15 czynności, o których nie pamięta mechanik | motoryzacja.e-magnes.pl\nStrona główna » Motoryzacja » 15 czynności, o których nie pamięta mechanik\nFrancuski wynalazca howerboard chce przedstawić latające auto (9406)\nNawet auto, które dopiero było w warsztacie mogą dotknąć usterki nieprzewidziane przez mechanika. Oto elementy, o których sprawdzenie trzeba wyraźnie poprosić.\nSą miejsca w samochodzie, w które mechanik niechętnie zagląda, jeżeli go o to nie poprosić. To nierzadko operacje wymagające pewnego nakładu pracy, jednak niekoniecznie dające okazję do dobrego zarobku. Mogą to też być czynności, o których po prostu zapomina się ze względu na bardzo powolne zużywanie.\nPrzykładem pierwszego rodzaju jest kontrola luzów zaworowych. Wymaga ona demontażu pokrywy głowicy (a więc i wszystkich elementów nad nią). Jeżeli luzy okażą się prawidłowe i nie będzie konieczna żadna regulacja, to trudno od klienta zażądać jakiejś większej opłaty. Tymczasem dostanie się do okolic wałka rozrządu i pomierzenie luzów może spokojnie zająć blisko godzinę. Dlatego mechanik zwykle nie będzie się brał do kontroli z własnej woli.\nZ kolei typową czynnością, o której zapomina się z racji bardzo rzadkich interwałów obsługowych, jest na przykład wymiana filtra benzyny. Ten rodzaj paliwa jest z natury dość czysty i zapełnianie się filtra przebiega bardzo powoli. Zdarzyć się mogą nawet auta 20-letnie, w których nikt nigdy nie wymienił filtra benzyny. To sprawia, że kwestia wymiany filtra paliwa w samochodach o zapłonie iskrowym jest często bagatelizowana. Tymczasem jego przepustowość systematycznie maleje, wpływając na parametry silnika.\nPoniżej przedstawiamy piętnaście typowych sytuacji serwisowych, w przypadku których wręcz należy przypomnieć mechanikowi o kontroli lub wymianie. Jednocześnie zaniedbanie każdej z tych czynności niesie za sobą pewne konsekwencje (poważniejsza awaria lub zagrożenie bezpieczeństwa jazdy).\nPodpowiadamy, jak często należy kontrolować dany podzespół (jeżeli producent nie zaleca częściej) oraz wyjaśniamy, z czego wynika zaniedbywanie tego przez mechaników.\nKondycja płynu hamulcowego, czyli głównie zawartość wody, to parametr, którego nie widać gołym okiem. Jeżeli mechanik nie stwierdzi wycieków płynu, to zwykle sam nie kontroluje zawartości wody w płynie. Wymiana płynu to dla mechanika "niewdzięczna" robota.\nJak często kontrolować\nBadanie zawartości wody próbnikiem elektrycznym (mierzy przewodniość) jest tak proste, że warto wykonywać to badanie co roku. Przeciętnie płyn kwalifikuje się do wymiany co 3-4 lata.\nPłyn zawierający zbyt dużo wody ma obniżoną temperaturę wrzenia. Przy intensywnym hamowaniu płyn może się zagotować, a auto przestanie hamować.\nWYMIANA FILTRA BENZYNY\nO ile wymiana filtra paliwa w dieslach jest normalna praktyką (inaczej diesel nie zapali zimą), o tyle silniki benzynowe potrafią jeździć po kilkanaście lat bez wymiany filtra paliwa, czasami bez objawów. Jednak filtr benzyny również ulega zabrudzeniu.\nW zasadzie należałoby to robić nie rzadziej niż raz na 5 lat lub co 100 tys. km.\nZabrudzony filtr powoduje obniżenie dawkowania paliwa, szczególnie przy wyższych prędkościach obrotowych. W skrajnych przypadkach (silne zabrudzenie i jednocześnie długotrwała jazda autostradowa) może doprowadzić do przegrzania silnika z powodu nadmiernego zubożenia mieszanki.\nFakt zużycia się amortyzatorów jest wyczuwalny podczas jazdy, ale niekoniecznie widoczny gołym okiem na podnośniku. Dodatkowo od czasu, gdy ich badanie nie wchodzi w skład czynności obowiązkowych przeglądu okresowego na SKP, można samemu po prostu przeoczyć niesprawność.\nNowe amortyzatory wytrzymują przeważnie od 100 do nawet ponad 200 tys. km. Zamienniki przeważnie jedną czwartą tego. Dlatego po przekroczeniu przez auto 100 tys. km warto dopłacać 20 zł za kontrolę amortyzatorów podczas badania na stacji kontroli pojazdów nie rzadziej niż raz na dwa lata.\nZużyte amortyzatory (mające poniżej 35-40% skuteczności) powodują odrywanie się kół od jezdni przy pokonywaniu nierówności, co skutkuje przyspieszonym zużyciem opon i elementów zawieszenia. Ponadto wydłuża się droga hamowania, a przy pokonywaniu zakrętów wzrasta ryzyko poślizgu - szczególnie kół tylnej osi.\nKONTROLA HAMULCÓW BĘBNOWYCH\nW odróżnieniu od hamulców tarczowych, stanu zużycia bębnów i szczęk nie widać gołym okiem. Sprawdzenie wymaga demontażu bębna, a przy wysokim stopniu jego zużycia może to być pracochłonna operacja (w zużytym bębnie tworzy się rant, który zahacza o szczęki i nie pozwala na demontaż bębna). Dlatego jeżeli tylko nie ma wycieków płynu, to mechanicy zwykle niechętnie się za to zabierają.\nWprawdzie bębny i szczęki zużywają się powoli (są na tylnej osi), to jednak co około 50 tys. km warto przeprowadzić demontaż i ocenę ich kondycji plus czyszczenie z pyłu.\nZużyte hamulce tylnej osi wydłużają drogę hamowania o kilka metrów, często w sposób trudny do zauważenia.\nSPRAWDZENIE LUZÓW ZAWOROWYCH\nTylko część silników ma mechanicznie regulowane luzy zaworowe, pozostałe mają hydrauliczne samo- regulatory. Dlatego łatwo zapomnieć o kontroli luzów, szczególnie że w początkowym stadium ich zanikania brak poważniejszych objawów. Mechanicy sami raczej nie rwą się do demontażu pokrywy rozrządu, gdyż jest to czynność relatywnie nisko wyceniana. Zwykle mechanik skontroluje luzy na wyraźne życzenie kierowcy.\nW przypadku aut z mechaniczną regulacją luzów częstotliwość kontroli uzależniona jest od typu silnika i braku lub obecności instalacji LPG. Generalnie przy zasilaniu autogazem powinno się to robić nie rzadziej niż raz na 30 tys. km. W autach europejskich bez takiej instalacji warto sprawdzać luzy co 50-60 tys. km, a w japońskich co około 80 tys. km.\nKasujące się luzy zaworowe powodują podpieranie zaworów i nieprzyleganie ich do gniazd zaworowych. Poza utratą kompresji przez silnik (groszy rozruch, słabsze osiągi) powoduje to również przegrzewanie się zaworów i ich nadpalanie. W efekcie po kilku tysiącach kilometrów głowica silnika może się kwalifikować do remontu (koszt od 1200 zł w górę).\nW ramach swoich kompetencji mechanik zwykle kontroluje zawieszenie pod kątem ewentualnych luzów. Geometrii ustawienia kół nie da się skontrolować bez użycia urządzeń pomiarowych, a takich zwykle nie ma w warsztacie mechanicznym.\nZbieżność kół powinniśmy sprawdzać po każdej poważniejszej naprawie zawieszenia (wymiana wahacza, amortyzatora itp.). Pełną kontrolę geometrii warto robić przynajmniej raz na pięć lat.\nZłe ustawienie kół powoduje nierównomierne i znacznie przyspieszone zużywanie się opon(np. ząbkowanie). Pogarsza też prowadzenie auta, szczególnie na śliskiej nawierzchni, i zwiększa ryzyko poślizgu na zakręcie.\nMechanik zajmujący się bieżącymi naprawami z reguły niechętnie dotyka instalacji gazowej, wiedząc że jest to podzespół nieoryginalny, a więc kłopotliwy w diagnostyce. Jeżeli nie poprosimy mechanika, to z własnej woli nie będzie sprawdzał instalacji, gdyż wie, że mogą z tego wyniknąć kłopoty (znaczna część instalacji jest zamontowana niechlujnie).\nFiltr fazy lotnej, a więc ten umieszczony pomiędzy reduktorem a wtryskiwaczami, należy wymieniać przynajmniej raz do roku. Nie rzadziej niż raz na dwa lata - filtr fazy ciekłej, który znajdziemy w okolicach butli gazowej.\nGaz LPG jest najbardziej zanieczyszczonym paliwem. Oprócz propanu i butanu są tam dziesiątki innych niepożądanych składników (np. folie), które osadzają się w filtrze, zaburzając dawkowanie gazu. Niewymieniony filtr może powodować przechodzenie silnika w stan awaryjny (zapalać się będzie lampka "check engine").\nKONTROLA I UZUPEŁNIANIE CZYNNIKA KLIMATYZACJI\nW praktyce jest tak, że kierowca zaczyna się interesować kondycją klimatyzacji dopiero wtedy, gdy przestaje ona działać. Tymczasem już przy częściowych ubytkach czynnika jej skuteczność znacznie spada. Mechanik sam nie ma jak tego skontrolować, o ile kierowca nie poprosi go, aby podjechał autem na sprawdzenie klimatyzacji.\nWarto kontrolować ilość czynnika przynajmniej raz na dwa lata. Przy jego ewentualnym uzupełnianiu zostanie podana nowa porcja oleju do kompresora.\nNiedobór czynnika nie tylko zmniejsza skuteczność działania klimatyzacji, ale też powoduje szybsze zużywanie się kompresora (brak smarowania).\nINSPEKCJA LINEK HAMULCA RĘCZNEGO\nJeżeli kierowca nie zgłasza problemów z hamulcem ręcznym, to warsztat zwykle nie zajmuje się niewdzięcznym tematem jego linek. Tymczasem gdy już zakradnie się tam korozja, to w końcu coś się urwie.\nWarto prosić mechanika, aby raz do roku sprawdził, czy linka nie zapieka się w pancerzu (jeżeli tak, to aby spróbował ją rozruszać i nasmarować).\nPamiętajmy, że jeżeli linka stawia opór przy zaciąganiu hamulca, to również utrudnia powrót klocków lub szczęk do pozycji wyłączonej. Powoduje to ciągłe działanie tylnych hamulców, co poza ich przyspieszonym zużywaniem się prowadzi też do degradacji łożysk kół (poprzez grzanie się i ubytki smaru) oraz zwiększenie zużycia paliwa (duże opory ruchu).\nKONTROLA PŁYNU SERWA KIEROWNICY\nW samochodach z hydraulicznym wspomaganiem układu kierowniczego niezbędna jest okresowa kontrola poziomu płynu (oleju hydraulicznego). Jeśli nie widać wycieków oleju z przekładni, to mechanik może nie wpaść na to, aby kontrolować poziom płynu. To bowiem olej, co do którego nie ma zaleceń okresowej wymiany.\nPrzynajmniej co pół roku warto odkręcić korek i sprawdzić poziom oleju wspomagania. Pozwoli to wykryć ewentualne wycieki, zanim konieczna okaże się wymiana przekładni kierowniczej.\nNiedobór oleju powodować może jego przegrzewanie się, ale gdy dojdzie do zapowietrzenia pompy, może się to skończyć jej zatarciem. Ponadto znacznie spada lub zanika wtedy skuteczność wspomagania.\nPłyn, o ile tylko jest, może przez długi okres nie dawać objawów zużycia. Tymczasem spora część aut, szczególnie tych starszych, korzysta z płynów krzemianowych, które podlegają procesom starzenia i powinny być wymieniane. Zawarte w nich krzemiany wytrącają się z płynu i traci on powoli własności przeciwkorozyjne.\nJak często wymieniać\nPłyny krzemianowe zaleca się wymieniać nie rzadziej niż co trzy lata. Nawet nie trzeba tu mierzyć temperatury krzepnięcia, gdyż chodzi o degradację dodatków uszlachetniających. W przypadku płynów organicznych do aut nowszego typu decyzję o wymianie podejmuje się po stwierdzeniu, że temperatura zamarzania nie jest właściwa.\nNiewymieniony długo płyn krzemianowy zaczyna działać na silnik i układ chłodzenia korozyjnie. Każdy roztwór może też utracić odporność na mróz, a zamarznięcie chłodziwa doprowadzi do uszkodzenia silnika.\nNAPRAWA ODPRYSKÓW NA SZYBIE PRZEDNIEJ\nMałe odpryski można naprawić poprzez wypełnienie specjalnym, przezroczystym klejem, utwardzanym promieniami UV. O ile tylko uszkodzenie jest małe, da się je naprawić. Tymczasem mechanicy nie mają w zwyczaju przyglądać się takim szczegółom.\nOdpryski na szybie naprawiamy jak najszybciej po ich wykryciu. To potencjalne miejsca powstawania pęknięć, które są już nie do usunięcia.\nZbyt głębokie odpryski oraz propagujące z nich pęknięcia wymagają wymiany szyby na nową. To koszt od 400 do nawet 2000 zł.\nWYMIANA PASKA ROZRZĄDU ZE WZGLĘDU NA WIEK\nO konieczności wymiany paska rozrządu mechanik nie będzie pamiętać i we własnym interesie musimy to sobie zapisywać (nawet na osłonie rozrządu). Róbmy to, bo zerwanie rozrządu oznacza ogromne wydatki.\nPrzebiegi do wymiany paska określa producent. Jednak przy niedużych przebiegach rocznych problemem może się okazać nie sam przebieg, ale wiek paska. Dlatego przyjmuje się, że pasek wymienia się nie rzadziej niż co 5 lat w dieslach i autach czterozaworowych oraz co 7 lat w autach dwuzaworowych.\nPęknięty pasek rozrządu oznacza konieczność remontu głowicy. Koszt całej operacji to 1000-2500 zł, o ile uszkodzeniu nie ulegną też tłoki.\nSPRAWDZENIE WIEKU OPON\nGłębokość bieżnika nie jest jedynym kryterium określającym trwałość opon. Ze względu na procesy starzenia gumy ważny jest też wiek. Producenci przyjmują, że po 10 latach oponę należy utylizować.\nPrzy każdej okresowej wymianie opon należy kontrolować ich wiek (kod DOT umieszczony jest na boku). Niezależnie od wieku należy też wyrzucić opony, jeżeli zauważy się procesy parcenia (pękania) gumy.\nWraz z wiekiem guma traci elastyczność, co drastycznie ogranicza przyczepność opon. Droga hamowania może się wydłużyć nawet o kilkadziesiąt procent, szczególnie na mokrej oraz zaśnieżonej nawierzchni.\nKONTROLA PRZYDATNOŚCI GAŚNICY\nWedług obowiązujących przepisów zarówno policja, jak i diagnosta na badaniu okresowym mogą tylko kontrolować obecność gaśnicy, ale nie jej datę ważności (zwykle dwa lata). Tymczasem gaśnice z wiekiem tracą skuteczność i dla własnego bezpieczeństwa warto je wymieniać. Kosztują naprawdę niewiele. Jak twierdzą strażacy - warto wybierać te o masie środka 2 kg, gdyż ich skuteczność jest już zadowalająca.\nNie jest to rzecz, którą robi się często, więc warto przyjąć zasadę, że kontrolujemy gaśnicę przed badaniem okresowym auta na SKP.\nStara gaśnica może nie zadziałać. Konsekwencje są oczywiste.\nW przypadku wymienionych 15 czynności obsługowych nie warto liczyć na dobrą pamięć lub inwencję mechanika. W tych sytuacjach o kontrolę trzeba poprosić samemu, bo nie są to operacje obsługowe wykonywane często. Zaniedbanie każdej z nich może skutkować poważniejszymi awariami lub wręcz zagrożeniem bezpieczeństwa jazdy. Warto sobie zapisywać kontrolę tych elementów w książce obsługi samochodu, a jeżeli takiej nie ma, to wręcz założyć sobie do tego celu notatnik.\nCzytaj więcej na http://motoryzacja.interia.pl/samochody-uzywane/porady/news-15-czynnosci-o-ktorych-nie-pamieta-mechanik,nId,2305312#utm_source=paste&utm_medium=paste&utm_campaign=chrome


Turcja: Prokuratura nakazała aresztowanie blisko 700 osób podejrzanych o związki z Gulenem » Kresy\nJak poinformował we wtorek portal Reuters, tureccy prokuratorzy nakazali we wtorek aresztowanie blisko 700 osób, między innymi przedstawicieli personelu wojskowego oraz resortu sprawiedliwości. Ma to związek z nasilonymi działaniami tureckich organów ścigania przeciwko grupie podejrzewanej o związki z przebywającym na uchodźstwie w USA islamskim kaznodzieją Fethullahem Gulenem, oskarżanym przez Ankarę o przygotowanie udaremnionego puczu z 2016 r.\nTureckie organy ścigania ciągle zajmują się sprawami związanymi z próbą przeprowadzeniu zamachu stanu w 2016 roku. Pod lupą śledczych znajdują się grupy domniemanych wyznawców Fethullaha Gulena, który aktualnie przebywa w USA.\nZobacz także: Turcja: próba zamachu stanu opanowana\nJak donoszą nieoficjalne źródła tureckie, w ramach wtorkowej akcji dotychczas zatrzymano w całym kraju około 100 osób.\nZgodnie z informacjami podanymi przez turecką agencję Anadolu, w samej stolicy kraju zatrzymanych zostało 71 osób. Zatrzymania mają związek ze sprawami prowadzonymi przeciwko domniemanym zwolennikom Gulena w ministerstwie sprawiedliwości. Agencja doprecyzowała także, że prokuratura wystawiła nakazy aresztowania kolejnych 467 osób, podejrzewanych o korupcję podczas egzaminów policyjnych z 2009 roku.\nPrezydent Recep Tayyip Erdoğan od lat oskarża zwolenników Gulena o próbę tworzenia „państwa równoległego” poprzez infiltrację sądów, policji oraz innych instytucji państwowych.\nZobacz także: Turcja: Demonstracja w Stambule. „Ani zamachu stanu, ani dyktatury!”\nOd czasu próby zamachu stanu, do której doszło w 2016 roku, około 80000 osób oczekuje na proces w tureckich aresztach. Około 150000 urzędników i wojskowych zostało zaś zwolnionych z pracy.\nGulen – kaznodzieja, który od 1999 r. żyje na emigracji w Stanach Zjednoczonych, zaprzecza konsekwentnie udziałowi w próbie zamachu stanu.\nNiektórzy sojusznicy Turcji i organizacje obrońców praw człowieka potępiają skalę represji w tym kraju. Krytycy Erdogana twierdzą, że wykorzystuje on udaremniony zamach stanu jako pretekst do zdławienia oporu politycznych oponentów. Prezydent i jego Partia Sprawiedliwości i Rozwoju (AKP) twierdzą z kolei, że pewne środki są konieczne do zwalczania zagrożeń dla bezpieczeństwa narodowego.\nZobacz także: Stan wojenny w Turcji. Rada Pokoju: przejęliśmy władzę\nreuters.com / www.aa.com.tr / www.middleeasteye.net\nTagi: Erdogan, Turcja, zamach stanu\nhttps://kresy.pl/wp-content/uploads/2019/04/turcja.jpg 1080 1920 Mateusz Pławski https://kresy.pl/wp-content/uploads/2017/03/kresy_logo_header_vector_full.svg Mateusz Pławski2020-02-18 13:16:342020-02-18 13:16:34Turcja: Prokuratura nakazała aresztowanie blisko 700 osób podejrzanych o związki z Gulenem\nDarmowe posiłki dla uczniów rosyjskich szkół podstawowyc... Agrounia: Patriotyzm konsumencki został nam skradziony


Equilibra, aloesowy krem do rąk i paznokci, 75 ml - Portal Dbam o Zdrowie\nStrona główna Zamów leki Kosmetyki Dłonie Equilibra, aloesowy krem do rąk i paznokci, 75 ml - cena 9.99 zł\nkrem, odwodnienie, suchość, bez parabenów, bez sztucznych barwników, dla alergików\nEquilibra Naturale, arganowa odżywka ochronna, 200 ml\nodżywka, bez parabenów, bez barwników, bez alkoholu, bez peg\nemulsja, odparzenia, pieczenie, pieluszkowe zapalenie skóry, podrażnienie, bez barwników, bez olejów mineralnych, bez parabenów, bez peg, bez sls, bez sztucznych barwników, dla alergików, produkt naturalny\nAloesowy krem do rąk i paznokci - przeznaczony do skóry suchej. Intensywnie nawilża i wygładza skórę.\nSzybko się wchłania nie pozostawiając tłustego filtru.\nBogaty w wyselekcjonowane składniki pochodzenia naturalnego.\nNawilża i chroni skórę dłoni oraz paznokcie.\nFormuła bogata w składniki pochodzenia naturalnego.\nDelikatnie pachnie, szybko się wchłania nie pozostawiając tłustej warstwy.\nWysokie stężenie aloesu (40%) - pozyskiwany ręcznie, ekstrahowany na zimno, niepasteryzowany, bez obróbki chemicznej. Nawilża i wygładza skórę rąk.\nOlejek ze słodkich migdałów - utrzymuje nawilżenie.\nWosk pszczeli - chroni skórę przed odwodnieniem.\nGliceryna roślinna - przywraca naturalną miękkość skóry.\nKeratyna - chroni paznokcie.\nKrem do rąk i paznokci Equilibra nałóż na dłonie i masuj do momentu całkowitego wchłonięcia.\nNie zawiera parabenów, wazeliny, alergenów, sztucznych barwników, formaldehydu.\nNie zawiera parafiny i olejów mineralnych.


Rząd i opozycja licytują, jak podwyższyć płace - GazetaPrawna.pl\n5 września 2019, 09:54\nNajważniejsza i najbardziej kosztowna propozycja Platformy Obywatelskiej dotyczy podwyżki płac, zwłaszcza dla osób zarabiających poniżej średniej. Przewiduje ona obniżkę stawki wszystkich danin, czyli podatku dochodowego i składek, z obecnych blisko 50 proc. do maksymalnie 35 proc. Ma to być połączone z dopłatami do tych wynagrodzeń, które są niższe niż przeciętna pensja.\nProgram Platformy zawiera też duże gesty pod adresem przedsiębiorców. Osób prowadzących działalność gospodarczą dotyczyłoby zmniejszenie podstawowej składki ZUS. Miałaby być liczona nie jak dziś od 60 proc. przeciętnego wynagrodzenia, ale od pensji minimalnej. Miałoby to oznaczać obniżkę o co najmniej 200 zł miesięcznie.\n– Przedsiębiorca powinien mieć takie zabezpieczenie, jak gdyby pracował u kogoś na minimalnej pensji – podkreślał Andrzej Rzońca. Niższe składki w przyszłości przełożyłyby się jednak na wysokość emerytur przedsiębiorców.\nTa obniżka miałaby kosztować na początku finanse publiczne 2,5 mld zł rocznie. Na panelu w Krynicy padły zapewnienia o tym, że PO jest wrogiem testu przedsiębiorcy i będzie pilnowała, żeby nie został wprowadzony.\nGestem wobec większych firm mają być z kolei zmiany w CIT. Stawka 19 proc. ma zostać zachowana, ale firmy, gdzie wzrost zysku funduszu płac będzie wyższy od dynamiki PKB, będą mogły liczyć na proporcjonalną obniżkę (partia nie pokazała jeszcze jej mechanizmu).\nKolejny pomysł, jak podkreślał Andrzej Rzońca, jest wzorowany na Estonii. Chodzi o zmniejszenie CIT dla firm, które zyski przeznaczą na inwestycje. PO myśli też o zwolnieniu firm z CIT w pierwszym roku działalności.\nRzońca pytany przez nas o koszty powiedział, że rozwiązanie jest na razie „kalibrowane” i ma być wprowadzane stopniowo, by nie obciążyć finansów publicznych. Z ulg w pierwszej kolejności będą mogły skorzystać najszybciej rozwijające się firmy. – Te zmiany nie powinny mieć dużego wpływu na finanse. Obecnie wpływy z CIT to od 1,8 do 2,3 proc. PKB. W Estonii jest to od 1,7 do 2,1 proc. PKB – mówi Rzońca.\nKolejny pomysł to gwarancja, że inwestycje firmy nie zwiększą podatku od nieruchomości. Jak podkreślają politycy PO, ma to po pierwsze rozwiać podpowiadane przez Prawo i Sprawiedliwość obawy, że PO chce wprowadzić podatek katastralny, po drugie – zlikwidować antyrozwojowy wymiar podatku. PO zapowiada także korekty i uproszczenia w karcie podatkowej i podatku ryczałtowym. Część zmian w podatkach oznacza ubytki dochodów w samorządach, ale PO zapowiada wprowadzenie nowego mechanizmu ich finansowania i zapewnia, że na tym nie stracą.\nInne punkty programu to zniesienie zakazu handlu. – To kwestia symboliczna, ale traktując podmiotowo pracowników, chcemy zagwarantować dwie wolne niedziele w miesiącu. Ta zmiana to wielki zysk dla wszystkich – zapewniał Grzegorz Schetyna. Zapowiedział także zmiany w zarządzaniu państwowym mieniem i stworzenie korpusu ekspertów, którzy mieliby dbać o kwalifikacje przedstawicieli Skarbu Państwa w spółkach. – Spektakl Misiewiczów jest zagrożeniem dla każdego rządu i większości parlamentarnej po wyborach – podkreślał Schetyna.\nPO zapowiada, że program będzie rozwijany i rozszerzany w trakcie kampanii. Platforma deklaruje przy tym, że nie zabierze tego, co dał Polakom PiS, choć jednocześnie mówi, że rozwiązania wchodziłyby stopniowo i najwyższe koszty byłyby ponoszone od 2021 r.\nWidać jednak, że koszty tego programu to sporo ponad 30 mld zł. Możliwe nawet, że przekraczają dwukrotność tej sumy. Ze względu na brak szczegółów dziś trudno jednak o precyzyjną ocenę. Dlatego też ekonomiści, z którymi rozmawialiśmy, nie kwapią się do komentarzy.\nPensje przeciw spowolnieniu\nMerytoryczna odpowiedź PiS ma nastąpić w sobotę na konwencji programowej w Lublinie. Tam poznamy program rządzącej partii na kolejną kadencję. Jeśli chodzi o płace, cel ma być podobny jak w przypadku PO, ale metody inne. Jak wynika z naszych informacji, PiS chce pokazać nowy mechanizm podwyżki płacy minimalnej tak, by rosła ona szybciej, co pociągnie za sobą także wzrost innych wynagrodzeń. – Za ciężką pracę należy się dobra płaca. Mamy przestać być krajem na dorobku – mówi nam z PiS. Podwyżki nagrodzeń mają być sposobem na przeciwdziałanie spowolnieniu wzrostu gospodarczego. W efekcie zwiększy się udział płac w PKB. – Dziś jest on niski i mimo, że w PKB per capita jesteśmy na poziomie Grecji czy Portugalii, to zarobki są dużo niższe – podkreśla nasz rozmówca.\nO ile propozycja Platformy z dopłatami do wynagrodzeń oznacza, że koszt podwyżek weźmie na siebie budżet, o tyle rozwiązanie PiS wymusi podwyżki na pracodawcach. Prawo i Sprawiedliwość myśli także o ofercie dla seniorów. W tej chwili na tapecie jest kilkanaście rozwiązań i spośród nich ma być dokonany wybór tych, które poznamy w sobotę.\nSwój pomysł na płace szykuje też lewica. Jak podkreśla w rozmowie z nami Krzysztof Gawkowski z Wiosny, proponuje ona podwyżkę minimalnego wynagrodzenia do 2700 zł. W budżetówce pensja nie mogłaby być niższa niż 3,5 tys. zł. Lewica myśli także o zwiększeniu progresji podatkowej. – Podatki powinny być sprawiedliwe, bogaci powinni płacić więcej, biedniejsi mniej – podkreśla Gawkowski. Ma to umożliwić nowy mechanizm kwoty wolnej, ale prace nad nim trwają i ma być on pokazany bliżej finału kampanii.\nwybory parlamentarne 2019 program wyborczy pis Forum Ekonomiczne w Krynicy po


Aleksander Ścios - Bez Dekretu: JAKIE WOLNE MEDIA?\nJAKIE WOLNE MEDIA?\nWyobraźmy sobie bitwę, podczas której taktyka bojowa jednej ze stron ogranicza się do wpatrywania w gesty dowódców wrogiej armii i reagowania na ruchy przeciwnika. Atak piechoty, wyprowadzony z prawej flanki, skutkuje wysłaniem wojsk na tę stronę pola, ostrzał armatni doprowadza do oddania salwy z dział, zaś szturm konnicy przeciwnika uruchamia bezczynne dotąd oddziały kawalerii. Nietrudno zrozumieć, kto kontroluje przebieg takiej potyczki i po czyjej stronie leży inicjatywa. Historia zna bitwy, o których wyniku decydowała błędna taktyka spóźnionych reakcji lub oddanie pola przeciwnikowi. Dwie najważniejsze bitwy Powstania Listopadowego: wygrana pod Olszynką Grochowską w lutym 1831 roku i stoczona trzy miesiące później, przegrana bitwa pod Ostrołęką, doskonale ilustrują tę zasadę. O ile pierwsza, mimo przewagi Rosjan, była sukcesem armii polskiej (dzięki przewidującej strategii gen. Chłopickiego), o tyle druga okazała się fatalną w skutkach porażką, której można było uniknąć, gdyby wojska polskie próbowały wyprzedzić ruchy armii rosyjskiej.\nObserwacja współczesnej „batalii” o sprawy polskie, musi prowadzić do wniosku, że strategia „wolnych i niezależnych” mediów bardziej przypomina dziś bitwę pod Ostrołęką, niż doprowadzi nas do wiktorii grochowskiej.\nJeśli w swoich tekstach konsekwentnie stosuję cudzysłów na określenie mediów kojarzonych z opozycją, znajduje to uzasadnienie w fakcie, iż niemal cały przekaz tych ośrodków pozbawiony jest treści, które można uznać za w pełni autonomiczne i wartościowe. Nie tworzy on nowej jakości i nie buduje obszaru wolnej myśli, lecz wyłącznie rezonuje obcą taktykę i z reakcji na bodźce reżimu czyni jedyną normę opozycyjności. W żadnym zakresie nie są to działania prowadzące do przełamania monopolu propagandy. Przypominają raczej smętną pogoń za popłuczynami „głównego nurtu” i nie powinny być kojarzone z niezależnym dziennikarstwem.\nJeśli odmawiam znaczenia wytworom „uznanych” tuzów tzw. niezależnej publicystyki, to nie tylko z tej przyczyny, że ludzie ci nie próbują uwolnić się od konotacji towarzyskich i podległości informacyjnej i zdobyć na świeżą refleksję, ale również dlatego, że ich aktywność dziennikarska odbywa się wyłącznie w kontrakcji do tzw. mainstreamu, z którego najczęściej się wywodzą i do którego gorąco tęsknią. Ci ludzie dotąd nie pojęli, że rzetelne informowanie Polaków, budowanie nowych obszarów zainteresowań i niezależności od obcej narracji, wymaga porzucenia podglądactwa i samodzielnego spojrzenia na świat.\nGdy w dziesiątkach miejsc, przyznających sobie miano „wolnych mediów” czytam polemiki z tezami TVN-u, krytykę kłamstw „GW” lub rozważania nad bełkotem propagandysty- ćwierćinteligenta- zadaję pytanie: co wspólnego z niezależnością ma tak żałosna praktyka i jaki jest jej związek z budowaniem wolnej myśli? Skąd u ludzi wypisujących te brednie bierze się przekonanie, że recenzowanie tego, co powiedzieli w reżimowych przekaźnikach jest szczytem opozycyjności i służy polskim sprawom? Zastanawiam się również - jak ludzie „naszych” mediów muszą nisko cenić swoich odbiorców, jeśli w ramach tak pojmowanej rzetelności serwują im ekstrakt najnikczemniejszych łgarstw i bezmiernej głupoty?\nOdpowiedź na to pytanie, wydaje się akurat prosta, bo zdecydowana większość słuchaczy i czytelników akceptuje podobne praktyki i nawet im do głowy nie przyjdzie, że lektura 187 „analizy” na temat Sikorskiego, lub oglądanie w „republikańskiej” telewizji twarzy reżimowych polityków, jest kpiną z wolności słowa i nie ma nic wspólnego z opozycyjnością. Wskazując na analogię z czasami komuny (do czego chętnie odwołują się niektórzy żurnaliści), dość wspomnieć, że gdyby autorom „Solidarności Walczącej” czy „Głosu” przyszło do głowy opierać swoje teksty na partyjnych biuletynach, analizować bełkot Toepliza lub polemizować z wywodami Siwaka, nie tylko straciliby prestiż i odbiorców, ale nikt przy zdrowych zmysłach i nie nazwałby tych wydawnictw wolnymi mediami.\nDzisiejsi odbiorcy „niezależnych” byliby zapewne oburzeni, gdyby powiedzieć im, że zarządcy tych mediów marnotrawią pieniądze zwolenników opozycji i zamiast tworzyć przekaz nieskrępowany wyziewami propagandy, budują własną mitologię, a nierzadko własne fortuny.\nWidząc zachwyty nad „pryncypialnością” niektórych żurnalistów i redaktorów naczelnych, przypomina mi się opowieść Tyrmanda z jego „Cywilizacji komunizmu”. Warta przytoczenia, bo również dziś bezbłędnie definiuje mechanizmy rządzące tą mitologią. Autor „Złego” przedstawiał przypadek młodego człowieka z Rumunii, który w czasach głębokiej komuny otrzymał tzw. legitymację korespondenta terenowego jednej z centralnych gazet. Tyrmand pisał:\n„Z legitymacją tą udał się na zapadłą wieś, gdzie zgłosił się do gminnej rady narodowej, w której przedstawił się jako dziennikarz ze stolicy. Nazajutrz wypadało święto państwowe, więc tak wybitny gość zaproszony został do prezydium uroczystej akademii, gdzie wygłosił grzmiące przemówienie o urokach socjalizmu i wielkości partii. Wieśniacy, oszołomieni rozmiarami jego dewocji i pryncypialności, doszli do wniosku, że musi on być człowiekiem potężnym i wpływowym, toteż w ciągu następnych dni młody człowiek wyrywany był sobie przez miejscowych notabli, spijał ich najstarsze trunki i kochał ich córki. Początkowo odmawiał przyjmowania drobnych podarunków, ale gdy go niemal na klęczkach błagali ażeby pomógł ludowi pracującemu, zdecydował się uciszyć w sobie głos idealistycznego sumienia i przyjął pokaźną sumę pieniężną dla dokonania zakupu nawozów sztucznych, o które chłopi daremnie walczyli od lat. Po czym, żegnany czule, zniknął.”\nOdnoszę wrażenie, że łatwość, z jaką odbiorcy „naszych” mediów namaszczają dziś różne postaci, publicystów i redaktorów naczelnych na rzeczników środowisk patriotycznych, mocno przypomina wiarę owych rumuńskich wieśniaków. Wystarczy sama obecność w środowisku kojarzonym z opozycją, plus kilka krytycznych uwag na temat obecnej rzeczywistości, by zostać okrzykniętym „niepokornym” autorytetem i otworzyć sobie drogę do umysłów i kieszeni Polaków.\nSkąd bierze się taka tendencja, nietrudno zgadnąć. Dążność do identyfikacji i potwierdzenia własnych poglądów oraz jeszcze silniejsza potrzeba znalezienia autorytetów mocno usprawiedliwia łatwowierność odbiorców, a jednocześnie napędza tryby wielu manipulacji. Nie dostrzega się przy tym specyfiki „polityki redakcyjnej” niektórych gazet i portali, nie widzi stosowania cenzury ani omijania tematów nazbyt niewygodnych. Nie pamięta o błędnych prognozach przedwyborczych, naciąganych „analizach”, straconych nadziejach i niewykorzystanych szansach.\nOpozycyjność sprowadzona do krytyki kasty rządzącej, wsparta na wierze w tzw. sondaże i mechanizmy demokracji, karmiona bełkotem reżimowych półgłówków lub polemikami z propagandą – święci dziś największe trumfy i jest wyznacznikiem postawy patriotycznej.\nDruga przyczyna wydaje się bardziej złożona, bo jej genezy trzeba szukać w powszechnym przeświadczeniu, że III RP jest państwem wolnym i na tyle normalnym, by sprawy rządzących stanowiły ważny składnik przekazu publicznego, nieodzowny w budowaniu świadomości społecznej lub prognoz politycznych. Nad umocnieniem tego przekonania pracowały nie tylko dwa pokolenia propagandystów z GW, ale cała rzesza użytecznych, „naszych” wolontariuszy – od partii opozycyjnej poczynając, na blogerach kończąc.\n„Niezależni” żurnaliści i redaktorzy, podejmując polemikę z wytworami propagandy lub traktując z atencją pospolitych idiotów i drani, dają nam zatem do zrozumienia, że widzą w nich reprezentantów autentycznych mediów i legalnej, demokratycznej władzy. Czy można się dziwić, że stosują cywilizowane normy dla opisania jakże cywilizowanej rzeczywistości? Wystarczy, że owi publicyści są święcie przekonani o istnieniu w grupie rządzącej pluralizmu politycznego i funkcjonowaniu naturalnych procesów politycznych, by stali się nosicielami jednej z najgroźniejszych mitologii, znakomicie ułatwiającej rządy obecnego reżimu. Wystarczy, że sugerują, iż w partii rządzącej są ludzie o rozmaitych poglądach, dzieląc jej członków na „lepsze” i „gorsze” postaci, lub wyznają wiarę, że życie publiczne III RP jest porządkowane według magicznych „reguł demokracji” - by przyjmowali wdzięczną rolę wsporników w rozmaitych kombinacjach dezinformacyjnych.\nSięgając ponownie po analogię z czasami komuny, należałoby powiedzieć, że jest to opozycyjność wyznająca zasadę, iż rozgrywki w łonie partii rządzącej, wypowiedzi kacyków oraz materiały zamieszczane w „Trybunie Ludu”, stanowią istotny punt odniesienia w sprawach polskich i powinny decydować o strategii opozycji i przekazie wolnych mediów. Po dostrzeżeniu tej analogii, dochodzimy do najciekawszej konkluzji, bo oto odbiorcy „niezależnych” i „niepokornych” muszą w istocie wyznawać taki sam pogląd i w identyczny sposób oceniać realia III RP.\nWprawdzie miło jest czasem pogderać, wystroić się w szaty antykomunisty lub wrzeszczeć o „powrocie komuny”, to pogląd wyrażany w akceptacji bełkotu czerpiącego natchnienie z reżimowej propagandy, aż nadto obnaża prawdziwe przekonania. Jeśli nawet wiemy, że III RP coraz mocniej zwraca się ku swoim korzeniom, a technologia kłamstwa sięga po kolejne ofiary – zgoda na uprawianie fikcji „wolnych mediów” ujawnia tu głęboką schizofrenię.\nNależałoby się bowiem zdecydować: albo III RP jest sukcesorem komunistycznego zaprzaństwa i atrapą państwa stojącego nad przepaścią, a wówczas trzeba odrzucić jej przekaz i traktować miarą właściwą dla takiego tworu - albo jest to diagnoza fałszywa i demagogiczna, stworzona przez politycznych hochsztaplerów. Albo mamy do czynienia z ludźmi kupczącymi polskością, zakładnikami obcych reżimów i kłamstwa smoleńskiego, a wtedy nie wolno przyznawać im praw honorowych ani traktować z przyjazną atencją - albo szermujemy zarzutami, w których sens sami nie wierzymy.\nPonieważ przedstawiciele „niezależnych” mediów oraz ich odbiorcy nie są w stanie rozstrzygnąć podobnych dylematów, czeka nas dalsza mistyfikacja opozycyjności i dalsze pozorowanie walki. Dramat takiej „batalii” nie polega na klęsce opozycji w przyszłorocznych wyborach, lecz na przegranej ludzi, którzy zawierzyli taktyce światłych żurnalistów i uwierzyli w mitologię „wolnych” mediów. Nie będzie to dramat udziałowców bądź redaktorów naczelnych, ale porażka milionów Polaków, którzy poniosą koszty kolejnych lat upodlenia.\nAutor: Aleksander Ścios o 20:41:00\nEtykiety: III RP, komunizm, media\nviva cristo rey 30 października 2014 21:52\nOdkąd piorun rozwalił mi dekoder, nie oglądam tv i mam nieodparte wrażenie, że wyostrzyły mi się zmysły, w tym instynkt samozachowawczy. Nie docierają do mnie kolejne odsłony zbiorowych histerii o "matce Madzi" (szkoda tylko biednego dziecka), kontredansach Sikorskiego (szkoda Polski) czy "kontrowersyjnych" zachowaniach Rafa-coś tam i Niesiołowskiego. Może to wstyd, ale o jakichś perypetiach p. Joanny Lichockiej dowiedziałem się z komentarzy p. Urszuli Domyślnej na tym blogu...i to nie do końca jasno.\nPolskie wolne, niezależne media nie istnieją, chyba że w internecie. Najgorsze jest to, że poza względami merkantylnymi i strachem, decyduje o tym kiepski (staropolskie słowo) poziom umysłowy ludzi mediów, po prostu.\nSerdecznie pozdrawiam Autora i Komentatorów\nAleksander Ścios 30 października 2014 22:24\nOkazuje się, że również uderzenie pioruna może przynieść dobre następstwa. Z Pana wypowiedzi wynika, że brak tv nie spędza snu z powiek i nie wywołuje frustracji :)\nMuszę przyznać, że w pełni podzielam słowa o kiepskim (choć w tym przypadku są nazbyt łagodne) poziomie intelektualnym "naszych" czołowych żurnalistów. Domyślam się również, że świadomość takich ograniczeń może być powodem wielu stresów i kompleksów. Zwykle objawiają się w sposób charakterystyczny - im marniejszy umysł, tym większa buta i pycha.\nviva cristo rey 31 października 2014 18:25\nŻona oceniła "tego pioruna" jako "znak" - i tego się trzymamy :))\nUrszula Domyślna 2 listopada 2014 18:39\nAleż ja nie mam telewizora! :) I to nie "od pioruna", tylko w ogóle. O Niesiole i o tym że jestem śmieciem, dowiedziałam się z internetu. I zapłonęłam - jak to ja - świętym oburzeniem, więcej: miarkowana przez Pana Aleksandra (pod poprzednim wpisem) - uporczywie trwałam w oburzeniu. :)\nDo czego przyznaję się bez wstydu, bo coś mi się wydaje, że tym samym zainspirowałam go do aktualnego tematu. :)\nUrszula Domyślna 2 listopada 2014 18:42\nDobrze mi się wydaje? :)\nviva cristo rey 3 listopada 2014 19:04\nCo do Niesioła, to\n"Tarcza Żołnierza y Rycerza Ziemie Koronney", (Zamość, 1669)\nAnonimowy 31 października 2014 10:05\nZaścianek 31 października 2014 11:55\nBardzo trudno komentować Pańskie ostatnie teksty.\nCoraz wyraźniej widac to, co wskazuje pan W. Miara w swoich komentarzach pod poprzednim tekstem.\nMówi (pisze) Pan to, z czym faktycznie pewna część osób się zgadza (lub wprost kopiuje). Bo trudno tym wywodom zarzucić cokolwiek z punktu widzenia logiki i faktów.\nBrak jednak chęci podjecia ryzyka związanego z implementacją w rzeczywistość naszych mediów przekazywanych treści. Czasem wyglada to na sondażowe balony majace sprawdzić reakcję odbiorców a czasem (co być przecież może) zaspokajanie własnego poczucia dobrze spełnionego obowiązku.\nOstatecznie, tak niewielu przecież odważa sie dzisiaj "walić Ściosem"!\nOd pewnego juz czasu nie wierzę w realną zdolność "naszych" polityków i mediów do samoistnej zmiany czegokolwiek.\nTen system stworzono również dla nich!\nA oni to już wiedzą. To, że właśnie w tej rzeczywistości im się będzie również dobrze żyło. I że wypełniają tym samym przestrzeń polityczną i w świadomości mas na tyle, by nie było tam juz miejsca na cokolwiek innego. W tym na "Ściosa saute" , bez panierki i obłożenia.\nZmiana obecnego stanu będzie możliwa jedynie po zaistnieniu czynnika, który zmiecie dzisiejsze realia na tyle, że chcąc, niechcąc, albo zmuszeni zostaniemy do wyścia na ulicę, albo zmuszeni bedziemy przewartosciować nasze potrzeby i priorytety w zupełnie nowych realiach.\nWojciech Miara 31 października 2014 12:53\ntrzeba rozumieć, że Pańskie uwagi wyrażone w tym artykule mogą służyć jedynie celom poznawczym, tzn. ukazać czytelnikom problemy tzw. wolnych mediów, ale na pewno nie staną się czynnikiem wyzwalającym poważniejszą reakcję korygującą taką postawę. Nieliczne postaci podobne do Pana Sumlińskiego, które podejmują ryzyko dziennikarstwa otwartego na śmiertelny problem zgromadzonej wokół Belwederu bezpieki komunistycznej już podjęły odpowiednie decyzje odnośnie swojej postawy - na innych Pan nie wpłynie, ich zasób skłonności do ryzyka jest już naciągnięty do granicy wytrzymałości.\nNie wpłynie Pan również na próby wykorzystywania pewnej łatwowierności czy też i desperacji Polaków w poszukiwaniu autorytetów. Pod tym względem pozycja wielkiej części pracowników mediów prawicowych przypomina dokładnie pozycję nomenklatury opozycyjnej: ci ludzie zrobili sobie z tego łatwy sposób na życie, w dużej części nie mają alternatywy, i nie zamierzają ryzykować ponad miarę. Chcą raczej podążać w bezpiecznej koleinie za PiSem, który ma im wyborować drogę do udziału we władzy - a jak nie wyboruje, to razem posiedzi się do 2027 r. w opozycji. Byle nie było konkurencji, a wszystko będzie dobrze!\nFakt, że poziom umysłowy dziennikarzy jest w większości zły. Z paroma wyjątkami, jest to raczej masa przeżuwaczy - nawet, jeśli i poczciwych albo i uczciwych, to niestety miernych. A skoro miernych, to i biernych a i wiernych wobec chlebodawcy. Bo innego szybko nie znajdą. Sterowalność przez centrale dodatkowo osłabia jakość ich pracy.\nJeśli dodamy, że w części są to centrale partyjne, trudno oczekiwać jakiegoś oddziaływania mediów prawicowych na partie głoszące się opozycją.\nDlatego, Szanowny Panie Ścios, niech Pan nie liczy na bitwy rozgrywane na własnych warunkach. Media prawicowe siedzą dziś w kolejce zwanej ustrojem demokratycznym tuż za wagonikiem PiSu i nie ruszą placem, żeby przesadzić w kierunkach wykazywanej inicjatywy Prezesa i jego ekipę. A co do inicjatywności tej grupy, sam Pan wie najlepiej, co o niej myśleć.\nAle ,,prawda jakoby przyrodzenie oliwy mając, zawsze na wierzch wypłynie, choćbyś ja w niezbrodzonym utopił oceanie, aboli przysypał niebotycznymi Karpatami" jak twierdził Pan Zagłoba - jako regimentarz. Dlateego osbiscie nie boję się, ze w nędznej ilosci utonie nieliczna jakość. Jeszcze rok, moze dwa i - wocbec blamażu tych srodowisk- przełożenie autorów podobnych Panu wzrosnie zancząco.\nSzkoda, że jak pan naipsał, ludzie zapłacą za ten utracony czas.\nWojciech Miara 31 października 2014 13:07\njeszcze odnośnie Pańskiego porównania poklasku niektórych dziennikarzy i autorytetów do rumuńskiego buca partyjnego.\nTo zjawisko przypomina i mocno wiąże sie z ,,moda na patriotyzm" która wynika z pewnego, zrdrowego, renesansu zainteresowania własną historią i potrzeby pielęgnowania patriotyzmu w szacie rekonstrukcyjno-historycznej przez bardzo dużą część społeczeństwa. otóż nie tak dawno sam Michał Figurski - próbujący odzyć w showbiznesie - zadeklarował, że jest gorącym patrotą i walczyłby w Powstaniu warszawskim. Sądzę, że była to ze strony tego cżłowieka próba podłączenia się pod popularny kierunek społecznego zapotrzebowania, i ugranie na tym swoich interesów. Niemniej jednak, daje to do myślenia. Czy jeśli Michał Figurski będzie pisywał w niektórych mediach prawicowych czy ,,prawicowych", skrytykuje PO albo Tuska - czy zostanie niepokornym?\nta postać chyba nie rpzejdzie (chociaż???>>>)< ale pozosatwia pytanie o kryteria oceny medialnych rzeczników polskiej racji stanu.\nAleksander Ścios 31 października 2014 18:42\nAutorowi wypada jedynie cieszyć się, jeśli jego teksty są czytane i znajdują potwierdzenie w publikacjach "uznanych" żurnalistów. To zaś (na co zwracał uwagę Pan Wojciech Miara pod poprzednim tekstem), że ludziom tym nie przejdzie przez klawiaturę nazwisko Ścios, jest ułomnością doskonale mi znaną, ale też wytłumaczalną.\nWielokrotnie podkreślałem, że cały "ciężar gatunkowy" odbioru tzw. naszej publicystyki opiera się na konstatacji - kto napisał te słowa. Jeśli autorem jest "uznany" żurnalista, redaktor naczelny lub ogłoszony autorytetem ekspert, odbiorca przełknie każdą brednię i nie zapyta o logikę wywodu. Odmiennie wygląda rzecz z autorem anonimowym, który nie tylko nie istnieje w tzw. środowisku, co samo w sobie stanowi poważną ujmę, ale nie jest pokazywany w pozach mędrca, nie wypowiada się w telewizjach i nie gości w klubach dyskusyjnych. Jego jedyną bronią i znakiem rozpoznawczym jest słowo - co dla ludzi parających się dziennikarstwem i szeroko rozumianą kulturą, stanowi zbyt wątłą rekomendację.\nProszę wierzyć, że w różnych sytuacjach, w tym podczas korespondencji mailowej, spotkałem się z takim właśnie postrzeganiem moich predyspozycji i pozycji publicystycznej.\nPrzypomnę, że również pani doktor Fedyszak Radziejowska, z którą próbowałem podjąć polemikę, była głównie zainteresowana - kim jest A.Ścios, nie zaś - co ma do powiedzenia.\nWprawdzie potrafię zrozumieć, jaką trudność sprawia dyskusja z człowiekiem anonimowym, nie mogę jednak nie dostrzec, że istnieje dziś pewna fatalna maniera, w której ponad wartość słowa przenosi się pozycję społeczną, towarzyską, zawodową.\nMoja anonimowość ma oczywiście także inne konsekwencje, bo przecież dość łatwo jest plagiatować tezy z moich tekstów, jeśli istnieje pewność, że autor nie będzie próbował dochodzić swoich praw, choćby tylko w sferze etyki dziennikarskiej.\nOsobną kwestią jest oczywiście poczucie zagrożenia, jakie mogą odczuwać niektórzy "uznani" publicyści w zetknięciu z anonimem. Myślę, że są tacy, dla których moje pisanie stanowi jakąś formę konkurencji, jest czasem niewygodnym wyzwaniem, obnaża ignorancję lub piętnuje błędy. To dostateczny powód, by wzbudzać zawiść oraz inne uczucia związane ze środowiskowymi kompleksami.\nBardzo trafnie Pan zauważył, że "brak jednak chęci podjęcia ryzyka związanego z implementacją w rzeczywistość naszych mediów przekazywanych treści". To jest tendencja wręcz powszechna. a wskazując na niektóre aspekty schizofrenii politycznej, miałem na myśli sytuacje, w których brakuje elementarnej konsekwencji (zgodności słów z czynami) oraz "wcielenia" w życie głoszonych prawd. Ta cecha, w sposób szczególnie dobitny dowodzi słabości środowisk opozycyjnych, a niewykluczone, że świadczy o dużej dozie niewiary we własne siły i zdolności.\nWojciech Miara 1 listopada 2014 14:20\nA. Ścios, Zaścianek,\nkwestia uzasadnienia swojego stosunku do treści publikacji poprzez pryzmat anonimowości autora jest bardzo ciekawa.\nOtóż nie po raz pierwszy zauważam pewien bardzo ćwierćinteligencki, a niestety niesamowicie w Polsce rozpowszechniony, mankament umysłowy ludzi, którzy uważają się za intelektualistów, albo przynajmniej inteligentów. W każdym razie, takich, którzy szczycą się wykształceniem wyższym. Często i stopniem naukowym. Mankament ten to nieznajomość bądź nieumiejętność stosowania w rozważaniach umysłowych dorobku logiki, choćby w zakresie podstawowym, czyli przerabianym - nie bez powodu - na pierwszym roku kierunków nieprzyrodniczych (o przyrodniczo-matematycznych naukach nie wspominam, gdyż tam ta znajomość powinna być gruntowna).\nWiem że od czasów Arystotelesa jednym, z podstawowych założeń tej nauki jest ocenianie zdania/twierdzenia pod względem jego prawdziwości w kontekście możliwości przeprowadzenia dowodu odpowiedniej wartości logicznej. Autorstwo zdania nie ma w logice żadnego znaczenia.\nNiestety! Właśnie ćwierćinteligencja, obrazowanszczina, próbuje narzucać swoje ułomności kulturze intelektualnej Narodu. Stąd te problemy, o których wspomina Pan Ścios. Proponuję bezzwględnie bronić dorobku logiki przed tymi ludźmi, bezlitośnie obnażając ich braki.\nAnonimowość wydaje mi się mieć raczej zalety, niż wady w przypadku publicystyki Pana Ściosa. jeśli wiedziałbym, że autor jest moim szefem, czy podejmowałbym równie śmiało krytykę jego twierdzeń? Czy wiedza o pozycji autora i jego relacjach nie rzutowałaby na oceną głoszonych przez niego tez? Słowa głoszone anonimowo pozwalają na lepszą jakość koncentracji nad meritum spraw.\nWreszcie ktoś, kto mówi: ,,Pan, Panie Ścios, może sobie wygodnie atakować Komorowskiego czy Dukaczewskiego, bo Panu nic nie grozi" - jest dla mnie skończony pod względem wiarygodności. Można mu odpowiedzieć: w takim razie Pan powinien natychmiast także zacząć publikować tylko pod pseudonimem, bo każda Pańska publikacja pod własnym nazwiskiem - wobec takich wynurzeń - musi być uznawana za niewiarygodną. Dlaczego w takim razie w ogóle publikuje Pan cokolwiek pod własnym nazwiskiem, oszukując odbiorców?\nOdnośnie okradania anonimowego autora z jego dorobku, zwracam uwagę, że np. autorskie prawa majątkowe i osobiste można w odniesieniu do konkretnej publikacji przenieść na (najlepiej zagraniczną) spółkę, która złoży odpowiedni pozew. Prawa takie ponadto posiadają długi okres ochronny, a autor publikujący stale pod pseudonimem jest uważany za autora (o ile może dowieść, że to on używał pseudonimu), stąd brak pozwu w 2014 nie oznacza, że nie będzie on złożony w np. 2017 r. Taką polityke mozna zapowiedzieć na swojej stronie.\nAleksander Ścios 2 listopada 2014 14:00\nBardzo dziękuję za ten komentarz i solidną argumentację.\nJuż dość dawno zwracałem uwagę na rzecz (tylko pozornie) oczywistą: wartość publicystyki mierzy się miarą słów i żadne inne atrybuty nie powinny decydować o czyjejś pozycji lub wiarygodności.\nPublicysta, który poważnie traktuje słowo i chce budować własny wizerunek musi brać pełną odpowiedzialność za to, co napisał przed miesiącem, rokiem czy dziesięcioma laty.\nTa uwaga dotyczy w równiej mierze publicystów, jak polityków. Od jednych i drugich trzeba wymagać rzetelności i oparcia na faktach, co oznacza także możliwość zweryfikowania ich słów w czasie i poddania powtórnej ocenie.\nTymczasem wielką ułomności "naszych" środowisk jest powszechna amnezja. Nie tylko nie pamiętamy, co ktoś powiedział lub napisał przed rokiem, ale nawet cezura miesięczna jest nazbyt dalekim horyzontem. Myślę, że decyduje o tym ogólnie słaba kondycja intelektualna, ale też lekceważenie wartości słowa i znaczenia przekazu medialnego.\nOdbiorca, który nie potrafi zapamiętać, co polityk mówił przed kilkoma miesiącami lub jaką diagnozę stawiał wówczas publicysta – jest zapewne pożądanym partnerem dla obecnego reżimu. Na ludziach dotkniętych tak poważną amnezją pasożytuje dziś aparat propagandy, oni są podporą dla najgłupszych hipotez i medialnych dywagacji.\nWydawałoby się, że hodowanie takich odbiorców nie powinno leżeć w interesie opozycji i „naszych” mediów. Człowiek podatny na manipulację, pozbawiony wiedzy o świecie i oddany na pastwę medialnych demiurgów, nigdy nie będzie dokonywał wolnych wyborów i nie stanie się obywatelem wolnego państwa.\nAleksander Ścios 31 października 2014 19:53\nTak się składa, że większość moich tekstów może służyć jedynie celom poznawczym i zawiera treści, których implementacja (jak wspomniał Pan Zaścianek) byłaby bardzo trudna, a dziś, nawet niemożliwa. Z pewnego punktu widzenia, taka logika wywodu stanowi wadę, a nawet może być uznana za gatunek fikcji publicystycznej.\nSpotkałem się także z interpretacją, że łatwość formułowania niektórych tez jest przymiotem mojej anonimowości, lecz nie przystoi ludziom występującym pod własnym nazwiskiem. Pomijając wiele innych wad takiego rozumowania, dodam, że głoszący podobne poglądy ludzie zwykle zapominają, że w obszarze internetu nie istnieje pełna anonimowość.\nChciałbym Pana zapewnić, że pisząc teksty "ku celom poznawczym" nigdy nie oczekuję, iż staną się one bieżącym "podręcznikiem" dla polityków, dziennikarzy, blogerów. Gdybym żywił takie oczekiwania, świadczyłoby to o dużej dozie naiwności i pychy, lub dowodziło, że przez siedem lat obecności w sieci internetowej nie nabyłem żadnej pożytecznej wiedzy.\nMam jednak prawo uważać, że wielu sprawach poruszanych na tym blogu, racja (jakkolwiek byśmy jej nie definiowali) leżała po mojej stronie - co potwierdzał przebieg wydarzeń, zakres podjętych decyzji, zaistniałe fakty. Jeśli nawet nie wiedzą tego niektórzy czytelnicy, ta świadomość pozwala nieco inaczej patrzeć na kwestię adaptacji moich tekstów do bieżącej sytuacji.\nNapisał Pan, że "jeszcze rok, może dwa i - wobec blamażu tych środowisk- przełożenie autorów podobnych Panu wzrośnie znacząco". Słusznie zatem Pan zakłada, że obecne postawy tzw. naszych polityków i dziennikarzy, nie będą mogły się ostać.\nZostaną zweryfikowane i skompromitowane przez przyszłe wydarzenia. O tym jestem przeświadczony.\nI choć nie liczę na pamięć "naszych" wyborców i czytelników, pokładam nadzieję w instynkcie samozachowawczym oraz w dokonującej się już "rewolucji" postaw i poglądów.\nMyślę też, że wielu żurnalistów dostrzegło już ten problem i za pomocą różnych działań próbują (a będą robili to coraz częściej) kreować bardziej radykalny wizerunek. To swoista polisa ubezpieczeniowa, która pozwoli im przetrwać kolejną klęskę, w taki sam sposób jak wyśmienicie przetrwali wszystkie poprzednie.\nBardzo bym sobie życzył, by odbiorcy "wolnych mediów", nigdy nie musieli płacić za ich błędy i zaniechania. Jeszcze bardziej - by mieli odwagę wymagać od panów redaktorów znacznie więcej niż tylko pozorów niezależności. Nie ma chyba jednak innego wyjścia, bo tylko bolesna lekcja realizmu może utrącić niektóre narracje i obalić fatalne mity.\nMarcin Ís 1 listopada 2014 08:04\nMam taki pogląd, że po 10.04.10 każdy (widząc ten makabryczny teatr kłamstw i podłości), kto nie oddał legitymacji partyjnej PO i nie uciekł w popłochu z tej organizacji jest jak zombie. Tak postrzegam tych osobników oraz cały ich elektorat. Mając pewną dozę koniecznego chrześcijańskiego miłosierdzia dla tych ludzi, za każdym razem przekonuję się jednak, że dyskusja z nimi jest jałowa i bezcelowa. Dość łatwo przekonać się, że oni bezwiednie posługują się aktualnym przekazem propagandy, który powielają i traktują jako bezpieczny punkt odniesienia, który boją się stracić.\nPolemizowanie z zombie jest jak rozmowa przez telefon z przedstawicielem banku, który dzwoni by coś nam wcisnąć. Doświadczają Państwo tego czasami? Współczuję im i ilekroć dzwonią mam problem by grzecznie zakończyć rozmowę, są tak natrętni i walczą do ostatniej sekundy bo są zaprogramowani. "Nasze" media czasami zachowują się tak jakby nam znajomy opowiadał jak to się bohatersko postawił przez telefon takiej panience z banku. Nie dość, że o tym w ogóle wspomina to jeszcze robi to tak jakby bitwę wygrał!\nAleksander Ścios 2 listopada 2014 14:10\nJarosław Marek Rymkiewicz ujął tę prawdę w bardzo mocnych słowach:\n"Mickiewicz tłumaczy nam wyraźnie, że istnieją dwie Polski. Jest Polska rosyjskich kolaborantów, tych, którzy występują w „Salonie warszawskim” z III części „Dziadów”, i jest Polska tych Polaków, którzy chcą pozostać wierni swoim narodowym obowiązkom."\nMówiąc zaś o "Polsce kolaborantów", Rymkiewicz stwierdził:\n"Mówiąc o „Polsce rosyjskich kolaborantów”, poeta stwierdził:\n„Nawet nazywać ich nie warto – w ogóle nie warto się nimi zajmować, najlepiej jest uznać, że ich nie ma. Trzeba wychodzić, kiedy wchodzą, odwracać się, kiedy do nas podchodzą. Polska należy do nas, a oni niech sobie gadają w swoich postkolonialnych telewizjach, co chcą, niech sobie piszą w swoich postkolonialnych gazetach, co im się podoba. Nas to nie dotyczy."\nNiestety - ani "nasi" publicyści ani politycy opozycji nie potrafią zrozumieć tych prostych słów. Wywołują w nich zdumienie lub strach.\nUnknown 1 listopada 2014 10:23\nŚWIETNE!!!, od dawna z odrazą patrzę na zły zwyczaj odpowiadania różnym szumowinom (ostatnio p.Waldemar Łysiak jakiemuś GW Piątkowi). Trzeba się szanować a to oznacza, między innymi, że pewnych kreatur się wogóle nie zauważa. Tak, panowie, takie to proste. Pozdrawiam, Kazimierz Pacyno\nAleksander Ścios 2 listopada 2014 14:15\nTo "odpowiadanie różnym szumowinom" jest chyba czymś więcej niż złym obyczajem.\nŚwiadczy bowiem o zwycięstwie medialnych terrorystów i wygranej brudnego Golema.\nPozwolę sobie przypomnieć słowa z tekstu "Golem", napisanego w styczniu 2011 roku:\n"Semantyczny terroryzm, jest dziś użyty przeciwko słusznym dążeniom wielu milionów Polaków, domagających się wyjaśnienia przyczyn tragedii z 10 kwietnia. Ma ich zastraszyć, podzielić i sklasyfikować, a gdy przyjdzie pora - posłużyć jako „norma prawna” w rozpętaniu represji i prześladowań. Trzeba pamiętać, że tylko krok dzieli histerię medialnych kunktatorów, demagogicznie piętnujących każde dążenie do prawdy, od działań państwowych inkwizytorów czyniących z kłamstwa smoleńskiego nadrzędną „rację stanu”.\nZwycięstwo „brudnego Golema” polega przede wszystkim na akceptacji tych okoliczności – jeśli nie poprzez wiarę w medialne kłamstwa, to w formie tak mocno podkreślonej w tekście Tyrmanda - „obsesji polemiki” z czymś, co na żadną polemikę nie zasługuje i winno zostać z pogardą odrzucone. Tkwi w takiej postawie objaw zaniku naturalnego systemu obronnego, który jeszcze przed rokiem 1989 nakazywał milionom Polaków traktowanie mediów jako ośrodków propagandy, służących zniewoleniu i oszukaniu społeczeństwa.\nZwycięstwo Golema polega zatem na bezrefleksyjnym komentowaniu doniesień dziennikarskich, na chwytaniu każdej informacji z medialnego stołu, na traktowaniu wyrobników medialnych i rozpowszechniany przez nich bredni, jako wartych uwagi i dyskusji. Zwycięstwo Golema - to uwiarygodnianie szumowin, jako „mężów stanu”, przydawanie honoru pospolitym kanaliom, wsłuchiwanie się w głos miernot, niczym w słowa ludzi godnych. Dopadająca nas „obsesja polemiki” zniża nas zawsze do poziomu brudnego Golema i już na wstępie pozbawia szans na zwycięstwo."\nStanley Panama 1 listopada 2014 20:16\nCóż powiedzieć..... ?\nOkazuje się, że już samo bycie w mediach, jest wartością samą w sobie, niezależnie od tego , że obok siedzi: cham, prostak, złodziej , zdrajca czy zwykły przestępca, którego wypowiedzi też padają na żyzny grunt krajowych półgłówków, też oglądających czy słuchających media, a obecność nie jest krepująca.\nNawet ludzie reżimu rozumieją, że lepiej w ogóle nie pokazywać nieujarzmionych kretynów typu Mikke, który przyciąga więcej zwolenników własną głupotą, niż mądrością.\nTzw. Pis - owcy, to dla nich pożyteczni idioci, których można obśmiać, bo traktują swoich oponentów z szacunkiem i powagą.\nGdyby w stylu Mikkiego, wyzywali ich od durniów, zdrajców czy przestępców, szybko by przestali by być zapraszani, z tego prostego powodu, czyli mówienia totalnej prawdy, a nawet jeśli by powiedzieli kompletną, ale atrakcyjnie brzmiącą bzdurę, to w wygłupionym społeczeństwie znaleźli by następną grupę zwolenników i poszerzyli by swój elektorat.\nDla reżimu są wystarczająco "mądrzy", aby ich zapraszać.\nkarakuli 1 listopada 2014 22:19\nPierwszy lepszy przykład tego o czym pisze Autor:\nAleksander Ścios 2 listopada 2014 14:55\nWarto zwrócić uwagę na rzecz niezwykle znamienną. Tacy ludzie, jak premier Jan Olszewski, poeta Jarosław Marek Rymkiewicz czy prof.Cieszewski, cieszą się w środowisku opozycyjnym zasłużonym autorytetem.\nKażdy z wymienionych, wypowiadając się w różnym czasie na temat tzw. mediów III RP i naszych powinności, postulował bojkot tego przekazu i całkowite ignorowanie propagandystów.\nJan Olszewski nawoływał byśmy byli antysystemowi, JM.Rymkiewicz mówił wprost, że "w wielkiej wspólnocie żyjących nie ma miejsca ani dla wampirów, ani dla upiorów, ani dla zmór nocnych", zaś Chris Cieszewski dziwił się naszej pobłażliwości i twierdził, że "obecność w 'mediach' III RP byłaby ich autoryzacją, przyznaniem że działają normalnie".\nTo bardzo znamienne, że oceny takich ludzi w kwestiach przecież zasadniczych, są powszechnie ignorowane i odrzucane.\nUrszula Domyślna 2 listopada 2014 18:06\n- napisał Pan Zaścianek i to jest tak oczywista oczywistość, że nie powinniśmy o niej zapominać. Niestety, zapominamy.\nMedia prawicowe i okołoprawicowe stworzono (jak we wszystkich "nowych demokracjach") do obsługi NAS = elektoratu prawicowego (konserwatywnego, patriotycznego, niepodległościowego etc.). Jesteśmy dla nich targetem, z nas żyją, na nas zarabiają, nam sprzedają swoje książki, spektakle i filmy, więc:\na) piszą (mówią/grają/śpiewają) nie tak jak jest, tylko tak, jak im się wydaje, że nam się będzie podobało => to te wierzące\nb) ściemniają zawodowo jak cała reszta => to te od "nocy świetojańskiej"\nKomunistyczna świnia z zakończenia filmu Barei zadaje arcytrafne pytanie:\nI tak to trwa już 35 lat!\nUrszula Domyślna 2 listopada 2014 18:28\nSir Alexander, ladies & gentelmen i ty, Magdaleno Środo*\nRosyjski konsul informatyzuje NATO.\n*Trawestacja :) Tak podobno w II RP prezes PAL wyróżniał pisarkę Maryję Rodziewicz. Czytałam o tym, ale nie pamiętam gdzie. W internecie znalazłam potwierdzenie w pracy magisterskiej (z Wilna!) - str. 7 i nast.\nSkojarzyło mi się, bo przed chwilą czytałam to:\nPoza tym w prawicowym internecie okolicznościowe michałki plus rytualne wyrzekania:\n- na TV (że wspominała Jaruzela - "SZOK!")\n- na autora "spotu bez krzyży" (za brak krzyża na Giewoncie)\nAż chce się zawołać: nakręćcie z krzyżami i nie zawracajcie głowy, albo napiszcie prawdę: ŻE ŻYJEMY W PRL, a minione 30-lecie to okres Wielkiej Ściemy.\nI przestańcie się wreszcie dziwić jak pensjonarki i robić idiotów z "targetu", który was żywi!\nUrszula Domyślna 2 listopada 2014 18:34\nPoprawka w tytule! :)\npowinno być: gentlemen\nZawsze to źle piszę, ale nie cierpię błędów ortograficznych, więc poprawiam :)\nviva cristo rey 3 listopada 2014 18:34\n"Aż chce się zawołać: nakręćcie z krzyżami i nie zawracajcie głowy, albo napiszcie prawdę: ŻE ŻYJEMY W PRL, a minione 30-lecie to okres Wielkiej Ściemy."\nUrszula Domyślna 3 listopada 2014 21:15\nDziękuję za piękny tekst barokowy. Uwielbiam polski barok. :)\nwsojtek 3 listopada 2014 10:32\nDzień dobry.Do "wolnych" mediów(aczkolwiek będę się upierał,że są wolni dziennikarze,np. pan W.Sumliński), można dodać "wolne" wybory.W związku z tymi nadchodzącymi,w dodatku do informacji o firmie Unizeto i tym wszystkim,co w związku z PKW pisał m.in.Pan,następująca informacja z 04.03.2014r http://www.nabino/106,panstwowa-komisja-wyborcza-wybrala-nabino-do-obslugi-serwisow-wyborczych.html , w tym o pakiecie zamówień http://www.nabino.pl/portfolio19/ ; moją uwagę zwróciły daty i klienci tej firmy. Jak Państwo uważacie: czy ta informacja to celowe wypuszczenie dezinformacji by przykryć coś znacznie ważniejszego,czy też jest coś na rzeczy-np. kolejne "zmiany" konserwujące to samo,czyli "nowoczesny" PRL-bis pod "światłym przywództwem" patrona/arbitra? Pozdrowienia.\nAleksander Ścios 3 listopada 2014 18:40\nJeśli jest tak, że oni to "piszą (mówią/grają/śpiewają), jak im się wydaje, że nam się będzie podobało", bylibyśmy w zamkniętym kręgu, z którego nawet optymista z PiS nie znalazłby wyjścia.\nOznaczałoby to przecież, że większość elektoratu opozycji stanowią ludzie,których obszar zainteresowań jest tragicznie wąski i ubogi. Ograniczony do pogoni za jednodniową plotką i przeżuwaniem medialnych śmieci.\nPodstawowe pytanie: jaką nową i wartościową wiedzę nabywa odbiorca "wolnych mediów" dowiadując się o programie na temat Jaruzelskiego lub słuchając o jakimś nieszczęsnym "spocie"? Co dowie się o rzeczywistości III RP, na ile poszerzy to zasób jego informacji? Jak i do czego zainspiruje, jakie wywołuje refleksje?\nZnając poziom intelektualny "naszych" żurnalistów i ludzi zarządzających "wolnymi mediami" nie dziwię się, że serwując takie śmieci, nie zaprzątają sobie głowy podobnymi pytaniami. Dziwię się jednak tym, którzy za ten chłam płacą i kupując gazety i abonamenty dają się nabierać grupce "chwilowo wydalonych z mainstreamu".\nCzynnik ekonomiczny powinien być najmocniejszym narzędziem nacisku. Otwarcie np. napisałem, że po nominacji Terlikowskiego na szefa TV Republika, nie wydałbym na tę telewizję nawet złotówki. Dorobek tego pana jest jak najgorszą rekomendacją i nie widzę powodu, by nazywać "naszą" stację, której przekaz może zadowalać tylko najmniej wybredne oczekiwania.\nBardzo podobają mi się te Pani słowa "przestańcie się wreszcie dziwić jak pensjonarki i robić idiotów z "targetu", który was żywi!"\nCóż jednak, skoro i Pani i ja wiemy, że ludzie, których nie stać na zachowania godne mężczyzny, nigdy nie przestaną się dziwić. Tym bardziej nie zrezygnują z "targetu".\nZ czego by żyli?\nAleksander Ścios 3 listopada 2014 19:11\nDość dawno zrezygnowałem z informowania na twitterze o kolejnych, intrygujących rozstrzygnięciach przetargów PKW. Te rzeczy nie interesują partii opozycyjnej i pora to zrozumieć.\nSądzę natomiast, że partię pana Kaczyńskiego oraz "wolne media" są bardzo zainteresowane utrzymywaniem wśród wyborców PiS przeświadczenia, że wybory mogą być sfałszowane. Tu bowiem otwiera się wielki obszar nadinterpretacji tzw. wyników wyborczych. Zawsze można zakrzyknąć, że "wybory sfałszowano" i za własne błędy i nieudolność obarczyć "ruskie serwery".\nGdyby opozycja była zainteresowana przebiegiem wyborów musiałaby monitorować cały proces wyborczy, począwszy od przetargów ( o co wielokrotnie postulowałem) oraz przeprowadzić rzetelny nadzór nad wszystkimi lokalami wyborczymi.\nWiemy, jak wyglądało to w ubiegłych latach, dlatego do wszelkich dzisiejszych deklaracji i medialnej demagogii trzeba podchodzić z rezerwą.\nZwrócę natomiast uwagę na bardzo charakterystyczną wypowiedź Pawła Solocha -"eksperta Instytutu Sobieskiego, byłego wiceministra spraw wewnętrznych i administracji w latach 2005-2007", zatytułowaną "Ekspert o „cudach nad urną”: Milczenie mediów nie zwalnia obywateli z konieczności wywierania presji na rządzących".\nPan Soloch nie mówi nic nowego, ale należy dostrzec, że postulat pilnowania wyborów, czyli "wywierania presji na rządzących" kieruje do samych obywateli i organizacji pozarządowych.\nPanu ekspertowi nawet do głowy mu nie przyjdzie, by tym obowiązkiem obarczyć partię opozycyjną, która nie tylko dysponuje odpowiednimi narzędziami nacisków, ale której członkowie działają za nasze pieniądze i mienią się naszymi przedstawicielami.\nNiewykluczone, że po przegranych wyborach, głosami takich ekspertów zostaniemy uświadomieni, że sami jesteśmy sobie winni.\nUrszula Domyślna 3 listopada 2014 21:10\nI PONOWNIE BĘDZIE "JAK U MROŻKA". :)\n"- O tu! - krzyknąłem, szeroko otwierając jamę ustną i wskazując palcem na zęby trzonowe. - O tu, wybili, panie, za wolność wybili!\nNastąpiło zamieszanie. Ucichli, patrzyli na mnie, nie mogąc zrozumieć, o co mi chodzi. A przecież chciałem tylko uprzytomnić im w sposób jasny i przystępny, niejako poglądowy, cierpienia mojego narodu. To, że najwidoczniej nie doceniali martyrologii, bardzo mnie rozgniewało."\nUrszula Domyślna 3 listopada 2014 21:44\nPrzypomina mi się niedawna akcja PiS pt. UCZCIWE WYBORY i słowa nadzorującej pani posłanki, która uzasadniała konieczność uruchomienia "akcji" - bynajmniej nie chęcią dopilnowania wyborów - tylko tym, "ŻEBY NIE MÓWILI (wyborcy PiS) - ŻE NIE BYŁO ŻADNEJ KONTROLI!" (cytuję z pamięci, ale sens by właśnie taki). Ostatecznie - jak z poprzednich - tak i z tej akcji - nic nie wyszło.\nW wyborach samorządowych (za niecałe 2 tygodnie) chyba zrezygnowano nawet z pozorowanej "zasłony dymnej". :) A PKW dostarczając codziennej rozrywki komunikatami o tym, że znów siadł system, niepilnowana przez nikogo, pewnie już po cichu przeprowadziła te wybory - jak ostatnio jej odpowiedniczka w Donbasie!\nwsojtek 4 listopada 2014 14:47\nDzień dobry.Tak; ostatni akapit Pana odpowiedzi o zrzuceniu odpowiedzialności by samemu móc się dalej wymądrzać stwierdzając :"a nie mówiłem"-zgadza się. Pooglądałem też różne szkiełka,w tym występy przedstawicieli partii opozycyjnej-pomijając niektóre wypowiedzi,które zaliczyłbym z góry jako dyskwalifikacja uderza jedno: brak umiejętności odpowiednio ostrej riposty u opozycyjnych polityków w mediach "drugiej strony" oraz pajacowanie niektórych dziennikarzy "naszej strony". Druga rzecz,to ciągłe wtopy i ich uzasadnianie,zamiast zdecydowanego przecinania. Abstrachując od "ruskich serwerów" na przykład takie wtopy: http://www.jerzywilk.pl -"dobry gospodarz Elbląga",pomimo takiego zachowania:http://www.elblag.eu/index.php?option=com_content&view=article&id=6247:jubileusz-wspolpracy-elblaga-i-kaliningradu&catid=1:miasto&Itemid=2 ,kontynuowane w Pułtusku http://www.naszdziennik.pl/polska-kraj/czerwony-burmistrz-z-pultuska.html http://www.pultusk24.pl/content/view/5679 (choć pamiętam doskonale,kto forował "pojednanie" z RCP (np. osobę abp.Michalika),w tym ostatnie "gesty Cyryla".Pamiętam też wcześniejszą hucpę wymierzoną przez miejscową opozycję przeciw pani J.Chmielewskiej (SW),która ośmieliła się stanąć w obronie prez.R.Śląskiej oraz inną,związaną z nazwą ronda im.śp.L.Kaczyńskiego.Obecnie zaś mogę powiedzić:gdzie oni są,ci politycy z opozycji w R.Śląskiej-jakoś nie widać ich kampanii kompletnie. Coś to więc nie jest tak,jak być powinno;potem pan A.Macierewicz,którego rozumiem,bo jednak ma ogrom roboty jest zaskakiwany: http://www.youtube.com/watch?v=c59N3ISF6Fo#t=36; chciałoby się ryknąć: krótko i za pysk swoje wojsko ,panie Antoni,bo gładkie słówka raczej nie wystarczą. I jeszcze to przygotowywanie gruntu pod miękkie lądowanie...w wiecznej opozycji i uparte trzymanie się obcych zgodnie z "globalnymi trendami".Nie zrozumiem nigdy ich fascynacji Orbanem(GP): droga Orbana oznacza dla mnie aktywność,także wyborczą (jak już),a nie ślepe naginanie rzeczywistości dla usprawiedliwienia polityki tego czy innego kraju: mają stać przede wszystkim na straży polskiego interesu narodowego,a nie jakiegokolwiek innego,bo wtedy budują cudzą suwerenność,a nie polską.,balowicze z Titanica (świeć Panie nad ich wieczną wachtą). Komisje wyborcze: spotkałem się z relacją pewnego gościa na jednej ze stron patriotycznych,jak nasi potraktowali go przy akcji pilnowania wyborów(chyba to było na blogmediach, ale nie jestem pewien-nie mam jednak żadnych podstaw,aby tą jego relację negować) ;czasami mam wrażenie,że opozycja chcąc pozyskać nowych jednocześnie odrzuca żelaznych (i potencjalnych) zwolenników,że upodabniają się coraz bardziej do tego,z czym podobno walczą-czyli z patologią POkomorry. Na przykład na relację z procesu pana W.Sumlińskego można było liczyć praktycznie tylko na blog @andera ,ale już np. niezalezna.pl zaledwie to http://www.niezalezna.pl/61043-sad-wezwal-komorowskiego-komorowski-kaze-sadowi-przyjsc-do-kancelarii ( w TVR była krótka zajawka z wypowiedzią pana Wojciecha "na gorąco"), a przecież jest nadzieją; o Pana 'Aferze marszałkowej' nawet się nie zająknęli-pewnie zbytek cnoty,co to krytyki się nie boi. Pozdrowienia.\nUrszula Domyślna 3 listopada 2014 21:05\nMyślę, że warto jeszcze podkreślić wątek, o który Pan tylko lekko zahaczył.\nChodzi mianowicie o tęsknotę oddelegowanych [co ja piszę?! - zesłanych!!!] na prawicę wyrobników pióra, za tzw. prawdziwym mainstreamem. A przede wszystkim - o nieprzepartą chęć powrotu do źródła źródeł - najobrzydliwszego medium III RP - Gazety Wyborczej, z której - jak mi się wydaje - prawie wszyscy się jakoś wywodzą. [Czy bardzo się mylę?]\nOczywiście - szczytem marzeń (nawet dla tych z GW) nadal pozostaje TELEWIZJA. Mam nadzieję, że są wyjątki, ale nie wierzę, żeby kogokolwiek z państwa dziennikarstwa, nawet z tych najbardziej "niepokornych", nie uwiodło własne "okienko" w TV. Duszę by za to sprzedali! Dlatego w takiej np. TVR odbywa się nieudolne kopiowanie "gwiazdorów" TV, replikowane są telewizyjne wzorce oraz zapraszane do studia mainstreamowe harpie i pterodaktyle. Własne, oryginalne pomysły - do policzenia na palcach jednej ręki przysłowiowego drwala z Lutowisk.\nW artykule rozważał Pan także "skąd bierze się taka tendencja".\nDo wymienionych przez Pana przyczyn, dodałabym jeszcze jedną, silnie zaznaczoną np. w moim środowisku. Jest to tzw. głód informacji oraz (jeszcze większy) głód słowa pisanego - same książki nie wystarczą! - u ludzi przyuczonych do czytania i przedkładających lekturę nad ruchome obrazki TV oraz wrzaski i chamstwo milicyjnego & wsiowego potomstwa. Stąd popularność kolorowych, wydawanych na dobrym papierze tygodników "prawicowych": "wSieci" i "do Rzeczy" oraz ich dodatków historycznych.\nAleksander Ścios 4 listopada 2014 19:41\nJakże trafna uwaga. Ciągłe wpatrywanie się treści GW, śledzenie TVN-u i innych reżimowych ośrodków, jest oczywistym wyrazem kompleksów "naszych" żurnalistów. Podejrzewam, że pozbawieni takich inspiracji, mieliby trudności z napisaniem jakiegokolwiek tekstu. Wystarczy więc, by GW i TVN milczały przez miesiąc, a "gwiazda" wielu uznanych publicystów mocno zbladnie.\nAż nadto widać, że w tym wpatrywaniu i naśladownictwie pobrzmiewa wielka tęsknota.\nFotocanon 3 listopada 2014 22:10\nNapisał Pan w jednym z komentarzy cyt. "cały "ciężar gatunkowy" odbioru tzw. naszej publicystyki opiera się na konstatacji - kto napisał te słowa. Jeśli autorem jest "uznany" żurnalista, redaktor naczelny lub ogłoszony autorytetem ekspert, odbiorca przełknie każdą brednię i nie zapyta o logikę wywodu. Odmiennie wygląda rzecz z autorem anonimowym, który nie tylko nie istnieje w tzw. środowisku, co samo w sobie stanowi poważną ujmę, ale nie jest pokazywany w pozach mędrca, nie wypowiada się w telewizjach i nie gości w klubach dyskusyjnych. Jego jedyną bronią i znakiem rozpoznawczym jest słowo..." również - toutes proportions garder - spotkałem się z tym zjawiskiem wobec mojej nikomu nieznanej osoby; nie dziwiłem się gdy 'za komuny' okazywałem się rozwydrzonym wyrostkiem, który niczego nie przeżył, nic nie widział..etc; lekko dziwiłem się, gdy w roku 1989 i później posiadanie i wygłaszanie zdania innego, niż 'twórcy polskiej demokracji' (na Piwnej jest tablica z takim napisem...) świadczyło o prawicowym oszołomstwie, zoologicznym antykomuniźmie itd; więc właściwie dziś powinienem się dziwić bardzo mocno, widząc takie zjawisko (nieważne co mówi - ważne Kto mówi...) po stronie ogłaszającej się 'Naszą' - ale niestety wcale już mnie to nie dziwi... Obiektywnie rzecz biorąc (trochę to trąci marksizmem, niestety..) osoby tworzące "Nasze Wolne Media pełnią rolę Flecisty z Hammeln - prowadząc stado w ściśle określony obszary, aby tylko jak najdalej od innych zakazanych terenów (tematów). Zastanawiam się, ile z nich robi to mimowolnie, nieświadomie - a ile wykonuje określoną robotę... Resortowe Dzieci musiały mieć przecież kuzynów, szwagrów, bratanków...\nNa marginesie Zaduszek - na warszawskich Powązkach wiele grobów wspaniale odnowionych, udekorowanych kwiatami i zniczami...- grobów komunistycznych działaczy, generałów, esbeków - pewnie nasi dziennikarze śledczy wytropią, kto to finansuje :)\nPoważnie - przegrywamy walkę o Pamięć; i jeszcze na Krakowskim Przedmieściu przed Pałacem Namiestnikowskim - gdzie nie może przecież stać żaden obiekt, a już Broń Boże pomnik - bo architektura, ochrona zabytków itd itp - prawie pół roku sterczy na stelażu ogromny brezentowy pomnik Gary Coopera z Mazowieckim i Wałęsą po bokach; to też w ramach walki z Pamięcią, Naszą Polską Pamięcią ...\nUrszula Domyślna 3 listopada 2014 22:16\nW prezencie dla Pana - parę cytatów z nieśmiertelnego Orwella.\nNajpierw ten, który najbardziej mi się z Panem kojarzy:\n"Do przyszłości, czy przeszłości, do czasów, w których myśl jest wolna, w których ludzie różnią się między sobą i nie żyją samotnie. Do czasów, w których istnieje prawda. Z epoki identyczności, z epoki samotności, z epoki Wielkiego Brata, z epoki dwójmyślenia pozdrawiam was!"\nA w odniesieniu do mającego nastąpić "przesłuchania", o którym wspomina Pan na tt:\nAleksander Ścios 4 listopada 2014 20:15\nSerdecznie dziękuję za te cytaty i skojarzenie :) Orwell napisał kiedyś zdanie, które często sobie przypominam. Ostatnio, nazbyt często:\nUrszula Domyślna 4 listopada 2014 22:42\nVERITAS CONTRA MUNDUM - prawda (nawet) przeciw światu, Panie Aleksandrze!\nI tego się trzymajmy. Bo przecież tylko "veritas nos liberavit" :)\nUrszula Domyślna 4 listopada 2014 22:48\nŚwietną, zjadliwą ilustrację do "JAKIE WOLNE MEDIA" zamieścił na "Rodaku" Pan Mirosław Rymar:\nUrszula Domyślna 4 listopada 2014 16:58\nJak Pan wynajduje takie portale?!!\nZajrzałam na linkowany na tt (z okazji ochoczego przyjęcia odznaczeń od Komorowskiego przez kilku księży-opozycjonistów) portal: dzieje. pl\nI AŻ MNIE ZEMDLIŁO!\nToż amalgamat najbrudniejszej wody! I podobnie trujący.\nNa powitanie mamy to - KLIK\n"Marszałek Sejmu Radosław Sikorski zainaugurował we wtorek akcję „Mamy Niepodległą! 2014”, w ramach której można bezpłatnie wysyłać specjalne kartki z życzeniami z okazji Święta Niepodległości. Jest z czego się cieszyć i być dumnym, bo mamy Niepodległą - mówił."\nA ten w tle na zdjęciu, z siwą patriarchalną brodą - pomyślałam że jakiś cudem uchowany legionista?, a to - okazuje się - wnuk Marszałka (wiele mówiący - między wierszami - życiorys w WIKI) i pomysłodawca całej landrynkowej akcji. Karteczki będziemy wysyłać. Z życzeniami. Znaczitsia, do marszałka Sikorskiego? Jak w II RP dzieci, na urodziny Komendanta?\nOd Marszałka do marszałka. Jak to czasem daleko pada jabłko od jabłoni... I jak nie ma szczęścia DO WNUKÓW nasza biedna Rzeczpospolita!\nUrszula Domyślna 4 listopada 2014 17:04\nJutro w Belwederze zostanie zatwierdzony jeden z najgroźniejszych instrumentów propagandowych IIIRP - tzw. Strategia Bezpieczeństwa Narodowego\nTo oni nam na Święto Niepodległości taki suwenir szykują?!\nStrategija Narodnoj Biezopasnosti. To nawet podobnie brzmi\nw obu językach? I skrót jakby ten sam...\nAleż to trzeba będzie odgruzowywać!!!\nUrszula Domyślna 4 listopada 2014 17:18\nChoć to już niemal dwa lata od Pańskiego artykułu "TOWARZYSZE OD BEZPIECZEŃSTWA":\n- do dziś pamiętam pasjonującą dyskusję pod tym tekstem. Za chwilę ją sobie odświeżę w całości, teraz tylko początkowy fragment - moja rozmowa z Jaszczurem:\nJaszczur 3 stycznia 2013 15:21\nW świetle tego, co pisał Autor o tej postaci i strukturach z nią powiązanych, można powiedzieć, że mamy do czynienia z (dalszą) sowietyzacją przez prywatyzację.\nCzy nie powinny zostać podjęte jakieś działania ze strony rządzących oraz prokuratury?\nI czy zainteresuje się tym skandalem opozycja?\nOraz nasze całkiem już wyzwolone i niepokorne media?\nCzy będą pytania/działania/dochodzenia - z ich strony ?\nWładza? Musiałaby chyba powtórzyć manewr munchausenowski ;). Ewentualnie, popełnić seppuku. Bo to właśnie środowiska komunistyczne sprawują realną władzę.\nOpozycja musiałaby się uczyć od takich ludzi, jak baron Ungern von Sternberg, generał Franco, generał Suharto. Ale przede wszystkim nie dojdzie do tego poziomu, bo "demokracja", "dziedzictwo Solidarności", bo "wartości chrześcijańskie" i "JP-2", "koniec wojny polsko-polskiej" itd., itp.\nUrszula Domyślna 3 stycznia 2013 15:23\nMoje pytania były tendencyjne !!!\nUrszula Domyślna 3 stycznia 2013 15:36\n"demokracja", "dziedzictwo Solidarności", bo "wartości chrześcijańskie" i "JP-2", "koniec wojny polsko-polskiej" itd., itp.\nDoskonałe podsumowanie przyczyn ogólnej niemożności!\nDodałabym "elektorat centrowy" (poszukiwany jak zaginiona Arka Przymierza z szarańczakami) wiarę w zabobony polityczne, oraz - kto wie czy nie najważniejszy - brak mężczyzn (z tym co trzeba) wśród "naszych polityków". Przeważają kunktatorzy i oby-nam-się-udało-do-nastepnej-kadencji!\nJaszczur3 stycznia 2013 16:13\nUrszulo - piszemy oboje o tym samym!\nAleksander Ścios 4 listopada 2014 19:31\nZainteresowanie "naszych" mediów procesem w sprawie afery marszałkowej to rzecz osobliwa.\nPrzez trzy lata w żadnym z głównych mediów tego nurtu nie pojawiały się relacje z rozpraw, a żurnaliści skwapliwie omijali salę sądową na Kocjana. Gdyby nie relacje blogera andera, nic byśmy nie wiedzieli o przebiegu sprawy.\nDziś przypomniano sobie temat i tylko dlatego, że świadkiem ma być Komorowski. Dobre i to, chociaż w relacjach pomija się wiele istotnych wątków, inne zaś nagłaśnia niewspółmiernie do znaczenia.\nNa niezależnej.pl nie było sprawozdań z rozpraw, zaś obecna praktyka pisania o aferze jest dość charakterystyczna. Autorzy mocno uważają, by nie wymienić tu mojego nazwiska i nie przypomnieć okoliczności związanych z pojawieniem się owej afery.\nPrzypomnę jedynie, że przez wiele miesięcy 2007 i 2008 roku temat ten funkcjonował w "naszych" i reżimowych mediach jako tzw. afera aneksowa. Była to nazwa celowo dezinformująca, sugerowała bowiem, że w tej sprawie chodzi o handel aneksem i nieprawidłowości wokół Komisji Weryfikacyjnej WSI.\nTylko Wojciech Wybranowski, później zaś, Wojciech Sumliński pojawiali się na moim blogu na Salonie 24, gdy w szeregu tekstów opisywałem udział Komorowskiego i nadałem tym wydarzeniom nazwę afery marszałkowej.\nWielokrotnie zwracałem uwagę, że obecny proces sądowy powinien być w centrum uwagi "naszych" mediów i partii opozycyjnej. Nie ma ważniejszej i bardziej charakterystycznej sprawy, by poznać prawdziwe oblicze lokatora Belwederu. Gdyby opozycja rzeczywiście chciała zawalczyć o prezydenturę, wystarczy nagłaśniać temat i wciąż przypominać Polakom o dokonaniach Komorowskiego w latach 2007-2009.\nAleksander Ścios 4 listopada 2014 19:59\nTo bardzo prawdziwe zdanie z Pańskiego komentarza: "Nasze Wolne Media pełnią rolę Flecisty z Hammeln - prowadząc stado w ściśle określony obszary, aby tylko jak najdalej od innych zakazanych terenów (tematów)".\nIm dłużej przyglądam się pewnym praktykom, a szczególnie tematom okołowyborczym, tym częściej mam takie wrażenie. Są tematy lekkie, łatwe i przyjemnie, jak np. gonienie za rządowymi króliczkami (tu szczególnie kwitnie opozycyjność żurnalistów) i rzeczy zupełnie innej wagi, jak budowa reżimu prezydenckiego czy sprawy bezpieczeństwa, których nikt nie ośmiela się tykać.\nPańskie osobiste doświadczenia ze zjawiskiem opisanym w moim komentarzu, wydają się potwierdzać, że mocno tkwimy w mentalności tzw. minionej epoki. Tylko społeczności zniewolone i pozbawione autentycznej elity mogą kierować się normą "z autorytetu deontycznego".\nAleksander Ścios 4 listopada 2014 20:38\nSkoro wspomina Pani dyskusję sprzed dwóch lat, ja przypomnę, że użyła Pani wówczas niezwykle celnego określenia: "Prywatyzacja Bezpieczeństwa Narodowego Polski".\nNa tym, w pewnym uproszczeniu polega zamysł Belwederu, by ze sprawy narodowego bezpieczeństwa uczynić domenę kilku panów rodem z peerelowskiej nomenklatury. Dlatego SPBN i pochodne tego "dzieła" są autorskim projektem pana Kozieja, grupy jego przyjaciół oraz przyjaciół B. Komorowskiego. Pisałem o tym więcej przed trzema laty w tekście "Eksperci od bezpieczeństwa".\nDziś ta "prywatyzacja" przybiera postać pewnego ciekawego kontraktu. Dowiedzieliśmy się np., że Romuald Szeremietiew, kojarzony przecież z "naszą" stroną został szefem Biura Inicjatyw Obronnych Akademii Obrony Narodowej.\nTa inicjatywa polega na podporządkowaniu Belwederowi wszystkich ruchów społecznych i stowarzyszeń działających na rzecz "obrony terytorialnej". Szumnie nazywa się to nawet "tworzeniem nowej Armii Krajowej", ale kto odwiedzi tę stronę: http://obronanarodowa.pl/ rychło zrozumie, jakie postaci i środowiska stoją za owym projektem. Intencje Belwederu zostały zaś wyjawione podczas spotkania "przedstawicieli organizacji społecznych o charakterze proobronnym", do jakiego doszło w BBN 30 września br.\nNie muszę chyba dodawać, że "wolne media" wchodzą bardzo gładko w tę belwederską ustawkę i ochoczo uczestniczą w promocji "nowej Armii Krajowej".\nUdział pana Szermietiewa ( kto dziś pamięta o jego obecności na wykładach ProMilito w r.2008 czy uczestnictwie w "projekcie blogerskim Nowy Ekran) gwarantuje, że rzecz otrzyma "prawicowy" charakter.\nUrszula Domyślna 4 listopada 2014 22:31\nNazywanie wytworu komunistycznych PRL-owskich trepów, pod wodzą tow. Kozieja z "komorowskiego" BBN - ARMIĄ KRAJOWĄ - to jest tak nieprawdopodobna profanacja, że aż mi na chwilę mowę odjęło!\nTym bardziej, że równolegle PO-wski minister Obrony Narodowej, Siemoniak, tworzy Gwardię Narodową!\nI jako wisienka na torcie, Naczelny Bloger Nowego Ekranu - Romuald Szeremietiew. Tak okrutnie potraktowany w dawnym MON przez "kolegę z opozycji" B. Komorowskiego i skarżący się nań wszędzie (tylko nie w sądzie) - ale do czasu! Dokładnie tak, jak Pan przewidywał.\nTeraz najwyraźniej znów zgodnie współpracują. Prawicowość (taka raczej ze Zjednoczenia Patriotycznego "Grunwald") - gwarantowana!\nBrrrrr, zimno się robi! Ale i "zawziętości przybywa".\nBezwstydnym plagiatorom, poważającym się "narodowe świętości szargać" proponowałabym powrót do ich prawdziwych źródeł - i nazwanie tego, co proponują jedynie właściwie:\n- Armią Ludową\n- Gwardią Ludową\nwsojtek 5 listopada 2014 13:16\nDzień dobry.Kiedyś dawno temu pewna osoba ostrzegła mnie przed NE,skutecznie ostrzegła; ja jestem za dbaniem o suwerenność Polski,sprzeciwiam się linii eurokołchozu/resetu,co nie oznacza,abym nie dostrzegał prosowieckiej linii pozorantów. O strepiałym LWP i ich pomysłach pod egidą środowiska BK; wystarczyła zaledwie mała "aktualizacja" w formie "zdalnego dotknięcia" dziejów.pl,by dojść do wniosku-w którą stronę sterują:spod założycieli PAP i MHP pod patronatem MKiDN wyskakują "polubieni" Instytut Polski w Petersburgu-> Instytut Polski w Moskwie oraz organ miękkiej propagandy prosowieckiej cogita.ru. Uważam,że "oparowe" rozpierzchło się z NE przepoczwarzając np. w "neonki",w których z lubością występuje m.in. prof.Żaryn towarzysząc generalskiemu trepowi J.Grudniewskiemu,uzasadniającemu m.in.21.09.2014 "zmniejszenie terytorium Ukrainy".Przypominają się też ostrzeżenia,m.in.Pana artykuły,w tym cytat z Kiszczaka o "tworzeniu nowych organizacji,stowarzyszeń etc." bądź "umieszczaniu swoich esbeków" w różnych organizacjach,w tym w ruchach/partiach itp.Takim czymś jest wg. mnie "Błękitna Polska" i np. towariszcz Zagozda (jak RAŚ) piszący apel do płk.Putina w sierpniu 2014r,czy też pewne wspólny sabat założycielski tegoż "błękitnego" z prelegentem R.Oparą w jednej z głównych ról(łatwo znaleźć na YT). W tym kontekście rozpatruję też takie publikacje jak: http://www.pch24.pl/blekitna-polska--ujawnia-tajne-stowarzyszenia,2030,i.html http://www.pch24.pl/prof--zoll--konwencja-antyprzemocowa--to-wykroczeni-tradycje,31926.html http://www.obronanarodowa.pl/download/OdbudujmyAK/petycjedoprezydenta.pdf . Wszystkie promują (i reklamują się)określone środowisko,uznając Komorowskiego za "patrona elegancji": pierwszy mija temat różnych związków "byłych",drugi zapomina o przedstawieniu pełnej sylwetki prof.Zolla (np. o roli fundacji centrumjp2 w "pojednaniu"),trzeci: wystarczy "sygnatariusz naczelny" gen.Skrzypczak,sławiący na swoim "zawieszonym blogu" wersję MAK/Millera/Laska. I wprawdzie cieszy mnie wygrana pana G.Brauna przed ETPCz,ale czy to jednak nie podobne: "szkoła/kościół/strzelnica" i "odbudujmy AK"- przy takim patronacie? Jestem za wzmacnianiem polskiej armii,dopuszczam nawet "model szwajcarski",ale...bez przesady i powiazań z komorrą. I inna sprawa: w dzisiejszej GP(str.34-35) opublikowano artykuł pana M.Pawlaka "Cudowne odhibernowanie",podrozdziały: Pod dyktando Rosjan,Autonomiczny kanał,Kampania wyborcza-puste deklaracje,Przyczyny zmiany stanowiska rządu,Uzasadnione decyzje inwestycyjne PiS,Połączyć Świnoujście,Tunel już dawno by powstał. Jestem za tym,aby takie inwestycje idące w kierunku uniezależnienia się powstały,ale tworzenie alibi dla elbląskiego kandydata ,bo tak odbieram pominięcie faktu promowania "Rosji w Polsce" przez pana J.Wilka z maja 2014r http://www.elblag.eu/index.php?option=com_content&view=article&id=6247:jubileusz-wspolpracy-elblaga-i-kaliningradu&catid=1:miasto&Itemid=2,psuje przekaz. Pozdrowienia.


Artykuł z numeru: 4/2019\n- Cały czas uczymy się, wprowadzamy nowe technologie, nowe maszyny – mówią Marian i jego synowie – Marek oraz Piotr Stenzlowie, prowadzący 380-hektarowe rodzinne gospodarstwo w Pępowie pod Gdańskiem, gdzie uprawiają warzywa, ziemniaki oraz zboża.\n- Zaczynaliśmy w 1991 roku od 8,5 hektarów kupionych w Pępowie przez rodziców mojej pierwszej żony Anny – odpowiada Marian Stenzel pytany o początki gospodarstwa. – Teściowie mieli jedną krowę i trochę zboża. A my uznaliśmy, że trzeba produkcję ukierunkować i wybraliśmy uprawę kapusty na czterech hektarach. Mieliśmy szczęście, bo 1992 rok był wyjątkowy – cena kapusty białej była bardzo wysoka, zarobiliśmy więc dużo, jak na tak małe gospodarstwo i nasze ówczesne możliwości. To był strzał w dziesiątkę.\nInwestowali w ziemię\nPaństwo Stenzelowie uznali wtedy, że muszą powiększyć gospodarstwo i zaczęli kupować grunty od sąsiadów-rolników. – W latach 90. nie było jeszcze takiej ekspansji mieszkańców Gdańska na okoliczne gminy, nie było dopłat unijnych, a właścicielom małych gospodarstw nie chciało się uprawiać ziemi, więc kupowaliśmy od nich po 4-5 hektarów. Wszystkie zarobione pieniądze inwestowaliśmy w powiększenie i rozbudowę naszego gospodarstwa – opowiada rolnik. W 2002 r. Marian Stenzel najpierw wydzierżawił od Agencji Nieruchomości Rolnych, a później, po 9-letniej dzierżawie kupił popegeerowskie 200-hektarowe gospodarstwo we wsi Przyjaźń.\nZakupy ziemi trwały do 2012 r., kiedy gmina Żukowo stworzyła plan zagospodarowania przestrzennego i właściciele gospodarstw rolnych zaczęli dzielić grunty na działki budowlane. Dalsze zakupy ziemi od rolników stały się nieuzasadnione ekonomicznie.\nRodzina Stenzlów ma teraz 380-hektarowe gospodarstwo rolne, w którym uprawia ziemniaki, warzywa i zboża, firmę Agro-Anna, która przetwarza warzywa, a grupa producencka Polfarm płody sprzedaje. Niedawno przedsiębiorcy zajęli się usługami rolniczymi, żeby zarabiać także na tym i wykorzystać fundusze unijne na zakup maszyn, które będą pracowały też w ich gospodarstwach. Wnioski złożone do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa nie zostały jeszcze rozpatrzone.\nOśrodki gospodarcze znajdują się w Pępowie (główna siedziba gospodarstwa) i w Przyjaźni (druga siedziba gospodarstwa oraz zautomatyzowana sortownia warzyw z magazynami, przetwórnią i zapleczem biurowym, która powstała w 2014 r. i przerabia kilka tysięcy ton warzyw rocznie). Rolnicy mają własne środki transportowe, którymi dostarczają do klientów ziemniaki i warzywa, po towar podjeżdżają też ciężarówki klientów.\nMarianowi Stenzlowi pomagają żona Maria (zajmuje się księgowością),córka Natalia (skończyła zarządzanie na Politechnice Gdańskiej) i dwóch najstarszych synów: Marek (skończył Wydział Rolniczy na Uniwersytecie Warmińsko-Mazurskim w Olsztynie z tytułem mgr inż.) oraz Piotr (studiuje rolnictwo, ma już tytuł inżyniera, jest najlepszym studentem na roku). Trzeci syn Adam też chce studiować rolnictwo. – Teraz, kiedy pomagają mi dzieci, czuję się jak na wakacjach. Wcześniej ciężko pracowałem, po 16-18 godzin na dobę – mówi Marian Stenzel. – Dopiero od trzech lat wyjeżdżamy na wakacje, przez 26 lat nigdy nie było na to czasu.\n- Dziesięć lat temu zmarła nasza mama. Wtedy naprawdę było ciężko. Ale zacisnęliśmy pięści i ruszyliśmy do przodu, mimo że zawsze nam jej brakuje – dodaje Piotr Stenzel.\nZbiór ogórków z „samolotu”\nRolnicy wyspecjalizowali się w uprawie ziemniaków sałatkowych i kapusty, uprawiają też inne warzywa: ogórki, marchew, pietruszkę, seler, por i buraki ćwikłowe. Głównie odmiany holenderskie, tylko odmiany ogórka polskie. – Są najlepsze i dostosowane do naszego klimatu, na przykład Julian czy Borus – przekonują. – Poza tym zagraniczne odmiany dają co prawda wysokie plony – od 80 do 150 ton z hektara, ale w przeciwieństwie do polskich źle się kiszą. To ważne, ponieważ całe zbiory ogórków przeznaczone są do kiszenia, co odbywa się w ogromnych silosach.\nPlony marchwi sięgają tu 85 t/ha, kapusty wczesnej 80 t, kapusty późnej 180 t, ogórków ponad 60 t/ha. – W różnych latach jedne gatunki warzyw mają dobrą cenę, inne niską. Ale przy takiej dywersyfikacji upraw średnio rocznie osiągamy stabilny dochód – dodaje Marek Stenzel. – Minusem jest natomiast to, że musimy mieć pełne komplety maszyn do wszystkich upraw. Nie korzystamy usług polowych.\nRolnicy mają ponad 150 maszyn: ciągniki, pługi, agregaty uprawowe, separatory kamieni, siewniki, opryskiwacze, kombajny do zbioru kapusty, do warzyw korzeniowych, do zbóż. – Do zbioru ogórków kupiliśmy niemiecką profesjonalną maszynę, którą nazywamy „samolotem”, ponieważ ma skrzydła podobne do samolotu. Na skrzydłach o rozpiętości 24 metrów leżą pracownicy i zbierają ogórki. Układają je na taśmociągu, który transportuje warzywa na przyczepę. Nie chodzą po polu, nie noszą ciężkich skrzynek i nie depczą roślin, na co ogórki są bardzo wrażliwe – wyjaśnia Marian Stenzel.\nRolnictwa precyzyjnego producenci jeszcze nie stosują, ale zamierzają skorzystać z dotacji unijnej na „Różnicowanie działalności nierolniczej” i wyposażyć ciągniki w GPS oparty na stacji RTK. – Od tego roku już nie my, tylko profesjonalna firma będzie pobierała na naszych polach próby glebowe. Mamy też zamiar kupić rozsiewacz nawozów ze zmiennym dawkowaniem. Widzimy taką potrzebę, bo mamy mozaikowatą ziemię, więc w niektórych miejscach stosować będziemy mniej nawozów, a to da nam oszczędności. W ten sposób będziemy też chronić środowisko – mówią. – Wcześniej nie kupowaliśmy urządzeń do rolnictwa precyzyjnego, bo żadna nawigacja nie radziła sobie z bardzo małymi prędkościami, z którymi trzeba jeździć na przykład podczas sadzenia kapusty. Przy prędkości poniżej 5 km/h nawigacja wyłączała się, bo dla niej sprzęt stał, a nie jechał. Teraz technologie są inne i nie ma takich problemów.\nZiemniaki wśród kamieni\nOd ponad 20 lat Marian Stenzel uprawia ziemniaki na 60-100 ha. – Stosujemy irlandzką technologię – wyjaśnia. – Wszystkie grunty przeznaczone pod ziemniaki są głęboszowane i odkamieniane. Zbieramy około 300 ton kamieni każdego roku. Jeśli lata są burzowe, jeszcze więcej. Mamy słabe gleby klasy IVa i IVb, które łatwo się przesuszają, więc kamienie mają tu swoje zadanie. Pod nimi zawsze utrzymuje się wilgoć. Nie możemy wyzbierać wszystkich, dlatego przesiewamy tylko 30-centymetrową warstwę ziemi specjalnymi maszynami. Kupiliśmy całą technologię, mamy specjalne redła do pługa oraz specjalistyczne odkamieniarki, a właściwie separatory kamieni firmy Grimme i sadzarki.\nNajpierw pługiem usypuje się wielkie kopce, jak pod szparagi, następnie jedzie ciągnik z separatorem kamieni i przesiewa ziemię na zagon o wysokości ok. 40 centymetrów, w który z kolei sadzarka sadzi sadzeniaki. Ziemia na redlinach jest tak pulchna, że można włożyć rękę po łokieć. Dzięki temu ziemniaki nie mają po zbiorze żadnych obić. Większe kamienie są wywożone z pól, a mniejsze wysypywane w bruzdy, co ogranicza parowanie gleby. – Także dlatego, że nie ma na tych polach podeszwy płużnej, mamy mało problemów z suszą. W ubiegłym roku susza była wielka, a my mieliśmy bardzo dobre zbiory ziemniaków, przy czym pomimo braku opadów daliśmy sobie radę bez konieczności nadmiernego nawadniania – zdradzają rolnicy.\nPrzed wysadzeniem bulwy są pobudzone w przechowalni i zaprawione przeciwko rizoktoniozie. Sadzenie rozpoczyna się w III dekadzie marca. Na hektarze rośnie ok. 40 tys. roślin. Przed wschodami stosuje się tu jeden z herbicydów doglebowych. W czasie wegetacji trzykrotnie dokarmia się rośliny nawozem mikroelementowym, natomiast opryski fungicydami przeciwko zarazie ziemniaczanej wykonuje się 4-5 razy. W razie potrzeby rolnicy zwalczają larwy stonki ziemniaczanej.\nRekordowe plony ziemniaków (bardzo wczesnej odmiany Berber) Marian Stenzel zebrał w 2006 r. – 96 t/ha, podczas gdy hodowca podaje plonowanie na poziomie 34 t/ha. Wtedy ziemniaki były bardzo drogie. W następnym roku ta odmiana plonowała już gorzej – dała niecałe 50 t/ha, co też jest świetnym wynikiem. Średnie plony wynoszą w Pępowie 50-60 t/ha.\nNa polach gospodarstwa rośnie zwykle pięć odmian ziemniaków – od najwcześniejszych do późnych. – Wykopki zaczynamy w końcu czerwca, kiedy dojrzewają odmiany Riviera i Carrera. W lipcu zbieramy Vinetę i Sagittę, ostatnie odmiany we wrześniu – mówi Marian Stenzel. – Gdy pojawia się nowa odmiana wysadzamy ją na poletkach w gospodarstwie i sprawdzamy.\n- Nie sprzedajemy bulw prosto z pola, tylko je kalibrujemy, myjemy i pakujemy, a bulwy małe, nienadające się do handlu detalicznego przetwarzamy w nowej przetwórni, której potencjał produkcyjny ciągle się zwiększa – wyjaśnia Marek Stenzel.\nGotowy produkt to ziemniaki przygotowane do spożycia po podgrzaniu.– Klienci chcą się zaopatrywać u nas przez cały rok i dlatego w wielu przypadkach mamy ceny całoroczne – zaznacza Marian Stenzel.\nKapusta świeża i kiszona\nDruga pod względem wielkości areału uprawa to kapusta biała (6-7 odmian o różnej długości wegetacji, od 70 do 140 dni), która rośnie na 60 ha i której gospodarstwo produkuje kilkatys. t rocznie. Docelowo rolnicy chcą zwiększyć obrót kapustą do 20 tys. t, przetwarzając zbiory własne oraz kontraktowane u okolicznych rolników. – Zamierzamy zawierać z sąsiadami kontrakty na kapustę z 1-2 hektarów, ponieważ mamy wielu klientów, którzy chcą ją od nas kupować. Niestety, sami nie mamy takiego areału, żeby sprostać zamówieniom. Skupimy więc kapustę od rolników, będziemy ją sortować, pakować i sprzedawać w główkach albo przerabiać, czyli kisić. Najpierw jednak musimy producentów przeszkolić, zatrudnić pracownika, który będzie pilnował plantacji, dobierał odmiany, doradzał w kwestiach ochrony – snuje plany Marian Stenzel.\nKiszone w silosach są główki kapusty zbyt duże do sprzedaży lub krzywo obcięte. Dzięki temu całe zbiory zostają wykorzystane, nie marnowane. Teraz tylko odpady z uprawy i przerobu warzyw przedsiębiorcy oddają rolnikom, którzy skarmiają je bydłem oraz myśliwym, którzy dokarmiają dziką zwierzynę.


Szewczak: Wzrost gospodarczy nie maleje; on realnieje - WNET.fm\nData publikacji: 5 grudnia 2016, 11:33\n– Wzrost gospodarczy rzędu 2,5 proc. to przyzwoity wzrost. Nie ma co dramatyzować. Wielu nam zazdrości takiego wzrostu gospodarczego – powiedział w wywiadzie dla Radia Wnet Janusz Szewczak, poseł PiS.\nWzrost Produktu Krajowego Brutto w Polsce w trzecim kwartale 2016 r. wyniósł 2,5 proc. Zdaniem posła PiS Janusza Szewczaka, jest to „przyzwoity” wynik zważywszy na „brak środków unijnych i brak inwestycji samorządowych”.\n– Wzrost stopy rozwoju gospodarczego w państwach europejskich jest na poziomie od 0 do 2 proc. We Włoszech jest na poziomie niewiele ponad 0,5 proc.; w Szwajcarii mamy praktycznie zerowy wzrost; w Niemczech za trzeci kwartał odnotowano 0,2 proc wzrostu PKB. Zatem nasze ok. 2,9-3 proc. to przyzwoity wzrost. Tutaj nie ma co dramatyzować. Wielu nam zazdrości takiego wzrostu gospodarczego. Natomiast chcielibyśmy odnotowywać wzrost na poziomie 6-7 proc. Ten dzisiejszy wzrost PKB w Polsce nie tyle maleje, (…) on realnieje – stwierdził.\nSzewczak podkreślił, że wzrost gospodarczy za rządów Platformy Obywatelskiej spowodowany był niewłaściwym wydatkowaniem środków pieniężnych. Ponadto zaznaczył, że wskaźnik PKB jest przestarzały, a Prawu i Sprawiedliwości prędzej zależy na wzroście Produktu Narodowego Brutto: – Nie tyle maleje, a normalnieje, realnieje. Bardziej oddaje to, co sami robimy. Przypomnę, że połowę polskiego PKB tworzą dziś firmy zagraniczne, a one transferują swoje zyski za granicę. Nam chodziłoby o większy wzrost PNB, a nie PKB, który jest bardzo zafałszowanym wskaźnikiem – mówił.\nZdaniem deputowanego, receptą na wzrost PNB jest tworzenie nowych podmiotów gospodarczych oraz naprawienie nietrafnych inwestycji. Przykładem nieudanego projektu, jaki wskazał była budowa kopalni miedzi w Sierra Gorde w Chile.\nPosted in Gospodarka, Polityka, Wiadomości | Tagged ekonomia, gospodarka, PiS, Szewczak\nKto zostanie premierem po dymisji Matteo Renzi’ego? Jest trzech faworytów