojażer, które oferują ciekawe spotkania i wyprawy\nw rejony bliższe i dalsze.\nA na koniec miło nam poinformować, że po raz pierwszy wydamy\nwakacyjną edycję Tytki Seniora na lipiec i sierpień, w której znajdą Państwo szczegółowe programy wakacyjnych imprez, spotkań i wydarzeń,\nktóre mogą Państwa zainteresować. Zachęcamy do dzielenia się Tytką\nz przyjaciółmi i sąsiadami i do dołożenia wszelkich starań, by nadchodzące wakacje były przestrzenią dobrych spotkań z ludźmi, spokojnego\nwypoczynku i gromadzenia sił i słońca na kolejne dni.\nNa koniec, przypominamy również – Drodzy Seniorzy – o możliwości\nodebrania bezpłatnego Poznańskiego Pudełka Życia, które może przyczynić się do większej, codziennej, spokojności, szczególnie, gdy mieszkacie samodzielnie.\nZajrzyjcie do nas na ul. Mickiewicza 9a. Czekamy na Was od poniedziałku do piątku w godzinach od 8.00 do 16.00. Nasz telefon: 61 847 21\n11, a adres mailowy: [email protected]\nseniorom w rozmowie, móc\nsłuchać ich opowieści, towarzyszyć ich historiom, czerpać\nz ich doświadczenia.\nDo pilotażu zaprosiliśmy\n10 par (senior i wolontariusz)\ni startujemy przy udziale\nsiedmiu poznańskich restauracji: Oskoma, Cocorico, Olivio, Modra Kuchnia, Yeżycie\nKuchnia, Pawlina i Sałatta.\n– Mamy nadzieję, że dzięki\npozytywnemu zainteresowaniu mediów kolejne restauracje rezerwować będą stoliki dla seniorów, a dzięki temu kolejni seniorzy i seniorki\nskorzystać będą mogli z tej niecodziennej w ich życiu możliwości –\nżyczliwej rozmowy przy wspólnym posiłku – mówi Maria Sitarska z CIS.\nAWF zainicjuje walkę\nz neofobią seniorów\nrozmowa z prof. Beatą Plutą z Wydziału Turystyki i Rekreacji,\nprodziekanem d/s rozwoju nauki AWF w Poznaniu\n– Najogólniej mówiąc, będą to młodzi animatorzy, którzy zostaną\nprofesjonalnie przygotowani do planowania zajęć dla ludzi 50\nplus. Nie chodzi o zajęcia fizyczne, z jakimi jest dzisiaj kojarzona\nnasza uczelnia, ale o szeroko pojętą rekreację, na przykład także\npoprzez kulturę i profilaktykę zdrowia. Będziemy się starać, żeby\nnie powielać tego, co już jest, więc pod hasłem informatyka rozumiemy nie naukę obsługi komputera, lecz tworzenie programów,\nktóre wspomogą aktywizowanie ludzi w starszym wieku. Pokażemy, że warto zapoznać się z warunkami pracy na zasadach woReklama\nw zakładce PROJEKTY\nlub pod nr tel. 61 662 11 60\nlontariatu. W projekcie, który zgłosiliśmy do\nNarodowego Centrum Badań i Rozwoju, zawarliśmy konkretne pomysły mające na celu\ndotarcie do szerokiej populacji. Mamy już poparcie Urzędu Miasta. Nabór na I rok\n2017-18 rozpoczniemy wcześniej od spotkań i warsztatów, które rozbudzą ciekawość młodych ludzi i zachęcą do studiowania kierunku, który pozwoli im pracować\nz grupą osób niezwykle chętnych i zdeterminowanych, a jednocześnie wdzięcznych . To będzie też próba zmiany świadomości naszego społeczeństwa, które dopiero zaczyna zdawać sobie sprawę z wagi problemu. Z tym zadaniem zmierzą się\nrównież specjaliści – kompetentni i dobrze przygotowani.\n– Nie i to od 40 lat, gdy włączono do zajęć wykłady z gerontologii. Dzisiaj to są\ntylko dwa takie wykłady, ale właśnie one zrodziły pomysł utworzenia nowego kierunku. Dostrzegamy potrzebę wyedukowania ludzi, którzy zajmą się, czyli wskażą\nmożliwości tkwiące w kulturze, rekreacji, turystyce. Najpierw jednak sami muszą\nsię nauczyć, jak pracować z seniorami. Aktywny senior obejmuje cały blok. My\nodebraliśmy to jako niszę w polskim społeczeństwie.\nNa razie dużo się mówi o tym, że społeczeństwo się starzeje i trzeba „jakoś”\nzagospodarować miliony starzejących się ludzi. Czy przeszkodą w szybkim\nprzejściu do czynów jest kult młodości? Proszę znaleźć hotel, który zatrudni\nstarszą panią/pana do recepcji.\n– Myślę, że rzeczywiście ten kult przesłonił problemy osób starszych, ale teraz to\nnastawienie należy przekierować na potrzeby seniorów i możliwości w nich tkwiące – intelektualne, fizyczne. To jest ogromny potencjał. Trzeba też odnotować,\nże coraz więcej ośrodków , na przykład kluby fitness, organizuje już zajęcia dla\ntych , którzy mają 50 lat i więcej. Widzę postęp, ale nasz projekt traktuje tę grupę\ncałościowo, więc planujemy dotrzeć, poprzez przygotowanie studentów, także\ndo tych, którzy cierpią na neofobię, czyli strach przed nauką czegoś nowego.\nCzego się boją? Ośmieszenia, że sobie nie poradzą i zamiast zdobycia nowych\numiejętności, staną się obiektem żartów. To będzie wymagało innego podejścia,\naby przełamać wszystkie uprzedzenia.\nJak dotrzeć do starszych singli, ale także babć i dziadków spędzających\nprzed telewizorami cały swój wolny czas? Jeżeli wychodzą, to tylko do sklepu,\nlekarza, a w niedzielę do kościoła.\n- Będziemy myśleć nad tym, jak przekazać im informację z ofertą propozycji\nadresowanych do nich, ale jeszcze trudniejszym zadaniem będzie zachęcenie\ndo bardziej aktywnego życia. Czasami wystarczy jakiś pozytywny przykład, np.\nznajomych maszerujących z kijkami nordic walking. Znam starsze małżeństwo,\nktóre wróciło z sanatorium z mocnym postanowieniem włączenia do swojego\ncodziennego życia właśnie marszruty z kijkami. W dużej skali dobrym rozwiązaniem mogą być domy kultury, które od dłuższego czasu przeżywają swój renesans. Trzeba próbować różnych sposobów, tutaj nie ma jednego rozwiązania, ani\njednej recepty, ale tym zajmą się specjaliści, którzy podejmą pracę z seniorami.\nNr 3(33)2016 / My 50+ / 7\nWspomnienie czerwcowego dnia\nMiałem wówczas zaledwie 6 lat, jednak kilka zdarzeń z „Wypadków Poznańskich” utkwiło mi w pamięci. Mieszkaliśmy w kamienicy na Wildzie, dzielnicy przemarszu robotników z Cegielskiego i ZNTK. Co wyjątkowo utkwiło mi w pamięci, to\nstukot tysięcy butów maszerujących ludzi, obutych w tzw. „okulaki” (butów o drewnianych podeszwach). Tego dnia, po przemarszu robotników, wraz z moją mamą,\nposzliśmy na Targi, i tutaj widziałem demonstrantów niosących okrwawioną flagę\ni... słyszałem odgłos strzałów dochodzących z Jeżyc. Mama była bardzo zdenerwowana i wróciliśmy do domu. Przed naszym domem stał czołg, wokół którego\nkręcili się żołnierze. Pamiętam, że wszystkie sklepy były zamknięte i przez kilka dni\nbył problem z zaopatrzeniem. Zapamiętałem jeszcze jedno zdarzenie, mama kupiła gdzieś cukier w kostkach i było to wyjątkowo miłe, bowiem ssałem ten cukier, jak\ncukierki. Nie rozumiałem kompletnie, co się stało, a atmosfera w domu była jakaś\ninna. Z utęsknieniem oczekiwałem przyjazdu taty, który był w delegacji. W końcu\ndotarł do domu, pokonując wielokilometrowy marsz ze stacji w Starołęce, bowiem\ndworzec główny nie przyjmował pociągów. Takie mi pozostały dziecięce wspomnienia z tych strasznych dni - i oby nigdy więcej to się nie powtórzyło...\nA co się wtedy stało? W czerwcu 1956 r. doszło w Poznaniu do pierwszego\ntak potężnego strajku w powojennej Polsce. Wiosną tego roku załoga zakładów\nHipolita Cegielskiego (ZISPO), noszących imię Józefa Stalina, zażądała obniżenia norm pracy, podwyższenia płac oraz zmniejszenia opodatkowania. Powołano\ndelegacje robotników, która przedstawiła swe żądania Ministerstwu Przemysłu\nMaszynowego. Jednak rozmowy zakończyły się fiaskiem. Przybyła do Poznania\nkomisja Centralnej Rady Związków Zawodowych (CRZZ), również całkowicie\nzignorowała postulaty robotników. Mimo składanych przez dyrekcję i władze\nzwierzchnie obietnic, żaden z postulatów pracowników nie został spełniony.\nDoprowadziło to do strajku. 28 Czerwca w godzinach rannych 80% załogi Cegielskiego, do którego na znak solidarności przyłączyli się pracownicy Zakładów\nNaprawy Taboru Kolejowego (ZNTK) oraz Miejskiego Przedsiębiorstwa Komunikacyjnego (MPK) oraz innych zakładów zlokalizowanych w Poznaniu, rozpoczęło\npochód w stronę centrum Poznania. Niesiono hasła „Chleba i Wolności” oraz\nsztandary narodowe. Pochód skierował się pod Komitet Wojewódzki partii i liczył\nok. 100 tys. uczestników. Część biorących udział w wiecu skierowała się do więzienia przy ul. Młyńskiej, bowiem rozeszła się informacja, że w więzieniu przetrzymywani są członkowie komitetu, którzy byli na rozmowach w Warszawie, co spowodowało atak i zdobycie więzienia oraz zaowocowało niszczeniem wszelkich\ndokumentów i wypuszczeniem wszystkich osadzonych, łącznie z odebraniem\nbroni funkcjonariuszom służby więziennej.\nInna grupa manifestantów udała się na tereny MTP, gdzie odbywały się XXV\nTargi Poznańskie, a jeszcze inna grupa udała się na ul. Dąbrowskiego do siedziby\nobecnego ZUS-u, na którego dachu znajdowały się urządzenia zagłuszające zagraniczne stacje radiowe (np. RWE), całkowicie je demontując i niszcząc. Pochód\nudał się następnie na ul. Kochanowskiego, pod gmach Wojewódzkiego Urzędu\n8 / My 50+ / Nr 3(33)2016\nBezpieczeństwa, który próbowano zdobyć, co się nieudało, budynek został przez demonstrantów oblężony. I tu padły pierwsze\nstrzały. Demonstranci wycofali się, zaczęto wznosić barykady\ni w odpowiedzi na strzały z WUB, oblegający gmach użyli broni\nzdobytej w więzieniu oraz z niektórych komisariatów MO z okolic\nW wyniku informacji o strzelaninie w Poznaniu, w Warszawie\npodjęto decyzję o wysłaniu do Poznania wojska w celu stłumienia buntu. Po południu do Poznania przylecieli: premier Józef\nCyrankiewicz, Edward Gierek i generał Stanisław Popławski,\nktóry objął dowództwo nad akcją. Do Poznania zostały wprowadzone wojska pancerne Śląskiego Okręgu Wojskowego, a żołnierzom biorącym udział w najeździe miasta tłumaczono, że\nrozruchy w Poznaniu wywołały siły proniemieckie. Cały Poznań\nzostał obsadzony wojskiem, a strzelanina trwała cały dzień, noc,\naż do rana następnego dnia. To wówczas padły znamienne słowa wypowiedziane przez premiera Cyrankiewicza w przemówieniu radiowym do mieszkańców Poznania cyt.: „Każdy prowokator czy szaleniec, który odważy się podnieść rękę przeciw władzy\nludowej, niech będzie pewien, że tę rękę władza odrąbie...”\nBilans „wypadków poznańskich” był tragiczny. Oficjalnie\nzginęło 75 osób, a ok. 800 zostało rannych. Przez ówczesne\nwładze, strajk został określony, jako rezultat prowokacji inspirowanej przez „agentów imperializmu” i „krajowe podziemie”, co\npowodowało, że wielu uczestników protestu miało potem duże\nproblemy z zatrudnieniem, przesuwano ich na gorsze stanowiska oraz podlegali różnym szykanom. Wielu też uczestników,\nw wyniku procesów potwierdzających „ chuligański charakter\nzajść”, otrzymało wieloletnie wyroki więzienia.\nOddajmy hołd uczestnikom zrywu poznańskiego i pochylmy\ngłowy nad ich mogiłami.\nKsiążki Jerzego Grabusa\no wydarzeniach Czerwca 1956\nJerzy Grabus był uczestnikiem\npamiętnych wydarzeń Poznańskiego Czerwca 1956 r. Studiował\nwówczas na pierwszym roku Poli\ntechniki Poznańskiej. Początkowo\nbrał udział w manifestacjach przeciw PRL-owskiej władzy w różnych\nmiejscach Poznania. Znane jest\nzdjęcie z prasy zagranicznej z „Paris\nMatch” z 7 lipca 1956 r., gdzie widoczny jest wyróżniający się wzrostem Jerzy Grabus, będący wśród\ndemonstrantów na terenie Międzynarodowych Targów Poznańskich.\nBrał także czynny udział w ostrzeliwaniu siedziby Urzędu Bezpieczeństwa przy ul. Kochanowskiego\nWedług aktu oskarżenia, „przyznał się do zarzucanych mu\nczynów w całej rozciągłości”. Inwigilowany był 11 lat przez organy bezpieczeństwa PRL.\nJerzy Grabus jest autorem książki p.t. „Powstanie Poznańskie\n1956 r. Akty oskarżenia”, która została wydana w 2010 r. Jest\nwiele opracowań naukowych o problemach czerwcowych wydarzeń w 1956 r. w Poznaniu. Książka autorstwa Jerzego Grabusa jest jednak szczególna. Autor wykonał mozolną pracę,\nprzez wiele miesięcy penetrował archiwa i ujawnił czytelnikom\nakty oskarżenia przygotowane przez oficerów śledczych Urzędu\nBezpieczeństwa PRL przeciw demonstrantom i uczestnikom walczącym przy użyciu broni palnej w Poznaniu w czerwcu 1956r.\nPublikacja ta przez swój autentyzm ma szczególne walory\npoznawcze. Przedstawiono 47 aktów oskarżenia przeciw 132\nuczestnikom poznańskich wydarzeń 1956 r., a także przedstawiono poszczególne fazy Powstania oraz postacie najdzielniejszych powstańców.\nNowa książka – album autorstwa Jerzego Grabusa p.t. „Poznań czerwiec 1956 r. w fotografii” wydana w tym roku, jest poświęcona upamiętnieniu 60 rocznicy Powstania Poznańskiego.\nW albumie jest prawie 400 zdjęć najważniejszych wydarzeń,\nktóre miały miejsce w tym okresie m. in. likwidacja stacji zagłuszającej zagraniczne audycje radiowe dla Polski, rozbicie więzienia, zajęcie Domu Partii (siedziba Komitetu Wojewódzkiego\nPZPR),a także siedziby Komendy Wojewódzkiej MO. Są tam fotografie z pokojowej manifestacji przed siedzibą Wojewódzkiego\nUrzędu ds. Bezpieczeństwa Publicznego, gdzie zostali ostrzelani\nmanifestanci, co spowodowało odwet zgromadzonych tam\nuczestników, w wyniku czego nastąpiła interwencja regularnych\noddziałów wojska i ofiary śmiertelne. Są także zdjęcia tablic\ni miejsca pamięci oraz budowa i odsłonięcie pomnika Poznańskich Krzyży na Placu Adama Mickiewicza.\nPoezja nawiązująca tematycznie do wydarzeń Czerwca 1956 roku będzie\nurozmaicała treść albumu.\nAutor przygotowuje trzecią książkę p.t. „Procesy poznańskie 1956 roku”.\nW opracowaniu zostaną przygotowane w całości akty oskarżenia, ostatnie słowa\noskarżonych, wyjątki z mów obrończych oraz wyroki sądowe z Sądu Wojewódzkiego i Najwyższego, a także najważniejsze dokumenty procesowe. Będzie spis\noskarżonych i ich obrońców oraz ukazane sylwetki wyróżniających się w czasie\nrozpraw sądowych obrońców. Opracowanie urozmaicą zdjęcia z procesów sądowych oraz oskarżonych i obrońców.\nJest także kombatantem Tajnej Organizacji Wojskowej, członkiem Federacji\nKombatantów Alianckich Europy i Związku Oficerów Rezerwy im. Marszałka Józefa Piłsudskiego.\nJak sam stwierdza Jerzy Grabus, obecna jego działalność ma przede wszystkim na celu „ocalić od zapomnienia tych, którzy mieli odwagę walczyć o wolną,\nniepodległą i sprawiedliwą Polskę”.\nNr 3(33)2016 / My 50+ / 9\nKILKA SŁÓW O OKULARACH PROGRESYWNYCH…\nSoczewki w okularach progresywnych posiadają zmienną moc korekcyjną, większą u dołu, a mniejszą u góry soczewki. Mogą więc\nzastąpić używanie dwóch par okularów – tych stosowanych do czytania, czy prac wykonywanych z bliska (z większą mocą korekcyjną),\noraz tych, które często określa się jako okulary do chodzenia (z mniejszą mocą korekcyjną). Obecnie szkła progresywne oferowane są\nw bardzo zróżnicowanych konstrukcjach. Umożliwia to dobranie odpowiednich soczewek progresywnych do indywidualnych potrzeb\n…I KILKA O OKULARACH FOTOCHROMOWYCH\nOkularowe soczewki fotochromowe reagują zaciemnieniem w sytuacji, kiedy\noddziałuje na nie promieniowanie ultrafioletowe, a więc np. w słoneczny dzień.\nPozostają przejrzyste, kiedy są używane w pomieszczeniu, a po wyjściu na zewnątrz, zaciemniają się.\nMożna więc z nich korzystać podczas wszelkich czynności wykonywanych wewnątrz pomieszczeń – czytania, oglądania telewizji, pracy przy komputerze, szycia, przygotowywania posiłków, itp. Te same okulary mogą też być używane na\nzewnątrz, jako przeciwsłoneczne podczas spacerów, prac w ogrodzie, wyprawy\nna zakupy, itp.\nSzkła Transitions to szkła inteligentne - samoczynnie reagują zaciemnieniem na\nobecność promieni ultrafioletowych i automatycznie rozjaśniają się, kiedy tego\npromieniowania nie ma. Im większe nasłonecznienie, tym okulary są ciemniejsze.\nInteligentne szkła Transitions są oferowane\nW stanie rozjaśnienia soczewka fotochromowa\njest przejrzysta, bezbarwna. Pod wpływem promieni UV zaciemnia się na wybrany kolor. O kolorze swoich soczewek fotochromowych możesz\nzadecydować w momencie zakupu okularów.\nWIELE KORZYŚCI W JEDNEJ PARZE OKULARÓW\nOgromną zaletą okularów z soczewkami progresywnymi jest ich wielofunkcyjność. Korzystając z takich okularów można wyraźnie widzieć przedmioty znajdujące się w różnych odległościach od oczu, nie trzeba wciąż zdejmować i zakładać, czy zmieniać okularów\nz jednych na drugie.\nJeśli soczewki progresywne są wykonane z materiału fotochromowego zyskują dodatkową zaletę, stając się doskonałym rozwiązaniem\ndla osób, które chcą z nich korzystać również jak z okularów przeciwsłonecznych.\nW DOMU I W OGRODZIE, DO CZYTANIA I DO PIESZYCH WĘDRÓWEK…\nFotochromowe soczewki progresywne to świetny wybór dla każdego, kto chce komfortowo korzystać z okularów. Stanowią one połączenie:\n• wielofunkcyjności soczewek progresywnych zapewniających wyraźne widzenie na różne odległości\n• uniwersalności w poziomie zabarwienia, który zapewnia komfort widzenia w różnych warunkach oświetlenia.\nFotochromowe okulary progresywne oznaczają wygodę użytkowania, korygują wady wzroku i chronią oczy przed olśnieniem i szkodliwym UV. Idealnie sprawdzają się podczas wykonywania wszystkich codziennych czynności, niezależnie od tego czy dotyczą one prac\nw bliży, czy dali, ani od tego czy są prowadzone wewnątrz pomieszczeń, czy na zewnątrz.\nSzczegółowe informacje na temat fotochromowych soczewek progresywnych JZO uzyskasz w salonach optycznych na terenie całej\n10 / My 50+ / Nr 3(33)2016\nOkulary prOgresywne JZO tO:\ndopasowanie okularów do potrzeb Twojego wzroku\ndo potrzeb Twojego wzroku\nokularów do potrzeb Twojego wzroku\nw wyborze opraw, niezależnie od wady wzroku\nprzed szkodliwym promieniowaniem UV\nZapewniJ sObie wygOdę kOrZystania\n- wybierz soczewki progresywne JZO w wersji\nZ Okularów w różnych warunkach światła\nw inteligentnych kolorach:\nJZO w wersji\nI DOBRY KONTRAST\nNr 3(33)2016 / My 50+ / 11\nKażdy dzień to wyzwanie dla naszych stóp...\n,,Kiedy cierpią stopy,\ncierpi całe ciało”\nStopy to części ciała, które są bardzo ważne dla naszego organizmu, dlatego\npamiętajmy, aby odpowiednio i szczególnie o nie dbać. Codziennie pokonujemy\nwiele kilometrów na naszych nogach, co nie pozostaje bez wpływu na nasze\nstopy. Stopy i palce przeciążone ciągłym ruchem, w różnym rodzaju obuwia są\nnarażone na występowanie licznych krwiaków, pęcherzy czy otarć naskórka.\nPojawiający się ból stopy, pięty czy odcisków na częściach zewnętrznych stóp\nto zespół dolegliwości podeszwowej części stopy. Pamiętajmy, że ból pojawiający się w naszych stopach jest sygnałem początku wielu schorzeń, które mogą\nmieć znaczący wpływ na prawidłowe funkcjonowanie całego organizmu. Bardzo\nczęsto dolegliwości bólowe rozpoczynające się w stopach w późniejszym okresie przenoszą się na wyższe segmenty naszego ciała. Często jest to powiązane\nz naszym stawem skokowym, kolanowym a nawet z kręgosłupem. Do najczęściej\nspotykanych schorzeń stóp zaliczamy: płaskostopie podłużne i poprzeczne,\nostrogę piętową, paluch koślawy zwany haluksem oraz coraz częściej spotykane\ndeformacje palców w stopach tj.: palce szponiaste, młotkowate, młoteczkowate,\nktóre są prawdziwą udręką podczas chodzenia i doborze obuwia.\n12 / My 50+ / Nr 3(33)2016\nO NASZE STOPY, SĄ TEGO WARTE!\nNie bagatelizujmy małych dolegliwości w stopach, bo przecież to one mają służyć do końca naszego życia. Kiedy powstaje\ndyskomfort nasilającego się bólu, zaczynamy działać, sięgamy\npo leki lub idziemy do specjalisty. I teraz nasuwa się pytanie: „jak\nważne jest zachowanie odpowiedniej profilaktyki dla stóp?”.\nKiedy zastosujemy np. wkładki do butów odciążające, czy wkładki\namortyzujące naciski stóp na podłożone, czy różnego rodzaju kliny,\nseparatory międzypalcowe lub podpiętki itp. zapobiegniemy nasileniu impulsów bólowych naszego organizmu. Dzięki temu nasze\nstopy poczują komfort chodzenia jak i również bezpieczeństwo dla\npowstających dolegliwości, a na pewno wspomogą ich leczenie.\nOto portret własny spisany ręką pani Małgorzaty Galicy. To portret kobiety, która żyje nie tylko dla siebie, ale przede wszystkim dla innych – skrzywdzonych, potrzebujących ludzkiego wsparcia zwierząt. Pomaganie jednak wcale nie jest takie proste\ni często napotyka na opór. Dlatego do tego pomagania trzeba mieć wiele sił, energii i samozaparcia.\nz Laguną, własna suczką- Mam na imię Małgorzata, urodziłam się pod znakiem Lwa, co czasami daje o sobie znać\nw moich poczynaniach. Przyznam też szczerze, że zdecydowanie kwalifikuję się do grupy 50plus – mimo iż nieraz zdarza\nmi się o tym zapomnieć. Jestem zupełnie zwykłym człowiekiem, pracuję, mam rodzinę i mam pasje. Dwie. Jedna z nich\nto literatura – czytam, czytam i czytam, gdzie i kiedy mogę.\nRóżne rodzaje tej literatury, jestem bowiem otwarta na nowości i autorów, chociaż mam rzecz jasna swoich ulubionych:\nMarquez, Moravia, Fowles, a także Chmielewska, Christie…\ndługo bym wymieniała. I czasami trochę piszę, opowiadania, wiersze – wygrałam też niedawno literacki konkurs.\nAle moją największą pasją, a w zasadzie miłością życia, są\nzwierzaki. Od dziecka przynosiłam, ku utrapieniu Mamy, psy,\nkoty, gryzonie w potrzebie (co odziedziczyła chyba w genach\nmoja Córka). Od czasu gdy zamieszkałam sama – w moim\ndomu zawsze jest pies, w czasami dwa, jakieś gryzonie w potrzebie, bywały także tymczasowe koty. Również studia wybrałam kierunkowo – skończyłam zootechnikę, marząc o pracy\nw stadninie koni – którą nawet zaczęłam. Niestety życie tworzy\nwłasne scenariusze, zamieszkać musiałam w Poznaniu i praca moja ma niewiele wspólnego z marzeniami. Stąd ponad\n10 lat temu, 01.01.2006 r. razem z podobnymi pasjonatami\nzałożyliśmy Fundację dla Zwierząt Animalia, aby skuteczniej\ni sprawniej pomagać naszym mniejszym braciom. Po roku –\nnawiązaliśmy współpracę z Iwoną i Pawłem, organizatorami\nprzytuliska w Buku, a następnie po podpisaniu umowy z Burmistrzem Gminy Buk – objęliśmy to przytulisko patronatem.\nWidziałam w trakcie swej działalności różne gminne przytuliska, azyle, czy jak je nazwiemy – dlatego to, co zobaczyłam\nw Buku, mnie zszokowało. Zadbane, ufne psy, czystość, dobre\njedzenie w schludnych miskach, zawsze czysta woda. Paweł\nopowiadał o każdym psie szczegółowe historie, z których\nwspólnie tworzyliśmy później opisy do ogłoszeń. Poznaliśmy\ncharaktery zwierzaków, wiedzieliśmy, jakich domów potrzebują. Wtedy już\nrazem walczyliśmy o ich życie, gdy było zagrożone, Fundacja płaciła za hospitalizacje, leczenia, operacje. Kupowaliśmy specjalistyczne karmy. Częściowo\nsterylizowaliśmy schroniskowe bezdomniaki. Szczeniaki, psy wycofane, skrzywdzone – zabieraliśmy aby dochodziły do formy w domach tymczasowych,\nw hotelach (życie nawet w tak wspaniałym miejscu dla szczeniąt, na na start\nnie jest najlepszą opcją).\nCieszyła każda adopcja, każde przywrócone psie życie – często razem\nz Iwoną i Pawłem płakaliśmy, gdy się nie udało. Połączyła nas zarówno\nwspólna pasja, jak i przyjaźń. Ufaliśmy sobie i wierzyliśmy, że to co robimy\njest ważne, dobre, sensowne.\nNadal w to wszystko wierzymy. Tylko, czy będziemy mieli możliwość\nkolejne lata dbać o tych, którym zabrakło w życiu szczęścia, które same\nsobie nie pomogą?…\nDecyzją Rady Miasta i Gminy Buk przytulisko, mimo naszych zapewnień o udzieleniu daleko idącego wsparcia finansowego i materiałowego, a także w formie robocizny własnej przy przebudowie i dostosowaniu\ndo wymogów schroniska – z końcem roku ma zostać zlikwidowane, a bezdomne psiaki przewiezione do międzygminnego schroniska. Będą tam\ncząstką między ponad setką innych psów z innych gmin.\nWalczymy, teraz stało się to priorytetem, walczymy, aby zostały tam,\ngdzie mają swego człowieka, obrońców, gdzie ufają i gdzie są traktowane indywidualnie, zależnie od potrzeb.\nMimo tego 50+ – i wielu nieprzespanych ostatnio nocy – mam siły do\ntej walki. Lew nie daje o sobie zapomnieć. Mamy petycje, prosimy wszystkich o wsparcie. Na FB, na InterwencjePoznańskie.pl (bardzo dziękujemy)\nmożna o wszystkim przeczytać. Można nam pomóc – każdy mail, pismo\ndo władz Gminy może pomóc odwrócić decyzje.\nMoże spowodować, że bezdomne psy z gminy Buk będą spokojnie\nczekać na nowe domy w przyjaznym miejscu, a ja… cóż, znajdę znów\nczas na ulubioną lekturę.\nLink do petycji sprzeciwiającej się likwidacji przytuliska – http://www.\nNr 3(33)2016 / My 50+ / 13\nW 2015 roku w badaniu uczestniczyło 161 224 osób (28,3% więcej niż\nw 2014 roku). Ze względów metodologicznych w obliczeniach końcowych\nuwzględniliśmy dane 143 010 respondentów. 63,3% uczestników badania ma nie więcej niż 35 lat, 68% mieszka w miastach powyżej 100 000\nmieszkańców, 69,2% ma wykształcenie wyższe, 45,2% pracuje w wielkich\nlub dużych przedsiębiorstwach, zaś 79,1% pracuje w firmach prywatnych.\nPracownicy po 50. zarabiali w 2015 roku najwięcej w branży IT. Mediana\npłac zatrudnionych tam osób wyniosła 7 500 PLN brutto miesięcznie. Pracownicy bankowości otrzymywali przeciętnie 5 450 PLN, energetyki i ciepłownictwa – 4 800 PLN, a usług dla ludności – 3 200 PLN brutto na miesiąc.\nNie jest zaskoczeniem, że także w przypadku pracowników po 50.\nroku życia najwyższą medianę wynagrodzeń, wynoszącą 5 000 PLN brutto, odnotowano w woj. mazowieckim. Zaskakuje natomiast fakt, że województwem z najniższą medianą płac w opisywanej grupie okazało się\nwoj. lubuskie. Przeciętne zarobki brutto na miesiąc wyniosły tam w 2015\nroku 3 450 PLN i były niższe niż w województwach z tzw. ściany wschodniej. Tam z kolei warto odnotować medianę płac w woj. podkarpackim.\nWyniosła ona 3 725 PLN i była wyższa niż np. w woj. małopolskim, śląskim\nMediany wynagrodzeń całkowitych osób po 50. roku życia w województwach w 2015 roku (brutto w PLN)\nW Ogólnopolskim Badaniu Wynagrodzeń 2015 przeprowadzonym\nprzez Sedlak & Sedlak wzięło udział ponad 12 tysięcy osób, którzy\nw 2015 roku mieli co najmniej 50 lat. Mediana ich wynagrodzeń wyniosła 3 900 PLN brutto miesięcznie, a zarobki połowy z nich mieściły się\nw przedziale 2 800 PLN – 6 000 PLN brutto na miesiąc.\nTakże i w tej grupie mężczyźni zarabiali więcej od kobiet. Mediana\nwynagrodzeń panów po 50. roku życia wyniosła 4 300 PLN i była o 800\nPLN wyższa niż mediana wynagrodzeń kobiet. Natomiast 25% mężczyzn\nzarabiało nie mniej niż 6 850 PLN, ale już 25% kobiet zarabiało przynajmniej 5 000 PLN brutto miesięcznie.\nWynagrodzenia całkowite osób po 50. roku życia w 2015 roku\nprzez Sedlak & Sedlak w 2015 roku\n14 / My 50+ / Nr 3(33)2016\nOsoby po 50 roku życia zatrudnione na stanowiskach sprzedawca/\nkasjer oraz magazynier zarabiali w 2015 roku odpowiednio: 2 070 PLN\ni 2 580 PLN brutto miesięcznie. Przeciętne zarobki księgowych wyniosły\n3 000 PLN, głównych księgowych – 5 500 PLN, a kierowników budowy\n– 5 600 PLN brutto miesięcznie. Więcej informacji o wynagrodzeniach\nna różnych stanowiskach znajdą Państwo w aplikacji Moja Płaca.\nPrzeciętne zarobki dyrektorów, którzy w 2015 roku mieli więcej niż\n50 lat, wyniosły 9 700 PLN brutto miesięcznie. To prawie dwukrotnie\nwięcej niż przeciętne zarobki kierowników (5 300 PLN). Specjaliści z kolei\nzarabiali przeciętnie 3 700 PLN brutto miesięcznie, a więc o niespełna\n1 000 PLN więcej niż pracownicy najniższego szczebla (2 749 PLN).\nBohaterami wieczoru mieli być maszyna i człowiek, który nie widział\njej od 46 lat. To jednak był też pretekst, by nie tylko zgromadzić przyjaciół, ale też przedstawić ich wspaniałemu człowiekowi.\nSpotkanie w klimatycznych wnętrzach ,,Alchemika” zorganizował\nBogdan Siodła, wielbiciel i kolekcjoner motocykli.\n,,W ostatnich tygodniach udało mi się zrealizować projekt który, od\nkilkunastu lat kołatał się po mojej głowie” – napisał w zaproszeniu. ,,Motocykl z 1937 roku marki Zundapp (bo o nim mowa), który jest w moim\nposiadaniu od przynajmniej 15 lat, wreszcie jest w pełni sprawny!\n- Właściwie to nie miałem specjalnego problemu ze znalezieniem\npana Adama, który jest niezwykle aktywną osobą – przyznaje właściciel\nZundappa. – Ślad z dokumentów zaprowadził mnie najpierw do Gniezna, a potem do Poznania, na Piątkowo. Pan Adam okazał się być nie\ntylko przemiłym człowiekiem, ale też bardzo zaangażowanym społecznikiem, od lat walczącym o ocalenie jerzyków, którym na skutek urbanizacji grozi wyginięcie.\nPan Adam z wielką ciekawością czekał na odsłonięcie odrestaurowanego motocykla, po czym wprawnym ruchem bez problemu go odpalił.\nAktualny właściciel miał z tym większy problem.\n- Motocykl kupił mój brat – wspominał pan Adam. – Ale pożyczałem\ngo od niego. Kiedyś wybraliśmy się z kolegą do Szamotuł, odwiedzić koleżankę. Pamiętam, że w Antoniku był posterunek wojskowy, który działał\ndo 1955 r. Sprawdzano tam limity kilometrów. Mało kto już wie, że wówczas samochodem nie można było jednorazowo pokonywać dłuższego\ndystansu niż 50 km, a limit miesięczny wynosił 150 km. Motocykle nie\nmiały żadnych ograniczeń, więc mogliśmy jeździć do woli.\n- Wyginęło już 80 proc. populacji tych pożytecznych ptaków, które\ngnieżdżą się pod dachami kamienic i bloków. Jerzyki mają taką cechę,\nże zawsze wracają w to samo miejsce, a prace związane z ocieplaniem\nbudynków pozbawiają je lęgowisk. Nie mogąc wrócić do swojego gniazda, giną. Kto się interesuje jerzykami, wie, że to niezwykłe ptaki. Jerzyk\npotrafi nawet dwa lata spędzić w locie, nie zatrzymując się ani na chwilę,\na dożywa nawet 20 lat. Jest najszybszym ptakiem na ziemi, ale nie umie\nchodzić po płaskiej powierzchni ani skakać. Wychowuje zwykle dwa\nmłode, które w oczekiwaniu na rodziców, potrafią nawet przez 14 dni\npozostawać bez jedzenia, zwalniając metabolizm.\nDzięki staraniom pana Adama i przy udziale Towarzystwa ,,Salamandra”, udało się na poznańskim osiedlu Jana II Sobieskiego zainstalować\n400 budek lęgowych dla jerzyków, z których aż 200 zostało zasiedlonych\njuż w pierwszym roku.\nBiorący udział w sobotnim spotkaniu mogli więc nie tylko podziwiać\npięknie odrestaurowany przedwojenny motocykl, ale też posłuchać niezwykle interesujących opowieści.\nFot. B. Klimczak\nPiknik seniora w ROD\nArchiwalne zdjęcie motocykla i jego właściciela z prywatnego archiwum pana Adama\nW Rodzinnym Ogrodzie Działkowym im. H. Dąbrowskiego przy ul.\nPiątkowskiej w maju odbył się Piknik Seniora.\nPrzybywających na to niecodziennie spotkanie witała skoczna muzyka, która wprawiła w dobry nastrój organizatorów i seniorów. W programie Pikniku Seniora znalazły się m.in.konkursy wiedzy działkowej, gwary\npoznańskiej, ćwiczenia przy muzyce, nauka decoupage, robótki ręczne\noraz zajęcia na temat bezpieczeństwa seniorów - przygotowane przez\nKomendę Miejską Policji. Można też było zrobić sobie podstawowe badania np. pomiar ciśnienia czy tkanki tłuszczowej. Na seniorów czekali\nna stanowiskach czekali pracownicy: Centrum Inicjatyw Senioralnych,\nczłonkowie Miejskiej Rady Seniorów, Klubu Seniora Działkowiec i Stowarzyszenia Osób Słabowidzących i Niewidomych „Ognik”, a także wiele\ninnych osób zainteresowanych współpracą z seniorami.\nNr 3(33)2016 / My 50+ / 15\nW nowoczesnych społeczeństwach coraz więcej środowisk zwraca uwagę na\nproblem samotności, zwłaszcza owdowiałych kobiet, które częściej niż mężczyźni\nw wieku senioralnym pozostają same. Współczesne społeczeństwo żyje bardzo\nenergicznie, ciągle się zmienia i rozwija technologicznie, pędzi za pracą. Nie ma\nw nim miejsca dla jednostek słabych i niezdolnych do szybkiego przystosowywania się do zmian, a tak właśnie postrzegane są osoby starsze.\nPowoduje to w dużej ilości przypadków stwierdzenie typu: „Nikomu już nie\njestem potrzebny(a)”. Współczesność marginalizuje osoby starsze, spycha\nw niebyt, w jakąś niszę. Ich dramat jest powolny i cichy. Rozgrywa się w czterech\nścianach, na kurczącej się życiowej przestrzeni. Paniczny lęk przed odrzuceniem\ni samotnością może prowadzić do osłabienia układu odpornościowego, nadwagi i chorób układu krążenia, a także poważnych zaburzeń psychicznych. Skąd\nbiorą się nasze lęki i jak z nimi walczyć?\nSeniorzy mają wiele możliwości nawiązywania przyjaźni, rozwijania zainteresowań\ni pasji. Trzeba tylko chcieć wyjść z domu.\nSamotność starszego człowieka to problem wynikający z wykluczenia społecznego i silnego zakorzenienia się modelu rodziny jednopokoleniowej powodującego wyparcie z życia w jednym gospodarstwie domowym dziadków,\nrodziców, przejście na emeryturę lub utrata współmałżonka, to jedne z kilku\npowodów wywołujących poczucie osamotnienia. Inne przyczyny samotności\nstarszego człowieka to: zmiana miejsca zamieszkania (np. przeniesienie do\ndomu opieki), zła sytuacja finansowa, utrata najbliższych czy oddalone zamieszkanie rodziny, poczucia utrudnionego kontaktu i nieumiejętności nawiązywania\nnowych znajomości, np. przez wyprowadzkę dzieci, świadomość schyłku życia\ni braku perspektyw, poczucie bezsilności i brak wiary we własne możliwości, społeczna mentalność i negatywne postrzeganie starości Bez względu na przyczynę\ni rodzaj odczuwanej samotności, nikt nie czuje się z nią komfortowo.\nSamotność definiowana jest w psychologii, jako uczucie przykre, uniemożliwiające bycie szczęśliwym i spełnionym. Zazwyczaj kojarzy się z niepożądanym\nstanem emocjonalnym, a nie chorobą. Tymczasem nieuzasadniony lęk przed\nsamotnością może prowadzić do osłabienia odporności organizmu, a w konsekwencji nawet poważnych problemów zdrowotnych. W przypadku problemów\nz silnym lękiem niezbędna może okazać się konsultacja ze specjalistą, skorzystania z wizyty u psychologa czy psychoterapeuty. Jednak najlepszą pomoc i wsparcie można uzyskać u najbliższych, chociaż niejednokrotnie jest to najtrudniejsze,\nale pozwala na znacznie szybszy powrót do równowagi psychicznej. Zdarza się,\nże człowiek starszy, pomimo iż nieustannie jest otoczony wianuszkiem ludzi (dzieci, wnuki, sąsiedzi, pielęgniarka, opiekunka), czuje się samotny. Przyczyną takiego stanu rzeczy może być negatywny obraz samego siebie zakorzeniony w se16 / My 50+ / Nr 3(33)2016\nniorze. Niskie poczucie wartości może doprowadzić do tego,\nże człowiek czuje się po prostu samotny, a fakt otaczającej go\nsporej grupy osób postrzega, jako litość wobec jego starczej\nWiele osób starszych zmaga się z samotnością z powodu\npoczucia odrzucenia społecznego. Taką samotność można\nłatwo pokonać poprzez pomoc seniorowi w odnalezieniu siebie oraz nawiązaniu i podtrzymaniu pozytywnych kontaktów.\nPoczucie więzi i przynależności do pewnej grupy buduje poczucie wartości i tego, że jest się potrzebnym i ważnym dla innych.\nNiektóre osoby starsze potrzebują kontaktu z szerokim gronem\nludzi, dlatego same spotkania rodzinne im nie wystarczają. Warto pomóc im odnaleźć miejsce w społeczeństwie, które zaspokoi ich potrzeby wyższego rzędu, np. w Uniwersytecie Trzeciego\nWieku, klubach seniora, kołach zainteresowań. Istnieje również\nobecnie wiele specjalnie powołanych organizacji, stowarzyszeń\ni ośrodków inicjatyw senioralnych, których zadaniem jest niesienie pomocy wszystkim potrzebującym. Nie można dopuścić do\ntego, by senior czuł się odtrącony na boczny tor w biegu życia\nJednak nie wszyscy seniorzy zamykają się w sobie. Samotność\ni dążenie ludzi starych do kontaktu z drugim człowiekiem widoczne są w poczekalniach wielu instytucji, w przychodniach itp. gdzie\nwielu seniorów przeprowadza przypadkowe rozmowy, opowiada\no swoim życiu, niekiedy użalają się nad samym sobą i oczekują\nwsparcia, choćby „dobrym słowem”. Ważna jest wtedy serdeczność i cierpliwość, na którą niestety na ogół nie mamy czasu.\nPomocą osobom starszym mogą służyć opiekunki i pielęgniarki\nspołeczne, które coraz częściej prócz tradycyjnych czynności\npielęgnacyjnych pełnią role terapeutyczne. Domy seniora i kluby\nosiedlowe również coraz prężniej działają, starsi ludzie mogą nie\ntylko spotykać się i nawiązywać przyjaźnie, ale także rozwijać swoje\nzainteresowania i pasje. Kopalnią pomysłów są Uniwersytety Trzeciego Wieku, które umożliwiają i pozwalają realizować się w najróżniejszy sposób. Proponują szereg zajęć zarówno ruchowych,\njak i doszkalających z wielu dziedzin, na których można poznać\nrówieśników, a poprzez wspólnie realizowane projekty i zajęcia,\ntakże podtrzymywać przyjacielskie relacje i kontakty. Niezwykle\nważne jest pamiętanie o tym, że osoba starsza ma także potrzeby\ninnego rodzaju i nie wystarczy samo zapewnienie warunków materialnych oraz opieki pielęgnacyjnej. I nie ma się czemu dziwić, ze\ncoraz większe zainteresowanie wśród seniorów mają także Domy\nDziennego Pobytu, w których seniorzy otrzymują wsparcie nie\ntylko rehabilitacyjne i pielęgniarskie, ale przede wszystkim mogą\nuzyskać zrozumienie swoich potrzeb, porozmawiać o nurtujących\nich problemach, czy nawet uzyskać wsparcie duchowe, dla niektórych wręcz niezbędne do życia. Warto zwrócić uwagę, czy\nw naszym otoczeniu nie żyją samotni seniorzy, którzy czekają na\npomoc, których warto zachęcić do aktywnego spędzania czasu\nz rówieśnikami w różnych instytucjach społecznych. Nie możemy\nudawać, że problem samotnych seniorów nie istnieje...\nMY I PRAWO\no darmowych lekach dla seniorów\nOd połowy czerwca obowiązuje nowela ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.\nZgodnie z nią, osoby po 75. roku życia będą miały prawo do bezpłatnych leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych, które będą wymienione w wykazie ogłaszanym przez ministra zdrowia.\nPierwszy taki wykaz minister ma ustalić najpóźniej do 1 września br. Oznacza to, że od września seniorzy będą mogli korzystać z bezpłatnych leków znajdujących się na liście. W wykazie\ntym mają znaleźć się w szczególności medykamenty związane\nz leczeniem chorób wieku podeszłego.\nBezpłatne leki będą mogli pacjentowi przepisywać: lekarz podstawowej opieki\nzdrowotnej (wskazany w deklaracji wyboru) oraz niektóre pielęgniarki POZ. Przepisywać\nje będą też mogli lekarze posiadający prawo wykonywania zawodu, którzy zaprzestali\nwykonywania zawodu i wystawili receptę dla siebie lub członków najbliższej rodziny.\nW uzasadnieniu projektu ustawy wskazano, że skutki gospodarcze nowelizacji\n„można określić jako pozytywne”. Z jednej strony zostaną zwiększone wydatki publiczne, z drugiej jednak poprawią się stan zdrowia i jakość życia osób starszych,\na także ograniczone zostaną koszty hospitalizacji wynikające z braku przyjmowania przepisanych leków.\nW 2016 r. koszt funkcjonowania ustawy określono na 125 mln zł.\nZ danych firmy IMS Health, która zajmuje się badaniem rynku leków w Polsce,\nwynika jednak, że osoby po 75. roku życia kupują w ciągu roku w aptekach leki\nna receptę warte 4,3 mld zł. W tym są leki refundowane warte 2,5 mld. Za nie\nseniorzy płacą tylko 800 mln zł. Pozostałe leki na receptę nie są refundowane seniorzy wydają na nie 1,8 mld zł.\nW sumie starsi emeryci płacą za leki dostępne tylko na receptę aż 2,6 mld zł.\nW związku ze zwiększającą się liczbą osób starszych oraz z potencjalnym poszerzaniem wykazu leków założono stopniowy wzrost kwoty refundacji o ok. 15 proc. rocznie\nw ciągu kolejnych 6-7 lat, a następnie spowolnienie tego wzrostu do ok. 6 proc.\nW sytuacji, gdy wydatki z budżetu państwa przekroczą po pierwszym kwartale danego roku 25 proc. limitu przewidzianego na ten rok, minister zdrowia\n„wdraża mechanizm korygujący”, polegający na zmianie wykazu bezpłatnych\nNr 3(33)2016 / My 50+ / 17\nMY I KSIĄŻKI\nw szufladzie na dobry moment? Jeśli tak, nie zwlekaj!\nWydaj swoją książkę już dziś. Przeczytaj nasze podpowiedzi, jak to zrobić.\nCzy wiesz, że Mark Twain, Lewis Carrol i Edgar Allan Poe sami finansowali wydanie swoich książek? A manuskrypt „Harry`ego Pottera”, zanim książka została\nwydana, odrzuciło aż 12 wydawnictw? Podobnie było z El James (Erika Mitchell),\nautorką słynnej powieści erotycznej „50 twarzy Greya”. Najpierw samodzielnie\nwydała ją w formie ebooka (książkę odrzuciło 99 wydawców, a dopiero setny\nzaryzykował – Vintage Books).\nWyżej wymienieni autorzy zaryzykowali i wydali książkę sami. Mieli silną potrzebę pisania i wydania swojego dzieła na rynek. Nie byli znanymi autorami, nie\nmieli także znajomości w branży wydawniczej. Więc jak to się stało, że odnieśli\nsukces? Po pierwsze determinacja i upór, po drugie trochę szczęścia, a po trzecie dobrze przemyślany plan działań. To właśnie dzięki tym nazwiskom self-publishing ujrzał światło dzienne.\nSelf-publishing to popularny dziś na świecie sposób, dzięki któremu autor\nmoże sam wydać swoją twórczość. Zachodnie serwisy, np. Lulu.com lub Authorhouse.com doczekały się wielu bestsellerów wydanych w tej formule. Brytyjski\ndziennik „The Guardian” raz w miesiącu nagradza najlepszych autorów-wydawców. Redakcja uznała, że self-publishing jest obecnie jednym z najważniejszych\ntrendów na rynku wydawniczym.\nWydanie książki nie jest łatwym zadaniem zwłaszcza dla tych, którzy są nowicjuszami w branży. Zapisy proponowane w tradycyjnych kontraktach wydawniczych są trudne do wynegocjowania i nie zawsze działają na korzyść autora.\nSelf-publishing daje autorom więcej możliwości. Nie muszą już polegać na agencie lub wydawcy. W self-publishingu to autor sam decyduje o swojej książce, o jej\npublikacji, sprzedaży i swoich zarobkach.\nW self-publishingu to autor zachowuje pełne prawa do swojej publikacji. Żadna z firm nie rości sobie praw autorskich do publikacji – one należą do autora.\nAutor jest wydawcą książki i sam ustala jej cenę. Decyduje także o zysku, jaki\nosiągnie z jej sprzedaży. Jeśli znajdzie grono czytelników, może liczyć na niezwykle atrakcyjne honorarium.\nW self-publishingu można od początku do końca osobiście zająć się wydaniem swojej książki, ale można również skorzystać z pomocy ekspertów, takich\njak zespół Rozpisani.pl.\nCokolwiek piszesz – opowiadanie, wiersze czy biografie, możesz to wydać\nz pomocą firm, takich jak Rozpisani.pl, które pomagają autorom zaistnieć na\nrynku wydawniczym. To dzięki takim firmom, jak Rozpisani.pl, niezależni autorzy\nmogą rozpocząć swoją karierę pisarską.\nZałóżmy, że dzieło Twojego życia leży w szufladziei czeka na lepsze czasy. Jeśli\nwięc masz już napisaną książkę, pierwsze kroki skieruj do firm, które świadczą usługi\nwydawnicze dla niezależnych autorów. Jedną z nich są np. Rozpisani.pl (Grupa PWN).\nRozpisani.pl pomagają autorom wydać ich książkę, świadczą także usługi\nedytorskie, korektorskie, dystrybucyjne i promocyjne. W self--publishingu nie ma\nżadnych ograniczeń ani obostrzeń. Można wydać wszystko, dosłownie wszystko!\nPo nawiązaniu kontaktu z osobą odpowiedzialną za opiekę nad autorami dowiesz się, jakie to proste. Po zapoznaniu się z Twoim tekstem dostaniesz ofertę\nszytą na miarę. Otrzymasz wszystkie niezbędne narzędzia do publikacji Twojej\ntwórczości. Zespół ekspertów będzie Ci służył pomocą w dziedzinie redakcji,\nkorekty i grafiki. Zajmą się składem książki i wydrukują ją we własnej drukarni\ncyfrowej (druk już od 1 egzemplarza). Nie musisz od razu drukować wysokich nakładów i „zamrażać” w nich pieniędzy. Jeśli książka będzie się sprzedawać, zyski\nosiągnięte ze sprzedaży pierwszego nakładu możesz zainwestować w dodruki.\nTo nie wszystko – serwisy takie, jak Rozpisani.pl, prowadzą także dystrybucję\nTwojej książki. Zyskujesz dostęp do szerokiej dystrybucji – m.in. Amazon, Empik,\n18 / My 50+ / Nr 3(33)2016\nGandalf, więc Twoja książka może pojawić się w najbardziej znanych księgarniach stacjonarnych i internetowych.\nMożna też skorzystać z pakietu promocyjnego, dzięki któremu informacja o książce dotrze do dziennikarzy i blogerów.\nOczywiście nie trzeba z tego korzystać – można samodzielnie\nzająć się sprzedażą lub marketingiem.\nBiorąc pod uwagę trudności, jakie czekają debiutanta, wydanie książki w systemie self-publishing jest najlepszym wyjściem.\nPozwala ono nie tylko na zrealizowanie marzenia o debiucie, ale\nrównież na zachowanie pełnej niezależności. A dlaczego warto\npowierzyć to zadanie firmie? Otóż każdy autor popełnia błędy,\nktórych nie zauważy samodzielnie.\nWydawcy self-publishing, jak np. Rozpisani.pl, zajmują się\nredagowaniem tekstu, a także składem i opracowaniem graficznym. Ponadto na barkach ekipy Rozpisani.pl spoczywają wszystkie formalności związane z publikacją. Dzięki temu autor może\nskupić się na rozwijaniu swojego warsztatu twórczego.\n1. Wejdź na www.rozpisani.pl\n2. Zapoznaj się z ofertą.\n3. Wyślij e-mail na adres [email protected]\nlub zadzwoń 519-075-409 lub 22 695-44-83.\nTam, gdzie byłam cz. II.\nDruga część wyjątkowej książki,\npokazującej osobiste podróże Elżbiety Dzikowskiej.\nTym razem autorka prowadzi nas\nprzez Wenezuelę, Kolumbię, Ekwador, Peru i Boliwię.\nZ tej książki poznasz wyprawę ,\nktórej wynikiem było dotarcie do tajemniczej Vilcabamby, ostatniej stolicy Inków. Dowiesz się też , jak autorka doprowadziła\ndo wzniesienia pomnika Ernesta Malinowskiego i przywrócenia\npamięci o genialnym polskim twórcy Kolei Transatlantyckiej.\nA także jak podróżowała po Ekwadorze z milionerem i poławiała\ndiamenty nad rzeką Caroni, a w Peru…przeprowadzała reformę\nrolną! Historie godne przygód Indiany Jonesa. A nawet lepsze,\nA gdzie Elżbieta Dzikowska nie była! W Ameryce Łacińskiej,\naż kilkanaście razy. W I tomie „Tam, gdzie byłam” opisywała\nMeksyk, Amerykę Środkową i Karaiby, a w tej książce zabiera nas\ndo Wenezueli, Kolumbii, Ekwadoru, Peru i Boliwii. A zna świat jak\nmało kto, bo przez prawie pół wieku wędrowała jako dziennikarka „Kontynentów”, a potem ze swoim mężem , Tonym Halikiem.\nZ wielką pasją przygotowywała filmy do kultowych programów\n”Pieprz i wanilia”. W radiowej „Jedynce”, wiele razy wprowadzała słuchaczy w świat swoich najciekawszych podróży. Teraz\nprzyszedł czas na książki, w których czytamy o jej prywatnych\ni zawodowych perypetiach i sukcesach. Ta książka to okazja ,\naby na to, co pozostało po cywilizacji prekolumbijskiej i jak żyją\ndziś potomkowie Inków spojrzeć oczami Elżbiety Dzikowskiej…\nWydawnictwo „Bernardinum”, „Tam, gdzie byłam 2”.\nKsiążka dostępna w dobrych księgarniach, Empiku\noraz na www.bernardinum.com.pl\nJeżeli nie macie pomysłów albo chcecie wprowadzić kuchenne innowacje do swojego menu, to przedstawiamy wam kilka energetycznych przepisów polecanych przez najlepszych szefów kuchni! Najzdrowiej jest podawać\nświeże produkty w naturalnej formie – bez obróbki w piekarniku czy w garnku. Tak smakują najlepiej i zachowują w sobie całą moc witamin i składników\nodżywczych, które zbawiennie wpływają na nasz organizm. Oczyszczają go\ni gwarantują olbrzymi zastrzyk energii wywołujący uśmiech na twarzy.\nCukier zmieszaj z 1 szklanką wody, skórką i sokiem z pomarańczy oraz\nwanilią. Wlej na patelnię i podgrzewaj do zredukowania. Po otrzymaniu\ngęstego sosu przestudź i polej sałatkę.\nZmieszaj (lub zblenduj) ze sobą oliwę, mieloną paprykę, czosnek,\npłatki chilli, sok z cytryny, cukier i sól. Polej dressingiem warzywa.\nPiekarnik rozgrzej do 200°C. Buraki obtocz w 15 ml oliwy. Zawiń w folię\naluminiową i włóż do piekarnika. Piecz do miękkości – około 1 godzinę.\nWyciągnij i wystudź, a następnie obierz i pokrój na cienkie plasterki.\nW miseczce dokładnie wymieszaj (lub zblenduj) resztę oliwy, ocet\nwinny, sos sojowy i Worcestershire, musztardę, majonez i estragon.\nNr 3(33)2016 / My 50+ / 19\nHoroskop wakacyjny My50+\nPrzed Tobą bardzo pomyślny okres życia. Poradziłeś\nsobie z problemami finansowymi i zacząłeś „wychodzić na prostą”. To jedynie mały, ale znaczący początek zupełnie\nnowego podejścia do innych ludzi, ich problemów i spraw. Jednym słowem: nauka nie idzie w las.\nW ciągu kilku minionych miesięcy trapiłeś się sprawami innych. Teraz nadszedł czas, byś pomyślał o sobie\ni zaplanował wypoczynek. Nie angażuj się w organizację wydarzeń kulturalnych, bo będzie Cię to kosztowało więcej nerwów niż\ndotychczas. Zadbaj o rodzinę.\nMimo wielu przeciwności losu Ty się nie poddajesz\ni z uśmiechem podążasz dalej. To bardzo dobra recepta na życie, która zawsze daje oczekiwane efekty. Już niedługo uporasz się także ze sprawą, która nęka Cię od kilku miesięcy.\nBądź skupulatny, czytaj przed podpisaniem.\nKażdy kolejny dzień przyniesie Ci wiele radości. Możesz nie wierzć w cuda, ale jeden z nich już na Ciebie czeka. Wyjaśnią się sprawy związane z Twoim zdrowiem. Dzięki\ntemu odzyskasz radość życia i będziesz mógł korzystać z niego, ile\nW ciągu kilku najbliższych tygodni masz szansę wywrócić swoje życie do góry nogami i cieszyć się nim,\njak nigdy dotąd. Pozwól sobie na odrobinę wakacyjnego szaleństwa, a na pewno poprawisz sobie humor i znajdziesz\nnowych, interesujących przyjaciół.\nLatem czeka Cię duże, rodzinne spotkanie.Podczas\nniego spotkasz osoby, które już dawno wykreśliłeś z listy krewniaków. Jak będziesz się czuł i bawił na tej imprezie zależy tylko od\nCiebie. Być może nadszedł czas, by wydarzenia sprzed lat puścic\nNie jesteś osobą, która wierzy w cuda, przepowiednie i brednie, ale doskonale wiesz, że jest coś, czego ludzki umysł\nnie jest w stanie pojąć. Co więcej, masz w tej materii pewne własne spostrzeżenia, które wkrótce mogą przynieść Ci określone\nW najbliższym czasie będziesz musiał sprostać nowym domowym obowiązkom, które wcale nie są Ci\nna rękę. Na początku nie będzie łatwo, ale wkrótce zrozumiesz,\nże było warto poświęcać się dla innych. Uważaj na zdrowie. Nie\nudawaj przed innymi, że jesteś młodziakiem.\nWiele spraw, których do tej pory nie udawało Ci się\nzałatwić, właśnie teraz przybierze korzystny obrót. Będzie to jednocześnie doskonała okazja do inwestowania i planowania przyszłości. Bezpowrotnie miną także problemy z rodziną,\nktóra nie wierzyła w Twoje tłumaczenia.\nWróci do Ciebie jakaś sprawa sprzed lat, gdy w rodzinie doszło do ostrej kłótni. Nie stawiaj wszystkiego\nna jedną kartę, bo przegrasz. Postaraj się zrozumieć także drugą\nstronę. Samopoczucie poprawi Ci spotkanie z przyjaciółmi, którzy\nzawsze znajdą dobrą radę.\nMożesz już teraz planować sobie jesienne wyjazdy.\nPrawdopodobnie w ciągu najbliższych dni otrzymasz\npewną sumę pieniędzy, która pozwoli Ci na „odrobinę luksusu”.\nPoprawa w finansach i poprawa zdrowia – przekonasz się o tym\njuż w połowie lata.\nW najbliższych tygodniach czeka Cię poważna zmiana planów. Pojawią się problemy, ale szybko je pokonasz. Przy\nokazji przekonasz się, że nie wszystkim można ufać. Postaraj się\nznaleźć więcej czasu dla rodziny. Spotkanie z nieznajomym może\nokazać się bardzo interesujące.


Szczegóły partnera Salony fryzjerskie Jean Louis David\nSalony fryzjerskie Jean Louis David Galeria Łódzka\nSalony fryzjerskie Jean Louis David Manufaktura\nJean Louis David to światowa marka fryzjerska. Mamy ponad 1000 salonów w 20 różnych krajach na świecie i blisko 70 salonów w największych miastach Polski.\nZapraszamy do naszych salonów w Łodzi w Centrum Handlowym Manufaktura i Galerii Łódzkiej.\nMarka Jean Louis David powstała w Paryżu w latach 60. Była odpowiedzią na pragnienie piękna i bycia nowoczesnym. Jean Louis David uczynił z fryzjerstwa sztukę, którą nieustannie udoskonalamy. Nasz znak firmowy to nowoczesne, praktyczne cięcie, naturalne EKO kolory i fryzury dopasowane do indywidualnych potrzeb naszych klientów.\nJean Louis David – Ekspert w trosce o Twoje włosy.\nZapraszamy do rezerwacji wizyt poprzez Aplikację i stronę internetową: jld.pl\n15% zniżki na wszystkie usługi.\nW czerwcu -20% na strzyżenie damskie i męskie w salonach Jean Louis David w Łodzi\nInfolinia: 22 391-50-00\nInfolinia: 22 391-50-00 jld.pl


Zespół - UŁAN BROWAR\nDawid Feist jest szefem kuchni UŁAN BROWAR. Przygodę z gastronomią rozpoczął w poznańskiej Restauracji CUCINA w City Parku. Szlif umiejętności i technik gastronomicznych poznawał przez lata, przechodząc przez wszystkie sekcje kuchenne, zaczynając od kuchni zimnej, a kończąc na mięsach i sosach. Inspiracje do gotowania czerpie z książek kucharskich oraz od najlepszych Szefów Kuchni. W pracy motywuje go możliwość rozwoju oraz poznawanie nowych smaków. Najbardziej lubi gotować dla swojej rodziny, którą stawia na pierwszym miejscu. W daniach, które serwuje w UŁAN BROWAR zaczyna od doboru wyrafinowanych dodatków do składnika głównego.


Żołądka zszywanie (restrykcyjne) procedura chirurgiczna – Cambler\nŻołądka zszywanie (restrykcyjne) procedura chirurgiczna\n(Inne warunki, które mogą być stosowane, obejmują: chirurgii żołądka pasma, Regulowane żołądka pasma, pionowa naprz żołądka)\nCo to jest zszywanie żołądka (restrykcyjne) chirurgia?\nChirurgia żołądka zszywanie, zwany także chirurgii żołądka pasy, to rodzaj chirurgii bariatrycznej (chirurgii utrata masy ciała) procedury wykonywane w celu ograniczenia ilości jedzenia człowiek może jeść. Chirurgia bariatryczna jest opcja, że dopiero dziś skutecznie leczy chorobliwą otyłość u ludzi, dla których środki bardziej konserwatywne, takie jak dieta, ćwiczenia i leki nie były skuteczne.\nW chirurgii żołądka banding, żadna część żołądka jest usuwany i proces trawienia, pozostaje nienaruszone. Albo zszywki lub zespół są stosowane do oddzielenia żołądek na dwie części, z których jedna jest bardzo mały woreczek, który może pomieścić około jednej uncji żywności. Jedzenie z tego "nowego" żołądek opróżnia się w części zamkniętej off żołądka, a następnie powraca do normalnego procesu trawienia. W czasie, torebka może rozszerzać posiadać 02:58 uncji żywności. Ponieważ wielkość żołądku znacznie zredukowane tak, to procedura jest określany jako procedura ograniczającego.\nPo zszywania żołądka lub pasy, człowiek może jeść tylko około trzech czwartych do jednej filiżanki żywności. Jedzenie musi być dobrze rozgryzać. Spożycie większej niż woreczek żołądka może posiadać może spowodować nudności i wymioty. Procedury ograniczające stwarzają mniejsze ryzyko niż Bypass żołądka procedur, ale są też mniej skuteczne, ponieważ ciągłe przejadanie się może rozciągnąć woreczek tak, że może pomieścić więcej jedzenia.\nRodzaje żołądka procedur oklejania obejmują:\nRegulowanej opaski żołądkowej (AGB). Ta procedura obejmuje zamocowanie zespołu nadmuchiwanego wokół górnej części żołądka, a dokręcania jak pas do utworzenia małej torebki, która służy jako nowy znacznie mniejszej żołądka. Po zabiegu średnica opaski wokół żołądka może być regulowana przez lekarza poprzez dodawanie lub usuwanie wody, soli (soli). Zszywki są wykorzystywane w tej procedurze, która jest stosunkowo nowym w USA\nPodobnie jak w innych procedur ograniczających, AGB może nie osiągnąć znaczną utratę masy ciała. US Food and Drug Administration zatwierdziła system AGB w 2001 r., które można umieścić w miejscu z laparoskopii (małe, cienkie rurki z kamerą w załączeniu), a nie z otwartym nacięcia dla pacjentów, którzy są chorobliwie otyłych, jak wskazuje Wskaźnik masy ciała (BMI) 40 lub więcej.\nPionowe naprzemienne gastroplastyki (VBG). Procedura ta wykorzystuje kombinację zszywki i zespół do stworzenia torebki. Nie ma otwór dime wielkości w dolnej części brzucha "nowe", który uchodzi do reszty większej żołądka. Tkanka z tworzywa sztucznego albo siatki jest owinięty wokół otworu, aby zapobiec otwarciu z rozciąganiem. Utrata masy ciała jest około 50 do 60 procent nadmiaru masy ciała w ciągu jednego roku od zabiegu.\n. Pionowe wycięcie żołądka rękaw (VSG) Procedura ta wykorzystuje zszywki usunąć dużą część żołądka, pozostałe żołądek "rękaw" organizuje około jedną czwartą szklanki płynu. Z biegiem czasu, żołądek może rozwinąć trzymać jedną filiżankę żywności.\nProcedura ta została utworzona w pierwszym etapie zabiegu dwuetapowym (druga operacja etap obejmuje zmianę kierunku pożywienia w jelicie cienkim dla złego wchłaniania). Wielu pacjentów stracić żądaną ilość masy i nie ma drugą operację. Utrata masy ciała może być od 33 do 80 procent nadmiaru masy ciała w ciągu jednego roku po zabiegu. Ponieważ reszta żołądka został usunięty, ta procedura nie jest odwracalne.\nVBG i AGB mogą być wykonywane z laparoskopii, a nie w drodze otwartego nacięcia u niektórych pacjentów. Procedura ta posiada kilka małych nacięć i trzy lub więcej Laparoskopy wizualizację wnętrza jamy brzusznej podczas operacji. Lekarz wykonuje zabieg, patrząc na monitor TV. Chirurgia laparoskopowa żołądka zazwyczaj redukuje długość pobytu w szpitalu i ilość blizn, i często prowadzi do szybszej odbudowy niż "open" lub standardową procedurą.\nOsoby z BMI 60 lub więcej lub osób, które miały już jakiś rodzaj operacji brzusznej nie są zwykle traktowane jako kandydat do techniki laparoskopowej.\nTrawienie jest procesem, w którym żywność i ciecz są podzielone na mniejsze części, tak że ciało może użyć ich do budowy i odżywiają komórki. Trawienie rozpoczyna się w jamie ustnej, w którym żywność i cieczy są pobierane w, i jest zakończona w jelicie cienkim. Przewód pokarmowy jest szereg narządów pustych połączone w długi, skręcenie rury od jamy ustnej do odbytu.\nŻołądek jest, gdy występują trzy zadania mechaniczne przechowywania mieszania i opróżniania. Normalnie, to jest to, co się dzieje:\nPo pierwsze, żołądek przechowuje spożytej żywności i płynów, co wymaga mięśnie górnej części żołądka, aby zrelaksować się i przyjąć duże ilości połkniętego materiału.\nDruga, dolna część żołądka miesza się z żywnością, cieczy i soków trawiennych wywołanych przez żołądek wskutek działania mięśni.\nPo trzecie, żołądek opróżnia jego zawartość do jelita cienkiego.\nSpożywczy jest następnie trawiona w jelicie cienkim i rozpuszcza się w sokach z trzustki, wątroby i jelit, a zawartość jelita są mieszane i popychany do przodu w celu umożliwienia dalszego trawienia.\nChirurgia bariatryczna jest wykonywana, ponieważ jest to obecnie najlepsza opcja leczenia do produkcji trwały spadek masy ciała u pacjentów otyłych, dla których nonsurgical metody odchudzania nie były skuteczne.\nPotencjalnymi kandydatami do chirurgii bariatrycznej obejmują:\nOsoby z BMI powyżej 40\nOsoby z BMI 35 lub więcej, którzy mają inną chorobę, takie jak związane z otyłością typu 2 cukrzycy, bezdechu sennego, czy choroby serca\nPonieważ operacja może mieć poważne skutki uboczne, długoterminowe korzyści dla zdrowia musi być uznane i stwierdzono większe niż ryzyko. Pomimo faktu, że niektóre techniki chirurgiczne mogą być wykonywane laparoskopowo ze zmniejszonym ryzykiem wszystkie chirurgii bariatrycznej jest uważany za poważną chirurgii.\nChociaż nie wszystkie zagrożenia z każdej procedury są w pełni znane, chirurgii bariatrycznej ma pomóc wielu ludziom, aby zmniejszyć lub wyeliminować niektóre zdrowotne otyłości problemów. To może pomóc w:\nZmniejszyć lub wyeliminować bezdech senny\nZmniejszyć obciążenie serca\nNiższe cholesterolu poziomy\nChirurgia dla utraty wagi nie jest panaceum, ale procedury te mogą być bardzo skuteczne w ludzi, którzy są zmotywowani po operacji do wytycznych swego lekarza za odżywianie i ćwiczenia i suplementy żywieniowe.\nMogą być też inne powody, dla lekarza polecić żołądka procedury banding.\nRozwój kamieni żółciowych\nUtrudnianie lub nudności mogą wystąpić, gdy żywność nie jest dobrze żuć\nBlizny wewnątrz brzucha\nWymioty z powodu jedzenia więcej, niż może pomieścić żołądka etui\nRyzyko związane konkretnie z pionowym opaska żołądka obejmują podział linii zszywek i erozji zespołu. Rzadko, soki żołądkowe mogą przedostać się do awaryjnego chirurgii brzucha i może być potrzebna. Najczęstszym powikłaniem, które może rozwinąć się z regulacją zespołu chirurgii żołądka jest to, że torebka żołądek powiększa. Solankowe poślizg zespół i ryzyka są również wycieki specyficznych do regulacji zespołu chirurgii żołądka.\nRyzyko jest zmniejszona laparoskopowego procedurą pasmami, ponieważ nie ma nacięcie w ścianie żołądka.\nZostaniesz poproszony o podpisanie formularza zgody, który daje swoją zgodę lekarza na wykonywanie procedury. Przeczytaj uważnie i formy zadawania pytań, jeśli coś nie jest jasne.\nOprócz kompletnej historii choroby, Twój lekarz może wykonać pełne badanie fizykalne, aby upewnić się, są w dobrym stanie zdrowia, zanim przechodzi procedurę. Możesz przejść badania krwi lub innych badań diagnostycznych.\nPowiadomić lekarza, jeśli jesteś wrażliwy lub jesteś uczulony na jakieś leki, lateks, jod, taśmy lub środków znieczulających (miejscowych i ogólnych).\nPowiadamiają się z lekarzem wszystkich leków (na receptę i ponad-the-counter) oraz ziołowych suplementów, które są z natury.\nPowiadomić lekarza, jeśli masz historii zaburzeniami krzepnięcia lub jeśli pacjent przyjmuje żadnych antykoagulant (rozrzedzające krew), leki, aspiryna, ibuprofen, Naprosyn, lub inne leki, które wpływają na krzepliwość krwi. Może być konieczne, aby zatrzymać niektóre z tych leków przed zabiegiem.\nMożesz zostać poproszony, aby rozpocząć ćwiczenia i zmienić dietę na kilka tygodni przed zabiegiem.\nJeśli jesteś kobietą w wieku rozrodczym może pojawić kontroli urodzeń doradztwo, tak aby nie zajść w ciążę w pierwszym roku po zabiegu ze względu na ryzyko dla płodu z szybką utratą masy ciała.\nRestrykcyjne chirurgii żołądka banding wymaga pobytu w szpitalu. Procedury mogą się różnić w zależności od rodzaju wykonywanej procedury i praktyki lekarza.\nGastric banding operacja wykonywana jest zazwyczaj w trakcie snu w znieczuleniu ogólnym.\nGeneralnie, chirurgii żołądka banding następuje ten proces:\nBędziesz umiejscowiony leżąc na plecach na stole operacyjnym.\nMoże być wstawiane cewnikiem moczowym.\nDla procedury otwartej, lekarz będzie jeden duży nacięcie w okolicy brzucha. Procedurę laparoskopowej, seria małych nacięć będzie. Dwutlenek węgla gaz zostanie wprowadzony do brzucha w celu napompowania jamę brzuszną tak, żołądka i innych konstrukcji mogą zostać łatwo widoczny.\nDla procedury regulacji opaski żołądkowej, zespół małych zbiorników lub balonów na wewnętrznej zostanie umieszczona wokół górnej części żołądka, aby utworzyć małą torebkę, która będzie służyć jako nowy żołądka. Wąskie przejście będzie łączyć się z resztą żołądka. Zespół będzie napełniany roztworem soli.\nNa pionowym pasami procedury gastroplastyki, torebka zostanie utworzony z linii zszywek.\nOdpływ może być umieszczony w miejscu nacięcia w celu usunięcia płynu.\nNacinania (y) zostaną zamknięte szwami lub klamrami chirurgicznych.\nPo zabiegu zostaniesz przeniesiony do sali pooperacyjnej na obserwacji. Po ciśnienie krwi, puls i oddech są stabilne i są świadomi, zostaniesz przeniesiony do sali szpitalnej. Chirurgii utrata masy ciała zazwyczaj wymaga pobytu w szpitalu kilka dni.\nMożesz otrzymać leki przeciwbólowe w razie potrzeby, albo przez pielęgniarkę lub przez podawanie go samodzielnie za pomocą urządzenia podłączonego do linii dożylnej.\nBędziesz zachęcać do poruszania się, jako tolerowane, gdy jesteś w łóżku, a potem wstać z łóżka i chodzić jak poprawia swoje siły. Ważne jest, aby poruszać się szybko po ć w operacji w celu zapobieżenia tworzeniu się skrzepów krwi.\nNa początku otrzymasz płynów przez IV. Po dzień lub dwa będziesz miał cieczy, takich jak jasne bulionu lub soku, do picia. Jak jesteś w stanie tolerować płynów, będziesz mieć grubsze cieczy, takich jak budyń, mleko lub zupa krem, następnie żywności, które nie mają do żucia, takich jak zboża lub gorącej żywności puree. Lekarz prowadzący poinformuje pacjenta, jak długo jeść żywności puree po zabiegu. Przez jeden miesiąc po zabiegu, może być pokarmy stałe.\nPacjent powinien zostać poinformowany o przyjmowanie suplementów diety, aby zastąpić składników odżywczych utracone z powodu rekonstrukcji przewodu pokarmowego.\nZanim zostaniesz zwolniony ze szpitala, ustalenia będą dla wizyty kontrolnej u lekarza.\nGdy jesteś w domu, ważne jest, aby zachować część chirurgiczną czyste i suche. Lekarz daje konkretne instrukcje kąpielowych. Szwy lub klamry chirurgiczne zostaną usunięte w czasie wizyty kontrolnej.\nNacięcie i mięśnie brzucha może boleć, zwłaszcza z głębokim oddychaniem, kaszel, i wysiłek. Weź lek przeciwbólowy na ból, zgodnie z zaleceniami lekarza. Aspiryna lub niektóre inne leki przeciwbólowe mogą zwiększać ryzyko krwawienia. Pamiętaj, aby wziąć tylko zalecanych leków.\nNależy kontynuować ćwiczenia oddechowe wykorzystywane w szpitalu.\nNależy stopniowo zwiększać swoją aktywność fizyczną, jako tolerowane. To może potrwać kilka tygodni, aby powrócić do poprzedniego poziomu wytrzymałości.\nMożesz być poinstruowani, aby unikać podnoszenia ciężkich przedmiotów, za kilka miesięcy, aby zapobiec obciążenie mięśni brzusznych i nacięcia chirurgicznego.\nChirurgii utrata masy ciała może być emocjonalnie trudne, ponieważ będzie dostosowanie się do nowych nawyków żywieniowych i ciała w procesie zmian. Możesz czuć się szczególnie zmęczona podczas pierwszego miesiąca po zabiegu. Ćwiczenia i uczęszczać do grupy wsparcia mogą być pomocne w tym czasie.\nW następstwie operacji żołądka banding, lekarz może dać Ci dodatkowe lub alternatywne instrukcje, w zależności od konkretnej sytuacji.\nKategoria: Układ pokarmowy, Otyłość\nBaru rentgenowskie (górna i dolna GI)\nWspólne testy czynnościowe wątroby\nBypass żołądka (malabsorptive) procedura chirurgiczna\nProcedura transplantacji wątroby\nNastępna ›› laparoskopia


wszystko jest ok u mnie tzn bylo bo zmienilem na wezsze 360 z przodu i 420 z tylu ale.na nowe i ciagnik ma taki uciag ze az silnik dusi nie potrzeba wiecej zmienilem pod opryskiwacz .\nDzięki za szybka odpowiedz OK rozumiem. Czyli opona przednia się nie wybrzuszała? Przód był dużo szybszy? Jak ze sterownością? Myślisz ze na tych 420/65r20 i 480/70r38 będzie git? Tył ma średnice 1660 a przód 1030 mm.\nMa ktoś jakieś opinie o oponach marki Rosava, ukraińskie. Zastanawiam się nad kupnem tychże na tył do mtz.\nCo szerszego i bardziej wytrzymałego można wrzucić na przód do 80 zamiast 7,50-20? Jedna pękła, zarzucilem stomilke w tym rozmiarze taką jak kładli do przyczep d44. Zastanawiam się czy dać drugą do pary czy może wrzucić coś szerszego. Jeżeli tak to jaka najszersza wejdźie?\nDodam dla potomnych, oczywiście jeśli ktoś ma inne spostrzeżenia niż ja to mówcie.\nPosiadam, a w zasadzie posiadałem kapcie 15.5 r 38 i 11.2 - 20. Przód niesamowicie wypychało przy jeździe do przodu w zakrętach oraz ciągnął się w zakrętach jadąc do tyłu. Męczyło mnie to niesamowicie. Licząc obwody kół przednich oraz tylnych i stosunek liczby obrotów koła przedniego do koła tylnego doszedłem do wniosku, że opona 11.2 -20 do 15.5 R38 pasuje krótko mówiąc jak palec do d*py. Mierząc promień kół od betonu do środka piast wyszło, że poprzez jeden obrót koła tylnego pokonujemy 4,62 m, a przód przy tych kapciach pokonuje 4,31m( mam opony lekko zużyte + ugięcie opony). Tak, nie pomyliłem się. Brakuje 31cm !!!. Dlatego też ten przód tak się pcha.\nPo analizach balistycznych poszukałem opon 320/85r20 - kupiłem używki za 900zł z bieżnikiem 60%.\nOpony założone i teraz przód jest szybszy o około 1,5% ( Sztuka ponoć mówi że droga pokonywana przez przód ma być równa tyłowi lub do 5% większa, a u mnie jest 1,5% więcej)\nJakie są efekty założenia opon 320/85R20 ? Przód nie pcha się przy skręcaniu ani nie ciągnie przy cofaniu ze skręconymi kołami. Napęd również rozłącza się dużo lepiej, wcześniej musiałem robić Cie to na wstecznym.\nSwoją drogą nie wiem kto w zestawieniu opon dał 11.2-20 z 15.5 R38 Gdyż ich stosunek wychodzi około 1,65 a w zestawieniu 13.6 -20 i 16.9R38 stosunek wychodzi 1.54 i ten uważam za słuszny gdyż z moich wyliczeń też tak wychodzi.\nNie popełniajcie błędu kupując 11.2 - 20 do 15.5 R38 na tył. Fakt faktem za jedną 320/85R20 kupimy dwie 11.2-20 i jeszcze na weekend zostanie, ale komfort przy skręcaniu jest nieporównywalny a już nie wspomnę jak to wygląda...\nPokaż jak to wygląda 😀\nWygląda dość śmiesznie(ponieważ tył jest dość wąski), chociaż sam przód zyskał moim zdaniem na wyglądzie gdyż 11.2 - 20 wyglądało jak karzeł w NBA. Dziś kultywowałem ponad 2ha i jaką miałem radość na uwrociach to nawet nie da się opisać. ciągnik idzie jak po sznurku, zero śladów pchania/ściągania.\nja mam 12.4 r20 i naped czy to na twardym czy miekim rozliczam bez problemu i dodam że nie mam sprężyny przy tej dzwigni tyl zużyty 70% 11.2 to nieporozumienie\nZgadza się. Moje 320/85r20 ma oznaczenie w nawiasie 12.4r20 więc mamy prawię to samo różnica dosłownie o picnyj kłak.\nWitam szlachetnych użytkowników Rosyjskiej myśli technicznej.\nPosiadam MTZ 80 z turem udźwigu 1200kg.\nPrzed założeniem tura (1rok temu), największą bolączką tego ciągnika było skręcanie z cięższym agregatem. Na górkach w piasku, pół wioski słyszało niecenzuralne słowa jak MTZ zamiast skręcać blokował przednie koła i nimi orał...\nJuż miałem kupić przedni napęd, ale nic dobrego i w dobrej cenie nie znalazłem w okolicy.\nNo i kasa poszła na nowy tur i prasę rolującą, aby ulżyć sobie trochę w pracy fizycznej.\nPo roku moge stwierdzić, że był to dobry zakup, tylko do problemu skręcania doszedł jeszcze jeden lub dwa. Opony 9x20 nie bardzo nadają się do obciążenia ponad 500kg. Drugi, to prawdopodobnie (tutaj proszę o opinie) taki, że napęd stożkowy nie nadaje się do tura (tak wyczytałem i słyszałem, że sąsiad ma doświadczenie, który podnosił turem 1.3t i później wydał 3tys na naprawe...).\nNa napęd krzyżowy mnie nie stać, a i po czytaniu opini nie wiem czy i stożkowe, które chodzą po ponad 5tys plus prawdopodobnie wymianę części ruchomych na początku...\nWięc musiałbym spokojnie liczyć z 7tys., a czas powoli wymienić opony z tyłu (plan z oryginalnych 15.5 na 16.9r38).\nWpadłem więc na pomysł, aby do starej osi dołożyć (narazie) szersze opony. Opony które pasowały by w razie "W" do przedniego napędu stożkowego i tylnych 16.9r38. No i do tura było by git.\nWiem, trochę zakręciłem, ale nie lubię wydawać pieniedzy na rzeczy które za jakiś czas musiałbym wymienić.\nCzy opony 12.4R20 wejdą na felgę 11.2R20 (bo domyślam się, że na oryginalną od MTZ 80 nie)?\nCzy felga od przedniego napędu pasuje do osi bez napędu (chodzi o roznice głębokości do piasty w tych napędach)?\nNo i jedno dodatkowe, czy istnieje jakaś minimalna szansa, że opony 12.4R20 będą się chociaż trochę lepiej zachowywać na uwrociach niż 9R20?\nJeśli masz plan wymień tył z 15.5 - 38 na 16.9 r38 i założyć do tego "rozwojowo" opony 12.4 r20 do przyszłego przedniego napędu, to po jego założeniu będziesz się srogo wkur.. z tego względu, że napędu nie będą się zgrywać. Wiem bo to przerobiłem, 12.4 r20 zgrywa się z 15.5 - 38. Żeby to się zgrywało z 16.9 r 38 musi założyć przynajmniej 13.6 r20, a te z kolei wchodzą już bardzo średnio na felgę o oznaczeniu 9w20. Na taką jak się nie mylę Seweryn założył 13.6 r20, ale mówił że bieżnik już robi się w łuk.\nCo do stożka i tura - fakt dużo ludzi mówi, że to się nie nadaje, ale jest również grono ludzi mówiące, że problemu nie ma. Myślę, że problemem jest tu też robi zestawienie oryginalnych opon gdzie nie dość, że nie zgrywa się to jeszcze tur daje mu po d*pie.\nJak będziesz zakładał przednie to sobie dobrze policz jakie będą odpowiednie.\nNapisano Marzec 22, 2020 (edytowany)\nWybacz Łukaszu, źle zrozumiałem sens Twoich wcześniejszych wypowiedzi. Teraz rozumiem\nZnajdę gdzieś wymiary felg? Chodzii o szerokość całej i osadzenie (ET)?\nRozumiem, że na moją felgę nie powinno być problemu z założeniem 12.4R20?\nJak będę w domku to zmierzę moją felgę i wstawię tutaj\nEdytowano Marzec 22, 2020 przez Biad3\nTu masz jak wygląda 13.6 r 20 na tej węższej pełnej feldze.\na tu jak 12.4 r20 ( 320/85r20)\nInteresowały by mnie wymiary\nMoja aktualna felga ma około 17cm (szerokości całkowitej).\nOdległość do osi to około 15cm.\nNie jest to przypadkiem węższa felga niż standardowe felgi w modelach z napędem?\nOdległość od piasty będzie pasować?\nAż tak to Ci nie pomogę. Jutro mogę pomierzyć od rantu do rantu swoją i głębokość - o ile nie zapomnę.\nEdytowano Marzec 22, 2020 przez Lukasz3991\nOki. Dziękuję :)\nNapisano Marzec 23, 2020 (edytowany)\nTu masz wymiary mojej felgi. Nie są one super precyzyjne gdyż robiłem wieczorem ze względy na brak czasu, ale myślę że dokładność jest do max 2cm, ale to bardziej ze względu, że na założonym nie ma jak wsadzić miarki.\nPS. Tak jak mówiłem to jest chyba ta węższa felga 9w20 bo jeszcze jest 12w20 ale tamtej nie zwymiaruje.\nEdytowano Marzec 23, 2020 przez Lukasz3991\nOpona 18.4 R 38 podejdzie na oryginalną felgę i nie będzie wadzić nigdzie o błotnik? Mtz z dużą kabiną.\nWidziałem takie coś, ale to bez sensu,za wysokie. Lepiej dać to na feldze 34, lub 32 od Bizona.\nSzukam i szukam i nie umiem się tutaj doszukać. Może przegapiłem ale może ktoś będzie wiedział i od razu mi podpowie - jakie kupić opony na tył do mtz 80 (bez przedniego napedu) - takie żeby były szersze niż te oryginalne, ale jednoczesnie żeby nie były oponami od bizona?\n16.9 r 38 coś koło 45cm szeroka by była\nLukasz3991 opony 320/85r20 i 360/70r20 mają prawie taką samą średnice katalogową opony 320/85 r20 mają 1052mm średnicy a opony 360/70r20 mają 1040mm więc te opony są takie same tylko że szersze , z tyłu mam założone 16.9 r38 a na przód będą 320/85 r20\nEdytowano Maj 17, 2020 przez KrzychuMTZ\nWitam. W moim MTZ mam z tyłu opony 420/85/38 a z przodu 320/70/20 i chciałbym bym założyć opony na przód od stara 266, czyli 12.00/20 (opony te mają profil 80). I mam do was pytanie czy napędy będą się zgrywać?\n@KrzychuMTZ też obczajałem że 360/70 i 320/85 to jest wysokościowo prawie identyko, ale 360 to raczej nie wbiłbym na felgę. Martwi mnie jedynie fakt, że jak zapniesz 320/85r20 i 16.9r 38 to z d*py beďzie ze zgraniem skoro u mnie przy tyle 15.5 r 38 chodzi idealnie dopiero. 13.6 r 20 powinna być wyższa ze względu na swój profil. Najlepiej założyć przód albo tył i dopiero dobrać drugą oś. Dla mnie teraz lux robota na tych kapciach. Jakbym miał wtedy do kupienia 360 z felgami to też bym wsadził.


Jak usunąć Restore@protonmail.ch | Wskazówki usuwania\nJak usunąć Restore@protonmail.ch\nHome / Adware / Jak usunąć Restore@protonmail.ch\nPosted in : Adware on Wrzesień 21, 2016\nRansomware ‚Restore@protonmail.ch (również znany jako wirus Restore@protonmail.ch)’ to odmiana Fantom Ransomware. Nie ma żadnych większych nierówności między dwoma zagrożeniami, a jedyną zauważalną różnicą jest kontaktowy adres e-mail używany do komunikowania się z napastników. Ransomware ‚Restore@protonmail.ch (również znany jako wirus Restore@protonmail.ch)’ mówi jego ofiar, że oni musi skontaktować się ‚Restore@protonmail.ch’, jeśli mają jakiekolwiek pytania lub jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o problem stoją. Zgodnie z oczekiwaniami, sprawców ataku oferują do odszyfrowania plików w zamian za opłaty okup, że ofiary musi zapłacić. Nie ma dokładnych informacji na temat wysokość opłaty okup, że operatorzy Ransomware ‚Restore@protonmail.ch’ poprosić o, ale niezależnie od tego, czy jest to tanie, czy nie, zapewniamy, że płacenie pieniędzy nie jest niezawodne rozwiązanie.\nPobierz za darmo narzędzie do usuwaniaAby usunąć Restore@protonmail.ch\nZarażając komputer, Ransomware ‚Restore@protonmail.ch’ go uruchomić ekran aktualizacji fałszywe Windows, których celem jest nakłonienie użytkowników do uwierzenia, że Windows jest zastosowanie aktualizacji systemu. Jednak co nie będzie widać ofiar jest proces w tle Ransomware ‚Restore@protonmail.ch’ używa do szyfrowania wszystkie cenne dane przechowywane na komputerze. Podobnie jak inne popularne ransomware Ransomware ‚Restore@protonmail.ch’ można pracować z długą listę plików, powszechnie używane, tak, że można zapewnić, że jego ofiar będzie miał dobry powód, aby rozważyć wniesienie opłaty okup. Jeśli nie masz pewności, czy komputer został zaatakowany przez Ransomware ‚Restore@protonmail.ch’ lub inny wariant crypto zagrożenia, możesz należy spojrzeć na nazwy zaszyfrowanych plików. ‚Restore@protonmail.ch’ Ransomware dołącza ‚ [8 losowych znaków] rozszerzeniami .locked ‚ rozszerzenie na wszystkie zaszyfrowane dane (np. może stać się ‚document.txt’ ‚ A0xAd-51.locked’) automatycznie. Ransomware również zmiany domyślnej Tapety Windows gotowych obrazu, który został przywieziony do komputera obok uszkodzony ładunku. Ponadto, szkodnika ‚Restore@protonmail.ch’ uruchamia plik o nazwie ‚ READ_ME!. exe „który wyświetla tego zagrożenia blokady ekranu i okupu notatki automatycznie.\nOprócz adresu e-mail napastnicy również opuścili ID BitMessage, umożliwiających użytkownikom kontakt z napastników za pośrednictwem klienta BitMessage. Okupu stwierdza, że każda wiadomość powinna rozpoczynać numer identyfikacyjny unikatowy ofiary, które można znaleźć w okupu. Niestety ‚Restore@protonmail.ch’ Ransomware jest nowe zagrożenie i malware naukowcy są jeszcze wymyślić niezawodny sposób, aby rozszyfrować jego szyfrowanie. Teraz ofiar tego zagrożenia można częściowo rozwiązać problem przy użyciu skaner anty malware, aby usunąć crypto zagrożenie z ich komputerów, ale odzyskiwanie plików może być niemożliwe chyba że ostatniej kopii zapasowej.\nRęczne Restore@protonmail.ch instrukcje usuwania.\nUsuń Restore@protonmail.ch związanych z nim aplikacjami\nWybierz Odinstaluj program i odinstalować Restore@protonmail.ch.\nWybierz Dodaj lub usuń programy i Usuń Restore@protonmail.ch.\nZnajdź niepożądanych aplikacji i odinstalować Restore@protonmail.ch.\nUsuń Restore@protonmail.ch z przeglądarki\nUsuń Restore@protonmail.ch od Internet Explorer\nUsuń Restore@protonmail.ch z Mozilla Firefox\nUsuń Restore@protonmail.ch od Google Chrome\n« Jak usunąć Climbon.top Jak usunąć Statliru1.ru »