Pan3as - profil w Wykop.pl\nPan3as od 4 lat 3 mies. na Wykopie\nDon't Worry Be Happy....Słuchaj się,uśmiechaj i zgadzaj następnie zrób co ku&wa miałeś zrobić nie patrząc co inni myślą.\nZnaleziska 6 803\nMikroblog 1 589\nJeden z najwybitniejszych matematyków ogłosi w pon.24.09 dowód hipotezy Riemanna\n@RFpNeFeFiFcL twitter.com #nauka #matematyka #ciekawostki #fizyka #gruparatowaniapoziomu #liganauki +4 inne\nWybitny matematyk Sir Michael Atiyah, laureat nagród Abela i Fieldsa, (taki Nobel matematyczny) założyciel K-teorii, znany ze swojego dużego wkładu w geometrię i topologię algebraiczną, ogłosił że w poniedziałek przestawi udany dowód hipotezy Riemanna. Jednak matematycy są skeptyczne nastawieni ENG\n251 komentarzy opublikowany 13 godz. temu\nPan3as 14 godz. temu\n@Freedie: Niestety jutro zemrze śmiercią naturalną i nic nie ogłosi\nPan3as 1 godz. temu\n@AdireQ: Taguje czarny humor. Przed tekstem mam pisać wielkimi literami UWAGA ŻART ?\nMam nadzieje że to nie matematycy na logice siadają bo inaczej biada nam.\n@tadocrostu twitter.com #europa #uk #islam #imigranci #4konserwy #korwin +4 inne\nangielski nie wymagany\n@VeleiN: Problem w tym że jak kogoś traktuje się równo to krzyczą dyskryminacja, to nie pierwszy raz jest gdy lewica chce w ramach równości dawać przywileje.\n@korporacion: Ale wiesz że to robili internacjonaliści? Tzn lewacy?\nW Francji stabilnie\n@skizo youtube.com #europa #imigranci #neuropa #francja #polityka +3 inne\nPan3as 13 godz. temu\n@Lavie: Ta faszystka dostała w ryj bo nie chciała być darmowa prostytutką, chwała lewicy.\nZostaniecie zmieceni! GAB.COM do mediów z Silcon Valley (facebook,google)\n@Ludzki-Pan breitbart.com #swiat #media #gabcom #technologia #internet #cenzura +4 inne\nRuszyła nowa platforma społecznościowa GAB.COM adresowana do wolnościowców i ludzi którzy chcą uniknąć powiązań z wielkimi lewackimi portalami społecznościowmi z Silicon Valley, szpiegującymi i cenzurującymi swoich użytkowników, oraz sprzedającymi ich dane osobowe, takich jak Google czy Facebook.\nPierwsze wejście a tam ładna pani z Norwegii\nOjciec 11 latki daje 1000 euro za informacje o pedofilu\n@KornixPL facebook.com #polska #wieruszow #wykopefekt #patologiazewsi +2 inne\nOjciec 11 latki, przed którą rozbierał się i "kazał ssać" szuka jakiejkolwiek informacji na temat miejsca pobytu osobnika. Za informacje płaci 1000 euro. "A najlepiej za$%#ac ja to wezmę na siebie i odsiedze."\nPan3as 19 godz. temu\nJuno Beta2 ruszyła\n#linux #elemantaryos #technologia\n+: xandra, partisan\nTowarzysz Michał na Wojnie Idei\n@wojna_idei youtu.be #kultura #wojnaidei #historia #komunizm #ciekawostki +3 inne\nCzy kapitalizm jest źródłem wszelkiego zła? Debata z Towarzyszem Michałem, prowadzącym kanał o tematyce komunistycznej i nawołującym do obalenia kapitalizmu drogą rewolucji.\n73 komentarze dodany 1 dzień 16 godz. temu\nPan3as 20 godz. temu\nW ZSSR i krajach bloku wschodniego nie było głodu XD skisłem.\n@krakukraku tysol.pl #polska #polityka #imigranci #4konserwy #swiat #sport +4 inne\n– Nie jestem fanką przyjmowania do naszego kraju imigrantów, którzy nie kwapią się ani do pracy (...) Uważam, że jeżeli ludzie chcą mieszkać w Polsce i dostawać wsparcie materialne, powinni się wykazać pracą i sobie na nie zasłużyć – mówi Sofia Enaui srebrna medalistka Mistrzostw Europy\nPan3as 23 godz. temu\n@lewaq3000: Z którego konta będziesz zaraz pisał?\n@lewaq3000: Ja liczę na jedną osobę a nie multikonta.\nPornoRecydywista 2 dni temu\nWykopki, szkoda słów\nJak zwykle, bezrefleksyjnie łykneliście kolejny fake news który gra na Waszych emocjach. (https://www.wykop.pl/link/4538205/masakra-w-rpa-biala-3-latka-ukrzyzowana-i-zgwalcona/)\n- Uwierzyliście w informacje od jednej, randomowej osoby nie poparte ŻADNYMI dowodami\n- Zdjęcie z artykułu przedstawia inne zdjęcie, zwłok KOBIETY leżącej na ziemi, w sprawie której nie chodziło w ogóle o rasizm.\n- Próżno doszukać się innych wzmianek o całej sprawie poza tą jedyną stroną. Nie wypowiadała się też policja, ani w ogóle nikt poważny.\n- Simon Roche, który w wywiadzie dał poczatek całej sprawie nie przedstawił konkretnych informacji ani dowodów, natomiast wszystko ubarwił graficznie. Jego wypowiedzi też czasami same się wykluczają.\n- Należy on do grupy suidlanders.org która zajmuje się preppersami i przygotowują się do nadejścia końca świata. To źródło godne zmianynaziemi albo ukryte terapie.\nKrótko mówiąc, uwierzyliście jakiemuś randomowi foliarzowi, który wypowiedział się na mało znanej stronie a całe znalezisko dostało ponad 1000 wykopów z płomieniem.\n#4konserwy #neuropa #imigranci pokaż całość\n+: LisekKacperek, Duze_piwo +114 innych\nPan3as 1 dzień 14 godz. temu\nEfekt zamierzony jest? Jest.\nO atakach sylwestrowych w Berlinie też było próżno szukać w wielkich mediach niemieckich.\nObie strony grają na emocjach, piszesz o fejku? Druga strona robi to samo.\nNiby że co? Jedni mają być prawi a drudzy mogą robić co chcą? Sorry tak to nie działa zwłaszcza gdy chodzi o urabianie mas.\nPan3as 1 dzień 13 godz. temu\n@PornoRecydywista: A o czym ja pisałem?\nTutaj masz lepszy fejk, https://oko.press/jak-wrobiono-platforme-w-acta2-czyli-kto-stoi-za-ta-polityczna-narracja-w-polskiej-sieci/\nAutor napisał dobry tekst ale to tytuł gra pierwsze skrzypce więc jeżeli artykuł w miarę się zgadza to teza w tytule pewnie jest prawdziwa a jednak nie jest.\nSam piszę nieraz w takim a nie innym tonie na wykopie aby zniechęcić ludzi do drugiej strony. pokaż całość\nNiemcy przymierzają się do budowy własnego gazoportu\n@HaHard finanse.wp.pl #swiat #hahard #ekonomia #energetyka #niemcy #gospodarka +4 inne\nLNG odgrywa coraz większą rolę nie tylko w zaopatrzeniu w energię, ale także w polityce. W Niemczech szuka się obecnie najwłaściwszej lokalizacji własnego gazoportu. USA chcą dostarczać europejskim odbiorcom swój ciekły gaz z łupków, a Katar zapowiada "strategiczne inwestycje" w tym obszarze (...)\nPan3as 1 dzień 21 godz. temu\n@rzep: Tat tak oczywiście. Ty swoje NIK swoje, wypowiedzi polityków PO swoje a działania osób zainteresowanych budową swoje.\nPan3as 1 dzień 19 godz. temu\n@rzep: Tak tak, to tak jakby powiedzieć ze każdy kto chce morze 500+ wyj!?#ć. No nie pewne ruchy zapewniają wypad ze sceny politycznej chociaż wtedy nie wiedzieli ile mogą wałów zrobić.\nTy swoje fakty swoje, zaprzeczasz wypowiedziom polityków PO, zara napiszesz że wiesz lepiej co mieli na myśli niż sami autorzy.\nEstilio 4 lata 1 mies. temu\n"No cześć Sandra, dupy nasmarowane hehe" skąd się wziął ten cytat? Tyle razy widziałem ten tekst ale nie mogę znaleźć źródła\nPan3as 2 dni temu\n@Estilio: @Gummy: No to wiem skąd pomysł aby profesor dobrze znał się z panienkami, prostytutkami w serialu Rojst.\n@rybak_fischermann rmf24.pl #europa #francja #policja #gwalt #snapchat +3 inne\nFrancuska policja prowadzi śledztwo w sprawie grupowego gwałtu na 19-letniej kobiecie. Przestępstwo zostało nakręcone komórką i udostępnione za pomocą aplikacji Snapchat.\n214 komentarze opublikowany 1 dzień 23 godz. temu\nJeżeli kobieta będzie mówić o sprawcach to jest rasistką.\nJeżeli akceptujesz strzelanie do takich przestępców jesteś nazistą.\nEgzotyczny gwałciciel jeżeli zostanie złapany zasługuje na pomoc socjalną i psychologiczną.\nStandardy lewicowej europy.\n#4konserwy #bekazpodludzi #bekazlewactwa #neuropa\n...to tylko najnowsze aktywności użytkownika Pan3as


sprężyny naciskowe - Katalog orcogermany PR5\nNamawiam Was do wypróbowania usług mojej firmy, której siedziba znajduje się w wielkopolskim Swarzędzu. Zachęcam Was do osobistych odwiedzin w mojej firmie bądź do kontaktu telefonicznego (numery zamieszczone na stronie internetowej). Jako wytwórca sprężyn zapewniamy Wam doskonałej jakości artykuły, które mogą być wykorzystywane w różnorakich branżach przemysłowych. Dokładamy wszelkich starań, żeby wszystkie sprężyny, które pochodzą z naszej firmy, były wytwarzane z wysokiej klasy materiałów, z dbałością o każdy detal. Z niemałą przyjemnością oferujemy Wam sprężyny o różnych średnicach, w tym sprężyny skrętne, sprężyny naciskowe, naciągowe, pierścienie sprężyste. Przy tym proponujemy Wam także sprężyny płaskie, talerzowe, kształtowe oraz inne.\nPrzedsiębiorstwo Porolet to zakład produkcyjny wytwarzający najlepszej jakości markizy tarasowe, przydomowe, pergolety i ogrody zimowe. Zdobyliśmy wiedzę, doświadczenie, posiadamy wysokiej klasy przybory i wykwalifikowaną kadrę pracowników. Dzięki długoletniej obecności na rynku...


Sendlerowa nie była samotna – Przegląd prasy Wprost\nSendlerowa nie była samotna\nDodano: 19 kwietnia 2009, 08:03 / Zmieniono: 19 kwietnia 2009, 08:03 5\n"Wall Street Journal" chwali film o Irenie Sendlerowej - Polce, która uratowała 2500 dzieci żydowskich z getta warszawskiego. Film, zatytułowany "Odważne serce Ireny Sendler", będzie miał swoją premierę w telewizji CBS w niedzielę wieczorem (czasu USA).\nAutorka recenzji, czołowa publicystka kulturalna dziennika Dorothy Rabinowitz, podkreśla, że - jak to pokazuje film - w pomoc dla Żydów w czasie okupacji hitlerowskiej zaangażowanych było wielu Polaków, chociaż - jak dodaje - część także wydawała ich Niemcom.\n"Film jasno pokazuje, że jego bohaterka nie była samotna w swojej misji. W kraju, w którym populacja antysemitów nie była mała- Polacy, którzy wydawali ukrywających się Żydów, albo wymuszali od nich okup za milczenie, a kiedy ci nie mogli więcej zapłacić, przekazywali ich Niemcom - była również inna warstwa polskiego społeczeństwa. To ludzie wywodzący się głównie z inteligencji, albo spośród działaczy politycznych, oddani katolicy i inni, którzy mieli świadomość śmiertelnego niebezpieczeństwa, na jakie naraża ich pomoc Żydom. Było ich niemało. Dostarczali (Żydom) fałszywe papiery, szukali dla nich kryjówek, przekonywali innych Polaków po stronie aryjskiej do udzielenia Żydom schronienia" - pisze autorka.\nRabinowitz ocenia, że film jest "przerażający w swej sile i braku fałszywych tonów". Podkreśla, że reżyser John Kent Harrison zadbał, by jego bohaterowie "nie deklamowali o szlachetnej sprawie". "To uniknięcie napuszonych słów i deklaratywności samo w sobie wystarczałoby, by film zasługiwał na wyróżnienie, ale są i inne powody" - dodaje.\nRecenzentka chwali grę Anny Paquin odgrywającej rolę tytułowej bohaterki, a jeszcze bardziej Marcii Gay Harden odtwarzającej postać jej matki.\nRecenzja ukazała się w czwartkowym wydaniu internetowym "Wall Street Journal". W sobotę o filmie o Sendlerowej pisze w dużo bardziej krytycznym tonie "New York Times".


Pady szorujące -\nPad brązowy do gruntownego czyszczenia posadzek\nPad czarny do gruntownego doczyszczania\nPad brązowy ręczny do czyszczenia\nBrązowy pad czyszczący w wersji do uchwytu ręcznego.\nPad czarny do czyszczenia trudno dostępnych miejsc\nCzarny pad czyszczący w wersji do uchwytu ręcznego.\nNOWOCZESNE PADY DO GRUNTOWEGO DOCZYSZCZANIA\nW ofercie Linea znajdują się pady szorujące, stosowane do gruntownego czyszczenia posadzek. Ich kolory - czarny i brązowy - oznaczają największy stopień twardości. Posiadamy zarówno pady do maszyn szorujących (okrągłe), jak i przystosowane do uchwytu ręcznego (prostokątne).\nPad brązowy do maszyn jest przeznaczony do szorowania powierzchni odpornych na zarysowania. Doskonale sprawdza się przy usuwaniu z posadzek wszelkiego rodzaju polimerów, akryli i wosków. Jest mniej agresywny od czarnego i polecany do szorowania mocno zabrudzonych posadzek. Padem czarnym natomiast czyści się twarde posadzki na mokro - jego ostra powierzchnia bardzo mocno szoruje podłoże i dzięki temu jest w stanie usunąć nawet stare zabrudzenia. Dobrze sprawdza się na płaskich mikroporowatych powierzchniach, na przykład na betonie czy posadzkach przemysłowych.\nPodobne zastosowanie mają brązowe i czarne pady ręczne - są idealne do gruntownego doczyszczania powierzchni. Posiadają prostokątny kształt (25x11,5 m) i przystosowane są do uchwytów ręcznych i zamocowanych na drążku. Znakomicie sprawdzają się przy czyszczeniu mało dostępnych miejsc, schodów czy cokolików. Służą do usuwania grubych i starych warstw brudu. Za ich pomocą możliwe będzie usunięcie z posadzek polimerów, akryli czy wosków. Nie zaleca się stosowania na posadzkach wrażliwych na uszkodzenia.\nLINEA od wielu lat dostarcza Klientom profesjonalne maszyny do sprzątania, produkty do czyszczenia ręcznego oraz środki chemiczne renomowanych marek. W ofercie firmy znajdują się także usługi wynajmu urządzeń sprzątających, oraz szkolenia dotyczące obsługi sprzętu. Klienci firmy LINEA mogą korzystać z profesjonalnego serwisu gwarancyjnego i pogwarancyjnego, a także z usług w kwestii doboru maszyn do sprzątania.


Zdzisław Sokal powołany w skład KNF jako przedstawiciel BFG - Money.pl\nStrona głównaGiełdaWiadomości giełdoweZdzisław Sokal powołany w skład KNF jako przedstawiciel BFG\nWarszawa, 18.12.2018 (ISBnews) - Prezes Bankowego Funduszu Gwarancyjnego (BFG) Zdzisław Sokal został powołany w skład Komisji Nadzoru Bankowego (KNF) jako przedstawiciel BFG z głosem doradczym, podał BFG.\n"W związku ze zmianą ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym, dokonaną ustawą z dnia 9 listopada 2018 r. oraz zmianie niektórych ustaw w związku ze wzmocnieniem nadzoru nad rynkiem finansowym oraz ochrony inwestorów na tym rynku (Dz.U. z 2018 r. poz. 2243), prezes Bankowego Funduszu Gwarancyjnego Zdzisław Sokal został powołany w skład Komisji Nadzoru Finansowego jako przedstawiciel BFG z głosem doradczym" - czytamy w komunikacie.\nSkład KNF od 1 stycznia 2019 r. ulegnie poszerzeniu o czterech nowych członków. W skład KNF wejdą: przedstawiciel prezesa Rady Ministrów, przedstawiciel Bankowego Funduszu Gwarancyjnego (BFG), przedstawiciel prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (UOKiK) oraz przedstawiciel ministra - członka Rady Ministrów właściwego do spraw koordynowania działalności służb specjalnych. W wyniku nowelizacji KNF będzie składać się z przewodniczącego, dwóch zastępców przewodniczącego i dziewięciu członków.\nJanTo jest II Plan Zdzisława.\nZdzisław Sokal został powołany na prezesa Bankowego Funduszu Gwaranc...\nAndrzej Diakonow został powołany na zastępcę przewodniczącego KNF


606,00 zł - 1 078,00 zł\nWózki kelnerskie — co warto wiedzieć?\nAby ułatwić pracę kelnerom oraz kucharzom, powstały specjalne wózki kelnerskie. Znajdują one zastosowanie w szczególności podczas większych uroczystości, takich jak wesele czy urodziny, a także podczas bankietów. W takich sytuacjach, gdy do obsłużenia jest kilkadziesiąt, a nawet i kilkaset osób — zanoszenie wszystkich niezbędnych potraw i produktów na tacy zajęłoby zdecydowanie zbyt wiele czasu.\nWózki kelnerskie przede wszystkim usprawniają serwowanie dań, ale także zbieranie naczyń czy sztućców. Podczas jakiegokolwiek wydarzenia, spędzanie czasu przy brudnych naczyniach nie jest przyjemne i jako właściciel lokalu gastronomicznego powinieneś czas ten maksymalnie skrócić. Wózek jak najbardziej na to pozwala. Niektóre modele wyposażone są również w skrytki i blaty. Pozwalają gromadzić szereg produktów spożywczych, jednak należy pamiętać jedynie o ich prawidłowym umieszczaniu. Wybór wózka kelnerskiego, choć wcale nie jest prosty — ma ogromne znaczenie. Odpowiedni produkt nie tylko będzie trwały, ale także pozwoli uniknąć zniszczenia podłogi czy hałasowania podczas wydarzenia.\nKiedy sprawdzi się wózek na produkty sypkie?\nWózek gastronomiczny na produkty sypkie sprawdzi się do transportu i szybkiego odmierzania m.in. cukru, soli, ryżu, kaszy, mąki czy bułki tartej. Odpowiedni model zachowa świeżość i zapach produktów. W naszej ofercie znajdziesz kilka dostępnych modeli. Za przykład może posłużyć wózek transportowy Amerbox marki Hendi. Jego pojemność wynosi aż 98 l — jest to około 103 kg cukry lub 68 kg mąki. Produkt ten pozwala bezpiecznie przechowywać i transportować produkty.\nDzięki zaokrąglonym narożnikom i gładkim ścianom, utrzymanie wózka w czystości nie jest skomplikowane. Oprócz tego posiada on prowadnice, dzięki którym możliwe jest umieszczenie szufelki. Łatwy transport zapewniają m.in. szerokie, gumowe kółka 75 mm. Jeśli chodzi o materiał wykonania, przezroczysta pokrywa jest z polipropylenu. Dzięki temu cechuje ją trwałość i odporność na uszkodzenia. Wózki transportowe do produktów sypkich posiadają szereg zalet i sprawdzą się również w Twojej firmie.\nJakość, higiena i bezpieczeństwo — podstawy w gastronomii\nW każdym lokalu panujące warunki powinny być bezpieczne i higieniczne, z kolei potrawy — jakościowe. Prawidłowe przechowywanie produktów znacznie ułatwiają wózki transportowe ręczne. Jeśli chodzi o wózki kelnerskie, ich zadaniem jest przede wszystkim usprawnienie procesu podawania dań i napojów, a także procesu sprzątania.\nJeśli interesuje Cię wózek do transportu gastronomiczny, koniecznie zapoznaj się z naszą ofertą. Stawiamy przede wszystkim na jakość i profesjonalizm. Nie chodzimy na skróty. W naszym sklepie znajdziesz wyłącznie trwałe i funkcjonalne artykuły renomowanych producentów. Większość z nich sprawdzi się nie tylko w firmach, ale także i w gospodarstwach domowych. W naszym sklepie wyposażysz całą kuchnię w jakościowy sprzęt. Jeśli będziesz miał jakiekolwiek pytania związane z naszymi produktami — zachęcamy do kontaktu.


Honda NTV 650 Revere motocykl (1993-1997) recenzja, opinia użytkownika\nStrona głównaMotocykleNakedHonda NTV 650 Revere motocykl (1993-1997)\nHonda NTV 650 Revere Motocykl\nSpecyfikacja: Honda NTV 650 Revere motocykl (1993-1997)\n2 recenzje dla produktu Honda NTV 650 Revere motocykl (1993-1997)\nLukas – 29 grudnia 2020\nHonda w sam raz dla początkujących i nie tylko!Bardzo dobry jakościowo i w zasadzie bezawaryjny!Napęd wałem,silnik pancerny(przebiegi bez naprawy 150-200tyś to chyba norma).Po odblokowaniu ponad 60KM i wystarczy do przemieszczania.Trochę za miękkie siedzenie i za niskie ale wystarczy wymienić kanapę na akcesoryjną i już będzie lepiej.Mam już drugą!\n+ ZALETY: wał bezawaryjny pancerny silnik chłodzony cieczą małe spalanie\n- WADY: miękka i niska kanapa brak 6 biegu mała ładowność(190kg)\nGrad74 – 13 stycznia 2022\nPosiadam Reverkę (rocznik 1996) już 6 lat. Muszę przyznać że od początku sporo w niej pozmieniałem. Założyłem koło przednie 19 cali, założyłem na przód dwie tarcze hamulcowe 300mm i układ hamulcowy BREMBO (przewody oczywiście wszystkie w oplocie) , przerobiłem kanapę, założyłem handbary , osłony lag , osłonę tylnego amortyzatora. I teraz muszę stwierdzić że mam motocykl doskonały. https://youtu.be/ptsjZ0v4SQY , https://photos.app.goo.gl/wEQELghmxpgmMCQ87 , https://photos.app.goo.gl/7RjQo5zu1RUut43S7 , https://photos.app.goo.gl/KMPHgpTfuvm5rAkm9 , https://photos.app.goo.gl/4XNpco5yNLbAPQLj6 , https://photos.app.goo.gl/LHTE6taN37qBi8Dh7 , https://photos.app.goo.gl/ecEAEZ8fxYejSW9c9 . Generalnie motocykl jst przeznaczony dla kierownika do max 176cm wzrostu. Owszem, powyżej też się da , ale już na dłuższych trasach to męczarnia dla bioder i kolan. Moto dość ciężkawe jak na swoją pojemność (ok 220 kg na mokro) , ale jest wykonane z żelastwa a nie plastiku. W zasadzie motocykl praktycznie całkowicie bezobsługowy. Nie psuje się, olej i zawory co 12 tys km, kardan co 80 kkm. Bardzo elastyczny silnik. na 5 biegu jedzie już od 60 kmh do końca czyli prawie do 200 kmh. Dźwięk silnika i tłumika powodujący prawie orgazmistyczne doznania u każdego wielbiciela V-ek: https://youtu.be/yr1jNLz5BGY , https://youtu.be/EOPb0UtogcY . Spalanie przy emeryckiej prędkości około 90 kmh to u mnie około 3,7 – 3,8 l. W mieście i przy szybszej jeździe potrafi wziąć około 5-6. Generalnie ja tym motocyklem jestem zachwycony i ma on u mnie dożywocie. Zrobiłem nim już ponad 60 tys ( to jedna z moich kilku Hond) i moto pomimo przekroczenia 120 tys przebiegi praktycznie nie wykazuje śladów zmęczenia. Pali od strzała, pojedzie zawsze i wszędzie. Polecam je każdemu, bo są śmiesznie tanie (nie wiem dlaczego bardzo niedoceniane w Polsce , bo za granicą uwielbiane za niezniszczalność) i to że są np idealne do miasta i na codzienne dojazdy do pracy jak również nadają się do długich niespiesznych podróży. A niedługo ich cena zacznie rosnąć. To prawdziwe oldtimery na 2 kółkach.\n+ ZALETY: Można je zniszczyć tylko poprzez przetopienie je na coś innego\n- WADY: może troszkę za mało zwrotny


[ Posty: 366 ] Przejdź na stronę Poprzednia strona 1 ... 36, 37, 38, 39, 40, 41 Następna strona\nNapisane: niedziela, 2 marca 2014, 23:16\ntak na wcisk i to nie przelotowo, bez zadnego kołnieża, kilna. tylko wcisk i klej. hmm. nie można było całości z jednego elementu wytoczyć?\nWszystko sie zgadza z wyjatkiem tego ze jest "przelotowo". Po przetoczeniu i szlifowaniu po prosto nie widac polaczenia. Wiem, ze ryzyko istnieje, ale jak do tej pory tak wlasnie byly zrobione poprzednie elementy i wytrzymalo. Loctite "zielony" to bardzo mocny klej. Kiedys probowalem rozlaczyc ten element na prasie 1/2 tony i sie nie udalo. Czyli jak 1/2 tony wytrzyma to powinno zadzialac. Sila odsrodkowa to okolo 100kg. No moze jak zaloze wieksza lopate (jesli dzialanie nowego lozyska sie sprawdzi) to sila wzrosnie do 150kg. W dalszym ciagu margines bezpieczenstwa to 300%.\nNapisane: poniedziałek, 3 marca 2014, 09:32\nhmm. nie można było całości z jednego elementu wytoczyć?\nHmmm, Granacik, zaintrygowales mnie tym pytaniem. Moze jednak mozna. Nie wiem. Jak nie sprawdze, to sie nie dowiem. Kupilem wiec 3 sruby grade 5 oraz 3 sruby grade 8. Lby daja sie przetoczyc na 12mm, a reszta na 5mm. Ale czy uda mi sie tak uzyskac idealnie 5mm srednicy - wymiar dosc krtytczny, bo na ta ma wejsc lozyska. Poprubuje najpierw na grade 8 a jak nie bedzie sie dal obrabiac przyzwoicie to zabiore sie za grade 5.\nNapisane: wtorek, 4 marca 2014, 05:04\nHmmm, Granacik, zaintrygowales mnie tym pytaniem. Moze jednak mozna.\nOkazalo sie, ze mozna. Dorwalem kawalek sruby 1/4-20 grade "maslo" i bez problemu wytoczylem wymiarowy walek (z dokladnoscia 0.01mm wg mojego mikrometru) wraz z przykladowa koncowka (ma mniejsza srednice niz potrzeba, bo leb sruby 1/4 daje sie przetoczyc na 10.5mm srednicy). Sprawdzilem, jak walek pasuje na lozysko, i wynik byl bardzo zadawalajacy - wchodzi bez zadnych luzow na calej dlugosci walka. W dodatku wykonanie tej czesci to znacznie mniej pracy niz wykonanie samej koncowki na wymiar.\nSkoro daje sie przetoczyc "maslo" to teraz moge sprobowac na lepszym materiale jak na zdjeciu ponizej: 3 sruby grade 5 (te dluzsze to troche lepsze niz "maslo") oraz 3 sruby grade 8 (te ciemniejsze to calkiem solidny material):\nNapisane: wtorek, 4 marca 2014, 22:25\npiknie Panie, piknie jak z fabryki... wstępne kucie a potem obróbka na wymiar... struktura wewnętrzna będzie niemal idealna\nNapisane: środa, 5 marca 2014, 05:02\nwstępne kucie a potem obróbka na wymiar\nNo tak, tutaj wyraznie ujawnia sie, ze jak elektryk a nie mechanik Nie ma pojecia, o czym piszesz uzywajac slowa "kucie". Czy mam te srube mlotem nawalac? Sruba z "masla", grade 5 i grade 3 ma takie parametry (cokolwiek by to nie znaczylo):\nGrade 2 (maslo)\nHead marking: No Markings\nHead marking: 3 Radial Lines\nPodejrzewam tyle tylko ze wieksza liczba to lepszy material (przynajmniej dla mnie).\nNapisane: środa, 5 marca 2014, 19:29\nŁeb śruby jest kuty... w fabryce śruby robią z drutu z rolki. cięty na kawałki następnie spęczany na końcu pod łeb a gwint jest walcowany. potem obróbka skrawaniem łba na sześciokąt i ulepszanie cieplne poprawiające wytrzymałość.\ntroche jeszcze coś tam pamiętam z PTiKM... materiałoznastwo i metaloplastyka to fajne dziedziny\nNapisane: środa, 5 marca 2014, 21:39\nŁeb śruby jest kuty... potem obróbka skrawaniem łba na sześciokąt i ulepszanie cieplne poprawiające wytrzymałość.\nZ tego co widze, leb jest kuty na szesciokat, a nie skrawany. Nie widze tu zadnych sladow skrawania.\nDoczytalem ze "Quenched and Tempered" to hartowanie i odpuszczanie: dwie operacje polegajace na zagartowaniu materialu na ile sie da, a nastepnie odpuszczeniu troszeczke, aby zlikwidowac naprezenia i kruchosc.\nTak czy siak, ciekaw jestem jak bedzie sie to ciac na tokarce - jeszcze nie mialem czasu, ale moze dzis wieczorem sprobuje.\nNapisane: czwartek, 6 marca 2014, 00:34\nto zależy od procesu technologicznego. w maszynowym wielkoseryjnym wytwarzaniu to i sześciokąt wykują a w jakiejś manufakturze to łatwiej tylko spęczyć na kowadle a sześciokąt zrobić na frezarce.\ntak dla zobrazowania procesu maszynowego filmik na dobranoc:\nNapisane: czwartek, 6 marca 2014, 01:19\nPieknie. Dzieki za link. Dokladnie moje sruby


Profilaktyka i jeszcze raz profilaktyka | I LO im.M.Kopernika w Będzinie\nOpublikowane w 3 grudnia 2018 5 grudnia 2018 przez admin\nW dniach od 16 do 30 listopada uczniowie Kopernika uczestniczyli w zajęciach profilaktycznych prowadzonych przez sierżanta sztabowego pana Tomasza Mogielskiego z Powiatowej Komendy Policji w Będzinie. Tematyka spotkań była bardzo różna, dotyczyła bowiem niebezpieczeństw na jakie narażeni są młodzi ludzie i konsekwencji prawnych wynikających z łamania przepisów. W klasach pierwszych tematem przewodnim było bezpieczne korzystanie z internetu, w drugich zagrożenia wynikające z zażywania substancji psychotropowych, dopalaczy, natomiast w klasach trzecich bezpieczeństwo w ruchu drogowym. Wyznajemy zasadę profilaktyki nigdy dosyć i mamy nadzieję, że wiedza jaką zdobyli nasi uczniowie przyczyni się do bezpiecznego postępowania w życiu codziennym.\nNastępny wpisNastępny Mistrzowie przekonywania


marzec 2022 - Swoszowicki Portal Informacyjny\nTargi Edukacyjne „Świadomy wybór” w SP nr 43\nPierwsze Targi Edukacyjne „Świadomy wybór” za nami. 21 szkół ponadpodstawowych, 4 zaproszone szkoły z Dzielnicy X, którym z całego serca dziękujemy za obecność.\nZabytkowy dworzec Kraków Swoszowice znów służy podróżnym\nPodróżujący skorzystają z nowoczesnego i dostępnego obiektu kolejowego Kraków – Swoszowice. Zakończyła się realizacja inwestycji polegająca na kompleksowej przebudowie dworca, w ramach Programu Inwestycji Dworcowych na lata 2016-2023 z dofinansowanie ze środków unijnych z Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko .\nCentrum Kultury Podgórzadworzec PKPDworzec w SwoszowicachKlub Kultury Swoszowice\nElektroporządki w Swoszowicach\n04 marca (czwartek) w godzinach: 9.00 - 11.00, przy ul. Inicjatywy Lokalnej 5 (parking przed siedzibą rady Dzielnicy X Swoszowice) Miejskie Przedsiębiorstwo Oczyszczania Spółka z o.o. w Krakowie organizuje akcję „Elektroporządki” - zapraszamy do skorzystania z okazji i wyrzucenie elektrośmieci, które zalegają w domu :)\nelektrobrygadaelektronikaelektrośmiecigdzie wyrzucić elektrośmieciśmieci


Mają zatrute życie | Nowa Trybuna Opolska\nMają zatrute życie\nLod 23 listopada 2001, 21:25\nJeden z domów jednorodzinnych uprzykrza życie wszystkim sąsiadom - twierdzą mieszkańcy ul. Stokrotek w Opolu.\nProblem pojawił się zimą 1999 roku, kiedy zbudowano tam blok. Jego mieszkańcy twierdzili, że dym wylatujący z komina sąsiedniego domu jednorodzinnego zmusza lokatorów do ciągłego zamykania okien.\n- Nie jest to zwykły dym. Czasami nasz budynek cały jest oblepiony pyłem - mówi Jan Cieślak, jeden z mieszkańców bloku. Pył przedostaje się także do mieszkań za pośrednictwem wentylacji. - Interweniowaliśmy w kilku urzędach. Do tej pory nikt nie zainteresował się sprawą - dodaje mieszkaniec bloku.\nW sprawie kłopotliwego dymu opinię wyraził jedynie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego. Stwierdził jednak, że przewody kominowe w budynku emitującym spaliny są w dobrym stanie.\n- Jeżeli mieszkańcy ul. Stokrotek zwrócą się do nas oficjalnie, zbadamy sprawę - stwierdził zastrzegający sobie anonimowość pracownik Wydziału Ochrony Środowiska Urzędu Miasta w Opolu. - Zastrzegam jednak, że sankcje możemy wyciągnąć wówczas, gdy się okaże, że dym jest efektem spalania odpadów, a nie zwykłego opału.


Czy przy ociepleniu ścian budynku jednorodzinnego trzeba wykonać kratki wentylacyjne? - Porady ekspertów - Termo Organika - Muratordom.pl\n» Czy przy ociepleniu ścian budynku...\nCzy przy ociepleniu ścian budynku jednorodzinnego trzeba wykonać kratki wentylacyjne?\nCzy przy ocieplaniu ścian budynku jednorodzinnego trzeba zrobić kratki wentylacyjne? Chcę ocieplić dom, ale nie wiem jak powinna wyglądać ta kwestia, ponieważ jedni wykonawcy je robią, a inni nie... Czy montaż takich kratek wentylacyjnych faktycznie daje jakiś pozytywny efekt?\nZasadność występowania kratek wentylacyjnych na ścianie zewnętrznej zależy od systemu (sposobu), w którym została ocieplona przegroda. Jeżeli ściana jest trójwarstwowa ocieplona wełną mineralną, wówczas w przegrodzie musi być warstwa wentylacyjna, a więc niezbędne jest także wykonanie kratek wentylacyjnych.


Książkowe zauroczenia 18/52 [Pierwsza na liście] - Wariacje (nie zawsze) na temat\nKsiążkowe zauroczenia 18/52 [Pierwsza na liście]\n17 marca 2015 15 listopada 2016 Karolina\tBrak komentarzy #52książki, #lektura, #projektksiążka\nKolejna książka, którą przeczytałam w zasadzie „za jednym posiedzeniem” (przerwa spowodowana była li i jedynie koniecznością pójścia do pracy). Coś takiego mają w sobie książki Magdaleny Witkiewicz, że ciężko mi się od nich oderwać.\nPierwsza na liście to najnowsza powieść tej autorki. Historia trudnej przyjaźni, która po latach odradza się na nowo. Historia o wyborach niełatwych. Historia o życiu i o śmierci. Napisałabym, że pełna wzruszeń, ale jednak nie.\nLubię styl Magdaleny Witkiewicz. Strony przelatują nie wiadomo kiedy. Tym razem nie mogę jednak powiedzieć, że przeczytałam książkę z zapartym tchem, że z niecierpliwością i wypiekami na twarzy wypatrywałam każdej strony. Owszem, czyta się wartko, ale mam wrażenie, że temat główny (niezwykle ważny, temat dawstwa szpiku i dylematów z tym związanych) został spłycony i niepotrzebne zsunięty na bok na korzyść wzajemnych relacji głównych bohaterek. To największy zarzut z mojej strony: temat istotny sprowadzony został do roli czytadła, jednego z wątków. Szkoda.\nPowieść nierówna. Niemniej – z potencjałem.\nHistoria przyjaźni chciało by się rzec „ponad wszystko”, ale jednak nie. Urażona duma, zranione uczucia, a potem nagła wolta i oschła, wredna suka staje się ciocią „do rany przyłóż”. W tle syndrom Piotrusia Pana. Cała fabuła poprowadzona jest jendak do szczęśliwego rozwiązania. Na każdym „polu akcji”. Nieco naiwne, ale daje nadzieję, że jednak czasem wszystko idzie po naszej myśli, a los sprzyja.\nPomimo wszystko – mam sentyment do autorki i dla tego sentymentu z pewnością przeczytam kolejną jej książkę.\n← Książkowe zauroczenia 17/52 [Zielona wyspa]\nChaos, chaos wokół mnie… →


Książeczka sanepidowska Wieleń • Skierowanie na badania sanepidowskie PDF • jakiwniosek.pl\nKsiążeczka sanepidowska Wieleń - badania sanitarno-epidemiologiczne PDF 2022\nGdzie można otrzymać skierowanie na badania sanitarno-epidemiologiczne w miejscowości Wieleń?\nIle kosztuje książeczka sanepidowska w miejscowości Wieleń i gdzie ją kupić?\nJak otrzymać książeczkę sanepidowską w miejscowości Wieleń krok po kroku?\nGdzie złożyć wniosek, druk (dokumenty) dot. sprawy - książeczka sanepidowska - badania sanitarno-epidemiologiczne w miejscowości Wieleń?\nPodejmując pracę w branżach mających m.in. kontakt z żywnością i podlegających kontrolom sanepidu w miejscowości Wieleń, konieczne jest uzyskanie orzeczenia do celów sanitarno-epidemiologicznych, potocznie nazywanego książeczką zdrowia lub książeczką sanepidowską. Jego otrzymanie wiąże się z wykonaniem badań, których celem jest wykluczenie posiadania przez pacjenta groźnych chorób. Gdzie otrzymać skierowanie na badania? Jakie badania należy wykonać? Czy jest możliwe uzyskanie orzeczenia bez posiadania skierowania? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w poniższym poradniku.\nSama książeczka sanepidowska nie jest dużym wydatkiem. Można ją zakupić przez Internet lub w niektórych sklepach papierniczych w miejscowości Wieleń. Cena książeczki waha się w granicach od 1 do 2 złotych.\nJednakże aby otrzymać odpowiedni wpis w książeczce należy wykonać badania sanitarno-epidemiologiczne i umówić się na wizytę do lekarza medycyny pracy w miejscowości Wieleń.\npo pobraniu trzeciej próbki, oddaje wszystkie 3 wymazy do badań w stacji sanitarno-epidemiologicznej lub laboratorium w miejscowości Wieleń,\nPo otrzymaniu wyników należy udać się do lekarza medycyny pracy w miejscowości Wieleń ze skierowaniem od pracodawcy lub bez skierowania na własny wniosek.\nNiestety nie znaleźliśmy Sanepidu w miejscowości Wieleń w naszej bazie. Najczęściej placówki SSE znajdują się w miastach na prawach powiatu oraz w siedzibie powiatu.\nSkierowanie na badania sanitarno-epidemiologiczne w miejscowości Wieleń\nWzór wypełnionego skierowania na badania sanitarno-epidemiologiczne [PDF] w miejscowości Wieleń\nPraca w miejscowości Wieleń\nBon na zasiedlenie Wieleń\nDodatek aktywizacyjny Wieleń\nRejestracja bezrobotnego Wieleń\nStaż i organizacja stażu Wieleń


Czy będziemy więcej płacić za „empetrójki” - opłaty reprograficzne.\n« „Władca Pierścieni” w kontekście opracowań i inspiracji, czyli skąd Frodo wziął się w grze komputerowej\nKserujesz – kradniesz? Kserowanie książek a dozwolony użytek osobisty »\nReprografia – całokształt metod sporządzania kopii a. reprodukcji dokumentów (por. kserografia; mikrofilm) – tak „Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych Władysława Kopalińskiego” – dostęp on-line\nOtóż nie. Opłaty te są obecne w aktualnej ustawie o prawie autorskim i prawach pokrewnych od samego początku jej obowiązywania, a zatem od 1994 r. O godziwym wynagrodzeniu twórców (za pośrednictwem stosownych opłat) mówi również jedna z dyrektyw Parlamentu Europejskiego. Zgodnie z naszą ustawą producenci i importerzy magnetofonów, magnetowidów i innych podobnych urządzeń, a także kserokopiarek, skanerów i innych podobnych urządzeń, jak również czystych nośników służących do utrwalania, w zakresie własnego użytku osobistego, utworów przy użyciu urządzeń wymienionych powyżej, są obowiązani do uiszczania pewnych opłat – opłat reprograficznych właśnie. Powiedzmy więc, że można je nazwać opłatami za kopiowanie, a nawet za potencjalne kopiowanie.\nCelem art. 20 ustawy z 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych jest niewątpliwie zapewnienie twórcom i wydawcom godziwej rekompensaty strat mogących powstać na skutek kopiowania utworów stanowiących przedmiot praw autorskich – tak wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 21 lutego 2012 r., I ACa 11/12.\nZgodnie z ustawą każdy z nas jest uprawniony do korzystania z dorobku kultury w ramach własnego użytku prywatnego. W wielkim skrócie mówiąc (na pewno niedługo napiszę o tym więcej) – można kopiować niektóre utwory bez ponoszenia kosztów – na własny użytek. W zamian za to jednak pojawiają się nasze bohaterki, a więc opłaty reprograficzne, zwane inaczej „opłatami od czystych nośników” (choć de facto nie tylko nośników dotyczą). Mają one zrekompensować twórcom to, że ich dzieła są kopiowane, a oni nie dostają za to żadnego wynagrodzenia.\nKwestia ta jest dodatkowo regulowana w rozporządzeniu Ministra Kultury z dnia 2 czerwca 2003 r. W rozporządzeniu tym ustawodawca wskazuje przede wszystkim kategorie urządzeń i czystych nośników służących do utrwalania utworów oraz wysokość opłat reprograficznych. Dowiadujemy się więc z niego np., że wysokość opłaty reprograficznej liczona w procentach od sprzedaży pendriva to 0,47%, płyty DVD to 3%, radia z magnetofonem i odtwarzaczem płyt CD – 0,74% a dysku komputerowego – 1%. Cały wykaz zawiera 53 pozycje. Aż 53 pozycje a z drugiej strony jedynie 53 pozycje. Ustawodawca był bardzo szczegółowy w swoich ustaleniach. Rozporządzenia zawiera osobną stawkę np. dla radia z magnetofonem i odtwarzaczem płyt CD oraz dla radia z magnetofonem i odtwarzaczem płyt CD z funkcją nagrywania – stąd „aż” 53 pozycje. Jednocześnie jednak ustawodawca nie mógł przewidzieć kierunku postępu technicznego, więc na liście brakuje np. smartfonów, czy tabletów – stąd „tylko” 53 pozycje. I to „tylko” właśnie stało się przyczynkiem dla Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz organizacji zbiorowego zarządzania, takich jak ZAiKS, do podjęcia prac dostosowaniem rozporządzenia do aktualnej sytuacji rynkowej. Czy to Ministerstwo wystąpiło z inicjatywą, uznając, że twórcy nie otrzymują należnego im wynagrodzenia, czy też zrobiły to organizacje zbiorowego zarządzania widząc, jak od lat „uciekają im pieniądze”? Mogę się tylko domyślać… Abstrahując od tego wydaje się, że wprowadzenie nowych opłat, a być może zmiana wysokości już obowiązujących, to kroki nieuniknione. Na nic zdadzą się społeczne protesty. ZAiKS tłumaczy, że jego propozycja zmian dotyczyła komasacji istniejących dotychczas grup urządzeń i nośników poprzez ustalenie nowego wykazu urządzeń i nośników, objęcia opłatą urządzeń wielofunkcyjnych w tym komputerów, telefonów i innych urządzeń z funkcja nagrywania oraz ujednolicenia pojęć związanych z „nośnikami” i „urządzeniami” z terminologią stosowaną przez przemysł elektroniczny.\nZ jednej strony uważam, że na samego pomysłu takich zmian nie można bezwarunkowo potępiać. Nie ulega bowiem wątpliwości, że aktualne prawo nie przystaje do bieżącej technologii. Tym bardziej, że przywoływane przeze mnie rozporządzenie, w jego aktualnym brzmieniu, posługuje się również mocno niejasnymi terminami, typu „MP3 Single Function” – jako określenie urządzenia. Co ten termin dokładnie ma oznaczać – wie chyba wyłącznie osoba, która go wymyśliła. Z pewnością bowiem stwierdzić można, że opłacie reprograficznej podlega samodzielny odtwarzacz mp3*, ale już trudno przyjąć, że opłacie takiej podlegać będzie telefon z odtwarzaczem mp3 – nie jest to jego jedyna („single”) funkcja. Trudno dla jednych, łatwo dla innych, każdy może mieć swoje zdanie… chyba nie tak powinno być?\nZ drugiej strony ostateczna ocena potencjalnej nowelizacji będzie zależała przede wszystkim od tego, jak szeroko zostaną zakrojone zmiany przepisów i czy „ochrona praw twórców” nie zamieni się w zwykły „skok na kasę”. Z pewnością bowiem ewentualny wzrost kosztów dystrybucji sprzętów i nośników ich producenci i dystrybutorzy przerzucą na nas, czyli na konsumentów. Oby więc katalog pozycji objętych opłatami poszerzany był z głową.\nNa koniec ciekawostka liczbowa. ZAiKS podaje, że z tytułu opłat reprograficznych w krajach europejskich ściągane są następujące kwoty:\nJak będzie u nas po zmianach w prawie? Czy „uda się” dogonić czołówkę? Pewnie niedługo się przekonamy.\n* – zatem, odpowiadając na pytanie postawione w tytule, raczej nie zapłacimy za niego więcej – chyba, że opłata reprograficzna zostanie podniesiona\nTagi autorskie prawa majątkowe, muzyka, odpowiedzialność karna, różne, zaiks.Dodaj do zakładek Link.


Stanisław Remuszko: Ogóry albo samo życie - W sieci opinii - rp.pl\nAktualizacja: 01.06.2015, 11:46\nStanisław Remuszko: Ogóry albo samo życie\n„Wielce Szanowna Pani Prezydent, dzień dobry. Wiem, że to nie Pani będzie ten list czytała, ale na stronie Urzędu nie jest napisane, do kogo kierować żale w takich sytuacjach.\nWczoraj, w sobotę 30 maja o 16:15, przy wyjściu z metra na stacji „Świętokrzyska" (zdjęcie nr 1), rozwianą połą marynarki musnąłem świeżo pomalowany słupek chodnikowy. Być może pralni chemicznej uda się tę żółtą plamę usunąć. Jeśli nie – garnitur będzie do wyrzucenia (zdjęcie numer 2). Szedłem na uroczysty ślub do pobliskiego Kościoła Wszystkich Świętych.\nZwykły zdrowy gospodarski rozsądek mówi, że nie powinno się malować olejną farbą chodnikowych słupków, zwłaszcza w samiutkim centrum stolicy, zwłaszcza przy wyjściu z metra, zwłaszcza w środku dnia, zwłaszcza przy zaplanowanej w okolicy imprezie masowej (ustawiona estrada, zgromadzone siły policyjne) – bez odpowiednich zabezpieczeń. Żadnym takim zabezpieczeniem nie jest przywiązana do słupka kartka z napisem „świeżo malowane" (zdjęcie nr 3), tak samo jak przed wpadnięciem do trzymetrowego wykopu nie zabezpiecza kartka z napisem „uwaga wykop". Takie miejsca trzeba w odpowiedni sposób odgrodzić od przechodniów tak, aby nie mogli przypadkowo wpaść do dołu albo otrzeć się o słupek. Wstyd przypominać o takich oczywistościach.\nNotabene, chwilę potem na moich oczach jakiejś damie przytrafiło się w tym samym miejscu dokładnie to samo (krzyczała z wściekłością „nowa sukienka na śmietnik!" i dala mi numer telefonu). A ile ludzi dopiero w domu zauważyło, że ma na ubraniu jakieś lepkie żółte plamy?\nNapisanie tego pisma zajmuje mi czas. Podobnie – zrobienie odbitek fotograficznych. Podobnie – pójście na pocztę i wysłanie tego listu.\nBy zakończyć: oczekuję szybkiej rzeczowej odpowiedzi od mojego Miasta (podaję swoje namiary w nagłówku) wraz z klarowną deklaracją, że Miasto pokryje koszty pralni chemicznej (kilkadziesiąt złotych) oraz koszty zrobienia odbitek i nadania listu poleconego (kilkanaście złotych). Z poważaniem – Stanisław Remuszko".\nSamo życie... Przed chwilą ten papierowy list wysłałem, i to pryjorytetem. To jest mój pierwszy w życiu kontakt z Urzędem mojego Miasta. Dostanę jakąś odpowiedź, czy nie dostanę? A jeśli dostanę, to kiedy, oraz co będzie w tej odpowiedzi? Co przypuszczają Czytelnicy?


Waszczykowski popiera prezesa: Opozycja jest niszczona - Money.pl\nStrona głównaGospodarkaTokFMWaszczykowski popiera prezesa: Opozycja jest niszczona\nWaszczykowski popiera prezesa: Opozycja jest niszczona\nWitold Waszczykowski mówi, że sytuacja zaczęła się w 2007 roku.\nByły wiceminister spraw zagranicznych Witold Waszczykowski zgadza się z prezesem PiS-u, że. Jarosław Kaczyński mówił o tym w sobotę podczas konferencji poświęconej zagrożeniom demokracji i prawom człowieka _ Nic o nas bez nas _.\nWitold Waszczykowski powiedział w Salonie Politycznym Trójki, że taka sytuacja zaczęła się już w 2007 roku podczas kampanii wyborczej. Dodał, że takiej retoryki używali politycy Platformy Obywatelskiej.\nW sobotę prezes Prawa i Sprawiedliwości Jarosław Kaczyński podkreślił, że w państwie demokratycznym opozycja powinna być akceptowana, a władza nie może dążyć do jej zniszczenia.\nW jego opinii, mamy do czynienia z wyraźnym podważaniem _ wolności od opresji ze strony państwa _, a aparat państwowy jest używany do walki z przeciwnikami politycznymi. Jarosław Kaczyński przypomniał o prowadzonym obecnie śledztwie w sprawie inwigilacji prezydenta Lecha Kaczyńskiego przez ABW.


Jesteś tutaj: Home Hymn Artykuły Materiały statyczne\nRada pedagogiczna 2020/21\nOpublikowano: niedziela, 07, luty 2021 12:37\ndyrektor, matematyka, fizyka Katarzyna Mielech\njęzyk angielski Monika Milewska\njęzyk angielski Tatiana Bielicka\nPatrycja Tylak (urlop)\njęzyk angielski Agnieszka Karasek\nbiologia, edukacja dla bezpieczeństwa Dariusz Szot\ninformatyka ks. Zbigniew Kądziołka\nwychowanie fizyczne Monika Woźniak\nmatematyka Wojciech Faryński\netyka Ireneusz Zieliński\nbiblioteka Zofia Warzyńska-Bartczak (urlop)\npsycholog Agata Drogosz\ngeografia, wos Mariusz Wojasiński\ninformatyka Anna Łuczak\nhistoria Małgorzata Kozak\nwychowanie fizyczne Konrad Wlazło\nOpublikowano: poniedziałek, 12, październik 2020 16:55\nWybierz klasę, by zobaczyć listę podręczników.\n1M 2E 2EG 3EP\n1P 2M 2MG 3MD\n1S 2R 2RG 3RP\nOpublikowano: piątek, 30, listopad 2018 11:16\nRada pedagogiczna 2018/19\nOpublikowano: czwartek, 23, sierpień 2018 11:37\njęzyk angielski Aneta Unisławska\nbiologia, edukacja dla bezpieczeństwa Krzysztof Grzelak\ninformatyka ks. Arkadiusz Lechowski\nmatematyka Elżbieta Wołczyńska\nmatematyka Izabela Makowska\njęzyk angielski Agnieszka Witkowska\ninformatyka s. Renata Lesiak\nmatematyka Elżbieta Wołczyńska (urlop)\nhistoria Ewa Galewska-Pieńskowska\ninformatyka Wiktoria Dośpiał\ninformatyka Małgorzata Kozak\nOpublikowano: czwartek, 28, czerwiec 2018 06:39\nProgram na rok szkolny 2020/2021\nProgram na rok szkolny 2019/2020\nOpublikowano: piątek, 25, maj 2018 10:40\nRada pedagogiczna 2017/18\nOpublikowano: piątek, 01, wrzesień 2017 11:37\nKarolina Duńska (urlop)\nAnna Przybył (urlop)\nbiblioteka Agata Drogosz\nAbsolwenci XXIII LO w Łodzi\nOpublikowano: środa, 01, marzec 2017 12:37\nZapraszamy też do odwiedzenia grupy\n"Absolwenci XXIII LO w Łodzi" na Facebooku\nbyły rektor Wyższej Szkoły Finansów i Informatyki\nemerytowany profesor dr hab. n. med,\nbiochemik, Uniwersytet Medyczny Łódź Marek Frąckowiak\n1950-2017, aktor teatralny i filmowy\nreżyser, twórca krakowskiego Teatru Stu\n1939-2005, reżyser i scenograf teatralny Monika Kolasa-Hladikova\nmezzosopran, profesor UJK w Kielcach\noperator filmowy, wykładowca łódzkiej PWSFTiTV\nlekkoatleta, sprinter reprezentant Polski na Igrzyskach Olimpijskich w 1972 r.\naktor teatralny i filmowy, teatr im. J. Słowackiego w Krakowie\nreżyser teatralny, animator kultury\nkierownik WEzZKO OKE Łódź\nRada pedagogiczna 2016/17\nOpublikowano: niedziela, 01, styczeń 2017 12:37\njęzyk angielski Robert Puławski\nmatematyka Ewa Boczkowska\nbiblioteka Zofia Warzyńska-Bartczak\nOpublikowano: sobota, 05, marzec 2016 20:04\nWersja aktualna (19 listopada 2019 r.)\nWersja archiwalna (1 września 2019 r.)\nWersja archiwalna (11 września 2018 r.)\nWersja archiwalna (06 września 2017 r.)\nWersja archiwalna z dnia 6 września 2016 r.\nWersja archiwalna z dnia 16 stycznia 2016 r.\nRada pedagogiczna 2015/16\nOpublikowano: wtorek, 01, wrzesień 2015 11:37\njęzyk niemiecki, etyka Izabela Białas\njęzyk polski Karolina Duńska\nbiblioteka Kamilla Noweta\nNasza atrakcyjna siedemdziesięciolatka\nROZDZIAŁ I. Czas przed narodzinami: 1915-1945\nGdy nie było naszej szkoły i nie było dzielnicy Widzew\nDziewiętnastowieczna przemysłowa Łódź nie obejmowała swymi granicami administracyjnymi miejscowości Widzew. Dopiero w 1915 r. niemieckie władze okupacyjne dokonały inkorporacji nowych terenów. Między nimi znalazły się Widzew i Zarzew stanowiące części dzisiejszej dzielnicy miasta. Urbaniści twierdzą, że inkorporacja nowych obszarów była o wiele lat spóźniona, dlatego też zamiast terenów względnie pustych, umożliwiających rozłożenie nadmiernego zagęszczenia zabudowy, Łódź wchłonęła w latach 1906- 1915 obszary już silnie zurbanizowane. Ówczesny Widzew, stanowiący zaplecze dostarczające rąk do pracy w łódzkim przemyśle, miał zabudowę typu wiejskiego. Przeważnie parterowe i jednopiętrowe, ubogie, drewniane domki można było spotkać przy głównej arterii komunikacyjnej (zwanej najdawniej Szosą Rokicińską, później ulicą Armii Czerwonej a współcześnie Aleją Marszałka Józefa Piłsudskiego) jeszcze w latach siedemdziesiątych dwudziestego wieku.\nOkres międzywojenny (1918-1939) to czas usuwania zniszczeń w przemyśle, ale też nie najlepsza koniunktura gospodarcza. Utrata rynków wschodnich, kryzys ekonomiczny lat trzydziestych spowodowały upadek wielu przedsiębiorstw, duże bezrobocie i "bunty" robotnicze, które nie ominęły Widzewa, kształtowały wśród mieszkańców dzielnicy coraz silniejsze sympatie dla lewicowych partii robotniczych.\nTo właśnie z inicjatywy delegatów widzewskiej komórki Polskiej Partii Socjalistycznej w 1922 roku powołano komitet organizacyjny stowarzyszenia, którego celem było szerzenie wśród mas pracujących idei kultury fizycznej i ćwiczeń cielesnych. Komitet organizacyjny 24 stycznia 1922 r. zwołał walne zgromadzenie założycielskie Robotniczego Towarzystwa Sportowego Widzew. Podczas tego walnego zgromadzenia, które obradowało w lokalu PPS przy ul. Rokicińskiej 54, w herbaciarni wybrano pierwszy zarząd RTS Widzew. Był on kontynuatorem powstałego jeszcze przed odzyskaniem niepodległości (1909/1910) Towarzystwa Miłośników Rozwoju Fizycznego.\nLata międzywojenne to dla Łodzi nie tylko czas zjawisk negatywnych. W 1919 r. Łódź jako pierwsza wprowadziła obowiązek powszechnego nauczania, w 1928 r. powołano Oddział Wolnej Wszechnicy Polskiej, założono kilka muzeów, zorganizowano galerię sztuki, ożywiono życie kulturalne i artystyczne. Działali tu m.in.: L. Schiller, A. Zelwerowicz, W. Wandurski, K. Hiller, W. Strzemiński, H. Stażewski, K. Kobro. Jednak Widzew nie zaliczał się do beneficjentów tych pozytywnych zjawisk. Wiązało się to z pauperyzacją jego mieszkańców i zamknięciem perspektyw awansu społecznego dla młodzieży. Może to robotniczo- przemysłowy charakter dzielnicy sprawił, iż przez 30 lat nie powstała tu żadna szkoła średnia.\n9 września 1939 r. wojska hitlerowskie zajęły Łódź. Wkrótce miasto włączono do Trzeciej Rzeszy, a okupant przystąpił do systematycznego usuwania śladów polskości, z nazwą miasta włącznie. Okupacja (1939 -1945) była katastrofą edukacyjną. Władze niemieckie programowo odmawiały ludności polskiej prawa do nauki na poziomie wyższym niż elementarny. Dla młodych Polaków przewidziano umiejętność podpisywania się pod dokumentami urzędowymi i liczenia w zakresie do pięciuset. Pomimo starań polskiej Tajnej Organizacji Nauczycielskiej (konspiracyjny kryptonim Związku Nauczycielstwa Polskiego), organizującej nauczanie na poziomie szkół średnich w formie "tajnych kompletów", potrzeby edukacyjne młodzieży łódzkiej przez sześć długich lat nie mogły być zaspokojone w zadowalającym stopniu. Skuteczność tajnego nauczania, podobnie jak wszystkich innych form ruchu oporu w naszym mieście, była niska ze względu na skład narodowościowy mieszkańców. Często w jednym budynku sąsiadowali ze sobą "przez ścianę" Polacy i Niemcy. Każde nielegalne spotkanie groziło zatem dekonspiracją i aresztowaniem.\nWyzwolenie Łodzi spod okupacji niemieckiej nastąpiło 19 stycznia 1945 r. Zdewastowany przemysł, duże straty ludności (ok. 60 % - spowodowane głównie eksterminacją społeczności żydowskiej i wysiedleniem mieszkańców narodowości niemieckiej) oraz ogromne zapóźnienia edukacyjne stawiały przed nową władzą wielkie zadania we wszystkich dziedzinach życia miejskiego. Równocześnie z usuwaniem śladów okupacji rozpoczęto odbudowę gospodarki i podejmowano nowe inicjatywy kulturowe. Przystąpiono do tworzenia nowych placówek szkolnych.\nROZDZIAŁ IV. Wiek młodzieńczy i dojrzały: 1961-1991\nRok szkolny 1961/62 rozpoczęło 617 uczniów w 15 oddziałach oraz 31 nauczycieli i wychowawców.\nWraz ze zmianą nazwy i siedziby szkoła weszła w okres długotrwałej stabilizacji. Na wiele lat ustalił się skład rady pedagogicznej, baza rekrutacyjna szkoły i kontakty z pobliskimi instytucjami. Ukształtował się wizerunek szkoły najczęściej przywoływany w pamięci. Już w nowym gmachu do 1968 r. opuściły liceum ostatnie roczniki uczniów klas oznaczanych numeracją 8, 9, 10, 11, i rozpoczął się nabór do czteroletniej szkoły średniej, istniejącej do 2004 roku. W roku szkolnym 1967/68 reforma edukacji zapoczątkowana w 1961. r. dotarła do liceów. Przyjęto wówczas pierwszych absolwentów ośmioklasowych szkół podstawowych. Wdrożone zostały nowe programy nauczania i nowe podręczniki do wszystkich przedmiotów.\nNazwa, siedziba, patron, kącik pamięci i wreszcie hymn szkoły, - elementy tradycji i obrzędowości szkolnej złożyły się w całość funkcjonującą przez blisko trzydzieści lat – aż po rok 1991.\nWszyscy dawni uczniowie zgodnie wspominają dziś niezwykle życzliwą dla nich atmosferę XXIII Liceum Ogólnokształcącego. Powtarza się opinia o środowisku przyjaznym dla młodzieży. Odnajdowały tu swe miejsce indywidualności, których rozwój nie dawał się zamknąć w sztywne ramy "drylu" lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych. Grono pedagogiczne składające się, w znacznej mierze, z indywidualności nie mniejszych, potrafiło zaakceptować kręte czasem drogi, którymi ich podopieczni dochodzili do dojrzałości i wiedzy. Znaleźli wówczas swe miejsce w naszej szkole: Krzysztof Jasiński (absolwent z 1962 r.) później aktor, reżyser, założyciel i wieloletni dyrektor krakowskiego teatru STU, szef krakowskiego ośrodka telewizyjnego w latach dziewięćdziesiątych, twórca popularnego telewizyjnego cyklu "Benefis...", Zbigniew Wichłacz (1966) operator filmowy, Michał Kasiński (1964) wojewoda łódzki w latach dziewięćdziesiątych i wielu innych.\nŻycie szkoły toczyło się nie tylko w salach lekcyjnych, składały się na nie również działania wykraczające poza realizację programów nauczania. Oto niektóre z inicjatyw podjętych przez społeczność szkolną\nKomitet rodzicielski kierowany przez mec. Tadeusza Kuroszczyka budował w latach 1959 - 1960 ośrodek wypoczynkowy dla dzieci w podłódzkich Grotnikach. We frontową ścianę szkoły w 1964 r. uroczyście, wmurowana została tablica pamiątkowa z okazji Tysiąclecia Państwa Polskiego. Pierwszy raz w 1969 r. uroczyście wręczono w szkole dowody osobiste uczniom, którzy ukończyli 18 lat.\nDo wspólnych sukcesów uczniów i nauczycieli zaliczyć trzeba: Zajęcie przez nasze liceum I. miejsca w "Żakinadzie Młodzieży Szkolnej i Studenckiej Miasta Łodzi" w 1966 r., dyplom w 1969 r. za najlepsze recenzje teatralne od Towarzystwa Przyjaciół Łodzi i Kuratorium Okręgu Szkolnego. W 1971 r. uczennice Marlena Miarczyńska i Barbara Chara, przygotowane przez H. Soczówkę, odniosły sukces w eliminacjach wojewódzkich I Olimpiady Języka Polskiego i Literatury a Marlena Miarczyńska reprezentowała szkołę w zawodach ogólnopolskich.\nZwiastunem kontynuowanych później sukcesów sportowych XXIII Liceum Ogólnokształcącego było uzyskanie dyplomu Dzielnicowej Rady Narodowej za zajęcie I miejsca we współzawodnictwie sportowym szkół widzewskich w 1963 r., a już w roku następnym uczeń Stanisław Wagner został mistrzem Polski w biegach na 100 i 200 metrów. Po trzynastu latach kierowania liceum przez Apolonię Zawiłę - Łuczak nastąpiła zmiana na stanowisku dyrektora. Od 1972 r. funkcję tę pełniła Aleksandra Sielczyńska. Mieliśmy powody do dumy także w tym czasie. Uczniowie liceum masowo uczestniczyli w pracach społecznych takich jak budowa Zalewu Sulejowskiego i Widzewskiego Amfiteatru w Parku Rozrywkowym. W 1973 r. uczennica Małgorzata Matusiak zdobyła złoty medal w zawodach strzeleckich, organizowanych przez Ligę Obrony Kraju. Aleksandra Winczewska, Anna Szymańska, Krzysztof Bednarek i Marek Manowski uzyskali nagrodę w konkursie historycznym. W kolejnym roku przyszły sukcesy harcerzy działających w liceum: I miejsce w dzielnicy w konkursie szczepów harcerskich, srebrny medal w harcerskich zawodach obronnych, I miejsce w konkursie harcerskich zespołów artystycznych, organizowanym przez Komendę Chorągwi Łódzkiej. Drużyna piłki ręcznej wywalczyła brązowy medal w Igrzyskach Sportowych Młodzieży Szkolnej i Studenckiej miasta Łodzi. XXIII Liceum Ogólnokształcące zajęło II miejsce w Łodzi, w ogólnopolskiej akcji "Klub Otwartych Szkół".\nW tymże roku rozstrzygnięte zostały konkursy na hymn i znaczek -emblemat szkoły. Zwycięskimi twórcami znaczka byli prof. K. Wąs i uczniowie M. Piorun i P. Biegaj. Zaś autorami hymnu byli: Danuta Dąbkowska - Kruk (muzyka) - nauczycielka wychowania muzycznego, i koło polonistyczne (słowa). Z kronikarskiej powinności przytaczamy słowa tego, mało upowszechnionego, historycznego już Hymnu Szkoły.\nHymn XXIII LO z lat 1973 - 1991\nMuzyka: D. Dąbkowska - Kruk. Słowa: Koło połonistyczne\nW przepiękny świat młodzieńczych marzeń\nPoniesie nas wiosenny wiatr\nDo nowych przygód, trudów, zdarzeń\nDo nowych celów, nowych spraw.\nPójdziemy jasną prostą drogą\nKtórą wskazała szkoła nam,\nI żadne trudy nas nie zmogą\nBy dojść do szczęścia swego bram.\nZ piosenką w życiu, na wesoło\nZ trudami się za bary bierz,\nA czego nauczyła szkoła -\nNa całe życie z sobą weź.\nBo mały znaczek na rękawie,\nGdzie rzymskie jest dwadzieścia trzy\nPomaga w każdej dobrej sprawie,\nWskazuje jak należy żyć.\nCo dobre było jeszcze wczoraj -\nNie zadowoli nas już dziś.\nZbliża się szybko nasza pora,\nBędziemy twardo w jutro iść.\nBo my z czerwonej, robotniczej,\nZnojnej i hardej - każdy wie,\nJej - nasze głowy, serca, życie,\nJej - nasz radosny, dumny śpiew.\nZ piosenką w życiu, na wesoło...\nW 1975 zorganizowane zostały uroczyste obchody Jubileuszu Trzydziestolecia Szkoły. W skład Honorowego Komitetu Obchodów weszli, obok Apolonii - Zawiły Łuczak, Eugeniusza Zelenaya i Tadeusza Podwysockiego byłych dyrektorów i nauczycieli szkoły, przedstawiciele władz, a także przedstawiciele widzewskich zakładów pracy: Andrzej Piotrowski, Ludwik Spruch, Wiesław Szymajda, Maria Święcicka, Michalina, Tatarkówna-Majkowska, Edmund Wawrzyński, Eugeniusz Żyszkiewicz, Arkadiusz Ciupiński, Alojzy Dworniczak Henryk Grenda, Edward Jabłonka, Wanda Jabłońska, Janusz Leszczyński, Czesława Pilc.\nDo jubileuszowego 1975 roku szkołę ukończyło 2010 absolwentów z czego w nowej siedzibie aż 1428.\nZarówno nauczyciele jak i uczniowie XXIII. Liceum Ogólnokształcącego bardzo chętnie uczestniczyli we wspólnych przedsięwzięciach turystyczno krajoznawczych. Najchętniej uprawianymi formami aktywności były rajdy piesze np. w Górach Świętokrzyskich czy Jurze Krakowsko - Częstochowskiej, wspólne biwaki szkolne i harcerskie organizowane w soboty i niedziele. Biwaki te odbywały się m.in. we wspomnianym już ośrodku w Grotnikach oraz nad Zalewem Sulejowskim, w którego budowę swój wkład wnieśli uczniowie szkoły. Te formy wypoczynku, edukacji krajoznawczej i jednocześnie integrowania społeczności szkolnej wymagały od uczestników znacznego wysiłku fizycznego i odporności na niewygody oraz przynosiły znakomite efekty edukacyjne i wychowawcze. Na rajdach, obozach pieszych i biwakach młodzież sama troszczyła się o wyżywienie, nocowała często w spartańskich warunkach i wędrowała bez względu na pogodę. Dla kadry pedagogicznej nie było żadnej taryfy ulgowej. Spośród osób zaangażowanych, w latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych, w propagowanie aktywnych form turystyki wspomnieć wypada profesorów Annę Konkiel, Włodzimierza Krawczyka, Lecha Pietrzyka, Zdzisława Szczepańskiego, Ryszarda Malinowskiego.\nAktywność społeczności szkolnej ściśle wiązała się z działającym tu szczepem harcerskim, a młodzież czerpała wiele satysfakcji ze współuczestniczenia w jego inicjatywach. Organizowane przedsięwzięcia były na tyle atrakcyjne, iż przyciągały uczniów niezrzeszonych. Byli i tacy, którzy przez cały okres nauki czynnie uczestniczyli w pracach szczepu nigdy do harcerstwa nie wstępując. Spośród nauczycieli opiekujących się szkolnym hufcem wymienić wypada Irenę Sagalarę, Barbarę Zduniak i wspomnianego już Zdzisława Szczepańskiego. Uczniowie liceum bardzo licznie i chętnie korzystali z wakacyjnego wypoczynku na obozach harcerskich, pod namiotami. Miejscowości takie jak nadmorskie Rowy i Jarosławiec czy Obrowo k. Bytowa utrwaliły się w pamięci wielu dorosłych dziś absolwentów jako miejsca magiczne. Miejsca młodzieńczych uniesień i pierwszych prób bycia dorosłym.\nLata sześćdziesiąte i siedemdziesiąte przynoszą znaczące zmiany urbanistyczne i społeczne w środowisku lokalnym. Na tak zwanym dziś "Starym Widzewie" powstały nowe osiedla mieszkaniowe: przy ul. Zbiorczej, Szpitalnej, Konstytucyjnej i Niciarnianej, nieopodal na południe, osiedle Zarzew.\nStały się one naturalną bazą rekrutacyjną dla naszego liceum. W otoczeniu szkoły ubyło starych, ubogich domków pozbawionych bieżącej wody i kanalizacji. W końcu lat siedemdziesiątych wyrastać zaczął duży zespół osiedli mieszkaniowych nazywanych zbiorczo Widzew Wschód, którego osiami są ulice Rokicińska i Puszkina. Oblicze dzielnicy ulegało diametralnym zmianom. Widzew stawał się wielkim skupiskiem ludności różnych profesji i różnego pochodzenia, zaś lokalizacja siedziby szkoły z peryferyjnej zmieniła się na centralną. Wobec wzrostu zaludnienia rosły i potrzeby edukacyjne mieszkańców. XXIII Liceum Ogólnokształcące pozostając pierwszą widzewską szkołą średnią nie było już samo. W 1965 r., wskutek przeprowadzki do nowego budynku przy ul. Nowej, na obszarze Widzewa znalazło się II LO im. G. Narutowicza. Z kolei w latach osiemdziesiątych, na osiedlach Widzewa Wschodu, powstały dwa licea ogólnokształcące, działające w ramach zespołów szkół.\nLata pokwitania i dojrzałości naszej Atrakcyjnej Sześćdziesięciolatki to okres sukcesów sportowych młodzieży i ich wychowawców. Szczególne osiągnięcia, zwłaszcza w sportach zespołowych, mieli uczniowie szkoły pod opieką nauczycieli wychowania fizycznego Andrzeja Rozwadowskiego, Bogdana Barańskiego oraz Zbigniewa Małkiewicza. Nauczyciele Ci, wpajali młodzieży potrzebę ruchu, gimnastyki, sportu, wychowali wielu zawodników, którzy odnoszą dziś sportowe sukcesy. Wśród wielu medali, dyplomów, odznaczeń sportowych znajdują się również te, które są wyrazem uznania dla wymienionych nauczycieli, np. Bogdan Barański został zwycięzcą plebiscytu na 10 najlepszych nauczycieli WF w województwie łódzkim w roku szkolnym 1986/87. Warto wspomnieć, iż wśród szkolnych sportsmenów - trenerów znalazł się również nauczyciel wychowania technicznego Jerzy Mańka. Pan Jerzy Mańka był trenerem lekkiej atletyki oraz zawodnikiem uprawiającym bieg maratoński. Przez wiele lat w przerwach i po zakończonych lekcjach rozgrywano w szkole mecze siatkówki - młodzież kontra kadra pedagogiczna. Po stronie nauczycieli grali przedstawiciele różnych specjalności : matematycy, chemicy, nauczyciele przysposobienia obronnego a jak twierdzą naoczni obserwatorzy -grali dobrze.\nOd sportu w XXIII Liceum Ogólnokształcącym nie sposób było uciec i decydowały o tym nie tylko czynniki wewnętrzne. Nic dziwnego skoro vis a vis, po drugiej stronie ulicy Armii Czerwonej znajdował się stadion i hala sportowa RTS Widzew a w przylegającym do budynku szkoły Parku Widzewskim basen i hala sportowa klubu Anilana. Od połowy lat siedemdziesiątych zaczęło się pasmo niepowtarzalnych sukcesów drużyny piłkarskiej "Widzewa Łódź". Nie oznacza to, że wszyscy uczniowie i nauczyciele stali się kibicami uczęszczającymi na mecze. Odległość od dziedzińca szkoły do stadionu w linii prostej nie przekracza 100 metrów, wystarczyło więc podczas przerwy przebyć ten odcinek by obserwować z bliska trenujące "gwiazdy" tego formatu co Z. Boniek, W. Smolarek, J. Młynarczyk. Piłkarzy spotykało się w okolicach budynku szkoły, czasem romansujących z uczennicami a czasem robiących zakupy w okolicznych sklepach. Niekiedy to uczniowie szkoły, jak choćby Tomasz Łapiński, zostawali gwiazdami klubu i reprezentacji Polski. Byli też wśród uczniów oraz grona pedagogicznego gorący sympatycy drużyny, chętnie uczęszczający na mecze ligowe. Do nich zaliczał się m. in. nauczyciel matematyki i wicedyrektor liceum Henryk Cieślak zwany powszechnie Kaziem.\nOsiągnięcia sportowe stały się, w owych latach, jedną z wizytówek naszej szkoły a kultura fizyczna integralną częścią działalności. Liczne trofea w postaci pucharów, orderów, medali i dyplomów są świadectwem bogatych sportowych tradycji XXIII LO. Młodzież zdobywała sprawność ruchową, tężyznę fizyczną podczas lekcji wychowania fizycznego, na zajęciach sportowych w ramach Szkolnego Klubu Sportowego, dla chętnych organizowane były zajęcia na basenie - nauka pływania i jej doskonalenie. Okazją do mobilizacji wysiłku młodzieży były konfrontacje w spotkaniach z innymi szkołami: mecze, turnieje, zawody sportowe organizowane są na szczeblu dzielnicy, województwa i kraju.\nSzkoła kilkakrotnie zajmowała wysokie lokaty pod względem usportowienia wśród szkół średnich dzielnicy Widzew, (w latach 1962/63, 1976/77, 1977/78, 1978 /79, 1983/84 i 1987/88). Dyscyplinami koronnymi młodzieży naszej szkoły były gry zespołowe, a szczególnie piłka koszykowa i piłka ręczna. Do największych sukcesów w piłce koszykowej dziewcząt zaliczyć trzeba złote medale zdobyte w mistrzostwach województwa łódzkiego w latach: 1981/82,1984/85, 1985/86, srebrne medale wiatach 1982/83, 1983/84 i 1986/87.\nW 1980/81 koszykarki RTSu Widzew, w skład którego wchodziły nasze uczennice, zdobyły IV miejsce w Polsce. Dwie uczennice naszej szkoły - Agata Olczyk i Marzena Julkowska wchodziły w skład zespołu, który w Mistrzostwach Polski Juniorek w 1986 roku zdobył brązowy medal, a w roku 1987 - złoty. W kadrze narodowej grała Zdzisława Gortat - obecnie trener koszykówki (zbieżność nazwisk z Marcinem Gortatem przypadkowa).\nSukcesy chłopców w piłce ręcznej to brązowe medale w latach: 1971, 1974, 1975 i 1993. W I ligowej drużynie "Anilany" oraz w reprezentacji Łodzi grali Wojciech Stasio, Jerzy Kałamarz, Marcin Kondek, a Michał Moder był w reprezentacji Łodzi juniorów. Reprezentantami Polski w piłce nożnej byli: wspomniany już Tomek Łapiński, Bogusław Plich i tragicznie zmarły Jacek Płuciennik - absolwenci naszej szkoły.\nUdziałem uczniów i nauczycieli, były również znaczące sukcesy lekkoatletyczne. Przykładem mogą być zawody o Puchar "Przeglądu Sportowego'", w roku 1983/84, w którym nasza szkoła zdobyła nagrodę za zajęcie I. miejsca. Kontynuatorami osiągnięć Stanisława Wagnera z lat sześćdziesiątych (w późniejszych latach reprezentował Polskę w Igrzyskach Olimpijskich w Monachium), byli uczniowie Tomasz Gwardys i Mariusz Grisgraber, którzy w finałach korespondencyjnych biegów przełajowych Łódź - Iwanowo, w maju 1980 r. zajęli indywidualnie I i II miejsce.\nNa szczególną uwagę zasługuje sukces Sławomira Latka, ucznia niepełnosprawnego – bez ręki - który wchodził w skład reprezentacji szkoły\nw piłkę siatkową, a następnie należał do reprezentacji Polski niepełnosprawnych w tej dyscyplinie sportu.\nNaturalnie aktywność fizyczna nie zastępowała uczniom intelektualnej, lecz ją uzupełniała. Młodzież spotykała się w szkole i dyskutowała na aktualne tematy z odwiedzającymi ją gośćmi. Wśród nich w latach sześćdziesiątych był światowej sławy pisarz Stanisław Lem, z którym spotkanie zorganizował Z. Szczakowski.\nDyrektor Aleksandra Sielczyńska zakończyła swą misję w 1976 r. a kierowanie szkołą powierzono Bogdanowi Parzyjagle. Po dwóch kolejnych latach dyrektorem została Teresa Majchrzak.\nDruga połowa lat siedemdziesiątych przyniosła zmiany w sposobie myślenia Polaków o społeczeństwie, ustroju i swojej kondycji. Papieżem wybrany został K. Wojtyła i milowymi krokami zbliżał się przełom solidarnościowy.\nRok szkolny 1980/1981 był czasem gwałtownie rosnącego zainteresowania uczniów sprawami kraju i świata. Zdobywane informacje natychmiast wykorzystywano do objaśniania istniejącej rzeczywistości. Przyspieszone dojrzewanie obywatelskie, jakie przypadło w udziale tym kilku rocznikom absolwentów, było zjawiskiem bezprecedensowym w historii szkoły. Młodzież musiała dokonać wyborów określających nie tylko kierunek dalszego kształcenia, ale i postawę etyczną wobec wydarzeń zachodzących w kraju. Uczniowie samodzielnie zdobywali książki autorów dotąd niepublikowanych w oficjalnym obiegu, zarówno te z zakresu literatury pięknej, jak i publicystyki politycznej. Uczęszczali na spotkania z przedstawicielami rodzącego się ruchu społecznego Solidarność. Dyskusje i polemiki na lekcjach historii, języka polskiego, pnos-u (propedeutyka nauki o społeczeństwie) zazwyczaj oddalały tok lekcji od zaplanowanego przez nauczycieli ale owocowały tak wielkim zaangażowaniem uczniów, że dzwonek na przerwę nie oznaczał końca zajęć. Także i wówczas nauczyciele nie zawiedli zaufania młodzieży, wykazując zwykłą ludzką przyzwoitość i wielką dozę tolerancji wobec nie zawsze taktownych manifestacji poglądów swych podopiecznych.\nW latach osiemdziesiątych byliśmy częścią zespołu składającego się z XXIII Liceum Ogólnokształcącego i Szkoły Podstawowej nr 200, która we wschodniej części budynku zajęła miejsce Technikum Handlowego. Trochę jak w czasach jedenastolatki, w budynku przy Armii Czerwonej 41, ale zarazem inaczej. Młodzież starsza i młodsza wykorzystywała, odrębne części rozległego gmachu szkolnego i w zasadzie nie miała ze sobą styczności. W 1982 r. dyrektorem zespołu szkół została Barbara Zduniak.\nPojawiło się wówczas w życiu liceum sporo nowinek. W połowie lat osiemdziesiątych szkoła podjęła nauczanie młodzieży hospitalizowanej w nowo powstałym szpitalu Centrum Kliniczno Dydaktycznego Akademii Medycznej (obecnie Uniwersytetu Medycznego w Łodzi) przy ul. Czechosłowackiej. Zadanie to realizowane to było aż do 2013r. Nauczyciele dojeżdżali do leczących się uczniów, udzielając im konsultacji oraz prowadząc lekcje, pomagali uniknąć zaległości w nauce.\nChoć wśród uczniów liceum nie brakowało talentów humanistycznych, to większość kończących szkołę abiturientów kierowała swe zainteresowania ku politechnicznym kierunkom studiów. Szkoła nawiązała więc z Politechniką Łódzką współpracę, pozwalającą na uznawanie przez tę uczelnię egzaminów maturalnych z matematyki i fizyki za równoważne z egzaminami wstępnymi. Podczas matur, w salach obecni byli obserwatorzy PŁ. Umowa ta realizowana była do końca funkcjonowania czteroletniego liceum.\nROZDZIAŁ V. Druga młodość: 1991-2005\nPonowne definiowanie misji szkoły oraz poszukiwanie swego miejsca na kształtującym się rynku edukacyjnym zaowocowało m.in. wprowadzeniem nauki języka angielskiego i nowych profili klas. Obok a czasem zamiast, tradycyjnych dotychczas matematyczno-fizycznych, humanistycznych i biologiczno-chemicznych, pojawiły się klasy o profilu administracyjnym, administracyjno-językowym i ogólne z rozszerzonym programem wychowania fizycznego. Dla potrzeb klas o profilu administracyjnym stworzona została w szkole, druga w Polsce pracownia maszynopisania. Nad pracownią sprawowała pieczę Maria Marciniak. Profil klas z rozszerzonym programem wychowania fizycznego wdrożony został na podstawie autorskiego programu Bogdana Barańskiego w 1993 roku. Pomysł okazał się trafiony i do dziś przyciąga do naszego liceum wielu kandydatów. Istotnym celem programu nauczania była integracja intelektualnego rozwoju uczniów z ich rozwojem fizycznym i sprawnościowym, nie zaś przygotowanie do kariery zawodniczej. Program miał zapewnić zdrowotne i wydolnościowe podstawy, "procentujące" młodym ludziom w życiu dorosłym. Klasy te raz w ciągu roku wyjeżdżały w góry na obozy zimowe, gdzie uczyły się jazdy na nartach. Poza zajęciami w sali gimnastycznej i na boisku zdobywały i doskonaliły umiejętności pływackie.\nPodczas jej kadencji podjęta zastała stopniowa wymiana starych okien w klasach i na korytarzach oraz sprzętu służącego nauczaniu informatyki. Zorganizowanie pracowni komputerowej pozwoliło na modyfikację dotychczasowego profilu klas matematyczno-fizycznych i wprowadzenie programów matematyczno-informatycznych. Szkoła pozyskała też nowe telewizory i magnetowidy wzbogacające bazę środków dydaktycznych. Działania te przeprowadzone zostały mimo pogłębiających się problemów w finansowaniu edukacji. 29. kwietnia 1995 roku odbył się, z okazji pięćdziesięciolecia szkoły I. Zjazd Absolwentów, XXIII Liceum Ogólnokształcącego.\nElżbieta Kowara chemia\nZbigniew Małkiewicz wychowanie fizyczne\nks. Sławomir Jałmużny katecheza\nOdbywające się wiosną, cykliczne Dni Kultury XXIII Liceum Ogólnokształcącego stanowiły wspaniałą okazję prezentacji dorobku młodzieży i opiekunów. Przygotowane podczas pozalekcyjnych form pracy przedstawienia i wystawy znajdowały wówczas możliwość pokazania szerszej publiczności. Inicjatorką i główną animatorką "Dni Kultury" była ówczesna wicedyrektor (od 1995 r.), nauczycielka języka polskiego, Wanda Banaszczyk. Entuzjazm młodzieży i aktywna współpraca grona pedagogicznego pozwalała uczynić z "Dni Kultury" jedną z "wizytówek" naszej szkoły. W organizacji tego przedsięwzięcia szczególne zasługi przypisać trzeba naszym polonistkom: Jadwidze Stempień, Lucynie Wiśniewskiej, Annie Rakowskiej i Małgorzacie Ćwietkowskiej.\nRównocześnie dało się zauważyć, iż skład społeczny uczniów szkoły przestał być już tak homogeniczny jak w pierwszych latach jej istnienia. Powstanie w latach dziewięćdziesiątych, we wschodniej części dzielnicy, osiedli Janów i Olechów, wzmocniło efekt różnicowania struktury zawodowej i dochodowej lokalnej społeczności. Zjawisko to znalazło odzwierciedlenie wśród naszych podopiecznych. Upowszechnienie indywidualnego budownictwa mieszkaniowego i przenoszenie go na tereny mniej zurbanizowane, zaowocowało pojawieniem się wśród wychowanków liceum, obok przedstawicieli "starego" i "nowego" Widzewa, coraz liczniejszej grupy młodzieży z obszarów Łodzi niedawno włączonych w granice administracyjne miasta: Nowosolnej, Mileszek, Andrzejowa. Co więcej, analiza miejsc zamieszkania wskazuje na znaczny odsetek (w 2004 r. 20%) uczniów dojeżdżających z miejscowości powiatu wschodniego łódzkiego a także z dalszych okolic. Głowno, Stryków, Rogów, Kurowice, Koluszki, Wiśniowa Góra stały się rosnącym w znaczenie zapleczem rekrutacyjnym szkoły.\nWymiana międzynarodowa XXIII Liceum Ogólnokształcącego rozpoczęła się jeszcze zanim przemiany polityczne przeobraziły nasz kraj i kontynent. W latach 1986-1989 organizowano wyjazdy do tych krajów, do których były one możliwe. W ramach współpracy Polski z Niemiecką Republiką Demokratyczną tworzono związki partnerskie dwóch miast-okręgów. Okręg łódzki nawiązać miał współpracę z okręgiem Karl - Marx - Stadt. Władze oświatowe obu miast wytypowały szkoły do współpracy; XXIII Liceum Ogólnokształcące miało nawiązać kontakt ze szkołą im. J. Marchlewskiego w Zwickau. Po oficjalnych wizytach dyrekcji i nauczycieli obydwu szkół doszło do współpracy. Z naszej szkoły kilkakrotnie wyjeżdżała do Zwickau dwudziestoosobowa grupa młodzieży klas I-III, wytypowana przez nauczycieli języka niemieckiego. Letnie wyjazdy do Zwickau i Karl-Marx-Stadt były okazją do doskonalenia umiejętności językowych i praktycznego ich stosowania podczas osobistych rozmów i dyskusji. Przy okazji młodzież zwiedzała drezdeńską galerię "Zwinger" oraz wiele innych zabytków tamtejszego okręgu. Bawiła się na wspólnych dyskotekach, rozgrywała z niemieckimi partnerami mecze piłki nożnej.\n"Neerpelt to malutkie, śliczne miasteczko oddalone od granicy z Holandią o 8 km. Szkoła św. Huberta - na zaproszenie której przyjechaliśmy - jest szkołą katolicką. Uczniowie przebywają w niej od godz. 8.00 do 17.00. W tym czasie mają godzinną przerwę na obiad.(...)\nUczniowie - członkowie Klubu brali udział w prezentacjach państw UE w łódzkim Teatrze Wielkim - podczas spotkania z premierem L. Millerem i kanclerzem Niemiec Gerhardem Schroederem, ale także podczas "Europarty" w pasażu Schillera i "Straganu Europejskiego" na ulicy Piotrkowskiej w Łodzi w 2003 r. Podczas udziału w Straganie, zajęli I miejsce w Międzyszkolnym Konkursie na najlepszą prezentację kraju UE W Szkolnym Klubie gościli: przedstawiciel landu Badenia - Wirtembergia w Brukseli dr Hartmut Welck i przedstawiciele szwedzkich władz oświatowych z miejscowości Obro. Młodzież wzięła też udział w spotkaniach z Janem Nowakiem Jeziorańskim i ówczesną przewodniczącą Bundestagu Ritą Suesmuth.\nW tym samym czasie dyrektor Urszula Jurga przeszła na emeryturę, zaś kierowanie szkołą przejęła Jolanta Swiryd. To Jej przypadło w udziale witać pierwszych uczniów nowego liceum. Z końcem roku szkolnego 2002/2003 pożegnaliśmy, odchodzącą na emeryturę, wicedyrektor Wandę Banaszczyk. We wrześniu 2003 r. wicedyrektorem szkoły została Agnieszka Śmietańska -nauczycielka matematyki.\nTradycje turystyczno - krajoznawcze liceum, uzupełnione o edukację regionalną znajdują godną kontynuację w działalności koła historyczno - turystycznego (opiekun J. Cielebon) i przedsięwzięciach Macieja Przybylskiego - nauczyciela geografii.\nMatematyczno-informatyczny klasy Ie, IIe, IIIe\nJęzyki obce nauczane w grupach międzyoddziałowych dając każdemu uczniowi możliwość wyboru nauczania na różnym poziomie zaawansowania:\nPo raz pierwszy w kwietniu i maju 2005 r uczniowie przystąpili do nowej matury. Wydarzenie to było jak klamra spinająca okres przemian kilkunastu lat życia szkoły. Jednak poza startem nowej matury, szkoła zyskała w roku jubileuszowym nowego patrona.\nROZDZIAŁ VI. Pod patronatem ks. prof. Józefa Tischnera. 2005 do dziś\nZwieńczeniem kilkuletnich poszukiwań nowej tożsamości szkoły było przyjęcie w sześćdziesiątym, jubileuszowym roku istnienia imienia ks. prof. Józefa Tischnera. Uczniowie i nauczyciele sami w referendum zdecydowali w październiku 2004 o wyborze Józefa Tischnera. Konkurenci byli mocni. Wśród nich Wojciech Jerzy Haas – reżyser, wykładowca łódzkiej PWSTiF. Kilka dni po referendum wybór zaakceptowała Rada XXIII LO. Uzupełnienie nazwy szkoły imieniem patrona dokonało się uchwałą Rady Miasta z 23 marca 2005r.\nOd tego czasu przed społecznością naszej szkoły otworzyły się nowe horyzonty i pojawili nowi przyjaciele. Weszliśmy do powiększającej się Rodziny Szkół Tischnerowskich (http://www.tischner.info.pl/szkoly.html) wymieniających doświadczenia i zbliżających do siebie młodzież szkolną z różnych zakątków Polski. Udział uczniów w spotkaniach z kontynuatorami dzieła patrona, w Rajdach Tischnerowskich, w konkursach związanych z życiem i twórczością Józefa Tischnera stał się istotną częścią życia szkoły.\nŹródłem naszej radości były od tej pory kontakty z braćmi patrona P. Marianem Tischnerem i P. Kazimierzem Tischnerem. W szczególności Kazimierz Tischner, traktowany jak „ojciec” rodziny szkół, został naszym serdecznym przyjacielem i ukochanym opiekunem.\nOd tego czasu mogliśmy pochwalić się również nowym hymnem szkoły – wspólnym Hymnem Rodziny Szkół Tischnerowskich.\nDo Boga i ludzi\nJednym z trwałych owoców współpracy w rodzinie szkół jest cyklicznie organizowany przez nasze liceum Ogólnopolski Konkurs Filozoficzno-Oratorski Na Ścieżkach Życia – Tischnerowskie Drogowskazy. Listopadowe finały konkursu, rozgrywane w naszej placówce podczas Święta Szkoły, budzą wielkie zainteresowanie uczestników z całej Polski. Obok zmagań finalistów prezentujących swe oratorskie popisy jest on okazją do spotkań z naukowcami –kontynuatorami pracy Józefa Tischnera, Członkami Stowarzyszenia Drogami Tischnera, przyjaciółmi i sympatykami szkoły oraz ukochanym Kazimierzem Tischnerem, który nigdy nie odrzucił naszego zaproszenia z tej okazji. W 2014 roku odbyła się VIII edycja konkursu. Edycja pamiętna dla nas, gdyż po raz drugi w zmaganiach konkursowych triumfowała uczennica naszej szkoły. Była nią Aleksandra Tietz z kl. IIIG. Poprzednio taką radość mogliśmy przeżyć w 2011 roku gdy zwyciężczynią zastała Natalia Bogdan z kl. IIIB.\nOrganizacja i popularyzacja konkursu „Tischnerowskie Drogowskazy” jest niepodważalną zasługą : Ewy Sztombki i Ewy Kowalskiej alias Kowalszczanka. Pierwsza jest nauczycielką j. polskiego, edukacji filozoficznej i wiedzy o kulturze oraz doradcą metodycznym w Łódzkim Centrum Doskonalenia Nauczycieli i Kształcenia Praktycznego, druga nauczycielką j. polskiego i szkolnym koordynatorem współpracy w ramach Rodziny Szkół Tischnerowskich, miłośniczką wszystkiego co z Tischnerem związane i przyjaciółką wszystkich bliskich patrona. Sukcesy konkursowe nasi uczniowie potrafią odnosić nie tylko na własnym terenie, gdzie łatwo narazić się na zarzut iż „gospodarzom pomagają ściany”. Świadczą o tym osiągnięcia Klaudii Arkuszewskiej, Natalii Misiak czy Michaliny Pałczyńskiej z lat 2011 –2015. Uczennice te zajmowały czołowe miejsca w konkursach organizowanych przez rodzinę szkół tischnerowskich. Skuteczne przygotowanie dziewcząt do konkursów było zasługą Kowalszczanki czyli Ewy Kowalskiej.\nW pierwszej dekadzie dwudziestego pierwszego wieku obok klas o profilu europejskim coraz popularniejsze stawały się wśród kandydatów i uczniów naszego liceum klasy profilowane w kierunkach politechnicznych. Kontynuowaliśmy współpracę z wydziałami politechniki organizującymi specjalne zajęcia dla licealistów. Nawiązaliśmy także współpracę z Łódzkim Planetarium i Obserwatorium Astronomicznym którego byliśmy stałymi gośćmi. Jeszcze większą dynamikę wzrostu popularności wykazała biologia. Liczba uczniów zainteresowanych rozszerzeniem nauczania tego przedmiotu utrzymuje się do dziś na niezmiennie najwyższym poziomie. Obok praktycznych korzyści jakie przynosi znajomość biologii na popularność tego przedmiotu wpływał jednak urok osobisty nauczycielki Katarzyny Osuchowskiej, najbardziej lubianej przez uczniów w owym czasie.\nSpadało zainteresowanie uczniów rozszerzeniem przedmiotów z zakresu nauk społecznych za wyjątkiem wiedzy o społeczeństwie której z wdziękiem nauczała Patrycja Tylak Prochowska, inspirując przy tym uczniów do udziału w szeregu akcji i przedsięwzięć wykraczających poza mury naszej szkoły. W roku 2010 do finału konkursu historycznego „Wschodnie Kresy Dawnej Rzeczypospolitej” zakwalifikowały się aż dwa zespoły uczniowskie z XXIII LO. Żadna inna szkoła uczestnicząca wówczas w tym finale nie była tak licznie reprezentowana. Przygotowywani przez Jacka Malinowskiego uczniowie to Anna Pękala, Joanna Ścieszko, Marcin Bartoszek, Kamil Frankowski,\nCzarne chmury 2012-2015 - Niż idzie!\nNiekorzystne zjawiska demograficzne, nasilające się w całym kraju od początku nowego tysiąclecia, najpierw stały się troską szkół podstawowych. Zmniejszająca się liczba urodzin dzieci to, po kilku latach, mniej uczniów w podstawówkach ,po trzech latach, w gimnazjach a po kolejnych trzech w szkołach ponadgimnazjalnych. Zatłoczone i gwarne dotąd budynki szkolne zaczęły pustoszeć.\nNie od razu doświadczyliśmy zmniejszenia ilości kandydatów do szkoły.\nJeszcze w latach 2008- 2011 uczyło się w jednym poziomie nawet do sześciu oddziałów. Standardem były cztery klasy w poziomie. Łączna liczba uczniów przekraczała 300. Pomimo zmartwienia nadchodzącym niżem demograficznym współpracowało nam się z rodzicami i uczniami bardzo dobrze i nic nie zapowiadało nadchodzących dramatycznych wydarzeń.\nKumulacja niekorzystnych zjawisk i czynników zewnętrznych rozpoczęła się z początkiem 2013 . W lutym Rada Miasta podjęła, na wniosek Wydziału Edukacji Urzędu Miasta Łodzi, uchwałę o przystąpieniu do likwidacji XXIII Liceum Ogólnokształcącego. Zamiarem było zaprzestanie przez szkołę naboru nowych uczniów do klas pierwszych i zakończenie działalności z końcem roku szkolnego 2014/2015. Uchwała podjęta wbrew opinii Kuratora Oświaty i bez zachowania odpowiednich procedur została po kilku miesiącach zakwestionowana przez Wojewodę Łódzkiego P. Jolantę Chełmińską i uznana za nieważną. Jednak konsekwencje tej niezgodnej z prawem decyzji dotknęły nas zmieniając całą szkolną rzeczywistość.\nPomimo odstąpienia od zamiaru likwidacji placówki w elektronicznym systemie rekrutacji, administrowanym przez UMŁ, kandydatów do szkoły witał, na ekranie komputera, niezgodny z prawdą komunikat o „wygaszeniu” XXIII LO. Jednolity dla łódzkich szkół system naboru elektronicznego wraz z nieprawdziwym komunikatem był jedną z okoliczności kształtujących warunki funkcjonowania szkoły. Kolejną były narzucane, już od kilku lat, administracyjne limity nowoutworzonych oddziałów. Przy czym w roku 2012/2013 były to tylko dwie klasy pierwsze. Według zamiarów Rady Miejskiej, w roku 2013 nie miał być przyjęty do XXIII LO ani jeden uczeń.\nNa początku roku szkolnego 2013/2014 rozpoczęły się w Łodzi remonty ciągów komunikacyjnych na niespotykaną dotąd skalę. Była to kolejna okoliczność kształtująca byt naszej szkoły w tym okresie. Stopniowo odcinani byliśmy od obszarów, z których pochodzili kandydaci zainteresowani nauką w naszej placówce. Niewielkim pocieszeniem jest obserwacja, że nie nas jedynych dotknęło to zjawisko.\nZaczęło się od zamknięcia odcinka torów do stacji kolejowej Łódź Niciarniana. Zamknięcia utrudniającego dojazd części uczniów z gmin położonych na wschodnich obrzeżach Łodzi. Z kolei długotrwałe zamknięcie trasy „W-Z” (al. Mickiewicza , al. Piłsudskiego) na odcinku do ul. Kilińskiego utrudniło dojazd z zachodnich rejonów Łodzi. Rok później zamknięto całkowicie komunikację tramwajową na całej długości al. Piłsudskiego i ul. Rokicińskiej znakomicie utrudniając dojazd zarówno od wschodu jak i od zachodu. Zjawisko to miało charakter narastający. Coraz więcej kierunków zamykano lub ruch na nich był znacznie utrudniony przy czym nie następowała poprawa na odcinkach wyłączonych z ruchu wcześniej. Zimą 2015 roku zamknięty został przejazd w kierunku wschód – zachód na skrzyżowaniu al. Piłsudskiego i al. Śmigłego – Rydza. Komunikacyjny Armagedon przeniósł się więc w najbliższe sąsiedztwo szkoły a katastrofy dopełniło zamknięcie przejazdu, położoną obok ul. Niciarnianą od strony Stoków i Zarzewa.\nXXIII LO, jak jeszcze nigdy w swojej historii, znalazło się w sytuacji zagrażającej jego istnieniu. Nauczyciele, rodzice, uczniowie i sympatycy – cała społeczność szkoły podjęła bezprecedensowy wysiłek jej ratowania. Wsparł nas Kazimierz Tischner apelując, do radnych na sesji Rady Miejskiej w Łodzi, o zachowanie szkoły. Znaleźliśmy także poparcie grupy radnych skupionych w klubie Łódź 2020 w tym Pani Wiesławy Zewald. Nauczyciele XXIII LO podczas odwiedzin sesji Rady Miejskiej oraz Komisji Edukacji przez wiele miesięcy argumentowali bezzasadność utrzymywanych ograniczeń w naborze uczniów. Pomimo wyjątkowo niesprzyjających okoliczności utworzyliśmy klasę pierwszą.\nNajwiększymi bohaterami tych lat są uczniowie, który pomimo wszystko zdecydowali się wybrać edukację w naszej szkole i stali się motorem napędowym jej rozwoju. We wrześniu 2013 roku naukę rozpoczęli uczniowie ówczesnej klasy IB, której wychowawczynią był P. Aneta Unisławska. Byli jedyną klasą pierwszą potem jedyna drugą i wreszcie jedyną trzecią. Grupa niezwykłych młodych ludzi, którzy z nieporadnych i rozbrykanych „pierwszaczków” dorośli do roli szkolnych liderów, organizatorów wspólnych przedsięwzięć i eventów, aktywnych członków Młodzieżowej Rady Miasta. Z tej nielicznej klasy, obok przodowników takich jak Anna Olbrych czy Kamil Krystecki, wyłonili się kolejni uczniowie z rosnącymi aspiracjami naukowymi i społecznymi. W momencie publikacji tej historii są oni uczniami kl. III B. „Dwudziestu Wspaniałych” – którzy nie mają się kim wyręczyć – bo nie ma nikogo innego w klasach trzecich.\nJednym z ważniejszych czynników integrujących uczniów starszych i młodszych klas w l. 2013-2015 było wspólne przygotowanie dorocznego przedstawienia szkolnych jasełek. Duchem sprawczym przedsięwzięcia organizowanego z rozmachem porównywalnym z produkcją „Titanica” był „Księciunio” czyli ksiądz katecheta Maksymilian Pyzik. To wokół niego gromadziła się masa krytyczna wyłaniająca coraz to nowe talenty aktorskie, scenograficzne, reżyserskie … słowem wszelakie.\nReforma reformy. Nasze podwórko\nReforma podstawy programowej wdrażana w szkołach ponadgimnazjalnych od 2012 roku wpłynęła decydująco na sposób organizacji nauki we wszystkich placówkach. Ujmując rzecz obrazowo programy nauczania przewidywały istnienie w liceum dwóch szkół: jedna to klasy pierwsze będące dalszym ciągiem gimnazjum – tylko w innym miejscu, druga to kasy drugie i trzecie mające być kontynuacją nauki w liceum. Cykl ten rozpoczęli uczniowie dwóch klas których wychowawcami zostali Ewa Kowalska i Arkadiusz Gawełek.\nProgramowe ograniczenie wymiaru godzin nauczania niektórych przedmiotów oraz szerokie możliwości wyboru przedmiotów rozszerzonych obok jasnych stron miały i ciemne. Wpłynęły m.in. dodatkowo na uszczuplenie składu Rady Pedagogicznej. Coraz więcej nauczycieli uczyło i uczy w niepełnym wymiarze godzin, poświęcając część swojego czasu na pracę w innych placówkach. Dla innych zaś praca w XXIII LO jest zajęciem uzupełniającym.\nW latach 2003-2015 zaszły najpoważniejsze w historii szkoły zmiany w składzie kadry nauczycielskiej. Były to lata w których witaliśmy nowe koleżanki i kolegów. Niektórych na krótko innych na dłużej. W powyższym tekście wymienieni zostali już nauczyciele którzy związali się z naszą szkołą w tym okresie i trwale zapisali w pamięci.\nRadość przeplatana z troskami, słodko gorzki smak tych lat uwypukla skala pożegnań w gronie pedagogicznym. Spośród nauczycieli długotrwale związanych z placówką, którzy w tych latach odeszli na emeryturę lub szukać nowego miejsca zatrudnienia wspomnieć możemy Bogmiłę Miodyńską Kowalczyk związaną z XXIII LO przez całą swą karierę zawodową, Lucynę Wiśniewską, Jadwigę Stempień, Annę Rakowską, Eugenię Kowalską, Annę Szamałek, Agnieszkę Śmietańską, Aleksandrę Wiśniewską, Romanę Dombrowską, Wandę Okoń, Bogdana Barańskiego, Zbigniewa Małkiewicza, Jarosława Cielebona, Wojciecha Kubiaka.\nWraz z końcem roku szkolnego 2013/2014 zakończyła się przeszło dziesięcioletnia epoka w życiu szkoły. Misję kierowania XXIII LO zakończyła P. dyrektor Jolanta Swiryd. Pani Jolanta, uhonorowana tytułem profesora oświaty, zalicza się do grona dyrektorów wykonujących swe obowiązki najdłużej w historii szkoły.\nW wyniku konkursu na stanowisko dyrektora w 2014 r. funkcję tę objęła P. Barbara Makowska, nauczycielka matematyki i fizyki.\nRok 2014/2015 to rok nauki dwóch klas trzecich, jednej klasy drugiej i dwóch klas pierwszych. Nowość w organizacji klas pierwszych to podział na grupy o czterech profilach: ratownictwa medycznego, biznesowym, językowym i medialnym.\nTo właśnie uczniowie tych klas :IRJ, IAB, II B wraz z dyrektor B. Makowską i nauczycielami zamknęli pierwsze i rozpoczęli drugie siedemdziesięciolecie istnienia XXIII Liceum Ogólnokształcącego w Łodzi.\nRada Pedagogiczna 2014/2015\nBarbara Makowska dyrektor, matematyka, fizyka\nAnna Przybył j. polski, biblioteka szkolna\nEwa Kowalska j. polski\nEwa Sztombka j. polski, wok, edukacja filozoficzna\nKatarzyna Osuchowska biologia, edb\nArkadiusz Gawełek infromatyka\nAneta Unisławska j. francuski, j. włoski\nJoanna Siutkowaka j. angielski, j. włoski\nPatrycja Tylak Prochowska wos, historia\nZofia Warzyńska Bartczak pedagog szkolny\nMonika Woźniak w.f.\nUrszula Polit chemia\nZofia Hylewska wf.\nKrzysztof Grzelak geografia\nKarolina Duńska matematyka\nEwa Boczkowska matematyka\nJacek Malinowski pan odwszystkiego naraz\nMaksymilian Pyzik religia\nIwona Przyłuska j. angielski\nHalina Białas j.rosyjski\nAnna Dukalska j. niemiecki\nSzymon Iwanowski etyka\nDorota Stachowiak matematyka\nZebrał. Wyłowił z pamięci świadków i swojej oraz zanotował Jacek Malinowski 2005/2015\nOpublikowano: czwartek, 23, październik 2014 05:37\nKs. prof. JÓZEF TISCHNER urodził się 12 III 1931 roku w Starym Sączu. Rodzice byli nauczycielami: ojciec - Józef - pochodził z Sącza, matka - Weronika z Chowańców - z Jurgowa. Dzieciństwo i młodość spędził w Łopusznej, gdzie ojciec otrzymał posadę kierownika szkoły. Rodzina Tischnerów mieszkała w budynku szkolnym; to dlatego w późniejszych latach autor Historii filozofii po góralsku podpisywał się niekiedy: "Józek Szkolny".\nW czasie wojny Tischnerowie musieli na kilka lat opuścić Łopuszną. Przez pewien czas mieszkali w Rabie Wyżnej, a w 1942 roku ojciec został przeniesiony do szkoły w Rogoźniku. Tam doczekali wyzwolenia. W Rogoźniku Józef Tischner-junior skończył szkołę powszechną oraz - w potajemnym nauczaniu - pierwszą gimnazjalną. W 1945 przyjęto go do gimnazjum w Nowym Targu, gdzie cztery lata później zdał tzw. dużą maturę. Następnie - zgodnie z wolą ojca - złożył papiery na Wydział Prawa UJ, mimo iż podjął już decyzję, że zostanie księdzem. W maju 1950 roku zapukał do bramy seminarium przy ul. Podzamcze w Krakowie. Pozostał studentem UJ - ale już na Wydziale Teologicznym.\nStudiował w najtrudniejszym dla Kościoła okresie w powojennej historii Polski. Na lata jego studiów przypada m.in. głośny proces Kurii krakowskiej, uwięzienie Prymasa i internowanie abpa Eugeniusza Baziaka oraz usunięcie wydziałów teologicznych z uniwersytetów. Tischner postanowił poświęcić się nauce. Pod wpływem ks. prof. Kazimierza Kłósaka rozwijał swe zainteresowania filozoficzne, interesując się szczególnie filozofią niemiecką. Wzorem kaznodziei był mu ks. prefekt Jan Pietraszko - późniejszy biskup. Na ostatnim roku miał wykłady z etyki społecznej z ks. dr. Karolem Wojtyłą. Święcenia kapłańskie przyjął 26 VI 1955 roku z rąk bp. Franciszka Jopa.\nZachęcony przez ks. Kłósaka podjął studia na Wydziale Filozofii Chrześcijańskiej Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie (1955-1957). Po powrocie do Krakowa kontynuował je na Wydziale Historyczno-Filozoficznym UJ (1957-1959). Równocześnie pracował jako wikariusz w parafii św. Mikołaja w Chrzanowie (1957-1959) i parafii św. Kazimierza w Krakowie (1959-1963). W 1963 obronił doktorat u prof. Romana Ingardena na UJ. Od 1963 roku wykładał filozofię w Wyższym Seminarium Duchownym (później - Papieskim Wydziale Teologicznym, a od 1981 - Papieskiej Akademii Teologicznej) w Krakowie. W 1974 roku habilitował się w ATK. W tym czasie współpracował już intensywnie z "Tygodnikiem Powszechnym" i miesięcznikiem "Znak" (pierwsze teksty - 1965).\nW 1965 przeprowadził się z wikarówki parafii św. Kazimierza do domu księży profesorów przy ul. św. Marka 10, gdzie mieszkał do lat 90. W latach 70. odprawiał w kościele św. Marka słynne Msze święte dla przedszkolaków. Równocześnie pełnił obowiązki duszpasterza krakowskiej inteligencji, którą gromadziły jego głośne "trzynastki" w kościele św. Anny. Współpracował z wieloma środowiskami: lekarzami - szczególnie psychiatrami (przyjaźń z Antonim Kępińskim) - uczonymi, artystami. Był cenionym rekolekcjonistą i wykładowcą. W l. 70. i 80. włączył się w ruch niezależnych inicjatyw kulturalnych (m.in. w l. 1977-1978 miał wykłady w ośrodkach działających przy klasztorze SS. Norbertanek oraz parafii Najświętszego Salwatora w Krakowie). Od 1980 wykładał filozofię dramatu w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Krakowie oraz filozofię na Wydziale Filologicznym UJ (wykłady monograficzne wygłaszane w l. 80. i 90. w Collegium Witkowskiego UJ - co wtorek o godzinie 18 - przyciągały tłumy słuchaczy).\nZ ruchem "Solidarności" związał się od początku jego powstania; 19 X 1980 wygłosił w Katedrze Wawelskiej głośną homilię do przywódców NSZZ "Solidarność" (Solidarność sumień), która dała początek Etyce solidarności. W 1981 był gościem I Ogólnopolskiego Zjazdu Delegatów "Solidarności". Wraz z działaczami NSZZ "S" RI organizował w l. 80. pomoc dla rolników z Podhala (sprowadzanie maszyn z Austrii, organizowanie wyjazdów na praktyki gospodarskie). Jako kapelan Związku Podhalan zainicjował tradycję sierpniowych Mszy świętych w intencji ojczyzny w kaplicy pod Turbaczem (od 1982), na które przybywali pielgrzymi z całej Polski.\nAutor wielu książek, w tym dzieł filozoficznych (Filozofia dramatu, 1990, wyd. 2 popr. 1998; Spór o istnienie człowieka, 1998), zbiorów szkiców i esejów poświęconych problematyce filozoficznej, społecznej i religijnej (m.in. Świat ludzkiej nadziei, 1975; Etyka solidarności, 1981, wznow. wraz z Homo sovieticus, 1992; Myślenie według wartości, 1982; Nieszczęsny dar wolności, 1993; Spowiedź rewolucjonisty. Czytając Fenomenologię ducha Hegla, 1993; W krainie schorowanej wyobraźni, 1997; Ksiądz na manowcach, 1999), tomów rozmów (Między Panem a Plebanem - wraz z A. Michnikiem i J. Żakowskim, 1995; Tischner czyta Katechizm, 1996, wraz z J. Żakowskim; Przekonać Pana Boga, wraz z D. Zańko i J. Gowinem, 1999). Sporym powodzeniem cieszyły się niewielkie objętościowo publikacje Tischnera o charakterze duszpasterskim, zwłaszcza rozważania etyczno-religijne Jak żyć? (wyd. 2 1997) oraz Pomoc w rachunku sumienia (2000). Szczególne miejsce w jego twórczości zajmują utwory pisane stylizowaną gwarą podhalańską, z których najbardziej znanym jest nawiązująca do tradycji góralskiej gawędy Historia filozofii po góralsku (1997).\nSzeroką popularność przyniosły Tischnerowi audycje radiowe (m.in. Rozmowy bez pointy prowadzone z J. Gowinem na antenie Radia Kraków oraz czytana tamże Historia filozofii po góralsku) i programy telewizyjne. Wśród tych ostatnich na uwagę zasługują zwłaszcza cykle Siedem grzechów głównych po góralsku (1995), którego był współscenarzystą, oraz Tischner czyta Katechizm (1996) - rozmowy prowadzone z Jackiem Żakowskim. Po raz pierwszy ks. Tischner pojawił się w telewizji w V 1981 roku - po zamachu na Ojca Świętego Jana Pawła II.\nTekst pochodzi ze strony www.tischner.pl, na której znajdziesz więcej informacji. Zapraszamy też na stronę Stowarzyszenia Drogami Tischnera.\nOpublikowano: środa, 22, październik 2014 00:00\nNasze liceum bierze udział w unijnym projekcie „Matura – kwalifikacje – praca”. Skierowany jest on do wszystkich uczniów, którzy chcieliby w świadomy sposób pokierować swoim rozwojem osobistym poprzez trafny wybór drogi życiowej, w tym – zawodowej. Właśnie przemyślanym wyborom dotyczącym zawodu oraz możliwych ścieżek edukacyjnych służyć ma ten projekt.\nProjekt „Matura – kwalifikacje – praca” obejmuje trzy rodzaje zajęć o charakterze edukacyjnym i/lub doradczym. Są to:\nZajęcia przygotowujące do matury – dla uczniów klas trzecich i chętnych z klasy drugiej. Są to zajęcia z języka polskiego, matematyki, biologii i chemii, przy czym każdy z uczestników zobowiązany jest wybrać język polski lub matematykę oraz, jako przedmiot dodatkowy, biologię lub chemię. Można zdecydować się także na dwa przedmioty obowiązkowe (język polski i matematykę), nie uczestnicząc wtedy w zajęciach z żadnego przedmiotu dodatkowego. Spotkania odbywają się w następujących terminach:\njęzyk polski: poniedziałki, w godz.: 15.30-17.00\nmatematyka: soboty, w godz.: 8.15-10.45 (4.10; 18.10; 15.11; 29.11; 13.12; 10.01; 31.01; 21.02; 28.02; 14.03)\nbiologia: soboty – do 22.11 w godz.: 8.15-10.00, od 6.12 do 28.03 w godz. 8.15-10.30 (20.09; 27.09; 11.10; 25.10; 8.11; 22.11; 6.12; 20.12; 17.01; 3.02; 7.03; 21.03; 28.03)\nchemia: od 8 listopada – co druga sobota, w godz.: 9.00-13.00\nWarsztaty z doradztwa zawodowego – dla uczniów klasy drugiej. Obejmować będą zarówno wybrane elementy z psychologii społecznej (komunikację interpersonalną, sztukę autoprezentacji itp.), jak i konsultacje indywidualne. Zajęcia grupowe odbywać się będą w terminie od 11 do 15 maja 2015 roku, natomiast konsultacje indywidualne, na które przeznaczono 40 godzin – od 18 maja 2015 roku.\nSzOK, czyli Szkolny Ośrodek Kariery – służy pomocą wszystkim chętnym, chcącym zasięgnąć porady pedagogicznej lub zawodoznawczej. Działa przez cały rok szkolny, w godzinach pracy pedagoga szkolnego: w poniedziałki, środy, czwartki i piątki – w godzinach: 9.00-13.00, a we wtorki w godzinach: 10.30-15.00.\nRada pedagogiczna 2014/15\nTwoja przyszłość z Tischnerówką