Stefan Bratkowski: Dzień dobry trojgu muszkieterom – Studio Opinii\nKiedy język Polaków ogranicza się do kilkudziesięciu wyrazów, w tym kilku obraźliwych lub ordynarnych, pewne nieoczekiwane zjawiska pocieszają mnie, że jeszcze Polska nie zginęła. Nie ma żadnych ustalonych, regularnych przesłanek dla pojawiania się nowych talentów prozy. Długotrwała posucha literacka w Polsce już wolnej świadczy, że może ich w ogóle nie być. Pisarstwo najwyraźniej rozkwita wtedy, kiedy nie wolno. A tu naraz – odradza się, i to nie tylko wobec możliwego zagrożenia rządami Jarosława K. Tak „samo z siebie”. Co dla mnie ważne przede wszystkim – objawiają się talenty publicystyczne i reporterskie. Nie wiadomo, skąd się biorą. Rodzą się na kamieniu. Ich oczy chcą widzieć, klawiatury ich komputerów służą coraz dojrzalszej muzyce słowa, myśl z każdym zdaniem buduje coraz ciekawsze treści. Jakiż kontrast z obłym, karabinowo-maszynowym językiem pośpiesznym telewizji! Napiszę tu za jakiś czas o książce Krzysztofa Mroziewicza, byłego dyplomaty i byłego reportera międzynarodowego, o jej nerwie i tempie jego narracji – przy możliwości czytelniczego smakowania każdej frazy. Teraz chciałbym polecić zainteresowaniu redakcji czasopism ogólnokrajowych trzy nazwiska.\nSkąd w tytule „troje muszkieterów”? Tu konieczny wtręt: Hachette wydaje po polsku kolejne powieści Dumasa ojca, który ich napisał paręset, poczynając od „Trzech muszkieterów”. Abonuje się to w kioskach, tłumaczenia są bardzo średnie, redagowane dość niechlujnie, wydawnictwo nabiera zainteresowanych paroma cienkimi tomikami z tym, co zmieściłoby się w jednym; trzeba amatora twórczości Dumasa, by kupować następne. Przez sentyment z chłopięcych czasów kupiłem pierwsze tomy – i kupuję te następne. Co mnie chwyciło? Zaczynał karierę pisarz bardzo młody, wszystkiego 27 lat, kiedy Comedie Francaise wystawiła jego „Henryka Walezego i jego dwór”. Nie zaskoczyła mnie wartkość jego prozy, sprawność konstrukcji tych powieści, bujny język. Nie, zastanowiła mnie wiedza tak młodego człowieka. Przesiedziałem długie lata w epokach, na tle których dziergał swoje fabuły. Ileż on się zdążył tak wcześnie dowiedzieć, naczytać, przestudiować! Encyklopedyczne biogramy informują, że przy swoim temperamencie niczego nie ukończył, żadnych wyższych studiów. Nie liczy się mrówcze gromadzenie wiedzy o ludziach, obyczajach, wydarzeniach, te setki godzin w lekturach!\nJak był w tym rzetelny, sam się mogłem przekonać: nie napisał, on, syn generała, powieści o przygodach inżynierów wojskowych XVIII wieku, epoki dlań tak niedawnej. Musiałby na to przyjechać do… Warszawy. Znalazłby tu, dziś w polskiej Bibliotece Narodowej, kilkanaście razy więcej książek o inżynierii wojskowej XVIII wieku niż jest w paryskiej Biblioteque Nationale – nasi możni kupowali je z myślą o kształceniu, wzorem Kościuszki, przyszłych oficerów polskiej armii. Kiedy badałem, co największy nasz bohater narodowy umiał jako zawodowiec, okazało się, że starczy po temu czytać w kraju (nie było jeszcze Internetu i dostępu do katalogów największych bibliotek świata).\nW każdym razie zdobywał Dumas sławę bardzo młodo. Ja z kolei dwa lata temu zatytułowałem felieton o młodym, dziś 34-letnim Polaku z uniwersytetu wrocławskiego, Emilu Pasierskim – „Narodziny intelektualisty”. Napisał książkę – esej na temat zgoła niespodziewany. Zaintrygowały go relacje między dwoma byłymi przyjaciółmi, z jednego kulturowo gniazda, z podobnymi życiorysami, prawie rówieśnikami, Miłoszem i Putramentem. Książka to kapitalna, nieledwie psychoanalityczna, dzieje przemian ich samych i stosunków między nimi, które niby ostatecznie zerwał „Umysł zniewolony” Miłosza, ale nigdy nie ustały; Putrament w swym oddaniu reżimowi potrafił być i świnią (gdy mu jako Polakowi zaufali bliscy nam Rosjanie w Moskwie, doniósł to, co usłyszał, radzieckim władzom), jednak Miłoszem, jego piórem, jego poezją, był nieodmiennie zafascynowany – mogłem się co do tego upewnić w rozmowie z „Puciem”, jak się go w środowisku literackim nazywało. „Miłosz to wielki poeta, zawsze go będę podziwiał, nie jako dawnego przyjaciela, tak, zasłużył na Nobla, ale jeśli mu go dali teraz, to za Solidarność” – usłyszałem (ideologia przeważyła). Wnikliwość i subtelny rysunek tych „biografii równoległych” z ich różnicami filozofii politycznej w książce Pasierskiego zapamiętałem. O autorze nie wiem nic poza tym, co wyczytać można w Wikipedii. W „Odrze” wrocławskiej go nie ma. Może się ujawni?\nHipopotam w pajęczynie\nW Internecie znalazłem drugą gwiazdę. Ktoś mi przekazał e-mailem tekst pani Izabeli Mikrut na temat mojej książki o Montaigne’u. Nieważne, że potraktowała moją książkę przychylnie, ważne, jak to było napisane. Język, słownictwo, budowa zdań, fraza, inteligencja i swoboda wywodu – jakież zaskoczenie! Nie wiedziałem o istnieniu takiej autorki, napisałem do niej maila, z sugestią, żeby się pokazała w studioopinii.pl, żeby dała nam to nawet, co już opublikowała gdzie indziej. Zareagowała, jakbym ją spostponował, uraziło ją domniemanie, że wymaga popularyzacji, a co do studioopinii.pl, to i tak pisze za darmo dla wielu portali. Prawda, ma pełne podstawy do zarozumialstwa, poszukałem w Internecie i trafiłem na jej inne recenzje w jej własnym blogu-nie-blogu „Tu-czytam”, napisała ich ponad 1000… Świetne! Odkryłem i jej wiersze dla dzieci, już wydawane! Zacytuję początek jednego:\nTego tematu dziś nie pominę:\nraz hipopotam wpadł w pajęczynę.\nChoć tej przygody nie miał on w planie,\nwpadł w pajęczynę i zawisł na niej.\nWtem w pajęczynie ujrzał pająka,\nwięc mu wyjaśnia, że się zabłąkał,\nale już idzie, ale już leci,\nkiedy się tylko wyplącze z sieci.\nWszystko to widział, siedząc przy krzaku,\njeden producent mocnych hamaków...\nDalej nie będę ciągnął, skompromituję tylko pająka, który mu pomógł upleść potężny hamak, ale taki, że nawet mucha się śmiała, „bo choćby supłał nie wiem jak ładnie, to żadne mucha w tę sieć nie wpadnie”. W sieć pani Mikrut, jak myślę, nie tylko dziecko wpada z niemałą przyjemnością. Brzechwa by się cieszył taką następczynią… Nawet z naturą hipopotama.\nWięcej: to trzydziestoletnie stworzenie, o wyglądzie z 10 lat młodszym, pisze kompetentnie i o… matematyce. Ależ bestia zdolna! I jak wszechstronna. To będzie wielka publicystka, rzecz tylko wieku i doświadczenia przeżyć, bo na razie to głównie inteligencja, klasa umysłu i talent. Może ktoś z naszych Czytelników ją zna i przekona, że warto zachować kontakt ze środowiskiem, które nie płaci, ale zdolnym, młodym ludziom udziela trochę sławy. „Tu-czytam” warto byłoby powtarzać publikacją i u nas. Nie zastąpi czytelnikom kontaktu z autorką samą jej pasja… oświetleniowca, którym wreszcie została (czy i taka pasja to nie ewenement? akurat u dziewczyny?).\nTrzeci „muszkieter” z tej mojej trójki, najmłodszy, jest bardziej znany. Już nagradzany. Też płci lepszej. Autorka nagrodzonej powieści, już sensacji literackiej. Ale też o zgoła „nowym” nazwisku. Spróbowała innej prozy – reportażu. Pani Małgorzata Rejmer, dziewczyna (mogę chyba tak? Ze zdjęć wyziera osoba 20-letnia) z warszawskiego uniwersytetu i pracująca na nim, dała portret kraju, o którym w Europie nikt nic nie wie, kraju bardziej odległego niż Gruzja i Armenia, choć to tylko za Słowacją, a jeszcze w konflikcie z „naszymi” Węgrami… „Bukareszt – krew i kurz” to Rumunia. Portret mało radosny, to nie Polska z jej impetem, ambicjami, nowym wyglądem, z przedsiębiorcami takimi jak Krzysztof Olszewski (te autobusy!), i z imprezami masowymi takimi jak niemal entuzjastyczne biegi uliczne tysięcy ludzi (czasem zbyt ambitnych jak na swe serca). Ta reporterka umie patrzeć i widzieć. Nie wiem, za czyje pieniądze tam pojechała, podejrzewam, że za własne, co tym bardziej o niej dobrze mówi, bo dobrała temat wart uwagi i odkrycia – Rysiek (Kapuściński) sam wybierał, gdzie warto pojechać, by coś nowego zobaczyć i przeżyć. Dobrze to zapowiada przyszłą karierę – byle tylko pani Małgorzata nie zrezygnowała. Pisze felietony w „Zwierciadle”, które to pismo, obawiam się, mało kto czyta, nawet z kobiecej publiczności. Kupię, zobaczę. Może i te felietony byłoby warto wtórnie u nas, w studioopinii.pl, publikować? Przy okazji zdybałem innego utalentowanego, młodego recenzenta, Jarosława Czechowicza, który docenił ten „Bukareszt”, co rzadkie, bo w tym pokoleniu z upodobaniem pisze się i mówi o innych źle – może i jego dopadniemy, albo się sam odezwie…\nDodam na koniec, że całą serię naprawdę niezłych piór wynalazła znana mi, przedzielna pani Bogusława Radziwon (wydawnictwo „Trio”} do pewnej cennej serii popularno-naukowej. Tę „Historię państw świata w XX i XXI wieku” uznano podręcznikami dla szkół wyższych. Warte reklamy, ciągle do sprzedania! Teraz po już 38 pozycjach wyszła pasjonująca, nie tylko Hoserowską aktualnością, „Rwanda” Joanny Bar, o której to autorce osobiście nic z książki nie wiadomo (z Internetu wiem, że dr po UJot, pracuje na Uniwersytecie Pedagogicznym w Krakowie). Swoją drogą, może koleżanki i koledzy z wyższych uczelni spróbują do tych historii przekonać swoje koleżanki i kolegów z tych uczelni? Nieopatrzny patronat ze strony firmy, robiącej przykre wrażenie na myślących ludziach, nie powinien zagrodzić drogi do tak cennych źródeł wiedzy… A znów autor bestsellerowych książek o życiu Drugiej Rzeczpospolitej, Sławomir Koper, napisał był dla „Bellony” arcyciekawą „Chorwację – przewodnik historyczny”. Ten kraj, o dość przerażającej historii współczesnej, ostatni raz w Polsce opisany w XIX wieku (Szymański), powinien być nam z pochodzenia bliski, bowiem przodkowie Chorwatów wyszli z Polski (tam jest i nasza Koprzywnica, i Osiek jako Osijek, i takie same końcówki nazw miejscowych – „…ice”, tylko tam i u nas). Wyszło to jeszcze w 2011 r. Też nikt z moich znajomych i przyjaciół nie wiedział, niestety, że wyszło.\nUkazanie się każdej z pozycji wyżej wymienionych jest jakąś sensacją medialną, to „news”, nie tylko na pół godziny przeglądu raz w tygodniu (co i tak lepiej, niż ani minuty). Warto, by wydawcy umówili się z zainteresowanymi mediami, by na bieżąco informować w minutę, pół, o tym typie sensacji. Czego wszystkim życzę. Popyt obniżyłby ceny książek.\nW związku z przywołaną firmą TRIO: po wymuszonym okolicznościami upadku chwalonej przez historyków, tzw. czerwonej serii „W krainie PRL” (wyszło 65 tytułów) podobny los czekać może i tę „Historię państw świata w XX i XXI wieku”. Wydawnictwo\njest, o ile wiem, w finansowych tarapatach.\nWyglada, ze publikowanie na SO, chluby nie przynosi. Pozdrawiam.\nKomentowanie pewno też nie. Więc?\nZagladam tu, stawiam pytania, bo probuje zrozumiec. Jak czytam co pisze druga strona, zawsze moge podejrzewac zle intencje. Pozdrawiam.\nAJ – hmmm, już to gdzieś kiedyś czytałam. Jak to leciało? Już wiem – “….Potem ruszył po ogrodzie\nGdzieś pan się uchował od czasów Tuwima?


Szymon Hołownia: Nie można uprzejmie zwracać się do księży i proboszczów. Kościół trzeba potraktować jak budynek - Wiadomości\n- Wprowadzić obostrzenia co najmniej takie, jak w tamtym roku – maksymalnie 5 osób jednocześnie - odpowiada Gość Radia ZET Szymon Hołownia, pytany przez Beatę Lubecką o to, co zaordynowałby ws. kościołów, jeśli to on byłby dziś premierem.\n- Nie można wychodzić i uprzejmie zwracać się razem z biskupem Mizińskim do proboszczów i księży, żeby byli tak łaskawi i przestrzegali prawa, tylko trzeba potraktować Kościół jako budynek – uważa lider Polski 2050. Jego zdaniem „Bóg po to dał nam rozum, prawa fizyki i znajomość praw biologii, żebyśmy wyciągali wnioski a te prawa są jasne – kościół to też budynek i wirus tam też może transmitować”. Gość Radia ZET ocenia, że stanowisko rządu powinno być jednoznaczne i w porozumieniu z episkopatem powinien doprowadzić, żeby obostrzenia były „naprawdę restrykcyjne”. – Bo nawet policja mówi, że nie ma w zwyczaju kontrolować kościołów – komentuje Hołownia.\nPytany przez Beatę Lubecką o to, czy był wczoraj z palmą w kościele, Szymon Hołownia odpowiada, że nie, bo „to taki czas, w którym trzeba się powstrzymać, choć bardzo by się chciało”. - To kwestia szacunku do życia ludzkiego, piątego przykazania – mówi Gość Radia ZET.\n- Trzeba wprowadzić stan klęski żywiołowej, żeby uporządkować to, co dziś mamy, na bazie prawnej. Żeby było prawo, które pozwala ograniczyć poruszanie się ludzi, jeśli będzie trzeba, ograniczyć prowadzenie działalności gospodarczej zgodnie z konstytucją – uważa Gość Radia ZET, lider Polski 2050 Szymon Hołownia. Jego zdaniem rząd prezentuje dziś „taniec od ściany do ściany”. - Na konferencji 26 minut ględzili zanim podali pierwsze konkrety, uprawiali szukanie winnych, kaznodziejstwo i tysiące innych historii – komentuje gość Beaty Lubeckiej. Hołownia ocenia, że „można zwariować”. - My już naprawdę jesteśmy zmęczeni tym tańcem chocholim, odwoływaniem epidemii i uśmiechaniem się do jej końców, znów mówieniem, że jest tragicznie i tak na abarot, 15 razy w ciągu jednej pandemii – mówi Gość Radia ZET.\n"Szczepić jak się da i kogo się da"\nSzymon Hołownia ocenia, że trzeba maksymalnie zdecentralizować szczepienia i maksymalnie przyspieszyć ich tempo. - Szczepić jak się da, kogo się da, wszystkich chętnych i rzucić wszystkie możliwe siły na ten odcinek, a nie obrażać prywatną służbę zdrowia – mówi założyciel Polski 2050. Dodaje, że kolejnym działaniem, które powinien podjąć rząd jest dopuszczenie do wykonywania zawodu studentów ostatnich lat medycyny. - Tych, którzy zdali egzamin z anestezjologii trzeba uznać za specjalistów i pozwolić pracować. Trzeba dopuścić wszystkich, którzy są zaawansowani na ścieżce medycznej – ocenia Hołownia.\nPytany przez Beatę Lubecką o to, co dzieje się z programem Polski 2050, dotyczącym naprawy służby zdrowia, który miał być zaprezentowany w marcu, Gość Radia ZET odpowiada: - Zamieniliśmy to kolejnością i dziś przedstawiamy program dot. klimatu, gospodarki, edukacji. Służba zdrowia? - Przedstawimy w ciągu kilku, max kilkunastu tygodni. Postaram się, żeby to nie było dłużej niż 2 miesiące. Ten program jest już w zasadzie napisany, teraz musimy go doszlifować – zapowiada Szymon Hołownia.\n"Robi z siebie męczennika, osaczonego przez opozycję"\n- Oni mają jakąś fiksację funkcjonalną. Chyba nie potrafią dojść do prostej świadomości, że to oni rządzą Polską. Wciąż mówią: wyście to, wyście tamto – mówi Szymon Hołownia, pytany w internetowej części programu „Gość Radia ZET” o wypowiedzi premiera, dotyczące opozycji. - Mateusz Morawiecki robi z siebie męczennika, osaczonego przez opozycję, który chce dobrze a opozycja pcha mu kij w szprychy – uważa lider Polski 2050. Opozycja nie chce współpracować z rządem? - Od początku, kiedy rząd poprosił, nasz Instytut Strategii 2050 za każdym razem, jak rząd prosi, przygotowuje wytyczne. Nasi eksperci siadają, opracowują plan, wysyłamy do rządu, mówimy. Oni oczywiście z tego nie korzystają. Potem, spotkanie w KPRM z opozycją, oczywiście nas nie zaproszono. Dzwoniliśmy do Kancelarii Premiera, że przyjdą eksperci, chętnie podzielimy się wiedzą. Nie, oczywiście nie. Więc niech oni teraz nie gadają, że opozycja nie chce z nimi współpracować – wyjaśnia Gość Radia ZET.\nSzymon Hołownia ocenia również kondycję służb specjalnych. - Skandalem jest to, że kolejny raz dochodzi do wycieku kontrolowanego materiałów operacyjnych ze służb. Ten taśmociąg działa. Jest taśma produkcyjna - służby, które powinny chronić naszego bezpieczeństwa, produkują coś na zamówienie partii politycznej a partia, przy użyciu mediów, które powinny być obywatelskiej, robi sobie PR, wstęp do kampanii – ocenia gość Beaty Lubeckiej. Jego zdaniem „prokuratura Ziobry i Święczkowskiego to czasem Gang Olsena”. - Chcieliby być bohaterami wielkich filmów sensacyjnych, ale nie potrafią tego zrobić – komentuje. Szymona Hołownię przeraża to, jak bardzo rządzący mają „w nosie” prawo, zasady i odpowiedzialność.\nSzymon Hołownia: Na razie nie planujemy transferów. Czekamy na wybory\n- Są różne rozmowy, ale transferów na razie nie planujemy. Osiągnęliśmy nasz cel – mamy koło – mówi Szymon Hołownia w internetowej części programu „Gość Radia ZET”.\nHołownia podkreśla, że jego ruch czeka na nowe wybory. - Wraz z początkiem kampanii wyborczej będziemy gotowi z kompletem programu i kompletem obsady do ujawnienia, których to ludzi chętnie pokażemy i powiemy, z kim po tę władzę chcielibyśmy iść – zapowiada lider Polski 2050.\nDopytywany przez Beatę Lubecką o strategię na wybory parlamentarne, Szymon Hołownia odpowiada: - Scenariusz, że startujemy sami jest dla nas wciąż podstawowym scenariuszem, ale wyobrażam sobie również scenariusz, że blokujemy się z kimś. - Po to, żeby metoda D’Hondta zapracowała na korzyść – dodaje. Pytany o wspólną listę z Koalicją Obywatelską, Gość Radia ZET komentuje: - No właśnie nie wiem, bardzo poważnie się zastanawiam, czy dla dobra wyrazistości i tożsamości nas, uczestników polityki, dobra systemu, te karty nie powinny być rozdane inaczej.\nPolska 2050 Szymona Hołowni Polska 2050 Szymon Hołownia Beata Lubecka epidemia Kosciol Gość Radia ZET Mateusz Morawiecki


370gruhoy2 - Kraina OZE\nORIENTACYJNY KOSZT PO UWZGLĘDNIENIU ULGI TERMOMODERNIZACYJNEJ (WYLICZONEJ DLA PODATKU 17%) 6 338 zł:\n35 949 zł\nUlga termomodernizacyjna, która dla płatnika podatku dochodowego 17% może przynieść 6 338 zł zwrotu podatku. Czytaj więcej o uldze termomodernizacyjnej.\nOrientacyjna cena instalacji po uwzględnieniu ulgi to tylko 35 949 zł.\nTwoja instalacja powinna średnio obniżyć rachunki miesięczne o 368 zł., wyprodukować około 9446 kWh w ciągu roku i zmniejszyć konieczność zakupu energii od dystrybutora o 8039 kWh (przy założeniu zasady net-meteringu i konsumpcji własnej na poziomie 30%). Orientacyjna powierzchnia zajmowana przez instalację na dachu to 43 metrów kwadratowych.


StockWatch.pl > 10 smakowitych spółek spożywczych na 2016 rok\n2015-12-21 21:44:15 Maciej Zbiejcik\nOmawiane walory: AMBRA, astarta, colian, graal, INDYKPOL, kernel, otmuchow, ovostar, tarczynski, Wawel\nBranża spożywcza to trzecia w tym roku najsilniejsza gałąź warszawskiego rynku. WIG-Spożywczy od początku stycznia zyskał 31 proc., co plasuje subindeks na trzecim miejscu zaraz za WIG-Budownictwo (+34 proc.) i WIG-Chemia (+41 proc.). Mocno punktowali w indeksie ukraiński Kernel i Astarta oraz rodzimy Graal czy Indykpol.\nPod koniec roku branżę wyróżnia jeszcze jeden fakt. Dla producentów żywności okres świąteczno-noworoczny to sezonowe żniwa. Badania wskazują, że konsumenci z roku na rok wydają coraz więcej na Boże Narodzenie. Według raportu Deloitte, w 2015 r. przeciętny Polak przeznaczy na ten cel 1.282 zł (301,6 euro), czyli o około 11 proc. więcej niż rok wcześniej. Badania pokazują, że najwięcej na zakupy świąteczne wydają Brytyjczycy (884 euro), przy średniej europejskiej 513 euro. Spośród ankietowanych państw najniższe wydatki świąteczne deklarują Rosjanie (217 euro). O poprawie względem ubiegłego roku mówią też menadżerowie spółek produkujących żywność.\n– W grudniu, jak co roku notujemy tradycyjnie wysoką sprzedaż. Parząc na przychody z października, listopada i tego miesiąca można założyć, że IV kwartał będzie najlepszym okresem w tym roku. Kończący się rok był udany dla nas – obroty wzrosły znacząco i delikatnie marże. Mankamentem jest silne euro względem złotego, co podnosi koszty importu surowca rybnego. Staramy się to równoważyć eksportem. – mówi Kazimierz Kustra, prezes Seko.\nTegoroczny wzrost kursu akcji w znacznej mierze skonsumował już jednak dobre wyniki za IV kwartał 2015 r. Obecnie kluczową sprawą są perspektywy na 2016 r., a tu, jak się okazuje, nie brakuje czynników ryzyka. W przyszłym roku producentom żywności przymusową dietę mogą zaordynować politycy, uchwalając podatek od sklepów wielkopowierzchniowych. Markety mogą rozłożyć część nowej daniny między kontrahentów, zmuszając ich do obniżenia cen dostaw i klientów, podnosząc ceny na półkach. Stawka jest wysoka, bo polski rynek FMCG jest wart ok. 210 mld zł, z czego 160 mld zł to żywność. Zdaniem ekspertów, rozmowy na ten temat już trwają.\n– Przykładem jest Wawel, który ma za sobą trudne negocjacje z siecią Biedronka. W branży cukierniczej dodatkową presję na marże będą wywoływały drogie surowce. W tym roku notowania cukru wzrosły o 30 proc. oraz kakao o 25 proc (w dużej mierze za sprawą osłabiającej się złotówki). W segmencie producentów wędlin z mięsa czerwonego sytuacja jest odwrotna – surowiec jest tani, a jego ceny są najniższe od 2008 r. W drobiu powinien być kontynuowany wzrost eksportu, choć dynamiki powinny wyhamować do około 10 proc. Stabilny wzrost powinnyśmy obserwować w segmencie rybnym. – ocenia Dariusz Świniarski, analityk DM BPS.\nPodobne obawy na przyszły rok ma ekspert z Erste Securities. Jego zdaniem, konsumpcja powinna sprzyjać wzrostowi przychodów, ale podatek od marketów w połączeniu z drożejącymi surowcami (kakao, cukier) negatywnie mogą oddziaływać na marże. To jednak nie oznacza, że w branży nie ma dobrych fundamentalnie spółek.\n– W 2016 roku oczekiwałbym w branży spożywczej raczej płaskich wyników. Jednak patrząc z perspektywy fundamentalnej branża nie jest drogo wyceniana. Można znaleźć ciekawe spółki, do których zaliczyłbym Ambrę, Graala, Indykpol oraz Wawel. – wymienia Marek Czachor, analityk Erste Securities.\nSwoich faworytów w branży spożywczej na 2016 r. ma DM BPS. Biuro niedawno wydało rekomendację kupuj dla Tarczyńskiego. Analitycy zwrócili uwagę, że spółka mięsna jest liderem segmentu wędlin premium w Polsce, o czym świadczy 75-proc. udział tych wędlin w sprzedaży ogółem. Dodaje, że ta strategia umożliwia spółce realizowanie najwyższej spośród spółek mięsnych marży EBITDA, tj. 10,6 proc. na koniec III kwartału 2015 r. Pozytywnie oceniono też portfolio kontrahentów spółki. Struktura odbiorców odzwierciedla w dużej mierze polski rynek spożywczy, około 51 proc. stanowi kanał nowoczesny, 39 proc. kanał tradycyjny i 10 proc. eksport. >> Zobacz szczegółową analizę raportu Tarczyńskiego za III kwartał\n– W naszej ocenie ciekawe perspektywy na 2016 r. ma Tarczyński. W portfolio spółki dominują wysokomarżowe produkty premium (kabanosy, kiełbasy suche), mocno rośnie eksport (10 proc. przychodów) oraz posiada nowoczesny park maszynowy. W Colianie liczymy na dalsze efekty synergii związane z konsolidacją z FC Solidarność. Poprawie marż powinna służyć także restrukturyzacja kosztowa oraz rozwój eksportu. Niewykluczone, że czarnym koniem może być Wawel. Spółka właśnie dokupiła udziały w austriackiej firmie Josef Manner & Comp AG, na bazie której będzie mogła rozwijać eksport. Jeśli sytuacja unormuje się na Ukrainie, to warto zwrócić uwagę na Kernel, Astartę i Ovostar. Każda z tych spółek radzi sobie lepiej niż pozostałe ukraińskie spółki notowane na GPW, gdyż posiada duży udział eksportu w przychodach, co uniezależnia je od sytuacji wewnętrznej na Ukrainie. – ocenia Dariusz Świniarski, analityk DM BPS.\n>> Walory Coliana były niedawno omawiane od strony technicznej w Wykresie dnia >> Słodka chwila zmian – analiza techniczna Colian\nAnalitycy liczą także na przebudzenie tegorocznych outsiderów branży. DM PKO BP rekomenduje kupno akcji Otmuchowa. Analitycy spodziewają się odbicia wyników w 2016 r., a wśród argumentów wymieniają nowe kontrakty sprzedażowe oraz rozwój portfolio produktów brandowych. Po trzech kwartałach narastająco Otmuchów odnotował spadek przychodów r/r (-12,7 proc.) w związku ze zmianą polityki zakupowej Biedronki i Lidla. DM PKO BP prognozuje, że spadek przychodów będzie kontynuowany w IV kwartale, a wzrost przychodów nastąpi dopiero w 2016 r. na skutek zawarcia nowych kontraktów.\nTE ARTYKUŁY NA TEMAT AMBRA, astarta, colian, graal, INDYKPOL, kernel, otmuchow, ovostar, tarczynski, Wawel, RÓWNIEŻ MOGĄ CIĘ ZAINTERESOWAĆ


Legion samobójców (2016) - Użytkownicy - Mediakrytyk\nposklejane z odpadów montażowych kilku różnych filmów klasy B. od mimowolnego przewracania co chwilę oczami, rozbolały mnie gałki oczne. M.Robbie ratuje film.\npropsy za muzyke, Harley i Deadshota\nKino. Fabuła praktycznie nie istnieje, ale za to jaka forma. Świetna muzyka, zdjęcia, film jest bardzo stylowy, a postaci ciekawe. 2 dobrego godziny teledysku.\nMogło być gorzej, ale spodziewalem sie czegoś o wiele lepszego :/\nMierna odpowiedź na Strażników Galaktyki w rytmach muzyki.\nTo i to jest źle zmontowane, tu i tam jest logiczna głupotka ale sceny akcji dają radę, aktorstwo mega dobre i postacie da się lubić.\nJeden wielki chaos fabularno-ekspozycyjny. Połowy składu w ogóle mogło by nie być. Brak spójnej wizji. Batman i Joker jako statyści. Świetni Will i Margot.\nTjaaaa... Flop roku 2016\nFatalny montaż, dialogi, Joker. Super soundtrack.\nŹle pomyślany i źle napisany film. Jednak ciekawe, nieźle zagrane postacie i ich relacje ratują go na tyle, że jest oglądalny.\nŚwietny villain, Harley pozamiatała, ale dało się wycisnąć więcej. Momentami się nie klei i brakuje trochę szaleństwa.\nNie wszystko zagrało i gdzieniegdzie gubiła się logika, ale i tak daje niespotykany ogrom zabawy, bo ma najlepszą paczkę bohaterów od dawna z Harley na czele.\nOch zawiodłem się, najlepszy w tym filmie jest chyba soundtrack.\nSkutecznie zamordowany przez wytwórnię i klejony na ślinę z dwóch zupełnie różnych pomysłów na film. Efekt ? Zmarnowany potencjał na bycie czymś świeżym w gatunku superbohaterszczyzny, jakaś tam chemia między aktorami, całość ubabrana w szaro-czarnej stylistyce Snyderverse oraz bycie kiepską imitacją jednego z filmów konkurencji (zgadnijcie którego).\n5+, trochę lepsze od BvS\nTrochę żenujące widowisko, choć nadal lepsze, niż Batman v Superman.\nChaotyczny zlepek scen bez fabuły, do tego kiepski od strony technicznej + nachalna muzyka\nWiele narzekań, a ja tam się świetnie bawiłem. Scena w pubie na duży plus.\nPower Rangers w wersji hard i bal kostiumowy z królową Harley:P W sumie to jakby nawet takie to było dość fajne... Nie?\nWłaściwie 5,5. Nie jakaś beznadzieja, ale też nic takiego "wow".\nMa wiele pomysłów, jest poszatkowany jak maraton teledysków, potrafi urwać głowę głupotami scenariuszowymi. Co jednak najgorsze - jest szkodliwy dla kina...\nNiezłe efekty specjalne....a poza tym scenariuszowa tragedia, najgorszy Joker w historii kina i kompletna nuda-kolejny przykład nieudolności uniwersum DC.\nSzkoda, bo potencjał był duży...\nNiepotrzebnie pogmatwany zlepek scen ze świetną muzyką.\nZakochałam się. Pieprzyć Rotten Tomatoes! Harley, Deadshot, Joker - same pozytywne zaskoczenia. Działed udźwignął rolę.\nCóż z tego, że postacie bombowe, a Ayer bardzo chce rozrabiać, skoro film ostatecznie wygląda jak kompilacja najlepszych zwiastunów? Scenariuszowa abominacja i koszmar producencki.\nTak jak BvS miało jakieś momenty, to tu godziny bólu głowy.


Archiwa: aktualizacja - IX Kohorta\nKolejny wtorek i kolejna aktualizacja w świecie Guild Wars 2. Dużo się dzieje, zarówno od strony świata, jak i od strony funkcjonalności. A to wszystko za sprawą patcha Queen’s Jubilee.\nPoprzednia, polityczna aktualizacja zakończyła się wygraną Ellen Kiel, która zmiażdżyła Evona w wyborach. Jej radość można podziwiać na olbrzymim hologramie w Lion’s Arch.\nZ dniem 9 lipca 2013, udostępniona została kolejna aktualizacja do Guild Wars 2 – Bazaar of the Four Winds, która tworzy kolejny etap żyjącej historii w grze. Tradycyjnie twórcy uraczyli nas paczką nowości i usprawnień.\n1. Nagrody, nagrody i jeszcze raz nagrody. Pojawił się nowy system nagradzania za nasze osiągnięcia, i co ważne – system działa wstecz! Zatem czeka nas masa skrzynek do odebrania – niestety tylko jedna dziennie. Tradycyjnie już pojawiła się “sezonowa waluta” – tym razem są to Fortune Scraps, które można wymienić na nowy błyszczący hełm (do wyboru 3 aspekty żywiołów) oraz dreamcatcher do noszenia na plecach.\n2. Crafting. Aktualizacja wprowadza nam nowy rodzaj kryształu, którym jest kwarc. Po |”zaliczeniu” pakietu achivmentów dostępny on będzie w naszej domowej instancji. Dodany do systemu craftów pozwoli nam stworzyć nowe przedmioty.\n3. Wyzwanie dla wrogów i przyjaciół. Żaden patch nie może obejść się bez mini-gry – w pakiecie dostaliśmy konkurs picia soku, który zapewni gildią świetną zabawę we własnym gronie. Dodatkowo na mapie bazaru odbywa się nieustannie wyścig , w którym wykorzystamy kilka nowych zdolności dostępnych tylko w tym zwariowanym miejscu. I na koniec nowa mapa PvP – Skyhammer....


Blog o gotowaniu - tradycyjna kuchnia: Napoleonka z zielonymi szparagami\n7 dag mąki pszennej,\n7 dag skrobi kukurydzianej (może być mąka ziemniaczana),\nSzparagi umyć, odłamać końcówki, łebki obciąć, środkową część pokroić w drobniejsze kawałki. Do garnka wlać 1 litr wody, zagotować z cukrem i solą. Wrzucić do niej odłamane końcówki, ugotować do miękkości, wyjąć i wyrzucić. Wody, w której się gotowały nie wylewać, wrzucić do niej drobne kawałki. Ugotować do miękkość, wyjąć, zmiksować i przetrzeć przez sito. Łebki krótko (około 2 minut) obgotować w wywarze. Wyjąć i przelać zimną wodą. Przetarte szparagi połączyć z wywarem, dodać wino, doprawić startą gałką muszkatołową i gotować parę minut. Płynu (przecieru), powinno być około 4 szklanek – jeżeli jest więcej to go odparować, jeżeli mniej dodać gorącej wody. Żółtka, jajka, cukier i cukier waniliowy ubić, dodać do nich obie mąki i wymieszać. Do gotującego się przecieru ciągle mieszając, wlewać ubite jajka z mąką. Gotować do zgęstnienia kremu.\nInspiracją do stworzenia napoleonki były „warsztaty z Magdą Gessler”. Oczekując na spóźniającą się Panią Magdę czytałam program warsztatów. W programie była „Napoleonka ze szparagów zielonych”. Czytając składniki wyobraziłam sobie smak tego cuda. No i ….. zamiast sosu Bernasie (chyba chodziło o sos bearneński – bearnaise) miałyśmy zrobić sos beszamelowy z cebulą. Wyszło co wyszło, Pani Magda nawet nie pofatygowała się aby obejrzeć, spróbować tego cuda co stworzyłyśmy.\nPo „warsztatach” miałam ciągły niedosyt i postanowiłam zrobić własną wersję napoleonki. Przepis stworzyłam na podstawie klasycznego przepisu na napoleonkę - zamiast mleka dałam mus szparagowy. Wyszło fajne, polecam.\nA, no i dałam inne wino do tej napoleonki. Pani Magda polecała białe Carlo Rossi, ja użyłam Wanui Springs Sauvignon Blanc .\nDo zielonych szparagów Joasi polecam klasyka w tych sprawach:\nWanui Springs Sauvignon Blanc 2009\nMarlborough, Nowa Zelandia. Dostępne w Makro C&C. Cena około 37 zł.\nUjmujące białe wytrawne wino o pięknej jasnej błyszczącej barwie. W nosie intensywnie pachnąca majową łąką z sadem czarnych porzeczek i pokrzywami w zagajniku kwitnących wiśni. Eksplozja wiosennych aromatów wina doskonale będzie się komponować z wiosennymi szparagami. Na podniebieniu rześkie z nienarzucaną kwasowością i subtelnie zaznaczoną owocowością, która idealnie pasuje do smaku Joasi szparagów.\nP.S. Wanui Springs polecam, jako dobry przykład „typologii” szczepu sauvignon blanc. Zdradzę sekret:), gdy zapamiętacie to wino, każda degustacja w ciemno z tym szczepem w roli głównej będzie Wasza:)\nKrysia 6 maja 2012 19:15\nTwoja "napoleonka" napewno smaczna, choć trudno mi wyobrazić sobie smak. Ale chyba "warsztaty" chyba nie za bardzo udane? Po spotkaniach z innymi mistrzami gotowania byłaś bardzo zadowolona, a tym razem chyba tak sobie? Bo co znaczy "spóźniła się", co to jest "Bernaś" (szukałam w internecie i nie znalazłam), a czemu Pani Magda nie obejrzała i nie spróbowała tego co zrobiliście? Żeby pochwalić albo uwagę jakąś dać? Może się nie znam, ale coś mi nie pasuje?\nWielki apetyt 7 maja 2012 18:46\nwymagało by to zbyt wiele cennego czasu i zamieszania:):):)\nGramusia 6 maja 2012 19:22\nwidocznie kamer nie było:-)))\na te malinki to jak można zdobyć?\nkrólestwo garów 6 maja 2012 19:35\nmalinki kupiłam na targach "Regionalia', podobno bywają na Biobazarze, w dawnych zakładach Norblina w Warszawie. Liofilizowane owoce bywają w Kuchniach Świata, kupiłam tam żurawiny\nkrólestwo garów 6 maja 2012 19:36\nna warsztatach kamer nie było !!!\nkrólestwo garów 6 maja 2012 19:38\nnie były to warsztaty marzeń :(


Globtroter - Na żołądek najlepsza szamanka\nTrafiliśmy do niej przypadkiem. Zwiedzając południowoafrykański Durban postanowiliśmy zboczyć trochę z trasy i zajechać do czarnej dzielnicy slumsów. Wykonaliśmy kilka telefonów i niebawem podjechał po nas zdezelowany busik z czarnym kierowcą i przewodnikiem. Bez nich nasza eskapada nie byłaby zbyt bezpieczna.\nOdwiedzimy znaną uzdrowicielkę cieszącą się wielkim uznaniem wśród czarnej ludności podmiejskiej dzielnicy.\nOpuszczamy luksusowe miasto, by po kilku kilometrach wjechać w krętą drogę pełną wertepów. Silnik gaśnie. Musimy wysiąść, kierowca twierdzi, że pod górkę nie podjedzie z nami. Idziemy więc piechotą wśród gdakających kur, kałuż, między bujnymi krzakami. Nagle zza ściany zieleni ukazuje się elegancki czarny mężczyzna. Biała koszula, krawat, ciemne spodnie. Wygląda jak urzędnik. Staje przed nami i... trudno mi pohamować śmiech. "Urzędnik" jest boso. To ktoś w rodzaju wodza, szefa dzielnicy. Pyta, po co przyjechaliśmy. Murzyni szybko przechodzą z języka angielskiego na zulu i dalsza ich dysputa nie jest dla nas zrozumiała. Po krótkiej dyskusji bosy wódz pokazuje ręką dalszy kierunek jazdy.\nPomiędzy tragicznie wyglądającymi slumsami skleconymi z byle czego dojeżdżamy wreszcie do pani doktor, jak nazywa ją przewodnik. Od razu widać, że nie jest to zwykła mieszkanka czarnej dzielnicy. Jej dom zbudowany jest z kamienia, na maleńkim podwórku czysto. Na ulicy niewielka kolejka kobiet. Niektóre trzymają na rękach dzieci. To pacjenci. Schodzimy ścieżką w dół, na posesję uzdrowicielki. Pacjentki nie mają widać nic przeciwko temu, uśmiechają się miło. Nagle z chaty wychodzi starsza Murzynka, kolorowo ubrana z twarzą wysmarowaną białym mazidłem. Dumnie podniesiona głowa i niezwykle poważna mina świadczą o tym, że to nie byle kto. To uzdrowicielka, szamanka, znachorka, odczyniaczka zła itd. Dla miejscowych po prostu doktor - kobieta ciesząca się ogromnym szacunkiem. Za nią podążają trzy nieco młodsze pomocnice.\nRozmawiają z naszym przewodnikiem, pewnie ustalają cenę wizyty i w końcu posesja stoi przed nami otworem.\nUzdrowicielka ma pełne ręce roboty. Zajmuje się nie tylko zwykłymi chorobami. Potrafi także sprawić, że ukochany mężczyzna powraca do porzuconej kobiety, kochance męża pojawiają się dokuczliwe hemoroidy, a złej sąsiadce wyrasta szpecący pypeć na nosie. Gadatliwe żony przemieniają się w potulne i milczące, a plotkarkom język staje kołkiem. Szamanka uważa, że przyczyną każdej fizycznej i psychicznej choroby są uroki i klątwy rzucane przez nieżyczliwych ludzi. Dlatego też, podczas "zabiegu" próbuje, w transie, zlokalizować taką osobę i sprawić, by urok został cofnięty.\nDumna kobieta pozwala nam na obejrzenie "gabinetu". Jest nim schludne pomieszczenie w lepiance na końcu podwórka.\nJeśli ktoś szukałby tam dentystycznego fotela, leżanki czy jakichś lekarskich przyrządów, srodze by się zawiódł. Jedynym meblem jest kolorowa derka rozłożona na podłodze. O wiele lepiej prezentuje się apteka. Tu mnóstwo półek, na których stoją woreczki z ziołami, słoiki, butelki z różnymi miksturami. Obok przygotowane do przeróbki stosy suchych roślin, nasiona, liście. Znachorka wymienia ich nazwy, ale język zulu jest dla mnie zupełną tajemnicą.\nPotem dostępujemy niezwykłego zaszczytu. Znachorka prowadzi nas do własnych apartamentów. Kuchnia i pokój, w porównaniu do tego, co widziałam w slumsach, prezentują się imponująco. Co prawda każdy mebel jest "z innej parafii", ale można usiąść na aksamitnej kanapie, obejrzeć telewizję, wypić herbatę przy składanym turystycznym stoliku. W kuchni piec opalany drewnem i lodówka - chluba właścicielki. Wszędzie mnóstwo bibelotów od plastikowych kaczuszek, przez porcelanowe lalki i dziergane na szydełku wazoniki.\nPacjentki oczekujące na wizytę wcale się nie niecierpliwią. Nasze odwiedziny chyba jeszcze dodają powagi przedstawicielce "służby zdrowia" z townshipu (dzielnicy slumsów). Nie wiem kiedy, przy posesji wyrósł tłum gapiów. Zeszła się chyba cała wioska. Czyżby nasza niewielka grupa była dla nich taką atrakcją?\nPomocnica znachorki wrzuca do talerza różne zioła, po czym podpala je. Ognia właściwie nie widać, bo nie on jest tu najważniejszy. Rolę uzdrawiającego środka pełni dym. Kobiety prawie z aptekarską dokładnością wrzucają różnego rodzaju suszone rośliny. Niektóre z nich, mają ponoć odurzającą siłę, wprowadzającą znachorki w trans. Pacjentki nachylają się po kolei nad tlącym się małym ogniskiem i wykonują gesty, jakie nakazuje uzdrowicielka. Do rytuału przyłączam się także ja. "Obmywam" dymem twarz, dotykam rękami zanurzonymi w aromacie brzuch i głowę. Biorę w dłonie popiół i mocno wdycham jego woń. Kicham. Znachorki są zadowolone. Kicham znowu i znowu. Odsuwamy się od dymiącego talerza, bo kobiety przystępują do dalszej części ceremonii. Jedna z nich, chyba najmłodsza, siada przy bębnie, na którym wystukuje rytm. Pozostałe trzy "lekarki", trzymając w rękach jakieś dziwne narzędzia zaczynają tańczyć i śpiewać. Przytupują, obracają się wokół siebie, schylają, prostują, sprawiają wrażenie, jakby zatracały kontakt z rzeczywistością. To także element kuracji mający na celu wzmocnienie działania ziół i odczynień. Gdy schodzą z "parkietu" w ich miejscu natychmiast pojawiają się dzieciaki. Naśladują znachorki, skaczą, śpiewają i bardzo się śmieją.\nPo tańcu znachorka znowu przyjmuje pozę dumnej i ważnej. Na kamieniu kładzie koszyk, do którego należy wrzucić pieniądze. Bez tego datku kuracja nie byłaby ważna. Wrzucam 10 randów i odchodzę. Pewnie dlatego ustąpiły dolegliwości żołądkowe, które męczyły mnie od trzech dni...


Strajk na "Szybach Jankowice" w 1936 roku | "Jankowice" naszo gruba\nStrajk na "Szybach Jankowice" w 1936 roku\nW roku 1930 rozpoczął się kryzys gospodarczy. W związku z tym właściciel kopalni Donnersmarck zaczął stosować tak zwane "świętówki". Polegały one na pracy przez kilka dni w tygodniu. Z powodu kurczącego się nadal rynku zbytu na węgiel kapitalista Donnersmarck wprowadził tzw. "turnusy" - zwalniając jednorazowo 300 pracowników. Turnusami została objęta cała załoga, za wyjątkiem Niemców lub ich służalców. Najbardziej krytycznym dla załogi kopalni "Jankowice"1 okazał się rok 1936, kiedy, to właściciel Donnersmarck zadecydował o unieruchomieniu kopalni, na skutek jej nierentowności z powodu rzekomego wyczerpaniu pokładów węgla. Pamiętać należy, że w latach trzydziestych w kraju panowało powszechne bezrobocie.\nDnia 3 lipca 1936 r. rozeszła się wiadomość, że kopalnia "Jankowice" ma stać unieruchomiona.\nW związku z tym Rada Zakładowa pod przewodnictwem jej przewodniczącego tow. Hartmana powołała Komitet Strajkowy, w skład którego weszli członkowie PPS, CZG i ZZZ - górnicy: Szymura Robert, Kula Wilhelm, Werber Teodor, Pierchała Herman, Marczyk Alfred i inni. Komitet Strajkowy działał w konspiracji.\nDnia 4 lipca 1936 r. załoga przystąpiła do strajku okupacyjnego. 540 górników ze zmiany I nie wyjechała z dołu kopalni i pozostała ziemią, a 389 pracowników powierzchni pozostało na zakładzie.\nW południe do strajku przyłączyły się zmiana II-ga, a potem zmiana III-cia. Bramy kopalni zostały zamknięte, żony górników i ich rodziny zaczęły się gromadzić pod bramami kopalni. Komitet Strajkowy zorganizował łączność pomiędzy strajkującymi oraz zbierał i dostarczał żywność strajkującym górnikom.\nNa wiadomość o wybuchu strajku okupacyjnego na kopalni "Jankowice" starosta rybnicki p. Wyglenda w obawie o zakłócenie porządku publicznego wysłał do kopalni oddział granatowej policji, która rozlokowała się w pomieszczeniach Urzędu Gminnego w Boguszowicach.\n1) Skan zdjęcia z prasy archiwalnej. 2) Starosta rybnicki - Józef Wyglenda. 3) Wojewoda śląski - Michał Grażyński.\nKiedy delegaci Komitetu Strajkowego w osobach tow. Szymura Robert, Kula Wilhelm, Marczyk Alfred, Werber Teodor, Pierchała Herman przy współudziale sekretarza powiatowego PPS tow. Prandzioch Augustyna interweniowali u starosty rybnickiego i przedstawili mu sytuację górników kopalni "Jankowice", nie uzyskali od niego żadnej pomocy i poparcia.\nW trzecim dniu strajku, dnia 7 lipca 1936 r. odbyła się u wojewody Grażyńskiego konferencja z udziałem przedstawicieli dyrekcji kopalni i delegacji strajkujących2 kop. "Jankowice". W wyniku burzliwych obrad przedstawiciele dyrekcji kopalni stwierdzili, że kopalnia "Jankowice" jest nierentowna, dlatego właściciel Donnersmarck domaga się jej unieruchomienia. Wojewoda Grażyński nie wyraził zgody na całkowite zamknięcie kopalni.\nW międzyczasie w tym samym dniu Komitet Strajkowy zorganizował wielką manifestację kobiet3 - żon i matek strajkujących, która w ilości ponad 500 udały się przed starostwo w Rybniku, gdzie zaprotestowały przeciwko planowanemu zamknięciu kopalni. Postawa zrozpaczonych kobiet pod przewodnictwem Kordułowej i Motykowej z Boguszowic była do tego stopnia zdecydowana, że starosta Wyglenda był zmuszony do złożenia publicznego oświadczenia, że uczyni wszystko, by kopalnia "Jankowice" nie została unieruchomiona.\nMimo decyzji, jaka zapadła na konferencji u wojewody Grażyńskiego, pełnomocnicy Ks. Donnersmarcka powiadomili Komitet Strajkowy tego samego dnia, iż kopalnia musi ulec zamknięciu, gdyż nie przynosi właścicielowi zysków. Kopalnia "Jankowice", oświadczyli wymaga dużych nakładów inwestycyjnych i o ile państwo polskie udzieli mu dwa miliony złotych kredytu to kopalnia może zostać utrzymana nadal w ruchu. Po otrzymaniu takiej odpowiedzi załoga jeszcze tego samego dnia to jest 7 lipca - przystąpiła jednogłośnie do strajku głodowego.\nO godz. 21-szej na szybie I wywieszono czarną chorągiew opuszczoną do połowy masztu, a ryk syren kopalnianych oznajmił, że strajkujący rozpoczęli walkę na śmierć i życie o utrzymanie w ruchu swego zakładu pracy. Wobec zdeterminowanej postawy strajkujących w dniu 9,07. władze czuły się zmuszone do zwołania ponownej konferencji, która odbyła się u starosty rybnickiego J. Wyglendy. Udział w tej konferencji wzięli: przedstawiciele strajkującej załogi, dyrekcji kopalń ks. Donnersmarcka z gen.dyr. Burkiem na czele, związków zawodowych, Komisarz demobilizacyjny i starosta Wyglenda.\nObrady prowadzone w gorącej atmosferze przeciągały się do wieczora. W wyniku obrad Starosta Wyglenda w imieniu wojewody Grażyńskiego polecił delegacji strajkujących przekazać załodze do wiadomości, że władze państwowe nie zgadzają się na zamknięcie kopalni, że zostaną zniesione "turnusy" bezpłatne, że nie zostaną zastosowane żadne sankcje w stosunku do przywódców strajku i że strajkujący otrzymają normalne wynagrodzenie za dniówki strajkowe. W tej sytuacji w dniu 10 lipca załoga na zwołanym zgromadzeniu postanowiła strajk przerwać, w wyniku czego podjęto normalną pracę.\nDnia 14 lipca 1936 roku dyrekcja kopalni bez zgody Komisarza demobilizacyjnego zwolniła 100 robotników, wśród których znajdowali się przywódcy strajkowi. Na tę szykanę załoga kopalni Jankowice zagroziła nowym strajkiem co zmusiło dyrekcję ks. Donnersmarcka do anulowania tej bezprawnej decyzji. Ale były to tylko pozory. Dnia 1 września 1936 dyrekcja kopalni "Jankowice" wstrzymała produkcję i unieruchomiła kopalnię, zwalniając całą załogę. Ponowna próba strajku nie powiodła się gdyż dyrekcja przed zamknięciem kopalni ogłosiła "świętówki". Interwencja przedstawicieli górników kopalni "Jankowice" u władz w sprawie zamknięcia kopalni nie odniosły skutku i władze państwowe zaaprobowały fakt zamknięcia kopalni 1 października, a 600 górników zostało przełożonych do sąsiedniej kopalni "Donnersmarck", 400 górników przyjęto ponownie na kopalnię "Jankowice" do utrzymania ruchu, a resztę załogi, w tym szczególnie członków Komitetu Strajkowego, organizatorów, członków PPS i CZG wyrzucono na bruk. Tow. Hartman jako organizator strajku został zwolniony ze stanowiska przewodniczącego Rady Zakładowej. Trzecim przewodniczącym Rady Zakładowej został wybrany z ramienia ZZZ (Związek Związków Zawodowych) ob. Marczyk Alfred z Gotartowic, który stanowisko to pełnił do roku 1939, to jest do chwili rozpoczęcia przez Niemcy - wojny z Polską i zajęcia kopalni w dniu 1 września 1939 roku.\n1 - W latach 1934 - 1939 kopalnia "Jankowice" nosiła nazwę "Szyby Jankowice".\n2 - Strajkujący wyłonili komisję międzyzwiązkową, która wyjechała do Katowic celem przedłożenia władzom swoich postulatów:\n1) Załoga „Szybów Jankowice" sprzeciwia się stanowczo zamknięciu kopalni.\n2) Domaga się uruchomienia zalanego pokładu 340 mtr., gdyż węgiel znajdujący się tam mógł być eksploatowany jeszcze kilkanaście lat.\n3) Niedopuszczenie bezpłatnych świętówek na przeciąg jednego tygodnia automatycznie po 50 ludzi.\n4) Nieprzyjęcie bawiących na urlopie turnusowym 400 ludzi oraz jeszcze inne postulaty mniejszej wagi. ("Śląski Kurier Poranny z dnia 8 lipca 1936 roku.)\n3 - W ostatniej chwili donoszą nam: Żony strajkujących urządziły przed gmachem administracyjnym „Szyby Jankowice" demonstracje, w czasie których doszło do znamiennego incydentu. Niejaki Duda został rozpoznany przez kobiety jako szpicel ze strony dyrekcji kopalnianej. Kobiety rzuciły się na niego i nie tylko rozebrały go z ubrania, lecz również mocno pobiły. D. zdołał się wyrwać i ukrył się w domu urzędniczym, jednakowoż i tam wtargnęły kobiety i zamierzały utopić go w pobliskim stawie. Policji z trudem udało się wyrwać D. z rąk rozszalałych kobiet. ("Śląski Kurier Poranny z dnia 9 lipca 1936 roku.)\nOpr. na podst. "Kroniki Kopalni "Jankowice" z lat 70 tych ub. wieku.\nArchiwalnej prasy z 1936 r.


Izera - polski samochód elektryczny - parametry, produkcja - AmperGo.pl\nPremiera polskiej marki samochodów elektrycznych IZERA\n28.07.2020 to data, która może stać się kluczową w historii polskiej motoryzacji. Po raz pierwszy oczom wielu osób ukazał się pierwszy prototyp polskiego samochodu elektrycznego - Izery. Poznaj założenia produkcyjne, parametry techniczne oraz plany dotyczące produkcji tego samochodu.\nSamochód elektryczny Izera – wersja Hatchbak oraz SUV\nPóki co, spółka Electromobility Poland zaprezentowała 2 koncepcyjne pojazdy - hatchbacka oraz SUV-a. Twórcy twierdzą, że w 2023 roku pierwsze egzemplarze elektryków wyjadą na ulice. Projektanci podczas tworzenia nazwy oraz bryły samochodu wzorowali się na Górach Izerskich, znajdujących się na terenie Śląska tuż przy granicy niemieckiej. Logo samochodu może być interpretowane na dwa sposoby. W pierwszym jako kompas wskazujący drogę rozwoju elektromobliności w Polsce, w drugim natomiast jako diament otoczony dłońmi symbolizujący troskę, ponieważ Izera próbuje wypromować się jako marka rodzinna.\nSamochód elektryczny Izera - SUV\nIzera – design polskiego samochodu elektrycznego\nInspiracje jaką twórcy odnaleźli w naturze w subtelny sposób zawarli w bryle pojazdu. Akcenty te można odnaleźć między innymi w tylnych lampach oraz przednich reflektorach. W czerwonym koncepcie nad którym skupiono się podczas prezentacji, boczna linia z delikatnie zadartym przodem, ma przypominać zarys gór Izerskich na widnokręgu. We wnętrzu zastosowano również materiały nawiązujące do natury oraz polskiej sztuki. Autorzy chcieli nasycić pojazd maksymalnie polskimi akcentami. Za finalną kreskę oraz szkic zadbało włoskie studio Torino Design pod nadzorem Roberto Piattiego. W sztabie rozwoju marki zasiadło kilku bardzo znanych i cenionych osób w branży motoryzacyjnej. Między innymi Łukasz Maliczenko związany z marką Jaguar oraz Tadeusz Jelec mający na swoim na koncie wieloletnią współpracę przy projektowaniu wnętrz do Jaguarów. Jak to bywa w prototypach wielu informacji producent nie podał.\nSamochód elektryczny Izera - Hatchback\nIzera – dane techniczne, ładowanie\nZ danych technicznych, jakie zostały zaprezentowane podczas premiery wiemy, że zasięg Izery ma oscylować na poziomie 400 kilometrów. Na pokładzie zainstalowano baterie litowo - jonowe. Samochód będzie można ładować ze zwykłego wallboxa oraz szybkiej stacji, które oferujemy w sprzedaży a do czasu pojawienia się pierwszych Izer na polskich drogach ofertę tę na pewno wzbogacimy. Dynamika jaką polski producent deklaruję jest na całkiem niezłym poziomie. Sprint do pierwszej setki ma zająć 8 sekund. Patrząc na Izerę odnosimy bardzo pozytywne wrażenie. Oprócz cech funkcjonalnych, do których autorzy projektu mocno przywiązali wagę, Izera wygląda lekko i łączy nowoczesność z tradycją. Kwestie bezpieczeństwa oraz komfortu podróżowania również stoją na wysokim poziomie. Systemy jakie zastosowano to między innymi:\nFCW- system ostrzegania przed zderzeniem,\nBSW- system wykrywania martwego pola,\nTSR- system rozpoznawania znaków drogowych.\nWygodne ładowanie samochodu elektrycznego Izera\nPierwszy polski samochód elektryczny – wpływ na gospodarkę\nRolę jaką w rozwoju gospodarczym Polski może odegrać powstanie nowej marki polskich samochodów elektrycznych, dostrzega minister klimatu Michał Kurtyka. Polska energetyka i przemysł dokonują ogromnego wysiłku modernizacyjnego, aby zmniejszać swój negatywny wpływ na środowisko. Dla Ministerstwa Klimatu bardzo ważne jest, aby ponoszone nakłady wiązały się również z rozwojem technologicznym Polski. Wzrost znaczenia elektromobilności to szansa na budowę polskiej marki motoryzacyjnej, a w konsekwencji na dalszy rozwój polskiej gospodarki – podkreśla Michał Kurtyka.\nPlany i prognozy na przyszłość\nW pierwszym etapie Izera powstaje w oparciu o kupioną technologię platformy. Przedstawiciele ElectroMobility Poland przyznają, że w Polsce na razie brakuje know-how umożliwiającego budowę elektrycznych samochodów z wykorzystaniem wyłącznie krajowych komponentów i technologii. Aby zobaczyć pierwsze Izery na ulicach najpierw musi powstać fabryka, która ma być zlokalizowana na Śląsku. Inwestycja ma się rozpocząć w połowie 2021 roku, dzięki temu 3 tysiące osób znajdzie nowe miejsce pracy. Jednak uruchomienie produkcji nie jest ani proste ani tym bardziej tanie. Koszty licencji, fabryki, wdrożenia produkcji promocji, przygotowania infrastruktury sprzedażowej i serwisowej szacuje się na 5 mld zł. Jeśli znajdą się fundusze a cały proces zostanie przeprowadzony pomyślnie może spełnić się marzenie wielu osób o pierwszej polskiej marce na miarę XXI wieku.


Rekordowa kwota za buty Nike ⋆ Buty Sneakers\nCzy wiesz że parę dni temu buty Nike Moon Shoe zostały sprzedane za 437 500 dolarów na aukcji na stadionie Sotheby’s?\nW zeszłym tygodniu kanadyjski inwestor / przedsiębiorca kupił całą kolekcję butów „Ultimate Sneaker Collection” podczas aukcji Epic Stadium Goods na stadionie Sotheby za „jedyne” 850 000 dolarów amerykańskich. Jak się okazało, jedna z par, która „trafiła” się Milesowi Nadalowi była warta ponad połowę tej kwoty. Te niezwykłe buty to nic innego jak oryginalna para Nike Waffle Racing Flat zwana inaczej „Moon Shoe”. Nazwę tę buty otrzymały za podobieństwo śladów pozostawionych przez te tenisówki i śladów pozostawionych na rzeczywistej księżycowej kuli w 1969 roku. Jak więc te sneakersy rodem z muzeum mogły nabyć wartość aż 437 500 dolarów? W pierwszej kolejności należy wspomnieć, iż powstało tylko kilkanaście par tego modelu, a ta właśnie była jedyną znaną parą nigdy nieużywaną. Nike pierwotnie stworzył te buty celowo dla biegaczy biorących udział w próbach olimpijskich do olimpiady w 1972 roku, a każda ich para była ręcznie wyplatana przez jednego z pierwszych pracowników Nike, Geoffa Hollistera. Kicksy te wykonane są z kremowego nylonu i zszyte czarną żyłką, a podeszwy – w kształcie gofrów – są w dwóch kawałkach, ponieważ zaawansowana technologia tworzenia butów wtedy po prostu nie istniała. Co ciekawe, para butów w żaden sposób nie głosi, że jest dziełem marki Nike. Nie znajdziemy napisu Nike w żadnym miejscu, zarówno wewnątrz i na zewnątrz projektu i tylko boczne łyżwy określają te retro sneakersy jako buty Nike. Przypomnijmy, że model ten został stworzony dla biegaczy biorących udział w próbach olimpijskich w 1972 roku kiedy to stworzono tylko 12 ich par. Niestety tylko parę z nich przetrwało do dziś. Jest to jedyna para, o której wiadomo, że istnieje w stanie nieużywanym. Co więcej, ze względu na ręczną robotę każda para tego modelu była nieregularna i jedyna w swoim rodzaju. Warto dodać, że podeszwy tych butów mają również oznaczenia widoczne na obwodzie gumy, powstałe za pomocą nożyc, które były używane do ręcznego przycinania podeszwy w pożądany kształt. Ten model to po prostu niezastąpiony element historii Nike, a także na pewno jeden z najcenniejszych sneakersów w historii.\nBez wątpienia Moon Shoe od Nike są również jednym z najważniejszych artefaktów w historii nie tylko wielomiliardowej marki sportowej, ale i w historii sneakersów jako takich. Warto dodać, że te ręcznie zrobione buty do biegania zostały zaprojektowane przez współzałożyciela Nike i legendarnego trenera toru Oregon University – Billa Bowermana. Jak głosi słynna historia, Bowerman po raz pierwszy zainspirował się do stworzenia innowacyjnego wzoru trakcji w kształcie gofrów majstrując przy gofrownicy swojej żony i wlewając gumę do formy, aby stworzyć pierwszy prototyp podeszwy. Uzyskany w ten niebanalny sposób wzór trakcji tworzył lepszą przyczepność i amortyzację niż miała większość butów do biegania w tamtych czasach, a podeszwa waflowa była pierwszą ważną innowacją Nike jako marki. Co ciekawe, aukcja podczas której sprzedano te kicksy za horrendalną kwotę przypadła przypadkiem w 50 rocznicę lądowania na Księżycu, czyli dokładnie 20 lipca 2019 roku.\nA Ty ile byś zapłacił za tak historyczne buty? Poświęciłbyś na nie całe swoje oszczędności?\nSneakersowa gala Oscarowa cz. III\nPrevious: Dobrze dopasowane kicksy\nNext: Sneakersowe biuro matrymonialne


Ranny dzik leżał kilka dni na poboczu w Szczecinie. Wszyscy byli przekonani, że jest martwy! – Niesamowite.eu\nMłody dziczek został potrącony na jednej z dróg w Szczecinie i przez kilka dni leżał w rowie. Zwierzę zostało uratowane przez przypadek. Poznaj tę wzruszającą opowieść z morałem…\nKonający dzik, który spędził w cierpieniach kilka dni na poboczu przy ulicy Żuka, miał ogromne szczęście. Choć licznie przejeżdżający obok niego kierowcy uznawali dzika za martwego, znalazła się w końcu osoba, która postanowiła zareagować. Na miejsce wezwano służby zajmujące się zwierzętami, które miały usunąć padłe zwierzę. Informacja ta dotarła również do przedstawicieli Fundacji na rzecz zwierząt „Dzika Ostoja”:\nPrzypadkowo zadzwoniono do nas z tą informacją. Niestety martwych zwierząt nie zabieramy, ale pojechaliśmy na miejsce bo byliśmy w pobliżu. Okazało się, że maluch ODDYCHA! Natychmiast zabraliśmy go do weterynarza. Dzisiaj dziczek czuje się znakomicie. Lada dzień powróci do natury.\nPo tym wydarzeniu Fundacja wystosowała apel na Facebooku, w którym zachęca ludzi, by nie bagatelizowali leżących na poboczu zwierząt. Mimo, że wydaje się, że zwierzę jest martwe, może ono nadal żyć i potrzebować pomocy.\nTaka mała prośba, ponieważ to nie jest pierwszy przypadek kiedy jedziemy do „martwego zwierzęcia”. Starajcie się Kochani sprawdzić, czy oby zwierzę naprawdę nie żyje. Oczywiście zachowując ostrożność w kontakcie z dzikim zwierzęciem. Można podejść na bezpieczną odległość i zobaczyć czy reaguje na hałas. Można delikatnie dotknąć go dłuższym patykiem. Będziemy mieli pewność, że zwierzę nie kona w samotności.\nCo więcej, zdarzają się, że Fundacja interweniuje w jeszcze bardziej nieprawdopodobnych sytuacjach:\nW tym roku mieliśmy już kilka przypadków martwych zajęcy i saren z których w ostatniej chwili wyjmowaliśmy młode. Mogliśmy im pomóc, ponieważ zareagowaliście w odpowiednim momencie <3Dziękujemy <3\nPodzielcie się informacją ze znajomymi, by i oni nie zostawiali na poboczu rannych zwierząt.\nźródło informacji i zdjęć : facebook.com\nTaggedpomoc zwierzętomranne zwierzę\nPrevious Article 14 zastosowań octu, o których nie miałaś pojęcia. Te pomysły są niedrogie i genialne w swej prostocie!\nNext Article Bestialsko pobity pies ze Skwierzyny walczy o życie. Policja szuka sprawcy, wyznaczono wysoką nagrodę.


Policjanci z Aleksandrowa Kujawskiego sprawdzają miejsca przebywania osób bezdomnych | Aleksandrów Kujawski Nasze Miasto\nPolicjanci z Aleksandrowa Kujawskiego sprawdzają miejsca przebywania osób bezdomnych\nJJ za KPP Aleksandrów Kujawski 28.02.2018\nPolicjanci z Aleksandrowa Kujawskiego każdego dnia sprawdzają miejsca, w których mogą przebywać bezdomni. Docierają do osób, które korzystając z prowizorycznych miejsc noclegowych, wystawieni są na nierzadko zabójcze działania niskich temperatur. Zastanych tam bezdomnych informują, gdzie można uzyskać pomoc.\nNiska temperatury stwarza zagrożenie dla życia i zdrowia osób bezdomnych, samotnych i w podeszłym wieku. Zagrożenie dotyczy także osób nietrzeźwych, przebywających na wolnym powietrzu, bądź w budynkach opuszczonych i nieogrzewanych. Szczególnie noce przynoszą znaczne spadki temperatury, dlatego aleksandrowscy policjanci prowadzą kontrole miejsc, gdzie najczęściej przebywają bezdomni. Napotkane w nich osoby informują, w jaki sposób i gdzie mogą otrzymać pomoc w postaci noclegu, ciepłego posiłku, czy miejsca, w którym można się ogrzać. Tłumaczą, jak niebezpiecznie jest nocowanie w tak niskich temperaturach.\nNie bądźmy obojętni!!! Pamiętajmy aby o przypadkach osób bezdomnych, wymagających pomocy, informować pod numerami alarmowymi policji: 997, 112.


🥦 Catering dietetyczny - Dieta Pudełkowa - 🏬 Radlin – Dietly\nStrona głównaCateringi RadlinPopularne cateringi\nCateringi dietetyczne: Radlin\nNajszybciej zamówisz na: Wtorek(jeszcze przez 14 godz. i 53 min.)\nNajszybciej zamówisz na: Środa(jeszcze przez 1 dni, 1 godz. i 53 min.)\nNajszybciej zamówisz na: Środa(jeszcze przez 6 godz. i 53 min.)\nNajszybciej zamówisz na: Środa(jeszcze przez 20 godz. i 53 min.)\nNajszybciej zamówisz na: Wtorek(jeszcze przez 18 godz. i 53 min.)\nNajszybciej zamówisz na: Wtorek(jeszcze przez 6 godz. i 53 min.)\nCatering dietetyczny z dowozem w Radlinie to posiłki skrojone na miarę Twoich potrzeb. Usługa ta jest obecnie proponowana przez firmy, które nieustannie poszerzają swoje menu, gdyż pragną wychodzić naprzeciw oczekiwaniom klientów także tych najbardziej wymagających. Wystarczy określić swój cel i po prostu złożyć zamówienie. Dostawcy gwarantują dziś szereg rabatów i promocji. Zastanawiasz się nad ceną? Koszt diety pudełkowej jest niski. Mało tego - skorzystanie z niej sprawi, że zaoszczędzisz pieniądze. Jak to możliwe? Ceny produktów spożywczych rosną, a tym samym płacisz coraz więcej za codzienne zakupy. Cena za catering dietetyczny utrzymuje się na stałych poziomie. Dania w pudełkach to pewność, że otrzymujesz dokładnie taką ilość kalorii, jak powinieneś. Inną niezwykle ważną zaletą jest oszczędność czasu. Koniec z gotowaniem – teraz posiłki będą dostarczane wprost pod Twoje drzwi. Odejdzie Ci zatem sporo obowiązków.\nDieta pudełkowa w Radlinie cieszy się ogromną popularnością. Klienci mogą wybierać spośród wielu pozycji z menu. Dostawcy proponują m.in.: dieta wegańska, dieta wegetariańska, dieta bez glutenu i laktozy, dieta DASH i paleo, SIRT i masę innych. Co ciekawe, nawet jeśli uwielbiasz tradycyjne posiłki, to możesz wybrać coś odpowiedniego – dieta domowa to nowość, która cieszy się coraz większym zainteresowaniem. Firmy cateringowe posiadają w ofercie zarówno dobrze znane diety, jak i te nowoczesne i oryginalne. Pudełka z jedzeniem możesz wziąć ze sobą wszędzie – zarówno do pracy, jak i np. na uczelnię. Są one hermetycznie zamknięte, dzięki czemu zachowują długo świeżość. Masz gwarancję, że otwierając pudełko w porze obiadowej, będziesz się mógł cieszyć świeżym aromatem potraw. Obiad będzie smakował, jakby został przed chwilką zrobiony. Zapewnij sobie wygodę i zadbaj o swój organizm. Z cateringiem dietetycznym jest to proste. Twój organizm Ci za to podziękuje – w końcu naprawdę będziesz wiedział, co jesz. Poprawę w samopoczuciu i kondycji zauważysz niemalże natychmiast.


Sukienki marki Monnari z kolekcji lato 2022 od zł\nSukienki monnari, lato 2022\nBershka Pleciona Sukienka Mini Kobieta S Biały\nSukienka ażurowe detale\nMango sukienka Paper mini prosta\nBawełniana szydełkowa sukienka\nJDY sukienka kolor żółty mini rozkloszowana\nSwetrowa Sukienka Marciano\nMango sukienka Gigi kolor czerwony midi rozkloszowana\nSukienka bombka z dekoltem hatler\nSukienka mini brokatowa z marszczeniem czerwona Gladys Rozmiar: S\nStradivarius Kombinezon Z Dekoltem Halter W Rustykalnym Stylu Szary L\nBahamas - sukienka damska - Green\nSukienka Fason Fit&Fare\nDzianinowa sukienka z półgolfem Niebieski 52/XXL\nKrótka sukienka w pastelową kratę\nSwetrowa Sukienka Marciano Z Wycięciem\nSukienka drapowana z jedwabiu\nSukienka dzianinowa z drapowaniem\nStradivarius Długa Sukienka Z Prążkowanego Materiału Ecru Xs\n289.99 zł539.9 zł\nBershka Satynowa Sukienka Mini Z Marszczeniem Kobieta M Czarny\nSukienka z szarfą w etno wzór czarna-kamel Brook Rozmiar: M\nSukienki maxi monnari\nKompletny przewodnik po kupowaniu sukienek Monnari\nMonnari" title="Co to jest sukienka firmy Monnari?">Co to jest sukienka firmy Monnari?\nJak kupić sukienkę Monnari online?\nStyle i wzory sukienek Monnari\n10 ważnych rzeczy, które powinieneś wiedzieć przed zakupem sukienek Monnari\nsukienkach_Monnari_dla_Ciebie" title="Wniosek: Twój przewodnik po idealnych sukienkach Monnari dla Ciebie!">Wniosek: Twój przewodnik po idealnych sukienkach Monnari dla Ciebie!\nCo to jest sukienka firmy Monnari?\nMonnari to nowa marka odzieżowa, która tworzy nowoczesną, profesjonalną odzież do pracy dla kobiet.\nZałożona przez trzy przyjaciółki w 2017 roku, Monnari to firma odzieżowa, która produkuje proste, wygodne i uniwersalne sukienki dla kobiet, które chcą wyglądać profesjonalnie w pracy, a jednocześnie zachować wygodę.\nMonnari to marka odzieżowa, która dostarcza przede wszystkim odzież damską. Ubrania Monnari to styl, wygoda i przystępna cena.\nPierwszą rzeczą, którą powinieneś zrobić przed zakupem sukienki Monnari online, jest sprawdzenie, który sklep ma sukienkę, którą chcesz kupić. Możesz znaleźć te informacje, przeglądając stronę internetową Monnari lub po prostu googlując „Sukienki Monnari”. Przez większość czasu znajdziemy wiele różnych stron internetowych sprzedających tę samą sukienkę, której szukamy, więc zawsze lepiej porównać ceny przed zakupem czegokolwiek.\nMonnari oferuje różnorodne style i wzory w swoich sukienkach i wszystkie są wyjątkowe na swój sposób.\nFirma specjalizuje się w ręcznie robionych sukienkach z misternymi lamówkami, haftami i aplikacjami. To sprawia, że Monnari wygląda inaczej niż wszystko, co widzisz na wybiegu.\nNiektóre z ich najpopularniejszych stylów to:\n1) „Sukienka Wolności”\n2) „Suknia Wschód-Zachód”\n3) „Suknia patchworkowa”\n4) „Koronkowa sukienka”\nMonnari to indyjska firma produkująca i dostarczająca tkaniny bawełniane, jedwabne i przędzalnicze. Oferują szeroką gamę wysokiej jakości tkanin, w tym tkaniny drukowane, tkane i haftowane do różnych zastosowań. Firma powstała w Bengalu w 1945 roku.\nNa ich stronie internetowej można znaleźć szeroką gamę produktów, od sukienek po szale, zasłony i pościele, które są wykonane z ich tkaniny. W rezultacie klienci mogą dostać wszystko, czego chcą, bez żadnych kłopotów, jeśli chodzi o proces zakupu.\nWniosek: Twój przewodnik po idealnych sukienkach Monnari dla Ciebie!\nSuknie Monnari to linia designerskich sukienek produkowanych w Azji. Z tego artykułu dowiesz się, jak kupić idealną dla siebie sukienkę Monnari!\nMówiąc prościej – Monnari stało się miejscem docelowym dla kobiet poszukujących wspaniałych i stylowych ubrań w konkurencyjnych cenach.


Owsiak z doktoratem. "Jestem przeciętnym Kowalskim" - Dziennik.pl\n17 stycznia 2013, 18:06 Ten tekst przeczytasz w mniej niż minutę\nSenat uczelni nadał tę godność twórcy największych w Polsce akcji charytatywnych i artystycznych,człowiekowi wielkiego serca, otwartemu na potrzeby innych, oddanemu sprawie pomocy dzieciom.\nSam Jerzy Owsiak zaznaczał, że nadanie mu pierwszego w życiu doktoratu pozytywnie go zaskoczyło. Jestem przeciętnym Kowalskim i też to tak odbieram. Nie jestem alfą i omegą, wręcz przeciwnie - powiedział.\nPodczas uroczystości na Uniwersytecie Pedagogicznym szefowi WOŚP towarzyszyli jego przyjaciele, członkowie i wolontariusze fundacji. Za swoją działalność Owsiak został nagrodzony między innymi Medalem św. Jerzego, Orderem Uśmiechu i Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.\nOwsiak doktorat honoris causa Wielka Orkiestra Swiątecznej Pomocy\nJakby Pan, Panie Owsiak Był zwyczajny, to nie nosiłbyś Pan, Panie Owsiak, różowych okularów.A jakby Pan Owsiak inaczej te pieniądze dzielił, np: kasa na operacje za granicą, leczenie dla 10-orga dzieci z niezamożnych rodzin za granicą, żeby opowiadały jak można, bo tak z opowiadań, to wszędzie uprzejmiej. Może jak dorosną, to zrobią reformę bez patriotycznej zadymy. Zwyczajnie zerżną od prymusów...\nPan Wałęsa ma chyba ze 20 doktoratów - i to z o wiele lepszych uczelni - a jakoś nie widac żeby mu od tych papierów rozumu przybyło...\nSIEMA HONOROWY DOKTORZE - WYTRWAŁOŚCI ŻYCZĘ!!!\nSalonik potrafi nagradzać swoich pupilów , którzy grają w takt muzyki salonu. Wykreowana gwiazda coraz bardziej upolitycznia swoje akcje i wykorzystuje w reklamach firm . A zresztą róbta co chceta .\nPodpisuję się pod wypowiedziami wcześniejszymi forumowiczów cytuję,,jaki uniwersytet takie doktory'\nTo następna siema - ściema!\nSzef Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy został doktorem honoris causa Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie.\nJaki uniwersytet , taki i doktorant.\nO q... !\nĆpuny mata dochtora !\nSZCZERZE MÓWIĄC MAM JUŻ DOŚĆ OWSIAKA I JEGO UPOLITYCZNIENIA.\nUduchowione, młode, zdrowe lemingi biegają z puszeczkami w poczuciu misji.\nA to się zdziwią, kiedy będą starsze wiekiem i zachorują.\ndo ~Ślązak - Nie Polak2013-01-17 20:49\nA gdzie 'profesor' Bartoszewski? Zapomniałeś o swoim idolu?\nKolejny przykład ze "naukowcy" ateiści wspierają swoich\nkomuniści ateiści, którzy za komuny ustalali normy a teraz robią to następni\nPanie Jurku bardzo sie ciesze ze pan jest i prosze robic swoje\nJaki pajac taki doktorat.\nSZEF to jest na ja...ch panie owsiak .\nKomuniści wspierają swoich do końca.\nkomorusek nadal owsiance tyt h. c .NIEZALEZNIE -ROZGRZANEGO SEDZIEGO im tuley chowu SB-ckiego z WSI nie mylic ze sludiami inzynieryjnymi\nJurek tak trzymaj jedna zaufana osoba w tym oblednym kraju Polskie Towarzystwo Chinskich Recznikow\nUniwersytet zszedł na psy skoro takim narkomanom nadaja tytuły doktora , niedługo bele szwendel jak tylko opluje pana Kaczynskiego albo PiS zostanie nagrodzony i wyrużniony przez samego Bula, ba otrzyma Order i bedie honorowym straznikiem żyrandola.TFU???\nZgadnijcie kto chlapie błotem na Owsiaka?\nto jest uniwersytet to jest bagno


Czy Polacy wymrą?\nWiadomości24 » Cywilizacja » Społeczeństwo » Czy Polacy wymrą?\nData dodania: 2007-05-08 14:21\nW jednym z dzienników ukazała się właśnie informacja, że w roku 2030 w naszym kraju będzie mieszkać 30 milionów Polaków. Gdyby ta prognoza okazała się prawdziwa, będzie nas o około 1/4 mniej. Czy Polacy skazani są na wymarcie?\nGwałtowne zmniejszanie się liczby ludności naszego kraju wynika oczywiście nie tylko z ujemnego od wielu lat przyrostu naturalnego, lecz także z systematycznej ucieczki za granicę głównie młodych Polaków. Jeśli prawdą jest, iż w Polsce rocznie dokonuje się kilkaset tysięcy aborcji (nielegalnie z punktu widzenia obwiązującego w Polsce prawa), to także jest to jedna z istotnych przyczyn zmniejszania się liczby ludności.\nSzacuje się, że w latach 80. z Polski uciekło ponad milion obywateli, a w ciągu ostatnich 3 lat - dalsze 2 miliony (głównie do Irlandii i Wielkiej Brytanii). Co roku do USA ucieka ok. 100.000 Polaków. Jeśli Niemcy i Austriacy zezwolą Polakom na legalną pracę, z naszego kraju wyjechać może w ciągu 2 - 3 lat ok. 2 milionów ludzi. Jeśli Amerykanie zniosą wizy, do USA wyjedzie w ciągu 2 - 3 lat ok. 1 - 2 miliony Polaków. Biorąc pod uwagę ciągle ujemny przyrost naturalny oraz aborcję, liczba Polaków może zmniejszyć się o ok. 10 milionów nie w ciągu następnych 23, lecz zaledwie 10 lat!\nW tej chwili słychać głosy zaniepokojenia dwojakiego rodzaju. Jedni używają argumentów - powiedzmy - narodowych - naród polski wymiera, trzeba ogłosić alarm, bo przestaniemy istnieć za 20 - 30 lat. Nie wymordowali nas Niemcy, ani Sowieci, a teraz - gdy mamy wolną Polskę - możemy zniknąć z mapy Europy jako naród, gdyż się nie rozmnażamy w odpowiednim tempie, mordujemy nienarodzone dzieci, uciekamy z kraju, by być gastarbeiterami w Irlandii, RFN czy USA. Druga grupa zaniepokojonych widocznymi tendencjami jest natury ekonomicznej. Grozi nam katastrofa gospodarcza, gdyż już niedługo nie będziemy dysponować odpowiednią liczbą pracowników. Nie będzie miał kto pracować na emerytów i rencistów etc.\nZ liczbami się nie dyskutuje. Faktycznie ubywa Polaków. Rzeczywiście może to mieć negatywne skutki dla naszej gospodarki. Już w tej chwili wiadomo, że brakuje lekarzy czy pracowników budowlanych, którzy będą potrzebni choćby do budowy stadionów i autostrad. Nie można także lekceważyć ostrzeżeń narodowców. Napływ dużej ilości Gastarbeiterów może w przyszłości być przyczyną konfliktów rasowych, tak jak to teraz ma miejsce we Francji czy Wielkiej Brytanii, a ostatnio nawet we Włoszech (bunt Chińczyków).\nCo wobec tego można zrobić. Przecież nikt nie zmusi Polaków, by rodzili więcej dzieci niż dotychczas, by nie uciekali z kraju, skoro tu nie mogą znaleźć przyzwoicie opłacanej pracy. Żadne becikowe nie pomoże, gdy w Polsce młodzi ludzie nie będą w stanie zarobić na mieszkanie oraz godne wychowanie swoich dzieci.\nTagi: Polska dzieci becikowe Przyrost naturalny aborcja imigracja ludność polska wymrze Nagy Navarro\nTeraz już jest na szczęście lepiej bo ludność Polski to 38 500 000 czyli rośnie. W spisie 2011 się jednak okaże ilu z nich to Polacy.\n(+) Pana Jana i nie tylko odsyłam do mojego tekstu o demograficznej przyszłości świata pod adresem:\ndobory artykuł - wkrótce becikowe zniknie to jeszcze mniejsza liczba będzie = ŻART. Ja powiem od siebie, że jeszcze wielu pracodawców uważa, że praca albo dziecko ... Co jest głupotą !\nJeśli Amerykanin wyjeżdża z USA do innego kraju, bo płacą mu tam znacznie więcej i jedzie na stałe oraz uczy swe dzieci innego jezyka i wychowuje, ze w USA jest źle, to inni Amerykanie równiez nie postrzegają go jako patriotę.\nWątek patriotyzmu wprowadziłeś chyba Ty, Bramborku, zatem nie rozwlekaj teraz tego hasła i nie dyskutuj ze mna o patriotyzmie. Ja mam swój pogląd na p.\nI jest to temat sam w sobie na osobną dyskusję.\nNigryjka powiedziała, ze chciała podnieść stopę życiową i nie dostała azylu.\nTy napisałeś, że uczysz dziecka ang. i wyjeżdżacie. I mój komentarz dotyczy tego zdania, a nie całych Twoich poglądów na temat patriotyzmu, lojalności, dylematów folksdojczów itp. Bo i księży sprzedających kolegów także wytłumaczysz wielkim pędem do nauki na Zachodzie i koniecznościa posiadania paszportu przez sprzedawczyków przed 1989.\nbramborek, zaskakujesz mnie????!!!!......dlaczego nie masz podobnego stosunku do tego, co działo się w naszym mieście przez ostatnie 12 lat.......przypominam - śrdenie wynagrodzenie jest tu o 200 zł niższe niż srednia wojewódzka, w latach 1990-2005 wartość inwestycji zagranicznych w Tarnowie jest 1,5 raza mniejsza niż w Nowym Sączu, a w małym Brzesku 2 razy mniejsza ---i to w liczbach bezwzględnych!!!! A za każdym razem media pisały, że każdy prezydent miasta był geniuszem.......nie należałeś do tej grupy przypadkiem????\nA gdzież to ja, Bramborku, napisałem, że liczba dzieci jest funkcją patriotyzmu?\nPatriotyzm to raczej opór, niechęć do wyjazdu ze wzgledów ekonomicznych.\nZ pewnością uczenie dziecka ang. i wpajanie mu, aby się uczyło tego języka, bo w Polsce nie ma perspektyw, to jedno ze znamion braku patriotyzmu. Pradziadowie pewnie się przewracają w g.\nNie mam zamiaru nikogo pouczać. Każdy kowalem swego losu.\nW szeroko rozumianej rodzinie wielu wyjechało na stałe. Oczywiście, nie uważam, że sa patriotami.\nA o dzieciach wspomniałem, bo p. Thu zrobiła aluzję do Autora, ktory akurat zasilił Polskę w młodzież i to zapewne patriotyczną.\nNie piszcie tu o latarniku Sienkiewicza, czy o emigracji po 1980.\nNatura w sposób automatyczno-biologiczny reguluje sprawę przetrwania gatunku. Im wieksza nędza - tym wieksza rozrodczośc; śmiertelność niemowląt wprawdzie wysoka, ale przeżywają i rozmnażaja się osobniki najsilniejsze, gwarantujące zachowanie ciągłości.\nRodziny wielodzietne u ludzi o wysokim poziomie kultury ( i ZAROBKÓW) zdarzaja się dość rzadko i są tworzone jak najbardziej świadomie. Jednkakże wiekszość rodzin wielodzietnych to rodziny o standarcie życia grubo poniżej minimum socjalnego i bez żadnej swiadomości na temat regulacji urodzin. Działa tylko biologia.\nGospodarka, która opiera się na tym, że każdego pokolenia musi być więcej, żeby wszystko jakoś szło - to głupia gospodarka. Prędzej czy później byłby z tego problem. Lepiej teraz niż później. Liczba mieszkańców naszej planety zaczyna się po prostu stabilizować. Prognozy o 20 mld się już raczej nie sprawdzą. Słyszałem, że wszystko zatrzyma się na ok. 9mld. Więc tak czy siak trzeba się nauczyć inaczej gospodarować. A ponieważ ludzie najwyraźniej tego nie pojmują i upierają się by zwiększać w nieskończoność przyrost itp. to musi spotkać ich terapia szokowa, po której się może trochę opamiętają :-) Spadek przyrostu jest wręcz chwalebny, bo i tak już nas trochę za dużo się robi jak na gabaryty naszego globu. Po prostu obecny model gospodarczy jest niedobry, a nie przyrost.\nAutorze! Lada dzień - 50 artykułów i 30 dni urzędowania.\nTematy nie tylko bieżące, ale dawniej przemyślane albo i naszkicowane? Plusik.\nTak, ja zapoznałem się z wszechstronną działalnością Autora, nie tylko na niwie opozycji, Polonii amer. czy tarnowskiej. Gratulacje! Trudno by tu znaleźć lepszy przykład w omawianej dziedzinie... Ja do turnieju zgłaszam liczbę 2 (najmniejsza dodatnia parzysta). A Pani Thu..., Panowie g2k i bramborek?


Aktualny projekt: Czerwień Humeru - fantastyka nowej przygody, R. G. Sawicki - wspieramkulture.pl\nAktualny projekt: Czerwień Humeru - fantastyka nowej przygody, R. G. Sawicki\nDaj się Rafałowi uksiążkowić to projekt, dzięki któremu chcielibyśmy umożliwić wydanie powieści "Czerwień Humeru" w formie najnowocześniejszego ebooka: z przypisami w formie interaktywnej, dynamicznami ilustracjami oddającymi klimat świata przedstawionego i wieloma graficznymi rozwiązaniami, które czynią lekturę powieści naprawdę niezwykłą.\nCzym jest "Czerwień Humeru"?\nChociaż jest to książka idealna dla każdego amatora fantastyki, przypadnie do gustu także wielbicielom militariów z minionych epok, intryg politycznych i różnorodnych przygód.\nTa powieść potrafi wciągnąć i i wzruszyć. Budować emocje w oczekiwaniu na rozwój wydarzeń i utrzymywać napięcie aż do finału. Jednak "Czerwień Humeru" daje przede wszystkim, rzadką w dzisiejszym świecie, możliwość wyluzowania się.\nP.S. Najlepiej czyta się rano z filiżanką czarnej kawy albo wieczorem z zimnym piwem w ręku. ;)\nUksiążkawiamy Rafa Sawickiego\nAutor powieści jest z wykształcenia socjologiem, z zawodu menedżerem i trenerem rozwoju osobistego. Społecznie pracuje jako Prezes Fundacji Kreatywności i Innowacyjności w Działaniu. Prywatnie interesuje się historią starożytną, tematyką przywództwa, boksem, a od niedawna - historyczną szermierką średniowiecznym mieczem długim. Wyżej wymienione sporty woli uprawiać osobiście niż oglądać w telewizji. ;)\nOptymistyczny, przyjazny i inspirujący. Uwielbia tworzyć, a także łączyć sprawdzone koncepcje tak, żeby wyszło ciekawie. Uważa, że pisanie książki jest trochę jak przeprowadzanie kampanii wojskowej. Ostateczny sukces zależy w równej mierze od planowania, co od ciężkiej pracy na "linii frontu".\nFundacja "Przecinek" i Rafał Sawicki, czyli projektowy team\nProjekt uksiążkowiania realizujemy w duecie: Fundacja "Przecinek" i autor powieści "Rafał Sawicki. W Fundacji „Przecinek” pomagamy autorom znaleźć finanse na publikację ich książek, a potem służymy radą na każdym etapie prac wydawniczych. Zatrudniamy sztab osób, które dzięki kompetencjom, skrupulatności i nieograniczonej kreatywności czynią książki przedmiotami niezwykłymi. Jednocześnie dbamy o przygotowanie tekstu na najwyższym poziomie edytorskim, bo wiemy, że niechlujność wydań to jedna z bolączek polskiej literatury.\nProjekt "Czerwień Humeru" dotyczy przygotowania ebooka na najwyższym poziomie technologicznego zaawansowania. Pieniądze ze zbiórki pozwolą nam na pokrycie kosztów:\nJesteśmy niezwykle wdzięczni za każdą pomoc, dlatego nawet wpłacających niewielkie kwoty postanowiliśmy uhonorować gadżetami i prezentami. Wierzymy, że wśród Wspierających Kulturę znajdą się zapaleni czytelnicy, którzy - tak jak my - zechcą pomóc Rafałowi w uksiążkowianiu. :) ;)\nZ wielką przyjemnością zachęcam do wsparcia projektu wydania powieści "Czerwień Humeru" Piotr Seweryn Rosół, MiTo\nW piątek trzynastego zakończyła się sukcesem nasza zbiórka! :) Pięknie dziękujemy za okazane nam wsparcie. Jesteśmy ogromnie wdzięczni. Już niebawem prześlemy do Was wszystkich podziękowania i prezenty. Zacieramy ręcę i zabieramy się do pracy! :) <3\n„Czerwień…” to książka fabularnie zbliżona chyba najbardziej do „Achai” Andrzeja Ziemiańskiego. Oto mamy świat kilku krain, państw-miast i jednego imperium, siejącego postrach wśród swoich sąsiadów. W pewnym momencie jedno z przybocznych miast-państw zaczyna knuć intrygę mającą zakończyć przewagę militarną imperium i wyzwolić się z opresyjnych danin składanych protektorom, licząc jednocześnie na wzbudzenie w sąsiadach ducha niepodległościowego i wyrwanie się spod panowania politycznego gigatna. A cała ta historia opowiedziana jest z perspektywy zwykłych, albo i niezwykłych żołnierzy. Jeśli czytaliście „Achaję”, to na pewno zauważyliście już podobieństwo. Czy jest to zatem książka skierowana głównie do fanów twórczości Ziemiańskiego, a przez resztę traktowana niczym trochę lepszy fanfik? Niekoniecznie. Różnica między tymi powieściami, a zarazem najważniejsza cecha charakteryzująca „Humer”, to właśnie jego nawiązanie do narracyjnej formuły kina nowej przygody.\nMamy wyrazistego bohatera – żołnierza, który niczym legendarny heros obdarzony został nieskazitelnymi cechami, takimi jak: siła, zręczność, spryt, męskość i zadziorny charakter, a przede wszystkim – prawość. Autor tak bardzo chce pokazać nam, że protagonista jest chodzącym ideałem, iż czyni go wyznawcą ideologii-religii o nazwie Droga Prawena! U boku celowo sztampowego herosa powinna pojawić się wybranka jego serca. W „Czerwieni Humeru” tak się właśnie dzieje. Istotne jednak, że owa wybranka przechodzi w powieści przemianę od silnej i pewnej siebie kobiety do uległej i słabej emocjonalnie niewiasty w opałach. Jakby przez obecność zakochanego w niej idealnego mężczyzny poczuła bezsilność i bezsens swojego istnienia.\nPrzygody tej dwójki, epizodyczne, ale prowadzące do głównego wątku politycznego oparte są na coraz to większych wyzwaniach i groźniejszych przeciwnościach losu. Jednak mimo widma wojny i z pozoru niepewnej przyszłości bohaterów, czujemy że się im uda i… cieszymy się z tego. Tak samo jak cieszymy się z każdego idealnego zagrania Indiany Jonesa.\nI to jest coś, co osobiście traktuję jak największą naukę wyciągniętą z czytania tej lektury. Okazuje się, że czasem nie potrzeba zawiłych osobowości, czy skomplikowanych relacji, żeby móc cieszyć się książką. Powiem nawet więcej – w erze „Gry o Tron” i jej podobnych klonów, które silą się na zaskakiwanie czytelnika nagłym uśmiercaniem postaci albo pozornie nieoczekiwanymi twistami, taka historia z nieskalanym bohaterem, który niczym Conan przedziera się przez kolejne zastępy wroga (nawiązanie do Conana też nieprzypadkowe, bo główny bohater „Czerwieni Humeru” jest barbarzyńcą) była dla mnie miłym wytchnieniem i po prostu dobrą rozrywką.\nUjmując to jeszcze inaczej, można by powiedzieć, że jak kino nowej przygody stawiało na prostą, nawet nieco infantylną opowieść o poszukiwaczu przygód, tak i „Czerwień…”. Daje relaks płynący z lektury i wywołuje uśmiech na twarzy zawsze, ilekroć czytamy o kolejnych walkach, czarach i kończynach ucinanych w chwale bohaterstwa. Marzenie każdego chłopaka z dzieciństwa.\nNatomiast, oprócz samej historii istnieje też jeszcze jeden aspekt książki, o którym nie da się nie wspomnieć. Jest to prawdziwa gratka i najmocniejsza część powieści, czyli jej wydanie elektroniczne. I to tutaj dzieje się prawdziwa magia fantastyki. Przedmioty i artefakty, na przykład niemal niezniszczalne zbroje elit rycerskich, są zilustrowane interaktywnym obrazkiem, tłumaczącym nam gdzie i jaki element się znajduje. Uzbrojenie, mapy, przedstawienie taktyki walk i wiele innych składowych ukazano za pomocą niesamowitych dodatków, które ubogacają świat Humeru. Dla mnie, jako fana nowych technologii, taka książka w wersji 2.0 jest czymś naprawdę niesamowitym.\n„Czerwień Humeru” to zatem pozycja dla lubiących niewymagającą rozrywkę i rozwałkę. Męstwo, prawość i bohaterstwo, które może i nie jest zbyt wyszukane, ale jakże nieczęste w dzisiejszej przeintelektualizowanej fantastyce. Polecam dla każdego fana nowej przygody, a jeśli dodatkowo, tak jak ja, lubicie wszelakie gadżety i aplikacje wykorzystujące technologię i pozwalające na interakcję z tekstem, to wręcz nakazuję sięgnąć po „Czerwień Humeru”, bo jej wersja elektroniczna to będzie dla Was MUST HAVE!\nrecenzja powieści „Czerwień Humeru”\nZ wnętrza "Czerwieni Humeru"\nCzasami z opisywaniem powieści jest jak z relacjonowaniem smaku potraw: można, ale nic nie zastąpi osobistego doświadczenia. Cóż więc lepiej mogłoby przekonać o wartości „Czerwieni Humeru” niż fragment fabuły? Naszym zdaniem nic. Może poza fragmentem zilustrowanym dynamicznym obrazem. Sami nie możemy się doczekać takiej wizualizacji, ale jej powstanie leży w Waszych rękach. Żeby zaostrzyć apetyty przed lekturą powieści, przedstawiamy krótki fragment. :)\n"— Mówiłem ci, głupcze, że to się nie może udać.\nOkropne wspomnienie wróciło ze zdwojoną siłą. Czarodziej pamiętał wszystko bardzo wyraźnie. Znowu poczuł te emocje. Rozpacz, strach i okrutna determinacja. Był młodym senatorem, kiedy to się stało. Przeznaczona mu Tifa zachorowała na pustynną gorączkę i odeszła. Wtedy w pełni zwrócił się ku zakazanej manipulacji, którą od najmłodszych lat zgłębiał i praktykował w sekrecie. Zamknął jej ciało w mieszkaniu i codziennie próbował założyć odpowiednią kotwicę. Przekroczył ostateczne tabu, próbując ją wskrzesić. Przy pomocy magii utrzymywał warunki, które pozwalały mu zakonserwować ciało. Ale ludzie w okolicy zaczęli chorować, a z jego domu wyraźnie wiało chłodem, co w tym klimacie było czymś nienormalnym. Władze miasta szybko zrozumiały, co się dzieje. Jednak zanim strażnicy sforsowali drzwi sprawił, że jego ukochana ożyła. Początkowej radości ustąpiło rozczarowanie, kiedy okazało się, że Tifa była tylko cielesną kukłą, pozbawioną świadomości. Kiedy przerażeni strażnicy wyciągali go z mieszkania, widział jeszcze jej martwe, patrzące przed siebie oczy. Raptownie urosły jej włosy i paznokcie. Siedziała z lekko uchylonymi ustami. Nie była już człowiekiem."\nZobacz "Czerwień Humeru"\nMamy już projekt okładki "Czerwieni Humeru". Jest bardzo intrygujący, oryginalny i klimatyczny. Zdaniem autora powieści świetnie oddaje atmosferę świata przedstawionego. Jesteście ciekawi jak wygląda?\nNajlepiej zapytać autora\nChcemy przybliżyć Wam postać R.G. Sawickiego - autora "Czerwieni Humeru", dlatego postanowiliśmy przeprowadzić z nim wywiad, w trakcie którego opowiada o literaturze - swojej i nie tylko - o pracy nad powieścią, upodobaniach czytelniczych i wytrwałości, która może zastąpić wenę.\nZachęcamy do oglądania. Pełny wywiad pojawił się już na stronie zbiórki. :)\nMinęło ledwie cztery dni od rozpoczęcia zbiórki, a osób wspierających nasz projekt jest już trzydzieści. Udało nam się również pozyskać pierwszy patronat - MiTo art cafe books! Jest nam niezmiernie miło, zwłaszcza, że wyczuwamy nić porozumienia między Przecinkiem i MiTo - uwielbiamy sztukę, kawę i książki. :) Najserdeczniej dziękujemy za zaufanie, jakim nas obdarzyliście. :) Zachęcamy do częstego odwiedzanie naszej strony. Przygotowaliśmy dla Was bowiem: wiele ciekawostek na temat powstawania powieści, projekt okładki, recenzję czytelniczą i... Nie zdradzimy Wam wszystkiego od razu... :)\n"Czerwień Humeru" jako ebook?\nTak, zdecydowaliśmy, że powieść ukaże się w wersji elektronicznej, chcąc oddać za pomocą formy niezwykły dynamizm treści. Interaktywne elementy, ilustracje, mapa dołączona do tekstu - mamy nadzieję, że wszystko to ułatwi i uprzyjemni Ci lekturę, a możliwość czytania na różnych urządzaniach sprawi, że nie rozstaniesz się z powieścią aż do ostatniej strony. :)\nTradycyjną wersję książki pomyśleliśmy jako edycję koneserską: z twardą oprawą, wyklejką w formie mapy i kolorowymi ilustracjami w środku. Takie wydanie jest jednak sporym wydatkiem, dlatego uzależniamy je od sukcesu ebooka. Z największą ochotą przygotujemy papierową książkę, czekamy tylko na sygnał z Waszej strony.\nGdzie można kupić "Czerwień"?\nJeśli tylko zbiórka zakończy się sukcesem, wyślemy do Ciebie prezent w postaci ebooka (lub ebooka i dodatkowego prezentu). Dla wszystkich, którzy nie wzięli udziału w zbiórce, a chcieliby otrzymać powieść, mamy dobrą wiadomość. :) Regularna sprzedaż będzie się odbywała za pośrednictwem strony internetowej Fundacji Przecinek, czyli pod adresem www.przecinek.org. Każdy sprzedany w ten sposób ebook stanie się cegiełką umożliwiającą dalsze funkcjonowanie Przecinka, a więc powstanie kolejnych książek!\nzebrano 7434 zł


W Środę Popielcową 17 lutego br. uroczystą liturgię sprawował ks. biskup Roman Pindel wraz z księżmi; Antonim Młoczkiem – proboszczem katedry, Łukaszem Mieszczakiem – wikariuszem katedralnym oraz Piotrem Górą – sekretarzem ks. biskupa Romana.\nW wygłoszonej homilii ks. biskup Roman nawiązał do czytań podczas liturgii ( JI 2 – 12- 18, 2 Kor 5, 20 – 6,3) oraz Ewangelii (Mt 6, 1- 6. 16 – 18), analizując czytany podczas liturgii List do Koryntian, ks. biskup Roman zaakcentował, że to sam Bóg prosi przez Pawła mieszkańców Koryntu, ale także nas współczesnych, by się pojednali z Bogiem. „Bóg prosi o to każdego z nas, bo On już tego dokonał, bo On nam przebaczył, bo On posłał swojego Syna na świat, by swoją śmiercią złożył ofiarę pojednania i zadośćuczynienia za nasze grzechy” – dodając i przywołując słowa Apostoła o tym, że „Bóg dla nas grzechem uczynił Tego, który nie znał grzechu, abyśmy się stali w Nim sprawiedliwością Bożą”.\nW nawiązując do tekstu z Ewangelii św. Mateusza, ks. biskup Roman przypomniał przestrogi Jezusa przed nadużyciami w dziedzinie pokuty. Wytłumaczył, że priorytetem w postawie pokutnej jest to, by uczynki te były podejmowane ze względu na Boga, by On widział naszą skruchę.\n„W tej dzisiejszej Ewangelii Jezus mówi: człowieku religijny, wybieraj, o co ci chodzi, co chcesz osiągnąć w podstawowych aktach religii, w poście, modlitwie i jałmużnie. Czy chcesz coś osiągnąć dla siebie? Czy więc chcesz, by cię ludzie pochwalili, podziwiali, mówili o tobie? Jeżeli z taką intencją pościsz, modlisz się i wspierasz materialnie innych, to zapomnij o tym. Owszem, zostaniesz z tym, co ludzie będą mówić, ale u Boga to się nie liczy” – kontynuował i za wskazówkami ewangelicznymi powtórzył, że osiągniecie wielkich rzeczy przez post, modlitwę i jałmużnę oznacza pokutę „bez nagłaśniania, bez reklamy, bez budowania wizerunku, bez lokowania siebie jako najlepszego produktu w parafii”.\n„Pość, ale nie boleściwie, uskarżając się albo chlubiąc z osiągnięć! Módl się, ale w ukryciu, w domu, sam w kącie kościoła! Dawaj, ale tak, by najlepiej wiedział ten, który otrzymuje”.\nNa zakończenie ks. biskup wskazał na znaczenie wiary, która wzbudza potrzebę pokuty. „Bo Bóg tak bardzo tego chce, bym jeszcze bardziej był Mu miły, żebym odkrył potrzebę pojednania z Nim, z ludźmi i z sobą, bo to jest życie dziecka Bożego, wolnego, czystego, radosnego. Wiara daje też przekonanie, że wystarczy i najlepsze jest to, że Bóg widzi. Nie ma co pompować swojego ego i łudzić się pozorami religijności i pokuty. Pokuta jest tak ważną sprawą, że aż Bóg sam na tyle sposobów się zaangażował, aby nas do niej zaprosić, aby przez to pokazać, jak ta pokuta ma wyglądać, byśmy nie pokutowali w sposób pozorny, wręcz daremny” .\nZwyczaj posypywania podczas głów wiernych popiołem na znak żałoby i pokuty, celebrowany w Popielec, w liturgii pojawił się w VIII wieku. Z uwagi na czas pandemii Kongregacja ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów wydała specjalne zalecenia dotyczące jego sprawowania. W myśl tych zaleceń kapłan po pobłogosławieniu popiołu i pokropieniu go wodą święconą, zwróci się do obecnych, recytując tylko jeden raz formułę z Mszału Rzymskiego: „Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię” lub „Pamiętaj, że jesteś prochem i w proch się obrócisz”.\nNastępnie oczyści ręce, założy maskę ochronną i posypie głowy tym, którzy do niego podejdą lub, jeśli to stosowne, sam podejdzie do tych, którzy stoją na swoich miejscach, nie wypowiadając przy tym już żadnych słów. Zastosowanie tych dodatkowych środków bezpieczeństwa ma zmniejszyć ryzyko rozprzestrzeniania się koronawirusa. W kościołach nadal obowiązują limity wiernych i restrykcje sanitarne - obowiązek dezynfekcji rąk oraz zasłaniania ust i nosa.\nNa zakończenie pragnę zacytować na Wielki Post słowa o. Leona Knabita OSB zamieszczone na tweeterze : „Ten Wielki Post trzeba przeżyć na serio i radośnie. Jeśli robimy jakieś postanowienia i poddajemy się ograniczeniom, pamiętajmy, że ochotnego dawcę miłuje Bóg. Nie bądźmy smutni jako obłudnicy. Pamiętajmy o sobie nawzajem, a także o chorobach i odejściach naszych bliskich.”.....


Jet lag. Co zrobić w przypadku zmiany strefy czasowej? - www.wakacje.senior.pl\nStrona główna › Wakacje › Jet lag. Co zrobić w przypadku zmiany strefy czasowej?\nJet lag. Co zrobić w przypadku zmiany strefy czasowej?\nWybierając się samolotem w daleką podróż często zmieniamy strefy czasowe. W takiej sytuacji musimy przygotować się na to, że dopadnie nas tzw. syndrom nagłej zmiany strefy czasowej (jet lag). Organizmu nie da się oszukać, możemy jednak spróbować złagodzić niekorzystne dla niego objawy nagłego zaburzenia rytmu dnia i nocy. Centrum Lotnicze Sky4Fly prezentuje sprawdzone naturalne metody walki z syndromem nagłej zmiany strefy czasowej oraz podpowiada jak wykorzystać jet lag na własną korzyść.\nNa początek kilka słów teorii. Syndrom nagłej zmiany strefy czasowej (jet lag) jest zjawiskiem związanym z szybkim przekraczaniem kolejnych stref czasowych. Występuje zatem tylko w przypadku podróży na osi równoleżnikowej (wchód-zachód). Jeśli podróżujemy wzdłuż południków (np. z Polski do RPA), mimo pokonywania tysięcy kilometrów, jest lag nam nie grozi. Ewentualne złe samopoczucie jest wtedy rezultatem wielu godzin spędzonych na pokładzie samolotu i tzw. szokiem klimatycznym (podróżując wzdłuż południków nie zmieniamy stref czasowych, lecz klimatyczne). Jet lag jest przypadłością trudniejszą do zwalczenia, gdyż do wspomnianych wyżej zaburzeń, dochodzą jeszcze objawy związane z rozregulowaniem rytmu dobowego i dezorientacją organizmu.\nOrganizm człowieka nie działa jak zegarek i nie sposób go po prostu przestawić na czas obowiązujący w punkcie docelowym. Do klasycznych dolegliwości wywoływanych przez jet lag należą: bóle głowy, ogólne zmęczenie i słaba wydolność organizmu, deficyt uwagi i problemy z koncentracją, senność, problemy w funkcjonowaniu układu trawiennego, irytacja itp. Jak widać jet lag może skutecznie popsuć nam wymarzony urlop lub uniemożliwić skuteczne działanie podczas podróży służbowej.\nNajlepszym lekarstwem jest zawsze czas. Organizm przy odrobinie cierpliwości sam dostosuje się do nowych warunków. Jeśli nie możemy jednak pozwolić sobie na stratę czasu, musimy radzić sobie w inny sposób. Poniżej eksperci z www.Sky4Fly.net prezentują sprawdzone "domowe" metody zapobiegania i łagodzenia nieprzyjemnych skutków wywoływanych przez jet lag, a także podpowiada, kiedy jet lag działa na naszą korzyść.\nSyndrom nagłej zmiany strefy czasowej występuje w dwóch odmianach. Z każdą z nich walczy się w różny sposób. Pierwsza związana jest z podróżą w kierunku zachodnim (np. Polska – USA) i przebiega stosunkowo łagodnie. Gdy podróżujemy samolotem na zachód nasza doba się wydłuża, zyskujemy godziny. Obrót Ziemi wokół własnej osi z zachodu na wschód powoduje, że na wschodzie słońce wstaje i zachodzi wcześniej niż na zachodzie. Dlatego kiedy w Warszawie jest godzina 12 w Nowym Jorku mamy dopiero 6 rano. Organizm jednak nie zdaje sobie z tego sprawy i funkcjonuje według czasu, do którego się przyzwyczaił, dlatego daleko na zachodniej półkuli już wieczorem dopadnie nas senność – dla naszego ciała będzie to środek nocy.\nBy uniknąć skutków wydłużonej doby, musimy za wszelką cenę zwalczyć ogarniającą nas potrzebę snu. Jeśli się nie uda i zaśniemy w środku dnia – rozregulujemy organizm i czekają nas nieprzespane noce, co na dłuższą metę nie może się skończyć dobrze (deficyt światła słonecznego, to główna przyczyna ciągłego przemęczenia i złego samopoczucia). Już na kilka dni przed wylotem powinniśmy przygotować organizm do nadchodzących zmian – starajmy się kłaść do łóżka ok. 2 godziny później niż zazwyczaj. Jeśli to możliwe, wybierajmy połączenia z wczesną godzina wylotu (najlepiej ok. południa). Na pokładzie nie wolno nam zasnąć – walczmy z sennością przy pomocy ruchu i picia dużych ilości wody. Dobrym sposobem na senność jest spożycie posiłków bogatych w białka (drób, ryby, nabiał i jaja). Kawa również okaże się pomocna, ale tylko w umiarkowanych ilościach. Po wylądowaniu również nie wolno nam zasnąć – wytrzymajmy do zmroku.\nIstnieją jednak pozytywne skutki całej sytuacji. Z tych samych przyczyn, dla których popołudniem dopadnie nas senność, wczesnym rankiem będziemy wspaniale wypoczęci. Choć wstaniemy o 6 nasz organizm będzie funkcjonował tak jakby spał do 12. W tej sytuacji spotkania biznesowe i inne aktywności najlepiej zaplanować wczesnym rankiem. Stawimy im czoła na pełnych obrotach i to bez porannej kawy.\nDrugi rodzaj syndromu nagłej zmiany strefy czasowej może powodować więcej kłopotów. Związany jest z dalekimi podróżami na wschód, których efektem jest zjawisko tzw. "długu czasowego". Tym razem "tracimy godziny", a nasza doba się skraca. Kiedy w Warszawie jest godzina 12 w Tokio mamy już 19. Dlatego możemy mieć problemy z wstawaniem rano, w nocy zaś nie będziemy mogli zasnąć. Poranne spotkania i zwiedzanie zatem odpada, ale już imprezy do białego rana nie będą żadnym wyzwaniem.\nPrzygotowania do zmiany czasu również należy rozpocząć kilka dni przed podróżą – tym razem powinniśmy przestawić nasze godziny snu o dwie godziny do tyłu. Na pokładzie samolotu naszym zadaniem jest zasnąć. Niektórzy nie maja z tym problemu, inni muszą próbować różnych sztuczek. Węglowodany działają usypiająco na organizm – zamówmy zatem ziemniaki, owoce, makaron lub ryż i oczywiście słodycze. Środki nasenne nie są najlepszym rozwiązaniem – jeszcze bardziej rozregulowują organizm, podobnie alkohol, najlepsze to co z natury – polecamy herbatkę ziołową i nudną książkę.\nBy uniknąć ostrych objawów syndromu nagłej zmiany strefy czasowej musimy za wszelką cenę przystosować się do nowego rytmu dnia – jedzmy i śpijmy zgodnie z czasem lokalnym. To jak bardzo da nam się we znaki time lag i jak szybo go zwalczymy zależy od wieku, sprawności fizycznej i zdrowia. Osoby zażywające leki które wymagają stałego dawkowania o wyznaczonych porach, powinny przed podróżą koniecznie zgłosić się do swojego lekarza, by zasięgnąć porady. Przygotujmy się również na pozytywne skutki jet lagu! Po powrocie z dalekiego wschodu, czeka nas przecież kilkanaście dni bez porannej kawy, a nasza wydajność rankiem w pracy, zawstydzi wszystkich wokół.\nTagi: jet lag, strefy czasowe, samolot, rytm dobowy, podróże\nJak łatwiej zasypiać? Kluczowa jest temperatura ciała\n12:40:47, 07-11-2013 Alicja12\nDobrym sposobem na jetlag wydaje się być światłoterapia. Są takie specjalne słuchawki, nazywają msię Valkee i podobno eliminują problem jet lagu (znajoma je kupiła i bardzo sobie chwali)\nCiągle ci zimno? 5 najczęstszych przyczyn


Wysyp grzybów w lasach « Dziennik Leśny\nRafał Szkopiński\t 29 września 2013\nJesień to najlepsza pora roku dla grzybiarzy. Niedawne opady deszczu zaowocowały masowym pojawieniem się grzybów w naszych lasach. Wysyp jest tak duży, że miejscami można zbierać owocniki na kolanach. Do koszyków trafiają najczęściej: prawdziwki, podgrzybki, koźlarze i kanie.\nNiestety, wraz z pojawieniem się grzybów,\nZa nielegalny wjazd do lasu, wyrzucanie śmieci Straż Leśna może nałożyć mandat w wysokości do 500 złotych\nmasowo pojawili się również ludzie, którzy udając się na grzybobranie często łamią przepisy. Wjazd samochodem do lasu należy do najczęściej spotykanych wykroczeń. Amatorzy leśnych zbiorów w myśl zasady – czym głębiej w las tym lepiej, wjeżdżają samochodami gdzie tylko się da, zastawiając przy okazji drogi wywozowe i przeciwpożarowe.\nGrzybiarze pozostawiają po sobie również śmieci, które oprócz tego, że szpecą nasze lasy, szkodzą również roślinom i zwierzętom.\nDlatego pamiętajmy aby korzystając z darów lasu, równocześnie go nie niszczyć i nie utrudniać życia leśnikom, dla których las jest miejscem pracy.\nAuto możemy zostawić na parkingu leśnym, znajdziemy na nim również kosze na śmieci.\nObecnie powstaje coraz więcej tego typu obiektów. Oprócz miejsc postojowych wyposażone są one w ławy i stoły – przy których można zjeść posiłek, kosze na śmieci, stojaki na rowery, czasem nawet w ubikacje.


Uszczelnienia BW oferowane do pomp śrubowych Netzsch typu NM, mogą występować w kilku różnych typach. Najpopularniejsze to mieszkowe typ F1, ale również mogą to być uszczelnienia typu MP , MP7 , lub specjalne do pomp o podwyższonym ciśnieniu typ MPCD .Materiały dobierane są do pompowanej cieczy.\nUszczelnienia cartridgowe, zwane inaczej kompaktowymi , są uszczelnieniami mechanicznymi które ze względu na swoją budowę pozwalają na zastąpienie uszczelnień sznurowych . Montaż jest prosty i łatwy , a wstępne napięcie sprężyny eliminuje błędy montażowe. Zastosowane materiały pozwalają na pracę z niemal wszystkimi mediami.\nUszczelnienia BW do pomp Hidrostal oferujemy w kilku typach i 9 rozmiarach. Charakterystycznym uszczelnieniem do pomp Hifrostal , jest uszczelnienie z pierścieniem wirującym całkowicie osłoniętym mieszkiem gumowym, który chroni wszystkie elementy pierścienia przed pompowanym medium.\nUszczelnienia BW do pomp Lowara SH oferujemy w 3 rozmiarach i kilku typach w zależności od rodzaju pompy.\nUszczelnienia typu mieszkowego F1U/GG60 oferowane są do pomp grundfos najczęściej na wodę zimną i gorącą . Pary cierne i rodzaje gumy są zoptymalizowane pod kątem pracy w takim środowisku.