A jednak - wiocha.pl absurd 1558936\nelkomaro 19-01-02, 17:00 Zgłoś\nDodano: 2019-01-02, 17:00:38 przez: elkomaro\nNiech sie odpierdoli od Ateistów\nJestem ateistą i nienawidzę tylko tych, którzy mnie nienawidzą.\nJa myślę, że formułując zdanie "oni żyją jak ateiści" miał na myśli nie to, że ateiści są źli i nienawidzą ludzi (bo wypowiedzi tego papieża śledzę na deonie i wiem, że on taki raczej nie jest - toleruje inne wyznania, albo brak jakiegokolwiek). Myślę, że chodziło o to, że "żyją źle, żyją tak jakby w nic nie wierzyli, jakby Bóg nie istniał" - i tylko w tym są podobni do ateistów - nieuznawanie wartości duchowych jak miłosierdzie, tylko chodzenie do kościoła w celu obgadania sąsiadki, jak ta brzydko się ubrała.\nto po co ateistów w to mieszał? złodziej i pijak, bo każdy pijak to złodziej:)\nTo się zdziwi jak przestaną chodzić całkowicie. Każdym swojego trupa w szafie\nWypraszam sobie! Jestem ateistą i do nikogo nie żywię destrukcyjnego uczucia nienawiści. Skąd w ogóle pomysł,że ateista z definicji kogoś nienawidzi? Nie mam powodu, aby kogokolwiek nienawidzić. Podobnie jak inni znajomi ateiści.\nsię odkrywca znalazł...\nCiekawe co na to "wybrańcy narodu" z PiSu?\nTo prawda sami ateiści wszyscy tacy wygadani co on księdzu by nie powiedział i co by nie zrobił a jak przychodzi co do czego to łby zwieszają i morda w kubeł. Nawet się boją wyjść powiedzieć że nie przyjmują kolędy tylko się chowają.\nto nie kwestia wieży, tylko argumentów za i przeciw. nie żyły? to skąd gnaty?\nTypowy obraz 99,9 % niby katolików!!\nW mojej rodzinie też są sami ateiści. Tylko ja z żoną i dziećmi chodzimy do kościoła (podkreślam do kościoła nie do księdza). Oczywiście nie co niedziela, bo albo zimno, a dzieci małe, albo które chore, albo najzwyczajniej w świecie nie chce się iść. Ale ci moi ateiści z rodziny to jak dziecko to trzeba ochrzcić, jak I komunia święta to oczywiście koniecznie no bo to prezenty, impreza, jak ślub to oczywiście kościelny, no bo to goście, biała suknia, wesele, itp. Teraz morał: TACY Z WAS ATEIŚCI JAK Z KOZIEJ DUPY TRĄBA!!!\nAteista to nie ktoś, kto by spalił wszystkie kościoły i na każdym kroku pokazuje jaki to on przeciwko świętom katolickim jest. To jest po prostu brak wiary w Boga. Wszystko. Ochrzczenie dziecka czy komunia to nic nie znaczący gest. Niestety przez presję społeczeństwa dzieci mogą być piętnowane przez np. brak komunii. Więc po co miałbym skazywać dziecko na to? Mówi się, że tam sobie wierzący swoje gusła odprawiają, róbcie tak samo, bo "jeśli wejdziesz między wrony, musisz krakać jak i ony". Jednak to, że to ma tyle wspólnego z rzeczywistością to mitologia to co innego\nA z ciebie taki katolik jak Z KOZIEJ DUPY TRĄBA. A zmasz Pismo Święte na podstawie którego podobno naucza twój ksiądz? Oto co mówi ono na temat modlitwy w kościele i o tych majówkach czerwcówkach i procesjach ,, Gdy się modlicie, nie bądźcie jak obłudnicy. Oni lubią w synagogach i na rogach ulic wystawać i modlić się, żeby się ludziom pokazać. Zaprawdę, powiadam wam: otrzymali już swoją nagrodę. 6 Ty zaś, gdy chcesz się modlić, wejdź do swej izdebki, zamknij drzwi i módl się do Ojca twego, który jest w ukryciu. A Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odda tobie. Jak będziesz sprawdzał ...\nkoniecznie weź to od księdza bo ja takie mam, od świadków Jehowy nie ruszaj!!!! a to znasz ,, Nie sądźcie, że przyszedłem znieść Prawo albo Proroków. Nie przyszedłem znieść, ale wypełnić. 18 Zaprawdę. bowiem powiadam wam: Dopóki niebo i ziemia nie przeminą, ani jedna jota, ani jedna kreska nie zmieni się w Prawie, aż się wszystko spełni. 19 Ktokolwiek więc zniósłby jedno z tych przykazań, choćby najmniejszych, i uczyłby tak ludzi, ten będzie najmniejszy w królestwie niebieskim. A kto je wypełnia i uczy wypełniać, ten będzie wielki w królestwie niebieskim. Mowa by nie ingerować w przykazania ..\n...co zrobiła twoja sekta, dając sobie prawo do zmieniania i manipulowania Słowem Bożym ten twój pożal się Boże kościół tylko potwierdził że jest sektą!!!\nżeby babcia apopleksji nie dostała, to nic dla ateisty nie znaczące polanie dziecka można odprawić, ale czy jakiś katolik tak by sie babką przejął, żeby dla jej spokoju ducha ze spowiedzi zrezygnował? co dla kogo wazniejsze: własne widzimisię, czy babcia? z kogo d.pa, ewentualnie trąba?\nJak ktoś jest Ateistą to nie oznacza że nienawidzi innych!\nNiech nie obraża ateistów.\na chodzić i nienawidzić?...\nprzynajmniej się gębą nie pytluje wtedy o miłości bliźnich obłudnie... nie da się żyć, i nikomu na odcisk nie nadepnąć, ew. samemu nie zostać nadepniętym, toteż nieprzychylne uczucia są nieodzowne. to nie muminki, tylko życie, prawdziwe. ów wymóg kochania WSZYSTKICH w sposób wyżej przedstawiony niespełnialny, specjalnie, żeby było można poczuciem winy wiernego manipulować. z owego dysonansu między mozliwym, deklarowanym, a rzeczywistym frustracja jedynie i nienawiści więcej jakby.\nDrobna poprawka dla Frania - tacy są gorsi od ateistów.\nchcesz się molić??? rób to w domu, nad rzeką, na łącer ! módl się do boga a nie do klechy w kościele pederasy ,pedofila,zboczeńca! i jeszcze mu za to płać !!!\nczyli być ateista, w jego wyobrażeniu, to skandal. czy to nienawiść, czy tylko pogarda? nienawidzę złodzieja, pedofila, wyzyskiwacza, łowcy niewolników i tym podobnej swołoczy. to źle, niby?\nHehe to połowa naszego kraju!\nPoważnie musisz przyjechać do Polski. W moim kraju wbrew TV jest naprawdę fajnie ;)\nPojechal ostro z PISiorami :-)\nPrz 8:13 13. Bojaźnią Pańską - zła nienawidzić. Nie znoszę dumy, złych dróg, wyniosłości ust przewrotnych. (BT)\nPs 139:21-22 21. Panie, czyż nie mam nienawidzić tych, co nienawidzą Ciebie, oraz nie brzydzić się tymi, co przeciw Tobie powstają? 22. Nienawidzę ich pełnią nienawiści; stali się moimi wrogami. (BT)\nNo i co ateiści?\nSzybka lekcja dla cwaniaka bez biletu...\nOceń: | Ocena: 143 | Skomentuj (15) | Zgłoś nadużycie


Warszawa: Rokokowa Residence – Develia stawia osiedle różnorodnych domów na Bielanach - Warszawa - investmap.pl\nWarszawa: Rokokowa Residence – Develia stawia osiedle różnorodnych domów na Bielanach\nadres Warszawa, Rokokowa\nWrocławski deweloper (wcześniej LC Corp) inwestuje w tej części stolicy po raz pierwszy. Kupił grunt przy ulicy Rokokowej, niedaleko lotniska, w tym roku – za ponad 8 milionów złotych. Zrealizuje na nim niespełna 20 piętrowych budynków w siedmiu typach, z blisko 30 lokalami. Powierzchnia największych przekracza 200 metrów kwadratowych.\nDevelia S.A. (poprzednio LC Corp S.A.) wprowadziła 7 czerwca do oferty inwestycję planowaną przy ul. Rokokowej na Bielanach, niedaleko lotniska Warszawa-Babice (Bemowo). Ceny zaczynają się od 7 100 zł/mkw.Najtańszy lokal z ogródkiem kosztuje 633 tys. zł. Dostępne są także m.in. domy o powierzchni 218 mkw. (z działką około 450 mkw.) za ok. 1,5 mln zł.\nDeweloper zamierza jeszcze w tym miesiącu rozpocząć budowę prowadzoną w jednym etapie. Zakończenie wyznaczył na przełom 2020 i 2021 roku. Projekt przygotowała pracownia AGK Architekci Sp. z o.o.\nOd kilkudziesięciu do ponad 200 metrów\nRokokowa Residence to zamknięte osiedle o zróżnicowanej zabudowie. Składa się na nie 19 piętrowych budynków podzielonych na siedem typów. Można wśród nich wydzielić domy jednorodzinne wolnostojące oraz bliźniacze – jedno- i dwulokalowe. W sumie jest dostępnych 29 lokali: trzy- (61,94-74,57 mkw.), cztero- (93,13 mkw.), pięcio- (158,7 mkw.) i sześciopokojowe (213,46-218,24 mkw.). Przynależą do nich balkony, tarasy lub ogródki (te ostatnie o powierzchni maksymalnie 300 mkw.). W każdym domu jest wbudowany garaż – w zależności od typu obiektu na jeden bądź dwa pojazdy. Dodatkowo inwestor zaplanował 40 miejsc naziemnych.\n– Proste bryły budynków, jasne kolory elewacji i drewniane elementy wykończenia nadają całości ponadczasowego, eleganckiego charakteru – przekonuje deweloper.\nDevelia nabyła teren przy ul. Rokokowejw marcu. Jego powierzchnia wynosi 8 564 mkw. Firma zapłaciła 6 mln 802 tys. zł netto (8 mln 366 tys. 460 zł brutto).\nTagi:mieszkaniaWarszawadomydeweloperLC CorpbliźniakiRokokowa ResidenceDevelia\nBrak garaży ,złe zaplanowanie miejsc pod obiekty komunalne (pod oknami budynków) to duży minus inwestycji.\nWarszawa: LC Corp płaci ponad 20 milionów za grunt pod mieszkania przy Toruńskiej


Instapak Quick to woreczki z pianką rosnącą do zabezpieczania produktów podczas transportu. Gotowe do natychmiastowego użycia, zapewniają skuteczną ochronę produktów w procesie dystrybucji.\nWoreczki z pianką rosnącą Instapak Quick dostępne są w różnych wielkościach, a ich stosowanie nie wymaga używania jakichkolwiek narzędzi. Przeznaczone są do unieruchamiania i zabezpieczania produktu podczas transportu.\nKilkukrotnie zwiększając swoją objętość, dopasowują się do kształtu produktu.\nKod produktu: IQBLKEURT?10\nPianka rosnąca Instapak 38x46 cm\nPianka rosnąca Instapak 38x46 cm Instapak Quick to woreczki z pianką rosnącą do zabezpieczania produktów podczas transportu. Gotowe do natychmiastowego użycia! Zapewniają skuteczną ochronę produktów podczas transportu, a ich stosowanie nie wymaga używania jakichkolwiek narzędzi. ..\nKod produktu: IQBLKEURT-20\nPianka rosnąca Instapak 46x46 cm\nPianka rosnąca Instapak 46x46 cm Instapak Quick to woreczki z pianką rosnącą do zabezpieczania produktów podczas transportu. Gotowe do natychmiastowego użycia! Zapewniają skuteczną ochronę produktów podczas transportu, a ich stosowanie nie wymaga używania jakichkolwiek narzędzi. ..\nKod produktu: IQBLKEURT-40\nPianka rosnąca Instapak 46x61 cm\nPianka rosnąca Instapak 46x61 cm Instapak Quick to woreczki z pianką rosnącą do zabezpieczania produktów podczas transportu. Gotowe do natychmiastowego użycia! Zapewniają skuteczną ochronę produktów podczas transportu, a ich stosowanie nie wymaga używania jakichkolwiek narzędzi. ..\nKod produktu: IQBLKEURT-60\nPianka rosnąca Instapak 46x61 cm (większa obj.)\nPianka rosnąca Instapak 46x61 cm o zwiększonej objętości Instapak Quick to woreczki z pianką rosnącą do zabezpieczania produktów podczas transportu. Gotowe do natychmiastowego użycia! Zapewniają skuteczną ochronę produktów podczas transportu, a ich stosowanie nie wymaga używania jakic..\nKod produktu: IQBLKEURT-80\nPianka rosnąca Instapak 54x68 cm\nPianka rosnąca Instapak 54x68 cm Instapak Quick to woreczki z pianką rosnącą do zabezpieczania produktów podczas transportu. Gotowe do natychmiastowego użycia! Zapewniają skuteczną ochronę produktów podczas transportu, a ich stosowanie nie wymaga używania jakichkolwiek narzędzi. ..\nKod produktu: IQBLKEURT?100\nPianka rosnąca Instapak 64x69 cm\nPianka rosnąca Instapak 64x69 cm Instapak Quick to woreczki z pianką rosnącą do zabezpieczania produktów podczas transportu. Gotowe do natychmiastowego użycia! Zapewniają skuteczną ochronę produktów podczas transportu, a ich stosowanie nie wymaga używania jakichkolwiek narzędzi. ..


Minęło już kilka minut, a Alicji Kobuszewskiej, nauczycielki informatyki nadal nie było, co szczerze dziwiło Darię. Kobieta raz była oschła, raz ciepła, jak jej humor dopisywał, nigdy jednak nie miała w naturze spóźniać się na zajęcia. Szatynka przez cały czas bacznie obserwowała Klarę, której oczy powoli się zamykały.\n– Nie będzie lekcji – nad głową dziewczyn pojawił się Maks. – Gadałem ze starymi i ojciec proponuje imprezę w knajpie. Pewnie ma rację, nie będzie ciepło, jak zdemolują mi chatę – zachichotał chłopak.\n– Skąd wiesz? Chociaż nigdy się nie spóźniała – odparła byle jak Daria, zupełnie ignorując temat urodzin.\n– Tak myślę. Przejedziesz się ze mną po lekcjach poszukać lokalu? Mam tylko trzy dni, trzeba szybko kombinować – rzekł Maks.\n– Słabo, ciotka zaatakowała i muszę jechać z nią na zakupy – wyjaśniła Daria, niezbyt chyba zadowolona.\n– Kurde, ciotka nie ucieknie, to zajmie ch… – rzekł Maks i nagle urwał, wskazując głową Klarę.\nDaria spojrzała na dziewczynę – przysnęła z głową na leżących na ławce rękach.\n– Co jest? – zapytał chłopak.\nSzatynka tylko wzruszyła ramionami i w tym momencie do klasy wtargnęła wychowawczyni. Daria niezbyt subtelnie szturchnęła sąsiadkę, która niemrawo podniosła głowę. Od razu się spłoszyła, albo też zawstydziła, doskonale zdawała sobie sprawę, że zasnęła.\n– Dzień dobry. Pani Kobuszewskiej dziś nie będzie, więc macie teraz okienko. Proszę zachowywać się cicho i nie przeszkadzać innym klasom. Daria, rozumiesz, co mówię? – burknęła kobieta; nie miała chyba dziś zbyt dobrego humoru.\n– Oczywiście, pani profesor, może pani na mnie liczyć – zadrwiła nastolatka.\nKurwa, nie mogłaby Barańska wziąć sobie wolnego – syknęła w myślach, wiedząc, że dziś jej się już nie upiecze.\n– Muszę wracać na lekcję, więc posiedźcie sobie spokojnie i potem udacie się na matematykę – dodała Cybulska, groźnym wzrokiem mierząc szkolną buntowniczkę i po chwili już jej nie było.\n– Piękna, co ci jest? Źle się czujesz? – Daria natychmiast zaatakowała Klarę.\n– Mówiłam, że się nie wyspałam – mruknęła blondynka.\n– A co robiłaś w nocy? Imprezowałaś – stwierdziła Daria, szeroko szczerząc zęby. – A niby taka niepozorna…\nKlara już nie patrzyła na koleżankę, starając się jak może unikać niewygodnego tematu.\n– Chodź do higienistki, to spoko laska – Daria nie odpuszczała.\n– I co, da mi amfę na niewyspanie? Wątpię, aby posiadała, a nawet jeśli, na pewno się nie pochwali – warknęła zmęczona tą gadką blondynka.\n– O kurwa! – zapiała Daria, tekst koleżanki rozłożył ją na części pierwsze.\nDrzwi się uchyliły i pojawiła się w nich głowa Dominiki, która krótko przeleciała wzrokiem po Ninie, następnie po Darii i zamknęła za sobą skrzydło.\n– No ładnie, znowu coś się szykuje – stwierdził Maks.\n– Jebię to – syknęła Daria. – Piękna, a może jednak? Naprawdę źle wyglądasz – znów uczepiła się Klary.\n– KURWA, DAJ MI W KOŃCU SPOKÓJ! – wrzasnęła nagle blondynka, zrywając się z miejsca, chwyciła plecak i w okamgnieniu opuściła klasę.\nDaria nie zdążyła nawet pisnąć, jedyne, na co było ją stać, to otwarcie ust ze zdziwienia.\n– No i czemu ją dręczysz? Widzisz, że nie ma ochoty się tłumaczyć – zbeształ przyjaciółkę Maks, siadając obok.\n– Z nią coś się dzieje i ja się dowiem, co – zadeklarowała dziewczyna. – I daję sobie dwie ręce uciąć, że to ma związek z tym jebanym samochodem – dodała.\n– Ale to raczej nie jest twoja sprawa, tak? I odpuść. Chodź lepiej zapalić.\nDwie minuty później już kroczyli korytarzem, uważnie wypatrując dyrektora i przy okazji Klary. Daria jak zwykle zapaliła dwa pod rząd i znowu zrobiło jej się niedobrze.\n– Matma, i co będzie? – zapytał Maks.\n– Założę się, że jeśli cię przepyta, zrobi to z zadań z kartkówki, ona tak ma. Mam pomysł.\nDaria pytająco spojrzała na chłopaka.\n– Miałem też sam rząd, możesz napisać na ręku i będziesz zapuszczać żurawia – roześmiał się chłopak.\n– Tak – fuknęła Daria. – Chociaż wiesz co? To wcale niegłupi pomysł, ale jest jeden problem. Musiałabym mieć objętość łapy jak Pudzian, żeby mi się to wszystko zmieściło – stwierdziła Daria, śmiejąc się smętnie.\nMaks ponownie zachichotał, rozbawiony ironią koleżanki.\n– Źle zrobiłyście, że ona ci napisała, trzeba było pokombinować inaczej. Ruda pozna charakter pisma – chłopak spoważniał.\n– A w dupie to mam, co będzie, to będzie. Pierdolę już to, mam dość dołowania się przez tą sukę, ta pojebana matma spędza mi sen z powiek. Nie dopuści mnie do matury, bo nie umiem? To nie moja wina, do cholery, z innych przedmiotów prócz fizyki jakoś sobie radzę – uniosła się dziewczyna, choć strach przed lekcją nie dawał za wygraną.\n– Dobra, idziemy, zaraz dzwonek. A może jednak odpuści.\n– Tak, ona odpuści, zwłaszcza znając to kwieciste uczucie, którym do mnie pała – warknęła szatynka i zarzuciła plecak na ramię.\n– Nie ma, nieźle ją zdołowałaś – rzekł chłopak, nie widząc Klary.\n– Pierdolę to – burknęła Daria i posadziła tyłek pod salą.\nDziewczyna pojawiła się w oddali chwilę później, lecz sądząc po jej sztywnych krokach, niezbyt się chyba śpieszyła na lekcję. Nina jednak nie wytrzymała i parsknęła pod nosem. Daria dokładnie to słyszała, dlatego też zionąc dziś znakomitym humorem, zerwała się na równe nogi i szybko podeszła do koleżanki. Radość natychmiast zniknęła z twarzy dowcipnisi.\n– Słuchaj, szmato cienka, powtórzę to setny i tym razem ostatni raz – albo przestaniesz drwić, albo zmażę ci w końcu ten uśmieszek z ryja. Raz na zawsze, zrozumiałaś? I nie pomoże ci ani twoja Dominika, ani twój goryl, paniała? I nawet, jeśli dostanę wpierdol od twojego brzydkiego Strongmena, będzie warto, bo wtedy już nie będziesz posiadać uzębienia, co będzie mnie bardzo satysfakcjonowało. Dotarło?\nNina milczała, nie patrząc na szatynkę.\n– Kurwa, plebs? – warknęła Daria, odwracając się na pięcie i ruszając w stronę klasy. – Przyganiał kocioł garnkowi. Cóż za irytująco – żenująca istota – dodała dość głośno i totalnie wkurwiona, usiadła pod drzwiami.\nagnes1709 opublikowała opowiadanie 30.09.2019 w kategorii dramat i miłosne, użyła 1125 słów i 6514 znaków, zaktualizowała 30 wrz 2019.\nNie wiem co napisać. Jedyne co przychodzi do głowy to, to że chcę więcej\nA i dłuższe\n@Iga21 Dobrze, że tyle napisałam, szło jak krew z nosa. Buźka


Wegański snickers bez glutenu, cukru i sztucznych dodatków\nOpublikowane przez TuKokoszka Dziobala w dniu 3 września 2021 3 września 2021\nWegański snickers – ciasto inspirowane popularnym batonem, w wegańskiej, zdrowszej wersji🙂 Alternatywa dla tych, co nie spożywają glutenu, jaj, mleka. Ciasto bez cukru, słodzone daktylem🙂 Poznaj przepis!\nSkładniki – wegańskie ciasto snickers\nSzklanka daktyli namoczonych na noc (namocz szklankę więcej na polewę),\n½ szklanki migdałów w płatkach delikatnie zmielonych,\n½ łyżki masła orzechowego.\n125 g surowej kaszy jaglanej,\n125 g mix orzechów nerkowca ze słonecznikiem (namoczonych przez noc).\nmasa z daktyla i masła orzechowego,\nnie do końca zblendowane orzeszki do podprażenia na wierzch (u nas wierzch to polewa, około ½ cm słonego karmelu 😊)\nWegańskie ciasto snickers – jak przygotować?\nZacznij od przygotowania spodu. Na początek zblenduj namoczone daktyle z odrobiną wody z namoczenia (resztę słodkiej wody możesz dolać do gotującej się kaszy). Dodaj suche składniki tak, aby masa miała konsystencje plasteliny. Wyłóż na małą formę i wstaw do lodówki, spód musi być schłodzony.\nZabierz się za masę. Upraż na bardzo małym ogniu kaszę w garnku, w którym możesz ją potem ugotować. Często mieszaj kaszę podczas prażenia, a gdy poczujesz jej słodki zapach, przejdź do płukania. Płucz kaszę aż woda będzie leciała bez osadu. Następnie gotuj kaszę w proporcji 1/3,5. Zamiast części wody dodaj wodę z daktyli i szklankę mleka roślinnego. Gotuj ją na małym ogniu pod przykryciem. Kasza musi się rozgotować, wówczas będzie wyglądać, jak gęsty budyń, a w garnku nie może zostać ani odrobina płynu, cały musi wyparować. W trakcie gotowania kaszy, zblenduj namoczone nasiona w wodzie z namaczania na gęsta śmietankę, dodaj sok z cytryny(nie powinny pozostać grudki).Gorącą kaszę (żeby nie zrobił się kożuch), zblenduj dokładnie ze śmietanką, po czym tak powstałą masę wylej na schłodzony spód. Całość przykryj folią aluminiową, żeby kasza nie wyschła. Na wystygnięte ciasto połóż polewę, a na wierzch posyp pokruszonymi i podprażonymi orzeszkami.\nNa imprezę pokrój na małe kawałki i podawaj na małych tackach 😊 pycha!


Pościel do łóżeczka dziecięcego - Sklep-Gabi\nStrona główna Dziecko Pościel do łóżeczka dziecięcego\nPiotr Woźniak 22 kwietnia 2019\t 17 czerwca 2020 Dziecko\nKażdy rodzic bardzo cieszy się na myśl, że niedługo jego dziecko przyjdzie na świat. Jednak stresuje się również tym faktem, ponieważ chce przygotować wszystko idealnie, by dziecko miało jak najlepsze warunki. Oczywiście na samym początku, pod uwagę brana jest głównie oaza dziecka po urodzeniu, a mianowicie łóżeczko i jego odpowiednie wypełnienie.\nGdzie kupić porządną pościel?\nOczywiście tym wypełnieniem jest poduszka dla dziecka, odpowiednie prześcieradło, zabezpieczenia na łóżeczko i co najważniejsze – pościel. Dlaczego wybór pościeli dla naszego dziecka, jest tak niesamowicie ważny? Przede wszystkim dlatego, że dziecko po narodzeniu ma niezwykle wrażliwą i delikatną skórę. Dlatego też niektóre materiały, mogłyby wywołać podrażnienia czy też nawet wysypkę na skórze dziecka. Dlatego tak ważne jest, by pościel była naprawdę perfekcyjna. Wielu rodziców decyduje się na to, by kupić pościel bawełnianą. Jak wiemy bawełna jest naturalnym materiałem, który bardzo dobrze przepuszcza powietrze. Jest zatem idealna dla skóry każdego człowieka, a szczególnie dla delikatnej skóry niemowlęcia. To nie oznacza jednak, że tylko i wyłącznie bawełna nadaje się dla naszych dzieci. Sporą popularnością cieszy się bowiem również flanelowa pościel do łóżeczka 120×90. Flanela jest także delikatna, bardzo miękka i przyjemna w dotyku. Świetnie nadaje się szczególnie na zimę, gdy temperatury nawet w domu potrafią się czasem dość mocno obniżyć. Oczywiście kupno takiej pościeli, powinno mieć miejsce w dobrym i polecanym sklepie. Wiele takich punktów funkcjonuje stacjonarnie, jednak coraz większa ilość rodziców decyduje się na to, by dokonać tego typu zakupu w sklepie online. Dlaczego? Przede wszystkim dlatego, że w internecie możemy pościele znaleźć w dużo niższych cenach. Poza tym takie zakupy są dla nas o wiele prostsze i przede wszystkim łatwiejsze. Wszystkie najładniejsze modele mamy bowiem w jednym miejscu. Możemy zatem usiąść sobie wygodnie przed laptopem i dokonać wyboru, a zamówienie zostanie dostarczone prosto pod nasze drzwi.\nKupno pościeli dla niemowlęcia, jest zatem naprawdę bardzo odpowiedzialnym zadaniem. Warto przez dłuższą chwilę się zastanowić, jakie materiały są odpowiednie dla takiego małego dziecka. Możemy również wziąć pod uwagę to, o jakiej porze roku przyjdzie ono na świat. Kupując pościel powinniśmy kierować się przede wszystkim jej jakością, jednak cena także jest ważna. Dobrze zatem szukać różnego rodzaju promocji i okazji cenowych, chociażby na stronach internetowych.\nPoprzedni wpisWynajem samochodu z wypożyczalni\nNastępny wpisSprawdzony OSK z Gdańska


Państwowe szkolnictwo – cele nominalne i cele realne - Libertarianizm\n(Bob Dylan With God on Our Side)\nW poprzednim wpisie poświęconym szkole pokazałem różnice między państwową a prywatną produkcją edukacji. Analiza ta okazała się dla państwowej szkoły druzgocąca. Jeśli jednak państwowa edukacja cechuje się tak dramatycznie niskim poziomem, dlaczego jest tak powszechna? Czy ci, którzy organizują ów system, nie widzą, jak bardzo jest on wadliwy, nie rozumieją, jak wspaniałe efekty można by osiągnąć, zastępując go systemem pluralistycznym? Jak to możliwe, że rozwiązanie absurdalne z punktu widzenia zasad ekonomii wdrażane jest przez większość państw na świecie? Ponieważ wydaje się skrajnie nieprawdopodobne, by tak wiele osób popełniało ten sam, oczywisty błąd, istnieje tylko jedna sensowna odpowiedź na to pytanie – realnym celem istnienia państwowej szkoły nie jest edukacja. System ten zorganizowany jest nie po to, by uczyć dzieci, ale po to, by służyć interesom państwa.\nW istocie problem ten nie dotyczy tylko i wyłącznie szkoły, ale praktycznie wszystkich instytucji państwowych. Musimy odrzucić naiwną – opierającą się na mechanicznym utożsamieniu celów nominalnych z celami realnymi – wizję funkcjonowania tych instytucji. Robert Nozick określa takie naiwne podejście jako próbę opisywania danego zjawiska „jako przedmiotu wiary i pragnienia” (instytucje są tym, czym uważamy, że powinny być). Fakt, że jakaś instytucja ogłasza, że ma zamiar realizować jakiś cel, nie dowodzi w żaden sposób, że rzeczywiście zależy jej na tego celu osiągnięciu. Hasła haftowane na sztandarach i cele ogłaszane w statutach bywają zwodnicze niczym pośpieszne zapewnienia miłości i zbyt żarliwe wyznania wiary. Jak wskazuje George Stigler, realne cele instytucji winny być rekonstruowane poprzez analizę celów, które dana instytucja rzeczywiście osiąga, nie zaś przez analizę tego, co instytucja ta o sobie mówi. Jeśli jakaś instytucja bezustannie chybia osiąganiu swych nominalnych celów, a równocześnie konsekwentnie realizuje inne – teoretycznie niezmierzone – cele, istnieją silne przesłanki, by uznać, że realnym celem danej instytucji są cele osiągane, nie zaś cele ogłaszane.\nMożemy mówić o trzech realnych celach istnienia państwowego szkolnictwa:\n(1) stworzenie uzasadnienia dla pobierania przez państwo wyższych podatków i zwiększenia zakresu jego władzy,\n(2) przejęcie przez państwo kontroli nad ważnym obszarem życia społecznego, tak by jednostki nie wyobrażały sobie życia bez państwa,\n(3) wykorzystanie szkoły jako narzędzia propagandowego, za pomocą którego państwo może kształtować to, w jaki sposób obywatele będą je postrzegać.\nPierwsze dwa cele są wspólne dla praktycznie wszystkich instytucji państwowych. Im więcej dóbr publicznych produkuje państwo, tym większe pobierać może ono podatki i tym bardziej zwiększać może ono zakres swej władzy na społeczeństwem. Ponieważ więcej pieniędzy i władzy dla państwa oznacza więcej pieniędzy i władzy dla osób, które tworzą państwo, możemy zakładać, że osoby tworzące państwo będą starały się maksymalnie poszerzyć zakres funkcjonowania instytucji państwowych. Teorie mówiące, że społeczeństwo nie potrafiłoby zapewnić sobie różnego rodzaju dóbr i dlatego wyręczyć musi je państwo, są w większości wypadków wtórnie wypracowanymi uzasadnieniami dominacji państwa nad społeczeństwem.\nDrugim celem istnienia instytucji państwowych jest wyparcie instytucji tworzonych dobrowolnie, tak by jednostki nie były w stanie wyobrazić sobie życia poza państwem i w związku z tym nie stawiały mu oporu. Im więcej obszarów życia społecznego kontrolowanych jest przez państwo, tym trudniej wyobrazić sobie, że społeczeństwo mogłoby samodzielnie poradzić sobie ze stającymi przed nim problemami. Im rzadziej jednostki mają szansę rozwiązywać te problemy w sposób dobrowolny, tym silniej odczuwają potrzebę pomocy ze strony państwa (jak wskazuje Anthony de Jasay, nieużywane mięśnie społeczne ulegają atrofii). W efekcie każda propozycja likwidacji instytucji państwowych wywołuje u większości jednostek paniczny lęk, lęk płynący z niewiary, że wolne społeczeństwo byłoby w stanie wyprodukować dobra, które aktualnie produkuje państwo. Doskonałym przykładem jest tu służba zdrowia. Chociaż wartość opieki zdrowotnej otrzymywanej przez społeczeństwo od państwa jest równa wartości sumy naszych wpłat do systemu pomniejszonej o to, co państwo, organizując ów proces, zabiera dla siebie (a jest oczywiste, że monopolistyczny, działający za zasłoną wynikającej z racjonalnej ignorancji niewiedzy i dysponujący możliwością stosowania przymusu podmiot będzie przejmował większą część „wpłacanych” przez nas środków), większość osób wierzy, że w jakiś magiczny sposób zyskuje na istnieniu państwowej służby zdrowia. Państwo jest więc w przekonaniu większości osób rodzajem ekonomicznego perpetuum mobile, ludzie zdają się wierzyć, że dostają od niego różne rzeczy za darmo (libertarianie – atakując państwo – chcą więc odebrać społeczeństwu cały szereg darmowych dóbr, które to państwo w czarodziejski sposób zapewnia). Jakakolwiek dyskusja na temat likwidacji państwowej służby zdrowia jest niemożliwa, napotyka bowiem na mur opartego wyłącznie na emocjach lęku przed utratą dóbr, które państwo finansuje ze zrabowanych społeczeństwu pieniędzy. W sytuacji, gdy państwu uda się opanować kluczowe dla dobrobytu społecznego obszary takie jak służba zdrowia, system emerytalny, szkolnictwo, transport publiczny, infrastruktura – społeczeństwo przestaje nawet wyobrażać sobie możliwość życia w ładzie niezdominowanym przez państwo, niczym niewolnik, który nie wierzy, że na wolności uda mu się zdobyć zasoby potrzebne do przeżycia (jakby nie mógł, w ostateczności, zatrudnić się u swego byłego pana). Nominalnie państwo przejmuje ważne dla życia społecznego obszary, by dbać o to, by dobra dotarły do potrzebujących. W istocie chodzi jednak o to, by jednostki przestały wierzyć, że dobra te można produkować w systemie dobrowolnym i by tym samym zgodziły się na państwowy przymus.\nTrzeci cel istnienia państwowego szkolnictwa posiada bardziej unikalny charakter. Związany jest on z chęcią przejęcia przez państwo kontroli nad tym, w jaki sposób społeczeństwo myśli na temat relacji jednostka-państwo. Jest on częścią szerszego – prowadzonego na wielu frontach – projektu państwowej kontroli nad dyskursem (obejmuje on nie tylko kontrolę edukacji niższej, ale również edukacji wyższej, nauki, kultury, środków masowego przekazu i wolności słowa). By państwo mogło w trwały i efektywny sposób podporządkować sobie społeczeństwo, kluczowe jest, by jednostki od najmłodszych lat poddane zostały propaństwowej indoktrynacji. Im silniejsza będzie wiara jednostek, że państwo jest nie tyle nawet prawomocnym elementem życia społecznego, ale fundamentem, na którym całe życie społeczne się wspiera, tym większa szansa, że jednostka nie będzie stawiać temu państwu oporu. Ostateczne zwycięstwo polega na utrwaleniu wizji państwa jako bytu całkowicie naturalnego, którego korzenie wrastają tak głęboko w fundamenty świata, że próba ich wyrwania oznaczałaby konieczność zanegowania samej rzeczywistości. Bunt wobec tak rozumianego państwa byłby literalnie nie-do-pomyślenia. Oprócz tworzenia uzasadnienia dla wyższych obciążeń podatkowych i emocjonalnego uzależnienia jednostek od państwa, realną funkcją szkoły jest więc produkcja obywateli – przemienienie nieskończenie zróżnicowanych dzieci w zuniformizowaną względem stosunku do państwa masę. Posiada to tym bardziej dramatyczne konsekwencje, że wyprodukowanie posłusznego obywatela wymaga radykalnego osłabienia zarówno poczucia indywidualności (poczucia, że jest się oddzielną jednostką mającą prawo do swoich odczuć i poglądów), jak i zmysłu krytycyzmu (praktyki poddawania każdego poglądu krytyce poprzez zestawienie go z innymi, także nieistniejącymi jeszcze, poglądami) u rozwijających się dzieci.\nProces produkcji obywateli odbywa się na trzech poziomach – na poziomie przekazywanej wiedzy, na poziomie przekazywanej praktyki i pod postacią edukacji negatywnej. Program szkół państwowych nasycony jest narracjami propaństwowymi. Szkoła przedstawia państwo jako twór naturalny, konieczny i dobroczynny, jako oczywisty element naszego świata, który nie powinien być w obrębie racjonalnego dyskursu podawany w wątpliwość. Istotną rolę pełnią tu narracje patriotyczne, które utożsamiają miłość ojczyzny (przywiązanie do danej społeczności, kultury, języka czy obszaru geograficznego) z szacunkiem dla państwa i jego instytucji. Dyskurs propaństwowy przekazywany jest nie tylko wprost – w formie narracji mówiących o kluczowej roli państwa w naszym życiu – ale również w formie określonych założeń poznawczych, które zinterioryzować mają jednostki, a które staną się następnie odpowiedzialne za to, w jaki sposób, opuściwszy szkołę, postrzegać będą one świat. W wyniku interioryzacji tych założeń umysł dziecka – przyszłego obywatela – działać zaczyna wewnątrz państwowego paradygmatu i, niejako sam z siebie (w istocie prowadzony za rękę przez propaństwowe założenia poznawcze), postrzegać będzie państwo jako gwarancję społecznego porządku i dobrobytu. Te dwa obszary – obszar bezpośrednich narracji i obszar przyswajanych założeń poznawczych meblujących umysł poddanej indoktrynacji osoby – zamykają jednostkę wewnątrz państwowego paradygmatu, nie dając jej możliwości wyjścia poza dyskurs państwowy. Prawdziwie udana indoktrynacja instaluje w umysłach nie tylko ideologię, ale i aparat poznawczy pozwalający „obiektywnie” stwierdzić, że dana ideologia jest tą właściwą. Na poziomie bezpośrednich narracji uczniowie będą uczeni:\nże państwo jest jedyną racjonalną metodą organizacji społecznej,\nże podstawą porządku społecznego są stworzone przez państwo prawa,\nże oparte na przymusie działania państwa są moralnie prawomocne,\nże demokracja jest najdoskonalszym ustrojem społecznym,\nże patriotyzm oznacza podległość i wierność instytucjom państwowym itd.\nNa poziomie założeń poznawczych promowane będą idee takie jak:\nidee dobra wspólnego,\nkonstruktywizm (w rozumieniu Hayeka) – przekonanie, że porządek społeczny jest efektem intencjonalnych działań legislatora, a nie powstaje w sposób samorzutny,\nuprawniająca teoria cierpienia – przekonanie, że cierpienie daje jednostkom prawo do dóbr innych,\nutylitaryzm – przekonanie, że interpersonalne porównywanie użyteczności jest prawomocną metodą określania interesów zbiorowych,\npaternalizm/kulturowy rasizm – przekonanie, że pewne grupy jednostek mają prawo określać, co jest, co zaś nie jest dobre dla innych – itd.\nBezpośrednie narracje dają więc dzieciom-obywatelom określony zestaw odpowiedzi na istotne pytania dotyczące ładu społeczno-politycznego, instalowane w ich umysłach założenia poznawcze dają narzędzia, za pomocą których takie odpowiedzi można otrzymać niejako samodzielnie. Ten drugi element jest szczególnie istotny, pozwala bowiem wierzyć jednostkom, że same doszły do propaństwowych wniosków (dyskurs państwowy uczy więc, jak produkować propaństwowe „fakty”).\nWszystkie instytucje edukacyjne oprócz programu jawnego posiadają również program ukryty. Program ukryty obejmuje to, co nie jest oficjalnie zawarte w programie nauczania, ale czego uczniowie uczą się, przebywając wewnątrz danej instytucji. Program ukryty jeszcze silniej akcentuje wymienione wyżej idee, przekazując je nie na poziomie wiedzy, ale na poziomie praktyki społecznej. Program ukryty uczy dzieci przede wszystkim bycia poddanymi państwa, uczy ich być obywatelami. Szkoła odwzorowuje więc w swojej strukturze strukturę państwa – istnieje w niej jasno określona, arbitralna hierarchia, której powinniśmy się podporządkować i której zasadności nie powinno się kwestionować (nie istnieje żaden powód, dla którego miałbyś słuchać poleceń osoby, która stoi naprzeciw ciebie, a jednak musisz to robić). Szkoła uczy, że podporządkowanie to jest konieczne dla naszego dobra i porządku społecznego. Przedstawia się więc ona – dokładnie tak jak państwo – jako instytucja przymusowa i dobroczynna zarazem. Jak wskazuje Rothbard, oddanie opieki nad dzieckiem instytucji, która opiera się na inicjacji przemocy, sprawia, że dziecko uznaje agresję za jedną z prawomocnych metod działania i nie będzie podważało jej w dorosłym życiu. Szkoła pozwala więc obłaskawić agresję – inicjowanie przemocy przestaje być moralnym skandalem, staje się zaś jedną z wielu metod, za pomocą których organizowane jest życie społeczne. W szkole dzieci uczą się obłaskawiać sprzeczność, która towarzyszyć będzie im do końca życia – że rzeczy, które są dla nas dobre mogą być jednocześnie wymuszone z użyciem przemocy. Rodzice, bojąc się utracić prawa do swych dzieci, stają się wspólnikami państwa, żyrując swoim autorytetem autorytet szkoły. Co więcej, rodzice, którzy byli prawdopodobnie ofiarami podobnych działać edukacyjnych, zdają się często wierzyć, że taka forma przymusu jest konieczna dla wychowania dziecka.\nIstnieje jeszcze jedna, niezwykle skuteczna metoda instalowania dyskursu propaństwowego w głowach dzieci, która odbywa się gdzieś na granicy programu jawnego i programu ukrytego. Możemy określić ją mianem edukacji negatywnej. Jej istotą jest nie tyle uczenie określonych rzeczy, ale pomijanie określonych problemów czy tematów. Waga edukacji dzieci wynika między innymi z faktu, że braki w edukacji w dzieciństwie mogą zaważyć na całym dorosłym życiu dziecka. Większość dorosłego życia jednostki poświęcić muszą na zdobywanie środków na swoje utrzymanie, posiadają one ograniczoną ilość czasu, którą przeznaczyć mogą na zdobywanie wiedzy – dlatego jedną z najlepszych metod kontrolowania świadomości ludzi jest uniemożliwienie im uczenia się rzeczy, które pozwoliłyby im stać się bardziej wolnymi jednostkami. Propaganda opiera się więc nie tylko na natrętnym wtłaczaniu do głów określonych przekonań, ale w tym samym stopniu niemówieniu o określonych wartościach, ideach, faktach czy rozwiązaniach – na zapychaniu kanałów komunikacyjnych, tak by nie mogły pojawić się w nich informacje, które mogłyby zaburzyć propagandowy obraz. Dlatego państwowe szkoły nie mówią o tym, czym naprawdę jest państwo, o cierpieniach, które one ze sobą niesie, o krytycznych względem niego teoriach, o tym, że państwo oparte jest na przemocy. Dlatego nie mówią one o zasadzie nieagresji, nie uczą moralności, nie pokazują sprzeczności, na których zbudowane jest społeczeństwo, nie podają w wątpliwość prawomocności władzy itd. Wiedza ta, zepchnięta na marginesy dyskursu, nigdy nie dociera do większości jednostek. Jeśli w okresie, gdy masz największą możliwość przyswajać informacje, nie będziesz miał okazji zapoznać się z określonymi ideami, będziesz miał olbrzymie problemy, by zrozumieć te idee, gdy będziesz dojrzały. Jeśli za młodu nie nauczysz się języka moralności, w dojrzałym wieku uczyć będziesz się go z olbrzymim trudem.\nCelem państwowej szkoły nie jest dbałość o edukację naszych dzieci. Celem jej istnienia jest wzmocnienie państwa. Prawda ta stanie się oczywista, jeśli tylko przestaniemy traktować nominalne cele – cele zapisane w statutach państwowych instytucji – jako cele realne. Nawet najpiękniejsze słowa, najbardziej słone łzy, nie znaczą nic, jeśli ich szczerość nie jest potwierdzona skutecznymi działaniami. Czy z faktu, że Judasz powitał Jezusa pocałunkiem, wysnuć winniśmy wniosek, że przyszedł do niego z czystymi intencjami? Czy wystarczy mówić, że dąży się do prawdy, dobra i piękna, by być uznanym za ich sługę? I kto jest prawdziwym nauczycielem – ten, kto czeka, aż uczniowie sami doń przyjdą, dostrzegłszy jego mądrość, czy ten, kto zmusza cudze dzieci, by uczyły się w prowadzonej przez niego szkole?\n8 stycznia 2016 o 03:50\nRacja. Logiczne miażdżące argumenty działające na podobieństwo młota pneumatycznego, ale… działają na bardzo silnie uzbrojony beton. Społeczność jest raczej bezsilna wobec potęgi państwa uzbrojonego tradycją. Tylko jednostki, posiadające dostateczne zasoby finansowe i wyraźnie skrystalizowane chęci (poglądy), zdobędą się na to by uczyć swoje dzieci tylko tego, co im będzie potrzebne i co jest moralnie chwalebne. Nawet te, „prywatne szkoły” nie są wolne od propaństwowych przekonań i zależne od egzaminów państwowych. Jest jeszcze kwestia przystosowania się do warunków społecznych. Dziecko uczone odmiennie, może mieć trudności w funkcjonowaniu zbiorowym (stadnym!) i tylko wybitna indywidualność oraz twardy charakter poradzi sobie w tym. Na zasadzie, że „umiar cechuje gracza”, trzeba mieć świadomość, ale też umiejętność jej stosowania.\nJak zwykle – ciężko zarzucić cokolwiek żelaznej logice rozumowania. W moim odczuciu ta masowa produkcja obywateli popierających działanie państwa (jak np. cały ten KOD), to największe zagrożenie płynące z państwowej edukacji. Bo wiedzę użyteczną człowiek zawsze zdobędzie, rynek go do tego zmusi. Z wiedzą etyczną, moralnością, niestety tak nie jest.\nJak trafić słusznym argumentem do kogoś, kogo taki system ukształtował, ulepił go z podatnej gliny-dziecka?\nArgumenty mogą nie zadziałać, bo poglądy rzadko kiedy rodzą się z argumentów.\nMyślisz, że większość obrońców demokracji studiowała na własną rękę filozofię polityczną, ekonomię, teorię gier i historię, by następnie zadecydować, że obecnie istniejący system polityczny jest tym optymalnym?\nArgumentami można przekonać tylko tych, którzy na argumentach zbudowali swe poglądy.\n„Fakty nie wnikają w świat, w którym żyją nasze wierzenia; nie zrodziły ich i nie niszczą. Fakty mogą zadawać wierzeniom kłam, nie osłabiając ich, tak jak lawina nieszczęść lub chorób może nawiedzać bez przerwy jakąś rodzinę, nie każąc jej zwątpić o dobroci Boga lub wiedzy lekarza.”\nMoże więc od argumentów silniej zadziała przykład lub piękno idei wolności? Nie wiem.\n8 stycznia 2016 o 21:47\nW całej rozciągłości zgadzam się z przytoczonymi argumentami odnośnie systemu szkolnictwa, próbuję reprezentować taki pogląd w swoim środowisku, niemniej do dzisiaj nie trafiłem na zrozumienie, raczej uważa się mnie za dziwaka, w związku z czym boję się, że wdrażając wobec własnych dzieci takie poglądy narażamy ich na izolację, pojawia się problem, o którym pisze pierwszy przedmówca, boje się, że te dzieci wyizolowane i bez akceptacji nie zmienią tego systemu i nic nie osiągną, tym samym nie pomagamy ani im, ani sobie wpajając takie poglądy, sam nie wiem jakie jest z tego wyjście, nic nie robiąc akceptujemy status quo, propagując wolność szkodzimy najbliższym i otoczeniu, obawiam się, że dopóki wielkich tego świata nie zarazimy naszymi poglądami, to od dołu nic nie zdziałamy, podobno Gates i Zuckerberg mają wielkie fundacje, które mogą zmienić oblicze tego świata, oni pozycjonują sie na filantropów, którym dobro tego świata leży na sercu, czy nie da się ich naprowadzić na ten kierunek myślenia?\nNie rozumiem, dlaczego przedstawianie dzieciom takich poglądów miałoby wyrządzać im krzywdę? Wiara w to, że wolność jest jedną z najwyższych wartości, nie musi wcale skazywać na izolację. Uznanie siebie za oddzielną, autonomiczną jednostkę, która ma prawo dowolnie kształtować swoje życie, jest wielce wyzwalające. Ja bardzo żałuję, że rodzice nie wytłumaczyli mi – gdy byłem dzieckiem – że nie mam obowiązku wierzyć w to, co mówią mi nauczyciele i inne „autorytety”. Że nie wytłumaczyli mi, że miast martwić się ocenami i spełnianiem cudzych oczekiwań, powinienem rozwijać swoje zainteresowania.\nZgadzam się, mamy podobne podłoże, niemniej każdy jest dzieckiem swojego pokolenia i żeby móc udowodnić jedną, czy drugą tezę potrzeba badań kilkudziesięciu lat, ja czynię obserwacje kilkanaście i doszedłem do takich wniosków, człowiek jest istotą społeczną i pełnia szczęścia samego siebie nie jest szczęściem, dlatego mówimy o leaderach, a nie odszczepieńcach, odszczepieńcy są izolowani i nie mają szans pociągnąć mas, a o tym mówimy, nasze poglądy z punktu widzenia mas są skrajne i nie znajdą posłuchu, dlatego zarażając nimi dzieci przy tym otoczeniu robimy im niedźwiedzią przysługę, bo w krótkim horyzoncie mają szansę stać się marginesem, być może w długiej perspektywie przeżyją rehabilitację, ale my już tego nie zobaczymy, to są moje obserwacje\nZnam wielu młodych ludzi wyznających podobne poglądy i żaden z nich nie jest odszczepieńcem żyjącym w izolacji. W dzisiejszych czasach, gdy stare tradycje rozsypują się na naszych oczach, a nowe jeszcze się nie wykrystalizowały, problemem jest raczej brak niż posiadanie zbyt silnej tożsamości. Wiara w wolność, libertarianizm mogą dać taką silną tożsamość, która będzie pomagała w życiu, gwarantując poczucie więzi z innymi i kulturowej ciągłości.\nZresztą libertarianizm nie jest czymś obcym zachodniej tradycji, przeciwnie, twierdziłbym, że jest zwieńczeniem jej najważniejszych nurtów. Indywidualizm, ideał dobrowolności, przezwyciężenie zwierzęcych (ewolucyjnych) instynktów w imię opartej na wiedzy kulturze – wszystko to idee, które przez stulecia wywierały wpływ na kulturę Zachodu, nie widzę więc powodu, by będąc libertarianinem, czuć się wyobcowanym.\nNo i jest jeszcze wątek moralnej odpowiedzialności. Im mniej osób rozumie ideały indywidualizmu, dobrowolności i racjonalności, tym większe znaczenie mają jednostki, które tym ideałom hołdują. Gdyby słońce wolności świeciło wysoko na niebie, nie musielibyśmy tak bardzo się tym wszystkim przejmować, jeśli jednak wiemy, że latarnie wolności niosą nieliczni, nasza odmowa działania staje się bardziej znacząca.\nZe wszystkim się zgadzam, moje dywagacje są obrazem bezsilności, bo z jednej strony chciałbym szczęśliwości wszystkich i wszystkiego i motto nadrzędnego, że każdy odpowiada za swoje czyny i jest kowalem swojego losu, z drugiej strony konfrontowany jestem z otoczeniem, które jest brutalne i likwiduje wszelkie odrębności, co z tego, że jeden z moich kolegów wszystkich żyjących i działających z nurtem nazywa nawet „cmentarniakimi”, jeżeli jego, a trochę może i mnie uważa się za wariata, a z taką ksywką nie jesteśmy w stanie porwać tłumy, najwyżej uda nam się przekonać rocznie jednego więcej do naszych idei, dlatego fajnie, że na dole mamy takie poglądy, ale bombardujmy wielkich tego świata, którzy pieniądze zarobili będąc „cmentarniakami”, ale teraz dostrzegają potrzebę zmiany świata i mają możliwości do manipulowania umysłami ludzi, inaczej zostaniemy mała sektą, która tylko będzie potwierdzać istnienie obecnego systemu, choć chciałbym żeby było inaczej i życzę nam tego\n12 stycznia 2016 o 02:21\nDopiero by było! Powiedzmy, że powiedziałbyś, że tylko interesuje Cię gra w piłkę i olewałbyś wszystko inne.


Zabawki edukacyjne dla rocznego dziecka - swiat-maluchow.pl\nOpublikowano przez admin dnia Mar 25, 2021 w Zabawa | Możliwość komentowania Zabawki edukacyjne dla rocznego dziecka została wyłączona\nChoć słowo „edukacja” kojarzymy zwykle ze szkołą, tak naprawdę zaczyna się ona już od pierwszych dni niemowlęcych. Pierwsze dźwięki, słowa, a nawet umiejętność chwytania i rozpoznawania kolorów zaliczane są do etapów nauki. Najbardziej wyraźne, łatwe do zaobserwowania zmiany zachodzą jednak dopiero po pierwszym roku życia. To wtedy zaczynamy kupować dziecku zabawki edukacyjne, dzięki którym jego rozwój będzie postępował prawidłowo. Co jednak kupić rocznemu maluszkowi, jeśli nie do końca wiemy na co jest już gotowy? Oto kilka typów, które według nas zostaną docenione nie tylko przez rodziców, ale i same dzieciaczki.\nEdukacyjny stoliczek, chodzik lub fotelik\nKompaktowa, przenośna stacja, to niesamowita okazja, by dziecko nawiązało intelektualną więź z przedmiotami. Żywe, kontrastowe kolory i mnóstwo zabawnych obrazków przyciągają spojrzenie, a dźwięki i światełka skutecznie skupiają uwagę każdego malucha. Tego typu zabawki to doskonałe pole do ćwiczeń sprawności manualnej dziecka i jego reakcji na bodźce, nauka koncentracji i cierpliwości, a także doskonała metoda na pobudzenie wyobraźni. Dopasowywanie klocków, uderzanie w kolorowe klawisze z literkami i zwierzątkami, rozpoznawanie odgłosów – prawdziwie interaktywna zabawa, przy której dziecko spędzi wiele godzin.\nPłachta animacyjna, nazywana też chustą animacyjną jest bardzo pożytyczna podczas zabaw z najmłodszymi. Dla rocznego dziecka taka płachta animacyjna jest idealna jeśli chodzi o rozwój motoryki. Zabawa z płachtą to nie tylko zabawa! To również integracja dzieci między sobą, wspólne uczenie się wzajemnych emocji, wspołdzielenie ich – takie zabawy jak nabardzej mogą odbywać się z muzyką w tle! Wówczas dzieci mogą jednocześnie śpiewać i wesoło bawić się.\nZabawka prosta, a jednocześnie bardzo skuteczna. Nie bez powodu znajdziemy ją w niemalże każdej strefie zabaw dla dzieci, od przychodni po duże galerie handlowe i parki rozrywki. Na drucikach umieszczonych w drewnianej podstawie zamocowane zostały kolorowe klocki, które dziecko może swobodnie przesuwać i ustawiać. Segregacja kolorystyczna, dopasowywanie kształtów, a nawet zwyczajne ćwiczenie koordynacji wzrokowo – motorycznej. Tego rodzaju zabawka to strzał w dziesiątkę.\nDrewniane kostki z obrazkami, a może pociąg z cyferkami? Klocki, w kontekście zabawek edukacyjnych, dają rodzicom ogromne pole manewru. Nauka koordynacji i rozwój wyobraźni jakie niesie za sobą składanie pasujących do siebie części jest niezwykle korzystne w okresie przyspieszonego rozwoju dziecka, a kolorowe elementy i zabawne rysunki sprawiają, że klocki przyciągają uwagę malucha na długo. Równie dobrze sprawdzą się tu ogromne puzzle dla najmłodszych, dzięki którym dziecko nauczy się rozpoznawać elementy pasujące do siebie i łączyć je w odpowiedni sposób.\nRozwój mowy i słuchu, zapoznawanie dziecka z szerokim zakresem słów i przyciąganie zainteresowania malucha do nauki w formie zabawy to najlepszy sposób nie tylko na rozwój umysłu dziecka, ale również jego emocji i więzi z rodziną. Czytanie historii uzupełnionych o obrazki i dźwiękowe przyciski wpływa stymulująco na procesy myślowe i pozwala stworzyć połączenia, dzięki którym dziecko z łatwością zacznie rozpoznawać podstawowe przedmioty, zwierzęta i zachowania.\nNie sposób wymienić wszystkich zabawek edukacyjnych. Podczas zakupu warto zwrócić uwagę na kategorię wiekową, jaką sugeruje producent, lub poprosić wykwalifikowanych sprzedawców o pomoc. Koniec końców, dziecko zawsze może do zabawki dorosnąć, a stawianie przed nim wyzwań sprzyja szybszemu rozwojowi na każdym polu osobowości.


Wypadek autobusu w Warszawie. Są najnowsze, zaskakujące informacje o przeszłości kierowcy\nWarszawa. W ostatnich dniach doszło do niewyobrażalnej tragedii na ulicach stolicy. Przypomnijmy, że jeden z autobusów rozbił się na trasie S8. W wyniku zdarzenia jedna osoba zmarła a 22 zostały poważnie ranne. Pojazd linii 186 w ostatnim czasie ni\nCała Polska żyje dramatem jaki rozegrał się w samym sercy Warszawy. Szczególną uwagę mediów przykuły nieoficjalne doniesienia ze strony prasy w sprawie stanu, w jakim miał być kierowca autobusu 186, Tomasz U. Z licznych spekulacji wynikało, że prowadzący miał znajdować się pod wpływem amfetaminy. Polska Agencja Prasowa postanowiła zweryfikować przedstawiane informacje. Okazuje się, że mężczyzna nie ma czystej kartoteki.\nWarszawa. Wyszły zatrważające fakty w sprawie kierowcy autobusu Tomasza U.\nW ostatni piątek prokuratura przedstawiła Tomaszowi poważne zarzuty. PAP ujawnił, że był on w przeszłości karany aż 13 razy za wykroczenia na ruchu drogowym. Czternasty wyrok może zaważyć na przyszłości młodego kierowcy. Za spowodowanie śmierci jednej pasażerki oraz uszczerbku na zdrowiu innych osób grozi mu niemała kara. Dla dziennikarza PAP głos w tej sprawie zabrała rzeczniczka spółki Arriva, która zatrudniała mężczyznę. Wyjaśnia, że przedstawił on zaświadczenie o niekaralności. - To oświadczenie było. Gdyby nie to, kierowca nie zostałby zatrudniony - tłumaczy przedstawicielka spółki dla PAP.\nW rozmowie z PAP, przedstawicielka spółki wskazała, że możliwość badania kierowców na obecność narkotyków nie posiada regulacji prawnych. -.Pracodawca musi mieć uzasadnione podejrzenia, żeby takie badanie przeprowadzić - zaznaczyła. Tłumaczy dla Polskiej Agencji Prasowej, że badania te prowadzone mogą być w obecności policji. - Na pewno jesteśmy otwarci co do szukania takiego rozwiązania, które albo to prawo ureguluje, albo po prostu wypracowania rozwiązań, które w ramach obowiązującego prawa pozwolą nam częściej i wyrywkowo kontrolować kierowców - powiedziała Parzniewska dla PAP.


Nowe usługi w Aqua – Zdroju - Wałbrzyszek.com\nNowe usługi w Aqua – Zdroju\nCzwartek, 15 sierpnia 2013, 15:00\nW wałbrzyskim Centrum Aktywnego Wypoczynku „Aqua–Zdrój” uruchamiane zostają nowe usługi i atrakcje. Po otwartym niedawno saunarium przyszedł czas na salę do ćwiczeń fitness, wyposażoną w najwyższej klasy siłownię i wysokiej jakości korty do squasha. O nowych atrakcjach opowiadał dzisiaj Prezydent Wałbrzycha Roman Szełemej i Prezes Aqua–Zdroju Bogdan Stanek.\nW siłowni znalazł się profesjonalny sprzęt w używaniu którego pomogą doświadczeni instruktorzy. W sali fitness będą się odbywały takie zajęcia jak zumba, aerobic, pilates, spinning, step czy joga. Do squasha przygotowano dwa profesjonalne korty McWill. Odbywać się tam będą zajęcia z trenerem, będzie też liga squasha. Nowe usługi dostępne będą już od najbliższego piątku, czyli od 16 sierpnia.\n- Po hali sportowej, po basenie, po saunarium mamy już wyposażony kolejny fragment naszego Centrum. Mówię o fitness, mówię o siłowni i o kortach do squasha. Ta część została pod względem budowlanym zakończona jakiś czas temu, ale zamówienie na sprzęt a właściwie jego realizacja zajęła kilka tygodni. W drodze są jeszcze drobne elementy, które podniosą jeszcze bardziej rangę tego miejsca. Mówię rangę w znaczeniu przede wszystkim atrakcyjności wyposażenia. Mówienie o tym, że jest to najlepiej wyposażona przestrzeń do treningu, fitness w Polsce nie jest żadną przesadą. Jest sprzęt z najwyższej półki, najnowocześniejszy, sprowadzony z najlepszych firm produkujących taki sprzęt dla instytucji znanych na całym świecie. Najwyższa jakość. Dla tych, którzy trenują, którzy korzystają z tej formy rekreacji ma to duże znaczenie. Ma to służyć przede wszystkim mieszkańcom naszego miasta, aglomeracji i oczywiście sportowcom. Bardzo chciałbym podkreślić, że naszym podstawowym zadaniem jest to, aby to miejsce żyło, aby na siebie zarabiało, żeby miasto nie musiało wiele dokładać, choć pewnie i tak nie obejdzie się bez tego, bo tak jest w całej Polsce. Chcielibyśmy, żeby tych, którzy z tego miejsca korzystają było jak najwięcej – powiedział Prezydent Wałbrzycha Roman Szełemej.\nDla wygody osób aktywnych wprowadzono karty abonamentowe. Dzięki tym kartom klienci będą mogli korzystać ze wszystkich usług Centrum Aktywnego Wypoczynku „Aqua-Zdrój” bez konieczności płacenia gotówką. Dodatkowo przy korzystaniu z opcji kart abonamentowych można liczyć na bonus. Podczas pierwszej wizyty kartę będzie można doładować jedną z następujących kwot: 50 złotych – bonus 10 procent, ważność karty – 50 dni, 100 złotych - bonus 15 procent, ważność karty – 100 dni, 200 złotych – bonus 20 procent, ważność karty – 150 dni i kwotą 400 złotych, dającą 25 procentowy bonus do wykorzystania na wszystkie usługi Centrum w ciągu 200 dni, w zależności od chęci, potrzeb i czasu.


DIVIA - kolekcja delikatnych naszyjników Geometryczne wzory, faktura. Świetne, lekkie, delikatne w barwach, do każdej stylizacji. Wykonany ręcznie z liny satynowej wraz z polskim bukowym drewnem. Kolory - piaskowa lina, korale: ręcznie złocony, złoty, biały. Zapinany na zatyczkę silikonową. Wykończenia antyalergiczne. Długość naszyjnika około 100cm. Można nosić na różne sposoby, wiązać, podwójnie owijać - dzięki temu uzyskamy krótszy naszyjnik. Nasi klienci dokonują u nas zakupów od 2006 roku. Każdy z nich ma prawo do zwrotu w ciągu 14 od dnia otrzymania przesyłki.\nnaszyjnik, lato, drewno, handmade, delikatny


Brazylia: 175 zabójstw dziennie - tvp.info\nłz, ak 09.08.2018, 20:21 |aktualizacja: 21:30\nNajniebezpieczniej jest w północnej części kraju (fot. FABIO TEIXEIRA /Anadolu Agency/Getty Images)\nAż 63 880 zabójstwa popełniono w ubiegłym roku w Brazylii, co daje średnią 175 dziennie. W porównaniu z 2016 rokiem liczba wzrosła o 3 proc. Wówczas gwałtowną śmiercią zginęło tam 61 597 osób. Na 100 tys. mieszkańców Brazylii przypadło 30,8 zabójstwa.\nSto morderstw w niecały tydzień. Policja zamiast reagować – strajkuje\nSzkoły i sklepy zamknięte, zawieszony transport publiczny, ponad 100 osób zamordowanych – to bilans sześciodniowego strajku policjantów w stanie...\nStatystyka prowadzona przez Brazylijskie Forum Bezpieczeństwa Publicznego (FBSP) pokazuje dramatyczną zależność liczby zabójstw od stanu zamożności społeczeństwa. Podczas gdy w stanie Sao Paulo, najzasobniejszym w kraju, na 100 tys. mieszkańców przypada statystycznie 10,7 zabójstwa, to w Rio Grande do Norte, jednym ze stanów północnej Brazylii, która jest najuboższą częścią ponad 200-milionowego kraju, na taką sama liczbę mieszkańców przypada rekordowa liczba 68 zabójstw.\nRaport Forum zwraca uwagę na wzrost o 21,4 proc. liczby osób cywilnych zabitych w operacjach prowadzonych przez policję głównie na terenie faweli, to jest dzielnic biedoty, w których często operują gangi przestępcze; liczba zabitych na terenie faweli wyniosła w ub. roku 5 144 osoby - poinformował na konferencji prasowej w Sao Paulo dyrektor wykonawczy FBSP Renato Sergio de Lima. – Model, za którym opowiada się dziś kraj, jeśli chodzi o bezpieczeństwo publiczne, powoduje wiele ofiar – ocenił.\n#brazylia #zabójstwo #sao paulo #morderstwo\nTrzykrotna mistrzyni Europy została terytorialsem. „Patrzę na mundur i czuję dumę”\nIga Baumgart-Witan przyznaje, że szkolenie jest ciężkie nawet dla sportowca. zobacz więcej\nsob. 15:58\t|Społeczeństwo\nCiało 60-latka miało rany kłute i tłuczone. Policja wyjaśnia okoliczności śmierci\nNa ciele zamordowanego znajduje się wiele ran kłutych i tłuczonych. zobacz więcej\nsob. 17:32\t|Społeczeństwo


§ art. 207 par.1 KK - jak napisać wniosek? – Forum Prawne\nart. 207 par.1 KK - jak napisać wniosek? - Forum Prawne\nart. 207 par.1 KK - jak napisać wniosek?\nChciałabym zapytać w imieniu znajomej o kilka rzeczy dot. art. 207 par.1 KK . Najpierw krótka historia: Ona jest pełnoletnia, mężatka, 2 dzieci - jej ojciec sprawca przemocy domowej był już skazany i siedział 1,5 ...\nChciałabym zapytać w imieniu znajomej o kilka rzeczy dot. art. 207 par.1 KK.\nOna jest pełnoletnia, mężatka, 2 dzieci - jej ojciec sprawca przemocy domowej był już skazany i siedział 1,5 roku za znęcanie się nad nią i jej bratem(wtedy niepełnoletnim) oraz jej mamą. Znajoma mieszka wraz z mężem i dziećmi w domu jej rodziców, czyli razem ze sprawcą przemocy - jej ojcem. Po wyjściu z ZK (ok. 3 lata temu) jej ojciec nadal znęca się nad rodziną - bije jej matkę, grozi spaleniem domu, szarpie syna, ubliża koleżance i jej mężowi. Matka koleżanki jest już chyba przyzwyczajona do tej sytuacji - mówi że nie warto zakładać sprawy, bo ojciec się zemści. Jest alkoholikiem, był na przymusowym leczeniu - nie pomogło. Rodzina ma założoną Niebieską Kartę, Policja jest średnio 2 razy w tygodniu - nie zabierają delikwenta. Wszystko to się dzieje, gdy ojciec koleżanki jest po kieliszku.\nPoradziłam jej, żeby skierowała sprawę na Policję - już prowadzą postępowanie, a także aby udała się do Prokuratury. Mówiła, że była, ale nie dopuszczono jej do prokuratora tylko kazano napisać pismo - zgłoszenie przestępstwa i złożyć w biurze podawczym PR. Mimo posiadania świadków i ich zeznań, w lipcu br. prokurator odmówił wszczęcia dochodzenia ws. art. 207 par.1 KK, gdyż nie dopatrzył się znamion przestępstwa - ojciec alkoholik, bije (jednak brak obdukcji, ale jest świadek który widział "efekty"), straszy, grozi podpaleniem, śmiercią, wyzywa (czy to nie są znamiona tego przestępstwa)? Był już karany za to samo.\nKoleżanka chciałaby, aby ojciec wyniósł się z domu (ostatnio chciał podpalić dom - jest na to interwencja policji) - ponoć można zrobić to już na etapie w prokuraturze tylko trzeba złożyć jakiś wniosek. Czytałam ustawę o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie - czy trzeba się powołać na art.11a? Jak powinien wyglądać taki wniosek? Czy ktoś byłby taki uprzejmy i mógł go zamieścić? O nakazanie opuszczenia wspólnego lokalu mieszkaniowego.\nNigdzie nie mogę takowego znaleźć - są tylko o eksmisję.\nCzy można powoływać się, że ojciec-alkoholik swoim zachowaniem demoralizuje jej małoletnie dzieci? 3 latka słuchając dziadka mówi słowa na k i ch. Koleżanka martwi się nie tylko o swoje dzieci i siebie, ale także o brata i mamę - o ich zdrowie i życie. Dom jest współwłasnością jej rodziców, jednak mimo iż sprawca jest współwłaścicielem można go wyrzucić z domu. Jakie miejsce wskazać na taką eksmisję (nie wiem czy się dobrze wyrażam)? Czy może to być schronisko dla bezdomnych lub noclegownia?\nCo jeśli nie zechce sam się wynieść? Czy takiej eksmisji dokona komornik z policją? Czy coś się płaci komornikowi za to?\nJak długo trwa taka sprawa w praktyce? Co zrobić, żeby Policja i Prokuratura zaczęła działać?\nWiem, że o dużo pytam, ale nie mogę już patrzeć na jej cierpienie. Będę wdzięczna za odpowiedzi.\nRE: art. 207 par.1 KK - jak napisać wniosek?\nJak długo będzie trwała ta sprawa to pytanie do wróżki - może miesiąc a może 3 lata jeśli zajdą jakieś tam okoliczności.\nMożna złożyć wniosek i wcale nie trzeba powoływać sie na żaden konkretny artykuł , po prostu proszę napisać o co koleżance chodzi- prokurator, sad sam sobie odpowiednio zakwalifikuje.\nDziękuję za odpowiedź. Jak ma taki wniosek wyglądać? Czy kierować go do Prokuratury czy do prokuratora zajmującego się sprawą?\nI czy pracownik prokuratury (sekretariatu) może odmówić widzenia się z prokuratorem tylko kazać złożyć pismo w biurze podawczym?\nDo prokuratury . Może.\nDziękuję za odpowiedź. Czy taka odmowa może dotyczyć także złożenia zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa? Czy jest jakiś przepis, który to warunkuje? Nie wiem czy dobrze kojarzę, ale chyba w chwili złożenia zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa jest się od razu przesłuchiwanym w roli świadka, czy tak?\nDziękuję za odpowiedź.Nie wiem czy dobrze kojarzę, ale chyba w chwili złożenia zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa jest się od razu przesłuchiwanym w roli świadka, czy tak?\nMoże tak być, ale dopuszczalne jest też przesłuchanie w innym terminie, a czasem zdarza się że w ogóle tego przesłuchania nie ma. Wszystko zależy od sytuacji w konkretnej sprawie i decyzji prowadzącego postępowanie.\nAha, dziękuję bardzo za wyjaśnienie tej kwestii.\nChciałabym zapytać jeszcze o jedną rzecz - przestępstwo z art. 207 par.1 KK jest ścigane z urzędu - jakich czynności należy dokonać, aby postępowanie toczyło się szybciej (o ile jest to właściwym sformułowaniem)? Chodzi zwłaszcza o nakaz opuszczenia wspólnie zajmowanego lokalu przez sprawcę przemocy domowej- czy można o to wnosić na Policji, czy tylko na Prokuraturze lub dopiero potem w sądzie? Jak wygląda sprawa z zakazem zbliżania się/kontaktowania? Czy to również jest odrębny wniosek czy można to połączyć w jednym?\nNiestety sprawa nie wygląda za ciekawie, a najbardziej boję się o te dzieciaczki.


Bł. Rozalia Rendu – Parafia Najświętszej Maryi Panny Różańcowej w Pabianicach\nJoanna Maria Rendu urodziła się 9 września 1786 r. w Confort w pobliżu Gex (francuska Jura). Była najstarszą spośród czterech córek w rodzinie zajmującej się rolnictwem. Podczas rewolucji francuskiej w jej domu znajdowali schronienie liczni księża oraz biskup Annecy. W takiej atmosferze wzrastała i na przykładzie rodziców uczyła się prawdziwej pobożności i miłości bliźniego.\nPosłana do szkoły w Gex zaznajomiła się z siostrami miłosierdzia, które w miejscowym szpitalu służyły ubogim chorym. Oczarowana ich pracą, 25 maja 1802 r. wstąpiła do zgromadzenia, w którym przyjęła imię Rozalia. Po okresie formacji skierowano ją do najuboższej dzielni Paryża, Mouffetard. Pozostała tam 54 lata, aż do śmierci. Tamtejsze siostry odwiedzały chorych w ich domach rodzinnych oraz prowadziły bezpłatną szkołę dla ubogich dzieci. Siostra Rozalia uczyła w tej szkole czytania i pisania oraz katechizmu, a także czynnie włączała się w posługiwanie ubogim.\nJej podopiecznymi byli robotnicy niewykwalifikowani, zatrudniani doraźnie, praczki, sprzątaczki, szwaczki, zbieracze używanych rzeczy, wędrowni handlarze.\nW 1815 r. została przełożoną domu. Powiększyła szkołę. Stworzyła pracownie, w których młodzież męska i żeńska zdobywała przygotowanie do zawodu. Potrafiła wyszukiwać współpracowników, którzy wspierali ją materialnie i sami włączali się w jej działalność.\nW czasie powstania w 1830 r. nie zawahała się przed pójściem na barykady, aby zaopatrywać rannych bez względu na ugrupowanie, do jakiego należeli. Narażała własne życie, aby ratować innych. Wraz z innymi siostrami ratowała chorych podczas epidemii cholery w latach 1832 i 1849. Napoleon III, 27 lutego 1852 r. udekorował ją Krzyżem Legii Honorowej, a 18 marca 1854 r. osobiście wraz z cesarzową Eugenią odwiedził prowadzone przez nią dzieła. Dzięki wytrwałości potrafiła przezwyciężać wszystkie trudności napotykane we wspólnocie Zgromadzenia i poza nią.\nŹródło: Alberto Vernaschi CM „Dziedzictwo” WITKM


Ponure początki Piotrusia Pana (krótkometrażówka) - Kawerna - fantastyka, książki fantastyczne, fantasy\n19 stycznia 2016|\nPonure początki Piotrusia Pana (krótkometrażówka)\nNadal baśniowo piękna, a jednocześnie mroczniejsza wersja opowieści o Piotrusiu Panie. 12-minutowy film Nicolasa Duvala pokazuje początki nicponia z Nibylandii.\nW tej interpretacji Piotruś pochodzi z biednej dzielnicy. Po raz zapewne nie pierwszy upokorzony i zgnębiony przez nadużywającą alkoholu matkę ucieka z domu, by spędzić noc w portowych dokach, ukojenia szukając w książkach i wyobraźni. Tam spotyka Dzwoneczka. Widzimy też kapitana Haka, który stanie się niedługo jego najzacieklejszym wrogiem.\nTen film zainspirowany został serią komiksów Régisa Loisela, ukazujących dzieciństwo chłopca, który został Piotrusiem Panem, w XIX-wiecznym Londynie. Można je przeczytać także po polsku – seria została wydana przez Egmont w latach 2001-2005.\nTagi: nicolas duval, piotrus pan, regis loisel\nPeter Pan & Wendy |zakulisowe zdjęcie z planu filmowego\nJude Law jako Kapitan Hak


Radisson Blu Plaza Bangkok in Bangkok\n489 Sukhumvit Road ( Sukhumvit 27), Klongtoey Nua, Wattana, 10110, Bangkok, Wattana, Tajlandia\nHotel Radisson Blu Plaza Bangkok zapewnia łatwy dostęp do centrum miasta. Jest on usytuowany 200 metrów od stacji MRT Sukhumvit i stacji BTS Asoke. Oferta obiektu obejmuje odkryty basen oraz restauracje serwujące dania kuchni tajskiej i międzynarodowej. Hotel zapewnia również udogodnienia dla osób niepełnosprawnych. Na terenie całego obiektu można korzystać z bezpłatnego WiFi. Obiekt zapewnia bezpłatny parking publiczny.\nHotel Radisson Blu Plaza Bangkok jest położony niedaleko tętniących życiem klubów nocnych w Bangkoku, czyli 3,6 km od dzielnicy Patpong oraz 7,7 km od ulicy Khaosan. Jest on oddalony o 21 km od portu lotniczego Bangkok-Suvarnabhumi.\nKlimatyzowane pokoje i apartamenty typu suite dysponują częścią wypoczynkową z sejfem. Są one wyposażone w telewizor z płaskim ekranem i dostępem do kanałów kablowych oraz stację dokującą do iPoda. Pokoje i apartamenty mieszczą łazienkę z wanną, prysznicem i suszarką do włosów. Dla Gości przygotowano bezpłatny zestaw kosmetyków i szlafroki.\nRestauracja brasserie Twenty-Seven Bites, która wyróżnia się przytulną atmosferą i nowoczesnym wystrojem, oferuje świeżo przyrządzane dania kuchni zachodniej i wschodniej, serwowane w formie bufetu. Restauracja Attico, która mieści się na 28. piętrze i oferuje piękne panoramiczne widoki na Bangkok, zaprasza na wyśmienite autentyczne potrawy kuchni włoskiej. Na miejscu działa też restauracja China Table, w której można spróbować dania kuchni chińskiej, od niewielkich przekąsek, po potrawy do wyboru z karty.\nHotel oferuje całodobową recepcję i obsługę pokoju, a także bezpłatną przechowalnię bagażu. Do dyspozycji Gości jest też zaplecze konferencyjne. Hotel zapewnia również usługę parkingowego. Dodatkowe udogodnienia obejmują pralnię oraz usługę opieki nad dziećmi.\nWszystkie życzenia specjalne są realizowane w zależności od dostępności. Goście mogą je zgłaszać, wpisując stosowną informację w miejscu na uwagi w formularzu rezerwacji lub kontaktując się z personelem obiektu. Dane kontaktowe znajdują się w potwierdzeniu rezerwacji.\nTen klimatyzowany pokój jest wyposażony w telewizor z płaskim ekranem i dostępem do kanałów kablowych oraz stację dokującą do iPoda. W pokoju znajduje się również część wypoczynkowa i sejf. Goście mają także do dyspozycji łazienkę z wanną, prysznicem i suszarką do włosów. Obiekt zapewnia ponadto szlafrok, bezpłatny zestaw kosmetyków i ręczniki.\nWyposażenie Pokoju: bezpłatny zestaw kosmetyków, biurko, część wypoczynkowa, kanały kablowe, kapcie, klimatyzacja, minibar, papier toaletowy, pościel, prysznic, ręczniki, sejf, sprzęt do prasowania, stacja dokująca do iPoda, suszarka do włosów, szafa / garderoba, szlafrok, telefon, telewizor z płaskim ekranem, toaleta, wanna, widok na miasto, wieszak na ubrania, łazienka\nCena: THB 4331.36 ... THB 10204.60; select dates below to get current rates.\nPokój typu Business Class z dostępem do salonu Executive Lounge (Dwuosobowy)\nTen pokój dwuosobowy mieści się na 24. lub wyższym piętrze i oferuje część wypoczynkową oraz sejf. Pokój jest klimatyzowany i wyposażony w telewizor z płaskim ekranem i dostępem do kanałów kablowych oraz stację dokującą do iPoda. W pokojach znajduje się ponadto łazienka z wanną, prysznicem i suszarką do włosów. Dla Gości przygotowano też kapcie, ręczniki i bezpłatny zestaw kosmetyków. Oferta obejmuje: - wyjątkowe śniadanie serwowane codziennie od 06:30 do 11:00; - usługę ekspresowego zameldowania i wymeldowania; - bezpłatną codzienną gazetę; - dostępne przez cały dzień przekąski, w tym kawę, herbatę, napoje bezalkoholowe i ciasteczka; - bezpłatne wieczorne koktajle i kanapki podawane od 18:00 do 20:00; - usługę bezpłatnego prania lub prasowania 4 sztuk odzieży na pobyt; - możliwość wymeldowania do godziny 18:00 (w zależności od dostępności). Do pokoi tej kategorii można wstawić 1 dodatkowe łóżko (łóżko składane) dla osoby powyżej 13. roku życia. Dopłata za dodatkowe łóżko wynosi 2700 THB od osoby za noc. Gościom śpiącym na dodatkowym łóżku przysługują wszystkie wymienione przywileje.\nWyposażenie Pokoju: bezpłatny zestaw kosmetyków, biurko, część wypoczynkowa, dostęp do salonu biznesowego, kanały kablowe, kapcie, klimatyzacja, minibar, papier toaletowy, pościel, prysznic, ręczniki, sejf, sprzęt do prasowania, stacja dokująca do iPoda, suszarka do włosów, szafa / garderoba, szlafrok, telefon, telewizor z płaskim ekranem, toaleta, wanna, widok na miasto, wieszak na ubrania, łazienka\nW tym apartamencie typu suite znajduje się szlafrok, minibar oraz część wypoczynkowa.\nWyposażenie Pokoju: bezpłatny zestaw kosmetyków, biurko, część wypoczynkowa, kanały kablowe, kapcie, klimatyzacja, minibar, papier toaletowy, pościel, prysznic, sejf, sprzęt do prasowania, stacja dokująca do iPoda, suszarka do włosów, szafa / garderoba, szlafrok, telefon, telewizor z płaskim ekranem, toaleta, wanna, wieszak na ubrania, łazienka\nMirage Sukhumvit 27 By Favstay @ 0,1 km\nPreme Hostel @ 0,1 km\nHenry's Hotel & Gastropub @ 0,1 km\nRetrOasis @ 0,1 km\nPixellar Hostel @ 0,1 km\nDrop Inn Bangkok @ 0,1 km\nCoco@20 @ 0,1 km\nEverest Boutique Hotel @ 0,1 km\nSyama Sukhumvit 20 @ 0,1 km\nBaan Sukhumvit Soi 20 @ 0,1 km\nFrom THB 3420.00\nFrom THB 3060.00\npermalink : http://www.bangkokhoteldesk.com/hotel/1144723-radisson-blu-plaza-bangkok-bangkok.pl.html


» #K2dlaPolaków (22.02.2018) - Portal Górski - Góry, Skały, Wspinanie, Ścianki Wspinaczkowe - PortalGorski.pl\nPortalGorski.pl Patronaty K2 dla Polaków - ZIMA #K2dlaPolaków (22.02.2018)\nUtworzono: 17:12, 22 luty 2018\nNa K2 karty rozdaje pogoda. Bez żadnej przesady można powiedzieć, że to od niej zależy szansa na sukces wyprawy. A o panujących tam warunkach mało kto wie tyle, ile Michał Pyka, „jet manager” wyprawy, jak go nazywają koledzy. :) Poniżej, specjalnie dla czytelników Portalu Górskiego, krótka rozmowa z Michałem.\nJak kształtuje się prognoza na najbliższe dni?\nOpisowo: teraz mają być 3-4 dni niepogody, które mają swoją dobrą stronę, gdyż ekipa spędzi je w BC, co i tak jest konieczne ze względu na fizjologiczny cykl aklimatyzacyjny. Potem zapowiada się duże okno, ale z przerwami, które są ruchome. Ruchomy jest również początek tego okna. W skali 2-3 dni. I to jest największy problem. Staram się to usystematyzować, ale jest to proces stochastyczny, mocno nad tym pracuję.\nObrazowo mówiąc, w górnej troposferze, (wszędzie, ale nas interesuje to, co się dzieje wokół K2 w promieniu 3-4 tys. km), panuje bałagan jak w czasie tornada we wsi. Dookoła wsi jest w miarę normalnie i widać ostre granice tego zamętu, np. tornada, natomiast wewnątrz tego „bałaganu” wszędzie latają kawałki wszystkiego. Teraz tak latają strzępy i wiry tego, co niedawno było prądem strumieniowym (jet streamem) subpolarnym (SPJ). To się pewnie kiedyś uspokoi, ustali się jakiś nowy stan równowagi, ale na razie mocno utrudnia to pracę prognostyczną.\nW Polsce już niebawem odczujemy zaburzenia cyklu prądu strumieniowego SPJ w postaci fali mrozów. Co prawda taka lutowa fala zimna była zapowiadana od dawna, chyba nawet od września ub. roku, ale ostatnio odnotowane niespodziewane impulsy ciepła w Arktyce, dodatkowo skomplikowały sytuację.\nTo dość złożony proces i raczej ciągły. Korzystam z kilku ogólnodostępnych serwisów internetowych: mountain forecast (powszechnie znany, często cytowany na FB i dość dobry), Wetterzentrale, netweather.tv (piękne animacje prądów strumieniowych), oraz dwóch serwisów przeznaczonych dla lotników: windy.com oraz ventusky.com.\nZebrane dane poddaję obróbce cyfrowej i przedstawiam w formie zestawu wykresów, które przesyłam do bazy pod K2 mailem. Teraz największym problemem są porywy wiatru, których np. mountain forecast zupełnie nie uwzględnia i które w ogóle są trudne do prognozowania, a w masywie, przy samej ścianie dają bardzo gwałtowne efekty miejscowe, których zupełnie nie da się przewidywać, gdyż ściśle wiążą się z topografią danego miejsca.\nOprócz tego często kontaktujemy się z himalaistami przez messenger, co pozwala na korygowanie prognozy na bieżąco w oparciu o ich relacje. Ekipa ma też anemometry do pomiaru prędkości wiatru, ale nie mam sumienia wymagać od nich, żeby nosili je w góry, więc głównie dane zwrotne mam z bazy i z C1.\nA więc, za wyjątkiem tej ostatniej funkcji, taką prognozę może zrobić dosłownie każdy użytkownik internetu.\nCo warunkuje klimat nad K2, z czego wynika trudność zrobienia takiej prognozy?\nKlimat na K2 ma jak wszędzie na świecie mnóstwo czynników wpływających. Specyfika K2 polega jednak m.in. na jego położeniu geograficznym, gdyż leży on w miejscu wymiany energii mi,edzy dwiema wielkimi komórkami cyrkulacyjnymi: Hadleya i Ferrela, a ponadto jest on na tyle wysoki, że co chwilę "włazi" jetowi w drogę, przez co zbiera na siebie zawirowania powietrza. Nad Everestem jet wieje prawie bez przerwy, ale tam płynie wyżej w troposferze i stąd sytuacja meteo na Evereście jest generalnie łatwiejsza. To tak bardzo ogólnie mówiąc. Everest jest tylko o 230 m wyższy od K2, a sąsiednia Lhotse tylko o 100 m niższa od K2, a proszę spojrzeć, jak ogromne są między nimi różnice klimatyczne i pogodowe i kiedy miały miejsce pierwsze wejścia zimowe i w jakim to było stylu. To kwestia szerokości geograficznej i ogólnie budowy i układu warstw atmosfery. K2 ma fatalną pozycję pod tym względem.\n18 lutego, Bielecki w Kominie Housa, fot. Denis Urubko, źr. twitter.com/russianclimb\n20 lutego, Urubko na wysokości 7200 m, fot. Denis Urubko, źr. twitter.com/russianclimb\n21 lutego, Bielecki schodzi przez Komin Housea’a, fot. Denis Urubko, źr. twitter.com/russianclimb\n21 lutego, Urubko na wysokość 7000 m, fot. Denis Urubko, źr. twitter.com/russianclimb\nFILM z wyjścia Adama i Denisa.\nI na koniec, link do ciekawego i obszernego wywiadu z Rafałem Fronią, w którym opowiada o wyprawie, a także o swoich dalszych planach. Poniżej krótki fragment:\n- Myślami wciąż jestem z nimi na ścianie. Cały czas mam kontakt z bazą. Rozmawiamy, piszemy ze sobą, wiem, co tam się dzieje. W ekipie odpowiadałem za prognozę pogody. Wciąż mam dostęp do aktualnych informacji, które na bieżąco sprawdzam. Z najnowszych analiz wynika, że po 4 marca ma być okno pogodowe. Tego nikt na świecie dogłębnie nie analizuje, oprócz jednego człowieka, który pracuje dla nas i jest bardzo w to zaangażowany. To pan Michał. Szansa na okno pogodowe na początku marca jest bardzo duża. Za nieco ponad tydzień może nastąpić pierwszy zimowy atak szczytowy w historii K2. Natomiast to wszystko jest euforia. Życie zweryfikuje. Jestem optymistą, bo gdyby było inaczej, to bym w tym nie siedział. Ta góra naprawdę jest do zdobycia.\nSilny wiatr nad K2, fot. Amin Ullah Baig, źr. twitter.com/KE_xpeditions\nźr. FreeMount (Facebook)\nWieczór w bazie, fot. Amin Baig, źr. twitter.com/PakMadness


Soból i panna (powieść) – Wikipedia, wolna encyklopedia\nSoból i panna (powieść)\nIlustracja Henryka Weyssenhoffa II wydania powieści Soból i panna (1913)\nSoból i panna. Cykl myśliwski – powieść obyczajowa Józefa Weyssenhoffa (1860–1932), wydana po raz pierwszy w 1911 roku. Obok romansowego wątku i nielinearnej fabuły zawiera opisy życia ziemiańskiego na Litwie kowieńskiej, opiewa urodę krajobrazów litewskich, uroki łowiectwa i miłości.\nTytuł nawiązuje do staropolskiej pieśni myśliwskiej Pojedziemy na łów... („Tobie zając i sarna, a mnie soból i panna, towarzyszu mój”).\nPowieść oparto m.in. na motywach życiorysu rannego oficera napoleońskiego po kampanii 1812 roku, który osiedlił się w miejscowości Gaczany (Gacionys) w rejonie Rakiszki (Rokiskis) w północno-wschodniej części Litwy – barona Pierre'a de Rojana, któremu spolszczono imię i nazwisko na Piotr Rozan, zaś autor w powieści powierzył rolę Stanisława Pucewicza.\nPowieść została przeniesiona na ekran przez Huberta Drapellę – Soból i panna (1983). Do utworu Weyssenhoffa nawiązuje też wiersz Jana Lechonia Soból i panna.\nWschodnia Litwa, początek XX wieku. Michał Rajecki, zamożny student powracający na wakacje w okolice rodzinnych Jużynt, podczas polowania spotyka Warszulkę Łaukinisównę, piękną dziewczynę z ludu. Podobają się sobie, widują się kilkakrotnie, Michał składa niebaczne obietnice, Warszulka ofiarowuje mu swój medalik. Ta znajomość, choć pełna dziwnego uroku, nie ma przyszłości – młodych dzielą różnice społeczne i majątkowe, Michała ciągnie wielki świat, Warszulkę swatają z zakochanym w niej gospodarskim synem.\nOstatnio edytowano 14 paź 2018 o 11:45\nTę stronę ostatnio edytowano 14 paź 2018, 11:45.


Autobus zamiast pociągu. Podróżujący z Białegostoku do stolicy wciąż muszą korzystać z zastępczej komunikacji. I tak będzie do sierpnia | Gazeta Współczesna\nAutobus zamiast pociągu. Podróżujący z Białegostoku do stolicy wciąż muszą korzystać z zastępczej komunikacji. I tak będzie do sierpnia\nIzabela Krzewska 25 maja 2021, 5:30\nRozpoczęła się przebudowa zasadniczej części stacji Białystok. Wykonawca zerwał pierwszy peron, ten najbliżej wyremontowanego w zeszłym roku budynku zabytkowego dworca, z którego odchodziły pociągi w kierunku Ełku. Wkrótce tez zostanie zdemontowana kładka prowadząca na ul. św. Rocha.\nMowa o pociągi Intercity "Karkonosze" startującym z Białegostoku o 18.25 oraz o 20.35. W przypadku drugiego podróż zastępczym autobusem trwa 2 godziny 25 minut, ale jedzie on bezpośrednio do stacji Warszawa Centralna.\nAż 130 minut dłużej zajmuje dojazd do stolicy w przypadku komunikacji zastępczej za IC po godzinie 20. Czas podróży to 4 godziny i 35 minut. Autobus zatrzymuje się jednak po drodze na wyznaczonych przystankach w Łapach, Szepietowie, Czyżewie, Małkini, Łochowie, Tłuszczu i Wołominie. Tak samo jest w przypadku pociągu Karkonosze w odwrotnym kierunku: z Warszawy do Białegostoku o godz. 5.45.\nCzytaj też: TOP 14 inwestycji kolejowych w woj. podlaskim. Zobacz, co PKP PLK planuje do 2040 roku. Trwają konsultacje\nTa sytuacja utrzymuje się od 12 kwietnia. Ma to związek z kolejną fazą prac PKP PLK na odcinku kolejowym odcinku Czyżew - Białystok. To jedna z najważniejszych inwestycji kolejowych w naszym województwie i ostatni odcinek modernizacji trasy kolejowej Warszawa - Białystok, będący częścią międzynarodowej trasy Rail Baltica. Powstają nowe przystanki, bezkolizyjne skrzyżowania, wiadukty. Według zapowiedzi PKP, po modernizacji trasy kolejowej, pociągi osobowe będą mogły jeździć z prędkością do nawet 200 km/h, a podróż z Białegostoku do stolicy ma trwać 90 minut, czyli o godzinę krócej, niż teraz.\nAle póki co, podróżni muszą "zacisnąć zęby".\n- Ta organizacja ruchu utrzyma się do końca sierpnia bieżącego roku - informuje Agnieszka Serbeńska z PKP Intercity. Tłumaczy, że ma to związek z modernizacją stacji Białystok oraz linii kolejowej nr 6 (fragmentu międzynarodowej linii kolejowe Rail Baltica, między Warszawą a Białymstokiem), prowadzoną przez zarządcę infrastruktury, czyli PKP Polskie Linie Kolejowe. - W tej chwili IC Karkonosze są jedyną parą pociągów z komunikacją zastępczą na tej trasie. Należy podkreślić, że nadal kursuje on w pełnej relacji do Białegostoku w poniedziałki i soboty oraz z Białegostoku w piątki i niedziele, czyli w dniach o największym zainteresowaniu podróżnych przejazdami. W pozostałe dni tygodnia podróżni mają do wyboru zastępczą komunikację autobusową z Warszawy Centralnej do Białegostoku, tj. połączenia na których pojazdy kursują bez zatrzymań pośrednich, a więc wówczas czas przejazdu jest porównywalny z czasem jazdy pociągu bądź te z zatrzymaniami na wszystkich rozkładowych postojach, pokonując trasę z dłuższym czasem przejazdu - dodaje przedstawicielka przewoźnika.\nZobacz także: Rail Baltica. Rozpoczął się remont głównego odcinka stacji Białystok. Nie można korzystać z jednego peronu\nModernizacja odcinka Rail Baltica z Czyżewa do Białegostoku to największe od lat prace na podlaskich torach i jedna z najważniejszych inwestycji kolejowych w kraju. Prace na odcinku Czyżew-Białystok zaplanowano do 2023 r. Wartość inwestycji prawie 3,4 mld zł. Projekt współfinansowany ze środków unijnych.\nRoboty objęły już jeden z dwóch torów pomiędzy Łapami i Białymstokiem. Na stacji Białystok budowane jest lokalne centrum sterowania ruchem kolejowym. Poza peronami zdemontowano około 30 km starych torów i sieci trakcyjnej. Wykonawca rozpoczną roboty przy kładce prowadzącej od ul. św. Rocha. Przygotowywany jest teren pod budowę tuneli pod torami.\nRealizacja inwestycji na trasie z Czyżewa do Białegostoku prowadzona jest przy utrzymanym ruchu pociągów na linii Białystok-Warszawa.\n- Jednak prace na jednym z dwóch torów na odcinku z Łap do Białegostoku wymagają zmiany w rozkładzie jazdy - podkreśla Tomasz Łotowski z PKP PLK.\nMowa właśnie o wprowadzeniu zastępczej komunikacji autobusowej. Na odcinku Białystok-Szepietowo ZKA dotyczy większości pociągów regionalnych POLREGIO. Objęła też jeden z 9 pociągów Intercity na trasie Białystok – Warszawa - wspomniany IC "Karkonosze".\n- Staramy się zapewnić jak najlepsze podróże przy jednoczesnych warunkach dla prowadzenia największych od lat prac. Jeden tor na trasie jest cały czas dostępny, na drugim prowadzone są prace. Z przewoźnikami Polskie Linie Kolejowe dostosowują rozkład jazdy do potrzeb podróżnych, najlepiej jak to jest możliwe. Obecny rozkład oraz ewentualne korekty w czerwcu będą realizacją tych ustaleń - podkreśla Tomasz Łotowski.\nsondor 25.05.2021 16:26:25\nPracę mają się zakończyć jakoby w sierpniu, zgoda - podajcie tylko jeszcze w którym roku ma być ten sierpień. Ile już takich "remontów" było, radzę zrobić raz a dobrze, bo nie długo znów jakiś wrzesień będzie terminem końca remontów!!!\nGość 25.05.2021 12:28:01\n25 maja, 07:50, Gość:\n" Czas podróży to 4 godziny i 35 minut."\nNiech ktoś, najlepiej ktoś z żółtymi papierami, wytłumaczy kto decyduje się na taką ostrą jazdę. W dodatku pewnie droższą niż autobusem.\nNormalny człowiek nie jest w stanie tego wytłumaczyć. Chyba, że kolejarz ale chodzi o kogoś normalnego.\n25 maja, 08:21, Gość:\nKto? Np. mieszkańcy Łap. Jaki mają wybór?\n25 maja, 09:58, Gość:\n25 maja, 12:07, Gość:\nGdyby dojeżdżający do pracy jeździli samochodami, to nawet na paliwo by niezarobli\n25 maja, 12:16, Gość:\nJakoś dojeżdżam z Białegostoku do Bielska.\nPotrafisz czytać ze zrozumieniem czy jesteś po prostu kolejarzem?\nChodzi o tych, którzy mają ofertę od kolejarzy by z Białegostoku do Warszawy jechali 4,5 godz. Jechali długo, może dlatego drogo bo kolejarze liczą za czas podróży. Im dłużej, tym drożej.\nZ Białegostoku do Bielska można nawet rowerem.\nGość 25.05.2021 12:16:16\nGość 25.05.2021 12:07:44\nGość 25.05.2021 09:58:21\nGość 25.05.2021 08:21:11\nPuszczaBialowieskaTV.pl 25.05.2021 08:14:53\nwww.Koncerty.Bialystok.pl 25.05.2021 08:13:19\nGość 25.05.2021 07:50:04\nGość 25.05.2021 07:32:43\nLepiej kupić samochód i samemu dojechać. Taniej i szybciej.


W poszukiwaniu Rachmańskiego Święta – zapis filmowy – Teatr Węgajty\nFilm dostępny od piątku, 22 maja, godz. 18.00 do soboty., 23 maja, godz. 24.00\nKiedyś w Węgajtach obchodziliśmy Rachmańskie Święto, zwykle kilka tygodni po Wielkanocy. Według legendy huculskiej, opowiedzianej przez Vincenza, skorupki pisanek, wrzucone do rzeki, dopływały do mitycznej krainy Rachmanów. Notabene źródła tego słowa Vincenz doszukiwał się w sanskrycie, oraz w języku hebrajskim. Przebywając w Węgajtach w izolacji myśleliśmy o tamtych spotkaniach, a konieczność zachowania „social distance” zaprowadziła nas na nowe ścieżki, w otwartą przestrzeń. Wszystkich, którzy nie mogli być z nami zapraszamy na zapis filmowy naszej drogi.\nUwaga! Film będzie dostępny od piątku (18.00) do soboty (do północy)\nRysunek w nagłówku: Daria Kozłowska\nPoprzedniWychodzimy! – mini warsztaty online\nNastepnyWIOSKA TEATRALNA 2020, cz I, online – Uwagi wstępne i program pokazów i spotkań:


Eurowizja 2022: są pierwsi chętni do udziału w konkursie!\nEurowizja 2022: kto chciałby wystąpić w konkursie? Na zdjęciu Sinead O'Connor, Jeremie Makiese, alyona alyona. Fot. youtube.com\nEurowizja 2022 dopiero w maju przyszłego roku, ale już w niektórych krajach myśli się o tym, kto powinien zostać ich kolejnym reprezentantem. Część artystów już na tym etapie deklaruje zainteresowanie udziałem, by zwrócić uwagę mediów, fanów i nadawców na swoją kandydaturę. Kto zatem chciałby wziąć udział w przyszłorocznym konkursie?\nEurowizja 2022 odbędzie się we Włoszech, po tym jak w Rotterdamie zwyciężył zespół Måneskin. Konkursowy utwór Zitti e Buoni podbija listy przebojów w Europie, a ostatnio notowano go w zestawieniach amerykańskiego Billboardu.\nEurowizja 2022 ze zwycięzcą The Voice Belgique?\nZwycięzca belgijskiej wersji programu The Voice chce reprezentować Belgię na Eurowizji 2022. Jérémie Makiese swoje zainteresowanie udziałem w konkursie wyjawił na łamach wydawanego w Liege dziennika La Meuse. To 20-letni student geologii z Dilbeek w aglomeracji brukselskiej. Od dziecka śpiewał w kościele, a pasję do muzyki do dziś łączy z grą w amatorskiej drużynie piłkarskiej. Brzmieniowo najbliższe są mu rytmy R’n’B i soulu.\nOprócz singla, moim kolejnym projektem jest Eurowizja. To byłby ogromny zaszczyt, gdybym mógł wziąć udział w konkursie w przyszłym roku.\nJérémie Makiese dla La Meuse\nO tym, kto pojedzie do Włoch w przyszłym roku zdecyduje RTBF – jeden z dwóch nadawców publicznych w kraju, emitujący programy w języku francuskim. RTBF wskazuje reprezentanta Belgii co drugą edycję konkursu, naprzemiennie z VRT z ofertą w języku niderlandzkim. Od 2013 roku konsekwentnie stawia na byłych uczestników formatu The Voice. Jak dotąd tylko raz w Eurowizji w barwach Belgii wziął udział zwycięzca programu – Roberto Bellarosa. Prawdziwy sukces przynieśli krajowi Loïc Nottet (czwarty na Eurowizji 2015 i drugi w The Voice) oraz Blanche (czwarta na Eurowizji 2017, w The Voice zakończyła udział na ćwierćfinale).\nEurowizja 2022: czy Belgię będzie reprezentował Jérémie Makiese? Fot. youtube.com / The Voice Belgique\nJak wybierze Irlandia?\nPo zajęciu ostatniego miejsca w półfinale w dwóch ostatnich edycjach Eurowizji, Irlandia szuka swojej recepty na konkurs. Kraj od 2016 roku wybiera wewnętrznie swojego reprezentanta. Jak się jednak okazuje, ta metoda nie przyniosła efektu. Na pięć ostatnich startów tylko raz Irlandia awansowała do finału. Michael Kealy, szef delegacji, jest otwarty na rozmowy o powrocie do organizowania selekcji, do czego zachęcali nadawcę sami artyści. RTE myśli poważnie o oddaniu wyboru w ręce publiczności, jednak sam proces nie może być zbyt kosztochłonny.\nInne kraje są w stanie przeznaczyć nieporównywalnie więcej pieniędzy i swoich zasobów w proces selekcji, organizację występu i wsparcie reprezentanta niż mały, wiecznie niedoinwestowany nadawca jak RTE. Niestety jest to fakt, którego nie sposób pominąć.\nMichael Kealy dla The Sun\nPrzełamanie złej passy mogłaby zapewnić Irlandczyków Sinead O’Connor. Światowej sławy artystka sama zabrała głos w tej sprawie na Twitterze. Tuż przed finałem Eurowizji 2021, a już po braku awansu Lesley Roy, zastanawiała się, dlaczego nadawca nigdy nie zaproponował jej reprezentowania kraju. Choć muzyczni eksperci w kraju poparli tę inicjatywę, Sinead O’Connor właśnie ogłosiła zakończenie kariery. Jak sama pisze – ostatni jej album ukaże się w 2022 roku, nie będzie jego promocji ani pożegnalnej trasy koncertowej. Jednak piosenkarka jest otwarta na muzyczną współpracę i chętnie zajmie się prowadzeniem młodych talentów w ramach formatu The Voice.\nEurowizja 2022: Ukraina pójdzie pod prąd?\nUkraińcy najlepiej wiedzą, że postawienie na oryginalność przynosi efekty na Eurowizji. Dobrym przykładem jest zespół Go_A, który dzięki mieszance folku i elektronicznych brzmień wyśpiewał piąte miejsce. Teraz fani namawiają na udział innego artystę niepasującego do kanonów konkursu. To raperka alyona alyona. Na koncie ma trzy albumy, kilkanaście singli wydanych w języku ukraińskim i szereg nagród muzycznych w kraju. Ostatnio zaprezentowała utwór we współpracy z przedstawicielem polskiego rapu – Żabsonem.\nNie wiem, czy byłabym gotowa. To konkurs wokalny, a ja tworzę rap.\nAlyona alyona sama przyznała, że Eurowizja 2022 byłaby dla niej nietypowym projektem, choć nie byłby to jej pierwszy związek z konkursem. Raperka była jedną z członkiń ukraińskiego jury podczas tegorocznej Eurowizji. Wtedy przewidziała zwycięstwo zespołu Måneskin.\nEurowizja 2022: gdzie odbędzie się konkurs? Fot. eurovision.tv / Andres Putting\nŹródła: escbubble.com, eurovoix.com, rbc.ua, rtbf.be, wiwibloggs.com\nTags: alyona alyonaBelgiaEurowizja 2022IrlandiaJeremie MakieseSinead O'ConnorUkraina