Trybuny - Page 4\nTemat: Re: Trybuny Pią 29 Kwi 2011 - 22:45\nTe pościgi, te wybuchy! Normalnie nigdy w życiu (no może trochę przesadzam) nie widziała tak fascynującego meczu mimo, iż krukoni na razie się nie popisali grą. Ale nie traćmy nadziei. Oni zawsze coś wymyślą. NO bo przecież są ,,niebiescy" hehe. ,,Bum, trach, szalalala bum" po ciuchu mówiła dziewczyna patrząc bacznie na grę lekko się kiwając. O tak! Nie ma to jak emocje. Od razu przypomniała jej się pewna historia, kiedy to tata ją kiedyś zabrał na jeden z meczów, o. Z początku dziewczyna nic nie rozumiała gry w piłkę nożną - mugolską grę, za którą przepadają chorzy psychicznie kibice, którzy często po meczach demolują stadion po przegranej jednej z drużyn. Ale, teraz nie liczyły się dawne historie tylko mecz, który trwał. Z daleka widziała Naomi. która już w ręku miała kafel. Ech! Pech! Jakiś gryfonisty wziął z jej rąk. Po prostu oburzające. Dziewczyna chciała już coś krzyczeć, ale powstrzymała na razie emocje. Siedziała grzecznie mówiąc po ciuchu oraz zajadając się miodowymi orzeszkami. Patrzyła, patrzyła a tu nagle jedna z krukonke ma kafla. Ołjeee! Może zdobędziemy punkt? A to patrz! Znów pech! Gryffiaki okrążyły bodajże Jessice. Cóż, Ing już chciała stanąć na ławkę i oddawać ,,kibicowskie okrzyki". Ale znów się powstrzymała. Szczerze mówiąc słabo szła im ta gra, ale nie traćmy ducha. Z wytężonym słuchem słuchała komentatora. Czy jej się zdawało ,czy tym komentatorem był Wilkie? Cóż, nie przepadała za nim, no ale fajnie komentował. I w tej chwili przyszła Kath. Taka trochę cicha była. Nie w jej stylu. Usiadła koło Ingrid nawet nie mówiąc pospolitego ,,cześć". Dziewczyna popatrzyła się na ślizgonkę. Uśmiechnęła się do niej by nie stwarzać jakiejś ponurej atmosfery, no bo przecież trwał mecz.\n-No hej Kath! - przywiatała się z dziewczyną podając jej rękę. Po przywitaniu Ing zerknęła na swoje orzeszki. Uu! Trochę ich ubyło. A jakże! One były niesamowite. Aż Ing przyszła myśl czy może Kath poczęstować.\n-Chcesz? - zapytała dziewczynę wyciągając w jej stronę paczkę orzeszków. Ale powracając do meczu. Trzeba coś zrobić, żeby zmobilizować naszych. Dziewczyna ze swojej torby wciągnęła prześcieradło (tyle, że troszkę mniejsze niż poprzednio) po czym dała orzeszki Kath do rąk. Na białym prześcieradłem widniał napis ,,Ravenclaw - mistrzami jest". Stanęła na ławce po czym machała transparentem krzycząc:\n-Raven!Raven!Raven mistrzami jest - krzyczała dość głośno. Ach! Ten duch kibica! Normalnie jak na meczu z Arsenałem. To jest coś.\nTemat: Re: Trybuny Pią 29 Kwi 2011 - 23:59\nSiedząc, naprawdę się nudziła. Może to i brzmi głupio, bo w końcu Katherine zawsze fascynował Quidditch. Najwyraźniej lubiła go tylko wtedy, kiedy sama mogła uczestniczyć w grze. Gdy Ingrid coś tam do niej bąknęła, pokiwała głową, posyłając jej półuśmiech, a potem grzecznie poczęstowała się orzeszkami. W prawdzie orzeszków nigdy zbytnio nie lubiła, ale był to element niezbędny do oglądania meczu. Spoglądając posępnie na towarzyszkę zauważyła, że tamta jest bardzo podekscytowana grą. Sama Kath nawet zastanowiła się, czy ta eksykacja nie wywodzi się z tego, że sama Krukonka nigdy nie dosiadła miotły.\nGdy Ing rzuciła jej paczkę orzeszków na kolana, ta spojrzała na nią z oburzeniem i rozczarowaniem. Zaraz potem uczucie te przeszło na inny poziom, gdyż dziewczyna ni skąd, ni zowąd wyciągnęła przed siebie ogromne prześcieradło z napisem dopingującym Krukonów, a potem zaczęła nim wymachiwać na lewo i prawo, wrzeszcząc hałaśliwe. Kath miała ochotę schować się pod ziemię, a jednak z drugiej strony na miejscu graczy Niebieskich sama chciałaby mieć taki doping. Oczywiście nigdy się do tego nie przyzna, co to, to nie!\n- Cholerna Patriotka - Rzuciła, mrucząc cicho pod nosem do towarzyszki i kręcąc głową z rozbawieniem. Przy okazji poczęstowała się orzeszkiem. Mniam.\nTemat: Re: Trybuny Sob 30 Kwi 2011 - 14:27\nChłopak przez chwilę powiadał coś od rzeczy, dyskutując z samym sobą na temat niecodziennej urody Audrey, ale o dziwo, żaden nauczyciel go za to nie beształ. Mógł sobie mówić co chce i ile chce, a czynił to tak głośno, że kto żyw na trybunach, nie mógł go NIE słyszeć.\n- A oto i nasi zawodnicy! - Zawył, gdy Ci w końcu pojawili się na boisku. - Profesor Irek wypuścił piłki, które prędko pognały w powietrze. Dzisiejsze spotkanie zostaje oficjalnie rozpoczęte. Ach, spójrzcie tylko na Twana... nie spuszcza wzroku ze znicza, chociaż... ach, już mu umknął. No cóż, standard. W drużynie kurkonów pojawił się nowy nabytek, blondwłosa Jessica, która już mknie z kaflem w stronę pętelek pięknej kapitan gryfonów. Zaraz potem, podała do Naomi Young, której zaś prędko odebrała piłkę Elliot z Gryfolandu. Spotkanie po krukońskiej stronie zapowiada się nieciekawie, ponieważ Bell nieszczególnie interweniuje. Siedzi z boku. Cóż, to do niej niepodobne. - Zamknął się na parę sekund, wpatrując się w jej nieruchomą sylwetkę. - Słyszałem co nieco o obecnej szukającej krukonów. - Kontynuował, ignorując poszczególne podawania i odbierania piłek. - Podobno ma oczy bystrzejsze od bezbłędnej szukającej Slizgonów. Cóż, nie daję temu wiary, ale może podczas dzisiejszego spotkania pokazać, co potrafi... JARED! - Wrzasnął, wpatrując się w sylwetkę krukona ze zdezorientowaniem. - SCHEWMARE właśnie uderzył tłuczkiem ścigającą ze swojego domu. Uch, na szczęście piłkę przechwyciła Naomi. Interwencja Jareda okazała się beznadziejna, a Bell w dalszym ciągu tylko przypatruje się akcji... Do roboty gwiazdki krukolandu! Ach, Elliot już mknie jak strzała do pętelek krukonów, wykonała rzut i... idealna interwencja bramkarza! Dobra robota Gab! Zapomniałem, że chociaż Ty możesz okazać się przytomna, ponieważ gwiazdki krukolandu niezbyt się angażują... Kafla przechwyciła Jess, oddała strzał iiii... GOL! Dziesięć do zera dla krukonów! Brawo Jess... Może to Ty, dzisiaj przejdziesz do elitarnej grupy krukońskich gwiazdeczek? Kto wie... Skoro taki obrońca jak Aud przepuścił Twojego kafla. W dodatku celność z takiej odległości okazała się niesamowicie dokładna... Brawo!\nTemat: Re: Trybuny Sob 30 Kwi 2011 - 21:28\nOczywiście, nie obyło się bez chryi, w postaci goniącego pielęgniarza swych uciekinierów, pogubienie się w korytarzach i tak dalej. A mimo, iż Tamś gruba nie była, to jednak trochę ważyła i ucieczka w takim stanie była naprawdę trudna! Ale na szczęście Fran zachowała trzeźwy umysł (kto by przypuszczał, po takim szoku jakiego doznała) i w końcu sprowadziła całą bandę na trybuny. Fuckyeah!\nWyglądał dziwnie niosąc studentkę na rękach, która to z kolei dzierżyła dwie butelki wódki, ale no cóż. Takie jest życie kibica, proszę państwa! A że teoretycznie ich ten mecz nie powinien obchodzić, bo generalnie studenci nie mieli swoich drużyn, to może przemilczmy. Załóżmy, iż się bratają z młodszymi uczniami Hogwartu!\nWięc przepchnął się, nie szczędząc kilku uroczych słów innym, niezadowolonym gapiom, typu "lepiej pilnuj zębów, bo moja przyjaciółka ma niezły wykop", aż w końcu dotarł na jakąś wolną ławkę w mniej zaludnionym sektorze. Rozejrzał się dookoła, obserwując ludzi, którzy niby kibicowali, a niby pierdzieli tylko w stołek, co było doprawdy oburzające!\nDlatego usadowił Tamś na siedzenie, a sam wstał i zagwizdał głośno, w ramach dopingu. Nie miał co prawda pojęcia, komu miałby życzyć wygranej, no ale cóż. Załóżmy, że kibicował ogółowi, hehe.\nNo, a dla lepszego efektu jeszcze klasnął kilka razy, krzyknął coś w stylu "do boju nieloty", zupełnie nie wiedząc, czy ktokolwiek był w stanie to ogarnąć, ale załóżmy, iż to po prostu abstrakcyjny umysł Borisa i tylko on rozumie tą kwestię, ot co.\nKiedy w końcu się trochę uspokoił, przysiadł obok Tamary i wziął od niej butelki, a jedną z nich to nawet otworzył. Tak, powoli trzeba zacząć imprezę. Tylko gdzie reszta hałastry? Rozejrzał się za nimi gdzieś w bok, ale ostatecznie jego spojrzenie powróciło do dziewczyny siedzącej obok. Uśmiechnął się.\n- Jak się czujesz? - spytał spokojnie i wyciągnął w jej kierunku otwartą butelkę, patrząc z rozbawieniem. Tak, to miało być podprogowe pytanie typu: "chcesz?".\nTemat: Re: Trybuny Sob 30 Kwi 2011 - 23:08\nPomijając fakt, że podczas szaleńczej ucieczki przed pielęgniarzem, który w pewnym momencie zaczął w nich nawet rzucać fiolkami z eliksirem bodajże usypiającym (szczwana bestia), o mało nie skręciła kostki, to była wprost wniebowzięta całą tą akcją. Leciała jak szalona, ciągnąc za sobą Francę, która natomiast ciągnęła Mijkę, która ciągnęła Daniela. Bóg jeden wie, czy ten osobliwy wężyk nie przedłużył się o parę kolejnych osób. Ani ja, ani Court nimi nie jesteśmy, więc nie wiemy, kto zaraz znajdzie się na trybunach. Kiedy w końcu dotarli na miejsce, szła powoli za Borisem, który niósł na rękach Tamiś, która niosła butelki. Butelki już nikogo nie niosły, więc nie ma co dalej kombinować. W każdym razie ona również rozpychała się trochę łokciami wspominając coś o pakowaniu na siłowni i mocnym prawym sierpowym, kiedy tylko jakaś osoba stękała z poirytowania. Co jakiś czas spoglądała również na rozgrywki, trzymając kciuki za... no właśnie... oto jest pytanie. Za kogo? Za Irka rzecz jasna! Ten to musiał mieć nerwy, żeby wszystko ogarniać. Krzyknęła raz czy dwa "Irek najlepszy sędzia na świecie, lepszego nigdzie nie znajdziecie!", machając w tym samym czasie do niego.\nPotem, rzecz jasna skupiła się na swoim bliższym otoczeniu, zastanawiając się czy będzie możliwe przesłanie czegoś mocniejszego dla skrzata tak, żeby nikt się nie zorientował. Haha! Przelała trochę wódeczki do buteleczki po soczku jabłkowym, dorzucając kiszonego ogóraska, którego nie tak dawno dostała od samego miszcza w tejże dziedzinie i przesłała mu paczuszkę leviosą. Zastanawiacie się pewnie skąd Court to wszystko wytrzasnęła... otóż... w jej plecaku zawsze jest to, co najpotrzebniejsze. I tyle na ten temat. Po tym wszystkim usiadła koło Borisa, wpatrując się w trochę skołowaną Tamarę. Uśmiechnęła się do niej przyjaźnie, rozglądając się potem dookoła. Gdzie się podziała Franca, hmm? Zmarszczyła brwi. A! No tak, przecież dziewczyna siedzi koło niej. Hyhy, ale wpadka.\nTemat: Re: Trybuny Nie 1 Maj 2011 - 16:06\nPędzili przez korytarze, sekretne przejścia i merlin jeden wie co jeszcze, wymijając po drodze różnych uczniów, studentów, jednych dużych, drugich małych... Aby w końcu całkowicie zgubic pielęgniarza, który z kolei ciskał w nich różnymi paskudstwami ;o. W pocie czoła dobiegli na błonia, aby po szmaragdowozielonym trawniku dotrzec na trybuny meczu quidditcha. Okej, to małe spotkanie towarzyskie może i wyszło z inicjatywy Fran, wszystko pięknie ładnie, jednakże nie miała najmniejszego pojęcia, po kie licho wybrała akurat trybuny. Przecież nie ma właściwicie komu kibicowac. W obu drużynach grali jej dobrzy znajomi, a w żadnej zaś, jej BFF, więc trwała w niezdecydowaniu. Przepychając się łokciami i zdając się na cięte języki swoich przyjaciół, znalazła w końcu na tyle wolnych miejsc, aby zmieściła się cała ich mała gromadka. Dotarli do niej gęsiego, aby w końcu zasiąśc i przyglądac się meczowi. Dziewczyna dostrzegła, że Boris ma tylko dwie butelki ognistej, które z kolei nie wystarczą dla nich wszystkich, więc dziewczyna zmarszczyła brwi, zastanawiając się, jak u licha ta impreza ma się odbyc, gdy jest tak niewiele alkoholu... Myślała i myślała, przyglądając się ze spokojem kolejnemu podaniu kafla, kolejnemu ciosowi tłuczkiem, gdy nagle zaobserwowała oryginalne wyczyny Court, która właśnie przelewała ognistą do butelki od soku jabłkowego. Parsknęła śmiechem i zaintrygowana, przywołała acciem pięc butelek ognistej, po czym rozejrzała się, w poszukiwaniu podobnej przykrywki, jaką posiadała Court. W końcu picie alkoholu na błoniach było dośc ryzykownym zajęciem, zwłaszcza, pod czujnym okiem nauczycieli.\n- Court, musimy ich więcej wytrzasnąc. - Wyszeptała do przyjaciółki, wskazując znaczącym ruchem dłoni na opakowanie soku jabłkowego w jej dłoni.- Aaach, masz przy sobie torebkę! - Zauważyła szczwanie, z zacieszem na ustach. Jednakże fakt, że Court ma przy sobie jej niesamowitą torebkę, rozwiązywał wszelkie problemy. Posiada zaś ona magiczne właściwości, które sprawiały, że zawsze wyciąga stamtąd wszystko, co jest akurat potrzebne. -Masz może więcej tych opakowań? Wiesz... Sądzę, że w szkolnym regulaminie nie ma wzmianki o zakazie upijania się sokiem jabłkowym! - Puściła perskie oczko w stronę przyjaciółki, po czym sięgnęła wzrokiem w dalsze części trybun i wówczas ją zauważyła.\nJej zacna BFF Ingrid, stała z Katherine, konwersując.\n- Ingrid, Ingrid! - Wydarła się, wstając i machając w jej stronę spazmatycznie dłonią.\nTemat: Re: Trybuny Nie 1 Maj 2011 - 17:22\nWilk nie robił sobie przerw na kit kata! Co to, to nie! Niezmordowanie ciągnął swój monolog... - Aud po nieudanej interwencji, podała kafla do Gringotta. Och, wreszcie się wybudził! W dodatku, już pomknął w stronę pętelek krukonów. Gabrielle, pobudka! Nikt nie staje na drodze ścigającego gryffindoru, a bramkarz najwyraźniej woli gapic się na tyłek zacnego Shewmarego, niźli skupic się na grzyy... Gooool! Remis! Dziesięc do dziesięciu... Jak już wspominałem, wynik nie jest jeszcze przesądzony. Jednakże oceniając grę ścigających, żadna nie zdobędzie zbyt dużej przewagi. O tak, wejście smoka, które wykorzystał Luke, było godne podziwu. Teraz czekamy jeszcze na Bell. Jeżeli zaś ta się w końcu wybudzi, podejrzewam, że wynik zmieni się diamentralnie. Jednakże na nic z jej strony się jeszcze nie zapowiada. Smutne. Hmm... Jednakże wrócmy do gry. Nav i Twan w pocie czoła wyczekują zbawiennego, złotego blasku skrzydełek znicza. Ach, Nav chyba coś wyczaiła! Dalej, Navaeh, dasz radę. A właśnie, tak korzystając z odpowiedniej sposobności, to może wyrządzimy wspólną bibkę... wiesz, z okazji paru miesięcy do naszych urodzin? - Wyszczerzył się, po czym kontynuował, skupiając się na grze. - Więc Gab, po wpuszczeniu kafla, podała go Jessice, która z kolei już wymierza do Naomi, ach...! Szczwana Elliot! Już pomknęła do bramki i znów wycelowała w stronę Gab... Złapała! Ach, niee... poleciała! Wleciała do bramki z kaflem! Tego jeszcze nie było. Mocny rzut, Elliot! Dwadzieścia do dziesięciu dla Gryfonów, moi mili! Dwadzieścia do dziesięciu! Forma dzisiaj dopisuje dzisiaj nowym nabytkom Gryffindoru. Luke i Elliot spisują się bardzo dobrze. Jednakże strzelec Jess chyba traci motywacje, ponieważ po jednej udanej akcji, przestaje się tak angażowac. U krukonów, obrona i przejmowanie kafli średnio się dzisiaj spisuje. Ach, Gabrielle podała kafla Bell. Nareszcie! Ta ruszyła w końcu zacny tyłeczek i pognała w stronę pętelek Gryffindoru. Czyżby kolejne wejście smoka...? Otóż, nie. Niezmordowana Elliot odebrała kafla Bell i podała do Katherine. Dobrze, Elliot. Gra zespołowa to podstawa! Redbird otrzymała kafla... Nie... MISZA właśnie wycelowała weń tłuczkiem. Dobrze, Michelle, dobrze! Idealna interwencja... Teraz tylko musi opanowac sytuację któryś ścigający z krukolandu, udac się prędko w podróż na bramkę Gryffindoru i strzelic ładnego gola. No dalej, wyrównujcie! - Ciągnął tak i ciągnął, raz krzycząc ze zdenerwowania, raz ojcowskim tonem chwaląc zawodników. Wilkie, jednym słowem, był w swoim żywiole.\nTemat: Re: Trybuny Nie 1 Maj 2011 - 18:01\nAngie jest jaka jest. Ale jest jeszcze coś. Ona nienawidzi Ouidditcha. I chociaż wszyscy uczniowie wychowani w mugolskich roddzinach od razu popadają w zachwyt nad tym sportem, z tą dziewczyna tak nie było. Nie lubiła go i tyle. No ale po co w takim razie zdecydowała się przyjść? Otóż dla Tłana. Tak, dla miłości zrobi wszystko. No chyba. W każdym razie przyszła tutaj pogapić się jak jej chłopak lata sobie za małą fruwającą piłeczką wśród rozbestwionych, oślepionych żądzą zwycięstwa bestii. Dość dziwny sposób postrzegania sportu, sami widzicie, no ale cóż poradzić.\nNie dość jej utrapienia związanego z koniecznością pójścia na boisko, musiała się spóźnić! Ona NIGDY się nie spóźnia. Zła i trochę zażenowana wspinała się na trybuny, szukając wolnego miejsca wśród kibiców Gryfonów. Chociaż widziała jedno baaaardzo daleko, nie chciała się przeciskać i przysiadła na szczycie schodków. Nawet dobry widok. Wypatrzyła Tłana i zacisnęła kciuki po czym oparła na nich brodę. Uch. Żeby tylko Gryfiak szybko złapał tego znicza, żeby było po wszystkim. Aktualnie panna Fly była absolutnie pewna, że dzisiaj, tutaj nic nie jest w stanie poprawić jej humoru.\nPodążając wzrokiem za jej chłopakiem, zahaczyła o sektor kibiców Niebieskich. Zaraz, kto tam tak głośno skanduje? Ona skądś zna te ruchy przy podskakiwaniu...tak, to Ingrid! Zdrajczyni! Jak ona może im kibicować?! Pełna oburzenia Andżi dopiero po chwili uświadomiła sobie, że przecież Ingrid jest Krukonką.\nObserwując grę i słuchając komentatora nieznacznie się uśmiechnęła. No tak, prowadzili. Spojrzała jeszcze po tych wszystkich roześmianych twarzach, po tych szczęśliwych ludziach. Ach, może nie będzie tak źle... Ktoś tu miał mnie nauczyć świetnie latać i grac w Quidditcha, panie T!\nTemat: Re: Trybuny Nie 1 Maj 2011 - 18:19\nW sumie to do końca nie ogarniała, co się z nią działo. W jednej chwili leżała na łóżku i gapiła się w te okno, któego szczegóły wykonania znała już na pamięć i mogłaby o nich opowiadać, a w drugiej była niesiona przez Borisa (kiedy on się zjawił w SS, to nie miała pojęcia) i trzymała butelki z alkoholem (no, przynajmniej się postarał, zresztą, jak zawsze, o to nigdy nie mogła mieć do niego pretensji). Ale gdy dotarło do niej, że oto została cudownie uratowana z rąk bestii, w którą to wcielał się w tym momencie zacny pan pielęgniarz, ożywiła się i gdyby nie te butelki, to sama by jeszcze porzucała w niego jakimiś niegroźnymi zaklęciami, coby go zatrzymać. Ale, że miała te butelki, a ponadto poruszali się bardzo szybko, to nie mogła tego zrobić. Ale nic, okazja się kiedyś nadarzy.\nNie wiedziała, gdzie też szli. Dopiero, gdy dotarli na miejsce, zorientowała się, gdzie się znajdowali. Hym, trybuny boiska do quidditcha, ciekawe miejsce na imprezę, nie powiem. Tym bardziej, że w tym czasie odbywał się mecz, proszę państwa. Ona nie wiedziała, kto tam gra, ale to nic. Po chwili siedziała już na krzesełku i na chwilę ją zamroczyło, bo wiecie zmiana równowagi, przesuwa się śródchłonka w błędniku błoniastym i otolity naciskają na recepory i takie tam inne duperele. Ale, że jakichś wielkich problemów z błędnikiem nie miała, toteż zaraz doszła do siebie i patrzyła w tym momencie na Borisa, który to ze swoją własną specyfiką zaczął kibicować grającym. I chętnie przyłączyłaby się do oklasków, ale trzymała te butelki, a nigdzie nie były bardziej bezpieczne, jak w jej rękach, ha!\nAle w końcu on zabrał te butelki, toteż zaklaskała ze trzy razy dla rezonu, a potem spojrzała na niego jak spod byka. W sumie nie wiem, dlaczego, ale zaraz jakoś jej spojrzenie stało sie bardziej normalne, w końcu nie potrafiła gniewać się na niego jakoś szczególnie. Bo i teraz nie miała nawet o co, właściwie.\n- Jak trawa zjedzona przez krowę - odpowiedziała bardzo poetycko. Dla większego zrozumienia wyjaśnię wam cały proces trawienia u krowy, mianowicie: krowa najpierw gryzie tę trawę i przeżuwa ją w pysku. Potem częściowo przeżuty pokarm przechodzi do żwacza (jedna z części żołądka krowy), gdzie zaczynają rozkładać go mikroby. Co pewien czas krowa zwraca pokarm do pyska i ponownie go przeżuwa. A potem znowu powraca on do żołądka, gdzie jest trawiony, a potem wydalany w postaci wiadomo czego. Teraz chyba łatwiej zrozumieć, jak źle psychicznie czuła się Tamara. Ale i fizycznie przez to czuła się coraz gorzej. Oczywiście, zrozumiała aluzję zawartą w pytaniu, toteż pochwyciła butelkę i upiła z niej kilka łyków. A potem zwróciła ją chłopakowi i rozejrzała się po trybunach, na których zjawiało się coraz więcej osób. No, no, impreza się rozkręca!\nTemat: Re: Trybuny Nie 1 Maj 2011 - 18:52\nTak, Boris sobie siedział, kiedy obok usiadła Courtney i zaczęła kibicować Irkowi. Ach! Cmoknął ją w policzek, jakże po gentlemeńsku, chociaż wciąż było tutaj za dużo ludzi, ale no dobra. Już nie bądź taki nieśmiały, panie Lavrov!\nZ chęcią odlał jej trochę wódki, skoro to miało być dla Irosława, bo w końcu to zacny chłop i komu jak komu, ale jemu alkoholu nie odmówi. Potem tylko patrzył z zachwytem, jak uroczy napój leci w jego stronę. Ten Rudzielec to ma jednak łeb!\nOczywiście, że butelki posiadał tylko dwie, bowiem nie zakładał wcześniej, że impreza osiągnie takie rozmiary! W założeniu miał popijać w skrzydle szpitalnym jedynie z Manuelem, Joelem i Grigiem. To znaczy na ich zacną paczkę to i tak było mało, jednakże koledzy byli trochę skołowani, więc przypuszczał, iż za wiele wlać w siebie nie będą mogli. No a poza tym to była wódka importowana, więc za dużo też nią szastać nie mógł, ku jego osobistej rozpaczy, ale cóż zrobić?\nDobrze w takim razie, że Fran miała na wszystko oko, to zwołała więcej alkoholu do towarzystwa, hehe. Trochę to kombinowanie z sokami go przeraziło, ale ostatecznie tymczasowo swoje butelki opakował w swój podkoszulek, przez co przez chwilę świecił gołą klatą na trybunach. Oby żaden gracz quidditcha się za nim nie obejrzał, hehe, ale na szczęście było to mało prawdopodobne.\nNa dźwięk słów Tamary objął ją ramieniem, lekko ją potrząsając, tak na dodanie otuchy. Poczekał, aż się trochę napije, po czym sam tak uczynił, ponownie podając jej butelkę.\n- To chyba nie powinienem był cię wykradać ze skrzydła szpitalnego, co? - zagaił z lekkim uśmiechem, po czym chwilę obserwował boisko. Usłyszał też teksty jakiegoś komentatora i mimowolnie się zaśmiał. Potem jednak powrócił wzrokiem do Tamś.\n- Jeny, od razu przypomniała mi się ta scena, kiedy grałem w to w Durmstrangu, jako młody szczyl i po pięciu minutach gry tak dostałem tłuczkiem w łeb, że leżałem w szpitalu kilka dni. Pamiętam też jak matka wtedy wyzywała wszystkich lekarzy i pielęgniarzy od bezmózgich goryli, którzy chyba kupili dyplom na pobliskim straganie. I pamiętam też ojca, który im potem przynosił wódkę na przeprosiny - opowiedział tą historię z rozbawieniem. Nie miał pojęcia, czy Tamara ją znała, bo on sam tego nie opowiadał, a jednak minęło sporo lat od tamtego wydarzenia, więc mogła zwyczajnie jej nie kojarzyć. W każdym razie chciał, aby się uśmiechnęła, ale chyba marnie wyszło.\n- Myślisz o nim? - spytał nagle. Nie, żeby chciał ją teraz dla odmiany podołować, ale chyba koniecznie chciał poznać co dokładnie zaprząta jej głowę, by potem ewentualnie to zwalczyć. Chociaż to chyba walka z wiatrakami.\nTemat: Re: Trybuny Nie 1 Maj 2011 - 20:25\nJejciu! Ale ten mecz zafascynował Ingrid. Po prostu tak nim się przejęła, że w ogóle zapomniała o realnym świecie. Patrzyła na mecz i jednocześnie słuchała co komentował Wilkie. Oczy jej cały czas były w ciągłym ruchu. Od lewej do prawej, w górę i w dół. Patrzyła,a to gdzie leciał kafel, tłuczek, a co najważniejsze próbowała obczaić złoty znicz. Był niesamowicie szybki, aż dziewczynie wszystko się zaczęło mylić. Ale mniejsza o większość. Teraz był ważny rozgrywający się mecz. Ing cały czas stała na ławce wywijając transparentem oraz krzyczała kibicowskie okrzyki. Te po ścigi! Te wybuchy! Jak to wspomniałam wcześniej. Krukonka z czujnym oraz bystrym uchem (wiem ,że tak się mówi o oku, no ale pomysłu nie miałam) słuchała komentatora czy powie jakieś dobre nowinki. I były. Że co? dziesięć do zera dla krukonów?! Czy to w ogóle złudzenie? Jedak nie! krukoni prowadzili. Dziewczyna z zachwytu głośniej wrzeszczała:\n-Yeeeeeah!!!- krzyknęła po czym znów zaczęła wywijać prześcieradłem. Ale zaraz, zaraz. Dziewczyna po chwili usłyszała, że jest remis. Troszkę się opanowała po czym wróciła do realnego świata. Nagle sobie uświadomiła, że siedzi koło Kath, a w dodatku Ing chamsko wepchnęła do rąk ślizgonki orzeszki. Swoją drogą pewnie Karh smakowały, ale i tak miała jakąś taką inną minę.\n-Sorki Kath- przeprosiła dziewczynę i uśmiechnęła się do niej od ucha do ucha zamykając przy tym oczy. Miało to wywołać efekt słodkiej minki, lecz Ingrid często się nie udawało. Po jakimś czasie znów usłyszała głos Wilkie'go. Cooo!!! Gryffindor prowadzi?! Dwadzieścia do dziesięciu dla Gryffiaków? Nie no to już było...yyy...blee.\n-Ej to nie fair! - krzyknęła Ingrid grożąc pięścią. Ojejku! Ona zaczyna się przemieniać się w mugolskiego kibica! O nie!!! Zaraz będzie demolować stadion! Ech! Taki głupi żarcik, no ale może? Ing nieco się uspokoiła po czym usiadła na ławce, a tzw. transparent złożyła i położyła go koło siebie. Po chwili Ingrid usłyszała jakby znajomy głos. Czy to może nie jej słitaśna BFF Fran? Dla pewności krukonka się i ujrzała ją. Tak to Fran! Na twarzy dziewczyny zagościł uśmiech i znowu wstała.\n-Fraaaaaan!!! - wrzasnęła i tak samo jak puchonka zaczęła machać rękoma do niej. A w dodatku jeszcze zauważyła swoją dobrą znajomą Angie.\n-Heeej Angie! - także pomachała do drugiej puchonki. Po za tym była także inne osobistości tyle, że ich nie znała, więc im nie pomachała. Ale z tego nieznajomego dla oka towarzystwa kojarzyła Courtney. Wysłała jej ciepły uśmiech. Następnie Ingrid ze swojej szmacianej torby wyciągnęła paczkę następnych orzeszków miodowych po czym zapytała się Fran:\n-Fraaaan, chcesz? - zapytała przeciągając charakterystyczne ,,a". O matko! Prze to wszystko teraz zapomniała o meczu! Co za skandal!No wiecie co?!\nTemat: Re: Trybuny Nie 1 Maj 2011 - 22:17\nOj, bo w końcu musiała jakoś wspomóc szef unia! Jak to tak go zostawić, podczas gdy oni sobie tu imprezując? Nie można no, nie można. To by nie przeszło. A teraz ma wszystko, co lubi najbardziej. Oprócz Han i Kefirka, rzecz jasna. Ale wódeczka i ogórasy to też swojskie rzeczy są w końcu? Uśmiechnęła się zadowolona do Francy.\n- Da się to załatwić. Luuzik – wyciągnęła z plecaka jeszcze jedną buteleczkę i rzuciła zaklęcie powielające. – Ile potrzebujemy tych butelek?\nSpojrzała wyczekująco na przyjaciółkę. Wyczarowała w końcu z dziesięć kopii i schowała różdżkę do kieszeni.\n- Powinno wystarczyć. Ano nie ma takiej wzmianki. Spróbowaliby tylko czegoś takiego zakazać! – Uniosła pięść w groźnym geście, śmiejąc się, co popsuło oczywiście cały efekt. Spojrzała na rzeczoną torebkę, która właściwie była plecakiem, ale to tylko szczegół. – Przecież wiesz, że się z nim nie rozstaję. Był, jest i będzie ze mną wszędzie, gdzie tylko się da!\nZaśmiała się perliście, spoglądając w kierunku dziewczyny, którą wołała Franca. Czyżby… Krukonka? Eh… nie miała pamięci do domów, ani imion, więc zgadywała, hyhy.\nPoczuła znajome wargi na swoim policzku. Spojrzała na Borisa, uśmiechając się do pana Wstydliwego. Ale był przy tym tak strrrasznie uroczy, że nie miała powodu, żeby się jakkolwiek na niego gniewać. A łeb owszem, ma! Dość rzadko go używa w takim celu, aczkolwiek Matka Natura go jej nie poskąpiła. Co to, to nie. Łeb jak sklep. I go tego bardzo silny.\nDopiero teraz zauważyła, że butelek jest rzeczywiście bardzo mało. Ale przecież to nie problem! Poza tym Fran już się tym zajęła. Mądra dziewczynka, oj mądra. Dobra! Czas zająć się trunkami! Nalała do każdej tyle alkoholu, ile się zmieściło i porozdawała wszystkim po równo. Sprawiedliwość przede wszystkim, o tak. Teraz już wszyscy są szczęśliwi, nikt nie jest pokrzywdzony i, co najważniejsze, impreza może się zacząć! Oparła głowę na ramieniu Borisa, popijając trochę trunku i spoglądając kątem oka na Tamarę. Nie była pewna, czy taki temat, jaki powziął student, jest odpowiedni. Nie dość, że jest tutaj dużo osób, to jeszcze mecz, krzyki i kompletny chaos. Ot co! Dopiero teraz zdała sobie sprawę, że zna głos komentatora i zaraz pomachała Wilkowi. Hyhy, Ślizgon ma talent do ogarniania wszystkiego naraz, pozazdrościć!\nTemat: Re: Trybuny Pon 2 Maj 2011 - 15:25\nNie wiedziała, na czym dłużej skupić swój wzrok, toteż lawirowała między meczem rozgrywającym się na boisku (zauważając, że coś tym obrończyniom słabo szło, chyba musiał je ktoś lub coś rozpraszać, bez wątpienia, zresztą, co się dziwić, jak miały takich przystojniaków w swoich drużynach), a osobami znajdującymi na trybunach, na chwilę zatrzymując się na jakiejś dziewczynie, która to zażarcie kibicowała swojej drużynie (Tamara nie wiedziała, której, ale to nic), a potem wracając wzrokiem do Borisa, przy którym to zdażyła usiąść Courtney (nie widziała niestety tego całusa, a może i dobrze, bo jeszcze by jej się przykro zrobiło bardziej, o), a potem obserwowała te wszelkie machinacje wykonywane przez nich oboje, a także przez jakąś dziewczynę, którą kojarzyła, ale jej imienia nie pamiętała (wiele takich osób było, dla jasności). I na początku patrzyła na nich podejrzliwie, jednak, gdy zobaczyła końcowy rezultat, uspokoiła się i postanowiła pochwalić ich za to. Ale to później.\nA teraz jakoś tak instynktownie przyblizyła się bardziej do Rosjanina, gdy tylko ten ją objął ramieniem. Zresztą, zawsze tak robiła, przy nim po prostu czuła sie bezpiecznie i prawie zapominała o tym, co ją dręczyło. Ale prawie robi wielką różnicę. I ponownie upiła alkoholu z butelki, po czym oddała ją Borisowi. No nie będzie taka zachłanna i nie wypije wszystkiego, no!\n- Tam czułam się jak mięso zmielone przez maszynkę elektryczną, także dziękuję, że mnie stamtąd zabrałeś - odpowiedziała spokojnie. Że też Tamarę wzięło na takie metafory, no! Naprawdę musiała chyba mieć coś z psychiką, bo normalnie tak nie mówiła. Chociaż nie. Ona często mówiła takimi półsłowkami, każąc rozmówcy domyślać się, o co chodzi. Lubiła zagadki, tak. Ale zadawać, a nie samemu je rozwiązywać. Bo z tym drugim było trudniej.\nPróbowała się zaśmiać z tekstów komentatora, które może i były zabawne, ale jej nie potrafiły rozbawić na tyle, by jej śmiech nie był udawanym. Co było słychać.\nSłuchała potem uważnie historii opowiadanej przez Borisa i próbowała sobie przypomnieć, czy takowa była (nawet jej czasem opowiadał zmyślone historie, ale na szczęście rzadko) i coś jej świtało w głowie, więc uznała, że mówił jej prawdę. I, choć była zabawna, to nie potrafiła zdobyć się na nic więcej, niż na blady uśmiech. Śmiać się już nie próbowała, nie mogła.\n- Nie potrafię o nim nie myśleć, choć chciałabym się od niego uwolnić - odparła smutno, po czym napiła się z butelki, którą w międzyczasie dostała od Courtney. Ta to była jednak w porządku dziewczyna, trzeba przyznać.\nI tak, to była walka z wiatrakami.\nTemat: Re: Trybuny Pon 2 Maj 2011 - 16:30\nChłopak usłyszał, jak urażona ścigająca przeklina na niego z boiska. Dzięki wzmiance o szogunusie uświadomił sobie gafę, ale zaraz... żeby od razu tak ostro? Droga Kathleen, zapamiętaj sobie te słowa na zawsze. Nie zadziera się z komentatorem, ot co.\n- A więc ów ofiara, Katherine czy Glatherine - nie ważne, wszystkie ofiary są do siebie podobne, dostała tłuczkiem od dzielnej Misz w SAM środek czoła. Pięknie, pięknie... - Jednakże nie tyle zachwycał się grą Yowane, jak z przyjemnością dogryzał Kathleen. - Ach, Bell właśnie przejęła kafla, jednakże momentalnie podała go do Naomi, któa znajduje się teraz na idealnej pozycji. Ścigająca z krukolandu rzuciła kaflem w stronę pętelek, który z kolei pomknął ku Audrey jak strzała. Ożesz...Odri! Brawurowa akcja, brawurowa... Szkoda tylko, że nie do końca skuteczna. Otóż, proszę państwa, Dwadzieścia do Dwudziestu! Obie drużyny idą łeb w łeb... Widac, mimo nieszczególnej formy, Bell wciąż miała głowę na karku i nadal, niemalże natychmiast podejmuje tak trafione decyzje. Wie, kiedy komu podac. Wie, gdzie się podziac w danym momencie. O tak, Naomi jest znakomitym strzelcem. Nie dziwota, że Audrey dzisiaj tak słabo broni. Nawet ja miałbym pewne trudności z obronieniem strzałów tak dobrych strzelców krukoński ścigających. Jako kolega po fachu, zwracam honor, Audrey Primroe. Jednakże ta już chyba traci głowę ponieważ podała kafla tej od szogunusa, jak jej tam, grimgee?, która oddała strzał na bramkę. Cóż, nie było szans. Za słaby rzut, a wypróbowana Gabrielle, nie miała najmniejszych problemów. Audrey jest dzisiaj w bardzo słabej formie. Podała kafla do... tej od szogunusa, jak ona miała... taaaa... grimgee! O tak, Grimgee to nie najlepszy wybór, Audrey. - Jak to szło, grimgee? Nie zadziera się z komentatorem! - Gabi po tej mało ciekawej akcji, podała kafla do Bell, która natomiast natychmiast, niemalże momentalnie, pomknęła w stronę Audrey. Brawurowo wyminęła Elliot i pokazała język Lukowi, hyhy, po czym oddała strzał. O tak, to jest coś! Coś, do czego było mi tęskno od początku gry. Fenomenalny rzut, Bell. Audrey nie miała szans. Trzydzieści do Dwudziestu dla Krukolandu! Primrose podała do Grimgee... która jak jakiś wściekły australopitek przeleciała przez całe boisko i z twarzą wykrzywioną szałem, rzuciła się na biedną Gab. Ta na szczęście nie śledziła wzrokiem niewinnego tyłka Jareda i wyglądała Grimgee od początku jej dzikiego lotu. Biedna Gab. Nie chciałbym byc na jej miejscu. Tak więc Grimgee oddała strzał pod równie dzikim kątem jak jej lot... Trzydzieści do Trzydziestu. Setny remis już dzisiaj... Ohooo, Bell chyba zbiera się do zniszczenia ów remisu. Jednakże jej kolejny fenomenalny rzut - w co chyba nikt nie wierzył - został obroniony! Audrey broni remisu i swojego honoru! O tak, wreszcie zaczynasz się brac do roboty, Audie! A poza tym... jak to się mówi? Do czterech razy sztuka? Audrey podała do Elliot, która z kolei OJAAAAAAAAAAAAAAA - wydarł się, wyciagając z kieszeni różdżkę. Elliot właśnie tuż nad nim przelatywała i spadł jej but... którego na szczęście złapała.- Uważaj Redird! - Wrzasnął. - Redbird podaje do Luke'a-nie... Naomi przejęła kafla. Rozpędziła się i rusza na bramkę. Naomi! Bell jest wolna, podawaj! Ty murzynie... - Westchnął, przyglądając się obronie Audie. - Tak więc, zgodnie z naszymi przewidywaniami, Audrey Primrose obroniła. Aaach... Jak tam nasi szukający? Ta szczwana bestia, zwana zniczem, drażni Neveah co rusz do niej podlatując, aby potem bez żadnych konsekwencji odlatywac. Pff... Uważam, że Ci szukający mają najtrudniejszą działkę. Przez cały mecz i na każdym treningu drażnic się tylko z tą małą, bestialską piłeczką.\nTemat: Re: Trybuny Pon 2 Maj 2011 - 20:36\n- No racza! - Odparła, częstując się paluszkami i chrupiąc je błogo ze zmrużonymi powiekami. O tak, tego było jej trzeba. - Ty to zawsze wiesz, gdzie się pojawić. - Uśmiechnęla się ciepło do przyjaciółki, po czym wyciągnęła z opakowania kolejną garść paluszków.\n- Komu kibicujesz? - Spytała, po raz pierwszy z ciekawością spoglądając na to, co dzieje się na boisku. Audrey właśnie wykonała w powietrzu fikołka i próbowala kopnąć kafla, jednakże ten minął jej stopę o cal. Chrupała paluszki, z podziwem śledząc dalszą część gry. Nie rozpoznawała już poszczególnych twarzy, to wszystko działo się za szybko! Jej uwagę odwróciła jednak Court, która pytała się jej o zdanie... Jednakże otaczał je taki chaos i naraz mówiło tyle hogwartskiej chołoty, że nie usłyszała o kie licho jej chodzi. Stwierdziła jednak, że nieuprzejmie byłoby nie odpowiedzieć, więc rzuciła uniwersalne "nie wiem", po czym patrzyła z szerokim uśmiechem, jak powiela kartonik dziesięć razy. Zaraz potem pomogła jej rozlewać alkohol i przeznaczyła dla siebie... raczej nieskąpą działkę. Schowała pod siedzenie, po czym oparła głowę o ramię Court (tak jak ona o Borisa) i upiła łyka "soku jabłkowego". Ta dziewczyna, to dopiero ma łeb na karku!\nSzturchnęła rekę dziewczyny, po czym wskazała palcem jakiegoś młodzika przed nimi (jakże nieuprzejmie, hyhy. Franca to dopiero bedboj, madafakajoł). Uśmiechnęła się znacząco do Court, po czym puściwszy do niej perskie oczko, szturchnęła ramię mlodzika. Odwrócił się w ich stronę i okazało się, że to młody Gryfon z 2 klasy, którego Fran kojarzyla, ponieważ był bratem jej serdecznej znajomej.\n- Hej Andie, chcesz do końca ten soczek jabłkowy? - Spytała, łapiąc się za brzuch i udawając, że wypiła na tyle dużo, że już więcej nie może. - Ja już nie mogę. Jest taki pyszny, że raczej nie powinien się zmarnować! - Westchnęła, po czym uśmiechnęła się do chłopca dobrodusznie, jednakże w jej oczach można było wyczaić złośliwe ogniki.\nSkąd : Nowy Jork/Londyn\nTemat: Re: Trybuny Pon 2 Maj 2011 - 20:57\nSzczerze mówiąc, Mijka zupełnie nie wiedziała co się wokół niej dzieje. Całą tą ucieczkę, można było nazwać jedną wielką masakrą. Przez praktycznie całą drogę, gonił ich zdecydowanie szajbnięty pielęgniarz, który rzucał w nich fiolkami, ze środkami uspokajającymi, które nie wiadomo jak miały mu pomóc. Na początku korowodu biegł Boris, który trzymał na rękach Tamarę, która z kolei trzymała dwie butelki wódki. Zaraz za nim biegła Courtney, która trzymała Fran, Fran trzymała Mijkę, a Mijka swojego ukochanego Daniela. Ktoś, kto widział całą tę sytuację, z pewnością uznał ją za komiczną, zresztą sama Mia w pewnym momencie zaczęła się śmiać i nie mogła przestać. W końcu dotarli na trybuny, przez które trudno było się przedrzeć, lecz gdy w końcu znaleźli wolne miejsce, usiedli i odetchnęli z ulgą. Zaraz potem Fran zobaczyła, że z dwóch butelek wódki, zdecydowanie nie wyżyjemy i, że trzeba będzie jej wytrzasnąć więcej. Na szczęście nasza kochana Courtney miała swoją cudowną torbę, która miała wszystko w zanadrzu. Mijka nie mogła już więcej czekać, toteż wyjęła z kieszeni skręta i zapaliła go, zaciągając się przy tym mocno. Oparła się o ławkę wyżej, z błogim uśmiechem na twarzy, przez chwilę obserwując mecz. Nawet nie wiedziała kto w nim gra, lecz po chwili zobaczyła Jess, więc ogarnęła, że na pewno grał Ravenclaw. Wow, ale ta Mia jest domyślna, mądra i inteligentna. Po chwili zobaczyła, że Fran pije "soczek jabłkowy". Zrobiła niezadowoloną minę i spojrzała na Court.\n- Ja też chcę! - powiedziała, po czym znów się zaciągnęła. Przecież nie przyszła tutaj tylko i wyłącznie dla towarzystwa, chciała się napić. Oczywiście kochała wszystkich tutaj zgromadzonych nad życie, ale musiała przyznać, że wódka również pełniła ważną rolę w jej życiu.\nTemat: Re: Trybuny Pon 2 Maj 2011 - 21:56\nDavis zaczęła się wspinać na trybuny swojego domu, chociaż raczej nie mogła nazwać tego wspinaczką. Mecz już dawno się rozpoczął, ale ona dobrze wiedziała, że te małe Gryfki i Kruczki nie złapią znicza tak szybko jakby chcieli, więc wcale się nie śpieszyła. Na swoje mecze się nie spóźniała, wtedy musiała pokazać co potrafi, ale w takich okolicznościach było inaczej. Zapewne gdyby po drodze nie złapała ochoty na zapalenie byłaby tu nieco szybciej, ale wyszło jak wyszło.\n- Cześć, cześć. - Odparła kilkorgu swoich znajomych na odczepne, bo nie zauważyła nikogo wartego uwagi i zaczęła skupiać się na meczu.\nTemat: Re: Trybuny Pon 2 Maj 2011 - 22:29\nNo, w końcu mecz się jakoś rozkręcił, wbiły się tłumy i tak dalej. Boris z zaciekawieniem oglądał głównie czerwono-niebieski tłumek ludzi. W końcu zaczął co poniektórych rozpoznawać. Kath, Luke, Naomi, Gab, Jess. Tyle. Aż nie wiedział, komu kibicować. Chyba jednak bliżsi byli mu ludzie z Gryffindoru. Ale ostatecznie postanowił nikogo nie wspierać, o. Nie ma to jak wygodnictwo! Oj Boris wie najwięcej na ten temat. To jego zdecydowane hobby, hehe.\nWestchnął. Najchętniej to by sam rozwiązał wszystkie problemy Tamary, ale niestety nie było to możliwe. To znaczy, może i mógłby wziąć sprawy w swoje ręce, ale no cóż. Ta by z pewnością mu nie pozwoliła. Poza tym... to jednak było duże ryzyko. Informując kogoś o czymś, czego wcale wiedzieć nie chciał, to jednak nieciekawa sprawa. To znaczy, nie miał na to żadnych dowodów, ale coś tak podświadomie czuł. Że to wszystko mogłoby się skończyć nie najlepiej. Mimo jego szczerych chęci. Życie to jednak jest niczym popieprzony maraton, pełen wielkich dylematów i wszędzie czających się niebezpieczeństw oraz pułapek. Tak, śliczne dywagacje go wzięły podczas meczu quidditcha na trybunach. Pogratulować! A się przecież nie upił, więc kaca moralnego mieć nie mógł. Niebywałe.\nCo mógł zrobić więc? Chyba jedynie wspierać, bo żadne inne wyjścia nie wydawały mu się na tyle bezpieczne, by któreś z nich wybrać. Może jednak czasem warto zaryzykować? Cóż, w tej kwestii głos ostateczny nie należał do niego. Bo jakby nie patrzeć, to nie było jego życie. A że brał to wszystko za bardzo do siebie, to cóż.\nUśmiechnął się lekko, jednak nieco markotnie i skinął głową, na porównanie do zmielonego mięsa w maszynce. Uwielbiał jej metafory, zdecydowanie! Szkoda, że nie były weselsze. Ale się temu nie dziwił.\nOdebrał od niej butelkę i wypił jeszcze kilka łyków. Rany, uwielbiał to uczucie wypalania gardła przez alkohol. Nie wiem, czy to jest domena Rosjan? Cholera wie. Grunt, że przyjemne, nie?\nPoczuł, jak się przybliża, więc automatycznie objął ją mocniej, ale też bez przesady. Nie chciał przecież jej zgnieść, hehe. Nie, żeby był takim pakerem, no ale wiecie...! To była jednak drobna osoba.\nWłaśnie, a on tak strasznie chciał usłyszeć jej śmiech! Coś trzeba będzie z tym zrobić.\n- Zatem zapraszam cię na prywatną imprezkę we dwoje po meczu, ale do niej powinnaś zdecydowanie nabrać sił! - zakomenderował wesoło i rozejrzał się po ludziach.\n- Ej, ma ktoś coś do jedzenia? - spytał dosyć głośno. Cóż, wyszedł teraz chyba na jakiegoś żebraka, ale oj tam. Tamś musiała nabrać trochę sił, bo on zamierzał ją trochę psychicznie podreperować. Nie uda mu się? Nie? No to patrz! Tak, niedługo zacznie zakasywać rękawy. No cóż, nadzieję zawsze warto mieć, nie? Zresztą Boris przyjmuje każde wyzwania, więc chcąc nie chcąc, spróbować musi!\nTemat: Re: Trybuny Pon 2 Maj 2011 - 23:23\nSpojrzała z ukosa na Fran, która korzystając z jej nieuwagi nalała sobie dodatkową porcję wódeczki i to nie małą, trzeba dodać. Szczwana bestia. Nie dostanie później dolewki, o. Co ona sobie myśli? Nie dość, że niepełnoletnia, to jeszcze zachłanna. A potem taka grzeczniutka Court pójdzie siedzieć za upijanie młodszych. Jeszcze potem jej się przywidzi, że Boris ją tyka i studenci będą mięli przytulną celę na parę lat czy tam miesięcy. Cudowna przyszłość się maluje. Spojrzała w kierunku owego chłopczyka i uśmiechnęła się czule na jego widok. O ludzie, budzą się w niej instynkty macierzyńskie! Chować się, bo zaraz kogoś wykorzysta, żeby sprawić sobie takiego dzieciaczka, hyhy. Niee… no dobrze… nie jest tak źle. Przecież dziecko by ją hamowało, nienienie, nie może sobie na to pozwolić. Znaczy na nie. Wcale nie potraktowałam dziecka przedmiotowo, skąd wam to przyszło do głowy? No, ale wracając… nie mogła się nie zaśmiać, patrząc na minę tego brzdąca, który właśnie popił sobie „soczek” i zaraz po tym wybałuszył oczy, krztusząc się i czym prędzej wypluwając wszystko za barierkę. Strzeżcie się gracze, wódka leci, hyhy.\nOdwróciła wzrok na obrażoną Mijkę i dopiero po chwili zorientowała się, o co tej dziewoi w ogóle chodzi. Uśmiechnęła się do niej szeroko i już miała jej podać alkohol, ale przecież… nie ma tak dobrze, moja panno. O niee, trochę się poprzekomarzamy.\n- A zasłużyłaś, hę? – Spojrzała na nią z ukrywaną radością z trudem powstrzymując śmiech. Ona też wszystkich kochała, pić lubiła, palić mogła czasami, ale przyszła tu dla zabawy. Co nie zmienia faktu, że dobra wóda nie jest zła.\nMoże… nie wiem… zaczęliby się malować w jakieś porąbane różowe jednorożce albo poudawaliby wyznawców Latającego Talerza Spaghetti? To byłoby dziwne, ale w końcu na tym opiera się impreza, co nie? Ewentualnie mogą pogadać, właściwie czemu nie, tylko to by przypominało bardziej klub dyskusyjny.\n- Mam ogórki i krakersy. – Uśmiechnęła się jakby do siebie, przy okazji wyciągając je z plecaka. Coś ubogo, ale no cóż… nie przygotowywała się na imprezę, chociaż może tak i wyglądało. Czysty zbieg okoliczności.\nTemat: Re: Trybuny Wto 3 Maj 2011 - 16:57\nTak, zaczynało się robić coraz tłoczniej i, szczerze mówiąc, zaczynało jej to powoli przeszkadzać. Może to zakrawać na jakaś psychozę, ale im więcej ludzi było w jej otoczeniu, tym gorzej się czuła, naprawdę. Całe szczęście, że to była otwarta przestrzeń. Bo zdecydowanie gorzej byłoby z nią, gdyby to było zamknięte pomieszczenie. A tak jeszcze jakoś się trzymała. Ledwo, ledwo, ale dawała jeszcze radę, jeszcze wytrzymywała. W ogóle to ona się ostatnio jakich fobii nabawiła, czego wcześniej nie miała. To chyba pokazuje, jak niedobre rzeczy się z nią działy.\nOch, ona chętnie oddałaby komuś swoje problemy, by to on je rozwiązywał, a nie ona. Ale wiedziała, że takie rozwiązanie nic nie przyniesie. Że to ona mogła tylko zrobić tak, jak chciała. Znaczy, próbować tak zrobić. Bo, niestety, nie mogła przewidzieć pewnych wypadkowych swoich działań. I, tak naprawdę, ktoś mógłby, w dobrej wierze, zrobić coś dla niej strasznego, przed czym tak się chroniła. I byłoby jeszcze gorzej. Choć i tak było źle. Bo zdziałała, co zdziałała i bylo jej z tym bardzo źle. Tak źle, że zniechęciła się do wszystkiego i nie miała już siły, by cokolwiek zmieniać. Tak sobie popieprzyła życie, że nie potrafiła go naprostować. Zresztą wszelkie jej próby zdałyby się na nic, była tego pewna.\nTak, to było jej życie, nie jego. Jednak ta troska była czymś dobrym. I chyba w tym momencie nie mógł nikt udzielić jej wielkiej pomocy, bo ona sama sobie musiałaby jej sobie udzielić. A nie potrafiła. Jeszcze nie dziś.\nOna trzymała butelkę ze swoją porcją alkoholu, ale nie piła już więcej. Nie była przecież alkoholiczką, a poza tym przez to, że praktycznie nie jadła, wystarczała jej już mniejsza ilość do upicia się. I musiała już przestać, by się nie uchlać.\nTak, Tamara zawsze była drobną osóbką, a teraz to już w ogóle była kruszynką, którą łatwo było zgnieść, złamać i zniszczyć. Naprawdę łatwo.\nTylko co można zrobić?\n- Zaproszenie przyjęte - odparła, a na jej twarzy znowu na chwilę pojawił się uśmiech. Boris zawsze zarażał ją swoim optymizmem, ale teraz miał utrudnione zadanie. Jednak nie wątpię, że mu się nie uda poprawić nastroju Tamś, trzeba w niego wierzyć. Bo kiedyś pewnie mu się uda.\n- Ale ja nie chcę jeść, nie musisz niczego szukać - zaprotestowała, zdobywając się na stanowczość, której u niej ostatnio brakowało. Może była i w tym przypadku niemądra, ale ona naprawdę nie odczuwała glodu. A nie docierało do niej, że się wyniszczała.\nTemat: Re: Trybuny Wto 3 Maj 2011 - 18:12\nKath totalnie znudzona meczem, wpatrywała się w to wszystko smętnym wzrokiem. Gdy zobaczyła, jak na trybuny przychodzi jakaś grupka, jakoś zbytnio się nimi nie przejęła. Jednak, kiedy zobaczyła TO co trzymali, omal nie oszalała (albo oszalała). ONI MIELI ALKOHOL!!! OmatkOmatkoOmatko! Dziewczyna wpatrywała się tak tęsknym wzrokiem w butelki, że nie zauważyła, jak do Ingrid podchodzi Fran i zagaduje ją rozmową.\nW głowie jej huczało, i naprawdę... Kath czuła jak do ust napływa jej ślinka. Była bliska omdlenia, więc dlatego szybko sięgnęła po paczkę papierosów, które przymała w kieszeni spodni. Zauważyła, że został jej tylko jeden. cholera. Zwinnie go zapaliła i zaczęła rozkoszować się smakiem, chcąc tylko zapomnieć o tamtych "przeklętych miksturach". I pomyśleć, że coś tak głupiego doprowadziło ją do takiego stanu. Ją, dziewczynę z wieczną maską na twarzy. No, mniejsza.\nWyrzuciła szluga i znów zaczęła się tępo gapić w przestrzeń. Po jakiejś chwili uznała, że nie warto tutaj siedzieć, więc grzecznie (i zręcznie!) podniosła swój zadek z ławki i schodząc po schodach, odwróciła się jeszcze na chwilę do Ing i Fran, puściła im pożegnalne spojrzenie, a potem poszła na błonia.\nTemat: Re: Trybuny Wto 3 Maj 2011 - 20:24\nWeszła na trybuny. Wszyscy wiwatowali, krzyczeli, chcieli jak najlepiej kibicowac swojej drużynie. Zobaczyła, że Elliot właśnie jest w posiadaniu kafla, oby udało się jej zdobyć punkt.\nCam usiadła na trybunach, wyjęła z torby szal gryffindoru i założyła go na szyję. Całym sercem kibicowała swojej drużynie. Była trochę zdenerwowana. Wstała i przyłączyła się do kibicowania swoim kolegom.\nTemat: Re: Trybuny Wto 3 Maj 2011 - 22:02\nBiegł, biegł i biegł, a potem już tylko dreptał ze zmęczenia tuż przy Mii. Owszem, musieli wyglądać niesamowicie komicznie, ale kto by się tam przejmował? Weszli jakoś, przedzierając się przez masę pierwszoroczniaków na widownie. Zaraz po wejściu na trybuny zobaczył znajomą ślizgonkę Katherine. Ach, jakże dawno jej już nie widział!\n-Hej Kath!-wydarł się na całe gardło, po czym pomachał jej radośnie. Uwielbiał droczyć się z dziewczyną, jej reakcja zawsze poprawiała mu humor. Co za szkoda, że właśnie wychodziła i nie usłyszała jego przywitania!\nRzecz jasna od razu przyłączył się do grupy znajomych ze Skrzydła Szpitalnego i, zorientowawszy się w wyniku meczu, przyłączył się do misji opróżniania butelek. Wkrótce, w napływie dobrego humoru zaczął dopingować Gryffindor swoim kibicowaniem\nTemat: Re: Trybuny Wto 3 Maj 2011 - 22:10\nZobaczyła Daniela, właściwie nie go nie znała. Chłopak jednak miał alkohol. A każdy przecież wie, że on łączy ludzi. Miała nadzieje, że za bardzo się nie narzuci. Podeszła i zapytała.- Masz może coś jeszcze w tych butelkach? Mi tteż humor nie dopisuje, a sił mam co raz mniej.\nNie lubiła zawierać nowych znajomości, była dość nieśmiała i zawsze obawiała się reakcji drugiej osoby. Ale pić lubiła, czasem nawet nie znała umiaru.\nTemat: Re: Trybuny Sro 4 Maj 2011 - 20:46\n- Gringott otrzymuje kafla, nie, zaraz.... Jared! Jared zainterweniował i niezwykle precyzyjnie wymierzył w ścigającego Gryfonów. Tak, Jared również w końcu zebrał się do kupy i pokazał co potrafi. Z takiej odległości, jest to przecież nie lada wyczyn. Naomi przejmuje kafla, po czym podaje go do Young, a ta zaś do Bell. Bell leć! Ach, nie... Elliot i Luke, który pozbierał się po rzucie Jareda, otoczyli wypróbowaną ścigającą, która momentalnie podała kafla do Naomi. To się nazywa gra zespołowa, dzieciaki! Jednakże szczwana Elliot przejęła kafla, po czym podała go do Katherine (hyhy) - Wilkie uznał, że Grimgee średnio jest podobne go imienia Kathleen, chociaż miał nadzieję, że jeżeli pomyli jej imię z nazwą jakiejś chińskiej świątyni, to się odegra za tego szogunusa. Niestety. Chyba niewiele osób kojarzyło "Grimgee" z jakąś świątynią... Bardziej z tym zielonym ludkiem przed którym trzeba było ratować święta. Ach, nieważne! Wróćmy do gry. - Coś gra zespołowa i morale obudziły się na naszym zacnym boisku. Chociaż przed chwilą rozgrywały się pojedyncze, natychmiastowe natarcia na pętle, to teraz wszystko rozgrywa się na środku boiska, pomiędzy całą drużyną. Katherine podała kafla do Elliot, której z kolei odebrała go kozacka Naomi - po raz kolejny podczas dzisiejszego spotkania. Hmm, czyżby jakieś prywatne spory? Jednakże Naomi niemalże za każdym razem, momentalnie - gdy już spełniła swoją misję odebrania kafla Elliot - wyrywany jest kafel przez kogoś z Gryffa. Tym razem, ów osobą, okazała się sama Elliot! Czyżby Naomi, spoczywając na gloriach, traciła koncentracje? Elliot zamachnęła się i podała do Katherine, która pomknęła w stronę pętelek... ale zaraz... TŁANIE! Wszystko dobrze? Szukający Gryfonów, właśnie wyłożył się jak długi na boiskowej murawie. Ach, na szczęście już się zbiera. Mam nadzieję, że nie stało się nic poważniejszego - hyhy, uwielbiał siedzieć sobie wygodnie na stanowisku komentatora. Nigdy w życiu nie powiedziałby czegoś takiego, nie mając przed sobą tak donośnego głosu i nauczycieli, którzy zapewne jak wielu na trybunach słuchali jego bełkotu. Może zarobił sobie parę punktów jako opiekuńczy i wrażliwy ślizgonek? Hue, hue! - W międzyczasie Gab złapała kafla, którego posłała w stronę Gabowskich pętelek Elliot. Ładna obrona, ładna... Papillon już podaje przez niemalże całe boisko do Naomi - ładny rzut, Gab. - a Naomka momentalnie napala się na pętelki Odri. Odri, nie daj się! Póki co, już dwa razy z rzędu obroniłaś... Może to jeszcze nie koniec Twej szczęśliwej passy? Naomi oddała rzut iiii... OBRONA! Może ta jej zaskakująca zmiana skorzysta z szablonu wcześniejszego pecha? Do czterech razy sztuka przecie, moi drodzy, do czterech razy. Audie podała do Luke'a, a ten do ów dzikusa, który ponownie runął na Gab. Która z kolei nie. miała. żadnego. problemu. z jej. rzutem. Uuuuch, ten remis powoli działa mi na nerwy! Bramkarze rzucają się na kafle niezmordowanie, broniąc pętelek zawzięcie. Mam nadzieję, że szukający wezmą z nich przykład i czym prędzej skupią się na tej małej, malutkiej, niepozornej piłeczce. Gab podała do Naomi, która pognała na bramkę... i gdy kafla odebrała jej Elliot, Naomi parła naprzód dalej, zapewne nawet nie dostrzegając ubytku pewnego przyjemnego ciężaru w swoich dłoniach. Elliot z kolei dotarła prędko do Gab i oddała rzut do lewej pętelki... OBRONA! Oj, Pani Prefekt jest dzisiaj w dobrej formie, bardzo dobrej formie... W przeciwieństwie zaś do Bell, której właśnie podała kafla i ta momentalnie go straciła. Nieciekawe. Elliot, która właśnie jest w posiadaniu kafla, oddała setny, celny strzał na Papillońskie pętelki. Jednakże chyba zapomniała o legendzie, która krąży w Hogwarcie... Legendy, o Papillońskich pętelkach, które od poczęcia dziecięcia z Krukolandu, nigdy nie zostały przekroczone przez kafel. Ta sama szczwana bestia, zwana kaflem, w odległych o paręset metrów pętelkach siała zamęt i spustoszenie.


Kategorie i tagi na blogu. Jak ich używać z sensem - Blog Delante\n4 kwietnia, 2019 |\n| Autor: Wojciech | Komentarze (4)\nWyobraź sobie, że właśnie dodajesz nowy wpis na swojego bloga. Przygotowałeś świetny, merytoryczny tekst, zadbałeś o to, by dobrze wyglądał, zoptymalizowałeś tekst pod SEO (H2, strong, title, meta description, przyjazny URL)… ba, nawet wszystkie grafiki opatrzyłeś opisami alternatywnymi. Już można kliknąć: “publikuj”, gdy wtem dostrzegasz puste pole: “tagi”. I co tam wpiszesz?\nWielu autorów traktuje tagi jako kolejne miejsce, gdzie można upchnąć słowa kluczowe i mieć nadzieję, że w jakiś sposób pomoże to w zdobyciu dodatkowego ruchu na stronie. Tak się jednak nie stanie, jeżeli będziemy korzystać z tagów w sposób nieprzemyślany. Zanim jednak przemyślimy, jak z nich korzystać, dowiedzmy się może, czym one właściwie są.\nTagi powstały nim jeszcze wymyślono ideę blogowania. Jedyna słuszna wykładnia wiedzy w Internecie mówi, że tag to:\nznak lub słowo kluczowe przypisane do określonego fragmentu informacji, na przykład tekstu lub pliku multimedialnego.\nStosowane są powszechnie w bazach danych, mediach społecznościowych, czy blogach właśnie. Dzięki nim można w szybki sposób odfiltrować treści dotyczące konkretnego tematu. W praktyce blogowej możemy za ich pomocą posegregować wpisy, aby użytkownik zainteresowany konkretnym tematem nie musiał przekopywać całej zawartości naszego bloga. Ale czy do tego czasem nie służą kategorie?\nKategorie i tagi to dwa różne, niezależne od siebie metody organizacji treści na blogu. Można je stosować równolegle, jeśli jednak nie stworzymy przemyślanego systemu, wkrótce zrobi nam się katastrofalny bałagan, który będzie powodował problemy z pozycjami naszej witryny w wynikach wyszukiwania.\nNie szastaj tagami\nZ każdym dodanym tagiem powstaje na naszym blogu dodatkowa podstrona, na której znajdować się będzie lista wpisów opatrzonych danym tagiem. Najczęściej będą tam tytuły, obrazki wyróżniające i krótkie zajawki danych wpisów. Dodając tagi “na oślep”, tzn. na zasadzie skojarzeń z danych tekstem doprowadzimy po pewnym czasie do tego, że będziemy mieli ogromną liczbę tagów. To zaś może oznaczać kanibalizację słów kluczowych, duplikowanie treści czy powstanie dużej liczby podstron o niskiej wartości.\nJeżeli tagi będą powielały nazwę kategorii lub wpisu, to doprowadzimy do kanibalizacji słów kluczowych. Wyszukiwarki nie będą wiedziały, którą podstronę wyświetlić jako pierwszą: czy wpis czy stronę grupującą treści opatrzone nieszczęsnym tagiem. Skutkowało to będzie ciągłymi wahaniami pozycji wynikającymi z tego, że w wynikach wyszukiwania pojawiać się będzie raz jedna, raz druga podstrona.\nCzęstym błędem jest także stosowanie wielu podobnych tagów do tych samych artykułów. Jeżeli do dwóch różnych tagów przypiszemy te same wpisy, to w efekcie będziemy mieli dwie podstrony o dokładnie tej samej treści, a więc duplicate content. I znów zafundujemy sobie problemy z pozycją w wynikach wyszukiwania. Nierozsądne szafowanie tagami może doprowadzić do duplikacji podstron poszczególnych tagów lub powielania się podstron tagów oraz kategorii.\nZ kolei tylko raz użyty tag będzie oznaczał wygenerowanie podstrony, której treść stanowić będzie zajawka do tylko jednego wpisu. Im więcej będziemy mieć “tagów jednorazowych”, tym więcej wygenerujemy podstron o bardzo słabej wartości. Jeszcze gorszy scenariusz przewiduje, że jakiś wpis opatrzymy kilkoma tagami, których nie użyjemy ponownie, więc w efekcie nasz blog “wzbogaca się” o kilka podstron o tej samej – niskiej – wartości.\nCzym się różnią tagi od kategorii?\nCzy wobec tego tagi to zło, którego lepiej się nie imać? Nie zostały wymyślone bez powodu, ale żeby dobrze zrozumieć ich funkcję musimy omówić, czym się różnią od kategorii.\nmogą być hierarchiczne niepowiązane hierarchicznie\nogólny podział tematyki szczegółowa tematyka\nnajczęściej jeden wpis = jedna kategoria jeden wpis można podpiąć do kilku tagów\njak spis treści w książce jak indeks treści w książce\nDomyślnym sposobem organizacji treści na blogu są właśnie kategorie. Jest to bardzo precyzyjna metoda, która pozwala nam tworzyć szeroki, hierarchiczny układ – kategorie i podkategorie. Rzut oka na to, jakie kategorie zawiera dany blog pozwala od razu określić jego tematykę. Liczba kategorii zależy od rozmiarów naszego bloga, natomiast w większości przypadków, gdy nie piszemy “o wszystkim i o niczym”, kategorii powinno być maksymalnie kilka. Można o nich myśleć jako o spisie treści w książce.\nTagi służą do bardziej szczegółowego i płaskiego opisu treści na blogu. Przez płaski rozumiemy to, że nie mają układu hierarchicznego. O ile każdy wpis zawsze ma przyporządkowaną jakąś kategorię (choćby domyślną dla WordPressa “Bez kategorii”), to tagów dodawać nie musimy. Równocześnie możemy dodać kilka tagów do jednego wpisu. Tak jak kategorie odpowiadają spisowi treści, tak tagi będą odpowiednikiem indeksu tematycznego.\nTagi mają więc dwie funkcje. Po pierwsze, opisują dany tekst, podpowiadając użytkownikom i robotom wyszukiwarek, jakiej tematyki dotyczy. Po drugie, pozwalają grupować wpisy niezależnie od kategorii.\nProwadzimy bloga kulinarnego. Aby posegregować wpisy tworzymy kategorie: śniadanie, obiad, kolacja, przekąski, do pracy, desery. Natomiast jako tagi stosujemy główne produkty, które wykorzystujemy do przyrządzenia potraw. Nie oznacza to jednak, że powinniśmy tworzyć tag dla każdego jednego składnika. Pomyśl, co by się znalazło pod tagiem “sól”…\nNawet przemyślana lista tagów na blogu będzie się wydłużała w miarę powstawania nowych treści. Tym bardziej powinniśmy wcześniej przemyśleć system, zgodnie z którym będziemy nasze treści kategoryzować i tagować. Nie powinniśmy doprowadzać do sytuacji, w której mamy tagi zawierające pojedyncze wpisy, albo gdy kilka wpisów opatrzonych jest dokładnie tymi samymi tagami.\nDobrze jest też stworzyć unikalny opis dla każdej kategorii i tagu, co zwiększy różnorodność treści na podstronach z archiwum tagu/kategorii. Opisy te pomogą także lepiej zrozumieć robotom zawartość naszej strony. Zwróćmy też uwagę, w jaki sposób szablon, z którego korzystamy, wyświetla tutaj wpisy. Jeżeli pojawiają się w całości, powinniśmy wprowadzić zmiany na stronie, które pozwolą na wyświetlanie wyłącznie zajawek.\nJeżeli korzystamy z tagów, warto więc zadbać o to, aby przy wpisie pojawiła się lista tagów przypisanych do danej treści. Nie każdy szablon ma domyślnie taką opcję. Warto to wówczas zmienić, skoro już zadbaliśmy o logiczny układ tagów oraz stworzenie ich opisów. Do rozważenia pozostaje użycie chmury tagów, która będzie wyświetlała kilkanaście najczęściej występujących tagów. Rozwiązanie to pomoże użytkownikom przeglądać przygotowane przez nas treści oraz znaleźć to, co ich najbardziej interesuje.\nTrzymając się powyższych wskazówek, podstrony tagów i kategorii będą nam ładnie grupowały treści. Każdy z tych elementów będzie prezentował inne listy zajawek. W ten sposób wygenerujemy dodatkowe podstrony z wartościową i różnorodną treścią oraz wzmocnimy linkowanie wewnętrzne.\nPamiętaj, że bloga piszesz przede wszystkim dla czytelników, nie dla botów wyszukiwarek. Jeżeli zaprojektujesz go pod kątem użyteczności i wygody ludzi, zaowocuje to również pod SEO. Myśl o swoim blogu jak o książce, którą stale piszesz. Rozsądnie dobierz kategorie, które w jasny sposób zaprezentują przygotowane treści. Używaj tagów, aby powiązać ze sobą posty z różnych kategorii. W razie potrzeby pamiętaj, że nie musisz kurczowo trzymać się pierwotnego sposobu katalogowania wpisów. Przy zmianach nie zapomnij jednak o ustawieniu przekierowań do nowych adresów url.


Sokołów Małopolski - mapa samochodowa: drogi, informacje, plany, mapy dróg, zdjęcia.\nSokołów Małopolski - mapa samochodowa\nSOKOŁÓW MAŁOPOLSKI - AKTUALNA MAPA DRÓG\nPoniżej prezentujemy mapę samochodową miejscowości Sokołów Małopolski. Na interaktywną mapę Google naniesione zostały przebiegi najważniejszych dróg w miejscowości i najbliższej okolicy. Kolorem zielonym oznaczono przebieg gotowych odcinków autostrad. Kolorem niebieskim oznaczono drogi ekspresowe. Kolorem czerwonym oznaczone zostały drogi krajowe, a pomarańczowym drogi wojewódzkie. Na mapie samochodowej prezentujemy zatem cały istniejący system drogowy miejscowości Sokołów Małopolski. Autostrady i drogi ekspresowe tworzą w Polsce sieć dróg szybkiego ruchu, która rozrasta się z roku na rok. Linią przerywaną zaznaczono te odcinki tych ważnych dróg, które są w budowie, a kropkami odcinki planowane. Zwracamy uwagę na to, że wszystkie zamieszczone na mapie przebiegi mają charakter wyłącznie orientacyjny i nie należy ich traktować jako rzeczywiste przebiegi dróg, zwłaszcza dróg planowanych, bowiem w dużym powiększeniu mapy mogą wystąpić znaczące różnice pomiędzy przebiegiem faktycznie planowanym, a tym zamieszczonym na mapie.\nSOKOŁÓW MAŁOPOLSKI - WAŻNE MIEJSCA NA DROGACH\nW miejscowości Sokołów Małopolski znaleziono obiekty:\nSOKOŁÓW MAŁOPOLSKI - GŁÓWNE DROGI i ULICE\nDroga wojewódzka 875\nMielec - Kolbuszowa - Sokołów Małopolski - Leżajsk\nDroga wojewódzka 881\nSokołów Małopolski - Łańcut - Kańczuga - Pruchnik - Żurawica\nlista wszystkich dróg miejscowości Sokołów Małopolski\nSOKOŁÓW MAŁOPOLSKI - INFORMACJE O BUDOWIE I REMONTACH DRÓG\nRośnie zaangażowanie prac na budowie drogi S19 Sokołów Młp. – Stobierna\nRemonty drogi krajowej nr 19 na Podkarpaciu\nSkanska ruszyła z budową północnej obwodnicy Sokołowa Małopolskiego\nPierwsze metry warstwy wiążącej na S19 Sokołów Młp. - Stobierna\nGDDKiA szuka wykonawców, którzy przebudują miejsca niebezpieczne na Podkarpaciu\nSąd oddalił skargę na decyzję środowiskową dla S19\nBudowa S19 Sokołów Małopolski – Stobierna: Ruszają prace po przerwie zimowej\nPodkarpackie: 76 km dróg w przetargach, 60 km w budowie\nA4 S19 28\nZ wizytą na budowie drogi ekspresowej S19 Sokołów Małopolski – Stobierna\nDW875: Przetarg na północną obwodnicę Sokołowa Małopolskiego ogłoszony\n20 wykonawców chce budować drogę S19 na Podkarpaciu\nOgłoszono przetargi na projekt i budowę drogi S19 na Podkarpaciu\nWięcej o drogach w miejscowości Sokołów Małopolski:\nSOKOŁÓW MAŁOPOLSKI - POPULARNE TRASY\nSokołów Małopolski - Łoniów\nSokołów Małopolski - Ciechanów\nSokołów Małopolski - Brzeg\nSokołów Małopolski - Rypin\nSokołów Małopolski - Trzebnica\nSokołów Małopolski - Nowy Sącz


El Patio Restaurant, San Pedro - recenzje restauracji - Tripadvisor\nNr 34 wśród 185 Restauracje w lokalizacji San Pedro\n$$ - $$$, Karaibska, Owoce morza, Środkowoamerykańska\nNr 24 wśród 89 Karaibska w lokalizacji San Pedro\nNr 34 wśród 174 Restauracje w lokalizacji San Pedro\nWspaniałe jedzenie! Przygotowali dla wszystkich 20 w naszej grupie to nie jest łatwe do zrobienia. Świetna obsługa! Wrócimy tu na pewno!\nDoskonała lokalizacja na zewnątrz, wspaniałe jedzenie, powolna obsługa ( należy się spodziewać, nie poważną wadę). usiąść i się zrelaksować z winem i ogon homara!\nMój mąż i ja mieliśmy kolację tutaj naszą ostatnią noc na wyspie. Oboje mieliśmy czernione owoce morza combo, który zawierał krewetki i homara, lucjan. Obsługa była doskonała, tak jak jedzenie!\nEl Patio jest jednym z najlepszych lokali na wyspie. Osmar zawsze pamięta mnie, gdy tu, nawet po miesiącach skanowanie. Kelnerzy są wyjątkowe, a obsługa jest bardzo szybka. Najlepsze homara na wyspie.\nCiche patio i dobre nachos!\nZatrzymaliśmy się w szczególnie gorący dzień, aby dostać trochę cienia i piwo. Kelner był bardzo miły, a jedzenie było pyszne. Patio był zacieniony i właśnie to miejsce aby się ochłodzić z Belican piwo. Toalety były naprawdę ładne. Ponadto, przypadkowo zostawiłem torbę, i ciągle jest bezpieczne...i dźwięku aż wróciłem. Bardzo uczciwi i dobrzy ludzie! Jest to również bardzo duży taras, dobre dla dużej grupy lub grupy ludzi, jeśli to czego potrzebujesz!Więcej\nEl Patio homara najlepsze danie jakie kiedykolwiek miałem. Bardzo podobał nam się nasz kelner Oscmar! Ogólnie rzecz biorąc wspaniałe doświadczenie!\nUdaliśmy się tam obiad z okazji naszej rocznicy, z przyjaciółmi. Jedzenie było bardzo dobre i wspaniały personel. Obsługa była świetna, kelner nawet Rose z serwetki, i różne rzeczy. Polecam to miejsce każdemu, kto Belize\nJedzenie i obsługa - super. Uczciwe ceny względne na wyspę. Fajna atmosfera i miła obsługa. Jedzenie było smaczne, podawane świeże, nie wspominając już o pyszne? Na pewno tu znowu jeść.\nWspaniała atmosfera, świeże, aromatyczne, proste posiłki.\nJesteśmy bardzo zadowoleni z naszej kolacji tu w El Patio. Świetne na zewnątrz jadalnia, wygodny i nawet w upale. Personel był przyjazny i szybki nawet z kilkoma ogromne imprezy które były. Jedzenie było proste. Proste smaki ale bardzo świeże i przyjemne. Rum było bardzo dobre....Będziemy tam wracać!Więcej\nŁadny wewnatrz restauracji zjeść\nBardzo ładne patio, bardzo miły personel, szczególnie podobało nam się Omar, był bardzo energiczny i przyjacielski towarzyszy. Paluszki było bardzo dobre.\nZobacz 57 hoteli w pobliżu.Zobacz 298 restauracji w pobliżu.Zobacz 243 atrakcje w pobliżu.


Przeglądane 48568 razy\nDo samego rana śledziłem internet, w zachwycie dowiadując się o coraz to lepszych wynikach wyborów. Gdy wreszcie przyłożyłem głowę do poduszki, odezwał się telefon. Z irytacją pomyślałem, że chodzi o komentarz dla gazety czy portalu, ale, ze względu na państwową wagę wydarzeń, odebrałem.\n"Pan Krzysztof? Pan prezes prosi o informację, jak można pomóc pani XY (wdowy po zmarłym działaczu WZZ) ..."\nTo był telefon z biura Jarosława Kaczyńskiego!\nBywalo, że spierałem się z Bliźniakami i mam przekonanie, że czasem miałem rację, ale dzisiaj, gdy wszyscy sympaty PiS zajmują się świętowaniem sukcesu, a jego lider i twórca (wraz ze swoim śp. bratem, działaczem WZZ) robi to, co jest tego sukcesu fundamentem - pielęgnuje prawo moralne i historyczną sprawiedliwość - jestem dumny z mojego do niego zaufania.\nTroska prezesa o skromną wdowę (o której nie pomyślała prezydent Gdańska) to najlepsza gwarancja dalszych zwycięstw Dobrej Zmiany.\nOstatnia aktualizacja: poniedziałek, 27 maja 2019 10:45\nWięcej z tej kategorii: « Krystyna Misiak\tList otwarty do opinii publicznej »


W poniedziałek 25 czerwca pożegnaliśmy pana Andrzeja Beksę, wieloletniego kinooperatora Kina "Panorama" w Koszęcinie, wielkiego pasjonata filmu, wielokrotnie nagradzanego za działalność na rzecz kultury, uhonorowanego m.in. odznaką Zasłużony dla kultury Polskiej.\nChcąc uczcić pamięć tego niesamowitego i skromnego człowieka przypominamy wywiad z panem Andrzejem Beksą przeprowadzony dla biuletynu Echo Gminy Koszęcin w grudniu 2014 r.\n50 lat w kabinie kinowej\nKino, niegdyś jeden z najpotężniejszych środków przekazu kultury popularnej, dziś przechodzi kryzys. Dotyczy on także koszęcińskiego kina „Panorama”, które w tym roku oficjalnie zawiesiło swoją działalność. O historii kina, chwilach jego wzlotów i upadków, najpopularniejszych filmach oraz roli kinooperatora i zadaniach z jakimi musi się zmierzać, opowiada nam pan Andrzej Beksa – kinooperator kina „Panorama” z 50 letnim stażem.\nEcho Gminy: W tym roku obchodził pan 50-lecie pracy w kinie „Panorama”. Jak zaczęła się pana przygoda z kinem?\nAndrzej Beksa: Moja przygoda z kinem „Panorama” zaczęła się dokładnie w 1964 roku. Byłem jeszcze bardzo młody i początkowo pełniłem rolę, tak zwanego, „chłopca na posyłki”. Dopiero 1 kwietna 1965 roku zostałem tam zatrudniony na ½ etatu. W tajniki pracy kinooperatora wprowadzał mnie pan Franciszek Polk, który w tamtym czasie był operatorem kina. Wtedy „Panorama” była jeszcze stosunkowo młodym kinem, bo powstała w roku 1960, dokładnie 19 lutego wyświetlono pierwszy film. W ciągu tych kilku lat kino bardzo się rozwinęło i potrzebne były kolejne ręce do pracy. W 1966 roku zostałem powołany do armii i przerwałem prace na dwa lata. Wróciłem w maju 68 roku i kontynuowałem pracę. W roku 1970, po trzymiesięcznym kursie we Wrocławiu zdobyłem uprawnienia II stopnia do samodzielnego wyświetlania filmów. Roku później zdałem egzamin w Łodzi, uprawniający mnie do obsługi wszelkich projektorów.\nE.G.: Co skłoniło pana do podjęcia pracy kinooperatora? Czy zawsze chciał pan nim zostać?\nA.B.: Właściwie nie, trafiłem do „Panoramy” trochę z przypadku. W tamtym czasie bardzo interesowałem się fotografią i samym kręceniem, obróbką i montażem filmów. Marzyłem, żeby dostać się do szkoły filmowej w Markach za Warszawą, niestety ilość miejsc była bardzo ograniczona. Tym sposobem w 1964 roku trafiłem do kina, ucząc się w praktyce zawodu kinooperatora.\nE.G.: W pewnym sensie, od zawsze pasjonował się pan techniczną stroną kina i samych filmów.\nA.B.: Tak. Na kursach uczyłem się techniki kręcenia, montażu i obróbki filmów. Praktykowałem także w kole fotograficznym, działającym w tamtym czasie przy Domu Kultury w Koszęcinie. W jednym z pomieszczeń dzisiejszej Gminnej Biblioteki Publicznej znajdowała się ciemnia, gdzie sam wywoływałem i obrabiałem filmy. Wraz z członkami koła organizowaliśmy rożnego rodzaju konkursy. Wtedy fotografia i kino cieszyły się bardzo dużym zainteresowaniem. Ja sam, jako początkujący kinooperator, mogłem nabyć trochę praktyki. Kiedyś techniki obróbki kopii filmowej były o wiele bardziej wymagające niż dziś.\nE.G.: Wynika z tego, że dawniej kinooperatorzy musieli mieć kwalifikacje montażysty.\nA.B.: Trochę było trzeba się interesować fotografią, to jej znajomość jest punktem wyjściowym do pracy przy filmie. Każdy kinooperator musiał dokładnie wiedzieć z czego film się składa, z jakiego materiału jest wykonany i jak go dobrze zmontować, tak, żeby kopia nie przerwała się w trakcie emisji. Kopie filmowe były dostarczane do kin na kilku taśmach. Kinooperator musiał rolki odpowiednio posegregować i zmontować w całość. Dopiero wtedy kopia była gotowa do emisji. Wczesne taśmy filmowe wykonywano z nitrocelulozy, która była łatwopalna i podatna na uszkodzenia. Taką kopię sklejało się na zakładkę, kosztem poszczególnych klatek. Przejścia były widoczne dla widza, a od techniki sklejenia zależało jak bardzo. Później udoskonalono materiał i kopie sklejaliśmy na styku klatek. Zresztą działa to tak do tej pory. Kiedyś nie było dostępnej literatury fachowej, wszystkiego musieliśmy się uczyć w praktyce. Wystarczy spojrzeć na wczesne kolorowe kopie filmowe. Żeby uzyskać odpowiednie kolory, taśmę filmową pokrywano trzema różnymi emulsjami, wystarczył drobny błąd w proporcji i kolory na filmie nie odzwierciedlały rzeczywistości.\nE.G.: Praca kinooperator wymaga znajomości techniki i umiejętności radzenia sobie z nią. Z czym w codziennej pracy zmierza się kinooperator?\nA.B.: Trzeba znać specyfikę kopii filmowej i całego zaplecza kinowego od elektryki począwszy na akustyce kończąc. Z wszelkimi awariami i zmianami technicznymi kinooperator musi sobie radzić sam. Przykładowo nie było możliwość zakupu rolek na zmontowane filmy, musiałem je zrobić sam, tak żeby pasowały na projektor i jednocześnie nie uszkadzały kopii filmowej. Praca kinooperatora wymaga ciągłej nauki i szukania nowych rozwiązań dla coraz lepszej jakości odtwarzania filmu. Od początku istnienia kina „Panorama”, dwukrotnie zmienialiśmy akustykę. Po raz pierwszy na początku lat 80. To i poprzednie nagłośnienie było w technologii dźwięku mono. W tych latach tylko duże kina jak Kino Katowice czy wrocławski Gigant decydowały się na stereo, ale nie wypadało to zbyt dobrze. Dźwięk na taśmach filmowych nagrywany był najpierw w technologii magnetycznej, niedostosowanej do odtwarzania dźwięku w stereo. Później zapis ścieżki dźwiękowej był optyczny , a jeszcze później gęstościowy, co pozwalało na lepszą jakość odtwarzania. Kilka lat temu nasze kino doczekało się nowego sprzętu nagłośnieniowego Dolby Surround, i jakość dźwięku bardzo się poprawiła. Nagłośnienie to jest przystosowane do odtwarzania dźwięku z dzisiejszych, cyfrowych kopii filmów. Od momentu powstania kina tylko raz zmienialiśmy projektory, dokładnie 14 grudnia 1981 roku – dzień po wprowadzeniu Stanu Wojennego. Nowe projektory, były tzw. „półautomatami” – wtedy był to „ostatni krzyk mody” . Ten sprzęt do odtwarzania filmów służy nam bezawaryjnie aż do dziś.\nE.G.: Pamięta pan czasy, kiedy ogólnie kina cieszyły się bardzo dużą popularnością. Jak to było w „Panoramie”?\nA.B.: W najlepszym okresie dla kina, wyświetlaliśmy filmy przez 5 dni w tygodniu, nie licząc niedzielnych poranków z bajkami dla dzieci. Zawsze sala była pełna. W poniedziałki i wtorki wyświetlaliśmy mniej popularne filmy, natomiast od czwartku do soboty największe nowości. Zainteresowanie kinem było tak duże, że w latach 80. „Panorama” otworzyła aż dwie filie – kino „Czajka” w Strzebiniu i kino w Rusinowicach. Organizowaliśmy też seanse tematyczne, na przykład Dni Kina Polskiego i Radzieckiego. Pomysłów na wyświetlane filmy nie brakowało, podobnie jak zainteresowania widzów. Swego czasu „Panorama” była jednym z najprężniej rozwijających się kin w województwie katowickim.\nE.G.: Jakie filmy cieszyły się w „Panoramie” największą popularnością?\nA.B.: Wszystko zależało od aktualnej mody. Na początku ludzie chętnie przychodzili na westerny, później wyparły je filmy spod znaku płaszcza i spady, aż w końcu przyszedł czas na amerykańskie kino walki.\nE.G.: Czyżby mieszkańcy Koszęcina najbardziej lubili kino akcji?\nA.B.: Niekoniecznie. Wyświetlaliśmy też inne gatunki i wszystkie znajdywały swoich amatorów. Te były po prostu najpopularniejsze. Bardzo dużym zainteresowaniem cieszyło się polskie kino historyczne. „Krzyżacy” byli chyba najczęściej wyświetlanym filmem w naszym kinie.\nE.G.: Kiedy kino „Panorama” zaczęło przeżywać kryzys?\nA.B.: Aktualnie kondycja kin w ogóle nie jest dobra. Kryzys nie dotyczy tylko „Panoramy”, ale też nie jest niczym dziwnym. Kryzysy zdarzały się już wcześniej, najpierw z wprowadzeniem kaset VHS a później filmów na DVD. Zawsze jednak widzowie wracali do kin. „Panorama” największy spadek zainteresowania przeżyła wraz z wprowadzeniem wielkich Multikin. Odbiło się to na wszystkich małych kinach. Teraz Multikina przezywają kryzys w związany z Internetem, natomiast rośnie zainteresowanie kinami studyjnymi.\nE.G.: Jak widzi pan przyszłość „Panoramy”?\nA.B.: Myślę, że przy wsparciu obecnej władzy kino znowu może ruszyć. W tej chwili coraz trudniej dostać kopie analogowe nowych filmów, dlatego konieczny będzie zakup odtwarzacza cyfrowego. Jest to drogi sprzęt, ale dosyć szybko tanieje. Po zakupie moglibyśmy odtwarzać kopie zarówno cyfrowe, jak i filmy z taśm wykorzystując stare projektory. Można by emitować nowości i filmy starsze, do których coraz chętniej się wraca. Kina studyjne zaczęły wracać do łask, i może to być dla nas szansa. „Panorama” to kino z długą tradycją i nie można go zaprzepaścić.\nE.G.: Dziękuję za rozmowę.\nRozmawiała: Karolina Imiolska\nPan Andrzej Beksa był związany z kinem \_"Panorama\_" przez 50 lat. Pracę kinooperatora łączył z pasją filmową i fotograficzną. Pan Andrzej był także zapalonym modelarzem, w swojej kolekcji posiadał setki sklejonych modeli. Kolekcjonował też stare radia (najstarsze z czasów przedwojennych). Za swoją działalność był wielokrotnie odznaczany.


Smutny koniec pary z Sanatorium miłości. "On płakał biedulek" - Planeta\nSmutny koniec pary z Sanatorium miłości. "On płakał biedulek"\nSmutny koniec pary z Sanatorium miłości. "On płakał biedulek" Fot: Mateusz Jagielski/East News\nSanatorium miłości jest niekwestionowanym hitem TVP. Niestety, nie wszystkie związki rozpoczęte w programie mają się dobrze. Niektóre doczekały się smutnego końca.\nSanatorium miłości połączyło Stenię i Władka. Mogłoby się wydawać, że ta para przetrwa wszystko. Władysław był tak zakochany, że swojej wybrance oświadczył się jeszcze na wizji. Niestety, miłość nie przetrwała próby czasu.\nO wszystkim fanów formatu poinformowała Wiesia, jedna z jego największych gwiazd. Wiesia była współlokatorką Steni i miała okazję przyglądać się rodzącemu uczuciu z bliska. Od początku była co do niego sceptyczna.\nSerce się ściska\nAntek Królikowski wspomina tatę. Wzruszający wpis w dniu urodzin\nWokalista i chory żart\nGwiazda muzyki udawała, że ma koronawirusa\nSanatorium miłości: Dramatyczne rozstanie\nOstatecznie okazuje się, że to Stenia zostawiła Władka, chociaż w programie TVP można było odnieść wrażenie, że to mężczyzna jest w tej parze większym podrywaczem. Wiesia zapewnia, że emeryt bardzo to rozstanie przeżył.\nSzkoda mi go, bo on się widocznie zakochał. No, ale są kobiety w wieku takim, jak ja, że patrzą u panów na pieniądze... Ona go rzuciła, on płakał biedulek. Dzwonił do mnie, a ja do niego: 'A co, nie mówiłam ci, że tak będzie?'. Jeszcze w sanatorium mu to mówiłam, to mnie nie słuchał\n- stwierdziła Wiesia w rozmowie z "Telemagazynem".\nStenia podobno nie straciła swojego pogodnego usposobienia po rozstaniu z Władkiem. Mamy nadzieję, że on również da radę jeszcze kiedyś ułożyć sobie życie uczuciowe z inną kobietą u boku.\nPysiula chwycił gdzie trzeba\nCiężarna Rozenek i rozbierana sesja!\nKrólikowski żartował z pandemii na pogrzebie. Wciąż mu do śmiechu\nmiłość TVP Sanatorium miłości


Sposób na eleganckie wnętrze? Postaw na sztukaterię - http://gzymsy.glodowka.info.pl/\nSposób na eleganckie wnętrze? Postaw na sztukaterię czyli sztukateria styropianowa zana jest w różnego rodzaju sklepach i budynkach użyteczności publicznej. Popularna sztukateria zamieszczana jest także w pomieszczeniach domowych. Trzeba przyznać, że posiadanie w domu sztukaterii do\nKlasycznie - historia klasycyzmu i klasyczne wnÄ™trzaKrÃ³tko o klasycyzmie i klasycznych wnÄ™trzachDobry gust - styl klasycznyOzdobne listwy na Å›cianÄ™Sposób na wyjątkowe wnętrze - sztukateriaKlasycznie - historia klasycyzmu i klasyczne wnÄ™trzaSposób na eleganckie wnętrze? Postaw na sztukaterięDo wnÄ™trza i na elewacjÄ™ - gzymsyDla tych, co nie lubiÄ… modernizmuO wnÄ™trzach - kilka przydatnych poradSztukateria - na elewację i do wnętrzZanim siÄ™ urzÄ…dzisz - trochÄ™ przydatnych informacjiOryginalne i ponadczasowe dekoracje - poznaj sztukaterieKlasycznie - historia klasycyzmu i klasyczne wnÄ™trzaTrochÄ™ ciekawych informacji o wnÄ™trzach, drewnie i sztukateriiNie musisz kochaÄ‡ nowoczesnej architekturyPo co termodernizacja?I na elewację, i do wnętrza - więcej o sztukateriiOgÃ³lnie o sztukaterii i wnÄ™trzachKlasyka we wnÄ™trzu i historia