Grupa BUFAB nadal z Akademią Lechii Gdańsk\nGrupa BUFAB przedłużyła współpracę z Akademią Lechii Gdańsk o kolejny sezon. Sponsor Akademii Lechii Gdańsk wspierać będzie młodych piłkarzy z rocznika 2007. Logotyp firmy znajdzie się na koszulkach, w których zawodnicy występować będą w rozgrywkach ligowych swojej kategorii wiekowej.\nDo grona klientów Grupy BUFAB należą największe korporacje międzynarodowe jak i lokalne firmy produkcyjne z branż technicznych. Polski oddział, już od ponad 20 lat pomaga swoim klientom znacząco obniżać koszty produkcji, wykorzystując globalną sieci dostawców Grupy BUFAB oraz oferując zaawansowane rozwiązania logistyczne. Podpisanie umowy z Akademią Lechii Gdańsk jest ważnym elementem firmowej strategii promocji lokalnego sportu, szczególnie w wydaniu młodzieżowym.\n- Grupa BUFAB prowadzi biznes odpowiedzialny społecznie. Współpraca z Akademią Lechii Gdańsk wpisuje się w naszą politykę promocji sportu oraz wspierania lokalnej społeczności, której jesteśmy częścią. Cieszymy się, że przekazywane przez nas pieniądze pomagają młodym sportowcom rozwijać swoją pasję w sposób bezpieczny i komfortowy – powiedział dyrektor zarządzający Grupy BUFAB Jarosław Bazeli.


Wybierz temat do którego sporządzisz dokładny plan... - Zadane.pl\nWybierz temat do którego sporządzisz dokładny plan, a następnie napisz rozprawkę!!!!! a)"Kto nie czyta, przeżyje tylko swoje życie, czytając przezyje więcej". Czy zgadzasz się z tym stwierdzeniem? Odpowiedż uzasadnij, odwołując sie do swoich doświadczeń czytelniczych. b)Leonid Teliga udowodnił,ż "jesli się naprawdę czegoś pragnie, jeśli się do tego dązy, laur zwycięzcy musi do nas należeć:. Uzasadnij słuszność tego stwierdzenia, odwołując się di innej wybitnej postaci współczesnej, historycznej lub literackiej. c)"Warto jest poznawać dorobek naszych przodków". Napisz rozprawkę, w której ustosunkujesz się do tej opini. Odwołaj sie do trzech przypadków osiągnięć cywilizacyjnych. d)napisz rozprawkę, w której uzasadnisz, że "śmiech niekiedy może być nauką". Odwołaj się do przykładów z literatury lub filmu, ewentualnie obu tych dziedzin. PROSZE NA PONIEDZIAŁEK!!!!!;*** z góry dziękuję\nprzez madzia199520 06.11.2009\nB)Jeśli się naprawdę czegoś pragnie , jeśli się do tego dąży, laur zwycięscy musi należeć do nas. Pragnę te słowa przytoczyć do historii Odyseusza.\nOdyseusz 20 lat spędził poza domem. Odyseusz 10 lat spędził na wojnie, a następne 10 lat jego życia to była tułaczka. Odys pragną wrócić do swego domu, do Itaki. Niestety bóg mórz ukarał go za to że zranił jego syna i ukarał go ciężką wędrówką przez morza. Dotyczyło to tego, że miał na drodze wiele przeszkód np. wyspa syren, wyspa czarodziejki Kirke. Odyseusz miał długą drogę do domu, im był bliżej tym bardziej się oddalał. Wkońcu Odys dotarł do swej Itaki i do żony Penelopy, która czekała na niego wraz z ich synem. Jeśli się chce czegoś dokonać trzeba o to walczyć, starać się aby wyszło, a nie poddawać się. Odyseusz się nie poddał, wytrwał do samego końca.Jeśli się naprawde czegoś chce, jeśli się do tego dąży zawsze się wygrywa. Tylko trzeba sobie postawić cel, do którego będziemy dążyć.


Tworzenie stron internetowych warszawa na studioyeti.pl - Zadbany ulubiony katalog stron\nProblematyczny potrafi być wybór firmy, jaka specjalizuje się w wykonywaniu projektów graficznych, które mogą posłużyć klientom do rozmaitych celów. Bardzo często chęć odszukania takiego projektu związana jest z zainteresowaniem wykonania własnej strony internetowej, jakiej uruchomienie chcielibyśmy zlecić doświadczonej firmie. W takich wypadkach spore znaczenie ma fakt, aby projekty graficzne warszawa były powierzone fachowcowi, którego charakteryzuje niesłychanie bogate doświadczenie. Częstokroć mamy możliwość zweryfikowania umiejętności studia graficznego, gdyż możemy obejrzeć dotychczasowe prace. To niesłychanie dobry wyznacznik jakości prac, gdyż możemy dojść do wniosku, że prace stoją na satysfakcjonującym nas poziomie lub nie spełniają naszych wymagań.\nZdarza się, że klienci posiadają ograniczonym budżetem, więc wartą przedyskutowania kwestią jest kwota, którą zapłacimy za projekt graficzny. W gigantycznym stopniu wynagrodzenie uzależnione jest od tego, jak skomplikowany projekt powierzymy studiu graficznemu. Banery reklamowe warszawa mogą wyróżniać się na tle innych reklam lub pozostać niezauważone. Sporą rolę odgrywa w tym wszystkim grafik, który może zadbać o to, aby kolorystyka banera pozwalała mu się wyróżniać, ale treść reklamy „wpadała w oko”. Czasami stosunkowo niewielkim kosztem klienci są w stanie zadbać o porządną kampanię reklamową na terenie miasta. Przed rozpoczęciem współpracy należałoby zabezpieczyć się właściwą umową, jaka będzie precyzowała wynagrodzenie oraz czas realizacji zlecenia.


Wigilia u Niedźwiadków – Przedszkole Miejskie w Lubawie\nWigilia u Niedźwiadków\nWigilia to wyjątkowy czas, w którym dzielimy się opłatkiem, składamy sobie życzenia, śpiewamy kolędy – taki czas nastał również w grupie Niedźwiadków. Dzieci pomogły w przygotowaniu stołu wigilijnego, na którym nie zabrakło białego obrusu, świec, stroików i sianka z małym Jezuskiem. Dzieci przypomniały sobie nazwy potraw wigilijnych i świątecznych, posłuchały kolęd i pastorałek. Na wstępie uroczystości Pani Dyrektor złożyła wszystkim obecnym świąteczne życzenia. Następnie dzieliliśmy się opłatkiem życząc sobie nawzajem wszelkiej pomyślności i Wesołych Świąt. Przystąpiliśmy do poczęstunku przygotowanego przez rodziców i wspólnego kolędowania. Na dzieci czekały również drobne prezenty.\n„W świątecznym nastroju” – Niedźwiadki Życzenia “Reniferków”


Tajemnica Mint Hill XIV. Opowiadania Quku.org\nTajemnica Mint Hill XIV\nZawsze pragnęła być w związku na który zawsze będzie mogla liczyć, gdy poprosi nigdy nie będzie sama, taki był Jason co było dla niej zaskoczeniem. Gdy potrzebowała jego obecności, był przy niej, gdy wyczuwała senność i tak czuwał nad nią, czasem czuła się jak mała dziewczynka, ale uwielbiała to w nim. Zazwyczaj budząc się pierwsza przyglądała mu się jak w obrazek z uśmiechem. Sprawdzając czy mocno śpi, obdarowywała jego policzek, czoło, szyję pocałunkami mając nadzieje, że nie czuje. Gdy raz ją przyłapał wybroniła się, że ją nos swędział, a że jego szyja była bliżej...zresztą to nie istotne oboje uzupełniali się idealnie choć temu każdemu zaprzeczali. On każdej nocy, chwili delektował się jej zapachem. Wsłuchiwał się w jej głos jak w melodię, śmiech dosłownie rozmiażdżał mu serce, aż czasem nie poznawał sam siebie samego. Miał różne zauroczenia w swoim życiu, jednak nigdy nie czuł tego, co właśnie teraz czuje, a teraz wiedząc, że Elena może być na prawdę niebezpieczeństwie, postanowił ją chronić tyle ile będzie mógł nawet jeśli to będzie trwało tylko dwa tygodnie.\n- są wyniki - zawołała w szoku Joe wparowując do kuchni\n- i co ? - spytał Jason, który wraz z Elena zerwali się z krzeseł.\n- krew Ethana? - niemal, że była pewna\n- więc? sok wiśniowy? - mruknął chłopak.\n- niee...dajcie mi dojść do słowa - burknęła Angielka trzepocząc rzęsami - to krew Sary - powiedziała grubszym głosem.\n- co?! - pisnęła Elena.\n- cczyli, ktoś zamordował tam Sarę Young?\n- w domu Melissy ?! to niemożliwe przecież, jak?!\n- sama chciałabym wiedzieć\n- Melissa powinna coś wiedzieć gdyby coś tam się stało przecież - powiedziała Sawyer.\n- kto się włamuje do kogoś domu i morduje niewinną osobę ?! - burknął w szoku Jason.\n- ktoś kto dowiedział się, że Sara wiedziała o wiele więcej - pomyślała na głos Joe.\n- czasem już tego mam dość - zamarudziła Elena - więc Sara odwiedzała Melissę, ale ktoś ją niespodziewanie zaskoczył? - popatrzyła na przyjaciółkę pragnąc by zaprzeczyła.\n- tak myślę - skinęła głową.\n- i teraz ten ktoś wie, że my go szukamy i za wszelką cenę chce od tego odsunąć ? - wtrącił się Adams\n- aha... - przytaknęła krótkowłosa brunetka.\n- dlatego chciał zabić mnie? dwukrotnie ?! - Elena wyglądała jakby rozwiązywała trudne równanie, a towarzysze na nią popatrzyli.\n- za trzecim razem chciał sprzątnąć nas wszystkich, jeśli to cie pocieszy - zwróciła się do niej druga dziewczyna\n- dzięki - parsknęła.\nPodając zamówienie klientowi na przeciw siebie zauważyła już znajomą twarz.\n- jak się masz Eleno ? - spytał jej ojciec.\n- dobrze, a ty ? - uśmiechnęła się.\n- również dobrze, pomyślałem, że może wyrwiesz się na lunch? - zaproponował.\n- no nie wiem, jesteśmy tylko we trojkę na razie- odpowiedziała.\n- a gdybyśmy zjedli tu ?\n- dalej bym musiała wykonywać swoją pracę\n- rozumiem, więc mogę zamówić kawę? - spytał.\n- oczywiście, czarna? z mlekiem?\nGdy wykonywała swoją czynność, w duchu cieszyła się, że nauczyła się w końcu obsługiwać maszynę do robienia przeróżnych kaw, wciąż wspominała swoje początki już z uśmiechem i wciąż wspominała pierwsze spotkanie z Joe.\n- proszę - podała aromatyczny napój.\n- dziękuję, więc za dwa tygodnie wyjeżdżasz?\n- dokładnie - odpowiedziała wycierając blat.\n- będę mógł cię odwiedzać? oczywiście jeżeli chcesz, albo ty może przyjedziesz na jakiejś przerwie\nWidziała w nim zakłopotanie, na co lekko roześmiała się.\n- myślę, że nie będzie z tym problemu - odrzekła.\n- dziękuję - skinął do niej głowa i popił czarną ciecz.\n- tato..to znaczy James - zwróciła się do niego.\n- spokojnie możesz tak mówić, niezmiernie mi miło - powiedział, a ona popatrzyła na niego skrzywiona.\n- jak z takiego dupka, stałeś się takim mięczakiem ? - zmrużyła swoje oczy, jakby chciała go rozpracować, a mężczyzna uśmiał się.\n- lata, ból, i strata robią swoje\n- kochałeś moją mamę ? - spytała.\n- nad życie - odpowiedział pewnie.\nChwilę milczał, a Elena przyglądała się mu nalewając lemoniadę do szklanek i stawiała na tacy.\n- sądzę, że nigdy z tego nie wyleczę się\n- i nigdy nie walczyłeś o nią?\n- to nie takie proste Eleno\n- bo Miranda? - przejrzała go, podając tace swojej przyjaciółce, która spiorunowała ją groźnym wzrokiem, a w zamian tego dziewczyna z Nowego Yorku puściła do niej oczko, na co roześmiała się.\n- i Melissa?\n- do twoich trzynastych urodzin - odpowiedział jej.\n- temu od tamtej pory Ethana już nie widziałam... - mruknęła.\n- czemu nigdy nie podeszłaś lub coś...\n- sadziłam, że jesteś tylko ojcem mojego kolegi, którego moja mama nie pozwała z nim się bawić - wyjaśniła mu.\n- bo wiedziała kim jest Ethan\n- czasem zastanawiam się jakby było gdybym wybrał twoją mamę i ciebie\n- co do tego akurat nie jesteś sam\n- myślałaś o mnie?\n- to akurat normalne, jedynie nie wiedziałam kim jesteś, a teraz mam cie przed sobą, poznałam swoją bliźniaczkę, a na dodatek miałam przyrodniego brata, którego znałam...\n- masz racje, tak mi przykro - otarł swoimi dłońmi swoją twarz.\n- co teraz zamierzasz? - spytała.\n- chcesz być moim ojcem, Melissy, a co z moją mamą?\n- cały czas próbuje z nią się skontaktować\n- i po co ?\n- sam nie wiem...potrzebuje z nią porozmawiać, zawsze była taka dobra w poradach\n- a w czym masz problem?\n- to akurat ojcowski problem\n- przecież masz Mirandę\n- ale to co innego\n- rozumiem...albo i nie - założyła włosy za uszy.\n- mam nadzieję, że czegoś takiego nie doświadczysz, ale może kiedyś zrozumiesz- uśmiechnął się.\n- jaki był Ethan? - spytała - przepraszam jeśli sprawiam przykrość. Mam na myśli później, w liceum.\n- masz prawo wiedzieć - uniósł ręce aby uspokoić - a jakiego go pamiętasz?\n- łobuza... - roześmiała się, na co i on również.\n- i taki był, potem nieco uspokoił się. Nie wspominałem, ale pisał coś również\n- pisał ? - niemal nie pisnęła.\n- może nie książki, chociaż nie wiem, ale przyłapywałem jak pisał jakieś dzienniki i pamiętniki z czego nabijałem się z niego\n- no wiesz... - przerwała mu, na co roześmiał się.\n- myślę, że dogadalibyście się - dokończył.\n- miał dziewczynę?\n- i to nie jedną, jednak przed...\n- przed tragedią? - pomogła mu.\n- tak, przed nią raczej nikogo nie miał. Czemu pytasz?\n- ktoś go nie lubił? - spytała.\n- nic nie wiem, jednak nie każdy nas nie będzie lubił, tak jest już w życiu\n- sądzę, że gdyby tu był, głowę suszył by Jasonowi co do ciebie - wyznał dopijając swoją kawę.\n- o tak ? - zaśmiała się, razem spojrzeli na wymienionego chłopaka.\n- jestem przekonany - skinął głową, a ona pokręciła głową niedowierzająca.\n- to jest zwykłe przyjęcie, aż tak musisz się stroić? - zamarudziła Elena siedząc na kanapach w butiku trzymając na kolanach laptopa, czekając aż Alex wyjdzie ubrana.\n- to jest przyjęcie zaręczynowe, w końcu moi rodzice będą mogli bliżej się poznać z Liama i na odwrót - krzyknęła na cały sklep.\n- noo, teraz każdy już o tym wie - dołączyła do nich Jo, niosąc sobie granatową sukienkę.\n- a sądziłam, że tu każdy się zna - powiedziała Elena wciąż pochłonięta pisaniem - a i na prawdę nie musisz tak krzyczeć Alex - upomniała ją Sawyer. W końcu wyszła w białej, długiej, eleganckiej, ale nie przesadnie, klasycznej sukni.\n- aż tak elegancko będzie? - popatrzyła skrzywiona brunetka.\n- to ty nie znasz rodziców Liama - parsknęła blondynka - a ja chyba nie muszę wam przypominać, ze jesteście druhnami i też musicie wyglądać\n- jeansy i top nie wystarczą? - zażartowała Elena, a Joe roześmiała się przybijając jej piątkę.\n- zabiję cię jak tak przyjdziesz ubrana - pogroziła jej palcem - może być ta? - w końcu spytała okręcając się.\n- masz figurę jak Pamela Anderson, oczywiście, żem tak - powiedziała angielka.\n- najlepsza jak do tej pory - poparła ją koleżanka.\n- pokaż co masz - poleciła przyszła panna młoda koleżance, która pokazała na wieszaku dłuższą granatową szyfonową sukienkę - ekstra - zaklaskała dłońmi - do oczu tobie jak ulał - a ty?! - popatrzyła Elenę - nic do tej pory nie szukałaś ?! - krzyknęła, a ona podniosła głowę zza ekranu, a następnie go zamknęła.\n- nie lubię być w centrum uwagi - założyła ręce na klatce piersiowej.\n- i tak będę ja ! - przypomniała jej.\n- i wszystko co się dzieje wokół panny młodej, czemu nie może być tylko Joe i Jason ?! - zapytała.\n- bo ty do nas też należysz? - odpowiedziała Josephie.\n- należę, a ja własność czy co? - oburzyła się.\n- nasza - poparła Alex obejmując ją. Nie wiedząc czemu akurat miło się jej zrobiło. Z Alex nie była tak zżyta, choć bardzo ją lubiła. Gdy tak myślała, przecież nikt z nich nie był przyjaciółmi jakich teraz się uważają dopóki nie zjawiła się ona, to ona to wszystko sprawiła? czy po prostu ta cała tajemnica Mint Hill ich złączyła.\n- czas na ciebie - rozproszyły ją głosy koleżanek i pociągnęły wśród stojaków.\nGdy była gotowa wyszła zza zasłony\n- noo i ? - spytała wyczerpana, a to dopiero trzecie ubranie.\n- wygrałaś życie ! - pisnęła Alex\n- bierzemy tą\n- na pewno ?! - spojrzała na siebie w lustrze. Nie miała sukienki jak jej koleżanki, chociaż tak na niej wyglądała, to był komplet składający się z szyfonowej długiej spódnicy i biało srebrnej góry. Z cienkiego materiału bluzka z przodu z białego materiału z krótkim rękawkiem, a na plecach przeplatający się srebrny łańcuszek. Westchnęła, nie było tak źle jak sądziła, musiała przyznać, że nawet dobry wybór.\n- na bank - pewne siebie odparły chórem wpychając do przebieralni.\nLeżała na łóżku wraz z bratem. Nogi mieli uniesione do góry oparte o ścianę. Przez otwarte okno podziwiali niebo pełne gwiazd i połówkę księżyca. Jej myśli krążyły wokół Alex, czy przypadkiem czasem nie przesadza, to przyjęcie zaręczynowe, a nie wesele, a tak zachowuje się. Czy na prawdę będzie miała aż tak złych teściów?. Wiedziała jedno, że nie planuje się bawić do białego rana.\nNastępnie myślami powędrowała do nikogo innego jak Jasona, z którym nie widziała się jednak tydzień co ją dziwiło, ale z drugiej strony nie, ponieważ pewnie również był zajęty z Liamem, tak samo jak ona z dziewczynami. Mimo to tęskniła, była w jednym mieście, tak blisko, a zarazem daleko to tęskniła. Bolała ją myśl i bała się co do Nowego Yorku, bo skoro teraz tak się czuła, to jak wróci do domu?. Czy on teraz myśli w ogóle o niej ? Co on robi teraz? czy jest zajęty? czy w domu? może z Melissą? na co skrzywiła się, jednak postarała się odrzucić tą myśl. Melissa jest pewnie u siebie, w apartamencie - pocieszyła się. Zastanawiała się nad dziadkiem, mogła przyznać, że osiągnął cel. Chciał pokazać co to prawdziwa ciężka praca, chciał pokazać, że jego córka, a jej matka robi wszystko co najlepsze dla niej. Teraz jako siostra miała mało czasu dla swojego brata, co w końcu widziała to i rozumiała matkę. Wychodziła z samego rana wracała nocami, albo wychodziła przed południem i wracała nad ranem. W końcu dziś po zakupach postanowiła, że nigdzie nie wychodzi i zostanie ze swoim rodzeństwem. Ku jej zaskoczeniu, ale też zadowoleniu jej młodszy braciszek po wspólnej zabawie w ganianego zgodził się z nią zrobić maseczkę, a jednocześnie odpocząć.\n- Elena czy znałaś mojego ojca ? - spytał, a ona spojrzała na niego.\n- tego nie wiem Matty - wzruszyła ramionami.\n- na prawdę? nie kłamiesz?\n- chciałabym kłamać teraz, nie przejmuj się tym - poczochrała go po włosach.\nMyślała teraz nad tym, że te miasteczko zawiera w sobie na prawdę tajemnice, mieszkający tu ludzie każdy z nich zachowuje się tajemniczo, zwykłe drzewo ma sobie tajemnice, nie żyjący Ethan zabrał swoją tajemnicę do grobu, Sara Young podobnie. Praca, jej powieść, ale i wszystkie te wydarzenia w tym miasteczku, które się wydarzyły przez ostatni miesiąc całkowicie ją pochłonęły. Popatrzyła na swojego brata ponownie, szkoda jej się go zrobiła.\n- słyszałem, że ty poznałaś swojego - rozproszył swoim dziecięcym głosem - to znaczy, że już nie będziesz moją siostrą ? - zapytał.\n- zawsze będę twoją siostrą głuptasie - objęła go przyciągając do siebie.\n- ale będziesz miała nową rodzinę\n- ale to nie znaczy, że ciebie zostawię - pstryknęła go w nos.\n- okej - uśmiechnął się, na co znów posmutniała.\n- przepraszam Matty - zwróciła się do niego.\n- za co ? - popatrzył na nią krzywo.\n- za wszystko, za to kiedy źle cię traktowałam, za zapominanie o tobie, za to, że zazdrosna byłam o ciebie, za to, że wtedy do tego parku cię zabrałam i za to, że ostatnio nie miałam czasu dla ciebie - wyjaśniła.\n- siostra...wyluzuj - zawołał radośnie, na co roześmiała się\n- jesteś niemożliwy wiesz?\n- a noo\n- nie mogę uwierzyć Matty, że dałeś się jej namówić na maseczkę i wieczór SPA - usłyszeli za sobą na co wychylili identycznie głowy do tyłu by zobaczyć kto to.\n- Jason ! - zawołał radośnie Matty zrywając się na równe nogi. Podbiegł do niego witając się ich nie znanym dotąd dla Eleny gestem. Przybijali pierw se piątki, robili zwinne przejście do uderzeń piąstkami od góry, do dołu i środek, jakieś skrzyżowanie, a potem już się gubiła. Wstała speszona poprawiając koszulę nocną ściągając w dół. Czuła się skąpo ubrana mimo piżama wszystko zakrywała, sięgała do ponad połowy uda, biało czarna z napisem czarnym dwadzieścia trzy. Jason zauważył luźno spleciony warkocz spodobało mu się jej te wydanie, jak każde i inne, ale nawet teraz mając na sobie zieloną maseczkę westchnął czując coś ogromnego ciepłego na sercu. On ją kocha - pomyślał prawie pewny - jak to możliwe?.\n- dawno cię nie było Jason - usłyszeli ponowny głos młodego chłopczyka.\n- trochę miałem zajęć i pracy, a czemu ty jeszcze nie spisz ? - spytał patrząc na biały budzik na szafce u dziewczyny, którego wskazówki wskazywały na prawie północ.\nMiał sobie dresy, to prawie jak piżama - pomyślała - będzie nocował - uśmiechnęła się.\n- właśnie już zamierzaliśmy się kłaść - odezwała się Elena, a brunet znów popatrzył się na nią czule - no ale jak jesteś, możesz dołączyć do nas - popatrzyła na niego szatańsko, a ręce splotła na klatce piersiowej.\n- żartujesz prawda? - zmarszczył brwi, Sawyer spojrzała na niego poważnie.\n- jeśli tak robi, to nie żartuje - poklepał po ramieniu starszego chłopaka Matty.\n- będę miał to na uwadze - mruknął jakby przerażony. Po pięciu minutach we trzech leżeli jeszcze dziesięć minut na łóżku śmiejąc się.\n- Dobra młody czas spać - oznajmiła siostra, brata wycierając go ręcznikiem.\n- a kto jutro będzie pomagał dziadkowi ? - spytała.\n- no dobra - zgodził się od niechcenia - dobranoc - dodał na pożegnanie, Jason rozbawiony pomachał młodemu ręką.\n- a ja mogę już to zmyć? - spytał.\n- tak - uśmiechnęła się i podeszła sama z mokrym papierem ręcznikowym i wyręczyła go w tej czynności. Posadziła go na łóżku a sama usiadła na nim przodem do niego. Spoglądali sobie w te oczyska, co z nią się działo?, a z nim?. Przejechała dłonią po prawym policzku, który był już czysty, męski, ale delikatny i nawilżony. Pragnął czuć dotyk jej już na zawsze. Gdy był już czysty.\n- już - odezwała się.\n- to dobrze - wydyszał, a ona zmarszczyła delikatnie swoje brwi. Nim zdążyła zareagować, jego usta przylepiły się do jej warg. W szoku i czując jak jej serce rozdziera jej klatkę. Jęknęła cichutko z przyjemności. Objęła swoimi ramionami go wokół szyi. Mruknął z zadowolenia i jeszcze bardziej ją przycisnął do siebie. Poznawał jej ciało przez materiał koszuli, a następnie nagie i cieple uda. Nie chcąc jej wystraszyć i spieszyć się delikatnie muskając jej policzek.\n- tęskniłem - szepnął tak cichutko jakby bal się do tego przyznać. Otworzyła oczy i uśmiechnęła się. Jeszcze raz czule go pocałowała i zeszła z niego. W duchu dziękowała, ze przestał bo ona sama nie umiałaby tego przerwać. Przystąpili do swojej rutyny, gdy przygotowali sobie posłanie. Ich ciała przytulone do siebie oddychały tym samym tempem.\nDodał/a: An Caroline w dniu 10-01-2018 - czytano 266 razy.\n« Tajemnica Mint Hill XIII\nTajemnica Mint Hill XV »\nKomentarz do "Tajemnica Mint Hill XIV"


Architekci by Spizarnia Literacka - issuu\nPRZEWODNIK PO POLSKICH BLOKOWISKACH\nJarosław Trybuś cena: 55 zł Warszawa niezaistniała Jarosława Trybusia to pierwsza publikacja zbierająca nierozpoznane dotąd i rozproszone projekty tworzone z myślą o Warszawie wczesnych lat 40. XX wieku. Stolica Polski, młodego kraju o mocarstwowych ambicjach przygotowywała się do Powszechnej Wystawy Krajowej, planowanej na 1944 rok w okolicy Saskiej Kępy. Rok ten miał stać się datą graniczną, od której w przyszłości liczono by okres rozkwitu nowoczesnej europejskiej metropolii. Sny o potędze zrealizować się miały wraz z założeniem rozległych terenów wystawowych na miejscu dzisiejszego Stadionu Narodowego i Parku Skaryszewskiego, przebudową historycznego centrum miasta z placem Piłsudskiego, placem Zamkowym i Starym Miastem na czele, budową nowego Dworca Centralnego wraz z Centralnym Dworcem Pocztowym, lotniska na Gocławiu oraz budową dzielnicy reprezentacyjnej na Polu Mokotowskim – Dzielnicy Marszałka Józefa Piłsudskiego wraz ze Świątynią Opatrzności Bożej. Książka oparta jest na wieloletnich badaniach.\nLUKIER I MIĘSO Grzegorz Piątek Jarosław Trybuś\nARCHIMEMO Gra pmięciowa typu memory opracowana przez Centrum Architektury, przedstawiająca 32 perły międzywojennej architektury Warszawy i zawierająca ulotkę ze zdjęciami, a także opisami budynków. Cena: 55 zł\nWybór obiektów oraz opis: Grzegorz Piątek i Jarosław Trybuś; projekt: Anna Piwowar (lapolka). Projekt wyróżniono znakiem ,,must have" na Łódź Design Festival i doceniono publikacją w książce Print Control. Druga edycja Archimemo została wydana wspólnie przez Fundację Bęc Zmiana i Centrum Architektury.\nFORMAT P#6 Praca zbiorowa\nOCZY SKÓRY Juhani Palasmaa\nSASKIEJ KĘPY Magdalena Piwowar\nPROSZĘ WEJŚĆ S. Chutnik M. Długosz\nSTUDIO EKSPERYMENT Praca zbiorowa\nPRAKTYCZNY PRZEWODNIK DLA ARTYSTÓW\nPraca zbiorowa Cena: 29 zł\nCena: 44 zł Cena: 24 zł\nA RCHIMAPY Archimapa 20-lecia międzywojennego Archimapa Warszawa Niezaistniała Archimapa 1949-1956. Warszawa. Socrealizm Archimapa Mozaiki Warszawskie Wydawca: Muzeum Powstania Warszawskiego, Instytut Stefana Starzyńskiego, Fundacja Bęc Zmiana\ncena 18 zł/egz. miękka oprawa cena 26 zł/egz. twarda oprawa\nCOŚ, KTÓRE NADCHODZI\nCena: 39,90 zł Założeniem cyklu wydarzeń Architektura\nWarszawa promuje się przede wszystkim jako miasto pustych przestrzeni, ściągające inwestorów obietnicą architektury, którą będą mogli tu zbudować, osiągając przy okazji wysoką stopę zwrotu inwestycji; jako miasto nowoczesnych biurowc ó w,\nsportową. Publikacja analizuje oficjalny obraz miasta-firmy kształtowanego na międzynarodowych targach inwestycyjnych, a przede wszystkim przedstawia Warszawę, jako miasto znaczących dokonań architektów i urbanistów - których nowatorska i eksperymentalna działalność staje się dziś pożywką nowoczesnego rozumienia miasta przez jego mieszkańców.\nXXI wieku jest umieszczenie przyszłości architektury w szerszym planie społecznym. Słowo architektura oznacza przecież nie tylko formę przestrzeni ukształtowaną przez budynki, ale także – w szerszym rozumieniu – staje się synonimem struktury i porządku. Mówimy więc nie tylko o architekturze w sensie dosłownym, ale o wzajemnym oddziaływaniu i napięciu, jakie tworzy się na linii architektura miast – architektura społeczeństw. Nie ufamy wizualizacjom architektury XXI wieku produkowanym dziś przez architektów: bliżej im do nastawionych na efekt scenografii filmów science fiction albo komputerowych gier niż do zaspokojenia potrzeb mieszkańców miast. Pytamy więc o zdolność projektowania przyszłości. Ta zaś nieodłącznie związana jest z wyobraźnią charakteryzującą daną epokę, z duchem czasu, który wyznacza horyzont sposobów działania i myślenia.\nAR/PS. ARCHITEKTURA ARSENIUSZA ROMANOWICZA I PIOTRA SZYMANIAKA Praca zbiorowa Wydawca: Fundacja Nowej Kultury Bęc Zmiana\nCena: 89,90 zł Arseniusz Romanowicz (AR) i Piotr Szymaniak (PS) zaprojektowali jedne z najciekawszych budynków powojennej Warszawy: Dworzec Centralny, Dworzec Wschodni, stacje Ochota, Powiśle i Stadion, położone na przecinającej miasto linii średnicowej. Nie dbali jednak o reklamę i przez większą część życia pozostawali w cieniu. Również same budynki szybko podupadły i jeszcze do niedawna trudno było je docenić pod warstwami brudu i przybudówek. Dziś, gdy zostały wyremontowane, nie trzeba już używać wyobraźni, by dostrzec kunszt Romanowicza i Szymaniaka. Jak dotąd nie było jednak książki, która pozwoliłaby lepiej ich poznać. „ARPS” jest opowieścią złożoną z tekstów ośmiu polskich i zagranicznych autorów, prezentujących różne wątki i epizody z kariery Romanowicza i Szymaniaka od lat 30. do 90. Ponadto książka zawiera m.in.: pierwsze kalendarium życia i twórczości obu architektów, niepublikowany tekst Arseniusza Romanowicza z połowy lat 80. oraz wywiady z architektami, którzy ostatnio modernizowali warszawskie dworce autorstwa duetu ARPS. W „ARPS” znalazło się także około 200 starannie dobranych zdjęć, w tym niepublikowanych materiałów z archiwów rodzinnych.\nPRZECIĄG. TEKSTY O SZTUCE POLSKIEJ LAT 80 Anda Rottenberg\nŚWIADOMOŚĆ NEUE BIERIEMIENNOST K. Redzisz K. Sienkiewicz\nCena: 54 zł Cena: 54 zł Lata osiemdziesiąte - okres bojkotu oficjalnego obiegu i poszukiwania miejsc alternatywnych, gorących dyskusji ideologicznych i artystycznych przewartościowań, czas z jednej strony patriotycznokościelnego patosu, z drugiej - nieposkromionej i wywrotowej ekspresji. Anda Rottenberg, jedna z najważniejszych postaci polskiej sztuki, w swej najnowszej książce kreśli wnikliwy obraz dekady. "Przeciąg", wybór jej tekstów z epoki, jest spojrzeniem na sztukę i życie artystyczne z perspektywy uczestniczki wydarzeń, zaprzyjaźnionej i blisko współpracującej z wówczas debiutującymi, a dziś cenionymi na świecie twórcami, m.in. Mirosławem Bałką, Leonem Tarasewiczem i malarzami Gruppy.\nKsiążka opowiada o grupie artystycznej, którą w drugiej połowie lat 80. tworzyli Mirosław Bałka, Mirosław Filonik i Marek Kijewski. Dziś uznani twórcy, wówczas świeżo upieczeni artyści stawiający pierwsze kroki w świecie sztuki. W nazwie grupy (neue – z niem. nowa, bieriemiennost – z ros. brzemienność) odbijało się historyczne usytuowanie Polski oraz zimnowojenna logika, w latach 80. powoli kruszejąca. Trójka artystów, którą – jak sami twierdzili – łączyła specyficzna Świadomość, zdawała się wyczuwać schyłkowość tego momentu. Wspólne wystawy Bałki, Filonika i Kijewskiego zazwyczaj wykpiwały święta z komunistycznego „czerwonego” kalendarza – Dzień Kobiet, Dzień Zwycięstwa, Dzień Górnika… Samych siebie określali ironicznie jako K. C. Świadomości Neue Bieriemiennost. Ich akcje, performensy, rzeźby stawiały na głowie propagandową rzeczywistość.\nW STRONĘ ARCHITEKTURY Cena: 47,90 zł “Vers une architecture” Le Corbusiera, opublikowana po raz pierwszy we Francji w 1923 roku, jest jedną z najważniejszych książek z teorii architektury, kluczową dla zrozumienia współczesnej urbanistyki i wielu zjawisk kultury XX wieku. Radykalne postulaty sformułowane prostym i dobitnym stylem do dziś nie straciły na aktualności. Opatrzone zestawieniami klasycznych greckich czy renesansowych budowli ze zdjęciami samolotów i transatlantyków, zrewolucjonizowały postrzeganie relacji architektury, tradycji i techniki, niemal natychmiast zapewniły książce miejsce w historii i zainspirowały całe pokolenia architektów i urbanistów. Mimo to “Vers une architecture” nigdy nie zostało opublikowane po polsku.\nZamówienia prosimy składać mailowo na adres: kontakt@spizarnialiteracka.pl\nPozdrawiamy, Zespół Spiżarni Literackiej\noferta ksiażek dla architektów


Szymon Rzyśkiewicz 14.09.2020 12:45\nDyrektor programowy TVN przyznał w wywiadzie, że udało mu się stworzyć szczęśliwy związek. Nie zdradził jednak imienia wybranki.\nW kwietniu 2020 roku media obiegły informacje na temat związku Edwarda Miszczaka i Anny Cieślak. Dyrektor programowy stacji TVN i o 26-lat młodsza aktorka co prawda nie komentowali doniesień prasy, jednak ich znajomi nie potrafili utrzymać języka za zębami. Osoba z otoczenia pary opowiedziała niedawno o ich wspólnych wakacjach na południu Hiszpanii, gdzie "uciekli" przed wścibskimi paparazzi. Wyjazd miał jedynie utwierdzić parę w przekonaniu, że są sobie pisani.\nZobacz też: Edward Miszczak i Anna Cieślak spędzili urlop w Hiszpanii. Przyjaciółka pary: Nie chcieli narażać się na spotkanie z paparazzi\nEdward Miszczak opowiedział o związku\nEdward Miszczak wreszcie przerwał zmowę milczenia i otworzył się na temat swojego życia prywatnego w wywiadzie dla "Newsweeka". Mężczyzna przyznał, że jego serce jest zajęte, jednak w rozmowie z Renatą Kim nie padło nazwisko jego wybranki:\nDużo przeżyłem prywatnie, a to kształtuje charakter. Teraz mam okres prywatnej radości, po śmierci żony mam nową partnerkę i jestem z nią bardzo szczęśliwy. To zmienia życie - zdradził.\nPierwsza żona Edwarda Miszczaka, Małgorzata, zmarła 20 lutego 2019 roku, po długiej walce z chorobą. Para doczekała się dwóch synów, Szczepana i Szymona. Dyrektor programowy TVN przyznaje, że pozostaje ze swoimi latoroślami w bardzo dobrych stosunkach:\nMam też ciągle świetne relacje z dorosłymi synami. A pracę mam cudowną - oznajmił.\nMedia plotkarskie wyjątkowo skrupulatnie przyglądają się relacji Miszczaka i Cieślak. Niedawno mówiło się o tym, że para planuje ślub, a aktorka zamierza przeprowadzić się do apartamentu ukochanego. Zdaniem niektórych obrączka na palcu Miszczaka, którą dało się zauważyć podczas jesiennej ramówki TVN, to wystarczający dowód na to, że 65-latek już sformalizował swój związek z Cieślak.\nZobacz też: Edward Miszczak prowadził ramówkę TVN. Naszą uwagę przyciągnęła jego dłoń. A raczej biżuteria. To obrączka?\nBez względu na doniesienia prasy, życzymy parze dużo szczęścia i pomyślności.\nEdward Miszczak i Anna Cieślak planują ślub. "Ania niebawem wprowadzi się do apartamentu ukochanego"


Miłość do idola – fatalne zauroczenie - TEENZONE.PL\n„Mam dość nietypowy problem. Chodzi o to, że się w kimś zakochałam. To oczywiście nie byłby kłopot, gdyby nie to, że on jest znanym piosenkarzem! Mam jego plakat na ścianie, ale to naprawdę zdecydowanie za mało. Ciągle mi się śni, chciałabym go poznać, myślę, że mogłabym go w sobie rozkochać. Jestem pewna, że jesteśmy dla siebie stworzeni! Co mam zrobić? Moje życie bez niego nie ma sensu…” Milena, 15l.\nCzy można zakochać się aż tak bardzo w kimś, kogo tak naprawdę nawet nie znamy? Jak się okazuje – można, jak najbardziej. Miłość do idola to znana wielu osobom sprawa, niejeden dorosły ma takie wspomnienia ze swojej młodości. Ale co zrobić, gdy taka właśnie miłość jest tak silna, że utrudnia życie? Czy faktycznie próbować skontaktować się z tym, który rozpala serca?\nGdy w sercu rośnie miłość do idola…\nDlaczego właściwie tak często zakochujemy się w piosenkarzach, piłkarzach czy innych „wielkich osobistościach”? Pewnie twoja odpowiedź brzmi – bo są cudowni! Niestety, nie jest tak do końca. Bardzo ważnym czynnikiem jest tutaj bowiem przede wszystkim fakt, że zakochujemy się głównie… w swoich wyobrażeniach. Jeśli młody piosenkarz śpiewa o miłości, to w naszej wyobraźni jest on najbardziej romantycznym mężczyzną na świecie. Innym, niż wszyscy, wyjątkowym, cudownym! Zwykle do tego wygląda wspaniale, więc… łatwo o uczucie zauroczenia. Dodatkowo, wiele działają wizje, które same tworzymy – wszystko wydaje się tak realne, że wręcz na wyciągnięcie ręki.\nProblem w tym, że tak naprawdę bardzo, bardzo często nasze wyobrażenia kompletnie nie pokrywają się z tym, jaki dany człowiek jest w rzeczywistości. Mówi o tym na przykład 15-letnia Julia:\n– W zeszłym roku strasznie podkochiwałam się w pewnym piosenkarzu. Wydawał mi się naprawdę cudowny, co więcej – uroiłam sobie, że gdy mnie pozna, zobaczy, to na pewno stworzymy parę. Zasypiając, słuchałam jego piosenek i wyobrażałam sobie, że jesteśmy razem. W końcu postanowiłam pójść na jego koncert – ba, znajoma miała mnie wprowadzić za kulisy! Przygotowałam dla niego prezent, wydałam 100 zł na zegarek z grawerem. Dla mnie to była kupa kasy! Kiedy w końcu go zobaczyłam, myślałam, że zemdleję. A on co? Wkurzył się, ze weszłyśmy za kulisy! Dałam mu prezent, a on go zwyczajnie wyśmiał. Powiedział coś w stylu: „Chyba nie sądzisz, mała, że będę nosił takie badziewie?” Przepłakałam całą drogę, ale chyba bardziej z żalu, że on okazał się takim dupkiem. Wyobrażałam sobie to zupełnie inaczej, to było trochę jak zderzenie z okropną rzeczywistością. Szybko wyleczyłam się z tej „miłości” – podkreśla Julia.\nNawet, jeżeli wydaje ci się, że „twój idol” jest zupełnie inny, to szanse na to, że rzeczywiście tworzylibyście dobraną parę, są raczej…mizerne. Wszystko dlatego, że trudno zmierzyć realną osobę z własnymi wyobrażeniami. A idol, wielki czy nie, to tylko człowiek – często posiadający znacznie więcej wad, niż zwykli ludzie. Dlaczego? Dlatego, że jest przyzwyczajony do zachwytów, sławy i pieniędzy. A to często sprawia, że zaczynamy uważać się za lepszych i gardzimy… innymi. Przykre, ale prawdziwe.\nJeśli jesteś głęboko zakochana, to może cię kusić, aby na przykład zdobyć adres swojego idola i udać się do niego do domu. Cóż… stanowczo to odradzamy. Przede wszystkim dlatego, że jest to już znaczące naruszenie czyiś granic. Po drugie – ponieważ sławne osoby są przeczulone na punkcie takich zachowań. I zamiast fajnego wieczoru może się okazać, że „miłość twojego życia” wezwie policję. Brzmi niefajnie, prawda?\nInnym pomysłem jest napisanie listu albo… wysłanie pakietu zdjęć znanemu idolowi. Niektóre dziewczyny tak bardzo chcą się wyróżniać, że wysyłają… swoje nagie fotografie. Pod żadnym pozorem tego nie rób! Powód jest prosty – tak naprawdę nie wiesz, jaki jest człowiek, którego darzysz tak płomiennym uczuciem. I może się okazać, że dla zabawy pokazuje twoje zdjęcia znajomym. Czy wyobrażasz sobie, co by się stało, gdyby ktoś z nich postanowił wrzucić takie fotki np. do Internetu? Straszne, prawda?\nTak naprawdę jedynym sposobem na poradzenie sobie z tego typu miłością jest po prostu jej… przeczekanie. Oczywiście warto chodzić na koncerty, czytać o nim w Internecie – ale nie daj się zwariować i nie działaj lekkomyślnie. Z czasem sama sobie podziękujesz – nawet, jeśli dzisiaj wydaje ci się to absolutnie niemożliwe.


Władze Kielc wycofują się ze swojej obietnicy. W galeriach handlowych nie powstaną punkty obsługi mieszkańców – FaktyKielce24.pl\nWładze Kielc wycofują się ze swojej zapowiedzi otwarcia urzędowych punktów w galeriach handlowych. Stworzenie takiego miejsca zapowiadał jeszcze w okresie kampanii wyborczej prezydent Bogdan Wenta. Teraz wiadomo już, że tak się nie stanie.\nCelem utworzenia punktów obsługi mieszkańców w galeriach handlowych miało być ułatwienie kielczanom załatwiania urzędowych spraw. Przy okazji zakupów można by było np. złożyć wniosek o wydanie dowodu osobistego czy przekazać dokumenty do poszczególnych wydziałów. Takie punkty popularne są w wielu miastach w Polsce. Przykładowo w Toruniu można w nich załatwić sprawy związane z meldunkami, świadczeniami rodzinnymi, kartą dużej rodziny, rejestracją pojazdu, zgłaszaniem sprzedaży pojazdu czy wnioskami o prawo jazdy. Podobnie działają też urzędowe punkty w rzeszowskich centrach handlowych.\nW sprawę otwarcia urzędowego punktu zaangażował się m.in. radny Maciej Bursztein, który pół roku temu spotkał się z przedstawicielami Galerii Korona. Po spotkaniu poinformował, że dyrekcja galerii jest zainteresowana współpracą z miastem oraz, że może udostępnić miejsce w korzystnej cenie.\nTeraz wiadomo już, że tak się nie stanie, o czym w rozmowie z dziennikarzem Radia eM powiedziała wiceprezydent Kielc Danuta Papaj.\n– To jednak skomplikowane, ponieważ wiąże się z odpowiednimi zabezpieczeniami lokalowymi i podłączeniami do sieci. To są narzędzia informatyczne i dosyć drogie. W urzędzie niektóre informacje możemy szybko pozyskać dzięki temu, że pokoje są blisko siebie. Gdy potrzebujemy czegoś z archiwum, to mamy do niego sto metrów. Gdybyśmy chcieli obsłużyć interesanta w galerii, to robi się zdecydowanie większa odległość – mówiła Danuta Papaj, cytowana przez portal Radia eM.\nDo tej wypowiedzi odniósł się już Przewodniczący Rady Miasta Kamil Suchański.\n– Miganie się Pana Prezydenta od realizacji naszych wspólnych obietnic złożonych wobec kielczan na początku można było zrozumieć, musiał się wdrożyć. Potem stawało się to śmieszne, a następnie – żałosne. Dziś jest przerażające – napisał na facebooku Kamil Suchański.\nDodał też, że odległość od archiwum nie jest trafionym argumentem, bo obecnie Urząd Miasta posiada swoje wydziały m.in. na ulicach Strycharskiej czy Szymanowskiego, które znajdują się dalej od galerii handlowych.\nRelated Topics:Bogdan WentaDanuta PapajGaleria EchoGaleria KoronaKamil SuchańskiMaciej BurszteinUrząd MiastaUrząd Miasta Kielce


Zmarł Wojciech Drewniak – więzień Auschwitz, żołnierz II Korpusu Polskiego, więzień UB - Od Was - Radio Kraków\nZmarł Wojciech Drewniak – więzień Auschwitz, żołnierz II Korpusu Polskiego, więzień UB\nSobota, 21 maja 2016, 11:02\nW Sokółce koło Białegostoku zmarł 14 maja 2016 r. Wojciech Drewniak, długoletni więzień obozu Auschwitz (nr 415), po wojnie żołnierz II Korpusu Polskiego, gen. Władysława Andersa we Włoszech.\nfot: Wojciech Drewniak\nWojciech Drewniak urodził się 16 kwietnia 1922 r. w Wadowicach. Tam uczęszczał do tej samej szkoły powszechnej oraz gimnazjum, co Karol Wojtyła. W 1936 r. jego ojciec otrzymał pracę w starostwie w Nowym Sączu, gdzie w ślad za nim przeprowadziła się całą rodzina Drewniaków. Wojciech kontynuował naukę w jednej ze szkół średnich w Nowym Sączu.\nKiedy nastąpiła agresja niemiecka na Polskę w 1939 r., brał udział w kampanii wrześniowej i dostał się do sowieckiej niewoli, z której został zwolniony. Powrócił do Nowego Sącza, skąd w tym czasie wielu młodych Polaków próbowało przedostać się do Wojska Polskiego, tworzonego przez gen. Władysława Sikorskiego we Francji. Młody Wojciech został włączony do grupy przewodników, którzy ich przeprowadzali na szlaku Stary Sącz – Piwniczna – a potem dalej na Bardejów – Preszów – Koszyce.\nPo trudnym okresie pierwszych obozowych miesięcy, zgłosił się do pracy w stolarni, a później trafił do dużych zakładów DAW (Niemieckie Zakłady Zbrojeniowe), gdzie produkowano m.in. okna i skrzynie na amunicję. Pracując tam, zachorował na tyfus plamisty i przebywał w szpitalu obozowym, który opuścił pod koniec 1943 r. Ważył 35 kilogramów i jako rekonwalescent został przydzielony do komanda, które budowało baraki w KL Auschwitz II-Birkenau.\nW dawnym obozie jenieckim w Murnau przebywali jego koledzy, związani z nim jeszcze pracą kurierską podczas okupacji. Był tam również jego przyjaciel i współwięzień z KL Auschwitz, Tadeusz Cieśla (3715). Po otrzymaniu zadań, środków i kontaktów udali się do Polski celem zorganizowania pierwszego przerzutu, który nastąpił przy współpracy z Francuską Misją Repatriacyjną.\nPo szczęśliwym wykonaniu pierwszego zadania, Wojciech Drewniak udał się do Włoch, gdzie od dowództwa II Korpusu Polskiego otrzymał kolejne zadanie sprowadzenia następnych około 60 osób. Tym razem, obok Tadeusza Cieśli i pozostałych kolegów, do zespołu, który miał wykonać to ryzykowne zadanie, został dołączony również wspomniany Edward Cieśla – ppor. AK. Do Polski przyjechali w drugiej połowie grudnia 1945 r. Na wyznaczony termin zbiórki Edward Cieśla nie pojawił się jednak, ponieważ został aresztowany przez funkcjonariuszy UB. W tej sytuacji podjęto decyzję o natychmiastowym przerzucie ludzi przez granicę. Szczęśliwie wszyscy dotarli do Murnau.\nW marcu 1946 r., wykonując powierzone mu zadanie, został aresztowany w Kielcach i przewieziony do gmachu Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego w Warszawie. Tam w więzieniu przy ul. Rakowieckiej rozpoczęło się jego śledztwo. które trwało do marca następnego roku. Wyrokiem Wojskowego Sądu Rejonowego w Warszawie z 17 marca 1947 r. skazano go na karę śmierci, zamienioną mu na 10 lat więzienia, a później zaniżoną w wyniku amnestii do pięciu lat. Był więziony w Warszawie i we Wronkach. Ostatecznie wolność odzyskał w 1952 r.\nZaczął się nowy rozdział w jego życiu. Podjął pracę jako robotnik w Zakładach Drzewnych w Warszawie, produkujących stolarkę budowlaną, a następnie pracował w podobnych zakładach, m.in. w Płocku, Wołominie, Augustowie i Mieroszowie.\nW tym czasie rozpoczął zaocznie studia na kierunku technologii drewna w Akademii Rolniczej w Poznaniu, uzyskując tytuł inżyniera. Po ukończeniu studiów pracował m.in. w Biurze Studiów i Projektów Zjednoczenia Stolarki Budowlanej w Warszawie, skąd przeniesiono go do budujących się Zakładów Stolarki Budowlanej w Sokółce k. Białegostoku, gdzie jako dyrektor tych zakładów przeszedł na emeryturę 1981 r.\nPosiadał Honorowe Obywatelstwo Sokółki, gdzie mieszkał wraz z żoną Ewą. Miał 94 lata. Uroczystości pogrzebowe odbyły się w Sokółce 17 maja 2016 r.\nW dniu 14 czerwca 1940 r. hitlerowcy deportowali do nowo utworzonego niemieckiego obozu Auschwitz 728 Polaków, głównie młodych ludzi, harcerzy, studentów, członków podziemnych organizacji niepodległościowych, żołnierzy kampanii wrześniowych 1939 r., którzy próbowali się przedrzeć się do powstającego Wojska Polskiego we Francji.\nObecnie żyje jeszcze kilku byłych więźniów spośród przywiezionych pierwszym transportem Polaków z Tarnowa do KL Auschwitz 14 czerwca 1940 r. Są to: Kazimierz Albin (nr 118), Jerzy Bogusz (nr 61), Zygmunt Sobolewski (nr 88), Józef Stós (nr 752), Stanisław Szpunar (nr 133), Zbigniew Tryczyński (nr 276) i Kazimierz Zając (nr 261).\nAdam Cyra dr historii z Muzeum Auschwitz


Rozwój osobisty – Co to jest i od czego zacząć?\ndawid-haracz 13 września, 2017 Osiąganie celów\nStrona główna > Osiąganie celów > Rozwój osobisty – Co to jest i od czego zacząć?\nRozwój osobisty – najlepsza inwestycja człowieka?\nKiedy obserwujemy media i portale społecznościowe, możemy łatwo zauważyć, że taka tematyka jak rozwój osobisty czy coaching cieszą się ogromnym zainteresowaniem. W dzisiejszym artykule odpowiem na pytania, które być może pojawiły się w głowie niejednego Czytelnika – Czym jest rozwój osobisty i od czego go zacząć? Jak wygląda świadome planowanie rozwoju osobistego? I w końcu – czy rozwój osobisty naprawdę działa?\nRozwój osobisty moglibyśmy zdefiniować jako świadome podnoszenie jakości swojego życia, poprzez regularną pracę nad sobą. Cudowne jest to, że dla każdego ta praca nad sobą może oznaczać coś zupełnie innego. Dla jednego rozwój osobisty będzie kojarzył się z rozwojem kompetencji zawodowych, a więc będzie pewnego rodzaju sposobem na szybszy awans. Dla innego będzie to praca z własnymi emocjami, aby nauczyć się lepiej reagować na emocje własne i innych. Dla jeszcze innego to po prostu bezustanne coraz lepsze poznawanie siebie. I co najlepsze, każdy sposób na rozwój osobisty jest poprawny i właściwy.\nTo dlatego, że za jego pomocą nazywamy tylko konkretne sposoby, metody i narzędzia służące poprawie jakości swojego życia. Dla każdego z nas rozwój osobisty może mieć wiele znaczeń lub tylko jedno i każde to znaczenie będzie właściwe, jeśli tylko pomaga nam w doskonaleniu siebie.\nW moim osobistym odczuciu rozwój osobisty to świadoma praca nad sobą i dojrzewanie za jej pomocą, jako człowiek. Kiedy coraz lepiej poznajemy sami siebie, zaczynamy też coraz dokładniej rozumieć, skąd biorą się nasze konkretne myśli, emocje i zachowania. Jeżeli lepiej je rozumiemy, zaczyna rodzić się w nas dojrzałość emocjonalna, która pomaga nam reagować w zdrowszy i korzystniejszy dla siebie sposób. Rozwój osobisty sprawia, że uczymy się świadomie kierować tym procesem w kierunku, którego najbardziej aktualnie potrzebujemy.\nCzy warto dbać o własny rozwój osobisty?\nDzięki pogłębianiu własnej samoświadomości jesteśmy coraz bardziej uważni i lepiej rozumiemy własne potrzeby, emocje i możliwości. To naturalnie pozwala nam na zwiększanie odczuwanej satysfakcji z wielu ważnych obszarów naszego życia. Większa samoświadomość, to również uczenie się działania w zgodzie ze swoją intuicją.\nŁatwo zauważyć, że rozwój osobisty człowieka posiada wiele zalet, ale ważne jest, aby był to rozwój świadomy i skuteczny, ponieważ tylko taka jego forma spełnia swój cel. Rozwijanie się dla samego rozwoju i pustego zaspokojenia własnej potrzeby samorealizacji mija się z celem. Wtedy dajemy sobie tylko poczucie, że się rozwijamy, kiedy w rzeczywistości nie robimy tak naprawdę nic szczególnego. Łatwo wtedy o frustrację i przekonanie, że ten cały rozwój osobisty nie działa, a jest jedynie chwilową modą, która ma za zadanie tylko nas ogłupić i zarobić na nas niemałe pieniądze.\nProblem polega jednak na tym, że to przekonanie jest zupełnie nieprawdziwe.\nRozwój osobisty… nie działa?\nKiedy byłem jeszcze na początku mojej drogi rozwoju osobistego i psychologii, przeczytałem pewien komentarz na jednym z blogów dotyczącym tej tematyki, że rozwój osobisty nie działa, ponieważ skupiamy się na przygotowywaniu się do realizacji celu, zamiast na prawdziwym działaniu. Długo zastanawiałem się nad sensem tej wypowiedzi.\nW pierwszym momencie wydała mi się trafiona, jednak po głębszym przemyśleniu nie zgodziłem się z nią. Uważam, że prawdziwy problem pojawia się, kiedy wpadamy w pułapkę rozwoju osobistego.\nW końcu zawsze możemy znaleźć jeszcze jedną wartościową książkę do przeczytania, jeszcze jedno nagranie do obejrzenia czy jeszcze jedno ćwiczenie do wykonania, zanim faktycznie zabierzemy się za realną pracę. To właśnie ten „rozwój dla samego rozwoju”, o którym wspomniałem w poprzednim punkcie artykułu. To nic innego, jak prokrastynacja, czyli odkładanie zadań na później z powodu lęku przed sukcesem lub porażką. Przedłużanie czasu na własny rozwój daje nam złudne poczucie realizacji celu. Kiedy nasz cel nie zostanie ostatecznie osiągnięty, nasz wewnętrzny głos, chroniący nasze poczucie własnej wartości powie „chociaż spróbowałeś”. No tak, tylko problem polega na tym, że wcale nie spróbowałeś. To tylko samousprawiedliwienie, które chroni nasze kruche poczucie własnej wartości przed ewentualną porażką.\nPamiętam, że sam wpadałem w tę pułapkę na początku mojej przygody z rozwojem osobistym. Myślę, że wielu z nas jej doświadczyło. Na bazie moich osobistych doświadczeń mogę powiedzieć, że nic wartościowego nie osiągnąłem, działając w ten sposób. Czytałem książkę za książką i artykuł za artykułem – i choć moja wiedza się poszerzała, miała się ona nijak do prawdziwych, zauważalnych zmian w moim życiu.\nDlaczego tak łatwo wpadamy w pułapkę rozwoju osobistego?\nMyślę, że tak łatwo jest nam wpaść w niekończący się etap przygotowywania się, ponieważ jest on po prostu bezpieczny. Podczas czytania kilku kolejnych książek o inwestowaniu, nie jesteśmy narażeni, że nasze oszczędności nagle przepadną na skutek błędu, więc wolimy przeczytać jeszcze kilka albo przygotować się w inny sposób, zanim zaczniemy faktycznie działać. Nie jesteśmy wtedy narażeni, że nie zrealizujemy wyznaczonego celu i nasze poczucie własnej wartości zostanie naruszone. Zwróćmy uwagę, że na tym etapie nie ma jeszcze ryzyka porażki, dlatego jest on tak kuszący. Postawa wiecznego przygotowywania się jest więc reakcją obronną psychiki na skutek lęku przed porażką lub sukcesem, którego również możemy nieświadomie się obawiać.\nNie chodzi również o to, aby przesadzać w drugą stronę i pominąć całkowicie rolę swojego rozwoju. Bezmyślne działanie „na żywioł”, bez wcześniej przygotowanego planu rozwoju osobistego jest równie nieskuteczne i ryzykowne. Grunt, aby odnaleźć złoty środek.\nWyobraźmy sobie podróżnika, który wyrusza w długą wyprawę przez góry bez wcześniejszego przygotowania. Jak najbardziej może mu się to udać, ale podróż będzie męcząca, ponieważ źle ocenił swoje możliwości, jest głodny i wymęczony, bo niewłaściwie przygotował plecak, a nawet może się zgubić, bo nie zapoznał się z mapą. Czy nie jest rozsądniej przeznaczyć wcześniej jedną godzinę przed wyprawą na te czynności, aby samą podróż skrócić o kolejne cztery godziny?\nWyobraźmy sobie również drwala, który próbuje ściąć drzewo, ale idzie mu to bardzo mozolnie, ponieważ jego siekiera jest nienaostrzona. Może on spróbować podjąć się tego zadania, ale zapewne zajmie mu ono wiele godzin, spędzonych na trudnej, monotonnej, męczącej pracy. Czy nie lepiej najpierw przeznaczyć 30 minut na naostrzenie siekiery, aby kilkukrotnie skrócić czas swojej pracy?\nTo jest właśnie zdrowy rozwój osobisty.\nChodzi o to, aby przeznaczyć na własny rozwój tyle czasu, ile potrzebujemy do realizacji swoich celów, a potem po prostu działać. Uświadomienie sobie tego to pierwszy krok w kierunku zmiany działania.\nMożemy więc zauważyć, że rozwój osobisty powinien być przede wszystkim narzędziem do podnoszenia jakości swojego życia, a nie celem samym w sobie, który daje nam tylko poczucie samorozwoju i realizacji celów, a w rzeczywistości, staje się tylko plastrem na odczuwany lęk.\nRozwój osobisty i zawodowy może w znaczącym stopniu przyczynić się do osiągania sukcesów zawodowych. Osoba, która potrafi skutecznie planować i realizować cele, motywować się do działania czy efektywnie planować swój czas ma większe szanse na osiągnięcie sukcesu zawodowego niż osoba, która tego nie robi.\nJeżeli myślimy o efektywnym rozwoju osobistym i zawodowym, inwestycja w pracę nad sobą powinna stać się dla nas koniecznością. Osoby, które osiągają największe sukcesy zawodowe to osoby, które są po prostu efektywne. Efektywność to mądre dysponowanie swoją energią i przeznaczanie czasu na rozwój najważniejszych kompetencji. Rozwojem osobistym może być w tym wypadku nauka narzędzi służących efektywnej pracy, ale również nauka odpoczynku, aby zregenerować się i nie wypalić zawczasu. Rozwojem osobistym może być nauka języków, podnoszenie skuteczności i wyników indywidualnych, uczenie się nowych umiejętności – wszystko to, co pozwala nam na rozwój zawodowy.\nTo osoby, które najszybciej się rozwijają, zwykle wyróżniają się na tle innych pracowników i są doceniane przez szefa. To świadoma praca nad sobą pozwala nam w tym wypadku stawać się coraz lepszą wersją siebie, co z czasem pozwala nam wyjść przed konkurencję i realizować zawodowe cele.\nOd czego zacząć własny rozwój osobisty?\n1. Określenie celu metodą SMART\nJak skutecznie zacząć rozwój osobisty? W pierwszej kolejności warto zdefiniować, w jaki sposób chcesz się rozwinąć. Wiesz już, że rozwój osobisty to temat bardzo rozległy i dla każdego oznacza coś zupełnie innego. Zastanów się w pierwszej kolejności, co chcesz osiągnąć i w jaki sposób chcesz stać się lepszy. Pomyśl, w jakich obszarach chcesz rozpocząć rozwój, czy w obszarze zawodowym, czy raczej osobistym. Następnie wyznacz konkretne cele. Być może znajdziesz inspirację dla siebie na moim blogu, więc polecam Ci rozejrzeć się w spisie treści.\nPomóc Ci w wyznaczeniu celów może metoda SMART, która polega na uwzględnieniu kilku kryteriów wyznaczonego celu. Jak wygląda ona w praktyce?\nZałóżmy, że chcesz podszkolić się w języku obcym. To bardzo ogólny cel, który niewiele Ci mówi. SMART pomoże Ci tak go ująć, aby był dla Ciebie bardziej klarowny i motywujący.\nS, jak sprecyzowany – cel powinien być konkretny, czyli powinniśmy wiedzieć, czego dotyczy. „Podnieść kwalifikacje zawodowe” jest zbyt ogólne, ale ”podszkolić się w języku obcym” jest już bardziej precyzyjne.\nM, jak mierzalny – skąd będziesz wiedzieć, że udało Ci się osiągnąć ten cel? W przypadku naszego przykładu może to być nauczenie się konkretnej liczby słówek albo napisanie i zdanie egzaminu certyfikującego na konkretnym poziomie.\nA, jak ambitny – ambitne cele bardziej motywują, dlatego nie powinien on być zbyt prosty. Nauczenie się jednego słówka dziennie jest proste, ale czy ambitne? Możesz spróbować 15 albo 30 minut nauki dziennie, co jest już bardziej ambitnym celem.\nR, jak realistyczny – cel powinien być ambitny, ale realistyczny. Jeśli wiesz, że wracasz codziennie z pracy zmęczony i trudno będzie Ci się zabrać za godzinną naukę, zacznij od 15 minut. To o wiele mniej, zgadza się, ale jest to cel o wiele bardziej realistyczny i z czasem możesz ten czas regularnie zwiększać.\nT, jak terminowy – wyznaczenie konkretnego terminu wykonania celu również jest motywujące i warto to zrobić. Jeżeli naszym celem jest zdanie konkretnego egzaminu certyfikującego, możemy dać sobie na to konkretną ilość czasu, na przykład pół roku.\nJak może wyglądać cel „podszkolić się w języku obcym”, zgodnie z metodą SMART?\n„Codziennie uczę się przez 15 minut języka angielskiego”.\n„Do [data] zdaję międzynarodowy egzamin na poziomie B2 z języka angielskiego”.\n„Do [data] nauczę się 500 nowych słówek w języku angielskim”.\nOczywiście, są to tylko przykłady i zachęcam Cię do wyznaczania własnych celów.\n2. Pomoc mentora w rozwoju osobistym\nJeżeli chcesz nabyć konkretną, nową umiejętność, warto zastanowić się, jakie szkolenia możesz odbyć. Poszukaj wartościowych książek i kanałów na YouTube. Poczytaj blogi. Poznawaj ludzi, od których możesz się uczyć. Świat stoi przed Tobą otworem i jeżeli tylko na to pozwolisz, może stać się ogromnym, wręcz nieskończonym źródłem, z którego będziesz czerpać niezbędną wiedzę i umiejętności do własnego rozwoju w kierunku, który sobie wyznaczysz.\nW szczególności polecam Ci znaleźć kogoś, kto stanie się Twoim mentorem. Ta osoba nie musi nawet wiedzieć, że nim jest. Może to być ktoś, to Cię inspiruje – jakiś autor bloga albo kanału na YouTube, może jakiś coach, psycholog, sportowiec albo naukowiec. Ważne, aby była to osoba, która naprawdę pomaga Ci stawiać kroki we własnym rozwoju oraz ważne, aby była to osoba wiarygodna. Więcej na ten temat znajdziesz w moim innym artykule na temat mentoringu i innych form pomocy rozwojowych, z których możesz korzystać.\n3. Planowanie rozwoju osobistego\nNastępnie warto zaplanować kolejność realizacji celów oraz ogólny plan działania, którym będziesz się kierować. Nie skupiaj się na szczegółach tego planu, a na ogólnym zarysie, ponieważ Twój plan i tak prawdopodobnie będzie ulegał zmianom.\nJak powinno wyglądać planowanie rozwoju osobistego? Najlepiej od ogółu do szczegółu. Jeżeli Twoim celem jest na przykład podnieść umiejętność komunikacji w języku angielskim do poziomu B2 (jest to poziom średniozaawansowany), to najpierw warto zastanowić się, jak będziesz się uczyć.\nCzy będziesz korzystać z pomocy lektora, czy może uczyć się samemu? Będziesz korzystać z Internetu, czy zakupisz podręczniki? Następnie, kiedy wiesz już, jak będziesz się uczyć, warto zaplanować kiedy i jak długo będziesz to robić. Czy będzie to codzienna nauka przez 15 minut, czy może dwa razy w tygodniu po 1,5 godziny?\nZauważ, że przechodząc w ten sposób do coraz drobniejszych szczegółów, powstaje Twój unikalny, własny plan rozwoju osobistego, dopasowany na wymiar do Twoich potrzeb i możliwości.\n4. Monitorowanie postępów\nMonitorowanie postępów motywuje do utrzymywania własnego rozwoju osobistego, dlatego warto to robić. Poza tym monitorowanie postępów, oprócz utrzymania motywacji, pozwala nam śledzić efekty naszej pracy, dzięki czemu mamy pewność, że podążamy w kierunku, który nas satysfakcjonuje.\nJak skutecznie monitorować postępy? Warto stworzyć w tym celu kalendarz własnej roboty albo utworzyć plik na komputerze, w którym będziesz notować jak często i ile czasu poświęcasz na rozwój w danym obszarze. Ważne, aby śledzić postępy fizycznie, a nie tylko pamiętać o nich, ponieważ wizualne przedstawienie efektów pozwala nam lepiej je dostrzec i docenić. Widząc efekty swojej pracy, będziemy mieć też większą motywację do utrzymywania postanowień i pokonywania pokus, które będą pojawiać się po drodze.\nPodsumowanie wpisu o rozwoju osobistym\nJak widzisz, rozwój osobisty może mieć wiele twarzy i jest pojęciem, któremu możemy nadać różnorakie znaczenie. Rozwijać się nie tylko warto, ale i trzeba, ponieważ jest to nieodłączna część naszego życia. Nasze ciało, psychika, osobowość, zainteresowania… wszystko ulega zmianie, dlatego warto poświęcać swój czas i energię, aby rozwój ten przebiegał w kierunku, którego pragniemy i który nas satysfakcjonuje.\nZapraszam Cię również do sprawdzenia innych artykułów na blogu, w których dowiesz się na przykład jak podnosić swoją efektywność, jak rozbudzić i utrzymać motywację albo jak osiągać cele, które sobie wyznaczysz.\nNa koniec, napisz mi w komentarzu poniżej, w jaki sposób Ty dbasz o swój rozwój osobisty albo od czego planujesz zacząć? Bądźmy dla siebie wzajemną motywacją, która wspierać będzie nas we własnym rozwoju osobistym – bo rozwijać się zdecydowanie warto.\nMyślenie pytaniami – najpotężniejsze narzędzie rozwoju osobistego\nKomentarze w “Rozwój osobisty – Co to jest i od czego zacząć?”\n8 maja, 2022 o 8:36 pm\nNie wiem, jaką technikę masz na myśli, ale zobacz, jak wiele punktów wspólnych ma ona z techniką SMART. Cel „odzyskam energię ciała” jest niesprecyzowany, natomiast te poniższe już bardziej, choć jeszcze nie ma tam jasno określonych postanowień. Jest też mierzalność, ambicja, terminowość i realistyczność, więc wygląda na to, że nieświadomie stosowałeś metodę SMART 😉\n5 maja, 2022 o 1:57 pm\nHej. Nie potrafię sobie wyobrazić tej metody Smart, ani innych. Chciałbym znaleźć jakieś informacje, które sam przez pewien czas stosowałem podczas planowania dni, ważnych wydarzeń. Tego typu planowanie przychodziło mi z łatwością. Przykład:\nCel: Odzyskam energię ciała\n– Rozpocznę treningi\n– Zmienię dietę żywieniową\n– Rozpocznę medytację\n– Stworzę sobie relaksujący wieczór\n– Udam się do lekarza na badania krwi\n– Wrócę do spędzania czasu na świeżym powietrzu\nPomijając kwestię Czas, dobrze mi się w ten sposób planowało każdy kolejny dzień, zakupy, randki i wspólne wyjazdy. Rocznice i urodziny. Gorzej z własnymi projektami. Nie mam pojęcia jak się taka technika nazywa i czy faktycznie istnieje ale chętnie więcej się dowiem. Z przykładami, ilustracjami.


Jak zwiększyć skuteczność zabiegów herbicydowych w uprawie buraka cukrowego? - Ochrona roślin\nSkuteczność pierwszego właściwego zabiegu herbicydowego oceniana jest wysoko; Fot. AK\nDodano: 29-04-2021, 09:34\nO problemach dostrzegalnych w uprawie buraka cukrowego pisaliśmy w poniższych artykułach. Nadal zbieramy sygnały, czy w jakimś rejonie plantacyjnym doszło do uszkodzenia siewek buraka po ostatnich przymrozkach. Tam gdzie nie były one znaczące, sytuacja jest stabilna i można powrócić do kontynuacji programu odchwaszczania.\nNa obserwowanej przez nas plantacji buraka cukrowego nadszedł czas na kolejny zabieg herbicydowy. Od terminu pierwszego właściwego zabiegu (nie licząc przedwschodowej aplikacji glifosatem), mija dziś 10 dzień. Czas zatem wykonać drugą aplikację z właściwego programu odchwaszczania, gdyż pojawiają się na polu kolejne nowe siewki chwastów. Zabieg ten ma na celu zwalczenie chwastów na plantacji z nowych wschodów, jak i „dobicie” tych, które mogły pozostać po wcześniejszych zabiegach. Aby jego skuteczność była wysoka do mieszaniny warto dodać odpowiedni adiuwant. Dzięki temu finalna skuteczność zabiegu będzie wyższa.\nDla przypomnienia podajemy poniżej realizowany program odchwaszczania. Póki co wszystko idzie zgodnie z planem. Skuteczność pierwszych zabiegów oceniana jest wysoko. W dalszej perspektywie nie zdecydowano także o modyfikacji dawek herbicydów ani redukcji dawek adiuwanta, choć rozważany jest wariant czy przypadkiem z powodu długich wschodów nie będzie potrzebny jeszcze jeden dodatkowy zabieg. Wszystko zależeć będzie od tego jak ułożą się dalsze warunki wegetacji.\nArecki 2021-05-01 07:18:03\nPolecam nowy adiuwant Oil Pro + ( olej naturalny + poliole). Extra skutecznosc, dawkowanie 0,5L na hektar lub mniej ( w polaczeniu z dobrym adiuwantem np. Isotakiem).\nOko 2021-05-01 10:44:34\nCo to w tym nawiasie napisane adiuwnt z adiuwantem ? To masło maślane :-) bzdura !


Profil Ryszard1957 - Zapytaj.onet.pl -\nJest z nami od: 28.01.2017\nskomentował(a) 29.05.2017 14:32\nTwoje pytanie: "Czy kobietę należy wychowywać jak szczeniaka, nagradzając za dobre i karząc za złe zachowanie?" zostało usunięte przez moderatora. Wyjaśnienie: Pytanie zawiera treści odrażające lub szokujące. Jest to poważne naruszenie regulaminu.\nskomentował(a) 17.05.2017 12:34\nTwoje pytanie: "Wiedziałeś, że wytrwałość (czekanie na uzdrowienie czy obietnice) jest jedną z rzeczy, których wymaga Bóg?" zostało usunięte przez moderatora. Wyjaśnienie: Pytanie narusza regulamin serwisu.\nTwoje pytanie: "Słyszałeś ten wykład o Jobie?" zostało usunięte przez moderatora. Wyjaśnienie: Pytanie narusza regulamin serwisu.\nskomentował(a) 15.05.2017 22:54\nTwoje pytanie: "God is relentless in pursuing his purposes?" zostało usunięte przez moderatora. Wyjaśnienie: Zadawaj pytania, na które istnieje możliwość udzielenia odpowiedzi. Jeśli to tylko możliwe, cały sens pytania powinien znajdować się w tytule pytania.\nCzas wygenerowania strony: 0.03611300


opublikowano: 2008-12-18 07:57:51\nRannego kierowcę ciężarówki pogotowie zabrało do szpitala po tym, jak tir, którym kierował wpadł do rowu. Kierowcy napotkają utrudnienia w ruchu.\nW miejscu wypadku ruch odbywa się wahadłowo. Kierują nim policjanci z drogówki. Około godz. 9.00 rozpoczęło się rozładowywanie tira. Trwało półtorej godziny.\n- Dopiero po rozładowaniu możemy wysłać podnośnik - mówi dyżurny z komendy policji. - Tir złamał się na pół, dlatego to tak długo trwa.\nDo wypadku doszło w czwartek przed godziną 6.00 na granicy Pabianic i Ksawerowa. Z niewyjaśnionych jeszcze przyczyn na łuku drogi tir przewrócił się na bok i wpadł do rowu. Kierowca o własnych siłach wydostał się z auta.\nŻeby wyciągnąć ogromną ciężarówkę z rowu potrzebny jest ciężki sprzęt, na który czekają ratownicy. Akcja może z tego powodu potrwać jeszcze kilka godzin. Dodatkowo utrudniają ją pomarańcze i grejpfruty, które wysypały się z tira na jezdnię.\nRuch w tym miejscu jest utrudniony. Policja przepuszcza samochody wahadłowo, ale niewykluczone, że będą objazdy.\nTir należy do firmy przewozowej z Szynkielewa.\nKomentarze do artykułu: Wjechał do rowu\nkomentarz dodano: 2008-12-18 20:41:50\nSmacznego Państwu życzę ... z pianą gaśniczą\nkomentarz dodano: 2008-12-18 19:39:16\nco by pomyśleć jakby tam piwa albo wóda była:)\nkomentarz dodano: 2008-12-18 16:40:10\nDo poznych godzin popoludniowych "hieny" zbieraly cytrusy z ziemi. Swieta tuz tuz, na pewno sie przydadza!;))


Dynamiczny rozwój i rosnąca rola cyfryzacji – Asseco podsumowuje wyniki za rok 2020 - Asseco News\nW 2020 roku Asseco osiągnęło 12,2 mld zł przychodów ze sprzedaży, czyli o 14% więcej niż w roku 2019. Sprzedaż własnych produktów oraz usług informatycznych wzrosła, w porównaniu do poprzedniego roku, o 11% i wyniosła 9,6 mld zł. Skonsolidowany zysk operacyjny przekroczył 1,2 mld zł, a zysk netto przypisany akcjonariuszom jednostki dominującej ukształtował się na poziomie 402 mln zł, co w obydwu przypadkach oznacza wzrost o 25%. Grupa zanotowała istotne wzrosty wyników we wszystkich segmentach i sektorach działalności.\nW minionym roku zysk operacyjny non-IFRS wyniósł 1,5 mld zł i był wyższy o 23%, a zysk netto non-IFRS ukształtował się na poziomie 454 mln zł, co oznacza wzrost o 24% w stosunku do roku 2019.\nGrupa wypracowała lepsze wyniki we wszystkich segmentach operacyjnych, co było możliwe dzięki konsekwentnie realizowanej strategii rozwoju oraz przyspieszonej cyfryzacji firm i instytucji wywołanej przez pandemię. W 2020 roku rynki zagraniczne reprezentowane przez segmenty Formula Systems i Asseco International odpowiadały łącznie za 88% przychodów Grupy. Sprzedaż segmentu Formula Systems zwiększyła się o 15% do 7,6 mld zł, a zysk operacyjny o 30% do 615 mln zł. W segmencie Asseco International przychody wzrosły o 10% i ukształtowały się na poziomie 3,2 mld zł, a zysk operacyjny wzrósł o 12% do 389 mln zł. Sprzedaż segmentu Asseco Poland osiągnęła poziom 1,4 mld zł, czyli o 18% więcej niż rok wcześniej, a zysk operacyjny był o 40% wyższy i wyniósł 215 mln zł.\nPrzychody Asseco, które są bardzo dobrze zdywersyfikowane sektorowo w 2020 r. rozłożyły się następująco: przedsiębiorstwa – 39%, bankowość i finanse – 36% oraz instytucje publiczne – 25%.\nRok 2020 był bardzo dobrym rokiem dla Asseco. Pomimo dużej niepewności na rynku udało nam się poprawić wyniki, umacniając naszą pozycję we wszystkich segmentach oraz sektorach działalności. Przyspieszenie procesów cyfryzacji w firmach i instytucjach sprawiło, że koncentrowaliśmy się na jak najlepszym wsparciu klientów w obliczu pandemii. Konsekwentnie realizowaliśmy strategię silnej dywersyfikacji biznesu – na poziomie krajów, sektorów i produktów. Niezmiennie kluczowa była dla nas sprzedaż własnego oprogramowania i świadczenie usług z nim związanych, a także zwiększanie skali naszego biznesu poprzez dalsze akwizycje. W ubiegłym roku dołączyło do nas 15 nowych spółek, co pozwoliło wzmocnić naszą pozycję na rynkach zagranicznych – powiedział Adam Góral, Prezes Zarządu Asseco Poland.\nSkonsolidowany portfel zamówień Asseco na 2021 r. w obszarze oprogramowania i usług własnych ma obecnie wartość 7,6 mld zł i jest o 13% wyższy niż w analogicznym okresie ubiegłego roku.\nMyśląc o perspektywach rozwoju mamy świadomość, że gospodarka znalazła się w trudnej sytuacji, dlatego do przyszłości podchodzimy z umiarkowanym optymizmem. Naszym celem jest utrzymanie wiodącej pozycji w strategicznych dla Asseco sektorach: bankowości, ubezpieczeniach, energetyce, telekomunikacji, opiece zdrowotnej i administracji publicznej. Stawiamy na dalszy rozwój w obszarze własnych produktów i usług. Poza rozwiązaniami sektorowymi, priorytetem są dla nas również systemy ERP, płatności oraz usługi zaufania. Będziemy inwestować w rozwój produktów chmurowych i usług związanych z cyberbezpieczeństwem. Chcemy dalej rozwijać się poprzez przejęcia i wzmacniać nasze kompetencje w poszczególnych sektorach. Interesują nas firmy podobne do Asseco: z własnymi produktami, ze stabilną sytuacją finansową, działające w podobnych sektorach i których właściciele chcieliby pozostać po akwizycji w firmie oraz rozwijać ją wspólnie z nami – dodaje Adam Góral.\nAsseco konsekwentnie buduje wartość dla akcjonariuszy i dzieli się z nimi zyskiem. Zarząd Spółki podjął decyzję o zmianie polityki dywidendowej z obecnej, „od 10% do 40%”, na nową – powyżej 50% zysku. W tym roku rekomenduje wypłatę 258 mln zł dywidendy z zysku za 2020 rok, co oznacza 3,11 zł na jedną akcję oraz stanowi 64% skonsolidowanego zysku netto Grupy.\nAdam Góralwyniki finansowe


Najwcześniejsze jagody – jagoda kamczacka\nJagoda kamczacka to krzew pochodzący z Syberii – jest to zatem jagoda odporna na mróz oraz mało wymagająca w hodowli. W związku z tym, że dobrze toleruje niskie temperatury, świetnie sprawdzi się w polskich warunkach klimatycznych i pozwoli nam cieszyć się pysznymi owocami już… w maju! To najwcześniejsza odmiana jagody (okres kwitnienia od kwietnia), która dodatkowo jest długowieczna.\nJagoda na przetwory\nJagoda kamczacka ma owoce podobne w smaku do znanej nam leśnej jagody, tylko bardziej wydłużone. Możemy dodawać ją do deserów, ale sprawdzi się także jako owoc na przetwory. Jagoda kamczacka to również świetny owoc do mrożenia.\nHodowla jagody kamczackiej\nJagoda kamczacka nie jest rośliną wymagającą, dlatego należy jej zapewnić tylko absolutne minimum. Ważne, by posadzić ją na stanowisku słonecznym lub lekko zacienionym – gleba ma mniejsze znaczenie. Preferuje glebę lekko kwaśną piaszczysto-gliniastą, ale możemy zastosować również glebę obojętną i zasadową. Warto posadzić obok siebie krzewy różnych odmian, aby roślina była właściwie zapylona (zapylanie krzyżowe).\nJagoda kamczacka to dodatkowo roślina odporna na szkodniki i choroby.\nJagoda kamczacka, czyli tak naprawdę wiciokrzew kamczacki, występuje w kilku odmianach. Są to:\njagoda kamczacka czelabinka,\njagoda kamczacka wojtek,\njagoda kamczacka sinogłaska,\njagoda kamczacka duet,\njagoda kamczacka wołoszebnica.\nNaturalny środek przeciwmiażdżycowy\nJagoda kamczacka zwiększa elastyczność naczyń włosowatych, dlatego jest doskonałym środkiem wspomagającym walkę z miażdżycą. Stosuje się ją również jako środek poprawiający wzrok, zwiększa bowiem ostrość widzenia.\nJod, którego często brakuje w naszej diecie, znajdziemy właśnie w owocach jagody kamczackiej. Podobnie jak cenne witaminy C i A oraz żelazo i miedź. Jagoda kamczacka pomoże nam zatem poprawić odporność organizmu.\nPrzepis na rogaliki z jagodą kamczacką\n2¼ szklanki mąki pszennej\n50 g jagody kamczackiej\n½ szklanki czerwonego półwytrawnego wina\nŁączymy składniki na ciasto, zagniatamy je i z ciasta lepimy dużą kulę. Owinięte folią aluminiową ciasto wkładamy do lodówki na minimum 2 godziny.\nW tym czasie owoce wkładamy do garnka, zalewamy winem i miodem oraz posypujemy cynamonem. Gotujemy na średnim ogniu, aż zaczną pękać – wtedy zmniejszamy ogień i gotujemy na wolnym ogniu – ciągle mieszając, żeby nie przypalić. Gdy mieszanina zgęstnieje, miksujemy ją i słodzimy, a następnie jeszcze przez chwilę gotujemy, ciągle mieszając. Po zdjęciu z kuchenki dodajemy masło i mieszamy, aż się rozpuści. Studzimy i chowamy do lodówki na około godzinę.\nTeraz czas na ciasto – schłodzoną kulę ciasta wyjmujemy z lodówki i dzielimy na 6 części. Przygotowujemy stolnicę oprószoną mąką i wałkujemy na niej każdy kawałek na grubość ok. 2 mm. Z każdego kawałka wycinamy koło (np. dużym talerzem) i kroimy niczym pizzę – na 8 małych trójkątów.\nNa każdy trójkącik nakładamy marmoladę z naszej jagody i zwijamy trójkącik od szerszej strony do węższej.\nTak przygotowane rogaliki pieczemy w piekarniku w 190°C, na blasze wyłożonej papierem do pieczenia. Wyjmujemy po zrumienieniu, po ok. 15 min. Możemy posypać cukrem pudrem przed podaniem.


lekarz Halina Książek-Wysocka | RankingLekarzy.pl\nlekarz Halina Książek-Wysocka\ndermatologTychylekarz Halina Książek-Wysocka\n4 wizyty. 1 koszt 70 zl kolejne 3 po 50 zl. Diagnoza po pierwszej wizycie - alergia. Kupiłem masci, basamy itp. koszt około 70 zł. Rezultatów zero. Kolejna wizyta (już druga, a to co mnie zdziwiło to, to że lekarka mnie wogóle nie pamietała) przeprowadzony test grzybiczy (na moja własna prośbę), lekarka dalej w uparte twierdziła, że jest to alergia. 3 wizyta (lekarka znowu mnie nie opamieta i traktuje jak nowego pacjenta) - okazuje się że jednak jest to grzybica. Kolejne lekarstwa i maści koszt ponownie około 70 zł. Czwarta ...\n4 wizyty. 1 koszt 70 zl kolejne 3 po 50 zl. Diagnoza po pierwszej wizycie - alergia. Kupiłem masci, basamy itp. koszt około 70 zł. Rezultatów zero. Kolejna wizyta (już druga, a to co mnie zdziwiło to, to że lekarka mnie wogóle nie pamietała) przeprowadzony test grzybiczy (na moja własna prośbę), lekarka dalej w uparte twierdziła, że jest to alergia. 3 wizyta (lekarka znowu mnie nie opamieta i traktuje jak nowego pacjenta) - okazuje się że jednak jest to grzybica. Kolejne lekarstwa i maści koszt ponownie około 70 zł. Czwarta wizyta (lekarka ponownie nie wie kim jestem, nie kojarzy mnie). proszę tylko o wypisanie recepty - kosztowało mnie to znowu 50 zł, a co najgorsze w tym wszystkim to, to że nadal byłem chory i uboższy o 360 zł. Zmieniłem dermatologa. Po 2 tygodnaich było już po problemie. Stanowczo nie polecam.\nPani doktor podeszła do sprawy profesjonalnie, nie tylko lecząc chorobę, ale też próbując znaleźć ewentualne przyczyny takiego stanu rzeczy. Dodatkowo wstępnie zdiagnozowała (na podstawie problemu dermatologicznego) u mnie problem neurologiczny, który został też potwierdzony przed odpowiedniego lekarza specjalistę.\npolecam wyleczyła mnie z paskudnego owrzodzenia\npełna kompetencja bez krępacji przy profesjonalnym podejsciu wyjąłem penisa do pokazania co wczesniej nie miało miejsca i wychodzilem z innych gabinetów\n0 32 218 12 78


Stalin walczy przeciwko Państwu Islamskiemu - 18.11.2015, Sputnik Polska\nStalin „może dojść do Berlina". „On wrócił". Runet dyskutuje o rażącym podobieństwie kurdyjskiego wojskowego do Józefa Stalina. 18.11.2015, Sputnik Polska\n19:52 18.11.2015 (Zaktualizowane: 16:41 10.06.2019)\n© SputnikПлакат времени Великой Отечественной войны "Сталин ведет нас к победе!"\nStalin „może dojść do Berlina". „On wrócił". Runet dyskutuje o rażącym podobieństwie kurdyjskiego wojskowego do Józefa Stalina.\nUżytkownicy Runetu omawiają kurdyjskiego dowódcę wojskowego Husseina Yazdanpana, który jest niezwykle podobny do radzieckiego przywódcy Józefa Stalina z powodu charakterystycznych wąsów i fryzury. Na portalach społecznościowych są zamieszczane zdjęcia Yazdanpana, na których widać, że wojskowy rzeczywiście bardzo przypomina radzieckiego generalissimusa.\n„Z takim dowódcą armia Kurdystanu w pełni może dojść do Berlina" — czytamy na Twitterze „Novosti. Kak jest". „On wrócił" — komentuje mikroblog „Vesti KPSS".\nJak pisze TJournal, Hussein Yazdanpana jest zastępcą sekretarza generalnego Partii Wolności Kurdystanu (kurdyjskiego podmiotu państwowego w składzie Iraku) oraz dowódcą jednostek wojskowych kurdyjskich sił zbrojnych. Iracki Kurdystan ma status szerokiej autonomii i ma prawo do własnych sił zbrojnych.\n— Hussein Yazdanpana (@HusenYazdanpana) lipiec 28, 2015\nدوو کەوتنەوەی " هەرێمی میدیا " لە " هەرێمی کوردستان " https://t.co/6BGT5WIBUd pic.twitter.com/yCzC8LGVRO\n— Hussein Yazdanpana (@HusenYazdanpana) sierpień 1, 2015


Powstaje film o Niepodległej Rzeczypospolitej Kampinoskiej - Kurier Kampinoski\nPosted in historia,Kampinoski Park Narodowy\nAutor: Jerzy Królikowski Opublikowano2 marca 2013 Skomentuj Powstaje film o Niepodległej Rzeczypospolitej Kampinoskiej\nPrzez dwa miesiące, sierpień i wrzesień 1944 r., fragmenty Puszczy Kampinoskiej w okolicach wsi Ławy, Łubiec, Roztoka, Zaborów Leśny oraz Wiersze (łącznie 24 wsie) były wolne od okupanta. Wszystko to za sprawą 2,6 tys. żołnierzy Grupy AK “Kampinos”, którzy bronili ten teren przed najeźdźcą, a lokalna ludność żyła z nimi w zgodzie. Tak oto powstała swego rodzaju namiastka upragnionej wówczas wolnej Polski, którą nazwano Niepodległą Rzeczpospolitą Kampinoską.\nA oto “zajawka” dokumentu\n← Czołgi, topola, cyrk i piłka nożna, czyli 3. wycieczka z KPN-em\nIlu turystów odwiedza Kampinoski Park Narodowy? →


PrzeŻeJa aktywna na plenerowej imprezie | Moja Kruszwica\nHome / Kultura / PrzeŻeJa aktywna na plenerowej imprezie\nAdmin 18:19:00 Kultura Edit\nStowarzyszenie Rozwoju Trzech Wsi PrzeŻeJa wzięło aktywny udział w tegorocznej imprezie "Lata w Parku". Oprócz zdjęć nie zabrakło również typowo kujawskich akcentów.\nStowarzyszenie miało swoje stoisko ulokowane pod samą Mysią Wieżą. Oprócz archiwalnych zdjęć sołectwa nie zabrakło również owoców i kujawskich akcentów.\n-Nasze stoisko przenosiło w przeszłość dzięki zdjęciom z dawnych lat. Dużym zainteresowaniem cieszyły się makatki, które kiedyś były obecne w każdym domu. Jednocześnie oczy przechodniów cieszyły piękne słoneczniki i świeże owoce oraz warzywa. Przeszłość jest ważna, zwłaszcza, jeśli potrafimy ją odkrywać na nowo. Mamy nadzieję, że każdy, kto odwiedził nasze stoisko, choć na chwilę poczuł wartość doświadczenia i owoców, jakie ono nam daje-informuje Anna Wekwejt z Stowarzyszenia Rozwoju Trzech Wsi PrzeŻeJa.\nZobacz pozostałe zdjęcia. Kliknij poniżej:


Pobieranie 45,89 Kb.\nRozmiar 45,89 Kb.\n[...] dziecięca zabawa jest infantylną formą ludzkiej zdolności do radzenia sobie ze swymi doświadczeniami przez tworzenie sytuacji modelowych i doskonalenie rzeczywistości przez eksperymentowanie\nTwórczość artystyczna dziecka.\nMIESIĘCZNIK DLA RODZICÓW DZIECI\nImieniny grupy: „Żabki”\nZajęcia otwarte w grupach najstarszych: „Biedronki” oraz „Motylki” – udział rodziców\nFormy aktywności dziecka.\nW wieku przedszkolnym podstawowa formą aktywności jest nadal zabawa. Nie jest to jedyna dziedzina działalności dziecka. Wraz z wiekiem w życiu dziecka coraz większego znaczenia nabierają rozmaite zajęcia, które przygotowują dziecko do podejmowania nowych obowiązków.\nW trzeciej fazie wieku przedszkolnego niektóre formy nauki i pracy zostają wyodrębnione jako czynności specyficzne. Na przykład dziecko pełni dyżury w grupie, pomaga mamie w zajęciach domowych, uczy się wierszyka na pamięć z okazji różnych uroczystości, jak również ćwiczy odwzorowywanie „szlaczków” lub „literek”. Wraz z wiekiem dziecka obserwuje się zmianę postawy wobec własnych czynności, ich przebiegu i efektu, niezależnie nawet od charakteru tych czynności. Dziecko traktuje to, co robi, coraz bardziej poważnie, z poczuciem odpowiedzialności za swoje „dzieło”. Idąc do szkoły jest już całkiem zdolne do podejmowania czynności intencjonalnych, tj. takich, w których toku zmierza do określonego celu i wyniku, usiłując przy tym przezwyciężyć ewentualne przeszkody utrudniające wykonanie zadania.\nZabawa dziecka przybiera w tym wieku różnorakie i bogate formy. Od zabaw indywidualnych i samotnych dzieci przechodzą do zabaw zespołowych. Najbardziej typowe dla tego okresu rodzaje zabaw to: zabawa tematyczna i zabawa konstrukcyjna\nPrzełomowym momentem w rozwoju zabaw tematycznych jest świadome podjęcie i podtrzymywanie w toku zabawy określonej roli. Wówczas następuje zmiana postawy dziecka wobec dorosłych. Kiedy dziecko opanuje proste działania na przedmiotach, pragnie brać udział w zajęciach i pracach, jakie wykonują dorośli. Występowanie w roli osoby dorosłej, otwiera przed dzieckiem pole do działania.\nZabawy tematyczne można charakteryzować z wielu różnych stron. Tematyka zabaw jest szeroka i różnorodna. Krąg tematów rozszerza się wraz z wiekiem. Wg radzieckich psychologów dzieci przechodzą od zabaw o treści wziętej z życia codziennego do inscenizowania w zabawach zdarzeń zaczerpniętych z opowiadań, bajek, filmów aż do zabaw odtwarzających szersze treści społeczne.\nZabawy tematyczne dzieci starszych są dłuższe i bardziej stałe. Dzieci trzymają się ustalonego tematu, nie zmieniają go\nw toku podjętej już zabawy.\nW zabawie tematycznej, wraz z wiekiem, bierze udział coraz więcej dzieci. Zauważono, że już nawet dzieci 3- letnie łączą się w małe dwu- trzyosobowe grupki, jednak nie są one zbytnio trwałe. Dzieci 4 i 5- letnie łączą się w większe grupki a czas ich wspólnej zabawy jest zdecydowanie dłuższy. Zespoły dzieci 6 i 7- letnich są bardziej liczne, a ich zabawy trwają znacznie dłużej.\nW zabawach tematycznych dzieci używają przedmiotów\ni zabawek w znaczeniu symbolicznym tzn. nadają im szczególny, umowny sens w zależności od celu i charakteru zabawy. Dziecko zazwyczaj dokonuje selekcji przedmiotów, jakie ma pod ręką, biorąc tylko te, które są mu najbardziej przydatne do zabawy.\nNa koniec warto zaznaczyć, że przedmiotem zainteresowań psychologów był związek mowy z działaniem podczas zabawy.\nOkazało się, że w miarę rozwoju mowy zmienia się struktura działania: staje się ono bardziej planowe i konstruktywne, ukierunkowane na realizację kolejnych faz zabawy. Wypowiedzi nie tylko towarzyszą czynnościom dziecka, ale mowa „kreuje akcję”.\nJuż u dzieci w 2 roku życia można zaobserwować początki zabaw konstrukcyjnych. Dopiero w wieku przedszkolnym wzrasta liczba tych zabaw i ich udział w działalności dziecka.\n„Charakterystyczne tendencje w rozwoju zabawy konstrukcyjnej w wieku przedszkolnym to:\nwykorzystywanie coraz bardziej różnorodnego materiału konstrukcyjnego, dzięki czemu wzbogaca się treść i forma wytworów dzieci\nusprawnianie techniki czynności konstrukcyjnych\ncoraz bardziej świadome planowanie poszczególnych etapów czynności.”\nNajczęściej wykorzystywanym materiałem w zabawach konstrukcyjnych są klocki różnego formatu i kształtu. Budowanie\nz tych klocków może mieć charakter zupełnie dowolnej i swobodnej czynności, w której toku dziecko dochodzi do wytworu\nw mniejszym lub większym stopniu z góry zamierzonego\ni zaplanowanego. Dziecko nazywa to, co wykonało pod koniec lub po ukończeniu „dzieła”. Dzieci starsze przechodzą od budowania schodków, pociągów i bram do ustawiania domów, fabryk, fortec\ni zamków. Wraz z wiekiem dzieci wykonują budowle coraz bardziej złożone, używają podczas zabaw różnorodnego materiału. Oprócz prostych klocków sześciennych stosują też klocki o różnych kształtach: graniastosłupy, walce, stożki, łuki. Jeżeli zabraknie im klocków, wykorzystują chętnie materiał „naturalny”: różnego rodzaju patyczki, deseczki, kamienie, kawałki kory.\nBudując z wyobraźni dziecko nie tylko konstruuje budowle coraz bardziej kunsztowne, ale również czyni to w sposób coraz bardziej przemyślany i planowany. Dzieci we wczesnej fazie przedszkolnej przystępują do budowania z zarysowanym planem „dzieła”, jednak często zmieniają pomysł w toku zabawy, tak więc ich projekty są niewykończone i chwiejne. Dzieci w średniej\ni późnej fazie przedszkolnej wyobrażają sobie dość szczegółowo to, co mają zamiar zbudować.\n„Budowanie według wzoru wymaga w znacznie większej mierze operacji analityczno – syntetycznych. Aby dziecko poprawnie odtworzyło podany (ustawiony lub naszkicowany) model, należy go poddać dokładnej analizie czyli wyodrębnić jego elementy składowe, dokonać ich klasyfikacji, porównać własności konstrukcji i materiału wzoru z własnościami materiału budowlanego, jaki dziecko ma do dyspozycji, zaplanować sposób postępowania\ni w końcu kontrolować stan wytworu w kolejnych etapach jego budowy.\nJ. Popiel uszeregowała wg stopnia trudności 14 wzorów budowli z klocków przez dzieci w wieku od 2 do 7 lat. Wyniki jej badań ukazują rozwój umiejętności odtwarzania wzorów coraz bardziej złożonych.\nPod koniec wieku przedszkolnego dzieci dobrze orientują się już w strukturze wzoru oraz materiale jaki mają do swojej dyspozycji. Stosowana początkowo metoda prób i błędów zostaje zastąpiona ostrożnym i racjonalnym działaniem.\nCelowa obserwacja, skierowana przez dziecko na model, staje się podstawą do działań konstrukcyjnych coraz bardziej efektywnych.\nWybrane teorie zabawy\nPiaget ściśle wiąże rozwój zabawy z rozwojem inteligencji\ni stwierdza, że po części można ocenić poziom rozwoju dziecka na podstawie obserwacji jego zabaw. Wyróżnia 3 stadia aktywności zabawowej:\nZabawa sensoryczno – motoryczna odpowiada poziomowi\nsensoryczno – motorycznemu w rozwoju inteligencji. W tej aktywności zabawowej nacisk jest położony na ćwiczenie i kontrolę ruchów a także na badanie przedmiotów za pomocą wzroku i dotyku.\nZabawa symboliczna występuje na przedoperacyjnym poziomie\nrozwoju inteligencji. Dziecko wykorzystuje tu fantazję i jest usatysfakcjonowane używaniem jednego przedmiotu jako symbolu innego.\nZabawa w role jest właściwa dla operacyjnego poziomu rozwoju inteligencji. Procesy myślowe dziecka stają się bardziej logiczne.\nPiaget stwierdza, że zabawa jest procesem asymilacji,\nw którym dziecko stara się włączyć wiedzę o otaczającym świecie dopasowując ją do posiadanych już doświadczeń i sposobu rozumienia świata.\nBruner kładzie nacisk na możliwości uczenia się, jakie daje zabawa. Twierdzi, że poprzez zabawę dzieci osiągają sprawności motoryczne i poznawcze. Zabawa pozwala dziecku eksperymentować na prostych czynnościach, które mogą być połączone w bardziej złożone sprawności wyższego rzędu.\nWygotski szczególny nacisk kładzie na reguły zabawy. Postawione wobec problemu dziecko nieświadomie go przekształca w sytuację zabawową, z którą mu łatwiej sobie poradzić. Uważa on, że zabawa stwarza „strefę najbliższego rozwoju”, w której dziecko może działać na najwyższym poziomie niż jest przewidziany dla jego wieku, czego przykładem może być wykonywanie niektórych ruchów składających się na czynność pisania.\nFreud traktuje zabawę jako środek obniżenia poziomu stłumionych emocji. Sądzi, iż zabawę można traktować zarówno jako obronę przed problemami, jak i radzenie sobie z nimi.\nNeofreudysta Erikson twierdzi, że:\n„[...] dziecięca zabawa jest infantylną formą ludzkiej zdolności do radzenia sobie ze swymi doświadczeniami przez tworzenie sytuacji modelowych i doskonalenie rzeczywistości przez eksperymentowanie\nPsychodynamiczne podejście do zabawy widać w terapii zabawą stosowanej wobec dzieci trudnych. Podstawą jest założenie, że zabawa dziecięca jest odbiciem dziecięcej nieświadomości.\nW trakcie takiej terapii dziecko bawi się w sytuacji bezpiecznej, nie wymagającej od niego wysiłku, zabawkami takimi jak lalki, klocki itp. Poprzez takie sesje zabawowe dziecko może odegrać i opanować swoje lęki\nRysowanie, malowanie, lepienie z gliny lub plasteliny oraz inne zajęcia manipulacyjno – konstrukcyjne, które są wykonywane przez dzieci w wieku przedszkolnym, to czynności, które można zaliczyć do zabaw dziecięcych, ponieważ podejmowane są one dla przyjemności, a w ich wyniku powstają wytwory nie posiadające wartości ekonomicznej i użytkowej. Wytwory te nie są sporządzone z gotowego ukształtowanego materiału, dziecko samo formuje\ni modeluje ten materiał.\nJeśli chodzi o rysunek to: łączy w sobie ikoniczne\ni symboliczne aspekty oznaczania. Ogólny trend rozwojowy prowadzi od bazgrot do symboli graficznych. Bazgroty są wynikiem pozostawiania śladów ołówka na papierze. Bazgroty pojawiają się wówczas kiedy dziecko potrafi rysować proste kształty geometryczne i ich kombinacje oraz traktować je jako graficzne symbole.\nZdaniem C. Golomb proste kształty stanowią wsporniki pamięci.\nW tym czasie ogólną funkcję symboliczną pełni „głowonóg” – kombinacja okręgu i linii prostych. Takiej formy graficznej dziecko używa zarówno do przedstawiania postaci ludzi jak i zwierząt.\nZestawiając proste kształty dzieci rysują to, co wiedzą o danym obiekcie. Ich rysunki to ikoniczne symbole, które przypominają elementy rzeczywistości.\n1. A. Birch, T. Malim: Psychologia rozwojowa w zarysie, Warszawa 2001\n2. M. Przetacznik: Wiek przedszkolny W: Psychologia rozwojowa dzieci i młodzieży. Red. M.Żebrowska, Warszawa 1975\n3. J. Popiel: Myśl planująca dziecka budującego z klocków według wzorów. Praca doktorska pod kierunkiem S. Szumana, UJ, 1948,\n4. B. Harwas-Napierała, J. Trempała W: Psychologia rozwoju człowieka, oprac. M. Kielar-Turska, Warszawa 2001,\nRedaktor Naczelny: mgr Aneta Chmiel\nTel./faks: (032) 249 30 71\n: uploads -> attachments\nattachments -> Karta kwalifikacyjna uczestnika wypoczynku\nattachments -> Sąd Okręgowy w Elblągu\nattachments -> Nr 26 (63) 2011 kwiecień miesięcznik dla rodziców dzieci z przedszkola nr 24\nattachments -> Warszawa dnia 10


Ceny przyczep - Strona 4 - Ceny maszyn - Agrofoto.pl Forum Rolnicze i Galeria Rolnicza\nCeny przyczep do bel na dzień dzisiejszy\nMetal-Fach T014/1 - 36 000zł\nUrsus T-665 - 19 000zł\nZna ktoś aktualne ceny platform do przewozu bel firmy Pronar ?\nzna ktos aktualna cene przyczepy Pronar T653/2 z szerokim ogumieniem reszta w podstawie??\n3 x zakładki\npoj. 16,5 m^3\nopony 385/55 22,5 R\ncena 51 tys. brutto\npronar pt610 - 41000 netto\npromocja jeszcze jest. a kłopoty ma jak każda duża firma czyli raz + a raz - ale bardziej konkurencja gada takie ploty bo pronar dużo przyczep sprzedaje\nZna ktoś ceny przyczep metaltech tb 14 i ts 14 lub 16 ? z plandeką szerokimi oponami i podestem ewentualnie cos jeszcze ...\nJa szukałem na popularkach z ogłoszeniami, ale ceny z kosmosu. Tutaj są jeszcze jakieś ogłoszenia i kilka tysiaków na racie musisz liczyć.\nA ile by trzeba dać za przyczepę 6 ton nową netto. Jakąłś najtańszą,\nnetto około 22 tyś zł za 6 ton\nOriętuje sie ktos za ile można wyrwac metaletecha ts 16 z plandeką i podestem ?\nzna ktoś cenę przyczepy pronar PT 606...\nlepiej tą http://tablica.pl/oferta/przyczepa-rolnicza-autosan-d55-CID757-ID4GYgZ.html#e9490958ea czy nowego pronara za 28 netto\nWolałbym nową niż tą po remoncie, niezbyt dobrze zrobionym. Byle jak burty porobione, przednia i tylna na stałe z nakładkami, te tylne zawiasy tak po trochę chamsku zrobione, nie mają otwierania dolnego burt, beznadziejnie zrobiony łańcuch w burtach w środku, spróbuj go otworzyć jak jest pełna, powinien być w nakładkach. A nakładki są uchylne, bo niezbyt widać, brak plandeki. Pewnie hamulce jednoobwodowe.\nEdytowano Styczeń 18, 2014 przez tomek73\nAle te nowe 6 tonówki to mniej więcej jak stare d 47 jak chodzi o grubość ramy, ogumienie. Ta po remoncie niczego sobie moim zdaniem. Wiadomo nowa nie jest, ale podobne pieniądze chcą za d 55 bez remontu. A taka nowa pronar ile by kosztowała?\nJa teraz D47 będe remontował, coś jak Wielton będę robił, i zastanawiałem się czy nie kupić nowej zamiast remontu. Jakbym za przyczepę dostał 8 to sprzedał bym i kupił nową za 22 bo mam nowe Wieltonki i teraz tylko kupił bym nowe. Chodzi o wykonanie i funkconalność, Remont wyniesie mnie do 5 tyś,Przyczepa jest w ładnym stanie,a remontuję bo chce mieć burty nowego typu.\nhmmm dajcie namiary na przyczepę nową 6 tonową za 22 tyś\nPrzecież Pronara T653/2 praktycznie w takiej cenie dostaniesz. Zadzwoń do punktu dilerskiego, zapytaj o dodatkowe rabaty przy płatności gotówką, darmowy transport. Poniżej namiary.\nno za tą cene wszystkiego mieć nie można w opcji chyba są wieksze koła dostepne\nNowa Metal Fach 6 ton 25 tyś netto, bez nakładek i plandeki.Nakładki 3 tyś.\nEdytowano Styczeń 20, 2014 przez tomek73\nCzy cena za Metal Fach 6 ton 30 netto z plandeką i kołem zapasowym jest dobra czy można jeszcze próbować negocjować a jak tak to za ile można kupić?\nMoim skromnym zdaniem negocjować zawsze warto jak się nie uda to trudno, a jak coś tam urwiesz to zawsze zostanie w kieszeni.\nChcę kupić dwuosiową paletówkę 10t, a więc moje pytanie, co byście polecali: Pronar PT610 czy Metal-Fach T711/2? Może ktoś się orientuje jakie są ceny tych przyczep i co jest w standardowym wyposażeniu? Przy okazji, trafiłem na youtube na ciekawy filmik z fabryki Pronaru (fajne mają maszyny, zwłaszcza formowanie dachu kabiny w 4:50):\nZna ktoś z was cenę przyczepy Pronara PT 608 ?