Cykl podróżniczy „Za Horyzontem”: Kuba Witek „Dlaczego wracam na Islandię” – 27.09.2018 - Regionalne Centrum Kultury im. Zbigniewa Herberta w Kołobrzegu\n27.09.2018 (czwartek) godz. 19.00, sala widowiskowa RCK\nNieziemskie krajobrazy, cuda natury oraz przestrzeń, której tak ciężko doświadczyć żyjąc dziś na starym kontynencie – każdy z tych elementów sprawia, że Islandia co roku przyciąga rzesze podróżników żądnych przygód i niezwykłych doznań. Trudno się dziwić, w Europie nie ma drugiego takiego miejsca, w którym możemy wspinać się na kratery wulkanów (wygasłych, jak i aktywnych), przejść się po powierzchni jednego z lodowców, wybrać się na off-roadową wyprawę w głąb interioru czy wędrówkę przez pola lawowe. To na Islandii mamy szansę odwiedzić jaskinię lodową, zaliczyć kąpiel w naturalnych gorących źródłach czy napić się wody prosto z wodospadu. Nie trzeba dodawać, że kraina lodu i ognia jest, dosłownie, rajem dla fotografów czy filmowców.


(\tPublikacja: 15.10.2014 )\nW wyniku głosowania nad projektami zgłoszonymi w ramach projektu "Budżet Obywatelski 2015 w Gdańsku" do realizacji przechodzi 21 projektów. W głosowaniu udział wzięło 37 965 mieszkańców Gdańska, co stanowi 10,13 % uprawnionych do głosowania. Wśród głosów przeważały te oddane przez kobiety - 21 658 , z kolei w głosowaniu wzięło udział 16307 mężczyzn.\nBrzeźno, Nowy Port, Letnica, Stogi, Przeróbka, Krakowiec-Górki Zachodnie,\nWyspa Sobieszewska, Rudniki, Olszynka, Orunia-Św. Wojciech-Lipce\n1630 głosów, 500 000 PLN - Pusty Staw – Sport Rekreacja Wypoczynek (Stogi)\n1447 głosów, 500 000 PLN - Monitoring wizyjny Brzeźno, Nowy Port, Olszynka, Orunia-Św. Wojciech-Lipce\n1 394 głosów, 500 000 PLN – Dzielnicowy park rekreacyjno-wypoczynkowy dla dzieci, młodzieży i dorosłych na Stogach, etap I.\nŁączna kwota projektów – 1 500 000 PLN\n1816 głosów, 200 000 PLN - Ścieżka biegowo-rekreacyjna (fragment) wraz z oświetleniem przy zbiornikach wodnych Świętokrzyska I i II\n1758 głosów, 450 000 PLN - Winda zewnętrzna dla osób niepełnosprawnych (budynek Szkoły Podstawowej nr 8, ul. Marcina Dragana 2)\n1556 głosów, 200 000 PLN - Stanowiska parkingowe (wzdłuż ogrodzenia Szkoły od ulicy Dragana. Lokalizacja Szkoła Podstawowa nr 8 im. Przyjaciół Ziemi w Gdańsku, ul. Marcina Dragana 2)\n1442 głosy, 86 000 PLN - Sterylizacja kotek i kastracja kocurów miejskich, wolnożyjących wraz z odrobaczeniem i odpchleniem, na terenie okręgu drugiego: Śródmieście, Chełm i Ujeścisko - Łostowice.\n1066 głosów, 500 000 PLN – Sportpark przy ul. Św. Barbary\nŁączna kwota projektów - 1 436 000 PLN\nSiedlce, Suchanino, Piecki-Migowo, Jasień, Wzgórze Mickiewicza, Aniołki\n2132 głosy 500 000 PLN - Piecewska – ulica na miarę 21. wieku – bezpieczna, przyjazna pieszym i kierowcom. Etap 2: realizacja projektu\n2078 głosów, 500 000 PLN - SZKOŁA MARZEŃ - remont głównego dziedzińca szkolnego, placu apelowego oraz wymiana podłóg, okien i lamp na terenie Szkoły Podstawowej nr 1 i Gimnazjum nr 27 (ZKPiG nr 20 w Gdańsku)\n1921 głosów, 500 000 PLN – Budowa nowego boiska wielofunkcyjnego sportowego w Szkole Podstawowej Nr 58 w Gdańsku, ul. Skarpowa 3\nŁączna kwota projektów - 1 500 000 PLN\nMłyniska, Wrzeszcz Górny, Wrzeszcz Dolny, Strzyża, Brętowo\n1557 głosów, 497 984 PLN – Gdańsk trzyma poziom - lepsze chodniki (Wrzeszcz, Brętowo, Młyniska, Strzyża)\n1479 głosów, 495 000 PLN - Wrzeszcz - Rekreacja: Podleśna Polana // parkour - Hallera – Okrzei// Plac przy Baczyńskiego - Bohomolca // Podkarpacka\n1123 głosy – 86 000 PLN - Sterylizacja kotek i kastracja kocurów miejskich, wolno żyjących wraz z odrobaczeniem i odpchleniem, na terenie okręgu czwartego: Młyniska, Wrzeszcz Górny, Wrzeszcz Dolny, Strzyża, Brętowo.\nŁączna kwota projektów - 1 078 984 PLN\nOkręg Konsultacyjny V\nZaspa Rozstaje, Zaspa Młyniec, Przymorze Wielkie, Przymorze Małe\n2117 głosów, 500 000 PLN - Modernizacja istniejącego ciągu pieszego - bulwar, na ciąg pieszo - rowerowy z wydzieleniem ścieżki rowerowej. Lokalizacja: Bulwar pieszy na odcinku od ulicy Chłopskiej (wylot z tunelu pod ul. Chłopska) w kierunku ul. Dąbrowszczaków z połączeniem do Parku Regana\n1648 głosów, 490 000 PLN - Biegnij, wyskocz oraz rzuć! W zdrowym ciele zdrowy duch! - Lokalizacja: Zespół Kształcenia Podstawowego i Gimnazjalnego nr 12, ul. Burzyńskiego 10\n1602 głosy, 500 000 PLN – Wymiana asfaltu na ul. Pilotów na osiedlu Zaspa Młyniec\nŁączna kwota projektów - 1 490 000 PLN\nOkręg Konsultacyjny VI\nŻabianka-Wejhera-Jelitkowo-Tysiąclecia, Oliwa, VII Dwór, Osowa,\n3247 głosów, 500 000 PLN - Nowy Pachołek 2.0 (Oliwa)\n1666 głosów, 412 475 PLN – Dom Zarazy, modernizacja i doposażenie (Oliwa)\n1489 głosów, 470 000 PLN - Boisko Wielofunkcyjne, Gdańsk Osowa, teren przy ul. Heleny i Diany\nŁączna kwota projektów - 1 382 475 PLN\n7394 głosy, 1 200 000 PLN - Gdańsk trzyma poziom – lepsze chodniki (Przymorze, Wrzeszcz, Zaspa, Strzyża, Młyniska Bretowo)\nPoniżej szczegółowe wyniki głosowania w poszczególnych okregach:\nBrzeźno, Nowy Port, Letnica, Stogi, Przeróbka, Krakowiec – Górki Zachodnie, Wyspa Sobieszewska, Rudniki, Olszynka, Orunia-Św. Wojciech–Lipce\nOkręg Konsultacyjny I (32.5 KB)\nOkręg Konsultacyjny II (32 KB)\nOkręg Konsultacyjny III (33 KB)\nOkręg Konsultacyjny IV (34 KB)\nOkręg Konsultacyjny V (29.5 KB)\nOkręg Konsultacyjny VI (31.5 KB)\nProjekty ogólnomiejskie (27.5 KB)\nWytypowane zwycięskie projekty wybrane zostały z uwzględnieniem zasady zapisanej w Uchwale Nr LII/1149/14 z dnia 24 kwietnia 2014 r. w sprawie przeprowadzenia na terenie Miasta Gdańska konsultacji społecznych projektu „Budżet Obywatelski 2015 w Gdańsku” (§ 5 pkt. 5) oraz z uwględnieniem poprawki do ww. uchwały:\n"W Okręgu Konsultacyjnym rekomendowane są do realizacji nie więcej niż dwa projekty w danej dzielnicy z uwzględnieniem postanowień § 4 ust. 3 i 4."\nRadni Miasta Gdańska 28 sierpnia 2014 r. przyjęli także poprawkę do ww. uchwały, która doprecyzowuje zasady wybierania zwycięskich projektów w przypadku projektów obejmujących więcej niż jedną dzielnicę w Okręgu Konsultacyjnym. Do paragrafu 5 dodano punkt o treści:\n"W sytuacji gdy wybrany w głosowaniu projekt będzie obejmował teren łącznie kilku dzielnic z jednego Okręgu Konsultacyjnego w tym przynajmniej jedną dzielnicę na ternie, której nie zarekomendowano do realizacji dwóch projektów, projekt ten rekomendowany będzie do realizacji niezależnie od ilości projektów zarekomendowanych uprzednio do realizacji na terenie pozostałych dzielnic".\nCo dalej z wybranymi projektami?\nProjekty, które zostały zarekomendowane do realizacji w ramach Budżetu Obywatelskiego w 2015 roku zostaną ujęte przez Prezydenta Miast Gdańska w projekcie budżetu Miasta na rok 2015 , który będzie przedłożony Radzie Miasta do 15 listopada 2014r. Rada Miasta uchwalając budżet na rok 2015 ostatecznie zatwierdzi wybrane projekty do realizacji.\nZasady składania projektów\nInstrukcja składania projektów\nZmiany regulaminowe BO2023\nPodział środków BO2023, kwoty dzielnic\nCennik kosztów projektów\nPromocja projektu/plakaty, ulotki do pobrania\nPomoc - skonsultuj z nami swój projekt\nInstrukcja wysyłki pisma ePUAP


Waszczukowe – DELIKATESY I FRYKASY\nBranding Ilustracje Opakowania Print WEB 11 marca 2021 13 kwietnia 2021\nWaszczukowe to beerbrownicy z Czarnej Białostockiej, pasjonaci i eksperymentatorzy, mocno zakorzenieni w puszczańskim mateczniku. W browarze powstają oryginalne piwa kraftowe, które miałyśmy okazję i przyjemność smakować.\n1 etap – pozycjonowanie\nWspółpracujemy z Browarem Waszczukowe od 2019 roku. Pierwszym etapem naszych działań było opracowanie strategii marki i hierarchii komunikacji etykietach piw. To wtedy powstali Beerbrownicy z Czarnej Białostockiej, czyli wyróżniające pozycjonowanie dla browaru, który świetnie sobie radzi z sianiem fermentu w Puszczy Knyszyńskiej😜. Użycie, w komunikacji Browaru Waszczukowe, neologizmu beerbrownik, nie jest przypadkowe. Przywodzi nam na myśl słowo bimbrownia, bo tradycja wytwarzania zacnych trunków w Puszczy Knyszyńskiej ma korzenie bardzo głęboko. Z tej natury, zarówno puszczańskiej, jak i ludzkiej czerpią garściami nasi beerbrownicy\n2 etap – lifting etykiet i dedykowane fonty\nNa podstawie pozycjonowania został przeprowadzony lifting etykiet dla piw z 3 linii: Kreatury z beerbowni, Klasyka beerbrownika i Sztosy z puszczy.\nŚwiat kraftowych etykiet przypomina świat komiksu. Dlatego stworzyliśmy zbiór środków wyrazu\nobejmujących liternictwo, styl i kolorystykę ilustracji, sposób wypowiedzi i dobierania słów. W naszym studio, na potrzeby komunikacji Browaru, powstała też niepowtarzalna rodzina fontów Waszczukowe.\n3 etap – strona internetowa\nStrona www.waszczukowe.pl pokazuje charakter browaru, czyli beerbrowni. Opowiada o beerbrownikach z Czarnej Białostockiej – nieoficjalnej stolicy leśnej fermentacji alkoholi. I o ich znakomitych wyrobach oczywiście.\n4 etap – nowe etykiety, nowe ilustracje i media społecznościowe\nPo stworzeniu mocnych podwalin, kolejne etykiety powstają w spójności z wszystkimi produktami. Ttworzyłyśmy etykiety w linii Kreatury Limitowane z autorskimi ilustracjami Jagody. Maczałyśmy też palce w waszczukowych grafikach w mediach społecznościowych i innych materiałach graficznych. A to nie koniec tej wspaniałej przygody! 🙂\nIn Branding, Print\nIn Branding, Ilustracje, Opakowania\nIn Branding, Opakowania


Używaliśmy już Kolekcji – najważniejszego dodatku do nowego Edge'a\nPolska język, niestety, trudna. Używaliśmy Kolekcji - najważniejszego dodatku do nowego Edge'a\nKolekcje w Edge mają w inteligentny sposób grupować potrzebne nam na później informacje. Mam dobrą i złą wiadomość. Tak, grupuje, całkiem zmyślnie. Pod warunkiem że informacje nam potrzebne nie są w języku polskim.\nJedną z funkcji, która ma wyróżnić nowego Edge’a nad inne przeglądarki wykorzystujące Chromium (i nie tylko) są Kolekcje. To mechanizm dzięki któremu możemy w wygodny sposób gromadzić materiały, które są nam potrzebne na później. Na przykład zbiór wpisów z encyklopedii do napisania pracy domowej. Dane liczbowe o rynku do napisania raportu do pracy. Produkty jakie potrzebujemy kupić. I tak dalej.\nKolekcje były już testowane w ramach małego eksperymentu (do odblokowania w zaawansowanych ustawieniach przeglądarki), jednak od niedawna są już dostępne we wszystkich kanałach rozwojowych nowego Edge’a. Postanowiłem sprawdzić jak właściwie działają.\nTak się składa, że muszę zacząć oszczędzać na nowy komputer. Mojej mamie z wiekiem pogarsza się wzrok i choć jej Surface’owi Pro nic nie dolega, to stał się on dla niej za mały. Musimy kupić coś 15- lub najlepiej 17-calowego, bo pracując na małym tableciku bardzo się męczy. Spróbowałem więc wykorzystać do zbierania informacji owe Kolekcje. Notka na boku: na zrzutach ekranowych zobaczycie przeróżne komputery – wybierałem je losowo na potrzeby eksperymentu, nie traktujcie ich jako moje rekomendacje.\nKolekcje w Edge. Krok po kroku badam jak działają.\nKrok pierwszy. Odwiedzam witrynę polskiego sklepu x-kom, o którym słyszę same dobre opinie. Stosuję odpowiednie filtry, otwieram na nowych kartach modele komputerów, które przykuły moją uwagę.\nKrok drugi. Uruchamiam Kolekcje, dostępne pod przyciskiem w prawym górnym rogu przeglądarki. Usługa mnie powitała, informując mnie, że będzie się synchronizować pomiędzy wszystkimi Edge’ami, do których jestem zalogowany. Fajnie.\nKrok trzeci. Nazywam moją kolekcję jakże kreatywnie mianem Komputery. Dodaję do niej otwarte karty z komputerami, jedna po drugiej. Mogę też dodawać notatki. Nie mam pomysłu na żadną, ale celem testów dopisuję byle co.\nKrok czwarty. No dobrze, podobno to wszystko takie inteligentne i mądre. I rozumie kontekst witryny, jej treść – czary mary. No to sprawdzamy. Jedną z funkcji Kolekcji jest eksport najważniejszych informacji z zapamiętanych witryn do arkuszu w Excelu. Efekt tego eksportu widać powyżej. Pisząc krótko: nie działa.\nDziała za to eksport do Worda, co widać powyżej – choć nie jestem pewien czemu właściwie chciałbym eksportować taką listę do edytora tekstu. No ale tu nie ma się do czego przyczepić.\nPozostałe funkcji Kolekcji to otwarcie wszystkich zapamiętanych kart w podzielonym na karty nowym oknie przeglądarki oraz skopiowanie ich do Schowka. Co nieco zabawne, po wklejeniu skopiowanej treści do pliku Worda mam nieco więcej informacji niż gdy użyłem bezpośredniego eksportu do tego formatu dokumentu.\nWnioski? Nie no, zaraz. Coś mnie tknęło. Przecież na pewno ktoś to testował i gdzieś to musi działać. Powtórzyłem eksperyment na anglojęzycznym Amazon.com. Oszczędzę wam przedstawiania od nowa wszystkich kroków – są identyczne – zostawiając was tylko ze zrzutem ekranowym z Excela. Kolekcje faktycznie wyłuskały najważniejsze informacje o zapamiętanych komputerach i stworzyły arkusz w Excelu, za pomocą którego faktycznie mogę w fantastyczny sposób porównywać łatwo poszczególne produkty.\nKolekcje to bardzo zmyślne narzędzie, pod warunkiem, że twoim językiem ojczystym nie jest polski.\nTo było zresztą do przewidzenia. Sztuczna inteligencja Microsoftu świetnie sobie radzi z językiem angielskim, podczas gdy o naszym nie ma zielonego pojęcia. W efekcie u polskojęzycznych użytkowników ich funkcjonalność jest w zasadzie zredukowana do bycia takimi nieco bardziej rozbudowanymi Ulubionymi. Które łatwo przeglądać i wywoływać.\nTrudno mi marudzić na taką wartość dodaną, funkcja ta może okazać się przydatna, choć na pewno to przykre, że polskojęzyczni internauci są nadal surferami drugiej kategorii. Przycisk jej przeznaczony można ukryć, więc i z tym problemu nie ma. Jednego tylko nie rozumiem. Przecież Kolekcje powinny się integrować z popularnym, świetnym i przeznaczonym do podobnych celów OneNote’em, zamiast być oddzielnym bytem. Zupełnie tego nie rozumiem. I tak po prawdzie nie rozumiem też czemu Kolekcje są wbudowane w przeglądarkę, zamiast być dla niej opcjonalnym rozszerzeniem. Przecież im mniej bloatware’u w Edge’u, tym jest on atrakcyjniejszy.\nTagi: edge 80edge kolekcjeMicrosoftmicrosoft edgeprzeglądarki internetowe


Nowa kampania serwisu Otodom\nNajpopularniejszy serwis ogłoszeń nieruchomości rusza z kampanią wizerunkową. Pokazuje rodzinę, która zaadresowała swoje marzenia i znalazła dom w upragnionej okolicy. Spot przez najbliższy miesiąc będzie można oglądać w telewizji i serwisach internetowych.\nAgata Polińska, Brand Manager Otodom: To już kolejna kampania wizerunkowa, dzięki której chcemy wzmacniać świadomość marki. Zdecydowaliśmy się przeprowadzić ją właśnie w jesiennym terminie, który jest czasem największej aktywności wśród poszukujących nieruchomości. Kampania o tak szerokim zasięgu ma sprawić, że urzekniemy tą historią również tych widzów, którzy w przyszłości rozpoczną poszukiwania wymarzonego miejsca do życia i wtedy wybiorą naszą markę.\nSpot pokazuje rodzinę, która właśnie wprowadza się do nowego domu. Ale przedstawiana w nim historia rozpoczyna się w bajkowej scenerii domku na drzewie.\nWojciech Łebski, dyrektor kreatywny SYZYGY Warsaw: Pomysł, jak to zwykle bywa w dobrych reklamach, wziął się bezpośrednio z produktu. „Adresujemy marzenia” to świetne hasło dla marki, która pomaga ludziom znaleźć adres, pod którym spełnią się ich marzenia. Zadaniem agencji było po prostu wymyślenie, jak najciekawiej połączyć świat marzeń z produktem. Postawiliśmy na marzenie o domku na drzewie, bo wydało nam się to bardzo uniwersalne – takie marzenie z dzieciństwa, które wielu z nas nosi w sobie do dziś. To ważne, żeby film był jednocześnie zaskakujący, piękny i zrozumiały dla wszystkich. Za ideę i scenariusz odpowiada agencja SYZYGY, za przełożenie pomysłu na język filmu reżyser – Marcin Filipek.\nKampania emitowana będzie do połowy października w najpopularniejszych ogólnopolskich kanałach telewizyjnych: TVN, Polsat, TVP oraz w blisko 100 stacjach tematycznych. Spot wyświetlany będzie również na platformach VOD, w serwisach Facebook i YouTube. Koncept kreatywny i scenariusz stworzyła agencja SYZYGY Warsaw. Za produkcję spotu odpowiada TOFI Productions, a za postprodukcję Chimney Poland. Zakupu mediów dokonał dom mediowy Universal McCann.


Jaki ekspres do kawy latte i espresso macchiato wybrałam?\nAutor: daywithcoffe 5/28/2018\nJestem absolutnym kawoszem, na co zresztą wskazuje sama nazwa bloga. Mój Instagram aż kipi od kawowych zdjęć, na punkcie których mam kompletnego świra... Dobry ekspres ciśnieniowy był na mojej liście marzeń od bardzo dawna. W końcu postanowiłam je spełnić! Jaki ekspres do kawy latte wybrałam?\nCo do marki nie miałam wątpliwości. W mojej rodzinie pełno jest pasjonatów marki Delonghi, która jeszcze nas nie zawiodła. Wybierając ekspres do latte wiedziałam też, że musi on mieć duży pojemnik na mleko i sporą ofertę kaw w menu. W końcu oboje z mężem jesteśmy fanami kaw ze sporą ilością mleka.\nJaki ekspres do kawy wybrać? Mój wybór padł na Delonghi Dinamica Ecam 350.75. Jak tylko do nas dotarł, totalnie przepadłam i już wiem, że to był strzał w dziesiątkę!\nUrządzenie to idealnie się sprawdza jako ekspres do kawy latte i espresso macchiato, które robimy najczęściej. Nie jest głośny, ma typowy dla tej marki pojemnik na wodę oraz spory pojemnik na mleko, który można swobodnie schować do lodówki.\nWielki plus za bogate menu kaw. Do wyboru jest wiele opcji, w tym także możliwość zaprogramowania własnych kaw (ustawiacie odpowiadającą Wam moc czy ilość danej kawy). Opcją, z której korzystam za każdym razem jest także regulacja mocy kawy. Przy espresso macchiato wybieram poziom pierwszy (espresso robi się tutaj bardzo intensywne i mocne), a przy latte poziom trzeci (spora ilość mleka robi swoje;)).\nEkspres do kawy latte - moje wątpliwości\nPrzy dokonywaniu internetowego researchu miałam parę wątpliwości, co do tego typu ekspresów. Obawiałam się jak w praktyce wygląda opcja pojemnika na mleko, a raczej jego utrzymania w czystości. Jak się jednak okazuje, wybierając dobry ekspres ciśnieniowy z funkcją spieniania mleka nie musimy się o nic obawiać. Pojemnik na mleko czyści się sam, żądając od nas wciśnięcia funkcji "clean" po zrobieniu kawy z mlekiem.\nJest jeszcze jeden bajer - ten model ekspresu ma regulację rodzaju mlecznej pianki. Możecie wybrać tę najbardziej spienioną (na zdjęciu), średnio spienioną i w ogóle nie spienioną.\nPodsumowując - ekspres jest z nami od ponad dwóch miesięcy. Nawet nie patrzę na licznik zrobionych mlecznych kaw, bo złapałabym się za głowę ;) Na nasz domowy użytek sprawdza się idealnie. Często pytacie - jaka kawa do ekspresu? Gatunki i rodzaje kawy ziarnistej zawsze dopasowujecie do własnych potrzeb! U mnie najcześciej jest to Arabica, ponieważ oboje z mężem lubimy kawę delikatną, bez goryczy. Test innych ekspresów do kawy (klik)\nA Wy jaką kawę pijecie najchętniej? Przywiązujecie uwagę do ekspresu do kawy? Macie swoich faworytów?


Jak przetwarzamy Twoje dane z Facebook\nNiniejsza informacja mówi o tym w jaki sposób przetwarzamy Twoje dane osobowe z wykorzystaniem narzędzi dostarczonych przez Facebook (dalej FB).\nJesteśmy administratorem Twoich danych osobowych i zgodnie z prawem jesteśmy zobowiązani dostarczyć Tobie informacji, o tym, dlaczego i w jaki sposób wykorzystujemy Twoje dane oraz o prawach jakie Tobie w związku z tym przysługują.\nPamiętaj, że przede wszystkim:\nTy odpowiadasz za to jakie dane i komu udostępniasz jako użytkownik FB. Po zalogowaniu do swojego profilu częścią z nich możesz zarządzać w ustawieniach prywatności:\nhttps://www.facebook.com/settings?tab=privacy, a częścią klikając pozycję Informacje obok swojego imienia i nazwiska na stronie profilowej,\npodobnie jak Ty, jesteśmy przede wszystkim użytkownikami FB. Korzystając z narzędzi FB, przetwarzamy Twoje dane osobowe, ale nasz wpływ na działanie tych narzędzi jest marginalny.\nJeśli chcesz wiedzieć jak sam FB chroni Twoje dane, zajrzyj tutaj:\nNazywam się Rafał Tochman, prowadzę działalność pod firmą Etena.pl. Adres pod jakim prowadzę działalność, to ul. Poznańska 16d, 62-023 Borówiec.\nW sprawach związanych z przetwarzaniem Twoich danych osobowych, możesz skontaktować się ze mną pocztą pod powyższym adresem lub:\n– przez formularz kontaktowy na stronie: https://etena.pl/kontakt/\n– pod adresem e-mail: odo@etena.pl\nTwoje dane w ramach narzędzi FB, przetwarzamy zgodnie z artykułem 6 ustęp 1 litera f RODO. Artykuł ten pozwala na przetwarzanie danych w związku z naszym prawnie uzasadnionym interesem, którym jest:\nmożliwość komunikacji z Tobą,\nPo zważeniu Twoich interesów, praw i wolności oraz naszego interesu oceniliśmy, że przetwarzanie Twoich danych osobowych w ramach narzędzi FB, nie będzie ingerować nadmiernie w Twoją prywatność, ani nie będzie stanowić dla Ciebie nadmiernej uciążliwości.\nZ jakich narzędzi FB i w jakich okolicznościach korzystamy\nFanpage – jest jednym z mechanizmów wchodzących w skład FB. Jeśli podejmujesz akcje na naszym fanpage’u, np.\n– klikniesz w przyciski „Lubię to” lub „Obserwuj”,\n– dodasz komentarz pod którymś z naszych postów na fanpage’u,\n– dodasz opinię,\nFB informuje nas o tym. Dzięki temu dowiadujemy się o Twojej aktywności i możemy także odwiedzić Twój profil i zobaczyć informacje (dane osobowe), które udostępniasz publicznie.\nFacebook Pixel (dalej również „piksel”) – na naszej stronie internetowej umieszczony jest tzw. Facebook Pixel. Jeśli odwiedzasz naszą stronę, jako zalogowany użytkownik FB, to pixel przekazuje do FB następujące dane:\n1. Nagłówki HTTP – wszystkie informacje w nagłówkach HTTP. Nagłówki HTTP to standardowy protokół sieciowy wysyłany pomiędzy żądaniem przeglądarki, a dowolnym serwerem w Internecie. Nagłówki HTTP zawierają m.in. adresy IP, a także informacje o przeglądarce internetowej, lokalizacji strony, dokumencie, źródle przekierowania oraz osobie korzystającej z witryny internetowej.\n2. Dane piksela – m.in. identyfikator piksela oraz dane plików cookie Facebooka.\n3. Kliknięcia przycisków – zaliczają się do tego wszelkie przyciski klikane przez osoby odwiedzające witrynę, etykiety takich przycisków oraz wszelkie strony odwiedzane w wyniku kliknięcia określonego przycisku\n4. Nazwy pól formularzy– zaliczają się do tej kategorii nazwy pól witryn internetowych, takie jak „adres e-mail”, „adres” oraz „ilość”, w przypadku zakupu produktu lub usługi. Piksel nie odczytuje wartości pól.\nPixel Facebooka jest umieszczony na naszej stronie w celu prawidłowego dopasowania do Twoich preferencji reklam wyświetlanych na FB i w sieci partnerskiej FB. W uproszczeniu – przekazujemy do FB dane o Twojej aktywności, na podstawie których FB tworzy Twój profil (my go nie znamy) i na tej podstawie wyświetla Tobie dopasowane reklamy.\nPrzyciski społecznościowe – na naszej stronie internetowej używamy przycisku społecznościowego „Podziel się”, który pozwala Ci udostępnić na FB odnośnik do treści umieszczonych na naszej stronie. Jeśli klikniesz w niego, zostaniesz przekierowany na stronę FB, na której skonfigurujesz sposób udostępnienia naszej strony (jeśli nie będziesz wtedy zalogowany do FB, to w pierwszej kolejności pojawi się strona logowania).\nTym samym pośrednio przekazujemy FB dane o Twoich preferencjach.\nMessenger – to komunikator internetowy będący częścią FB. Jeśli piszesz do nas przez Messenger, FB informuje nas o tym. Dzięki temu dowiadujemy się o Twojej aktywności, możemy Ci odpowiedzieć i możemy także odwiedzić Twój profil i zobaczyć informacje (dane osobowe), które udostępniasz publicznie.\nPamiętaj, że wszystkie informacje, które przesyłasz nam przez Messengera dostępne są również dla FB (również jest ich administratorem).\nJeśli nie chcesz, aby FB miał wgląd w naszą komunikację, rekomenduję inne formy kontaktu, które dla Ciebie udostępniam (livechat na stronie, email, telefon).\nTwoje dane osobowe będziemy przetwarzali przez czas odpowiedni do celu przetwarzani:\nInformacje pozostawione przez Ciebie na naszym fanpage’u w ramach komentarzy – do czasu kiedy:\n– sam ich nie usuniesz, lub\n– do czasu, kiedy nie zostaną usunięte przez FB np. z powodu złamania zasad obowiązujących na FB, lub\n– do czasu, kiedy nie zostaną usunięte przez nas z powodu niestosowności treści (np. hejt, łamanie prawa, wprowadzanie w błąd, godzenie w nasze dobre imię;\n– przez ewentualny (określony w przepisach prawa) czas związany z ustaleniem, dochodzeniem lub obroną przed roszczeniami;\nInformacje przesłane w wiadomościach prywatnych (Messenger) – do czasu udzielenia odpowiedzi na pytanie lub zakończenia współpracy + ewentualny (określony w przepisach prawa) czas związany z ustaleniem, dochodzeniem lub obroną przed roszczeniami;\nDane statystyczne odwiedzających naszą stronę internetową lub fanpage – do czasu przekazania ich FB. Ten proces odbywa się automatycznie w czasie rzeczywistym, a dane stają się dla nas anonimowe. Możemy przeglądać je dzięki usłudze FB Audience Insights ) w formie statystyk (ale już bez powiązania z Twoimi danymi osobowymi).\nTwoje dane udostępniamy lub możemy udostępnić:\n– naszym podwykonawcom, świadczącym nam usługi w zakresie IT i marketingu,\n– uprawnionym organom państwowym, które zwrócą się do nas o udostępnienie Twoich danych,\n– właścicielowi serwisu społecznościowego Facebook, zgodnie z narzuconymi przez FB Tobie i nam „Zasadami dotyczącymi danych” (https://www.facebook.com/about/privacy)\nPaństwo trzecie to (w uproszczeniu) państwo w którym RODO nie jest obowiązującym prawem. Co do zasady nie przekazujemy danych do takich Państw z zastrzeżeniem ponadnarodowego charakteru przepływu danych w ramach serwisu FB.\nFB może przekazywać Twoje dane do państw trzecich. FB posiada certyfikat Privacy Shield, na podstawie którego w ramach umowy zawartej między Komisją Europejską, a Stanami Zjednoczonymi stwierdza się, że posiadacz takiego certyfikatu zapewnia odpowiedni poziom ochrony danych osobowych.\n– dane, które przetwarzamy są Ci potrzebne do ustalenia, dochodzenia lub obrony roszczeń i nie chcesz, abyśmy je usuwali, choć są nam już niepotrzebne,\nmożesz zażądać ograniczenia przetwarzania.\nJeśli żądanie będzie uzasadnione, będziemy Twoje dane wyłącznie przechowywać oraz przetwarzać tylko w celu ustalenia, dochodzenia lub obrony roszczeń, lub w celu ochrony praw innej osoby fizycznej lub prawnej lub z uwagi na ważny interes publiczny.\nOgraniczymy przetwarzanie Twoich danych również wtedy, gdy złożysz sprzeciw wobec przetwarzania z przyczyn związanych z Twoją szczególną sytuacją. Ograniczenie to będzie trwało, do czasu ustalenia czy nasz interes jest nadrzędny wobec przyczyn Twojego sprzeciwu.\nMożesz również skontaktować się z Prezesem Urzędu Ochrony Danych Osobowych za pośrednictwem strony internetowej Urzędu (https://uodo.gov.pl/) lub pod adresem:


Historia Future Folk / The History of Future Folk (2012) online - eKino-tv.pl\nOgromna kometa zagraża planecie Hondo. Jej mieszkańcy muszą znaleźć sobie inne miejsce do życia. Misji odszukania nowego domu podejmuje się dzielny wojownik (Nils d'Aulaire). Kosmiczny podróżnik trafia do Nowego Jorku. Przed zgładzeniem rodzaju ludzkiego powstrzymuje go zasłyszana przypadkiem muzyka. Obcy szybo porzuca plan podbicia Ziemi. Co więcej, postanawia osiedlić się tu na stałe. Przyjmuje imię Bill i zakłada rodzinę. Spokój przybysza burzy wizyta jego krajana, Kevina (Jay Klaitz). Bill jednak szybko zaszczepia w nim miłość do folku. Razem zakładają ekscentryczny zespół, koncertując w nocnych klubach Brooklynu. Sytuacja komplikuje się, gdy przybywa kolejny przedstawiciel Hondo o wrogich zamiarach. Zwariowana komedia będąca wspólnym dziełem Johna Andersona Mitchella i Jeremy'ego Kippa Walkera, twórców nagradzanych filmów krótkometrażowych "Goodnight Bill" oraz "Super Powers".\nDodano: 2016-04-10 22:14 Aktualizacja: 2016-04-10 22:14\n2012 | Komedia Muzyczny Sci-fi


Zloty i spotkania – Strona 2 – COCP\nStrona Główna » Zloty i spotkania » Strona 2\nPodczas tegorocznego zlotu będziemy gościć w 2 miejscach oddalonych od siebie zaledwie o parę metrów.\nBaza zlotu 2016\nNadszedł czas odkrywania tajemnic zlotowych….\nSpływ kajakowy podczas letniego zlotu 2016\nZ przyjemnością rozpoczynamy zapisy na tegoroczny zlot Zabytkowych Citroenów. Zasady zgłoszeń pozostają bez zmian, ale dla przypomnienia prosimy o zapoznanie się z nimi.\nOpublikowano 21 lutego, 2016\nPrzygotowania do wyjazdu na Światowy Zlot Citroena do Holandii ruszyły pełną parą. Wszystkich zainteresowanych wspólnym wyjazdem prosimy o przesłanie deklaracji na adres Konrada Duli konraddula@op.pl. Celem potwierdzenia gotowości załogi prosimy przelać na konto Stowarzyszenia 500 zł (rozliczone zostaną w kosztach noclegu i innych opłatach). NIEPRZEKRACZALNY TERMIN ZAPISÓW NA WYJAZD to 29 […]\nICCCR 2016 – zapisy na wspólny wyjazd do 29.02\nOpublikowano 13 lutego, 2016\nŚwiatowy Zlot Zabytkowych Citroen już w sierpniu w Holandii. Więcej o samym zlocie przeczytać można na stronie internetowej: http://icccr2016.com/ Tymczasem wszystkich tych, którzy chcieliby pojechać na zlot prosimy o kontakt z Konradem. Spróbujemy zebrać reprezentację Klubu na wspólny wyjazd.\nWyjazd na ICCCR 2016\nOpublikowano 12 stycznia, 2016\nBardzo dziękujemy Koleżankom i Kolegom z Citroen Klub Poznań za wspólną zabawę, pieśni do rana i miłą relację ze zlotu. WIĘCEJ TUTAJ\nCitroen Klub Poznań o VII zlocie


Inspiracje: Anaboria: życie seksualne dzikich\nCzarnoskórzy oraz mieszkańcy M'Głowy traktują jako normę wielożeństwo i stosunki biseksualne oraz homoseksualne. Nie wytworzyli określonych tabu związanych z seksem i dzielenie się parterkami / partnerami nie jest wstydliwą rzeczą. By nie być zbyt niepoprawnym, założono na potrzeby realii fantastycznego świata jakim jest Anaboria, że seksualność obu tych ras, swoją otwartością i nieskrępowaniem zbliżona jest do świata zwierząt. Oprócz prokreacji liczy się więc także przyjemność i stosunek płciowy z partnerem/ką tej samej płci jest niczym niezwykłym. Co za tym idzie, ojcostwo potomka nigdy nie jest w 100% pewne i bardzo często jest tak, że dziecko wychowywane jest przez innego mężczyznę lub (w wypadku zgonu biologicznej matki) inną kobietę. Obie płcie, aby przyciągnąć uwagę potencjalnego partnera / partnerki, malują swoje ciała na jaskrawo, lub przyozdabiają włosy piórami bądź barwioną żywicą. Czerwonoskórzy posiadają do tego bardzo złożony system zalotów - tańczenie na wzór tańca godowego ptaków, naśladowanie godowych dźwięków zwierząt oraz cała gama specyficznych kroków, spojrzeń, zrytualizowanej wymiany podarków. Zwykle mężczyźni są aktywną stroną, chociaż, w przypadku ochoty na szybki numer w cieniu triceratopsa, pomija się powyższe procedury. Pozycje tych ras nie są wyszukane, a prostota i krótkotrwałe stosunki mają charakter czysto hedonistyczny. Te, które w zamiarze mają zapładniać, odbywają się zazwyczaj w towarzystwie szamana (czasami przy jego aktywnym współuczestnictwie). Pozycje jakie te rasy podpatrzyły u zwierząt, są dla nich wystarczające do obu celów i nikt nie chce za bardzo tego zmieniać.\nInaczej sprawa ma się z białymi rasami zamieszkującymi Zieloną Pierś oraz Mrozostopy. Czytelnicy zapewne pamiętają znany obraz Walka o ogień, gdzie główny bohater był wprowadzany w arkana seksu przez obcą kobietę z rasy bardziej rozwiniętej. Oczywiście, biali barbarzyńcy równin i gór nie są lepiej rozwinięci pod żadnym względem (wystarczy porównać w różnych notkach odkrycia technologiczne każdej z ras, a myślenie abstrakcyjne jest właściwie takie samo). Wytworzyli natomiast daleko bardziej złożone tabu, niż ich kuzyni z ciepłych regionów Anaborii. Jak pisaliśmy wcześniej, Na Równinach homoseksualizm jest tolerowany, ale jest także rzeczą wstydliwą. Mężczyzna posiada jedną, maksymalnie dwie żony i żadna nie może być jego siostrą. U górali orientacja homo jest wyśmiewana (także ze wstydu i nie przeradza się w agresję), ale posiadanie kilku żon nie jest już czymś niezwykłym. Często kobieta "oświadcza" się i może mężczyznę rzucić, jeśli ten nie jest zbyt wydajny w karmieniu jej i ich potomstwa. Obie białe rasy powoli odkrywają głębszą, pełną niuansów i nowych doświadczeń sferę seksualną. Jak w przypadku malarzy naściennych w jaskiniach powstał podział na malarzy ze skłonnościami do uwieczniania Śmierci i drugich, uwieczniających Życie, wyłania się coś w rodzaju myślenia seksualno - obyczajowego, obcego jeszcze dwóm pierwszym rasom. Normy starają się ująć tak tą sferę, by człowiek cierpiał przez nią jak najmniej i by była ona wartością wzmacniająca związki. W przypadku tych ras, poszukuje się róznych dróg do przyjemności, eksperymentuje z pozycjami, stosunki są zawsze intymne i nie na widoku, a sam seks zaczyna wiązać się z uczuciami i wyrazem miłości / oddania czy przywiązania. Zanika obyczaj płacenia (w modelu "przysługa za przysługę") seksem za usługi czy zdobywanie uznania (to wróci na Hyborię w XIX-XXI wieku, hehe - O. K.).\nAmazonki to zupełnie inna sprawa. Można by je nazwać córami Safony, przy czym, używając freudowskiego aparatu pojęciowego, sublimują libido w kucie żelaza, studiowaniu magii Hyborii i podjazdach na rdzenne rasy Anaborii. Gwałty na Amazonkach są znane, ale rzadkie i nieakceptowane przez większość plemion każdej z ras. I nie chodzi tu o ew "spaczenie" lub "splugawienie" się m'loa (złą siłą), a o etykę, która zabrania brać kobietę przeciw jej woli. To oczywiście tylko teoria. Jeśli Amazonce uda się uciec, a jej siostry udowodnią, że miała stosunek z mężczyzną (gwałt lub dobrowolny), jest zabijana jeśli urodzi chłopca - jeśli będzie to dziewczynka, zostaje jej ona odebrana. Jeśli nie wyda na świat żadnego potomstwa z takiego związku, tak czy siak traci swój status i jest od tej pory postrzegana jako zhańbiona, nie mająca większych praw na Tęczowej Wyspie. O seksualności człekokształtnych istot Carniborii, Wyspy Środka czy Aleyeski nie wiadomo na chwilę obecną nic.\nA ten tego, jak rozwiązałeś paradoks, gdy graczka chce grać "wyemancypowaną" barbarianką idąca z kolesiami na polowania, itp.?\nJa nie mam pomysłu, tzn. można zrobić to w political corectness stajl i założyć, że babki nie zajmują się tylko ogniskiem domowym i rodzeniem dzieci, ale noszą brody i walą toporami jak, etc. Na razie jedna graczka stworzyła sobie Plainsrider-kę, którą wyznaczył plemienny szaman do opieki nad końmi (i sama zaczęła się uczyć jazdy itd). Przypomniało mi się przy tej okazji, jak naciągane były role kobiet w grupach szlacheckich w Dzikich Polach oraz Pendragonie - to mniej więcej to samo - patriarchalne światy oparte o historię pełne wyemancypowanych feministek poszukujących przygód. Jedną, dwie - nawet trzy rozumiem, ale nie kolejnych 10 postaci kobiecych, które są uber-adventurous...\nZwykle, jak jest więcej postaci kobiecych, zakładam, że pochodzą z plemion, których męska populacja została wybita przez konflikty lub drapieżniki. Niewiasty muszą sobie radzić, nauczyć się walczyć o przetrwanie, etc. Zazwyczaj wędrują w poszukiwaniu większego plemienia i asymilują się z nową ludnością. Stąd awanturniczki.\nMyślałem też o wprowadzeniu wpływów z dawnych wieków w postaci prehistorycznego matriarchatu (z Afryki), ale to mi na razie jest zbędne. Poza tym jest taki mały rozdzialik w CBH o nazwie GENDER ( ;) ) i tam trochę pomysłów też jest.\nCałkiem sensowne, a wpływy hyboryjskie (te z Afryki), to niepotrzebne "zamulanie" specyfiki modelu patrymonialnego Anaboryjczyków - przecież są już Amazonki i lepiej zarezerwować gynokrację jako swoistą dla Tęczowej Wyspy. Silniejszy kontrast powstaje aniżeli w przypadku dodatkowych plemion na rdzennych Wyspach zdominowanych przez kobiety.\nNo tak... fucking Second Edition..


Misja w Niemczech z POWERem | selfieplus.frse.org.pl\nMisja w Niemczech z POWERem\nCzy wiecie o trudnej sytuacji orangutanów w lasach deszczowych? Jakie produkty zawierają\nnajwięcej oleju palmowego? Czy czytacie etykiety przy robieniu zakupów? – takie pytania zadaliśmy\nmieszkańcom Trewiru podczas wyjazdu od 11 do 18 września 2021 r. w ramach przedsięwzięcia\n“Zdrowo i odpowiedzialnie” realizowanego w projekcie „Ponadnarodowa mobilność uczniów”


Przez SZWAGIER1999, Listopad 18, 2015 w Jaki ciągnik wg mocy?\nkolega ma aresa 816 od 2007 r.jedynie co mu padło to pompa wtr.i problem z wtyczką od kompa od kurzu i wilgoci silnik gasl i tracil moc.teraz przeniósł komp. do kabiny i jest ok. po za tym dzisiaj z nim rozmawiałem i mówił że olej mu cieknie z przedniej zwolnicy trochę i to tyle. co do case napewno nie lepszy jesli chodzi o silnik jesli to jest taku sam jak w nh tm 175 .podobno lubia popychacze hydrauliczne padać a wtedy nawet może głowicę rozwalić po za tym wtryski niby po 6000 powinno sie na nowe wymienić. tyle wiem od uzytkownika nh tm175 .może wypowiedzą sie inni .acha w clasie jaki reni skrzynia szarpie jeśli nie kalibrowana była ale to raczej w każdym\nMój sąsiad miał 825 Rz. Użytkował go 5 lat i żadnych awarii poza jak już wspomniano lekko cieknącą zwolnicą z przodu. Naprawiał mu to serwis. Tak ciągnik mimo prawie 10 tys godzin śmigał pięknie. Miałem nim nawet okazję u siebie zaorać kilka ha jak mój nawalił w ubiegłym roku. Kabina super cicha i wygodna obsługa prosta i bez zarzutu, do tego dość niskie ceny na rynku. Teraz zakupił 2 nowe Claasy 120 i 235 koni i renia stoi w komisie u handlarza :http://otomoto.pl/oferta/renault-ares-826-rz-tuz-igla-ciagnik-rolniczy-ID15HYtI.html. Jakbyś był zainteresowany dam namiary na właściciela, na pewno byłoby sporo taniej jak w ogłoszeniu.\ntrochę za daleko najprawdopodobniej kupimy tamtą renie


7 sposobów na zadbane dłonie przez cały rok - KobiecePorady.pl\nMonika Adamczyk @ 123rf.com\nPeeling. Piękne, aksamitne i gładkie…takie będą twoje dłonie jeśli raz w tygodniu zafundujesz im peeling połączony z delikatnym masażem. Nie ważne czy kupisz gotowy kosmetyk w sklepie czy zrobisz go sama wykorzystując domowe składniki, ważne, żeby stał się normalnym elementem twojej pielęgnacji. Prosty masaż wykorzystujący ruchy głaskania i rozcierania nie tylko poprawi krążenie w dłoniach, ale również będzie dla ciebie chwilą relaksu, w trakcie której odpocznie twoje ciało i głowa.\nOliwa z oliwek + cytryna. Prawdziwa bomba witaminowa. Oliwa z oliwek jest bogactwem witamin. Delikatnie podgrzana i połączona z sokiem z cytryny zadba o twoje dłonie, wzmocni paznokcie, zmiękczy skórki, a cytryna rozjaśni przebarwienia, które z wiekiem pojawiają się na skórze.\nMaska/ krem + bawełniane rękawiczki. Używasz różnych kremów, ale nie do końca zauważasz efekty? Spróbuj naszego sposobu. Grubą warstwę kremu lub maski zaaplikuj na skórę dłoni przed pójściem spać, a następnie zabezpiecz folią i załóż bawełniane rękawiczki. Przez noc składniki aktywne wnikną w głąb skóry, a folia zabezpieczy przed starciem się kosmetyku np. o kołdrę, dzięki czemu cały produkt będzie miał możliwość się wchłonąć.\nZłuszczające rękawiczki. Alternatywa dla zwykłych peelingów. Specjalne rękawiczki nawilżone są kompleksem składników, które działają złuszczającą na skórę. Nakłada się je na ok. 30 minut. Po tym czasie skóra zaczyna się delikatnie złuszczać, dłonie stają się gładkie i znika problem narastających skórek.\nParafina. Zabieg można wykonać w gabinecie kosmetycznym lub w domu. Jedyne czego potrzebujesz to specjalna parafiniarka (koszt ok. 100 zł) i parafina. Na złuszczone wcześniej dłonie nakłada się grubą warstwę odżywczego kremu i zanurza dłonie w rozpuszczonej parafinie. Następnie dłoń owija się folią i zakłada bawełniane rękawiczki. Po ok. 20 minutach można ściągnąć cały „opatrunek”. Parafina działa korzystnie zarówno na dłonie jak i na paznokcie. W efekcie skóra dłoni staję się napięta, gładka i idealnie nawilżona.\nManicure biologiczny. To zabieg, który najlepiej wykonać u profesjonalistki. Polega na opiłowaniu paznokci i odepchnięciu skórek bez użycia metalowych narzędzi. Na zakończenie często wykonuje się specjalną maskę lub zabieg parafinowy.\nManicure japoński. Dzięki temu manicure nasze paznokcie stają się gładkie, błyszczące, odżywione oraz pięknie zaróżowione. Zabieg polega na wtarciu w płytkę paznokcia specjalnej pasty i proszku z witaminami: A, E, pyłkiem pszczelim, karatyną i krzemionką z morza japońskiego. Wykonywany regularnie raz na 2 tygodnie pozwala utrzymać twarde i zdrowe paznokcie bez konieczności nakładania lakieru.\nUroda Cera i skóra pielęgnacja dłoni dłonie porady | 11 listopada\n7 sposobów na zadbane dłonie przez cały rok 2016-11-11 07:14:33 2016-09-15 08:51:50


Wiadomości Zagłębia - Kolejne postojowe na kontach mieszkańców województwa śląskiego\n12 czerwca na konta mieszkańców województwa śląskiego trafiły kolejne wypłaty. Oddziały ZUS w województwie śląskim w piątek, 12 czerwca, zrealizowały 1169 przelewów na kwotę 2,2 mln zł. Łącznie w województwie śląskim ZUS wypłacił 171 tys. świadczeń postojowych o sumie 335 mln zł. W skali kraju to kwota 2,9 mld zł. Ten rodzaj wsparcia ma zrekompensować przedsiębiorcom i osobom wykonującym umowy cywilnoprawne spadek przychodów w związku z pandemią.\nSosnowiecki oddział ZUS do tej pory zrealizował ponad 36 tys. przelewów o sumie 71 mln zł. Dzisiaj świadczenia postojowe trafią do 189 osób na kwotę około 362 tys. zł\nz nich jest spadek przychodów w miesiącu poprzedzającym złożenie wniosku, o co najmniej 15 proc. w stosunku do miesiąca poprzedniego. Czyli załóżmy, że przedsiębiorca składa pierwszy wniosek o postojowe w czerwcu, to w maju jego przychód musi być o co najmniej 15 proc. niższy niż w kwietniu – wyjaśnia Beata Kopczyńska.


Celem studiów drugiego stopnia na kierunku kulturoznawstwo i wiedza o mediach jest zdobycie uporządkowanej, prowadzącej do specjalizacji wiedzy z zakresu kulturoznawstwa i wiedzy o mediach, ich historii, budowie, funkcjach, celach organizowania i funkcjonowaniu instytucji, związanych z działalnością medialną oraz zintegrowanie tej wiedzy z perspektywami, właściwymi dla filozofii, psychologii, socjologii, antropologii, historii, historii sztuki, teatrologii i filmoznawstwa.\nStudia mają też za cel wykształcenie umiejętności wykorzystywania specjalistycznych metod i narzędzi badawczych, potrzebnych do analizy i interpretacji tekstów kultury (w tym zwłaszcza przekazów medialnych), a także zdobycie umiejętności korzystania z metodologii badań i głównych teorii w obszarze kulturoznawstwa i wiedzy o mediach dla rozwiązywania złożonych problemów badawczych.\nCelem studiów jest także rozwinięcie kompetencji społecznych, zwłaszcza dotyczących aktywnego uczestnictwa w kulturze i efektywnego współdziałania z różnymi środowiskami na rzecz kształtowania tożsamości lokalnej i narodowej oraz zachowania dziedzictwa kulturalnego regionu, kraju, Europy.\nUzyskany tytuł magistra daje możliwość pracy w obszarze krytyki filmowej, teatralnej i telewizyjnej, w charakterze menedżera kultury, a także podnoszenia kwalifikacji na studiach podyplomowych i ubiegania się o przyjęcia na studia trzeciego stopnia.\nAbsolwent studiów drugiego stopnia na kierunku kulturoznawstwo i wiedza o mediach jest przygotowany do pracy:\njako dziennikarz w nowych mediach (specjalność: dziennikarstwo w nowych mediach);\njako menedżer i animator kultury (specjalność: menedżer i animator kultury);\nw charakterze coacha medialnego (specjalność: coach medialny);\nw charakterze specjalisty ds. psychologii mediów i komunikowania, profesjonalnie zajmującego się analizą, wykorzystaniem i tworzeniem tekstów i raportów medialnych oraz analizą wpływu mediów – zwłaszcza nowych – na procesy społeczne charakterystyczne dla współczesnych społeczeństw informacyjnych. Jest przygotowany do prowadzenia komunikacji z użyciem nowych mediów, w tym społecznościowych, do planowania i prowadzenia kampanii informacyjnych i społecznych (specjalność: specjalista ds. psychologii mediów i komunikowania).\nAbsolwent może podjąć dalsze kształcenie na studiach trzeciego stopnia i/lub studiach podyplomowych. Absolwent posiada specjalistyczne wykształcenie humanistyczne i uporządkowaną, pogłębioną, szczegółową wiedzę z zakresu kulturoznawstwa i wiedzy o mediach. Zna specjalistyczną terminologię kulturoznawczą i medialną, zaawansowane metody badawcze tekstów i instytucji kultury, przekazów i instytucji medialnych.\nAbsolwent identyfikuje, rozumie i analizuje zjawiska i procesy kulturowe oraz medialne, zarówno współczesne, jak i dawne, dobierając odpowiednie narzędzia badawcze, właściwe dla kulturoznawstwa i wiedzy o mediach oraz pozwalające na integrowanie perspektyw badawczych. Przygotowuje prace pisemne i wystąpienia ustne oraz multimedialne typowe dla kierunku kulturoznawstwo i wiedza o mediach, wykorzystując do tego celu specjalistyczne ujęcia teoretyczne oraz różne źródła wiedzy. Umie posługiwać się językiem specjalistycznym z zakresu kulturoznawstwa i wiedzy o mediach.\nAbsolwent potrafi samodzielnie gromadzić i przetwarzać informacje, przygotować specjalistyczną bibliografię przedmiotową, poszerzać swoją wiedzę oraz rozwiązywać problemy, związane z kierunkiem studiów. Zna język obcy na poziomie biegłości B2+ Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego Rady Europy. Przygotowuje teksty pisemne i ustne w obcym języku.\nAbsolwent zna specjalistyczne zasady ochrony własności intelektualnej. Rozumie potrzebę ustawicznego kształcenia i zdobywania wiedzy. Ma świadomość roli kultury i mediów w kształtowaniu tożsamości narodowej i lokalnej. Uczestniczy w życiu kulturalnym swojego regionu i całego kraju.


Historia drutu kolczastego. Wynalazek farmera zrewolucjonizował pola bitew | HISTORIA.org.pl - historia, kultura, muzea, matura, rekonstrukcje i recenzje historyczne\nArtykuły, II wojna światowa, XIX wiek, I wś | Wojtek Duch |\t21 sierpnia 2021 17:57\nWynalezienie drutu kolczastego\nPierwsze wytwórnie metalowego drutu powstawały w latach 30-tych XIX wieku w Stanach Zjednoczonych, wtedy rozpoczęto wykorzystywanie go do konstruowania stalowych siatek. Stosowano je przede wszystkim do hodowli zwierząt. Ogrodzenie z drutu można było zrobić znacznie szybciej i taniej niż ogrodzenie składające się z drewnianych desek. Jednak prekursorem drutu o ostrej konstrukcji był Francuz Léonce Eugene Grassin-Baledans. Jego rodak, wynalazca Louis François Jannin jest już uznawany za twórcę drutu kolczastego. On także jako pierwszy użył tego określenia (fr. fil de fer barbelé). W 1865 r. opatentował podwójny drut z metalowymi kolcami w kształcie rombu. W kolejnych latach następne osoby uzyskiwały własne patenty na produkcję drutu kolczastego.\nStany Zjednoczone były państwem, w którym zapotrzebowanie na ten wynalazek było szczególnie duże. Szukano bowiem skutecznego sposobu na ogradzanie swoich własności od zwierząt gospodarskich. W Ameryce na równinach na porządku dziennym było wypasanie bydła. Jednak gdy gęstość zaludnienia rosła, a bezpańskiej ziemi było coraz mniej, jej właściciele nie chcieli by na ich własności wypasane było bydło. Dodatkowo w USA nastąpił gigantyczny rozwój kolei, która także przy pomocy drutu chciała zapobiec swobodnemu przechodzeniu zwierząt przez tory. Rolnicy ogradzali swoje pola uprawne przed przedostaniem się na nie dzikich zwierząt. Te wszystkie czynniki sprawiły, że Stany Zjednoczone stały się zagłębiem produkcji drutu kolczastego.\nReklama drutu kolczastego Gliddena\nPierwszym, który w Stanach Zjednoczonych otrzymał patent na produkcję drutu kolczastego był Joseph Gildden. Inspiracją dla niego był pomysł Henry’ego Rose’a, który na wystawie na targach w DeKalb (Illinois, stan znajdujący się na północy USA) zaprezentował płot składający się z drutu i gwoździ, co skutecznie odstraszało zwierzynę od forsowania go. Opatentowany przez Gilddena w 1874 r. drut kolczasty składał się z dwóch połączonych ze sobą drutów. Na jednym z nich były umieszczone kolce, a drugi zabezpieczał je przed swobodnym przesuwaniem się.\nGildden jednak postanowił odsprzedać połowę praw do swojego patentu Isaacowi Ellwoodowi. Wspólnie w DeKalb, pod nazwą Barb Fence Company, otworzyli przedsiębiorstwo produkujące drut kolczasty. Sukces był ogromny. O ile w 1874 r. sprzedali 5 ton drutu, to dwa lata później sprzedaż wynosiła już 150 ton.\nRysunek przedstawiający patent Gilddena\nWówczas ich działalnością zainteresował się wiceprezes fabryki drutu gładkiego Charles F. Washburn. Odkupił od Gilldena jego udziały za 60 tys. dolarów (obecnie równowartość ok. 1,5 miliona dolarów). W ten sposób ruszyła już przemysłowa produkcja drutu w Washburn & Moen Manufacturing.\nKonkurencyjną działalność dla patentu Gilddena otworzył w Teksasie (stan na południu USA) John W. Gates. Założył Southern Wire Company, która stała się liderem produkcji drutu kolczastego w Stanach Zjednoczonych. To godziło w interesy Washburn & Moen Manufacturing. Toteż spór trafił na wokandę.\nPlakat promujący wytwórnię drutu kolczastego Glidden Steel Barb Wire\nOstatecznie Sąd Najwyższy Stanów Zjednoczonych w 1892 r. uznał pierwszeństwo patentu Gilddena. Gates jednak nie usunął się z rynku, a wykupił od Washburn & Moen Manufacturing prawo do patentu. W ten sposób powstało przedsiębiorstwo Steel and Wire. Je z kolei wykupił i przyłączył do United States Steel Corporation Andrew Carnegie. Był to wówczas najbogatszy przedsiębiorca na świecie.\nWojskowe zastosowanie drutu kolczastego\nWynalazek przeznaczony pierwotnie do celów rolniczych stał się obiektem zainteresowania wojska. Po raz pierwszy na polu walki został wykorzystany pod koniec XIX wieku. Za prekursorów bojowego wykorzystania drutu kolczastego uważa się Portugalczyków. W 1895 r. w portugalskiej kolonii w Mozambiku wybuchł bunt Tsongów. Kilkuset osobowy oddział Portugalczyków został otoczony przez kilka tysięcy buntowników. Portugalczycy wówczas postanowili ustawić swoje wojska w kwadracie otoczonym cienkim drutem kolczastym. Z racji przewagi jaką im dawały karabiny maszynowe, szturmujący Tsongowie zostali zmasakrowani. Z kolei w trakcie wojny rosyjsko-japońskiej Rosjanie w 1905 r. po raz pierwszy ogrodzenie z drutu kolczastego podłączyli do prądu.\nDrut kolczasty chroniący okalający okopy, okres I wojny światowej\nPodobne rozwiązania w pełni zostały wykorzystane w trakcie I wojny światowej, która w Europie była wojną pozycyjną. Przeciwstawne armie chowały się za linią okopów, którą poprzedzała linia utworzona z drutu kolczastego. W okresie Wielkiej Wojny pomiędzy niemiecką a francuską armią rozciągnięto tysiące kilometrów drutu kolczastego. Miał za zadanie spowalniać natarcie wrogiej piechoty, która w trakcie forsowania drutu była łatwym celem dla karabinów maszynowych. Drut można było przeciąć przy pomocy specjalnych nożyc, ale było to czasochłonne i nieskuteczne w momencie szarży piechoty.\nPrzełomem w forsowaniu drutu kolczastego stało się wynalezienie przez Wielką Brytanię czołgu. Już pierwsze modele z łatwością niszczyły metalowe zasieki. Mimo to w trakcie II wojny światowej drut kolczasty był powszechnie wykorzystywany przez wszystkie strony konfliktu.\nWybrzeże Normandii zabezpieczone drutem kolczastym\nPrzykładowo drut kolczasty był jedną z przeszkód czekających na alianckie wojska, które wylądowały na plażach Normandii. Podobnie Niemcy podczas okupacji Warszawy dla swojego bezpieczeństwa, w ważnych dla siebie miejscach, ustawiali zasieki z drutu kolczastego. Z kolei Alianci drut kolczasty użyli w trakcie wielomiesięcznej obrony Tobruku. Pierścień z drutu kolczastego okalał pozycje obronne Aliantów.\nNiemieckie zasieki z drutu kolczastego na ulicy Niecałej róg Fredry. W głębi wodozbiór projektu Henryka Marconi w Ogrodzie Saskim\nJednak na innym polu drut kolczasty okazał się znacznie bardziej użyteczny. O ile można go było łatwo pokonać czołgiem, albo zniszczyć ostrzałem artyleryjskim lub bombardowaniem, to wobec bezbronnych jeńców stanowił realną barierę. Już w 1899 r. został zastosowany celem kontroli nad jeńcami. Brytyjczycy, by tłumić partyzantkę, internowali ludność burską w obozach koncentracyjnych.\nW trakcie II wojny światowej drut kolczasty był wykorzystywany przez Niemców. Otaczał on obozy koncentracyjne, by uniemożliwić więźniom ucieczkę. W niemieckim obozie w Auschwitz-Birkenau dodatkowo drut był podłączony do prądu pod wysokim napięciem.\nJohn Kennedy w Berlinie na tle muru, 1963 r.\nPo wojnie drut kolczasty także był wielokrotnie wykorzystywany w konfliktach zbrojnych, ale dużo częściej stosowano go jako skuteczną barierę przed cywilami. W tym celu drut został wykorzystany w 1961 r. przy konstrukcji muru berlińskiego, który stał się jednym z symboli zimnej wojny. Nowszą wersją drutu kolczastego jest drut ostrzowy, który zakończony jest ostrymi nożykami z blachy.\nBanaś J., Drut o znaczeniu strategicznym. Historia przedmiotu, wyborcza.pl, 29 lutego 2016.\nBellis. M., The History of Barbed Wire, thoughtco.com, 1 marca 2019.\nKopczyński M., Diabelski sznur i zagłada świata kowbojów, „Mówią Wieki”, nr 4, 2006.\nKrell A., Barbed Wire [w:] 1914-1918-online. International Encyclopedia of the First World War, pod red. U.Daniel, P. Gatrell, O. Janz, H. Jones, J. Keene, A. Kramer, B. Nasson, wydana przez Freie Universität Berlin, Berlin 8 października 2014.


Komórka na metanol\nFirma DoCoMo razem z Fujitsu pracują nad rozwojem prototypu ogniwa paliwowego dla komórek, zasilanego metanolem.\nNajnowszy prototyp ogniwa paliwowego zasilanego metanolem, dla telefonu 3G FOMA, umożliwia przeprowadzenie ośmiogodzinnej rozmowy. To prawie trzy razy więcej od poprzedniego ogniwa, przy niezmienionej wadze 190g.\nDoCoMo oraz Fujitsu uzyskały tak doskonałe wyniki efektywności ogniwa poprzez zwiększenie stężenia metanolu z 20% do 99% oraz poprzez udoskonalenie metody recyclingu wygenerowanej przez ogniwo wody. Przypomnijmy, że DoCoMo pierwszy prototyp mikro-ogniwa paliwowego dla komórek zaprezentowało we wrześniu 2004 roku, zachwalając go wtedy jako tani sposób zapewnienia telefonom komórkowym odpowiedniej ilości energii.\nApetyt na energię wśród użytkowników telefonów komórkowych FOMA wciąż rośnie, a to za sprawą stale wprowadzanych nowości takich jak np. wideo-rozmowy. DoCoMo chce jak najszybciej udostępnić swoim klientom ogniwo paliwowe zasilane metanolem. Do czasu wypuszczenia ich na rynek, użytkownicy muszą zadowolić się jednak standardowymi bateriami litowo-jonowymi o podwyższonej pojemności.\nDołącz do dyskusji: Komórka na metanol


WIRTUALNE KOCIEWIE - 6, 5, 4, 3.., 2 miejsce i tytuł Wicemistrza Świata!!! Wojciech Nadolski!!!\n6, 5, 4, 3.., 2 miejsce i tytuł Wicemistrza Świata!!! Wojciech Nadolski!!!\nZdobywając tytuł Mistrza Polski w Starogardzie Gd. 7 maja na Mistrzostwach Polski NAC w kulturystyce i fitness Wojciech Nadolski zakwalifikował się do startu na Mistrzostwach Świata NAC, które odbyły się 4 czerwca w Differdange / Luksemburg. Tam również zanotował sukces, i to olbrzymi.\n- Od Mistrzostw Polski miałem miesiąc na doszlifowanie formy – opowiada Wojtek Nadolski. - Stosowałem ścisłą dietę, składającą się czasami nawet z 7 mniejszych posiłków dziennie, w skład których wchodziły głównie piersi z kurczaka, ryż basmati, jaja, płatki owsiane, brokuły, pomidor i zioła jako przyprawy. Bardzo zwiększyłem intensywność treningów. Dzień zaczynałem od jazdy na rowerze stacjonarnym, czasami nawet o godz. 5 rano 40-50 minut.\nW zależności od planu miałem trening przedpołudniowy, popołudniowy i czasami aeroby, tzn. rower nawet o 12.00 w nocy, jeśli czas nie pozwolił ich zrobić po treningu popołudniowym. Najbardziej męczący był dla mnie ostatni tydzień zarówno przed Mistrzostwami Polski, jak i przed Mistrzostwami Świata, kiedy trzeba było pić po 10 l wody dziennie, jeść praktycznie samo mięso z kurczaka z warzywami, a na koniec prawie nie pić i dla odmiany obżerać się ryżem:). No ale nikt nie mówił, że będzie lekko!\nJako ciekawostkę opowiem Wam, jak musiałem drastycznie zbijać wagę. Kiedy w piątek, na dzień przed startem, wstałem, miałem 1,5 kg nadwagi, z którą nie zmieściłbym się w mojej kategorii. Byłem już w Niemczech u rodziny, do Luksemburga miałem około 4 godzony jazdy, a nadwagę miałem o 13. Nic nie piłem i nie jadłem już od wieczora, ubrałem dwie koszulki, dwie bluzy, z czego jedną z kapturem, włączyłem ogrzewanie w aucie oraz podgrzewanie fotela, mimo że na dworze było dwadzieścia kilka stopni, i ruszyłem w trasę na Luksemburg. Dawid, który jechał ze mną oraz moja żona nie byli zadowoleni z temperatury w aucie, jednak co miałem powiedzieć ja - lało się ze mnie, a nawet nie mogłem popić. Byłem dzielny i wytrwałem! Wciąż bałem się jednak, czy udało mi się zgubić wagę.\nChwilę po 13 stanąłem na wadze od rana nie mając nic w ustach. Udało się! Podczas tej hardcorowej wycieczki zgubiłem 2,5 kg! W końcu po zważeniu i rejestracji mogłem zacząć się ładować ryżem i popić wody. Tu już bardzo przydała się wiedza i doświadczenie zdobyte prze te 10 lat startów - jak w 20 godzin naładować organizm, żebym miał pełne mięśnie i siły do napinania ich na scenie. Zjadłem 6 woreczków ryżu, piersi, wspomogłem się suplementacją.\nZawody zaczęły się o 10.00 rano, skończyły się o 23.30! Najdłuższe zawody na jakich byłem! Pierwszy występ miałem o godz 12. Mając 23 Mistrzów różnych krajów w kategorii byłem brany aż do 7 porównań, podczas których porównywano 5-6 osób. Było bardzo ciężko i czasami już brakowało sił. Dawid, mój podopieczny, który startował w kat. juniorzy, stał przy schodach sceny z wodą i kiedy akurat nie byłem brany do porównań, mogłem od niego popić. Taka osoba na zawodach, będąca przy boku i pilnująca co trzeba, jest niezbędną. Dlatego zawsze jeżdżę z żoną, która wie o co chodzi.\nTu akurat był Dawid, bo generalnie nie można wchodzić nikomu poza zawodnikami. No ale czego się nie robi dla kolegi;)\nPo zejściu ze sceny miałem już parę godzin na odpoczynek, bo finał zaczynał się o 18.00. Najpierw odbyła się parada wszystkich krajów. Z flagą narodową wychodziły całe teamy. Szliśmy również my, ekipa zawodników w biało-czerwonych dresach z wyszytymi nazwiskami. Paradę wieńczyła piękna chwila, gdy na scenie wszystkie kraje uniosły flagi. Na widowni widziałem moich kibiców, którzy przyjechali dla mnie aż z Anglii i Niemiec z flagą Polski i wyszytym moim imieniem i nazwiskiem, z szalikami Polski i innymi gadżetami. Przyznam, że trudno jest mi opisać uczucie, jakie mi tam towarzyszyło, gdy widziałem polską flagę trzymaną dla mnie, a o okrzykach już nie wspomnę - coś niesamowitego!\nNa szczęści chłopaki nie przyjechali na darmo i mogłem się odwdzięczyć drugiem miejscem i tytułem Wicemistrza Świata NAC! A przebiegało to tak. Cała kategoria weszła na scenę na finał, zaprezentowaliśmy pozy obowiązkowe i daliśmy minutową dogrywkę dla publiczności, a więc POSE DOWN. Następnie została wyczytana szóstka zawodników, która weszła do finału i która zeszła ze sceny, a pozostali zawodnicy otrzymali pamiątkowe medale. W finale każdy zawodnik wykonał swój minutowy układ dowolny. Czyj był najlepszy i kto dostał największe brawa? Zawsze robię dynamiczne i mocne układy przy dobrej muzyce, w końcu też jestem dj-em ;) Do tego doping moich kibiców dodał mi tyle mocy, że układ był wyjątkowo dynamicznie zrobiony, co można zobaczyć na moim profilu na Facebooku.\nPo wykonaniu układu dowolnego nadszedł czas na wprowadzenie finałowej szóstki, która wykonała jeszcze pozy obowiązkowe, a po tym odbyła się dekoracja. Prowadzący najpierw czytał po numerach 6, 5, 4, 3, 2, ale mnie zatytułował. Miłe uczucie, choć już mi znane - 2 miejsce i tytuł Wicemistrza Świata!!! Jestem bardzo zadowolony z wyniku, wziąwszy pod uwagę, że miałem krótki czas przygotowań i ograniczony budżet.\nNie poradziłbym sobie nawet z samym wyjazdem, żeby nie wsparcie życzliwych ludzi, takich jak prezydent Starogard E. Stachowicz, p. Konieczka, wójt gminy Zblewo K. Trawicki, szef Hotelu Bachus p. Wojtek (zresztą mój szef, bo tam też pracuje jako DJ w weekendy wraz z p. Romanem Goreckim).\nDla tych życzliwych ludzi serdeczne podziękowania od Wicemistrza Świata.\nGodnie reprezentowałem nasz kraj, powiat starogardzki i Zblewo, gdzie mieszkam.\nKolejne starty planuję na jesień. Mam zaproszenia na 4 bardzo prestiżowe imprezy, w tym PRO WBBF, gdzie po ostatnim zdobyciu Wicemistrza Świata w tej federacji pokazywano mnie w Teleexpresie i Wiadomościach.\nTym miłym akcentem pozdrawiam Czytelników, a sportowcom życzę wytrwałości w dążeniu do celu. Oprac. tm\nWicemistrz Świata zaprasza do swojego sklepu: Body&Fitness EXPERT Wojtek Nadolski, Starogard Gdański ul. Sambora 9.


Agnieszka Stec. Problemy_2 | Дівчата райської яблуні ~ Dziewczęta rajskiej jabłoni ~ Girls of the Apple Tree of Paradise\nHome » Agnieszka Stec. Problemy_2 » Agnieszka Stec. Problemy_2\nAgnieszka Stec. Problemy_2\nNiestety w większości tytułów prasy polskiej wydawanych w latach dwudziestych kultura ukraińska pojawiała się sporadycznie, a tylko nieliczne pisma literackie i społeczno-kulturalne tego okresu były rzeczywiście zainteresowane prezentowaniem twórczego dorobku Ukraińców na swoich łamach. Te najbardziej poczytne i wpływowe, jak: „Kurier Literacko-Naukowy” (dodatek do popularnego “Ilustrowanego Kuriera Codziennego”, wydawanego w latach 1924–1939) oraz “Tygodnik Ilustrowany” (1859–1939) nie były zupełnie zainteresowane tą tematyką.\nPodsumowując pierwszą dekadę działalności w zakresie popularyzacji kultury ukraińskiej w II Rzeczpospolitej należy stwierdzić, że przyniosła ona raczej niewielkie rezultaty. W zasadniczy sposób wpłynęły na to wciąż jeszcze żywe emocje wywołane wojną polsko-ukraińską w Galicji. Powodowały one powszechnie panującą wzajemną niechęć oraz brak woli do jej przezwyciężenia.\nDopiero w latach trzydziestych zarysowała się realna szansa poprawy stosunków polsko-ukraińskich, co miało swoje odbicie w ożywieniu popularyzacji kultury ukraińskiej w Polsce. Okres ten upłynął pod znakiem intensyfikacji dążeń to kompromisu wysuwanych z obu stron, których zwieńczeniem stało się podpisanie tzw. umowy normalizacyjnej (1935 r.). Pojawiło się wtedy wiele cennych inicjatyw, z których najważniejsze to: powstanie Ukraińskiego Instytutu Naukowego w Warszawie (1930 r.) oraz utworzenie „Biuletynu Polsko-Ukraińskiego” (1932–1938). Oba wymienione centra zajmowały się szeroko pojętą problematyką ukraińską z naciskiem na dzieje stosunków polsko-ukraińskich i choć ich wpływy ograniczały się do środowisk związanych z ruchem prometajskim, jednak odegrały swoją rolę w przybliżaniu kultury ukraińskiej społeczeństwu polskiemu.\nW 1933 r. następuje przełom w stosunkach polsko-ukraińskich wywołany rozczarowaniem Ukraińców do polityki radzieckich władz komunistycznych na Ukrainie, spowodowanym masowymi represjami i wielkim głodem oraz zmęczeniem polityką negacji w stosunku do państwa polskiego. Miało to pozytywny wpływ na wzrost zainteresowania prasy polskiej tematyką ukraińską. Najpoczytniejsze i najbardziej wpływowe pisma wypowiadają się w kwestii rozwiązania problemu ukraińskiego w Polsce, apelują o pokonanie wzajemnej ignorancji. Tak było np. w przypadku „Tygodnika Ilustrowanego”, który jeszcze w początkowym okresie istnienia II Rzeczypospolitej zwykł nazywać Ukraińców „hordami hajdamackimi”.\nW latach 1933–1934 następuje kulminacja zainteresowania kulturą ukraińską w Polsce międzywojennej. Pojawiają się wtedy liczne artykuły o literaturze ukraińskiej, również tej tworzonej we Lwowie – centrum ówczesnego życia kulturalnego Ukraińców mieszkających w Polsce, a przede wszystkim następujeje prawdziwy „boom” przekładów poezji ukraińskiej, wśród których przewagę mają twórcy emigracyjni (J. Małaniuk), jednak coraz częściej zaczynają pojawiać się utwory Galicjan (S. Hordynśkyj, B. I. Antonycz).\nNie zapomniano także o ukraińskiej literaturze proletariackiej. Dużą rolę w jej popularyzacji odegrał „Miesięcznik Literacki” (1929–1931), redagowany przez Aleksandra Wata. To cieszące się uznaniem w środowiskach inteligencji lewicującej, pismo zaproponowało wydanie osobnego numeru poświęcono twórczości lwowskich pisarzy zgrupowanych wokół czasopisma “Wikna”. Poza szkicem informacyjnym o zachódnioukraińskiej literaturze proletariackiej, zamieszczono liczne przykłady poezji i prozy jej reprezentantów. Niestety wydanie to zostało ocenzurowane i ukazało się z licznymi białymi plamami.\nPolska prasa jako pierwsza donosi o represjach wobec przedstawicieli kultury i nauki na Ukrainie Radzieckiej, choć takie informacje z trudem przedostawały się poza granice ZSRR. Szczególnie wstrząsającym epizodem tych wydarzeń była samobójcza śmierć pisarza ukraińskiego Mykoły Chwylowego, która w polskiej publicystyce urosła do rangi symbolu, a prześladowanych za tendencje narodowe w USRR nazywano „Chwylowyje”.\nWśród wydawnictw prasowych zdecydowanie największy wkład w propagowanie kultury ukraińskiej w omawianym okresie miało, wydawane przez Jerzego Brauna, czasopismo „Zet” (1932–1939). Na jego łamach dużo miejsca poświęcano sprawom ukraińskim, ujmując je poważnie i rzeczowo, co było zjawiskiem raczej rzadkim w ówczesnej publicystyce polskiej. W specjalnych działach pisma, jak: kolumna ukraińska i kronika ukraińska stale informowano o rozwoju ówczesnej twórczości Ukraińców z obu stron Zbrucza. Zamieszczano liczne przekłady z ówczesnej poezji ukraińskiej starając się dać całościowy obraz procesów rozwojowych tej literatury.\nDrugie miejsce po „Zet” pod względem intensywności popularyzacji zajmowała „Kamena” (1933–1939), propagująca zbliżenie kulturalne narodów słowiańskich. Pismo zamieszczało szczególnie dużo przekładów i starało się uwzględniać wszystkie tendencje współczesnej twórczości Ukraińców, a o najciekawszych wydarzeniach w kulturze ukraińskiej można było przeczytać w obszernej kronice słowiańskiej redagowanej przez Kazimierza Andrzeja Jaworskiego.\nCharakterystyczne dla lat trzydziestych były wydania specjalne numerów polskich czasopism w całości poświęcone kulturze ukraińskiej. Ten sposób popularyzacji twórczości Ukraińców zainicjowały w 1934 r. „Lwowskie Wiadomości Muzyczne i Literackie” (1925–1934), podając obszerne informacje o poezji, plastyce i muzyce ukraińskiej. Jednak o tym, jak bogate i interesujące jest ukraińskie życie kulturalne w Polsce można było przekonać się czytając, szeroko komentowany zarówno przez Polaków, jak i Ukraińców, specjalny ukraiński numer “Sygnałów” (1933–1934, 1936–1939). W tym wydaniu starano się przedstawić wszystkie tendencje w rozwoju ówczesnej literatury, muzyki, sztuki, teatru, a nawet prasy i nauk humanistycznych ilustrując je licznymi przekładami poezji i prozy oraz reprodukcjami dzieł sztuki. Należy dodać, że pismo to przez cały czas swojego istnienia żywo interesowało się sprawami kultury ukraińskiej.\nW 1935 r. tradycję specjalnych numerów kontynuują „Wiadomości Literackie” (nr. 32). Najciekawszym elementem tego wydania był artykuł Tadeusza Hollendra, poświęcony analizie ówczesnej literatury ukraińskiej z terenu Lwowa. Autor uznając Lwów za wspólne miasto Polaków i Ukraińców, zaapelował o odrzucenie negatywnych stereotypów i zbliżenie przede wszystkim kulturalne obu narodów.\nW tym samym roku w jednym z najbardziej poczytnych pism dwudziestolecia międzywojennego, „Tygodniku Ilustrowanym” (nr 2) ukazuje się artykuł poświecony twórczości lwowskich poetów ukraińskich z licznymi przekładami, którego autorem był znany tłumacz i popularyzator kultury Ukraińców galicyjskich – Zdzisław Kunstman.\nStale poszerza się krąg tytułów prasowych zainteresowanych prezentowaniem kultury ukraińskiej. Pod koniec lat trzydziestych do grona tego dołącza się “Ateneum” (1938–1939), gromadzące wybitnych krytyków i publicystów polskich pod egidą Stefana Napierskiego. Pismo miało początkowo szerokie plany prezentowania kultury ukraińskiej, a zwłaszcza literatury, jednak nie zdołało ich zrealizować, wkrótce upadło z przyczyn finansowych.\nZdarzały się również takie czasopisma, jak „Droga” (1922–1937) związana z obozem piłsudczyków, która choć zawsze żywo reagowała na różne aspekty polityki państwa w stosunku do mniejszości ukraińskiej, jednak kulturze ukraińskiej poświęciła znikomą uwagę.\nOddzielnie należy wspomnieć o „Biuletynie Polsko-Ukraińskim” (1932–1938), jako jedynym czasopiśmie w całości poświęconym problematyce ukraińskiej wydawanym w języku polskim w okresie międzywojennym. Tygodnik ten, choć miał bogaty dział literacki, prezentujący przede wszystkim najnowszą twórczość Ukraińców, to jednak nie odegrał wielkiej roli w popularyzacji kultury ukraińskiej w Polsce. Pismo miało stały krąg czytelników, rekrutujących się ze zwolenników ruchu prometejskiego i niestety nie zawsze potrafiło wyjść poza tę grupę. Największe zainteresowanie ukraińską twórczością „Biucetyn” wykazał w 1933 r., czyli w pierwszym okresie jego wydawania. Później, w miarę upływu czasu to ożywienie osłabło na korzyść problematyki politycznej. Po protestach czytelników w 1938 r. następuje ponowny wzrost zainteresowania tematyką kulturalną. Na łamach „Biuletynu” ukazało się w sumie ponad sto przekładów utworów pisarzy ukraińskich, w przeważającej większóści poezji (głównie T. Szewczenki, O. Olżycza, J. Małaniuka, P. Tyczyny i N. Liwyćkiej-Chołodnej), co stanowiło prawie 1/3 tłumaczeń zamieszczanych w pozostałych pismach dwudziestolecia międzywojennego. „Biuletyn” interesował się przede wszystkim współczesną literaturą z obu stron Zbrucza oraz różnymi aspektami polityki narodowościowej w USRR, jak: ukrainizacja i późniejsze represje, odnotowywanie wykazów literatury zakazanej i sylwetek prześladowanych pisarzy. Jednak w optyce zainteresowań tygodnika znajdowały przede wszystkim stosunki polsko-ukraińskie, co wynikało z profilu pisma, które miało za zadanie zbliżenie obu narodów. Choć redakcja „Biuletynu” nie osiągnęła znaczących rezultatów w dziedzinie popularyzacji spraw ukraińskich, to o zainteresowaniu tygodnikiem świadczyły liczne polemiki i sprostowania oraz wykorzystywanie materiałów publikowanych na jego łamach przez inne polskie czasopisma.\nNiestety w wielu pismach twórczość ukraińska była tylko jednorazową inicjatywą, przeważnie wynikającą z ówczesnej koniunktury oraz czasowych sympatii narodowościowych. Widać to zwłaszcza pod koniec lat trzydziestych, kiedy to następuje spadek zainteresowania kulturą ukraińską prasy polskiej, a nawet całkowite odejście od tej tematyki. Było to uwarunkowane zmianą sytuacji politycznej, a zwłaszcza narastającym prawdopodobieństwem konfliktu z Niemcami.\nNiniejszy krótki przegląd ukrainiki w polskich tytułach prasowych dwudziestolecia międzywojennego miał na celu wskazanie najważniejszych, najbardziej znaczących inicjatyw popularyzujących kulturę ukraińską w polskiej prasie wydawanej w okresie istnienia II Rzeczypospolitej. Dokonując selekcji czasopism wzięto pod uwagę kilka kryteriów, wśród których znalazły się: profil pisma (literacki bądź społeczno-kulturalny), jego rola w ówczesnym życiu kulturalnym oraz zasięg oddziaływania. Wyjątkiem jest tu „Biuletyn Polsko-Ukraiński” i „Ruch Słowiański”, wydania specjalistyczne, o ograniczonym kręgu czytelniczym, jednak ze wszech miar warte uwzględnienia z racji poruszanej bardzo ważnej tematyki.\nProces popularyzacji kultury ukraińskiej w Polsce międzywojennej był ważnym czynnikiem w dziele normalizacji wzajemnych stosunków, miał na celu nie tylko polsko-ukraińskie zbliżenie kulturalne, a przede wszystkim przynajmniej częściowe zasypywanie przepaści dzielącej dwa sąsiadujące ze sobą od wieków narody. Działania te niestety nie przyniosły spodziewanych efektów.\nZastanawiając się nad osiągnięciami i zaniedbaniami w dziedzinie propagowania twórczego dorobku Ukraińców w Polsce trzeba zwrócić uwagę na to, że tylko nieliczne tytuły prasowe, na łamach których pojawiała się kultura ukraińska osiągały duże nakłady i docierały do szerokiego grona czytelników (jak np. “Tygodnik Ilustrowany” i “Kurier Literacko-Naukowy”), pewien wpływ mogły wywierać również pisma o charakterze opiniotwórczym, jak np. „Wiadomości Literackie” i „Skamander”, pozostałe ze względu na niskie nakłady bądź też prezentujące tematykę specjalistyczną, powiązane z różnymi grupami nacisku mogłu dotrzeć tylko do wąskiego kręgu zainteresowanych.\nPonadto strona polska zawsze patrzyła na sprawy ukraińskie przez pryzmat aktualnie prowadzonej polityki, zazwyczaj mało przychylnej dla Ukraińców. To także miało swoje odbicie na łamach prasy i w zasadniczy sposób warunkowało jej zainteresowanie problematyką ukraińską.\nBiorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że popularyzacja kultury ukraińskiej w Polsce w omawianym okresie nie osiągnęła zakładanych rezultatów, a nasilenie tego procesu nie odpowiadało niestety wymogom czasu.\nWarszawskie Zeszyty Ukrainoznawcze 19–20. – Warszawa 2005. – S. 265–273.\n Była to próba normalizacji stosunków polsko-ukraińskich podjęta przez działaczy UNDO (Ukrajinśkiego Nacjonalno-Demokratycznego Objednannia) oraz ministra spraw wewnętrznych Mariana Kościałkowskiego. Strona rządowa obiecała złagodzić politykę wobec mniejszości ukraińskiej.\n Ukraiński Instytut Naukowy został utworzony z inicjatywy ukraińskich środowisk emigracyjnych. W ramach Instytutu prowadzono prace naukowe z dziedziny studiów ukrainoznawczych obejmujących: ekonomię, życie społeczne, polityczne i religijne oraz historię i kulturę. Instytut prowadził wykłady, kursy i odczyty o charakterze naukowym i popularnym, a także działalność wydawniczą. Szczególne znaczenie miała utworzona w 1933 r. komisja do badania zagadnień polsko-ukraińskich, z którą ze strony polskiej współpracowali m. in.: W. Bączkowski, M. Handelsman, O. Halecki, J. Pogonowski, W. Tatarkiewicz i L. Wasilewski.\n Takie określenia można było znaleźć np. w felietonach Kornela Makuszyńskiego pt. Po powrocie, będących relacjami z wojny polsko-ukraińskiej.\n Nr 16 z 1931 r.\n Nr 80 z 1934 r.\n Nr 4–5 z 1934 r. Szerzej zob.: A. Stec, Literatura ukraińska na lamach „Sygnałów”, [w:] Warszawskie Zeszyty Ukrainoznawcze 2001, t. 11–12, s. 447.\n Oczywiście zawsze może pojawić się zarzut, że te czy inne tytuły prasowe nie zostały wzięte pod uwagę, jak choćby „Bunt Młodych”, „Wschód – Orient”, „Sprawy Narodowościowe”. Jednak ograniczone ramy referatu nie pozwoliły na uwzględnienie większej liczby „wyjątków” (tzn. czasopism nie spełniających założonych kryteriów selekcji). Poza tym nadal trwają prace nad opracowaniem pełnej bibliografii ukrainiki w wydawnictwach prasowych II Rzeczypospolitej. Prace te są prowadzone przez autorkę w ramach projektu badawczego Katedry Ukrainistyki UW i Studium Europy Wschodniej UW oraz przez zespół Pracowni Literatury Ukraińskiej PAN. Wydanie pierwszego tomu tej bibliografii, obejmującego kulturę ukraińską na łamach prasy polskiej wychodzącej w dwudziestoleciu międzywojennym jest planowane 2005 r. i ukaże się w ramach serii. „Bibliografia Europy Wschodniej” pod red. Jana Malickiego.\nУ Києві в 1940 році-2


Bluzka damska ecru w delikatne kwiatki | sklep internetowy Modon.pl\nBluzka damska ecru w delikatne kwiatki\nElegancka bluzka damska ecru w delikatne kwiatki. Modna, wygodna bluzka z najnowszej kolekcji. Idealnie nadaje się na co dzień. Uszyto z najwyższej jakości materiałów w Polsce.\nElegancka bluzka damska w kolorze ecru delikatne kwiatki. Zapinana na guziki po całej długości. Rękaw krótki klasyczny. Tył bluzki jest delikatnie krótszy. Dekolt okrągły, wiązany. Po bokach lekkie wcięcia, które dodają elegancji produktu. Wyprodukowano w Polsce.


Jesteś tutaj: Strona główna » Spalacze tłuszczu » BIOGENIX\nSpalacze tłuszczu BIOGENIX\nBIOGENIX - X'Therm-N-tor - 90caps.\nX’Therm-N-tor® - EKSTERMINACJA TŁUSZCZU!Zadanie do wykonania dla spalacz tłuszczu! • Redukcja tkanki tłuszczowej! • Maksymalne spotęgowanie Twoich wysiłków! • Przyspieszenie osiągniecia idealnej sylwetki! • Ekonomia stosowania! Efektywność działania produktów ukierunkowanych na wspomaganie redukcji tkanki tłuszczowej organizmu w znacznej mierze zależy...


postuluje utworzenia osobnych kategorii Sport i Muzyka - Forum dyskusyjne w INTERIA.PL\nINTERIA.PL Forum Do Admina postuluje utworzenia osobnych kategorii Sport i Muzyka\npostuluje utworzenia osobnych kategorii Sport i Muzyka (3)\npostuluje utworzenia osobnych kategorii Sport i Muzyka\nNapisał(a): darko63 - Piątek, 18 maja 2018 (11:23)\nczemu na tym forum nie ma kategorii sport i muzyka ? kazde forum posiada takie działy- komu potrzebne sa tutaj osobne kategorie typu seks i uczucia- to jest tematyka zblizona ktora moze byc w jednym dziale, a dzieki temu wygospodarowaloby sie miejsce na proponowane przeze mnie tematy sport i muzyka\nPrzeciez sport tutaj byl, wiec komu to przeszkadzalo? gdzie sa moje wpisy z tamtego dzialu ktore zamieszczalem w zeszlym roku?\nRe: postuluje utworzenia osobnych kategorii Sport i Muzyka\nNapisał(a): Admminka - Piątek, 18 maja 2018 (15:53)\nWątki zakładane w kategorii "Sport" zostały przeniesione do kategorii "Męskie sprawy", kategorii "Muzyka" natomiast nie było na Forum.\nDziękujemy za propozycję. W związku z nią, proszę o informację zwrotną (w tym wątku) wszystkich Użytkowników, którzy są zainteresowani powrotem kategorii "Sport" oraz stworzeniem nowej kategorii "Muzyka".\nNapisał(a): ~wawka - Piątek, 25 maja 2018 (11:12)\nAdmminka Drogi darko63,\nsportem przecież interesują się nie tylko mężczyźni!\nDo góry strony: postuluje utworzenia osobnych kategorii Sport i Muzyka\nCzemu tutaj nie ma kategorii MUZYKA?\nAutor: darko63 - Wto, 13.12 (11:45)\nLekceważenie kategorii tematów\nAutor: taie - Wto, 30.05 (13:35)\nPetycja o zmianę nazwy kategorii „Cooltura” na polską nazwę „Kultura”.\nAutor: Gość - Wto, 05.11 (19:26)\nGdzie się podziała kategoria " Sport " ???\nAutor: darko63 - Sob, 20.01 (22:02)


Zgadnij kotku co mam w środku? - wiocha.pl absurd 66516\nZgadnij kotku co mam w środku?\nNic w majtkach i w głowie też\nklemens 11-05-16, 11:35 Zgłoś\n+ 376 -\nDodano: 2011-05-16, 11:35:06 przez: klemens\nOceń: | Ocena: 376 Zgłoś nadużycie\nusta ma fajne :P\nłał mmm fajny, tylko te kłaki pod pachami są niepotrzebne ;]\nŻeby sprawdzić, co ma w środku, trzeba byłoby go wybolcować\nMoże nie jest najmądrzejszy ale za to dobrze wygląda..\nCiekawe, czy mu Adidas zapłacił?\nJedyne co fajne to wlosy\nprzeżyje jego nieogolone pachy słłłłłłłłłlitaśne skarpetki i dwuznaczną rączkę ale ta bieberowska fryzura to jest przesada\nWszystkim się podobają jego szałowe białe skarpetki, bo nikt mu ich nie wytknął :-D\nmmm fajny :)\nale kolega widze że wtajemniczony w Paint'a :D\nWyglądasz na takiego że jądra i penisa fajnego.\nstrzela sobie palcówke\njak już chce być taki fajny niech zgoli koty pod pachami\ngej jak nic, brzydki xd\nMógłby dostać! Z nabijanej gwoździami deski.\n`w gaciach se grzebie... odkrywca j***ny.. ` xDDDDD\nczemu podobają mi się chłopacy o takiej urodzie?! :) Ale pstrykanie sobie takich fotek to już niezła przesada.\nZawsze jak tu wchodzę i czytam komentarze pod zdjęciami, to się zastanawiam, co jest bardziej wieśniackie: zdjęcie, czy komentarze pod nim.\npedał jak nic ; ) . niektóre dziewczyny lubią takich lamusów ; D .\nale by lepa dostał na morde\nma pomalowanego paznokcia?\nfajny chłopak :)\n. Jajko xD\nGdyby miał coś w środku,to nie musiałby wypychać spodenek ręką;D W gaciach i głowie pustka,ale same za siebie mówią te otwarte usta;D\nna fellow gdzieś widziałem to zdjęcie xD\n'Koń na białym rycerzu' xdd\nKevin sam w domu:P ale afro musi być po pachą:P\nDla mnie jest słodki , lubię takich chłopców ; **\nKijem bym nie dotknęła chłopaka, który pstryka sobie "takie seksowne" fotki!!!! NIE JESTEŚ ANI TROCHĘ FAJNY,O!\njest adidas jest szpan :D hahaha:D\nale majty adidasa pierwszy raz widze ;p\nnawet konia nie umie walic=) wyglada jakby sobie z palca jechal hehe\nBo ja jestem taki mięski..\nW gaciach i glowie nie ma XDD ale przynajmniej pod pachami choduje zwierzaka ;]\ni co nie piszecie ze szmata dziwka? bo dziewczyne to juz byscie zjechali. hipokryci\nNo właśnie, faceci też nie są lepsi, bo coraz ciekawsze te ich fotki tutaj :D\nmyslal ze bedzie innowacja a tu FAIL, kazdy jego kolega juz wiedzial co mozna robic z siusiakiem\nmusiał ręką sobie gacie wypchać? Jakiś kompleksik xD\nDusi chomika pod pachą :P\nTo Ty naprawdę jesteś gejem. :D\nna miniaturce jesteście trochę do siebie podobni ;P\nSerio? Hehe, może odrobinkę xD\nNawet przystojny ;d\nooo dziurka do usztywniania mlecza :D i tu wkładamy patyczek\nfajne mięsko, ale jeszcze trochę za młode


§ Rower z silnikiem pomocniczym – Forum Prawne\nRower z silnikiem pomocniczym - Forum Prawne\nRower z silnikiem pomocniczym\nWitam jestem nowy na forum nazywam się Maciek mam 14lat mieszkam w Szczecinie.Mam do was następujące pytanie czy takim oto pojazdem http://www.fotosik.pl/u/andrze55555/albu...3/1?show=2 poruszać się na kartę rowerową. Silnik to 49ccm można się nim poruszać za ...\nWitam jestem nowy na forum nazywam się Maciek mam 14lat mieszkam w Szczecinie.Mam do was następujące pytanie czy takim oto pojazdem http://www.fotosik.pl/u/andrze55555/albu...3/1?show=2 poruszać się na kartę rowerową.\nSilnik to 49ccm można się nim poruszać za pomocą pedałów jak i silnika nawet gdy wymontuje z niego silnik to i tak mogę nim jeździć na pedały.Pytam ponieważ nie opłaca mi się robić narazie prawo jazdy am wolę poczekać dwa lata i zrobić a1.A i ten pojazd według mnie jest bezpieczniejszy niż typowy rower z silnikiem od rometa. Za najlepszą odp daje like.A i znalazłem jeszcze taki przepis:\n§ P.O. Głównej księgowej w gosp. pomocniczym (odpowiedzi: 1) W art. 45 ustawy o finansach publicznych podane są wymagania jakie musi spełniać Główna księgowa w jednostce. W jednostce brak jest Głównej...


Tango no Sekku – Wikipedia, wolna encyklopedia\n(Przekierowano z Tango no sekku)\nTango no Sekku (jap. 端午の節句) – japońskie święto obchodzone niegdyś 5. dnia 5. miesiąca według chińskiego kalendarza księżycowego. Po przyjęciu w Japonii zachodniego kalendarza gregoriańskiego wyznaczono datę święta na dzień 5 maja. Po wielu zmianach na przestrzeni dziejów jest to obecnie Dzień Dziecka (jap. こどもの日 Kodomo no Hi).\nTango no sekku (jap. 端午の節句)\nDzień 5 maja\nZwyczaje wywieszanie koi-nobori\nkarp, irys shōbu\nInne nazwy Dzień Dziecka (jap. Kodomo no hi)\nPodobne święta Dzień Dziecka, Dzień Chłopców\nJapończycy, podobnie jak wiele innych nacji, uważają dzieci za jedno z największych swoich „aktywów”. Święto Dziecka jest więc dniem, w którym szczególnie podkreśla się potrzebę poszanowania praw dzieci oraz wychowania ich w zdrowiu i szczęściu. Dla dzieci święto to jest również znakomitą okazją do wyrażania swej wdzięczności rodzicom za ich miłość, trud wychowawczy i troskliwą opiekę.\n1 Charakter święta\n3 Wierzenia i rytuały\n3.1 Wyjaśnienie znaczenia słowa shōbu\nKodomo no Hi jest jednym z pięciu historycznych świąt japońskich (jap. 節句 sekku), związanych z porami roku i magią liczb. Ich tradycja wywodzi się ze starożytnych Chin. Poprzez liczne zmiany na przestrzeni dziejów (dawniej to święto było znane pod nazwą Tango no Sekku, Tango no Sechi, Chogo, Tanyo lub Shōbu no Sekku (jap. 菖蒲の節句 Festiwal Irysów) i stanowiło męski odpowiednik Święta Lalek (Hina-matsuri) – święta bardzo podobnego w swym charakterze, z tym że przeznaczonego dla dziewczynek, a obchodzonego w dniu 3 marca.\nW roku 1948 Święto Chłopców (Tango no Sekku) zostało oficjalnie przemianowane na Święto Dziecka (Kodomo no Hi) i ustanowione japońskim świętem narodowym.\nJednakże w większości japońskich rodzin święto to nadal jest obchodzone w sposób tradycyjny, czyli jako Święto Chłopców. Uważa się, że w tym dniu rodzice powinni modlić się za zdrowie i dzielność swych męskich potomków. Japoński sposób świętowania codziennych zabiegów o zdrowy i szczęśliwy rozwój chłopców, ma bardzo długą historię i jest wypełniony wieloma szczególnymi zwyczajami oraz właściwą dla nich symboliką.\nKażdy, kto ma sposobność podróżować po Japonii w drugiej połowie kwietnia oraz w początkach maja, ma okazję oglądać prawie wszędzie liczne, różnej wielkości koi-nobori. Przypominają one rękawy-wskaźniki wiatru stosowane np. na lotniskach. Przedstawiają one kolorowe karpie, są wykonane z papieru, tworzywa sztucznego lub tkaniny i uformowane w długi, pusty w środku worek (rękaw). Razem z długimi, czerwonymi i białymi wstążkami, symbolizującymi kaskadę wody oraz ze złoconymi wiatraczkami, są przyczepiane linką do bambusowej tyczki i mocowane wysoko na masztach, balkonach lub dachach domów. Dzięki takiej formie i usytuowaniu łatwo napełniają się wiatrem i żwawo powiewają, zdając się pływać w powietrzu ponad szczytami domów.\nDla każdego chłopca w rodzinie powiewa oddzielny proporczyk przedstawiający karpia – największy dla najstarszego, a dla młodszych coraz mniejsze. Karp stał się symbolem Święta Chłopców, ponieważ Japończycy uznają go za rybę o niezwykłej werwie, tak pełną energii i niespożytej siły, że może płynąć pod prąd nawet szybko płynących strumieni i wodospadów. Właśnie ze względu na niezwykłą determinację tej ryby w pokonywaniu przeszkód, reprezentuje ona odwagę i zdolność osiągania wysoko postawionych celów. Karp jest uważany za symbol najbardziej do tego odpowiedni, gdyż jego życiowa postawa może stanowić dla młodych mężczyzn zachętę do pokonywania wszelkich trudności i działań, stanowiąc dla nich przykład ambicji, wytrwałości i sposobu osiągania życiowych sukcesów.\nJednoznaczne wyjaśnienie pochodzenia tego święta (Tango no Sekku) jest trudne i przyjmuje się różne wersje. Układają się one jednak w pewien charakterystyczny ciąg przemian.\nNiektórzy historycy wywodzą je z bardzo starych chińskich obyczajów polegających na oczyszczaniu duszy i ciała, czy inaczej ujmując, odpędzaniu złych duchów i dążeniu do zapewnienia zdrowia i powodzenia w życiu:\nobrzędów związanych z wiarą w zasady chińskiej filozofii: onmyō (lub in-yō czyli chińskie yin i yang – dwoistość sił kosmosu) i gogyō (pięć elementów – ogień, drewno, ziemia, metal, woda), polegającego na zbieraniu w tym dniu ziół leczniczych, brania kąpieli aromatyzowanej płatkami orchidei oraz spożywania alkoholowego napoju, przyrządzanego poprzez zalanie liści i kłączy rośliny o nazwie shōbu (gatunek tataraku) winem sake;\nświęta dworskiego zwanego sechi-e, w którym gwardia królewska nakładała ceremonialne hełmy, nosiła łuki i strzały.\nObrzędy te stały się popularne na japońskim dworze już w okresie panowania cesarzowej-regentki Suiko (593–629 n.e).\nZ kolei jedno z japońskich podań ludowych głosi, że święto to pochodzi od bardzo starego zwyczaju, praktykowanego przez rolników właśnie w maju, czyli w okresie kiedy na polach zaczynają się pojawiać młode owady, uszkadzające pędy młodych roślin. Rolnicy próbowali odpędzać owady strasząc je dużymi, jaskrawymi płatami tkanin oraz groteskowymi figurami. Później te figury zaczęły przedstawiać postacie walecznych wojowników, znanych ze swych bojowych wyczynów. W miarę jak figury te – zwane musha-ningyō – stawały się lalkami, artystycznie coraz bardziej wyrafinowanymi, zaczęto je stopniowo eksponować we wnętrzach domów, już nie po to, aby płoszyły owady, ale by przepędzały złe duchy i przypominały młodym chłopcom w rodzinie o ich męskości.\nInna z legend wywodzi Święto Chłopców od zwycięstwa wodza Tokimune Hōjō nad wojskami inwazyjnymi Mongołów, które to zdarzenie miało miejsce 5 maja, w roku 1281. Celebrując rokrocznie to wielkie zwycięstwo, rodziny samurajskie wywieszały flagi i proporce bojowe.\nInni wreszcie uważają, że w ten właśnie sposób, w dniu 5 maja, celebrowano zjednoczenie kraju przez shōguna Takauji Ashikaga, co miało miejsce w XIV wieku. Również w okresie Edo (1603–1867) samurajskie rodziny posiadające w swym gronie chłopców (w wieku do lat 7) wywieszały w tym dniu flagi bojowe i rodowe proporce. Natomiast rodziny mieszczańskie, którym nie było dozwolone posługiwać się takimi bojowymi i szlacheckimi symbolami, zaczęły w tym samym celu stosować proporce przedstawiające kolorowego japońskiego karpia. Od restauracji cesarstwa w roku 1868 (restauracja Meiji) obydwa te rodzaje symboliki z powodzeniem współegzystują, przypominając także dzisiejszym Japończykom czasy historyczne oraz dawne zwyczaje i obrządki.\nWierzenia i rytuałyEdytuj\nWspółczesny sposób obchodzenia Święta Dziecka zachował wiele tradycyjnych rytuałów: oprócz opisanego wcześniej zwyczaju wywieszania na zewnątrz domów proporców koi-nobori, we wnętrzach domów urządza się specjalne wystawy, zwane gogatsu-ningyō, które umieszczane są w pokojach gościnnych lub w specjalnych alkowach, zwanych tokonoma.\nLalka przedstawiająca Momotarō\nWśród dekoracji gogatsu-ningyō są miniaturowe hełmy, komplety zbroi, miecze, łuki i strzały, jedwabne proporce z herbami rodowymi oraz lalki wojowników. Lalki te przedstawiają postacie wojowników znanych z historii i legend: Kintarō – chłopca o postawie Herkulesa, który – gdy dorósł – stał się generałem; Shoki – starożytnego chińskiego generała, którego uważano za postać chroniącą ludzi od diabłów; Momotarō – japońskiego odpowiednika Dawida, który pokonał japońskiego Goliata.\nW dniu Święta Chłopców dziewczynki są gośćmi swoich braci, podobnie jak chłopcy są gośćmi swych sióstr w dniu 3 marca, z okazji Święta Dziewczynek (Hinamatsuri). Rodzice dostarczają w tym dniu dzieciom tradycyjnych przysmaków, takich jak chimaki (słodkie ryżowe kluski owijane liśćmi bambusa), sasa-dango czy kashiwa-mochi (różne rodzaje ryżowych ciasteczek nadziewanych słodką czerwoną pastą fasolową i owijane liśćmi dębowymi).\nZ japońskim Świętem Chłopców związana jest japońska roślina o nazwie shōbu, której długi, wąski liść i długość ok. 80 cm przypominają kształtem japoński miecz nihon-tō. Jej obecność jest podkreślana w obchodach święta Tango-no Sekku, ponieważ brzmienie słowa shōbu (zapisywanego odmiennymi znakami kanji), oznacza również dążenie do osiągnięcia sukcesu, współzawodnictwo, walkę, a także militaryzm. Taka "gra słów" jest możliwa ze względu na homofoniczność języka japońskiego. Jednocześnie jest ona źródłem, lubianego przez Japończyków, przenoszenia znaczeń.\nW dniu 5 maja Japończycy wrzucają liście i korzenie tataraku (shōbu) (czasem także piołunu) do gorącej wody, ciesząc się pachnącą, relaksującą kąpielą (shōbu-yu). Istnieje tradycyjne przekonanie, że dzięki zawartym w tej roślinie substancjom (m.in. olejki), jest ona skutecznym środkiem profilaktycznym przeciwko wielu chorobom. Wiele japońskich łaźni publicznych (sentō) – szczególnie w tych rejonach, gdzie ludzie w mniejszym stopniu zostali skażeni zachodnimi wpływami i zachowali zwyczaj brania rano gorących kąpieli – otwiera swoje termy już wczesnym rankiem w dniach 4 i 5 maja.\nPokrojone w plastry kłącza tej rośliny i zalane sake to napój alkolowy zwany: shōbu-sake, shōbu-zake lub ayame-zake. Napój taki był ponoć szczególnie lubiany przez dawnych samurajów.\nW dawnych czasach wierzono również, że liście shōbu posiadają magiczną moc gaszenia ognia. Z tej przyczyny do dziś jeszcze, w dniu 5 maja, szczególnie na terenach wiejskich, ludność przestrzega zwyczaju kładzenia ich na okapach dachów swoich domów, traktując je jako talizman zabezpieczający dom przed wybuchem pożaru lub nawiedzaniem go przez złe duchy.\nWyjaśnienie znaczenia słowa shōbuEdytuj\nHomofoniczność języka japońskiego, odmienność i zróżnicowanie gatunków roślin i zwierząt oraz ich nazewnictwo, a także przenikanie się tłumaczeń i wyjaśnień w różnych językach, powoduje wiele nieporozumień i niejasności przy tworzeniu nomenklatury japońskiej fauny i flory.\nSłowo shōbu jest jednym z przykładów. Zgodnie ze specyfiką języka japońskiego, jednobrzmiąca fonetyka ma bowiem kilka znaczeń: "zwycięstwa i porażki", "ducha militarnego" oraz dwóch różnych gatunków roślin shōbu i ayame. Oba słowa wymieniały się w przeszłości, opisując różne gatunki roślin ogólną nazwą, którą w przybliżeniu są "japońskie irysy". W rzeczywistości jednak oraz w oparciu o system Englera należy rozróżnić ayame (kwiaty irysy w naszym rozumieniu) nazywane także hana-shōbu (花菖蒲, Iris ensata var. ensata) oraz samo shōbu (菖蒲, Acorus calamus), czyli tatarak zwyczajny.\nKōjien (広辞苑) Wydawnictwo Iwanami\nInstrukcja samodzielnego wykonania proporca koi-nobori:  (jęz.japoński)\nModele gogatsu-ningyo oraz wzory lalek musha-ningyo:  (jęz. angielski),  (jęz. japoński),  (jęz. japoński).\nOstatnio edytowano 3 wrz 2018 o 14:59\nTę stronę ostatnio edytowano 3 wrz 2018, 14:59.