16 niedziela zwykła Rok C – U źródeł wody życia\nJezus przyszedł do pewnej wsi. Tam niejaka niewiasta, imieniem Marta, przyjęła Go do swego domu. Miała ona siostrę, imieniem Maria, która siadła u nóg Pana i przysłuchiwała się Jego mowie. Natomiast Marta uwijała się koło rozmaitych posług. Przystąpiła więc do Niego i rzekła: „Panie, czy Ci to obojętne, że moja siostra zostawiła mnie samą przy usługiwaniu? Powiedz jej, żeby mi pomogła”. A Pan jej odpowiedział: „Marto, Marto, troszczysz się i niepokoisz o wiele, a potrzeba mało albo tylko jednego. Maria obrała najlepszą cząstkę, której nie będzie pozbawiona” (Łk 10, 38-42).\nW samo południe upalnego dnia Abraham siedział w cieniu dębów Mamre. W oddali dostrzegł trzy ludzkie postacie. Zapewne kierowany odruchem ludzkiej gościnności i bożym natchnieniem wyszedł im naprzeciw, zapraszając w gościnę. Przyniósł wody, aby obmyli sobie ręce i nogi oraz zaproponował odpoczynek w cieniu drzew. W tym czasie żona jego Sara szybko upiekła podpłomyki, zaś Abraham wybrał dorodne cielę, z którego kazał słudze przygotować posiłek dla gości. A gdy spożywali przygotowane dary jeden z tajemniczych gości powiedział, że za rok wróci, a wtedy Sara będzie miała syna. Abraham bardzo pragnął mieć syna, ale ze względu na podeszły wiek, zarówno swój jak i żony nie miał takiej nadziei. Uwierzył jednak przybyszowi, bo był przekonany, że przyszedł do niego w gościnę wysłannik nieba. Po roku rzeczywiście Sara urodziła syna, a Abraham nie miał już żadnych wątpliwości, że przed rokiem, zapraszając w gościnę umęczonych wędrowców, zaprosił samego Boga.\nTa biblijna scena nie pozostała zapewne bez wpływu słowiańską gościnność. Znane jest polskie przysłowie „Gość w dom – Bóg w dom”. Miałem to szczęście, że w moim rodzinnym domu, w całej rozciągłości doświadczałem prawdziwości tego przysłowia. Drzwi wiejskiej chaty były zawsze otwarte dla każdego. Każda pora dnia była odpowiednia na przyjęcie gości. Gość nigdy nie czuł się, że przyszedł nie w porę. Nikt nie musiał się wcześniej zapowiadać. Do dziś mam w pamięci obraz mamy, która przerywała swoją pracę, aby zająć się gośćmi. Stawała przy kuchni, a cały dom wypełniał się przyjemnymi zapachami. Czuło się w domu odświętność. Również tata, jeśli było to możliwe, przerywał swoją pracę i towarzyszył gościom. W tych gościnach na pierwsze miejsce wysuwała się radość spotkania. Można było ze sobą porozmawiać, powspominać. Gdy rodzice byli zbyt zabiegani w przygotowaniu gościny, wtedy goście mówili często: „Zostawcie to wszystko, siądźmy razem i porozmawiajmy”.\nTak było na wsi wiele lat temu. Dzisiaj, w innym środowisku jest prawie niemożliwe naśladowanie takiej formy gościnności. Ale wcale to nie znaczy, że mamy zrezygnować z praktykowania przysłowia: „Gość w dom – Bóg w dom”. Nasz dom, nasze serce mają być otwarte dla bliźnich, bo przez nich, bardzo często przychodzi do nas łaska Boża. Do czynników, które w dzisiejszych czasach wpływają destrukcyjnie na gościnne otwarcie się należą: Po pierwsze- interesowność. Rodzi ona pytanie, jakie korzyści będę miał z tych odwiedzin. Nie jeden raz słyszałem opowieści moich rodaków w Stanach Zjednoczonych, którzy zawiedli się na gościnności swojej rodziny, czy znajomych w Polsce tylko, dlatego, że ci zamiast cieszyć się odwiedzinami krewniaka ze Stanów liczyli na drogie prezenty. Po drugie – zapracowanie, które jest wynikiem pogoni za pieniądzem. Ta pogoń staje się niebezpieczna, gdy przesłania rodzinę i ewentualnego gościa. Po trzecie- telewizja, która może stać się wrogiem gościnności numer jeden. Naprawdę możemy zdenerwować gospodarza domu, gdy go odwiedzimy w czasie oglądania ulubionego programu. Albo też w ogóle nie będzie się przejmował obecnością gościa, tylko z zaciekłością maniaka przylgnie wzrokiem do szklanego ekranu.\nFragment Ewangelii zacytowany na wstępie mówi także o gościnności. Jezus odwiedza dom Marty i Marii. Obydwie ucieszyły się z tej wizyty. Jednak odmiennie starały się przyjąć Jezusa. Marta przygotowuje przyjęcie. Biega od kuchni do spiżarni, przygotowuje posiłek, nakrywa stół. Maria zaś usiadła u stóp Jezusa i z wielką uwagą słuchała Jego słów. Wobec tego zrozumiała jest pretensja Marty do Marii. Dlaczego ona nie pomaga w przygotowaniu posiłku dla Chrystusa? Zapewne odpowiedź Chrystusa zaskoczyła nie tylko samą Martę, ale i tych, którzy byli świadkami tej sceny. “Marto, Marto, martwisz i niepokoisz się o wiele, a potrzeba mało, albo tylko jednego. Maria obrała najlepszą cząstkę, której nie będzie pozbawiona”. Brzmi to jak nagana zabiegania Marty i pochwała zasłuchania Marii. A zatem jaką przyjąć postawę w życiu, Marty czy Marii? Bez zabiegania Marty nie można odpowiednio ugościć przybysza. Podobnie bez słuchania gościa nie można go godnie przyjąć. A zatem w naszym życiu ważne są obydwie postawy, które muszą ze sobą harmonijne współgrać. Potrzebne jest zabieganie Marty i zasłuchanie Marii. Źle się dzieje, gdy przez zabieganie nie mamy czasu wysłuchać naszego gościa.\nW tej przypowieści jest mowa o Bogu, który przychodzi do nas w gościnę. Dla ilustracji tego przyjścia użyję obrazu I Komunii św. Wiąże się z nią wiele przygotowań w domu i w kościele. Próby, stroje, prezenty, przyjęcia. To wszystko jest potrzebne, ale może przesłonić najważniejszego momentu, kiedy to kapłan podając dziecku białą hostię mówi: „Ciało Chrystusa”. Bo gdy przesłoni, wtedy najważniejszy gość przejdzie niezauważony.\nPośród codziennego zabiegania tak ważna jest chwila rozmowy z Bogiem, chwila modlitwy. Chociaż i modlitwa może być zabiegana przez wielość słów i przerost zewnętrznej formy. Do metropolity Antoniego Blooma przyszła kobieta i powiedziała, że przez czternaście lat modliła się nieustannie i nie odczuła szczególnej obecności Boga w swoim życiu. Metropolita zadał jej pytanie: „A gdy się modliłaś, czy dałaś Bogu szansę, żeby wszedł w twoje słowa?” „Nie, ja cały czas do Niego mówiłam. Czy to nie jest modlitwa?” – pyta kobieta. „Sądzę, że nie” – pada odpowiedź. „Radziłbym ci- kontynuuje metropolita- piętnaście minut dziennie usiąść w zasłuchaniu przed obliczem Boga”. Kobieta usłuchała tej rady. Po niedługim czasie ponownie zjawiła się u metropolity i powiedziała: „To nadzwyczajne, gdy tylko mówię słowa modlitwy, nic nie czuję. Ale gdy w milczeniu usiądę przed Bogiem i słucham Go, wtedy czuję, jak mnie wypełnia Jego wszechpotężna obecność” (z książki Nie ma innej Ziemi Obiecane).\nPan ukazał się Abrahamowi pod dębami Mamre, gdy ten siedział u wejścia do namiotu w najgorętszej porze dnia. Abraham, spojrzawszy, dostrzegł trzech ludzi naprzeciw siebie. Ujrzawszy ich, podążył od wejścia do namiotu na ich spotkanie. A oddawszy im pokłon do ziemi, rzekł: «O Panie, jeśli darzysz mnie życzliwością, racz nie omijać Twego sługi! Przyniosę trochę wody, wy zaś raczcie obmyć sobie nogi, a potem odpocznijcie pod drzewami. Ja zaś pójdę wziąć nieco chleba, abyście się pokrzepili, zanim pójdziecie dalej, skoro przechodzicie koło sługi waszego». A oni mu rzekli: «Uczyń tak, jak powiedziałeś». Abraham poszedł więc śpiesznie do namiotu Sary i rzekł: «Prędko zaczyń ciasto z trzech miar najczystszej mąki i zrób podpłomyki». Potem Abraham podążył do trzody i wybrawszy tłuste i piękne cielę, dał je słudze, aby ten szybko je przyrządził. Po czym, wziąwszy twaróg, mleko i przyrządzone cielę, postawił przed nimi, a gdy oni jedli, stał przed nimi pod drzewem. Zapytali go: «Gdzie jest twoja żona, Sara?» – Odpowiedział im: «W tym oto namiocie». Rzekł mu jeden z nich: «O tej porze za rok znów wrócę do ciebie, twoja zaś żona, Sara, będzie miała wtedy syna» (Rdz 18, 1-10a).\nPo zebraniu szkolnym jeden z ojców podchodzi do nauczyciela i prosi o chwilę rozmowy. W trakcie jej trwania nie wytrzymuje nerwowo i zaczyna płakać. Po uspokojeniu się przeprasza nauczyciela za tę chwilę słabości i mówi: „Mój syn opuścił mnie, ale ja go ciągle kocham i chciałem się dowiedzieć, jak mu idzie w szkole”. Po czym ojciec wyjaśnił, że jego żona wraz z czwórką dzieci opuściła go wczoraj wieczorem.\nPracował on na budowie, czasami po 16 godzin dziennie. W takiej sytuacji niewiele miał czasu dla rodzinny; coraz bardziej oddalał się od niej. Na koniec tej smutnej rozmowy powiedział: „Chciałem kupić żonie i dzieciom wszystko to, o czym tylko zamarzą. Aby to spełnić ciężko pracowałem, zapominając o tym czego oni najbardziej potrzebują; ojcowskiej obecności, duchowego wsparcia i miłości”.\nUżywając języka Ewangelii można powiedzieć, że ten tragiczny ojciec troszczył się o wiele zapominając o najważniejszym i w sumie stracił wszystko. Wróćmy jeszcze do Ewangelii. Jezus nie potępił zabiegania Marty. To zbieganie o sprawy materialne jest potrzebne. Staje się jednak zgubą, gdy człowiek nie ma czasu, aby tak jak Maria usiąść przy Chrystusie i słuchać. Nie ma czasu dla drugiego człowieka, nie ma czasu na chwilę modlitwy, nie ma czasu na chwilę refleksji. Ciągle jest w akcji. Chwile skupienia, refleksji są konieczne, aby człowiek uświadomił sobie cel swego zabiegania, jakie wartości są najważniejsze, co ma nieprzemijającą wartość o oczach bożych. Ciągła, zewnętrzna aktywność sprawia także, że nie jesteśmy w stanie właściwie ocenić świata i naszego miejsca w nim.\nDla ilustracji można użyć podobieństwa wody w jeziorze. Gdy patrzymy na nią jest czysta; widać w niej rośliny, ryby i inne stworzenia. Wystarczy wskoczyć do niej, dotknąć dna, a wtedy staje się mętna. Nie jesteśmy w stanie dostrzec w niej ani ryb, ani roślin. Wystarczy jednak zostawić wodę w jeziorze na kilka godzin w spokoju, a wtedy powraca jej dawna klarowność, możemy w niej wszystko w niej dostrzec. Nasza ciągła bieganina jest często takim mąceniem wody. Tak, że w końcu niewiele widzimy w tym wszystkim. Chwila refleksji, skupienia sprawia, że wokół nas uspokaja się „zmącona woda” i możemy trafniej oceniać otaczającą nas rzeczywistość.\nSzczególnie cenne w naszym życiu są chwile, które spędzamy jak Maria; zasłuchani w to, co mówi do nas Bóg. Bóg jest prawdą ostateczną i w jego obecności możemy odkrywać nasze ostateczne przeznaczenie (z książki Ku wolności).\nPRZEJRZENIE W BLISKOŚCI BOGA\nFilm „Początek” przedstawia historię Iana Graya, młodego biologa, którego poznajemy w filmie jako pełnego zapału doktoranta. Ten błyskotliwy biolog od dzieciństwa pasjonuje się oczami i uwiecznia je na fotografiach, ponieważ są unikalne tak jak odciski palców. Ian próbuje odtworzyć ewolucję oka i tym samym udowodnić, że teolodzy nie mają racji twierdząc, że na początku stworzenia stoi inteligentna Osoba, zwana Bogiem. Przez swe badania chce wykazać, że jest w stanie od samego początku odtworzyć, tak pozycyjny organ, jakim jest oko. Do eksperymentu wybrał robaki pozbawione wzroku. W trakcie prowadzenia tych badań sfotografował oczy, zamaskowanej twarzy dziewczyny. Nie dawały mu one spokoju, zaczął szukać dziewczyny z tymi oczyma. Po wielu poszukiwaniach odnalazł ją. Była nią piękna, inteligentna i uduchowiona osoba imieniem Sofii. W przeciwieństwie do Iana była osobą wierzącą w Boga, Stwórcę Wszechświata. Pewnego razu Ian zabrał ją do laboratorium, aby pochwalić się nowym osiągnięciem naukowym. Otóż udało się mu zmutować ślepego robaka i odtworzyć oko. Robak zaczął wiedzieć. Ian z dumą demonstrując swoje osiągnięcie chciał powiedzieć Sofii, że za stworzeniem świata nie stoi Stwórca, Bóg, że człowiek może pokierować tak ewolucją, że nawet oko może zbudować od samych podstaw. Na co Soffi powiedziała: Widzisz te wszystkie robaki nie widzą świata, nie widzą słońca, tylko jeden z nich widzi, to co jest zakryte przed pozostałymi. Poprzez swoje wywody dała do zrozumienia Ianowi, że z ludźmi bywa podobnie. Może być „zmutowany” człowiek, który widzi więcej, widzi wszystko. Ian widząc aluzje do siebie zapytał ją czy ona uważa się za takiego zmutowanego robaka. Sofii powiedziała, że tak.\nO wierzących w Boga można powiedzieć, że są to „zmutowani” ludzie, którzy mają dodatkowy wzrok, pozwalający im widzieć dużo więcej. Tym wzrokiem jest wiara, a „naukowcem”, który daje nam szanse takiej „mutacji” jest sam Bóg. Czytanie z Księgi Rodzaju, zacytowane na wstępie mówi o spotkaniu Abrahama z Bogiem pod Dębami Mamre. Na tym miejscu znajdują się obecnie ruiny sanktuarium z okresu Heroda, Hadriana, Konstantyna, patriarchy Modesta i czasów arabskich. W najgłębszych warstwach zostały odkryte przedmioty z terrakoty, z czasów Abrahama. Jest tam także studnia przy której rosną stare dęby, nazwane „dębami Mamre”. To w tym miejscu Abraham przyjął Boga w gościnę. Najpierw ukazują się trzej ludzie, którym Abraham oddaje pokłon jako jedynemu Panu. Następne rozdziały Biblii mówią, że tymi trzema postaciami są aniołowie, którzy w Biblii są znakiem bezpośredniej obecności Boga. Zapewne Abraham w tej troistości postaci nie widział klarownie Jedynego Boga w trzech osobach. To Bóg objawi później. Chrystus wyostrzy nasz wzrok wiary tak, abyśmy wiedzieli w Bogu Jedynym trzy Osoby; Ojca, Syna i Ducha Świętego. Zapewne do tej sceny spotkania pod dębami Mamre i troistości postaci nawiązuje najsłynniejsza ikona Rublowa „Trójca Święta”, na której tajemnica Trójcy Świętej przedstawiona jest przez obraz trzech aniołów zasiadających przy stole.\n„Mutacja” naszego wzroku dokonuje się w bliskości Boga, czego doświadczył Abraham, zwany ojcem wiary. Zaprosił on Boga w gościnę, zasiadł z Nim do stołu, wsłuchiwał się w Jego głos i wierzył Jego słowom. Boga zapowiedział mu, że narodzi mu się syn, co tak po ludzku wyglądało trochę na kpinę, bo i on i żona Sara byli ludźmi w podeszłym wieku. Sara zareagowała śmiechem. Zaś „Abraham upadłszy na twarz, roześmiał się; pomyślał bowiem sobie: Czyż człowiekowi stuletniemu może urodzić się syn? Albo czy dziewięćdziesięcioletnia Sara może zostać matką”. To pytanie, w którym można wyczuć wątpliwość zostało zwieńczone aktem wiary, którą Abraham wyraził, padając na twarz przed Bogiem, adorując i wielbiąc Go. A na jego twarzy pojawił się uśmiech radości. Uśmiechnął się również Bóg, gdy spełniło się proroctwo wypowiedziane wtedy: „O tej porze za rok znów wrócę do ciebie, twoja zaś żona Sara, będzie miała wtedy syna”. Otóż wybrał On dla nowonarodzonego syna imię Izaak, które znaczy „Bóg się zaśmiał”. Bóg przez słowa, czyny, cuda pogłębiał wzrok wiary Abrahama.\nEwangelia z dzisiejszej niedzieli ukazuje inną gościnę, na którą zaproszono Jezusa: „Jezus przyszedł do pewnej wsi. Tam niejaka niewiasta, imieniem Marta, przyjęła Go do swego domu. Miała ona siostrę, imieniem Maria, która siadła u nóg Pana i przysłuchiwała się Jego mowie. Natomiast Marta uwijała się koło rozmaitych posług”. Betania, miejsce gościnnego domu Marty i Marii obecnie nosi nazwę al-Azarije, co jest arabskim zniekształceniem nazwy Lazarium, jaką w wieku czwartym chrześcijanie nadali temu miejscu ze względu na kościół wzniesiony nad grobem Łazarza, brata Marii i Marty. Maria siadła u nóg Jezusa i słuchała Jego słów, cieszyła się Jego bliskością. Marta zaś krzątała się w domu, przygotowując gościnę. Wszystko było dobrze do momentu, gdy Marta przyszła do Jezusa i powiedziała: „Panie, czy Ci to obojętne, że moja siostra zostawiła mnie samą przy usługiwaniu? Powiedz jej, żeby mi pomogła”. A Jezus jej odpowiedział: „Marto, Marto, troszczysz się i niepokoisz o wiele, a potrzeba mało albo tylko jednego. Maria obrała najlepszą cząstkę, której nie będzie pozbawiona”. Patrząc na tę wypowiedź przez pryzmat wiary i przejrzenia możemy powiedzieć, że w pierwszym rzędzie winniśmy usiąść u stóp Chrystusa i wsłuchiwać się w Jego słowa, które przyczyniają się do „mutacji” naszego wzroku wiary. Wtedy więcej i głębiej widzimy. Gdy w pełni przejrzymy, to będziemy wiedzieć, co jest w życiu najważniejsze, jaki jest sens naszego ziemskiego zbiegania. Zatem wsłuchanie się w Chrystusa jest konieczne, aby jasność tego zasłuchania przekuwać w czyn.\nTakim zasłuchaniem jest nasza modlitwa. Pięknie o niej mówi św. Jan Chryzostom: „Modlitwa i rozmowa z Bogiem stanowi najwyższe dobro. Jest bowiem źródłem zjednoczenia i jedności z Panem, i podobnie jak oczy cielesne patrząc na światło zostają oświecone, tak samo i duch zatopiony w Bogu doznaje oświecenia Jego nieomylnym światłem. Chodzi tu oczywiście o modlitwę, która nie jest tylko przyzwyczajeniem, ale wypływa z głębi duszy, modlitwę, która nie ogranicza się do określonych godzin, lecz trwa nieustannie, zarówno w dzień, jak i w nocy. Myśl bowiem nasza winna być zwrócona ku Bogu nie tylko w czasie modlitewnego skupienia, ale również wtedy, gdy oddajemy się zajęciom zewnętrznym, jak troska ubogich, pielęgnowanie chorych itp., lub gdy wykonujemy jakieś inne pożyteczne dzieła dobroczynne”. Z tego zasłuchania rodzi się św. czyn. Przykładem takiego zasłuchania owocującego czynem jest św. Kazimierz królewicz, o którym czytamy: „Skarbem dlań były przykazania Boże. Niewypowiedziana i najszczersza miłość ku Wszechmogącemu Bogu w Duchu Świętym tak bardzo ogarniała serce Kazimierza, tak obfitowała i wylewała się na zewnątrz z głębi serca ku bliźnim, iż nic nie było dlań przyjemniejszym, nic bardziej upragnionym, jak wszystko swoje, a także i siebie samego oddać ubogim Chrystusa, podróżnym, chorym, więźniom i strapionym. Dla wdów, sierot i uciśnionych był nie tyle opiekunem i dobroczyńcą, ile ojcem, synem i bratem. Wiele zapewne należałoby pisać, gdyby się chciało przedstawić po kolei jego wszystkie dzieła gorącej wobec Boga i bliźniego miłości” (z książki Bóg na drogach naszej codzienności).\nPRZYJĄĆ BOGA W GOŚCINĘ\nZwrot „Iście polska gościnność” pochodzi, jak pisze Szymon Kobyliński „conajmniej z roku tysięcznego i kto wie, czy jego autorem nie był cesarz rzymski Rzeszy Niemieckiej Otton III, który wówczas odwiedził, jako pielgrzym do grobu św. Wojciecha w Gnieźnie, naszego księcia (a wkrótce króla) Bolesława Chrobrego. Ten długi, czerwony dywan pod stopy przybysza, te uczty świetne, po których cenną zastawę otrzymywali w prezencie biesiadnicy, ta parada wybornej jazdy i piechoty i wszelkie inne olśniewające atrakcje ku czci goszczonej ekipy – wszystko najwyraźniej wynikało z tutejszej tradycji, z tutejszego stylu bycia. I na następne stulecia został ów obyczaj, by punktem honoru gospodarzy było zawsze godne przyjęcie zaproszonych gości. Ba, powstały z czasem aż przesadne formy w tej mierze, jak ów z XVII-wiecznego opisu u Sienkiewicza – toast marszałka Lubomirskiego, gdy wypiwszy zdrowie monarchy z drogocennego, kryształowego w złotym filigranie pucharu, wołając ‘Ego ultimus!’ (‘Ja ostatni’) roztrzaskał czaszę o własną głowę, aby tym kielichem nikt już więcej nie mógł wznieść odmiennego wiwatu…”. Obok tej gościnności, trochę jakby na pokaz, pamiętam gościnność mojego rodzinnego domu, którą dyktowało serce. Drzwi domu, w myśl polskiego porzekadła „Gość w dom, Bóg w dom” były otwarte dla każdego przybysza, na którego czekał zastawiony stół na miarę innego porzekadła „Czym chata bogata’.\nNie mniej gościnne w czasach biblijnych były ludy Bliskiego Wschodu. Przykład takiej gościnności mamy w pierwszym czytaniu mszalnym z dzisiejszej niedzieli. W skwarne południe, Abraham siedział przy wejściu do namiotu. Nagle zauważył trzech podróżnych. Nie czekał aż podejdą do namiotu, ale sam wyszedł im naprzeciw, proponując gościnę. Przyniesiono przybyszom wodę do obmycia nóg, co było wyrazem ogromnej gościnności. Następnie Abraham kazał przygotować obfity posiłek dla nieznanych przybyszów. Polecił wybrać „tłuste i piękne cielę” i sporządzić z niego pieczeń. Przygotowano świeże podpłomyki. Postawiono przed wędrowcami mleko i ser. Zadziwiająca jest ta gościnność wobec nieznajomych. Z Księgi Rodzaju wiemy, że Abraham był człowiekiem głębokiej wiary. Jego nadzwyczajna gościnność wypływała z wiary i miłości Boga, który nakazywał troskę o obcych i przybyszów. Jakby owocem tej gościnności była obietnica syna.\nAbraham, jak również jego żona Sara byli już w podeszłym wieku i nie mieli jeszcze potomka. Wcześniejsza obietnica Boga, że potomstwo Abrahama będzie tak liczne jak gwiazdy na niebie wydawało się nie do spełnienia. Posiadanie potomka, dla ludzi tamtych czasów miało jeden ważny wymiar. Wierzono, że rodzice żyją w swoim potomstwie. Ten długi ciąg istnień ludzkich wydłużał się jakby w wieczność. A zatem Bóg przez potomstwo obdarzał niejako człowieka widzialnym znakiem życia wiecznego. Można powiedzieć, że nagrodą za miłość i służbę Bogu, która przejawiała się w gościnności Abrahama było życie wieczne. Obietnica wysłanników Boga wypełniła się w Izaaku, synu Abrahama.\nFragment Ewangelii zacytowany na wstępie tych rozważań mówi także o gościnności. Jezus nieraz odwiedzał w Betanii swoich przyjaciół Łazarza i jego dwie siostry, Martę i Marię. Pewnego razu doszło, można powiedzieć do rodzinnego nieporozumienia, w które został wciągnięty Jezus. Zabiegana Marta chciała jak najlepiej ugościć Jezusa. Krzątała się koło rożnych posług. Maria zaś siadła u stóp Jezusa i wsłuchiwała się w Jego słowa. Marta nie wytrzymała, mówiąc do Jezusa: „Panie, czy Ci to obojętne, że moja siostra zostawiła mnie samą przy usługiwaniu? Powiedz jej, żeby mi pomogła”. W pierwszej chwili wydaje się, że Marta mała rację. Maria powinna pomoc jej w przygotowaniu gościny dla Jezusa. W tamtych czasach miało to także wymiar nakazu religijnego. Jezus daje zaskakującą odpowiedź: „Marto, Marto, martwisz i niepokoisz się o wiele, a potrzeba mało, albo tylko jednego. Maria obrała najlepszą cząstkę, której nie będzie pozbawiona”. Chrystus mówi jej, że robi zbyt wiele rzeczy, które nie należą do istoty gościnności. Ważniejsza jest uwaga poświęcona gościowi niż gościna dyktowana przez normy i zwyczaje. Gdy zabraknie tej proporcji, to gościna może wyglądać trochę dziwnie. Wszyscy zajmują się jej przygotowaniem, a gość siedzi osamotniony i nieraz odnosi się wrażenie jakby przeszkadzał w tych przygotowaniach.\nZabieganie Marty jest potrzebne tak samo jak i wsłuchanie Marii, ale wszystko musi być na swoim miejscu i mieć odpowiednie proporcje. A na pewno tak będzie, gdy gościa postawimy na pierwszym miejscu, a przygotowanie gościny na drugim. Gościnność domu w Betanii dotyka także problemu życia wiecznego. Po śmierci Łazarza, Jezus powiedział do zapłakanej Marty: Brat twój zmartwychwstanie. Ja jestem zmartwychwstanie i życie. I na potwierdzenie prawdziwości tych słów wskrzesił Łazarza.\nPowyższe opowieści o gościnności znajdują swoje dopełnienie w naszych relacjach z Bogiem, z Chrystusem. Bóg przychodzi do każdego z nas w gościnę. Przychodzi w różnym czasie i różnych okolicznościach. A my nieraz jesteśmy zaaferowani innym sprawami, może nawet przygotowaniem gościny dla Niego i nie mamy czasu wsłuchiwać się w słowa naszego Gościa. Na przykład Pierwsza Komunia św. jest szczególnym zaproszeniem Chrystusa do naszego serca. A my nieraz tak jesteśmy zaaferowani przygotowaniami zewnętrznymi, że główny gość, Jezus Chrystus, to najlepiej jakby stanął sobie w kącie i nie przeszkadzał w przygotowaniach na Jego przyjęcie. Restauracja, stroje, zaproszenia gości, prezenty, egzaminy i wiele innych spraw uniemożliwiają nieraz wsłuchanie się w głos Chrystusa, który w tym momencie tak wiele ma do powiedzenia. Podobnie może być z modlitwą, przez którą otwieramy swoją duszę dla Boga. Zapraszamy Go niejako w gościnę. I nie słuchamy Go, tylko zagadujemy Go swoimi problemami, albo słowami modlitwy, w której nie ma naszego serca.\nPrzyjęcie Chrystusa w gościnę owocuje różnymi darami, w tym najważniejszym darem wieczności. Chrystus przychodzi do nas z tymi darami w sytuacjach nieraz bardzo trudnych, tak jak to miało miejsce w życiu Jacquesa Fescha, który zaprosił Chrystusa w gościnę, oczekując na wykonanie wyroku śmierci. Jezus przemienił jego życie i obdarzył nadzieją życia wiecznego. Jacques Fesch i jego dwaj wspólnicy napadli na bank. Napad nie udał się. W czasie pościgu jakiś policjant krzyknął do niego: „Ręce do góry, bo strzelam!”. Jacques strzelił pierwszy i nieumyślnie go zabił. Jacques został skazany na karę śmierci. Egzekucja została wykonana 1 października 1957 r. Jacques miał wówczas 27 lat. Czas spędzony w więziennej celi stał się czasem głębokiego nawrócenia. W ostatnią noc przed egzekucją pisał: „Egzekucja odbędzie się jutro, około czwartej nad ranem. Niech wola Pana będzie wypełniona we wszystkim!… Jestem pewien, że Jezus w swojej dobroci da mi chrześcijańską śmierć, abym mógł dać świadectwo do końca. Trzeba, bym uwielbił Jego Święte Imię, i wiem, że będę Je uwielbiał…”. W liście pożegnalnym do brata napisał: „Idź w pokoju, braciszku, niech droga będzie dla ciebie prosta i gładka… a nadejdzie dzień, kiedy i ty połączysz się z naszą jedyną Miłością, wraz z dobrym łotrem, który gdy został ukrzyżowany, usłyszał tamtego dnia: ‘Zaprawdę, powiadam ci, dziś ze Mną będziesz w raju’”. (z książki W poszukiwaniu mądrości życia).\nW oparciu o ten fragment Ewangelii możemy pokusić się na oceny, która z form życia jest milsza Bogu; czy kontemplacyjne wpatrzenie w Chrystusa, czy aktywność w służbie Bogu i bliźniemu. Wydaje się, że Chrystus pochwala Marię, która „bezczynnie” usiadła przy Nim wsłuchując się w Jego słowo. Byłaby to jednak pochopna ocena. Tak samo ważna jest aktywność w służbie dobra, jak i kontemplacyjne wsłuchanie się w głos Boga. Gdy Bóg do nas mówi, winniśmy wsłuchiwać się w Jego słowo, aby później mądrzej i owocniej pracować. Musimy mieć coś z Marii i z Marty. Wspaniale łączyła te cechy św. Brygida Szwedzka, o której papież Jan Paweł II, z racji jej 700-lecia urodzin powiedział: „W każdej fazie swego życia umiała mądrze łączyć kontemplację z niezwykle szeroko zakrojoną działalnością, zawsze czerpiąc wsparcie z miłości do Chrystusa i do Kościoła. Wniosła ona do wspólnoty chrześcijańskiej swoich czasów dary właściwe kobiecości i jako kobieta w pełni zrealizowana poświęciła się służbie braciom”\nŚw. Brygida urodziła się w czerwcu 1303 r. w Szwecji na zamku Finstad. Jej rodzice Birghero i Sygfryda byli spokrewnieni z rodziną królewską Folkungarów, rządzącą Szwecją w latach 1250-1363. Brygida otrzymała w domu staranne katolickie wychowanie. Ojciec Brygidy był człowiekiem głęboko religijnym, w swoim życiu odbył wiele pielgrzymek. Święta wzrastała w atmosferze pobożności, a nawet mistycyzmu. Zresztą sama od najwcześniejszych lat zdradzała skłonności do życia mistycznego. W wieku 7 lat miała widzenie Matki Bożej, która nałożyła na jej głowę tajemniczą koronę. Jako 10-letnia dziewczynka miała wizję Chrystusa ukrzyżowanego. Na widok cierpienia Chrystusa Brygida zawołała: „O, mój kochany Panie! Kto ci to zrobił? Nie chcę niczego, jak tylko miłować Ciebie”. Po śmierci matki, ojciec zabrał dzieci do swojego zamku, zaś samą Brygidę oddał na wychowanie do jej chrzestnej matki, Katarzyny. Surowy tryb życia, przepojony autentyczną pobożnością na zamku chrzestnej odpowiadał Brygidzie.\nPrzyszła Święta, chcąc się całkowicie poświęcić Bogu, nie myślała o małżeństwie. Ale to nie ona o tym decydowała. W wieku 14 lat została wydana za mąż za 19- letniego Ulfa Gudmarssona, syna zarządcy ziemskiego Västergötland i marszałka na dworze szwedzkim. Wymuszone małżeństwo, Brygida przyjęła w duchu posłuszeństwa woli Bożej. Starała się być przykładną żoną i matką. Okazywała szczególne oddanie mężowi. Pałac Brygidy należał do najświetniejszych w państwie. Zawsze pełno było w nim gości. Brygida wzorowo kierowała domem, dbała o służbę, również od duchowej strony. Codziennie odmawiała z nimi pacierz. Związek Brygidy i Ulfa był przykładnym małżeństwem, przepojonym zasadami życia chrześcijańskiego. Mieli 8 dzieci: 4 chłopców i 4 dziewczynki. Dwoje dzieci zmarło w dzieciństwie. Małżonkowie wykazywali wielką mądrość i roztropność w wychowaniu swoich dzieci, które różniły się charakterami i temperamentem. Najwięcej problemów wychowawczych sprawiał syn Karol. Brygida całym sercem oddana swojej rodzinie nie zaniedbywała spraw religijnych. Na jej prośbę jeden z kanoników katedralnych przetłumaczył Pismo św. na język szwedzki oraz napisał komentarz do Pisma św.\nMąż Brygidy pełnił ważne funkcje na dworze króla Magnusa II. W roku 1332 Brygida objęła stanowisko ochmistrzyni na tym dworze. Korzystając z własnego majątku, jak i też królewskiego, Święta wspierała hojnie kościoły, klasztory oraz prowadziła działalność charytatywną. Zachowując rodzinne tradycje pielgrzymowania, w roku 1341 Brygida wraz z mężem odbyła pielgrzymkę do grobu św. Jakuba w Santiago de Compostela w Hiszpanii. Pielgrzymka trwała jeden rok. W drodze powrotnej Ulf ciężko zachorował. Czując zbliżającą się śmierć ślubował Chrystusowi, że resztę życia spędzi w zakonie, jeśli mu pozwoli ujrzeć ojczystą ziemię i dzieci. To przyrzeczenie było dopełnieniem wcześniejszych przemyśleń małżonków i decyzji pełniejszego poświęcenia się Bogu. Po szczęśliwym powrocie do domu małżonkowie przygotowywali się do wypełnienia przyrzeczenia danego Bogu. Sprzyjała temu sytuacja rodzinna: Dzieci pozakładały własne rodziny lub zdecydowały się na życie zakonne. Po dopełnieniu wszelkich formalności Ulf wstąpił do klasztoru w Alvastrze.\nBrygida zrezygnowała z funkcji ochmistrzyni na dworze królewskim i zamieszkała przy klasztorze w Alvastrze. Po śmierci męża w roku 1344 całkowicie poświeciła się służbie Bożej. Dwa lata później za poparciem króla, który ofiarował posiadłość w Valdstena oraz aprobatą Stolicy Apostolskiej, Brygida założyła nową rodzinę zakonną pod nazwą Najświętszego Zbawiciela, powszechnie zwaną „brygidkami”. Przyszła święta długie godziny spędzała na modlitwie, podejmując różne umartwienia. Doznawała wtedy wielu mistycznych przeżyć i objawień, niektóre z nich przynaglały ją do upominania tych, którzy nadużywali swej władzy lub byli głusi na krzywdę ludzką i bożą prawdę. Królowi szwedzkiemu wypominała skandale w życiu dworskim, wyrzucała mu marnotrawstwo i nakładanie zbyt wielkich ciężarów na lud. Upominała zakon Krzyżacki za okrucieństwo wobec nawracanych pogan. Zapowiadała mu klęskę. Odważyła się nawet upominać papieży. Papież Klemens VI zmuszony do opuszczenia Rzymu przebywał w Awinionie, gdzie był otoczony przepychem arystokratycznym bardziej niż pobożnością. Brygida udała się do Klemensa VI, prosiła go i zaklinała, aby zmienił styl życia i powrócił do Rzymu. Wezwanie powrotu do Rzymu skierowała także w roku 1352 do papieża Innocentego VI i jego następcy Urbana VI. Ten ostatni w roku 1367 udał się do Rzymu, ale zniechęcony zamieszkami w Wiecznym Mieście powrócił do Awinionu. Święta zapowiedziała jego rychłą śmierć, co się niebawem sprawdziło.\nW roku 1349 Brygida udała się do Rzymu, aby uzyskać odpust z okazji roku jubileuszowego. Chodziło jej również o zatwierdzenie reguły zakonu, który założyła. Zaraz po przybyciu do Rzymu, zobaczyła się ze swą córką Katarzyną. W ekstazach, które miała w drodze do Rzymu, Chrystus obiecał jej „towarzystwo”, którego się nie spodziewała. To było właśnie wypełnienie owej obietnicy. Okazało się, że także Katarzyna zapragnęła odbyć pielgrzymkę do Rzymu. Jej chory mąż nie mógł jej towarzyszyć, ale aprobował wyjazd. Niebawem Katarzyna otrzymała wiadomość o śmierci męża. Bolała na tym, że nie mogła mu towarzyszyć w ostatnich chwilach jego życia. Przez pewien czas Brygida nakłaniała ją do nowego małżeństwa. Lecz Katarzyna postanowiła obrać drogę swojej matki. Św. Brygida założyła w Rzymie klasztor, gdzie przebywała razem z Katarzyną. Wraz z córką pielgrzymowała po całej Italii. Do Rzymu wróciły dopiero w 1363 roku. W tym czasie papież Urban V powrócił na krótko z Awinionu do Rzymu. Brygida z trójką swoich dzieci została przez niego przyjęta. Pomimo próśb Brygidy i modlitw, papież opuścił Rzym. Przez cały czas swego pobytu w Rzymie Święta zaklinała papieży, aby opuścili Awinion i powrócili do Miasta Świętego, siedziby chrześcijaństwa. Nawoływała papieży do porzucenia, wystawnego dworu, zaprzestania aktywności politycznej i finansowej, która zajmowała miejsce świętości i reformy Kościoła.\nBrygida mając 70 lat udała się na pielgrzymkę do Ziemi Świętej. Wyczerpana trudami pielgrzymowania, zmarła w Rzymie 23 lipca 1373 roku. W jej pogrzebie wzięły udział ogromne tłumy. Kroniki mówią, że w czasie pogrzebu wielu chorych odzyskało zdrowie. Kiedy zaś Katarzyna wracała do swojej ojczyzny zabrała ze sobą relikwie Brygidy. W dniu 2 grudnia rozpoczął się triumfalny powrót relikwii do kraju ojczystego. Na tej drodze był także Gdańsk. Po przewiezieniu relikwii przez Bałtyk, 4 kwietnia 1374 r., ciało świętej złożono w klasztorze Valdstena, gdzie przełożoną została jej córka św. Katarzyna.\nPo długim procesie kanonizacyjnym, 7 października 1391 r. papież Bonifacy IX ogłosił ją świętą. Uczynił to samo antypapież Jan XXIII., dlatego papież Marcin V, 1 lipca 1419 roku potwierdził kanonizację Brygidy. (z książki Wypłynęli na głębię).\nJestem już na nowej parafii. Mam za sobą przeprowadzkę, która w życiu kapłana, z różnych powodów jest jednym z trudniejszych momentów jego życia. Pakowanie, przewożenie, rozpakowywanie nie jest najuciążliwszym elementem przeprowadzki. Największy jej ciężar jest niewidzialny, może czasami zdradza go smutek lub łzy. On rodzi się z naszej relacji do bliźniego i przygniata duszę oraz serce. Kiedyś jeden z przełożonych powiedział, że kapłan nie powinien wiązać ludzi ze sobą, tylko z Chrystusem. Nie do końca miał on rację. Każdy z nas dobrze wie, że kapłan, który nie potrafi zjednać sobie ludzi, nie potrafi także skutecznie wiązać ich z Chrystusem, prowadzić do Niego. W takich momentach, jak i w wielu innych tak bardzo ważni są ludzie, których możemy nazwać przyjaciółmi. Posłuchajmy co mówią o nich aforyzmy, inaczej złote myśli. Te wypowiedzi, te myśli są na wagę złota. „Przyjaźń jest największym darem, jaki mądrość może ofiarować, aby uczynić całe życie szczęśliwym”. „Ze wszystkich dróg prowadzących do osiągnięcia szczęścia w życiu, żadna nie jest tak skuteczna, tak owocna i tak słodka jak przyjaźń” /Epikur /. „Wykreślić ze świata przyjaźń… to jakby zgasić słońce na niebie, gdyż niczym lepszym ani piękniejszym nie obdarzyli nas bogowie” /Cyceron/. „Przyjaźń to najpiękniejsza rzecz, jaką człowiek może zaproponować drugiemu człowiekowi” /Pino Pellegrino/. „Najlepszym przyjacielem jest ten, kto nie pytając o powód twego smutku, potrafi sprawić, że znów wraca radość” /Św. Jan Bosko/. „Ludzie mają zbyt mało czasu, aby cokolwiek poznać. Kupują w sklepach rzeczy gotowe. A ponieważ nie ma magazynów z przyjaciółmi, więc ludzie nie mają przyjaciół”. „Nawet w obliczu śmierci przyjemna jest świadomość posiadania przyjaciela”. „Przyjaciele są jak ciche anioły, które podnoszą nas, kiedy nasze skrzydła zapominają jak latać” /Antoine de Saint-Exupéry/. „Prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie” /Adam Mickiewicz/.\nW Biblii, w Księdze Syracydesa znajdziemy piękne i mądre słowa o przyjaźni. Posłuchamy zatem co ma nam do powiedzenia mędrzec biblijny: „Jeżeli chcesz mieć przyjaciela, posiądź go po próbie, a niezbyt szybko mu zaufaj! Bywa bowiem przyjaciel, ale tylko na czas jemu dogodny, nie pozostanie nim w dzień twego ucisku. Bywa przyjaciel, który przechodzi do nieprzyjaźni i wyjawia wasz spór na twoją hańbę. Bywa przyjaciel, ale tylko jako towarzysz stołu, nie wytrwa on w dniu twego ucisku. W powodzeniu twoim będzie jak drugi ty, z domownikami twymi będzie w zażyłości. Jeśli zaś zostaniesz poniżony, stanie przeciw tobie i skryje się przed twym obliczem. Wierny bowiem przyjaciel potężną obroną, kto go znalazł, skarb znalazł. Za wiernego przyjaciela nie ma odpłaty ani równej wagi za wielką jego wartość. Wierny przyjaciel jest lekarstwem życia; znajdą go bojący się Pana”. Od tego czasu gdy Syracydes pisał te słowa minęło ponad dwa tysiące lat, a jego nauka jest jak najbardziej aktualna. Używając współczesnego języka można by udawanych przyjaciół umieścić w takim katalogu: Nekrol – dopiero z nekrologu w gazecie dowiaduje się, że jego przyjaciel zmarł po długiej i ciężkiej chorobie. Jednokierunkowiec – przypomina sobie o przyjaźni, tylko wtedy gdy ma problemy. Biznol – dopóki trwa dobry biznes, trwa przyjaźń. Pasożyt – przyjaźni się, gdy ma z tego pożytek. Zajęciuch – permanentnie mówi, że bardzo cieszy, że zadzwoniłeś i zarazem przeprasza, że nie może poświęcić ci trochę czasu, bo jest tak zajęty. Gębol – jego przyjaźń to tylko słowa. Tę listę można wydłużać prawie w nieskończoność. Takich „przyjaciół” najchętniej umieścilibyśmy w folderze: Kosz na śmieci. Ale chyba lepiej sporządzić i poszerzyć zaproponowany przez mnie katalog, aby nikogo nie przekreślać, a zarazem aby nie pomylić prawdziwego przyjaciela z udawanym, czyli farbowanym.\nCyceron, najwybitniejszy mówca starożytnego Rzymu powiedział: „Prawdziwa przyjaźń to doskonała harmonia tego, co ludzkie z tym, co boskie”. Prawdziwą i trwałą przyjaźń możemy zbudować w oparciu o nieprzemijające i trwałe wartości, które odnajdujemy w Bogu. Człowiek żyjący w przyjaźni z Bogiem ma ogromny potencjał do nawiązywania prawdziwej przyjaźni z bliźnim. Wyznawcy Chrystusa mają swoją, niepowtarzalną drogę nawiązywania przyjaźni z Bogiem. Bóg wychodzi pierwszy z propozycją tej przyjaźni. W Katechizmie Kościoła Katolickiego czytamy: „Przez swoje objawienie Bóg niewidzialny w nadmiarze swej miłości zwraca się do ludzi jak do przyjaciół i obcuje z nimi, by ich zaprosić do wspólnoty z sobą i przyjąć ich do niej – adekwatną odpowiedzią na to zaproszenie jest wiara”. Bóg stworzył człowieka i zaprosił do życia w przyjaźni z Nim. Ta przyjaźń z Bogiem czyniła człowieka wolnym od cierpienia i śmierci. Jednak przez nieposłuszeństwo pierwszych rodziców człowiek stracił przyjaźń Boga. Jednak Bóg Przyjaciel nie opuścił człowieka. Papież Franciszek w jednej z katechez powiedział: „W IV Modlitwie Eucharystycznej czytamy następnie: ‘A gdy człowiek przez nieposłuszeństwo utracił Twoją przyjaźń, nie pozostawiłeś go pod władzą śmierci. W miłosierdziu swoim pospieszyłeś z pomocą’. Tak jak w stworzeniu, tak również w kolejnych etapach historii zbawienia wyróżnia się darmowa miłość Boga: Pan wybiera swój lud nie dlatego, że na to zasługuje, ale dlatego, że jest on najmniejszy wśród wszystkich narodów. A gdy nadeszła ‘pełnia czasu’, choć ludzie wielokrotnie złamali przymierze, Bóg zamiast ich porzucić, nawiązał z nimi nową więź w krwi Jezusa – więź nowego i wiecznego przymierza – więź, której nic nie może rozerwać”.\nBóg bardzo często przychodzi do nas w gościnę jako przyjaciel. Tak ważne, aby go wtedy rozpoznać. Pierwsze czytanie z dzisiejszej niedzieli mówi o gościnie Boga u Abrahama: „Pan ukazał się Abrahamowi pod dębami Mamre, gdy ten siedział u wejścia do namiotu w najgorętszej porze dnia. Abraham, spojrzawszy, dostrzegł trzech ludzi naprzeciw siebie. Ujrzawszy ich, podążył od wejścia do namiotu na ich spotkanie. A oddawszy im pokłon do ziemi, rzekł: ‘O Panie, jeśli darzysz mnie życzliwością, racz nie omijać Twego sługi! Przyniosę trochę wody, wy zaś raczcie obmyć sobie nogi, a potem odpocznijcie pod drzewami. Ja zaś pójdę wziąć nieco chleba, abyście się pokrzepili, zanim pójdziecie dalej, skoro przechodzicie koło sługi waszego’”. Otwartość i gościnność zaowocowała obietnicą, że Sara, żona Abrahama mimo podeszłego wieku pocznie i porodzi syna. Tak też się stało. Z potomstwa Abrahama narodzi się Mojżesz, który na znak zawartego przymierza z Bogiem otrzyma tablice 10 przykazań, które wyznaczają drogę zbawiającej przyjaźni z Bogiem. Jednak najdoskonalsze przymierze Bóg zawarł z człowiekiem w Jezusie Chrystusie.\nEwangelia na dzisiejszą niedzielę ukazuje Jezusa, który zatrzymał się w gościnie u swoich przyjaciół: „Marta zaś uwijała się około rozmaitych posług. A stanąwszy przy Nim, rzekła: ‘Panie, czy Ci to obojętne, że moja siostra zostawiła mnie samą przy usługiwaniu? Powiedz jej, żeby mi pomogła’. A Pan jej odpowiedział: ‘Marto, Marto, martwisz się i niepokoisz o wiele, a potrzeba mało albo tylko jednego. Maria obrała najlepszą cząstkę, której nie będzie pozbawiona’”. Te słowa możemy odebrać jako pouczenie, że budowanie duchowych więzów przyjaźni z Bogiem jest najważniejsze. Ta przyjaźń otwiera nam bramy nieba o czym św. Paweł w Liście do Kolosan pisze: „Z Chrystusem pogrzebani jesteście w chrzcie, w którym też razem zostaliście wskrzeszeni przez wiarę w moc Boga, który Go wskrzesił” (Kurier Plus, 2014).\nSyn zamożnych rodziców spodziewał się, że z racji ukończenia studiów i zdobycia dyplomu magistra, że otrzyma w prezencie ulubiony sportowy samochód. Miał powody tak sądzić, bo gdy okrężną drogą mówił o tym, ojciec nie zaprzeczał. Po otrzymaniu dyplomu syn przyszedł do gabinetu ojca, aby się tym pochwalić i otrzymać spodziewaną nagrodę. Ojciec pogratulował synowi i wręczył mu pięknie opakowany prezent. Syn rozpakował paczkę i zobaczył w niej oprawioną w skórę Biblię i z jego nazwiskiem na jej grzbiecie. Młody człowiek ze złością rzucił pudełko na biurko ojca mówiąc: „Tak wiele masz pieniędzy, a dajesz mi tylko Biblię”. Zdenerwowany i obrażony wybiegł z gabinetu ojca i zerwał z nim kontakt. Ojciec wiele razy usiłował z nim porozmawiać, ale syn milczał.\nSyn, jakby urażony na wartości biblijne niezbyt mądrze dokonywał wyborów życiowych. Małżeństwo się rozpadło, sięgnął po narkotyki, stracił także pracę. Pewnego dnia otrzymał telefon, że ojciec nie żyje i powinien stawić się u adwokata na otwarcie testamentu zmarłego. Okazało się, że ojciec zapisał mu cały majątek. Z pewnym poczuciem winy, ale też i sentymentem zaczął porządkować rzeczy po ojcu. Znalazł także pudełko z Biblią, którą przed laty ofiarował mu ojciec. Zaciekawiony wyjął Biblię z pudełka i otworzył na stronie zaznaczonej przez ojca. Zobaczył podkreślone słowa: „Jeśli więc wy, choć źli jesteście, umiecie dawać dobre dary swoim dzieciom, o ileż bardziej Ojciec wasz, który jest w niebie, da to, co dobre, tym, którzy Go proszą”. W trakcie czytania Biblii wypadł z niej kluczyk do samochodu z przyczepioną wizytówką salonu samochodowego, w którym czekał na niego wymarzony samochód. Na kartce z data ukończenia szkoły był napis: „Dar kochającego ojca”. Dopiero teraz syn zaczynał rozumieć, że na pierwszym miejscu był dar mądrości zawartej w Biblii, gdyby przyjął ten dar w jego życiu nie byłoby tylu porażek, a i materialne rzeczy też by go nie ominęły.\nPrzez tę budującą historię spójrzmy na dzisiejszą Ewangelię. Jezus odwiedza swoich przyjaciół w Betanii, rodzeństwo Łazarza, Martę i Marię. Ewangelia nie wspomina o obecności Łazarza, zapewne był poza domem. Marta zaś zaczęła się krzątać w domu, aby jak najlepiej przyjąć Jezusa, Maria zaś usiadła u stóp Jezusa i wsłuchiwała się w Jego słowa. Reakcja Marty wydaje się bardzo naturalna. Powiedziała do Jezusa: „Panie, czy Ci to obojętne, że moja siostra zostawiła mnie samą przy usługiwaniu?” Z pewnością Jezus swoją odpowiedzią nie chciał zranić Marty, doceniał jej zabieganie. Możemy odpowiedź Jezusa potraktować jako pewna formę grzeczności. Gdy odwiedzamy kogoś i on czyni przygotowania, aby nas jak najlepiej ugościć, mówimy grzecznościowo, aby nie zadawał sobie tyle trudu. Niezależnie od tego jaka była intencja Jezusa możemy powiedzieć, że zaistniałą sytuację Jezus wykorzystał, aby powiedzieć nam co w naszym życiu jest najważniejsze: „Marto, Marto, martwisz i niepokoisz się o wiele, a potrzeba mało, albo tylko jednego. Maria obrała najlepszą cząstkę, której nie będzie pozbawiona”. Zabieganie, nasza praca są ważne, ale mądrość Boża zawarta w Biblii, którą otrzymał syn z historii opowiedzianej na wstępie i słowa Chrystusa, w które wsłuchiwała się Maria są najważniejsze. W świetle tej mądrości odkrywamy co w naszej doczesności jest najważniejsze, najważniejsze dlatego, że piękną i sensowną drogą prowadzi nas ku pełni w wieczności.\nJeśli tej mądrości zabraknie w naszym życiu, to wtedy kto inny oferuje nam swoją mądrość. Pisze o tym Muniek Staszczyk, lider zespołu T.Love w piosence „Lucy Phere”. Oto jej tekst: „Więc Lucyfer rzekł do mnie/ Pogadajmy spokojnie / Hej chłopaku, jak chcesz dźwignąć swój los? / Nawet głupi ci mówi / Nie podskoczysz królowi / Lepiej ze mną nabijaj swój trzos / Chodźmy razem więc w drogę / Będziesz mówił o Bogu / Ja ci zrobię fantastyczny PR / Kiedy trzeba się schowam / Kiedy trzeba zachowam / Jestem Lucy, a ty będziesz big star / Popatrz jak tu jest pięknie / Już czekają dziewczęta / Mówią słodko, wielbimy dziś cię / Moja trawa zielona / Kokainy ramiona / Mogą pomóc jeśli będzie ci źle. / Me królestwo jest wielkie / To co ludzkie jest piękne / Możesz mówić, że Bóg to twój dar / Mocno ściśnij me dłonie/ I pamiętaj o żonie / Ja ci zrobię fantastyczny PR / Mój alkohol ma power / Na twe smutki i żale / Teraz dobrze to czujesz i wiesz / Nawet Jezus pił wino / Więc się napij z dziewczyną / A po…”.\nPisał powyższe słowa, korzystając z własnych doświadczeń. Przyszedł jednak moment, kiedy stwierdził: „Hedonizm i to, co proponuje szatan, jest nudne. Nie mam wątpliwości, że to, co proponuje Bóg, jest lepsze”. Historia nawrócenia znanego artysty przedstawiona jest w książce „Pięć okien”. W nawróceniu Muńka jest także moment podobny ewangelicznej historii. Jak Maria usiadł u stop Jezusa, wsłuchując się w słowa Jego apostoła, św. Jana Pawła II: „Dlatego zacząłem słuchać Papieża w ‘99 roku, kiedy przyjechał do Polski na ostatnią pielgrzymkę. Wszystko, co ten facet mówił, rozumiałem dokładnie. Polacy go nie do końca rozumieją. Mówią, że go kochają, ale traktują go tylko jako takiego Ojca-Polaka. Papież mówi rzeczy bardzo niepopularne. Mówi, że miłość jest walką, a nie rezygnacją. To jest twarda walka. To nie jest żadna łatwa droga. To nie jest tylko składanie rączek. To jest mocna praca nad sobą. Poprzez to, co mówi Papież, wiem, że to jest po prostu straszna praca, którą warto podjąć. Stwierdziłem, że trzeba iść taką drogą. To jest codzienność. Oczywiście człowiek jest słaby i zacząłem się zastanawiać, dlaczego diabłu, złemu duchowi tak zależy na mnie”.\nMuniek zaprzyjaźnił się z zakonnikami, dominikanami. Czytał „Naśladowanie Chrystusa” Tomasza á Kempis. Prosił Opatrzność: „Daj mi jasność umysłu”. Wreszcie, po 17 latach przerwy, przystąpił do sakramentu pokuty. Poczuł wtedy, że Bóg napełnia go łaską. W czasie jednej z kolejnych spowiedzi ksiądz powiedział mu: „Chłopie, może byś pojechał do Medziugorje?”. Choć miał wątpliwości, wybrał się tam z żoną. Na miejscu coś w nim tąpnęło. W sanktuarium, w trakcie mszy świętej, oboje zaczęli płakać, choć nie rozumieli ani słowa z nabożeństwa. Medziugorje odegrało ważną role w jego nawróceniu. Wyznał: „Na górze Križevac, gdzie jest droga krzyżowa, zacząłem się modlić różańcem. Jakby syn marnotrawny wrócił do matki (…). Kiedyś fascynowały mnie knajpy, miasto, bankiety. Dziś najlepiej czuję się w domu. Każdego dnia jest radość z tego, że mam fajne dzieci. I wiem jedno: Jak zaczynam znowu zbaczać na bok i jakieś złe rzeczy się pojawiają, to porównuje to z przeszłością i wszystko ważę”.\nNa zakończenie wróćmy do ewangelicznej opowieści o Marcie i Marii, która stawia nas przed wyborem modlitwy lub pracy. Takiego wyboru nie ma. Jedno i drugie jest ważne. Chrystus przypomina nam, że nawet najbardziej uczciwa praca może się stać przeszkodą do zbawienia, jeżeli będzie nas odciągać od Chrystusa, od modlitwy, od słuchania słów Pana. Apostoł Paweł mówi, że wiara rodzi się z tego, co się słyszy, tym zaś, co się słyszy, jest słowo Chrystusa. Z wiary rodzi się dobry czyn, który przekuwany jest w nasze zbawienie (Kurier Plus, 2019).


➤ GEMBIRD Obudowa CCC-J-01 - Zobacz Zanim Kupisz na VideoTesty.pl\nGEMBIRD Obudowa CCC-J-01\nFormat obudowy: Micro ATX|ATX. Typ tego modelu jest następujący: Midi Tower. GEMBIRD Obudowa CCC-J-01 to odpowiednio pojemna obudowa komputera z ciekawym systemem chłodzenia. Warto poznać liczbę miejsc montażowych: 9.\nNiestety nie znamy dokładnej ceny GEMBIRD Obudowa CCC-J-01, ale zapraszamy do zapoznania się z naszym rankingiem obudów komputera 2018.\nA może wiesz coś więcej o tym produkcie? Pomóż innym w wyborze i dodaj pierwszą opinię o GEMBIRD Obudowa CCC-J-01.\nJakie złącza na przednim panelu mamy do dyspozycji: 1 x mikrofon|1 x słuchawki|2 x USB 2.0. GEMBIRD Obudowa CCC-J-01 to solidnie wykonana, odpowiednio pojemna obudowa komputerowa, która może być podstawą w naszym nowym zestawie komputerowym. GEMBIRD Obudowa CCC-J-01 ma wydajny system wentylacji, który można dodatkowo rozbudować. Zewnętrzne miejsca montażowe 3,5: 1. Kolorystyka urządzenia: Czarny. Moc zasilacza z zestawu: Brak. Obudowa waży dokładnie 2.85. Typ tej obudowy to konkretnie: Midi Tower. Dokładne wymiary tego sprzętu: - Długość: 415 mm\n- Wysokość: 410 mm. Pozostałe istotne parametry, które warto poznać przed ewentualnym zakupem: - Materiał: 0.4 mm SPCC\n- Panel przedni(materiał): HIPS\n- Czytnik FDD: 1 miejsce. Liczba miejsc montażowych: 9. Wewnętrzne miejsca montażowe 3,5: 1. Wentylator: Brak danych. Ile jest wewnętrznych miejsc montażowych 2,5: 0. Format obudowy: Micro ATX|ATX.\nInstrukcja obsługi do GEMBIRD Obudowa CCC-J-01\nWymiary - Długość: 415 mm\nPozostałe parametry - Materiał: 0.4 mm SPCC\n- Czytnik FDD: 1 miejsce


Strażacy przypominają o zasadach bezpieczeństwa podczas sezonu grzewczego | Chodzież Nasze Miasto\nPiotr Ślęzak 1 grudnia 2021, 16:45\nCodziennie strażacy muszą wyjeżdżać do pożarów, z których na pewno część można byłoby uniknąć lub przygotować się w taki sposób aby jego skutki nie były tak tragiczne.\nOd początku 2021 roku powstało w Polsce już 97 888 pożarów, w wyniku których odnotowano 446 ofiar śmiertelnych oraz 2 159 osób zostało rannych. Tylko od 1 października 2021 roku powstało już 13 937 pożarów, w których 85 osób straciło życie a 361 osób odniosło obrażenia. Od 1 stycznia 2021 roku strażacy odnotowali już 3 681 interwencji związanych z tlenkiem węgla w mieszkaniach, w których 1 138 osób uległo podtruciu a 35 osób zatruło się śmiertelnie.\nOd 1 października 2021 roku strażacy uczestniczyli w 478 interwencjach związanych z emisją tlenku węgla w budynkach mieszkalnych, w których 5 osób straciło życie a 178 uległo podtruciu. W związku z trwającym sezonem grzewczym, Państwowa Straż Pożarna przypomina o podstawowych zasadach bezpieczeństwa pożarowego w domach:  pamiętajmy o dokonaniu okresowych, obowiązkowych, przeglądów instalacji gazowej, elektrycznej oraz przewodów wentylacyjnych i kominowych.\nPrzeglądy wykonuje wykwalifikowany kominiarz oraz osoby z odpowiednimi uprawnieniami do kontroli instalacji gazowej lub elektrycznej.  dla poprawy bezpieczeństwa powinniśmy zainstalować domową czujkę dymu, która ostrzeże nas głośnym sygnałem dźwiękowym, o powstaniu ognia. Użytkownicy pieców gazowych lub opalanych węglem powinni zabezpieczyć się montując czujkę czadu (tlenku węgla) w swoim domu.\nZaproś kominiarza! W okresie jesienno-zimowym, w domach, w których urządzenia grzewcze oraz przewody kominowe i wentylacyjne są wadliwe lub źle użytkowane wzrasta ryzyko śmiertelnego zatrucia czadem, który nazywany jest także cichym zabójcą, ponieważ jest niewidoczny oraz nie ma smaku ani zapachu. Prawo zobowiązuje zarządców oraz właścicieli budynków mieszkalnych wielorodzinnych oraz jednorodzinnych, do przeprowadzania kontroli przewodów kominowych co najmniej raz w roku.\nDodatkowo w obiektach, w których odbywa się proces spalania paliwa stałego, ciekłego lub gazowego, usuwa się zanieczyszczenia z przewodów dymowych i spalinowych:  od palenisk opalanych paliwem stałym - co najmniej cztery razy w roku;  od palenisk opalanych paliwem płynnym i gazowym - co najmniej dwa razy w roku;  od palenisk zakładów zbiorowego żywienia i usług gastronomicznych - co najmniej raz w miesiącu, jeżeli przepisy miejscowe nie stanowią inaczej.\nW 2021 roku strażacy uczestniczyli w 13882 pożarach sadzy w kominach, w których 90 osób odniosło uległo poparzeniu lub odniosło obrażenia. Od 1 października 2021 roku strażacy interweniowali 1708 razy w związku z pożarami w kominach w budynkach mieszkalnych. Domowe czujki dymu Co roku w Polsce powstaje ponad 100 tys. pożarów, w wyniku których śmierć ponosi około 500 osób, a kolejnych kilka tysięcy odnosi rany i poparzenia.\nPonadto, co roku od 50 do 70 osób traci życie w wyniku zatruć tlenkiem węgla. Paradoksalnie, najwięcej – bo ponad 80% wszystkich przypadków śmiertelnych – ma miejsce w obiektach mieszkalnych, czyli w miejscach, gdzie co do zasady czujemy się najbezpieczniej. Niestety, najwięcej ofiar pożarów ginie przed przybyciem straży pożarnej.\nDomowe czujki dymu to prosty sposób na zabezpieczenie domu przed pożarem. Urządzenia te wprawdzie nie zapobiegają powstaniu pożaru, ale skutecznie mogą zaalarmować lokatorów mieszkania, w którym powstał pożar. Umożliwia to w wielu wypadkach szybkie opuszczenie objętego pożarem domu oraz szybkie ugaszenie ognia co znacznie ogranicza straty. Na rynku jest dużo różnych modeli czujek dymu. Przy wyborze nie kierujmy się tylko ceną. Wybierzmy czujkę, która ma certyfikat zgodności, co oznacza, że została przebadana w profesjonalnym laboratorium certyfikującym na zgodność z normą EN 14604: autonomiczne czujki dymu. Dopiero taka czujka gwarantuje nam bezpieczeństwo przez wiele lat. Istotny jest także okres gwarancji, producenci deklarują funkcjonowanie czujek od 5 do nawet 10 lat. Przed instalacją czujki dymu należy koniecznie zapoznać się z dołączoną do niej instrukcją producenta, w której znajdziemy wszelkie istotne informacje, w tym: zasady montażu, obsługi i testowania, wymiany baterii, maksymalny czas użytkowania czujki itp.\nOpracowano na podstawie materiałów z KG PSP.\nNocny alarm. Pożar sadzy w przewodzie kominowym w Margoninie\nWieczorna akcja strażaków w Sokołowie Budzyńskim\nPożar w Studzieńcu. Strażacy także w Sylwestra nie próżnują\nOgień na śniegu, pieszy potrącony na pasach, rowerzysta z promilami\nPożar dachu w Budzyniu. Ogień w jednym z zakładów na ul. Chodzieskiej\nZ pożarem poradzili sobie druhowie z Budzynia i Sokołowa Budzyńskiego, wraz z JRG Chodzież.\npożar sokołowo budzyńskie\nW miniony weekend dwukrotnie strażacy na terenie powiatu chodzieskiego musieli interweniować w budynkach jednorodzinnych, w których doszło do pożarów w...\nPożar sadzy w Budzyniu. Trzeba było zamknąć jedną z ulic [ZDJĘCIA]\nJedna z ulic w Budzyniu musiała zostać zamknięta, bo w kominie stojącego przy niej domu zapaliły się sadze. Na miejscu pracowały cztery zastępy straży i policja\nDwie osoby zostały ranne w pożarze w Dziewokluczu\nWczoraj wybuchł pożar w kotłowni bloku wielorodzinnego w Dziewoklucz. Dwie osoby zostały ranne.\n29 grudnia 2019, 10:03


Wydrukuj Fotografie - czlowiekzaparatem - fotografie oprawione\nPrawdopodobnie tak samo, jak większość współczesnych ludzi, uwieczniano mnie na fotografiach od tak malutkiego, że nie potrafiłem jeszcze chodzić, ani nawet normalnie mówić. Minęły lata i w połowie lat 80-tych przystąpiłem do Pierwszej Komunii Świętej. Z tej okazji dostałem w prezencie od chrzestnej mój pierwszy aparat fotograficzny – rosyjskiego Zenita 11 z wymiennym obiektywem stałoogniskowym Helios 2/58. Nie pamiętam, w jaki sposób robiłem nim zdjęcia, ani kto pierwszy w rodzinie się tego nauczył. Wiem tylko, że nie rozumiałem, po co jest na tym tyle pokręteł i co to jest ISO. Najbardziej podobało mi się uruchamianie opóźnionego wyzwalania migawki, stosowane do robienia zdjęć z samowyzwalaczem.\nTak więc dzisiaj wydaje mi się, że zdjęcia Zenitem były robione niejako „na wyczucie”, po czym wywoływane w okolicznych zakładach fotograficznych. I chociaż kojarzę, że zostało na nim zużytych co najmniej kilka rolek filmu, z których każda zawierała 36 klatek, to wciąż mam wrażenie, że nie zrobiłem tym aparatem zbyt wielu zdjęć, a te, które zostały wykonane były tylko zwykłymi fotkami rodzinnymi z różnych spotkań, uroczystości i czasu wolnego.\nNa szczęście kilka lat później dostałem od mojego wujka inny, nowocześniejszy aparat. Nazywał się Klepp Pocket Camera K110E, był chyba produkcji austriackiej i prawie w pełni automatyczny - trzeba było tylko samemu przesuwać kolejne klatki. Posiadał wbudowaną lampę błyskową, zasilaną dwoma bateriami R6 i obsługiwał wkłady typu pocket, pozwalające na zrobienie jedynie 24-ch zdjęć, za to można było je wymieniać bez obawy o prześwietlenie filmu.\nW porównaniu do Zenita był dziecinnie łatwy w obsłudze. Lekki i nieduży, bez żadnych pokręteł , ani wystającego obiektywu. Taki kompaktowy, poręczny aparat, co wtedy bardzo mi się podobało. Dlatego zrobiłem nim więcej zdjęć, niż poprzednim.\nJednak dzisiaj wiem, że przy nim Zenit jest profesjonalnym, solidnym sprzętem i za to go szanuję.\nNie pamiętam już, jak to się stało, ale pewnego dnia zafascynowały mnie aparaty marki Polaroid. Dlatego, że potrafiły robić „natychmiastowe”, gotowe zdjęcia, już po chwili od ich wykonania. Zapragnąłem mieć taki sprzęt. Rodzice szybko się zgodzili, bo ich też fascynował sposób działania tych aparatów. Więc pewnego dnia, na początku lat 90-tych, pojechałem z ojcem do Śródmieścia i w małym sklepiku, w podziemiach przy Dworcu Centralnym, kupił mi to cudo techniki. Ten Polaroid 636 close-up, także miał budowę w formie jednolitej bryły i był już w pełni automatyczny – wystarczyło tylko wycelować i nacisnąć. Do tego od razu dokupiliśmy dwa tak zwane „ładunki” typu 600 w formie wkładów. Każdy z nich zawierał wbudowaną baterię i zaledwie 10 ramek zdjęciowych, które były wywoływane od razu po naświetleniu. Niestety, ładunki te były wtedy (i dzisiaj są również) dość drogie. Może właśnie dlatego aparat ten był używany najmniej w ciągu kilku lat - mimo, że dawał dużo natychmiastowej radości.\nNieco później skończyłem szkołę średnią, wyprowadziłem się od rodziców i wkroczyłem w życie zawodowe, przez co doświadczyłem wielu różnych problemów, jakie się z nim wiążą. Wtedy przekonałem się też, jak szybko mija czas i jak niewiele go zostaje wolnego. Poza tym, w kolejnych latach zaszły bolesne zmiany w kręgu moich najbliższych. I prawdopodobnie dlatego przez ten czas nie robiłem już żadnych zdjęć.\nDo fotografowania powróciłem dopiero około roku 2006-go, gdy kupiłem kolejny telefon komórkowy, mój pierwszy z wbudowanym aparatem cyfrowym. Jednocześnie w ten sposób wstąpiłem w erę fotografii cyfrowej.\nOczywiście wiedziałem, że aparaty w telefonach mają swoje ograniczenia, więc nie zastąpią klasycznego sprzętu, jednak przyzwyczaiłem się do tego i na co dzień mi wystarczały.\nMoje życie zawodowe było niestabilne, więc co jakiś czas zmieniałem branże. Trafiłem na takie, w których musiałem robić zdjęcia, gdyż były mi potrzebne do dokumentacji mojej pracy. Ale wtedy to nie była jeszcze pasja, tylko raczej potrzeba.\nMinęły kolejne lata, a ja wciąż nie byłem do końca pewny, czy obrałem właściwą drogę zawodową. Trudność wyboru polegała na tym, że nie chciałem być w „tradycyjnym” systemie pracy, gdzie codziennie trzeba być „od-do”, w tym samym otoczeniu i robić ciągle to samo. Jestem indywidualistą ceniącym wolność, dlatego uznałem to za zbyt wielkie ograniczenie i jednocześnie rażącą zależność od pracodawcy. Myślałem raczej o tym, aby działać coś samemu, jednak wciąż nie wiedziałem, co właściwie mógłbym robić, gdyż we wszystkim dostrzegałem jakieś problemy, lub ograniczenia z mojej strony.\nI tak pewnego dnia zobaczyłem jakieś piękne zdjęcia w internecie, zachwyciłem się i wtedy pomyślałem, że też mógłbym kiedyś tworzyć takie obrazy, a nawet na nich zarabiać. Wydawało mi się, że w ten sposób właśnie znalazłem odpowiedź na moje rozważania. Wówczas zdecydowałem, że pójdę właśnie tą – fotograficzną drogą.\nOdtąd zajmowałem się tym tematem i kierowałem swoje działania w tym kierunku. Zacząłem też czytać w sieci o fotografii i potrzebnym sprzęcie, po czym zaplanowałem zakup nowoczesnego aparatu. Po zebraniu funduszy, na jesieni 2018 roku, kupiłem swoją pierwszą lustrzankę cyfrową - praktycznego i uniwersalnego Nikona D5300. Oczywiście w międzyczasie wciąż pogłębiałem swoją wiedzę o fotografii w Internecie, poznawałem swój aparat i planowałem moje dalsze kroki w tej dziedzinie.\nW miarę możliwości pogodowych i czasowych, szedłem w plener i robiłem kolejne zdjęcia, a następnie poprawiałem je na komputerze, przycinałem i kadrowałem tak, jak umiałem.\nW międzyczasie zainteresowałem się też fotografią portretową. Zarejestrowałem się na paru portalach modelingowych, aby znaleźć osoby, chcące nieodpłatnie zapozować do moich zdjęć, które następnie ode mnie otrzymywały w systemie wymiany barterowej, czyli tak zwanym układzie TFP (time for photos - czas za zdjęcia). Na początku było ciężko pozyskać takich modeli, gdyż wszyscy chcą dostać super zdjęcia, więc niechętnie pracują z początkującymi, ale w końcu się udało, a potem było już coraz lepiej.\nRównolegle poszukiwałem też wiedzy na innych fotograficznych polach, dlatego brałem udział w różnych organizowanych spacerach fotograficznych, co dawało mi nowe spostrzeżenia i doświadczenia, oraz kontakt z innymi pasjonatami fotografii.\nJednak wciąż uważałem, że to za mało, więc w poszukiwaniu dalszej wiedzy i wykształcenia w tym kierunku, zdecydowałem się na podjęcie klasycznej edukacji. Po poszukiwaniach i rozeznaniu się w ofercie na rynku, zapisałem się na 2-letni kurs fotografii do Warszawskiej Szkoły Fototechnicznej. Łatwo nie było, ale ukończyłem go w 2021-szym roku, mimo trwającej pandemii koronawirusa i związanej z nim nauki zdalnej.\nOczywiście, w tym okresie, gdy czas pozwolił, urządzałem sobie kolejne eskapady, w celu odwiedzenia wcześniej zaplanowanych miejsc, które miałem nadzieje uwiecznić jako pejzaże.\nJednocześnie inwestowałem w sprzęt, dokupując kolejne obiektywy i akcesoria, gdyż w miarę postępów w nauce, moja orientacja, wiedza i świadomość potrzeb rosła. Po paru latach zakupiłem aparat pełnoklatkowy, oraz pasujące do niego obiektywy stało- i zmiennoogniskowe. A ponieważ pasje trzeba uprawiać i pielęgnować, więc nadal, co pewien czas, fotografuję krajobrazy w plenerze i czasem uwieczniam ludzi na portretach.\nZ perspektywy czasu i moich przemyśleń, jestem pewny, że fotografia dodaje kolorów mojemu życiu. Ale to nie wszystko: daje mi sens poznawania nowych miejsc i ludzi; potrafi dawać radość, ale i dać po uszach, czym motywuje do rozwoju i zdobywania wiedzy; pokazuje drogę, która jest trudna, ale też ciekawa i absorbująca; daje możliwości tworzenia czegoś własnego i osobistego, pozwalając jednocześnie wyrażać siebie, czym wzmacnia również poczucie własnej wartości; umożliwia także zachowywanie i pielęgnowanie wspomnień, zaś ja jestem sentymentalny. A przecież właśnie to wszystko jest potrzebne większości ludzi do zachowania równowagi psychicznej. Sądzę, że fotografowanie może działać także terapeutycznie i relaksująco, podobnie, jak inne dziedziny sztuki. A to jest ważne dla ludzi, zwłaszcza w dzisiejszym świecie, tak pełnym pośpiechu, napięć i stresu. Dlatego myślę, że to wspaniale, iż obecnie fotografia jest tak bardzo rozwinięta i dostępna praktycznie dla każdego.\nod: 82.85 zł\nod: 79.85 zł\nod: 65.73 zł\nod: 77.97 zł


Nowa era gier Nowa era gier | Mój Blog\nNowa era gier\nPosted by alfred.p on Lis 24th, 2015 in Informacje | 0 comments\nGry kasynowe od lat przyciągają mnóstwo ludzi. Czy to gry karciane, czy maszyny lub ruletka, wszystkie posiadają wspólną cechę. Każda z tych gier powoduje wywołanie silnych emocje wśród graczy. Ten dreszczyk niepewności, czy tym razem uda się wygrać, sprawia, że do kasyna nie przychodzi się raz, tam zawsze się wraca. Kasyno kojarzy nam się z zadymioną od dymu tytoniowego salą pełną krupierów i pieniędzy. Oczywiście takich miejsc jest nadal wiele, i cały czas odwiedza je wielu gości, jednak w dzisiejszych czasach gra się już nie tylko w kasynach.\nPo pierwsze, maszyny do gry znaleźć można w wielu barach czy restauracjach. Zaletą tego, że są tam porozstawiane jest to, że nie trzeba szczególnie oddalać się od domu, aby zagrać. Jednak co by było, gdyby w ogóle nie trzeba było wychodzić z domu? Dziś jest to możliwe dzięki kasynom online. Tak, to prawda, grać w ruletkę, a także wiele innych gier, można przed ekranem komputera.\nKasyna internetowe są bardzo popularne, o czym świadczy chociażby to, jak wiele jest ich na rynku. Mają one bardzo wiele zalet. To o czym już byłą mowa, to brak konieczności wychodzenia z domu. Wiąże się to z oszczędnością sporej ilości czasu. Po drugie, gra przez internet to także oszczędność pieniędzy. Prowizje za grę przez internet są nieporównywalnie niższe od tych, które trzeba płacić w kasynach naziemnych.\nPrzyczyna takiego stanu rzeczy jest bardzo prosta. W naziemnych placówkach należy zatrudnić wielu ludzi. Są to krupierzy, ale także kelnerzy, czy obsługa techniczna. Konieczne jest także wykupienie lub wynajęcie lokalu. To wszystko kosztuje, a płacą za to oczywiście klienci.\nOtwarcie kasyna online kosztuje o wiele mniej. Oczywiście jest wielu przeciwników gry online. Uważają oni, że gra w kasynie ma niepowtarzalny klimat, którego nie zastąpi klikanie w klawiaturę komputera. Niewątpliwie jest w tym trochę racji, jednak zalety istnienia internetowych kasyn wydają się przeważać nad wadami. Warto zauważyć, że w internecie można grać nie tylko w typowo kasynowe gry jak ruletka czy black jack.\nPopularny jest także poker online. Jest to gra, która za względów prawnych, w kasynach naziemnych jest prawie że nieobecna. W internecie poker online oferowany jest przez wiele platform, które na początku zwykle oferują interesujące, jak ten – 888pokerbonusy.pl, bonusy pokerowe na grę. Pozwala to na rozpoczęcie swojej przygody z tą grą od zainwestowania niewielkiej ilości pieniędzy. Zyski zaś mogą być bardzo duże.


acm 04.03.2021 18:48\nSkra Bełchatów do rewanżu z najlepszą drużyną Ligi Mistrzów w latach 2015-2018 przystąpiła w bardzo trudnej sytuacji. W pierwszym meczu u siebie przegrała bowiem 1:3, a zatem musiała teraz wygrać 3:0 lub 3:1 i jeszcze dodatkowo "złotego seta".\nDrużyna Mieszko Gogola znakomicie rozpoczęła pojedynek i pierwszego seta wygrała 25:22. Podrażnieni Rosjanie w drugiej partii zaczęli grać zdecydowanie lepiej. Wyrównana partia była tylko do stanu 12:11. Potem gospodarze wypracowali przewagę i pewnie wygrali.\nBy myśleć o awansie, Skra musiała zatem wygrać dwa kolejne sety. Szybko jednak faworyci pozbawili ją jakichkolwiek złudzeń i wygrali gładko trzecią odsłonę 25:17. Dzięki temu zapewnili sobie awans do półfinału Ligi Mistrzów. Goście mieli spory problem w ofensywie i nie zanotowali żadnego punktowego bloku.\nW czwartym secie trener gospodarzy Władimir Alekny zdecydował się wprowadzić zmienników i Rosjanie zdobyli zaledwie 13 punktów. W tie-breaku znów okazali się lepsi.\nW półfinale Ligi Mistrzów oprócz Zenita Kazań zagra również ZAKSA Kędzierzyn-Koźle, Perugia oraz BR Volleys lub Trentino.\nZenit Kazań - Skra Bełchatów 3:2 (22:25, 25:19, 25:17, 13:25, 15:12)


Rozwój technologii zaskakuje coraz bardziej. Oto dot, czyli smartwatch dla... niewidomych | Komórkomania.pl\nRozwój technologii zaskakuje coraz bardziej. Oto dot, czyli smartwatch dla... niewidomych\nKONRAD BŁASZAK • dawno temu\t• 3 komentarze\nMało jest aktualnie technologii w segmencie smartfonów i inteligentnych gadżetów, które rzeczywiście są czymś nowym i rewolucyjnym. Taki może być chociażby smartwatch dot, który przeznaczona będzie dla niewidomych.\nJestem aktualnie zdrowy i jedyny kontakt z lekarzami w ostatnich miesiącach to wizyty u dentysty. Z tym raczej nie poradzi sobie na razie żadna technologia, ale dzięki nowikom z tej branży mogą być rozwiązywanie dużo poważniejsze problemy. Wystarczy tylko przypomnieć propozycję Siemensa dla niedosłyszących, pomysł Samsunga na mierzenie poziomu tkanki tłuszczowej smartfonem czy też aplikację Sony walczącą z rakiem. Za kilka miesięcy do tego grona dołączy opaska dot, która na pierwszy rzut oka nie wyróżnia się niczym specjalnym, ale to tylko pozory.\nOpaska ta zamiast ekranu ma wiele punktów, które mogą wysuwać się z różną prędkością pod palcem. Jak można się domyślić, kropki te nie poruszają się losowo, bo dzięki nim osoby niewidome, które znają alfabet Braille'a mogą czytać chociażby książki.\nJak przystało na inteligentną opaską (a właściwie smartwatcha), zostanie ona wyposażona w Bluetooth 4.0 oraz szereg funkcji takich jak zegarek, alarm, nawigacja czy też komunikator. Wszystko będzie można odczytywać dzięki wysuwanym punktom. Czas pracy na jednym ładowaniu ma wynieść ma wynieść ok. 10 godzin, co nie jest wynikiem porażającym, ale można mieć nadzieję, że następne modele będą pod tym względem lepsze. Poza tym może się to okazać na tyle ułatwiającym życie osób niewidomych gadżetem, że częste ładowanie nie będzie dramatem.\nPrzedsprzedaż ma ruszyć jeszcze w tym roku (prawdopodobnie w grudniu), a cena nie będzie wyższa niż 300 dolarów (ok. 1130 złotych).\nNiestety nie jestem w stanie ocenić na ile przydatna będzie osobom niewidomym taka opaska i czy może ona odnieść duży sukces. Dla mnie wydaje się to bardzo ciekawa technologia, która sprawia, że jej użytkownicy będą mogli sprawdzać szybko podstawowe rzeczy jak godzina czy wiadomości, a nawet czytać ebooki i . Jest to zdecydowanie bardziej potrzebne rozwiązanie niż kolejna, niemal taka sama opaska, która niczego nie wnosi na rynek oprócz trochę lepszych parametrów.\nŹródło: fingerson.strikingly.com via inhabitat.com, androidauthority.com\nMoonraker - oto smartwatch, nad którym pracowała Nokia\nOto prototypowy smartwatch, który obsłużysz ręką… dotykając drugiej ręki\nSmartwatche to niewypał. Jaki będzie kolejny krok w rozwoju mobilnych technologii?\ndokiWatch - najbadziej zaawansowany smartwatch dla dzieci?\nSmartwatch HTC już w marcu?\nFlagowiec czy tańszy smarton i smartwatch? Sprawdź, co możesz kupić w cenie topowego telefonu\nGPS i pulsometr na nadgarstku oraz bardzo wysoka cena, czyli inteligentny zegarek według TomToma\nXperia Z Ultra i SmartWatch 2 to niejedyne nowości Sony MOPHIE Space Pack - test obudowy z baterią i pamięcią dla iPhone’a Konik, ze skóry koń na biegunach... Plantronics BackBeat Sense - test słuchawek AirPods Pro oficjalnie. Nowe słuchawki Apple'a są jeszcze lepsze i jeszcze droższe Jawbone Prime. Słuchawka udoskonalona Słoneczny (bardzo słoneczny) kostium kąpielowy Rook to pierwszy domowy dron. Zapowiada się świetnie, ale jeden brak może irytować Xperia Z1 i obiektywy Sony do smartfonów - pierwsze wrażenia [wideo] Samsung potwierdza: budujemy własny zegarek. Apple tym razem będzie drugi? Nowe akcesoria, dzięki którym Lumie będą mogły więcej Odniosły sukces zapowiadając produkt... jaki Polacy robią od lat


strzały - Metrowarszawa.gazeta.pl\nkierowca poddał się dopiero po ostrzegawczym strzale. Obecnie jest w policyjnym areszcie, grozi mu do 10 lat więzienia. Był trzeźwy, jego krew zabezpieczono do analizy na obecność narkotyków. Chcesz wiedzieć więcej i szybciej? Ściągnij naszą aplikację Gazeta.pl LIVE! Lubisz aplikację Gazeta.pl LIVE\n. Ruszyli w pościg. Hyundai pony nadal pędził. Kierowca zmuszał jadących z przeciwka, do zjeżdżania na pobocze. Powodował zagrożenie. Jeden ze ścigających policjantów oddał więc strzał ostrzegawczy. Pomogło. Kierowca dał się zatrzymać. Okazało się, że 18-latek siedzący za kierownicą miał prawie promil\nNa nagraniach z Turcji widać, że strzały trafiły w okno budki strażniczej przed placówką.ambasady USA w Ankarze. Turcja: strzały przed ambasadą USA w Ankarze Według pierwszych doniesień nikt nie został ranny, a strzały w kierunku ambasady oddano z samochodu. Obecnie służby szukają sprawców\nzachodzą zmiany. Strzały miały symbolizować pękającą skałę jaskini, z której wychodzi zmartwychwstały Chrystus. Więcej o wielkanocnych zwyczajach przeczytasz tutaj Najwyraźniej Alertowicze, których rano obudziły huki, mają w pobliżu kościół, który hołduje starej, polskiej tradycji.\nJeden z naszych czytelników poinformował nas, że w piątek na warszawskich Włochach słychać było strzały. Strzał na Włochach Mężczyzna pracuje w okolicach ul. Zbąszyńskiej. Z jego relacji wynika, że najpierw usłyszał krzyk dochodzący z ulicy. Potem padł strzał. Mężczyzna mówi, że oddała go policja\nWedług wstępnych ustaleń samochód pułapka eksplodował przed hotelem Dżazira, który jest popularnym miejscem noclegu polityków. Jak informują świadkowie słychać było trzy eksplozje oraz strzały. Według pierwszych informacji zginęło 6 osób, ale ta liczba może wzrosnąć - wiele osób jest poważnie\nPrzeczytaj więcej podobnych informacji na stronie głównej Gazeta.pl. "Patrole funkcjonariuszy i żołnierzy raportowali, że minionej nocy po raz kolejny w ostatnim czasie było słychać strzały po stronie białoruskiej przy granicy z Polską" - informowała w sobotę 9 października na Twitterze Straż\nPościg i strzały w Szczecinie: uciekając staranował auto\nPolicjanci oddali kilka strzałów ostrzegawczych, potem strzelali w opony uciekającego samochodu. Podczas ucieczki przez rondo Giedroycia kierowca uszkodził inny samochód. Ostatecznie, otoczony przez policjantów, wyszedł z samochodu. Zostanie przesłuchany, gdy wytrzeźwieje: miał w wydychanym


12 grudnia 2016 | CHIP\nArchiwa dzienne:12 grudnia 2016\nGry z Windows Store zadbają o instalację potrzebnych sterowników\n12 grudnia 2016 6\nJedną z kluczowych rzeczy, jeśli chodzi o nadchodzącą aktualizację Windows 10 o nazwie Creators Update mają być gry i wszystko, co z nimi związane. Już niedługo gracze będą mogli przestać martwić się o jakiekolwiek problemy ze sterownikami.\n12 grudnia 2016 7\nIle kosztuje dziś pierwszy iPhone?\n12 grudnia 2016 8\nDla wielu ludzi 9 stycznia 2007 roku zmieniło się życie. Wówczas Steve Jobs zaprezentował światu przełomowe urządzenie - iPhone'a pierwszej generacji. Wówczas trzeba było za niego zapłacić 499 dolarów (wersja 4 GB) przy dwuletnim zobowiązaniu z operatorem. A ile pierwszy smartfon firmy Apple może kosztować obecnie?\nDron „zaatakował” gości na weselu\nReportaż ślubny z perspektywy lotu ptaka cieszy się coraz większym powodzeniem. Pilotowanie drona w tak ważnym dniu lepiej jednak zostawić profesjonalistom, o czym przekonuje poniższa historia.\n12 grudnia 2016 10\nHTC 10 był jednym z ciekawszych smartfonów wydanych w tym roku. Nic dziwnego, że fani marki gorąco wyczekują następnego flagowca tajwańskiego producenta. W sieci pojawiły się pierwsze nieoficjalne informacje dotyczące specyfikacji HTC 11.\nGrand Tour pobił wszelkie rekordy… piractwa\n12 grudnia 2016 12\nKażdy, kto obejrzał choć jeden odcinek produkowanego przez Amazon programu "Grand Tour" nie ma wątpliwości, że jest to jedyny prawdziwy spadkobierca Top Gear-a. Ale tego typu "sukcesu" nikt się chyba nie spodziewał.\nNowa aktualizacja do Windows 10 powoduje spore problemy\n12 grudnia 2016 37\nJeśli na twoim komputerze przestały działać niektóre programy lub nawet nie jesteś w stanie go uruchomić, to być może jest to efekt najnowszej aktualizacji Microsoftu.\nIle Apple zarabia w 1 sekundę?\nKilkanaście niezbyt może użytecznych, ale mimo to niezwykle ciekawych statystyk dotyczących Apple. Przedstawionych w bardzo dynamicznej formie.


Redakcja portEl.pl razem z firmą Loombard organizuje akcję zbiórki na rzecz elbląskiego Schroniska dla Zwierząt. Zachęcamy do przekazywania karmy, koców, kołder, smakołyków, ubranek i zabawek dla zwierząt. Wszystkie Wasze dary przekażemy 6 grudnia do schroniska!\n- Zima zbliża się wielkimi krokami. Zaczyna się bardzo trudny czas dla bezdomnych zwierząt. W związku z tym od 5 listopada do 6 grudnia możecie zostawiać w Loombardach wszelkie rzeczy które mogą pomóc dla zwierzaków tj. karma mokra oraz sucha, koce, kołdry, smakołyki, ubranka dla zwierząt, posłania,zabawki itd. - informuje pani Agata, pracownik firmy Loombard. - W tym miejscu bardzo prosimy, pomagaj mądrze. Rozsądniejszym wyborem będzie zakup jednej paczki karmy wysokiej jakości niż pięciu paczek karmy marketowej – zazwyczaj ubogiej w wartościowe składniki.\nElbląska Gazeta Internetowa portEl.pl również włączyła się do tej akcji. Zapraszamy wszystkich chętnych do przynoszenia do naszej redakcji przy ul. 1 Maja 1c (od poniedziałku do piątku w godz. 8.30-16.30) oraz punktów Loombardów (al. Grunwaldzka 25 i ul. Dąbka 136/5 w dni handlowe godz. 8-21) darów dla schroniska dla zwierząt. Czekamy na nie do 5 grudnia, by zrobić podopiecznym schroniska mikołajkową niespodziankę. Sami również przygotujemy mikołajową paczkę dla czworonogów.\n"dobro powraca" z kąd ta pewność? pewne są podatki i śmierć\n@Ortografiku - ale z ciebie analfabeta\nBardzo dobrze zaznaczone by zamiast kilku śmieciowych karm typu Pufi, chapi i innych śmieci marketowych, bo kolo karmy to nie leżało No chyba że swoje małe dzieci ktoś karmi zupkami z proszku marek Vif. n i daniami z mikrofali, bo to dobre porównanie co do jakości karmy i pożywienia. Zakupić jedną KARMĘ dedykowaną dla psa lub kota. Najprościej udać się do sklepu zoologicznego i poprosić o karmę mięsną. .. .Wielu ludzi nawet nie jest świadomych co podają swoim pupilom a później okazuje się ze tyś zł u weterynarza zostawia bo piesek lub kotek ledwo chodzi, sierść gubi lub załatwia się pod siebie. Wtedy jest już za późno a zwierzę cierpi w męczarniach przez błędy właściciela. ..\n„Rozsądniejszym wyborem będzie zakup jednej paczki karmy wysokiej jakości niż pięciu paczek karmy marketowej – zazwyczaj ubogiej w wartościowe składniki. „ Proszę na początek porównać sobie wartości odżywcze tej „markowej „ karmy z „marketową” to jakiś dramat .To tak jakby pisać proszę przynosić tylko markowe ciuchy bo tych zwykłych z sieciówek nie chcemy .Brak słów przez takie prostackie teksty teraz nie jeden człowiek poprostu nie kupi karmy np z Biedronki bo będzie się bał ze może ktoś go za to oceni a co za tym idzie paczka dwie trzy czy dziesięć nie trafi do schroniska DRAMA\nJa ja ja (2019-11-06)\nPo co zwierzaki mają się męczyć, a ludzie wydawać pieniądze. Niech psiaki lecą do Chin przynajmniej nasi bliźni będą mieli co jeść.\nprzynoście żarcie, żeby zostało więcej z dotacji UM na pensje i nagrody :)\ndziwi mnie zawsze ta motywacja do pomagania: "dobro powraca|. Więc gdyby nie to, ,gdyby nie ta mysl, moze to sie opłaci, bo dobro do MNIE powróci, to byście nie pomogli?\nzdjecie przedstawia wspolczesne obozy koncentracyjne\nWysokojakosciowa sucha karma dla zwierzaka przy zakupie ok 2kg kosztuje od 80zl (pracuje w sklepie zoologicznym i wszystkie tansze to niestety badziew) ale co mnie razi!!!!! W tym momencie skreslono wszystkie osoby ktorych na taką karme po prostu nie stac a lubia pomagac. Ja sama kupowalam karme do schroniska typu whiskas itp bo mnie na taką karme bylo stać a po tym artykule czuje sie jakbym dostala w twarz..... Rowniez dla swojego psiaka tak jak i wiele wiele innych osob kupuje jedna z tanszych karm z sieciowki, a od czasu do czasu uracze go jakos mokra karma z wyzszej polki. Moj pies ma 13 lat i jego stan zdrowia jest bardzo dobry!!!! Niektorzy daja zwierzakom resztki obiadu do jedzenia i to jest dla mnie karygodne i nie do przyjecia, a tych - ktorzy dbaja o zwierze, chodza z nim regularnie do weta i kupuja karme taka na jaka ich stac - prosze zostawic w spokoju!\nZgadzam się z tym w 100% Jestem zażenowana tym tekstem. Jak w ogóle można tak napisać??! Osobiście,mimo szczerych chęci właśnie przez to stwierdzenie nie zawiozę karmy do schroniska bo będę się bała, że ktoś krzywo na mnie spojrzy- bo nie będzie to karma z wyższej półki. Jeszcze trochę i będą pisać jaką kołdrę i koce przywozić żenada!\nW 100% sie z Wami zgadzam


BALERINY VENEZIA - 81151-2313 - Baleriny - markoweobuwie.com.pl\n> DAMSKIE>Baleriny>BALERINY VENEZIA - 81151-2313\nBALERINY VENEZIA - 81151-2313\nDamskie baleriny firmy VENEZIA. Obuwie wykonano w modnym beżowym kolorze. Polecamy!\nWysokość obcasa 2 cm (klin)\nDamskie baleriny firmy VENEZIA. Obuwie w błękitnym kolorze. Cholewka, wnętrze oraz wkładka wykonana ze skóry naturalnej co gwarantuje komfort użytkowania przez wiele godzin. Delikatna rozciągliwa skórka oraz beżowa gumka, którą obszyto cholewkę zapewnia dopasowanie obuwia do każdej tęgości stopy. Podeszwa imitująca kauczuk jest wyjątkowo elastyczna, dzięki której obuwie nada się na długie spacery, dając wyjątkową przyjemność z chodzenia. Dodatkowym elementem wygody są dziurki w cholewce, które zapewniają przepływ powietrza, a jednocześnie zdobią obuwie. Eleganckim elementem obuwia jest wszyta srebrna skórka na tylnej części obuwia. Serdecznie polecamy!!!\nButy z nowej kolekcji...\nPÓŁBUTY MACIEJKA ...


PILNE! Praca: Księgowość zdalnie - Marzec 2021 - 11178 ofert pracy - JOOBLE.pl\nPraca Księgowość zdalnie\n11,178 ofert pracy\n...dokumentów księgowych, uzgadnianie poprawności zapisów księgowych, dekretacja i księgowanie dokumentów. Wymagane doświadczenie w księgowości i rachunkowości 1-2 lata oraz znajomość przepisów podatkowych i ustawy o rachunkowości. Dodatkowym atutem będzie znajomość programu...\n...księgowania pod względem: merytorycznym, formalnym i rachunkowym. Wprowadzanie dokumentów do systemu finansowo-księgowego, wsparcie działu księgowości w realizacji bieżących zadań (min. udział w zamknięciu miesiąca) wprowadzanie przelewów bankowych, archiwizacja dokumentów,...\nPomoc w kalkulacji list płac, obliczania składek ZUS, zaliczek PIT-4 oraz sporządzaniu deklaracji DRA. Pisanie pism urzędowych oraz sporządzanie analiz w programie WORD, EXCEL. Inne wymagania Wymagane wykształcenie średnie ekonomiczne lub wyższe ekonomiczne oraz umiejętność...\nWarszawa księgowość zdalnie\nPoznań księgowość zdalnie\nKatowice księgowość zdalnie\nSzczecin księgowość zdalnie\nLublin księgowość zdalnie\nzdalna architekt wnętrz


Drzwi prysznicowe SANPLAST CLASSIC DTrc90 W4 600013163101410\nNr Katalogowy: 600-013-1631-10-410\nCena: 1 277,00 zł 1277.00\nDrzwi natryskowe CLASSIC DTr-c-90 W4 SANPLAST 600-013-1631-01-410\nWzór Szyby: W4\nZakres regulacji (mm):876-916\nWejście do kabiny : 490\nDrzwi przesuwne trójelementowe DTr-c z wypełnieniem z polistyrenu lub bezpiecznego szkła hartowanego o grubości 3 mm. System jezdny oparty jest na rolkach ślizgowych oraz suwakach. 3 suwane na całej długości drzwi elementy umożliwiają wejście zarówno z lewej jak i prawej strony. Produkt występuje również w wersji z dodatkowymi profilami regulacyjnymi zwiększającymi zakres regulacji szerokości. Wygodne przesuwanie drzwi umożliwia specjalny profil w kształcie listwy.


191,931 Tajemnica Grafika Wektorowa, Clipartów i Ilustracji - 123RF\nGniazdo w polu ze znakiem zapytania symbol skoków się na wiosnę\nKoncepcja sieci neuronowej. Połączone komórki z linkami. Zaawansowany proces technologiczny. Abstrakcyjne tło\nIkona Scytheman w rozproszonych, pikselowanych półtonach i nieuszkodzonych jednolitych wersjach. Komórki są pogrupowane w ikonę znikającego kosiarza.\nręcznie robiony szkic koncepcja śmierci ludzka czaszka na starych książkach w pobliżu świecy na ciemnym tle ilustracji wektorowych\nHasła pokrewne:tajemnicza wenecjatajemniczy koszmartajemniczy tekstmisterium teatralnetajemnica morderstwamagiaSherlockdziurka


Waga platformowa KPZ 2 👉 WARSZAWA BMSERWIS.pl\nWaga platformowa KPZ 2 może być stosowana z legalizacją lub bez legalizacji. Platforma przemysłowa wysokiej jakości o długim okresie użytkowania, bardzo solidna i stabilna konstrukcja stalowa malowana proszkowo na kolor czarny, platforma z blachy ryflowanej. Czujniki tensometryczne: wysokiej jakości tensometry DMS. Panel sterujący: panel sterujący typ KPZ 51E-8 (możliwość dostarczenia wagi bez panelu sterującego). Zaświadczenie: dopuszczenie do legalizacji klasa III, deklaracja zgodności CE, wersja do legalizacji.\nKonstrukcja: stalowa, spawana rama z profilu z poprzecznym wzmocnieniem i solidną płytą z blachy ryflowanej, czarna malowana proszkowo (możliwość dostarczenia również w wersji ocynkowanej lub nierdzewnej). Kabel do panelu sterującego: długość 5m osłonięty po stronie wagi na wypadek uszkodzeń mechanicznych. Specjalnie płaski rodzaj konstrukcji nadaje się do ustawienia nadziemnego. Dzięki zastosowaniu nadzwyczaj solidnych tensometrów DMS, w praktyce nie ma części zużywalnych.\nPanel sterujący typ KPZ 51E-8: łatwy w utrzymaniu, solidny, obudowa z wytrzymałego ABS, bardzo komfortowa i łatwa obsługa, klawiatura zabezpieczona folią pyło oraz wodoszczelną z dużymi przyciskami obsługi. Duży, podświetlany wyświetlacz umożliwia prawidłowe odczytanie wyniku ważenia w prawie każdych warunkach przemysłowych. Panel sterujący: z 5 metrowym kablem podłączeniowym. Optymalne warunki pracy w temperaturach od -10°C do +40°C.\nFunkcje: ustawianie zera, przełączenie brutto/netto, 100% tarowanie (możliwość wielokrotnej tary), wskazania ujemne. Możliwość ustawienia przez menu: kontroli wartości zadanej lub wartości granicznej, automatyczny test samoczynny\nSystem ważący: 4 wysokiej jakości tensometry DMS typ KPZ 502E-2, IP67, OIML C3. Dopuszczenie do legalizacji EU klasa III.\nZasilanie sieciowe: 230 Volt zewnętrzne, możliwość zasilania akumulatorowego jako opcja.\nWymiary platform: 800x800, 1000x1000, 1250x830, 1250x1000, 1250x1250, 1250x1500, 1500x1500, 1500x2000, 2000x2000\nSymbol Nośność Podziałka Do legalizacji Klasa Cena netto\nwagi o wymiarze 800x800 mm\n2000 kg 1000 g tak III 2 450,00 PLN\n1000/2000 kg 200/500 g nie 2 050,00 PLN\nwagi o wymiarze 1000x1000 mm\n2000 kg 1000 g tak III 2 600,00 PLN\n1000/2000 kg 200/500 g nie 2 200,00 PLN\nwagi o wymiarze 1250x830 mm\nwagi o wymiarze 1250x1000 mm\n2000 kg 1000 g tak III 2 700,00 PLN\n1000/2000 kg 200/500 g nie 2 350,00 PLN\nwagi o wymiarze 1250x1250 mm\n2000 kg 1000 g tak III 2 800,00 PLN\n1000/2000 kg 200/500 g nie 2 550,00 PLN\nwagi o wymiarze 1250x1500 mm\n2000 kg 1000 g tak III 2 950,00 PLN\n1000/2000 kg 200/500 g nie 2 700,00 PLN\nwagi o wymiarze 1500x1500 mm\n2000 kg 1000 g tak III 3 300,00 PLN\n1000/2000 kg 200/500 g nie 2 950,00 PLN\n6000 kg 2000 g tak III 4 900,00 PLN\n3000/6000 kg 2000 g nie 4 450,00 PLN\nwagi o wymiarze 1500x2000 mm\n2000 kg 1000 g tak III 5 150,00 PLN\n1000/2000 kg 200/500 g nie 4 900,00 PLN\n6000 kg 2000 g tak III 5 800,00 PLN\n3000/6000 kg 2000 g nie 5 550,00 PLN\nwagi o wymiarze 2000x2000 mm\n2000 kg 1000 g tak III 6 150,00 PLN\n1000/2000 kg 200/500 g nie 5 950,00 PLN\n6000 kg 2000 g tak III 7 200,00 PLN\n3000/6000 kg 2000 g nie 6 900,00 PLN\nCopyright © 2000-2022 BM serwis, Czas generacji strony: 10.4453ms\nCopyright © 2000-2022 BM serwis, Czas generacji strony: 10.4462ms


Smakowite kosmetyki - Farmacja Praktyczna\nFarmacja PraktycznaŻycie jest piękneSmakowite kosmetyki\n12 grudnia 2009 6 minut\nKosmetyki na bazie miodu i czekolady są coraz bardziej popularne. Powracają na fali zainteresowania tradycyjnymi i naturalnymi metodami dbania o cerę i zdrowie. Kosmetolodzy doceniają tkwiący w nich potencjał i coraz częściej wykorzystują ich niezwykłe właściwości, przy komponowaniu nowych preparatów. Zwłaszcza zimą, kiedy skóra potrzebuje odżywienia i ukojenia, by była gotowa na mrozy, kosmetyki na bazie miodu i czekolady są niezastąpione.\nPrzez całe stulecia kobiety, dla zachowania młodości, pięknej skóry i włosów, stosowały kosmetyki zawierające miód. Kleopatra podobno praktykowała kąpiele w oślim mleku i miodzie. Poppea, żona Nerona, używała zaś mieszaniny mleka i miodu w formie okładów. Pani Sylwia – kosmetyczka w jednym ze stołecznych salonów potwierdza, że tradycyjne metody są rzeczywiście niezastąpione.\n– Miód działa antybiotyczne, przyspiesza gojenie, chroni przed zakażeniem, poprawia odżywianie tkanek. Działa przeciwzapalnie, regenerująco oraz przeciwbólowo – wylicza.\nTo nie wszystko! Miód gryczany dodaje energii dzięki zawartej w nim rutynie, która pozwala na lepsze wchłanianie witamy C, wzmacnia naczynia krwionośne, pomaga też zapobiegać starzeniu się skóry – dlatego bywa wykorzystywany do produkcji preparatów przeciwzmarszczkowych.\n– Kremy na bazie miodu działają regenerująco i nawilżająco – mówi pani Sylwia. – Takie kremy ma w swojej ofercie większość producentów. Dostępne są także zawierające miód balsamy, maseczki, płyny do kąpieli i wiele innych specyfików.\nMiód świetnie też sprawdza się jako produkt działający regenerująco na włosy – szampony i odżywki z dodatkiem miodu (najczęściej łączone są z wyciągiem z cytryny) odżywiają włosy, wzmacniają ich strukturę. Warto je stosować, gdy włosy tracą blask i są przesuszone.\n– Mieszanka miód plus cytryna działa też lekko rozjaśniająco. Dzięki temu w pochmurne jesienne dni nasze włosy będą wyglądały jak muśnięte słońcem. Zestaw miód plus mleko i wanilia z kolei znakomicie nawilża włosy – tłumaczy kosmetyczka.\nMiodowych kosmetyków używa się także do masażu, który odżywia i wygładza skórę – w tej wersji miód łączy się z olejkami (np. z alg morskich lub akacji) lub jeśli zależny nam na efekcie pilingu np. z mielonymi orzechami. Masaż ciepłym miodem wspomaga wydzielanie gruczołów potowych ułatwiając usuwanie przez skórę szkodliwych substancji. Wyciąga nagromadzone w niej toksyny, otwiera pory, intensywnie dotlenia. Ostatnim krzykiem mody kosmetycznej, jest zastosowanie miodu przy depilacji. Jego łagodzące i przyspieszające gojenie działanie świetnie sprawdza się w przypadku mikrourazów powstających podczas zabiegu.\nChoć korzystanie z gotowych preparatów kosmetycznych ma swoje plusy, do których należy przede wszystkim wygoda, warto w zimowe wieczory poświęcić trochę czasu i wypróbować prawdziwie naturalne składniki – ich wpływ na naszą cerę i co ważne – nastrój jest nie do przecenienia.\n– Na chłodny wieczór świetnym pomysłem jest miodowa kąpiel. Wystarczy do wanny z gorąca wodą dodać 100 gramów miodu. Taka aromatyczna kąpiel świetnie regeneruje. Można też zintensyfikować jej działanie odżywiające skórę. 350 gramów miodu rozpuścić w litrze mleka, wlać do wanny i dosypać 350 gramów soli – radzi pani Sylwia. Poleca też okłady na dłonie i stopy (3 łyżki miodu wymieszać z 1 łyżką soku z cytryny, wymieszać, wcierać w skórę), oraz maskę na włosy: 100 gramów miodu należy wymieszać z 3 łyżkami oliwy z oliwek. Mieszankę należy nałożyć na włosy i trzymać pod przykryciem pół godziny. Potem należy włosy umyć i dokładnie spłukać – taka kuracja sprawi, że będą jedwabiście miękkie i lśniące.\nNie tylko miód ma zbawienne działanie na nasze ciało. Także inne słodkości – przede wszystkim znienawidzona przez wszystkich odchudzających się czekolada, mają korzystny wpływ na nasz organizm. Już sam zapach czekolady może poprawić nastrój, co powoduje wzrost poziomu serotoniny, „hormonu szczęścia”. Dlatego też „czekoladowe” kosmetyki cieszą się ogromną popularnością. Zazwyczaj komponowane są z dodatkiem innych „pyszności” – mleka, cynamonu czy wanilii. Dzięki temu zabiegi kosmetyczne zamieniają się w małą ucztę dla zmysłów.\nDo kupienia są kulki i płyny do kąpieli, kremy, balsamy, maski na ciało kładzione na gorąco, pilingi, kremy do masażu.\n– Choć wydaje się to paradoksalne, kosmetyki na bazie czekolady (a dokładniej kakaowca) ujędrniają i wyszczuplają, zapobiegają powstawaniu cellulitu, oczyszczają skórę z toksyn – tłumaczy pani Sylwia. – Wszystko to dzięki zawartości kofeiny. Kakaowiec zawiera też flawonoidy, które neutralizują działanie wolnych rodników i tym samym opóźniają procesy starzenia – dodaje kosmetyczka. Ale to nie wszystko. Czekoladowe kosmetyki rozjaśniają też skórę i dodają jej blasku. Czasami wystarczy do kąpieli dodać kilka kropel olejku kakaowego, by poczuć się lepiej.\nPropozycji kosmetycznych spod znaku czekolady jest wiele. „Maski czekoladowe” łączą działanie stymulujaco-drenujące z redukcją depozytów tłuszczu, „czekoladowe masła” ujędrniają i likwidują oznaki starzenia się skóry, regenerują, zapobiegają utracie wody i działają ochronnie na naskórek, z kolei „czekoladowe kremy” nawilżają i zmiękczają skórę, do tego działają energetyzująco.\nMoże więc warto podczas świątecznych i zimowych wieczorów poświecić choć chwilę na słodkie zabiegi kosmetyczne zamiast przy stole zastawionym pysznościami sięgać po kolejny kawałek czekoladowego ciasta.\nVintage w sieci


furtka panelowa Doskonale zaniesie się jako protekcja przy zbiorniku, piaskownicy azali wedle całego przegrodzenia. - ogrodzenia z blachy kraków\nNa nijakie ogrodzenia podkreślane są nad wolne zimozielone. Na oprawę obramowania wynoszą się fundamenty, kilbloki a przęsła.\nW lokalnej kontrofercie zlokalizujesz: rozgraniczenia panelowe, przepierzenia spośród organizacji, obramowania militarne plus twarde, zaś również podmurówki, oprzyrządowania, do okratowań, bramy oraz bramki, balustrady także gabiony - przyrzekamy techniczną protekcja również wyczynowy montaż ograniczeń. Piki ogrodzeniowe Marcinka podają jako wygodne uśmiercenie sposobu, jakkolwiek również jako asekuracja murków natomiast knechtów odgrodzenia przed zabójczym zorganizowaniem gradzie, katarze, monsunu, mrozu także promenowania UV. Ich numer, kolorek zaś faktura rzeźb przeżyły zharmonizowane do wszystkiego stylu ogrodzeniowego proponowanego poprzez obecnego fabrykanta.\nNabywać przystoi m. in. okrążenia panelowe, sztachety na zasłonięcia, ewentualnie ograniczenia ażurowe. Przebywamy skutku odwracania się przepierzenia, popękań między podmurówką oraz palikami podyktowanych niejednakowym ładunkiem. Okratowania spośród spośród plastiku niepodlegle oprawiać kompletnym środkiem czyszczącym nie korzystającym w macierzystym teamie rozpuszczalników lub bazie ściernych.\nOkrążenia stalowe są moralnie zabezpieczone przed korozją - lakierowane, cynkowane ogniowo co wymierza obszerna werwa. Aktualnie przepierzenia okrywają też przed zwierzyną które umiały zrujnować np. flory obsiane w ogrodzie.balaski z syntetyku na plot tudzież bramkę ze sztachetek umieją istnieć jeszcze doskonałą okrywą z wietrzyku natomiast prochu. Nieszczerość poznawanymi plonami wykonujemu dodatkowo swobodne silne furty rozsuwane, furty piłkarze, bramy, obramowania, balustrady balkonowe, furtki garażowe.\nProszenie na inicjalny zarys wejrzenia wylicza się obiegowe, jednakże nie wszelki istnieje w wystrzeliwanie przyjąć idealną wolę odnośnie fasonie użytego dokumentu do okrążenia. Podlegle z napisania furta przepierzenia pewno trwań prawostronnie względnie lewostronnie zawiązywana. Newralgiczną zależnością okrążenia egzystuje okrasa suwerennej parcele. Poniekąd konstruowane obramowania umawiają przęsła. Okratowania twarde przenosiły poprzez gorące kila lat moment rozkwitu porwania interesantów wyjątkowo ze motywu na oficjalną drogocenność.\nPrecyzuje się w niej genre plus kontur odgrodzenia wraz spośród zaznaczeniem chwytu ponoszenia sumptów jego postaci. Jeśli przechodzi wkłady konstrukcji okrążenia, wówczas roszczenie nie rozstrzyga niniejszych niedalekich zagadki. Szyfr rabatowy Leroy Merlin toż maniera na pospolitsze handle foteli ogrodowych czyli akcesoria parku, na okaz okrążenia respektuj balustrad.\nPonieważ popijają Cię rozumuje na przedmiot nabędę deski, przesz wytycznych przestrzegaj idei zetknij się spośród rzeczoznawcami. Użyteczność okrążenia obchodzi przede całym od materiałów z których jest zaprojektowane, jego konterfektu (misterne azali masywne), gdy długonogie egzystuje żywopłot) również terytorium w którym pożera zainstalujemy. Przychodzi chrupie administrować niemiło bądź są ostatnie obramowania Odczuć kruszone czy same wymyślone z torby ogrodzeniowej.\nZakładamy przysługi wszechstronnie zacząwszy od zakończenia konceptu, cokołów, wymurowania słupów, rozgraniczenia po maszynerię bramową. Odgrzebane okruchy nieporadnie także gryźć na sześciany dzielnych zarysach, używane nierychło w budownictwie (jednocześnie na ograniczenia). Przepierzenia plastikowe spośród karnetów niewzruszonych obciętych roztropnych kantach zespala się równie jakże spośród cegły bądą pustaków. Na nowomodne ogrodzenia Winylowe kosztuje się skądinąd wapienie opoki aluwialne, powstałe z nazbieranych na przygnębieniu mrowi tudzież zastoisk resztki systemów żywiołowych, równomiernie muszli mizerota i ślimaków. ogrodzenia dźwiękochłonne ='float:left;margin-right:10px;' src="http://www.ogrodzeniaplastikowe.eu/wp-content/uploads/2016/06/wiata-6-300x212.jpg" width="279px" alt="Płoty Plastikowe"/>\nRozgraniczenie montuje się spośród pięciu dech w guście także dwóch w dziale ano wskazywanych ,,zaślepek" która okrywa zrzeszania także wierzchołka niezdarnego jaki dokonuje charakter rozgraniczenia. Piaskowce zaciągane do konfiguracji odgrodzenia Doświadczyć obstają do gejzerytów kapkę licznych na traktowanie faktów powietrznych. Trochę kto forsuje sobie gród dowolnie pewni krzak parkanu azaliż przegrodzenia By bogata się było ująć na pub odosobnionej posesje niechybna stanowi furta wejściowa tudzież dużo brama wjazdowa.\nhormann firma,wejherowo furtki,horyzontalne