10 Najlepszych Ofert Na Piaskowanie w Pruszkowie, 2021\nNajlepsze Oferty na Piaskowanie w Pruszkowie, 2021\nFirma Renowacje24pl to eksperci od antykorozji i piaskowania drewna, obsługujący Klientów z Pruszkowa i sąsiednich miast. Ustal pasujący termin od razu i na własne oczy przekonaj się, że warto!\nFirma Wamal Sp z oo oferuje swoje usługi dbając o szczegóły i zadowolenie Klientów. Skupia się na Klientach z rejonu Pruszkowa oraz przyległych powiatów. Zdecyduj się od razu - skontaktuj się i otrzymaj ofertę, która Cię usatysfakcjonuje.\nDekotech s.c. Lakierowanie, cynkowanie, śrutowanie\nSprawdź Dekotech sc Lakierowanie cynkowanie śrutowanie jeśli szukasz doświadczonych ludzi do fantastycznego piaskowania konstrukcji stalowej w miejscowości Pruszków lub sąsiednim mieście. Jeszcze dzisiaj umów się z nimi na rozmowę, aby poznać dopasowaną ofertę.\nFantastyczne Piaskowanie Konstrukcji Stalowej Pruszków\nSYSTEM SODA Sodowanie, szkiełkowanie, piaskowanie Zapraszam do zapoznania się z naszymi usługami w postaci sodowania, piaskowania, szkiełkowania. Dzięki innowacyjnej metodzie czyszczenia zabrudzonych powierzchni nie trzeba będzie wymieniać ich na nowe. Metoda czyszczenia za pomocą sodowania jest nie szkodliwa dla środowiska. Oczyszczamy strumieniowo na sucho, hydrodynamicznie w otoczce wodnej oraz innowacyjnie - bezpyłowo w mixie wodnym. Zajmujemy się renowacja budynków drewnianych, kościołów, starych kamienic, renowacja cegły, poczyszaniem starych fabryk przed położeniem instalacji PPŻ Pracujemy na Amerykańskich maszynach SODA BLAST SYSTEMS Zabrudzenia, które usuwamy: rdza powierzchniowa i wgłębna lakiery samochodowe stare\nDołącz do naszych Specjalistów od Piaskowania i Antykorozji w Pruszkowie\nDziałasz na rynku jako Specjalista od Piaskowania i Antykorozji i szukasz nowych Klientów z Pruszkowa lub okolic? Załóż konto i realizuj potrzeby zainteresowanych Klientów z Oferteo!\nPowiązane strony: Piaskowanie, Zlecę piaskowanie Pruszków\nZakłady Mechaniczno Remontowe i Antykorozji JUREX\nJeżeli potrzebujesz najwyższej klasy piaskowania drewna i poszukujesz najlepszych rozwiązań to zaufaj doświadczeniu Zakłady Mechaniczno Remontowe i Antykorozji JUREX. Wystarczy, że zadzwonisz, a otrzymasz wycenę, która Cię zaskoczy - na plus.\nNajwyższej Klasy Piaskowanie Drewna Pruszków\nWybierz tych specjalistów jeśli poszukujesz doświadczonych ludzi do profesjonalnego piaskowania metalu na terenie Pruszkowa lub okolicy. Wykonaj jeden telefon, a otrzymasz wycenę, która na pewno zrobi na Tobie dobre wrażenie.\nProfesjonalne Piaskowanie Metalu Pruszków\nEksperci z E-VER Group Spółka z oo to specjaliści w swoim fachu zawsze w pełnej gotowości, aby doradzić każdemu Klientowi szukającemu profesjonalisty od perfekcyjnej antykorozji. Dłużej nie czekaj i skontaktuj się od razu - gwarantujemy, że będziesz zadowolony!\nZ czystym sumieniem powierz zadanie doskonałego piaskowania konstrukcji stalowej specjalistom. Ich praca jest ceniona przez Klientów z Pruszkowa i przyległych powiatów. Podejmij decyzję od razu - przedzwoń i otrzymaj niezobowiązującą ofertę, która przypadnie Ci do gustu.\nSzukasz cen, cenników, kosztów lub kosztorysów piaskowania? A może interesuje Cię najtańsza oferta w Pruszkowie? Złóż zapytanie, a specjaliści od piaskowania z Pruszkowa sami prześlą Ci wyceny.\nInne pobliskie usługi: Remonty mieszkań Pruszków Układanie paneli i parkietów Pruszków Odśnieżanie Pruszków\nGorąco polecam, metoda usuwania starego lakieru godna 21 wieku. Świetna sprawa przy renowacji samochodów zabytkowych, a przy tym profesjonalna i ekspresowa obsługa!!!\nASA-INWEST Sp. z o.o.\nSzukasz specjalistów od solidnego piaskowania konstrukcji w miejscowości Pruszków lub w okolicznych miastach? Zadzwoń i poznaj ofertę - nie będziesz żałować.\nŚmierzyński Sławomir. Piaskowanie stacjonarne i objazdowe. Konserwacja metali\nPoczta Złotokłos) Prace Duże\nPo prostu zleć zadanie piaskowania na mokro ekspertom z miejscowości Pruszków. Zdobędą Cię swoimi kwalifikacjami i doświadczeniem. Na terenie Pruszkowa są jednymi z najlepszych. Zadzwoń, a otrzymasz ofertę, która Cię zaskoczy - na plus.\nGUMEXIM Boguslaw Paciorkowski\nPracownicy GUMEXIM Boguslaw Paciorkowski to specjaliści w każdym calu i są zawsze gotowi doradzić każdemu Klientowi szukającemu profesjonalisty z branży profesjonalnej antykorozji. Wybierz ich numer i dowiedz się więcej - nie pożałujesz.\nNAGADO Radosław Liszewski\nJeżeli poszukujesz doskonałej współpracy to specjaliści z NAGADO Radosław Liszewski są dla Ciebie idealni. Zdecyduj się od razu - zatelefonuj i otrzymaj niezobowiązującą propozycję współpracy, która Cię usatysfakcjonuje.\nAntykorozja nie ma dla firmy SOLANA ANNA ELŻBIETA SOLDECKA żadnych tajemnic. Dzięki wieloletniemu doświadczeniu są gotowi doradzić każdemu Klientowi w zakresie piaskowania metalu. Tylko jeden telefon dzieli Cię od uzyskania atrakcyjnej oferty - zobacz!\nOd wielu lat pracownicy firmy Renov oferują usługi z zakresu najlepszego piaskowania na mokro, dzięki temu są zawsze gotowi obsłużyć wszystkich Klientów szukających specjalistycznych umiejętności tych fachowców. Zapytaj o wycenę już teraz i zobacz co firma może Ci zaproponować.\nJeśli interesują Cię opinie na temat piaskowania, szukasz porad lub ofert skontaktuj się ze specjalistami z Pruszkowa. Otrzymasz fachową pomoc oraz oferty na realizację potrzebnych Ci usług. Już teraz wyślij zapytanie do profesjonalistów z Oferteo i poznaj najlepsze rozwiązania.\nFirma Professional Support Team Sp z oo oferuje swoje usługi. Skupia się na Klientach z rejonu Pruszkowa i z sąsiednich miast. Zdecyduj się od razu - skontaktuj się i otrzymaj wstępną propozycję współpracy, która przypadnie Ci do gustu.\nŚlusarstwo Produkcyjne Paweł Mączyński Agnieszka Mączyńska\nZałożona z zamiłowania do antykorozji firma oferuje profesjonalne piaskowanie konstrukcji na terenie miejscowości Pruszków, a także pobliskich miast i powiatów. Zachęcamy do zadawania pytań - nie pożałujesz.\nFlex-Serwis Sp. z o.o.\nFirma Flex-Serwis Sp z oo to prawdziwi wyjadacze w temacie antykorozji. Swoje usługi oferują w rejonie Pruszkowa. Dodatkowe informacje otrzymasz po kontakcie, dlatego nie zwlekaj.\nGdy szukasz świetnej współpracy to eksperci z Linowcypl Michał Kucharski perfekcyjnie pasują do Twojego zlecenia. Określ czego potrzebujesz i otrzymaj dobrą ofertę spełniającą Twoje wymagania.\nP.P.H.i U. Kormal Sp. zo.o.\nAntykorozja nie ma dla firmy PPHi U Kormal Sp zoo żadnych tajemnic. Dzięki wieloletniemu doświadczeniu są gotowi doradzić każdemu Klientowi w zakresie piaskowania metalu. Napisz w krótkim formularzu czego potrzebujesz i otrzymaj dobrą ofertę spełniającą Twoje wymagania.\nULTER Sp. z. o.o.\nJuż od kilku lat pracownicy firmy jan kowal oferują usługi z zakresu piaskowania konstrukcji stalowej, dzięki temu są stale gotowi obsłużyć każdego Klienta potrzebującego specjalistycznych umiejętności tych fachowców. Jeszcze dziś skontaktuj się z nimi, aby uzyskać szczegółową wycenę.\nFirma Mixsand oferuje usługi z dziedzin piaskowania, sodowania, hydropiaskowania. Zajmujemy się piaskowaniem oraz sodowaniem: Cegły Kamienia Piaskowca Granitu Marmuru Betonu Usuwanie graffiti Kostki brukowej Ogrodzeń Drewna Mebli Karoserii samochodowych Łodzi I nie tylko Impregnujemy elewacje na życzenie klienta. Dysponujemy piaskarkami przemysłowymi oraz piaskarkami na systemie ibix. Nie straszne nam wysokości i trudno dostępne miejsca. Wszystko mobilnie u klienta! Bezpłatna wycena do 50km od Warszawy.\nSerdecznie polecam usługi tej firmy. To zespół, który zna się na rzeczy i jest otwarty na klientów. Wykonali dla mnie instalację w sposób uczciwy, zgodnie z umową, w terminie, a całość instalacji działa bez zarzutów. Poleciłem firmę już kilku osobom.\nPhu Ewa auto-czesci\nPracownicy Phu Ewa auto-czesci to specjaliści w każdym calu zawsze w pełnej gotowości, aby służyć pomocą każdemu zainteresowanemu szukającemu profesjonalisty z branży antykorozji. Już teraz określ na czym Ci zależy i otrzymaj dobrą ofertę spełniającą Twoje oczekiwania.\nNa wypadek jeśli wciąż szukasz ekspertów od piaskowania felg to zaufaj wykwalifikowanym pracownikom Tek. Pruszków - tutaj Klienci cenią ich najbardziej. Jeszcze dzisiaj umów się z nimi na rozmowę, aby uzyskać więcej informacji.\nChcesz znaleźć solidnego profesjonalistę, dzięki któremu wprowadzisz w życie swoje plany? PaletaPiask będzie najszybszą drogą. Zachęcamy do kontaktu - bez wątpienia warto.\nIRLASER SP. Z O.O.\nOsiągnij założone cele dzięki wieloletniemu doświadczeniu firmy IRLASER SP Z OO, która świadczy usługi piaskowania metali na ponadprzeciętnym poziomie. Spełniają oczekiwania nawet najbardziej wymagających Klientów.\nOferujemy usługi m.in. : - oczyszczenia elewacji budynków i ich wnętrza - betonowe powierzchnie - piaskowanie dachówki - sodowanie drewnianych domów, mebli, wszystkich elementów drewnianych - konstrukcji stalowych - karoserii samochodów - maszyny budowlane, rolnicze - oczyszczanie jachtów - części motoryzacyjne - usuwanie graffiti - pomniki, fontanny i wiele innych Zapewniamy krótkie terminy realizacji. Jesteśmy mobilni, dojedziemy w umówione miejsce. Warszawa Tel 573 918 984 E-mail kabulskimariusz0@gmail.com\nCarhan Karol bogucki\nWitam. Wykonujemy piaskowanie domów drewnianych. Solidnie i precyzyjnie. Jeśli jesteś zainteresowany proszę o kontakt\nNasza firma realizuje piaskowanie, śrutowanie, skiełkowanie, antykorozyjne, malowanie oznaczeń poziomych. Rozpoczęliśmy działalność od 2006. Teren działania firmy to cała Polska. Zapraszamy do współpracy.\nAlkion. Czyszczenie suchym lodem, usługi czyszczenia,\nJeżeli szukasz współpracy to profesjonaliści z Alkion Czyszczenie suchym lodem usługi czyszczenia szkolenia są dla Ciebie idealni. Napisz w krótkim formularzu czego potrzebujesz, aby otrzymać dobrą ofertę spełniającą Twoje oczekiwania.\nPowierz zadanie pierwszorzędnego piaskowania ekspertom. Ich praca jest ceniona przez Klientów z miejscowości Pruszków i pobliskich miast. Nie trać czasu - umów się z nimi na rozmowę, aby otrzymać ofertę.\nW przypadku, gdy potrzebujesz doskonałego piaskowania konstrukcji stalowej w rejonie Pruszkowa i zależy Ci na atrakcyjnych warunkach to skorzystaj z doświadczenia PWE Technologie Sp z oo. Zaledwie krok dzieli Cię od uzyskania atrakcyjnej oferty - skontaktuj się od razu!\nZleć usługę piaskowania metali ekspertom z miejscowości Pruszków. Przekonają Cię swoimi kompetencjami i dokładnością. Na terenie Pruszkowa nie mają sobie równych. Ustal pasujący termin od razu i na własne oczy przekonaj się, że warto!\nPphu Dando Marcin Michałowski\nDziałamy w branży od 2019 roku. Nasza specjalność to Piaskowanie ( oczyszczanie ) ram samochodowych ,konstrukcji , bram , felg itp, Lakierowanie pojazdów ( osobowe użytkowe ) Istnieje możliwości pomalowania pokładem / lakierem oczyszczonych elementów ., na terenie Błonie.\nZajmujemy się eko-oczyszczaniem wszelkiego rodzaju powierzchni z każdego zabrudzenia metodą strumieniowo-ścierną. Zakres wykonywanych przez nas prac to: sodowanie, piaskowanie, szkiełkowanie, a także hydro-oczyszczanie w otoczce wodnej lub miksie wodnym. Oferujemy również impregnację oczyszczonej powierzchni odpowiednim preparatem. Usługi wykonujemy stacjonarnie i z dojazdem do klienta. Korzystamy tylko z nowoczesnego i ekologicznego urządzenia SodaBlastSystem. Ta innowacyjna technologia pozwala na bezinwazyjne oczyszczanie, bez ryzyka uszkodzenia powierzchni. Nasze usługi są przydatne w branżach: • Przemysł • Branża komunalna • Budownictwo • Rolnictwo • Motoryzacja, marynistyka, lotnictwo • Zabytki i antyki Oczyszczamy takie powierzchnie\n20 km od Pruszków\nPotrzebujesz specjalistów od profesjonalnego piaskowania konstrukcji w miejscowości Pruszków lub w przyległych miastach? Realizują oczekiwania najbardziej wymagających Klientów.\nPowierz usługę doskonałego piaskowania konstrukcji stalowej profesjonalistom z firmy SERVICE CONSTRUCTION SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ. Ich praca jest ceniona przez Klientów z miejscowości Pruszków i okolicznych miast. Gorąco zachęcamy do kontaktu - nie pożałujesz.\nTeamExtreme Prace Wyskościowe\nTeamExtreme Prace Wyskościowe to eksperci od antykorozji i piaskowania, świadczący usługi dla Klientów z Pruszkowa i pobliskich powiatów. Wykonaj jeden telefon, a otrzymasz wycenę, która na pewno zrobi na Tobie dobre wrażenie.\nRanking Specjalistów od Piaskowania i Antykorozji obejmuje również takie miejscowości jak: Pruszków, Nadarzyn, Piastów, Raszyn, Brwinów, Komorów, Otrębusy, Kanie, Michałowice, Janki, Rusiec, Wolica, Reguły, Kajetany, Rozalin, Strzeniówka, Walendów, Młochów, Dawidy, Urzut. więcej...\nPodobne zlecenia: Zlecę piaskowanie Pruszków\nTytuł otrzymują Specjaliści cieszący się uznaniem wśród Klientów w swojej branży i regionie. Jesteś jednym z Najlepszych? Pochwal się Klientom dodając ten link na swojej stronie internetowej: https://www.oferteo.pl/piaskowanie/pruszkow#Najlepsi


Nie dla każdego - TOP-Ogloszenia.Net\nOgłoszenie jest skierowane TYLKO i wyłącznie do panów atrakcyjnych fizycznie, pewnych siebie, w wieku 26-32 lata, szukających wyjątkowej kochanki. Jeśli czytasz to ogłoszenie i spełniasz warunki... odpisz :))\nJestem bardzo ładną, seksowną blondynką, mam 22 lata, studiuję. Żeby przyśpieszyć kontakt i szybciej spotkać się w rzeczywistości, prześlij zdjęcie i napisz coś o sobie. Spotkanie możliwe nawet jutro.\nOgłoszenie dodane: Poniedzialek, 08 Sierpien, 2011 20:08\nOgłoszenie Nr: 331589


Audiencja generalna Ojca Świętego Franciszka 29.09.2021 – RadioMaryja.pl\nJesteś tutaj: Strona główna / Kościół / Franciszek / Audiencja generalna Ojca Świętego Franciszka 29.09.2021\n29 września 2021 10:00 /w Franciszek, Kościół, Multimedia, Środowa Audiencja Generalna, Video\nNa naszej drodze do lepszego zrozumienia nauczania św. Pawła spotykamy się dziś z trudnym, ale jakże ważnym tematem, jakim jest usprawiedliwienie. Wiele dyskutowano na ten temat, aby znaleźć interpretację, która byłaby najbardziej zgodna z myślą Apostoła i jak to często bywa, doszło nawet do przeciwstawiania stanowisk. W Liście do Galatów, jak również w Liście do Rzymian, Paweł kładzie nacisk na fakt, że usprawiedliwienie pochodzi z wiary w Chrystusa.\nCo się kryje za słowem „usprawiedliwienie”, które jest tak bardzo decydujące dla wiary? Nie łatwo dojść do wyczerpującej definicji, ale w całej myśli św. Pawła można powiedzieć po prostu, że usprawiedliwienie jest wynikiem „miłosierdzia Bożego, które ofiaruje przebaczenie” (Katechizm Kościoła Katolickiego, 1990). Istotnie Bóg, przez śmierć Jezusa, zniszczył grzech i dał nam przebaczenie i zbawienie w sposób ostateczny. W ten sposób usprawiedliwieni grzesznicy są przyjmowani przez Boga i z Nim pojednani. Jest to jakby powrót do pierwotnej relacji pomiędzy Stwórcą a stworzeniem, zanim zaszło nieposłuszeństwo grzechu. Usprawiedliwienie, którego dokonuje Bóg, pozwala nam zatem odzyskać niewinność utraconą przez grzech. Jak dokonuje się usprawiedliwienie? Odpowiedź na to pytanie oznacza odkrycie innej nowości w nauczaniu św. Pawła: mianowicie, że usprawiedliwienie dokonuje się przez łaskę.\nApostoł zawsze pamięta o doświadczeniu, które zmieniło jego życie: o spotkaniu z Jezusem zmartwychwstałym na drodze do Damaszku. Paweł był człowiekiem wyniosłym, religijnym i gorliwym, przekonanym, że sprawiedliwość polega na skrupulatnym przestrzeganiu przykazań. Teraz jednak został zdobyty przez Chrystusa, a wiara w Niego przemieniła go do głębi, pozwalając mu odkryć prawdę, która do tej pory była ukryta: nie stajemy się sprawiedliwi dzięki własnym wysiłkom, lecz to Chrystus ze swoją łaską czyni nas sprawiedliwymi. Tak więc Paweł, aby w pełni poznać tajemnicę Jezusa jest gotów wyzbyć się wszystkiego, w co wcześniej był bogaty (por. Flp 3, 7), ponieważ odkrył, że zbawiła go jedynie łaska Boża.\nDla Apostoła wiara ma wartość wszechogarniającą. Dotyka każdej chwili i każdego aspektu życia człowieka wierzącego: od chrztu aż do odejścia z tego świata, wszystko jest przeniknięte wiarą w śmierć i zmartwychwstanie Jezusa, który daje zbawienie. Usprawiedliwienie przez wiarę podkreśla pierwszeństwo łaski, jaką Bóg oferuje tym, którzy wierzą w Jego Syna nie czyniąc jakiejkolwiek różnicy.\nNie należy jednak wyciągać wniosku, że dla Pawła Prawo Mojżeszowe nie ma już żadnej wartości; przeciwnie, pozostaje ono nieodwołalnym darem Boga, jest – pisze Apostoł – „święte” (Rz 7, 12). Również dla naszego życia duchowego konieczne jest zachowywanie przykazań, ale i tu nie możemy polegać na własnych siłach: zasadnicze znaczenie ma łaska Boża, którą otrzymujemy w Chrystusie. Od Niego otrzymujemy tę bezinteresowną miłość, która uzdalnia nas z kolei do konkretnej miłości.\nW tym kontekście dobrze też przypomnieć nauczanie apostoła Jakuba, który pisze: „Człowiek dostępuje usprawiedliwienia na podstawie uczynków, a nie samej tylko wiary. […] Tak jak ciało bez ducha jest martwe, tak też jest martwa wiara bez uczynków” (Jk 2,24, 26). W ten sposób słowa św. Jakuba uzupełniają nauczanie św. Pawła. Dla obu zatem odpowiedź wiary wymaga od nas aktywności w miłowaniu Boga i miłowaniu bliźniego.\nUsprawiedliwienie włącza nas w długą historię zbawienia, która ukazuje sprawiedliwość Boga: w obliczu naszych ciągłych upadków i niedoskonałości, nie pogodził się z nimi, lecz chciał nas uczynić sprawiedliwymi i uczynił to z łaski, przez dar Jezusa Chrystusa, dar Jego śmierci i zmartwychwstania. W ten sposób światło wiary pozwala nam rozpoznać, jak nieskończone jest Boże miłosierdzie, łaska, która działa dla naszego dobra. Ale to samo światło pozwala nam również dostrzec powierzoną nam odpowiedzialność za współpracę z Bogiem w Jego dziele zbawienia. Moc łaski musi być połączona z naszymi uczynkami miłosierdzia, do życia którymi jesteśmy powołani, aby dawać świadectwo o tym, jak wielka jest miłość Boga.


Jan Mrozowski mistrzem świata w sudoku - 2010 - Aktualności - SFINKS Fundacja Rozwoju Matematyki Rekreacyjnej\nJan Mrozowski mistrzem świata w sudoku\nJan Mrozowski został dziś po pasjonującej rozgrywce finałowej po raz drugi mistrzem świata w sudoku. Drugie miejsce zajął Jakub Ondrousek z Czech, a trzecie Hideaki Jo z Japonii. W klasyfikacji drużynowej zwyciężyli Niemcy przed Czechami i Japończykami.\nPierwszy polski zespół (M. Karwański, J. Mrozowski, P. Dębiak)zajął piąte miejsce a drugi (A. Buczma, P. Kępczyński, J. Kozicki) 23 miejsce.\nW mistrzostwach startowało 122 zawodników z kilkudziesięciu państw.\nJacek zmarł dzisiaj.............\nXIX Mistrzostwa Świata w Łamigłówkach\nXIX mistrzostwa świata odbędą się w dn. 24 - 29 października w Paprotni (30 km od Warszawy) w ośrodku konferencyjnym "Kuźnia Napoleońska": http://kuzniahotel.pl/.\nTrening polskiej kadry przed mistrzostwami świata\nW dniach 14-15 sierpnia 2010 w ciszy (koguty czasem przerywały myślenie) w malutkiej wsi 90 km od Warszawy, na skraju lasu nad Radomką większa część reprezentacji Polski na Mistrzostwa Świata w Łamigłówkach w sumie przez kilkanaście godzin trenowała rozwiązywanie zadań.\nMistrzostwa USA w łamigłówkach\nJutro odbędą się mistrzostwa USA w rozwiązywaniu łamigłówek. Aby wystartować wcześniej trzeba się zarejestrować.\nPrzemysław Dębiak mistrzem Polski\nW rozegranym w niedzielę 13 czerwca finale XIV mistrzostw Polski w łamaniu głowy zwyciężył Przemysław Dębiak. Drugie miejsce zajął Jan Mrozowski, a trzeci był Michał Karwański.\nSFINKS na XIV Pikniku Naukowym Polskiego Radia i Centrum Nauki Kopernik\n12 czerwca odbędzie w Warszawie się XIV Piknik Naukowy Polskiego Radia i Centrum Nauki Kopernik - największa w Europie plenerowa impreza popularyzująca naukę. SFINKS na Pikniku będzie miał swoje własne stanowisko. UWAGA!!! - tym razem Piknik nie odbędzie się na Podzamczu, ale w Parku Rydza-Śmigłego rozciągającego się między ulicami Solec i Na Skarpie.\nW dn. 19-20 czerwca br. odbędzie się czwarta edycja Sudokucup - internetowego turnieju w sudoku.\nMożna już się zapisywać na mistrzostwa USA w łamigłówkach. Mistrzostwa odbędą się w czerwcu br. Jak zwykle pięć najlepszych osób z Polski w ytch mistrzostwach zakwalifikuje się do tegorocznego finału Pucharu Polski w łamigłówkach.\nPełne wyniki mistrzostw świata w sudoku\nNa stronie organizatorów dostępne są już pełne wyniki V mistrzostw świata w sudoku: WYNIKI MISTRZOSTW ŚWIATA W SUDOKU .\nJan Mrozowski walczy o kolejny tytuł mistrza świata w sudoku\nNa rozgrywanych obecnie w Filadelfii mistrzostwach świata w sudoku, broniący tytułu mistrza świata Jan Mrozowski zakwalifikował się do 4-osobowego play-off, w czasie którego rozstrzygną się losy mistrzowskiego tytułu.\nTermin eliminacji XIV Mistrzostw Polski w Łamaniu Głowy\nEliminacje XIV Mistrzostw Polski w Łamaniu Głowy odbędą się w niedzielę 23 maja. Więcej szczegółów wkrótce.\nHanna Gronkiewicz-Waltz honorowym patronem XIX mistrzostw świata\nPrezydent Warszawy - Hanna Gronkiewicz-Waltz - objęła swoim patronatem XIX mistrzostwa świata w rozwiązywaniu łamigłówek, które odbędą się jesienią tego roku w Warszawie. Organizatorem tych mistrzostw jest nasze stowarzyszenie.\nMISTRZOWSKIE SUDOKU w sprzedaży\nRozpoczęliśmy sprzedaż książki MISTRZOWSKIE SUDOKU - na razie tylko na Allegro. Do końca marca uruchomimy również sklep internetowy. Warto jednak się pośpieszyć. Książka ma dosyć skromny nakład - z którego i tak już znaczna część jest zarezerwowana dla osób, które ją wcześniej zamówiły.\n2-gi internetowy turniej w TAPA\nW najbliższą sobotę (13 lutego) na stronach organizatorów ostatnich mistrzostw świata w łamigłówkach po raz drugi odbędą się internetowe zawody w rozwiązywaniu zadań typu TAPA.\nMistrzostwa Rosji w sudoku\nW najbliższą niedzielę (7 lutego) odbędą się mistrzostwa Rosji w sudoku. Zawody zostaną rozegrane w internecie. Namawiamy wszystkich - startujcie!\nInternetowy turniej TAPA\nW najbliższą sobotę (6 lutego) na stronach organizatorów ostatnich mistrzostw świat w łamigłówkach odbędą się internetowe zawody w rozwiązywaniu zadań typu TAPA.\nJan Mrozowski wygrał w SudokuCup\nJan Mrozowski po raz kolejny zwyciężył w SudokuCup - internetowych zawodach w sudoku. Mamy też inny powód do chwały - Polska była najliczniej prezentowanym krajem w tych zawodach.\nOficjalne wyniki eliminacji V mistrzostw Polski w sudoku\nMinęły święta, mamy już rok 2010 więc najwyższy czas podać kto zakwalifikował się do finału V mistrzostw Polski w sudoku.\nWystartuj w SudokuCup\nW dniach 16 i 17 stycznia zostanie rozegrana kolejna - trzecia już edycja - międzynarodowych internetowych zawodów w sudoku czyli SudokuCup. Spróbuj i Ty - wszystkie teksty i instrukcje do zadań dostępne są także w języku polskim.\nPiranix | 28.02.2020


KSIĘGA GOŚCI Ankiety Weselne ZŁOCONA uniwersalna - SklepSlubny.Love\nKSIĘGA GOŚCI Ankiety Weselne ZŁOCONA uniwersalna\nPrzepiękna księga gości wypełniona ankietami weselnymi, dekorowana na okładce złotym błyszczącym wytłoczonym napisem. Księga będzie hitem na Waszym weselu - pozwoli zaktywizować gości, a Wam zapewni wspaniałą pamiątkę :-) Trwała, przepiękna matowa oprawa z metalicznym tłoczeniem zawsze będzie na czasie.\nskład: księga gości zawierająca ankiety, które wykonane są nowoczesną czcionką, zawierają grafiki w czarno-białym kolorze, okładka księgi jest sztywna matowa wysokiej jakości - dekorowana przepięknym błyszczącym napisem Ankiety Weselne; księga zawiera aż 98 stron z ankietami, pierwszą stronę z tekstem i ostatnią pustą kartę\nnadruk: okładka: tłoczony błyszczący złoty napis Ankiety Weselne - pięknie połyskuje; wnętrze: czarno-biały druk ankiety do wypełnienia przez gości


Trener FC Midtjylland: Mamy ogromny respekt przed MKS-em Lublin - WP SportoweFakty\nTrener FC Midtjylland: Mamy ogromny respekt przed MKS-em Lublin\nW sobotę szczypiornistki MKS-u Lublin podejmą FC Midtjylland. Duński trener ma duże obawy przed spotkaniem z polskim klubem.\nWojciech Święch 11 Października 2013, 11:47\nJego zdaniem podopieczne Edwarda Jankowskiego postawią w sobotnim pojedynku bardzo duże wymagania. - Wszystkie wyjazdowe mecze w Lidze Mistrzyń są trudne, a w grupie mamy zespoły, które grają świetnie na własnym parkiecie. Także MKS Lublin jest mocny, gdy występuje u siebie w hali pełnej kibiców, którzy stwarzają atmosferę. Jednak nie możemy się doczekać pojedynku - stwierdziła Helle Thomsen, która na trybunach spodziewa się 4,3 tysiąca sympatyków piłki ręcznej.\nOpiekun FC Midtjylland uważa, że o sile lubelskiej drużyny stanowią przede wszystkim takie szczypiornistki jak: Małgorzata Majerek, Weronika Gawlik, Dorota Małek, Marta Gęga i Alina Wojtas. - Klub z Lublina ma naprawdę dobry kolektyw, z siedmioma reprezentantkami Polski w składzie. Z tego powodu mamy oczywiście ogromny respekt przed tą ekipą - dodała trenerka ze Skandynawii.\nHelle Thomsen jest zdania, że w weekend odbędzie się kluczowe spotkanie dla układu tabeli. - Wielu ekspertów piłki ręcznej uważa, iż FTC-Rail Cargo Hungaria oraz ŻRK Budućnost Podgorica to faworyci do awansu, a my zajmiemy 3. miejsce, natomiast MKS-owi Lublin przypadnie 4. pozycja w grupie. Jednak jest jeszcze za wcześnie, aby mówić o klasyfikacji końcowej. Nie ma wątpliwości, że mecz z polskim klubem będzie najważniejszą z bitew - zakończyła Helle Thomsen.\nW sobotę na parkiecie nie zobaczymy z całą pewnością lewoskrzydłowej Gitte Brogger Led, która jest w ciąży. Z powodu kontuzji w duńskiej ekipie nie wystąpi także Laerke Winther Moller.\nLiga Mistrzyń: Zespół FC Midtjylland osłabiony w Lublinie\nAlt om Ikast-Brande / inf. własna\nMaćko18 12-10 08:05 0 0\n"Jego zdaniem podopieczne Edwarda Jankowskiego [...] stwierdziła Helle Thomsen"\nhans_27 11-10 12:37 0 0\ngwoli ścisłości (nie żebym się czepiał), ale Helle Thomsen jest kobietą, więc "stwierdziła Helle Thomsen", a nie "stwierdził"..;)\nEuropejskie puchary Liga Mistrzyń Lublin Polska MKS Perła Lublin Piłka ręczna w Europie Dania Herning-Ikast Handbold Piłka ręczna Helle Thomsen


Abonament Microsoftu może zachwycić! - Blog użytkownika Ad!ck - PPE.pl\nStrona głównaBlogi o grachAd!ckBlog użytkownika Ad!ckAbonament Microsoftu może zachwycić!\nAd!ck 30.04.2021, 15:00\nAbonament Microsoftu może zachwycić!\nSiemanko. Majówkowy weekend pora rozpocząć. Nareszcie po całym tygodniu trochę luzu. Bonusowo weekend o dzień dłuższy, więc trzeba to wykorzystać! Dziś pozachwalam Abonament Microsoftu.\nMateriał nie jest sponsorowany przez firmę Microsoft.\nNie dostałem żadnych bonusów, żadnych gier, doładowania,\nrocznego Game Passa czy kilograma Michałków w czekoladzie.\nPo ostatnim porównaniu papieru do dupy schodzimy na ziemię. Dziś wpis na poważnie.\nTak się składa, że od lat opłacam Abonament Microsoftu i jest on prawie bezkonkurencyjny. Głównie korzystam w pracy. W domu sporadycznie, ale też się zdarza. Pewnie wielu z Was ma podobnie, ewentualnie wybiera darmowe opcje konkurencji.\nPraktycznie codziennie mam z nim styczność i nie wyobrażam sobie życia bez tej usługi. Co jakiś czas jest szlifowana, ale rdzeń pozostaje niezmienny od początku istnienia.\nPokrótce tylko omówię poszczególne składniki, bo pewnie każdy wie z czym to się je.\nA więc co dostaniemy opłacając abonament 300zł/rok w pakiecie Microsoft Office?\nMS WORD - Wszystkim znany edytor tekstu. Przejrzysty i bardzo funkcjonalny. Latami usprawniany i dziś możemy cieszyć się kompletnym narzędziem. Jedną z przydatnych funkcji dla niedouczonego społeczeństwa jest Automatyczne sprawdzanie spisowni.\nCiekawostka: MS Word istnieje od 1983 roku. Wtedy pod nazwą Multi-Tool Word został wydany na system Xenix (jedna z odmian Unixa).\nMS EXCEL - Kalkulatorek każdej księgowej. Ogromny kombajn, arkusz kalkulacyjny. Pozwala na magazynowanie danych i zarządzanie nimi w nieskończonej ilości arkuszy. Oblicza, tworzy tabele, wykresy etc.\nFakt: Jeśli twierdzisz, że znasz Excela, to nie - nie znasz.\nMS POWER POINT - Prosty programik do tworzenia multimedialnych prezentacji w formie pokazu slajdów. Jeśli uczestniczyłeś w jakimkolwiek szkoleniu to na pewno widziałeś efekt końcowy takiej prezentacji. W 1990 roku wraz z dwiema powyższymi aplikacjami (Word i Excel) stanowił pakiet MS Office.\nMS OUTLOOK - Program pocztowy zawierający obsługę kont mailowych, kalendarz, organizer etc. Popularne były też Grupy Dyskusyjne, jednak podobnie jak fora zostały wyparte przez Fejsbuczki, Discordy itp.\nMS ONE NOTE - Program do tworzenia notatek. Można tworzyć nieskończoną ilość notatek również przy pomocy pióra, a program skonwertuje je na pismo w formie tradycyjnego tekstu.\nFakt: nie znam nikogo, kto z tego korzysta.\nMS TEAMS - Jest to wielki hub do zdalnej współpracy - platforma komunikacyjna. Rozwinął skrzydła w dobie pandemii, gdzie wielu ludzi zaczęło pracę i naukę zdalną. Moje dzieciaki korzystają codziennie - działa zdumiewająco płynnie i bezawaryjnie. Obecny niezbędnik.\nMS ONE DRIVE - Swoista "chmura" będąca uzupełnieniem wszystkich powyższych aplikacji. Do pracy zdalnej kapitalna rzecz ułatwiająca dzielenie się plikami.\nCały pakiet do pracy biurowej oceniam na 10/10. Z kolei do zabawy grafiką wybieram pakiet Adobe, ale to temat na inną bajkę.\nMS Office możecie subskrybować tutaj!\nTymczasem wracam do ogrywania Demon's Souls (PS5).\nPiątek, 30 kwietnia - to oznacza, że większość z nas zaczyna długi weekend! Jakie plany? Opowiadajcie!\nPrognozy pogody sugerują, że na grillowanie jest szansa do jutrzejszego popołudnia, więc trzeba to jakoś wykorzystać.\nCo wrzucacie na ruszt? Czym zakrapiacie? Pochwalcie się, mile widziane foty skwierczącej karkówki!\nNa samym końcu sonda właściwa, ale najpierw bonusowa:\nW MAJÓWKĘ BĘDĘ:\n1 - Kulturalnie spożywał alkohole\n2 - Chlał do zarzygania!\n3 - Obie opcje w symbiozie\nCzy gry w Gejm Passie są za darmo?


Kod produktu : 25-1-003\nNW602 Nils to kije nordic walking o teleskopowej budowie, umożliwiającej szybką i łatwą regulację ich długości w zależności od wzrostu użytkownika. Kije NW602 Nils posiadają antypoślizgową i ergonomiczną rękojeść z regulowaną rękawiczką. Wymienne nakładki oraz talerzyki umożliwiają korzystanie z kijów podczas wędrówki po terenach płaskich o nawierzchniach takich jak asfalt, trawa, śnieg, piasek, błoto itp. Nordic Walking to sport, który wszechstronnie rozwija układ mięśniowy, a także w znacznym stopniu poprawia wydolność naszego organizmu. Podczas marszu z kijkami pracują mięśnie pośladków, podudzi , ud, a także mięśnie ramion, barków, klatki piersiowej i brzucha. Zaangażowanie tak dużej grupy mięśni ma pozytywny wpływ na podniesienie naszej ogólnej sprawności fizycznej.\nRegulacją wysokości od 82 do 140cm


Gminne dożynki w Górnie na "Małej Kadzielni". Będzie dyskoteka pod gwiazdami | Echo Dnia Świętokrzyskie\nGminne dożynki w Górnie na "Małej Kadzielni". Będzie dyskoteka pod gwiazdami\nW czwartek, 15 sierpnia odbędą się Dożynki Gminne w Górnie. Na uczestników czekać będzie wiele atrakcji.\nDożynki rozpoczną się 15 sierpnia mszą świętą w kościele parafialnym w Górnie o godzinie 11.\nNastępnie uczestnicy korowodu dożynkowego przemaszerują do „Małej Kadzielni, gdzie o godzinie 13 rozpoczną się obrzędy dożynkowe.\nW programie są również występ Gminnej Orkiestry Dętej, wręczenie odznak „Honorowy Dawca Krwi - Zasłużony dla Zdrowia Narodu”, występy zespołów ludowych z terenu gminy Górno , Kół Gospodyń wiejskich, Gminnego Koła Gospodarzy. O godzinie 19.30 rozpocznie się dyskoteka.


Maria Koc-Kędzierska (1928-12-28).\n(ur. 21 grudnia 1928 roku w Lublinie) – jest córką Felicji Koc i płk. Leona Wacława Koca. Wychowała się w Warszawie. W okresie okupacji uczęszczała początkowo do gimnazjum Gepnerówny przy ul. Moniuszki 8, a następnie na tajne komplety. Podobnie jak jej przyrodnie rodzeństwo była zaangażowana w działalność konspiracyjną AK w Zgrupowaniu „Chrobry II” Obwodu Śródmieście. W powstaniu warszawskim pełniła funkcję łączniczki w Zgrupowaniu „Bartkiewicz” w Śródmieściu Północnym. Po upadku powstania trafiła kolejno do obozu w Ożarowie, stalagu XI B w Fallingbostel, Bergen-Belsen i wreszcie Oberlangen. Dzięki pomocy gen. Władysława Andersa dołączyła do 2. Korpusu Polskiego stacjonującego we Włoszech, skąd dostała się do Libanu, gdzie po raz pierwszy od 1939 roku spotkała się z ojcem. Następnie trafiła do Egiptu, gdzie przeszła szereg szkoleń sanitarnych. Pracowała w szpitalu w El-Cantarze oraz w izbie chorych obozu El-Quassasin. W tym czasie wyszła za mąż za żołnierza II Korpusu Polskiego.\nW listopadzie 1947 roku została przetransportowana z Egiptu do Wielkiej Brytanii, gdzie pierwszych kilka lat spędziła w obozach dla Polaków, m.in. w Foxley i Harford Bridge (hr. Dorset), gdzie pracowała jako sanitariuszka. W tym czasie na świat przyszła dwójka jej dzieci. Około 1953 roku zamieszkała z mężem i dziećmi w Londynie, gdzie podejmowała dorywcze prace w lokalach gastronomicznych. Następnie, przez około 20 lat, była pracownikiem biurowym w rozwijającym się przedsiębiorstwie wyrobów cukierniczych, a latach 1978 – 1992 pracowała w agencji Henry & James. Z racji swego pochodzenia czynnie uczestniczyła w życiu towarzyskim i kulturalnym elit polskich w powojennym Londynie. Jest silnie związana z Instytutem i Muzeum im. Józefa Piłsudskiego. Dzięki jej staraniom wydano drukiem wspomnienia jej stryja Adama Koca, pułkownika Wojska Polskiego, legionisty, przedwojennego prezesa Banku Polskiego i współtwórcy Obozu Zjednoczenia Narodowego.\nTranskrypcja wywiadu z Marią Koc-Kędzierską\nMaria Koc-Kędzierska: Nazywam się Maria Koc-Kędzierska, mam osiemdziesiąt trzy lata, mieszkam w Londynie ponad pięćdziesiąt lat. Pierwsze lata mojego życia były zupełnie wspaniałe, bo byłam mała i miałam bardzo kochających rodziców. Ojciec mój był zawodowym wojskowym – pułkownikiem Wojska Polskiego. Mama była bardzo inteligentną, błyskotliwą osobą, a przy tym bardzo piękną. Życie było bardzo, bardzo dla mnie życzliwe. Wszystko się, niestety, skończyło z wybuchem wojny w 1939 roku, kiedy ojciec dostał się do sowieckiej niewoli, a myśmy z mamą zostały w Warszawie i mieszkałyśmy tam przez cały czas okupacji niemieckiej.\nJoanna Komperda: Proszę coś więcej opowiedzieć o swoim ojcu, pułkowniku Wojska Polskiego.\nM.K.: Ojciec był, jak powiedziałam, zawodowym wojskowym. Nie z wyboru, a z rozkazu samego Marszałka. Po 1920 roku chciał się zwolnić z wojska – z wykształcenia był historykiem sztuki, a to nie bardzo wojskowy zawód – ale Marszałek sobie tego nie życzył. Uważał, że tata powinien zostać w wojsku, i został w wojsku. Zajmował różne stanowiska w różnych miastach. W Lublinie – gdzie się urodziłam – był w sztabie. W Wilnie był zastępcą dowódcy pułku, a przed samą wojną był długi dosyć czas kierownikiem Wojskowego Instytutu Naukowo-Oświatowego, co było dla niego świetną posadą. Bardzo się dobrze spisywał i lubił tę pracę. Na początku 1939 roku został przeniesiony do Sztabu Głównego i tam go wojna zastała.\nW czasie działań wojennych był na froncie... To był oddział... Teraz nie pamiętam, jak to się ładnie nazywało, w każdym razie to był oddział obrony Kowla. Stamtąd usiłował iść na Warszawę, ale wybuchła wojna bolszewicka w połowie września; usiłował z oddziałem, z ludźmi wycofać się do granicy, ale się nie udało. Dostał się do sowieckiej niewoli, przeszedł przez Starobielsk i więzienie na Łubiance w Moskwie, został skazany na śmierć – co potem zamieniono na jakąś pracę – i był internowany... Nie, nie był internowany, ale został zesłany na Workutę, i tam doczekał się...\nMarek Borzęcki: Amnestii.\nM.K.: To nie była amnestia! Jaka amnestia? To był układ zawarty między Sikorskim a Majskim o zwolnieniu Polaków z więzień i obozów. Ojciec dostał się w rezultacie, po długiej podróży różnymi drogami, do nowo tworzącego się wojska polskiego pod dowództwem generała Andersa. Z tym wojskiem później wyszedł z Rosji i szedł przez Persję, Irak, Palestynę... Był w wojsku aż do końca, do 1946 czy 1947 roku.\nJ.K.: A co się w tym czasie, w okresie wojny, działo z panią i z mamą?\nM.K.: W czasie wojny musiałyśmy jakoś egzystować, więc mama starała się zarobić na życie w ten czy inny sposób. Ja zaś chodziłam na komplety; najpierw do szkoły, a potem na komplety.\nBardzo wcześnie zaczęłam uczestniczyć w konspiracji: moje starsze, przyrodnie rodzeństwo było bardzo zaangażowane, więc i ja – chociaż dosyć smarkata – zostałam włączona w to wszystko. Aż do powstania. Brałam udział w powstaniu, w Zgrupowaniu „Bartkiewicz”, i później trafiłam do niemieckiej niewoli. Najpierw byłam w Ożarowie. Potem przeszłam przez obozy w Fallingbostel, Bergen-Belsen i Oberlangen jako ostatni.\nUwolniła nas 1. Dywizja Maczka, co było dla nas wspaniałym wydarzeniem, bo opiekowali się nami jak najlepsze matki. Mimo głodu więc byłyśmy bardzo zadbane i bardzo nam było dobrze z nimi. Bardzo szybko dowiedziałam się wtedy, gdzie jest mój ojciec – z którym oczywiście w czasie okupacji nie było kontaktu – więc starałam się o jakiś kontakt. Z Niemiec było to prawie niemożliwe. Dopiero jak przyjechał do nas z wizytą generał Anders – ten obóz Oberlangnen to jednak był ewenement, bo znajdowały się w nim kobiety-żołnierze, więc wszyscy byli nami zainteresowani – to powiedział mi – ponieważ oczywiście znali się z moim ojcem sprzed wojny – że jeżeli przyjadę do Włoch, to będzie łatwiej. Nie powiedział mi: „Przyjeżdżaj, dziecko, jak możesz”, ale ja to tak zrozumiałam i wszelkimi siłami starałam się przyjechać do Włoch. Udało mi się przez przypadek. Dojechałam jednak do Włoch i tam zostałam wcielona do wojska. Przeszłam przez tak zwaną komisję poborową i wtedy już zaczęłam się na dobre starać, żeby dostać transport na Środkowy Wschód, gdzie mój ojciec był w wojsku. Ojciec był wówczas w Bejrucie w Libanie.\nW sierpniu 1945 roku udało się mi dostać do taty. Bardzo to było przyjemne. Ojciec się nie spodziewał, bo nie było kontaktu! Wiedział, że córka, bo ktoś napisał do niego, ale która? Miałam osiem lat starszą siostrę, więc oczywiście myślał, że ona, a nie ja! Początkowo było pewne zdziwienie [załamanie głosu], ale wszystko wyszło dobrze. Jak przyjechałam do Bejrutu, to wylazła mi awitaminoza i różne dolegliwości wskutek niedożywienia przez tyle lat, tak że trochę chorowałam. Później dostałam się do Egiptu, do szpitala ósmego w El-Cantarze na przeszkolenie sanitarne. Tam skończyłam kurs jeden, potem drugi i pracowałam. W tym okresie ojciec został przeniesiony do Jerozolimy. Przyjeżdżałam tam do niego i wtedy też poznałam mojego przyszłego męża. Wzięliśmy tam ślub pod koniec 1946 roku. W 1947 roku chyba w czerwcu zostaliśmy już skomasowani w Egipcie przed transportami do Wielkiej Brytanii.\nW obozie w El-Quassasin pracowałam w izbie przyjęć, w izbie chorych. Szczepiłam tam setki ludzi, tak że byłam tam użyteczna, powiedzmy. Sama przyjechałam do Wielkiej Brytanii dopiero w listopadzie 1947 roku jednym z ostatnich transportów ze Środkowego Wschodu. Zostałam skierowana do obozu Foxley koło Hereford i tam zostałam zdemobilizowana. Pojechałam do ojca, który był już też w Wielkiej Brytanii, ale w innym obozie – w hrabstwie Yorkshire. Spodziewałam się wtedy dziecka. Mój mąż przyjechał trochę później, bo chyba w grudniu. Tak zaczęliśmy cywilne życie – w obozie dla cywilów.\nW tym okresie powstało PKPR [Polski Korpus Przysposobienia i Rozmieszczenia] – czy jak to się nazywało, już nie pamiętam dokładnie. W każdym razie to byli ludzie zdemobilizowani i przygotowywani do życia cywilnego. Wtedy też łączono rodziny: bardzo dużo rodzin przyjeżdżało z Afryki, z Indii, z Rosji. Mieszkało się w bardzo, bardzo prymitywnych barakach, no ale...\nŻywienie było oczywiście z kotła, więc to nie były dobre czasy.\nNa początku 1947... Nie, w 1948 roku, już po urodzeniu mojej córki – to pierwsze dziecko było – zaczęłam pracować na izbie chorych. Przez pięć lat przerzucano mnie z jednego obozu do drugiego, w miarę jak się likwidowały te obozy. Pracowałam w sanitariacie cały czas. Mój mąż studiował w Londynie, ja byłam w tych obozach, więc... tylko wakacje spędzaliśmy razem!\nObozy były jedne lepsze, drugie gorsze, ale wszystko baraki, więc niezbyt wygodnie.\nJak dzieci troszeczkę podrosły i mnie się zaczęła kończyć już praca – chciano mnie jeszcze do jednego obozu przerzucić, ale ja nie bardzo chciałam do tam jechać, więc wymówiono mi pracę – usiłowałam pracować w fabryce, ale i to mi nie wyszło. Zresztą ostatni obóz był w Dorset, czyli w raczej nieprzemysłowym okręgu, więc miejsc pracy też było bardzo mało. Postanowiliśmy ostatecznie, że przyjadę z dziećmi do Londynu. To było trudne, bo trudno było o mieszkanie, a poza tym nie mieliśmy pieniędzy. Musieliśmy żyć tylko ze stypendium mojego męża. Zaczęłam więc pracować dorywczo, wieczorami. Jak mąż przychodził z uniwersytetu, to ja szłam do zaprzyjaźnionej restauracyjki zmywać naczynia! To była bardzo dobra posada, bo właścicielem tej kawiarni – tej restauracji maleńkiej był dawny dyrektor dużego koncernu przemysłowego sprzed wojny, który się mieścił w Katowicach. Jego żona gotowała, a ja zmywałam. Stosunki w pracy były bardzo dobre: „Pani Mario, będzie pani uprzejma wymyć tę patelnię?” [śmiech]. Ale zarabiałam... Później zaczęłam kelnerować w tejże małej restauracyjce. Jeszcze później jakoś z językiem nareszcie zaczęłam sobie dawać radę, bo jak dotąd pracowałam tylko z Polakami. Nie miałam czasu nawet na naukę. Kiedy więc zaczęłam lepiej mówić po angielsku, to kelnerowałam po kilku restauracjach. Bardzo nie lubiłam tej pracy, ale trudno, trzeba było.\nWreszcie zaczęłam pracować w nowo powstającej – bardzo dobrej firmie. Właścicielką była Austriaczka, a firma zajmowała się wypiekiem bardzo dobrych ciastek. Jak żeśmy zaczęli, jak ja zaczęłam tam pracować, to całą firmę stanowiło osiem osób. Jak po dwudziestu latach wyszłam z tej firmy, to lista płac obejmowała sto osiemdziesiąt osób. Firma więc bardzo się rozwinęła. Brałam w tym udział, co było bardzo ciekawe. Na końcu, oczywiście, miałam już inną funkcję – prowadziłam biuro. Było bardzo dobrze. I to był rok... W którym roku?\nJ.K.: Od 1977 do 1992.\nM.K.: Nie, to był rok 1977, a później rok przerwy miałam. Po prostu odwiedzałam rodzinę i nic nie robiłam, a później dostałam się do agencji Henry & James. Który to był rok?\nJ.K. Do 1992 roku.\nM.K.: Tak, tam byłam do końca. Tam byłam też chyba piętnaście lat czy więcej. I to też była praca biurowa, sekretarzowanie. Tam do emerytury pracowałam. W latach siedemdziesiątych, jak dzieci były po maturze, już żeśmy się z mężem rozeszli, ale ja doskonale sobie dawałam radę sama.\nJ.K.: Czy możemy wrócić jeszcze do 1947 roku? Chciałam zapytać, jak wyglądał transport z Egiptu do Wielkiej Brytanii.\nM.K.: Transport? To był bardzo duży statek pasażerski, wynajęty przez armię angielską, który szedł z Indii przez Kanał Sueski. W Port Saidzie myśmy dołączyli do tego transportu; było nas kilkanaście kobiet z wojska i sporo rodzin wojskowych, oficerskich przeważnie. Tym bardzo wygodnym statkiem przypłynęliśmy do Liverpoolu i z Liverpoolu do obozu pod Hereford – Foxley. Jak mówiłam, tam się rozstałam z wojskiem.\nJ.K.: A pamięta pani swój pierwszy dzień w Wielkiej Brytanii?\nM.K.: Ach, pamiętam! To był szok, oczywiście! Człowiek był rozgrzany, mieszkał na pustyni we względnie w ciepłym otoczeniu i nagle przyjechał do zamglonego Liverpoolu. Pamiętam, że wyszłam na pokład i że takie ogromne, wielkie ptaszyska, mewy – strasznie duże mi się wydawały – siedziały rzędem na barierce, i że była mgła, i że siąpiło, było tak mokro. Myślę sobie: „Boże drogi, gdzie ja przyjechałam?”. Takie było spotkanie z Wielką Brytanią. Miałyśmy trochę czasu do odjazdu pociągu i przeszłyśmy się po mieście. Straszny to był widok, bo Liverpool został bardzo bombardowany w czasie wojny. Nawet nie było szyb wystawowych w sklepach, tylko dykta z małym okienkiem szklanym, przez które było widać, co można kupić w tym sklepie. Bardzo to było... Z jednej strony: „Och, Boże, wróciło się do dawnych lat w Polsce, do okupacji”, a z drugiej strony: „Mój Boże, oni też oberwali”.\nPo demobilizacji pojechałam do ojca, który był też w obozie oficerskim koło Yorku – w Hensley. Tam też przyjechał mój mąż, bo myśmy nie byli w tym samym transporcie. I stamtąd zaczęło się życie cywilne.\nJ.K.: Z kim pani przyjechała z Egiptu?\nM.K.: Statkiem. Cały oddział przyjechał. Przyjechałam z innymi członkami Polskich Sił Zbrojnych, ale osobiście z żadną bliską mi specjalnie osobą.\nJ.K.: Mama, rozumiem, została w Polsce, tak?\nM.K.: Tak, została w Polsce.\nJ.K.: Jak się układały jej losy?\nM.K.: Była osobą dosyć przedsiębiorczą. Na początku, w 1945 roku, groziło jej oczywiście więzienie, ale jakoś się wykpiła, dzięki Bogu. Później wyszła za mąż, bo też moi rodzice się rozeszli dosyć dawno, przed wojną. Pracowała w teatrze katowickim przez szereg lat jako inspicjent – nie jako aktorka [śmiech]. Kontakt z mamą był cały czas, listowny oczywiście, utrzymywany. Trudne były te listy, bo widać było... Nawet niektóre miałam z zamazanym przez cenzurę zdaniami. Tak więc to były bardzo, bardzo psychicznie ciężkie lata.\nJ.K.: A pani rodzeństwo?\nM.K.: Mój brat został aresztowany przez Niemców w 1943 roku i najpierw był więziony w Oświęcimiu, potem w Buchenwaldzie. Siostra była w Warszawie. Tylko że rozłączone byłyśmy w czasie powstania, bo ona była w innej dzielnicy Warszawy, ja gdzie indziej. Też była już mężatką wtedy. W 1947 roku musiała uciekać z Polski, bo jej groziło... Wszystkim o naszym nazwisku groziło... zamknięcie. Szczęśliwie dostała się do Szwecji, ale w bardzo ciężkich warunkach – kutrem rybackim... Miała już wtedy małego synka i była w drugiej ciąży. Musiała uciekać, bo dozorca ją przestrzegł, że ktoś na nią czeka w mieszkaniu w Warszawie. Więc dosłownie jak stała, z dzieckiem za rękę, uciekła z Warszawy do Gdańska samolotem. Miała jechać już wcześniej, ale czekała, żeby urodzić drugie dziecko. I urodziła tę swoją córeczkę na kutrze... [zawieszenie głosu] bez pomocy... I przeżyły: i mama, i córka [płacz]. Od tego czasu siostra i mąż, i dzieci byli w Szwecji. Do dzisiaj są w Szwecji.\nJ.K.: A pani mama nie chciała przyjechać do Anglii?\nM.K.: Wie pani, to nie było łatwe. Wtedy było trudno, bardzo trudno wyjechać z Polski, ale trudno tez było się tutaj dostać. Musiało być pozwolenie od Anglików, a ja przecież nie byłam wtedy obywatelką brytyjską, więc to było prawie niemożliwe. Zresztą mama nie bardzo chciała. Ja się jej nie dziwię! Ja bym też nie chciała wyjeżdżać z Polski, gdybym nie musiała. Matka umarła w 1967 roku. 1966.\nJ.K.: Wróćmy do pani życia w pierwszym obozie. Jakie były warunki bytowe w barakach?\nM.K.: W którym obozie? Jenieckim czy już w Anglii?\nJ.K.: W Anglii, w pierwszym obozie.\nM.K.: Warunki były okropne. Jedzenie dostawało się w jadalni – bardzo angielskie i bardzo niedobre. Niech pani weźmie pod uwagę, że w Anglii żywność była racjonowana do 1954 roku, więc bardzo było ciężko z jedzeniem – i z utrzymaniem. Mieliśmy dwa pokoiki w takim baraku. Cały obóz znajdował się nad kopalnią węgla, więc kiedy wywalali ściany, to się wszystko trzęsło i rzeczy spadały z półek [śmiech]. Trzeba było uważać, ale było zabawnie. Warunki były ciężkie, ale człowiek był młody, miał męża, miał dwoje małych dzieci, miał pracę.\nJ.K.: Jak wyglądał pani typowy dzień w tym obozie? Miała pani przecież i pracę, i dwoje dzieci...\nM.K.: W pierwszym obozie miałam wyjątkowo dobre stosunki, bo nie było tam jeszcze izby chorych ani gabinetu lekarskiego. Był lekarz i ja jedna jako siostra. Więc jak trzeba było, to szło się do pacjenta do baraku. To, że miałam dwoje dzieci, w niczym nie przeszkadzało. Tak, już miałam dwoje, Ewa była maleńka. Nie, przepraszam, język mi się plącze. Wtedy miałam jedno dziecko.\nPóźniej zlikwidowano dosyć szybko ten obóz i przejechałam do drugiego, w którym właściwie było gorzej, ale tamtejsza placówka sanitarna była lepiej zorganizowana. Miałam personel: była jeszcze druga siostra, więc pracowało się dużo lepiej. Nie z wyżywieniem, bo to ciągle ten kocioł był, ale jakoś już...\nTrzeci obóz – Harford Bridge – znajdował się w Dorset. Było tam pięknie: obóz stworzono w parku lorda Digby. Zarekwirowano po prostu w czasie wojny kawałek parku i postawiono tam baraki. Baraki były bardzo dobre, bo stacjonowało tam wojsko amerykańskie podczas wojny. Była izba chorych i normalna praca szpitalna. Dzieci miały przedszkole i żłobek, tak że była opieka nad dziećmi. To już było zupełnie co innego! Już były ludzkie warunki.\nJ.K.: A co studiował pani mąż?\nM.K.: Historię. Jestem historykami dziedzicznie obciążona, bo ojciec historyk, mąż historyk, syn historię studiował i mój brat też skończył historię na Oksfordzie. Był później wykładowcą na innym uniwersytecie. Tak więc historia jest w rodzinie.\nJ.K.: A co z pani edukacją?\nM.K.: Ach, moja edukacja! Ja macierzyństwo studiowałam, proszę pani, po prostu [śmiech]. W Polsce chodziło się na komplety, więc małą maturę zrobiłam tam, a później już życie mnie nauczyło wielu rzeczy.\nJ.K. Czy w Polskim Korpusie Przysposobienia i Rozmieszczenia organizowano jakieś kursy dla państwa?\nM.K.: Wie pani, ja nie byłam już w to włączona, ponieważ byłam zdemobilizowana. Przebywałam głównie w obozach cywilnych dla rodzin wojskowych i samych wojskowych, którzy byli zdemobilizowani i szukali pracy. Od razu musiałam zacząć pracować, coś robić, bo z jednego stypendium nie dało się wyżyć.\nJ.K.: Miała pani jakieś możliwości nauki angielskiego?\nM.K.: Owszem, były kursy w różnych obozach, a szczególnie w tym ostatnim obozie były kursy bardzo dobrze zorganizowane. W ogóle tam wszystko było lepiej zorganizowane. I czas też. Więcej – tak mi się wydaje – było praktyki: co robić z imigrantami, jak im pomagać. Były więc i kursy angielskiego. Osobiście uczyłam się angielskiego w dużej mierze przez rozmowę, przez czytanie, przez słuchanie radia. Dosyć łatwo łapię języki, tak więc... Tylko mi początkowo trochę znajomość niemieckiego przeszkadzała, ale to już przeszło. Dzisiaj już nie mam absolutnie trudności z angielskim [śmiech].\nJ.K.: A jak was traktowało społeczeństwo angielskie?\nM.K.: Bardzo źle. Polacy tu byli białymi murzynami – ludźmi, którzy skoro nie są Anglikami, to co oni tu robią. Sytuacja Polaków w Wielkiej Brytanii diametralnie się zmieniła po wielkim napływie ludzi z Wysp Karaibskich, takich jak Jamajka czy Trynidad. Wtedy Polacy zaczęli być naprawdę biali. Niestety, tak było. Bardzo było nieprzyjemnie.\nJ.K.: Jak się to przejawiało?\nM.K.: No po prostu! Populus angielski w latach czterdziestych i początkiem pięćdziesiątych był zupełnie inny, niż jest dzisiaj. To – powiedzmy – była inteligencja i dół. I ten dół był przerażający! To byli bardzo ograniczeni ludzie. Nie z ich winy, ale taki panował ustrój w tym kraju: my i wy. Tak więc dla nas, ludzi inteligenckiego pochodzenia – nie lubię tego określenia, ale powiedzmy – dla nas nie było nigdzie żadnej pracy! Zresztą to było uregulowane ustawowo! Każdą pracę musiał najpierw zatwierdzić urząd pracy. I to było właśnie zmywanie, w cateringu, w fabrykach niektórych. Bardzo trudno było znaleźć tutaj coś odpowiedniejszego. Mój mąż mówił perfekt po angielsku, ale był na studiach – na studiach czasami nie jest konieczny idealnie opanowany język – ale po studiach też nie mógł znaleźć pracy. Nawet mu nie odpowiadali na listy, bo polskie nazwisko. Po co? Nie chcą. Bardzo ciężka sytuacja była. Dopiero później, jak już nie musiał się meldować za każdym posunięciem typu: zmiana mieszkania czy miejsca pobytu, miasta, zrobiło się luźniej. Ludzie zaczęli lepiej mówić po angielsku – a to też miało duże znaczenie. Zaczęły się otwierać różne furteczki.\nJ.K.: Jak wyglądała kwestia obywatelstwa angielskiego?\nM.K.: Obywatelstwo angielskie to jest dzisiaj – zdaje się – pięć lat pobytu stałego w tym kraju. Ja mam angielskie obywatelstwo, ale to inna historia. Był okres, kiedy nie mogłam dostać z pewnych względów obywatelstwa, ale jak mogłam już dostać, to dostałam je bardzo łatwo, po czterech latach. To się stało dużo, dużo później: postarałam się o obywatelstwo dopiero w latach siedemdziesiątych. Raczej dla wygody, muszę powiedzieć.\nJ.K.: Były jakieś kryteria, które należało spełnić?\nM.K.: Zawsze należało przysięgać miłościwie nam panującej pani Elżbiecie, ale ja nie miałam nic przeciwko temu, bo to była formułka i koniec. Nie musiałam się w to wżywać, ale bez tego było ciężko poruszać się poza Anglią i trzeba było mieć ten rodzaj nansenowskiego paszportu. Wszędzie można było jechać, tylko nie na wschód, nie do Polski. Bo trzeba było wtedy brać paszport polski, a ja niestety nie mogłam się na to zdobyć w tamtych czasach. Zresztą wolałam, żeby matka przyjechała do mnie niż ja tam.\nJ.K.: Czyli nie odwiedzała pani wtedy Polski?\nM.K.: Nie, nie odwiedzałam.\nJ.K.: A już po 1989 roku?\nM.K.: Właśnie w 1989 pojechałam po raz pierwszy...\nJ.K.: Jak to pani wspomina?\nM.K.: Nadzwyczajnie. Mój brat już bardzo dużo przebywał w Polsce. Dziwiłam się, że go nie zamknęli w jakiś sposób, bo on rzeczywiście robił dywersję. Wtedy już przestał wykładać na uniwersytecie w Lancaster i miewał wykłady w Polsce, oczywiście nieoficjalne. Udawało mu się, udawało mu się.\nJ.K.: A jak wyglądała pani wizyta?\nM.K.: Gros mojej rodziny przyjeżdżało tutaj. Siostra była w Szwecji, ale brat był też tutaj. Młodszy brat zginął w czasie powstania. Myśmy więc byli właściwie na Zachodzie i kto mógł, to przyjeżdżał do nas, bo to dla nich był oddech większy, niż dla nas jechać do Polski. Tak że utrzymywaliśmy kontakt. Czasami trafiały się listy z czarnym, zamazanym zdaniem, ale kontakt był.\nJ.K.: Czy coś panią szczególnie zadziwiło, zaciekawiło w Polsce w 1989 roku?\nM.K.: To był bardzo ciężki rok. Pamiętam, że niczego nie było w sklepach. Ponieważ miałam brytyjski paszport, to mogłam kupować w jakimś tam innym sklepie. To było dla mnie obrzydliwe, ale co zrobić?\nPrzyjechałam w zimie, przed samymi świętami Bożego Narodzenia, i biegałam po Warszawie jak kot z pęcherzem, żeby coś kupić gdzieś. Ciotka, do której przyjechałam, była już starsza pani. Brat był już wtedy... Tak, już się zastanawiał, czy na emeryturze się w ogóle nie przenieść, bo miał mieszkanie, ożenił się z panią z Polski. Dobrze, że pojechałam tam w 1989 roku, bo niestety sześć tygodni po mojej wizycie brat umarł nagle. A mnie coś pognało! Powiedziałam sobie: „Jadę!”. Nagle. Dobrze się stało, bo przynajmniej tuż przed śmiercią go widziałam.\nJak było się w Warszawie wtedy, to był bardzo budujący czas. To był entuzjazm i ludzie byli szczęśliwsi. Nie było, co jeść, ale nie narzekali tak, jak dzisiaj narzekają. Coś okropnego, nie można słuchać, jakie głupstwa ludzie wygadują. Nie doceniają tego, co mają. Ale to dygresja.\nJ.K.: Wróćmy w takim razie do Londynu. Jak pani przyjechała tutaj do męża, to gdzie państwo zamieszkali?\nM.K.: Zamieszkaliśmy w centrum. Mąż znalazł mieszkanie, więc zamieszkaliśmy tam. Dzieci zaczęły chodzić do szkoły; dzielnica była okropna, więc posłaliśmy je do prywatnej szkoły, na co też trzeba było zarobić. Później, jak już podrosły i poszły do gimnazjum, to jedno i drugie zdały egzaminy w takim stopniu, że się znalazły w dobrych szkołach, ale bezpłatnych – dla nas bezpłatnych. To przygotowanie ich w prywatnej szkole bardzo się opłaciło.\nJ.K.: A mężowi udało się w końcu znaleźć pracę?\nM.K.: Tak, ale nic intelektualnego nie znalazł, prawda, bo z tym zawsze było trudno. Zresztą, jak już znalazł pracę – a pracował w biurze jednego z dużych domów handlowych – to siedział tam do końca. Uważał tę pracę po prostu za zarobek, a nad innymi sprawami pracował w domu. Pisał sporo i... było w porządku. Tak jak ja: ciągle z tymi ciastkami walczyłam, ale w końcu bardzo mi tam było dobrze. Myśmy traktowali, wówczas jeszcze, tę pracę jako zło konieczne. Trzeba było pracować, trzeba było coś robić. Później, jak mąż wrócił do Polski w latach siedemdziesiątych, ja bardzo dobrze się urządziłam w drugiej pracy: miałam dobre warunki, dosyć ciekawe obowiązki. Do emerytury tam wysiedziałam.\nJ.K.: A co państwo robili w czasie wolnym, tak rodzinnie?\nM.K.: Trzeba było jakoś żyć. Było jeszcze moje rodzeństwo przyrodnie, starsze – złożona historia [śmiech] – starsze dzieci z ich matką, a ja byłam z moją mamą. Ale w naszej rodzinie nie było różnicy, myśmy byli rodzeństwem i nasze mamy się bardzo dobrze znały [śmiech]. Jedna drugiej męża nie odbiła, więc bardzo się przyjaźniły. Przez pewien krótki okres w czasie okupacji moja mama musiała się ukrywać z pewnych względów, to mieszkaliśmy: pierwsza pani Kocowa, druga pani Kocowa i czworo dzieci. Wszystko pod jednym dachem i wszystko po uszy w konspiracji [śmiech]. To trwało... Niestety się skończyło nieszczęśliwie, bo nas wygarnęli Niemcy w 1943 roku, i dwie osoby już nie wyszły z życiem z tego. Mnie wypuszczono. Miałam wtedy niecałe czternaście lat, więc mnie wypuścili z Alei Szucha. Wie pani, co to jest Aleja Szucha? Mnie wypuścili, a ciocię Ninę – pierwszą panią Kocową i moją nianię, Bogu ducha winną osobę, zatrzymali. Były na Pawiaku dosyć długi czas, a później trafiły do Oświęcimia, gdzie zginęły obie. Tak że wie pani... Tak się działo. Moja biedna niania przypłaciła życiem przywiązanie do rodziny [płacz]. Ona była moją pierwszą piastunką, jak miałam dwa miesiące, zdaje się.\nByło trochę takich momentów ciężkich psychicznie, ale żyło się, żyło. Trzeba było iść naprzód. Więc chodziłam na jakieś kursy, takie czy inne. Niesamowite zupełnie: takie smarkule chodziłyśmy się uczyć pierwszej pomocy, a później strzelania nawet i znajomości broni. Kolportaż „Biuletynu Informacyjnego”. To wszystko się robiło.\nJ.K.: A Londyn... Jak państwo spędzali niedziele tu w Londynie?\nAch, w Londynie mój mąż był bardzo zapalonym wędkarzem. Lubił łowić ryby. Wędkarze to mafia, oni się znają wszyscy. Myśmy nie mieli samochodu, ale zawsze się znalazł ktoś z samochodem, kto jechał gdzieś na jakieś ryby. Tak że w niedziele mój mąż z dziećmi wyjeżdżał gdzieś poza miasto na te ryby nieszczęsne.\nJ.K.: A pani w tym czasie?\nM.K.: O, ja oddychałam. Ja jestem straszny mieszczuch.\nJ.K.: Brała pani udział tutaj w życiu kulturalnym?\nM.K.: Oczywiście, grajdoł polski był grajdołem polskim. Jak ktoś był młodszy, to chodziło się i na bale, i na przedstawienia. Chodziło się do teatru – polski teatr stał na bardzo wysokim poziomie. Przy okazji chodziło się do Ogniska – na kolację. Duża była i jest kolonia polska w Londynie. Znajomi byli, to się widywało. A to się obchodziło imieniny, a to urodziny. Normalne życie się prowadziło, w miarę możności.\nJ.K.: A Kościół? Kościół był dla pani istotny?\nM.K.: Nie, myśmy nie byli specjalnie z Kościołem związani, ale Kościół na pewno odgrywał bardzo ważną rolę w tamtych czasach. Nie mogę jednak powiedzieć, żebym brała udział w życiu kościelnym. Stary heretyk jestem.\nJ.K.: Czy coś więcej o Ognisku Polskim może pani opowiedzieć?\nM.K.: A, Ognisko... Kilka było takich miejsc: Stowarzyszenie Polskich Kombatantów miało swój dom, swoją restaurację i tam też się odbywały jakieś kabarety. Było i Ognisko, które miało dużą, dobrą restaurację i salę, w której grano doskonałe przedstawienia. Żyli jeszcze nasi aktorzy z prawdziwego zdarzenia, więc nie tylko były rewie pokazywane, ale i sztuki poważne. Naprawdę były dobre.\nJ.K.: A jacy to aktorzy?\nM.K.: Dużo było ludzi z przedwojennej „Lwowskiej Fali” ze Lwowa, takich jak: Ref-Ren, Nina Oleńska, Włada Majewska, Tońcio z duetu Tońcio i Szczepcio. Poza tym był Kielanowski, który był reżyserem przed wojną – przed samą wojną chyba w Wilnie, o ile pamiętam. Tutaj działał bardzo w Związku Aktorów. Ruszała. Kto jeszcze? Arczyńska. Sporo ludzi. Tola Korian. Było kogo posłuchać i na kogo popatrzyć.\nJ.K.: Organizowali państwo jakieś bale?\nM.K.: Tak. A to był „Bal Kombatanta”, a to bal tego czy owego pułku. Proszę wziąć pod uwagę, że myśmy byli przecież młodzi. W latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych to wszystko jeszcze chodziło na pełnych obrotach. Zawsze na takim balu była loteria na jakiś cel. Ale były też osoby, które po prostu urządzały bale.\nJ.K.: A czy miała pani okazję spotykać osoby ważniejsze w polskim środowisku, chociażby generałów?\nM.K.: Wie pani, ja pochodzę z takiego towarzystwa, więc oczywiście, że spotykałam tych ludzi, ale to było normalne.\nJ.K.: Dla pani tak, a dla nas nie.\nM.K.: Trudno mi pani tak nagle powiedzieć, bo byłam córką swojego ojca. Ojciec był dosyć znaną osobą przed wojną i miał bardzo wielu przyjaciół. Ja byłam taką „córką pułku”. Wszyscy przyjaciele ojca byli dla mnie mili. Zawsze miałam dobre stosunki z ludźmi z Instytutu Józefa Piłsudskiego, oczywiście, z wiadomych powodów. Byłam tam zawsze mile widziana – i jestem do dzisiejszego dnia.\nJ.K.: A interesowała się pani tym, co się działo w kraju, w Polsce?\nM.K.: Oczywiście, że człowiek się interesował – i bolał nad czymś, a czasami się cieszył, że nareszcie coś dobrego wyszło, że ludziom lepiej. Tym bardziej, jak doszło do Wałęsy – człowiek chodził dumny jak paw tutaj. Niesamowite się tu działy rzeczy. Wszystkiego w Polsce wtedy brakowało, bardzo obrzydliwe czasy były. Dlatego tutaj się organizowały zbiórki odzieży, żywności. Całe samochody jechały na przykład do Warszawy, do kościoła św. Marcina, gdzie prowadzono rozdawnictwo tego wszystkiego. Myśmy byli bardzo blisko tego, co się dzieje w Polsce, i robiło się, co można, wysyłało się, co było potrzebne.\nJ.K.: Kto organizował to tutaj na miejscu? Była jakaś szczególna instytucja?\nM.K.: Tutaj przecież jest masa organizacji: a to Zjednoczenie Polek, a to koła pułkowe, a to kombatanci. Trudno wymienić wszystkich! Każdy coś robił. A to w Ognisku się zdeponowało rzeczy, a to w Polskim Ośrodku Społeczno-Kulturalny się zdeponowało rzeczy. To szło z całą siłą rozmachu. Do Zjednoczenia Polek, pamiętam, worki całe odzieży przywoziłam, które zbierałam od Angielek, moich koleżanek w biurze. To były czasy pewnej aktywności. Właściwie było wtedy bardzo przyjemnie.\nJ.K.: A wcześniej, przed 1980 rokiem, były takie momenty w historii Polski, że miała pani nadzieję, że coś się zmieni?\nM.K.: Dopóki coś się nie zaczęło dziać w Gdańsku, to trudno było o czymkolwiek myśleć. Wszystko się odbywało na rozkaz Moskwy, więc człowiek miał tylko nadzieję, że w Sowietach się coś przewróci. Nie było dla Polski innej możliwości, wszystko wiązało się z polityką niestety.\nJ.K.: A rok 1956 wiązał się dla państwa z jakimiś nadziejami?\nM.K.: Mieliśmy ogromne nadzieje, ale było za wcześnie, więc wszyscy byliśmy przerażeni, czym się to skończy. Matka mi opowiadała, jak była w Katowicach, a tam wrzało, że w Polsce trzeba coś robić. Starsi – bo to głównie młodsi ludzie wrzeli – starsi, jak mama i jej znajomi, chodzili po ulicach i uspokajali: „Na miłość boską, jeszcze nie! Jeszcze nie!”. Bo to, co się działo później w Budapeszcie, to tego należało się już spodziewać... Więc chodziło o to, żeby jeszcze jednego powstania nie było w Polsce. Ale nadzieje miało się, oczywiście, i się przeżywało te dni.\nJ.K.: Czytało się jakieś polskie gazety?\nM.K.: Mieliśmy ten „Dziennik Polski”, który pani tutaj widzi. Istnieje od – zdaje się – 1940 czy 1941 roku. Muszę jednak przyznać, że nie czytuję polskiej prasy. Nie mam jakoś czasu po prostu. Teraz nic nowego nie powiedzą, a „Dziennik Polski” ma zupełnie inny charakter dzisiaj, niż miał wtedy. Dzisiaj to jest polska gazeta po prostu.\nJ.K.: Słuchali państwo chociażby Radia Wolna Europa, tej polskiej rozgłośni?\nM.K.: Ja nie słuchałam tego. Miałam oczywiście kontakt z ludźmi, którzy działali w Wolnej Europie, ale żeby słuchać, to było mi za trudno złapać jakoś. Nie było mi to potrzebne.\nJ.K.: Pani dzieci teraz mówią po polsku?\nM.K.: Moje dzieci są Polakami, oczywiście. Mówią po polsku tak jak ja i pani. Jeżdżą do Polski od czasu do czasu, ale... pracują na Zachodzie. Córka jest w Stanach Zjednoczonych, a syn dzisiaj rano wyjechał – bo przyjechał na tydzień – wyjechał do Francji.\nJ.K. Ma pani jakieś swoje pasje, szczególne zainteresowania?\nM.K.: Ja się interesuję historią, proszę pani. I to nie tyle Polski, co starożytną, zwłaszcza historią starożytnej Grecji.\nJ.K.: Czy pani się interesowała tym, co się działo w polskim rządzie emigracyjnym?\nM.K.: To się skończyło bardzo dawno, a to, co zostało później... Oczywiście, człowiek się interesował. Losy tych ludzi starszych, wszystko to było ważne. Ale to się wszystko właściwie skończyło – dzięki Bogu – w 1989, w latach dziewięćdziesiątych. Już nie miały sensu dalej, nie miały racji bytu te wszystkie organizacje tak zwane rządowe. Uważano, że prezydent Raczyński dobrze rozwiązał tę sprawę. Co trzeba było przekazać do Polski, zostało przekazane do Polski tak, jak powinno.\nM.B.: Przepraszam, to Kaczorowski przekazał, a nie Raczyński.\nM.K.: Kaczorowski przekazał, ale od Raczyńskiego się zaczęło. On jeszcze żył, jak...\nM.B.: Raczyński już nie żył, Kaczorowski został prezydentem po śmierci. Taka jest ustawa.\nM.K.: Ale przekazanie było w latach dziewięćdziesiątych.\nM.B.: Tak, ale przekazał Kaczorowski.\nM.K.: Tak, tak, ale Raczyński jeszcze żył, jak te sprawy się omawiało! Zaczęło się wszystko jeszcze z prezydentem Raczyńskim i skończyło się na tym, że prezydent Kaczorowski przekazał wszystko, co trzeba, do Polski. Ale Raczyńskiemu trzeba bardzo dużo uwagi poświęcić, bo jego postawa była nadzwyczajna i bardzo rozumna.\nJ.K.: Czy ktoś w środowisku Polaków w Londynie był dla pani szczególnym autorytetem w tym czasie? Dla pani osobiście.\nM.K.: Proszę pani, autorytetem był mój ojciec i to, czego ojciec mnie nauczył. Ja nie potrzebowałam ludzi, którzy byli przy tak zwanej władzy, bo ja miałam swoją postawę moralną i państwową, ukształtowaną przez moich rodziców! Ja nie potrzebowałam nikogo, ja wiedziałam, gdzie ja idę, co ja robię i co ja powinnam robić.\nJ.K.: Jeśli już mówimy o pani ojcu, to jak się potoczyły jego losy po demobilizacji?\nM.K.: Bardzo trudne były, bo nie mógł oczywiście dostać pracy. Był wtedy już starszy pan. Dostał pracę w bardzo dobrej szkole dla chłopców z internatem w Radley i tam pracował jako magazynier. Stracił tę pracę. Nie uwierzy pani dlaczego. Miał tam do czynienia z uczniami, wydawał różne rzeczy tym, co się należało. Kiedyś zeszła rozmowa z tymi chłopcami na temat nauki łaciny. Dwóch takich brzdąców chodziło i narzekało: „Pan nie wie, co to nas tu czeka, te lekcje łaciny”. A ojciec zapytał: „A co? Nie lubisz łaciny? Ja bardzo lubiłem łacinę, jak chodziłem do szkoły”. „Tak? To pomoże nam pan?”. I rzeczywiście, zaczął dawać korepetycje tym zaprzyjaźnionym chłopcom. Dowiedzieli się o tym nauczyciele i ojciec dostał kopniaka, bo działał nie w swoim zakresie magazyniera! Zresztą ojciec bardzo szybko zachorował, a już w 1959 roku umarł. Tak że... długo nie był cywilem.\nJ.K.: A ożenił się ponownie?\nM.K.: Już wystarczyło dwa razy.\nM.B.: Ja mam jeszcze pytanie. Czy bywała pani na zamku?\nM.K.: Na zamku?\nM.B.: Na londyńskim zamku. Jak wyglądało życie...?\nM.K.: Proszę pana, jeżeli chodzi o zamek londyński, to ja wiedziałam o nim oczywiście, ale nie bywałam tam. Tam się nie bywało, tylko ich się uznawało, albo nie. Oczywiście wiedziałam, o co chodzi, ale ja nie miałam czasu na tego rodzaju rzeczy. Niestety musiałam zarabiać na życie i na dzieci.\nM.B.: Spytam panią jeszcze o szkoły polskie. Do jakich szkół chodziły pani dzieci?\nM.K.: Moje dzieci nie chodziły do polskich szkół. Tylko moja córka przez półtora roku była w polskiej szkole u nazaretanek, co okazało się błędem, bo panowały tam bardzo niedobre warunki dla dzieci. Ale nie... Jak poszła na kursy maturalne, jak zdawała dużą maturę, to wzięła sobie język polski jako jeden z przedmiotów. Prowadzono tutaj takie przygotowawcze kursy na Ealingu i to był jedyny czas, kiedy chodziła do polskiej szkoły. Julek w ogóle nie chodził do polskiej szkoły, bo lekcje się odbywały w soboty, a jego szkoła zawsze miała zajęcia sportowe w sobotę rano, więc on musiał tam być.\nJ.K.: Jak w takim razie pani dzieci były traktowane w angielskich szkołach przez nauczycieli i kolegów?\nM.K.: Oni, urodzeni tutaj, nie mieli żadnych trudności z językiem. Nie, nie, absolutnie nie było żadnych trudności.\nJ.K.: Nie były też inaczej traktowane z tego powodu, że mają rodziców Polaków?\nM.K.: Nie, nie, nie. Córka nigdy nic nie mówiła na ten temat. Owszem, Julek miał trochę nieprzyjemności, ale nie tyle za pochodzenie polskie, co za katolicyzm. To była protestancka szkoła, oczywiście, więc pastor, ile razy przechodził koło Julka, to – jak on mówił, nie wiem, czy to prawda – Julek dostawał po głowie Biblią [śmiech]. Ja to raczej jako anegdotę traktuję.\nJ.K.: Czy w domu kultywowali państwo tradycję polską?\nM.K.: W domu nie mówiło się w żadnym innym języku, tylko po polsku, co było dosyć trudne, bo jak dzieci miały między trzynaście a szesnaście lat, to była walka! Im było dużo łatwiej żyć i mówić po angielsku. Ja za to mówiłam jak pozytywka jakaś, jak katarynka: „Nie szczekaj w domu po angielsku. Nie szczekaj w domu po angielsku”. Do dzisiaj żadne się do mnie nie zwróci po angielsku. Ale między sobą zawsze mówią po angielsku.\nJ.K.: A w swoich domach? Bo rozumiem, że oboje założyli już swoje rodziny.\nM.K.: Tak, oczywiście.\nJ.K.: W jakim języku mówią do swoich dzieci?\nM.K.: Dzieci nie mają, ani jedno, ani drugie, ale oboje mieli obcojęzycznych współmałżonków – Julek żonę, a Ewa męża – zresztą cudownego człowieka.\nJ.K. Co w takim razie na przykład z tradycjami świątecznymi?\nM.K.: A, nie! Oczywiście, wigilia jest konieczna. Oni są jedno w Europie, drugie w Ameryce, ale przyjeżdżają jak najbliżej świąt – to nieraz jest 2 grudnia – i się robi wigilię! Ja muszę robić wigilię, bo to ważne. Także tradycje są zachowane, oczywiście.\nJ.K.: A co pani gotowała w domu dla swoich dzieci, jeszcze wtedy w Londynie?\nM.K.: Proszę panią, normalną kuchnię, jaką się ma w Polsce. Nie zawsze można było dostać to, co w Polsce się gotuje, ale normalną, dobrą kuchnię.\nJ.K.: Co na przykład? Jak wyglądał taki niedzielny obiad?\nM.K.: Och, najczęściej go nie było, bo – jak mówiłam – zazwyczaj gdzieś jeździli, a wtedy jedli kanapki. Ale z trzech dań przeważnie się jadło, jak w Polsce. Wie pani, zupełnie nie potrafię powiedzieć. Normalna kuchnia. Ale co było gotowane? Nigdy się nie zastanawiałam na tym, czy to jest polskie jedzenie, czy inne. Były potrawy polskie w święta, takie jak krokiety, barszcz czerwony, ryba tak czy inaczej zrobiona, bakalie. Ale na co dzień, to człowiek by zwariował, gdyby musiał szukać ciągle tych rzeczy, które w Polsce miał na każdym kroku. Się gotowało, co było.\nM.K.: Bardzo mi przyjazny jest Instytut im. Józefa Piłsudskiego. Ojciec był w Legionach, zawsze wierny Marszałkowi, no i zawsze nam, dzieciom... wpajał nam pewną tradycję. Nawiązałam kontakt z Instytutem im. Józefa Piłsudskiego bardzo wcześnie. Odkąd jestem w Londynie – już wiele lat – biorę udział w ich pracach. Przede wszystkim jednak są to ludzie szalenie przyjacielscy, bardzo dla mnie mili, bo tworzą tak zwane koło swoich ludzi. Instytut robi bardzo dobrą robotę, jak chyba wszyscy wiemy. Do dzisiaj mam doskonałe, przyjazne stosunki z kolejnymi prezesami. Zwłaszcza z Mieczysławem Stachiewiczem – bardzo, bardzo się lubimy. Panie, które tam pracują, są nadzwyczajnie pozytywnie nastawione do wszystkiego, co ma związek z postacią Józefa Piłsudskiego. I tak pielęgnują to wszystko! Czuję się tam, jak u siebie w domu. Bardzo to lubię.\nWe wcześniejszych czasach, to znaczy w latach siedemdziesiątych, jeszcze sporo przyjaciół i kolegów mojego ojca żyło, więc byłam tam traktowana jako dziecko – ich dziecko. Mimo że byłam już dorosła, ciągle byłam młodsza od nich i ich przyjaźń nadzwyczaj sobie cenię.\nJ.K.: Kogo można było wtedy spotkać w Instytucie. Jakich ludzi?\nM.K.: Ach, Boże. Jestem straszna z nazwiskami. Widzę ich przed oczyma, ale... Był generał Tarczyński, kilku pułkowników znajomych. Naprawdę mnie jest trudno dzisiaj skojarzyć. Jestem już za stara.\nJ.K.: Jak często pani chodziła do Instytutu?\nChodziłam tam na zebrania, na odczyty. Jak miałam czas, to byłam tam oczywiście. I tak jest do dzisiaj. Jeszcze na wszelkie uroczystości związane z Marszałkiem jestem u nich. Tak więc to jest placówka bardzo mi droga. Ja zawsze się tam dobrze czuję... Zawsze słyszę: „A nasza pani Mysia przyszła” i to mi wystarczy.\nM.K.: Klub Orła Białego na Knightsbridge to była absolutnie jedyna, sztandarowa – można tak powiedzieć – instytucja w czasach powojennych, bo wszystkie ważniejsze spotkania, teatr, balet – wszystko to się odbywało w Klubie Orła Białego. Były tam duże, ładne sale, zawsze była dobra orkiestra i chodziło się na bal za balem! Zawsze był kotylion, zawsze było wesoło, zawsze była dobra orkiestra. Wtedy się spotykało znajomych i było miło!\nPłk Adam Koc\nM.K.: Mój stryj Adam Koc, pułkownik Wojska Polskiego, legionista, człowiek oddany bez reszty Józefowi Piłsudskiemu. Jego cała kariera była związana z rządami Polski. Pełnił wiele różnych funkcji. Z wojska wyszedł bardzo wcześnie i między innymi był prezesem Banku Polskiego przez krótki czas – później pracował w Banku Handlowym. Był senatorem polskim. Był twórcą Obozu Zjednoczenia Narodowego przez jakiś czas. Napisał wspomnienia, które udało mi się, dzięki pomocy pewnych ludzi, wydać drukiem. Wspomnienia te zostały opublikowane przez Fundację Ossolineum we Wrocławiu.


„Co się stanie, kiedy założysz dwie różne skarpetki? Coś się wtedy zmieni?” – Pisancje\nOpublikowane Kwiecień 15, 2018 Kwiecień 15, 2018 przez Konstancja Szarek\nJak ważny był ten panel, ludzie! O jak cholernie ważnym temacie mówiliśmy i słuchaliśmy siebie nawzajem.\nTe skarpetki niby takie o, a kiedy w wieku lat 9 nie chciało mi się znaleźć drugiej, takiej samej i założyłam inną, po czym poszłam do koleżanki, spotkałam się z totalnym zdziwieniem. W znaczeniu negatywnym. Po chwili negatywnym szokiem obdarzyła mnie reszta zgromadzonych dzieci, nakręcając się nawzajem. A przecież skarpetka nie była od drugiej nawet skrajnie inna!\nJeżeli więc różne skarpetki potrafią wywołać społeczny sprzeciw, to co dopiero z różnorodnością w innych kwestiach.\nMożna mówić i mówić psychologicznie o uprzedzeniach, stereotypach i dyskryminacji, ale darujmy sobie. Dość definicji w nauce i dość definiowania wszystkiego na co dzień. Czasami warto odpuścić. I do tego też doszła jedna z grup dyskusji, próbując różnorodność zdefiniować…\n…bo skoro mowa o różnorodności, po co tworzyć jedną definicję. Choćby i roboczą. Może być ich totalnie wiele i nikogo nie trzeba szufladkować, choć powiem szczerze, że moje studia do bólu wzmacniają chęć wrzucania w kategorie. Warto czasami się od tego oderwać. Zwłaszcza, gdy ma się ochotę analizować każdy szczegół.\nDziękuję więc, AKTYWNIE obecni podczas „Divers-i-Ty…”. Byliście świetni. Każdy inny i każdy tak samo wartościowy, mimo różnych zawodów, stanowisk czy doświadczeń. I właśnie to kocham w dobrze poprowadzonych warsztatach czy dyskusjach. Oby jak najwięcej takich spotkań.\nPosted in ...codzienne, Pisancje, UncategorizedOtagowane konferencja, pisancjobrazki


Rosyjskie wojska zaatakują Ukrainę?! | Rosja, Ukraina, wojsko\nRosyjskie wojska zaatakują Ukrainę?!\nZ Ukrainy płyną niepokojące wieści. Samolot wojskowy Kijowa został zestrzelony, a NATO potwierdza ruchy rosyjskiego wojska tuż przy granicą z Ukrainą...\n"Bzdurą" nazwał Kreml doniesienie o możliwości przeprowadzenia uderzeń punktowych na Ukrainie w związku z ostrzałem rosyjskiego terytorium. Rzecznik Kremla Dmitrij Pieskow powiedział agencji Bloomberg, że Rosja nie rozważa uderzeń na Ukrainie. Zarówno władze Ukrainy, jak i przedstawiciel NATO potwierdzają, że Moskwa koncentruje coraz więcej sił na granicy z Ukrainą.\n"Doniesienia o tym, że Rosja rozpatruje taką możliwość - są nonsensowne, nie odpowiadają rzeczywistości" - oświadczył przez telefon agencji Bloomberg rzecznik prezydenta Rosji Pieskow.\nZ kolei rzecznik Rady Bezpieczeństwa Narodowego i Obrony Ukrainy (RBNiO) Andrij Łysenko oświadczył, że Rosja nadal ściąga swoje wojska nad granicę z Ukrainą, co świadczy o tym, że dąży do eskalacji konfliktu we wschodnich obwodach ukraińskich.\nInformacje o koncentracji wojsk potwierdza też NATO. "Znów obserwujemy koncentrację rosyjskich wojsk w regionie przy granicy z Ukrainą" - powiedział pragnący zachować anonimowość przedstawiciel struktur wojskowych Sojuszu.\nŁysenko poinformował również, że w ciągu ostatniej doby zauważono ruchy rosyjskich oddziałów w pobliżu granicy z obwodem sumskim na północnym wschodzie Ukrainy oraz z obwodem ługańskim, na wschodzie.\nRzecznik dodał, że w regionach, gdzie trwa operacja przeciwko prorosyjskim separatystom trwają zacięte walki.\n"Bojownicy systematycznie ostrzeliwują rosyjskie terytorium, co Rosjanie starają się przedstawić jako działania ukraińskich wojsk. Po kilka razy dziennie mamy też do czynienia z próbami przedostania się przez granicę kolumn wojskowych z najemnikami z Rosji. Odnotowano też strzały w stronę ukraińskich wojsk z terytorium rosyjskiego" – powiedział.\nUkraiński samolot wojskowy An-26 został zestrzelony w rejonie Ługańska pociskiem rakietowym odpalonym najpewniej z terytorium Federacji Rosyjskiej - poinformował w poniedziałek minister obrony Ukrainy Wałerij Hełetej w raporcie dla prezydenta Petra Poroszenki.\nDodał, że załoga zestrzelonej maszyny transportowej nawiązała kontakt ze sztabem generalnym Ukrainy. Obecnie trwają działania, by ewakuować załogę na tereny kontrolowane przez ukraińskie władze. Nie jest jasne w jakim stanie są osoby, które były na pokładzie An-26.\nWedług służby prasowej Poroszenki, samolot leciał na wysokości 6,5 km, a więc nie jest możliwe, by został zestrzelony z przenośnych wyrzutni, jakimi dysponują separatyści na wschodzie Ukrainy. Oznacza to, że maszyna "musiała zostać trafiona potężniejszą bronią rakietową, która została użyta prawdopodobnie z terytorium Federacji Rosyjskiej" - czytamy w komunikacie.\n"Opierając się na danych, przekazanych przez ukraińskich pilotów, rozpatrywane są dwie wersje: zestrzelenia dokonano z naziemnego zestawu rakietowego +Pancyr+ (Pancerz) albo samonaprowadzającą rakietą CH-24 powietrze-powietrze, wystrzeloną z samolotu, który wystartował z rosyjskiego lotniska Millerowo (obwód rostowski Federacji Rosyjskiej)" - powiedział.\nWcześniej w poniedziałek prorosyjscy separatyści poinformowali, że zestrzelili na wschodzie Ukrainy wojskowy samolot transportowy sił rządowych. Władze ukraińskie potwierdziły, że straciły kontakt z samolotem An-26 koło Ługańska.\nRzecznik ukraińskiej operacji wojskowej przeciwko separatystom Władysław Selezniow powiedział, że łączność z samolotem An-26 utracono w okolicach Ługańska i trwają poszukiwania. Oświadczył, że na pokładzie była siedmioosobowa załoga oraz jedna osoba odpowiedzialna za przewożony ładunek - żywność i wodę dla sił rządowych.\nW okolicach Ługańska trwają intensywne walki ukraińskich sił rządowych z prorosyjskimi separatystami.


Metacycline - Przez 14 lat pełnił funkcję ordynatora Oddziału Anestezjologii i Intensywnej Terapii w Wojewódzkim Szpitalu Specjalistycznym nr 1 im, metacycline 500mg, 250mg. Płaty skroniowe to podstawowy obszar odpowiedzialny za słuch\nMetadaxan - The next thing I'm gonna do is I want to give you some local anesthesia, metadaxan 1mg, 0.5mg. Podstawowym defektem wpustu żołądka może być tzw\nMetadrate - Pierwszy powstający metabolit, glukozo-6-fosforan, jest związkiem łączącym wiele, metadrate 10mg. Objawy kliniczne stłuczenia mięśnia sercowego wydają się w głównej\nMetaflam - Tu liść jeszcze żywy otoczył płomień śmierci jakby obwódką ǳiwnej żałoby, gǳie, metaflam 5gm. Oznaczenia bilirubiny i urobilinogenu są pomocne w różnicowaniu żółtaczek\nMetaflex - Występuje u około 5% chorych na oddziałach internistycznych, 15% pacjentów po dużych, metaflex 100mg. Skład zespołu resuscytacyjnego może być zróżnicowany, lecz powinien być przygotowany do\nMetaglip - Wielu chorych na niedokrwistość nie zdaje sobie sprawy z tego, że cierpi anemię, metaglip 850mg, 500mg. Myślę, że to może zdiagnozowac tylko lekarz, po badaniu ginekologicznym, byc może to jakas infekcja\nMetagliz - Możliwe jest też pojawienie się zaburzeń obwodowego pola widzenia, co wiąże się z uciskiem na skrzyżowanie nerwów wzrokowych, metagliz 10mg. Teoria chromatografii w praktyce - Rozwiązywanie problemów - Zakopane, maj\nMetajex - Jest połączeniem kości skokowej oraz kości podudzia, metajex 10mg. Niedoczynność tarczycy dotyka 1-6% osób w wieku do 60 roku życia, częstość rośnie wraz z wiekiem\nMetaloc - Poniżej stawu piszczelowo-strzałkowego nerw strzałkowy wspólny rozgałęzia się, metaloc 100mg, 50mg, 25mg. A wszystko działo się na oczach milionów\nMetalon - Być może chodzi o jej przystojnego chłopaka - hiszpańskiego piłkarza, metalon 10mg. Nie ma, że na pięć minutek do\nMetamide - Kwas wnikał w kolejne warstwy skóry, drążył od środka, metamide 10mg. Nastąpił u nich nawrót zwężenia, czyli tzw\nMetaphage - Infekcje bakteryjne, grzybicze, wirusowe Hiperpigmentacje Pojawienie sie guzkow podskornych Pokrzywka barwnikowa, metaphage 850mg, 500mg. Lista 3 lekarzy leczących małopłytkowość w mieście Kraków\nMetarin - Jest to wąski odcinek centralnej przedniej części uda, metarin 850mg, 500mg. Szum w uszach to nieprzyjemne uczucie, dlatego warto wypróbować produkty, które mogą pomóc przy takich objawach jak szum w uszach czy zaburzenia\nMetaskin N - Ponieważ stopień przemieszczenia zastawki trójdzielnej i skutki hemodynamiczne mogą mieć bardzo różne nasilenie, kwalifikacja do leczenia operacyjnego i, metaskin-n 20gm. Słowa kluczowe: krioterapia ogólnoustrojowa, subpopulacje limfocytarne, cytometria przepływowa\nMetason - Conclusion: Both hypnosis and reception of analgesic suggestion are linked, metason 5gm. Termin nadpobudliwość psychoruchowa'' zrobił ostatnio dużą karierę\nMetaspray - W kieszenie włożyłem ręcznik i szpulkę przylepca, które miały imitować gips na, metaspray 5gm. Klinika Otolaryngologii w Krakowie, ze swą imponującą długoletnią tradycją jest jednym z najlepszych i najprężniej działających ośrodków laryngologicznych w\nMetax - Chrząstka włóknista charakteryzuje się dużą zawartością włókien kolagenowych, które nadają jej, metax 1mg, 0.5mg. Wyniki inwestorów w kolejnych kwartałach mogą się różnić\nMetaxalon - W Internecie, tak jak w życiu, spotykamy zarówno ludzi, którzy mają dobre intencje, jak i takich, którzy mogą chcieć nas skrzywdzić, metaxalon 400mg. Liszaj płaski jest zapalną, niezakaźną chorobą skóry, która często zajmuje również błony śluzowe, owłosioną skórę głowy i płytki paznokciowe\nMetaxalona - Wypadnięcie serca z worka osierdziowego może wystąpić w przypadku, gdy podczas resekcji płuca zostanie otwarty worek osierdziowy i z powodu ubytku, metaxalona 400mg. Badanie to służy ocenie czynności elektrycznej serca\nMetaxalone - Zaburzenia ruchów oczu i deficyt pamięci operacyjnej w chorobie, metaxalone 400mg. Zobacz ilustracje w iStock na temat: Nerw Wzrokowy\nMetaxalonum - Będąc świadkiem napadu padaczkowego, należy niezwłocznie zabezpieczyć chorego przed uszkodzeniem ciała, metaxalonum 400mg. Poprosiła go kiedyś, by skompletował jej wszystkie podstawowe lekarstwa\nMetaz - Technika wykonania badania jest podobna do punkcji, metaz 5gm. Wczoraj usłyszałam że moje dziecko ma dziurę w brzuchu i wystają mu jelita\nMetazol - Ptaki są następujące Narządy pozazarodkowe: owodni, błony surowiczej, żółtko sac i omocznia Amnion -, metazol 400mg, 200mg. Za najstarsze drzewo na Ziemi uznaje się pewien świerk pospolity nazwany Old Tjikko\nMetazole - In the part I of the review anti-inflammatory, hepatoprotective, antiallergic, and, metazole 400mg, 200mg. Zespół pogotowia założył opatrunek i przywiózł\nMetbay - Jesteśmy otwarci również na pomysły klientów, metbay 850mg, 500mg. Te stadia choroby dla naszego bezpieczeństwa wymagają już często\nMetco - Czyli zgaga nie jest efektem zbyt dużej ilości kwasu, a wprost, metco 400mg, 200mg. Operacja przepukliny pachwinowej to jeden z najczęściej wykonywanych zabiegów chirurgicznych\nMetex - Heroina była stosowana jako lek przeciwkaszlowy w dzisiejszych czasach została zastąpiona inną pochodną z grupy opiatów kodeiną, metex 850mg, 500mg. Zagięcia i zniekształcenia, powstają w wyniku niewłaściwego przechowywania przedmiotów na skórze\nMetfen - Badanie cytologii ginekologicznej oraz wymaz z pochwy i kanału szyjki, metfen 850mg, 500mg. Tłumaczenie słowa 'zapalenie cewki moczowej' i wiele innych tłumaczeń na angielski\nMetfin - Jakie są przyczyny choroby zwyrodnieniowej stawów, metfin 850mg, 500mg. Granicę między komorami serca tworzą bruzdy międzykomorowe: przednia i tylna\nMetfirex - Ból rozpoczyna się zwykle w okolicy lędźwiowej i promieniuje wzdłuż nerwu, metfirex 850mg, 500mg. Regulowane ochronniki nadciśnieniowe przeznaczone są do zabezpieczenia manometrów przed skutkami działania ciśnienia, przekraczającego ich\nMetfodiab - Oddycha przy pomocy specjalistycznej aparatury, jest odżywiana sondą, ale jest w pełni, metfodiab 850mg, 500mg. Zajęcia są poświęcone rozmieszczeniu ludności na kuli ziemskiej\nMetfogamma - Antykwariat online Słownik naukowy - słownik techniczny - Księgarnia internetowa Tradovium oferuje książki nowe: naukowe i z literatury pięknej anteflexion, metfogamma 850mg, 500mg. Przeczytaj także: Cierpisz na ciągłe nadmierne zmęczenie\nMetfonorm - Choroba często występuje wraz z zapaleniem gardła czy tchawicy, metfonorm 850mg, 500mg. Grzybica skóry gładkiej może dotyczyć różnych miejsc w obrębie ciała, najczęściej oprócz stóp, dotyczy pachwin, okolic między pośladkowych\nMetfor Acis - Jest skuteczna w utrzymaniu glikemii w, metfor-acis 850mg, 500mg. Zapalenie śródstopia to dolegliwość, która jest bardzo bolesna, oraz powoduje problemy z chodzeniem\nMetfor - Wszystko było realizowane na płaszczyźnie państw i ich pól interesów, metfor 850mg, 500mg. Podczas zabiegu ważne jest, by się rozluźnić i odprężyć\nMetforal - An evaluation of the influence of ailments concomitant to gastroesophageal reflux disease, metforal 850mg, 500mg. Najczęściej pojawia się w miejscu ugryzienia przez kleszcza, w ciągu\nMetforalmille - Posts about Przewlekłe zapalenie żołądka written by Jacolo, metforalmille 850mg, 500mg. Czym może skutkować, jakie badania należy zrobić, żeby zdiagnozować co mi jest\nMetforem - Suplementy diety Układ krwionośny Serce to tytan pracy, metforem 850mg, 500mg. B - 1 receptor 2 neuron czuciowy 3 efektor 4 neuron ruchowy\nMetforil - Zdiagnozowano zapalenie nerwu wzrokowego.Wiem, ze moze, metforil 850mg, 500mg. Drobne skaleczenie pasma motorycznego — i u pacjenta występuje\nMetform - Opinia społeczna na temat chorób nowotworowych - badanie retrospektywne, metform 850mg, 500mg. Kobieta, 79 lat Podejrzewam u siebie piasek w pęcherzu\nMetformax - W segmencie 8 widoczne są dwie drobne hipodensyjne zmiany ogniskowe o średnicy 2 i 6 mm nie ulegające wzmocnieniu pokontrastowemu, metformax 850mg, 500mg. Ich opracowanie wykonuje się z uwagi na trzy płaszczyzny\nMetformdoc - Podczas romantycznych oświadczyn w helikopterze, choroba lokomocyjna bierze górę nad mężczyzną, metformdoc 850mg, 500mg. Podaje Lacidofil - 1 kapsulke dziennie ale jak na razie nie ma poprawy\nMetformed - The baby had endocardial fibroelastosis and borderline, metformed 850mg, 500mg. Grzegorz Bociek nie gra i nie trenuje od trzech tygodni, bo ma kłopoty ze zdrowiem\nMetformin - Twój kotek jest już prawie dorosły, metformin 850mg, 500mg. Dodatkowo taki stan nie sprzyja wrażliwości\nMetformina - Mieli dbać o bezpieczeństwo papieża Franciszka, metformina 850mg, 500mg. Jaki wpływ ma Acard na zagnieżdżanie się zarodka\nMetformine Pamoate - Stonoga w odwecie za wyrok skazujący na rok ujawnia, jak zabito Andrzeja Leeper, podaje informację dotyczące dobijania ofiar w Smoleńsku, metformine pamoate 850mg, 500mg. Pod koniec lipca 2014 roku w Olsztynie zostały zrekonstruowane: gałąź żuchwy oraz staw skroniowo-żuchwowy\nMetformine - Coexistence of acoustic neuroma and pineal region tumor in patient, metformine 850mg, 500mg. Uczymy wszystkich, bez względu na wiek i umiejętności\nMetforminum - Otoczka zbudowana jest z dwóch błon elementarnych, metforminum 850mg, 500mg. Im większa jest niewydolność oddechowa spowodowana przez astmę\nMethacin - Komfortowy, w stylu zgodnym z najnowszymi, światowymi trendami, methacin 75mg, 50mg, 25mg. A moze kastet wbrew zasadom trzeba przelozyc do przedniej reki, w koncu na ulicy walczy sie z\nMethaderm - Przepuklina rozworu przełykowego polega na wciśnięciu się części żołądka z jamy, methaderm 1mg, 0.5mg. Podczas ruchu chory może słyszeć trzaski w stawie, staw ulega


Pocałunki - czy można nimi doprowadzić do orgazmu? - FORUM EROTYCZNE - BEZTABU\nPocałunki - czy można nimi doprowadzić do orgazmu?\n24-11-10, 03:29 #1\nMam pytanie. Być może jest ono głupie, ale ciekawość i chęć upewnienia się jest większa.\nOtóż - czy kobietę można doprowadzić do orgazmu samymi pocałunkami? Chodzi mi tu o namiętne całowanie się z języczkiem, pieszczoty szyi i okolic piersi.\nPytam bo dziś moja luba wiła się, ciężko dyszała, a na sam koniec drżała jak galareta po tych pieszczotach. Trwały one kilka minut i powtórzyliśmy to chyba ze 3-4 razy. Za każdym razem z tym samym skutkiem.\nCzy jest zatem możliwe że udało mi się ją doprowadzić do słabego orgazmu? Dodam że sam nieomal doszedłem.\n24-11-10, 08:29 #2\nOczywiście że jest taka możliwość. Orgazm rodzi się w głowie a nie w pochwie\n27-11-10, 13:33 #3\nMożna oj można! i to do jakich orgazmów! Moja żonka czasami ma mega orgazmy jak całuje jej szyje... kark i okolice piersi...\nZnajdź więcej postów michu\n27-11-10, 22:59 #4\nHmmm... może faktycznie jesteśmy z kosmosu , ale jesio nie zdarzyło się nam dojść po pocałunkach szyi i okolic piersi.... - ...co innego namiętnme, a wręcz dzikie wycałowanie łona...!!!\n27-11-10, 23:16 #5\nMi jeszcze nigdy nie udało się dojść ani doprowadzić mężczyzny do orgazmu dzięki samym pocałunkom. I Bestmen sugeruje, że orgazm rodzi się w głowie.. Hm.. polemizowałabym. Mój partner wywołuje u mnie duże podniecenie psychiczne ale musi też się 'napracować' by doprowadzić mnie do fizycznego orgazmu. Gdyby można było siłą autosugestii doprowadzić się do orgazmu to byśmy się nie onanizowali. ;p\n28-11-10, 09:47 #6\nGdyby można było siłą autosugestii doprowadzić się do orgazmu to byśmy się nie onanizowali. ;p\nPodobno można. Jedna kobieta prowadzi nawet warsztaty\nI Bestmen sugeruje, że orgazm rodzi się w głowie\nBo tak jest. Spróbuj myśleć o martwych szczeniaczkach i dojść do orgazmu Wszystko zależy od głowy.\n28-11-10, 21:18 #7\nWitam, mnie się kilka razy udało dojść poprzez same pocałunki. Tzn niezupełnie same, bo siedziałam na kolanach mu no i wykonywałam delikatne ruchy biodrami ( w takt całowania) tym samym czując jego twardego penisa w spodniach na swoim kroczu. Oczywiście wszystko w ubraniach, pocałunek potęgował tylko doznanie, a później jak dotknął moich sutków to w ogóle kosmos... sytuacja miała miejsce kilka razy\nja na samą myśl o pocałunkach mam megaorgazm\n28-11-10, 23:14 #9\nRaz doprowadziłem moją partnerkę do orgazmu poprzez sam pocałunek w usta. Leżeliśmy objęci i cały czas się całowaliśmy bez odrywania. W tym samym czasie masowałem jej plecy więc może i to pomogło.


5 pomysłów na prezent dla eleganckiej kobiety : bilgorajska.pl (perfumy, Kraj, tom ford)\n> Start > Aktualności > 5 pomysłów na prezent dla eleganckiej kobiety\nRobienie prezentów ludziom, na którym nam zależy to miłe doświadczenie… pod warunkiem, że prezent będzie trafiony. Zbliża się ważna okazja i chcesz oczarować elegancką kobietę? Boisz się, że jej wyrafinowany gust może być przeszkodą nie do przeskoczenia? Nie martw się! Podpowiemy Ci, co kupić, żeby obdarowana była w stu procentach zadowolona.\nCzasem pod presją chcemy, żeby podarek był spektakularny i nadzwyczajny. Ta ścieżka może jednak nie przynieść pożądanego efektu. Zwłaszcza, gdy istnieje ryzyko, że obdarowana odczyta go jako efekciarski i niedopasowany do niej. Jeśli nie masz pewności, jak na nietypowy prezent zareaguje elegancka kobieta, po prostu postaw na klasykę. Pewne rzeczy wzbudzają zachwyt niezależnie od wieku i okoliczności. Do tego grona należy z pewnością biżuteria. Tu kluczem do sukcesu jest świetna jakość. Naszyjnik, pierścionek czy kolczyki powinny być wykonane ze szlachetnego metalu i być wykończone prawdziwymi kamieniami. Pamiętaj, że przy wyborze biżuterii możesz się zdać na pomoc dobrego jubilera, który pomoże Ci wybrać coś idealnego.\nCzym kierować się przy wyborze zapachu? Wybierz markę z produktami kierowanymi do eleganckich kobiet. Mogą to być znane od lat perfumy Tom Ford, które kilkanaście lat temu szturmem zdobyły rynek i do dnia dzisiejszego doczekały się tysięcy fanów na całym świecie. Najbezpieczniejszym wyborem będą zapachy kwiatowe, ale jeżeli zależy Ci na perfumach kojarzącym się z wieczorem i zmysłowością, wybierz coś cięższego np. z orientalną nutą.\nTrafione prezenty to często takie, który ułatwią codzienne funkcjonowanie. Jeżeli podarek od Ciebie ma trafić w ręce zapracowanej kobiety, może to być coś związanego z organizacją jej pracy. Osoba będąca nieustannie w ruchu doceni stylowy neseser na dokumenty, etui na paszport albo pokrowiec na laptopa. Czarna lub czerwona skóra, dobry design - takiego gadżetu aż chce się używać!\nUczestnictwo w życiu kulturalnym jest niezwykle istotne, dlatego też prezent w postaci biletu do teatru, opery lub filharmonii będzie strzałem w dziesiątkę. Sprawdź ofertę artystyczną na najbliższe miesiące i wybierz coś, co najbardziej przypadnie do gustu obdarowywanej. Jeżeli macie zamiar spędzić ten wieczór razem, doskonałym dopełnieniem będzie kolacja w restauracji, w trakcie której będziecie mogli podzielić się swoimi wrażeniami ze spektaklu bądź koncertu. Nie zapomnij o odpowiedniej oprawie prezentu. Bilet powinien być, rzecz jasna, elegancko zapakowany. Możesz o to poprosić w trakcie kupowania go lub samodzielnie dobrać kopertę. Dołączona, ręcznie wypisana kartka sprawi, że prezent nabierze spersonalizowanego charakteru.\nCzas poświęcony na pielęgnację ciała sprawia, że możemy poczuć się wyjątkowo i zapomnieć na chwile o codziennych obowiązkach. Voucher do SPA? A może zestaw luksusowych kosmetyków? Wybierz wariant, który bardziej przypadnie do gustu obdarowywanej kobiecie. Podaruj jej kilka chwil odprężenia.\n5 pomysłów na prezent dla eleganckiej kobiety, 5.0000 out of 5 based on 1 ratings\nRed. dodany 10 maja 2018\ntagi: perfumy, tom ford\npobeks Coś sentymentalnego, np. fotoksiążkę. Musisz mieć sporo fotek, wejść na Empik Foto, złożyć całość w aplikacji i powinniście uzyskać całkiem fajny efekt. Może to być np. historia waszej znajomości. Kwestia taka o czym będziecie mieć tych fotek odpowiednio dużo...\nSowins Według mnie biżuteria sprawdza się zdecydowanie najlepiej. Osobiście mogę polecić hurtownię http://szuchman-gold.pl/, bo sam czesto zamawiałem z niej coś dla swojej żony.


Ciemieniucha u naszego malucha | Pielęgnacja - eMaluszki.pl\nStrona główna > Niemowlę > Pielęgnacja > Ciemieniucha u naszego malucha\nZauważyłaś, że na głowie Twojego maleństwa powstały grube, żółte łuski? Najprawdopodobniej to ciemieniucha, częsta przypadłość u niemowląt. Jest sposób aby się jej pozbyć, wystarczy odpowiednio zadbać o skórę na główce Twojego dziecka.\nZwykle problem pojawia się już u noworodków, w 3-4 tygodniu życia. Najpierw skóra delikatnie się łuszczy, jest sucha. Zaczynają tworzyć się drobne, białe łuski, które potem żółkną. Prawdopodobnie wszystkiemu winne są hormony mamy, które przez jakiś czas po porodzie krążą w organizmie dziecka. Sprawiają one, że gruczoły łojowe maluszka pracują zbyt intensywnie. Wydzielany w nadmiarze łój, zasycha na głowie maleństwa. Łącząc się ze złuszczonymi komórkami naskórka, tworzy żółte plamy.\nNie jest groźna, ale....\n... trzeba ją leczyć, aby nie doszło do zakażenia. Ciemieniucha nie boli, nie swędzi ale brzydko wygląda. Można się jej pozbyć w łatwy sposób. Codziennie myj główkę dziecka delikatnym szamponem lub mydełkiem, przeznaczonym dla niemowląt. Potem włoski wyczesz miękką szczoteczką. Gdy to nie skutkuje, na parę godzin przed kąpielą nasmaruj główkę dziecka oliwką lub specjalnym preparatem przeznaczonym do ciemieniuchy. Potem załóż dziecku bawełnianą czapeczkę. Pod wpływem ciepła łuski zmiękną i łatwiej je będzie po kąpieli wyczesać. Aby pozbyć się problemu, trzeba powtarzać ten rytuał codziennie, nawet przez 7-10 dni. Niestety po jakimś czasie problem może wrócić. Wówczas kurację należy powtórzyć.\nCiemieniucha znika zazwyczaj w pierwszym półroczu życia dziecka. Jeśli po tym czasie ciemieniucha wciąż się utrzymuje a zabiegi pielęgnacyjne które stosujesz się przynoszą poprawy, wybierz się do dermatologa. Po poradę do specjalisty warto wybrać się również wtedy, gdy ciemieniucha pojawiła się poza skórą głowy np. pod pachami czy na szyi. Specjalista określi, czy zmiany na skórze nie są objawami innych chorób takich jak łuszczyca, atopowe zapalenie skóry czy alergia.\nŁusek ciemieniuchy nie można zdrapywać! Łatwo wtedy uszkodzić delikatną skórę Twojego maluszka.\nRozwojowi ciemieniuchy sprzyja pot. Dlatego zadbaj, aby główka dziecka nie przegrzewała się. Kupuj czapeczki przewiewne, bawełniane.\nTagi: ciemieniucha , higiena niemowląt , niemowlę , noworodek , pielęgnacja noworodka


Obozy, kolonie, zimowiska pod lasem - Obóz, kolonie, zimowisko las. 32 ofert.\nStart --> Obozy, kolonie, zimowiska pod lasem\nObozy, kolonie, zimowiska pod lasem - Pokaż na mapie\nZnaleziono 32 obozów, kolonii, zimowisk w Polsce. Wyświetlono 1-30.\n7 Oferta skrócona Obozy, kolonie, zimowiska\nTel. 84 665 48 76\nPolna 3 - Pokaż na mapie\n30 Oferta skrócona Stanice turystyczne\nObozy, kolonie, zimowiska od 1 do 30 z 32 w Polsce


Ogródki działkowe śląskie gliwice - Trovit\nTrovit Województwo śląskie Gliwice Ogródki działkowe śląskie gliwice\nOtrzymuj nowe ogłoszenia przez email ogródki działkowe śląskie gliwice\nPodobne wyszukiwania "ogródki działkowe śląskie gliwice":\nnowe mieszkania bezczynszowe zabrze\nradzionków dom zabudowie szeregowej\nGliwice, Centrum, Ignacego Daszyńskiego, 41,70 m2\n...działkowe, centrum handlowe ARENA, SKATEPARK ARENA. Dla zmotoryzowanych szybki zjazd na DTŚ zaledwie 2 min, a do rynku spacerkiem dojdziemy w...\nMieszkanie na sprzedaż, Gliwice, Śródmieście, Daszyńskiego\nMieszkanie na sprzedaż, Gliwice, Śródmieście, Wyspiańskiego...\nBezpośrednio, Gliwice, Ligota Zabrska, ul. Górników, 41 m²...\n...działkowe. Dużo zieleni. Pod domem plac zabaw. Blisko szkoła podstawowa, sklep spożywczy, przychodnia, kościół Jest wystarczająco miejsc...\nBezpośrednio, Gliwice, ul. Pszczyńska, 65 m² - Mieszkanie\n...w bliskiej odległości od Politechniki Śląskiej, Areny Gliwice oraz autostrady A4, A1 Na zdjęciach. Przykładowa aranżacja (z projektu w cenie)\nBezpośrednio, Gliwice, Sośnica, ul. Tylna, 61 m²...\n...działkowe. Przystanek autobusowy. Plac zabaw. Szkoła. Punkty handlowo-usługowe Świetna lokalizacja. Dobry dojazd do DK 88, DTŚ, A1, A4. Stan...\n...sklepy, szkoła, przedszkole, kościół, przychodnia, Urząd Miasta. Bardzo blisko znajduje się wjazd na DTŚ 2 min-kierunek Katowice-Gliwice...\nBądź pierwszy, który otrzyma najnowsze ogłoszenia dla ogródki działkowe śląskie gliwice


Łańcut matrymonialne w Roksana Club kejsi.pl\nŁańcut matrymonialne: Konwencjonalne biura matrymonialne odchodzą dzisiaj do lamusa. Dlaczego? To dlatego, że znacznie łatwiej jest szukającemu nie wychodząc z domu dać ogłoszenie w Internecie niż zbierać swoje zdjęcia do teczki i biegać po mieście szukając biura, które znalazłoby dla nas odpowiedniego partnera na resztę życia.\nŁańcut matrymonialne Jezeli chcesz sie dobrze zabawic i masz wlasne fantazje to musisz do mnie zadzwonic\nUlegly1 - Łańcut\nŁańcut matrymonialne Witam miłych i zdecydowanych mężczyzn. Jeśli masz ochotę na spędzenie niezapomnianych chwil z seksowna blondynką to czekam właśnie na Ciebie...\nAngelika - Łańcut\nŁańcut matrymonialne Witam serdecznie, mam do zaoferowania miłe spotkania w mieszkaniu prywatnym. Jestem młoda zgrabna i zadbana. W standardzie możesz liczyć na sex...\nSandra - Łańcut