Data publikacji: 2016-10-26 10:06\nRównież Szczecin nie uzyskał imponujących wyników. W przypadku wydatków na bieżące potrzeby unijne dofinansowanie było tak małe, że wśród 18 miast znalazł się na ostatnim miejscu.\nSzczecin i województwo zachodniopomorskie znalazły się na ostatnich miejscach rankingu opublikowanego przez pismo samorządowe „Wspólnota”. Chodzi m.in. o wykorzystanie unijnych pieniędzy przez województwa i gminy.\nW rankingu opublikowanym we „Wspólnocie” znalazły się informacje mówiące o wykorzystaniu unijnych pieniędzy przez województwa i gminy. Zestawienie prezentuje przeciętne roczne wykorzystanie środków UE w latach 2007-2015 w przeliczeniu na jednego mieszkańca. Zawiera dwa wskaźniki: wykorzystanie pieniędzy na potrzeby bieżące oraz na inwestycje związane ze sferą społeczną: turystyką, oświatą i wychowaniem, ochroną zdrowia, pomocą społeczną, kulturą i ochroną dziedzictwa narodowego.\nW przypadku wydatków na bieżące potrzeby, wśród 16 województw, nasz region znalazł się na miejscu 11. Wydaliśmy na mieszkańca 212 zł, podczas gdy opolskie, najlepsze pod tym względem, 412 zł, a kolejne, kujawsko-pomorskie – 285 zł. Jeszcze gorzej jest z pozyskiwaniem unijnego wsparcia na zadania inwestycyjne. W tym przypadku nasze województwo jest na ostatnim, 16. miejscu. Na osobę wydano zaledwie 1,86 zł, a w trzech najlepszych w tej mierze województwach: dolnośląskim, lubelskim i podlaskim, od 73 do 123 zł.\nRównież Szczecin nie uzyskał imponujących wyników. W przypadku wydatków na bieżące potrzeby unijne dofinansowanie było tak małe, że wśród 18 miast (w rankingu jest też Toruń i Gorzów Wlkp.) znalazł się na ostatnim miejscu. Wydał nieco ponad 106 zł, czyli w przybliżeniu dziesięć razy mniej niż Zielona Góra, a takie miasta jak Toruń i Kielce wydały ponad 330 zł.\nBardzo słabo w tym rankingu wypadł Stargard. Na potrzeby bieżące wydał niespełna 60 zł, jest na miejscu 247. i w tej mierze stanowi zachodniopomorską czerwoną latarnię. Dla porównania, Łobez będący na miejscu czwartym wydał 611 zł. Nieco lepiej spisał się Stargard pod względem wydatków inwestycyjnych (230 zł na mieszkańca). Unijne wydatki inwestycyjne Myśliborza są symboliczne – 0,40 zł.\nWięcej w środowym „Kurierze Szczecińskim” i e-wydaniu z 26 października 2016 roku\nPrzeszkolic PO-stkomunistyczne PO-zostalosci w Urzedach,\nZapytajmy wiec Wegrow... bo Oni sa "mistrzami" w tej dziedzinie... !!\ndo państwowych/samorządowych stołków pchają sie głownie lenie albo złodzieje niezależnie od opcji politycznej... i to my mieszkańcy Szczecina dajemy im swoje poparcie oddają swoje głosy w wyborach... my marudzimy a oni z uśmiechem nabijają swoja kabzę z naszych podatków; nie bądźmy frajerami zacznijmy ich rozliczać !! Tylko musimy sie zebrać i postawić , inaczej oddamy swoje kolejnym złodziejom którzy niby mieli zaprowadzić porządek\n...Most drogowo-kolejowy z Polic do Świętej i dalej budowa trasy z ominięciem Goleniowa jest najpilniejszą potrzebą regionu! Wielkie ciężarówki i pociągi z ciężką chemią jadą przez centra miast, między dużymi osiedlami mieszkalnymi.Miesiąc temu, w centrum Dąbia, naprzeciw Oś. Słonecznego i Majowego (ca'100 tys. ludzi) wykoleił się pociąg z wagonami pełnymi amoniaku...)Nie wyobrażam sobie niesienia ratunku dla poparzonych, zatrutych ludzi w plątaninie osiedlowych uliczek... A bomba chemiczna tyka codzień i co noc... A różne Zaremby czy Szałabawki tylko obszczekują się z róznymi Nitrasami,Schetynaqmi czy innymi Kukizami i nawzajem... A my czekamy i czekamy az się wezmą do roboty którą nam obiecywali!\nUrząd Marszałkowski w Szczecinie i jego działanie w ramach RPO WZ\nNic dziwnego - wciąż te same niedorajdy z Urzędu Marszałkowskiego którzy organizują i rozstrzygają nabory konkursowe o dotacje w ramach RPO WZ. Od ponad 10 lat lat ci sami urzędnicy na ciepłych stołkach za nic REALNIE nie odpowiadają. Mają gęby pełne wyuczonych formułek i urzędniczych frazesów, stawiają wymogi których sami nie rozumieją i nie są w stanie spełnić. Procedury ocen projektów rozwleczone w czasie (ponad 6-7 miesięcy), przypadkowi, niedokładni i stronniczy eksperci z Komisji oceny projektów oceniający ten sam wniosek - przykład: jeden punktuje ok. 55 drugi 85 pkt. na 99 ! Na dodatek dyrektor wydz. wdrażania UM po ponad 8 letnim etacie w UM odchodzi i jest prezesem firmy doradczej dla znajomych klientów , gmin i przedsiębiorców. Wynik - na blisko 120 złożonych wniosków WYŁĄCZNIE 12 ! otrzymuje dofinansowanie. Towarzystwo do wymiany !!!


czecho.pl: ZS Silesia w programie Erasmus + - Czechowice-Dziedzice\nZS Silesia w programie Erasmus +\nZ końcem roku Zespół Szkół Silesia po raz kolejny wziął udział w spotkaniu w ramach Akademii Erasmus+ z cyklu "Na ważny temat". Zostało ono zorganizowane przez Fundację Rozwoju Systemu Edukacji.\nSpotkanie poświęcone było skutecznej promocji rezultatów projektów w programie Erasmus+. Program obejmował sesje dotyczące rozpowszechniania i wykorzystywania wyników projektów w programie Erasmus+, przykładów dobrych praktyk w zakresie promocji i wdrażania rezultatów projektów edukacyjnych.\nGłówną częścią dnia były warsztaty odbywające się w następujących grupach tematycznych. Uczestnicy zastanawiali się między innymi nad tym, jak i dlaczego należy promować rezultaty projektów, jakich narzędzi promocyjnych używać, jak planować działania upowszechniające. Pod okiem specjalistów w dziedzinie promocji rezultatów wymienili się doświadczeniem. Szukali również odpowiedzi na pytanie jak sprawić, aby inni chcieli korzystać z rezultatów pracy w projekcie i jakie narzędzia wybrać, by skutecznie promować swoje sukcesy.\nEfektem tej wspólnej pracy warsztatowej było wypracowanie kilku ciekawych pomysłów i strategii, które mają teraz znaleźć swoje odbicie w szkolnych projektach, obecnych i tych, które uczestnicy planują realizować w kolejnych latach.\nProgram Erasmus+ wszedł w życie 1 stycznia 2014 r. i zastąpił dotychczasowe programy: "Uczenie się przez całe życie" (oraz jego programy sektorowe - Erasmus, Leonardo da Vinci, Comenius i Grundtvig), akcję Jean Monnet, program "Młodzież w działaniu" oraz pięć innych programów (m.in. Erasmus Mundus i Tempus). Po raz pierwszy w historii programów edukacyjnych Unii Europejskiej, wspierane będą również inicjatywy związane ze sportem. Realizacja programu zaplanowana jest na siedem lat, czyli do roku 2020.


Kategoria: ciało od nowa\nIstnieją rozmaite style qigong, które powstawały na przestrzeni dziejów. To daje ogromną możliwość wyboru. W praktyce jednak styl qigong, który uprawiamy często zależy od tego, jakiego nauczyciela spotkamy. Ja polecam sekretny system Shaolin Luohan Zhuang Kung.\nNa przestrzeni historii powstało i powstaje nadal bardzo wiele stylów qigong. Część z nich szybko się upowszechniła. Są dziś powszechnie uprawianymi i popularnymi stylami. Inne rozwijały się w tajemnicy i dopiero po jakimś czasie ujawniano je i stopniowo przekazywano coraz szerszemu gronu praktykujących. Tak stało się z stylem Shaolin Luohan Zhuang Kung (SLZK). Pochodzi on podobnie jak systemy qigong Bodhidharmy z klasztoru Shaolin. Systemy Bodhidharmy były dość powszechnie znane każdemu z mnichów tego klasztoru. Jednak styl Shaolin Luohan Zhuang Kung był przekazywany tylko w linii opatów klasztoru tzn. przeor miał 1-2 uczniów, których nauczał tego stylu w całkowitej tajemnicy. Jeden z uczniów stawał się potem następnym przeorem i tak ta sukcesja trwała. Sekretność przekazywania stylu Shaolin Luohan Zhuang Kung była tak duża, że przekazywano sobie go tylko drogą słowną. Jednym z efektów takiego przekazu jest to, że teraz trudno wskazać kto i kiedy dokładnie stworzył ten styl. Oczywiście każdy mistrz danego stylu chwali swój system i uważa go za specjalny i wyjątkowy, i na pewno tak jest. Jednak ja uważam, że styl SLZK jest szczególnie wyjątkowy. Wyjątkowość nie oznacza zawsze czegoś pozytywnego. Jednak Shaolin Luohan Zhuang Kung, w mojej opinii, zdecydowanie wyróżnia się pozytywnie wśród innych stylów. Co w nim jest takiego specjalnego?\nWiększość stylów qigong jakie znam składa się z formy, którą można rozkładać na poszczególne ćwiczenia. Jednak wiadomo, że forma jest tak stworzona, aby praktykowanie tych ćwiczeń w danym ciągu miało większy efekt niż jak ktoś będzie praktykował te same ćwiczenia w innym uporządkowaniu czy nawet wybiórczo tylko określone ćwiczenia.\nShaolin Luohan Zhuang Kung natomiast składa się z 34 osobnych ćwiczeń. Można je potraktować jak „szwedzki stół” tzn. wybrać sobie 3-5, które będziemy wykonywali codziennie. Wybór zależy od stanu zdrowia i predyspozycji. Dobieramy je więc indywidualnie kierując się własnymi potrzebami i skłonnościami oraz problemami zdrowotnymi. Co zyskujemy dzięki temu? Po pierwsze oszczędność czasu co ważne jest przy naszym współczesnym trybie życia. Wykonując 3-5 ćwiczeń dziennie możemy je rozłożyć na dwie pory: rano i wieczór, i na pewno zabiorą one nam mniej czasu niż wykonanie całej formy w innym stylu qigong. Sfokusowane na nasz stan zdrowia i predyspozycje ćwiczenia będą dawały naszym ciałom i psychice dokładnie to czego potrzebuje nasz organizm-wzmocnione zostaną nasze słabsze punkty.\nKiedy mamy więcej czasu możemy bardziej się „rozsmakować” w tych ćwiczeniach pogłębiając w ten sposób naszą praktykę i jeszcze bardziej wzmacniając nasze zdrowie. Kolejnym plusem jest to, że łatwiej nauczymy się wykonywać te ćwiczenia niż gdybyśmy mieli spamiętać całą formę.\nĆwiczenia te są proste w wykonaniu, można je praktykować bez względu na warunki, w każdym wieku i okolicznościach. Z powodu tych 2 czynników możemy zastosować te ćwiczenia do treningu dzieci, które łatwiej wytrwają 1-2 ćwiczenia niż całą formę. Ćwiczenia stylu Shaolin Luohan Zhuang Kung mają - co zresztą typowe w chińskiej kulturze - bardzo ładne nazwy. Można stworzyć z nich i z wykonywanych ruchów wciągającą dziecko historię i traktować jak zabawę w swoistą pantomimę.\nTe same czynniki pozwolą nam także na uprawianie bezproblemowe tych ćwiczeń przy naszym współczesnym trybie życia tzn. komuś w sąsiednim pokoju gra radio, telewizor, magnetofon… a my robimy swoje i mamy dobre efekty w praktyce qigong.\nOsoby z Warszawy zapraszam do zapoznania się z qigongiem poprzez treningi w jednym z kilku miejsc, w których prowadzę takie zajęcia. Pozostałych zainteresowanych qigongiem serdecznie zapraszam na wyjazdowy warsztat qigong, który odbędzie w początkowych dniach długiego weekendu majowego (28.04-1.05). W ramach tego warsztatu oprócz miłej okolicy (rzeka Bug, lasy Puszczy Białej) koncentrować się będziemy na poznaniu stylu Shaolin Luohan Zhuang Kung. Więcej informacji o tym warsztacie uzyskają Państwo poprzez stronę www.shaolinqigong.pl w zakładce „kurs”.\nPrzeczytaj także Qigong: chińska gimnastyka dla zdrowia, część 1


14 ? - szkoła magii i czarodziejstwa dla kazdego\nWysłany: Czw 13:12, 27 Mar 2014 Temat postu: 14 ?\nwiecie co mam na myĹli? [link widoczny dla zalogowanych] Wszystkie zabiegi miaĹam na preparatach bez amoniaku - Ĺagodnych SiedzieĹam tam 5 godzin - przy kolejnym rytuale - tak siÄ u nich nazywa akcja odĹźywianie usnÄĹam . teraz jest super to na pewno to\nzku zawodowego. [link widoczny dla zalogowanych] Odpowiednia troska o pacjenta i dobre materiaĹy owocujÄ\nDlatego trzeba byÄ bardzo ostroznym Poza tym, luuuudzie. ZapuĹciÄ wĹosy to nie problem ale co z kolorem?POMOCY!!! Czy po wejĹciu Polski do Uni Europejskiej posiadanie paszportu jest poptrzebne przy podrĂłĹźach po Europie? ciÄĹźko jest ale dasz rade . [link widoczny dla zalogowanych]\nzaobserwowaĹam u siebie ze co jakis czas przechodza mi dreszcze i mam zimne dĹonie mimo ze nie jest mi zimno Ja czuĹam siÄ Ĺwietnie ale nie chciaĹam robiÄ tego kosztem pracy. Z reguĹy ma i koloratka jest po prostu czymĹ w rodzaju biaĹej linijki ze sztucznego tworzywa a la guma ktĂłrÄ\ntach Robert Tokarczyk to jest goĹÄ,miaĹem okazjÄ Ĺadnych parÄ lat obcinac u niego wĹosy powiem tak jak byĹo, facet jest ze starej szkoĹy praktyka nienaganna ,nie znam siÄ na fryzjerstwie tak,jak kobiety ale ja zawsze podkreĹlam zawsze byĹem zadowolony bez wzglÄdu na to czy miaĹem pomysĹ czy nie,Robert to mistrz swego fachu i takich fryzjerĂłw kaĹźdemu ĹźyczÄ.teraz mieszkam w irlandii a tu... Mamo bliĹşniakĂłw no jak tak narzekam, to myĹlÄ o Tobie, bo wiem, Ĺźe Twoi teĹź nieĹşle dajÄ\nw koĹÄ. wg mnie jeĹźeli ktoĹ nie zgĹasza kradzieĹźy wspĂłĹpracownika,to prawdopodobnie teĹź ma lepkie rÄce. Firma schodzi na psy, a taki Wilk ciÄ\nPije w duzych ilosciach zielona herbate moze musze ja odstawic?


Młodzi piłkarze z wizytą w Lohmar\nczwartek, 25, czerwiec 2015\nPiłkarze z żarowskiej szkółki działającej przy Gminnym Centrum Kultury i Sportu w Żarowie nie mogą narzekać na nudę. Treningi, mecze, wyjazdy i wszystko po to, aby mogli jeszcze lepiej szlifować swoje sportowe talenty. A tych wśród młodych fanów piłki nożnej w Żarowie nie brakuje.\nTym razem, w ramach dobrej współpracy partnerskiej to właśnie oni pojechali do Lohmar. Nie tylko po, żeby zwiedzać. Podczas turnieju, który rozegrany został w Lohmar młodzi Żarowianie zdobyli czwarte miejsce.\n- To była ich pierwsza wizyta w Lohmar i mam nadzieję, że nie ostatnia. Dzieci były tak bardzo zachwycone pobytem w Niemczech, że nie chciały stamtąd wyjechać. W trakcie wizyty, dzięki uprzejmości naszych przyjaciół z Lohmar młodzi mieszkańcy Żarowa zwiedzili Katedrę w Koeln, Muzeum Sportu i Olimpizmu z interaktywnymi zabawami i grami oraz Muzeum Czekolady. Jak na prawdziwą wyprawę przystało nie mogło obejść się bez wizyty w niemieckim aquaparku - mówi Artur Adamek dyrektor Gminnego Centrum Kultury i Sportu w Żarowie i opiekun młodych piłkarzy w Lohmar.\nTeraz młodych piłkarzy z żarowskiej szkółki piłkarskiej czeka zasłużony odpoczynek. Właśnie rozpoczynają się wakacje. Choć w pewnym sensie, już sam wyjazd do Lohmar był przedsmakiem czekających ich jeszcze atrakcji podczas tegorocznych wakacji.\nWyjazd do Lohmar został w całości sfinansowany z budżetu gminy Żarów.\n2011 Młodzi piłkarze z wizytą w Lohmar. Copyright © 2012 All rights reserverd.


W labiryncie południowych Włoch - debiutancka książka Agnieszki Kwiatek\n"W labiryncie południowych Włoch" - debiutancka książka Agnieszki Kwiatek o prawdziwym życiu na południu Włoch\nDopiero wróciliśmy z ponad miesięcznej podróży przez Włochy, a już podróżuję ponownie. Tym razem poznaję ulice Neapolu i Palermo za sprawą książki autorstwa Agnieszki Kwiatek – „W labiryncie południowych Włoch”, którą Kierunek Włochy objął patronatem medialnym. To debiutancka opowieść Polki związanej z południem Włoch od 17 lat i żyjącej tam na stałe od 14 lat. Mimo że Włochy znam całkiem nieźle to książka zaskoczyła mnie wielokrotnie. Was też zaskoczy i sprawi, że po przeczytaniu na Włochy spojrzycie zupełnie inaczej!\nKilka tygodni temu, gdy z domu wydawniczego Księży Młyn otrzymałem pierwszą wiadomość o planowanej premierze, już sam pomysł na książkę wydał mi się ciekawy. Autorka opisuje zabytkowe miejsca Neapolu i Palermo, w których żyje, ale jednak nieco poza utartymi turystycznymi szlakami.\nksiążkę „W labiryncie południowych Włoch” czyta się jednym tchem\nWspólnie możemy zajrzeć do włoskiej kamienicy, poznać życie mieszkańców, ich problemy, troski i codzienne sprawy. Możemy też wybrać się do szpitala na oddział położniczy, czy dowiedzieć się jak to jest mieć stłuczkę samochodową w Palermo i jak później wygląda załatwianie formalności ze sprawcą kolizji. Sporo jest zabawnych momentów, jak opis wierzeń i zabobonów, którymi przejmują się neapolitańczycy czy relacja z sycylijskiego egzaminu na prawo jazdy, w którym jedna z kursantek płaczem wymusiła zaliczenie egzaminu.\n„W labiryncie południowych Włoch” to nie tylko opowieść o życiu we Włoszech, ale także przewodnik po gwarnych ulicach południa. Z powodzeniem można odłożyć na półkę klasyczne przewodniki z listą miejsc do odhaczenia i ruszyć w całkiem nieoczywistą podróż. Ulicami Neapolu z bacznie spoglądającymi mieszkańcami, z charakterystycznym, rozwieszonym praniem nad głową, pomiędzy XV-wiecznymi, nieco zaniedbanymi pałacami w okolicach neapolitańskiej ulicy Spaccanapoli.\nAutorka zabiera czytelnika także do miejsc, do których wstęp mają tylko nieliczni. To między innymi sycylijskie więzienie, czy tajna komórka karabinierów, która podsłuchuje mafijne rozmowy telefoniczne. Nie będę Wam jednak zdradzał wszystkiego! 🙂 „W labiryncie południowych Włoch” to pozycja obowiązkowa dla każdego miłośnika włoskich wakacji.\nKsiążkę w najlepszej cenie kupicie bezpośrednio na stronie domu wydawniczego Księży Młyn (link).\nWywiad z Agnieszką Kwiatek – autorką „W labiryncie południowych Włoch”\nAgnieszka Kwiatek, autorka książki „W labiryncie południowych Włoch”\nGratuluję świetnego debiutu. Przeczytałem w trzy wieczory! Gdyby nie trwające właśnie Mistrzostwa Europy, to przeczytałbym pewnie w jedną noc 😉\nBardzo mi miło. Konkurowanie z EURO przyjmę jako komplement, a skoro o piłce nożnej mowa, to jej miłośnicy również znajdą w książce coś dla siebie… Docierają do mnie bardzo budujące recenzje, z których wynika, że po zakończeniu lektury ludziom po prostu chce się jechać do Włoch. O to mi właśnie chodziło!\nWe wstępie nie zdradza Pani wszystkiego. Jak to się stało, że studiując filologię hiszpańską, a później planując wyjazd do Hiszpanii, miłość sprawiła, że trafiła Pani do Neapolu?\nOwszem, marzyła mi się Hiszpania, ale z perspektywy czasu myślę, że życie miało dla mnie lepszy scenariusz, bo dzięki temu, że jestem we Włoszech mogę robić to, co lubię najbardziej, czyli uczyć języka hiszpańskiego i powstałej w nim literatury, a ponadto nauczyłam się kolejnego języka, co zwiększa pole do popisu na terenie translatorskim, który również mnie pociąga.\nWielu Czytelników marzy o przeprowadzce do Włoch. Jeśli ma się we Włoszech drugą połówkę, to decyzja jest prostsza, ale czy samemu warto planować przeprowadzkę na południe Włoch? Czy raczej trend jest odwrotny i z południa Włoch się wyjeżdża, żeby nie powiedzieć „ucieka”?\nJa znalazłam pracę w Neapolu jeszcze przed przeprowadzką, ale zdaję sobie sprawę z tego, że był to nie lada wyczyn. Myślę, że w przypadku tej oraz kolejnych prac poszło gładko, ponieważ rozmowy przeprowadzali ze mną Amerykanie i Anglicy, którzy „wyznają” merytokrację, a jej brak jest zmorą włoskiego rynku pracy, przynajmniej na południu. Myślę, że dla osób pragnących bliżej poznać codzienne realia tutejszego życia, idealnym rozwiązaniem byłaby praca zdalna, która uchroniłaby ich przed zawiłą biurokracją i niezrozumiałymi na początku układami. Mój partner i ja wyłamaliśmy się z tendencji uciekania na północ lub za granicę, bo z Napolu przenieśliśmy się do Palermo, a to świadczy o tym, że również tutaj istnieją prężnie działające firmy i organizacje. Jeśli ktoś zdecyduje się na przeprowadzkę w te okolice, musi uzbroić się w wyjątkową cierpliwość i zapomnieć o polskich standardach, a po latach odkryje u siebie giętkość umysłu, o którą nigdy by się nie podejrzewał przed wyjazdem. Myślę, że odnalezienie się na tutejszym rynku pracy to niemałe wyzwanie, lecz z pewnością bardzo wzbogacające, podobnie jak każde doświadczenie poza granicami własnego kraju.\nW opisach życia w Neapolu sporo jest odwołań do wierzeń, zabawny jest opis rzekomych cudów św. Januarego, a na zdjęciach mnóstwo kapliczek. Nawet w sklepie chemicznym w sąsiedztwie detergentów, czy w sklepie z wędlinami. Z kolei ja z perspektywy turysty widzę zazwyczaj garstkę osób na niedzielnych mszach we włoskich kościołach, a niektóre świątynie są zamykane na całe wakacje, gdy jedyny ksiądz wyjeżdża na urlop. Czy Włosi odwrócili się od kościoła instytucjonalnego, a bardziej zależy im na samej tradycji?\nMyślę, że kościoły świecą tu pustkami, ponieważ jest ich tu bardzo dużo, zdarza się, że na jednej ulicy po sąsiedzku stoi kilka parafii, więc na każdą z nich nie przypada zbyt dużo osób. Na pewno kościoły bardziej zapełniają się w okresie Wielkanocy i Bożego Narodzenia. Włosi uwielbiają spędzać czas na dworze, a każda okazja jest ku temu dobra, czy to defilada karnawałowa, mecz piłki nożnej czy urodziny obchodzone w parku. Na listę wpisują się również ceremonie religijne, które stanowią część życia dzielnicy, na przykład odwiedziny grobu pańskiego i żłobków bożonarodzenowych czy drogi krzyżowe na ulicach miasta. Relacje księży z parafianami są moim zdaniem mniej formalne niż w Polsce, chociażby dlatego że spowiedź odbywa się tutaj twarzą w twarz, bez przegródki konfesjonału, a za swoje kazania księża często dostają gromkie brawa niczym showmeni na scenie. Włosi uwielbiają patronów swoich miast i dni, w które wypada ich święto są często dniem wolnym od pracy. Neapolitańczycy wyczekują wtedy cudu św. Januarego, a palermianie wielbią swoją santuzzę, świętą Rozalię i ku jej czci organizują między innymi koncerty, przedstawienia czy defiladę zakończoną pokazem sztucznych ogni. Myślę, że wielu ludzi „odruchowo” powiela tradycję, stąd wszechobecne kapliczki i zdjęcia bliskich zmarłych i świętych, z którymi czują więź. W książce przytaczam przykłady swoistych rozmów z duchami, co nieustannie mnie tutaj zadziwia.\nCzytając książkę kilkukrotnie zastanawiałem się jak bardzo niektóre opisy są przerysowane. Przykładowo Włochy kojarzą mi się ze świetnymi szpitalami. Finansowanie ochrony zdrowia jest tam czterokrotnie wyższe niż w Polsce, a tymczasem opisuje Pani 6-osobowe sale szpitalne, koczujące na łóżkach polowych matki rodzących i zapisane ściany oddziału położniczego. To tylko specyfika Neapolu czy jest aż taka przepaść między północą, a południem Włoch?\nNie mogę dokonać takiego porównania, bo choć wielokrotnie byłam na północy, nie miałam okazji odwiedzać tamtejszych szpitali. Bardzo często ludzie jeżdżą do specjalistów z północy lub oni przyjeżdżają regularnie do swoich pacjentów na południe, co jest wymowne, jednak również na południu nie brakuje świetnie działających szpitali i klinik prywatnych spełniających najwyższe standardy, o czym świadczą również publikacje naukowe. W publicznych szpitalach istnieje możliwość zapłaty, by mieć salę na wyłączność. Ja zdecydowałam się na salę sześcioosobową z czystej ciekawości, którą zaspokoiły wybryki niektórych odwiedzających. Na swój sposób włoska służba zdrowia jest przyjazna, bo nie pozostawi bez opieki nikogo (nawet jeśli nie posiada ubezpieczenia), kto zjawi się na izbie przyjęć.\nPoruszający jest fragment o Luisie, opiekującej się chorym mężem, który kiedyś prowadził sklep. Dostał udaru, gdy wysłannik kamorry wycelował w niego broń, chcąc wyłudzić haracz. Na ile działalność mafii widać w codziennym życiu na południu Włoch?\nTo dość drażliwy temat, którego sami Włosi nie lubią… Komentarze dotyczące działalności mafii wypowiada się cicho i przy zamkniętych drzwiach. Mogą one dotyczyć sąsiadów czy rodziców uczniów w szkole, a otwarcie mówi się o niej w prasie i w mediach. Turyści przestępców nie dostrzegą, choć niewykluczone, że zostawią pieniądze w prowadzonych przez nich działalnościach. Żeby ich dostrzec, trzeba wsiąknąć w tkankę miasta i z czasem zacznie się dostrzegać zakodowane wiadomości, znaczące półsłówka czy prawidła, którymi rządzi się dana dzielnica.\nPani książką jest trochę przewodnikiem po Neapolu. Co by Pani doradziła Czytelnikom Kierunku Włochy, którzy przylatują na tydzień i lądują w Neapolu? Zwiedzać sam Neapol i Pompeje, czy raczej podzielić czas z przewagą na Procidę, Ischię, lub Wybrzeże Amalfitańskie i Capri?\nTo oczywiście zależy od wielu czynników, przede wszystkim od tego, czy jest się nastawionym na odpoczynek czy na zwiedzanie. Myślę, że nie można przejść obojętnie wobec bogatej historii Neapolu. Choć może wydać się to dziwne, zaczęłabym od zwiedzania Neapolu podziemnego (Napoli sotterranea), ponieważ zejście pod ziemię i przejście się tunelami pamiętających bytność Greków i Rzymian uzmysławia nam, że Neapol rozwinął się nie tylko w poziomie, ale także w pionie. Nad akweduktami, cysternami i teatrem rzymskim unosi się tętniące życiem miasto. Zwiedzając podziemny Neapol, poznamy wiele ciekawostek i legend na temat Neapolu. Według mnie warto dać się ponieść oczom i pozwolić, by miasto nas „wchłonęło”: można po nim po prostu błądzić, odkrywając niezliczone uliczki, kamienice, sklepiki, kościoły, kapliczki, muzea. Można czasem przystanąć i podpatrywać codzienne czynności mieszkańców czy podsłuchać dyskretnie rozmowy prowadzone na balkonach czy śpiewane przez nich piosenki. Neapolitańczycy uwielbiają muzykę i śpiew, co nieustannie słychać! Miasto samo w sobie jest bardzo ciekawym żywym tworem. Polecam również wjazd kolejką (funicolare) do dzielnicy Vomero, by obejrzeć stamtąd przepiękny widok na całą zatokę (a dokładnie z zamku Sant’Elmo) i zejść stamtąd na pieszo w kierunku Spaccanapoli lub deptaku nadmorskiego. Z muzeów szczególnie polecam Muzeum Archeologiczne, natomiast miłośnicy sztuki współczesnej koniecznie muszą odwiedzić muzeum Il Madre. Ci, którzy wolą plażowanie i małomiejskie klimaty lepiej odnajdą się na wyspach lub na Wybrzeżu Amalfitańskim. Najlepszym rozwiązaniem byłoby jednak podzielić tygodniowy pobyt na zwiedzanie Neapolu i jednodniowe wycieczki za miasto.\nJak się Pani teraz żyje w Palermo? Wielokulturowa Sycylia to miejsce, w którym chcą Państwo zostać już zawsze?\nKoloryt Palermo bardzo nam się podoba. My sami też przecież nie jesteśmy stąd, więc poniekąd wpisujemy się w tę różnorodność. Ja uczę w liceum państwowym, gdzie odpowiadam również za współpracę międzynarodową, dzięki czemu mogę używać kilku języków i realizować projekty łączące kilka państw, a co najważniejsze bardzo dobrze pracuje mi się z tutejszą młodzieżą. Sycylia ma wiele atutów i uważam ją za wyspę, którą chłonie się wszystkimi zmysłami: zaczynając od pięknych krajobrazów miejskich i przyrodę, poprzez bogactwo smaków, zapachów nęcących nawet na ulicy, niemilknących ludzi aż po dotyk, bo dystans między ludźmi jest tu niewielki. A jak długo będziemy ją tak jeszcze chłonąć pozostaje pytaniem otwartym.\nAndrea Camilleri, włoski pisarz i m.in. twórca postaci komisarza Salvo Montalbano, w książce Jarosława Mikołajewskiego i Pawła Smoleńskiego „Czerwony śnieg na Etnie” mówił tak: Nie cierpię wielu sycylijskich cech. Od ponad trzydziestu lat mieszkam w Mediolanie. Na Sycylii spędzam kilkanaście dni w roku i czuję się tutaj dobrze tylko dlatego, że w każdej chwili mogę uciec na północ. Kiedy jadę na Sycylię, zawsze wiem, że zobaczę samochody zaparkowane na przejściach dla pieszych; a cwaniacy będą się wciskali do kolejek w urzędach… Na Sycylii żyje się jak w Afryce Północnej. Pod względem zachowań społecznych należymy do Trzeciego Świata. To uzasadniona krytyka? Sycylię się kocha i nienawidzi jednocześnie?\nSłowa te można odnieść zarówno do Sycylii jak i do Neapolu. Są to miasta, które wywołują skrajnie różne reakcje, również u samych ich mieszkańców. Jest tu wiele niesprawiedliwości, z którymi trzeba umieć się pogodzić lub nauczyć się przed nimi bronić. Są i tacy, co starają się je zwalczać. Nie bez powodu stwierdziłam wcześniej, że po kilku latach bytności tutaj zdajemy sobie sprawę, jak bardzo nagięły się nasze standardy i że nauczyliśmy się poruszać po czymś, co na początku wydawało się labiryntem. Stąd też tytuł książki.\n„W labiryncie południowych Włoch” to Pani debiut. Czy ma Pani już pomysł na kolejną książkę o życiu we Włoszech? 🙂\nStarałam się tak skonstruować narrację, by zobrazować tutejsze realia pod wieloma kątami. Z pewnością jest wiele historii, które mogłabym i chciałabym jeszcze opowiedzieć, więc kto wie? Najlepiej by było, gdyby na ten temat wypowiedzieli się sami czytelnicy! 🙂\nW kategorii książki o Włoszech znajdziesz inne nasze recenzje publikacji związanych z Włochami.\nAgnieszka KwiatekksiążkiNeapolPalermopołudnie WłochSycyliaW labiryncie południowych Włoch\nAneta Kwiatkowska napisał(a) 12 miesięcy temu\nBardzo ciekawa książka. Rzeczywiście na dwa wieczory. Dotarła do mnie w ubiegłym tygodniu. Skończyłam czytać i też polecam!!!:)


Blog o marketingu internetowym - artykuły o SEO, PPC, Content Marketingu - PromoTraffic.pl / PromoTraffic Offline - spotkania z mieszkańcami gór\nWycieczki górskie to doskonały sposób na spędzanie wolnego czasu w erze dystansu społecznego. Do wędrówek nie trzeba na pewno zachęcać naszego specjalisty SEO - Szymona, który jest miłośnikiem i znawcą polskich pasm. Tym razem okazja do wypadu była wyjątkowa!\nNiezapomniana podróż poślubna w polskich Tatrach\nSzymon wraz ze świeżo upieczoną małżonką postanowili spędzić okolicznościowy urlop na szlaku. Pogoda nie zawsze dopisywała (przynajmniej z perspektywy mniej wyrobionych turystów, nasi bohaterowie oczywiście nie narzekali), ale przygód było co niemiara. Zacznijmy od widoków. Te na kilku tysiącach metrów - o ile widoczność na to pozwala - zawsze są piękne. Ale prawdziwie zachwycają tylko w niektórych miejscach - tych znanych wyłącznie doświadczonym ekspertom. Na szczęście Szymon należy do tego grona, więc zaprosił żonę do najbardziej urokliwych kotlin, z których można było podziwiać malownicze zbocza. Niedzielni turyści rzadko zauważają florę, tymczasem warto zwrócić uwagę na urodę górskiej roślinności - na przykład niepowtarzalne kształty kosodrzewiny. Błędem byłoby utożsamianie Tatr wyłącznie z nagimi szczytami - również tysiąc-dwa tysiące metrów niżej jest naprawdę pięknie!\nSpotkanie z płochliwymi kozicami i niezbyt przejętym niedźwiedziem\nDługotrwałe przebywanie w górach wiąże się oczywiście z większym prawdopodobieństwem spotkania dzikiej zwierzyny. Takie rendez-vous nie zawsze jest bezpieczne, ale Szymon i jego małżonka niczego się nie obawiali. Ich wiedza pozwalała im zachować spokój - niezależnie od tego, z czym przyszłoby im się spotkać, procedurę bezpieczeństwa mieli opracowaną perfekcyjnie. Z posiadanych informacji przyszło im rzeczywiście skorzystać. Najpierw musieli niepostrzeżenie przemknąć obok pasących się kozic górskich. Zgodnie z relacją Szymona nie wymagało to wiele zręczności - rogacze okazały się niezbyt błyskotliwe i niewrażliwe na bodźce wzrokowe. Być może decydujący był niezbyt jaskrawy kolor peleryn przeciwdeszczowych?\nNowożeńcy spotkali również niedźwiedzia, przed którym przecież tak często ostrzegają komunikaty TOPR-u. Tym razem jednak sytuacja nie była specjalnie groźna - miś nie był ani trochę zainteresowany turystami i spokojnie dało się go ominąć. Widok tak ogromnego zwierza zawsze jednak podnosi ciśnienie!\nZasłużony odpoczynek Szymona z pewnością sprawi, że po urlopie będzie gotów do osiągania szczytów w wynikach swoich klientów. Po powyższym opisie przygód na pewno niejeden pracownik PromoTraffic zgłosi się do niego po radę dotyczącą wyboru trasy!\nSemKRK Awards 2020 - PromoTraffic ponownie zwycięzcą!\nPromoTraffic Offline - czerwiec 2020


Surogatki - zakazane. Portugalki już nie wynajmą swojego brzucha pod in vitro | Niezależna\nSurogatki - zakazane. Portugalki już nie wynajmą…\nROZRYWKA / WIADOMOŚĆ / 19.09.2019, godz. 22:00\nSurogatki - zakazane. Portugalki już nie wynajmą swojego brzucha pod in vitro\nTrybunał Konstytucyjny Portugalii uznał za niekonstytucyjną ustawę z lipca 2019 r. legalizującą surogatki, czyli tzw. matki zastępcze, wynajmowane przez bezpłodne małżeństwa do urodzenia im ich dziecka poczętego metodą in vitro.\nW opublikowanym w czwartek orzeczeniu sędziowie TK stwierdzili, że przekazana im w sierpniu przez prezydenta ustawa zawiera przepisy, które są sprzeczne z ustawą zasadniczą, szczególnie w przypadku praw surogatek.\nTrybunał Konstytucyjny wskazał, że w nowej ustawie pominięto zagadnienie “przywileju surogatki do rozwinięcia swojej osobowości”, czyli możliwości odmowy przez matkę zastępczą oddania dziecka kobiecie, która je “zamówiła”.\nSędziowie TK wskazali też, iż nowa ustawa uderza w dane kobiecie przez portugalską ustawę zasadniczą prawo do “założenia własnej rodziny”.


Zapraszamy na “Wesele”\nRosyjsko-białoruski projekt, wodewil “Wesele” na scenie Narodowego Akademickiego Teatru Dramatycznego imienia Janki Kupały, na pewno może liczyć na sukces\nRosyjsko-białoruski projekt, wodewil “Wesele” na scenie Narodowego Akademickiego Teatru Dramatycznego imienia Janki Kupały, na pewno może liczyć na sukces.\nW domu Obłońskich zapanował całkowity zamęt... Nie wiem dlaczego, ale właśnie to zdanie rozpoczynające powieść Lwa Tołstoja “Anna Korenina” przyszło mi na myśl, gdy zaczynał się spektakl. Przyznam się, że na samym początku poczułam się ogłuszona, zniechęcona i okłamana przez teatr i wszystkich inscenizatorуw razem wziętych. Co to ma wspуlnego z Czechowem, gdzie jest wielki znawca duszy ludzkiej, ktуrego sztuki podbiły teatralny świat, w tej wakhanalii dźwiękуw — pieśni i tańca, trajkotaniu i powtarzaniu ciągle tego samego tekstu, co początkowo wydaje się absolutnie niedorzeczne. Po co te rewelacje, przypominające manierę wielkiego reżysera Federica Felliniego, styl litewskiego rewolucjonisty Eimuntasa NekroЁiusa i moskiewskiego Teatru na Tagance.\nTak przez krуtki czas myślałam.\nPo tańcu gościa — położnej lat 30, w jaskrawej czerwonej sukience, ktуra, jak kilka innych postaci, istniała na scenie jednocześnie w trzech osobach (a w dwуch składach spektaklu jest ich oczywiście sześć), wszystko, co na początku spektaklu wytrąciło mnie z rуwnowagi i prawie popchnęło na drogę nihilizmu, nagle stało się zrozumiałe. Ci wszyscy ludzie obudzili we mnie litość: to nasze życie, w ktуrym brzmią czasami nuty wodewilu i ma miejsce prowincjonalizm. Ten sam prowincjonalizm, ktуry w człowieku dostrzegł Anton Czechow już we wczesnej twуrczości, ktуry jest właściwy nie tylko społeczności odległej od kultury i wykształcenia miejscowości, ale i w ogуle naturze ludzkiej. Prowincjonalizm kojarzy mi się z zarozumialstwem, tupetem, dętym autorytetem i innymi składnikami nie najlepszego zestawu cech. I tak żal mi się zrobiło nas wszystkich, żal po czechowsku.\nPrawie wszyscy bohaterzy spektaklu kulturą i ogładą towarzyską nie mogą się pochwalić, są prowincjonalni aż do bуlu: i starsza generacja, i młodziani. Nawet te skromniejsze postacie, co na pierwszy rzut oka wyglądają na białe wrony na tle rozwiązłej młodzieży — Panna Młoda Daszeńka (zasłużona artystka Białorusi Zinaida Zubkowa) i Grek cukiernik Dymba (artysta narodowy Białorusi Mikołaj Kiryczenko). Ale i oni są produktem swojego środowiska, gdzie panuje prymitywna moralność, udająca prostotę, i głupota, podawana za rozum, i bezużyteczna wyjątkowość.\nPowiedzieć, że delektowałam się każdą chwilą premierowego spektaklu “Wesela” w interpretacji moskiewskiego reżysera Władimira Pankowa, znaczy nic nie powiedzieć. Reżyser pracował nad sztuką razem ze swoim zespołem: scenografistą Maksymem Obrezkowem, choreografem Heleną Bogdanowicz, kostiumografami Natalią Żołobową i Sergiejem Agafonowem. Odtwуrcą roli Pana Młodego jest aktor Moskiewskiego Teatru Dramatycznego imienia A. Puszkina Andriej Zawadiuk. Pozostali to aktorzy teatru imienia Janki Kupały Genadiusz Garbuk, Arnold Pomazan, Natalia Koczetkowa i inni. Po prostu parada osobowości!\nDokładnie przemyślana, zorganizowana akcja spektaklu w miarę rozkręcania się coraz bardziej przekonywała mnie, że czechowska intonacja, niby żywa woda, przedostaje się przez zwarte wielowarstwowe życie sceniczne. Ta intonacja w spektaklu jest podobna do niewidzialnych gluonуw. Niby skleja wszystkie warstwy tej polifonicznej sztuki: międzyludzkie, chronologiczne, nie pozwalając rozpaść się na kawałki.\nAkcja jak gdyby toczy się na wszystkich płaszczyznach i poziomach życia jednocześnie, bohaterzy łatwo znajdują się a to w przeszłości, a to w teraźniejszości. Wielopiętrowa konstrukcja sceniczna jest do tych przejść doskonale dopasowana. Przyznam się jednak, że ogarnięcie wszystkiego, co dzieje się na scenie, nie jest łatwe: świadomość nie jest zdolna dostrzec wszystkich planуw życia scenicznego, gdzie każda postać odgrywa swoją partię. Przy tym wśrуd znakomitych odtwуrcуw satyrycznych typуw prowincjonalnych mieszczan trudno kogoś wyrуżnić: tak doskonałą pracę zespołową osiągnęli inscenizatorzy. W spektaklu rzucane są wypowiedzenia, repliki, piosenki, pas, rzeczy... Pankow śmiało miesza rуżne style i kierunki muzyczne, na przykład muzyka Igora Strawińskiego organicznie wspуłistnieje z białoruskimi pieśniami obrzędowymi, folklorem i nawet przebojem czasуw radzieckich “Alesia”. Rуżne szkoły aktorskie w spektaklu rуwnież znakomicie wspуłgrają.\nNiezapomniana scena to uczta weselna z udziałem artysty narodowego Białorusi Genadiusza Owsiannikowa, mistrza teatru psychologicznego (“generał” Rewunow-Karaułow). Dzięki przemyślanej koncepcji inscenizacji, gdy każdy aktor wie, co ma robić i uwzględnia działania partnerуw, scena uczty odbiera się jak spektakl w spektaklu. Tyle żywych, rozpoznawalnych typуw ludzkich na tym barwnym teatralnym płуtnie! Ktoś je, ktoś pije, ktoś drzemie zmęczony gadulstwem Karaułowa, ktoś z otwartymi ustami słucha go albo po prostu oniemiał, bo obok siedzi sympatyczna damulka. Ogromną przyjemność sprawia obserwacja mimiki aktorуw, gestуw, wsłuchiwanie się w intonację, te wszystkie szczegуły, ktуre tworzą cały obraz.\nTempo spektaklu jest takie, że zostaje tylko dziwić się, jak to wytrzymują aktorzy. W ciągu pуłtorej godziny ich energia tryska jak fontanna. Wykonawcom zdaje się podoba istnienie u kresu możliwości. Wszyscy bez wyjątku — i “starzy”, i młodzi — pracują z zapałem, prezentując doskonałą formę. To samo mogę powiedzieć pod adresem artystуw “żywej” orkiestry, ponieważ każdy z nich pełni swoje funkcje w tym precyzyjnie nastawionym mechanizmie akcji scenicznej. Jej sprężyna pomyślnie rozkręci się do końca. W finale lekko ogłuszona rewolucyjnym rozwiązaniem scenicznym (myślę, że widownia czuła się podobnie) z zadowoleniem zauważyłam: “danie” przyrządzone wspуlnie z Rosjanami mińskiej publiczności przypadło do gustu. Czechowska tęsknota za tym, co najlepsze w człowieku, jeszcze w nas żyje. Przynajmniej ja ją odczułam.


Ruszył proces ws. afery GetBack. Straty na prawie 3 mld zł! - wGospodarce.pl\nOpublikowano: 23 lutego 2022, 16:20\nWiększość wniosków kierował główny oskarżony. Jak tłumaczyła jego obrona, Kąkolewski od czterech lat przebywa w areszcie w izolowanej celi i jak dotąd nie miał możliwości wyjaśnienia poszkodowanym, co jest przyczyną wyrządzonej im szkody, ani tego, w jaki sposób mogą ją naprawić. „127 razy prosiłem, żeby prokuratura pozwoliła mi spotkać się z pokrzywdzonymi” – podkreślał b. prezes GetBack, dodając, że za każdym razem otrzymywał odpowiedź odmowną.\nKąkolewski wielokrotnie podkreślał, że chce złożyć obszerne wyjaśnienia. Zarzuty stawiane 16 oskarżonym określił jako „absurdalne”. Wyraził również przekonanie, że sąd „nigdy nie dojdzie prawdy o tej sprawie”. „Ja od listopada 2017 r. do czerwca 2018 r. 24 razy ostrzegałem, że pieniądze z GetBacku zostaną ukradzione. Dowody są w aktach innej sprawy. Ja sam zwróciłem się do prokuratury w maju 2018 r. i ostrzegłem, że właśnie zaczęli te pieniądze wyprowadzać. Niestety te prokuratorki, które chciały zablokować tę kradzież, zostały wyrzucone, a ja zostałem aresztowany” - powiedział.\nPowstała w 2012 r. spółka GetBack zajmowała się zarządzaniem wierzytelnościami. Jej obligacje oferował m.in. Idea Bank. W lipcu 2017 r. spółka zadebiutowała na Giełdzie Papierów Wartościowych. W kwietniu 2018 r., przez „wzgląd na interes i bezpieczeństwo uczestników obrotu”, GPW zawiesiła obrót akcjami i obligacjami spółki.\n„GetBack wyemitował ponad 5 mln obligacji, które następnie były za pośrednictwem banków czy domów maklerskich proponowane zwyczajnym Polakom i inwestorom” - mówił o całym procederze Prokurator Krajowy Bogdan Święczkowski. Jak zaznaczył, inwestorzy byli wprowadzani w błąd co do stanu finansowego firmy GetBack, ratingu, czy możliwości zarobienia na tym pieniędzy. „Tak 9 tys. osób poniosło szkodę w wysokości około 3 miliardów złotych” - podkreślił Święczkowski.


Krążące przeciwciała przeciw antygenom Trichophyton rubrum u chorych na grzybice skóry - Wydawnictwo medyczne Cornetis\nTytuł: Krążące przeciwciała przeciw antygenom Trichophyton rubrum u chorych na grzybice skóry\nTrichophyton rubrum, immunobloting, IgG, IgM\nZałożono, że w wyniku zakażenia Trichophyton rubrum dochodzi do powstania swoistej odpowiedzi humoralnej. Cel pracy: Zbadanie, czy występują swoiste krążące przeciwciała IgG i IgM skierowane przeciw antygenom T. rubrum u chorych na grzybice skóry i/lub paznokci. Materiał i metody: Ponieważ u chorych na atopowe zapalenie skóry (AZS) często występują infekcje, m.in. grzybicze, które mogą przebiegać bezobja-wowo lub skąpoobjawowo, utworzono dwie grupy kontrolne. W skład pierwszej wchodziły osoby zdrowe (25 badanych), a drugiej - chorzy na AZS (19 pacjentów). Przebadano 35 pacjentów z grzybicą skóry i/lub paznokci stóp. Grzybice potwierdzono bezpośrednim badaniem mitologicznym oraz hodowlą. Uzyskano następujące hodowle: T. mentagrophytes - 11 przypadków, T. rubrum - 6, M. canis - 3, C. albicans - 10, Scopulariopsis brevi-caulis - 2, Geotrichum candidum - 1. U 2 chorych wynik hodowli był ujemny, ale wobec jawnych objawów klinicznych i stwierdzenia grzybni w badaniu bezpośrednim włączono te osoby do grupy badanej. W badaniach użyto bardzo czułej i swoistej metody immunoblotingu (SDS-PAGE), umożliwiającej wykrycie krążących przeciwciał w niskich mianach. Jako antygenu użyto ekstraktu glikolowego z substancji uwalnianych z hodowli płynnej T. rubrum na podłożu Sabourauda. Do obliczeń statystycznych użyto dwustronnego testu Fischera. Wyniki: W badanych surowicach stwierdzono występowanie przeciwciał przeciw wielu antygenom T. rubrum. Ustalono, że najczęściej występujące przeciwciała są skierowane przeciwko antygenom o masie cząsteczkowej 29,5 kD, 25,7 kD oraz grupie antygenów o masach bliskich 17,8 kD i 8,9 kD. Wykazano, że przeciwciała przeciw antygenowi o masie 25,7 kD występują u większości badanych, zarówno u chorych na grzybice (31 spośród 35 badanych), chorych na AZS (18 spośród 19 badanych), jak i u osób zdrowych (24 spośród 25 badanych). Przeciwciała przeciwko antygenowi o masie 29,5 kD stwierdzono u 20 na 34 badanych pacjentów z grzybicą oraz jedynie u 2 osób z grupy kontrolnej i 4 chorych na AZS. Wykazano różnicę statystycznie istotną (p<0,05) między występowaniem tych przeciwciał u pacjentów z grzybicą a grupą kontrolną i chorych na AZS. U chorych z grzybicą również częściej niż w grupie kontrolnej i u chorych na AZS występowały przeciwciała przeciw grupie antygenów o masie 8,9 kD. Wnioski: Występowanie przeciwciał przeciw antygenowi o masie 25,7 kD u większości badanych osób, zarówno cierpiących na grzybice, jak i wolnych od tej infekcji, może świadczyć o szerokim rozpowszechnieniu grzybów w środowisku lub o krzyżowej reaktywności z powszechnie występującymi antygenami. Przeciwciała przeciw antygenowi o masie 29,5 kD wydają się specyficzne dla infekcji grzybiczych (p<0,05), a ich oznaczanie może stać się praktycznym testem serologicznym potwierdzającym infekcje grzybicze. Antygen ten ma właściwości wywoływania reakcji krzyżowej u chorych z grzybicą spowodowaną przez różne rodzaje grzybów.


Biuro nieruchomości - Katalog Stron\nW katalogu znajduje się 1561 stron zebranych w 297 podkategoriach. Na akceptację oczekuje 0 stron. Obecnie gości online - 3.\nID - 498\nWspółcześnie funkcjonuje mnóstwo agencji nieruchomości. Przedsiębiorstwa te mają za zadanie wiązać uczestników przedsięwzięcia. Pertraktują więc w sprzedaży, kupnie, zamianie, najmie i wynajmie nieruchomości. Dla większości usługi biur nieruchomości wiążą się z kupnem, bądź sprzedażą mieszkań. Zakres aktywności tych firm jest jednak o wiele bogatszy, ponieważ też bardziej rozbudowany jest rynek nieruchomości. Do profesjonalnych agencji udają się ludzie zamożni, którzy chcą nabyć lofty, apartamenty, a nawet kamienice. Klientami biura nieruchomości bywają też biznesmeni, którzy poszukują gruntu bądź miejsca pod działalność gospodarczą.\nkartuzy, biuro nieruchomości, nieruchomości, działki, mieszkania\nSegmenciki pod Warszawą na kr »\nSzukasz informacji o segmentach? Rozmyślasz swoich czterech ścianach i skrawku ziemi? Dużo ludzi fantazjuje o domu jednorodzinnym, niemniej ceny nieruchomości czasami są poza naszym zakresem. Przeglądając nieruchomości na sprzedaż jest to osiągalne niemniej je...\nJednym z aspektów, jaki przedstawiamy na naszej witrynie jest temat najsmakowitszych kawałków w segmencie lokali mieszkaniowych takich jak kwatery, domy itd., których posiadaczom nadzwyczaj się spieszy. Z jakichś względów są zobligowani prędko pozyskać środki,...\nBiuro nieruchomości - WRE nie »\nOferta naszego biura obejmuje sprzedaż i wynajem nieruchomości zlokalizowanych na terenie Wrocławia i okolic. Wrenieruchomosci. pl to zespół fachowców, specjalizujących się w sprzedaży mieszkań na rynku pierwotnym. Oferujemy mniejsze studia i mieszkania dla si...


117,790 youtube znalezione projekty, cennik w USD\nWitaj, Poszukujemy specjalistów: Frontend Developer, Backend Developer (Laravel) Multiplatform App Developer (mobilne aplikacje wieloplatformowe, np. Cordova). Jesteśmy w trakcie wdrażania produktu na rynek hiszpańskojęzyczny. Współpracujemy z bardzo popularnym Youtube’rem, który na swoim kanale Youtube ma ponad milion subskrybentów ([zaloguj się, aby wyświet...\nSzukam kolejnych inspiracji na LOGO dla nazwy " evolife / EVOLIFE " dla domeny [zaloguj się, aby wyświetlić URL] ( nazwa to połączenie słów "ewolucja życia") Logo ma być MARKĄ czyli nie zawierać w logo końcówki ".pl" Branża zdrowia, suplementacji, sprawdzonych produktów medycyny naturalnej, leczniczych oraz technologii medycznej co nie...\nGeneruj ruch do mojej strony przez Youtube Zakończone left\nPoszukuję kogoś kto wypromuje naszą stronę [zaloguj się, aby wyświetlić URL] Taką techniką [zaloguj się, aby wyświetlić URL] [zaloguj się, aby wyświetlić URL] [zaloguj się, aby wyświetlić URL] Produkcja filmu w naszej gestii\nStwórz wideo Teledysk youtube Zakończone left\nDzień Dobry. Potrzebuje doświadczonego grafika w stworzeniu video pod utwór którego jestem wykonawcą. Video w stylu "Adele- Skyfall" czyli pojawiające się napisy na tle chmur czy też mgły. Pozdrawiam.\nProjektowanie 3D Projekty graficzne Transmisja wideo Usługi wideo\nZapraszanie do sieci wileokanałowej Youtube Koremedia. Zakończone left\nJeśli lubisz spędzać czas na Youtube , mamy dodatkową pracę dla Ciebie. Nowa szybko rozwijająca się sieć wielokanałowa poszukuje rekruterów, czyli osób które będą wysyłały zaproszenia do sieci do wybranych przez siebie kanałów YouTube. Otrzymasz dostęp do panelu gdzie będziesz śledzić swoje zarobki zależne od wyników zwerbowanych przez Ciebie kanałów.\nReklama masowa E-mail marketing Marketing internetowy Marketing w mediach społecznościowych YouTube\nKomentarze na Youtube Zakończone left\nMam komercyjny kanał na YT, chciałbym prosić o dodanie barzdo ogólnych komentarzy w celu skomentowania moich filmików. Teksty nie muszą być chwalebne, mogą być bardzo ogólne, pytające, etc. Muszą być naturalne, dlatego proszę o zgłaszanie się prawdziwych kont, konta spamerskie tworzone pod tego typu akcje, będę usuwał. Tekst to kwestia jednej linijki.\nPublikowanie postów na grupach Facebook Zakończone left\nMam dosyć nietypowe zlecenie ponieważ nie poszukuje sensu stricte pracowników. Ale myślę, że jest to zadanie idealne dla headhunterów. W najbliższym czasie otworzę swoją internetową platformę Sunstreet. Będzie to konkurencja dla [zaloguj się, aby wyświetlić URL], [zaloguj się, aby wyświetlić URL] i koszulka.tv. Platformy te są oparte o artystów, blogerów, vloger&oac...\nMarketing internetowy Reklama Public Relations Badania Koszulki\nTranskrypcja polskich filmików youtube po angielsku Zakończone left\nWitam, Szukam osoby, która napisała by angielską transkrypcję filmików instruktażowych na youtube. Filmy są po polsku przykład: [zaloguj się, aby wyświetlić URL] Efekt końcowy: otrzymam tekst, który po wgraniu do youtube będzie dopasowany do video pozdrawiam serdecznie, Tomek\nTranskrypcja Tłumaczenie YouTube\nPotrzebuje zrobić profesjonalną animacje aby potem zamieścić ją na portalu Youtube. W chwili obecnej zrobione jest to w PowerPointcie z nagranym głosem lektora. Potrzebuje zrobić taką prezentację ale na wyższym poziomie. Link do obecnej prezentacji: [zaloguj się, aby wyświetlić URL] merytorycznie ma zawierać to samo, chodzi o kwestie estetyczne. Osoby zainteresowane podjęciem się zlec...\nCześć Mam pomysł na nieduża stronę internetową, której zasada polegała by na tworzeniu "playlisty" z wyników wyszukiwania z youtube. Wyjaśnię na czym polega mój pomysł. Użytkownik strony widzi przed sobą pasek wyszukiwania, następnie wpisuje klipy które chciałby oglądać tworząc aktualna playlistę a następnie odtwarza je w na mojej stronie.\nProjekt prywatny lub konkurs o numerze #8573349 Zakończone left\nPokazuje 51 to 100 z 117,790 zleceń


Idź do strony Poprzedni 1, 2, 3 ... 2890, 2891, 2892, 2893 Następny\nWysłany: 23.05.2020, 17:15 Temat postu:\nSentymentalna rzecz, romantyczna, brazylijska.\nSzperam zawsze w tym kierunku i ze szperunku wyszła ona z miesiąc temu, siedząc na d***e w chałupie\nParu romantykom (nie nowym) na naszym forum powinno podejść\nWysłany: 23.05.2020, 19:41 Temat postu:\nTangerine Dream - Pheadra/Rubycon - mam na jednym CDRze, bardzo wiekowym zresztą - coś kolo 20 lat ma. Piekne rzeczy.\nWysłany: 23.05.2020, 22:42 Temat postu:\nTYGERS OF PAN TANG Spellbound (1981)\nDla jednych czołowy tzw. nieznany kanon NWOBHM, dla innych klasyka gatunku. Dla mnie raczej tak pośrodku, a już z pewnością ich najlepszy album.\nWznowienia na CD wydają co kilka lat, a o reedycji na LP nikt niestety nie pomyślał.\nWysłany: 23.05.2020, 22:55 Temat postu:\nAlice Coltrane - Transfiguration (1978)\nBardzo lubię ten koncert. W ogóle w ostatnim miesiącu bardzo często sięgam do wydawnictw koncertowych, chyba właśnie dla takich chwil było to rejestrowane;) Niesamowite wykonanie Leo. Za każdym razem słucham z zapartym tchem i zastanawiam się, w którym momencie ta muzyka nabiera takiego tempa i szaleństwa.\nWysłany: 24.05.2020, 20:20 Temat postu:\nOstatnio dość dużo różnorakiej muzyki słuchałem nie oddizolowując się od jazzu. Z jazzu to był Weather Raport, Sonny Rollins, Aldi Meola itp.\nTeraz całkiem inna półka-\nCollin Blunstone - Journey 1974 r\nLata 70-te to królestwo progresu oraz hard rocka oraz disco.\nMuzyka tzw środka jest mi mniej znana prócz Eltonow Johnów itp.\nPrzyzwoite i bardzo przyjemne wyciszenie po spokojnej niedzieli.\nWysłany: 24.05.2020, 20:33 Temat postu:\nSolowe dokonania Blunstone'a są bardzo przyjemne, inne jego płyty też polecam.\nWysłany: 25.05.2020, 08:15 Temat postu:\nLaboratorium - Modern Pentathlon - kawał grania, nawet dzisiaj rano przy poniedziałku wchodziło idealnie, uspokajająco.\nWysłany: 25.05.2020, 08:49 Temat postu:\nMocna rzecz na początek tygodnia, Wojtku\nU mnie znacznie lżej i fleciście\nBobbi Humphrey - Blacks and Blues (1974)\nPłyta uchodząca za najlepszą w dorobku tej sympatycznej, jazzująco funkującej artystki. Coś w tym jest.\nWysłany: 25.05.2020, 11:24 Temat postu:\nMocna rzecz na początek tygodnia?\nBuddy Guy — Sweet Tea (2001)\nZnakomity kawał energicznego bluesa z mocną gitarą, podobno zresztą wedle jakichś tam owakichś bluesowy album pierwszej dekady. Myślę, że będę do niego w najbliższym czasie często wracał\nWysłany: 25.05.2020, 14:48 Temat postu:\nFantastyczna płyta, ten powyższy Buddy Guy!\nZawsze po nim, z jakiegoś powodu nachodzi mnie ochota na słuchanie Otisa Taylora\nU mnie w zasadzie od wczoraj króluje Norman Connors z nieśmiertelnym Love From the Sun. Jeśli przyjaźnicie się z perkusistami to na pewno znacie ten materiał\nWysłany: 25.05.2020, 15:41 Temat postu:\nNie powiem, który z pierwszych trzech jest najlepszy, każdy jest dobry, ale następne to już tragedia...\nWysłany: 26.05.2020, 07:07 Temat postu:\nChyba najlepszy ich album studyjny. Prawie same kilery.\nWysłany: 26.05.2020, 07:41 Temat postu:\nNiestety muszę się zgodzić. Z wielką uwagą śledzę jak sobie radzi w naszym plebiscycie.\nWysłany: 26.05.2020, 08:08 Temat postu:\nZbrodnia Stulecia jest u mnie bardzo wysoko, ale najlepszy Supertramp to Breakfast in America - tam nie ma ani jednego zbędnego dźwięku.\nLandmarq - The Vision Pit - neo pieróg ale IMO to bardzo dobra płyta, tu jest Narovlya. Na pewno bardzo dobra, skoro słucham jej z przyjemnością od 25 lat. Najlepsza Landmarku.\nWysłany: 26.05.2020, 08:35 Temat postu:\nRobin Trower - Bridge of Sights - 1974\nKapitalna płyta! Bez słabych punktów, od początku do końca Trower trzyma tutaj wysoki poziom. Trochę żałuję, że wtedy gdy ukazywały się jego najlepsze płyty byłem ciut za malutki aby je wówczas poznawać i obserwować "pojedynki" na albumy z Rory Gallagherem na przykład\nOdświeżam sobie - jak zawsze z przyjemnością\nStrona 2891 z 2893


Na 27 stronie: 11-05-01 - 11-06-01\nW całym morzu niepamięci ciężko ją odszukać. Jakieś serie migawek, jak z serwisu fotograficznego, trzask i następna, następna ... W szkole podstawowej wciąż chorowałam, mimo, że szkołę szczerze lubiłam .Ale jeszcze bardziej lubiłam czytanie przy łóżku i pieczone jabłka. Byłam wtedy w pełni obdarowana mamą. Potrzeba powtarzania tych słodkich chwil była wystarczającą motywacją do częstych angin. Ona o mały włos nie została wyrzucona z pracy za przekroczenie wszelkich możliwych limitów zwolnień. A mnie mamine czytanie i rozmowy o książkach cudownie wprowadziły w krainę jej marzeń. Książki, które wtedy wybierała lepiły mnie jak z plasteliny. Był tam określony porządek świata, którego będę zawsze szukać.\nPamiętam ciemnię fotograficzną w maleńkiej łazience. Czerwoną żarówkę i śmierdzące odczynniki. Mamę wyczarowującą czarno-białe obrazki z naszego życia. Te, szczególnie ważne dla niej, malowała farbkami "technikolor", cieniuteńkim pędzelkiem.\nPóźniej były góry. Najpierw widziane na przemian z wysokości "barana" u taty i niziutkiego "za rącke" z mamą. Całe lata gór we wszystkich możliwych odsłonach. Mieszanina dziecięcego znudzenia, potwornie bolących nóg i powolnych narodzin zachwytu. Nauka powracania do tych samych miejsc i wierności. Pasienie krów, gęsi, pierwsze samodzielne zwózki siana, pot, ból mięśni. Niesamowite poczucie wspólnoty, która powstaje bez słów, przy ciężkiej pracy. Szacunek dla ludzi. I ukochanie wsi.\nNa Kościelcu uderzyła mnie lekko w policzek, tak samo jak zrobiła jej mama, wprowadzając ją w świat kobiet. To był mój pierwszy raz w czerwonej sukience.\nMama kochała ziemię i wszędzie gdzie tylko mogła, zakładała maleńkie ogródki. Nie przejęłam od niej tego umiłowania, ale przekazała mi wielki szacunek do życia. I potrzebę opiekowania się.\nNie było jej w huku nocnych koncertów jazzowych i pierwszym alkoholu. Nie byłam świadoma co przeżywa czekając w nocy na mój powrót. W tych latach nie było jeszcze nocnych autobusów i trzeba było przez całe miasto iść pieszo. Nigdy nie widziałam obrazów, jakie podsuwała jej matczyna wyobraźnia. Młodość jest bezwzględna. Pamiętam tylko rytuał pukania w ścianę między naszymi pokojami. Bez tego nie można było spać.\nUfała mi, pozwalała na nocne eskapady, a ja starałam się jej nie zawieść.\nNie była mi potrzebna, gdy na wiele lat utonęłam z twarzą w końskiej grzywie. Nie pamiętałam o niej w dzikich galopadach. Z anielską cierpliwością, tysiące razy oglądała ze mną wciąż te same zdjęcia i pocztówki z końmi. Płakała, gdy mój pierwszy źrebak nie przeżył porodu.\nNauczyła mnie sprawiedliwości i uczciwości. Nie okłamywałam jej. Opowiadałam jej prawie wszystko, więc znała mnie z tych opowiadań.\nCzas płynął. Ja miałam córkę, ona stała się babcią. Teraz rozumiałam ją o wiele lepiej. Przyjmowałam jej pomoc i troskę jako coś oczywistego. Coś, co mi się należy. Było zwyczajnie i dobrze. Bez wielkich i wzniosłych uczuć.\nRozpaczała gdy wyjechałam na wieś, daleko od Krakowa. Nasze rozmowy telefoniczne, początkowo nieporadne, powoli nabierały rumieńców. Tworzyła się nowa, nieznana mi wcześniej bliskość. Moja mama ma 76 lat, jasny umysł i niewiele wkurzających dziwactw. Poznajemy się na nowo i to jest niezwykłe uczucie! Ma od pięćdziesięciu lat przyjaciółkę, z którą przyjechała do nas, w maju. Było super!\nZ tatą nie zdążyłam ...\nAutor: Magda Spokostanka 28 komentarzy: Linki do tego posta\nŻaden ze mnie przewodnik, ani nawet półprzewodnik.\nZanurzona w niżu intelektualnym , poprzestanę na kilku podpisach.\nKomary tną bezlitośnie - trzeba się spryskać czymś.\nKilka obrazków ze spaceru po okolicy i kilka przydomowych, po powrocie.\ntutaj łazimy sobie w pobliżu jeziorka Polnego, zwanego przez miejscowych Mareckim.\nA tu idziemy w stronę Jeleniej Krwi\ni jesteśmy. Przez chwilę się zastanawialiśmy, czy nie zrobić tutaj spotkania po komunijnego. Są stare stoły i ławy. Ale chyba nie.\nTo już jezioro Lisie i Marta coś fotografuje\nWracamy do domu, trochę pod górkę.\nbajorko przydomowego bociana. Nie ma tu gniazda, tylko stołówkę\nromantyczna ławeczka za stodołą\nkózki bawią się wszędzie - na stole też ...\njakieś dziewczyńskie zabawy. Całowanie księcia chyba. W roli księcia - mała księżniczka\nALBOWIEM UDAŁO MI SIĘ SPRZEDAĆ WSZYSTKIE KOZIOŁKI!\nNarcyzy nie przeżyły dzisiejszej mroźnej nocy. Było ok. -10 stopni\nAutor: Magda Spokostanka 23 komentarze: Linki do tego posta