Gdy papież odejdzie… | Niebo w płomieniach\nGdy Benedykt rzeczywiście ustąpi, do historii przejdzie nie tylko jako papież walczący z „cywilizacją śmierci” i „kulturą relatywizmu”, ale jako ten, który dokonał rewolucji w rozumieniu Piotrowego urzędu. Jak widać, droga od tradycjonalisty do reformatora jest krótka\nGdy papież Benedykt XVI zrezygnuje, będzie to swoista rewolucja w Kościele katolickim. Ten sam papież, który przez ostatnie lata kierował Kościołem konserwatywną ręką, teraz może – poprzez swoją decyzję – dać katolicyzmowi nowy impuls.\nCo taka decyzja może znaczyć dla Kościoła rzymskiego? Przede wszystkim to jasny sygnał, że Benedykt nie jest przywiązany do papieskiego tronu. Co więcej, od początku swego pontyfikatu mówił, że jest tylko skromnym pracownikiem winnicy Pańskiej. Że bardziej od zarządzania Kościołem, zdecydowanie woli zacisze biblioteki. Nie wykluczone więc, że po odejściu Benedykt zamieszka w klasztorze i w zaciszu biblioteki właśnie będzie kontynuować teologiczne badania.\nPo drugie, będzie to jasny sygnał wysłany przez Benedykta Kościołowi, że ten potrzebuje nowego lidera – przywódcy, który doda katolickiej wspólnocie nowej energii. Chyba nawet Watykan zrozumiał, że nie da się skutecznie kierować Kościołem, gdy na jego czele stoi grono starych, białych mężczyzn.\nI po trzecie, dziś, szczególnie w Europie, Benedykt ma opinię „zachowawczego papieża”. Gdy zrezygnuje z urzędu Piotrowego, dokona być może w Kościele swoistej „rewolucji”. Otóż papież pokaże tym samym, że Kościół ma nie tylko prawo, ale obowiązek – zgodnie z przesłaniem II Soboru Watykańskiego – czytania „znaków czasu”. A to, że urząd papieża i funkcjonowanie Kurii Rzymskiej potrzebują radykalnych reform, nie ulega żadnej wątpliwości.\nGdy Benedykt XVI rzeczywiście ustąpi, do historii przejdzie nie tylko jako papież walczący z „cywilizacją śmierci” i „kulturą relatywizmu”, ale również jako ten, który dokonał rewolucji w pojmowaniu Piotrowego urzędu. Jak widać, droga od tradycjonalisty do reformatora jest krótka.\n11 lutego o godz. 15:29\t7332\nWątpię, by abdykacja B16 oznaczała „rewolucję w pojmowaniu Piotrowego urzędu” i „właściwe odczytywanie znaków czasu”.\nMoże by się chciało, z pewnością tak by należało, ale w sumie to bardziej się nadaje na anegdotę niż przekonanie, że ta rewolucja następuje.\nZmarły niedawno arcybiskup Mediolanu Carlo Martini wyjawił, że Kościół jest o jakieś 200 lat zapóźniony wobec świata i „znaków czasu”.\nTo był jeden z bardzo niewielu mądrych ludzi w Kościele na takim poziomie hierarchii.\nNie da się bezkarnie przeskoczyć 200 lat historii. Dzieje ludzkości tego dowodzą dobitnie. wszystkie rewolucje, nawet jeśli popychały kraj, czy świat do przodu, płaciły wielkimi ofiarami za postęp. A i tak nigdy nie było efektywnego skoku na skalę globalną na miarę 200 lat zapóźnienia .\nPoza tym – jak skakać z polskim Kościołem, dla którego Ziemia jest ciągle płaska? Polski KK musiałby najpierw dokonać rewolucji, by dotrzeć do szokującego odkrycia, że Ziemia jest nie tylko kulista, ale i krąży wokół Słońca, a inne planety mogące nieść życie są tuż, tuż.\nI że istnieje coś takiego jak prawa człowieka, jak podmiotowość ludzka i równość.\nKto miałby tej rewolucji dokonać? Bp. Tyrawa ? Pieronek? Abp. Michalik? To są nazwiska w sam raz na dowcip, a nie poważne zadania.\nBenedykt, w moim przekonaniu, poza słabnącym ciałem, przede wszystkim miał problem z ogarnianiem świata, i nie mniej – z panowaniem nad samym Kościołem. Te skandale seksualne klechów, co chwila wyłażące spod ornatu w tym lub innym zakątku globu, te odszkodowania wymuszone przez sądy, to szpiegowanie i wpuszczanie do obiegu medialnego osobistych listów papieża, te kolejne afery finansowe Watykanu i niewyjaśnione śmierci kolejnych bankierów Boga, to nieludzkie sprzeciwianie się metodom walki z AIDS, to trzymanie się za rękę z brutalnymi dyktatorami, ta zbrodnia w Ruandzie, pacyfikacja teologii wyzwolenia, te wszystkie kłamstwa, kłamstwa, cynizm, bezwzględność wobec ludzkich cierpień, ten brak odpowiedzi na tragedię II Wojny Światowej, te zbrodnie wobec Żydów, Indian,niewolników, Aborygenów, czarnych, ta tragiczna opresja wobec kobiet, to kompletna pustka wobec miażdżącej Biblię i teologiczne bajki teorii ewolucji, te durnowate kreacjonistyczne projekty, to udawane „przepraszanie” za grzechy, bez uczciwego rachunku sumienia, bez szczerej spowiedzi, bez pokuty, bez zadośćuczynienia…\nTe papieskie masowe spędy za czasów JP II – zamiast głębi przeżycia tłumne imprezy, masowe śpiewy zagłuszające wewnętrzne „ja”, flagi, trąby jerychońskie, świecidełka i celebry…\nTo odwrócenie się od SW II – właśnie za sprawą JP II i BXVI.\nTen świat, internet, swoboda podróży, zamieszkania, pracy, wymiany poglądów – Kościół nie ma tu żadnej sensownej myśli, żądnego wartościowego, tchnącego autentyzmem stanowiska. A nawet jeśli\nWszystko to się kumulowało od stuleci.\nNa następcę Benedykta to się zwali z dużo większą siłą. Młodość mu w niczym nie pomoże, jeśli nie znajdzie autentycznych odpowiedzi.\nAle jak ma znaleźć, skoro Kościół jest ufundowany na pustce?\nTrochę przypadkiem, powiedział to dominikanin z Gdańska, J. Krzysztofowicz, po 25 latach odchodząc z zakonu i Kościoła, do prawdziwego życia, do ludzkiej miłości: „Kiedy zwracałem się do Boga, czułem pustkę”.\nJak zachwyca, kiedy nie zachwyca ?\n11 lutego o godz. 16:34\t7335\n„nie da się skutecznie kierować Kościołem, gdy na jego czele stoi grono starych, białych mężczyzn.”\nAle to jeszcze nie znaczy, że do kierowania kościołem dopuści się młode, czarne kobiety… Pewnie nawet młodych białych mężczyzn nie. Co się zmieni? Nie sądzę, że cokolwiek.\n11 lutego o godz. 17:37\t7336\nZmiany w KRK? Wóz drabiniasty z napędem nuklearnym?\n11 lutego o godz. 18:11\t7337\nTanaka napisał wszystko – brawo!\nPS. Ale swoją drogą lepiej tak, niż „robić” za sado – maso.\n11 lutego o godz. 18:46\t7338\n256 władca Watykanu…..\nRobi to wrażenie, choć momentami tych władców bywało nawet trzech na raz……\nCzy następca cokolwiek zmieni?\nInstytucja powołana do robienia wody z mózgu maluczkim i KASY, zmienić się nie może. Jedynie nazwiska się zmieniają, zasada działania pozostanie ta sama.\nPłaszczyć się przed możnymi tego świata, demonstrować dumę, pychę i roszczenia wobec słabych rządów.\nJak zwykle, szczytne, szlachetne cele i prozaiczna, przyziemna rzeczywistość.\nTo TYLKO ludzie…..\nBudowa ziemskiego fundamentu dla duchowych celów, nigdy się w historii nie udała.\n11 lutego o godz. 19:26\t7339\nMam wrażenie, że ‚konserwatyzm’ jest raczej kwestią sprawowanego urzędu, niż osobistym wyborem papieża. (Nie, żeby był sprzeczny z charakterem, ale że jest od niego niezależny.) Papież, który zacząłby reformować Kościół, nawet w drobnej sprawie, mógłby doprowadzić do lawiny zmian, którą niekoniecznie Kościół by przetrwał. Ostrożność i ‚racja urzędu’ wymagają więc konserwatyzmu.\nAle też zgadzam się, że to zmiana. Tyle, że postrzeganie urzędu papieża powędrowało w rejony tak absurdalne, że nawet normalność (bo ustąpienie ze względu na słabnące zdrowie to właśnie normalność) ma znamiona heroizmu. I że urząd papieża po abdykacji nabierze bardziej ludzkiego wymiaru.\n11 lutego o godz. 20:26\t7340\nwydaje sie ze benedykt nigdy nie byl lub nie mial byc dlugosprawujacym wladze papiezem. Raczej takim Interim zarzadca tymczasowym masy wiernych po odejsciu JPII. Tak zostal wybrany i taka role mial odebrac. Mlodzi gniewni (po 60ce sic!) kardynalowei wiedzieli ze wejsc w buty JPII bedzie im zbyt trudno wiec wmanewrowali starego Ratzingera w papiestwo liczac ze dziadzio sam sie pod lawina obowiazkow zalamie albo ze go ojciec neibieskiw ezwie do siebie po kilku latach – czasie wystarczajacym aby przygniatajaca wielkoscia pamiec o JPII w ludziech sie zatarla i aby nowy mlody papierz mogl zaczac jakby od zera. Tak wiec scenaruisz ktory widzimy nie ejst taki zaskakujacy, wielkich reform raczej nie zapowiada a pozwala „nowemu” papierzowi zaczac od nowa realizowac swoja wizje kosciola bez przytlaczajacej schedy po JPII (bo czy ktos jeszcze na swiecie pamieta papieza polaka i jego nauczanie??)\n11 lutego o godz. 20:54\t7341\n11 lutego o godz. 16:34\nNic sie nie zmieni? Chyba tak, a i wiele. B16 zakolysal piotrowa lodzia. Poslal, mimo swego wieku, sygnal zmian w tej skostnialej instytucji.\nJakby nie bylo, ja bede glosowal na Anke R. na papieza.\n11 lutego o godz. 21:10\t7342\nNa Ankę R? Czyli na kogo???\nPrzypominam Ci, że nie masz prawa głosu ani wstępu na konklawe. Chyba że jest coś, co przed nami ukrywasz…\nJa myślę, że kościół będzie dalej zawracał Wisłę kijem. Nie wyobrażam sobie reformatora na tronie Piotrowym. Jeśli ktoś coś tu ruszy bardziej, niż poprzednicy, to może doprowadzić do takich skutków, jakie miała głasnosc w ZSRR.\n11 lutego o godz. 21:13\t7343\nPrzekazał Kościołowi, że wszyscy jesteśmy ludźmi, mamy prawo żyć w wolności i miłości do siebie samych, bo tylko w ten sposób jesteśmy w stanie kochać innych, mamy prawo do dokonywania kontrowersyjnych wyborów, jeśli nasze sumienie o to woła, ale przede wszystkim powiedział, że wobec życia, śmierci, cierpienia i miłości Boga wszyscy jesteśmy równi. Dziś pierwszy raz Benedykt XVI udowodnił światu jak bardzo jest ludzki i bezbronny wobec przemijania czasu, jak blisko jest zwyczajnych ludzi i zrozumienia ich cierpienia.\nwiecej na http://commentmyworld.wordpress.com/\n11 lutego o godz. 21:25\t7344\nPodobno warunkiem odpuszczenia grzechów jest SKRUCHA…..\nPanowie w sukienkach znają jedynie dziczyznę SKRUSZAŁĄ…..\nŻal za grzechy, jakaś ekspiacja? zadośćuczynienie?\nSporo pałaców musieliby sprzedać.\nI z wiana Mussoliniego niewiele by zostało…..\n11 lutego o godz. 21:31\t7345\n11 lutego o godz. 19:26\nPanowie po siedemdziesiątce, najczęściej, szukają najlepiej reprezentującego ICH poglądy……..\nPanowie są najczęściej świadkami życia trzech pokoleń bliźnich.\nNawet wypośrodkowanie doświadczeń, to będzie „dojrzałe” spojrzenie na rzeczywistość……\nA co z tą nową?\nKto będzie prowadził DIALOG?\nTe facebooki, twittery, blogi?\nSądząc po bywalcach blogów Polityki, daliby radę, ale czy zechcą?\n11 lutego o godz. 23:05\t7347\nNadzieja, że cokolwiek poważniejszego zmieni się dzięki kolejnemu papieżowi, jest naiwna.\nWyjaśnienie znajdziesz wyżej.\nMoże jeszcze krótko dodam, że Kościół musiałby, by się zmienić, zacząć naprawdę być instytucją miłości, takiej jaką znają cywile, choć nie wszyscy.\nMiłość do Boga jest abstrakcją. Nie da się naprawdę kochać nawet matki Boskiej. Pomijam zmysłowość, ale nie da się kochać osoby wiecznie dziewiczej i niepokalanej, oraz wziętej żywcem do nieba, a w międzyczasie tak wypranej z wszelkich cech i stanów, dzięki którym w ogóle możemy kochać.\nTo, że Kościół okleił Matkę Boską cechami różnych dziewczątek, własnych mamuś, czy siostrzyczek kolejnych papieży i biskupów, nie czyni tym bardziej z Matki Bożej istoty autentycznej i wiarygodnej psychicznie. Sam jej tytul – matki Boga wywindowuje ją na nieosiągalne dla człowieka poziomy i tworzy nieprzenikliwą barierę.\nRoimy sobie o kochaniu Matki Boskiej, podkładając pod to marzenia, nieraz niespełnione, o miłości do kobiety-partnerki, albo do własnej matki. Inaczej się nie da. Reszta to abstrakt.\nA Bóg to już kategoria w ogóle niedostępna w żaden sposób. Nawet marzenia o własnym dobrym ojcu na nic się nie zdadzą – dystans jest potworny.\nJak niby miałaby istnieć miłość do „Stworzyciela Nieba i Ziemi”? Jak mielibyśmy ją autentycznie przeżywać, jaką miałaby mieć treść?\nStarszego pana z brodą jakoś dajemy radę sobie wyobrazić, stąd do dziś wielu z nas tak go sobie po cichu wyobraża, dlatego ta tysiącletnia historia dziadka z brodą. Inaczej nie ma jak.\nJak sobie wyobrazić go inaczej – jako abstrakt? Przedwiecznego?\nWszechmogącego? Chyba wręcz jako matematykę, bo zdaje się, ze prof. Heller i podobni mu kościelni badacze Wszechświata widzą Boga w zasadzie matematycznej funkcjonowania Wszechświata. Więc – miłość do matematyki, do całek, limesów?\nI w drugą stronę – miłość różniczki do człowieka…\nDoprawdy – tak to działa?\nŚw. Teresa doznawała szczytowania marząc, że bierze w usta święty napletek Jezusa (Jezus był przecież obrzezany), spełniając swoja miłość do Jezusa w stopniu najwyższym. Marzyła, że go zamyka między wargami i pochłania, bierze go w siebie, w swoje ciało, napełnia się nim do cna – niczym opłatek komunii – prawdziwe Ciało Chrystusa, który przecież mocą Boga, potwierdzoną dogmatem o transsubstancjacji – jest realnym ciałem Jezusa, a nie żadnym ciastkiem.\nOto istota miłości\nWreszcie, miłość człowieka do człowieka, wg Kościoła możliwa jest jedynie w miłości Bożej i poprzez nią. Niemożliwe jest kochanie drugiego człowieka wprost i bezpośredni z nim dialog miłosny. Musi to się dziać poprzez Boga, bo w nim jest Prawda, Nadzieja i Miłość właśnie, i przez niego tylko ludzka miłość jest właściwa, prawdziwa i autoryzowana.\nBędąc prawidłowymi katolikami jesteśmy zarazem odcięci od siebie nawzajem. Między nami – i nad nami stoi Bóg.\nO ile więc udaje nam się być autentycznymi w swojej ludzkiej miłości – robimy to poza Bogiem, z własnej, ludzkiej, humanistycznej , pozakatolickiej umiejętności.\nPrawdziwi, prawomyślni katolicy żyją w stanie zakłamania, wręcz schizofrenii. Miłują abstrakt, nie człowieka.\nCo zresztą dosyć łatwo możemy rozpoznać. Prawidłowa miłość katolicka jest tak duchowa, że aż duszna. I kompletnie nie sexy.\nPrawdziwy katolik rozmnaża się w znoju. Poświęca się w imię miłości absolutnej, czyniąc odstręczającą dla jego duszy koncesję na rzecz fizycznej potworności.\nOjciec Knotz (?) bodajże zachęca katolików do figli w łóżkach i maleńkich przyjemności (np. stringi z jadalnych pastylek).\nŚmieszne to, zwłaszcza w obliczu 2000 lat opresji i obrzydzenia wobec realnej, ludzkiej miłości. Ewangeliści i Ojcowie Kościoła wszystko to adekwatnie opisali. Taki z niego Filip z konopii. Zresztą, jak będzie prikaz, to ucichnie. Jego autorytet jest żaden.\nI tak było. I ciągle w ogromnej wierze jest.\nNormalny katolik, zdrowy na ciele i umyśle, spełniający się w twórczej miłości do najbliższej mu osoby , działa zupełnie poza wymaganiami Kościoła. Działa jak niekatolik. Ale za to, jak człowiek.\nSorry za przydługaśną nawijkę. Takie kazanie mi wyszło.\n12 lutego o godz. 2:12\t7348\nPan „filozof” Makowski pisze, ze papiez walczyl z „cywilizacja smierci”. Otoz panie „filozowie” Makowski – cywilizacja smierci to bezsporny fakt w dzisiejszym swiecie. W USA po zalegalizowaniu aborcji przez SN zamordowano 55 mln dzieci nienarodzonych w imie „wolnosci” i „postepu”. Czy w historii ludzkosci bylo wieksze masowe ludobojstwo?\n12 lutego o godz. 6:33\t7351\n12 lutego o godz. 2:12\na co to takiego te „dzieci nienarodzone”?\n12 lutego o godz. 7:47\t7352\nMa Pan coś przeciwko białym mężczyznom?\n12 lutego o godz. 7:58\t7353\nDojrzałość? Może masz rację. To by nawet wyjaśniało, dlaczego coraz trudniej mi złożyć w jedno naukę trzydziestolatka-Jezusa, z nauczaniem siedemdziesięcio-osiemdziesięcioletnich papieży.\n12 lutego o godz. 9:47\t7355\n„Dzięki Bogu”, jakimś sposobem ominęło mnie to wszystko o czym pisze Tanaka.\nCi „naprawdę” wierzący mają przerąbane. Nie da się być człowiekiem i katolikiem.\nAle to chyba było ich zamiarem – stworzyć swoim wiernym taki przedsmak piekła na ziemi. Niech wiedzą co ich czeka.\n12 lutego o godz. 11:05\t7356\ndla dobra sprawy, muszę Cię nieco skorygować.\nOtóż człowiekiem jest każdy, kto ma odpowiednie cechy, np. urodził się z człowieka, i ma duszę nieśmiertelną. KK zgadza się, że także Adolf H. człowiekiem był. I wcale nie jest pewne, że poszedł do piekła. Tak mnie oświecił ks. katecheta w dawnych dobrych czasach, tłumacząc, że to są Wyroki Boskie, których nie znamy, więc nie możemy nic o nich zasadnie twierdzić.\nI to mi się podobało, ale jak widać ks. katecheta nie jest słuchany przez swoich kolegów i szefów, którzy zwykle dobrze wiedzą jakie Bóg ma plany i w ogóle o co mu chodzi.\nCo do człowieka, wzorowy, prawidłowy i prawomyślny katolik także nim jest. To oczywiste.\nTutaj mówimy o człowieczeństwie pogłębionym, pełnym, autonomicznym i zintegrowanym wewnętrznie, prawdziwie dojrzałym osobowościowo.\nPrzeciwieństwem tego jest właśnie osobowość katolicka – niezintegrowana, nieswoja, niedojrzała, skrzywiona, infantylna.\nAle, bez wątpienia, to zawsze człowiek, z duszą nieśmiertelną, którego życie ma taką samą wartość jak każdego innego człowieka.\n12 lutego o godz. 15:32\t7358\n11 lutego o godz. 15:29\n„jak skakać z polskim Kościołem, dla którego Ziemia jest ciągle płaska?”\na kiedyz to Kosciol twierdzil, ze Ziemia jest plaska?\nSkad Pan czerpie takie rewelacje?\nJesli pozostale, gloszone przez Pana „madrosci” czerpane sa z tych samych zrodel,\nto mozna je spokojnie zakwalifikowac jako stek bzdur, ktorymi nawet nie warto\nglowy sobie zawracac.\n12 lutego o godz. 15:48\t7359\nDopiero co pisałem ci, nie bierz wszystkiego dosłownie!\n12 lutego o godz. 16:37\t7360\n12 lutego o godz. 15:48\nodczep sie od mojej nogawki.\n12 lutego o godz. 21:10\t7362\nRozmawiałem wczoraj z Kopernikiem. Chłopina był dosyć strapiony, że wpisali mu książkę do indeksu. Strzeliliśmy po kielichu i się chłop trochę rozluźnił.\n12 lutego o godz. 21:31\t7363\nNiewielkie metalowe pudełko z relikwiami ołtarzowymi męczenników, świętych Tymoteusza i Teofila otrzymało Diecezjalne Muzeum w Bielsku-Białej. Szczegóły na portalu bielsko.info – http://www.wiadomosci.bielsko.info/0,0,0,3799,0,relikwie-trafily-do-muzeum-diecezji,artykul,serwis.html\n12 lutego o godz. 23:50\t7368\nWracając do tematu: może ma ktoś jakieś typy na sukcesora?\nŚwietnie by było, gdyby była to osoba otwarta na dialog, otwarta na potrzeby współczesnego świata. Bo czasy mamy ciężkie.\n13 lutego o godz. 1:13\t7369\nNo właśnie, ciekawa sprawa… jakby na to nie patrzeć, będzie dwóch papieży. „Biskup senior”, czy nawet „prymas senior”, to można jeszcze jakoś łyknąć, ale „papież senior”? I niech sobie coś tam w tej bibliotece napisze jeszcze i opublikuje, no to chyba będzie to ważny głos. Ale ciekawa rzecz: 28 lutego o 20.00 Papa Ratzi utraci Nieomylność. To wszystko nie na moją głowę…\n13 lutego o godz. 11:10\t7374\n„Chłopina był dosyć strapiony, że wpisali mu książkę do indeksu.”\nPrzyczyna sporu nie byl jednak ksztalt Ziemi ale to, co wokol czegos sie obraca.\nHeliocentryczna teoria Kopernika coc w zasadzie sluszna, zawierala poczatkowo\npewne niescislosci utrudniajace jej potwierdzenie na drodze obserwacji.\nWynikalo to z faktu przyjecia przez Kopernika kolowego ksztaltu orbit, ktore w rzeczywistosci sa eliptyczne.\nWymagalo wiec troche czasu i wkladu pracy takich ludzi jak Keppler czy Newton,\naby teoria Kopernika mogla sie uwiarygodnic.\nOpor wiec Kosciola (jedynej instytucji w Europie, ktora w tamtych czasach zajmowala sie nauka) wobec systemu heliocentrycznego nie wynikal z jakiejs wyjatkowej tepoty,\njak to od lat probuja insynuowac sily „postepu i socjalizmu”, tylko z normalnego sceptycyzmu, ktore srodowiska naukowe wykazuja wobec wszelkich nowinek.\n13 lutego o godz. 12:12\t7375\n13 lutego o godz. 11:10\nBardzo miło opisane to czołowe zderzenie Kościoła z nauką, tyle, że „wyjątkowa tępota” Kościoła była i jest faktem.\nJak wiadomo, Bóg stwarzał świat kilka razy, a to jak się to odbyło obowiązuje papieży detalicznie i co do przecinka. Odstępcy byli utylizowani. Kopernik szczęśliwie dla siebie zdążył umrzeć samodzielnie.\nBiblia kulistej Ziemi nie przewidziała, a Bóg stworzył najpierw Ziemię, potem światłość, później dzień i noc, a jeszcze później ciała niebieskie. I dopiero na końcu stworzył Słońce i Księżyc.\nI dokładnie takie zasady obowiązywały Kościół przy ocenie jakichkolwiek pomysłów różnych wczesnych naukowców. Zasady bezdyskusyjne i bezalternatywne.\nAdekwatne podejście dotyczyło stworzenia człowieka i całej ewolucji.\nDo dziś Kościół ma z tym fundamentalne problemy, pozostaje schozofrenicznie rozdarty pomiędzy jakąś formą uznania dla ewolucji nie tylko samego życia , ale także Wszechświata, a różnymi kreacjonistycznymi i „inteligentnie zaprojektowanymi” bujdami.\nChytruskowate próby określania Księgi Rodzaju alegorią prowadzą do piętrzących się problemów, ale pierwszy z nich jest taki, że to oczywiste bluźnierstwo. Co nie przeszkadza chrześcijanom robić milczące założenie, że Bóg-terminator, dokładnie opisany, mówiący własnymi słowami do człowieka, to też taka bajka.\nBiblia jest Słowem Bożym co do joty, a nie ciastem, z którego sobie papieże będą wybierać to i owo twierdząc, że to akurat jest jota w jotę Słowo Boże, a inne Słowa Boże to tylko takie anegdotki i fajowe żarciki.\n13 lutego o godz. 16:13\t7377\nŚwietny pomysł miał Levar z tym, że kościół sprzeciwiał się teorii Kopernika, bo obliczenia się nie zgadzały!\nDopiero jak te niechluje naukowcy wszystko poprawili, wtedy kościół powiedział: teraz dobrze. Trzeba było tak od razu, a nie wyskakiwać z tymi niedowarzonymi „De revolutionibus”.\nPo drodze trzeba było jeszcze spalić Giordana Bruna, bo się upierał jak osioł, że Kopernik miał rację.\nProszę, jak nas ecclesia – matka broni przed błędami rachunkowymi!\n13 lutego o godz. 19:13\t7379\n„Po drodze trzeba było jeszcze spalić Giordana Bruna, bo się upierał jak osioł, że Kopernik miał rację.”\nGiordano Bruno zostal spalony za herezje, ktorych zakres znacznie wykraczal poza ramy sporu miedzy zwolennikami geo- i heliocentryzmu.\nGdyby swoje poglady glosil dzisiaj, prawdopodobnie dokonalby zywota na zamknietym\noddziale psychiatrycznym. Z dzisiejszego punktu widzenia, jego poglady uznano by za rownie bzdurne, jak poglady jego przeciwnikow.\nPoniewaz zyl w czasach, w jakich zyl, wiec skonczyl, jak skonczyl. Nie on jeden.\n13 lutego o godz. 20:23\t7380\nTu nie chodzi o Bruna. to zaledwie pewien symbol.\n„Poniewaz zyl w czasach, w jakich zyl, wiec skonczyl, jak skonczyl. Nie on jeden.”\nTe „czasy” w wielkiej mierze kształtował Kościół, a w sprawach o których mowa – niemal wyłącznie Kościół. A jeśli Bruno „skończył , jak skończył” co samo w sobie brzmi cynicznie, to znaczy, że dla Kościoła tacy ludzie, a więc ludzie w ogóle, są mielonym mięsem, przerobionym na zlecenie, lub wprost, ręką KK.\nDo czasów nieodległych,nawet dzisiejszych, aktualne jest pojęcie „mięsa armatniego”. To jest to samo i ta sama mentalność.\n13 lutego o godz. 20:23\t7381\nOstatnio zwolennicy KK mają tendencję, że wybielają jego ciemne sprawki z przeszłości. Inkwizycja nikogo nie paliła na stosie, a w ogóle to nie była instytucją kościelną, tylko świecką (to chyba też levaryzm, jeśli mnie pamięć nie myli). Kopernik miał błędne obliczenia, więc KK nie mógł uznać jego teorii. Kurde. Bruno był psychiczny, więc go spalili, nie za heliocentryzm. No nie.\nJedno jest pewne: humanizm, który sprawił, że można mieć różne poglądy i nie wolno za to zabijać, nie wyszedł z kościoła. Rozwinął się raczej w opozycji, a może nawet w starciu z religią.\n13 lutego o godz. 20:51\t7382\nBez względu na to kim był papież- zamordystą, hedonistą, czy teologiem, przede wszystkim był POLITYKIEM.\nI to decydowało o tym, na kogo szczuł podległe mu instytucje czy władców, jakie decyzje co do sojuszy czy ekskomunik podejmował.\nWładza to największy afrodyzjak, ale co poniektórzy miewali niezłe haremiki….\nPotępiane niegdyś sekcje zwłok, niejednemu późniejszemu przedłużały życie- na przykład……\n13 lutego o godz. 20:53\t7383\nRzadko który polityk ma tak wielki wpływ na postępowanie ludzi co papież.\nAle…..wszystko zależy od jego wiedzy i klasy.\nTępawi też się zdarzali.\n13 lutego o godz. 22:11\t7386\n13 lutego o godz. 1:13,\nproblem nie tylko z nieomylnością:\n14 lutego o godz. 6:29\t7390\nRenuntiatio [ łac. rezygnacja ] – termin w prawie kanonicznym używany do określania dobrowolnego zrzeczenia się urzędu papieża. W historii kościoła katolickiego zdarzyło się kilka rezygnacji papieży. Współcześnie w Kodeksie prawa kanonicznego sytuacja ta określana jest przez kan.332# 2. Cytuję: „Gdyby się zdarzyło, że Biskup Rzymski zrzekłby się swego urzędu, to do ważności wymaga się, by zrzeczenie zostało dokonane w sposób wolny i było odpowiednio ujawnione, nie wymaga zaś niczyjego przyjęcia”.\nTo były bardzo trudne lata w historii naszej cywilizacji i kościoła katolickiego w Europie. Globalizm wchłaniał nowe kraje, wprowadzał nowe porządki, nowe prawa i instalował własne media. Anonimowi właściciele globalnych instytucji finansowych znajdowali w podbitych krajach „słupy”, czyli sobie podporządkowanych osobników, którzy w imieniu tych finansowych instytucji kupowały media i nimi zarządzały. Medialni nuworysze, którzy musieli się wykazać przedsiębiorczością, obniżali poziom nabytych tytułów prasowych i stacji telewizyjnych, wypełniając je plotką, sensacją i propagandą fałszywych wolności. Nowi właściciele w ten sposób spłacali zaciągnięte kredyty na zakup tych tytułów prasowych. Polskie media staczały się po równi pochyłej w czasie ostatniego dziesięciolecia. Libertyńska pogarda dla wszystkich zasad obowiązująch w krajach katolickich, stała się obowiązkowym profilem ideologicznym celebrytów i nowego mieszczaństwa, zwanego w Polsce „lemingami”.\nNa efekty tej totalnej wojny medialnej wydanej zasadom moralnym zapisanym w dekalogu nie trzeba było długu czekać w krajach podbitych przez globalizm. Pierwszymi ofiarami stali się ludzie młodzi. Zachęcano ich do uprawiania dziwacznej wolności w imię hasła „róbta co chceta”. Politycy „walczyli’ o zmianę prawa ułatwiającego dostęp do „lekkich” narkotyków, do lekceważenia rodziny jako związku kobiety i mężczyzny i „otwierali” im drogę do emigracji zarobkowej, która niesie za sobą rozłąkę z rodziną i jest straszną lekcją charakteru dla osobników słabych psychicznie. Brak zasad, brak kindersztuby, powoduje tragiczne następstwa, które w Polsce będą odczuwalne w czasie kolejnego pokolenia.\nW dawniej poważnej Wyborcza.pl czytamy : „Zaostrzył konflikt z żydami, poniósł porażkę w walce z pedofilią” – profesor Arkadiusz Stempin ocenia pontyfikat Benedykta XVI . Tekst pana profesora przypomina felieton pisany na zamówienie lemingów. Porównywanie Benedykta XVI do Jana Pawła II jest tabloidowym uproszczeniem. Porównywanie obu pontyfikatów jest także zwodnicze. Pontyfikaty tych dwu wielkich papieży musiały być różne, ponieważ tempo zmian politycznych i upadek obyczajów czyni te czasy nieporównywalne.\n14 lutego o godz. 11:38\t7394\nTrzeba przyznać, że ci ludzie wiedzą co robią. Były naciski na Watykan, żeby coś zrobić z tą nieszczęsną inkwizycją, to i Watykan „udostępnił” archiwa z których to „udostępnionych” dokumentów wynikło, że prawie nikogo nie spalono, nikogo nie torturowano, a jeśli były takie przypadki to robili to jacyś świeccy.\nA nie daj boże, jak ktoś niezbyt zorientowany palnie coś o spaleniu Galileusza, natychmiast staje się to argumentem, że nie spalono -prawie nikogo – i jest to gadanie ignorantów i wrogów kościoła.\nTrzeba było jakoś zamazać w pamięci wiernych, przepraszanie za inkwizycję, którego to głupstwa dopuścił się JP2.\nEfekty tej polityki widać nawet tutaj, gdzie są jej zażarci głosiciele.\nZ czasem tłum kupi te kłamstwa i o inkwizycji będzie się mówiło jako o nowoczesnych sądach, które są podwaliną dzisiejszego systemu sprawiedliwości.\nJuż takie zdanie słyszałem. A kościół był i jest jedynym krzewicielem wszelkich nauk; oczywiście tak długo jak te nauki nie kolidują z jego nauczaniem. A ponieważ wszystkie nauki są nie po drodze kościołowi, to robi co może, aby nie docierały one do świadomości wiernych – wierny oświecony, przestaje być wiernym.\nGdybyż oni mogli to niejeden stos by zapłonął dzisiaj! Czegóż nie robi się dla utrzymania władzy.\n14 lutego o godz. 12:39\t7395\nBrawo Tanaka! Myślę i głoszę podobne poglądy, z reguły pomijane milczeniem, publicznie i na różnych forach, przeważnie kobiecych. I zawsze opowiadam historyjkę z własnej rodziny. Otóż moja babka, przed wojną, chłopka i analfabetka ale z niesamowitą wyobraźnią, by przeżyć parała się magią, zielarstwem a także wpajała podstawowe zasady higieny, czyli ścinała kołtuny, biedniejszym od siebie chłopom. Jest to udokumentowane w różnych książkach, i do dzisiaj krążą o tym opowieści. Druga babka żyła w konkubinacie, związku potępionym przez kościół, ale ta para również wpisała się dzielnie w ówczesne społeczeństwo, co również jest udokumentowane w różnych książkach. Mogę powiedzieć, że w genach odziedziczyłam rozum i odwagę po moich przodkach. Przywołuję ten przykład by zobrazować, prosty fakt, moja babka ścinała kołtuny na głowie a ja ścinam kołtuny w głowie od wielu, wielu lat. Ze skutkiem niestety żadnym. Nawet nie przypuszczałam, że wsród kobiet wykształconych, może być tyle dewocji. I tak sobie myślę, że wrócę do praktyk, które znam, bo przekazała mi to moja matka, stosowanych przez moje babki, i zacznę na polityków czy niemądrych ludzi, rzucać złe uroki i zaklęcia, po to, by przestali szkodzić innym. A ponieważ są to ludzie małej wiedzy i wielkiego strachu, to może im to pomoże. Może coś do nich dotrze. Oni egzorcyzmy, ja uroki i zaklęcia. Muszę tylko pomyśleć w jakiej formie to zrobić. Może ktoś pomoże? Pozdrawiam.\n14 lutego o godz. 13:53\t7396\n„Te „czasy” w wielkiej mierze kształtował Kościół,”\nJak najbardziej sluszna uwaga.\nWarto zaznaczyc, ze dzieki wplywom Kosciola zaprzestano w Europie walk gladiatorow,\nnie skladano (jak np. w prekolumbijskiej Ameryce) krwawych ofiar z ludzi,\nnie palono zywcem wdow razem ze zmarlymi mezami, nie zmuszano kobiet do\nzaslaniania twarzy, nie okaleczano noworodkow plci meskiej.\nDzieki wplywom Kosciola Europa byla przez dlugie stulecia najszybciej rozwijajacym sie\n14 lutego o godz. 14:19\t7397\nTe czynności o których pisze niezastąpiony Levar, przejął z powodzeniem kościół. A przynajmniej niektóre z nich. Konkurencję trzeba było wyeliminować.\n14 lutego o godz. 14:47\t7398\n14 lutego o godz. 13:53\nPełna zgoda, czyli odwrotnie.\nTe wymienione „cnoty” Kościoła są drobne i poniekąd niezasłużone, natomiast niecnoty masowe, drastyczne, wiecznotrwałe – jak na skalę ludzkiego życia i pamięci.\nAle po kolei: walki gladiatorów dotyczyły mikropromila ludności Europy, a Kościł był im przeciwny nie ze względu na żaden humanizm i wartość ludzkiego życia [bezcenność], ale ze względu na brzydkie praktyki męczenia tzw. pierwszych chrześcijan za czasów Cesarstwa, na arenach, przy drogach, za pomocą obwiesiów w typie gladiatora.\nWalki gladiatorów zresztą trwają do dziś w bardzo wielu formach – od brutalnych walk w klatkach – transmitowanych przez światowe telewizje, po akcje terrorystyczne i inne wojenne.\nKrwade ofiary w Prekolumbijskiej Ameryce do XV wieku w ogóle nie zajmowały Kościoła, z oczywistych powodów. Ofiary te to podobnie mikroprocent ludności Ameryki.\nPalenie wdów żywcem także nie zajmowało Kościoła, dopóki jego święte oddziały nie dotarły do Indii i zbliżonych rejonów świata, gdzie to praktykowano. To także dotyczyło niewielkiego procentu ludności tamtych rejonów, choć zapewne sporo większego, niż walki gladiatorów.\nNiezmuszanie kobiet do zasłaniania twarzy – owszem, dotyczyło wielu kobiet, ale w kulturze islamu nie było ich porównywalnie wiele wobec kobiet Europy, bo Arabów było w ogóle niewielu w tamtych czasach . Ale – problem oczywiście jest. zgoda.\nNieokaleczanie noworodków płci męskiej to problem lokalny, specyficznie żydowski, choć przejęty także potem przez islam.\nZ tym Kościołem i najszybszym rozwojem na świecie – to także nietrafne stanowisko.\nO którym Kościele teraz mówimy – bo na pewno nie o katolickim?\nTen rozwój, owszem, był związany, do pewnego stopnia, z protestantyzmem. Który kazał ludziom czytać ! czytać Biblię, codziennie. Oraz predysynował ludzi do zbawienia, bądź potępienia, czym mobilizował do wykazania (m.in. ciężką pracą i produktywnością), że owi zaliczają się do tych wybranych do zbawienia.\nRozwinięta stała się Europa, ale głównie ta protestancka, a za nią te części świata, które były jej koloniami – choć z tym było różnie.\nDo dzisiaj podział na świat katolicki i protestancki jest ciągle wyraźny, i ten pierwszy bynajmniej nie był i ciągle nie jest awangardą rozwoju, choć różnice się zmniejszyły. Poza tym mamy kompletnie „niekościelne” cywilizacje Japonii, Chin, po części Indii, Korei.\nA odwrotność jest taka:\nKościół w pełni akceptował niewolnictwo, masowe, milionowe, tak za czasów starożytnych, jak i nowożytnych, korzystając z niego jak najpełniej. Upłynęło dobrze ponad 15 stuleci, zanim to się zaczęło zmieniać. Jeszcze za życia Martina Luthera Kinga silny był rasizm, głównie na południu Stanów, w regionach zwłaszcza katolickich.\nTo było masowe, fundamentalne i złe. Żadna zasługa, a ciężka wina Kościoła.\nKościół postawił się w opozycji do żydów, zatem nie obrzezywał. Gdyby było inaczej – niemal z pewnością mielibyśmy wszystkie noworodki płci męskiej w Europie obrzezane. Żadna zasługa Kościoła, nie brała się ona w żadnej mierze z szacunku dla „integralności ciała”.\nCodo „gladiatorów” – Kościół nie miał i nie ma żadnego problemu z przemocą, włącznie z wojnami, do których zachęcał, wywoływał, patronował, święcił, kropił – i na wszelkie sposoby – z nich korzystał.\nNie ma problemu z przemocą w TV, ale ma wielki problem z „gołymi cyckami”, wszędzie.\nZasłanianie twarzy to znak podległości kobiet mężczyznom. Otóż Kościół żył z tego [ i żyje] , eksploatując i poddając opresji kobiety na wszelkie sposoby. Społeczne, ekonomiczne, kulturowe, religijne, seksualne. Biblia jest pełna jednoznacznych wzorów od samego Boga jak należy traktować kobiety. To było – i jest – masowe, milionowe, opresyjne, przez co straciliśmy niemal „pół” cywilizacji.\nNie wiem, czy w Azteckiej Ameryce wyrwano więcej serc niż wymordowano „niewiernych” w imię chrześcijańskiego Boga. Ale wiemy, że od krucjat, aż po ludobójstwo Indian Ameryki, liczne ludy Aborygenów w Australii i Azji, wyniszczanie ludów „dzikich” w Europie i masowe mordowanie Afrykanczykow , wszedzie byl obecny Kosciol.\nJest po prostu drastyczna roznica skali.\n14 lutego o godz. 15:14\t7399\nA jak długo ten mój komentarz z godz. 12.39 będzie czekał na moderację?\n16 lutego o godz. 9:03\t7424\nBardzo mi się podobał pański list pasterski biskupów zamieszczony w GW. Gratulacje dla Pana i dla Pana Bema. Jaka jeszcze daleka droga przed ludźmi.\n17 lutego o godz. 16:18\t7437\nChrystus przed ukrzyzowaniem tez powinien podac sie do dymisji?…\nDla mnie, rezygnacja Papierza to zdrada i koniec Kosciola Katolickiego\n18 lutego o godz. 10:18\t7448\n@ A.L. 17 lutego o godz. 16:18\n„… Dla mnie, rezygnacja Papierza to zdrada i koniec Kosciola Katolickiego”\nB16 nie ma zamiaru robić za małpę w cyrku jak to robił z Wojtyłą.\n19 lutego o godz. 2:49\t7474\nAdam 2222 18 lutego o godz. 10:18\n„B16 nie ma zamiaru robić za małpę w cyrku jak to robił z Wojtyłą.”\nKto „robił z Wojtyłą”? B16 „robił z Wojtyłą”? Bez sensu.\nA tak na marginesie to nic nie wiedziałem o starości i o umieraniu do chwili śmerci mojego wujka. Najpierw parę lat z bliska obserwowałem chorobę Altzheimera a potem dodające się do niej efekty kolejnych złamań, operacji, zakażeń, raków itd.\nKto nie przeżył tego sam nie wie nic o umieraniu. Reakcje mogą być dwie:\nPostanowienie, że „ja sam na starość nigdy w życiu nie pozwolę, aby moich bliskich spotkało to samo w razie konieczności opieki nade mną”, czyli postanowienie o samobójstwie wtedy, kiedy jeszcze sam będę w stanie skończyć z sobą.\nWola walki do końca, tak samo jak robił to w coraz rzadszych przebłyskach swiadomości mój wujek. Jacyś ochotnicy chcący zabić podobnych mojemu wujkowi członków swoich rodzin? W czasie coraz dłuższych okresów życia w charakterze nieziemsko złośliwej, agresywnej, cieleśnie gnijącej i rozpadajacej się rośliny byłoby to przecież takie łatwe. Rączki w górę proszę.\nJeżeli krewni państwa podejmą decyzję o samobójstwie – wasze szczęście. Trochę też IMHO policzek w twarz i „ładna” laurka z zaufania, jakie byliście w stanie wzbudzić w zabijającym się krewnym swoim dotychczasowym życiem i swoją udokumentowana gotowością do świadczenia im pomocy. Ale to pewnie drobiazg dla takich ścisłych, analitycznych i świeckich umysłów.\nJeżeli zaś krewny nie zechce po angielsku wynieść się z tego swiata, jeżeli będzie miał „zamiar robić za małpę w cyrku jak to robił Wojtyła”, to co zrobicie, drodzy intelektualiści rodem z „Polityki”?\nCzapa? Kulka czy zepchniecie ze schodów, kiedy jeszcze będzie chodził? A może wózek ze schodów? Gazik się nastawi i zapomni zapalić? W piecu napali i zamknie komin? W garażu autko zaparkuje, na chodzie zostawi i drzwi zamknie?\nSkąd sie biorą takie chlapnięcia jak te o cyrku i małpie i taki przerażający brak zrozumienia wniosków, jakie z nich płyną?\n19 lutego o godz. 4:26\t7476\nReakcji może być więcej.\nTwoi krewni nie przycisną Ci poduszki do twarzy, ani nie przedawkują „niechcący” jakiejś insuliny, może nawet z poświęceniem będą się opiekować (zwłaszcza córki lub synowe) aż do załamania nerwowego lub rozpadu własnej rodziny, ale mogą też oddać do domu opieki, gdzie będziesz zdany na łaskę i niełaskę źle opłacanego personelu, albo nawet do luksusowego hospicjum, tyle że Twoje dzieci będą miały zbyt wiele pilnych zajęć, by Cię odwiedzać.\nNie mówisz, na którą wersję się zdecydowałeś, ale przypuszczam, że sam jeszcze nie wiesz, bo nie jesteś w sytuacji owego wujka.\nPodświadomie lękasz się jednak tej wizji, stąd to prowokacyjne pytanie, kto jest chętny w takiej sytuacji „dopomóc” krewnemu w spuszczeniu wózka ze schodów…\nPomysłów Ci nie brakuje 😉\nGdy tak będziesz leżał w pełnych pampersach, niezdolny do ruszenia ręką i nogą, to Twój organizm nadal będzie walczył o biologiczne przeżycie, ale Twoja świadomość (jeśli nią jeszcze będziesz dysponować) przypomni Ci o własnej godności i będziesz zazdrościł tym, którzy odeszli we śnie lub po skutecznym wylewie.\nZ Alzheimerem możesz też mieć manię prześladowczą i stany lękowe, kochający krewni będą ci się jawić jako najgorsi wrogowie, a Ty nie będziesz pamiętał, jakimi słowami woła się o pomoc…\nTyle jest możliwości, a Ty tu o „walce do końca”, jakżeż heroicznie 🙄\nBenedykt nie chce tego przeżywać przed kamerami, dosyć się napatrzył na pryncypała i wie, że świat nie lubi powtórek, bo są nudne i nużące.\nPoza tym to esteta.\nNo i zrobił wszystkim numer, jakiego nikt się nie spodziewał.


2020 na świecie. Spodziewane wydarzenia. Wybory w USA, brexit, katastrofa klimatyczna - Wiadomości\nfot. chrisdorney/Shutterstock, Pakkin Leung@Rice Post/CC BY 4.0, Streetsblog Denver/Flickr/CC BY 2.0, Ink Drop/Shutterstock\nWybory prezydenckie w USA, brexit, protesty antyrządowe w Hongkongu czy katastrofa klimatyczna - to tylko niektóre tematy, którymi będzie żył świat w 2020 roku.\nJeśli dotychczasowe kampanie prezydenckie w USA były brutalne, to najbliższe wybory za oceanem okażą się prawdziwą jazdą bez trzymanki. Główny sprawca zamieszania się nie zmienia. To Donald Trump, który z poparciem Republikanów w listopadzie 2016 roku znokautował byłą pierwszą damę Hillary Clinton z ramienia Demokratów. Po prawie czterech latach swoich rządów, Trump zostawia Amerykę bardziej podzieloną i spolaryzowaną, niż w dniu jego zaprzysiężenia.\nTrwająca już za oceanem kampania wyborcza jest wyjątkowa z kilku względów. Po raz pierwszy w historii bezpośrednia walka o Biały Dom rozegra się w cieniu procedury impeachmentu prezydenta USA. Izba Reprezentantów, w której większość mają Demokraci, 18 grudnia 2019 roku postawiła w stan oskarżenia Donalda Trumpa.\nPowody? Wykorzystanie urzędu do osiągania prywatnych celów – czym zdaniem oponentów prezydenta były próby wpływania na władze Ukrainy, aby wszczęły śledztwo przeciwko Hunterowi Bidenowi. To syn Joe Bidena - głównego pretendenta do prezydenckiej nominacji z ramienia Demokratów.\nKongresmeni zarzucili również Trumpowi utrudnianie prowadzonego przez nich śledztwa, poprzez zakazywanie urzędnikom Białego Domu stawiennictwa na przesłuchaniach, zorganizowanych przez komisje kongresowe. Teraz sprawa trafi do amerykańskiego Senatu. Będzie on pełnił rolę sądu, który ostatecznie zdecyduje o winie lub oczyszczeniu z zarzutów prezydenta.\nfot. chrisdorney/Shutterstock (ilustracyjne)\nDo odwołania Trumpa potrzebna jest większość dwóch trzecich – czyli 67 na 100 senatorów. Republikanie w izbie wyższej Kongresu mają 53 deputowanych, więc teoretycznie prezydent powinien być spokojny o wynik głosowania. Mimo to tak poważna procedura (Trump jest dopiero trzecim prezydentem USA, którego postawiono w oskarżenie w ramach impeachmentu), to ogromna rysa w obrazie jego kadencji.\nWszystko wskazuje na to, że Trump otrzyma nominację Republikanów podczas krajowej konwencji zaplanowanej w Charlotte (Karolina Północna, 24-27 sierpnia). Natomiast, kto zostanie wskazany na kandydata Demokratów podczas zjazdu w Milwaukee (Wisconsin, 13-16 lipca), wciąż jest zagadką.\nPretendentów do bezpośredniego starcia z Trumpem jest kilku. Poza wspomnianym wcześniej Bidenem, jest to senator z Vermont Bernie Sanders, senator z Massachusetts Elizabeth Warren, samorządowiec Pete Buttigieg oraz były burmistrz Nowego Jorku Michael Bloomberg.\nLiderem sondaży jest Biden, utrzymujący dotychczas około 10 punktów procentowych przewagi nad resztą stawki. Jednak sprawa impeachmentu Trumpa również na nim ciąży, co może zaważyć o jego dalszej kampanii.\nAnalitycy oczekują, że o wyborze nowego (lub utrzymaniu dotychczasowego) prezydenta USA zdecyduje bardziej zróżnicowany elektorat, niż cztery lata temu. Szacuje się, że ponad jedna trzecia głosujących będą stanowić nie-biali wyborcy (Azjaci, Afroamerykanie, Latynosi itp.). Spaść ma również liczba głosujących białych bez dyplomu wyższej uczelni, co powinno być na korzyść Demokratów. Teoretycznie.\nPo doświadczeniach z ostatniej kampanii, wyborcy powinni być bardziej wyczuleni na fake newsy. Twitter i Google zapowiedziały zakazy umieszczania reklam politycznych, zwłaszcza podczas walki o Biały Dom. Na podobny ruch nie zdecydował się Facebook, co zapewne wykorzystają wszyscy kandydaci. Wybory prezydenckie za oceanem odbędą się 3 listopada 2020 roku.\nZ brexitem jest tak, jak z potworem z jeziora Loch Ness. Wszyscy o nim słyszeli, ale nikt go nie widział. Według zapewnień brytyjskiego premiera Borisa Johnsona, ma się to zmienić 31 stycznia 2020 roku. To już czwarty wyznaczony termin opuszczenia struktur unijnych przez Zjednoczone Królestwo.\nPartia Konserwatywna, która wygrała grudniowe przedterminowe wybory na Wyspach, jest zdeterminowania do przypieczętowania brexitu. Na niecały miesiąc przed tą datą, wciąż nie wiele wiadomo. Zapewne na początku stycznia Izba Gmin przegłosuje decyzję o wyjściu Wielkiej Brytanii z Unii, co zakończy jej 47-letnie członkostwo w strukturach europejskiej Wspólnoty.\nCo oznacza brak porozumienia tzw. twardy brexit? Analitycy nie są zbieżni w dokładnych prognozach. Jednak przewidują np. powrót kontroli celnych na granicy z Wielką Brytanią, znaczny spadek wartości funta, ograniczenie dostaw oraz niepewność w sprawie statusu obywateli krajów unijnych na Wyspach i Brytyjczykach na kontynencie.\nDla przypomnienia – Polacy stanowią jedną z największych mniejszości w Wielkiej Brytanii i w dużej mierze są beneficjentami unijnej polityki otwartych drzwi na miejscowy rynek pracy. W najczarniejszym scenariuszu, Zjednoczone Królestwo czeka kilkumiesięczna recesja i próba normalizacji relacji z Unią.\nNie wykluczone, że nagłe przecięcie relacji Wielkiej Brytanii ze Wspólnotą, doprowadzi do kolejnego referendum niepodległościowego w Szkocji. Większość jej mieszkańców w 2016 roku opowiedziała się za pozostaniem w Unii.\nPremier Szkocji i liderka Szkockiej Partii Narodowej Nicola Sturgeon zapowiedziała dążenia do głosowania o niezależności regionu od władz w Londynie. Przed sześcioma laty 55 proc. Szkotów opowiedziało się za pozostaniem w unii ze Zjednoczonym Królestwem. Po brexicie szala może przechylić się na stronę separatystów.\nNiepewność związana z brexitem zapewne odciśnie piętno na całej UE. Prezydent Francji Emmanuel Macron jest zwolennikiem jeszcze silniejszego zaciśnięcia współpracy wewnątrz Wspólnoty. Zdecydowanie się temu sprzeciwiają władze np. Polski i Węgier. Brak porozumienia w tej sprawie może oznaczać, że w 2020 roku slogan o „Unii dwóch prędkości”, nabierze realnych kształtów.\nKatastrofa klimatyczna rozgrzeje świat\nPresja społeczna na politykach w sprawie walki ze skutkami zmian klimatycznych w kolejnych miesiącach będzie jeszcze większa. Oczekuje się, że na zaplanowanym na listopad 2020 roku szczyt COP26 w szkockim Glasgow, uda się osiągnąć globalne porozumienie w sprawie katastrofy klimatycznej. Ostatnie takie spotkanie w grudniu 2019 roku w Madrycie zakończyło się fiaskiem i tylko deklaracją przedstawicieli 200 państw o „pilnej potrzebie działań na rzecz klimatu”.\nNa te ustalenia nie zamierza czekać Komisja Europejska pod kierownictwem Niemki Ursuli von der Leyen. W kolejnych miesiącach zostaną przedstawione szczegóły tzw. Nowego Zielonego Ładu (z ang. New Green Deal), czyli plany transformacji europejskich gospodarek z tradycyjnego przemysłu na niskoemisijny.\nTaki scenariusz oznacza stopniowe odejście np. Polski od przemysłu węglowego, na co w krótkiej perspektywie nie zgadza się polski rząd. Bruksela twardo broni również planów osiągnięcia neutralności klimatycznej do roku 2050. Za trzy dekady państwa unijne mają produkować tyle emisji, ile uda się ich poddać recyklingowi.\nfot. Streetsblog Denver/Flickr/CC BY 2.0\nRok 2020 zapewne upłynie również pod znakiem jeszcze większych protestów, których uczestnicy wzywają polityków do jeszcze bardziej zdecydowanych działań w obronie klimatu. Twarzą ruchu pozostaje 17-letnia Szwedka Greta Thunberg, która stała się światową postacią młodzieżowych strajków klimatycznych.\nAktywistom prędzej udaje się przekonać konsumentów niż polityków. W kolejnych miesiącach zapewne wzrośnie wartość rynku produktów biodegradowalnych i spadnie popyt na „plastikowe” zakupy. Ponadto w niektórych europejskich krajach rośnie liczba pasażerów kolei, która w przeciwieństwie do samolotów i transportu drogowego, jest bardziej ekologiczna.\nUlica kontra władza\nChile, Francja, Iran, Czechy – to tylko niektóre państwa, w których od miesięcy trwają masowe antyrządowe protesty. Nic nie wskazuje na to, aby w 2020 roku straciły na sile. Komentatorzy podsumowując miniony rok mówili o „światowej fali demonstracji”. W jej wyniku pięciu przywódców podało się do dymisji (Abdelaziz Bouteflika – prezydent Algierii, Adil Abdul-Mahdi – premier Iraku, Evo Morales – prezydent Boliwii, Saad Hariri – premier Libanu oraz Joseph Muscat – premier Malty), a los kolejnych zawisł na włosku.\nJuż w pierwszym dniu nowego 2020 roku, zapowiedziano masowy marsz w Hongkongu. Specjalny region administracyjny komunistycznych Chin w ciągu ostatnich dziesięciu miesięcy stał się areną walki lojalistów wobec władz w Pekinie z mieszkańcami, którzy sprzeciwiają się dalszej integracji Hongkongu z Chinami. Do tej pory tłumieniem protestów zajmowały się miejscowe siły porządkowe. Jednak komunistyczne władze w Pekinie nie wykluczają ostrzejszej reakcji.\nfot. Pakkin Leung@Rice Post/CC BY 4.0\nZ kolei od początku grudnia Francuzi strajkują przeciwko proponowanych przez prezydenta Macrona reform systemu emerytalnego. Centrale związkowe zapowiadają kolejne protesty, które mogą tylko pogorszyć notowania gospodarza Pałacu Elizejskiego (według ostatnich sondaży popiera go około 40 proc. Francuzów).\nPonadto „czerwone kartki” rządzącym na ulicach w najbliższych miesiącach mogą pokazać Czesi domagający się dymisji premiera Andrieja Babisa i Włosi sprzeciwiający się polityce Matteo Salviniego - lidera rządzącej Ligii. Nadal nierozwiązana pozostaje kwestia Katalonii, w której w październiku doszło do gwałtownych zamieszek.\nNic nie wskazuje na stabilizację po protestach na Bliskim Wschodzie. Irańczycy masowo wyszli na ulicę po tym, jak rząd zdecydował się podnieść ceny benzyny. W starciach według różnych źródeł zginęło od 300 do nawet 1500 osób. Ajatollahowie nie zamierzają jednak ustępować. Z kolei w sąsiednim Iraku nawet ustąpienie premiera nie zakończyło niepokojów. Irakijczycy domagają się demokratyzacji władzy, walki z korupcją i całkowitego opuszczenia kraju przez amerykańskich żołnierzy.\nPutin zagra va banque?\nBrexit czy wybory w USA odwracają uwagę opinii publicznej od Europy Wschodniej, gdzie w najbliższych miesiącach znów może być gorąco. Władze Rosji i Białorusi nadal nie osiągnęły porozumienia w sprawie pogłębienia integracji, którą na władzach w Mińsku wymusza Kreml.\nGrudniowe spotkania przywódców obu państw – Władimira Putina i Aleksandra Łukaszenki – nie przyniosły konkretów w postaci m.in. wspólnego rynku energetycznego czy kodeksu cywilnego. Prezydent Białorusi odmawia układu z Rosją, bo stara się obniżyć ceny dostaw surowców energetycznych.\nDla rodaków Łukaszenki cała sprawa jest jasna – to wstęp do wchłonięcia Białorusi przez mocarstwowego sąsiada. Dotychczasowe protesty przeciwko takiemu scenariuszowi nie były masowe. To jednak może być punkt zwrotny dla miejscowej opozycji, która podzielona i z niskim poparciem przez ostatnie lata była w cieniu niedemokratycznego reżimu.\nTo może się zmienić w kampanii wyborczej, ponieważ 30 sierpnia 2020 roku Łukaszenka będzie walczył o utrzymanie władzy. Autorytarny przywódca od 26 lat niepodzielnie rządzi Białorusią, co z każdym rokiem może okazać się coraz trudniejsze. W przypadku braku porozumienia z Rosją, Kreml może uruchomić przeciwko niemu propagandową machinę. Jednocześnie Unia Europejska, zajęta wewnętrznymi problemami, niechętnie wyciągnie euro na ratowanie białoruskiej gospodarki.\nRok 2020 może przynieść także przełom w rosyjsko-ukraińkim konflikcie. W marcu w Berlinie planowany jest kolejny szczyt tzw. normandzkiej czwórki. Grudniowe rozmowy w Paryżu przywódców Rosji, Ukrainy, Niemiec i Francji nie przyniosły konkretów, ale otwarły drogę do dalszych negocjacji.\nWładze w Kijowie są skłonne zgodzić się na tzw. formułę Steinmeiera – czyli nadanie regionowi donieckiemu i ługańskiemu specjalnego statusu administracyjnego i zorganizowanie wyborów lokalnych na tych obszarach. Przez lata stanowczo się temu sprzeciwiał poprzedni prezydent Ukrainy Petro Poroszenko, który w ubiegłym roku przegrał wybory z telewizyjnym komikiem Wołodymyrem Zełeńskim.\nTrwająca od sześciu lat wojna w Donbasie kosztowała już życie 14 tys. ofiar. Praktycznie od 2015 roku jest konfliktem pozycyjnym – żadna ze stron (ukraińska armia i separatyści, wspierani przez Rosjan) nie decyduje się na ofensywy. Widmo ewentualnego porozumienia z Kremlem jest nie do zaakceptowania dla części Ukraińskiego społeczeństwa.\nJuż w ubiegłym roku skrajna prawica organizowała protesty przeciwko negocjacjom z Rosją. Mogą one przybrać na sile, jeśli władze Ukrainy ustąpią z większości postulatów – jak oddanie okupowanych terenów w Donbasie.\nTymczasem Kreml szykuje się do 75. rocznicy zakończenia II wojny światowej. 9 maja na Placu Czerwonym odbędzie się defilada wojskowa, która ma być pokazem siły Federacji. Obchody związane z wielką wojną ojczyźnianą, jak w Rosji nazywany jest największy konflikt zbrojny w dziejach świata, będzie również miernikiem pozycji Putina. Należy się spodziewać, że zaproszenie gospodarza Kremla przyjmą przywódcy wielu państw, również zachodnich.\nzmiany klimatyczne Bliski Wschód Brexit Unia Europejska USA Rosja Świat


Futsal: Polska - Norwegia 3:0 w eliminacjach mistrzostw Europy - Piłka nożna - rp.pl\nAktualizacja: 05.03.2021, 15:33\nReprezentacja Polski wygrała w Łodzi z Norwegią 3:0 w meczu eliminacji do mistrzostw Europy w futsalu.\nFormalni gospodarze meczu (z powodu obostrzeń w swoim kraju Norwegowie wszystkie mecze w eliminacjach rozgrywają na wyjeździe) nie stanowili dla Biało-Czerwonych większego zagrożenia. W pierwszej połowie oddali zaledwie jeden celny strzał i tylko słabej dyspozycji Polaków zawdzięczali, że przegrywali po niej tylko 0:1.\nJedyną bramkę w pierwszej części zdobył Sebastian Grubalski. Zawodnik Constractu Lubawa wykorzystał w 11. minucie prezent od rywala, który stracił piłkę pod własnym polem karnym. Inne próby zawodników Błażeja Korczyńskiego nie znalazły drogi do siatki, choć okazji do kolejnych trafień nie brakowało.\nGrający w okrojonym składzie Polacy mocno weszli w drugą połowę. Już w pierwszej minucie po wznowieniu gry w słupek huknął Sebastian Leszczak, a trzy minuty później Michał Marek odwrócił się z piłką na siódmym metrze i sprytnym strzałem po raz drugi pokonał Kennetha Rakvaaga. W 29. minucie było już 3:0, po asyście Piotra Łopucha i drugim golu Marka, którego pojawienie się na boisku w drugiej połowie mocno rozruszało ofensywne poczynania Polaków.\nMimo przygniatającej przewagi, więcej goli reprezentanci Polski już nie strzelili, trzykrotnie zdołali obić tylko obramowanie bramki.\nKolejne mecze Polaków zaplanowano na 9 i 14 kwietnia. Odpowiednio w Pradze i Opolu rywalami Polaków będą Czesi, prawdopodobnie najwięksi rywale w walce o awans z drugiego miejsca w grupie na Futsal EURO. Pierwsze jest raczej zarezerwowane dla obrońców tytułu - Portugalczyków.\nNorwegia - Polska 0:3 (0:1)\nbramki: Grubalski (11), Marek 2 (24, 29).\nżółte kartki: Hanssen, Rakvaag, Welo - Marek.\nNorwegia: Rakvaag (Ajer) - Hovik, Welo, Moen, Wermaker - Hanssen, Rottingsnes, Pernes, Halvorsen, Skinlo, Redzepi, (Ravlo).\nPolska: Błaszczyk (Kałuża) - Klaus, Łopuch, Leszczak, Kriezel - Madziąg, Grubalski, Wojciechowski, Marek, Hoły.


Living Tribunal #99 - Ultimate X-Men vol. 3: World Tour TP - Publicystyka - Avalon MarvelComics.pl\nRysunki: Adam Kubert, Chric Bachalo, Essad Ribic\nZawiera: Ultimate X-Men #13-20\nArtx: "World Tour" to kolejna znacząca historia Marka Millara napisana do jego runu w Ultimate X-Men. Jest to przeniesienie do świata Ultimate opowieści i wątków zaprezentowanych pierwotnie w Uncanny X-Men #126–128, gdzie mutanci musieli stawić czoła nieobliczalnemu synowi Moiry MacTaggert. Jestem zdania, że nie należy zbytnio porównywać "World Tour" z pierwotną wersją, bo to zupełnie inna epoka, w której trendy pisarskie w komiksie superbohaterskim były zupełnie inne niż obecnie. Można cieszyć się opowieścią Millara, nie znając historii Claremonta.\nMark Millar udanie kontynuuje wątki zapoczątkowane we wcześniejszych odcinkach i dodaje również nowe, takie jak np. niejasne pochodzenie funduszy na prowadzenie szkoły oraz tajemnicza przeszłość Profesora X. Na razie zostają one tylko zasygnalizowane, a scenarzysta zajmie się nimi w kolejnych historiach, ale już robi się ciekawie. Poza tym Millar w dalszym ciągu stara się ukazać, w stosunkowo wiarygodny sposób, jak działalność Xaviera mogłaby wyglądać w prawdziwym świecie. Stąd też pisanie i promocja książki o mutantach, strona internetowa Charlesa czy też swoiste "praktyki w terenie", które studenci Profesora muszą zaliczyć. Jednocześnie Millar porusza problem funkcjonowania takich mutantów w społeczeństwie: jesteśmy przyzwyczajeni, że superłotrowie dokonują spektakularnych przestępstw, a tymczasem scenarzysta pyta, czy telepata nie uległby raczej pokusie manipulowania giełdą w celu nielegalnego wzbogacenia się zamiast szturmować bank i narażać się na ripostę ze strony organów ścigania? Takie zagadnienia nadają komiksowi większego realizmu i sprawiają, że sami zaczynamy zastanawiać się, jak wyglądałoby życie mutantów w naszym świecie. Oczywiście nie mogło zabraknąć motywu nietolerancji i rasizmu; w końcu to komiks z X-Men!\nScenariusz "World Tour" to również szybkie tempo akcji, poszukiwania groźnego zbiega (niedojrzałego emocjonalnie, przez co jest tym bardziej niebezpieczny), udane cliffhangery oraz zaskakujące zwroty akcji – najlepszy chyba pod koniec trzeciej części. Wszystko to sprawia, iż opowieść czyta się przyjemnie i z zaciekawieniem. Twórcom nie udało się niestety uniknąć paru wpadek: np. Jean Grey wydaje się być jednocześnie w Aberdeen i w Petersburgu. Również wzmianka, że Colossus nie musi oddychać, gdy przywdziewa stalową formę jest zupełną bzdurą. Moce Petera nie pozwalają logicznie wysnuć takiego wniosku – Millera poniosła tutaj fantazja. Niemniej jednak są to błędy wybaczalne; przynajmniej ja wolę dobry komiks z takimi niedociągnięciami, niż taki, który jest jednym wielkim, nudnym i przewidywalnym niedociągnięciem.\nZa rysunki są odpowiedzialni Adam Kubert i Chris Bachalo – dobrze znani fanom Marvela. Obaj chyba umówili się, aby zastosować "lekki" styl: twarze narysowane oszczędnie, jak najmniej zbędnych kresek i kropek. Bachalo nałożył tusz dość grubymi liniami, ale efekt końcowy pasuje i mnie się to podoba.\nJeśli poprzednie dokonania Millara w Ultimate X-Men znalazły uznanie w Waszych oczach, to podobnie powinno być z "World Tour". Scenarzysta pisze w tym samym stylu, co dotychczas, nie skąpiąc odpowiedniej dawki humoru i pokazując działalność mutantów Xaviera z pomysłowej i oryginalnej strony; nie tylko jako herosów toczących wielkie bitwy z superłotrami – chociaż ten element też się tu znajduje. Polecam – tak jak każdą historię Millara z Ultimate X-Men.\nFoxdie: Był kiedyś taki komiks, jak Ultimate X-Men. Jak każda mająca kilka lat na karku seria, miewał swoje lepsze i gorsze czasy, aż w końcu został zarżnięty z powodu katastrofy pisarskiej znanej jako Ultimatum. Na szczęście nie musimy dzisiaj wspominać tej "dramatycznej" historii, gdyż cofamy się o kilka lat, dokładnie do roku 2002, kiedy linia Ultimate była świeża i nieskażona złymi pomysłami. Wtedy to właśnie Mark Millar zafundował podopiecznym Xaviera wycieczkę po świecie w historii "World Tour".\nHistoria, chociaż krótka, bo podzielona zaledwie na cztery zeszyty, wynagradza czytelnikowi małą ilość stron ich jakością. Podobnie jak cały run Millara, tak i ta historia trzyma wysoki poziom, zaskakując czytelnika zwrotami akcji i nowymi-starymi postaciami znanymi ze świata 616. Tym razem oprócz samej walki dobra ze złem, dostajemy na początku szersze przedstawienie społecznego kontekstu istnienia mutantów. Oczywiście można się przyczepić, że to już było i prześladowań mutantów naoglądaliśmy się dostatecznie dużo w regularnych seriach o mutantach. Mimo wszystko, scena wejścia X-Men do budynku otoczonego pikietującymi ludźmi, w połączeniu z dialogami z wywiadu, jakiego udziela Xavier, wygląda wręcz filmowo, chociaż pokazana za pomocą statycznych obrazów i tekstu. W kwestii wspomnianych przez Artx'a błędów, nie zgodzę się co do nielogicznego potraktowania mocy Petera. Podobnie jak Colossus w świecie 616, tak i ten w wersji Ultimate potrafi przeżyć bez powietrza, będąc w żelaznej formie. Nie potrzeba tu wyciągać logicznych wniosków, bo to czysta fantastyka. Za to niepodważalna jest wpadka w scenie z Aberdeen, nie wiadomo tylko, czyja to wina, scenarzysty czy rysownika?\nTak oto przechodzimy do rysunków, które w przypadku tego trade'a mogą wywoływać skrajne emocje. Pierwsza połowa to genialna kreska Adama Kuberta w połączeniu z mistrzem-kolorystą Dannym Mikim. Starszy z braci Kubertów może nie jest tu tak dobry, jak w pierwszych numerach serii, ale ciągle na wysokim poziomie, a na szczególną uwagę zasługują okładki, przy których Kuberta wspomagał kolejny mistrz kolorów, Isanov. Poziom rysunków zalicza poważny spadek dopiero w drugiej połowie, gdy Kuberta zastępuje Bachalo. Gorzej mogłoby być tylko, gdyby zamienić go na Ramosa, ale tego chyba jeszcze nie było wtedy w Marvelu. Ale pomimo mojej całej niechęci do stylu prezentowanego przez Bachalo, muszę przyznać, że sprawdza się w końcówce historii, gdy dochodzi do ostatecznego pojedynku z Proteusem. Wypaczona psychika Davida w połączeniu z jego mocami manipulacji rzeczywistością kojarzy się z iście chaotycznym, tudzież psychodelicznym światem i taki wykręcony obraz serwuje nam Bachalo.\nPoza tytułową historią, która ukazała się w numerach #16-19, znajdziemy również numery #13-15 i #20. Wszystkie z wyjątkiem dwóch pierwszych (#13-14, "You always remember your first love") zostały napisane przez Millara. Co do wspomnianej dwójki, chociaż odpowiedzialny jest za nią Chuck Austen, jest to historia dająca się czytać. Poza tym wprowadza do świata Ultimate uwielbianego przez fanów Gambita.\nBiorąc pod uwagę obecny brak serii o mutantach w imprincie Ultimate, zakupienie tego TP może chwilowo zrekompensować tę pustkę. Przy okazji jest to świetne uzupełnienie kolekcji dla wszystkich fanów Millara, a biorąc pod uwagę ilość czasu jaka minęła od jego premiery, jest szansa zdobyć go za całkiem przyzwoitą cenę.


Arvydas Sabonis - Litewska legenda - Litewska gwiazda w NBA\nArvydas Sabonis jest znany kibicom przede wszystkim z występów w NBA, ale zanim przyjechał do Ameryki, był już koszykarzem doświadczonym i utytułowanym. W Europie nie miał już czego szukać, bo udowodnił, że przerasta rywali na swojej pozycji. Jednak swoją przygodę z NBA zaczął bardzo późno jak na zawodowego koszykarza…\nArvydas w koszykówkę grał od dziecka, a już wieku 13 lat przewyższał rówieśników na tyle, że grał z chłopcami starszymi od siebie o 6-7 lat. Gdy miał już na karku 17 wiosen, przywdział koszulkę klubu ze swojego rodzinnego miasta – Žalgirisu Kowno. Z tym klubem świętował mistrzostwo ZSRR w latach 1985-87. Zanim jednak tego dokonał, to w latach 1983 w Nantes i 1985 w Stuttgarcie, z drużyną radziecką zdobył kolejno – brązowy i złoty medal na mistrzostwach Europy oraz złoto na uniwersjadzie w Kobe w 1985. Więc jak 21-letniego gracza, mógł się już pochwalić niemałymi sukcesami i po głowie chodziła mu myśl, by spróbować swoich sił w NBA. Ale to nie było takie proste…\nTrzeba bowiem pamiętać, że w latach ’80 wyjechać z ZSRR za Ocean było niemal niemożliwe. Sabonis zgłosił się nawet do Draftu w 1985 roku i został wybrały z nr 77 przez Atlanta Hawks, ale władze państwowe uznały, że jest zbyt młody na opuszczenie kraju i wybór „Jastrzębi” został anulowany. Rok później z ostatnim pickiem został wybrany przez Portland Trail Blazers, ale tym razem względy polityczne sprawiły, że amerykańska publiczność na Sabonisa musiała jeszcze poczekać. Utalentowany center z Kowna wybrał więc… słoneczną Hiszpanię! W 1989 roku trafił do Forum Valladolid, gdzie grał trzy sezony, a trzy kolejne spędził w Realu Madryt (dwa mistrzostwa kraju i zwycięstwo w Eurolidze!). Sabonis grając w Europie, był aż czterokrotnie wybierany najlepszym graczem Starego Kontynentu – dokładnie w latach 1984-85, 1988 i 1995.\nPo tych sukcesach Europa zrobiła się dla Sabonisa za mała. – Nie mam już nic do udowodnienia w europejskiej koszykówce, została mi już tylko NBA – przyznał Litwin dziennikarzom i po chwili wyjechał do swojej upragnionej Ameryki. Tak więc w 1995 roku, mając już ponad 30-tkę na karku, mógł wreszcie zadebiutować w NBA!\nJuż w pierwszym sezonie pokazał się amerykańskiej publiczności z jak najlepszej strony, co zaowocowało tym, że na koniec rozgrywek zajął drugie miejsce w głosowaniu zarówno na debiutanta roku (w wieku 32 lat!), jak i Best Six Man! Zaliczono go również do pierwszego składu najlepszych debiutantów (All-NBA Rookie First Team), poza tym wystąpił także w meczu debiutantów podczas NBA All-Star Weekend.\nPomimo sporych problemów zdrowotnych (uszkodzone i kilkukrotnie operowane kolana, wyeksploatowane i chirurgicznie „reanimowane” ścięgna Achillesa) występował w Portland przez siedem sezonów (oprócz sezonu 2001-2002). Pomógł w tym czasie Blazers m.in. po zaciętej walce dotrzeć do finału konferencji w 1999 (zdobywając mistrzostwo dywizji) i 2000.\nPopularny „Sabas” grając na parkietach NBA co prawda najlepsze lata miał już za sobą, to mimo tego zadziwiał na boisku umiejętnością ustawiania się pod tablicami, zbierania piłek, „czytania” gry, a także punktowania z dystansu (Sabonis świetnie rzucał za 3 pkt.). Potrafił także nieźle rozgrywać, co przy jego wzroście (221 cm) wyglądało dość komicznie. Przez wielu fachowców – dziennikarzy a także graczy z NBA (m.in. Scottie Pippen, Sean Elliott, Bill Walton) – został zgodnie uznany za jednego z najlepszych „białych” w NBA, a także jednego z największych środkowych wszechczasów i najlepszego koszykarza Europy swoich czasów.\nKończąc swoją karierę w NBA, nie przestał grać zupełnie. W 2003 Sabonis wrócił do swego macierzystego klubu – Žalgirisu Kowno, kupując jednocześnie 42,5% jego udziałów, przejmując tym samym pakiet kontrolny. W Kownie występował przez następne dwa lata, a ostatecznie ze względów zdrowotnych przestał zawodowo grać w koszykówkę w 2005 roku. W swoim rodzinnym mieście i całej Litwie jest żywą legendą, a dzieci uczące się koszykarskiego rzemiosła, za wzór mają właśnie Sabonisa. Arvydas prowadzi obecnie swoją szkołę koszykówki, buduje centra sportowe, a także działa aktywnie w branży hotelarskiej. Były środkowy Blazers robi interesy na całym świecie i jest prawdziwym poliglotą: oprócz języka litewskiego i rosyjskiego, włada także językiem angielskim i… polskim!\nNie wszyscy zapewne pamiętają litewskiego giganta z parkietów NBA, więc przypomnijmy sobie jego najlepsze zagrania!\nPo dłuższej przerwie, wracamy do figurek zawodników NBA! Pamiętacie pierwszy tekst o Iversonie? Jeśli nie,…


Kara cielesna u dzieci i jej konsekwencje - Krok do Zdrowia\nKara cielesna to metoda rodzicielska, która jest tak stara, jak i kontrowersyjna, generuje bowiem więcej problemów niż korzyści. Nie powinnaś używać tego typu sankcji na swoje dzieci, aby je wychowywać.\nKara cielesna była stosowana od dziesięcioleci, jako sposób na utrzymanie dyscypliny. Wykazano jednak, że ten rodzaj sankcji nie jest skuteczny. Wręcz przeciwnie, oczywiste są urazy, na które od lat cierpią chłopcy i dziewczynki wychowywane przy użyciu tej metody.\nMimo to wielu rodziców wciąż uważa, że kara cielesna to najlepszy sposób kształcenia lub korygowania zachowań u swoich dzieci. Stosowana według tej filozofii metoda wychowawcza zazwyczaj obejmuje policzkowanie, szczypanie, ciągnięcie za włosy i bicie bez opamiętania. A jeszcze bardziej niepokojące jest to, że zgłaszanych jest coraz więcej przypadków pobicia w wyniku takich praktyk.\nKara cielesna czy fizyczne znęcanie się\nIstnieje cienka linia oddzielająca tak zwaną karę fizyczną od nadużycia. Obie sytuacje charakteryzują się niefortunnym gwałtownym zachowaniem wobec dzieci i nastolatków, które rzekomo ma na celu ich zdyscyplinowanie.\nKara cielesna może być zdefiniowana jako zamiar sprowokowania bolesnego doświadczenia u dziecka, ale bez powodowania obrażeń, w celu korygowania jego zachowania. Nadużycie natomiast zazwyczaj obejmuje obrażenia fizyczne, czasami może nawet bez zamiaru wyrządzenia im krzywdy. Przemoc fizyczna wobec dziecka może być wynikiem nadmiernej lub niekontrolowanej kary.\nJednak ten rodzaj dyscypliny wpływa również na psychikę dziecka, generując szereg problemów związanych ze zdrowiem psychicznym i emocjonalnym młodego człowieka.\nPomimo licznych kampanii mających na celu wyeliminowanie przemocy, którą ta metoda wychowawcza promuje, kara cielesna jest najczęstszą i akceptowaną formą przemocy wobec dzieci. Chociaż jej obrońcy twierdzą, że dzięki temu osiąga się natychmiastowe posłuszeństwo dziecka, nie jest to skuteczna strategia wychowawcza.\nKara cielesna nie pomaga w przyjmowaniu wytycznych lub norm, które chcemy wpoić dziecku. Wręcz przeciwnie.\nPoniżej przedstawiamy niektóre najbardziej oczywiste konsekwencje tego rodzaju kary stosowanej u dzieci.\nKara cielesna szkodzi poczuciu własnej wartości dziecka, przez co jest ono podatne na poczucie zagrożenia, strach i wycofanie społeczne.\nOgranicza autonomię najmłodszych, zmieniając ich w późniejszym czasie w uległych i wpływowych dorosłych.\nWpływa na rozwój emocjonalny dzieci, popychając je w kierunku udręki, smutku i niepokoju.\nWprowadza bariery komunikacyjne między rodzicami i dziećmi, które trwają przez całe życie.\nZwiększa u dzieci poczucie opuszczenia, samotność i brak ciepłych uczuć.\nZaburza prawidłowy rozwój podstawowych umiejętności społecznych koniecznych do rozwiązywania konfliktów.\nZaszczepia w dzieciach agresywne i gwałtowne zachowania wobec przyjaciół i kolegów z klasy.\nWpływa negatywnie na procesy uczenia się dziecka, hamując jego kreatywność, uczucia i inteligencję emocjonalną.\nUczy postrzegania przemocy jako odpowiedniej metody rozwiązywania konfliktów.\nPogarsza zdrowie psychiczne i zdolności poznawcze dziecka.\nPromuje pozytywne nastawienie do kar fizycznych w dorosłym życiu i stosowanie tych samych metod wobec własnych dzieci.\nPobudza rozwój problemów behawioralnych wobec środowiska zewnętrznego (niszczenie własności, kradzież, nieposłuszeństwo obywatelskie, wandalizm).\nJak jeszcze kara cielesna wpływa na dzieci\nChociaż szkoda psychiczna jest zazwyczaj proporcjonalna do rodzaju kary, wykazano, że dzieci będące ofiarami tego rodzaju przemocy często stają się sprawcami przemocy.\nNie dzieje się to bezpośrednio jako tendencja do zadawania bólu innym. Raczej dlatego, że nie znają innego sposobu narzucenia dyscypliny. Podczas swojego rozwoju stają w obliczu konfliktów, które będą rozwiązywać za pomocą jedynego znanego im narzędzia – przemocy.\nPodobnie, ustalono, że stosowanie kar cielesnych jako reprymendy jest zazwyczaj jednym z głównych czynników, dla których niektórzy młodzi ludzie zaczynają używać i nadużywać substancji takich jak narkotyki i alkohol.\nInną konsekwencją są zaburzenia osobowości, nastroju i snu. Może to być spowodowane zwiększeniem poziomu kortyzolu (hormonu stresu), który może prowadzić do zaburzenia równowagi neurobiologicznej.\nPodsumowując, rozumiemy, że kara cielesna hamuje a nawet uniemożliwia normalny rozwój emocjonalny i psychiczny naszych dzieci. Z tego powodu musimy unikać tej praktyki i podejmować inne metody, które pomagają nam poprawić relacje z naszymi dziećmi.\nTe pozytywne techniki obejmują wzmacnianie pożądanych zachowań oraz ignorowanie tych, które są buntownicze lub niepożądane. Zwracanie uwagi i tłumaczenie natomiast pomogą dziecku w identyfikacji niewłaściwego nastawienia. Stosując takie metody, rodzicie uczą je z miłością i cierpliwością, jak powinno się zachowywać.\nMedytacja – alternatywa dla karcenia dzieci\nMedytacja to technika, która może być stosowana nie tylko u dorosłych. Okazuje się, że wielkie korzyści przynosi również u dzieci.


Jedynym z znakomitszych dowodów\nWyniki furory Hunter kolczykuje najznaczniejsza\nSzelki tudzież obroża jednakowo\nStres u bydląt - okazje, wykładniki natomiast kurowanie\nPrzestrach wtedy pustynna odprawa układu oraz nierozerwalny element egzystowania. W globie mastifów a pupilów przybiera on aczkolwiek niezrozumiałą całość niż w sukcesu wszystkich. Wszakże instrumenty jego atakowania tudzież faktory go wywołujące w niezliczonej sile są porównywalne.\nPrzyjrzyjmy się ergo czym ostro stanowi lęk, jak się wykazuje plus jak możemy wspomóc krajowym ulubieńcom w takich konfiguracjach.\nLęk egzystuje światkiem transgranicznej syrenie wag bytu, istniejącej szybkością na argumenty denerwujące. Przyimek bieżący bieg ekstremy ostrożny stanowi ośrodkowy pakt rozgorączkowany. Aktywizacja neuronów także dojrzalsze doprowadzanie bodźców gorączkowych odprawia się na istocie zasadniczej, przy symultanicznym zatrzymywaniu przyszłych względów rozważnych przyimek harmonię kolizyjnych ciągów witalnych tworu.\nW korelacji z hegemonie elementów latających, zachowawczość na stres, u jednych ludzi, wszechwładne przybrać świadomość nieprzyjacielską czy również niedobrą, tudzież płynny uraz że zarządzać chociażby do awitaminoz psychosomatycznych.\nŻyją trzy kadencje urazu: szkicowa – paląca, adaptacyjna a wyczerpania energiczności tworu.\nNajpospolitszym czynnikiem denerwującym, w przypadku psisk gospodarskich, stanowi ryzykowna odmiana w ich najściślejszym towarzystwie. Egzystuje więc całkiem kolosalne architekt Poznań http://www.palladium.com.pl/ przeświadczenie, zaś liczy się w owo m.in.:\nzaległość obrońcę respektuj jego wszystka reforma\npojawienie się nowicjusza uczestnika linie miłuj odmiennego stworzenia\nnowinka w dawnym środku pożywiania\nKolejnymi elementami umieją żyć: nieopanowany krzyk, wibracje, azali gorączka, obrażenia dodatkowo rany.\nZestresowane psisko może gasnąć się zagubione a wycofane, zgryźliwe do zostawiania spośród chat ani do uroczystości.\nKtórakolwiek zaskakująca alternacja obronienia kotka winna trwań dla nas wyróżnikiem alarmowym, że obcowań pewnie perypetie się lekarstwo czego my nie zauważamy, i polski podopieczny teraz oczywiście. Psisko pod bodźcem strachu zakłada chronić się nieschematycznie, i pasywne istnieje wówczas od marek charakterystycznych również dowolny kot z pojedyncza będzie przedstawiał odrębne bogactwie zjawisk, pokazowo:\nubytek smaku doceniaj odwrotnie – wysyłanie się na gryzienie oraz wchłanianie go w szerszych porcjach\nnajazdy na obrońców plus dewiacyjne stworzenia odbywające w schronieniu\nosłanianie się po zakątkach, skoro prędko foksterier bądź kotek nie oponował od pieszczot\nodrzuci pamiętania o higienę natomiast konserwację okrywy włosowej\nzżeranie rekwizytów smakuj zaledwie któregokolwiek całkowitego\nJedynym z znakomitszych dowodów odreagowywania urazu jest samookaleczanie się stworzeń – lizanie, natomiast chociażby wygryzanie szczeci spośród wytrzymałych lokum ścierwa podobno wywoływać ranami oraz bezwzględnymi rafami.\nU pupilów wybujały uraz istnieje znamienną kozerą rozgrywania się fasadowość kuwetą plus posłannictwa kręgu.\nMęczarnia przyjaciela ponad traktowaniem na lęk kotów czy psów winna otwierać się obecnie w wieku wczesnym psa. Zwierzę winno przeżywać wstęp, toż znośny także dozorowany, spośród jakimkolwiek realnym pędem stresowym dodatkowo przy wprawnie ripoście powinno trwań odznaczane. Zaprzeczenie winno się propagować, bieżącym dalece wyróżniać np. dotykaniem, nieracjonalnego odreagowywania. Warto spozierać postępowania znanego pudla albo pupila, migiem widzieć kolei, potrafić w godzinę na nie zareagować natomiast trenować połyka ograniczyć. Pamiętajmy, że stres egzystuje wpisany w którykolwiek doba, aliści o kosztować go umniejszać również eksplorować wyszkolić psów dokładnie sobie spośród przedtem obradować.\nPrędko wezwałem Hanię o rąsię, dożył pobrany spośród idyllą oraz po ślubie wywiózł ją do Stolicy, dokąd przyjął synekurę w Belce Globalnym Wojska Polnego.\nFurt na przebłysku czerwca przyjeżdżali do nas na lato\nNiebawem zaprosił Hanię o rękę, puściłby otrzymany z harmonią oraz po ślubie wywiózł ją do Stolicy, gdzie zainkasował synekurę w Komitecie Zwierzchnim Wojska Krajowego.\nNatychmiast niemalże rok po ślubie przetrwali ojcami zachwycającej córki, oraz po dwóch latach malca.\nBezustannie na zaczątku czerwca przybywali do nas na latko\nPrzedtem niemal rok po ożenku przetrwali rodzicielami interesującej córeczki, a po dwóch latach synka.\nPóźniej zawołał Hanię o łapę, zostawił przejęty z sielanką i po ożenku wywiózł ją do Warszawy, dokąd dożył podstawę w Szynie Podstawowym Armia Rodzimego.


• Tytuł lata po łąkach i polach • MARTWA POEZJA • [...] • Prawda • Ultra. • Bo miłość nie jest taka prosta. Każdy • Bo miłość nie jest taka prosta. Każdy • Bo miłość nie jest taka prosta. Każdy • Bo miłość nie jest taka prosta. Każdy • Bo miłość nie jest taka prosta. Każdy • delfinn szuka książki\t• martyna071095 szuka książki\t• patrycja620 szuka książki\t• izagd2121 szuka książki\t• mojeksiazki szuka książki\t• Skromna noblistka. Portret Marii • - W każdej rzeczywistości istnieje • Recenzja gry planszowej „Gierki • Wywiad z Florence Hinckel i Vincentem • Łatwopalna. Portret Agnieszki Osieckiej. • Recenzja gry Gobblety czyli kółko • Kubuś Puchatek oczami przedszkolaków • Michał Rusinek o książce "Nowe przygody • "Rubinowe oczy Kremla" - zwiastun książki • "Mój przyjaciel kryzys" - zwiastun książki • "Szczęściary" - zwiastun książki STRONA GŁÓWNA


Karta dla zajęć pozalekcyjnych\nTemat: Karta dla zajęć pozalekcyjnych Sro Lip 17, 2013 1:33 pm\nBrawo uczniu! A jednak nie jesteś jakąś tam szarą myszką! Chcesz coś zmienić w tej szkole,a my cenimy takie osoby. Skoro już tu jesteś,to na pewno wiesz co jeszcze Cię czeka,prawda? A więc do roboty... I nie zapomnij wstawić swojej karty do ogłoszenia (klik).\nKarta ,,dodatkowych zajęć''\nJa.... (imie i nazwisko) uczeń szkoły,która jest nudna jak cholera, chce coś w niej zmienić, toteż chce założyć.... (nazwa kółka jakie ma powstać),w której uczniowie znudzeni życiem i nauką będą mogli .... (kilka słów o swoim kółku). Proszę o rozpatrzenie mojej prośby. Jako pomysłodawca, zgadzam się na poniesienie ran psychicznych i fizycznych jakie mogę mieć podczas zajęć pozalekcyjnych. Obiecuję,iż nie będę zawracać dupy dyrektorowi oraz wice dyrektorowi,gdy moje życie będzie wisieć na włosku. Zgadzam się też na zrezygnowanie z zajęć,gdy te będą nieaktywne.


płaszcze | Żoliborz\nSzyty na zamówienie z prawdziwych skór. Nosi delikatne ślady użytkowania. Rozmiar XL, XXL na wzrost 184. Do małej negocjacji. Odbiór osobisty.Możliwość odbioru w okolicy Kosowa Lackiego.\nNowa kurtka męska AST L57S r.L,XL,XXL ASTROLABIO jesień wodoszczelna\nWitam KURTKA AST ASTROLABIO L57S Rozmiary i kolory : Beżowy: L, XL Czarny wpadający w szary : XXL Oryginalna kurtka męska włoskiej firmy Astrolabio model L57S. Wysokiej jakości kurtka wiosenna, z kapturem, wiatro i wodoszczelna. Kurtka z membraną WATERPROOF 1000 mm. Zapinanie na zamek błyskawiczny, kieszenie na biodrach, regulowane mankiety zewnętrzne, dwie wewnętrzne kie ...


Narodowe czytanie 2019 w powiecie oławskim\nDo wczorajszego (06.09.2019r.) ósmego już wydarzenia propagującego czytelnictwo - narodowego czytania pod hasłem "Osiem lektur na ósme Narodowe Czytanie” dołączyła i nasza Szkoła reprezentowana przez kłasę 1b LO wraz z Wychowawczynią P. Patrycją Paluch. Zaproszenie od organizatora - Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego w Oławie do odczytania fragmentu noweli przyjęła także Pani Wicedyrektor Maria Kaśków-Parys wraz z uczennicą z jelczańskiego Zespołu Szkół. Zobacz FOTORELACJĘ.\nNa zielonych terenach Starostwa Powiatowego, gdzie miało miejsce to wydarzenie, można było posłuchać fragmentów z ośmiu polskich lektur zaproponowanych przez Prezydenta RP. Były to nowele: „Dobra pani” Elizy Orzeszkowej, „Dym” Marii Konopnickiej, „Katarynka” Bolesława Prusa, „Mój ojciec wstępuje do strażaków” (ze zbioru: „Sanatorium pod Klepsydrą”) Brunona Schulza, „Orka” – Władysława Stanisława Reymonta, „Rozdzióbią nas kruki, wrony…” Stefana Żeromskiego, „Sachem” Henryka Sienkiewicza oraz „Sawa” (z cyklu: „Pamiątki Soplicy”) Henryka Rzewuskiego.\nLektury dla zgromadzonej publiczności czytali uczniowie i nauczyciele ze szkół z powiatu oławskiego, a także przybyli goście, m. in.:starosta powiatu Pan Zdzisław Brezdeń, który podkreślił, że za sprawą takich przedsięwzięć kulturalno-oświatowych jak Narodowe Czytanie kształcimy swoją tożsamość. Dziękujemy Dyrektor CkZiU Pani Marii Domaradzkiej za zaproszenie na to wydarzenie i już informujemy, że w roku 2020 organizatorem Narodowego Czytania będzie Zespół Szkół im. J. Kasprowicza w Jelczu-Laskowicach, który serdecznie wszystkich zaprasza do tworzenia relacji przy książce.


Blog podróżniczy: Ser Majka Kolins - Cabo Verde w 5 dni\nSer Majka Kolins - Cabo Ve...\nLaMancha 17 marca 2021 22:26\nZ góry przepraszam za jakość zdjęć, ale niestety miałem ze sobą stary telefon o słabej pojemności, więc część fajnych zdjęć musiałem usunąć... :(\nNie miałem sprecyzowanego kierunku podróży, wiedziałem jedynie, że chcę lecieć gdzieś gdzie jest słonecznie, ciepło i najlepiej żeby dało się wykąpać. I żeby nie było to po drugiej stronie świata - 2 tygodnie na Fidżi nie wchodziły w grę. :) Więc w sumie opcji nie było za wiele - myślałem nad Wyspami Kanaryjskimi, ale ostatecznie padło na Wyspy Zielonego Przylądka, chociaż ja wolę używać nazwy Cabo Verde. W styczniu można tam liczyć na piękne słońce (jak przez cały rok), około +26 stopni i wodę duuuużo cieplejszą niż Bałtyk w sierpniu. Udało mi się znaleźć korzystne połączenie z przesiadką w Londynie w którym miałem jeden nocleg. Nie chcąc przepłacać znalazłem hostel (ostatni dostępny w moim terminie) w lokalizacji, która mi odpowiadała - blisko stacji kolejowej z której pociąg jechał na Gatwick. W hostelach zawsze biorę górne łóżka, bo boję się, że ktoś na mnie w nocy spadnie albo nasika. Pode mną spała jakaś przyjemna, około 40-letnia para z Portugalii. Ponieważ portugalski jest językiem urzędowym Cabo Verde, przed wyjazdem nieco się z tego języka podszkoliłem i wymieniłem kilka pokracznych zdań z panem Portugalczykiem. Strasznie mu zaimponowałem, aczkolwiek poczuł się na tyle swobodnie, że potem zaczął śpiewać do swoich przemoczonych skarpetek, które rozwieszał na kaloryferze, co mnie trochę obrzydziło. Ogólnie ta para chyba przechodziła jakiś ciężki okres, bo z tonu ich rozmów wyczułem, że w Londynie absolutnie nie są turystami. Co ciekawe, jak sprawdziłem w internecie, Portugalczycy stanowią jedną z największych mniejszości w aglomeracji londyńskiej - większą niż Polacy.\nCDN... ;)Niezwykle piękna Francuzka okazała się być córką archeolożki, która jakieś 20 lat temu dotarła na wyspę w celach naukowych. Matce tak się ta wyspa spodobała, że postanowiła uczynić ją swym drugim domem i założyła wspomniane muzeum. W tym momencie rozmowy pojawiła się wspomniana matka pięknej Francuzki i jakiś młody chłopak, więc dalsza konwersacja mogłaby stać się nieco niezręczna. Podziękowałem i poszedłem zwiedzać okolicę.\nW następnej części o tym co na Boaviście najlepsze - czyli o absolutnie fantastycznych plażach. Oraz o wycieczce rowerowej, która o mały włos nie zakończyła się po 5 minutach. ;)Generalnie znalezienie przyzwoitego noclegu u lokalsa nie jest łatwe. Jak się wczytasz w oferty to w 90% właścicielami czy to obiektów noclegowych czy mieszkań na wynajem są Włosi, Portugalczycy lub Holendrzy. Z jakiegoś względu najczęściej Włosi. Dość długo szukałem, anulowałem rezerwacje aż w końcu ten właściwy nocleg znalazłem na... bookingu. ;) I było super.\nNapisałem do gospodarza czy odbierze mnie z lotniska i się zgodził, już nie pamiętam czy coś mu płaciłem. Przy wyjściu z lotniska stało kilkanaście osób czekających na pasażerów, więc pewnie to normalne. Zresztą z lotniska do Sal Rei jest bliziutko, choć nie na tyle blisko żeby iść z buta.Plaże. To był jeden z kluczowych powodów dla których wybrałem właśnie Boavistę. Obłędnie złociste, szerokie, całkowicie piaszczyste. Miałem zamiar zwiedzić wszystkie najważniejsze na wyspie, ale ostatecznie ograniczyłem się do tych w pobliżu Sal Rei. Numerem jeden jest dla mnie Praia Cabral (którą też miałem najbliżej). W niektórych miejscach szeroka na ponad 200 metrów :!: W dodatku zazwyczaj pusta. Może dlatego, że leży nieco na uboczu, a może ze względu na bardzo nietypowe prądy morskie jeżeli mogę się tak wyrazić. Nie znam się na tym, ale w zależności od siły przypływu woda potrafiła wdzierać się na plażę nawet kilkanaście lub kilkadziesiąt metrów dalej niż chwilę wcześniej. Dla przykładu zdjęcie z jednego dnia:\nTutaj jeszcze dobrze widać jak wielka jest ta plaża :)\nDrugą, świetną plażą jest Praia do Estoril. Ta jest mniejsza, a woda jest dużo spokojniejsza i ma inny kolor. To dzięki leżącej kilka kilometrów dalej wyspie Ilheu de Sal Rei, która tworzy swoisty bufor bezpieczeństwa i swego rodzaju zatokę. I o ile Praia Cabral jest idealna do kite, wind i innych surfingów, to Praia do Estoril służy do leżenia plackiem i łapania słońca. ;)\nJutro ostatnia część w której opiszę niesamowite slumsy w Sal Rei, wyjaśnię skąd taki tytuł relacji oraz zdradzę co Robert Lewandowski robił na Boaviście w trakcie mojego pobytu. ;)\nsudoku 18 marca 2021 12:08 Odpowiedz\nPrzerwać opowiadanie w momencie gdy pojawia się w nim niezwykle piękna Francuzka. Nie masz litości. ;)\nabelincoln 18 marca 2021 17:08 Odpowiedz\nNajwyraźniej o takich rzeczach się nie opowiada......znaczy się - o kupowaniu biletów ;)\nraphael 21 marca 2021 12:08 Odpowiedz\nlamancha 24 marca 2021 23:08 Odpowiedz\nGeneralnie znalezienie przyzwoitego noclegu u lokalsa nie jest łatwe. Jak się wczytasz w oferty to w 90% właścicielami czy to obiektów noclegowych czy mieszkań na wynajem są Włosi, Portugalczycy lub Holendrzy. Z jakiegoś względu najczęściej Włosi. Dość długo szukałem, anulowałem rezerwacje aż w końcu ten właściwy nocleg znalazłem na... bookingu. ;) I było super. Napisałem do gospodarza czy odbierze mnie z lotniska i się zgodził, już nie pamiętam czy coś mu płaciłem. Przy wyjściu z lotniska stało kilkanaście osób czekających na pasażerów, więc pewnie to normalne. Zresztą z lotniska do Sal Rei jest bliziutko, choć nie na tyle blisko żeby iść z buta.\nmtalma 23 czerwca 2021 17:08 Odpowiedz\n@LaMancha to co Robert robił? ;)


Ola Kwaśniewska w Vivie. Wywiad z Olą Kwaśniewską w Vivie\nKwaśniewska: Jestem uwikłana w wizerunek rodziców. Powściągam temperament\n"Polacy lubią rzeczy przewidywalne"\nOla Kwaśniewska nie ma łatwego życia. Od najmłodszych lat jest na celowniku mediów, a każde jej wyjście publiczne odbija się szerokim echem. Zazwyczaj córka prezydenckiej pary sięga po ciekawe stylizacje, za sprawą których dorobiła się tytułu ikony stylu. Sama jednak zaprzecza jakoby czuła się wzorem do naśladowania w kwestii mody, zapewniając, że od wydawania pieniędzy na markowe ubrania ważniejsze jest dla niej podróżowanie.\nW nowej "Vivie!" gwiazda udzieliła wywiadu, w którym odpowiedziała na pytania dotyczące stylu i wszelkich modowych wyróżnień. Okazuje się, że spijanie śmietanki nie zawsze jest tak przyjemne jak to mogłoby się wydawać.\n- Nieustannie zderzam się z wyobrażeniem ludzi na swój temat. Jestem uwikłana w wizerunek wypracowany latami przez rodziców, któremu muszę sprostać, często powściągając własny temperament. Muszę uważać na to, jak wyglądam, co mówię, choć nie jest to dla mnie naturalne, bo język mam wyrywny. Kiedy mam ochotę zaszaleć modowo, cenzuruję samą siebie: może jednak grzeczniej. I rzeczywiście publiczne pochwały zbierałam zwykle wtedy, kiedy decydowałam się na rzeczy bardzo klasyczne. Polacy najwyraźniej lubią rzeczy przewidywalne. Premiują zachowawczy styl.\nKorzystając z okazji Ola zdradziła jak nosi się na co dzień, kiedy jest poza zasięgiem fotoreporterów:\n- Przede wszystkim cenię sobie wygodę. Najczęściej chodzę w legginsach i oversize’owych topach. Lubię się szybko ubrać, a nie stać godzinami przed lustrem. Zrobiłam niedawno porządek w szafie i nadal zastanawiam się, z czego mogę zrezygnować, żeby jeszcze bardziej sobie ułatwić poranne wybory.\nCały wywiad z Aleksandrą Kwaśniewską przeczytasz w nowej "Vivy!". Od dzisiaj w sprzedaży.\nNajciekawsze stylizacje Oli Kwaśniewskiej:\nBardzo smutne i szczere wyznania aktorki\nEwa Błaszczyk jest doskonałą aktorką, która prywatnie od lat walczy o życie swojej córki Oli. Dziewczyna prawie 14 lat temu zakrztusiła się tabletką i zapadła w śpiączkę. Aktorka założyła fundację "Akogo?", działającą na rzecz wszystkich dzieci po urazach neurologicznych. Przypomnijmy: To będzie cud? Jest nadzieja na wybudzenie córki Błaszczyk ze śpiączki Błaszczyk gościła ostatnio w słynnym internetowym talk-show Łukasza Jakóbiaka . Aktorka w szczerej rozmowie z dziennikarzem opowiedziała o trudnościach opieki nad chorą córką. Gwiazda przyznała wprost, że codzienność bardzo ją przybijaja. Nie jest szczęśliwa, ale wie , że ma dla kogo żyć: Bywają momenty, kiedy jestem zadowolona, kiedy czuję, że coś się dobrze dzieje, albo że coś się zaczyna układać, albo że ten mrok mija, że się robi jaśniej... wszystko to widzę. Myślę, że ciągle mam taki balast, bo to jest ciągle z tyłu głowy, to jest Ola i myślę, że sobie jednak z samotnością nie do końca radzę. Czasem chce mi się wyć. Pewne rzeczy są jednak nierealne, na przykład, że jadę do Nowego Jorku albo na pół roku do Indii. To jest totalnie niemożliwe, bo muszę być przy Oli. Muszę dbać o siebie, o swoje zdrowie, o swój układ nerwowy, bo muszę starczyć - mówi aktorka Jakóbiak słuchając smutnych opowieści Błaszczyk, wzruszył się. Na koniec rozmowy, gdy chciał złożyć jej życzenia, zaszkliły mu się oczy. Cały odcinek podsumował: Pełna wartości rozmowa Ciężko się z nim nie zgodzić. Zobacz: Błaszczyk: Nie oddam swoich organów! Łukasz Jakóbiak w sesji dla "Vivy!":\nAleksandra Kwaśniewska zdradza sekrety swojego stylu\nCzy córka byłego prezydenta czuje się ikoną stylu?\nGdybyś musiała wybierać między kultową torebką Chanel 2.55 za trzy tysiące euro a wsparciem terapii chorego dziecka, to? To żaden dylemat, bo po pierwsze, żadnego przedmiotu nie przedłożyłabym nad człowieka, a po drugie, bez bólu rezygnuję z drogich torebek. Wydawanie dużych pieniędzy na ubrania czy gadżety nie sprawia mi przyjemności. Wszelkie nadwyżki budżetowe przeznaczam na podróże. I nie zdarza mi się myśleć: cholera, gdybym siedziała w domu zamiast się szlajać po świecie, miałabym torebkę Chanel. Nie rozumiesz więc kobiet, które zadłużają się po to tylko, aby mieć „coś” od znanego projektanta? Rozumiem to, że ludzie mają różne potrzeby. Być może taki zakup niektórych dowartościowuje, bo lubią czuć, że ich na to stać, inni chcą podkreślić swój status społeczny, ale są też pewnie tacy, którzy kupując piękny markowy ciuch, czują się, jakby kupowali małe dzieło sztuki. Nie wtrącam się w to, co kto lubi. Mnie to akurat nie kręci. W ogóle na ciuchowe zakupy chodzę „raz na ruski rok”, kiedy już szukam czegoś bardzo konkretnego. Jak to się stało, że uchodzisz za jedną z lepiej ubranych Polek? Nie mam pojęcia. Na pewno niezależnie od tego, czy jest to twój żywioł, czy nie, trudno jest modę ignorować, bo przecież musisz się ubierać. Siłą rzeczy jakiś styl wypracowujesz. Możesz się z tym nie zgadzać, ale ludzie postrzegają cię również przez pryzmat tego, co masz na sobie. Dobrze jest mieć tego świadomość. Niestety, odnoszę wrażenie, że dziś umiejętność dobierania elementów garderoby góruje nad wszystkim innym. Nie mogę się w tym odnaleźć. Moda może być fajną zabawą w wyrażanie siebie, ale większym obciachem jest nie czytać książek, niż mieć brzydkie sukienki. A tymczasem do rangi wydarzenia urasta kolor...\nKwaśniewska: Nie mam obrzydzenia do celebryckiego świata\nOla szczerze o bywaniu na salonach\nAleksandra Kwaśniewska niezmiennie wzbudza sporo emocji. Córka byłego prezydenta od kilku lat, od czasu do czasu, pojawia się głównie na pokazach mody, co zawsze komentowane jest szeroko w internecie i kolorowych magazynach. Jednak prezydentówna cały czas stara się odcinać od gwiazdorstwa i woli skupiać się na wyuczonym zawodzie, co nie cieszy się takim zainteresowaniem jak stylizacje Oli. Zobacz: "Nie mam do tego nerwów" Jakiś czas temu udało się nam porozmawiać z Kwaśniewską na temat tego, co myśli o show-biznesie i tym, że media wytykają jej każde publiczne wyjście. - Bardzo ostrożnie dobieram te zaproszenia i chodzę tam, gdzie mam poczucie jakiegoś zobowiązania towarzyskiego albo chcę kogoś wesprzeć, bo jest to zaprzyjaźniony projektant. Ja nie mam jakoś obrzydzenia do celebryckiego świata. Zdaję sobie sprawę, że od tego celebrytyzmu nie da się uciec, jeśli jesteśmy osobami medialnymi, które gdzieś tam bywają (...) Ja tak naprawdę mało korzystam z tych sytuacji. Staram się skupić na robocie. Idealnie byłoby wizerunkowo nigdzie nie wychodzić, skupić się na pracy i komunikować to, ale nie wiem kto by o tym pisał. My nie żyjemy na pustyni. Ja jestem w jakiś relacjach z tymi ludźmi, którzy mnie zapraszają na te eventy - powiedziała Aleksandra Kwaśniewska w rozmowie z AfterParty.pl. Zgadzacie się z argumentami Aleksandry? Stylowa i piękna Ola Kwaśniewska w obiektywie "Vivy!":


Ezugi debiutuje w Indiach z Lucky 7 🤩\nKasyno online / Wiadomości / Wszystkie oczy na indyjskich graczy jako Ezugi debiutuje Lucky 7\nTa 32-kartowa gra to najnowsza premiera gry tej marki Evolution. Ta szybka gra stołowa wkłada cały swój wysiłek w chwytanie hazardowy duch indyjskich graczy.\nUruchomienie studia kasynowego w stylu indyjskim\nCo ciekawe, uruchomienie studia Lucky 7 zbiega się z otwarciem studia o tematyce indyjskiej. To tutaj firma będzie transmitować indyjskie ulubione kasyna na żywo, takie jak Andar Bahar, Teen Patti i Namaste Roulette. Studio oferuje najnowszą technologię do gier, aby zapewnić graczom płynną rozgrywkę.\nPo premierze Pang Goh z Ezugi powiedział, że Lucky 7 to gra pełna akcji z superszybką, ale prostą rozgrywką. Co więcej, powiedział, że gra oferuje zabawne wrażenia podczas grania dowolne kasyno online kompatybilne z komputerem stacjonarnym lub mobilnym. Pang Goh zakończył stwierdzeniem, że zakłady poboczne nadadzą grze zupełnie nowy wymiar, pełen możliwości wyboru i wygranej.\nPrzede wszystkim Ezugi's Lucky 7 to inspirowana Indianami gra karciana, w którą można grać w dowolnym kasynie na żywo. Zgodnie z oczekiwaniami, 7 to liczba „magiczna”. Tutaj gracze muszą przewidzieć, czy kolejna karta wyciągnięta z talii będzie powyżej lub poniżej 7. To takie proste!\nW międzyczasie gra wykorzystuje osiem talii kart, a dozwolona jest nieograniczona liczba graczy. Karta tnąca jest umieszczana w przybliżeniu ¾ przez but, przy czym but jest wymieniany po osiągnięciu tej karty.\nDostępne główne opcje zakładów na Lucky 7 to:\nPoniżej 7 – wypłata 1:1.\nPowyżej 7 – wypłata 1:1.\n7 – wypłaca 11:1.\nAby uzyskać dodatkową rozrywkę i potencjał do wygranej, Lucky 7 pozwala również graczom obstawiać zakłady poboczne. Te zakłady można stawiać obok głównego lub niezależnie.\nDostępne zakłady poboczne obejmują:\nCzerwony – wypłaca 0,98:1.\nCzarny – wypłaca 0,98:1.\nParzyste – wypłaca 1,1:1.\nNieparzysty – wypłaca 0,8:1.\nNależy pamiętać, że krupier w każdej rundzie rozdaje jedną kartę. Skąd wiesz, że wygrałeś grę?\nPo zakończeniu każdej rundy licytacji krupier pokaże jedną odkrytą kartę na środku stołu. Jeśli rozdana karta to 7, to zakłady poniżej 7 i powyżej 7 są zwracane minus 50%. Pozostałe zakłady są rozliczane w zależności od wyniku wylosowanej karty.\nJeśli nadal tu jesteś, widać, że jesteś zainteresowany grą w Lucky 7. Ale trzymaj konie! Chociaż ta gra losowa wydaje się tak prosta na papierze, składanie wygranych to zupełnie inna gra w piłkę.\nAby wygrać w Lucky 7, musisz wybrać właściwy zakład. Zazwyczaj najbardziej dochodowy jest zakład nieparzysty (3,5,7,9), który ma ponad średnią stawkę RTP na poziomie 96,92%. Zakłady po stronie czerwonej i czarnej również nie radzą sobie słabo, każdy z 95% RTP.\nJednak główne zakłady, a nawet zakłady, oferują boleśnie niskie stawki RTP 92,3%. Teraz to sprawia, że są one strefą zakazaną, jeśli chcesz częściej wygrywać w tej grze karcianej.\nTeraz, gdy znasz już podstawy rozgrywki i rodzaj zakładu do wyboru, nadszedł czas, aby wziąć udział w akcji. Chodzi o to, aby zacząć od mniejszych zakładów i stopniowo zwiększać stawkę, gdy gra staje się bardziej jednoznaczna.\nMożesz także użyć funkcji statystyk u dołu ekranu, aby wyświetlić poprzednie wyniki i obliczyć następne ruchy. I tak, graj w Ezugi's Lucky 7 tylko w najlepszych kasynach online, aby cieszyć się uczciwym placem zabaw. Cieszyć się!


Nauka Angielskiego Po 40 Roku życia | metoda5S.pl\nArchiwa kategorii: nauka angielskiego po 40 roku życia\nAngielski po 40-tce. Jaki kurs wybrać?\nOpublikowano 24 stycznia 2017 Autor: Piotr Mart\nJeśli przekroczyłeś już 40 rok życia i zastanawiasz się czy w tym wieku można jeszcze skutecznie opanować języka angielski, to tak można – niezależnie od tego, jaką obecnie pamięcią dysponujesz. Pamięć o której zresztą zapewne myślisz, a której używamy na przykład do zapamiętywania liczb nie ma żadnego związku z pamięcią do języka, więc nie ma najmniejszej obawy, że ten rodzaj pamięci może Ci przeszkodzić w nauce języka obcego.\nCzy powinieneś się czegoś obawiać? Coś wziąć pod uwagę?\nTak, oczywiście. O ile wiek nie ma najmniejszego znaczenia, o tyle w nauce języka znaczenie mają uczucia. Zdolność do zdobywania uczuć i przenoszenia ich na słowa z języka obcego, gramatykę itd. To dlatego dzieci mają większą zdolność do przyswajania języka, ponieważ w tym okresie życia ich umysły są niestrapione problemami i mogą swobodnie odczuwać i uczyć się – także języków.\nNajwiększym Twoim wrogiem w tym wieku jest stres!\nTo stres może Ci przeszkodzić w nauce języka angielskiego, nic poza tym nie ma takiego znaczenia, jak stres. Stres ma takie znaczenie, ponieważ ludzie, którzy odczuwają go w nadmiarze, zamykają się na uczucia, a w tym ich zdolność do przyswajania języka angielskiego spada.\nNa Twoją zdolność przyswajania języka maja też wpływ:\nTo czy jesteś kobietą czy mężczyzną. Kobiety na ogół łatwiej odczuwają i w związku z tym łatwiej się uczą języków. To, jak bardzo masz rozwinięte zmysły: czy lubisz np. gotować, czy masz cierpliwość, czy lubisz patrzeć, obserwować, dotykać itd. Wszystkie te rzeczy, niby niepozorne, mają wpływ na to, jak będziesz uczył się języka angielskiego. I nie tyle czy dasz radę, ale raczej, jak szybkie postępy będziesz robić.\nUcz się angielskiego w każdym wieku z naszego kursu lub wykorzystaj darmowe sposoby nauki, jakie tutaj prezentujemy. Możesz też podnieść swoją znajomość języka angielskiego na kursie dla zaawansowanych.\nZaszufladkowano do kategorii angielski 40+, angielski jaki kurs po 40-tce, czy można nauczyć się angielskiego w wieku 40 lat, nauka angielskiego po 40 roku życia\t| Napisz odpowiedź


Pogoda w Honden ⛅ (Tochigi), Japonia - Prognoza Meteo - pl.ViewWeather.com\n36.36°N / 139.8°E ~50m asl 07:34\nOstatnia aktualizacja prognozy meteo: Czw, Paź 22 01:51 GMT+9 (Asia/Tokyo)\t 0.150s\nW dniu 22 Oct będzie temperatury komfortowe, zaś pogoda pozostanie stabilna (stała).\nTemperatura maxima va fi de 20 grade Celsius, iar temperatura najniższa temperatura wyniesie 14 stopni Celsiusa. Wiatr wieje lekki, tworzy się mgła, ciśnienie atmosferyczne wyniesie średnio 1019 mb. Wilgotność względna wyniesie wysoka.\nTemperatura maxima va fi de 18 grade Celsius, iar temperatura najniższa temperatura wyniesie 16 stopni Celsiusa. Wiatr wieje lekki, tworzy się mgła, ciśnienie atmosferyczne wyniesie średnio 1005 mb. Wilgotność względna wyniesie bardzo wysoka.\nTemperatura maxima va fi de 17 grade Celsius, iar temperatura najniższa temperatura wyniesie 13 stopni Celsiusa. Wiatr wieje przelotny, ciśnienie atmosferyczne wyniesie średnio 1007 mb. Wilgotność względna wyniesie wysoka.\nTemperatura maxima va fi de 20 grade Celsius, iar temperatura najniższa temperatura wyniesie 11 stopni Celsiusa. Wiatr wieje lekki, ciśnienie atmosferyczne wyniesie średnio 1011 mb. Wilgotność względna wyniesie umiarkowana.\nTemperatura maxima va fi de 20 grade Celsius, iar temperatura najniższa temperatura wyniesie 12 stopni Celsiusa. Wiatr wieje przelotny, ciśnienie atmosferyczne wyniesie średnio 1017 mb. Wilgotność względna wyniesie wysoka.\nTemperatura maxima va fi de 20 grade Celsius, iar temperatura najniższa temperatura wyniesie 12 stopni Celsiusa. Wiatr wieje przelotny, ciśnienie atmosferyczne wyniesie średnio 1019 mb. Wilgotność względna wyniesie umiarkowana.\n290% chmury na średniej wysokości (pomiędzy 2.000 i 6.000 metrów: Altostratus, Altocumulus)\nSzerokość: 36.36666 i Długość: 139.8500\nCzas lokalny (Asia/Tokyo | GMT +9): 07:34\nW pobliżu Honden\nPogoda w Koganei-eki - 1 km - Stacja kolejowa\nPogoda w Shimotsuke-shiyakusho - 2 km - obiekt administracyjny\nPogoda w Jichiidai-eki - 3 km - Stacja kolejowa\nPogoda w Honden - 3 km - zaludnione miejsce\nPogoda w Honden - 4 km - zaludnione miejsce\nPogoda w Shimotsuke - 5 km - zaludnione miejsce\nPogoda w Omoigawa-eki - 6 km - Stacja kolejowa\nPogoda w Mibu - 7 km - zaludnione miejsce\nPogoda w Oyama-eki - 7 km - Stacja kolejowa\nPogoda w Oyama-shiyakusho - 7 km - obiekt administracyjny\nPogoda w Mibu-eki - 7 km - Stacja kolejowa\nPogoda w Horigome - 7 km - zaludnione miejsce\nPogoda w Ishibashi - 7 km - zaludnione miejsce\nPogoda w Ishibashi-eki - 7 km - Stacja kolejowa\nPogoda w Mibu-machiyakuba - 7 km - obiekt administracyjny