Portfel damski PETERSON BC 466 skóra\nStrona główna » Portfele skórzane » Portfele damskie » Portfele duże » Portfel damski PETERSON BC 466 SKÓRA złoty\nAirtexAlways WildBaju BajBEVER'SCavaldiCefiruttiDaagDavid JonesDielleEL FORESTGalskórGiorgio BassaniKrenigLorenMaximusORMIPetersonPolska SkóraPucciniRevioRonaldoRoncatoSuitcaseWorldLineWłoska Skóra\nPortfel damski PETERSON BC 466 SKÓRA złoty\nportfel PETERSON 466\nKoszt wysyłki: od 6,60 zł Dostępne formy wysyłki dla oglądanego produktu:Kurier - przesyłka przedpłacona (Polska) - przy zamówieniach powyżej 180 zł koszt wysyłki 0.00 zł - 14,99 zł\nInPost Paczkomaty24 - 6,60 zł\nNumer katalogowy: BC 466\nSkórzany portfel damski marki PETERSON BC 466 kolor złoty\nNiezwykle elegancki i stylowy portfel damski PETERSON BC 466. Portfel został wykonany z najwyższej jakości naturalnej skóry. Oryginalny design sprawia, że doskonale nadaje się dla kobiety sukcesu. Jest praktyczny do używania na co dzień.\nDoskonale zaprojektowany dla osiągnięcia maksymalnej funkcjonalności. Skórzany portfel damski PETERSON BC 466 posiada dwie komory zamykane na bigiel, w której można przechowywać bilon. Trzy szerokie przegrody umożliwiają przechowywanie banknotów lub dokumentów. W 6 kieszonkach portfela można przechowywać karty płatnicze lub wizytówki. Dostępnych jest 6 dodatkowych kieszeni w tym 1 zamykana na suwaki jedna przezroczysta w której można umieścić zdjęcie bliskiej osoby.\n5 kieszeni na karty płatnicze, w tym jedna przeźroczysta\n6 dodatkowych kieszeni, w tym jedna przezroczysta, jedna zamykana na suwak, jedna duża\nDuży skórzany portfel damski Puccini P-1962 czarno-czerwony\nPortfel damski skórzany Giorgio Bassani 040 RÓŻNE KOLORY\nPortfel damski skórzany Giorgio Bassani 083 RÓŻNE KOLORY\nPortfel damski ze skóry LORENTI 76115 czerwony\nSklep na skróty...


Noclegi w Legnicy - stylowe hotele oraz wygodne pensjonaty - Porady dla podróżników i wczasowiczów - queensitslive.com\nBranża hotelowa z pewnością jest jedną z najlepiej rozwijających się branż, bo w każdym mieście, nawet w tych mniejszych, odszukamy obecnie przeróżne hotele, pensjonaty, domki noclegowe lub również hostele. Dzięki temu przyjeżdżając do jakiegoś miasta – na wakacje, wczasy lub po prostu w odwiedziny do rodziny czy też przyjaciół – mamy pewność, że w łatwy sposób odnajdziemy nocleg.\nJeśli wybierasz się do Legnicy to również zdołasz być przeświadczony, że odszukasz tam mnogość licznych hoteli czy pensjonatów, w których zdołasz zająć nocleg.\nPropozycja noclegowa w Legnicy, podobnie jak w wielu innych miastach jest faktycznie ogromna. W Legnicy zdołasz odnaleźć zarówno luksusowe i niezmiernie komfortowe hotele, w jakich na dodatek możesz skorzystać przykładowo z basenu czy restauracji, zdołasz też zdecydować się na zajęcie noclegu w wygodnym, chociaż już nie tak ogromnie luksusowym hotelu czy też pensjonacie. Bezsprzecznie jednak odszukasz nocleg, jaki będzie realizować Twoje oczekiwania odnośnie miejsca noclegu, okazałości hotelu, jego wyposażenia czy ceny.\nJeżeli chcesz uprzednio odkryć nocleg w Legnicy i jeszcze przed wyjazdem zająć miejsce w hotelu czy pensjonacie to takiej rezerwacji możesz dokonać poprzez Sieć czy też telefonicznie. W Sieci bez wątpliwości odkryjesz wiele przeróżnych stron hoteli, domków noclegowych lub pensjonatów, jakie proponują wynajem noclegów.\nCzujesz niedostateczną ilość newsów na czytany temat? Przejdź na następną witrynę i tam oczekuje na Ciebie inne istotne opracowanie (http://activtour.pl/kierunek/morze-karaibskie/meksyk/) tej tematyki.\nZa pomocą takich stron możesz znaleźć odpowiednie dla siebie hotele w Legnicy, zaznajomić się z oferowaną ofertą noclegową, cennikiem albo też samym wyglądem hotelu, jego lokalizacją i innymi istotnymi rzeczami.\nPo poznaniu się z najważniejszymi aspektami dotyczącymi noclegu w Legnicy zdołasz dokonać rezerwacji. Należałoby wcześniej to uczynić, ponieważ nieraz zdoła okazać się tak, że rezerwując nocleg na ostatnią chwilę zdołasz nie odnaleźć już wolnych miejsc w interesującym Cię hotelu albo również pensjonacie.\nTagi: hotele, Legnica, urlop


CCC » Centrum Odkrywania Młodych Talentów 2012\nW sezonie 2015/2016 narodził się pomysł zorganizowania klubu trenerów, wzajemnie współpracujących ze sobą, dzielących się wiedzą, pomagających sobie czy to w treningu, organizacji staży, szkoleń, konferencji, turniejów, obozów, sparingów i wielu innych działań związanych z piłką nożną. Za komuny to się nazywało samopomoc. To my właśnie taką samopomoc piłkarską założyliśmy.\nPierwszy dwa sezony były tak naprawdę czasem, gdzie jako członkowie wypracujemy fundamentalne zasady, pomysły którymi w kolejnych latach będzie kierować się CCC. Funkcjonujemy w oparciu o własne składki i środki zewnętrzne zwłaszcza z programu ERASMUS +, dzięki któremu mogliśmy i możemy realizować projekty: „Portuguese experience the best in football” i „Najlepsze szkoły futbolu”. Zrealizowaliśmy również wspaniałe zadanie współfinansowane z środków Urzędu Marszałkowskiego województwa dolnośląskiego pod nazwą „COMT COACHING CLUB dla młodych piłkarzy”.\nUdało nam się w ciągu niespełna dwóch lat zrealizować kilka fajnych inicjatyw o których można poczytać w poniższych wpisach.\nW sezonie 2017/2018 zwiększymy liczebność naszych członków o kilka ciekawych osób ze świata piłki nożnej. Aplikowanie będzie możliwe dla każdego trenera i człowieka związanego z piłką nożną któremu rozwój kompetencji trenerskich, menadżerskich, organizacyjnych w obszarze piłki nożnej jest bliski.


Graduacja Polonijnych 8. klasistów w Szkole im. Gen. Kazimierza Pułaskiego | Polska Szkoła im. Gen. Kazimierza Pułaskiego. Harwood Hts, IL\nGraduacja Polonijnych 8. klasistów w Szkole im. Gen. Kazimierza Pułaskiego\nCHICAGO– W sobotę, 15 maja, 2021 roku odbyła się uroczysta Graduacja Polonijnych 8. klasistów w Szkole im. Gen. Kazimierza Pułaskiego, mieszczącej się w miasteczku Harwood Heights, koło Chicago.\nW uroczystej graduacji wzięli udział zaproszeni goście: Frank Spula, Prezes Związku Narodowego Polskiego i Kongresu Polonii Amerykańskiej w USA (ZNP & KPA), Piotr Semeniuk, Wice Konsul w Konsulacie RP, rodzice, inni zaproszeni goście, przedstawiciele mediów polonijnych: „Dziennika Związkowego”, portalu wiadomosci.com, Radia dla Ciebie-Polski FM.


Wiadomości24 » Kultura » Violetta Villas nie żyje\nData dodania: 2011-12-06 00:37\nArtystka zmarła 5 grudnia w rodzinnym Lewinie Kłodzkim.\nVioletta Villas, jedna z największych gwiazd wokalnych w Polsce, nie żyje. Zmarła w wieku 73 lat.\nCzytaj też: Będzie sekcja zwłok i śledztwo w sprawie śmierci Violetty Villas\nVioletta Villas, a właściwie Czesława Maria Cieślak rozpoczynała karierę w 1960 roku. Miała wyjątkowo oryginalny głos, charakteryzowany jako sopran koloraturowy o rozszerzonej skali, obejmującej 4 oktawy.\nInna prawda o Violetcie Villas\nUrodziła się w Belgii, mieście Liege, 10 czerwca 1938 roku. Przyjechała do Polski w wieku ośmiu lat. W 1956 roku podjęła naukę śpiewu w szkole średniej (muzycznej) w Szczecinie, skąd przeniosła się do Wrocławia, a później do Warszawy. Występowała w wielu zakątkach świata: we Francji, USA, Kanadzie, Austrii, Rumunii. Była pierwszoplanową gwiazdą w Las Vegas. Śpiewała w kilkunastu językach setki utworów. Wydała od 1961 roku 16 płyt.\nAwantura o Villas. We "Wrzeniu Świata" zawrzało\nVioletta Villas jest również znana ze swojej dobroczynności dla zwierząt, założyła schronisko, w którym znalazło się miejsce dla ponad 300 kotów, 150 psów i kilkunastu kóz.\nW ostatnich latach losy schroniska stanowiły jednak odrębną sprawę ze względu na to, że stan zdrowia pani Violetty systematycznie się pogarszał.\nTagi: nie żyje Violetta Wioletta Villas\nGdzie się podział piewca pastwa Gospodarków ?\nTO GWIAZDA NA SWIATOWĄ SKALE, O WJĄTKOWYCH MANIERAHC I STYLU UBIERANIA SIĘ. JEST DLA MNIE WYJĄTKOWĄ WZOREM.\njest mi bardzo przykro że gwiazda nie żyje ale czy biedny czy bogaty to i tak musi umrzeć prędzej czy póżniej przynajmniej tu jest sprawiedliwość rodzinie całemu przemysłowi muzycznego przyjaciołom wspólpracownikom fanom artystki składam wyrazy głębokiego współczucia z powodu śmierci gwiazdy wioletta villas pozostawiła po sobie dużo bardzo ładnych piosenek miłych wspomnień zwłaszcza dla tych którzy mieli okazję być na jej koncertach dopóki będziemy kupować jej płyty słuchać jej pięknych piosenek to wioletta villas wciąż pozostanie żywa w naszej pamięci sylwia.deska1@facebook.com\nżegnaj nasz ukochana P. Violu . spoczywaj w pokoju bo życie Tu na ziemi Cię zmęczyło.\nOgromny żal, aż wstyd, że pokazują w reklamie uśmiechniętą panienkę.\nPolecam bardzo dobry artykuł Zbigniewa Kowalewskiego o Violetcie Villas opublikowany na doorg.info http://www.doorg.info/2010/03/12/puzzle-pasje-i-pasjanse-violi-v/\nBardzo mi przykro : (\nDlaczego wspaniałe osoby odchodzą a mordercy żyją !!!\npięknie śpiewała ; ((\ni ubranaa była jak laleczka .\nBardzo mi przykro,świat stracił wspaniałego Człowieka i wielką Artystkę.Myślę,że teraz będzie znacznie szczęśliwsza.Śpij spokojnie,Kochana Pani Violetto.\nświat zwierząt stracił kogos kto o niego walczył to też wielkie osiągnięcie piosenkarki zostawia po sobie WSPOMNIENIE\nOdeszła zmęczyło Ją to paskudne życie ale jej piękna dusza pozostanie z nami w piosenkach . Świat nie był dla Violetty zbyt łaskawy ,sępy krążyły nad nią całe życie . Niech spoczywa w spokoju .


Sklep turbojulita.pl- Termin dostawy\nZamówienia można składać 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu. Zamówienia złożone w soboty, niedziele oraz święta będą rozpatrywane w najbliższym dniu roboczym. Czas dostawy wraz z czasem przygotowania wysyłki zamówionego towaru składa się na czas realizacji zamówienia. Czas, jaki potrzebujemy na wysyłkę towaru z magazynu jest określany indywidualnie na karcie każdego produktu; średni czas realizacji zamówienia wynosi 24 godziny.\nKlient może wybrać najkorzystniejszy dla siebie sposób dostawy:\nodbiór osobisty w jednym z Punktów Odbioru Towarów:\nWrocław - ul. Danuty Siedzikówny 2, 51-214 Wrocław\nKwidzyn - ul. Żeromskiego 165, 82-500 Kwidzyn\nLubin - ul. Kolejowa 9, 59-300 Lubin\nOpole - ul. Oleska 125a, 45-231 Opole\nDostawa Produktu odbywa się na terenie Polski a dla Klientów nie będących Konsumentami także na terenie Unii Europejskiej;\nSzczegółowe koszty i terminy dostawy są uzależnione od wybranego sposobu dostawy i podane są przy każdym towarze;\nPrzewoźnik doręcza przesyłki tylko od poniedziałku do piątku - za wyjątkiem przypadających w tym okresie dni ustawowo wolnych od pracy - w godzinach 8.00-17.00;\nKurier nie ma obowiązku wnoszenia przesyłki, poproszony zazwyczaj pomaga;\nWszystkie nasze przesyłki są w pełni ubezpieczone;\nW przypadku wyboru opcji płatności „za pobraniem”, prosimy o przygotowanie wyliczonej kwoty;\nWydanie towaru w Punkcie Odbioru Towaru następuje wyłącznie do rąk Kupującego lub osoby uprawnionej do odbioru towaru w jego imieniu, po okazaniu dowodu osobistego lub innego dokumentu zawierającego zdjęcie i potwierdzającego tożsamość;\nW przypadku wyboru przez Klienta odbioru osobistego Turbojulita poinformuje Klienta o gotowym do odbioru Produkcie, poprzez wysłanie wiadomości e-mail, na podany przez Klienta adres mailowy;\nW Punkcie Odbioru Towarów Klient ma możliwość płacenia gotówką lub kartą płatniczą (wyłącznie w POT we Wrocławiu) oraz ma możliwość dokładnego sprawdzenia stanu zamówionego towaru;\nW razie wykrycia naruszenia przesyłki przed jej wydaniem Klient powinien postępować zgodnie z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa, a w szczególności zażądać od dostawcy protokolarnego ustalenia stanu przesyłki oraz okoliczności powstania szkody.


Benedykt XVI zabrał głos ws. pedofili w Kościele. W obszernym eseju czytamy: Narodziła się wraz z "upadkiem" moralnym 1968 r. - POLITYKA POLSKA\nStrona główna Polityka Benedykt XVI zabrał głos ws. pedofili w Kościele. W obszernym eseju czytamy:...\nBenedykt XVI zabrał głos ws. pedofili w Kościele. W obszernym eseju czytamy: Narodziła się wraz z „upadkiem” moralnym 1968 r.\nEmerytowany papież Benedykt XVI wyraził opinię, że pedofilia w Kościele narodziła się wraz z „upadkiem” moralnym 1968 r. Media opublikowały w czwartek esej, w którym papież Ratzinger analizuje nadużycia w Kościele i dziękuje Franciszkowi za podjęte starania.\nZdaniem prawie 92-letniego poprzedniego papieża, który ustąpił z urzędu w 2013 roku, powodem tego, że problem pedofilii osiągnął tak duże proporcje, jest „nieobecność Boga” w życiu społecznym w rezultacie zmian w moralności.\nW obszernym tekście napisanym po lutowym szczycie w Watykanie na temat ochrony nieletnich, zwołanym przez Franciszka, Benedykt XVI ocenił, że „upadek” obyczajów w wyniku rewolucji seksualnej 1968 roku, naznaczony przez „bezprecedensowy radykalizm”, a także proces osłabienia „chrześcijańskiej koncepcji moralności” leżą u podstaw kryzysu nadużyć w Kościele.\nW ciągu dwudziestolecia między 1960 a 1980 rokiem poprzednie standardy normatywne dotyczące seksualności całkowicie upadły i narodziła się nowa normatywność, która była przedmiotem wypracowanych prób rozłamu\n—napisał Benedykt XVI. Jego zdaniem miało to wpływ również na „formację księży i ich życie”.\nKatolicka teologia moralna doznała upadku, który uczynił Kościół bezbronnym wobec zmian w społeczeństwie\n—dodał emerytowany papież.\nObszerny artykuł papieża-seniora zatytułowany „Kościół a skandal wykorzystywania seksualnego” został opublikowany w języku niemieckim w „Klerusblatt”, w języku włoskim na łamach „Corriere della Sera” oraz w języku angielskim w Catholic News Agency i National Catholic Register, a także w amerykańskiej stacji EWTN.\n„Idea lepszego Kościoła, stworzonego przez nas samych, jest w istocie propozycją diabła, który chce nas odciągnąć od żywego Boga, poprzez kłamliwą logikę, którą nazbyt łatwo jesteśmy zwodzeni” – napisał papież-senior. Zaznaczył w dalszej części, że Kościół to nie tylko złe ryby i chwasty, lecz istnieje także i dziś, aby nas zbawić.\nBenedykt XVI wskazał, że nie można zrozumieć kryzysu seksualnego nie uwzględniając szerszego kontekstu społecznego:\n„W latach sześćdziesiątych [XX wieku – red.] wydarzyło się skandaliczne wydarzenie… załamały się całkowicie wcześniejsze standardy normatywne dotyczące seksualności i powstała nowa normalność. (…) Był to pod wieloma względami bardzo trudny czas… szerokie załamanie się następnego pokolenia księży w tamtych latach i bardzo duża liczba laicyzacji były konsekwencją tych wszystkich wydarzeń” [tłum. za KAI – red.].\nPapież-senior zauważył, że efektem tego było wprowadzenie w Niemczech i Austrii edukacji seksualnej, co wywołało poważne wątpliwości odnośnie przyszłości powołań do stanu kapłańskiego.\n„Częścią fizjonomii rewolucji roku 1968 było to, że pedofilia została wówczas także zdiagnozowana jako dopuszczalna i właściwa”.\nPrzyznał, że był to też bardzo trudny okres dla młodych ludzi w Kościele i wówczas zastanawiał się, „jak ludzie w tej sytuacji podejdą do kapłaństwa i zaakceptują je, wraz ze wszystkimi implikacjami jakie ze sobą niesie”. Jednocześnie zaznaczył, że wtedy po raz pierwszy pedofilia została zdiagnozowana jako akceptowalna i właściwa.\nPonadto, jednocześnie, ale niezależnie od tych wydarzeń, „katolicka teologia moralna doznała upadku, który uczynił Kościół bezbronnym wobec tych zmian w społeczeństwie”.\nPapież-senior wskazał na kryzys teologii moralnej, który doprowadził do porzucenia pojęcia czynów wewnętrznie złych oraz odrzucenia przez niektórych teologów roli Magisterium.\n„Do Soboru Watykańskiego II katolicka teologia moralna była w głównej mierze ufundowana na prawie naturalnym, gdy Pismo Święte było jedynie przytaczane dla kontekstu czy uzasadnienia. W soborowych zmaganiach o nowe zrozumienie Objawienia, opcja prawa naturalnego została w głównej mierze porzucona, a domagano się teologii moralnej opartej całkowicie na Biblii” – pisze Benedykt XVI. „Ostatecznie główna hipoteza, że moralność ma być określana wyłącznie celami ludzkich działań, zwyciężyła. (…) W konsekwencji nie mogło już być niczego, co stanowiłoby absolutne dobro, tak jak niczego, co byłoby fundamentalnie złe; [mogły być] jedynie relatywne oceny wartości. Nie było już [absolutnego] dobra, jedynie to, co względnie lepsze, zależne od chwili i okoliczności”.\nZaznaczył, że encyklika Jana Pawła II „Veritatis splendor” z 1993 roku była częściową odpowiedzią na ten kryzys, jednak przypomnienie dotychczasowego nauczania Kościoła spotkało się ze sprzeciwem części niemieckich teologów.\nBenedykt XVI podkreśla, że są wartości, których nigdy nie można porzucić. Przypomniał, że męczeństwo jest „podstawową kategorią chrześcijańskiego istnienia”. Zaznaczył, że „istnieje minimalny zestaw wartości moralnych, który jest nierozerwalnie związany z podstawową zasadą wiary i który musi być broniony, jeśli wiara nie ma być sprowadzona do teorii, ale przeciwnie uznana w jej odniesieniu do konkretnego życia”.\nJak zauważył Benedykt XVI, utrudnieniem w reakcji Kościoła na przypadki pedofilii wśród duchowieństwa były braki Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1983 roku, a z czasem „zaczęła kształtować się odnowa i pogłębienie celowo luźno skonstruowanego prawa karnego nowego Kodeksu”.\nZdaniem papieża-seniora, kryzys ten odbił się głównie na formacji seminarzystów. Wskazując na demoralizację moralną kleru, napisał, że „w wielu seminariach zostały ustanowione kliki homoseksualne, które działały mniej lub bardziej otwarcie i znacząco zmieniły panujący tam klimat”.\nPodsumowując rozważania dotyczące kryzysu kapłaństwa podkreślił, że zostali mianowani biskupi całkowicie odrzucający Tradycję jako całość i pragnący zamiast niej ustanowić coś na kształt „nowego Kościoła”. Papież-senior podkreślił, że w części seminariów nieprzychylnie odnoszono się do kleryków czytających jego dzieła, wówczas kard. Ratzingera.\nW tym kontekście, papież-senior odniósł się do słów Pana Jezusa – „Jeśli ktoś byłby przyczyną upadku jednego z tych małych, którzy wierzą we Mnie, lepiej byłoby dla niego, aby mu zawieszono kamień młyński na szyi i utopiono w głębinie morskiej” (Mt 18, 6). Zauważył, że „mali” oznaczają w języku Jezusa zwykłych wierzących, którzy mogą być zakłopotani w wierze intelektualną arogancją ludzi sądzących, że są mądrzy. Stąd, Chrystus chroni depozyt wiary zdecydowaną groźbą kary dla tych, którzy wyrządzają im krzywdę.\nPodkreślił też, że w związku z tym prawo kanoniczne powinno przede wszystkim bronić wiary, konsekwencją tego myślenia jest przekazanie kompetencji osądzania w sprawach najpoważniejszych przestępstw duchownych Kongregacji Nauki Wiary, nie zaś Kongregacji ds. Duchowieństwa. „Trzeba dostrzec, że takie niewłaściwe zachowanie duchownych w ostatecznym rachunku niszczy wiarę” – napisał Benedykt XVI.\nW kolejnej części artykułu, papież-senior wskazuje, że „tylko posłuszeństwo i miłość do naszego Pana Jezusa Chrystusa mogą wskazać drogę”. Przypomniał, że to Pan zainicjował narrację miłości z ludźmi, chcąc objąć nią całe stworzenie.\n„Przeciwstawienie się złu, która zagraża nam i całemu światu, może ostatecznie polegać tylko na wejściu w tę miłość. To jest prawdziwa przeciwwaga wobec zła. Moc zła wynika z naszej odmowy miłowania Boga. Ten, kto powierza się miłości Boga, jest odkupiony. Nasz brak odkupienia jest konsekwencją naszej niezdolności do kochania Boga. Nauka miłowania Boga jest zatem drogą ludzkiego odkupienia”.\nZdaniem Benedykta XVI, „najważniejszym zadaniem, które musi wynikać z moralnych wstrząsów naszych czasów, jest to, abyśmy sami uczyli się na nowo żyć Bogiem i skierowani ku Niemu oraz będąc Jemu posłuszni”. Podkreśla znaczenie nauczenia się ponownego uznawania Boga za podstawę naszego życia, nie zaś lekceważenia Go.\nPonadto, papież-senior podkreślił konieczność głębokiego zrozumienia dla cudu Wcielenia, a przez to obecności Chrystusa w Eucharystii. Zaznaczył, że nie wolno traktować jej jako jakiegoś ceremonialnego gestu i przypomniał o znaczeniu obecności na niedzielnej Mszy św.\nPrzyznał, że w Kościele obecny jest grzech i zło, jednak zaznaczył, że również i dziś istnieje Kościół Święty, który jest niezniszczalny. „Jest dziś wielu ludzi, którzy pokornie wierzą, cierpią i kochają, w których ukazuje się nam prawdziwy Bóg, Bóg miłujący”.\nPapież – senior zaznaczył, że „w procesie przeciwko diabłu Jezus Chrystus jest pierwszym i autentycznym świadkiem Boga, pierwszym męczennikiem, za którym od tamtego czasu poszły niezliczone rzesze innych”.\n„Jeśli z czujnym sercem rozglądamy się wokół i słuchamy, wszędzie, wśród prostych ludzi, ale także w kręgach wysokich hierarchów Kościoła, możemy znaleźć świadków, którzy swoim życiem i cierpieniem są oddani Bogu. Nie dostrzeżenie ich to lenistwo serca” – napisał.\nNa zakończenie artykułu podziękował Papieżowi Franciszkowi „za wszystko, co czyni, aby ukazać nam nieustannie światło Boga, które także i dzisiaj nie zaszło za horyzont”.\nWedług włoskiego dziennika „Corriere della Sera” artykuł Benedykta XVI rzekomo wywołał w Watykanie „zakłopotanie”. Gazeta zwraca uwagę na różnice w podejściu do problemu nadużyć w Kościele: Benedykt XVI wśród powodów wymienia upadek obyczajów i rewolucję seksualną, a także obalenie wszelkich norm i brak Boga w społeczeństwach zachodnich czy kryzys teologii moralnej, podczas gdy Franciszek kładzie nacisk na klerykalizm i nadużywanie władzy przez duchowieństwo.\nINNE WPISY NA PORTALU WPOLITYCE.PL NA TEN TEMAT:\nGRZEGORZ GÓRNY: Raport Kościoła w Belgii potwierdza: skandal pedofilski ma charakter homoseksualny\nGRZEGORZ GÓRNY: Wielka operacja medialna o kryptonimie „Sodoma w Watykanie” już rozpoczęta\nPoprzedni artykułKBW podała koszt wyborów samorządowych 2018 roku\nNastępny artykułPartia realizująca na polskim terytorium interesy państwa trzeciego staje się obcą agenturą\nAnatomia manipulacji [ND]


LCK: SKT nie pozostawiło żadnych szans zawodnikom Hanwha Life | ESPORT NOW\nLCK: SKT nie pozostawiło żadnych szans zawodnikom Hanwha Life\n11.07.2019 Daniel Hudoń\nPiąty tydzień League of Legends Champions Korea rozpoczęło starcie pomiędzy KT Rolster oraz King-Zone DragonX. W drugim spotkaniu Faker i spółka podkreślili swoją dominację nad zawodnikami Hanwha Life Esports.\nKT Rolster 1-2 King-Zone DragonX\nPiąty tydzień zmagań w ramach League of Legends Champions Korea zainicjowało starcie z udziałem KT Rolster oraz King-Zone DragonX. Pomimo wczesnej eliminacji zdobytej przez Bdd na środkowej alei, rywalizacja zdawała rozwijać się dosyć powolnie. W przeciągu kolejnych minut byliśmy świadkami zagarnięcia Ocean Drake’a oraz Rift Heralda przez UmTi’ego, a także wyrównania pod względem ilości zabójstw. Wczesna przewaga zdobyta przez podopiecznych ZanDarCa – głównie objawiająca się w ilości zniszczonych fortyfikacji – wkrótce powiodła ich w kierunku zwycięstwa. Zabezpieczenie Barona Nashora oraz dokonanie sprawnego oblężenia pozwoliło na osiągnięcie jednopunktowego prowadzenia.\nDrużyna King-Zone DragonX, będąca zdecydowanym faworytem do odniesienia zwycięstwa, nie powiedziała na przestrzeni pierwszej mapy swojego ostatniego słowa. Rywalizacja na drugiej odsłonie starcia szybko pokazała, że dla Naehyuna i spółki liczy się wyłącznie zwycięstwo. Rozgrywka od samego początku wskazywała na ich wyższość – zarówno pod względem eliminacji, lecz także kontroli objective’ów. Ostatecznie nexus należący do KT Rolster wybuchł po trzydziestu minutach walki.\nTrzecia gra z całą pewnością była najbardziej wyrównaną w serii. Pierwsze warte odnotowania wydarzenie to zagarnięcie Cloud Drake’a przez drużynę Cuzza. Do King-Zone DragonX należała także przewaga pod względem ilości zebranych sztuk złota, choć to ich rywale królowali w ilości eliminacji. Po zdobyciu przez PraYa i spółkę Barona Nashora wydawało się, że to do nich należeć będzie zwycięstwo. Przebieg wymian jednak pokazał wyższość przeciwników, którzy sprawną kontrolą rozgrywki zdołali doprowadzić do jej zakończenia, tym samym doprowadzając do zwycięstwa na przestrzeni całej serii.\nSK Telecom T1 2-0 Hanwha Life Esports\nW drugim środowym starciu udział wzięły zespoły SK Telecom T1 oraz Hanwha Life Esports. Niemal od razu od rozpoczęcia starcia można było zauważyć, że Faker i spółka mają sporo do udowodnienia po nieudanym początku zmagań w ramach letniego splitu League of Legends Champions Korea. Doszczętna dominacja pod względem eliminacji, a co za tym idzie zniszczonych fortyfikacji czy zdobytych sztuk złota. Wielokrotni mistrzowie świata sięgnęli po Barona Nashora zaledwie na kilka chwil po jego zawitaniu na Summoner’s Rift. Potężne ulepszenie okazało się gwoździem do trumny ich rywali, którzy już po chwili musieli pogodzić się z utratą własnego nexusa.\nMapa oznaczona numerem dwa nie przyniosła żadnych zmian w układzie sił. Rozgrywka rozwijała się nieco bardziej powolnie, jednakże pomimo tego drużyna Teddy’ego nie dała swoim rywalom żadnych szans. Świetna kontrola mapy, objective’ów, a także znacząca przewaga pod względem zniszczonych fortyfikacji wyniosła przedstawicieli SK Telecom T1 na piedestał dominacji. Wkrótce ich korzystna sytuacja została podkreślona zdobyciem Barona Nashora, którego cenne ulepszenie zostało następnie użyte do zakończenia rozgrywki.\nTagi: hanwha life esports king-zone dragonx kt rolster lck league of legends sk telecom t1\nWorlds 2019: Rozgrywki grupowe zakończone; poznaliśmy pary ćwierćfinalistów 20.10.2019 Daniel Hudoń Likes: 0 Worlds 2019: Rusza ostatni dzień fazy grupowej; w walce o awans Team Liquid 20.10.2019 Daniel Hudoń Likes: 0


Pstrąże - poradzieckie osiedle - Strażnicy Czasu\nPstrąże - poradzieckie osiedle\nPostautor: buba » poniedziałek 04 sty 2016, 13:18\nPierwsze wzmianki o miejscowości pochodzą z 1305 roku, kiedy wieś wchodziła w skład dóbr kliczkowskich. W 1865 roku zabudowa została zniszczona przez pożar. Do końca XIX wieku mieszkańcy wypasali bydło, owce oraz wytapiali żelazo.\nW 1901 roku rozpoczęto przebudowę wsi dla potrzeb armii niemieckiej. Powstały koszary dla wojska, stajnie, doprowadzono połączenie kolejowe z Leszna Górnego, wybudowano potężny betonowy most na Bobrze. Po I wojnie światowej stajnie przebudowano na garaże.\nCzerwonoarmiści opuścili tereny wraz z podpisaniem układu o wycofaniu wojsk radzieckich z terenów Polski około 1993 r.\nBloki są mocno już zniszczone.. Osiedle obecnie położone jest na poligonie, wiec niedziela jest najlepszym momentem na zwiedzanie.\nW miescie jest sektor blokow z wielkiej plyty\noraz starsza czesc, jeszcze poniemiecka..\nMozna wygrzebać tu i owdzie sporo pamiątek minionych dni… Cześć z nich trafi do muzeum w Czerwieńsku.\nStrasznie mi zal ze nie trafiłam w jakieś takie miejsce pod koniec lat 90 tych, wtedy można by poszaleć a dusza szabrownika byłaby zapewne ucieszona!\nNa scianach mozna odnalezc podpisy naszych wojakow sprzed 20 lat\njak i starsze, w innej czcionce... starsze często ode mnie..\nRe: Pstrąże - poradzieckie osiedle\nPostautor: Eworu » niedziela 28 sie 2016, 21:04\nLegendarne miejsce, mekka wszystkich urbexsiarzy Polski, marzenia wielu aby się tam znaleźć, stanąć na dachu i spojrzeć na zachód słońca.\nPrzed podróżą zasięgnąłem języka w środowisku, więc byłem już nastawiony że pod względem eksploratorskim czy fotograficznym nie ma rewelacji. Kilka bloków z pustymi pomieszczeniami, gruz, gruz i gruz. Zero detali, słynne gazety też nie leżą pod naszymi kolanami tylko trzeba się naszukać.\nAle jest tam coś innego o czym mi nie powiedzieli. Przygoda. Przygoda której nie zapomnę do końca życia. Miasteczka przed Pstrążem które wręcz wyglądało jak z jakiegoś taniego horroru. Przeprawy przez bagna, przeprawy przez las do miasta, gdzie był to prawdziwy wyścig z czasem. Byle zdążyć do zmroku. Co jakiś czas nasłuchiwanie, czy nie jedzie patrol, czy dziadek na rowerze nie jest może wojskowym szpiegiem który zgarnia takich jak my zanim zdążymy uciec. Nie zapomnę trudnych wyborów bloku i pokoju. Ten za nisko, ten za wysoko, z tego bloku nie widać przedpola i tak dalej. Nie zapomnę momentu gdy miasto ożywa. Rozbrzmiewa setką odgłosów obecnych mieszkańców. Momentu gdy o 5.30 po terenie zaczynają jeździć wojskowe ciężarówki. Każdy przejazd jest poprzedzony kilkusekundowym dudnieniem. Choć pewnie mieli nas w dupie i nawet nie widzieli, to na każdy taki przejazd chowaliśmy się w blokach, biegliśmy co sił byle tylko się schronić przed patrolem. Taka trochę gra live.\nNie zapomnę sklepu w Kozłowie, żywcem wyjętego z PRL-u gdzie głównie stał ocet i mąka, a oranżada była na miejscu lub na wynos.\nTo tyle emocji, czas na fakty.\nMiasteczka Trzebień nie polecam nikomu. Miejsce wygląda jak żywcem wyjęte z taniego horroru. Stoją tu tylko bloki, jakaś szkoła, dwa sklepy. Poza tym jedna asfaltowa droga. Między blokami ziemne drogi, parkingi. Wszystkie chodniki połatane, barierki mocno zardzewiałe i wygięte w każdą stronę. Ludzie z podwórek, balkonów patrzą wilkiem na każdego przyjezdnego. Czuje się tam oprócz niepokoju straszny smutek. Czułem tam okropnie bezcelowość tego miejsca. Wsiąść w samochód, praca, powrót, obiad, do sklepu i oglądanie życia z balkonu. Wiem że to okropne stereotypy, że jest tam pewnie mnóstwo wartościowych i wspaniałych ludzi. Ale tak się czułem w Trzebieniu.\nPoszliśmy do sklepu. Z pierwszego nas wyrzucono "Zamknięte, do widzenia". Spojrzałem na zegarek-była jakaś 18:20. WTF? Poszliśmy do drugiego i zorientowaliśmy się o co chodzi brak prądu. W połowie zakupów wrócił. Podchodzę do kasy, za ladą dziewczynka w wieku 12 lat. Obok matka, właścicielka niezbyt zainteresowana czy córka dobrze liczy, gra na komórce. Dziewczynka ma małe problemy z liczeniem, od razu mówi do mnie na "ty". No i do tego sprzedaje nam obydwóm alkohol 12-sto latka .\nPostanawiamy zostawić auto na stacji Orlen. 20 dychy to niewiele za spokój w nocy. No i wyruszamy. Prawdziwy wyścig z czasem, robi się coraz później. Oczywiście zgubiliśmy się wśród bagien-ale przynajmniej dzięki temu zobaczyliśmy mnóstwo wodnych ptaków w naturze. Poszliśmy dalej w stronę Pstrąża. Co jakiś czas mijamy domy i mówimy sobie "Ten to już ostatni, potem już tylko bloki Pstrąża". Mówimy raz, drugi, trzeci. W końcu milkniemy. Tabliczki. Teren Wojskowy Wstęp Wzbroniony. Wiemy od wszystkich że można spokojnie wchodzić. Manewry rzadko są robione na blokach, a jeśli już to ogłaszane wcześniej. Przecież sprawdzałem komunikaty, a ostatnie ćwiczenia odbyły się trzy tygodnie przed naszym przyjazdem. Nie zrobią znów. Ale niepokój jest. Cały czas nasłuchujemy patroli które nigdy się nie pojawiły. No chyba że takie krypto w postaci dziadka na rowerze z grzybami.\nGdy w końcu dotarliśmy do miasta, gdy ukazały się przed nami kominy bloków czułem się jakbym dotarł do jakiejś pradawnej świątyni, Atlantydy i tak dalej. Potem przyszło zderzenie z rzeczywistością-stan budynków, szybko zbliżający się zmrok i fakt że nie byliśmy tam sami…Na szczęście okazało się że byli to jedynie harcerze. Po dłuższej rozmowie z wyżej wspomnianymi przystąpiliśmy do szukania mieszkania na nocleg. Po oględzinach zdecydowaliśmy się na 170 metrowy, jedno pokojowy apartament na trzecim piętrze z widokiem na obydwie strony. Mieliśmy też łazienkę.\nW nocy miasto ożywa i wcale nie jest opuszczone. Najpierw zaczęły hasać zające, imitując spacer człowieka po trawie. Później dołączyły do nich sarny które chodziły po lesie wokół miasta. Potem dziki zaczęły tuptać racicami po betonowych chodnikach, ptaki łowne skrzeczeć, a sarny podeszły już pod same bloki. Słyszałem każde ich przemieszczenie, każde zerwanie trawy pyskiem. Choć ich nie widziałem potrafiłem określić pozycję, ilość sztuk-niesamowite . Przez cały czas towarzyszył mi pisk, który zlokalizowałem dopiero około pierwszej w nocy-mianowicie latający nietoperz. Muchy z powodu naszej obecności i resztek jedzenia kumulowały się przed naszymi oknami, a mały Batman z tego korzystał wkurzając mnie niemiłosiernie przy każdym przelocie. Apogeum były trzaski szkła o 3 w nocy. Diagnoza była prosta-jakiś człowiek wlazł do środka. Zapalenie latarek, pierwszy raz od momentu zajścia słońca ujawniło sprawcę zamieszania-kunę. Od dziś nienawidzę kun.\nRano zaczęliśmy właściwe zwiedzanie. Gdzieś o 5.30 usłyszeliśmy ryk silnika. Oczywiście w panice schroniliśmy się w pierwszym możliwym budynku. Od tego momentu co kilka minut leśny drogami wzdłuż bloków przejeżdżały Dustery, białe półciężarówki a dwa razy nawet TIR. Diagnoza prosta-WOJSKO. Każdy dźwięk zbliżającego się pojazdu powodował iż chowaliśmy się w budynkach-taka trochę gra-skradanka.\nWróciliśmy inną drogą, przez most na Bobrku. Przy drodze leżała potrącona kuna-zgadnijcie co po nocnych wydarzeniach pomyśleliśmy . W Kozłowie zahaczyliśmy o sklep i przenieśliśmy się do PRL. Sklep gdzie kasjerka przyszła po około 10 minutach chrząkania i tupania, gdzie na półkach było wystawionych dosłownie po 2-3 sztuki każdego produktu. Jedynie wody było więcej. A oranżada jak już wspomniałem albo na miejscu albo na wynos .\nGdy doszliśmy na stację gdzie zostawiliśmy auto czekała na nas jeszcze jedna przygoda. Gdy tak siedzieliśmy w bagażniku i zjadaliśmy konserwy zaparkował obok nas samochód z ludźmi ubranymi w moro.\nDiagnoza prosta-ASG przyjechało do Pstrąża. Kolega coś próbował zagadać do jednego z nich, ale ten tylko zamruczał po angielsku. Heh pewnie „integracja firmowa”, a część pracowników jest z zagranicy. Ich ubiór też na to wskazywał-każdy miał identyczny strój, kompletny a nie jakąś łatankę z demobilu. Zaraz podjechał jeszcze drugi, trzeci i czwarty samochód. Wytoczyli się kolejni ludzie w identycznych mundurach, wszyscy mówili po angielsku, byli i murzyni i Azjaci. Każdy miał naszyte na czapce oraz mundurze własne nazwisko. Zaraz zaraz…\nTak, próbowaliśmy zapytać amerykańskie wojsko czy jadą do Pstrąża\nRe: Pstrąże - poradzieckie osiedle (dolnoslaskie)\nPostautor: Karolina Kot » niedziela 28 sie 2016, 21:12\nAleż przygody i świetny opis! A jakie odważne próby dialogu międzynarodowego!\nNie ma co, daliście czadu.\nPostautor: Eworu » czwartek 29 wrz 2016, 22:38\nBudynki są w trakcie wyburzania, część bloków już nie istnieje. Koniec legendy\nPostautor: Karolina Kot » czwartek 29 wrz 2016, 22:41\nTo znaczy, że zdążyłeś odwiedzić to miejsce dosłownie w ostatniej chwili?\nPostautor: Eworu » czwartek 29 wrz 2016, 22:42\nPrzypadek ? Nie sądze...


Poradnik podatnika: Nowa platforma MF - Rada Podatkowa\nPoradnik podatnika: Nowa platforma MF\nMinisterstwo Finansów udostępniło przedsiębiorcom Poradnik Podatnika (poradnikpodatnika.gov.pl). To platforma edukacyjna, na której przedsiębiorcy znajdą informacje, porady i propozycje rozwiązań dotyczące podatków, finansów i zarządzania kryzysowego. Ekspercka wiedza w postaci artykułów, webinariów i narzędzi diagnostycznych, które sprawdzają sytuację firmy i jej potrzeby. Poradnik ma być praktycznym wsparciem w walce z negatywnymi skutkami COVID-19 i kryzysu.\nPoradnik podatnika to ogólnodostępna platforma wiedzy o finansach i biznesie.\nZnajdziesz tam ekspercką wiedzę w postaci artykułów, webinariów i narzędzi diagnostycznych, które sprawdzają sytuację firmy i jej potrzeby.\nPoradnik ma być praktycznym wsparciem w walce z negatywnymi skutkami COVID-19 i kryzysu.\nPandemia COVID-19 znacząco wpłynęła na światową i polską gospodarkę, ale również na codzienne funkcjonowanie społeczeństw i firm. Jako resort finansów podejmujemy wiele działań, aby pomóc podatnikom w naszym kraju przezwyciężyć skutki spowolnienia gospodarczego, wywołanego przez pandemię. Jednym z pomocnych narzędzi jest ogólnodostępny portal – Poradnik Podatnika.\nWszystko o finansach i biznesie w jednym miejscu\nPoradnik podatnika to platforma edukacyjna, gdzie podatnicy znajdą przydatne informacje, porady i propozycje rozwiązań dotyczące podatków, finansów i zarządzania kryzysowego. Portal został stworzony przez Ministerstwo Finansów jako wsparcie w walce z obecnymi wyzwaniami gospodarczymi. Wierzymy, że edukacja z zakresu finansów i zarządzania pozwoli zmniejszyć negatywne skutki gospodarcze pandemii oraz będzie pomocą w walce z kryzysem.\nRzetelna i na bieżąco aktualizowana, ekspercka wiedza\nUżytkownik portalu otrzymuje rzetelne informacje, oparte na badaniach, porady i rozwiązania w postaci eksperckich artykułów, webinarów i podcastów. W obecnej odsłonie użytkownicy znajdą materiały nt. takich kluczowych zagadnień, jak stabilność finansowa, podatki, zarządzanie sprzedażą, strategia czy przywództwo w kryzysie.\nBezpłatne narzędzia diagnostyczne dla firm\nPoradnik umożliwi też przedsiębiorcy sprawdzenie skuteczności swojej strategii biznesowej, dzięki unikalnym narzędziom diagnostycznym: Audytowi odporności kryzysowej i Barometrowi efektywności biznesowej. Po wypełnieniu kwestionariusza online otrzymuje się indywidualny raport z diagnozą sytuacji firmy.\nZ raportu z Audytu odporności kryzysowej przedsiębiorca dowie się, czy reakcja jego firmy na spowolnienie gospodarcze i stosowana przez nią strategia zwiększają jej szansę na objęcie przewagi po kryzysie i – co najważniejsze – wyjście z niego obronną ręką.\nRaport z badania Barometr efektywności biznesowej będzie zawierać informacje o potencjale stosowanej strategii w kryzysie do osiągnięcia sukcesu w krótko- i długoterminowej perspektywie. Oba narzędzia badawcze to autorskie programy partnera merytorycznego portalu ICAN Institute.\nRozwój portalu z myślą o potrzebach podatników\nTreści na portalu będą sukcesywnie uzupełnianie o materiały tworzone w Ministerstwie Finansów i we współpracy z ICAN Institute oraz o treści od partnerów merytorycznych, których chcemy zaprosić do wspólnego tworzenia portalu. Będziemy też zabiegać o szerokie wsparcie instytucjonalne dla portalu, aby stał się praktycznym i wykorzystywanym na co dzień narzędziem.\nJesteśmy przekonani, że taka wiedza – rzetelna i na bieżąco aktualizowana – będzie pomocna w zmniejszeniu negatywnych skutków gospodarczych pandemii i ułatwi wychodzenie z kryzysu.\nWejdź na platformę: poradnikpodatnika.gov.pl


Strict Standards: Non-static method utf_normalizer::nfc() should not be called statically in /home/www/vhosts/tarotnet.pl/httpdocs/forum2/includes/utf/utf_tools.php on line 1804 Internetowy Kurs Tarota : Propozycje, pytania, sugestie.\nTytuł: Internetowy Kurs Tarota\nZamieszczono: 11 lut 2010 15:28\nMyślałaś może o zrobieniu kursu dla początkujących ?\nTytuł: Re: Internetowy Kurs Tarota\nZamieszczono: 11 lut 2010 19:17\nNie wykluczam podobnej możliwości, zwłaszcza że jest spore zainteresowanie.\nNa razie z Łukaszem Kierusem mieliśmy kilka dobrych pomysłów co do organizacji kursu, ale w CzaryMary jest mnóstwo innych spraw w toku. Na razie reaktywowaliśmy portal TarotNet który leżał odłogiem od dawna i powstało forum, co już jest jakimś krokiem w tym kierunku.\nZ drugiej strony mogę zrobić kurs sama...\nTak czy owak najpierw musiałabym przygotować materiały, a na razie - przyznaję bez bicia - nie mam weny. I chyba tu się wszystko zatrzymuje.\nZamieszczono: 11 lut 2010 19:43\nWENA!!! Niech Ją "chudy byk na rogi" !!!\nŻyczę Tobie moja droga (a jeszcze bardziej nam - przyszłym uczestnikom kursu), żeby szybko Ci się OBJAWIŁA......\nJak pisał Jacek Kaczmarski\n...Oczaruj Muzo swego ucznia czarem wieczornej Kurtyzany ( tu można wedle uznania zmienić płeć)\nażebym miał nim wzejdzie Jutrznia kształt Twej bytności zapisany...\nTak czy owak mnie możesz już dzisiaj zapisać - do terminu się dopasuję, inni sądzę też\nZamieszczono: 11 lut 2010 20:12\nRejestracja: 24 lis 2009 14:52\nTeż się na niego piszę\nZamieszczono: 11 lut 2010 20:59\nNa internetowy piszę się wszystkimi rękoma!!!! Ale lepiej niech Kinga ma wtedy wenę - cierpliwośc popłca, poczekamy\nZamieszczono: 11 lut 2010 21:20\nWłaściwie to już się cieszę z tego powodu - to jest dobra wiadomość\nZamieszczono: 13 lut 2010 16:16\nZdradzę na razie, że pomysł jaki krąży a propos kursu jest większego formatu, stąd i przygotowania mogą trochę potrwać. Jeśli kurs powstanie przy współpracy z CzaryMary, to będzie to internetowa szkoła z prawdziwego zdarzenia. Podzielony na 3 etapy/stopnie, na koniec egzaminy, dyplomy uczestnictwa i te sprawy. Są też na celowniku fajne informatyczne rozwiązania: powstałaby specjalna strona dostosowana do potrzeb kursu, gdzie oprócz tradycyjnych materiałów tekstowych byłyby zapewne także prezentacje wideo, czat, forum i tak dalej.\nMam nadzieję że wiosna przyniesie wenę i energię do pracy.\nZamieszczono: 13 lut 2010 18:09\nZamieszczono: 13 lut 2010 20:37\nja się również pisze\nZamieszczono: 13 lut 2010 23:02\nZamieszczono: 14 lut 2010 10:59\nsuper - coraz bardziej mi się ten pomysł podoba\nZamieszczono: 14 lut 2010 12:47\nI ja oczywiscie tes sie piszę\nKinga - masz juz bardzo klarowy pomysl i plan swojego kursu - to juz 70% sukcesu - masz juz uczestniczek kilka - to nastepne procenty spelnienia - wena przyybedzie szybcie niz myzlisz, kiedy my wszystkie wiedzmy w now po przesileniu wiosennym poczarujemy w tym kierunku\nps. Ja to zrobie na bank\nZamieszczono: 14 mar 2010 12:23\nRejestracja: 04 gru 2009 11:58\nnie pozostaje mi nic innego jak rowiez zglosic chec uczestnictwa\nCodziennie budzę się piękniesza, ale dzisiaj to już przesada\nZamieszczono: 21 mar 2010 11:30\nja też sie zgłaszam nieśmiało .... jestem baaardzo na początku chłonę wszystko jak gąbka przygarniecie kropka?\nZamieszczono: 18 kwie 2010 10:56\nNieśmiało podciągam temat\nZamieszczono: 19 kwie 2010 20:44\nRejestracja: 20 paź 2009 21:39\nLokalizacja: Kraków / Dublin\nWiosna już w pełni...Kinga, jak z weną ? Pojawiła się? Chociaż taka maleńka, maciupcia..?\n"Nawet jeśli znajdujesz sie na właściwej drodze, zostaniesz przejechany, jesli będziesz na niej siedział " (Will Rogers)\nZamieszczono: 22 kwie 2010 18:41\nSkoro tyle chetnych to pewnie i wena przyjdzie... podobnie jak i wiosna przyszla potej zimie stulecia..\nZamieszczono: 25 kwie 2010 15:07\nNiestety jakoś tak się dzieje, że za Chiny nie mogę zabrać się za przygotowanie kursu. Widocznie na dzień dzisiejszy są jakieś wyższe przyczyny. Póki co zostaje więc forum.\nObiecuję częściej się tu pojawiać i pisać (ostatnio troszkę zaniedbałam sprawę).\nZamieszczono: 25 kwie 2010 15:56\nCzy w takim razie możesz polecić jakiś kurs ?\nMoże znasz osobę która zajmuje się Tarotem i jego nauczaniem i chce podzielić się swoją wiedzą ?\nZamieszczono: 26 kwie 2010 16:11\nOj, nic mi na ten temat nie wiadomo, a przynajmniej jeśli chodzi o internetowe kursy.\nW najnowszym numerze Nieznanego Świata znalazłam ogłoszenie Basi Antonowicz. 18-13 lipca będzie wakacyjny warsztat dla początkujących, 8-13 sierpnia dla zaawansowanych. Ponoć jest tylko 10 miejsc, ale nie wiem gdzie i za ile. Jeśli ktoś chce, namiar do Basi mogę podać przez PW.\nZamieszczono: 04 cze 2010 17:14\nJa bylam na tych warsztatach kilka lat temu i wszystkim polecam!!\nZamieszczono: 05 cze 2010 22:01\ntutaj tez jest internetowy kurs Tarota\nNiestety linki do kursów tarota muszę usunąć, bo to reklama i kierownictwo zmyje mi głowę. Przekazujcie je sobie przez prywatne wiadomości.\nZamieszczono: 09 lip 2010 14:40\nLato już w pełni! Gdzie ta wena? A może by tak spokojnie, zwyczajnie bez niej - taki wakacyjno-ogórkowy kurs na luzie?\nOdpowiedzi na pytanie "jakie są szanse, że kurs się odbędzie?" nie znalazłem w tym wątku. Zapytałem karty a kiedy przestałem je tasować to pod spodem był Księżyć więc sprawa jakaś mglista i tajemnicza. Wciągnąłem 4 Mieczów, co potwierdza znikomość szans.\nZamieszczono: 19 lip 2010 15:11\nAj zaraz znikome...\nXVIII Księżyc - oznacza co najwyżej tyle, że terminu kursu dziś sprecyzować nie można. IV Mieczy tako mówi "jeszcze nie teraz, wszystko w swoim czasie". Pocieszające, że skoro IV to i podstawy są solidne, pomimo obecnego zablokowania i tej mglistości plany są do zrealizowania. Trzeba po prostu cierpliwie zaczekać na właściwy moment i oczywiście wenę.\nNa upartego kurs mogę odpalić w ciągu dwóch tygodni, ale naprawdę nie chcę podjeść do tego byle jak...\nZamieszczono: 19 lip 2010 15:38\nNa upartego kurs mogę odpalić w ciągu dwóch tygodni, ale naprawdę nie chcę podjeść do tego byle jak\nI bradzo dobrze! Nie rób nic byle jak, ja na przykład jestem cierpliwa i spokojnie poczekam Teraz już wiadomo, że jest na co czekać, więc czekam cierpliwie!!!


Żywioły. Berło ziemi. Tom 1 [A. C. Gaughen] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00020 003677 21342119 na godz. na dobę w sumie\nAutor: A. C. Gaughen Liczba stron: 336\nISBN: 978-83-280-8466-7 Data wydania: 2020-09-30\n'Fantasy w duchu książek Saby Tahir i Renée Ahdieh... Z przestraszonej dziewczyny na obcej ziemi Shalia dojrzewa i zmienia się w kobietę, która nie chce pozwolić, aby otaczający ją mężczyźni mieli wpływ na jej przeznaczenie czy pragnienia.' - School Library Journal\nA.C. Gaughen BERŁO ZIEMI Żywioły tom 1 przełożyła Emilia Skowrońska\nTytuł oryginału: Reign the Earth Text copyright © 2018 by A.C. Gaughen Map copyright © by Keith Thompson This translation of Reign the Earth is published by Grupa Wydawnicza Foksal by arrangement with Bloomsbury Publishing Inc. and Macadamia Literary Agency, Warsaw. All rights reserved. Niniejszy produkt objęty jest ochroną prawa autorskiego. Uzyskany dostęp upoważnia wyłącznie do prywatnego użytku osobę, która wykupiła prawo dostępu. Wydawca informuje, że wszelkie udostępnianie osobom trzecim, nieokreślonym adresatom lub w jakikolwiek inny sposób upowszechnianie, upublicznianie, kopiowanie oraz przetwarzanie w technikach cyfrowych lub podobnych – jest nielegalne i podlega właściwym sankcjom. Copyright © for the Polish edition by Grupa Wydawnicza Foksal, MMXX Copyright © for the Polish translation by Emilia Skowrońska, MMXX Wydanie I Warszawa MMXX\nSpis treści Mapa Dedykacja Trucizna Powitanie w Jitrze Szarlatan Niebiosa i gwiazdy Smok na ścianie Błogosławione naczynia Tajemnice niczym zbroja Mądry brat Trzy srebrne gałęzie Noc, gdy Przyszedł Trójlicy Bóg To jest władza Nieprzejednany Wezwanie Zbawienie Obserwuj niebiosa Żeglowanie po ciemnym niebie Poddaj się Bohaterstwo Nie będzie już ryb Głupota Świat do góry nogami Smok pustyni Związanie Trizala Kontrola Mrowisko Żółty proszek On wie Utracona Smuga dymu Żywa Zamiatanie podłogi Mój kochany smok Na krawędzi Legenda Podziękowania Wszystkie rozdziały dostępne w pełnej wersji książki.\nDla mojego brata Michaela, który urodził się z sercem zbyt dużym jak na jego ciało. Pod względem technicznym może i wszystko się wyrównało, ale Twoje olbrzymie serce jest moją ulubioną częścią Ciebie. Kocham Cię ćwierć mili na raz.\nTruciznaW moim namiocie był skorpion. Gapiłam się na niego. Księżyc świecił jasno, ale do wnętrza namiotu wpadało niewiele światła. Skorpion szedł ostrożnie po piasku, z ogonem podniesionym, ale niegotowym do ataku. Powoli zmierzał w stronę miejsca, w którym leżałam w śpiworze. Nabrałam głęboko powietrza i podniosłam rękę. – Na potęgę pustyni, rozkazuję ci się zatrzymać – powiedziałam. W odpowiedzi podniósł ogon i przybrał taką pozycję, żeby móc wbić we mnie kolec z trucizną. Zaśmiałam się, pochyliłam do przodu i podniosłam go. Spiął się i przez chwilę szykował do ataku, ale skorpiony i smoki nie powinny się siebie bać. Gdy przypomniał sobie o tym, zaczął się niepewnie przechadzać po mojej skórze. Przekręciłam się, żeby nie spadł. – Przyszedłeś życzyć mi powodzenia? – spytałam, głaszcząc jego sztywny pancerz. Westchnęłam głęboko i wyznałam: – Chyba mi się przyda. – Jego ogon jeszcze bardziej się spłaszczył, lecz gdy przestałam go dotykać, znowu się podniósł. Kiedy klapa w wejściu do namiotu odsunęła się i do środka wpadło ostre światło księżyca, usiadłam i osłoniłam skorpiona dłońmi. – Dobrze – powiedziała Kata. – Nie śpisz już. – A potem zobaczyła, co trzymam w dłoniach, i gwałtownie się odsunęła. – Shalio, istnieją mniej śmiertelne sposoby na uniknięcie małżeństwa. Śmiejąc się, wypuściłam skorpiona i uniosłam tył namiotu, żeby mógł uciec. Gdy Kata weszła do środka, wyskoczyłam ze śpiwora. Zdjęła kaptur w tej samej chwili, gdy klapa namiotu się zamknęła. Wyglądało to tak, jakby jasne srebro jej włosów wyssało całe światło księżyca. – Kato! – krzyknęłam, obejmując ją. – Przybyłaś! Gdy mocno mnie przytuliła, straciłyśmy równowagę i śmiejąc się, upadłyśmy na piasek, nos w nos. Jak dawniej. – Oczywiście, że tak – powiedziała. – Przyjechałam, gdy tylko się dowiedziałam. Przepraszam, że zajęło mi to tak długo. Uśmiechnęłam się do niej. – Ważne, że jesteś. Mamy tyle do omówienia. Spojrzała na mnie ze łzami w oczach. – Wychodzisz za mąż – powiedziała miękko. – Jak się czujesz? – Zbyt niska. – To była pierwsza odpowiedź, jaka przyszła mi do głowy. Nie byłam niska i wiedziałam, że Kata zaraz mi to wytknie. Westchnęłam. – Myślę, że królowe powinny być wyższe. Dotknęłyśmy się nosami. – Widziałam go – rzekła. – Nie jest wiele wyższy od ciebie, o ile w ogóle jest wyższy. Nabrałam powietrza. Miałam w sobie tyle pytań o to, jak on wygląda, co robi, dlaczego mnie chce, co Kata wie o nim, ale to nie miało znaczenia. Za kilka godzin zostanę jego panną młodą i sama poznam odpowiedzi na te pytania. A jutro nie będę już miała przy sobie Katy. – Zrobimy to? – spytałam. Wyszczerzyła zęby. – Dzisiaj? Powinnaś wstać przed świtem. – Obie wiemy, że nie będę dzisiaj zbyt wiele spać. Poza tym zerwanie z tradycją przynosi pecha. W odpowiedzi pociągnęła mnie za ręce i obie podniosłyśmy się z piachu. Wytknęłyśmy głowy z namiotu, żeby rozejrzeć się za moimi braćmi, wujkami albo kimkolwiek, kto mógłby nas powstrzymać. – Czy Rian jest z tobą? – szepnęłam. – Tak – odparła, ciągnąc mnie do przodu. Nikogo nie zauważywszy, wybiegłyśmy z namiotu ręka w rękę. Nasze stopy ślizgały się po piachu. Niebo było bezchmurne, a księżyc wystarczająco jasny, by nas prowadzić, ale o wiele chłodniejszy niż jego brat, słońce. Gdy piach przeszedł w bardziej stałe podłoże, przyśpieszyłyśmy. Nasz klan obozował tuż za miastem, gotowy na przyjście nowego dnia, w którym miałam jednocześnie powitać słońce, mojego męża i zupełnie nowe życie. Przybycie do Jitry było jak zwykle dziwne i magiczne. Toczące się wydmy zniknęły, pozostawiając pustkę na horyzoncie, a pod piaskami pojawiła się twarda ziemia. Półka skalna odsłoniła wąską szczelinę, wystarczająco szeroką dla jednej osoby – były to usta schodów prowadzących przez klif do miasta. Jitra to miasto wykute w skale. Dawno temu potężna rzeka wyżłobiła spadzistą ścieżkę tak szeroką jak dziesięciu idących obok siebie mężczyzn. Z tego miejsca klany pustyni zaczęły ryć w skalnych ścianach, tworząc masywne siedziby, zacienione i chłodne, wieczne i nieustępliwe. Rzeka nadal płynęła w wąskiej żyle, przecinając górską skałę aż do kaskadowego zbocza na końcu miasta. To dzięki niej mój nomadyczny lud miał stałe źródło wody. To było święte miejsce. Kata zawsze miała problemy ze znalezieniem go. Nie należała do klanu, o czym z reguły zapominałam aż do chwil takich jak ta, gdy nie umiała znaleźć drogi do świętego miasta. Jej palce, blade i dziwne na mojej ciemnej skórze, złapały mnie mocniej, gdy prowadziłam ją do pęknięcia w ziemi, a potem pogrążyłyśmy się w ciemności, schodząc po wąskich stopniach. Na dole zwolniłyśmy. Gdzieś przed nami usłyszałam strażników, więc odciągnęłam Katę na bok. Kolejna ścieżka prowadziła do wnętrza góry zamiast w stronę miasta. Wysunęłam się na prowadzenie, pewna swych kroków, tak jakbym od zawsze mieszkała w Jitrze. Następne schody, starsze, mniej równe, zakręcone wokół skały i prowadzące głęboko w dół. Powietrze zmieniło się tu z gorącego i suchego na wilgotne, przylegające do ścian i naszych palców. To właśnie tutaj Kata poczuła się pewniej i zaczęła dotrzymywać mi kroku – wiedziała już, gdzie się znajduje i dokąd zmierza, nie musiałam jej za sobą ciągnąć. Po kilku kolejnych dzikich krokach i wybuchach śmiechu, który odbijał się echem od ścian, przejście otworzyło się na wielką jaskinię i masywne podziemne jezioro, które było ukrytym skarbem gór. Gdy tylko je zobaczyłam, zatrzymałam się i Kata na mnie wpadła. Zaczęłam rozglądać się dookoła i ledwo zwróciłam na nią uwagę. W powietrzu wokół nas wisiały setki tysięcy kropelek wody. Delikatnie rozproszona mgła uchwyciła odbijający się od tafli blask odległego księżyca i przekazała go małym kroplom, aż wreszcie cała jaskinia wyglądała tak, jakby połknęła gwiazdy z nocnego nieba. Zaśmiałam się zachwycona, a Kata ruszyła do przodu. Kropelki opadały na jej skórę niczym delikatne pocałunki. Dotykałam ich opuszkami palców, patrzyłam, jak rozpadają się na coraz mniejsze i mniejsze cząstki, nadal zawieszone, nadal czekające na Katę. Jaskinia ją znała. W tym miejscu moc wody była silna, piękna i magiczna. Kiedy wpatrywałam się w ten cud, czułam, jak otaczają mnie duchy, chroniąc i napełniając mnie wiarą. Dzień jutrzejszy będzie idealny, a to małżeństwo, które zabierze mnie od rodziny, stanie się początkiem długiego, wiecznego pokoju. Moje poświęcenie ochroni mych ludzi. Kata zaczęła powoli zataczać koło. Uśmiechała się szczęśliwa, a woda pokrywała jej skórę. Na pustyni zawsze była spragniona, a jej blada, popękana i obolała skóra łaknęła wilgoci. Tu mogła wreszcie być całością. Tu była wszystkim, do czego została zrodzona. Jej moc i sposób, w jaki świat na nią odpowiadał, były najbardziej zdumiewającymi rzeczami, jakie kiedykolwiek widziałam. Nagle, na wydany przez nią, acz nieuchwytny dla mnie rozkaz, kropelki wody upadły. Te, które mnie otaczały, ześlizgnęły się po mojej skórze niczym mała ulewa. Bez nich światło przygasło, więc podeszłam do pochodni na ścianie i zdjęłam ją, kalecząc się w rękę. Uderzyłam w krzemień. Kiedy wybuchł i ożył, zobaczyłam, jak Kata zdejmuje pustynne szaty, rzuca je na bok i zanurza się w wodzie. Włożyłam pochodnię z powrotem do uchwytu i podążyłam za Katą. Wskoczyłam do wody z głośnym pluskiem, a odgłos ten zmieszał się z naszym śmiechem i odbił od ścian jaskini. – Och – powiedziałam na widok rozprzestrzeniającej się w wodzie czerwieni. Stanęłam na płyciźnie. – Co sobie zrobiłaś? – spytała Kata, zerkając na krew, płynącą z niewielkiej rany na mojej dłoni. – Chyba się zadrapałam – odparłam. – Proszę – powiedziała, lecz zanim zdołała wypowiedzieć to słowo do końca, dotknęła dłonią mojej dłoni. Widziałam, jak mała ranka się zamyka i zabliźnia, a potem w trakcie jednego oddechu blizna zamienia się z różowej w białą. – Jak ty to robisz? – szepnęłam. – To woda – wyjaśniła. – Czuję wodę w twojej skórze, w twojej krwi. Mogę sprawić, by odpowiedziała na moje rozkazy. Znałam Katę od tak dawna, a mimo to wciąż tak niewiele wiedziałam o jej umiejętnościach. – Dziękuję – rzekłam, gdy cofnęła rękę. Pomachała do mnie. – Uwielbiam to miejsce – wyznała, po czym położyła się na plecach i popłynęła. Dogoniłam ją, położyłam się na plecach obok niej i spojrzałam na kolce z minerałów, wiszące nad nami niczym mokre, lśniące zębiska. – Wiem, że tak – odparłam. – A teraz opowiedz mi o swojej podróży. Znalazłaś świątynię ziemi? – Nazywa się Aede – powiedziała. – I tak. Spojrzałam na nią i nagle poczułam ukłucie w sercu. – Więc teraz wszystkie są otwarte i możesz odpocząć. – Odwróciłam wzrok. – Ale mnie już tu nie będzie. – Odpocząć… – Kata wpatrywała się w sufit jaskini. – Tak, wszystkie moce wróciły do świata, ale ja nie mogę odpocząć, Shalio. Nie widzisz, że coś się dzieje? Nie ma żadnej różnicy? Nic ci się nie stało, gdy otworzyłam ziemski żywioł? Postawiłam nogi na dnie jeziora, żeby na nią spojrzeć. – A ty znów o tym samym. Nie chciała odpuścić. – Możesz władać mocą żywiołów. Wiem, że tak jest. A ponieważ nic się nie zmieniło, gdy uwolniłam inne żywioły, to musi to być ziemia. – Fakt, że traktuję cię jak siostrę, nie oznacza, że nimi jesteśmy. Nabrała powietrza tak jak moja matka, gdy byliśmy niegrzeczni. – Shalio, tu nie chodzi o powiązania rodzinne. Lata temu może i o to chodziło, ale kiedy wymordowano moich ludzi, żywioły znalazły miejsca wyjątkowej mocy i się ukryły. Dopóki ich znów nie uwolniłam, nikt nie mógł korzystać z ich mocy. – Wiem to wszystko – powiedziałam. – Wiem, że to dlatego odeszłaś, że chciałaś znaleźć te świątynie i roztłuc skorupki na spętanych żywiołach niczym na jajkach. Ale to nie znaczy, że jestem wyspiarką. – Nie – odparła gwałtownie. – Chodzi o to, że wszystko się zmieniło, kiedy moi ludzie zginęli. To znaczy, że teraz każdy może mieć te moce. Nie mam kontroli nad tym, kto je otrzymuje. Są w każdym zakątku świata, nie tylko na wyspach. I czuję je w tobie, jestem pewna, że je masz, tak samo jak jestem pewna, że oddychasz lub nie. Żywioły zostały obudzone. To była ostatnia Aede, więc powinnaś już móc używać swojej mocy. – Zmarszczyła czoło i spojrzała w wodę. – O ile uczyniłam to właściwie. Nie. Jestem pewna, że zrobiłam wszystko dobrze. Gdy po raz pierwszy powiedziała mi, że mogę władać mocą żywiołów, byłam podekscytowana. Ona umiała kontrolować wodę, a z czasem nauczyła się uzdrawiać. Byłam tym zachwycona, a dzielenie z nią tych umiejętności byłoby wspaniałe. Ale ja tego nie umiałam. Zaakceptowałam to mniej więcej w czasie, w którym mnie opuściła, w którym wybrała świątynie zamiast naszej przyjaźni. – Nie mam mocy – powiedziałam raz jeszcze. – I nie ma to żadnego znaczenia. – Ma – odparła. – Teraz ma o wiele większe znaczenie niż kiedyś. Twój przyszły mąż uznał Żywioły za zdrajców, a ich umiejętności za niezgodne z prawem. Co więcej, prześladuje ich. – W takim razie tym lepiej, że nie mam tych mocy – odparłam. – Nie możesz po prostu przestać? Popływajmy i nacieszmy się pobytem w domu. Wyglądała na tak zranioną, że natychmiast pożałowałam swoich słów. – Przepraszam – rzekłam. Pokręciłam głową, strząsając krople do wody. – Wiedziałam, że to nie będzie dla ciebie łatwe. – Łatwe? – spytała cicho. – Poza tym, że jego ojciec wymordował moich ludzi i że on prawdopodobnie ma takie same poglądy, możliwe, że już nigdy cię nie zobaczę. – Nie – powiedziałam poważnie. – Nie mów tak. Jeszcze się zobaczymy. – Pomagałam Rianowi – przyznała cicho. – Z ruchem oporu. Wiesz coś o sprawie swojego brata? – Tylko tyle, ile podsłuchałam, gdy ojciec krzyczał. Wiem jednak, że cokolwiek Rian robi w Trifectate, król sądzi, że to małżeństwo powstrzyma go przed przemocą, a wtedy król przestanie gnębić ludzi pustyni. – Ale stawia cię między sobą a Rianem – powiedziała. – Nie widzisz tego? – Owszem – odparłam. – Oczywiście, że to widzę. Lepiej jednak być między nimi, niż stać z boku i patrzeć, jak palą w piasku kolejnego z moich braci. Bo następnym razem na miejscu Torrina może znaleźć się Rian albo Kairos. Spojrzała na mnie, jakbym była młoda i głupia, a ja westchnęłam z taką siłą, że na wodzie pojawiły się zmarszczki. – Kato, i tak wkrótce wyszłabym za mąż. Mogłam wyjść za jakiegoś chłopaka z d’Skorpios albo mogę poślubić tego króla. Przynajmniej mogę ochronić swoją rodzinę. Mogę sprawić, by moje małżeństwo miało jakieś znaczenie. – Jesteś tak samo zacięta jak twoi bracia – powiedziała. – Nie winię cię za to. Po prostu nie sądzę, żebyś zdawała sobie sprawę z niebezpieczeństwa. – Pokój jest zawsze niebezpieczny – odparłam. – Być może – przyznała. – Ale czy kiedykolwiek zastanawiałaś się nad tym, dlaczego on chce pannę młodą z pustyni? Przecież miał poślubić bogatą księżniczkę zza morza. Dlaczego ważniejsze jest dla niego zawarcie pokoju z pustynią niż z tamtymi? Mocno zacisnęłam usta i wróciłam do pływania na plecach. – Shalio – powiedziała podejrzliwie Kata. – Ty coś wiesz. – Nie spodoba ci się to – odparłam. – Shalio – powtórzyła. – Wydaje mi się, że chodzi mu o to – powiedziałam. – O jezioro. Nagle przestałam słyszeć jej ruchy w wodzie. – Dlaczego tak sądzisz? – W ramach umowy małżeńskiej wyślą swoich ludzi, by przyjrzeli się Jitrze i górom – odrzekłam. – Powiedzieli, że ich zdaniem na pustyni kryją się odszczepieńcy z Trifectate i chcą ją przeszukać, wydaje mi się jednak, że będą szukać czegoś innego. A to jedyne miejsce, które moim zdaniem może ich zainteresować. – Nie możesz im na to pozwolić – powiedziała Kata, łapiąc mnie za rękę. Podniosłam głowę. – Nie martw się – odparłam. – Żaden członek klanu nigdy dobrowolnie nie dopuści do tego, by to miejsce zostało odkryte. Zagrozić nam może jedynie brak wody i zwrócone przeciwko nam duchy – rzekłam. – Ukryją tę rezerwę najlepiej, jak potrafią. Nawet ty nie umiesz znaleźć drogi do tego miejsca, a przecież woda cię przyciąga. – Spojrzałam na nią. – Gdyby coś stało się z jeziorem… Czy miałoby to wpływ na twoją moc? – Nie – odparła, potrząsając włosami. – Ta woda jest czysta i pełna mocy, ale Aede Wody znajduje się na wyspach. – To dobrze – rzekłam. – Gdybym ci powiedziała, że to odbierze mi moc… Czy to by coś zmieniło? – spytała. – Co mogę zrobić, żebyś nie zgodziła się na to małżeństwo? Spojrzałam na nią z wściekłością, ale nie wiedziałam, co odpowiedzieć. Nie potrafiłam znieść myśli o tym, że ktoś mógłby zrobić jej krzywdę, ale co tak naprawdę mogłam uczynić, żeby to wszystko powstrzymać? – Uważam, że to małżeństwo jest niebezpiecznym błędem – powiedziała Kata. – Co gorsza, odetnie cię to od tych, którzy mogą ci pomóc. Jemu daje wszystko, a ciebie pozostawia bezsilną. – Nie – odparłam. – Uczyni mnie królową i zapewni bezpieczeństwo mojej rodzinie. I nic nas to nie kosztuje. – Nasza przyjaźń nie jest niczym. Przez dłuższą chwilę patrzyłam jej w oczy. – Dlatego nikt nie może nam jej odebrać. Niezależnie od tego, gdzie będziemy. Pokiwała głową, nadal niepewna, a ja zaczęłam płynąć u jej boku z nadzieją, że zawsze przy mnie będzie.\nPowitanie w JitrzeWyszłyśmy z wody i Kata użyła swojej magii, by wyciągnąć wilgoć z naszych włosów i ubrań – uniosła się nade mną lśniąca mgła, która zawirowała i wróciła do jeziora. Wymknęłyśmy się z miasta i wróciłyśmy do pogrążonego we śnie obozu, tłumiąc chichoty, kiedy śpieszyłyśmy do naszych śpiworów w osobnych namiotach. Gdy kobiety przyszły, by mnie obudzić i zacząć przygotowania do ślubu, udawałam, że śpię. Umyły mi stopy, dłonie, szyję, wtarły w skórę olejek i kwiaty ilayi, aż w namiocie zapachniało świeżymi owocami i słońcem pomimo ciemności. Jedna z kuzynek nalegała, żebym trochę rozchyliła szatę i ukazała dolinkę między piersiami, ale mama ją przepędziła. – W ślubie nie chodzi o pożądanie – rzekła, układając szatę jak trzeba. – Chodzi o zaufanie i partnerstwo. Sojusz. Wiarę i wierność. – Ale też trochę o pożądanie – mruknęła moja kuzynka Cora. Matka spojrzała na nią ostrzegawczo i poszła po więcej kwiatów. Gdy tylko się odwróciła, złapałam Corę za ręce. Cora była mężatką, a co więcej, mieszkała w Jitrze i znała świat o wiele lepiej niż ja. – A jeśli mnie nie zechce? – szepnęłam. – A jeśli nie będzie mnie pożądać? Zaśmiała się, otworzyła moje dłonie i zaczęła gładzić ich wnętrze palcami. – Ciebie? – odparła. – Jesteś najpiękniejszą żyjącą członkinią klanu. Jak myślisz, dlaczego wybrał akurat ciebie? „Z powodu Riana. Z powodu ojca”. – Wszyscy mówią o twojej urodzie. Dzika róża pustyni – powiedziała. Zaśmiała się i obniżyła głos. – Często mówią też bardzo lubieżne rzeczy na temat tego, co robiliby z taką pięknością jak ty. Zaufaj mi więc, wzbudzasz pożądanie. Oblałam się rumieńcem. – Och. – Właśnie, och – odparła i ucałowała moje dłonie. – Daj mu szczęście, mały kwiatku, ale weź też trochę szczęścia dla siebie. – Szczęścia? – spytała inna kuzynka. – Będziesz królową. Będziesz miała klejnoty i złoto, będziesz mieszkać w Mieście Trzech i wszyscy będą cię kochać! Jak możesz nie być szczęśliwa? Spróbowałam się uśmiechnąć, ale za ręce złapała mnie kolejna kuzynka. – I te ich szaty! – powiedziała. – Są skandaliczne, ale będziesz wyglądać tak pięknie, że wywołasz zamieszki na ulicach. – Poza tym tam nikt nigdy nie głoduje – dodała inna dziewczyna. Moja matka wróciła do namiotu i omiotła wzrokiem moje kuzynki. – Coro – powiedziała. – Weź resztę i idźcie po jedzenie. Jeśli Shalia zemdleje z głodu i spadnie ze skały, nic nie zyskamy, prawda? – Tak, ciociu – odparła Cora i pochyliła głowę. – Zaraz wracamy. Dziewczyny wyszły z namiotu, chichocząc i zerkając na mnie z radością. Moja matka nabrała powietrza, podeszła do mnie i wzięła mnie za ręce. – Trzęsiesz się – powiedziała, patrząc mi w oczy. – To ze zdenerwowania – wyszeptałam. Uśmiechnęła się i zaczęła gładzić moje włosy. – Do tej pory się nie denerwowałaś. Gdy po raz pierwszy rozmawialiśmy o twoim małżeństwie, zdawałaś się taka spokojna. Pokiwałam głową. – Wiem. – Czego się boisz, mój mały kwiatku? Spojrzałam w ziemię. – Powiedz mi, Shalio – poprosiła, ciągnąc mnie w dół, żebym usiadła na ławce. – Wcześniej to wszystko zdawało się takie proste. Przecież i tak musiałam za kogoś wyjść, dlaczego więc nie poślubić tego obcego króla? Zwłaszcza jeśli powstrzyma to mordowanie naszych ludzi. Dłonie matki zacisnęły się mocniej na moich. Przeklęłam się za wypowiedziane słowa. Gdy Torrin zginął, ja straciłam brata, ale ona straciła syna. – Nie chcę was wszystkich zostawiać – powiedziałam zduszonym głosem. – Nie chcę zostawiać ciebie. – Boleśnie mocno ścisnęłam jej dłonie. – Czuję się jak tchórz – dodałam. Objęła mnie, a ja ukryłam swoje tchórzostwo w ramionach matki. – Kochanie, wiem, o co cię poprosiliśmy. Rezygnujesz ze swojej rodziny, opuszczasz pustynię, ale dokonujesz bardzo odważnego wyboru. Robisz to, czego twoi bracia, z tymi ich mieczami i męstwem, nigdy nie dokonają. Darowujesz nam pokój, życie i bezpieczeństwo. Mocno ją przytulałam, nie chcąc jej powiedzieć, że oddałabym to wszystko za jeszcze jeden dzień dzieciństwa. Za to, bym mogła do końca świata pływać razem z Katą w jeziorze, i bym już na zawsze żyła otoczona członkami mojego klanu. – Nie wiem, jak być królową – zaprotestowałam. Pogłaskała mnie po głowie. – Nie bądź głupiutka, kochanie. Doskonale wiesz, jak być królową. Pokręciłam głową. – Shalio, tylko spójrz. Ten nowy kraj, ci ludzie będą teraz twoją rodziną. Będziesz ich uczyć, tak jak uczyłaś Catryn i Gavana. Będziesz ich wspierać, tak jak Aidena i Caela. Czasami będziesz musiała ich zbesztać tak jak Kairosa. – Westchnęła z uśmiechem. – I mam nadzieję, że w przeciwieństwie do niego oni będą cię słuchać. Kochanie, jesteś córką swojego ojca i jedyne, co potrafisz robić, to przewodzić. Pociągnęłam nosem i odsunęłam się, by na nią spojrzeć. – Wolałabym być taka jak ty – rzekłam łagodnie. – Ty nigdy byś się nie zawahała przed zrobieniem czegoś, co ocaliłoby twój klan, niezależnie od tego, ile by cię to kosztowało. Jej usta zadrżały. Uśmiechnęła się delikatnie. – Kochanie, waham się cały czas. Będziesz się potykać tak jak ja, ale będziesz wytrwała. Jesteś córką pustyni i twoje stopy i serce nigdy cię nie zawiodą. Znów mnie przytuliła i poczekała, aż przestanę płakać. *** Ledwo się uspokoiłam, gdy do namiotu wszedł mój ojciec. Delikatnie pocałował moją matkę, a potem podszedł do mnie i wziął mnie za ręce. Po raz pierwszy w życiu nie chciałam spojrzeć mu w oczy ze strachu, że dostrzeże moje niezdecydowanie, mój lęk, moje rozdarcie. – Córko, wyglądasz pięknie – powiedział. – Nigdy nie sądziłem, że dożyję dnia, w którym zostaniesz żoną. Jakim cudem masz już siedemnaście lat? Pociągnęłam nosem, a ojciec złapał mnie pod brodę i podniósł ją, żeby spojrzeć mi w oczy. Z całych sił próbowałam powstrzymać łzy. Nagle wyraz jego twarzy się zmienił, popatrzył na mnie z troską, która wyglądała dziwnie na jego wielkiej twarzy wojownika. – Boisz się? – zapytał. Nabrałam głęboko powietrza i powoli kiwnęłam głową. Przyciągnął mnie do siebie. – Nie musisz wychodzić za mąż. Nadal możesz ze mną zostać, do końca swoich dni – powiedział mi łagodnie do ucha. – Nie będę miał nic przeciwko. Słysząc to, cicho się zaśmiałam – przecież jeszcze kilka chwil temu sama miałam takie myśli. Wtedy jednak pomyślałam o słowach mojej matki, o życiu moich braci, bezpieczeństwie mojego klanu i to wszystko dodało mi sił. – Nie. Chcę za niego wyjść. Cofnął się odrobinę. – Jesteś pewna, moja dziewczynko? Moja skóra lśniła, brąz błyszczał tak mocno, że wyglądał jak ciemne złoto. Oddychając z drżeniem, wygładziłam jasnoniebieskie szaty, przejechałam trzęsącymi się palcami po hafcie w każdym kolorze na szczęście, bogactwo, miłość, dzieci. Wszystko było na swoim miejscu, wszystko było tak, jak sobie to wyobrażałam, czułam się jednak jak w skórze węża, która zachowuje kształt, ale wewnątrz jest pusta. A mimo to nie mogłam udzielić innej odpowiedzi. Pokiwałam głową. Podniósł mój podbródek, zmuszając mnie, żebym stanęła prosto. Potem położył mi dłonie na ramionach i przyjrzał mi się. Następnie spojrzał na moją twarz, rozchylił usta w lekkim uśmiechu i skinął głową. Matka włożyła mu w dłoń zwiewny materiał. Pochylił się nad tym darem, a ona pochyliła się ku niemu i pocałowała go, gdy się znów wyprostował. Uśmiechnął się do niej, a ja zaczęłam się zastanawiać, czy mój mąż też będzie patrzeć na mnie w taki sposób. Czy kiedykolwiek by mnie pokochał, nic o mnie nie wiedząc, czy wybrałby mnie, a nie pozycję mojego ojca, głowę mojego brata czy dumę moich ludzi. Ojciec odchylił klapę namiotu, a matka delikatnie popchnęła mnie do przodu. Przed namiotem czekał na mnie cały klan. Zanim go pozdrowiłam, na chwilę zamknęłam oczy. Dam radę. To było dla nich. To było dla moich ludzi, mojej rodziny, mojego klanu. I to da mi siłę. Słońce jeszcze nie wzeszło, ale było już blisko, niebo błysnęło pragnieniem światła. Gdy byliśmy tak uwięzieni w świecie między nocą a dniem, podeszła do mnie moja rodzina, aby mnie pobłogosławić. Kobiety mruczały coś za nami, zwracając się do Wielkich Niebios i prosząc o zesłanie błogosławieństwa, podczas gdy mężczyźni z klanu stanęli za nimi. Kobiety się rozstąpiły i poczułam, że brak mi tchu. Ciemna skóra Riana była bledsza niż kiedykolwiek wcześniej, gdy go widziałam, mężczyznę żyjącego w nieubłaganym słońcu pustyni. Jego włosy zostały obcięte na krótko i w dziwny sposób. Mój najstarszy brat uśmiechnął się do mnie krzywo. – Kata zepsuła moją niespodziankę, prawda? – powiedział i podszedł, by mnie objąć. Wcisnęłam głowę w jego ramię i mocno go przytuliłam. – Wiedziałam, ale to niczego nie zepsuło – odparłam. – Tak ogromnie się cieszę, że cię widzę. Cofnął się. – Shy, za nic nie przegapiłbym tego dnia. – Nawet jeśli wychodzę za niego? – Spojrzałam mu w oczy. Jego uśmiech odrobinę pobladł. Po chwili mój brat pocałował mnie w skroń. – Nie musisz tego robić – powiedział łagodnie. Spojrzałam mu w oczy i się wyprostowałam. – Przepraszam. Wiem, że tego nie chcesz – odrzekłam. – Ale ja chcę to zrobić. Westchnął i ponownie mnie przytulił. – Nie przepraszaj – powiedział. – Bądź szczęśliwa. Zaszlochałam i go puściłam. Jeszcze raz pocałował mnie w policzek i się cofnął. Podniósł do góry czerwony sznurek ze złotymi monetami. Naszyjnik był bardzo ciężki, mimo to Rian założył mi go na szyję. Popatrzyłam na monety i zaczęłam przyglądać się obcej pieczęci odciśniętej na awersie. Były to monety Trifectate. Jutro, gdy opuszczę pustynię, by zamieszkać w kraju mego męża, staną się również moją walutą. Dziwne i potajemne życie mojego brata w innym kraju stanie się teraz moją przyszłością. Pocałował mnie w policzek. – To dla bogactwa, siostrzyczko. Żeby ci nigdy niczego nie brakło. – Będziesz mnie wspierać? – spytałam. – Shy, nie wydaje mi się, żeby spodobało się to twojemu mężowi. Nie lubię rezygnować z mojego prawa jako najstarszego brata, sądzę jednak, że moja obecność przypominałaby mu tylko o ruchu oporu, a nie o pokoju. – No cóż, przynajmniej jesteś tutaj – mruknęłam i mocno go uścisnęłam. Cael spojrzał poważnie na Riana, a potem podszedł do mnie. – Nawet jeśli Rian nie może tam być, nie zostaniesz sama – powiedział. Pokazał mi zapleciony czarno-biały sznurek. – Jesteś zrodzona z pustyni i nigdy nie będziesz sama. Aiden był następny. Dał mi niebieski sznurek obwiązany wokół kła górskiego kota. – To dla dzikości – powiedział i uszczypnął mnie w nos. – Pokaż im, czym naprawdę jest serce pustyni. Kairos wziął mnie za rękę. Osmost, jego jastrząb, który zawsze siedział mu na ramieniu, zerwał się z miejsca i krzycząc, pofrunął w stronę nieba. Kairos zawiązał na moim nadgarstku jasnoniebieski sznurek. – Zachowaj swoje sekrety – powiedział, błyskając swoim jasnym uśmiechem. – Kobieta potrzebuje sekretów. Następne było moje młodsze rodzeństwo, Catryn i Gavan. Stanęli razem. Podarowali mi sznurek, którym obwiązano małą sakiewkę. – Ja zrobiłam sznurek, a on zrobił sakiewkę – wyjaśniła Cat. Założyła mi je na szyję. – Jest pełna nasion – wyjaśnił Gavan. – Na wypadek, gdyby cię nie karmili. – Żebyś nigdy nie chodziła głodna – poprawiła go Catryn. Gavan wzruszył ramionami. – To to samo. Odsunęli się na bok, a wtedy podeszli do mnie pozostali członkowie klanu, którzy zaczęli zakładać mi na szyję różne sznurki. Kobiety śpiewały, a ich śpiew przypominał cichy lament. Gdy zakładano mi na szyję kolejne sznurki, uderzył mnie ciężar tych, których nikt mi nie założy. Ani kuzyni, którzy zginęli, walcząc z Trifectate, ani kobiety i dzieci, które zmarły z głodu, gdy nawet nasi najlepsi myśliwi nie mogli znaleźć pożywienia. Nasze szeregi się przerzedziły, a jednak duchy tych, których straciliśmy, stały blisko mnie, przyciskały się do mojej skóry niczym zapach spalonych ciał na piasku. Do mojego małżeństwa wnosiłam śmierć. Kata była ostatnia. Nigdy nie należała do klanu, ale podeszła do mnie, uścisnęła mi ręce i pocałowała w oba policzki. – Muszę pozostać w ukryciu – przypomniała mi – ale moje serce jest z tobą. Kiwnęłam głową i mocno ją przytuliłam. Puściła mnie, rzuciła mi ostatnie, smutne spojrzenie, a potem stanęła obok Riana. Gdy klan skończył mnie żegnać, niemalże nadszedł czas. Czułam na szyi ogromny ciężar, wszyscy się ode mnie odsunęli. Słońce wschodziło już nad wydmą, a gdy wzeszło, stanęłam przodem do wejścia do miasta. Ponieważ stałam przed moim klanem, byłam pierwszą osobą, którą dotknęło światło. Gdy otuliło moją twarz, śpiew przybrał na sile. Blask i dźwięk wypełniły pustą przestrzeń we mnie, zamknęłam oczy, próbując je tam utrzymać, pragnąc już na zawsze zachować w sobie moc i pokój pustyni. Ojciec podszedł do mnie i założył mi na ramiona woal, po czym owinął nim moją głowę. – Następny mężczyzna, który zobaczy twoją twarz, będzie twój na wieki – powiedział. I wtedy zaczęliśmy iść. Kobiety za nami składały namioty i jak zwykle pakowały je szybko i skutecznie, ale od tej pory nie wolno mi było się odwrócić. Nie wolno mi było się zatrzymać. Zamiast tego szłam przed siebie, czując piach przesypujący się przez sandały, przelewający się po moich stopach, popędzający mnie naprzód. Pokój nie był rzeczą, która przychodziła łatwo i szybko. Pokój wymagał odwagi i wiary, a ja je miałam. Sprawię, że moja rodzina będzie ze mnie dumna. Ochronię ich dzięki mojemu małżeństwu. Teraz i na zawsze.\nRedaktor inicjujący: Agnieszka Trzeszkowska Redaktor prowadzący: Ewa Pustelnik Przekład: Emilia Skowrońska Redakcja: Anna Włodarkiewicz, Ewa Pustelnik, Agnieszka Trzeszkowska Korekta: Julia Topolska, Agnieszka Trzeszkowska Projekt okładki: Anna Tarłowska Zdjęcia wykorzystane na I stronie okładki: © evgeny freeone/Shutterstock Skład i łamanie: Dariusz Ziach Grupa Wydawnicza Foksal Sp. z o.o. 02-672 Warszawa, ul. Domaniewska 48 tel. (22) 828 98 08 faks (22) 395 75 78 biuro@gwfoksal.pl www.gwfoksal.pl ISBN 978-83-280-8466-7Skład wersji elektronicznej: Michał Olewnik / Grupa Wydawnicza Foksal Sp. z o.o.i Michał Latusek / Virtualo Sp. z o.o.\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Zywioly__Berlo_ziemi__Tom_1-ebookRO/p00652746i006" target="_blank" title="Żywioły. Berło ziemi. Tom 1 [A. C. Gaughen] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Żywioły. Berło ziemi. Tom 1 [A. C. Gaughen] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


2 LIGA: Bez bramek w starciu Futsalu Team z PKSem Gołąb Ławki. Vestra Vesteris i Max Elektro dzielą się punktami w dynamicznym meczu na szczycie – Katowicka Liga Szóstek\n2 LIGA: Bez bramek w starciu Futsalu Team z PKSem Gołąb Ławki. Vestra Vesteris i Max Elektro dzielą się punktami w dynamicznym meczu na szczycie\nAutor Kamil Jasica• 24 marca 2022• 2 Liga A B C\nGrupa A podczas 17. kolejki dostarczyła nam wielu bramek, a w najciekawszym starciu FC Dream Team w pogoni za punktami był skuteczniejszy od NASHIVKATOWICE. O wiele ciekawiej zapowiadało się w grupie B i tamtejsze zespoły nas nie rozczarowały obdarowując sporą dawką wrażeń. PKS Gołąb Ławki oraz Futsal Team sensacyjnie dzielą się punktami zwieńczając swoje starcie bezbramkowym remisem. CAR LAB Ogniem i Szklanką wraz ze Scousers II do ostatnich minut trzymali kibiców w napięciu, by rozstrzygnąć nieugięty spór. W podobnym stylu w wirze walki rywalizacja toczyła się pomiędzy Ligotą Phoenix i Tokyo Drift. W przypadku grupy C nadal niepokonana Vestra Vesteris remisuje z Max Elektro Team w niesamowicie intensywnym i pełnym dramaturgii piłkarskim spektaklu. Drugoligowcy nie pozwalają nam się nudzić, o czym przekonujemy się każdego tygodnia. Więcej o sytuacji poszczególnych grup oraz zmagających się w nich drużyn w podsumowaniu 17. kolejki…\nFC Dream Team – NASHIVKATOWICE 8:6 (6:2)\n„Skład Marzeń”, którym dysponuje młodzież drużyny FC Dream Team wzbił się ponad swoje możliwości zwyciężając w niełatwej potyczce z NASHIVKATOWICE. Spotkanie obfitowało w dynamiczność, walkę do ostatniego tchu i oczywiście grad bramek. Piłkarską burzę sobotniego starcia rozpętał już w 3. minucie Kacper Piorun dając prowadzenie gospodarzom. Bramkę wyrównującą w 10. minucie zdobył Pavlo Derkach. Lecz następne dziesięć minut to prawdziwy strzelecki festiwal w wykonaniu FC Dream Team. Trzy kolejne trafienia Pioruna plus jedno Szymona Deca i Mateusza Korca praktycznie pokierowały gospodarzy do zwycięstwa. Tuż przed przerwą jeszcze raz Derkach pokusił się o strzał zmniejszający rozmiary porażki. W drugiej połowie Dream Team odrobinę się rozluźnił, gdy po piątym golu Pioruna świadomość trzech punktów wpłynęła na pewność siebie. Wówczas rywal wykorzystując chwilę nieuwagi w ciągu pięciu minut przejął pałeczkę i próbował przechylić szalę na swoją korzyść. Bramka Romana Balickiego oraz dwa gole Yevhenii’ego Litvinskyi’ego przywróciły NASHIVKATOWICE utracone nadzieje. W powietrzu można było poczuć narastającą nerwówkę, która znalazła swoje odzwierciedlenie w postaci żółtych kartek. W 47. minucie Karol Kowalczyk umieszcza piłkę w siatce, tym samym odskakując nieco od przeciwnika. Goście gryźli trawę, szukali szans, lecz tylko Oleksandr Golub przez końcowym gwizdkiem arbitra takową wykorzystał. FC Dream Team w dobrych nastrojach dodaje do puli kolejne trzy punkty i umacnia się na trzecim miejscu podium, NASHIVKATOWICE po zostawieniu na boisku walecznego serca na ósmym stanowisku.\nFalcons – Golden Lions 9:2 (1:1)\nZwierzęcym instynktem przetrwania w rywalizacji z „Lwami” wykazały się „Sokoły” deklasując rywala 9:2. Co ciekawe w pierwszej części to goście znaleźli receptę na sukces obejmując prowadzenie już w 3. minucie po strzale Tomasza Jężaka. Falcons nie potrafili znaleźć sposobu, by móc przedrzeć się przez fortecę Golden Lions. Dopiero w 19. minucie Adam Kuchta rozwiązał worek z bramkami, co było niezwykle istotnym punktem zwrotnym tego spotkania. Po przerwie „Sokoły” stały się całkiem innym zespołem, a bracia Barańscy głównymi kreatorami akcji. Zarówno Mateusz, jak i Damian dwukrotnie znajdowali się na liście strzelców, dwa trafienia w ogólnym zestawieniu zanotował Kuchta. W międzyczasie bramkę dla gości zdobył Mateusz Orzechowski. Falcons rozwinęli szeroko swe skrzydła bezapelacyjnie kontrolując zawody. Szóste zwycięstwo z rzędu obsadza „Biało-niebieskich” na drugim miejscu z identyczną ilością punktów co No Name Team, a więc walka o prym w grupie A wciąż trwa. Tymczasem Golden Lions nadal w kiepskiej formie ciągle szukają swoich pięciu minut, które być może odmienią losy tej drużyny.\nFC Załęże – F.C. Pawiak Sosnowiec 15:1 (2:0)\nPo małych trudnościach napotkanych w ostatnich dwóch tygodniach do gry w swoim stylu powrócili zawodnicy FC Załęża. Wysoki pogrom 15:1, co prawda z rywalem z samego dna tabeli, z pewnością wzmocnił morale piątej ekipy grupy A. Pierwsza połowa dość ostrożna, zakończona skromną dwubramkową zaliczką. W drugiej części gospodarze postanowili ofensywnie uderzyć na Pawiak i niczym na treningu urządzili sobie strzelecką kanonadę. Najbardziej aktywnymi i wyrazistymi postaciami byli Dominik Białecki (pięć goli i dwie asysty) oraz Oskar Chałupka (cztery bramki i dwie asysty). Prócz nich dwukrotnie na listę strzelców wpisywał się między innymi Grzegorz Morawiec i Szymon Pustelnik. Bramkę honorową dla sosnowiczan, ocierającą łzy bolesnej klęski, zdobył Szymon Juchno. Spotkanie całkowicie pod batutą Załęża obnażyło braki ostatniego w tabeli rywala.\nFC Internationale – FC Wódka Juniors 8:2 (3:0)\nW międzynarodowym pojedynku FC Internationale wykazało się lepszym przeglądem pola, a przede wszystkim większą skutecznością ogrywając FC Wódkę Juniors 8:2. Mecz od początku pod dyktando gospodarzy, którzy spokojnie i z rozsądkiem realizowali swój plan. Goście szukali okazji, lecz twarda defensywa oraz udane interwencje bramkarza ratowały gospodarzy przed stratą bramki. Sam Oleksandr Shapran zwieńczył udany występ bramką w 50. minucie. Prócz niego Roman Ischuk z golem i dwoma asystami oraz Andrii Dzoba z dwoma bramkami na koncie byli tymi, którzy napędzali grę gospodarzy. FC Internationale kontynuuje passę trzech wygranych z rzędów i obsadza siódmą lokatę, z kolei FC Wódka po dwóch zwycięstwach zostaje zmuszona zresetować dodatni bilans i walczyć o punkty na nowo.\nClub Ju Internationals – Dziki Ligota 9:2 (3:0)\nBez złudzeń pozostawili “dziką” ekipę kadrowicze Club Ju Internationals ogrywając ją 9:2. Podobnie, jak w powyższym meczu obcokrajowcy objęli do przerwy pewne trzybramkowe prowadzenie umożliwiające uspokojenie gry i narzucenie własnych warunków. Gospodarze nie szczędzili rywali raz po raz kończąc zmasowane ataki celnymi strzałami. Hat-trick Hameda Gharreche, dwa gole i dwie asysty Ayouba Chardala, czy Jaloliddina Solijonova w dużej mierze zapewniły Club Ju trzy punkty pozostawiające zespół w dalszej walce o ligowe podium.\nNo Name Team – KM Katowice 5:0 (walkower)\nFC Astronauts – FC Sporting Zabrze 3:8 (0:5)\nNa drugoligowe boiska powrócili po wydłużonej przerwie reprezentanci zabrzańskiego Sportingu. Z uwagi na zaistniałą sytuację za granicami naszego kraju ukraińscy piłkarze intensywnie wspierający swoich rodaków choć na chwilę postanowili oderwać się od brutalnej rzeczywistości, by wziąć udział w rozgrywkach KLS. Myślami na niebiesko-żółtych ziemiach nie zapomnieli, jak się gra w piłkę i po raz kolejny z rzędu udowodnili, że fotel lidera należy się właśnie im. W spotkaniu przeciwko FC Astronauts rozbili niżej notowanego rywala 8:3 powiększając swoją przewagę nad Wybrzeżem Klatki Schodowej o pięć punktów. Zawody od początku pod dyktando Sportingu, który praktycznie po pierwszej części gry mógł zejść ze zwycięstwem w ręce. Chwilowe rozluźnienie było zauważalne w drugiej odsłonie, co wykorzystali „Astronauci’, a głównie Ryszard Domagała dwukrotnie płatając psikusa golkiperowi gości. Niemniej Sporting konsekwentnie realizował cel i z murawy zszedł z uniesioną tarczą. Man of the match został Volodymyr Makar strzelając dwie bramki oraz Mykola Diachko, autor dwóch asyst. Wśród bogatego w ukraiński rodowód składu nie można zapomnieć o polskim akcencie. Bramki Przemysława oraz Tomasza Smolaka idealnie odzwierciedlają fakt, że Polacy i Ukraińcy potrafią współpracować nie tylko na wojennym froncie, ale również na piłkarskim boisku.\nScousers II – CAR LAB Ogniem i Szklanką 3:4 (0:1)\nBliscy odebrania kompletu punktów ekipie CAR LAB Ogniem i Szklanką w sobotnim pojedynku byli gracze Scousers II. Będący na fali piłkarze z Rudy Śląskiej zanim wyszli na murawę mieli za sobą świetną passę czterech meczów bez porażki. Wizja kolejnego triumfu pojawiła się za horyzontem, gdy objęli skromne prowadzenie do przerwy po golu Mateusza Garbocza w 14. minucie. Komfort psychiczny i pewność siebie pchnęła gości do ofensywnego uderzenia w drugiej części gry. Szybkie kontrataki pozwoliły Łukaszowi Zawolikowi w 27. minucie oraz Garboczowi w 28. zwiększyć przewagę. Gospodarze nie spodziewając się takiego nagłego obrotu sprawy rzucili się do odrabiania strat, lecz CAR LAB skutecznie odpierał wszelkie ataki przeciwnika. Dopiero w 43. minucie Mateusz Słotosz znalazł sposób, by przechytrzyć golkipera przyjezdnych i tym samym dać nadzieje swoim kolegom. Przekaz okazał się dość mocny, bo w 47. i 49. Minucie Tomasz Peteja bierze odpowiedzialność na swoje barki, wskutek czego Scousersi w dramatycznych okolicznościach doprowadzają do remisu. Sfrustrowany rozwojem sytuacji CAR LAB natychmiastowo zdążył się przebudzić z chwilowego letargu, by w 50. minucie, za sprawą bramki Jędrzeja Bakalarza na wagę złota, przypieczętować cenny triumf. Było to spotkanie, którego atmosfera wraz ze zbliżającym końcem podgrzała się do temperatury wrzenia. Niesamowity comeback rezerw Scousers, co prawda bliski sprawienia sensacji, obsadza zawodników w żółto-czerwonych trykotach na siódmym miejscu. Charyzma oraz wola walki uratowały „Biało-czarnych” przed wpadką, lecz na szczęście wiara w zwycięstwo okazała się silniejsza i w myśl zasady, by walczyć do samego końca CAR LAB zrównuje się punktowo z „Gołębiami”, dzięki czemu droga na podium jest na wyciągnięcie ręki.\nPKS Gołąb Ławki – Futsal Team 0:0 (0:0)\nJuż w zapowiedziach weekendu konfrontacja PKSu Gołąb Ławki z Futsal Team’em określana była na miarę hitu kolejki w grupie B. Nikt jednak nie spodziewał się, że pojedynek zakończy się rzadko spotykanym w rozgrywkach Katowickiej Ligi Szóstek bezbramkowym remisem. Historia KLS do tej pory pamięta tylko dwa mecze zakończone takim wynikiem, dlatego też oba zespoły z miejsca wpisały się pod tym względem do księgi katowickich zmagań. Widowisko od pierwszych minut przejawiało się wymianą ciosów, lecz przede wszystkim rozważnym i umiejętnym budowaniu ataków pozycyjnych oraz skutecznej grze w defensywie. I właśnie gra obronna była kluczem do sukcesu. Zawodnikom nie można było odmówić determinacji oraz woli walki, jednak tego dnia piłka widocznie nie chciała wpaść do żadnej z bramek. Sprawiedliwy podział punktów nie zmienił układu w tabeli, PKS nadal na trzecim miejscu, z kolei Futsal Team obsadza piątą lokatę.\nFC Eagles – Wybrzeże Klatki Schodowej 1:3 (1:2)\nPłynąca z wiatrem załoga Wybrzeża Klatki Schodowej podczas swojego rejsu zwyciężyła z wysokimi falami wzburzonymi przez szerokie skrzydła „Orłów”. FC Eagles chcąc jak najszybciej przerwać złą passę rzucili się na wicelidera z zamiarem zuchwałego odebrania mu punktów. WKS swojego łupu oddawać nie zamierzał, co udowodnił już w 5. minucie obejmując prowadzenie po bramce Marcina Rosickiego. Gdy w 20. minucie Jakub Czarnuch podwyższył wynik, gospodarze postawili na ofensywny futbol. Składna akcja umożliwiła Danielowi Stefańskiemu zdobycie bramki kontaktowej w 24. minucie i wzmocnienie morali przed drugą transzą spotkania. Po przerwie rywalizacja stała się jeszcze bardziej zacięta. Trafienie Dawida Szewczyka w 32. minucie było tym zbawiennym i przywracającym spokój gościom. „Orły” nie szczędziły nalotów w pole karne przeciwnika, lecz niedzielny wieczór należał do Dominika Bregidy niejednokrotnie ratującego kolegów z opresji. Goście bezpiecznie, i co najważniejsze z kolejną z rzędu trzypunktową zaliczką, dopływają do swojego wybrzeża, natomiast FC Eagles muszą poczekać do następnego weekendu, by znów rozprostować skrzydła i z dawką nowych sił polecieć na punktowe łowy.\nLigota Phoenix – Tokyo Drift 3:3 (2:3)\nSzukali, próbowali i kombinowali, aż w końcu znaleźli sposób na cenne punkty zawodnicy Tokyo Drift remisując w morderczym boju z Ligotą Phoenix. Spotkanie, które skonfrontowało dwie sąsiednie ekipy z pewnością zaskoczyło gospodarzy nastawionych na korzystny wynik. Początek wręcz idealny dla „Feniksów” dzięki bramce Krzysztofa Kajzera w 4. minucie. W 8. minucie Dawid Lolo doprowadził do wyrównania, co zmotywowało Tokyo do zwiększenia najazdów w pole karne rywali. Po kwadransie gry goście przechylili szalę na swoją korzyść, gdy z podania Lolo skorzystał Sebastian Mazur. Emocje sięgnęły zenitu przed gwizdkiem kończącym pierwszą odsłonę. Na trafienie Martyna Roga w 23. minucie błyskawicznie odpowiedział w 25. Rafał Zatoka zmniejszając bramkowy dystans. Po przerwie widowisko stało się bardzo wyrównane, wojenny kurz nie opadał ani przez moment, a szczelna defensywa Tokyo uniemożliwiała Ligocie wykonanie egzekucji. Gospodarze pełni nadziei walczyli z uciekającym nieubłaganie czasem zachowując przy tym resztki sił. Gol Kajzera w końcówce boiskowej dramaturgii cudem wyszarpuje cenny punkt i pozwala z ulgą zakończyć obydwu ekipom batalię.\nFinimondo – S.W.i.P. Katowice 0:5 (walkower)\nMKS Balkony II –pauza\nNam Strzelać Nie Kazano – Bonito Murcki 2:4 (1:1)\nBrak zwycięstw wcale nie musi oznaczać braku jakości w grze drużyny. Świetnym tego dowodem może być postawa Nam Strzelać Nie Kazano, które pomimo słabych wyników potrafi stawić czoła wyzwaniu i uprzykrzyć życie rywalom. Przekonało się o tym Bonito Murcki w niedzielnym spotkaniu otwierającym grupę C. Lider tabeli nie spodziewał się, że aby zdobyć punkty musi wejść na wyżyny swoich umiejętności. Pierwsza połowa to obraz niezwykle wyrównanej walki, w której główną rolę odgrywała defensywa oraz bramkarze. Na pierwszego gola musieliśmy czekać do 22. minuty i co ciekawe prowadzenie po strzale Pawła Komandery objęli gospodarze. Zaskoczone tym uderzeniem Bonito natychmiast rzuciło się do ataku i tuż przed przerwą zdołało za sprawą Kamila Rekowskiego doprowadzić do wyrównania. Chwila gorących słów przez rozpoczęciem drugiej części boju była gościom niezwykle potrzebna, bo na efekty nie musieliśmy długo czekać. Bramka Ariela Kowalskiego w 28. minucie oraz dwa trafienia Adama Kocota w ciągu pięciu następnych minut nie tylko raptem odwróciły losy spotkania, ale mogły zagwarantować ekipie z Murcek bezpieczną przewagę. Gospodarze nie poddawali się, w 35. minucie Krystian Strózik zmniejsza rozmiary porażki, lecz to by było na tyle, jeśli chodzi o zmianę wyniku. Bonito Murcki w niemałych męczarniach wyłuskuje trzy punkty, a NSNK należą się gromkie brawa za odwagę i serce włożone w trud tego pojedynku.\nFalstart United – PKS Katoszony 2:4 (1:1)\nJednym z interesujących rywalizacji była potyczka Falstartu United z PKSem Katoszony. Właściwie można powiedzieć, że bezpośredni pojedynek decydujący o losach tego wydarzenia odbył się pomiędzy napastnikami obydwu zespołów – Krystianem Kubatem a Michałem Krzywdą. Kubat w 9. minucie dał Falstartowi prowadzenie, które jego ekipa nie wypuszczała praktycznie do końca pierwszej połowy. Wówczas tuż przed przerwą gola dającego sygnał do boju zdobył Krzywda. Po zmianie stron Krzywda nie pozwolił, by rywale o nim zapomnieli. PKS postawił na ofensywny futbol, co przyniosło oczekiwane rezultaty. Gole napastnika w 28. i 34. minucie w szybkim stylu przywróciły Katoszony do gry, podnosząc tym samym poprzeczkę gospodarzom. Falstart nie dawał za wygraną, co przejawiało się ostrzejszą walką oraz nerwówką prowokującą kartki. Gdy w 39. minucie Krzywda podaje do Epebinu Abayomiego stało się jasne, komu należą się punkty. Falstart nie ustępował w atakach, ale jedyną odpowiedzią na zadane ciosy była bramka Kubata w 45. minucie. PKS nie pozwolił sobie wyszarpać zwycięstwa przerywając passę konkurentom. Mimo to Falstart nadal nad rywalem w ligowej tabeli, na piątej lokacie ze skromnym punktem przewagi.\nVestra Vesteris – Max Elektro Team 6:6 (2:2)\nGdy oczy kibiców były zwrócone na pojedynki chociażby Ekstraligi lub 1 ligi, za ścianą tych rozgrywek toczyła się mordercza batalia. W meczu na szczycie grupy C zachowująca jak do tej pory czyste konto bez porażek Vestra Vesteris skonfrontowała się z wiceliderem, Max Elektro Team. Wszyscy pamiętamy spotkanie w rundzie jesiennej, podczas którego Vestra niczym feniks z popiołu powstała, by uratować cenny punkt i zamknąć występ czterobramkowym remisem. W niedzielę mogliśmy być świadkami identycznego starcia wzbogaconego o jeszcze większą liczbę bramek. Z mocnym uderzeniem w mecz weszli gospodarze obejmując po dziesięciu minutach trzybramkowe prowadzenie, za sprawą dwóch goli Mateusza Piotrkowicza i jednego Karola Mierzwy. Zniesmaczeni rozwojem sytuacji goście rzucili się do odrabiania strat. W 18. minucie Konrad Niedbała strzelił bramkę kontaktową, a tuż przed przerwą Tomasz Ornatowski przywrócił wiarę i nadzieje swoim kolegom. Druga część spektaklu to istna wymiana ciosów oraz zacięta walka łeb w łeb. Zawodnicy nie szczędzili sił w intensywnej pogoni za punktami. Gdy w 31. minucie Mierzwa po raz drugi pokonuje Marcina Sularza, gościom nie pozostało nic innego, jak zaryzykować i wyłożyć wszystkie karty na stół. Odsłonięcie linii defensywnej mogło przynieść skutki uboczne, ale w kolejnych minutach to Max Elektro narzuciło rywalom tempo. Bramki Artura Purzyńskiego w 35. minucie oraz Dawida Buczyńskiego w 39. minucie w błyskawicznym stylu doprowadziły do remisu. Obie drużyny słyną z ofensywnej strategii, dzięki czemu pokaz strzeleckich umiejętności nas jeszcze nie opuścił. Radość z twarzy przeciwnika w 40. minucie natychmiastowo zerwał Cyprian Heising, ale i jego wyczyn chwilę później po raz drugi skopiował Purzyński. Dramaturgia starcia coraz bardziej podgrzewała boiskową temperaturę, tym bardziej po trafieniu Piotrkowicza w 47. minucie. Niemniej jednak Max Elektro udowodniło w zeszłą niedzielę, że potrafi grać do samego końca remisując w podobnych okolicznościach z Silesią II Katowice. W 49. minucie po składnej akcji zespołu Purzyński idealnie dograł do Witolda Ragana, a ten swojej szansy nie zmarnował rzutem na taśmę wyszarpując Vestrze cenne punkty. Apogeum wrażeń, niesamowita dynamika meczu w wykonaniu obydwu zespołów oraz liczne bramki były gwarancją spektaklu na najwyższym poziomie. Kurtyna opadła zostawiając Max Elektro Team w drugim rzędzie. Vestra dwa rzędy dalej za ligowym podium, lecz najważniejsze dla piłkarzy oraz sympatyków teamu, że wciąż z wolnym od porażek kontem.\nKS Silesia II Katowice – FC Gwiazda Borki II 3:5 (2:4)\nTerminarz grupy C wieczorną porą skrzyżował rękawice dwóch rezerwowych składów pierwszoligowych zespołów. KS Silesia II Katowice, której morale odrobinę się podniosły po sensacyjnym wywalczeniu punktu z Max Elektro Team w zeszły weekend, do pojedynku z FC Gwiazdą Borki II przystąpiła z nadzieją na korzystny wynik. Jednak z tą samą myślą na murawę wyszli goście i już w 3. minucie objęli prowadzenie po strzale Macieja Szymańskiego. Tyle samo czasu potrzebował Dawid Błachut, by doprowadzić do wyrównania. Starania pomocnika w błyskawicznym stylu skwitował chwilę później Jakub Ledwożyw i po nim dwukrotnie piłce drogę do siatki, kompletując przy okazji hat-tricka, znajdował Szymański. Swoją szansę po błędzie rywali wykorzystał także Dawid Strzoda, zmniejszając tym samym po kwadransie gry rozmiary porażki. W kolejnych minutach, aż do przerwy, gra nieco się uspokoiła. Początek drugiej części zawodów charakteryzował się mocnym przytupem. Gdy w 26. minucie Strzoda ponownie wbija bramkę Gwieździe zbliżającą Silesię do remisu, dwie minuty później sen o punktach zamienia w koszmar po raz drugi Ledwożyw. Drużyny budowały ataki pozycyjne skutecznie przy tym broniąc się we własnym polu karnym. Rezerwy Gwiazdy wykazały się tego dnia lepszą dyspozycją, wzmacniając się na ósmej lokacie.\nBiksa – Crazy Boys 24 5:9 (1:5)\nPaweł Pluszke notuje kolejny niesamowity występ w swojej karierze. Napastnik Crazy Boys 24 podczas pojedynku z Biksą zdobył aż siedem bramek zapewniając swojemu zespołowi solidne zwycięstwo w postaci wyniku 9:5. Choć prowadzenie w 9. minucie objęli gospodarze, to boiskowa rzeczywistość szybko zweryfikowała dalsze losy meczu. W drugiej części Biksa stawiła silny opór, dzięki czemu spotkanie przybrało innych barw, a główna w tym zasługa między innymi autora hat-tricka, Marka Piernikarczyka. Gra stała się bardziej wyrównana, walka toczyła się na każdym skrawku murawy, lecz przewaga zgromadzona sprzed przerwy finalnie pomogła CK24 zebrać komplet punktów. Faworyt naszych oczekiwań nie zawiódł, odhaczył kolejny triumf do kolekcji, a postawa Pluszke wzmocniła jego drużynę na trzecim schodku ligowego podium, zostawiając za sobą Vestrę z czteropunktową stratą.\nEKSTRALIGA KLS&PLAYARENA: Skrzydlaty Byk nokautuje AC Bogucice. Snowkids nie dają za wygraną


Konkurs plastyczny „Warszawa stolicą Europy w 2030 roku” - wyniki | Punkt Informacji Europejskiej Europe Direct – Warszawa\nStrona główna › Konkurs plastyczny „Warszawa stolicą Europy w 2030 roku” - wyniki\nKonkurs plastyczny „Warszawa stolicą Europy w 2030 roku” - wyniki\nopublikowano: Poniedziałek, 26 Października 2015 - 09:50, p.paradowski\nUprzejmie informujemy, iż w środę, 28 października, zostały ogłoszone wyniki konkursu plastycznego pt. „Warszawa stolicą Europy w 2030 roku!”, organizowanego przez Punkt Informacji Europejskiej Europe Direct – Warszawa.\nCelem konkursu było plastyczne przedstawienie wizji Warszawy jako nowoczesnej, prężnie rozwijającej się europejskiej metropolii w 2030 roku. Nadesłane na konkurs prace przedstawiały marzenia, oczekiwania, wizje autorów dotyczące Warszawy za piętnaście lat, zarówno w wymiarze lokalnym, europejskim jak i międzynarodowym.Konkurs skierowany był do uczniów szkół warszawskich podstawowych.\nInicjatywa cieszyła się ogromnym zainteresowaniem a prace konkursowe napływały do nas właściwie do ostatniego dna. Po dokładnych obliczeniach, ku naszemu zaskoczeniu, liczba zgłoszeń wyniosła 672. Ostatecznie do konkursu zakwalifikowały się 623 prace, nadesłane z 80 szkół podstawowych.\nWszystkie nadesłane prace prezentowały niezwykle wysoki poziom, w związku z czym członkowie Jury mieli nie lada orzech do zgryzienia, aby wyłonić najlepsze z nich. Podczas oceny pod uwagę wzięte zostały m.in. estetyka wykonania, wkład pracy, pomysłowość oraz zgodność z tematyką konkursu a nade wszystko oryginalne i niebanalne ujęcie tematu. Rywalizacja była więc ogromna, i dopiero po kilkugodzinnych obradach Komisja zdecydowała się wyróżnić następujące prace:\nAleksandra Maciąg, 10 lat\nSzkoła Podstawowej nr 261 im. Kostki-Potockiego\nZ uwagi na ogromną ilość prac otrzymanych w konkursie oraz ich niezwykle wysoki, wyrównany poziom, Komisja Konkursowa zdecydowała o przyznaniu wyróżnień aż dziesięciu pracom, z czego minimum jedna praca jest wykonana przez ucznia każdej kategorii wiekowej (klasy 1 – 6).\nZ uwagi na organizowaną niespodziankę, ze zwycięzcą i osobami wyróżnionymi skontaktujemy się indywidualnie.\nJuż wkrótce do szkół wysłane zostaną podziękowania za udział w konkursie oraz indywidualne dyplomy dla młodych artystów.\n(plik: protokol_z_posiedzenia_komisji_konkursowej.pdf, rozmiar pliku: 682.21 KB)