Profesorskie Gadanie: kwietnia 2019\nTorby bumerangi, mobilny givebox i majówkowy piknik edukacyjny w Lidzbarku Warmińskim\nDługa majówka sprzyja wycieczkom pieszym, rowerowym, pociągiem czy autobusem. A ja zapraszam trzeciego maja do Lidzbarka Warmińskiego na warsztaty ekologiczne dla mieszkańców. Na deptaku przy Wysokiej Bramie na kilku stoiskach pod szyldem Fundacji Veolia Polska, podczas Tygodnia Sportu, w godzinach 10.00 - 15.00 odbędą się warsztaty ekologiczne, w których głównym tematem będzie gospodarka obiegu zamkniętego (w tym zero waste).\nAktywna forma warsztatów, angażująca zarówno dzieci, młodzież jak i rodziców (dla każdego coś miłego i interesującego), ma nieść przesłanie z wartością edukacyjną (połączenie street artu oraz arteterapii z kształceniem pozafromalnym). Będzie okazja by poprzez zabawę, refleksję i działania artystyczne dowiedzieć się jak żyć, aby produkować jak najmniejszą ilość odpadów (zero waste), jak rozwijać naszą wspólną odpowiedzialność za środowisko (w tym unikając produkcji zbędnych odpadów), jak możemy przyczynić się do poprawy stanu naszego środowiska, do lepszego wykorzystywania zasobów (w tym recykling i reusing). Mottem będzie hasło „naprawiaj nie wyrzucaj”. Zobaczysz przykłady rzeczy i działań prostych, praktycznych rozwiązań do zastosowania przez każdego w domu. Poczynając od Lidzbarka Warmińskiego.\nOrganizatorzy gorąco proszą by zebrać ze sobą stare firanki, umyty i pozbawiony etykiet słoik lub butelkę, polny kamień lub starą dachówkę, kilka książek lub innych przydatnych rzeczy, którymi zechcesz podzielić się z innymi.\nW czasie edukacyjnego pilniku zbudujemy mobilny givebox. Co to takiego? Givebox (inna nazwa: freebox) to szafa z różnościami, rodzaj mebla miejskiego, najczęściej regału lub szafy ustawionej w licznie odwiedzanych miejscach, w której można anonimowo, bezpłatnie pozostawiać i zabierać używane i niepotrzebne oddającym przedmioty użytkowe, np. AGD, odzież, zabawki, naczynia, czy książki. Idea półek bookcrossingowych od lat znakomicie się rozwija (przykładem jest chociażby Warmiobook). W czasie warsztatów przygotujemy mobilny givebox w starej walizce. Ale może uda się coś trwałego i większego stworzyć dla Lidzbarka Warmińskiego. Ideą giveboxów jest hasło sharing is caring czyli dzielenie się jest dbałością o innych i środowisko: zabezpieczaniem potrzeb ludzi słabiej uposażonych, przedłużaniem żywotności urządzeń, a tym samym wpływaniem na polepszanie stanu środowiska naturalnego (idea zero waste). W zamierzeniu giveboxy mają też tworzyć wokół siebie lokalną społeczność, grupę spotykających się przy nich ludzi. Sztuka dodatkowo łączy ludzi. Givebox jest miejscem, w którym możesz coś anonimowo zostawić, ale też równie anonimowo zabrać. I nikt nie będzie od Ciebie żądał zapłaty czy jakiejkolwiek formy zadośćuczynienia. Po prostu uczestniczysz w wielkim projekcie zmieniania świata na miejsce przyjazne do życia. Włącz się aktywnie.\nDla niektórych wspólna szafa będzie miejscem, w którym będą głównie zostawiać dla innych, skarbnicą różności, z której będą czerpać i cieszyć się ze znalezionych przedmiotów. Jednocześnie tego typu upcycling to świadome korzystanie z wytworzonych dóbr, dbanie o pracę rąk ludzkich i nie zanieczyszczanie środowiska, generowaniem nowych odpadów. Podróżując po Europie już widziałem takie szafy z różnościami. Pora, by idea zagościła na Warmii i Mazurach. Zaczniemy od Lidzbarka Warmińskiego.\nA po co stare dachówki lub polne kamienie? Bo będzie malowanie starych dachówek lub kamieni (na nich zostaną nalepione QR Kody, linkujące do wybranych miejsc w internecie - artykułów przyrodniczych, ekologicznych i specjalnie przygotowanych na tę okazję i odnoszące się do przekazów edukacyjnego, dotyczącego gospodarki obiegu zamkniętego). Pomalowane kamienie i dachówki uczestnicy mogą zabrać ze sobą. Te które zostaną, rozmieścimy na ternie miasta i zachęcimy do poszukiwań, z telefonem komórkowym, by odnalazłszy taki tajny kamień, poprzez qr kod przeczytać coś o naszej, niezwykłej przyrodzie (więcej o malowaniu dachówek i kamieni).\nMalowanie słoików i butelek. Wyciągnięte ze śmietnika lub ocalone przed wyrzuceniem na śmieci. Nie wyrzucaj, wykorzystaj (reusing, upcycling). Z niepotrzebnych już szklanych opakowań można zrobi rzeczy użytkowe, pojemniczki kuchenne i dekoracyjne, wazoniki itd. Nie ma rzeczy niepotrzebnych, trzeba tylko odrobiny wyobraźni. A przy malowaniu można sobie porozmawiać, tak jak kiedyś przy łuskaniu fasoli, darciu pierza czy międleniu lnu.\nZabawki z byle czego też da się zrobić. W czasie edukacyjnego pilniku w Lidzbarku Warmiński można będzie pod okiem fachowców wykonać maskotkę larwy chruścika. Prawda, że oryginalne? A zdziwisz się z czego zrobisz domek chruścikowy.\nSzycie woreczków z firanek - na zakupy, do produktów luzem, np. ziemniaki, pomidory, marchewka itd. – rezygnujemy z jednorazowych, foliowych opakowań, by śmieci było mniej. Będą też torby-bumerangi. Zwykłe, płócienne torby na zakupy, które można wziąć lub przynieść. Niech leżą w sklepach. Jak ktoś zapomni, to weźmie i nie będzie przysparzać plastikowych śmieci.\nJak segregować – zabawa z recyklingiem. Będą pojemniki do recyklingu i quiz, co gdzie wrzucić. Przyda się trochę umytych rekwizytów-śmieci. Możesz przynieść ze sobą. To nie koniec atrakcji. Najmłodsi będą budowali Smoga – takiego recyklingowego smoka. (budowanie instalacji z odpadów, śmieci). Po zbudowaniu całość będzie rozebrana w ramach recyklingu. To nie będzie Smok Wawelski, to będzie Smog Warmiński. Straszny i groźny, ale wiemy jak go pokonać. Kolejną propozycją z nawiązaniem do kulturowego dziedzictwa regionu będą Kłobuczki z włóczki (budowanie zabawek z włóczki) oraz Maty ze szmaty.\nEdukacyjna zasada 3 razu U: Unikaj kupowania rzeczy zbędnych (szycie torebek by nie brać foliówek, torby bumerangi, givebox), Użyj tego jeszcze raz (reusing itd.: malowanie dachówek i kamieni, butelek i słoików, zabawki z niczego, maty ze szmaty) i Utylizuj (czyli recykling, smog, ”jak segregować”).\nA zatem do zobaczenia 3. maja w Lidzbarku Warmińskim, w godzinach 10.00-15.00, koło Wysokiej Bramy.\nZobacz także: wydarzenie na Facebooku.\nDlaczego studenci są tak mało aktywni cyfrowo i internetowo?\nJako cyfrowy imigrant uczę się cyfrowego świata i próbuję nawiązać kontakt z pokoleniem cyfrowych tubylców. Czytam książki, poradniki "językowe", powoli uczę się tego świata, jakże obcego od świata mojego dzieciństwa i młodości. Bo chcę kontaktu (wszak komunikacja jest kwintesencja uniwersytetu). Zamiast czekać, aż "tubylcy" nauczą się mojego, "obcego" języka, uczę się ich świata. I ciągle mi nie wychodzi.... Może tylko wydaje mi się - jak Kolumbowi, że dopłynąłem do Indii. Ląd, który widzę, nie jest tym, za który go biorę?\nMam wrażenie, że ginie dawna wspólnota uczących i nauczanych w środowisku akademickim. Zmienił się świat, niczym klimat na Ziemi. Czuję się niczym na wyprawie badawczej do obcego świata. Coraz bardziej obcego. Nawet architektura nie sprzyja kontaktom i dialogowi. Imigruję więc do wirtualnego świata nowych urządzeń. Poszukuję dialogu i relacji przez media internetowe. Wyobrażam sobie, że będzie to wydłużony i pełniejszy kontakt. Bo nie ma przestrzeni analogowej tak jak dawniej. Kiedyś były koła naukowe, praktyki, praca w terenie. Wielodniowe trudy przebywania pod namiotem lub w warunkach terenowych. Praca dydaktyczna i badawcza a potem normalne relacje międzyludzkie i rozwiązywanie problemów dnia codziennego, z aprowizacją, komarami, rozrywką. I okazja do lepszego poznania się, do rozmowy, do niezbędnego skracania dystansu i wzajemnego zrozumienia. A skoro tego nie ma, to może odnajdę w przestrzeni cyfrowej? W tym nowym świecie, który teoretycznie jest dla młodego pokolenia ich społeczną ojczyzną.\nPróbuję od kilku lat, a ciągle ten świat jest dla mnie zbyt obcy. Piszę, by uporządkować myśli. Może ktoś wie i mi odpowie, może ktoś już rozumie i mi wyjaśni...\nZarówno uczniowie ze szkół podstawowych jak i średnich, z którymi mam okazjonalny kontakt, jak i studenci, z którymi mam częste spotkania... są bardzo mało aktywni w grupach na Facebooku, w komentarzach na blogu. Nie za bardzo dyskutują, nie zamieszczają komentarzy. USOS nie daje możliwości technicznych więc szukam studentów tam, gdzie wydaje mi się, ze "są". Ale może moje wyobrażenie o cyfrowym świecie młodego pokolenia jest nieadekwatne? Może szukam nietoperzy w latających w południe? Poczta grupowa (zbiorowy adres dla grupy) jest zupełnie nieprzydatna. Mogę wysłać notatki z wykładu, komunikat, ale prawie nigdy nie otrzymuję żadnej odpowiedzi, potwierdzenia. Jakbym mówił do ściany. Znacznie lepszy jest kontakt przez Facebooka, tu przynajmniej więcej widać. Ale zbyt wielkiej dyskusji i tam nie ma (słabo także dyskutują analogowo, w czasie zajęć). Zastanawiam się więc jakie mogą być tego powody? Niżej wymieniam kilka różnych, domniemanych, możliwych przyczyn. Może ktoś wie więcej i mi to rozjaśni?\n1. Niskie umiejętności cyfrowe młodego pokolenia (możliwe, że ich przeceniamy). Nie wiedzą jak korzystać z mediów społecznościowych do komunikacji (nagminne oferowanie do kontaktu poczty grupowej). Albo też ich umiejętności cyfrowe są wąskie i bierne, skanalizowanie na rozrywkę? Czyli cyfrowi tubylcy tylko fragmentarycznie wykorzystują możliwości interetowe i cyfrowe?\n2. Niskie umiejętności komunikacji - wstydzą się, obawiają się zabierać głos, obawiają się hejtu, krytyki, złego odbioru. Ze strony innych studentów czy ze strony prowadzących? Czy to nawyk wyniesiony ze szkoły czy już ukształtowany na studiach? Może więc nie jest to sprawa narzędzi cyfrowych tylko ogólnych umiejętności (chęci, potrzeby) dyskutowania?\n3. Nie chcą dyskusji i interakcji z prowadzącym. Może między sobą dyskutują a tylko w relacjach z wykładowcą są cisi i nieaktywni? A jeśli tak, to dlaczego? I skąd to się bierze? Czy ma przyczynę ogólnospołeczną czy uniwersytecką?\n4. Komunikują się na FB tylko prywatnie i rozrywkowo, towarzystwo, a nie publicznie czy zawodowo. Nie odkryli tego narzędzia jako formy publicznej i zawodowej.\n5. Nie chcą być w pracy cały czas, nie chcą być na smyczy dyspozycyjności i programowo odcinają się od wydłużania relacji poza przysłowiowe 45 minut lekcji. Dlaczego?\n6. A może nie chcą realizować nie-swoich celów. Może moje propozycje są zbyt obce, niechciane, może cele wykładowcy są dla nich niczym z innego, niechcianego świata? Po co więc są na uniwersytecie? I dlaczego tak jest? Kolejnym pytaniem byłoby "jak to zmienić?"\nW różnych grupach jest różnie, są i bardziej zaangażowani i mniej. Średnio statystycznie wychodzi, że są bierni i mało aktywni, nie wychodzą z inicjatywą (na przykład nawet studenci z samorządu nie odpisują na maile, cisza, udawanie, że "mnie nie ma", jakiś unik).\nPodsumowując i parafrazując: nie mówią bo nie potrafią czy raczej nie chcą?\nMoże nasze światy są zbyt niekompatybilne? Może różnice międzypokoleniowe są większe niż myślimy? A może zupełnie inne przyczyny? Nie wiem. I się od dłuższego czasu zastanawiam, widząc nieskuteczność moich różnorodnych prób i eksperymentów. A przynajmniej skuteczność moich prób jest poniżej moich oczekiwań. Może to ja jest już za stary i zbyt wypalony lub zbytnio idealizuję przeszłość?\nCzuję się jak stare buty, zostawione na przystanku.... Nieadekwatnie do rzeczywistości w tym szybko zmieniającym się świecie trzeciej rewolucji technologicznej a czwartej rewolucji przemysłowej. A może jestem tylko Kolumbem, który dopłynąwszy do Ameryki dziwi się, że inaczej wyobrażał sobie Indie...\nEtykiety: społeczeństwo, studenci\nNie musisz (z)robić wszystkiego naraz, zrób cokolwiek, a potem (jutro) postaraj się zrobić więcej. Zrób pierwszy krok. W dobrym kierunku.\nNa przykład dla zahamowania wzrostu globalnej temperatury na Ziemi, ograniczenia odpadów, poprawy estetyki krajobrazu, pisania pracy dyplomowej. Lub budowania wspólnoty i zasypywania rowów nienawiści. Zacznij. Wszystkiego w pojedynkę nie zrobisz, ale zacznij. Wielki ocean składa się z małych kropli deszczu. Deszczu, który długo pada.\nO tym jak maść do latania wynalazłem - opowieść dla studentów o pracy aplikacyjnej\nWspółpraca daje dużo satysfakcji i tworzy rzeczy nowe. Współpraca ze studentami jak i z otoczeniem uniwersytetu. Wspólnota uczących i nauczany i konektywizm - przenikanie się myśli, wzajemne inspirowanie się. Dobra przestrzeń dla kreatywności.\nInspiracją do wynalezienia maści czarownic były zajęcia ze studentami, dyskusje na seminarium i ich pasje. Najpierw byli to studenci biotechnologii, którzy tworzyli domowe kosmetyki z roślinami lokalnymi. Potem popularyzatorskie zabawy "w czarownice" i odszukiwanie starych przepisów na maść czarownic. Do tego prace nad tworzeniem i uruchamianiem międzywydziałowego kierunku dziedzictwo kulturowe i przyrodnicze. To wszystko ukierunkowało moje myślenie. A kropką nad i była współpraca z lokalnymi, małymi przedsiębiorcami z Wimlandii. Ale po kolei.\nSłowo wynaleźć ma dwa znaczenia. Po pierwsze wynaleźć czyli odkryć coś nowego, skonstruować wynalazek itd. Niewątpliwie oznacza kreatywność. Po drugie w języku potocznym wynaleźć to wyszukać, wyszperać spośród tego co już jest, tylko gdzieś się zapodziało. Czyli przywrócić na nowo do życia.\nMaść czarownic do latania wynalazłem na dwa sposoby. Po pierwsze wyszperałem z zapomnianego dziedzictwa ale i mocno zmodyfikowałem, a więc jest coś na nowo opracowane (nie udałoby się bez współpracy). Maść do latania pojawia się w zupełnie nowym kontekście i znaczeniu. Maść do latania naprawdę kiedyś istniała. A czarownice? Też były ale jedno i drugie miało inne znaczenie niż teraz im przypisujemy. Inaczej te słowa rozumieliśmy.\nOdtwarzanie maści czarownic jest formą edukacji przyrodniczej i działaniem na rzecz ochrony bioróżnorodności i atrakcyjności turystycznej prowincji. W ten sposób wspieram kreatywnością gospodarkę lokalną i współpracuję z lokalną przedsiębiorczością. Kontekst kulturowy z nutą dowcipu jest pomocny w promowaniu lokalnej żywności i dziedzictwa kulinarnego. Nasi przodkowie świat poznawali organoleptycznie i obserwując skutki. Świadomie i nieświadomie eksperymentowali na sobie, gdzie głód i choroby motywowały do kolejnych prób i poszukiwań. Teraz korzystamy z ogromnego bogactwa roślin i zwierząt jako pokarmu, kosmetyków, leków. Ale poprzedzały to niezliczone próby wielu pokoleń, w tym otruć, śmierci i różnych porażek.\nSporo z tego dawnego dziedzictwa zapomnieliśmy. Teraz na nowe je odkrywamy. Przykładem jest pokrzywa, która niedawno wróciła do kulinarnych łask a pomogła konsekwentna promocja i pokazywanie pokrzywy w różnorodnych, kulturowych kontekstach. Liczy się nie tylko smak ale i opowieść. Jest więc zupa z pokrzywy, pierogi z pokrzywą czy nawet lemoniada pokrzywowa. Lokalna i unikalna specjalność, w sam raz do pogłębionej turystyki. Dla ludzi poszukujących intelektualnej przygody. To co jedli nasi przodkowie czasem leczyło, czasem przynosiło skutki nieoczekiwane. Czasem można było się otruć a czasem pojawiały się wizje, omamy, halucynacje. Dzisiaj wiemy, że to na skutek różnych substancji działających na nasze zmysły i układ nerwowy. W niewielkich ilościach mogą być lecznicze, w większych mogą okazać się trucizną. Tak jak każde lekarstwo.\nDawniej inaczej rozumiano otaczający nas świat, większym stopniu interpretowano świat jako połączenie sił duchowych i realnych. Wszystko było ze sobą pomieszane. Jeśli jakieś ziele leczyło… to dlatego, że miało moc magiczną czy przy współudziale demonów i sił tajemnych. Dzisiaj identyfikujemy konkretne związki biologicznie czynne i potrafimy opisać ich reakcję w organizmie. Ba, nawet syntetyzować podobne (np. antybiotyki), bo rozumiemy ich działanie na poziomie molekularnym i fizjologicznym. Nasi przodkowie odkrywali, że po zjedzeniu niektórych roślin (lub zwierząt) czują się lepiej, czują się pobudzeni, a czasem mają wizje. Tak odkryliśmy używki takie jak kawa czy herbata, ale i narkotyki. Wiele roślin i grzybów psychotropowych używana była w przeszłości. Niektóre używane były do praktyk szamańskich, bo świat naszych przodków przesycony demonami i siłami duchowymi, które można było umiejętnie wykorzystać do własnych celów (unikać niebezpieczeństwa, pozyskać wiedzę lub bogactwo). Tak powstała maść czarownic, z wykorzystaniem różnych roślin trujących a działających na układ nerwowy. A że dostępność roślin i grzybów psychotropowych była różna w różnych regionach, to i skład owych specyfików był różny.\nPo przestudiowaniu wielu opracowań historycznych i etnobotanicznych, po odfiltrowaniu treści fantastycznych od przyrodniczych zaproponowałem nowy skład dla maści do latania. We współpracy z kucharzem i restauratorem z Cudnych Manowców powstała manowcowa maść czarownic do latania. Ale w wersji bezpiecznej, bez użycia bielunia czy innych roślin trujących. Odgrzebany stary przepis, nawiązujący do historii oraz dziedzictwa niematerialnego ale przetworzony i na nowo opracowany. Maść czarownic wynaleziona na dwa sposoby: wygrzebana z niepamięci i o składzie na nowo opracowanym.\nDlaczego pozostawiam nazwę na poły fantastyczną – maść do latania? Nie żeby oszukiwać i dawać złudną nadzieję na latanie wbrew prawom fizyki, ani by promować dopalacze i inne narkotyki. Po to, by nawiązywać do bogatego dziedzictwa niematerialnego i przywracać zapomniane dziedzictwo kulinarne z wykorzystaniem takich „chwastów” jak bylica pospolita czy bluszczyk kurdybanek. Na nowo eksperymentować w kuchni i korzystając z lokalnej bioróżnorodności wynajdować nowe przepisy… albo odtwarzać stare. Ma to posmak archeologii eksperymentalnej i współczesnej innowacyjności.\nW tym roku też coś wynajdę. Mam przynajmniej takie postanowienie...\nEtykiety: rośliny, Warmia i Mazury\n(Gdzieś w Polsce, zabudowania gospodarskie. Rozpadają się bo brakuje ludzi otwartych, kreatywnych, umiejących krytycznie myśleć i wchodzić z innymi w dialog. Taka nasza będzie przyszłość?)\nZapewne znane jest większości (przynajmniej tej czytającej i to nie tylko esemesowe przekazy dnia) powiedzenie: żeby zapalać innych, samemu trzeba płonąć. Entuzjazmem, energią, ciekawością, dociekliwością, wytrwałością, zaangażowaniem.\nZ rozmowy z profesorem Bogusławem Śliwerskim (dodatek Gazety Wyborczej pt. "Czarna księga PiS. Katastrofa w edukacji" z dnia 4 kwietnia 2019) dowiedziałem się o stopniu wypalenia zawodowego wśród nauczycieli: "Co kilka lat wykonujemy badania wśród nauczycieli. Ok. 30 proc. z nich ma najwyższy poziom wypalenia zawodowego. Dla samych siebie są toksyczni, co dopiero dla najsłabszych, czyli uczniów. Kolejne 20 proc. to nauczyciele wypaleni, ale gotowi zaakceptować swoją sytuację z różnych powodów: mają duże wsparcie społeczne albo "męża, który dobrze zarabia". Im w szkole łatwiej. Zaledwie 32 proc. badanych nauczycieli to osoby w pełni zdrowe psychicznie." Czy te dane nie są zatrważające? Jakie w szkołach są warunki pracy, że tak szybko i w takiej skali ludzie się wypalają? Ogromna odpowiedzialność, ogromne oczekiwania a wsparcie instytucjonalne niewielkie (jeśli w ogóle). Albo trzeba poprawić znacząco warunki pracy albo wyraźnie skrócić wiek emerytalny. Skoro tak szybko się wypalają, to niech szybciej idą na emeryturę. A kolejna grupa przyjdzie... spalać się i wypalać? Oczywiście jeśli myślimy o przyszłości naszych dzieci. Bo może jest to nieważne....\nObecne protesty nauczycielskie są okazją do okazywania wsparcia społecznego (i wielu tak robi). Ale są także okazją do poniżania, hejtowania, dyskredytowania. Najgorzej, że jest to czynione instytucjonalnie przez władze państwowe. W zderzeniu z wprawnym aparatem partyjnym i sowicie opłacaną propagandą, jakiż los czeka nauczycieli? Krok desperacki zakończy się klęską i jeszcze głębszą frustracją?\n"Przegrany nauczyciel, wypalony jest gorszy od przeładowanej podstawy programowej. Przegrany nauczyciel nie jest w stanie prowadzić naszych dzieci do wygranej." (to głos nauczyciela) W zapale walki ideologicznej w obronie jedynie słusznej władzy i partii o tym chyba zapominamy. Czyjeż to będzie zwycięstwo?\nPrzegrywa klasa średnia, przegrywają Polacy i nasza przyszłość. Czy niebawem zastąpi nas sztuczna inteligencja i roboty? Taniej siły roboczej nikt już nie będzie potrzebował. A ludzie kreatywni, innowacyjni, umiejący się uczyć, pracować zespołowo i wytrwale pokonywać trudności... wymagają zupełnie innej szkoły. I płonących zapałem nauczycieli. Ile zyskamy gasząc tę zapałkę?\nMarzę o patriotyzmie dnia codziennego, solidności, wytrwałej pracy. Marzę o dobrej szkole, odpowiedniej do wyzwań współczesności. Skostniała szkoła uwierała mnie jako ucznia, uwiera i teraz. Współpracuję z nauczycielami, na uniwersytecie realizujemy kolejne projekty, których celem jest wspomaganie rozwoju uczniów i codziennej pracy polskiej szkoły. Bywały chwile, gdy czuło się postęp, że już sprawy idą w dobrym kierunku. Wolno ale się posuwają. Nie cofają się, nie więdną a właśnie idą we właściwym kierunku (choć jeszcze daleko do celu). Teraz jestem coraz bardziej przygnębiony i zrezygnowany. Może to kwestia wieku, może czasu wyjątkowo złego. Niczym patrzenie na kruchą szklankę, która strącona ze stołu spada na ceglana podłogę. Jeszcze jest cała. Ale wyobraźnia podpowiada co będzie za chwilę. Liczyć na cud? Rzucać się na ratunek?\nCzytanie ubogaca. Cudze myśli, dopracowane i doszlifowane pomagają nam wyrazić to, co sami czujemy. Dlatego przytaczam niżej słowa Wojciecha Malajkata (z wywiadu w Gazecie Wyborczej). Z jego żoną razem studiowaliśmy. Piękne chwile młodzieńczych ideałów i zaangażowania a także pracy "u podstaw". Wtedy też nie było lekko i nie raz zderzaliśmy się z głupotą, np. w czasie działalności w studenckim klubie Docent. Było jednak chyba więcej nadziei a może więcej sił?\n"Marzę o tym, byśmy byli społeczeństwem obywatelskim. Nie solidaryzującym się w momencie, kiedy jest nagły poryw wiatru, ale interesującym się sobą nawzajem na co dzień." Też mam takie marzenia... Patriotyzm dnia codziennego, bez fajerwerków, napuszonych słów i defilad. Lecz za to z wytrwałą pracą, mądrą dyskusją i solidarnością codzienną. Ze sprzątaniem dzikich zakątków przyrody, z odpowiedzialnością za klimat i biosferę... Czyli z myślą o dobrym życiu także i przyszłych pokoleń. Bez krótkowzrocznego, pazernego egoizmu....\n„O co jest dzisiejszy strajk? – Wszyscy wiemy, że nie chodzi tylko o to, by nauczyciele lepiej zarabiali. Czytam, że strajk krzywdzi dzieci. Te dzieci są skrzywdzone już od bardzo dawna. Na studia aktorskie przychodzi do nas młodzi ludzie, u których szkoła nie rozwinęła wyobraźni. Oni nie czytają, niczego w kinie czy muzeum tak naprawdę nie widzieli." Tak, ci uczniowie już są skrzywdzeni, przeładowaną podstawą programową, ciągłym odrabianiem lekcji, by nadrobić nawet to, co niemożliwe. Zakuwanie na pamięć, archaiczne i bezużyteczne lektury, bez czasu na dyskusję i uczenia się jak się uczyć.\n"Szkoła nic z nimi nie robi. Uczy rozwiązywać testy, nie inspiruje. I nauczyciele, i uczniowie bębnią to, co mają odbębnić." Bo musi... realizować złą podstawę programową, znacznie zepsutą przez ostatnią reformę (w zasadzie deformę) edukacji. Lojalność elektoratu nie pozwala ani na chwilę z refleksją przyjrzeć się skutkom, bo ciągle musza zwalczać i wykluczać. Rewolucyjny zapał wykluczania. Nie po raz pierwszy w historii. Kiedyś najpewniej refleksja przyjdzie. I wsyd też przyjdzie. Lecz od słowa przepraszam rozbita szklanka się nie scali.... A sprzątając szkła z podłogi można się przy okazji pokaleczyć.\n"Nauczyciele i uczniowie są nieludzko zmęczeni. Ze wszystkich znanych nam powodów: przeładowania programu, XIX-wiecznych metod nauczania, niskich zarobków, opresyjnego systemu ocen i testów, braku czasu rodziców dla dzieci i ich oczekiwań, że szkoła ich wyręczy i je wychowa." - zapisuję, bym nie zapomniał. A przynajmniej długo pamiętał. Tylko co z tego pamiętania? Czy komuś się jeszcze przyda?\nCzy pokonani, upokorzeni i zniesławieni nauczyciele spokojnie wrócą do pracy? Jeszcze bardziej wypaleni i w poczuciu beznadziei? Może i to złamane drzewo wypuści jeszcze kiedyś zielone pędy. Na koślawym pniu z poczuciem straconego czasu i straconych pokoleń skrzywdzonych uczniów, którym nie byli w stanie pomóc, naprawić szkoły i dać lepszą przyszłość w gospodarce opartej na wiedzy...\nPrzygnębienie. Czas na kolejną emigrację wewnętrzną? I ja tak się czuję.\nO synergii w turystyce i konektywnym tworzeniu marki regionu\nPowyższa grafika jest przykładem jak powstaje wiedza. Oddolnie, w rozproszeniu i konektywnie. Nie jest zwykłą sumą myśli poszczególnych osób, powstaje także w relacjach między tymi ludźmi. System to coś więcej niż suma elementów, to także relacje miedzy tymi elementami i organizacja.\nA było to tak, w czasie konferencji pn. „Kształtowanie oferty turystycznej regionu Warmii i Mazur” (11.04.2019 r.), przedstawiłem referat pt. "Tworzenie marki regionu – wspólny wysiłek i wspólne korzyści". Po kilku słowach wprowadzenia i kilku slajdach, przełączyłem widok na program Mentimeter i poprosiłem zebranych o wpisanie trzech słów, kojarzących się z naszym regionem. Miała to być praktyczna ilustracja konektywizmu. Efekt był dynamiczny i ciągle się zmieniający. Na sali obecne były osoby dorosłe z różnych instytucji i przedsiębiorstw, z samorządów, urzędów państwowych, organizacji turystycznych, przedsiębiorcy, związani z turystyką itp. Każdy wpisywał sam, indywidualnie na swoim telefonie, a efekt wspólnej pracy pojawiał się na ekranie. Chmura słów ciągle się zmieniała, w miarę jak "dopływały" głosy kolejnych osób. Wyjaśniłem skąd to się bierze i że wielkość słowa wynika z częstości użycia przez uczestników. Na początku dominowały "jeziora". Włączona była opcja wielokrotnego wyboru. Zatem ciągle zmieniający się efekt wynikał także z interakcji - tego co i jak komentowałem oraz z już widocznych rezultatów. Po 2-3 minutach ponownie przełączyłem widok na prezentację, ale aplikacja działała w tle i uczestnicy mogli w trakcie wykładu jeszcze uzupełniać wpisy (choć finalny efekt nie był widoczny dla wszystkich).\nZ czym kojarzy się Warmia i Mazury? Efekt wynikał z chwili, takiego a nie innego składu osób, jak i dyskusji na sali. Nieco inaczej wyglądałaby ta chmura słów, gdyby inne osoby uczestniczyły, gdyby inaczej przebiegała dyskusja itd. Efekt indywidualnych skojarzeń i relacji (interakcji). Wiedza powstaje w rozproszeniu, w wielu miejscach a nie jednym "centrum", z którego rozsyłana jest do wszystkich "podwładnych". Podobnie jest z marką regionu.\nCiekawa jest analiza tych słów. Pojawiają się miejscowości, elementy przyrody, rodzajów aktywności (zachęcam do samodzielnego przeanalizowania). Tak siebie widzimy. W trakcie wykładu nie analizowałem szczegółowo tej chmury. Gdy ostatni raz w czasie spotkania spoglądałem na rezultat, to w aktywności wzięło udział jakieś ok. 70 osób. Na końcowy rezultat wpłynęła jeszcze aktywność kolejnych 30-40 osób. Gdy pojawiały się słowa, wspomniałem że nie pojawiły się jeszcze żadne wulgarne słowa, tak jak to dzieje się w przypadku młodzież, która chce sprawdzić co się stanie gdy napiszą.... Gdy patrzę na rezultat końcowy, to znajduję dwa słowa na "d". Może niechcący sprowokowałem? A może dorośli są jak dzieci - też chcą eksperymentować na różne sposoby? Tak czy siak, w chmurze odbiły się bardzo zróżnicowane nastroje wszystkich uczestników. Wszak miały to być skojarzenia. Jakie myśli kryją się za tymi słowami? Dlaczego ich użyto? Dlaczego mieli takie skojarzenia? To już zupełnie inna historia i inna potrzebna do tego analiza.\nOpowiadałem i pokazywałem różne przykłady, poczynając od sieci Cittaslow, poprzez Dziedzictwo Kulinarne Warmii, Mazur i Powiśla, po Lokalne Grupy Działania, koła gospodyń wiejskich (a także prowincjonalnych), grupy takie jak Wimlandia, W Szuwarach itd. Wspomniałem także o znakach i nietypowych trasach turystycznych, podając przykłady z m.in. z Francji.\nNie zdążyłem wspomnieć szerzej o łąkach kwietnych i o tym, jak zostałem seedbomberem. Już nadrabiam te zaległości. Bomber? Toż to jakiś terrorysta, a dokładniej ekoterrorysta! Bo przecież ostatnio ekologów z definicji nazywa się terrorystami, siejącymi zagrożenie. A więc było to tak. W czasie służbowej podróży do Francji dowiedziałem się, że jestem landartowcem i seedbomberem. Podróże kształcą. Pozwalają na dystans do lokalnej sytuacji oraz sprzyjają refleksjom, wynikającym z porównań i ze spotkania tego „innego”. Prowokują także do rozmów.\nW czasie odwiedzin, najpierw Limognes (liczny i urokliwy street art z przyrodniczym i artystycznym przesłaniem) a potem w arboretum koło Cruzant, zachwycaliśmy się sztuką uliczną, wykorzystaną m.in. do zorganizowanych i uporządkowanych tras spacerowych. O streetarcie już wiedziałem, dlatego łatwo wyławiałem w przestrzeni publicznej nawet niewielkie formy (widzimy to, o czym wiemy). Sztuka uliczna jest blisko ludzi, ulice są niejako galeriami wystawowymi. Działania artystów codziennie oglądają setki ludzi. A kto jest kustoszem takich wystaw o bezpłatnym i nieograniczonym wstępie? Czasem powstaje spontanicznie i chaotycznie, czasem jest bardzo przemyślana, inspirowana i planowo wkomponowana w krajobraz (w Limognes duża część inspirowana i tworzona przez władze miasta).\nDyskretnie umieszczone tabliczki z qr kodami lub dobrze zabezpieczone przed wandalizmem instalacje z historycznymi zdjęciami lub reprodukcjami dzieł malarskich, ustawionymi w miejscach, gdzie powstawały. Można zobaczyć współczesną przestrzeń, np. most czy uliczkę, i stan sprzed kilkudziesięciu lat, utrwalony fotograficznie. Lub wizję artysty, utrwaloną na jego płótnie. To samo miejsce ale widziane zupełnie inaczej. Nie tylko zachwyca (bo piękne) ale i skłania do refleksji.\nSpacerując po prywatnym arboretum de la Sedelle dopiero po chwili dostrzegłem i zrozumiałem czym jest land art. Sztuka ziemi w małej formie. I właśnie w czasie takich spacerów, w rozmowie z doktorantką, dowiedziałem się, że jest coś takiego jak land art. Do tej pory uświadamiałem sobie jedynie street art. I dowiedziałem się także o seedbombingu, czyli rozsiewaniu nasion (od ang. seed – nasiono), a więc zwiększaniu i odtwarzaniu bioróżnorodności. Tak jak mieszczanin w sztuce Moliera uświadomiłem sobie, że „mówi prozą”.\nMaluję kamienie, układam je w przestrzeni publicznej, wytrwale dosiewam „chwasty” na miejskich trawnikach… zatem jestem także landartowcem i seedbomberem. Może jeszcze nieporadnym, ale jednak. I w taki sposób współtworzy markę regionu, miejsce gdzie dobrze się żyje.\nBędąc już świadomym istnienia land artu, doczytałem, lepiej poznałem i zrozumiałem czym on jest. I miałem okazję podziwiać w naturze, w środkowej Francji (w pobliżu znajduje się szlak turystyczny śladami impresjonistów - ale to już inna opowieść). Dokształcony podróżami będę bardziej skutecznie, efektywnie i intensywnie uprawiał ulotny land art w mikroskali jak i uczestniczył w seedbombingu. Może nawet zrealizuję coś ze studentami, niech i oni doświadczą (a nie tylko dowiedzą się). Tak, marka regionu kształtuje się także w czasie naszych podróży i zwiedzania innych zakątków świata. W relacji z działaniami innych narodów, innych ludzi.\nPodróże kształcą. Lepiej zrozumiałem czym jest architektura krajobrazu i czym jest land art. Im więcej wiemy tym więcej dostrzegamy nawet w czasie spacerów. Dostrzeganie sensu i porządku zaaranżowanego przez artystę lub… Stwórcę. Podróż to stan umysłu. Nie trzeba jechać daleko. Wystarczy wyjść na spacer i mieć oczy szeroko otwarte. A w zasadzie umysł.\nEtykiety: filozofia przyrody, przyroda\nTo jest "tajne" miejsce kontaktowe dla uczestników spotkania w Bibliotece Uniwersyteckiej. Taka skrzynka kontaktowa. Niby dla wszystkich widoczna i dostępna a jednak trochę tajemnicza. Jak szpiegowski punkt kontaktowy w publicznym parku. To, co tu jest niewidoczne, było na spotkaniu. Albo dopiero się narodzi.\nWiedza powstaje konektywnie i w rozproszeniu. Tak jest przechowywana i upowszechniania. Nie ma fabryki powstawania wiedzy, nie ma centrum. Kiedyś to były ludzkie mózgi. I nieustanne rozmowy, relacje, przekazywanie informacji, opowiadanie historii. Gdy pojawiło się pismo, wtedy do wspólnej pamięci włączone zostały biblioteki i zewnętrzne, pozaludzkie nośniki pamięci i opowieści. Przychodząc do biblioteki... przychodzimy spotkać się z ludźmi, z ich opowieściami. Komunikujemy się za pośrednictwem zewnętrznych nośników wiedzy. Ale ona cały czas była i jest rozproszona i tworząca się w nieustannych relacjach. Nowoczesne techniki, z internetem, smartfonami, komputerami itd., nic w tworzeniu i przekazywaniu wiedzy nie zmieniają... poza szybkością i znaczącym rozszerzeniem ludzi, którzy są w kontakcie. Nasze plemię urosło.\nBiblioteka była i jest miejscem spotkania z ludźmi... czasem za pośrednictwem pozamózgowych nośników pamięci. Jeśli się chcesz czego nauczyć - czytaj (i słuchaj). Jeśli chcesz coś zrozumieć - pisz o tym. Pisanie wymusza większą aktywność. Bo trzeba doczytać, ułożyć zdania, poprawić. A im większa aktywność tym głębsze poznanie i lepsze zapamiętanie.\nCóż ustaliliśmy na "tajnym" spotkaniu w Bibliotece Uniwersyteckiej? Że spróbujemy namówić czytelników bibliotek do pisania. Wspólnego pisania. Na przykład poszerzania zawartości Wikipedii. Nowa jakość współpracy - zaufać procedurom a nie osobom. Bo tych osób-wolontariuszy nie znamy osobiście. Współpraca w znacznie poszerzonym plemieniu. Ze znaczącym wykorzystaniem pozaludzkich aktorów życia społecznego.\nTo jeszcze jedna próba wykorzystania bloga jako miejsca do dyskusji w komentarzach. Potem może znajdziemy dla rodzącego się projektu inne miejsce. Ale na początek niech będzie tu. Czy się uda?\nByć może już niebawem w niektórych bibliotekach Warmii i Mazur czytelnicy częściej będą przychodzili by... pisać. Nie tylko czytać ale i pisać, tworzyć i upowszechniać wiedzę w relacjach z innymi ludźmi. Biblioteka cały czas pozostanie miejscem spotkań. A nowoczesne technologie ułatwią tylko realizację odwiecznych i niezmiennych potrzeb. Dla filozofów to zupełnie nowe zjawisko, włączania w ewolucję biologiczną pozabiologicznych elementów. W działaniu systemu nic się nie zmienia, ta sama funkcja. Może nieco zmienia się tylko struktura. Patrząc na to aktualnie zachodzące zjawisko być może łatwiej będzie nam zrozumieć powstanie życia biologicznego jako takiego.\nChcesz dołączyć? Sprawdź w swojej bibliotece. Tam nie tylko książki są.\nEtykiety: książki, spotkania, W połowie roboty\nBędzie to opowieść o komunikacji i wyzwaniach współczesności, moja relacja z kolejnego, małego eksperymentu pedagogicznego. To, co wyczytam, staram się sprawdzić w działaniu.\nNa początku wykładu (Bioróżnorodność i biotechnologia czyli o maści czarownic do latania i leśnych tulipanach) wspomniałem o dwóch ważnych zmianach, jakie zachodzą i ogromnie wpłyną na życie kolejnego pokolenia: sztuczna inteligencja i biotechnologia. Wspomniałem także o tym, co może wnieść biologia w zrozumienie otaczającego nas świata. Na sali cztery klasy, coś koło 80-100 osób, licealiści i klasa z technikum. Bardzo krótki wstęp, próba zainteresowania tematem i nawiązania kontaktu. Włączyłem program Mentimeter i poprosiłem uczniów o wpisanie na swoich telefonach słów, które kojarzą się z bioróżnorodnością (a chwilę później - z biotechnologią). Taka prosta forma interakcji z wykorzystaniem nowych technologii (internet i smarfony).\nPowstała szybko chmura słów, im częściej dane słowo się pojawia, tym większe ukazuje się na ekranie. Forma szybkiej analizy z wykorzystaniem sztucznej inteligencji (programu). Algorytm sprawdza słowa z literami. To samo pojecie zapisane z błędem literowym lub w nieco innej formie powoduje, że pojawia się kilka wariantów. Proste sumowanie a nie głębsza analiza pojęciowa i znaczeniowa. Człowiek zrobiłby to lepiej... ale potrzebowałby znacznie więcej czasu. Nie byłaby możliwa tak szybka interakcja z wieloma uczestnikami. Szacunkowo licząc, aktywny udział wzięło około 40-50% uczniów obecnych na sali. Inni albo nie mieli ze sobą telefonów z internetem albo nie chcieli się włączyć.\nPierwsza refleksja. Sztuczna inteligencja niebawem będzie sprawniejsza i takie analizy będą wykonywane bardziej perfekcyjne. Nie zmienia to faktu, że taka forma prowadzenia wykładu umożliwia uczniom szybszą interakcję, zadawanie pytań (o tym za chwilę) i wyrażanie swoich opinii a nawet emocji. Oczywiście niesie inne ryzyko, że mając telefony w dłoni zamiast słuchać wykładu będą zajmowali się zupełnie czymś innym. Ja jednak nie zauważyłem tego, by siedzieli z nosami w telefonach. Ta liczna grupa słuchała.\nPo dwóch skojarzeniach (bioróżnorodność, biotechnologia) przyszła pora na kolejną małą aktywność - uczniowie mieli możliwość zadawania pytań i pisania komentarzy (za chwilę do nich przejdę). Poinformowałem także, że swoje opinie i pytania będą mogli wpisać w komentarzach na blogu, pod tekstem dla nich specjalnie dedykowanych. Przełączyłem na widok prezentacji (nie było widać już ekranu z Mentimenter, a wiec i wpisywanych pytań i komentarzy) a uczniowie mogli jeszcze wpisywać. Dlaczego tak? Bo darmowa wersja programu Mentimeter pozwala na użycie zaledwie trzech slajdów. Zatem zasadniczą prezentację wykładową pokazywałem z wykorzystaniem innego programu (na laptopie nie było Power Pointa więc pokazywałem slajdy bez animacji, zapisane w formacie pdf). Czy do zadań służbowych uczelnia powinna zapewnić mi oprogramowanie, takie jakie chciał, czy też powinienem kupować za własne pieniądze? Z tym dylematem jeszcze bardziej stykają się nauczyciele, którzy w znacznie większym stopniu dokładają z własnej kieszeni, jeśli chcą coś zrobić, ale to już inna opowieść.\nPoza sensownymi słowami pojawiły się także wygłupy (słowa niecenzuralne zamazałem już po). O czym świadczą? Z tych skojarzeń i wypisanych słów można to i owo wywnioskować. Wygłupy (nawet te wulgarne) były formą sprawdzenia czy to działa (co się stanie jak wpiszę takie słowo). Raczej na pewno spotkali się po raz pierwszy z taką formą wykładowych interakcji. Wpisanie (anonimowo) nawet głupiego słowa daje poczucie sprawstwa. Działam i są efekty. Publicznie takich słów by raczej nie powiedzieli. Wulgaryzmy i niektóre wygłupy spotkały się z dezaprobatą samych uczniów jak i obecnych nauczycieli. Była to także okazja to podkreślenia, że nie wszystko co da się zrobić, warto zrobić. Wcześniej mówiłem na przykładzie biotechnologii o możliwości zmieniania człowieka oraz sztucznej inteligencji. A pojawiające się anonimowo słowa były wykorzystaną przeze mnie ilustracją.\nMentimeter ma możliwość włączenia filtru dla wulgarnych słów. Na pewno w języku angielskim. Ale i bez tego spokojnie można z niego korzystać. Umożliwia dużą skalę interaktywności na wykładzie. Moim zdaniem taka forma jest obiecująca i warto się jej nauczyć, zarówno programu jak i scenariusza budowania wykładu. Można oczywiście czekać na pytania z sali, w trakcie lub na zakończenie wykładu. Z doświadczenia wiem, że taka forma jest ryzykowna. Bo tu również trafiają się wygłupy, nawet pod surowym okiem nauczyciela. Ale bywa też cisza. Nie każdy ma odwagę zadać pytanie, bo najpewniej boi się reakcji - że inni wyśmieją. A gdy jest cisza? I jak zaplanować wykład? Wypełnić w całości czas czy też zostawić 5-10 minut na pytania? A jak nie będzie pytań, to co? Kłopotliwa cisza. A w szkole przed dzwonkiem nie wypada zakończyć i 'wypuścić z sali".\nWydłużona interakcja, np. poprzez komentarze na blogu, także się nie sprawdza. Wymaga znacznie więcej wysiłku od pytającego i jest odroczona w czasie. Potem może się już nie chce.\nNiżej wybrałem kilka pytań, jakie uczniowie wypisali za pomocą smartfonów. Tu także pojawiły się wygłupy. Bo chce się zabrać głos, coś napisać, a nie bardzo wiadomo co. To normalne. Nie warto wylewać dziecka z kąpielą, bo obok tych wygłupów są i bardzo wartościowe wypowiedzi.\nByć może na niektóre pytania odpowiedziałem już w trakcie wykładu. Niemniej spełniając obietnicę pisemnie odpowiadam.\nBiotechnologia to - najprościej rzecz ujmując - praktyczne wykorzystanie wiedzy biologicznej, zwłaszcza biologii molekularnej, do zadań przemysłowych. Jest to więc biologia stosowana. Jednocześnie jest to nauka interdyscyplinarna, wykorzystująca procesy biologiczne na skalę przemysłową. Konwencja o różnorodności biologicznej ONZ podaje jedną z najszerszych definicji: Biotechnologia to używanie układów biologicznych, organizmów żywych lub ich składników w celu wytwarzania lub modyfikowania produktów lub procesów w określonym zastosowaniu. Szeroko rozumianą biotechnologię ludzkość wykorzystuje już od... tysięcy lat (hodowla, uprawy, selekcja, wykorzystanie procesów do produkcji żywności). Tyle, że teraz bardzo świadomie i na bazie coraz większej wiedzy. Możemy dużo, ale nie wszystko warto wcielać w życie. Czysta ciekawość naukowa chce sprawdzić czy da się. Ale potem pojawiają się pytania natury etycznej i moralnej. Czy warto to robić? Biotechnologia systematycznie poszerza nasze możliwości, także w zakresie zmieniania człowieka, nawet genetycznie. Teoretycznie możemy poprzez edycję genów likwidować niektóre rzadkie choroby genetyczne. Ale także ... poprawiać naszą biologiczną naturę. Czy można na to zezwolić? Z tymi problemami będzie się borykać kolejne pokolenie.\nPytanie stanowi logiczną łamigłówkę. Bo jajko znosi kura. A skąd się wzięła kutra? Oczywiście wykluła się z jajka. Wydaje się to nierozwiązywalnym problemem. Ale nauki biologiczne wprowadzają zupełnie nowe możliwości. Na przykład ewolucję. I wtedy bardzo łatwo odpowiedzieć na tak postawione, trudne pytanie. Pierwsze było jajko, z jajka wyległa się kura. A skąd jajko? Zniesione zostało przez dinozaura.\nW normalnych warunkach nie jest to możliwe. Izolacja genetyczna jest duża, rekiny i bydło żyją w zupełnie innych siedliskach. Narządy płciowe również uniemożliwiają ewentualna kopulację (zbyt duża bariera morfologiczna i gatunkowa). Ale czy byłoby to możliwe w warunkach laboratoryjnych (in vitro), gdzie naukowcy mogą przełamywać różne bariery biologiczne? Transgeneza, czyli przeniesienie części genomy z bydła do ryb, teoretycznie byłaby możliwa. Ale czy taki organizm byłby w stanie przeżyć lub czy zarodek byłby w stanie się rozwijać? Zbyt duża różnica planów budowy, fizjologii itd, aby to było możliwe. Ponadto w pytaniu padło słowo "zapłodnienie", czyli połączenie gamet. Wydaje mi się niemożliwe takie zapłodnienie, bo nawet przełamanie bariery biochemicznej stwarza problemy powstania zygoty i niekompatybilnymi chromosomami. Być może kiedyś stałoby się to możliwe. Tylko po co podejmować taki trud? Z czystej ciekawości czy jest to możliwe? Inne techniki, np. edycji genów oraz transgenezy (przenoszenie genów z jednego gatunku na drugi) umożliwiają już tworzenie organizmów, które nigdy nie istniały. W jakimś stopniu jest to kreowanie ewolucji. Można byłoby mówić, że człowiek opanowuje narzędzia do autoewolucji i przyspiesza procesy naturalne. Ogromne możliwości. Tylko czy potrafimy już tym narzędziem się posługiwać mądrze i odpowiedzialnie? Trzeba się szybko uczyć, nie tylko samej techniki ale i celowości, zakresu stosowania itd.\nW sensie utraty stanowisk pracy? To już się dzieje. Automatyzacja, komputeryzacja i robotyzacja powoduje zastępowanie pracy ludzkiej przez oprogramowanie i roboty. Zawsze jednak pojawiają się zupełnie nowe miejsca pracy, do tej pory nieznane. Być może ważniejsze będą umiejętności komunikacji i interpersonalne? Umiejętności uczenia się i uczenia innych? Być może będziemy mieli więcej czasu na własną twórczość i samorozwój. Na pewno jednak cała ludzkość musi przemyśleć na nowo sposób dystrybucji dóbr. Czekają nas ogromne zmiany społeczne i kulturowe, w ciągu najbliższych 10-30 lat.\nNie wiem. To od ludzi zależy. Wolałbym, żeby nie szły w kierunku militarnym czy manipulacji społecznych. To bardzo trudne pytanie.\nNa koniec kilka refleksji odnośnie komunikacji i edukacji. Być może grozi nam cyfrowa demencja. Coraz powszechniejsze technologie informacyjne zmieniają nasze codzienne nawyki. Zmieniają naszą przyszłość. Dostępność komputerów, smartfonów, mobilnego internetu, zmieniają nasz sposób myślenia, pracę mózgu, wpływają na relacje społeczne itd. Możemy próbować zabraniać korzystania z telefonów w szkole.... lub uczyć mądrzejszego ich wykorzystywania. Technologia zmienia nasz sposób komunikacji, czasami spłyca, czasami poszerza. Stwarza nadmiar bodźców i rozprasza. Jedno jest pewne, stanowi wyzwanie zarówno indywidualne jak i dla całego systemu edukacji. Szkoły i uniwersytetu musimy dydaktycznie wymyślić od nowa. Mamy narzędzie zupełnie nowe i pora się go nauczyć. Nauczyć nie tylko używać, ale i mądrze korzystać. Pierwszy kontakt to nawet wygłupy (tak jak z wypisywanymi słowami przez uczniów). Miejmy odwagę nawet na wygłupy, bo po nich przyjdzie pora na znacznie mądrzejsze działania. Potrzebna jest odwaga spotkania z nowymi możliwościami i eksperymentowania. Nauka rozwija się głównie przez... błędy i porażki. Ale wyciąga z nich wnioski i próbuje po raz kolejny.\nZ nowymi technologiami eksperymentuję ze studentami ale także z uczniami, w czasie różnych spotkań. Bo jak nauczyć nauczyciela korzystać z nowych technologii, gdy się samemu nie wie w jakich warunkach i w jakim kontekście ów nauczyciel będzie pracował? I jacy są uczniowie, z którymi pracuje nauczyciel? Powinnością Uniwersytetu jest rozpoznawanie świata i eksperymentowanie, a potem dzielenie się swoimi doświadczeniami. Nawet porażkami. I dyskutowanie. Dlatego zapraszam do dyskusji.\nA na zakończenie pozostałe efekty interakcji na wykładzie z młodzieżą z liceum i z technikum.\nBioróżnorodność i biotechnologia czyli o maści czarownic do latania i leśnych tulipanach\nTen wpis to kolejna próba i miejsce dyskusji, przygotowane dla uczniów z Pasłęka. Dodatkowo i na wszelki wypadek, gdyby zabrakło okazji w czasie wykładu oraz gdyby zostały wyczerpane inne możliwości internetowe (zaprezentowane w czasie spotkania). Zatem jest to kontynuacja i przedłużenie dyskusji, możliwości zadawania pytań. Jeszcze jeden eksperyment. Sam jestem ciekawy rezultatu.\nJadę do szkoły w Pasłęku z wykładem o różnorodności biologicznej i o biotechnologii. W wystąpieniu dla licealistów pojawią się między innymi dwa przykłady: maść czarownic do latania oraz zapomniane, dzikie leśne tulipany (jako produkty regionalne, bazujące na etnografii, bioróżnorodności i z nawiązaniem do biotechnologii). Wykład jest jednym z wielu w ramach ciągłej oferty Wydziału Biologii i Biotechnologii pn. "Wypożycz sobie naukowca". Realizujemy to w ramach społecznej misji uniwersytetu. Jeden z wielu małych kroków w budowaniu kapitału ludzkiego i naukowego. Wszak jesteśmy Uniwersytetem Warmińsko-Mazurskim - nazwa to także symboliczna powinność dla naszego regionu.\nA czy spotkanie bezpośrednie nie wystarczy? Po co jeszcze trudzić się jakimś tak kontaktem internetowym, gdzieś na blogu, nie zapominając o interaktywnym zabieraniu głosu w czasie wykładu za pomocą aplikacji i telefonu komórkowego? Czy nie za dużo tej elektroniki i kontaktów internetowych? Wszak przyczyniają się do cyfrowej demencji... Tak, cyfrowe, nowoczesne technologie mają wpływ na nasze myślenie, na pamięć, umiejętności interakcji, rozwój językowy. Podobno niszczą także więzi społeczne. Bo życie społeczne przenosi się w coraz większym stopniu do sieci... Na pewno zmieniają nasze społeczne życie. Warto te technologie i nowe przestrzenie komunikacji rozpoznać i efektywnie wykorzystywać.\nOprócz biotechnologii, która daje nam niespotykane wcześniej możliwości wpływania na świat wokół nas i na nas samych, to także automatyzacja, robotyzacja i sztuczna inteligencja są elementami trzeciej rewolucji technologicznej. Żyjemy w czasach ogromnej zmiany. Komunikacja odbywa się już między ... urządzeniami (a nie tylko między ludźmi, czasem za pośrednictwem urządzeń). A my wprowadzamy nie-ludzkich aktorów do życia społecznego. Internet i urządzenia przyczyniają się do przygodności interakcji międzyludzkich. Wielka, ewolucyjna zmiana. Wyzwanie indywidualne dla każdego z nas, jak się w tym odnaleźć. Ale i wyzwanie dla systemu edukacji (szkołę i uniwersytet musimy wymyślić i zbudować od nowa, by pasowały do wyzwań współczesności). Nowe pokolenie dostaje narzędzia (sztuczna inteligencja, biotechnologia) o niebywałych możliwościach. Czy będzie jednak potrafiło z nich skorzystać sensownie? A jak ich mają tego nauczyć cyfrowi imigranci, którzy sami jeszcze tego nie potrafią? Trzeba więc nieustannie uczyć się , próbować, eksperymentować, obserwować. Nauczaństwo (tak jak prosumpcja, dwa procesy w jednym: nauczanie i uczenie się) oraz nauczeń (nauczyciel i uczeń w jednym).\nSytuacja niewątpliwie nowa. Uniwersytet jest miejscem, gdzie powinniśmy eksperymentować, poszukiwać i próbować zrozumieć otaczającą nas rzeczywistość. Coraz istotniejsze stają się kompetencje miękkie: komunikacja (nie tylko analogowa, lecz i także za pośrednictwem elektroniki), praca zespołowa, umiejętność prezentacji i dyskusji jak i zdolność do uczenia się przez całe życie.\nDlatego eksperymentuję, poznaję, uczę się. I niniejszym zachęcam uczniów, obecnych na spotkaniu w Pasłęku, by swoje głosy w dyskusji, pytania, komentarze, wpisywali także i tu, na blogu.\nCzy pojawią się jakieś komentarze? I jak interpretować tę sytuację braku lub obecności komentarzy, głosów w dyskusji? Niebawem podzielę się refleksjami, odnoszącymi się do tego zagadnienia. Ciągle jeszcze zbieram doświadczenia i próbuję nowych form.\nEtykiety: akcje, ewolucja, popularyzacja wiedzy


Kolejne pornograficzne linki na stronie internetowej Platformy\nWiadomości24 » Wydarzenia » Polityka » Kolejne pornograficzne linki na stronie internetowej Platformy\nData dodania: 2007-10-06 13:27\nWczoraj informowaliśmy, że na internetowych stronach Platformy Obywatelskiej znalazły się w sobotnią noc treści o charakterze pornograficznym. Dziś moderatorzy forum partii zadbali o usunięcie wątku. Tymczasem pojawił się kolejny... a w nim linki do stron z "mocnymi" filmami. Prócz komentarzy sympatyków partii na stronie znajdowały się rozebrane zdjęcia w pozach zdecydowanie wyuzdanych i linki do filmów z udziałem znanej aktorki Jessicy Alby albo osoby łudząco do niej podobnej.\nW niedzielę rano, na stronach internetowych Platormy Obywatelskiej odnaleźliśmy kolejny wątek linkujący do stron o charakterze pornograficznym. Użytkownik pod pseudonimem JrthNtery zarejestrował się na forum dzisiejszej nocy i od razu założył wątek "Watch my Videos". Czy jest to kolejny atak programów spamujących, a może celowe działanie? Zastanawiające jest, że wczorajsze wydarzenie niczego nie nauczyło moderatorów stron Platformy i dziś znajdujemy tam wątek o podobnej treści.\nNa stronie internetowej PO można odnaleźć "mocne" zdjęcia. Dziennikarze Wiadomości24.pl na forum dyskusyjnym w Aktualnościach znaleźli wątek potwierdzający, że walka wyborcza może przybrać różne formy. Pod wpisem „Jessica Alba sex video” ktoś umieścił 4 zdjęcia nagiej kobiety łudząco podobnej do aktorki lub niej samej. Gwiazda Hollywood nigdy nie stroniła od nagich sesji zdjęciowych, jednak zdjęcia o tak mocnym zabarwieniu pornograficznym nigdy nie były oficjalnie publikowane.\nJak dowiedział się dziennikarz Wiadomości24.pl, nie jest to pierwszy przypadek publikowania treści pornograficznych na stronach PO. - Takie sytuacje miały już miejsce i zostały zgłoszone oficerowi dyżurnemu Komendy Stołecznej Policji - potwierdziła Julia Pitera, posłanka PO. Śledztwo podjął wydział wyspecjalizowany w przestępczości komputerowej KGP. - Kiedyś znalazłam dwa linki, potem jeden. Od razu przesłałam sprawę do policji. W ubiegłym tygodniu otrzymałam zawiadomienie, że śledztwo zostało umorzone z powodu niewykrycia sprawcy - dodaje.\nZdaniem Pitery niezrozumiałe jest, dlaczego śledztwo zostało umorzone. - Wymiar sprawiedliwości i minister Zbigniew Ziobro zajmuje się wyłącznie tym co spektakularne, a jeśli chodzi o naruszenie dobrego imienia konkurencyjnej partii, śledztwo niczego nie wykazuje. Ciekawe, co zrobiłby minister, gdyby takie treści znalazły się na stronie PiS - nie kryje oburzenia była posłanka PO. - Prawdopodobnie stwierdziłby, że robi to Platforma.\nJoanna Dębek z Wydziału Informacji Ministerstwa Sprawiedliwości zapewniła Wiadomości24.pl, że minister Zbigniew Ziobro w najbliższym czasie odniesie się do zarzutów posłanki PO i odpowie na nasze pytania.\nW ostatnim czasie coraz częściej w sieci umieszczane są programy, tzw. boty, które automatycznie logują sie na stronach i forach, często przybierając niezrozumiałe loginy lub podszywając się pod innych użytkowników. Ich działanie opiera się na umieszczaniu spamu, czyli niechcianej korespondencji na atakowanych serwerach. Zaczyna w ten sposób tworzyć tematy o treści pornograficznej. Forum Platformy Obywatelskiej oparte jest na systemie phpBB, który - jak oceniają informatycy - jest podatny na tego typu ataki. W ostatnim czasie twórcy botów nauczyli się nawet zaprogramować program, by "bot" omijał dodatkowe zabezpieczenie przy rejestracji, jak np. konieczność wpisywania kombinacji liter i cyfr wyświetlaną w okienku. Jakby tego było mało, po próbie włączenia filmu, na komputerze pojawiają się komunikaty o instalacji dodatkowego oprogramowania, prawdopodobnie w postaci wirusów.\nBy umieścić wpis na takim Forum trzeba być zarejestrowanym i zalogowanym użytkownikiem. Policja może - na podstawie unikalnego IP - wykryć z jakiego komputera dany wpis pochodzi. W tym wypadku "użytkownik", który umieścił ten wątek zarejestrował się w czwartek 4 października. Jak dowodzą postępowania przeciwko pedofilom działającym w sieci można wykryć sprawców przestępstw, gdyż internauta nie jest w sieci całkowicie anonimowy.\n- Wymiar sprawiedliwości i sam minister Ziobro mają ciekawsze rzeczy do roboty, np. robienie prowokacji - mówi Pitera. - Bardzo dobrze, że likwiduje przestępstwa, ale karać należy też tych, którzy popełniają przestępstwa w sposób realny.\nPosłanka w najbliższym czasie złoży zażalenie na postanowienie o umorzeniu przestępstwa, podając kolejny przypadek publikacji pornografii na stronie PO, jako uzasadnienie zażalenia.\nTagi: internet polityka pornografia wybory PO Jessica Alba Julia Pitera kamil jakubczak\nPrzy okazji ciekawostka tłumacząca 'fenomen' przechodzenia przez zabezpieczenia forum http://www.pcworld.pl/news/129180.html\npozostaje tylko nad tym ubolewać :( nawet moja interwencja w PO nie pomogła\nOstatecznie zmianie uległa jedynie strona główna PO. Forum pozostawiono w starej wersji, czyli bez jakichkolwiek zmian (w dniu dzisiejszym logowanie do forum działa poprawnie - niemniej oznacza to jedynie przywrócenie stanu pierwotnego). Na liście użytkowników nadal występują rejestracje wykonane przez automaty reklamowe (także z datą dzisiejszą). Nie dokonano aktualizacji skryptów do najnowszej stabilnej wersji.\nOznacza to, iż podejmowane w ciągu ostatnich czterech dni próby poprawienia bezpieczeństwa informatycznego forum nie powiodły się. Należy założyć, iż sytuacje opisane w artykule przewodnim dla naszej dyskusji nadal będą mieć miejsce.\nInformatycy PO 'przerżnęli' (posłużę się zastosowaną przez Ciebie formą). Nie wiem czy przekłada się to w jakiś sposób na status poparcia społecznego w nadchodzących wyborach parlamentarnych.\nsumma summarum przerżną?\n+86 / -57\ndziekujemy :) Ciesze się, że tak mocno zaangażowałeś się w rozwikłanie tej sprawy. Pozdrawiam\nPróba zalogowania kończy się uzyskaniem komunikatu błędu:\nEdito CMS - 404 Not Found\n+79 / -61\nWłaśnie wróciło 'stare' forum :)\nInformacyjnie: nowe forum jest, delikatnie to ujmując, bezużyteczne.\n1. Ze strony głównej (także zmienionej) nie ma odwołania do forum.\n2. Jedynym zabezpieczeniem forum w dniu wczorajszym były kody generowane w systemie Captcha.\n3. W dniu dzisiejszym forum działa wyłącznie w trybie odczytu. Próba utworzenia nowej wiadomości lub udzielenia odpowiedzi na wiadomości istniejące kończy się uzyskaniem kodu błędu:\npat-Error: Could not load templates from szablony/platforma//loginForm.tpl.\npat-Warning: Template 'login_form' does not exist.\nNie będę nawet próbował komentować.\nCzyli PO jednak działa a nie to co mówią w "niektórych" spotach wyborczych.\nChociaż...pewnie to usłyszeli gdzieś w salonach, i robią takie same forum jak przeciwnej partii ;]


NCPS SOLARIS realizuje międzynarodowy projekt „Sylinda” w H2020 - Krajowy Punkt Kontaktowy\nNCPS SOLARIS realizuje międzynarodowy projekt „Sylinda” w H2020\nNarodowe Centrum Promieniowania Synchrotronowego SOLARIS w Krakowie, wspólnie z partnerami z Hiszpanii i Niemiec, zrealizuje międzynarodowy projekt „Sylinda”. Projekt ruszy latem 2020 roku i potrwa trzy lata. Będzie finansowany z grantu w konkursie Twinning w ramach Horyzontu 2020.\nJednym z głównych zadań w projekcie będzie wsparcie budowy linii badawczej powstającej w SOLARIS we współpracy z Hochschule Niederrhein. Będzie ona wykorzystywana do prowadzenia pomiarów metodą spektroskopii absorpcyjnej promieniowania rentgenowskiego (X-ray absorption spectroscopy). Dzięki projektowi „Sylinda” stanie się unikalną infrastrukturą badawczą, umożliwiającą między innymi badania materiałów zawierających pierwiastki o niskiej liczbie atomowej (od sodu do chloru). Pierwiastki te odgrywają ważne role w przebiegu procesów biologicznych (fosfor, siarka). Inne są wykorzystywane przez przemysł, jak na przykład krzem do produkcji farb i klejów oraz jako składnik wyrobów gumowych czy farmaceutyków. Obecnie badanie tych pierwiastków, w szczególności krzemu i fosforu, nie jest możliwe w żadnym ośrodku synchrotronowym w Europie.\nWśród innych celów projektu znalazło się stworzenie planu działań, który pozwoli SOLARIS nawiązać efektywną współpracę z partnerami przemysłowymi w zakresie badań aplikacyjnych. Wiąże się to z koniecznością zwiększenia rozpoznawalności krakowskiego ośrodka wśród małych i średnich przedsiębiorstw zainteresowanych działalnością B+R (Research&Development).\nPonadto opracowany zostanie i wdrożony w życie program szkolenia młodych naukowców w zakresie zarządzania działalnością badawczą. W programie tym główny nacisk zostanie położony na wyjaśnienie potrzeb badawczych przemysłu oraz pokazanie, w jaki sposób mogą być zaspokojone.\nAby zrealizować postawione cele, w SOLARIS utworzone zostanie biuro współpracy z przemysłem. Synchrotron ALBA zorganizuje dla młodych naukowców szkołę letnią. Odbędą się również wizyty studyjne, dzięki którym kadra naukowa krakowskiego synchrotronu poszerzy swoją wiedzę w zakresie pozyskiwania środków na działalność badawczą, transferu technologii, współpracy z sektorem małych i średnich przedsiębiorstw, prawa własności intelektualnej oraz kontaktów z przemysłem. Zorganizowane zostaną również: warsztat dla przedstawicieli małych i średnich przedsiębiorstw oraz międzynarodowe sympozjum dla europejskiego środowiska synchrotronowego. W tym samym czasie realizowane będą działania o charakterze technicznym i naukowym. Linia badawcza budowana wspólnie z Hochschule Niederrhein zostanie wyposażona w spektrometr fluorescencyjny, który w ogromnym stopniu zwiększy jej możliwości badawcze.\nProjekt „Sylinda” ruszy latem tego roku i potrwa 3 lata. Zrealizuje go konsorcjum w składzie: NCPS SOLARIS (lider), hiszpański synchrotron ALBA oraz 2 uczelnie z Niemiec – Hochschule Niederrhein w Krefeld i Uniwersytet w Bonn. Prace będą finansowane z grantu w konkursie Twinning w ramach Horyzontu 2020 – największego w historii Unii Europejskiej programu finansowania badań naukowych i innowacji.\nZgłoś kandydata do nagrody indywidualnej Kryształowej Brukselki 2020


Whom Gods Destroy | Memory Alpha | Fandom\nGarth i Marta\nTytuł odcinka: Whom Gods Destroy\nSeryjny numer produkcji: 60043-71\nData pierwszej emisji w USA: 3 stycznia 1969\nScenariusz Lee Erwin\nHistoria Lee Erwin i Jerry Sohl\n4.2 Inne informacje\nMarta, Orionska niewolnica\nKirk i Spock przesyłają się do ośrodka Elba II i zostają tam powitani przez doktora Dr. Cory, gubernatora kolonii karnej. Ten wyjaśnia, że właśnie przybył mu jeden więzień. Garth z Izar. Kirk wspomina, że Garth to legendarny kapitan Floty, który później oszalał.\nDr. Cory zabiera Kirka i Spocka do celi Gartha, gdzie odkrywają oni, że jest w niej zamknięty prawdziwy Dr. Cory. W tym momencie Garth przybiera swą właściwą postać i otwiera inne cele, uwalniając szalonych więźniów Elby II. Po ogłuszeniu Spocka i wywleczeniu go z korytarza, Kirk zostaje zamknięty w celi z prawdziwym doktorem Cory który wyjaśnia, że Garth nauczył się zmieniać swą strukturę molekularną i może wyglądać jak każdy człowiek.\nGarth przekształca się w Kirka i idzie do pokoju transportu, mając zamiar przejąć kontrolę nad Enterprise i poszukać zemsty na swej byłej załodze. Scotty, który tymczasowo dowodzi Enterprise, żąda od "Kirk" hasła: odpowiedzi na ruch szachowy: "Królowa na D3", ale Garth nie zna właściwej odpowiedzi. Mówi Scotty'emu że tylko go sprawdzał, a potem wpada we wściekłość i powraca do swej właściwej postaci.\nZrozumiawszy, że nie dostanie się na Enterprise bez właściwego odzewu, Garth zaprasza Kirka i Spocka na kolację, ale powiada, że gubernator Cory nie jest na liście gości.\nPo zakończonym przyjęciu Garth każe przynieść fotel rehabilitacyjny, zmodyfikowany tak, by sprawiał ból. Gubernator Cory zostaje posadzony w fotelu i poddany torturom. Kirk odmawia podania odzewu, a Garth jego z kolei sadza w fotelu. Po sesji tortur Kirk zostaje umieszczony w separatce, gdzie Marta próbuje go oczarować. W pewnym momencie popada w paranoję i próbuje pchnąć Kirka nożem, tak że ten zmuszony jest bronić się przed nią. Marta wyjaśnia, że Kirk jest "jej kochankiem, więc ona musi go zabić". Nagle zjawia się Spock, który przy użyciu Vulcan nerve pinch pozbawia ją przytomności.\nSpock i Kirk idą do pokoju transportu, gdzie Spock próbuje namówić Kirka do podania odzewu. Kirk odmawia i żąda, by to Spock go podał. Ten cofa się i mierzy do niego z fazera. W tym momencie transformuje się w Gartha i ujawnia, ze to miał być podstęp. Fazer, który dał Kirkowi, był oczywiście nienaładowany.\nW końcu prawdziwy Spock zjawia się, a Garth momentalnie przybiera postać Kirka. Walczą ze sobą obaj, podczas gdy Spock próbuje zgadnąć, który z nich jest prawdziwych kapitanem. Gdy walka ustaje, Kirk woła do Spocka, by ogłuszył ich obu. Spock strzela do fałszywego Kirka i ściąga z Enterprise oddział ochrony, który zaprowadza porządek w ośrodku.\nWięźniowie wracają do cel, a Garth zostaje umieszczony na fotelu rehabilitacyjnym (w jego właściwej wersji) i zostaje poddany leczeniu uspokajającemu. Gdy ma już wrócić do celi, spostrzega Kirka i pyta spokojnie, czy się znają. Kirk odpowiada, że nie i Garth zostaje odprowadzony.\nDziennik kapitański, data gwiezdna 5718.3. Enterprise jest na orbicie planety Elba II, z trującą atmosferą, gdzie Federacja założyła ośrodek dla niereformowalnych, chorych psychicznie przestępców z całej galaktyki. Przywozimy im rewolucyjny lek. Z jego pomocą będzie można wyeliminować choroby umysłowe... na zawsze. Przesyłam się tam z Mr. Spockiem, by dostarczyć lek doktorowi Donaldowi Cory, gubernatorowi kolonii.\n"Królowa na D3."\n- różne postacie\n"Królowa na B1."\n"Panowie! Macie oczy, lecz nie widzicie! Galaktyki poddadzą się nam! Władza bez granic! A Federacja chce, żebyśmy tłoczyli się tu jak mrówki w kopcu...!!!! Ale ja nie jestem owadem! Jestem... Panem Wszechświata! I muszę zająć swą dziedzinę!"\n- Garth do Kirka i Spocka\n"Jestem najpiękniejszą kobietą na tej planecie."\n"Jesteś "jedyną" kobietą na tej planecie, ty głupia krowo!"\n- Marta i Garth\n"Zabierz łapy od Kirka, ty zdradzieckie stworzenie!"\n- Garth, do Marty\n"Czemu nie mogę po prostu odstrzelić mu ucha?"\n"Przestań, Marta. Mr. Spock pomyśli, że jesteśmy niegościnni."\n"Jest moim kochankiem i muszę go zabić!"\n- Marta do Spocka o Kirku\n"Kłamstwa! Same kłamstwa! Jesteście największymi kłamczuchami, jakich kiedykolwiek spotkałem!"\n"Jest pańska, jeśli pan sobie tego życzy, kapitanie."\n"Oh, uh... Dziękuję. To, uh... bardzo wspaniałomyślne."\n- Garth i Kirk, o Marcie\n"USUŃCIE STĄD TO ZWIERZĘ!!!!"\n- Garth o Spocku\n"Kapitan Kirk, jak sądzę."\n- Spock, po ogłuszeniu "lorda" Gartha\nTytuł odcinka został wzięty ze sztuki Euripedesa (cytowanej przez Henry Wadsworth Longfellowa): "Kogo bogowie chcą zniszczyć, temu przede wszystkim odbierają rozum" (In Latin: "Quem deus vult perdere, dementat prius.").\nWystrój azylu przypomina bardzo ten z Dagger of the Mind, aż po "fotel bólu".\nW swym pamiętniku I Am Not Spock, Leonard Nimoy pisze, że zwracał producentowi uwagę na to podobieństwo.\nKirk mówi Spock że wątpi, czy król Solomon zaaprobowałby wolkański sposób na rozstrzygnięcie, kto jest prawdziwym Kirkiem. Później oni dwaj i Dr. McCoy, spotkali Salomona (nieśmiertelnego człowieka, urodzonego jako Akharin a obecnie używającego nazwiska Flint) niedługo potem w Requiem for Methuselah.\nKirk określa Spocka jako swego "brata" a Spock zgadza się z tą interpretacja ich przyjaźni. Kirk zwraca się do Spocka jako do swego "brata" ponownie w Star Trek V: Ostateczna Granica.\nSłowa Spocka "Captain Kirk, I presume?" są aluzją do sławnej kwestii badacza Henry'ego Mortona Stanleya (1841-1904) do Davida Livingstone'a (1813-1873) podczas ich spotkania nad jeziorem Tanganyika w listopadzie 1871: "Doctor Livingstone, I presume?". Aluzją do tej sytuacji jest też tytuł odcinka serii Star Trek: Deep Space Nine Doctor Bashir, I Presume.\nChoć lekarstwo prawdopodobnie podziałało, nigdy potem nie zostało użyte. W późniejszych odcinkach TOS, załoga Enterprise napotkała chorych psychicznie (jak Dr. Sevrin z odcinka The Way to Eden i Janice Lester z odcinka Turnabout Intruder), ale nie użyto wobec nich przedstawionego tu specyfiku. W dodatku Elba II jako azyl dla chorych psychicznie była jedną z ostatnich tego typu placówek, gdyż później w Star Trek wspominano już tylko o nich, jako o "Federacyjnym Wariatkowie" z Star Trek III: W Poszukiwaniu Spocka i w Star Trek: The Next Generation, odcinek Frame of Mind. Mogło to być właśnie określenie placówki Elba II.\nNazwa Elba II jest aluzją do ziemskiej wyspy Elba gdzie został uwięziony Napoleon I. Chodziło o zaznaczenie podobieństwa między Garthem a Napoleonem, którego Garth zresztą wymienia między wielkimi, którzy upadli.\nTo jedyny odcinek, w którym Spock wykonuje symultaniczny Vulcan nerve pinch na przedstawicielach dwóch różnych ras.\nW tym odcinku człowiek (Garth) stosuje Vulcan nerve pinch gdy udaje Spocka, choć możliwe też jest, że Marta jedynie udawała omdlenie.\nWbrew powszechnemu przekonaniu, Tellaryci w TOS zawsze mieli trzy palce, nawet w tym odcinku. Odcinek The Lights of Zetar jest jedynym w TOS, gdzie widzimy Tellarytę z pięcioma palcami.\nSteve Ihnat jako Garth\nYvonne Craig jako Marta\nRichard Geary jako Andorianin\nGary Downey jako Tellaryta\nKeye Luke jako Donald Cory\nLet That Be Your Last Battlefield Star Trek: The Original Series


Działalność człowieka i jej wpływ na środowisko naturalne - WOS - Pozostałe - Bryk.pl\nDziałalność człowieka od samego początku wpływa na środowisko naturalne. Już bowiem pierwsze społeczności ( jak na przykład społeczności łowców oraz zbieraczy) utrzymywały się z przyrody, z licznych zasobów środowiska naturalnego. Działalność człowieka w istotny zatem sposób przez wieki przyczyniała się do przekształcania naturalnych elementów środowiska. Ich kosztem często też powstawały nowe, bardziej nowoczesny elementy jak na przykład: domy, osiedla, lotniska, drogi, sztuczne zbiorniki wodne. Te dobrodziejstwa cywilizacyjne nazywane antropogenicznymi składnikami środowiska geograficznego, w konsekwencji stawały się zagrożeniem dla środowiska naturalnego. Wiązało się to z ciągłym rozwojem technologicznym, z rozwojem nauk przyrodniczych oraz z pojawieniem się nowych wynalazków oraz źródeł energii, w tym energii jądrowej. Na owe przekształcenia miał wpływ także wzrost Wzrost\nliczby ludności ( czynnik o charakterze demograficznym) oraz procesy uprzemysłowienia i urbanizacji, zwiane z rozwojem miast. Na skutek działalności człowieka zmianie uległa gospodarka wodna, rzeźba terenu oraz gleba, środowisko naturalne bowiem posiada zdolność do własnej regeneracji, niemniej jednak jest ona znacznie ograniczona. Co ważniejsze środowisko naturalne determinuje życie człowieka, dlatego też niszcząc je człowiek wpływa w sposób negatywny na swoje własne życie społeczne. Ważnym elementem środowiska naturalnego, które zmieniło się pod wpływem działalności ludzkiej jest gleba. Gleba Gleba\njest to powierzchniowa warstwa ziemskiej skorupy. Gleba powstaje na skutek długotrwałych procesów, które odbywają się na powierzchni ziemi. Istnieje wiele rodzajów gleb, a na ich powstanie maja wpływ takie czynniki jak: działalność mikroorganizmów, szata roślinna, rodzaj Rodzaj\npodłoża, właściwości skał macierzystych, rzeźba terenu oraz ilości opadów. Człowiek na przestrzeni wieków w zasadniczy sposób wpłyną na wygląd oraz stan gleby. Najlepszym przykładem jest tutaj erozja Erozja\ngleby. Najbardziej uwidacznia się to na terytorium Ameryki Południowej i Środkowej. Głównym zagrożeniem gleby jest jej erozja. Wyróżnić można przy tym erozję wodna oraz erozję wietrzną. Przykładem erozji wodnej jest spowodowane przez wody deszczowe, spłukiwanie cząsteczek gleby. Ochroną przed tego typu erozją są lasy oraz zbiorowiska trawiaste. Działalność człowieka polegająca na wycinaniu lasów oraz na niszczeniu naturalnych zespołów roślinnych, powoduje odsłonięcie gleby i tym samym przyspieszenie procesu erozji. Szczególnie zagrożone są tu obszary górzyste, gdyż nachylenie zboczy jest czynnikiem sprzyjającym spłukiwanie oraz przemieszczanie się elementów gleby. Drugi typ erozji czyli erozja wietrzna to zjawisko polegające na przenoszeniu przez wiatr Wiatr\nziaren piasku i próchnicy gleby. Kolejnym powodem destrukcji gleb są niewłaściwie prowadzone melioracje. Melioracje prowadzi się w celu odprowadzenia nadmiaru lub w celu nawodnienia terenów, na których występuje deficyt wody. Melioracje zazwyczaj dotyczą określonych obszarów, nie mniej jednak ich negatywne skutki dotyczyć mogą rejonów sąsiednich. Melioracje mogą przyczynić się do obniżenia poziomu wód podziemnych. Ma to szczególnie negatywny skutek dla gospodarki leśnej, gdyż prowadzi do przesuszenia oraz destrukcji gleb leśnych. Oprócz tego może dojść do zbytniego odwodnienia jakiegoś terenu albo do wystąpienia zbyt dużej ilości wody na innym terenie. Kolejnym czynnikiem, który przyczynia się do niszczenia gleby jest jej wydeptywanie. Sprawcami zwykle są ludzie. Obecnie na całym świcie dochodzi do bardzo szybkich ubytków terenu, gdzie podstawowymi zasobami były właśnie żyzne gleby. Ubytki te najczęściej powstają jako rezultat procesów urbanizacji: powstawania nowych osiedli czy innych budowli przemysłowych. Urbanizacja Urbanizacja\njest to proces, który w naukach społecznych oznacza wzrost rozwoju miast oraz wzrost liczny miast. Do najważniejszych zjawisk związanych z procesem urbanizacji zalicza się: przemieszczanie się ludności ze wsi do miasta; przestrzenny rozwój miasta,; stałe zwiększanie się liczby ludności, która znajduje zatrudnienie poza rolnictwem; zmiana stylu życia: z życia wiejskiego na styl życia miejskiego. Procesy urbanizacji , w tym jakakolwiek budowa miasta czy osiedla, powoduje znaczne naruszenie środowiska naturalnego. Procesy te następują bowiem kosztem najbardziej wartościowych terenów. Najbardziej niepożądane skutki może tu wywołać niszczenie ziemi uprawnej w celu jej zabudowania w krajach Trzeciego Świata. W krajach tych, gdzie miasta rozwijają się w ostatnich latach dość często, wiele z nich nie ma dostatecznie rozwiniętej infrastruktury, przez co przyczynia się do szybszej degradacji środowiska. Kolejnym skutkiem procesu urbanizacji jest stałe zmniejszanie się obszarów rolnych oraz leśnych. Rezultatem jest tu niszczenie zespołów drzew oraz krzewów. Obecność lasów zaś ma wiele pozytywnych stron. Zaliczyć do nich możemy: zatrzymywanie wód deszczowych w ściółce oraz wolniejsze tempo topnienia śniegów. Zjawiska te przyczyniają się do zahamowania dość szybkiego, powierzchniowego spływu wody; ograniczają rozmiary erozji gleby; często zapobiegają powodziom; powodują wzrost zasobów wód gruntowych oraz sprawiają, że źródła stają się bardziej wydajne. Obecnie problem zanikania terenów leśnych jest zjawiskiem dość często występującym w Brazylii, gdzie dochodzi do degradacji lasów tropikalnych na skutek ich wypalani i niszczenia, głównie dla uzyskania terenu dla hodowli bydła. Działania te w rezultacie stają się przyczyną erozji gleby oraz pustynnienia terenu. Kolejnym czynnikiem wpływającym negatywnie na środowisko naturalne jest budowanie wodnych zapór oraz zbiorników wodnych i retencyjnych. Wywołują one negatywne zmiany w kształtowaniu się powierzchni ziemi. Kolejne czynniki sprzyjające degradacji naturalnego środowiska to: budowa dróg, autostrad i innych tras komunikacyjnych. Pod takie inwestycje najczęściej bowiem karczowane są lasy lub osuszane bywają mokradła, co w konsekwencji nie ma pozytywnego efektu ekologicznego. Niszczenie gleby wiąże się przy tym z dwoma procesami: po pierwsze z jej dewastacją, po drugie z jej degradacją. Dewastacja oznacza tu całkowite zniszczenie gleby. Takie zjawiska są najczęstsze tam, gdzie ziemia Ziemia\nzostała zabrana pod zabudowę lub pod budowę dróg i autostrad. Przykładem dewastacji jest także odkrywkowe pozyskiwanie kopalń, polegające na usuwaniu znad kopaliny ziemi w celu jej wyeksploatowania. Takie procesy niszczą i glebę i powierzchnię terenu, co więcej przyczyniają się do dewastacji niektórych warstw geologicznych w głębi ziemi. W ten sposób zniszczeniu ulegają mechanizmy procesów o charakterze glebotwórczym, procesy, które są odpowiedzialne za regulacje wód oraz świat rośli i zwierząt. W skutek dewastacji zanieczyszczone często zostają także tereny sąsiednie. Degradacji gleby natomiast to proces pogarszania się właściwości i jakości gleby. Jej konsekwencją są coraz mniej żyzne gleby. Kiedy degradacja jest znaczna to jest ona równoznaczna z dewastacją gleby. Stopień degradacji gleb określany jest przez następujące terminy: gleby zdrowe; gleby chore; gleby martwe. Przy czym gleby martwe to gleby, które nie posiadają zdolności produkcyjnych. Najczęściej występują one w okolicach czynnych wulkanów, na obszarach pustynnych albo na skutek ludzkiej działalności na fałdach przemysłowych czy na kopalnianych usypiskach. Do głównych przyczyn degradacji gleby zaliczyć możemy: skażenia przemysłowe, skażenia komunikacyjne, odpady Odpady\nchemiczne jak również niewłaściwe metody uprawy. Różne skażenia dostają się do gleby za pośrednictwem powietrza oraz wody. Szczególnie dużo szkód czynią różne zakłady chemiczne, w których w skali rocznej powstaje wiele milionów ton odpadów. Również rolnictwo Rolnictwo\njest czynnikiem sprzyjającym degradacji gleby. Dzieje się tak na skutek nieodpowiedniego użytkowania gleby. Szczególnie szkodliwe dla gleby jest tutaj użycie chemii, mechanizacja rolnictwa oraz częste używanie nawozów. Skutkiem wzrostu mechanizacji rolnictwa jest znaczne przesuszanie się gruntów. Dzieje się to, gdyż naturalne zbiorniki wodne stanowią poważną przeszkodę dla nowoczesnych maszyn rolniczych. Dlatego też niweluje się wszelkie nierówności terenu, a potem stosuje się sztuczne nawadnianie Nawadnianie\ntych obszarów. Kolejnym czynnikiem rolniczym sprzyjającym degradacji jest niewłaściwa orka. Człowiek praktycznie od samego początku ingerował w przyrodę. Wzrost gospodarczy, rozwój miast oraz osadnictwa miejskiego spowodował zmiany w środowisku naturalnym: w powietrzu, wodzie, glebie, rzeźbie terenu. Do podstawowych źródeł zagrożenia zalicza się: zatrucie powietrza, spowodowane emisja gazów toksycznych,; skażenia wody, która jest podstawowym dla życia społecznego zasobem naturalnym; wyczerpywanie się zasobów wody, gleby, lasów; globalne ocieplenie, którego skutkiem może być podnoszenie się poziomu wód oceanicznych oraz rozprzestrzenianie się różnych chorób; żywność zmodyfikowana genetycznie, gdyż ciągle obecne są spory o to czy rzeczywiście jest ona bezpieczna dla organizmu człowieka. Ciągle rozwijający się przemysł, na skutek emitowania do środowiska szkodliwych pierwiastków i związków chemicznych , powoduje znaczny wzrost zanieczyszczeń. Szczególnym zagrożeniem dla środowiska są zakłady petrochemiczne, elektrociepłownie oraz huty. W bardzo szybkim tempie marnuje się różne zasoby naturalne. Na niskim poziomie umiejscowiona jest także świadomość ekologiczna poszczególnych społeczeństw Europy. Przykładem ekologicznego kryzysu jest tak zwany efekt cieplarniany, który powoduje, że w atmosferze jest coraz więcej części promieniowania podczerwonego. Jego konsekwencją może być ogrzewanie się Ziemi, zaś za bezpośrednią przyczynę przyjmuje się gwałtowny wzrost stężenia dwutlenku węgla. Kolejny przykład to odkryta w roku 1985 dziura ozonowa. Powstała ona na skutek uwalniania do atmosfery freonów czyli specyficznych związków chemicznych. Freony Freony\nrozkładają cząstki ozonu i powodują tym samym niszczenie warstwy ozonu. W konsekwencji do Ziemi dociera zbyt duża ilość niebezpiecznego promieniowania ultrafioletowego. Jej rezultatem są coraz to większe przypadki zachorowania na raka skóry. Kolejnym zjawiskiem sprzyjającym zanieczyszczeniom są kwaśne deszcze czyli opady, które zawierają szkodliwe związki chemiczne. Przeciwdziałanie tym kwestiom stanowi ważny problem ogólnoeuropejski, tym bardziej, że kwaśne deszcze powodują niszczenie fauny i flory, a tym samym stanowią przyczynę wielu chorób układu oddechowego. Podobnie niszczeniu ulega powierzchnia ziemi. Wpływ na to maja używane przez człowieka nawozy Nawozy\ni inne zabiegi agrotechniczne. Zanieczyszczone są także wody, przez co maleją zasoby wody zdatnej do picia. Większość szkód środowiska ma charakter nieodwracalny, a człowiek i jego działalność w znacznym stopniu przyczynia się do nich. Ważne jest jednak to, że dostrzegając swoje błędy człowiek sam powoli zaczął im zapobiegać. Powstała między innymi ochrona środowiska, powstało także wiele ruchów ekologicznych. Do najbardziej znanych zalicza się tutaj organizację " Przyjaciele Ziemi" oraz Greenpeace. Ich działalność ma na celu przede wszystkim zmniejszenie zła wyrządzonego przez człowieka przyrodzie i zapobieganie kolejnym takim aktom. Państwa europejskie na przykład podejmują liczne inicjatywy mające na celu zmniejszenie szkód. Ich przykładami są miedzy innymi budowane oczyszczalnie ścieków oraz instalacje, które wyłapują szkodliwe substancje emitowane do atmosfery. Coraz częściej odchodzi się także od przemysłu ciężkiego. Ponadto powstaje coraz więcej dzieł, artykułów, rozpraw poświęconych właśnie zagadnieniom ochrony przyrody. Organizowane są także różne konferencje. Co więcej istnieje wiele organizacji, które zajmują się edukacją ekologiczną zwykłych ludzi, w celu zwiększenia świadomości i wiedzy ekologicznej. Wiele jest zatem działań o charakterze pozytywnym. Na koniec warto przypomnieć słowa wypowiedziane niegdyś przez greckiego filozofa, Arystotelesa: "Nadszedł czas, aby zrozumieć, że przyroda bez człowieka będzie istniała, ale człowiek bez przyrody nie." Polecamy na dziś


Najlepszy skup aut Warszawa lipiec 2021 teraz − wiadomosci-poznan.pl\nKorzystne ceny, duże możliwości oraz miła obsługa – oto skup samochodów z Warszawy!\n12 lat - tyle już czasu nasz skup aut w Warszawie funkcjonuje w tej branży, nieustannie doskonaląc swoje profesjonalne usługi. Chociaż głównym terenem naszych działań jest właśnie stolica - to ciągle rozszerzamy należącą do nas ofertę, by dotrzeć z nią i do pobliskich miejscowości.\nPrzydatne jest to, że działamy tak sprawnie, że jeżeli nadejdzie taka potrzeba - jesteśmy w stanie pojawić się w wybranym położeniu w czasie nie przekraczającym godziny. Ma to związek z prostą zasadą, którą obraliśmy i która uznaje każdego pozyskanego przez nas kontrahenta jako najwyższy priorytet w prowadzeniu skupu.\nJesteśmy świadomi, że właściwie każdy skup samochodów deklaruje, iż jest tym najlepszym. Niemniej jednak my przystępujemy do tego w ten sposób, że dla każdego bycie najlepszym ma okazję oznaczać coś innego. Nas wyróżnia jednakże to, że wszystko co robimy - jest robione z pasją, zaangażowaniem oraz na bazie doświadczenia. Stąd śmiało możemy ogłosić, iż nasz skup wyróżnia się poprzez:\nJeśli wobec tego już od dawna zastanawiali się Państwo nas sprzedażą auta - dziś jest ten moment. Zachęcamy do tego, by dołączyć do ogromnego grona naszych usatysfakcjonowanych klientów. Zapraszamy do kontaktu, a z radością opowiemy o wszystkich detalach transakcji. Jest to dla nas ważne, aby wszyscy decydujący się na stworzony przez nas skup całkowicie wiedzieli, o co w tym wszystkim chodzi. Zdajemy sobie sprawę z tego, że takie nastawienie wyróżnia nas na tle innych oraz powoduje, że jesteśmy ponad konkurencją. To jest skonstruowany przez nas powód do dumy.\nJak najbardziej można się do nas zgłosić z każdym samochodem - stan, rocznik ubezpieczenie lub jego brak - to nie ma dla nas znaczenia. Najlepsze co można zrobić, to skontaktować się z nami - z chęcią dokonamy bezpłatnej wyceny. Jeżeli to, co usłyszą Państwo od nas będzie dla Państwa dostateczne - cała transakcja odbędzie się miło sprawnie oraz bez bezużytecznych formalności. Czekamy w związku z tym na kontakt, chętni udowodnić, że wszystko o czym tu mowa to nie tylko słowa, jakkolwiek same fakty.


K2 AKRA 770 - płyn do mycia silnika - Opinie i ceny na Ceneo.pl\nPopularne opinie o K2 AKRA 770 - płyn do mycia silnika\nJeśli ktoś chce wymyć silnik w swoim aucie to polecam K2 AKRA. Bardzo łatwy w użyciu- psika się silnik, odczekuje chwilkę, spłukuje wodą i gotowe! Płyn jest tani a starcza na wiele myć. Po użyciu nie (…) więcej miałam problemu z uruchomieniem silnika. Super produkt godny polecenia! mniej\nTego płynu używa mój mąż do czyszczenia silnika oraz narzędzi. Płyn jest wygodny w użyciu, tani i starcza na długo. Bez problemu radzi sobie z uporczywym brudem, plamami oleju i smaru. Nie uszkadza us (…) więcej zczelek ani lakieru. Polecam serdecznie!! mniej\nTen preparat bardzo dobry i ładnie pachnie. Spodziewałem się, że do silnika będzie coś na bazie rozpuszczalników. Chyba to jest robione na bazie płynów do naczyń tylko większe stężenie.\ndobry płyn do mycia zbrudzeń z olejów i smarów .bardzo ładnie domywa powierzchnie średni zabrudzone . ale i też takie elementy jak plastiki na z progów samochodowych .polecam\nDziękować komuś kto stworzył to cudo!! Mam trójkę dzieciaków i bez Akry już dawno bym osiwiał z tymi ulepionymi szybami :D!! Jeden ruch ręką i można się przeglądać!\nK2 AKRA to niezwykle skuteczny płyn do mycia silnika, części, narzędzi warsztatowych, posadzek i wielu innych. Specjalne dobrane aktywne nanocząsteczki wspomagają proces odtłuszczania i mycia. Dzięki temu czyszczone elementy wyglądają jak nowe. Jest bezpieczny dla plastików, elementów gumowych, lakierowanych i chromowanych. Posiada specjalny pakiet inhibitorów korozji. Nie zawiera rozpuszczalników i substancji ropopochodnych, dzięki czemu jest bezpieczny dla środowiska. Biodegradowalność wynosi ponad 60% już wciągu 28 dni\nPolecane Magnum DXI Wózki widłowe RAK Opaski zaciskowe metalowe Stabilizator jazdy Kufry motocyklowe givi\nNajpopularniejsze Dębica Frigo 2 165/70R14 81T TrueCam H5 Liqui Moly TOP TEC 4600 3756 5W30 5L Nokian Wr D3 225/50R17 94H NOKIAN WR D4 215/60R16 99H


glyzewski\t•\tpiątek, 24 czerwiec 2011 21:11\nBardzo dobre parametry i atrakcyjny wygląd, tak można w dużym skrócie scharakteryzować notebooka Asus N73SV-V1G-TY208V. Myślę, że jest to model, który może zadowolić nawet bardziej zaawansowanych użytkowników. Sprawdzi się w wielu zastosowaniach, z powodzeniem zastąpi komputer stacjonarny, pogramy także w najnowsze gry.\nZaletą tego modelu są bardzo dobre parametry, które osiągnięto przez zastosowanie wysokiej jakości komponentów. Wysoką wydajność zapewnia procesor Intel Core i7 2630QM o częstotliwości taktowania 2,0 GHz. Jest to moc zapewniająca komfortową pracę i pozwalająca uruchomić zaawansowane oprogramowanie np. do edycji wideo. Zapalonych graczy komputerowych zadowoli z pewnością karta graficzna GeForce GT 540M. Posiada ona 1024 MB własnej pamięci, jest zgodna z DirectX 11, Shader Model 5.0. Dzięki technologii NVIDIA PhysX gwarantuje bardziej dynamiczne i realistyczne wrażenia w grach. Dzięki technologii LED obraz na dużym 17,3 calowym ekranie o rozdzielczości 1600 x 900 ma wysoki współczynnik kontrastu, a kolory wyglądają naturalnie. Szybka pamięć RAM DDR3 o pojemności 4 GB pozwala na bezproblemową pracę wielu aplikacji w tym samym czasie. Na uwagę zasługuje dysk twardy o pojemności 1 TB, czyli 1000 GB. Jest to przestrzeń dyskowa, która pomieści bardzo dużą ilość danych i zajmujące coraz więcej gigabajtów gry. Połączenie z siecią gwarantuje karta Wi-Fi pracująca w szybkim standardzie 802.11 n. Dzięki niej połączenie jest stabilne i ma dużą szybkość. Ciekawym gadżetem jest też moduł Bluetooth, dzięki któremu bez problemu połączymy się np. z telefonem komórkowym. Kontakt ze znajomymi zapewnia wbudowana kamerka 2.0 Mpix i mikrofon. Dobrą jakość dźwięku osiągnięto dzięki zastosowaniu markowych głośników Bang & Olufsen ICE Power. Opisują ten modle trzeba też zwrócić uwagę na wygląd, laptop ASUS posiada stylową obudowę, której metaliczny kolor z pewnością spodoba się wielu użytkownikom. Na klawiaturze laptopa znalazło się miejsce dla oddzielnej sekcji klawiszy numerycznych. Natomiast z boku obudowy znajdziemy przydatne złącza i interfejsy np. wyjście HDMI umożliwiające podłączenie projektora lub ekranu HD, jest czytnik kart pamięci oraz 3 złącza USB 2.0 i 1 złącze USB 3.0. Zainstalowany system operacyjny to 64 bitowy Windows 7 Home Premium.\nMimo bardzo wielu zalet w notebooku Asus N73SV-V1G-TY208V możemy też dostrzec kilka wad. Laptop ten waży też dosyć sporo (3,2 kg), ale jest to skutek tego, że jest on większy od standardowych komputerów mobilnych. Dla niektórych wadą może być też błyszcząca matryca, na której pozostaną odciski palców, a w słoneczne dni powstanie tzw. efekt lustra, który utrudnia trochę korzystanie z komputera.


ŁKS znów bez gola, ale z punktem Sport\nŁKS znów bez gola, ale z punktem\nJerzy Walczyk, Chorzów 11.11.2007 00:00\nPiłkarze ŁKS zremisowali z Ruchem Chorzów. Punkt zdobyty na wyjeździe cieszy, ale radość przysłania fakt, że w szóstym meczu ligowym z rzędu łodzianie nie zdobyli gola.\nRemis jest tym cenniejszy, że w ligowych potyczkach na boiskach rywali łodzianie wywalczyli dopiero czwarty punkt w tym sezonie. Dla ŁKS mecz z Ruchem miał duże znaczenie z kilku powodów. Po pierwsze, miał być okazją na powiększenie dorobku punktowego, a tym samym przełamaniem serii porażek. Po drugie, była szansa na zmniejszenie przewagi w tabeli nad głównym rywalem w walce o utrzymanie. Wreszcie była też okazja, aby przetestować nowe ustawienie, które według trenera Mirosława Jabłońskiego będzie obowiązywać w następnych meczach ligowych.\nO tym, że tak potraktował spotkanie łódzki szkoleniowiec świadczyło ustawienie, w jakim mecz rozpoczęli ełkaesiacy. W podstawowej jedenastce pojawili się Arkadiusz Mysona oraz Robert Szczot, a Mieczysław Sikora i Marcin Komorowski usiedli na ławce rezerwowych. Poza tym Jabłoński ustawił Ensara Arifovićia na lewej pomocy, a Łukasz Madej wystąpił w roli środkowego pomocnika. Takie nowatorskie zestawienie spowodowało, że w pierwszych minutach gospodarze uzyskali dość wyraźną przewagę. W ciągu sześciu minut chorzowianie wykonywali aż sześć rzutów rożnych, lecz na szczęście dla łodzian bez konsekwencji.\nŁKS nie potrafił złapać właściwego rytmu. W środku pola goście mieli lekką przewagę. Sprawniej operowali piłką i dłużej utrzymywali się przy niej. W grze łodzian raziło chaotyczne rozegranie akcje, choć w 10 min - przy większym szczęściu - mogli nawet objąć prowadzenie. Po wymianie piłki między Madejem, a Mladenem Kaszczelanem, Czarnogórzec znalazł się a idealnej sytuacji, ale będąc pięć metrów przed bramką przewrócił się.\nPóźniej na boisku dominowała walka, ale przede wszystkim sporo chaosu, bo murawa chorzowskiego stadionu znajduje się w bardzo kiepskim stanie. Dlatego sytuacje podbramkowe można było policzyć na palcach jednej ręki. Mimo tego to łodzianie stworzyli dobrą okazję do strzelenia bramki. Po rzucie wolnym Mysony obrońca Ruchu wybił piłkę na 25. metr, gdzie stał niepilnowany przez nikogo Zdzisław Leszczyński. Pomocnik ŁKS bez namysłu uderzył mocno lewą nogą, a piłka podskoczyła tuż przed Sebastianem Nowakiem. Bramkarz Ruchu zdołał jednak wybić piłkę poza boisko.\nPrzełomowa dla losów spotkania była 45. min, kiedy boisko musiał opuścić Kascielan. Jedenaście minut wcześniej Czarnogórzec w niegroźnej sytuacji sfaulował Remigiusza Jezierskiego, a w ostatniej minucie pierwszej połowy - Wojciecha Grzyba. W obu przypadkach zobaczył żółte kartki. Kascielan został przez sędziego odesłany do szatni, dlatego łódzka drużyna przez następnie 45 minut musiała grać w dziesiątkę. - Musieliśmy zmienić nasz plan, by ratować przynajmniej remis - tłumaczył Jabłoński. Zamiast Sikory, który miał zagrać po zmianie stron, na boisku pojawił się defensywny pomocnik Jose Paulo Bezerra.\nTuż przed meczem w Chorzowie zaczął padać śnieg, a w drugiej części nad stadionem przeszła prawdziwa burza śnieżna. Najpierw zmieniono piłkę na pomarańczową, a później sędzia Marcin Borski przerwał spotkanie na prawie 10 minut, aby można było odśnieżyć linie pola karnego.\nWcześniej ofensywna gra łodzian wyglądała marnie, a w drugiej połowie piłkarze ŁKS nie oddali ani jednego strzału w światło bramki. Czegoś takiego w ich wykonaniu w lidze dawno już nie oglądano. Trudno się dziwić, bo musieli więcej uwagi poświęcić obronie, bo rywale cały czas atakowali. W całym meczu gospodarze wykonywali aż 17 rzutów rożnych, goście - zaledwie dwa. Na szczęście dominowała gra bez ładu i składu, w której łodzianie dość poprawnie spisywali się w obronie. Tym razem Tomasz Kłos obok Adriana Woźniczki i Leszczyńskiego sprawiali najlepsze wrażenie w szeregach łodzian. Brakowało za to pomysłu na grę w ataku. Gospodarze w sobotę byli bowiem drużyną do pokonania, dlatego aż się prosiło, aby mocniej zaatakować. - Stąd tyle nerwów i niezadowolenia. Nie ważny jest styl, bo liczy się zdobyty tutaj punkt - bronił się Madej.\nTrener Jabłoński widząc, co dzieje się na boisku, zdecydował się dokonać kolejnej zmiany. Desygnował do gry Komorowskiego oraz zmienił ustawienie - łodzianie wychodzili z kontrą zaledwie jednym, a najwyżej dwójką zawodników. Taka gra okazała się skuteczna, bo gospodarze nie byli w stanie przebić się przez łódzki mur obrońców. Wystarczy wspomnieć, że nie tylko w drugiej połowie, lecz przez cały mecz Ruch nie miał ani jednej klarownej sytuacji podbramkowej. Gospodarze wprawdzie przejęli inicjatywę i zepchnęli ŁKS do defensywy, ale łodzianie ambitnie walczyli do końca o remis. Od utraty gola w ostatnich minutach uratował gości Woźniczka, który wybił piłkę po groźnym dośrodkowaniu Grzyba, a w doliczonym czasie kapitan Ruchu musiał uznać wyższość Bogusława Wyparły. - Westchnienie ulgi po gwizdku sędziego było głośniejsze od okrzyków kibiców - żartuje Madej. Jego zdaniem jest jeszcze szansa i nadzieja, że przed końcem roku uda się powiększyć dorobek punktowy.\nŁKS się wzmacnia\nTrzech piłkarzy przyjedzie w środę na testy do klubu z al. Unii. Pierwszym będzie Marcin Sobczak, napastnik Gwarka Zabrze, który jesienią zdobył siedem goli w V lidze śląskiej. Kolejnymi testowanym graczami będą obrońca z Ukrainy oraz środkowy pomocnik z Mecedonii. Przypomnijmy, że z drużyną trenuje już napastnik z Serbii Mirko Filipović, który zdążył już nawet strzelić gola w sparingu ze Startem Brzeziny.\nSędziował Marcin Borski (Warszawa)\nRuch: Nowak - Jakubowski, Adamski, Baran, Nykiel - Grzyb, Domżalski (66. Janoszka), Bonk (58. Sokołowski), Pulkowski Ż (89. Sadlok) - Fabus, Jezierski.\nŁKS: Wyparło 3 - Łakomy 2.5, Kłos 3.5, Woźniczka 3.5, Mysona 3 - Arifović 3 Ż (88. Przybyszewski), Kascielan 1 Ż, Cz, Madej 3.5, Leszczyński 3.5, Szczot 2.5 (62. Komorowski 1) - Klatt 2 (46. Jose Paulo Bezeera 2).


Fotoodmładzanie CPL + X-LASE - Galeria Urody. Salon piękności Piekary Śląskie. Zabiegi pielęgnacyjne.\nFotoodmładzanie CPL + silny termolifting medycznym laserem X-LASE PLUS\nJednym z głównych elementów starzenia się skóry jest zanik sprężystych włókien kolagenowych i elastyny(odpowiedzialnych za jędrność skóry) co skutkuje pojawieniem się widocznych pierwszych zmarszczek w okolicach oczu i ust, a także zmianami owalu twarzy. Do tej pory jedną z niezawodnych metod służących znacznemu uelastycznieniu i napięciu skóry był chirurgiczny lifting, który wiąże się z dosyć długim, bolesnym i nieprzyjemnym okresem rekonwalescencji zabiegu. Obecnie czasy bardzo się zmieniły, a technologia laserowa rozwinęła się spektakularnie. Zastosowanie tych technologii pozwala skutecznie zmniejszyć widoczność oznak starzenia się skóry i przywrócić jej odpowiednie napięcie, a zabiegi nie wymaga ją szczególnego przygotowania ani przechodzenia długotrwałego okresu rekonwalescencji.\nDlaczego łączymy dwie technologie medycznego lasera X LASE? Jak działają na skórę i dla kogo przeznaczone są takie zabiegi?\nSpotęgowana siła dwóch technologii: fotoodmładzania światłem CPL z laserowym resulfacingiem nieablacyjnym pozwala uzyskać najlepsze efekty odmładzania. Ta nieinwazyjna metoda stworzona została z myślą o osobach dojrzałych z wyraźnymi zmarszczkami i bruzdami oraz zwiotczałą skórą.\nW zależności od kondycji skóry oraz uwarunkowań indywidualnych zalecamy wykonanie serii 3 – 6 zabiegów w odstępie od 2 do 3 tygodni.\nGłówną zaletą zastosowania rozwiązania nieablacyjnego resurfacingu i fotoodmładzania CPL jest fakt, że resurfacing działa na wierzchnią warstwę naskórka podczas gdy kalibrowane światło pulsacyjne CPL oddziałuje na głębokich partiach skóry, powodując natychmiastowe korzystne zmiany.\nPrzy tym warto ponownie zaznaczyć, iż zabieg nie niesie za sobą konieczności długotrwałej rekonwalescencji, a efekty są zaskakujące. Ciepło wytworzone w tkankach stymuluje fibroblasty do wytwarzania kolagenu, elastyny i kwasu hialuronowego, czyli elementów świadczących o dobrej kondycji skóry.\nEfektem działania tych technologii jest spłycenie zmarszczek, poprawa napięcia skóry, a także zmniejszenie naczynek i przebarwień. Są to zabiegi, które polecamy szczególnie na skórę twarzy, szyi, a także dekoltu.\nZabieg zawsze zaczynamy od dokładnie przeprowadzonej konsultacji przez kosmetologa, podczas której wykluczamy przeciwwskazania. Zaczynamy od opracowywania skóry głowicą CPL. Przed przystąpieniem do zabiegu na powierzchnię skóry nakładany jest specjalny żel chłodzący, który pozwala na zmniejszenie obrzęku po zabiegowego i jednocześnie podnosi komfort pacjenta. Następnie, wykorzystując głowicę laserową, wykonujemy serię naświetleń, uszkadzając selektywnie warstwę brodawkowatą i siateczkowatą skóry właściwej, a przez to stymulując syntezę nowych włókien kolagenowych. Zabieg jest bezbolesny a całość procedury trwa zazwyczaj 15 minut.\nW drugiej kolejności naświetlamy skórę wiązką światła lasera Nd:YAG o długości 1064nm. W ten sposób łączymy te dwie technologie. Światło laserowe tej głowicy przy odpowiednio dobranych parametrach podgrzewa skórę do temperatury ok. 40˚C i ma niesamowicie korzystny wpływ na poprawę elastyczności skóry poprzez obkurczanie zawartych w niej włókien kolagenowych i elastyny. Efektem zabiegu jest subtelne wygładzenie rysów twarzy, a zmarszczki ulegają spłyceniu. Przez kolejne tygodnie następuje przemodelowanie kolagenu w skórze – ostateczny efekt widoczny jest po ok. 2 tygodniach od pierwszego zabiegu.\nZabieg jest bezbolesny, odczuwamy jedynie delikatne, chwilowe wrażenie ciepła czy mrowienia. Jest też minimalnie inwazyjny, dlatego nie wymaga żadnego okresu rekonwalescencji: praktycznie od razu po wykonaniu procedury możemy wrócić do swoich codziennych aktywności. Bezpośrednio po zabiegu skóra może być zaczerwieniona lub pojawić się może obrzęk, dolegliwości te na ogół jednak szybko mijają i nie są bardzo dokuczliwe. Należy także pamiętać o właściwym nawilżeniu oraz ochronie przeciwsłonecznej skóry po zbiegu.\nDla osiągnięcia najbardziej satysfakcjonujących rezultatów na ogół konieczne jest wykonanie serii zabiegów (zazwyczaj 4-6) w trzy- czterotygodniowych odstępach czasowych, jednak pierwsze efekty widoczne są już po pierwszym zabiegu.


... znanego pod nazwą N-o4C. Telefon dołączy do rodziny urządzeń pochodzących ze stajni japońskiego developera Nec Medias. Konstrukcja wyróżniać ma się obecnością zabezpieczeń przed wilgocią (być może nowy model okaże się również... - to stosunkowo delikatna elektronika), a zastosowana technologia sygnowana jest kodem IPX 5/7. Nowy\n... roku i choć nie doczekamy się jego debiutu w Polsce, to warto się nim zainteresować. NEC Medias W zaoferuje potencjalnemu nabywcy dwa 4.3-calowe wyświetlacze na których prezentowany będzie system Google... dla ekranu podstawowego poprzez rozłożenie urządzenia. Na chwilę obecną nie wiadomo, ile przyjdzie zapłacić za NEC\nPod koniec stycznia firma NEC oraz operator telefonii komórkowej NTT DoCoMo ogłosili wprowadzenie do oferty sprzedażowej smartfona pracującego pod kontrolą systemu Google Android, który zostanie wyposażony w dwa wyświetlacze – Medias W. Teraz smartfon... tragach MWC, toteż możemy zapoznać się z jego działaniem. Zainteresowani? W stolicy\nCałkiem niedawno pisaliśmy o pierwszych szczegółach dotyczących nowego smatrfonu MEDIAS N-o6C z fabryki japońskiego producenta NEC, a dzisiaj oferujemy wam kolejne informacje. Tym razem są... to konkrety, czyli specyfikacje. Według broszury uzyskanej przez japoński serwis datacider, nowy nabytek familii MEDIAS... równą 14 Mbps.\n...są w stanie powtórzyć także inne firmy. Za przykład może tu posłużyć smartfon NEC Medias ES N-05D, którego rozmiary wynoszą 130х67х6,7 mm. Co jeszcze warto o... nim wiedzieć? Smartfon trafi do sprzedaży w marcu 2012 roku. NEC Medias ES N-05D został wyposażony w dwurdzeniowy procesor Qualcomm MSM8260 o częstotliwości\n126 queries. 0,325, 0.325 (0,325) seconds.


Kobieta zginęła pod kołami subaru. Kierowca wjeżdżał do garażu! Tragiczny wypadek w Białymstoku - Białystok, Super Express\nKobieta zginęła pod kołami subaru. Kierowca wjeżdżał do garażu! Tragiczny wypadek w Białymstoku\n2021-01-22 11:28 jch PAP\nAutor: Paweł Kobieta zginęła pod kołami subaru. Kierowca wjeżdżał do garażu! Tragiczny wypadek w Białymstoku na ul. Trawiastej\nTragiczny wypadek w Białymstoku! Mężczyzna wjeżdżając tyłem do garażu potrącił starszą kobietę. 81-latka zginęła. Policjanci pracujący pod nadzorem prokuratora ustalają okoliczności tego tragicznego wypadku.\nDo tego tragicznego wypadku doszło w piątek około godz. 9 na ul. Trawiastej w Białymstoku.\n- Ze wstępnych ustaleń policjantów wynika, że 79-letni kierowca subaru wjeżdżając tyłem do garażu potrącił 81-letnią kobietę - przekazał nam aspirant Katarzyna Zarzecka, oficer prasowa KMP w Białymstoku.\nJak podała policjantka, mężczyzna prawdopodobnie pomylił pedał gazu z hamulcem. Policjanci pod nadzorem prokuratora ustalają szczegółowe okoliczności tego zdarzenia.\nCzytaj też: Atak nożem w małej wsi na Podlasiu. Cios w okolice klatki piersiowej. Ireneusz usłyszał zarzut usiłowania zabójstwa\nRzecznik podlaskiej policji Tomasz Krupa powiedział dla PAP, że garaż znajduje się w bloku mieszkalnym. Podał też, że kierowca był trzeźwy. Sprawę prowadzi Prokuratura Rejonowa Białystok Północ.\nZ kolei w czwartek wieczorem doszło w woj. podlaskim doszło do innego śmiertelnego wypadku. - Kierowca Renault Scenic poza obszarem zabudowanym potracił idącego pasem ruchu w kierunku miejscowości Jeziorko mężczyznę - poinformował st. asp. Marcin Gawryluk z zespołu prasowego podlaskiej policji.\nPieszy zginął. Jak dodaje st. asp. Gawryluk, potrącony mężczyzna nie posiadał na sobie elementów odblaskowych.\nZOBACZ ZDJĘCIA: Tragiczny pożar w Supraślu. Strażacy walczyli z ogniem przy temperaturze -25 st. Celsjusza