Niezatapialna Armada Kolonasa Waazona: 207. MODA NA HOGWART, czyli etiam mater incerta est!... (3/3)\n207. MODA NA HOGWART, czyli etiam mater incerta est!... (3/3)\nMyślicie, że wiecie już wszystko o pochodzeniu Harry’ego Evans-Potter-Snape? Naprawdę? I nic już nie jest w stanie Was zaskoczyć?\nNo to się jeszcze przekonamy...\nEnjoyamos, wielbicielos de telenowelos!\nAnalizują Szprota, Pigmejka, Dzidka, Jasza, Mikan, Kura i Kalevatar.\n— Granger, daj mi coś do picia!\nDziewczyna szybko podbiegła do małego barku w pokoju swego pana i przygotowała sok dyniowy.\nZawołała dynię, podstawiła skopek i wydoiła warzywo zanim zdążyło się zorientować.\nPo wszystkim dynia spojrzała na nią zezem i zamuczała cicho, oganiając się liśćmi od much.\nPołożyła go na tacy\nLeżący sok mruczał cichutko, przebierając łapkami.\nAle smak miał trochę... płaski.\ni podeszła do leżącego na łóżku prawie nagiego chłopaka. Kucnęła, by mógł sięgnąć do szklanki, i czekała w tej pozycji, aż panicz go weźmie.\nLeżącego na tacy. To oczywiste.\nPytanie, czy też został już wydojony...\n— Ten Potter zaczyna mnie wkurzać. Rządzi się, jakby już był samym Ministrem Magii.\nZabrał z tacy napój i usiadł w rozkroku tak, że głowa dziewczyny znajdowała się dokładnie na wysokości jego pasa.\n— Wstań. Przygotuj mi kąpiel. Umyjesz mi plecy.\nWiecie co? Ta scenka jest zwyczajnie obrzydliwa...\nNo co ty? W twoim świecie nie uważa się za świetną sprawę posiadanie służących, którymi można pomiatać i molestować?\nMała dziwka powinna się cieszyć, że znalazła się w strefie zapachu jego genitaliów.\nGenitaliów PRZED kąpielą. Zapewne same wspaniałości, fabryka sera gorgonzola może się schować.\n— Tak, paniczu — odrzekła cicho, wstając i kierując się w stronę łazienki.\n— Czy moje zadania zostały przepisane?\n— Tak, paniczu. — Zatrzymała się w drzwiach. — Trzeba tylko przećwiczyć zaklęcia.\n— Potem. Najpierw kąpiel.\nDziewczyna poszła wykonać polecenie. Usłyszała jeszcze, jak drzwi do głównego salonu domu, [bo w Hogwarcie panicze otrzymują apartamenty z głównym salonem i kilkoma podrzędnymi] zatrzaskują się głośno.\nJuż dawno przyzwyczaiła się do zachowania panicza.\nMłode toto, płoche, musi się wyszumieć.\nA jak tu czy tam pomaca, to nie szkodzi, w końcu chłopcy w tym wieku tak mają. :/\nTo było dla niej jedyne wyjście, by móc się uczyć w tej szkole. Gdy nadszedł list informujący, że jest czarownicą, była zszokowana. Jednak w tym samym liście podano jej szczegółowe zasady, które musiałaby spełnić, by zostać w ogóle uwzględniona jako uczeń. Dano jej jednak wybór. Mogła zostać pokojówką jednego z uczniów. Tak też zrobiła. Gdyby wiedziała, na kogo trafi, bardzo dobrze by się zastanowiła. Tym bardziej, że mogła iść do innej, mniej prestiżowej szkoły.\nAha, czyli to najbardziej prestiżowa szkoła (znowu pytanie w jaki sposób zostało to określone, na podstawie pomnożonego majątku jej absolwentów?) zawiadamia o zdolnościach magicznych. Inne szkoły czarodziejstwa mogą się podrapać jedynie po tyłku. I czekać na odrzuty z Hogwartu.\nDla niej liczyła się jednak ta szkoła. To jak Harvard u mugoli. Tyle że na Harvardzie połowa uczniów nie pomiata drugą połową... Przynajmniej nie w sposób zinstytucjonalizowany. Zasady były proste. Już jako dziesięciolatka musiała przejść odpowiedni kurs, a potem tylko służyć i wypełniać polecenia panicza (i to takie oczywiste? Że dziesięciolatka będzie obsługiwać panicza? Rodzice nie mają nic do powiedzenia?), który ją wybierze, idąc do szkoły.\nAaa, to tłumaczy, dlaczego pokojówki i lokaje sterczeli jak kołki za plecami swych państwa w czasie lekcji.\nI już jako dziesięciolatka wolała znosić upokorzenia w dobrej szkole niż spokojnie się uczyć w tej słabszej. Makes perfect sense.\nCiekawe, z jakiej racji potomkowie "bogatych i potężnych magicznie" rodów dostają służących, którzy zaliczyli tylko jakiś tam wstępny kurs. Ktoś tu oszczędza na kosztach zatrudnienia personelu?\nAle zobaczcie jaka prosta filozofia. Jesteś niezamożny? Musisz w wieku dziesięciu lat iść na kurs, żeby móc służyć. Jesteś bogaty? Obijaj się, póki cię nie wezwą do szkoły.\n— Z największa ochotę coś bym mu zrobił, ale nie mam zamiaru brudzić rąk. Poza tym skoro on robi się taki ważny, to czy nie lepiej nie robić sobie z niego wroga? — Głośne myśli przebijały się słabo przez dźwięk płynącej wody. Dudniły głucho o dno wanny obijając się o jej ściany i próbując się nie utopić w strumieniach wody.\nDrzwi otworzyły się szerzej i chłopak wszedł do łazienki, owinięty w pasie ręcznikiem.\nWszedł do napełnionej wanny, odkładając na szafkę ręcznik, wcale nie przejmując się dziewczyną.\nGranger wzruszyła ramionami. Widziało się jednego, widziało się wszystkie.\nNo i nie chciało jej się wytężać wzroku, by zobaczyć cokolwiek. Lupy akurat nie wzięła.\nNie musiała, przez ten gąszcz nie przebiłby się żaden... wąż.\n— Jak myślisz, Hermiono? Czy lepiej się z nim zaprzyjaźnić, czy zrobić sobie z niego wroga?\nTeż mi przyjaźń, z wyrachowania!...\nKto się czubi, ten się lubi, więc sugeruję trochę uwodzicielskiego mobbingu.\nPytanie tylko, czy i on będzie chciał się zaprzyjaźnić.\n— Nie wiem, paniczu. Przyjaźń jest bardziej praktyczna niż wrogość. Poza tym to Harry Potter, jeśli naprawdę jako niemowlę pokonał Sam-Wiesz-Kogo,\nGrzechotką i ufajdanym pampersem. Jak przeciągnął Voldziowi po twarzy, to tamtemu aż nos odpadł!...\nHarry już za młodu wyglądał tak:\nto ja osobiście nie chciałabym go za wroga. Zresztą sam widziałeś, jaki jest szybki, a nie jest nawet przeszkolony w podstawach. — Granger sięgnęła po myjkę i zaczęła ją namydlać.\nA Weasley słuchał z uwagą, bo nikt nie był dla niego takim autorytetem jak zwykła służąca.\n— Dlaczego mnie broniłaś? — zapytał nagle rudzielec.\nPytanie równie mądre co “Dlaczego chce Pani u nas pracować?”.\nBo nie chciała stracić pracy, głąbie.\nMyjka zatrzymała się tuż nad plecami Weasleya.\n— Mówiłam tylko prawdę. Nie zaatakowałeś go żadnym zaklęciem.\nRon obrócił się do niej i złapał za rękę, przyciągając bliżej. Teraz ich twarze były na jednym poziomie.\n— Dziękuję, Hermiono, ale nie jest mi potrzebna twoja ochrona. Potrafię sam się obronić.\nI w ogóle co to za spoufalanie się, gdzie mi z tą gąbką?!\nTaaa, a jakby się nie odezwała, to pewnie też by jej się dostało.\nOczywiście. Ale przecież jego samczyk alfa musi pokazać, że jest górą.\nDziewczyna spłonęła rumieńcem i odsunęła się o krok, uwalniając z delikatnego uścisku. Nigdy poza komnatą nie wiedziała, kiedy jej panicz jest naprawdę zły, a kiedy w wręcz przeciwnym nastroju.\nSiedząc w namiocie, nie spuszczała oczu ze swego pana, pragnąc poznać, czy gniewny, czy nie gniewny, śledząc jego ruchy, starając się odgadnąć chęci.\nA gdy, bywało, odgadła źle i gdy mu spod wąsów, jak ongi staremu Weasleyowi, poczynały błyskać kły, wówczas bezprzytomna prawie z przerażenia czołgała mu się u nóg przyciskając zbladłe wargi do jego butów, obejmując konwulsyjnie kolana i krzycząc jak gnębione dziecko:\n– Nie bij mnie, Ronald! nigdy nie będę! daruj, nie bij!\nWśród innych uczniów grał. Ale teraz to już inna sprawa. Byli sami i nic nie nakazywało mu trzymać fasonu. Był sobą. Ale jednocześnie łamał zasady szkoły.\nA tymi zasadami było...? Służący ma prawo uwodzić pana, ale w drugą stronę - nie?\nMoże w Hogwarcie nie wolno używać myjek?\n[Tymczasem Ron zostaje wezwany przed dyrektorskie oblicze...]\n— To kłamstwo! Nie rzucałem żadnym kamieniem! O tej porze miałem trening! Mam całą drużynę za świadków. — Jego krzyk obudził feniksa, dotąd śpiącego w spokoju na grzędzie.\n- A co ty właściwie trenujesz, Weasley? Nie przypadkiem rekonstrukcje z mugolskiego Nowego Testamentu?\n— Spokojnie, paniczu. Nie oskarżam przecież, tylko informuję, że narzędzie zbrodni nosi w sobie sygnaturę Weasleya. — Dyrektor nie zareagował na ten nagły wybuch, tylko dalej mówił swoim spokojnym tonem.\nMam rozumieć, że zamiast jakimś przypadkowym kamieniem, Harry oberwał... na przykład ozdobnym, marmurowym przyciskiem do papierów, z wyrytą dedykacją “Ronowi - za doskonałe wyniki w nauce”?\nMoże odznaki prefektów były kamienne?\nRon wyrył swoje imię w pniu drzewa i pozostało mu już tylko cierpliwie czekać, aż drewno zmieni się w bryłę węgla, którą będzie mógł ująć w dłoń i wymierzyć w Pottera. Oto co był w stanie zrobić dla zemsty.\nKamień po rozłupaniu na pół wył głosem pani Weasley: “Ronaaaaldzie! Znów nie odrobiłeś pracy domowej!”\nA może to był kamień z rodzinnego grobowca Wesleyów?\nRon umilkł na chwilę.\n— Gdzie byli pańscy starsi bracia podczas treningu? Czy cały czas przebywali na boisku?\nOh, co za fake. Sygnatura Weasleya jest, ale nie wiadomo którego! *wybucha gromkim śmiechem*\nBo to skała rodowa była.\nTrybiki w głowie młodszej latorośli ministra zaczęły szybko pracować.\nArtur Weasley jest Ministrem Magii? No no...\nI takie pytanko - napomknięcie tutaj, wprost z dupy, o zawodzie Arthura, ma jakiekolwiek znaczenie dla akcji?\nZapewne ma podkreślać ważność Ronalda. Który jest zły, bo swoją pozycję zawdzięcza wyłącznie temu, z jakiej rodziny pochodzi oh wait.\n— Nie mam zamiaru oskarżać o cokolwiek moich braci, ale uczciwie mogę powiedzieć, że George'a nie było przez jakiś czas. Podobno był w łazience.\nNie będę wymieniać nazwisk... Borejko, wstań, jak do ciebie mówię!\nJa nie kablowałem, to tylko moje usta same zaczęły gadać!\nMogę wiedzieć, kogo zranił? Pójdę złożyć przeprosiny ofierze tych dwóch imbecyli. Nie mam zamiaru być na tej samej kresce, co moi szaleni bracia.\nNo, jedna kreska na trzech, to faktycznie trochę mało.\nByć może miał też na myśli zatłuszczony zeszyt pod ladą u Madame Rosmerty.\nAlbo po prostu odcina się od polityki grubej kreski.\n— Nie wiem, czy to dobry pomysł, by zdradzać paniczowi, kim jest poszkodowany.\nDżizas, zobaczy, kogo nie ma na lekcjach i sam się domyśli, chyba nie jest AŻ TAK tępy? Albo pokojówka przyniesie mu najświeższe plotki...\nUczniowie też pewnie będą gadać między sobą.\n— Przecież nic mu nie zrobię — zdziwił się Ron. — Ktokolwiek to jest, nie chcę, by także mnie uważał za swojego wroga.\nNieno, są jeszcze w nim iskry człowieczeństwa.\nNom. Ludzki pan.\nDyrektor patrzył na niego dłuższą chwilę i chłopak zaczął czuć się nieswojo.\nRon wyjął ręce z kieszeni...\n...i przestał żuć gumę.\n— No, dobrze. Panicz Potter jest w skrzydle szpitalnym, ale nadal nie sądzę, że to dobry pomysł, byś się z nim widział.\n— Zaatakowali Pottera! — Ron otworzył szeroko oczy. — Dlaczego? Nawet jeszcze się nie spotkali.\nA miał ich nie oskarżać.\nJak tak ma wyglądać to jego “sam sobie poradzę”, to ja już chyba wolę, jak Hermiona broniła jego zadka.\n— I to pozostaje dla nas tajemnicą, ale mamy swoje podejrzenia. Chyba domyśla się panicz jakie.\n— Malfoy — mruknął, kojarząc fakty.\n— Właśnie. Przypuszczamy, że czują się urażeni, że odrzucił ich na rzecz panicza Pottera.\nJa przypuszczałabym raczej, że chcieli zemścić się za atak na młodszego brata, ale co ja w sumie wiem o zwyczajach magicznej arystokracji...\nZaraz, bo ja nie rozumiem chyba: zaatakowano Pottera, bo miał lepszego kamerdynera niż Weasleyowie? Jak dzieciaki zazdrosne o iPoda? I co, krzyknęli na koniec: - Wyskakuj z Malfoya? Eeeee... oh wait.\nTo brzmi co najmniej jakby Draco odrzucił ich oficjalne oświadczyny. Publicznie. Śmiejąc się z zażenowania.\nTa logika jest jeszcze bardziej pokręcona, niż nam się wydaje. Bliźniacy zaatakowali Pottera, bo Malfoy zrezygnował z kamerdynerowania Bliźniakom. A właściwie odrzucił możliwość, czyli aŁtorka sugeruje, że Bliźniacy ubiegali się o Malfoya. I ciekawostka: wychodzi na to, że bliźniętom przysługuje tylko jeden kamerdyner.\nPrzepis głoszący “Jeden służący na twarz” zawsze dawał w kość bliźniakom obojga płci.\nProszę ich na razie nie informować o tej rozmowie. Czekamy teraz na decyzję panicza Pottera. Jeśli zechce ten atak rozwiązać w pojedynku, to szkoła nie może się wtrącać.\nRozumiecie, arystokracja musi honorowo, nawet jeśli wśród normalnych ludzi sprawę załatwiłaby mała bójka po lekcjach i ewentualna krucjata kurtuazyjna rodziców skłóconych smarkaczy.\nKamerdynerzy. Pierścienie rodowe. Pojedynki.\nZostał już powiadomiony o adwersarzu. Nie znam za dobrze charakteru Harry'ego Pottera, ale nie wydaje mi się, by trzymał w sercu urazę za wasze wcześniejsze spotkanie, a tym bardziej obwiniał cię o czyn braci.\nNiii, wcale, kto by się tam przejmował jakimś gadaniem o dawaniu dupy własnemu dziadkowi.\nJeszcze mu pewnie podziękuje za pomoc w utrzymaniu postawy pełnej pokory. I założy włosiennicę.\nDrzwi uchyliły się powoli i do sali szpitalnej ostrożnie weszła Hermiona Granger z małą tacą w dłoniach. Podeszła do Draco, dygając przed Harrym i wyciągając tacę w jego stronę.\nMiała ułatwione zadanie, bo Draco jak zwykle stał tuż przy Harrym. Pokojówki wyższej rangi musiały umieć zrobić tę sztuczkę, gdy panicz i jego kamerdyner znajdowali się w przeciwległych kątach pokoju.\nA ochmistrzyni - gdy kilku paniczów i kamerdynerów porozmieszczano równomiernie w różnych punktach pomieszczenia.\nA majordomus podawał tacę jednocześnie paniczom w różnych Domach.\nChłopak zabrał z niej elegancką kopertę i otworzył ją, zerkając na swego kamerdynera, który zmarszczył brwi. “Paniczu! Czy ja paniczowi pozwoliłem to brać do ręki?! A jak to jest wąglik?!”\n„Chciałbym z Tobą porozmawiać. Nie mam wobec Ciebie żadnych niecnych planów, jeśli chcesz, mogę oddać swoją różdżkę słudze. Nie mam nic wspólnego z moimi braćmi, ale chciałbym Cię przed nimi przestrzec.\nI w ogóle, nie jestem taki jak oni, tylko chcę im przed tobą obrobić dupę. Zaufaj mi, Harry.\n— Czy wystarczy, że słownie (jak już, to “ustnie”. Pisanie listu to też zaproszenie słowne.) go tutaj zaproszę, czy także muszę wypisać odpowiedni list? — zapytał Harry dziewczyny, która ze strachem patrzyła na groźną postawę lokaja.\nDraco wisiał nad nią prężąc muskuły, a jego nozdrza łopotały znacząco.\nNapuszył się, naindyczył i już miał wydać z siebie głośne “gul, gul, gul, gul”.\nO tak robił:\n— Wystarczy słownie, paniczu Potter. Przekażę natychmiast. Panicz Ronald czeka za drzwiami — rzekła cicho dziewczyna.\nZnaczy: Ron napisał liścik do Harry’ego, wysłał Hermionę, by go doręczyła, na srebrnej tacy, po czym poszedł z nią i został za drzwiami? *dusi się ze śmiechu*\nArystokraci nie dotykają listów swymi białymi dłońmi; wieść głosi, że zwyczaj ten wywodzi się z czasów, gdy wrogowie pisywali do siebie na zatrutym pergaminie.\nNo ale po co z nią polazł?!\nCiekawość go pchała nieprzeparcie.\nŻadna okazja, by stać pod drzwiami jak sierota po stróżu, nie zostanie zaprzepaszczona.\nA może to też część zwyczaju, kto ich tam wie. “W odległości nie większej niż 30 kroków od swojej pokojówki znajduj się, ścianę znajdź, a jeżeli jej nie ma, przynieś parawan.”\nMoże oni są związani niewidzialną, nierozerwalną nicią, jak człowiek i jego dajmon w “Mrocznych Materiach”?\n— Mam lepszy pomysł. Draco, zaproś panicza Weasleya do środka i poprosimy o coś do picia — zwrócił się do lokaja.\n— Ja się tym zajmę — zaoferowała się dziewczyna, znikając zaraz w pokoiku pielęgniarki.\nCoś do picia, coś do picia... - mamrotała, rozglądając się po półkach. - O, “Szkiele-Wzro”, na pewno będzie im smakował!\nChoć wielka butla olejku rycynowego była niezwykle kusząca.\nTo by z pewnością wszystkich postawiło raz dwa na nogi.\nMalfoy otworzył szeroko drzwi na korytarz i rzekł dosyć głośno:\n— Panicz Potter zaprasza. Proszę za mną.\nHarry przewrócił oczami na tak obcesowe zachowanie kamerdynera.\nMalfoy? Uosobienie cnót, charyzmy i dyplomacji? Obcesowy???\nA co właściwie było w tym obcesowego? Też powinien mu wręczyć kopertę na srebrnej tacy?\n[Ron wyjaśnia, że bliźniacy byli wściekli za “podkradnięcie” kamerdynera - gdyż “w naszych kręgach to wielka obelga, stracić lokaja o takich zdolnościach”. Btw, z początkowych rozdziałów dowiedzieliśmy się, że Draco służył u nich dwa lata wcześniej, więc wydaje się, że jego odejście nie miało nic wspólnego z pojawieniem się Pottera, no ale...]\n[Ciekawe, czy kiedyś dowiemy się wreszcie, które konkretnie zdolności Draco są tak pożądane przez arystokrację.]\n[Całowanie po rękach i prawienie wyszukanych komplementów?]\n— Przykro mi, paniczu, ale nigdy nie byłem związany z waszą rodziną. Nie w takim sensie, jaki podejrzewali wszyscy.\nZnaczy... eee... nie dawał się wykorzystywać bliźniakom?\nObawiam się, że inne wytłumaczenie nie przejdzie mi przez Miazmat.\nRudzielec otworzył szeroko oczy.\n— Jestem związany tylko z jednym rodem, tak samo jak mój ojciec i każdy poprzednik, który zdecydował się być rodowym kamerdynerem. To jest jeden z obowiązków lokaja klasy Z. Dlatego jest nas tak niewielu, rzadko ktoś decyduje się na takie poświęcenie, jak wiesz.\nPrzy okazji kamerdynerzy tracą ochotę do rozmnażania, czy zostają khę... zeunuszeni?\nCóż, istniała niegdyś sekta skopców, w której mężczyźni, po spłodzeniu dziecka, byli kastrowani. Drakuś jest jedynakiem, więc kto wie, kto wie...\nJest związany TYLKO I WYŁĄCZNIE I OMG I W OGÓLE z jednym rodem, dlatego pracował dla Waesleyów. Makes perfect sense.\nDorabiał na boku. Potomek się znalazł, trza było iść.\nA jakby się nie znalazł, to Draco do końca życia pracowałby na czarno u Weasleyów, wzdychając za swym prawdziwym powołaniem?\n— Jesteś powiązany z rodem Potterów?\nMalfoy w tej chwili zaczął nakładać deser na maleńkie talerzyki.\nOch, jakże sprytnie pominął to milczeniem, jesteśmy pełni podziwu!\nEj, jak przede mną się postawi lody albo puszkę masy krówkowej to też od razu zapominam o reszcie świata, na mnie by to podziałało.\nSeverus stał za drzwiami szpitala, zszokowany tym, co usłyszał.\nBoru, wielu ich tam jeszcze sterczy pod drzwiami?\nTo wszystko musiało być pootwierane na przestrzał, skoro dał radę usłyszeć cokolwiek.\nMiał zamiar odwiedzić syna niby przypadkiem, przynosząc eliksiry. Słysząc głos Weasleya, już chciał wtargnąć niczym burza, ale zaraz potem głos zabrał Draco.\nUkładanka zaczęła się powoli układać. A puzzle puzzlić. A fortepian się zafortepianował. A słoń się schował w jarzębinie i tyle go widzieli.Teraz rozumiał, dlaczego właśnie Malfoy znajduje się u boku jego syna. Tak jak dziadek Draco służył jego matce, tak Lucjusz jemu, a teraz przyszła kolei na synów.\nHeh. Muszę przyznać, że przedstawienie Weasleyów jako aroganckich bogaczy, a Malfoyów jako rodu od pokoleń służebnego jest bardzo odświeżające i doceniam ten pomysł.\nOwszem, pomysł jest fajny, szkoda że realizacja jak zwykle.\nI obecność lokaja związanego z rodem Snape’ów nie wzbudziła podejrzeń dziadka Pottera? I w ogóle jak kamerdyner odkrył, że Harry Evans-Potter jest synem... *aaaargh już mnie się mąci*\nNo mówię, Magiczne Mzimu Nierozerwalnej więzi go przygnało.\nOchrona doskonała. Dwa potężne rody strzegły się nawzajem. Ciekawiło go, jak młody Malfoy dowiedział się o tym, że Harry jest jego synem.\nZaraz się okaże, że bliźniacy Weasley też są synami Severusa. W końcu najpierw Draco służył im!\nMnie z powyższego wynika, że Harry jest synem Draco. To była długa noc, Lily...\nMnie dziwi, że Harry do tego wszystkigo nie szczeka, nie miauczy i nie ma roga jednorożca na czole (chyba że miał, ale mu usunęli, i tak naprawdę stąd ta blizna).\nMusi z nim o tym porozmawiać, ale najpierw z Lucjuszem. To jest teraz ważniejsze.\nSzybkość, z jaką dotarł z powrotem do swoich komnat, przeraziła kilkoro uczniów, ale niewiele sobie z tego robił. Wezwał starszego Malfoya do siebie przez kominek. Pomimo że lokaje nie służą dłużej, niż do osiągnięcia dwudziestu jeden lat przez obie strony, Lucjusz często pomagał swemu paniczowi, nawet teraz.\nAaaa, wyjaśniło się, dlaczego nauczyciele nie mieli kamerdynerów. No dobra, ale co potem z tą służbą, idzie na bezrobocie? (I tu sugestia Kal, że służbę uczono, jak uwodzić swych państwa, nabiera głębokiego sensu...)\nPotem służba wydaje wielką ucztę, bo jest okazja.\nRozumiem, że po ukończeniu dwudziestu jeden lat panowie szlachta nagle przestają potrzebować służby? Ani chybi, magia. Also, Severus będzie przez Lucjusza nazywany paniczem do usranej śmierci.\nOraz JAK właściwie wygląda ich szkolenie, gdzie zdobywają te certyfikaty klasy Z i tak dalej, skoro jedenastolatkowie w Hogwarcie dostają służbę w tym samym wieku, która towarzyszy im aż do ukończenia szkoły? Kształcą się w wakacje? A może zaczynają już jako trzylatki?\nSądząc po przykładzie Malfoyów, wysysają z mlekiem ojców.\nTo mi się kojarzy z niewolnictwem w “Przeminęło z wiatrem”, gdzie na któreś urodziny dzieciaki dostawały służącego-równolatka (Jeems dla bliźniaków Tarletonów na przykład).\nMnie się do tej pory wydawało, że służba dzieli się na tę ochotniczą, jak Hermiona, która de facto odrabia w polu koszty swej edukacji, oraz zawodową, jak Draco, który zostanie przy Harrym póki śmierć ich nie rozłączy mwahahaha. Najwyraźniej byłoby to zbyt logiczne.\n— Co się stało, Severusie? Czy coś z Draco? — Wysoki mężczyzna z niebywałą gracją przeszedł przez zielony ogień. — Raczej bez powodu byś mnie nie wzywał.\n— Chciałbym się w końcu dowiedzieć, dlaczego twój jedyny syn służy Potterowi? — Nie chciał od razu wykładać wszystkich kart.\nBo Potterowie dobrze płacą. Sam rozumiesz, mnie już nie wolno pracować, Draco jest teraz jedynym żywicielem rodziny!\nA poza tym Ty nie chciałeś mieć syna... to komu ma Draco służyć, Twojej paprotce?!\nWskazał fotele i przyzwał skrzata, by wydać mu odpowiednie polecenia. Po chwili parująca kawa stała przed dwójką mężczyzn.\n— Nie znam szczegółów. Draco ma podpisany magiczny kontrakt tajności z Haroldem Potterem. A ponieważ nie działa na niego przymus, skoro ty nie masz jeszcze dziedzica, pozwolił sobie przyjąć tę pracę.\nBorze zielony, wychodzi na to, że faktycznie służba była czymś niewiele lepszym od skrzatów. Ciekawe, czy jeśli Draco nie wypełni poleceń pana, też musi walnąć z rozpędu głową o kominek?\nJakby konieczność chodzenia bez gaci nie była dość upokarzająca... Boru miły, to jedna z najbardziej obrzydliwych przeróbek potterversum ever.\n...nie działa na niego przymus, skoro ty nie masz jeszcze dziedzica...\nA w ogóle, to jakaś lipa z tym przymusem, bo przecież Snape od szesnastu lat MA dziedzica. A mimo to Draco był w stanie przyjąć pracę u niespokrewnionych z nim Weasleyów. To jak to w końcu jest z tymi magicznymi związkami rodów, khę?\nHarry to Dziecko-Niespodzianka. Dla wszystkich, od mugoli poprzez dziadka Harolda, Dumbledora, Snejpa, aż po Voldemorta. I jak widać nawet dla Imperatywu Narracyjnego.\nCzy to kłopot? Mam mu nakazać rozwiązanie umowy?\nJak tatulo każą, to pracodawca nie ma nic do gadania.\nO magicznym kontrakcie tajności nie wspominając.\n— Nie, raczej nie. To nie będzie potrzebne. Zaciekawiła mnie jego uległość w stosunku do Pottera, ale skoro jest związany kontraktem, to chyba tłumaczy jego zachowanie.\nA może są jakieś głębsze tego przyczyny... (na przykład ten blask oczu, którego nie wolno ukrywać za okularami!)\nBo najbardziej poszukiwani są służący krnąbrni i temperamentni, których należy najpierw okiełznać... och *rozgania spowitą oparami Miazmatu wizję Lucjusza i Severusa za młodu*\nJa wyobraziłam sobie Harry’ego zakładającego Draconowi wędzidło i popędzającego go batem...\n[Lucjusz] Skierował się w stronę kominka, ale nagle odwrócił się w jego stronę.\n— Uważaj na następnym spotkaniu. Jest ostatnio strasznie nerwowy. Peter nadal nie może wstać.\nBorze. Dlaczego ja cały czas czytam “Peter nadal nie może usiąść”... Precz, Miazmacie!\nNo ale to by nie mógł usiąść nie z nerwowości, tylko od czynności odprężąjących.\nA wstać nie może ze zmęczenia, no. Bo się tak wyprztykał z... energii.\nRon Weasley wyszedł pół godziny później, w raczej wesołym humorze. Po dłuższej rozmowie z chłopakiem, zdał sobie sprawę, że początkowo źle go ocenił. Pogwizdując, wracał do swoich komnat.\n— Czyżby nasz młodszy braciszek...\n— ...bratał się z wrogiem?\nTen, kto gwiżdże na korytarzu, ani chybi widział się z Potterem?\nTak, komunikuje w ten sposób, że ma przegwizdane.\nTylko dwie osoby w całej szkole potrafiły rozdzielać w ten sposób dialog.\n— Fred, George. Jak miło mi was widzieć — odparł chłodno Ron. — Mam nadzieję, że ze zniecierpliwieniem oczekujecie jutrzejszego śniadania. Będzie się działo.\nOj będzie się działo, kochani, bądźcie z nami, już jutro, w porze śniadania, zbieramy pieniądze dla dzieciaków - niespodzianek i prowadzimy licytację rodowych dodatków; na żywo transmisje ze śniadań w całym kraju, koncerty, pokazy, kochani, bądźcie z nami, bo będzie się działo, oj będzie się działo.\nWyminął ich szerokim łukiem i poszedł w stronę Ravenclawu. Przynajmniej nie musi mieszkać z tymi dwoma Gryfonami. Na razie. Zostało mu jeszcze dziesięć punktów do zdobycia. Wtedy będzie musiał się przenieść.\nEkskjuzmi, ale skoro Ron jest w Ravenclawie, to Snape powinien był domagać się ukarania podopiecznego od Flitwicka, nie McGonagall! (hehe, kanon atakuje podstępnie i znienacka)\nTeraz naprawdę chciałby, by ktoś ich wyzwał na pojedynek. Nie mając lokaja, musieliby sami walczyć.\nEee, znaczy po odejściu lokaja nie ma żadnej możliwości, by zatrudnić nowego?\nA jak się ma lokaja, to wystawia się go, żeby się bił za nas? To mi honorowy pojedynek! Szkielet Boziewicza przewrócił się w grobie (i rozsypał w proch).\n(to w sumie dobra wiadomość)\nMożna by się jednak spodziewać, że "panicze" będą lepiej wyszkoleni niż ich służący... Najwyraźniej w Hogwarcie zakres obowiązków kamerdynera rozciąga się od pokojówki przez kurtyzanę aż po ochroniarza.\nPojedynek na kamerdynerów! Pojedynek na pokojówki!\nKamerdynerzy w klatce, pokojówki w kisielu!\nBył bardzo ciekaw, co takiego wymyślił Potter, bo nawet po namowach nie chciał mu tego zdradzić. Podobała mu się jeszcze jedna rzecz w tym chłopaku. Nie traktował służby jak przedmioty, lecz jak ludzi. To był jeden z jego osobistych testów. Według niego dobierał sobie przyjaciół. Takich z prawdziwego zdarzenia.\nInteresujące, bo jak pierwszy raz go spotkaliśmy, wcale na takiego nie wyglądał.\nJeśli pamiętamy, jak Ron traktuje Hermionę, to mamy dowód, że przeciwieństwa się przyciągają.\nAleż on też traktował Hermionę jak człowieka. Nie majta się swoim Kropidłem przed szafką nocną. No... chyba że bardzo doskwiera nam samotność.\nKtoś, kto nie spełniał tego warunku, był odpowiednio szufladkowany.\nA Potter okazał się całkiem miły dla Hermiony. Nawet poczęstował ją herbatą, jakby była kimś równym, a nie tylko pokojówką.\nLudzki pan jak na dwudziesty pierwszy wiek i europejskie miasto.\n— Hermiono, mam ochotę na coś gorącego — uśmiechnął się do niej [kto, Harry?!], zaraz po przekroczeniu progu swego pokoju.\n— Tak, paniczu. Ja też mam. Na bułeczkę z paróweczką :P\nZamknęła drzwi za sobą i to było tyle, jeśli chodzi o pokaz wyższości jej panicza. Gorące wargi zachłannie zagarnęły jej usta, a ciało przygniotło ją do drzwi. I rozgniotło. A krew pociekła z niej jak dżem z naleśnika.\nUśmiech samoistnie wygiął usta dziewczyny.\nO, tak, powinna dobrze zastanowić się nad tym wyborem.\nJakim kurna wyborem? To ona sobie wybiera paniczów, którzy ja pochędożą, czy raczej odwrotnie?\n— Czy ty uważasz mnie za idiotę, Snape? — wrzasnął Czarny Pan, przerywając zaklęcie i kopiąc klęczącego przed nim mężczyznę w klatkę piersiową.\n- Szczerze? - uśmiechnął się Snape. - Nie mam zbyt dużego mniemania o facetach bez nosów.\nO takich, którzy wrzeszczą i kopią, też niezbyt wielkie. (chyba że Leonidas)\nSeverus uderzył głową w kamienną podłogę i na chwilę pociemniało mu przed oczami. Otrząsając się z zamroczenia, spróbował wstać, ale ktoś złapał go za ramiona i mocno przytrzymał.\n— Peter! Veritaserum!\nI trzy kieliszki!\nDo tego starczy zwykła wódka...\nMały, zastraszony czarodziej ze srebrną dłonią szybko wykonał polecenie swego Pana.\nNa samym początku dowiedzieliśmy się, że Voldemort powrócił na dwa lata przed odnalezieniem Harry’ego - czyli mniej więcej wtedy, co w kanonie. Widzimy, ze usługujący mu Pettigrew ma srebrną dłoń, zatem ceremonia musiała odbyć się również w sposób opisany w kanonie (najwyraźniej użyto tylko krwi innego wroga). Ale jednocześnie Peter jako szczur towarzyszy Ronowi!\nMoże tutaj Ron ma szczurzycę Krzywołapkę?\n— Zaraz sam wszystko powiesz! Dość mam twoich wymówek! Jeśli to prawda, to wybaczysz mi mój niepokój w tej sprawie. Jeżeli jednak okłamywałeś mnie, pożałujesz.\nVoldemort martwi się tym, ze Severus poczuje się dotknięty jego brakiem zaufania. To brzmi bardzo wiarygodnie.\nCzyjeś szorstkie ręce pociągnęły Snape'a za włosy, wyginając głowę do tyłu. Ktoś inny otworzył mu usta i wlał eliksir prosto do gardła. Zatkanie nosa i zamknięcie ust spowodowało, że przełknął, by móc oddychać.\nPrzełykanie przy zatkanym nosie i ustach może co najwyżej wyrównać ciśnienie, ale na pewno nie uda ci się w ten sposób oddychać. No chyba że masz skrzela. Ale i wtedy to będzie tylko jeden oddech.\nZrobili po prostu tak, jak z Indianą Jonesem w “Świątyni Zagłady” (wrzuciłabym filmik, ale głupi jutub mi go wykasował): najpierw zatkali mu nos, wlali do ust miksturę, a następnie zatkali usta, by nie mógł wypluć. I tylko to ”by móc oddychać” nadal nie ma sensu.\nToż to miałam na myśli :)\nZnów został rzucony na podłogę i tym razem musiał wstać sam.\nVoldemort dopiero po czasie zauważył na etykiecie "przed użyciem wstrząsnąć"?\nJego oczy powoli stawały się matowe, a ruchy powolne.\nVoldemort usiadł na swoim tronie. Różdżka w jego dłoni drgała w jakimś własnym rytmie,\nTaaa. Już nic nie chciałam pisać, ale ten Miazmat...\njakby już nie mogła się doczekać rzucenia kolejnego strasznego w efekcie zaklęcia.\nA ja sobie wyobraziłam jak to zaklęcie wytryska z różdżki w chmurze jasnych iskierek i białawego dymu i ochlapuje Snape’a...\nTeraz, gdy Harry wiedział, kim naprawdę są ci wszyscy zamaskowani ludzie i dosyć dobrze znał ich sposoby postępowania ze swoimi ofiarami, był przerażony.\nŚnił już od godziny, tak przynajmniej mu się zdawało, i był coraz bardziej przekonany, że to spotkanie nie skończy się szczęśliwie dla profesora, jeśli wyda się sprawa z chłopcami. Nie wiedział, co rozkazał mu wypić mu Voldemort, ale nie mogło to być nic dobrego.\n— Czy czujesz coś do tego chłopca, Harry'ego Pottera? — zadał pierwsze pytanie lord.\nDżizas, ja nawet nie wiem, jak to skomentować. Pierwsze pytanie. PIERWSZE. Tak jakby Voldek był rozchichotaną piętnastolatką, którą najbardziej na świecie interesuje to, kto z kim chodzi...\nPowinien jeszcze spytać, skąd klika i czy woli Justina Biebera czy One Direction.\nI czy wszystkie jego wpisy do Złotych Myśli Lorda Voldemorta były szczere.\n*wyobraża sobie, że na sali sądowej prokurator pyta oskarżonego o pedofilię:\n- Czy czuje pan coś do Anny X., lat 13?”\nHarry, gdyby mógł, to by sapnął. A mężczyzna tak zapewniał, że nie lubi dzieci w TEN sposób.\n— Co do niego czujesz?\nPo tych słowach Snape ogorzał na twarzy, wskoczył w niebieski garniturek i wykonał układ taneczny pod tę piosenkę\nChichoty wśród dwunastoletnich śmierciożerców zostały uciszone jednym spojrzeniem ich Pana. Ten zmrużył czerwone oczy, wstając i podchodząc bliżej do stojącego nadal dumnie wyprostowanego mężczyzny.\n— Czy okłamujesz mnie teraz, Severusie?\n- A czy przestałeś bić swoją żonę?\nJa chciałabym wiedzieć, co KONKRETNIE zmienia fakt, że Snape go kocha. Znaczy, come on - nie wydaje mi się, żeby rozkazy Voldemorta brzmiały "Masz zabić tego mugola, chyba że naprawdę, ale tak naprawdę go kochasz, trzy palce na sercu i słowo harcerza. Wtedy nie musisz."\n— Czy ratowałeś dzieci podczas naszych ataków na mugoli?\nSzmer tak jak poprzednio zamilkł, gdy tylko wężowata twarz skierowała się na nich, a nie na ofiarę.\nO, to całkiem jak klasa, która gada za plecami nauczyciela.\nZ pewnych rzeczy się nie wyrasta.\nHarry klął w myślach. Snape się wyda! Sam. I zginie. Szpiedzy nigdy nie żyją długo po wykryciu, stwierdził z prostotą zawodowca.\n— Wszyscy wyjść! — nakazał nagle zebranym Voldemort, a sam przytrzymał Snape'a, który także zaczął się obracać w stronę drzwi. — Ty nie. Mam jeszcze kilka pytań.\nSala opustoszała bardzo szybko. Severus stał na środku sali, a Voldemort krążył wokół niego.\n— Jak długo mnie zdradzasz?\nOd naszej nocy poślubnej!\nA wszystkie moje orgazmy były udawane!\nI nigdy nie smakowała mi twoja pomidorówka!\n— Nigdy cię nie zdradziłem. — Oczy Snape'a zamigotały, ale znów stały się matowe.\nPo pijanemu się nie liczy, na delegacji się nie liczy...\nOralnie też się nie liczy.\nO właśnie, zapomniałam, co to było to trzecie!\nJa słyszałam że analnie i jednorazowo też nie.\nI z tą samą płcią też nie. Oraz na sado-maso, gdy stały partner jest waniliowy.\n— Od kiedy jesteś szpiegiem? — Czarny Pan nie przestawał zadawać pytań, choć zauważył pierwsze efekty mijającego działania mikstury.\n— Od szesnastu lat.\nCześć, jestem Severus. Jestem szpiegiem od 16 lat i 25 dni...\nZaklęcie tnące zostało tylko wywarczone przez zaciśnięte zęby, ale efekt był taki jak zawsze.\nMiało być tak warrrrrcząco, a wyszło jak zwykle...\nKrzyk profesora odbił się echem, a krew zaczęła skapywać na podłogę. Tom zatrzymał się przed skulonym szpiegiem.\n— Co czujesz do Pottera?\n- Nordycką, psiakrew.\nBzdura. Ałtorko, weź się zastanów: wyobraź sobie, że ktoś ci mówi, że czuje do kogoś miłość - naprawdę zapytasz w tym momencie, jaką?\nVoldemorta po prostu zawsze uczono, że odpowiada się całym zdaniem!\n(Srsly, aŁtorko, naprawdę sądzisz, że Voldka interesują w ogóle uczucia jego podwładnych? Jakiekolwiek?)\n(Może po prostu miał nadzieję na pikantne szczegóły?)\nChwila ciszy i zmagań się Snape'a, ale eliksir nadal działał.\nCzarny Pan zamarł.\n- Obiecałeś mi, że nigdy nie będę mieć braciszka! - wybuchł wreszcie.\n— Czy on jest twoim synem? — zadał pytanie bardzo cicho.\nHarry zaczął krzyczeć, gdy pierwsze zaklęcia trafiły w...\nTo nie może być prawda! O co tu chodzi?\nO geny. Strasznie nudna sprawa, nie zaprzątaj tym sobie ślicznej główki, Harry.\n*ma wizję Severusa pojawiającego się w czarnym stroju przy łóżku Harrego i mówiącego “I am your father”*\nW sumie to Sev zawsze chodzi w czarnym stroju. Powinien tylko założyć maskę gazową. Czarną.\nCiężkie sapanie przyjdzie samo.\n[Z powodu koszmaru, Harry znów trafia do skrzydła szpitalnego]\nW tej samej chwili do szpitala wkroczył Dumbledore.\n— Jak się czujesz, paniczu Potter? — zapytał, zbliżając się do jego łóżka.\n— Czy profesor Snape już wrócił? — odparł pytaniem chłopak.\n— Niestety jeszcze nie. Co widziałeś? — Wyraz twarzy dyrektora natychmiast zmienił się na zmęczony.\nDumbledore poczuł się zmęczony na samą myśl, że będzie musiał rozmawiać z Harrym.\nMiał przy uchu taki kulkowy łańcuszek za który ciągnął, gdy chciał zmienić wyraz twarzy.\nDumbel ma tego samego skilla co Mistrz:\nChłopak milczał, siadając, a następnie wstając.\nNo powiedzcie, czy Wam też chciałoby się rozmawiać z wańką-wstańką?\nNa próbę powstrzymania go przez kobietę (Jaką? Czarną Damę? Irenę Adler? Barbarellę?) tylko coś mruknął i wyminął ją.\n— Proszę się przygotować, że może nie wrócić — szepnął, przechodząc przez całą długość sali.\nPielęgniarka dyskretnie sięgnęła po szampana.\nA za oknem usłużnie rozległ się grzmot.\nPodszedł do najszerszego z okien po tej stronie szpitala i oparł czoło o szybę.\n— Harry... — Dumbledore chciał coś powiedzieć, ale chłopak pokręcił głową, nie odrywając czoła od szkła.\nNie pocieszać, CIERPIĘ!!!\nMoże się po prostu przykleił do szyby...?\nWięcej dyrektor nie próbował. Przez kilka minut cicho rozmawiał z pielęgniarką, po czym wyszedł.\nRezygnując z próby dowiedzenia się CZEGOKOLWIEK o losach Snape’a? Cóż za odpowiedzialność.\nA tak przy okazji, przypomnijmy sobie, co zrobił PRAWDZIWY Harry, kiedy miał wizję torturowanego Syriusza. Wzdychał i emował, opierając blade czółko o szybę, czy też może najpierw próbował zawiadomić kogoś z nauczycieli, a gdy to się nie udało, sam zebrał ekipę i ruszył na ratunek? Jakieś wnioski, aŁtorko, khę?\nTen tutaj najwyraźniej czeka, aż wszystkim zajmie się kamerdyner.\nA właśnie! Gdzież ten się podziewa? Czemu kapci swemu panu nie podał?\nGrzeje mu łóżko. Albo przygotowuje mleczko z miodkiem, dobre na sen.\nHarry nie spał już tej nocy. Nie pozwolił też sobie podać eliksiru uspokajającego.\nNie! Nie! Będę emował! Bo tak mi się podoba!\nTylko spróbujcie nie mieć poczucia winy!\nChciał coś zrozumieć, ale nie miał faktów i już sam nie wiedział, co myśleć.\nA CO MY MAMY POWIEDZIEĆ.\nWypytał Pomfrey o eliksir prawdy i te wiadomości niebardzo mu się spodobały.\nO co, do diabła, tu chodzi?\nTeż chcielibyśmy to wiedzieć.\nA ja nie chcę, dawno już sobie odpuściłam.\nDraco wszedł cicho i widząc siedzącego na brzegu łóżka, nie ruszającego się chłopaka, trochę się zaniepokoił. Harry jednak wstał, gdy tylko go usłyszał.\n— Rękawiczki, Draco. — Jego głos był bardzo poważny, ale cichy. — Czas iść na śniadanie.\nPodaj te ze smoczej skóry. Słyszałem, że ma być dzisiaj jajecznica z jaj sklątek.\nChciał wprowadzić w życie jeden z planów. Miał do rozwiązania jeden z problemów dotyczący jego i lokaja. Czym szybciej się z nim zmierzy, tym lepiej. Poza tym musiał się na czymś lub kimś wyżyć po tej nocy.\nOj, Draco, ściągaj portki...\nBył wściekły i musiał dać tej złości ujść.\nNie może być tak, że Draco jest od niego lepszy w Mortal Kombat!\nNadal nie wiedział, co się wokół niego działo, ale jeśli to była prawda, znów stracił rodzinę.\nI obawiał się, że zaczyna mu to wchodzić w nawyk?\nZostał ci jeszcze dziadek, co prawda adopcyjny, ale zawsze. No i “dodatki rodu”.\nI kamerdyner, który na Ciebie leci.\nCholera! Wszyscy wkoło niego giną!\nYay - pomyślał oszołomiony. Jestę śmiercią! Każdy, kto się ze mną zetknie, musi umrzeć!\nPozwolił Draco się przebrać, nawet nie interesowało go, że strój musi być odpowiedni.\nW związku z czym ocknął się odziany w togę, płetwy i majtki na wierzchu.\nZaprotestował dopiero przy skarpetkach w romby. Są jakieś granice.\nA Draco ubierał go długo, rozprostowując każdą najmniejszą fałdkę i zagięcie - osobliwie na spodniach.\nPotem ruszył w stronę Wielkiej Sali, tak by wejść równo o dziewiątej. Wtedy wszyscy już są.\nOdpowiednia pora na pokaz.\nDraco ruchem różdżki otworzył na całą szerokość ogromne drzwi do sali.\nPotter stał w nich wystarczająco długo, by zdążył wybrzmieć dramatyczny podkład muzyczny każdy mógł spojrzeć w jego stronę, a jednocześnie on sam mógł odnaleźć swoje ofiary.\nI zaatakować z powietrza, jak na przyzwoitego sępa przystało.\nSiedzieli przy jednym stole, obsługiwani przez skrzaty. Patrzyli, tak jak wszyscy, na Harry'ego z ironicznymi uśmieszkami na twarzy.\nNie mogli oczu oderwać od kogoś obsypanego uśmiechami jak ospą.\nPełno małych usteczek: na policzkach, na brodzie, na czole. Fyyyyyy!...\nA wszystkie cmokały, siorbały - niektóre się nawet śliniły.\nPotter zaczął się do nich zbliżać.\n— Popatrz, George. Któż to do nas...\n— ...bez zaproszenia podchodzi?\n— Czy to nie sam Harry Potter?\n— Ten, który wykradł nam kamerdynera?\nDwa plaśnięcia skórzanych rękawic zlały się w jedno. Przed każdym z wysokich rudzielców spadła rękawica.\nJa przepraszam, że znów Sapkowski, ale na rzut rękawicą miał on jednak ultimate response of destruction: “coś ci upadło, synku, podnieś to zatem, tu nie wolno śmiecić”.\n— Wyzywam was na pojedynek czarodziejów! Teraz!\nW czasie śniadania? Miotać owsianką w siebie będą, czy tostami z dżemem?\nRzut jajkiem na twardo do celu.\nSurowym. Większe nerwy. Do tego takim sprzed tygodnia, żeby było jeszcze straszniej.\nSorry, ale ja nie wierzę, naprawdę nie wierzę, ze Harry zamiast szukać jakichkolwiek sposobów uratowania Snape’a - zastępczo chce spuścić wpierdol Weasleyom.\nSala od samego jego wejścia była cicha, teraz jednak zaczął w niej narastać szmer. W kilka sekund wszyscy odsunęli się pod ściany.\nŚciana nieco złuszczyła farbę ze zmartwienia.\nStoły żwawo skryły się po kątach.\nNawet podłoga zaczęła się zwijać - byle dalej od placu boju.\nPotter nie czekał, wyciągnął różdżkę i skierował ją w stronę pierwszego z Weasleyów. Znał zasady. Mógł atakować, skoro sam został podstępnie zaatakowany pierwszy.\nAle tak teraz - zaraz, w dowolnie wybranym miejscu i porze? Barbarzyńskie zwyczaje mają ci czarodzieje.\nZawsze powtarzam: nie ma co ufać bandzie wariatów w kieckach i spiczastych nakryciach głowy.\nNatomiast przeciwnik ma przyjąć atak z godnością i pokorą.\nI w honorowych pojedynkach raczej nie miotali w siebie bronią jak pochędożeni. Bo to było takie, wiecie, niehonorowe.\n— Jęzlep! — Zaraz za pierwszym rzucił kolejny urok na brata. Swojego? Na litość borską... — Expelliarmus!\nZdolniacha. Raptem parę tygodni temu trafił do Hogwartu...\n*przypomina sobie, że przecież nauczył się Patronusa z książeczek dla dzieci. Jednak co Marian Słój, to Marian Słój.*\nUrok popchnął skaczącego właśnie w jego stronę chłopaka pod sam stół prezydentialny.\nStół od tej obelgi nakrył się nogami i zaczął szlochać. “Nie jestem żadnym stołem prezydialnym, a prezydentialnym to już w ogóle!”\n[Bla bla bla, pojedynek się toczy, zaklęcia świstają w powietrzu, aż tu WTEM! bliźniacy atakują zaklęciem tnącym.]\nHarry spodziewał się ataku, ale na pewno nie takiego.\nAch, liczył, że przeciwnicy będą miotać pomniejszymi czarami? Brawa dla tego pana.\nSpodziewał się, że poddadzą się z samego szacunku dla jego osoby.\nJego tarcza nawet wzmocniona mocą Draco niewiele pomogła. Siła połączonego czaru odrzuciła go, a gdy upadł, zaczął krzyczeć.\n- TYLKO NIE W SZCZEPIOOOOONKĘ!!!!!!! MAMOOO, A GEORGE MNIE BIJEEEE!!!\nNie trwało długo, gdy krzyk nagle się urwał. Czerwona plama błyskawicznie pokrywała marmurową podłogę, na której leżał nieprzytomny Potter.\nNie wiem, naprawdę nie wiem, czemu pcha mi się przed oczy ten obrazek:\nCztery jednoczesne dźwięki aportacji zaraz przy jego ciele ukazały mężczyzn w mundurach służb aurorskich.\nW HOGWARCIE NIE MOŻNA SIĘ TELEPORTOWAĆ.\n(dźwięki ukazały mężczyzn? Wyłonili się z tych dźwięków, czy jak?)\nTak, tacy poskładani z nutek jak w łamigłówkach “połącz kropki”.\nAlbo fala dźwiękowa wypchnęła ich z sąsiedniego wymiaru.\nJeden z nich pochylił się nad chłopakiem, rzucając czar powstrzymujący krwawienie i zasklepiając ranę. Inny rzucił kolejne zaklęcie. Tym razem jego magia otoczyła na chwilę rannego, a następnie skierowała się dwoma smugami w stronę Weasleyów.\nPonieważ miała formę zielonkawej chmury, wyglądała mniej więcej tak:\nCała czwórka podeszła do osłupiałych bliźniaków.\n— Jesteście aresztowani za napaść na Harry'ego Jamesa Pottera. Użycie zaklęcia tnącego klasyfikuje się jako czyn w kategorii próby morderstwa. Dwa lata Azkabanu.\nKwi, tak bez procesu? “Nawet” śmierciożercy mieli proces!\nZaatakowali wnuka TEGO Pottera. Mają szczęście, że nie zlinczowano ich na miejscu.\nOdkąd rozszerzono zasady naboru w szeregi aurorów, magia nie była już taka jak dawniej...\nWięcej nie zdążyli powiedzieć. Zostali złapani za ramiona i zniknęli w błysku światła.\nDraco już podnosił Harry'ego i kierował się ku wyjściu. Nawet po zasklepieniu ran upływ krwi był niebezpieczny.\nAlbo ma krwotok wewnętrzny, albo ja nic nie rozumiem.\nJa od dłuższego czasu się nie staram zrozumieć, wskakuję w tok myślowy Ałtorki na zakrętach.\nPrzecięli Harry’ego - ulało mu się krwi - aurorzy naprawili, ale krwi nie wlali z powrotem. I Potter z lekka zbladł.\nPrzynajmniej może załapie się na tytuł Honorowego Krwiodawcy.\nTowarzyszyła mu tylko cisza.\nJeszcze trochę, a wydepcze sobie koleiny, latając tak z Harrym do Skrzydła Szpitalnego i z powrotem.\nWłaściwie powinien się tam na stałe zainstalować.\n[Ciężko ranny Snape zostaje wyrzucony gdzieś na wrzosowiska Walii. Zginąłby, gdyby nie znalazł go Syriusz Black - który po ucieczce z Azkabanu ukrywa się właśnie w tych okolicach. Black kradnie skądś (skąd??? Z dupy. Dupy Imperatywu, dokładniej mówiąc.) eliksiry i zaczyna leczyć Snape’a.]\nHarry mógł opuścić szpital tydzień później. Nadal był bardzo blady i nawet eliksiry na krew niewiele pomagały.\nBarszczu czerwonego mu nagotujcie, no.\nAlbo niech się przyszczypuje po polisiach jak Scarlett.\nBiedny Harry. Na jego miejscu poważnie rozważyłabym jednak opcję sierocińca.\nA próbowali transfuzji krwi? Myślę, że by pomogła. Chyba że mu to zaklęcie wciąż wysysało krew w niebyt.\nNo to niech mu pompują na bieżąco, aż zaklęcie się wyczerpie. Albo niech siorbie z kubeczka jak Bella, Marysójkom to podobno pomaga.\n— Jesteś pewien paniczu, że chcesz iść na zajęcia? Może jeszcze...\n— Draco, proszę, przestań — rzucił ostro Potter, kierując się na transmutację.\nMiał dużo czasu, by wszystko przemyśleć, i w duszy gratulował sobie za furtkę w akcie adopcji. Kto by pomyślał, że...\nStop, teraz to i tak już nieważne.\nTakie wahania nastrojów miewał ostatnio dosyć często.\nPrzy tych genetycznych zawirowaniach nie zdziwi mnie i ciąża.\nNawet dziewicza i z konieczności pozamaciczna.\nNiepokalane Poczęcie, ani chybi. Bohaterowie znanych opek tak mają.\n[Lucjusz Malfoy wciąż wyczuwa magię Snape’a - “bardzo słabą, jakby był chory lub ranny”. Harry dowiaduje się, że ktoś połączony ze Snape’em więzami krwi mógłby się do niego aportować. Decyduje się spróbować przy pomocy obu Malfoyów.]\nSeverus próbował wstać przy pomocy Syriusza. Nigdy by nie uwierzył, gdyby ktoś w przeszłości powiedział mu, że będzie wdzięczny za jego pomoc. Bez odpowiednich eliksirów w ogóle by nie przeżył. Połamane kości zrosły się, ale zmaltretowane Cruciatusami mięśnie nadal nie chciały go słuchać i dlatego potrzebował pomocy, by skorzystać z „latryny" lub, jak kto woli, z krzaczków.\nJeśli mogę wybierać między krzaczkami a latryną, to poproszę normalny sedes. Może być z podgrzewaną deską.\nWłaśnie wracali z „wypadu", gdy tuż przed nimi rozbłysło rażące światło i pojawiły się nagle trzy osoby.\nKwiii! Jeszcze nigdy kawaleria nie nadciągnęła na odsiecz w tak nieodpowiednim momencie!!!\nSyriusz schował za plecy rolkę papieru.\nA osobami tymi byli: Gandalf Biały, Aslan i Jezus.\nCała ekspedycja teleportuje się z powrotem, zabierając Snape’a. Syriusz znika, bo wciąż musi się ukrywać. Przedtem jednak robi awanturę Snape’owi...\n*Brazylijski melodramat mode on*\nSeverus zmarszczył brwi, a Syriusz zaśmiał się krótko.\n— Myślisz, że nie wiedziałem? Przejrzyj na oczy, Smarkerusie. Miałeś romans z moją siostrą i sądzisz, że tego nie zauważyłem? Raczej trudno młodej dziewczynie ukryć ciążę.\nNo i rozstępy na jej brzuchu układały się w napis: TO BYŁ SEVERUS!!!\nA czerwone jabłuszko przekrojone na krzyż uparcie sterowało w stronę ślizgońskich lochów.\nA starszej dziewczynie ukryć o wiele łatwiej.\nTak. Bo ma takie wielkie rozstępy i zmarszczki że wszystko się pod nimi ukryje.\nPoza tym to ja zaproponowałem jej, by oddała dziecko Potterom. Tam było bezpieczniejsze.\n*rozgląda się bezradnie* Więc matką Harry’ego nawet nie była Lily, tylko jakaś siostra Syriusza? A te oczy to miał po kim?\nPo babuni, bo pasowały.\nWyłupił przypadkowemu krewnemu i sobie wsadził.\nPotterowie hurtem przyjmowali niechciane dzieci i wyrzekali się dla nich własnego nazwiska z żadnego konkretnego powodu, tak tak.\nI znowu informacja ex dupa, półgębkiem rzucona, o tak sobie.\nJeśli ex dupa, to raczej nie półgębkiem rzucona, o nie.\nNikt wtedy nie przypuszczał, że tak to się skończy. Dziwi mnie jednak, że nie zabrałeś syna od Dursleyów. Co ty sobie myślałeś? — zaczął nagle krzyczeć. — Przecież spotkałeś kiedyś Petunię. Ale potem nagle się zmieniła i pomyślałem, że przemówiłeś jej do rozsądku (poniekąd). Harry nawet ją kochał. Nadal jednak nie rozumiem, czemu go nie zabrałeś, przecież obiecałeś Annie, że zajmiesz się synem.\nEkskjuze mła, dopiero co czytaliśmy, że Snape rzucił zaklęcie na Dursleyów kiedy Harry miał trzy lata, a w tym czasie Syriusz już dawno siedział w Azkabanie. Dementorzy to jednak strasznie rozplotkowane stworzenia...\nJakbyś nie miała nic do roboty tylko krążyć i całować smutasów, też byś z nudów zaczęła plotkować.\n— Wiedziałeś? Wiedziałeś od samego początku!\n— Nie, paniczu. Zacząłem się tylko domyślać.\nDo myślenia dało mi dopiero wtedy, gdy zobaczyłem, jak pokojówka przestawia filiżanki na tacy wchodząc do biblioteki i jednocześnie gasi tę lampę z wystrzępionym kablem. Wystarczyło potem tylko sprawdzić godziny odjazdów pociągów i upewnić się, że córka Lorda Longbottoma miała jedną nóżkę bardziej.\nPowiedział Draco, z galanterią podkręcając na wskroś belgijskiego wąsa.\nBłonia [no i jak to przeczytałam? No jak? Jak?] Hogwartu, na które szybko przeszli po przekroczeniu bramy, były puste.\n— Moja mama pochodzi z rodziny Blacków, a Anna była jej siostrą.\nW sumie, skoro Snape może być ojcem Harry’ego, to dlaczego Narcyza nie miałaby być RODZONĄ siostrą Syriusza...\n*już nawet nie próbuje nadążyć*\nCzy to znaczy, że Harry i Draco są rodzeństwem ciotecznym? o.O\nOni tam WSZYSCY są dla siebie nawzajem wujkiem, matką i kuzynką. Jak w “Modzie na sukces”.\n[Pod opieką pani Pomfrey, Snape wraca do zdrowia; odrasta mu też obcięty język.]\nNa razie pobyt mistrza eliksirów w szpitalu był utrzymywany w tajemnicy. Pacjent dostał mały pokoik w rzadziej używanej części szpitala i tam pomagał mu Lucjusz.\nSalowe były trochę zirytowane, że musiały wynieść wszystkie wiadra, szczotki, mopy, środki czystości i te baseny, których nie było czasu wyczyścić.\nSekret (że Snape jest chory) był tak głęboki, że uczniowie jak gdyby nigdy nic, chodzili na zajęcia z eliksirów, wkuwali i pisali eseje.\nNawet z przyzwyczajenia zderzali się karcąco głowami, gdy za głośno rozmawiali na lekcji.\nZastępowała go Minerwa, pociągając dyskretnie Eliksir Wielosokowy z piersiówki.\nBTW - moim zdaniem dla jego bezpieczeństwa powinni upozorować jego śmierć. Jestem pewna, że istnieje jakiś Czarodziejski Program Ochrony Świadków.\nTego ranka Harry w końcu zdecydował się iść do niego. Chciał dowiedział się szczegółów.\nJuż w głównej sali szpitalnej usłyszał podniesione głosy starszego Malfoya i Snape'a.\n- Momenty były, Severusie? Prawda, że były?\n— Narcyza wczoraj wszystko mi powiedziała. Wiedziała od samego początku, ale nie zdradziła cię słowem. Czy ty wiesz, co zrobiłeś? Znasz przepowiednię i wiesz, że to o tobie i Annie, a nie o Potterach.\nTja... zwłaszcza, że przepowiednia mówiła “Zrodzony z tych, którzy trzy razy mu się oparli”, a Sevcio, o ile wiemy, był aktywnym śmierciożercą (no chyba że aŁtorka zaraz wykręci kota ogonem, by spróbować udowodnić, że jednak nie).\nMoże te ocalone dzieciaki liczą się jako "oparcia"?\nJedno więcej, jedno mniej zawirowanie czasoprzestrzenne... Nie wymagajmy logiki od przepowiedni.\nAlso, to oczywiste, że Potterowie nie mogli być dość zajebiści, by przepowiednia była o nich. w końcu oni tylko ODDALI ŻYCIE w obronie tego gówniarza, też mi wielkie coś!\nCo chcesz z tym teraz zrobić? Wiesz, że obaj jesteśmy na liście zdrajców? Czarny Pan uznał, że wiedziałem o wszystkim i w ten sposób dołączyłem do ciebie.\nI ot tak wypuścił zdrajcę? Co to było, Dzień Dobroci dla Śmierciożerców? Ktoś akurat ogłosił Pokój Boży?\n— Przynajmniej uwolniłeś się z tego bagna. — Głos Severusa był zachrypnięty, ale całkiem normalny.\n— Dlaczego wcześniej nic nie powiedziałeś?\n— Nie pamiętałem.\n- Wiesz, jak to jest. Tylu uczniów do zapamiętania, tyle eliksirów do uwarzenia... Jakieś mniej istotne rzeczy wypadają z pamięci.\nTen właśnie moment wybrał Harry, by wejść. Draco podążał za nim jak cień.\n— Proszę, kontynuuj — rzekł Potter, biorąc krzesło i siadając naprzeciw łóżka.\n— Harry... — Severus chciał coś powiedzieć, ale ostry wzrok chłopca go powstrzymał.\n— Kontynuuj. Chcę się dowiedzieć, gdzie byłeś przez tyle lat. Tak, jestem wściekły, ale chcę usłyszeć twoje tłumaczenie, zanim podejmę decyzję.\nDecyzję co do czego właściwie?\nUcięcia mu jęzora po raz drugi?\nDecyzji, czy pozwoli mu nazywać go "synem" i płacić kieszonkowe i finansować wszystkie zachcianki, ofkors.\nI watę cukrową na śniadanie!\nMalfoy podszedł do syna i stanął u jego boku.\n— Od czego mam zacząć? — spytał dziwnie potulnie Severus, kładąc uszy po sobie i podkulając ogon między nogami oh wait.\n— Dlaczego nic nie powiedziałeś? Zrozumiem tylko, gdy podasz dobry powód. — Harry wziął głęboki oddech, uspokajając się.\nWięc lepiej wymyśl najlepszy, taki z groźbą śmierci lub przynajmniej bolesnych powikłań.\nTo nie był dobry moment na gniew.\n— Nie pamiętałem. — Znów zimny wzrok chłopca go zmroził. — Gdy miałeś trzy lata, brałem udział w czarodziejskim pojedynku i później zostałem potraktowany zaklęciem pamięci, by o nim zapomnieć. Ten, kto to zrobił, usunął nie tylko to wspomnienie. Nie pamiętałem ani o tobie, ani o Annie.\nCo za chirurgiczna precyzja, tylko te dwa wspomnienia i ani odrobiny więcej. A tymczasem taki Lockhart, jak oberwał “Obliviate”, to jeszcze trzy lata później był na poziomie przedszkolaka...\nNo ale Snape jest gieroj i nie był potrzebny w tym opku w roli przedszkolaka.\nTo wszystko to spiseG autorstwa don Potterone, zobaczycie.\nMoże się pojedynkował z Anną i trzylatkiem? To by wyjaśniało zapomnienie akurat tylko tych faktów. (No i skoro ten Harry taki potężny...)\n— O mojej prawdziwej mamie? Kim ona jest? Wiem, że jest z rodziny Blacków, ale chcę wiedzieć więcej.\nDlaczego ona się mną nie zajęła?\n— Zmarła kilka dni po twoich narodzinach. Nie wiem, w jakich okolicznościach. Znaleziono jej ciało zmasakrowane.\nOpowiadała coś o gościu w swetrze w czerwono-zielone paski i z nożami zamiast paznokci, ale wszyscy to brali za silną fazę bejbi blues.\nWell, kolejna kobieta bestialsko zamordowana kilka dni po narodzinach dziecka.\n— Severus opuścił głowę. — Wtedy poprosiłem Lily Potter, by cię adoptowała.\nA myślałam, że to Syriusz podsunął ten pomysł siostrze? Ałtorko, czy mogłabyś czytać swoje poprzednie rozdziały, nim napiszesz następne? Pretty, pretty please!\n*wybucha rozdziawionym śmiechem Kermita, klepiąc Kurę po plecach* Urodzona satyryczka z ciebie, Kurciu!\n— Byłem śmierciożercą. Jaki byłby ze mnie ojciec?\nLucjuszowi jakoś to nie przeszkodziło...\nAni Voldemortowi, Ojcu Miliona Córek.\n— Dlaczego ona?\n— Chciała mieć dziecko, ale ona i jej mąż nie mogli. Nie znali powodu. (halluksy?) (przewlekły katar?)\n— Była bezpłodna? Albo James — Harry kontynuował chłodno swoje przesłuchanie.\nNo trzeciego wyjścia nie ma, na ile cokolwiek wiem o ludzkiej płodności.\nNie wszystkie problemy rozwiązuje się różdżką.\nChyba że jednak przyjmiemy tę opcję ze świętym Józefem...\nNo popaczta, jest eliksir na wadę wzroku i na odcięty język. A na bezpłodność nie ma.\n— Może. Nie utrzymywałem z nimi kontaktu, by nie wzbudzać podejrzeń. Byli związani Przysięgą Wieczystą, że nigdy nikomu nie powiedzą. Jedynym wymogiem było to, by Syriusz Black był twoim ojcem chrzestnym. Pomimo, że nigdy się nie lubiliśmy, chciałem, by ktoś z twojej prawdziwej rodziny był przy tobie.\nAha. Śmierciożerca Snape na opiekuna swego jedynego dziecka wybiera nie kogoś spośród “swoich”, ale z drugiej strony barykady. W dodatku spośród wszystkich możliwych opcji nie znajduje nikogo lepszego, jak tylko chłopaka, którego nienawidził najbardziej na świecie! To jakaś wyższa logika, niedostępna nawet Spockowi...\nAll you have to do is understand the truth: there’s is no logic.\nWhen you have eliminated all which is impossible, then whatever remains, however improbable, must be the truth :>\n[A tymczasem dziadek Harry’ego robi im tę uprzejmość i umiera. Harry ma zostać głową rodziny.]\n— Jeszcze przed obiadem przybędzie pełnomocnik, aby dokończyć sprawy. Przypuszczalnie będzie to pan Neth.\nInformacje Draco były oczywiście stuprocentowo pewne\nInformacja, w której pojawia się kwantyfikator “przypuszczalnie”, nie jest stuprocentowo pewna, choćby nie wiem co.\nCiekawe, skąd je miał. I ciekawe czemu kamerdyner wie wszystko szybciej i lepiej (i więcej) niż jego pan. Takie kurde, radio Wolna Europa?\nDraco ma zamontowaną aplikację z podsłuchem na radio policyjne i większość domów w najbliższej okolicy.\ni Anthony Neth spotkał się z nimi w tej samej sali, co poprzednio, jeszcze przed posiłkiem. Wcześniej jednak Draco związał się z Harrym nowym zaklęciem lojalności, bo nawet pomimo tego, że Potter tego niebardzo chciał, nadal przebywali w szkole i tylko w ten sposób lokaj mógł w niej pozostać.\nA po co właściwie? Przecież skoro Harry jest synem Snape’a, to Drakusia wiąże z nim magiczna lojalność i bez dodatkowych zaklęć.\nNajwidoczniej magia działała raczej na nazwiska niż więzy krwi.\nAlbo na dodatki.\nKamerdyner bez pana musiałby bezzwłocznie opuścić zamek.\n(Czterdziestu siedmiu wiernych kamerdynerów to nowy kanon.)\nA obecność Draco w zamku była koniecznie i niezbędnie potrzebna, bo...?\nBo slash, ofkors. Pamiętasz, aŁtorka deklarowała, że nie zamyka sobie żadnej furtki.\nAlbo Harry tak już się przyzwyczaił do niańki, że sam nie umiał sobie butów zawiązać.\nTym razem Draco otrzymał pozwolenie pozostania. Malfoyowi wydawało się przez chwilę, że nie spodobało się to urzędnikowi, ale nie miał się jak upewnić, bo ten już witał się z paniczem.\nJuż był w gabinecie, już witał się z paniczem,\nkiedy skok robiąc wpadł w kosz metalowy\npapierem wypełniony do połowy\nani pomyśleć o podpaleniu!\nprzecież nie uczyni kancelarii wielkim zniczem\nna wszystkich bogów imię\nnie puści nagle osiągów z dymem\npostawcież się teraz w papugi położeniu!\n— Składam najszczersze kondolencje. Nikt nawet nie przypuszczał, że będę musiał w tak krótkim czasie znów się tu zjawić.\nJa bym przypuszczała. Towarzystwo wokół Harry’ego wymiera z żelazną konsekwencją i logiką.\nMoże on jakiś radioaktywny? I to nie klątwa, tylko jakaś magiczna mutacja?\nUsiedli obok siebie i notariusz zaczął wyjmować dokumenty ze swojej teczki. Jak od razu zauważył Harry – małej, ale dziwnie pojemnej.\n— Czy będę mógł wziąć udział w pogrzebie? — zapytał na wstępie Potter.\nNotariusz wyciągnął jeden z dokumentów, zanim odpowiedział.\n— Niestety, w testamencie pan Potter nakazał natychmiastowe usunięcie zwłok po stwierdzeniu zgonu.\nNo to wzięlim i wynieślim na śmietnik.\nNormalnie widzę, jak lekarz stwierdza zgon i srrrru! trupa przez okno.\nA propos, jak pan znajduje dzisiejszy pasztet do obiadu, panie Potter?\nGdyby to był normalny kawałek literatury, węszyłabym jakąś ponurą intrygę w tym, że Harry nie mógł zobaczyć dziadka ani za życia, ani po śmierci. Ale to opko, więc oczywiście ten motyw nie ma żadnego znaczenia.\nPo prostu aŁtorce zabrakło wypaśnych postaci kanonicznych do obsady.\n— Po co musiał pan tu przybyć? — zmienił temat Draco, stojący za fotelem swego pana i wytykający palce zza głowy Harry’ego tak, aby Harry wydawał się mieć rogi.\nZnów miał wrażenie, że coś jest nie tak z notariuszem. Jego wzrok mógłby go przeszyć na wylot, tak był ostry.\nI wyraźnie mówił “Bezczelność tej dzisiejszej służby przekracza wszelkie granice”.\nHm, co jest nie tak z tym gościem...\n— To tylko formalność. Gdy zostaje się głową rodu bez żadnego dziedzica, trzeba jak najszybciej dopełnić pewnych magicznych formalności.\nToć młody jeszcze jest. Dziedzic może jeszcze jakiś będzie.\nJeśli to z Draco będzie miało przyszłość, to słabo to widzę.\n— Jakich? Nigdy dotąd o tym nie słyszałem — dopytywał się Draco.\nPaniczu Potter, proszę wytłumaczyć swemu służącemu, że to nie ON zostaje głową rodu...\n— Mógł pan nie słyszeć, bo niezwykle rzadko zdarzają się takie sytuacje.\nJakie, do diabła? Że zostaje się głową rodu bez dziedzica? Straszny i rzadko spotykany problem. A myślałam, że wystarczy się ożenić i w odpowiednim czasie tegoż dziedzica spłodzić. Czy wyjść za mąż i urodzić, łotever.\nA i w opkach potterowskich sytuacja, w której Harry jest genetycznie mieszaniną pudla, krzesła i ratlera nie jest wcale taka rzadka.\nNo ale z reguły wiadomo, jakie to było krzesło i jak się wabił pudel. Tutaj - ani z ząb.\n— Może przejdźmy do sprawy, z powodu której tu przybyłem. — Neth podsunął Potterowi plik dokumentów. — To akta, które potwierdzają, że majątek został panu przekazany w spadku po dziadku. Proszę tylko podpisać i skrytki automatycznie będą należeć do pana. Na kolejnych umieszczone są także zaklęcia, które pobiorą próbkę pańskiej sygnatury magicznej i wplotą ją we wszystkie pańskie posiadłości, aby mógł pan się do nich bez problemów dostać.\nIs it just me, czy wykorzystanie sygnatury magicznej jest wcale niegłupie?\nFakt. Aż dziw, że w kanonie nie ma czegoś tak oczywistego.\nHarry podpisywał powoli, czytając najpierw akta.\n— I z tego powodu pan przybył? Wystarczyło przesłać to choćby kominkiem.\nZawracasz mi pan moją zajętą głowę, a mogłem w tym czasie oglądać słodkie kotki w internecie!\nDajżesz mi pan spokój, on nawet nie był moim prawdziwym dziadkiem.\nJuż nie mógł dobitniej dać do zrozumienia, że Neth nie jest tu najmilej widziany.\nMężczyzna przełknął głośno upokorzenie i wyciągnął z kieszeni wąskie pudełko.\n— Zostałem zobligowany do wręczenia tego panu po śmierci Harolda Pottera.\nSpuścizna po czarodzieju mieszcząca się w wąskim pudełku? Rozsądek podpowiada różdżkę, więc pewnie będzie coś zupełnie innego.\nRodowy suszony penis wieloryba.\nAlbo tylko jakiś ważny fragment... (palec z sygnetem rodowym)\n— Nie wiem. Otrzymałem to po pańskiej adopcji ze szczegółowymi instrukcjami, by otworzył to pan, gdy będzie pan sam.\nPo co nam jakieś niewinne ofiary, nieprawdaż.\nAlbo zgorszeni znajomi.\nPudełeczko była czarne, całe obite miękkim aksamitem. Na jego wierzchu widniał misterny wzór srebrno-zielonych [Naturalnie, że srebrno-zielonych.] linii układających się w tajemniczy wzór.\nHarry już gdzieś go widział, ale nie pamiętał gdzie.\nNa Naszej Klasie.\nW ramach kodu na śledzika.\n— Proszę! — Ostry głos z całą pewnością należał do Severusa Snape'a.\nHarry nadal trochę niepewnie i ostrożnie podchodził do sprawy ojcostwa profesora.\nPóki co poszturchiwał je kijem z bezpiecznej odległości.\nJa go rozumiem, też nie umiałabym powiedzieć “tato” do gościa wyglądającego jak Alan Rickman.\nGdy tylko przekroczył próg, nagłe zrozumienie uderzyło w niego niczym piorun.\nPrzez sekundę zatem wyglądał tak\nTuż nad kominkiem wisiało godło domu, którego opiekun siedział w fotelu zaraz pod nim. Pod kominkiem? Hary wyciągnął pudełko i potwierdził swoje podejrzenia. Całe było ozdobione ślizgońskimi symbolami.\nI na Harry’ego spłynęło oświecenie, że zawsze należał do Domu Węża.\nSorry, ale to nie ma sensu ani w systemie Rowling, gdzie uczniowie byli przydzielani do domów na podstawie cech charakteru, a nie pochodzenia (Syriusz Black w Gryffindorze! Bliźniaczki Patil w dwóch różnych domach!) ani TYM BARDZIEJ w systemie stworzonym przez aŁtorkę, gdzie przynależność do danego domu zależała jedynie od liczby zdobytych punktów!\nNajwidoczniej dla AŁtorki domy to klasy społeczne: najczęściej dziedziczone, sporadycznie jednak można dzięki staraniom wspiąć się na wyższy szczebel.\nStarszy Malfoy podszedł do syna, kiwając mu głową.\nWlaściwie to ciągle kiwał głową. Kamerdynerska choroba zawodowa.\nAlbowiem Lucjusz był w jednej dziesiątej pieskiem samochodowym.\nHarry tymczasem zbliżył się do Severusa.\n— Notariusz przed chwilą wręczył mi to. — Wyciągnął przed siebie pudełko. — Czy wiesz, co to takiego?\nSnape spojrzał na przedmiot i lekko zbladł, choć wydawało się, że w jego stanie to już niemożliwe.\n— Otrzymałem ostrzeżenie, by nie otwierać tego przy innych. Muszę tego przestrzegać?\n— Nie. W tym gronie to już bez różnicy.\n— Co jest w środku?\n- Paniczu... czasy są takie, że nie wszystkim mamy ochotę pokazywać, jak wygląda nasze rodowe dildo. W barwach Slytherinu i w formie kła bazyliszka. Sam pan zobaczy, istny klejnot!\n— Twój magiczny akt urodzenia i przypuszczam, że także twój sygnet rodowy, który dałem twojej matce – tej prawdziwej. Miała ci go oddać, gdy trochę podrośniesz.\nOk, dobra, SKĄD wzięło się to cholerne pudełko, kto dostarczył je notariuszowi, skoro aż do niedawna nikt nie miał pojęcia, czyim naprawdę synem jest Harry?! Gdyby miał je Harold - w życiu nie adoptowałby obcego podrzutka. Gdyby miał je Snape - przywróciłby sobie wspomnienia znacznie wcześniej. Gdyby miał je ktokolwiek inny z rodu Blacków, czy nie zacząłby poszukiwać chłopaka?\nHarold je zakopał w ogrodzie po pijaku i zapomniał. Przypomniał sobie na pięć minut przed śmiercią. Innej możliwości nie widzę.\nHarry powoli otworzył pudełko. Nic się nie stało. W środku znajdował się zwój, a na nim tkwił pierścień. Ten ostatni wcale nie przypominał sygnetu Potterów, lecz obrączkę. Ażurową, misternej roboty obrączkę.\nObawiam się, że prędzej TAKĄ.\nChłopak zsunął ją ze zwoju i nie wypuszczając z dłoni, rozwinął papier. Teraz miał wszystko czarno na białym. Był Snape'em. Stuprocentowym. Certyfikowanym. Bio. Identycznym z naturalnym, z wolnego wybiegu, ze śladowymi ilościami orzechów arachidowych i soi.\nTa. Ród Snape’ów od wieków uprawiał chów wsobny, nie krzyżując się z nikim spoza własnej linii.\n(a “dodatki rodu Potterów” ujawniły mu się wcześniej, bo...? Jakieś magiczne skutki adopcji, czy jak?\nTe wielkie brodawy i łuski na ramionach mogły być, podejrzewam, właśnie efektem krzyżowania się w rodzinie.)\nŻeby być stuprocentowo własnym ojcem, to trzeba wyeliminować istnienie mamy. W takim razie jedynym wytłumaczeniem jest to, że Snape, jak tasiemiec, rozmnaża się sam ze sobą.\nThanks to Jasza, wyobraziłam to sobie i trochę przegrałam życie.\n— Chwila! — Nagle coś zrozumiał, odwracając się do Draco. — Jesteśmy spokrewnieni!\n— Tak, paniczu. Jesteśmy kuzynami. Nasze matki były siostrami.\nSrsly? I matce Draco pozwolono popełnić mezalians, i wyjść za kamerdynera?\n(a może to była taka nagroda - “za wiele lat wiernej służby”...)\nUuuu, no to incest, nie będzie slashyka z Draco.\nAni z Sevciem. Czytelniczki musiały być mocno rozczarowane.\nHarry usiadł, nadal ściskając obrączkę. Pergamin bezwładnie upadł na podłogę.\n— Co teraz? — zapytał w przestrzeń, otwierając dłoń i muskając kciukiem jej zawartość.\nMuszę oddać dodatki rodowe? I posiadłości rodowe, co gorsza?\n— O co ci chodzi? — spytał Severus.\n— Jestem Snape'em czy Potterem? Ty jesteś moim biologicznym ojcem, a Harold Potter mnie adoptował. Przypuszczam, że notariusz o tym wie i sam nie ma pojęcia, co z tym faktem zrobić. Ja sam nie wiem, co zrobić.\nDoprawdy? Przypominam, że Harry jeszcze jako niemowlę został ADOPTOWANY przez Jamesa i Lily, a Snape twierdzi, że to był jego własny pomysł - a zatem musiał dobrowolnie zrzec się praw rodzicielskich. Naprawdę nie rozumiem, w czym problem, przynajmniej od strony prawnej.\nAłtorce chyba się wydaje, że Harry teraz musi wybrać tatusia.\nDo końca życia Harry będzie miał taki lekki tik w oku gdy usłyszy w pornosie "who's your daddy?".\n— Masz wiele możliwości. Nikt nie może cię do niczego zmusić. Nie jesteś już małym dzieckiem. Możesz sam wybrać.\nAle wciąż jest nieletni, także według prawa czarodziejów, nie wiem, na ile jego decyzje będą wiążące.\nNie no, wiek sprawny osiągnął, więc jeśli prawo czarodziejów choć trochę przypomina to ze średniowiecznej Polski...\nSnape mówił cicho, raczej z niepewnością, jakby się czegoś obawiał.\nPotter zerknął w jego stronę.\n— A co, jeśli moja decyzja nie spodoba się innym?\n— Będę stał u twojego boku.\n— A jeżeli tobie nie spodoba się moja decyzja?\n— Zrozumiem — rzekł ostrożnie Severus. — Może zajmie mi to trochę czasu, ale zrozumiem.\nGrunt to brać poprawkę na własne ograniczone możliwości intelektualne.\nHarry obrócił obrączkę w palcach i zadał jeszcze jedno pytanie:\n— Czy mamy fajne dodatki rodowe?\nBaaaardzo fajne. Na przykład dodatkowe gruczoły łojowe na skórze głowy!\nI rozdwojony język. Dziewczyny będą zachwycone.\nI dramatyczną emo-aurę, dzięki której lecą na nas rzesze nastolatek!\nI +5 do charyzmy, ale dopiero od 18 levelu.\nPotter unistall. Install Snape.\nLucjusz Malfoy musiał oprzeć się o ścianę, gdy usłyszał śmiech Severusa. To było ponad jego malfoyowate nerwy.\n“Malfoyowate”, czyli nie “malfoyowe”! Ciekawe, czego w takim razie dowiemy się o pochodzeniu Malfoya?!\nJa już nie jestem ciekawa. I tak muszę sobie rozrysować pochodzenie Harry’ego.\nWywiad dla Proroka Codziennego odbył się na błoniach Hogwartu. Zebrani dziennikarze prześcigali się w domysłach, po co zostali wezwani do tak prestiżowej szkoły.\nŻeby zobaczyć wywiad dla Proroka Codziennego, jak mniemam...\nA liczyli na jakiś smakowity skandalik z udziałem nieletnich uczennic, hipogryfa i schowka na miotły.\nI feniksa, którego pokazanie obiecał Dumbledore.\nNie było takich popiołów, z których jego ptak by nie wstał, if you catch my drift.\nDyrektor nie poinformował ich o celu spotkania, przekazując tylko, że będą żałować, jeśli się nie pojawią.\nTak nawiasem mówiąc, Albus Dumbledore organizujący konferencje prasowe na temat swoich uczniów to już się nie mieści nigdzie, nie tylko w głowie.\nNowoczesny dyrektor nowoczesnej prestiżowej szkoły musi być nie tylko dobrym menadżerem, ale także agentem PR-owym dla wybitnych uczniów. Tak piszą w Proroku Codziennym!\nNo właśnie, skądś ten prestiż przecież musi się brać!\nNa becikowym raczej nie zarobi, to choć kasę od mediów bierze za dostarczanie świeżych newsów.\nW końcu z zamku wyszedł Harry Potter w towarzystwie obu Malfoyów, Snape'a i notariusza.\nI gromady dziewczynek w falbaniastych sukienkach, sypiących kwiatki.\nArgus Filch właśnie kończył malować trawniki na zielono.\nA wzdłuż trasy, jaką miał przejść, stali ludzie i wymachiwali liśćmi palmowymi.\nGrono pedagogiczne i zaciekawieni uczniowie byli rozsypani po błoniach - Filch dopiero co wyniósł urny do lochów - ale zbliżyli się, widząc, że chłopak podchodzi do mównicy.\nSzkoda, że nie do ambony.\nHarry zerknął na Severusa.\n— Pamiętaj, cokolwiek zdecydujesz — szepnął Snape.\nFlesze magicznych aparatów migały, gdy chłopak odwracał się w stronę prasy.\nZapadła cisza. Wszyscy czekali na jego słowa.\n— Eee... — zająknął się na początek, chociaż jego wahanie nie trwało długo. — Mam dla państwa wiadomość, która może wami wstrząsnąć. Przynajmniej mną wstrząsnęła. Ja, Harry James Snape-Potter oświadczam, że uznaję biologiczne ojcostwo Severusa Snape'a i przyjmuję jego nazwisko, dom [oraz garsonierę w Szesnastej Dzielnicy Paryża i wszystkie rodowe dodatki] i moc na równi z rodem Potterów, przez których zostałem podwójnie adoptowany.\nHje hje. No przecież nie jest taki głupi, żeby wyrzec się majątku najpotężniejszego z angielskich czarodziejów...\nCzyli co: Harry ma teraz double feature? Zielone oczka po czortwiekim, niesforne włosy po Potterach, a skłonność do ich przetłuszczania po Snape’ach?\nTak. I będzie mrocznie łopotał czarną peleryną podczas walki w Pucharze Qudditcha.\nOd tej chwili życie chłopca nabrało tylko rozpędu, barw [bo dotąd było takie nudne i jednostajne] i niestety też nieszczęść, bo dodatki rodowe zaczęły między sobą mutować dając niespodziewane i bardzo kolorowe, ale jednak kłopotliwe efekty ale... to już kiedy indziej.\nDobra dobra, obiecanki cacanki.\nI my tam byliśmy, piwo kremowe piliśmy,\na co widzieliśmy i facepalmowaliśmy, w analizie umieściliśmy.\nA ałtorka to w sumie może z siebie być dumna,\nbo sprowadziła nam umysły do poziomu gumna.\nZ Wielkiej Sali, do cna wyczerpani, pozdrawiają analizatorzy NAKW-y i PLUS-a, zapraszając do cotygodniowych odwiedzin w czwartki (NAKWa) i piątki (PLUS).\nA Maskotek przypomina, że kolejna ustawka już za rok! :)\n*) Etiam mater incerta est - "nawet matka nie jest pewna"; trawestacja łacińskiego przysłowia "Mater semper certa est" - "Matka jest zawsze pewna".\nEtykiety: Dzidka, Harry Potter, Jasza, Kura, Mikan, Sylwestrowa Ustawka, Szprota\nLucjusz jako piesek samochodowy -to będę pamiętać!\nI Filch malujący trawniki...\nNie umiałabym streścić rodzinnych przebojów Pottera na trzeźwo...\n18 stycznia 2013 15:34\nUff, nareszcie koniec. To opko było tak rozpaczliwie nudne i bezsensowne, że wymiękałam w połowie każdego odcinka.\n18 stycznia 2013 16:06\nGenealogia Pottera do rozrysowania. I Malfoy jako piesek samochodowy. Cudo, po prostu cudo.\nI dodatkowy plus za Filiego i Thranduila.\n18 stycznia 2013 17:37\nWasze komentarze były wybitne. Przytoczę te imho najlepsiejsze:\nA krew pociekła z niej jak dżem z naleśnika. - jestem dumna, że rozumiem do czego pijesz :D\nI czy wszystkie jego wpisy do Złotych Myśli Lorda Voldemorta były szczere. - epic!!!\nA osobami tymi byli: Gandalf Biały, Aslan i Jezus. - padłam.\nBył Snape'em. Stuprocentowym. Certyfikowanym. Bio. Identycznym z naturalnym, z wolnego wybiegu, ze śladowymi ilościami orzechów arachidowych i soi.\nTrolling autorki zaiste wyborny! Aż mi się śmiać chce. No i po co te biedne czytelniczki przez tyle rozdziałów się męczyły? Bo przecież nie po to, żeby dowiedzieć się, kto jest ojcem Harry'ego... tak... prędzej, kto jest jego tatuśkiem :D:D A tu sory memory...\n18 stycznia 2013 17:44\n"Był Snape'em. Stuprocentowym. Certyfikowanym. Bio. Identycznym z naturalnym, z wolnego wybiegu, ze śladowymi ilościami orzechów arachidowych i soi." Ómarłam.\nAle tak na serio... mam wrażenie, iż tak aŁtorka mogłaby stworzyć coś z sensem, gdyby tylko trochę się postarała i zostawiła w końcu te niekanoniczne opka HP, bo one są już naprawdę do przesady głupie.\n18 stycznia 2013 20:33\nEch, sesja się zbliża,a ja zamiast uczyć się to czytam analizy :D\nCiężko mi przytoczyć ulubiony fragment analizy, sporo już zostało wymienionych. Już dawno nie czytałam tak pokręconego opka. Dzięki, dzięki i jeszcze raz dzięki za tą analizę :D\n18 stycznia 2013 22:55\nMarta Słomiak pisze...\nDla mnie moda kojarzy się przede wszystkim z serwisem https://thebeauty-runway.com/ z którego bardzo często czerpię inspiracje modowe. jak najbardziej nie pogardzę jeszcze makijażem i ogólnym stylem życia :)\n11 lutego 2019 18:51


Karmy suche i mokre Pedigree dla szczeniaków - czym się różnią? - Jak dbać o swojego psa i kota - porady\nKarma Pedigree – jak wybrać danie dla własnego ulubieńca?\nCentrum Waltham aktualnie od 50 lat, jest szefem badań naukowych, stanowiących istotą tworzenia wzorców, dotyczących karmienia zwierząt. W oparciu o oceny ekspertów robione są wyroby Pedigree, których niezwykła jakość kusi coraz mocniej szczęśliwych klientów. Pyszne dania wsparte na cennych, świeżych składnikach to wówczas idealna podstawa zwykłego jadłospisu Twojego pupila. Lecz jaką opcję wybrać? Nasz wpis ułatwi Ci zrozumieć firmę Pedigree i podpowie, jaki produkt porządnie zaspokoi potrzeby Twojego pupila.\nBazą diety jakiegokolwiek pieska powinna stanowić odżywcza sucha karma, która zapewnia wszystkich pożądanych składników odżywczych i witamin. Pedigree używa jasny podział tegoż gatunku produktów: dostępna jest karma sucha dla psów dojrzałych tudzież dla juniorów, i także karma dla odmian wysokich oraz niskich. Wszelki taki towar to doskonałej klasy karmy, wsparte na długoletnim doświadczeniu i także innowacyjnej technologii produkcji.\nSucha karma Pedigree umożliwia uchronić zdrowe trawienie i także hamuje składanie się osadu nazębnego, będącego u większości piesków. Zawarte w karmach składniki odżywcze pobudzają odporność i także wspomagają utrzymanie witalności na długie lata. Specyfikacja przygotowana we pomocy z lekarzami weterynarii to zdrowa możliwość żywieniowa, bez chemicznych barwników i wzmacniaczy smaku.\nNiniejszy rodzaj żywności rozdzielono na produkty dla psiaków dużych i dla szczeniąt. Możemy ponadto wybierać spośród dwóch rodzajów: torebka i także puszka. Dobra, mokra karma Pedigree to świetne uświetnienie suchej oraz wyjątkowy bonus wspomagający zdrowie oraz świetne samopoczucie. Dowolna puszka plus saszetka zawiera dobrej jakości mięcho i pozostałe dodatki, jakie wyróżniają smak również przekonują do spożywania. Łatwostrawne kompozycje to wówczas bogactwo prostego błonnika i dodatkowo ułatwienie dla prowadzenia zdrowej skóry i także doskonałej, połyskującej sierści.\nZasadniczą funkcję pośród przekąsek od Pedigree kreują produkty DentaStix. Owy niepowtarzalny delikates stomatologiczny troszczy się o jamę ustną Twojego kota i dodatkowo niweluje zbieranie się kamienia nazębnego. Należycie wybrana wielkość umożliwia gryzienie, a niespotykana tekstura podwyższa skuteczność karmy. Nadto wyrafinowany smak sprawia, że każdy kęs jest przyjemnością, która zaspokoi choćby najcięższego konesera. Pedigree Dentastix to wspaniałe dopełnienie codziennej diety, które dzięki kreatywnym składnikom, takim jak tripolifosforan sodu oraz siarczan cynku, dba o higienę jamy ustnej plus wzmacnia zęby oraz dziąsła.\nPrzekąski od Pedigree to nie jedynie wspaniały smak, lecz również właściwości prozdrowotne oraz efektywność potwierdzona naukowo. Delikatne kąski, chrupiące na zewnątrz, w środku skrywają mięsne nadzienie, pożądane przez wszystkie czworonogi. Kąski to bogactwo kwasów Omega 3 i dodatkowo Omega 6 dla zachowania znakomitej kondycji i także estetycznej okrywy włosowej, oszałamiającej własnym blaskiem. Dodatek wapnia i także oryginalnych minerałów umacnia kości i także zęby plus oddziałuje pozytywnie na prawdziwą odporność psa. Wyselekcjonuj smak, jaki oczaruje Twojego psa!\nPrevious Post: Czy należałoby kupić obrożę dla szczeniaka?\nNext Post: Karmy suche dla dużego psa od Royal Canin. Należałoby kupować?


Obserwatorium: 20 dżihadystów zginęło w zasadzce w Kobane - WP Wiadomości\nObserwatorium: 20 dżihadystów zginęło w zasadzce w Kobane\nCo najmniej 20 dżihadystów z Państwa Islamskiego (IS) zginęło w nocy z niedzieli na poniedziałek w zasadzce podczas próby zajęcia miasta Ajn al-Arab (kurdyjskie Kobane), na północy Syrii - poinformowało Syryjskie Obserwatorium Praw Człowieka.\nDym nad miastem Kobane (PAP/EPA, Fot: Sedat Suna)\nRzecznik obserwatorium Rami Abdel Rahman powiedział, że dżihadyści zginęli w zasadzce przygotowanej przez kurdyjskie oddziały samoobrony YPG, gdy napastnicy w ciągu nocy przedostali się na jedną z ulic we wschodniej części Kobane, kilka kilometrów od granicy z Turcją. Dodał, że islamiści zostali zaatakowani przez Kurdów, którzy są zaprawieni w walkach w warunkach miejskich.\nWedług Obserwatorium Państwo Islamskie chce zdobyć to miasto, aby zapewnić sobie kontrolę na całym obszarem wzdłuż granicy syryjsko-tureckiej.\nTakże w poniedziałek AFP poinformowała, że dżihadyści umieścili na wschodnich krańcach Kobane dwie swoje flagi, jedną z nich na wzgórzu, a drugą na budynku we wschodniej części miasta. Telewizja Reutera, która informowała o jednym sztandarze dżihadystów, pokazała w poniedziałek zdjęcia z terytorium Turcji.\nCytowane przez agencję AFP lokalne źródło odmówiło jednak potwierdzenia, czy dżihadyści wkroczyli do miasta.\nNa zdjęciach telewizji Reutera widać czarną flagę IS na czterokondygnacyjnym budynku. Kobane to trzecie co do wielkości kurdyjskie miasto w Syrii. Od połowy września jest atakowane przez bojowników IS dysponujących moździerzami, ciężką artylerią i czołgami.\nCiężkie walki Kurdów z Państwem Islamskim w pobliżu miasta Kobane w Syrii


Świętokrzyskie skarby - Gmina Mszana Dolna\nSobota, 16 lutego 2019, godzina 06:23Imieniny: Danuty i Juliany\n27/06/2018, dodał: Magda Polańska czytano: 654 razy\nUczniowie klas IV - VII ze Szkoły Podstawowej nr 1 w Mszanie Górnej pod opieką nauczycieli: Anny Godawskiej, Anny Juzuń, Anity Ziemianin i Leszka Kamińskiego wyruszyli na wycieczkę w Góry Świętokrzyskie.\nNastępnie udaliśmy się na Łysą Górę, gdzie zwiedzaliśmy Sanktuarium na Świętym Krzyżu – wrażeniami dzielą się uczestnicy wycieczki. Przewodnik opowiadał o historii Klasztoru. Mieliśmy okazję zobaczyć skalne rumowisko, charakterystyczne dla Gór Świętokrzyskich, tzw. gołoborze i ścisły rezerwat przyrody obejmujący las jodłowo - bukowy.\nDrugi dzień wycieczki powitał wszystkich słońcem i bezchmurnym niebem. Po śniadaniu zwiedzano Kielce - stolicę województwa świętokrzyskiego.\nNajpierw odwiedziliśmy Energetyczne Centrum Nauki – relacjonują uczniowie z Mszany Górnej. Znajduje się tam 28 interaktywnych stanowisk przeznaczonych do samodzielnego eksperymentowania, np. ważący ponad 750 kg kołowrót, który formą nawiązuje do kombajnu górniczego, ale napędzanego siłą ludzkich mięśni. Obiekt wzbudził nasze zainteresowanie, ponieważ poprzez zabawę mogliśmy się wiele dowiedzieć o otaczającym nas świecie. Potem wzięliśmy udział w warsztatach w Ośrodku Myśli Patriotycznej i Obywatelskiej, a na koniec zwiedzaliśmy centrum Kielc. W programie była m. in. ulica Sienkiewicza - jeden z najdłuższych deptaków w Polsce, Wzgórze Zamkowe i Kadzielnia.\nTrzeci dzień zapowiadał się równie ciekawie i atrakcyjnie. Na początek uczestnicy świętokrzyskiej przygody pojechali do Oblęgorka, dworku Sienkiewicza, który pisarz otrzymał w darze od społeczeństwa z okazji 25-lecia pracy literackiej. Od 1958 r. w pałacu znajduje się muzeum poświęcone jego życiu i twórczości. Liczne fotografie, fragmenty listów i zachowane wspomnienia, pozwoliły przenieść się wszystkim w czasie i poczuć, jak gość oblęgorskiego pałacyku z dawnych lat.\nKolejną atrakcją była wizyta w Centrum Nauki Leonardo da Vinci. Obiekt popularyzuje nowoczesną naukę poprzez zabawę. Tematem wystawy jest zdrowy organizm ludzki. Składa się na nią wiele stanowisk multimedialnych, gdzie uczniowie mieli okazję przeprowadzić eksperymenty poznając tajemnice swojego ciała.\nTa wycieczka należała do bardzo ciekawych i atrakcyjnych – podsumowują Zagórzanie. Zostanie w naszej pamięci. Polecamy wszystkim ziemię kielecką. Naprawdę warto poznać i zwiedzić ten rejon Polski.


Nie kupuj psa! | Dziewczyna z obrazka\nGroch z kapustą 13/03/2018\nPonad rok temu pojawiło się we mnie pragnienie posiadania psa. Podświadomie wiedziałam, że to nie jest dobra ani szczególnie odpowiedzialna decyzja. Poprosiłam czytelników, by wybili mi ten pomysł z głowy – nie udało im się. Od ponad roku mam w domu suczkę landseera – Colię, najcudowniejszego psa na świecie. Kupno jej ostatecznie okazało się najlepszą decyzją ostatnich lat. Wciąż jestem w niej tak samo zakochana i uwielbiam to, że jest z nami.\nTe ponad roczne doświadczenia z molosem w domu pokazały mi, dlaczego nikomu nie udało się wybić mi tego pomysłu z głowy. Podawano złe argumenty. Najczęstszym był ten o codziennych spacerach. Tymczasem ja uwielbiam spacery z psem. Jasne, gdy na dworze jest -15, to uwielbiam trochę mniej, ale wciąż sam spacer nie jest dla mnie żadnym problemem.\nMoim faworytem wśród argumentów „na nie” był mówiący o tym, że pies może zwymiotować albo zrobić kupę i to śmierdzi. Ubawiłam się, bo w wymiotach i kale bardziej niż przy dzieciach ubabrać się nie można. Dlatego dodatkowe wymioty psa, które – nie okłamujmy się – zdarzają się równie często, co u ludzi, nie były dla mnie argumentem przeciw posiadaniu czworonoga. Fakt, że pies w pierwszych miesiącach życia będzie załatwiał się w domu, dopóki nie opanuje nauki czystości, był dla mnie logiczny i liczyłam się z tym.\nNie wiem. czy w ogóle można było mi wtedy wybić z głowy posiadanie psa. Wiem natomiast, że odpowiednie argumenty skłoniłyby mnie do dodatkowym przemyśleń i nie jechałabym na wariata po szczeniaka. U mnie na szczęście wszystko ułożyło się dobrze, ale wcale tak być nie musiało.\nPodam ci argumenty przeciw posiadaniu psa, te prawdziwe, które naprawdę warto przemyśleć.\nWcale nie chodzi mi o utrzymanie psa, ani kontrolne wizyty weterynaryjne i podstawowe zabiegi. To zazwyczaj wszyscy wiemy i wliczamy w domowy budżet. Mamy świadomość, że musi nas być stać na karmę.\nJakiś czas temu zaczęłam obserwować facebooka cudownej suczki – Lelo. Lelo nie ma jednej łapki, straciła ją w wyniku raka kości. Właściciele nie poddali się, leczyli raka, a teraz rehabilitują swoją ukochaną sunię, by była jak najbardziej sprawna. Rzecz w tym, że to generuje koszty. Nigdy nie brałam pod uwagę, że psu takie rzeczy też się przytrafiają. Wiedziałam, że pies może zachorować, ale rak u młodego psa? O tym nie pomyślałam. Dotarła też do mnie smutna prawda: nie wiem, czy mnie byłoby stać na tak kosztowne leczenie i rehabilitacje. Zakładać z góry, że nasz pies może mieć raka i bać się o to cały czas też nie warto, ale warto chwilę pomyśleć o swojej sytuacji finansowej.\nMoże się pojawić, ale nie musi. Może mieć różne natężenie. Pies pozostawiony sam w domu z lękiem separacyjnym może cały dzień wyć i wtedy możesz się spodziewać wizyty sąsiadów, a nawet policji. Pies może też niszczyć. Niszczyć tak bardzo, że po powrocie do domu może się okazać, że nie masz kanapy w salonie, bo cała jest w strzępach, albo drzwi mają wydrapaną dziurę, albo, że Twoje ukochane rzeczy już nie istnieją. Widziałam zdjęcia tego, co pies z lękiem separacyjnym potrafi zrobić w domu i nie przesadzam. Pogryzione ulubione buty to pikuś przy zniszczeniach, jakie możesz zastać w domu.\nMoja Colia przez jakiś czas gryzła książki, często bardzo wartościowe. Szczęście w nieszczęściu – niszczyła tylko tyle. Poradziliśmy sobie z tym sami, bo pracujemy w domu i wychodzimy z niego raczej na krótko. Jeśli jednak chodzisz do pracy na etat, to, zanim weźmiesz szczeniaka, załatw sobie dwa tygodnie urlopu na te pierwsze chwile psa w domu.\nCałe życie mieszkam z psami, więc wiedziałam, że w okresie wylinki zostawiają sierść, ale nie spodziewałam się, że pies długowłosy może zostawić jej aż tyle. Dwa razy do roku moje mieszkanie otulone jest białym futerkiem. Zbieram i płaczę, bo co z tego, że pozamiatam, skoro po godzinie mieszkanie znów jest białe. Jeśli nie lubisz herbaty z sierścią to przemyśl kupno psa jeszcze raz.\nUczciwie przyznaję, że gdyby ktoś mi podał ten argument, gdy sama decydowałam się na psa, to bym go olała, ale tylko dlatego, że nie widziałam na własne oczy, ile tej sierści jest. Nie mówię, że zrezygnowałabym z psa całkowicie, ale może jednak zdecydowałabym się na rasę z krótszym włosem.\nWielkość i rasa psa\nTo jest argument dla ludzi, którzy decydują się na molosa lub psa uznawanego powszechnie za agresywnego, np. pitt bulla. Ilość nieprzyjemności, która spotka cię od właścicieli małych psów, jest ogromna. Mój pies tylko ze względu na swój rozmiar był już kopany, bity smyczą i opluwany, bo nie zdążyłam zareagować. Moi sąsiedzi są przekonani, że moja Colia nie marzy o niczym innym jak zjedzenie wszystkich małych psów w okolicy. Reagują na nas niechęcią i agresją. Nie jestem odosobnionym przypadkiem. Często o tym rozmawiam z psiarzami na wybiegu dla psów, im też te sytuacje zdarzają się notorycznie. Nawet na takim wybiegu, który przecież jest przystosowany do puszczania psa luzem, właściciele małych ras potrafią się awanturować i każą wynosić, bo duży pies albo np. bulterier biegają luzem. To są sytuacje, do których trzeba się przyzwyczaić, ale mimo wszystko zawsze trochę wkurzą. Gdybym to wszystko wiedziała wcześniej (nigdy nie miałam dużego psa) to poważnie zastanowiłabym się nad inną rasą. Może nie od razu małą, ale czymś średnim, bo czasem mam już dość.\nNie chodzi mi tu o sam fakt wyprowadzania psa, bo jak wyżej pisałam dla mnie to żaden argument. Całkiem niedawno ja miałam zapalenie ucha, które jest bardzo bolesną chorobą i gorączkę dochodzącą do 40 stopni. Mój mąż w tym samym czasie miał zapalenie płuc. Zalegliśmy w łóżku: ja popłakując z bólu ucha, on z kaszlem, który sprawiał fizyczny ból. Wtedy do mnie dotarło, ze gdyby nie fakt, że mam dziewięcioletniego syna, to musiałabym dwa razy dziennie wyjść psem na spacer w temperaturze ponad -10 stopni. To naprawdę warto przemyśleć, w szczególności gdy mieszka się samemu i nie będzie miało na kogo zrzucić obowiązku zajęcia się psem. W czasie tej choroby zwierzętami w domu zajmowały się moje dzieci, bo ja nie miałam siły, by wstać i je nakarmić, o spacerze nie wspominając. Taka dodatkowa uwaga: jeśli dziecko ma wychodzić z psem, to nie kupujcie molosa. Młody Starszy wychodzi z Colią tylko przed dom, bo dłuższy spacer wiązałby się z możliwością spotkania innego psa, a nasza suka jest ponad dwa razy od niego cięższa i bez problemu, jeśli tylko zechce, wyrwie się dziecku, np. do napotkanego psiego kolegi.\nJeśli nadal pragniesz psa – świetnie. Życzę wiele radości z nowego członka rodziny. Jeżeli pojawiły się wątpliwości, to przemyśl decyzję jeszcze raz. Poczytaj o wychowaniu psów, by wiedzieć czego możesz się spodziewać. Poczytaj o rasach, bo każda ma swoją specyfikę. I wreszcie podejmij świadomą decyzję, by nie zrobić krzywdy sobie ani psu. Posiadanie psa ma być przyjemnością, a nie przykrym obowiązkiem.\nModelka: Colia 🙂\nTags: landseerlęk separacyjnypieniądzepiesrasa psaspacer


Najgorsza jedenastka 29. kolejki T-Mobile Ekstraklasy! - Sport WP SportoweFakty\nNajgorsza jedenastka 29. kolejki T-Mobile Ekstraklasy!\nTak jak co kolejkę, tak i tym razem nie zabrakło piłkarzy, którzy chcieliby szybko zapomnieć o swoim ostatnim występie. Kogo nominowaliśmy do naszego zestawienia? Nie brakuje znanych zawodników.\nRedakcja 27 Kwietnia 2015, 15:00\nRaz na wozie, raz pod wozem... Jeszcze nie tak dawno temu Grzegorz Sandomierski był wychwalany pod niebiosa i w każdym meczu spisywał się znakomicie. Teraz nie mamy wyjścia i musimy go nominować do naszej antyjedenastki kolejki.\nSandomierski zatracił gdzieś swoją dobrą skuteczność między słupkami. Przeciwko Cracovii grał dosyć nerwowo, co w jednym z przypadków skończyło się kiwką przed swoją bramką i... podaniem piłki do zawodnika Pasów. Efekt? Stracony gol przez Zawiszę.\nJan Tomaszewski: Zostaliśmy ośmieszeni w całej Europie\nNajgorszym piłkarzem 29. kolejki T-Mobile Ekstraklasy był:\nFives75 27-04 19:45 Zgłoś komentarz\nGdzie jest kur...a Antyradwańska kur...a\ntadon 27-04 18:25 Zgłoś komentarz\nDemjan jest tutaj niezasłużenie, zrobił na pewno więcej niż gwiazdor Korzym którego nawet na "ławce" nie ma\nPiłka nożna Polska Błażej Augustyn Grzegorz Sandomierski Łukasz Mierzejewski Maciej Małkowski PKO Ekstraklasa Richard Zajac Robert Demjan Adam Deja Marco Paixao Flavio Paixao Andre Micael Paweł Zieliński Roland Gigołajew Fiodor Cernych Luka Marić Kristian Kolcak Josip Barisić Paweł Sawickij Jean Barrientos Antyjedenastka kolejki ekstraklasy\nHertha Berlin vs 1.FC Union Berlin


Cipo & Baxx Overwear / T-Shirty 1996 , kolor: szary 290002\n€ 19.99 € 29,99* zaw. VAT Informacje i tabela rozmiarów What’s my size? Tylko do wyczerpania zapasów! Wybierz rozmiar 2XL Jeszcze tylko 1 szt. w magazynie do koszyka Did not find the right size? bezpłatna wymiana 30sto dniowe prawo zwrotu Gwarancja najniższych cen Details about Cipo & Baxx Overwear / T-Shirty 1996 , kolor: szary Bielone z kwasemNieznacznie DekoltemElastyczna, lekka tkaninaDrukuje na przedniej i tylnejWygodne dopasowanie Marka: Cipo & Baxx Kat. T-Shirt Kolor: szary / biały Materiał: 95% bawełna 5% elastan ×Symbole Textile opieki PranieLiczba w misce oznacza najwyższą polecaną temperaturę. Podkreślona miska oznacza szczególnie delikatną obróbkę.Niniejsza tabela nie jest kompletna. Wszystkie dane bez gwarancji. 30° - pranie normalne Łatwy do utrzymania w czystości Pranie tkanin delikatnych, pranie wełny Pranie ręczne Nie prać Chlorowanie/WybielanieTrójkąt oznacza możliwe chlorowanie. Jeżeli jest przekreślony, nie należy stosować środków do prania zawierających wybielacze.Niniejsza tabela nie jest kompletna. Wszystkie dane bez gwarancji. Można chlorować Chlorowanie tlenem Wybielanie chlorem Nie chlorować Suszenie w suszarce bębnowejTen znak oznacza, czy możliwe jest suszenie w suszarkach bębnowych. Jeżeli nie jest to możliwe ubranie należy suszyć na sznurku lub na suszarce stojącej w temperaturze pokojowej.Niniejsza tabela nie jest kompletna. Wszystkie dane bez gwarancji. Możliwe suszenie w suszarce bębnowej niskie temperatury normalne temperatury Nie suszyć w suszarce bębnowej Suszyć na leżąco PrasowanieJeden punkt na żelazku oznacza temperaturę o 110°, dwa punkty -150° a trzy punkty - 200°. Jeżeli żelazko jest przekreślone, nie należy prasować ubrania!Niniejsza tabela nie jest kompletna. Wszystkie dane bez gwarancji. Prasowanie ogólne W niskiej temperaturze W średniej temperaturze W wysokiej temperaturze Nie prasować Czyszczenie chemiczneNiniejsze dane istotne są tylko wtedy, jeżeli ubranie oddawane będzie do czyszczenia. Litera umieszczona w kółku oznacza jakich chemikalii należy użyć przy czyszczeniu. Niniejsza tabela nie jest kompletna. Wszystkie dane bez gwarancji. Czyszczenie chemiczne (PER, KWL) Czyszczenie delikatne (PER, KWL) Bardzo delikatnie czyścić (PER, KWL) Nie czyścić chemicznie Blisko 20 najlepszych artykułów od Cipo & Baxx T-Shirty Cipo & Baxx Skelett T-Shirt Bl...€ 14,99 € 24,99* Do produktu Cipo & Baxx Babe T-Shirt White...€ 11,99 € 24,99* Do produktu Cipo & Baxx Taree T-Shirt Anth...€ 24,99 Do produktu Cipo & Baxx Future T-Shirt In...€ 14,99 € 24,99* Do produktu Cipo & Baxx Taree T-Shirt Indi...€ 24,99 Do produktu Cipo & Baxx Drago T-Shirt Anth...€ 29,99 Do produktu Cipo & Baxx Aztec T-Shirt Indi...€ 14,99 € 24,99* Do produktu Cipo & Baxx New York T-Shirt S...€ 24,99 Do produktu Cipo & Baxx Paint T-Shirt Anth...€ 12,99 € 24,99* Do produktu Cipo & Baxx T-Shirt Brown...€ 24,99 Do produktu Cipo & Baxx T-Shirt Light Grey...€ 29,99 Do produktu Cipo & Baxx Lismore T-Shirt Wh...€ 24,99 Do produktu Cipo & Baxx Club T-Shirt Musta...€ 24,99 Do produktu Cipo & Baxx Skull T-Shirt Anth...€ 14,99 € 24,99* Do produktu Cipo & Baxx After A Storm T-Sh...€ 29,99 Do produktu Cipo & Baxx Panther T-Shirt Bl...€ 14,99 € 24,99* Do produktu Cipo & Baxx Vivan T-Shirt Whit...€ 12,99 € 24,99* Do produktu Cipo & Baxx T-Shirt Brown...€ 29,99 Do produktu Cipo & Baxx Logo T-Shirt Indig...€ 29,99 Do produktu Cipo & Baxx Vintage T-Shirt In...€ 19,99 € 29,99* Do produktu 20 najlepszych artykułów od T-Shirty Urban Classics Raglan Contrast T-... € 9,99 Do produktu DEF Basic T-Shirt Blac... € 9,99 Do produktu Urban Classics Pocket T-Shirt Whi... € 9,99 Do produktu Dickies HS One Colour T-Sh...€ 14,99 € 19,99* Do produktu Urban Classics Fitted Stretch T-S... € 9,99 Do produktu Dangerous DNGRS Content Under Pres... € 19,99 Do produktu Alpha Industries Basic T-Shirt Blac... € 19,99 Do produktu Urban Classics Fitted Stretch T-S... € 9,99 Do produktu Alpha Industries Basic T-Shirt Whit... € 19,99 Do produktu Just Rhyse Oliver T-Shirt Whi... € 19,99 Do produktu Rocawear Toco Long T-Shirt ...€ 14,99 € 34,99* Do produktu Dickies MC 3-Pack T-Shirt ... € 29,99 Do produktu Urban Classics Fitted Stretch T-S... € 9,99 Do produktu Urban Classics Contrast Pocket T-... € 12,99 Do produktu Just Rhyse Scottie T-Shirt Tu... € 17,99 Do produktu Urban Classics Raglan Contrast T-... € 9,99 Do produktu Urban Classics Raglan Contrast T-... € 9,99 Do produktu Urban Classics Pocket T-Shirt Gre... € 9,99 Do produktu Jack & Jones jorBas T-Shirt Tig... € 14,99 Do produktu DEF Basic T-Shirt Whit... € 9,99 Do produktu ×Momentalnie nie dostępne. S M L XL Wybierz Twój rozmiar: Twój rozmiar to brak w magazynie? Get informations. Zażądaj informacje!To zgłoszenie nie zobowiązuje Cię do niczego. Prosimy mieć na uwadze, że nie zawsze mamy możliwość domawiania poszczególnych artykułów z kolekcji. Dotyczy w szyczególności artykułów przecenionych. Jeżeli w ciągu najbliższych 4 tygodni dany artykuł nie będzie dostępny, zostaniesz automatycznie wymeldowany z systemu. × Blisko\n×Wybierz Twój rozmiar: S M L XL 2XL ×Informacje i tabela rozmiarów Artykuł jest normalny Rozmiar: L A Obwód klatki piersi... 55 cm B Długość środkowa... 75 cm Model na ilustracji nosi rozmiar L i ma następujace wymiary: (1) Chest measurement: 101 cm (2) Waist measurement: 81 cm (3) Hip measurement: 92 cm (4) Wysokość: 1,83 m Ważne: Wymiary biustu, talii, bioder i długości nogawek uzależnione są od producenta i jego tabeli rozmiarów. Ogólne dane nigdy nie odpowiadają w 100 % faktycznym wymiarom! Blisko


Strona główna› Moya (PL1)› Komentarz\nA dekoracje w piwnicy masz? Bo moja pusta, a było lekko ponad 100 szt... Co na to GGS?\nw ZNIKNĘŁY ŁODZIE Skomentowane przez Moya (PL1) 17.12.2019\n
Aneczka1988, zgadzam się z Dianą. Dla mnie też nie zabrzmiało to jak "mają być puste". Zrozumiałam to bardziej jako "mamy gdzieś, że są puste, to wasz problem". Inna bajka, że mam chwilami problem ze zrozumieniem tego, co pisze Diana...\nw Wioskowy Jarmark !!! :( Skomentowane przez Moya (PL1) 09.12.2019\n
Jeśli gra chodzi lepiej, to pewnie dlatego, że spora część się wylogowała i obciążenie spadło ;)\nW moim sojuszu - zanim się wylogowałam kilka minut temu - poza mną nie było ani jednej zielonej kropki. Ludzie wychodzili z gry jeden po drugim. Bez komendy w rodzaju "odpuszczamy". Czegoś takiego jeszcze w tej grze nie widziałam. Zastanawiam się, ile osób/sojuszy zrobiło podobnie. I ile osób przy okazji nie podgoni…\nNie, bo nie - jakie to proste... Skoro nie można pozbyć się punktów karmy na bieżąco, to pozostaje na bieżąco robić inwentaryzację. Bo punkty karmy lubią znikać, przynajmniej z mojego konta.\nw Gdzie są rudzielce? Skomentowane przez Moya (PL1) 14.09.2018\nNo właśnie... A co jeśli ktoś nie potrafi zastosować się do tych wszystkich mądrych (niekoniecznie skutecznych) rad? A co jeśli ktoś nie ma ochoty przerabiać wszystkich swoich ustawień akurat pod BF? Albo... Co jeśli ktoś oczekuje po prostu możliwości zalogowania się bez tego całego cyrku i spokojnej gry?\nw Błąd przy ładowaniu gry. Skomentowane przez Moya (PL1) 14.09.2018\nw Użytkownicy vs. Moderatorzy Skomentowane przez Moya (PL1) 14.09.2018\n
 Zastanawiam się, jak długo jeszcze gracze będą musieli sami rozwiązywać problemy, których być nie powinno... Brawo ZEPSUŁ!\nw Błąd przy ładowaniu gry. Skomentowane przez Moya (PL1) 12.09.2018\nU mnie przeglądarki padły, przeszłam na Flasha, jak na razie działa: https://community.goodgamestudios.com/bigfarm/pl/discussion/158490/zwiekszenie-wydajno%C5%9Bci-gry-big-farm Edit: I uprzedzając niektóre wypowiedzi: jestem świadoma, że ZEPSUŁ nic nie zepsuł, a błędy występują tylko w naszych głowach i na naszych…\nW moim sojuszu właśnie piszą, że K-Melone też wysiadła. Przypadek, czy oberwała rykoszetem?\nw Użytkownicy vs. Moderatorzy Skomentowane przez Moya (PL1) 12.09.2018\nw Użytkownicy vs. Moderatorzy Skomentowane przez Moya (PL1) 10.09.2018\nw Użytkownicy vs. Moderatorzy Skomentowane przez Moya (PL1) 08.09.2018\nGuendoline, gdybyś miała tego "buga-niebuga" z czerwoną żyłką, zauważyłabyś na pewno. Sprzęt nie ma tu moim zdaniem nic do rzeczy. Wędki mam jakieś przeciętne, ale pozostały sprzęt z tych najdroższych dostępnych za dolary na 87 poziom wędkarstwa. Ale... Może jednak "cena czyni cuda"? Bo tych za złoto nie testowałam... Poza…\nw Wędkowanie zrywa żyłi Skomentowane przez Moya (PL1) 08.09.2018\nNie będę zakładać nowych wątków, bo możliwe, że temat już się gdzieś przewinął... Dwa błędy, w tym jeden moim zdaniem poważny: 1. Z głównej farmy często nie mogę wejść na targ rybny (zakładka jest na szaro i ma kłódkę + napis: "obecnie niedostępne"). Pomaga relog lub zmiana farmy, więc da się przeżyć. 2. Podczas łowienia…\nw 15.08.2018 | Witajcie na Wioskowym Jarmarku! Skomentowane przez Moya (PL1) 07.09.2018\nw Użytkownicy vs. Moderatorzy Skomentowane przez Moya (PL1) 07.09.2018\nMocno zastanawia mnie fakt, że odkąd robię silos na zasadzie "co wpadnie, to wpadnie" (jeśli dobijam do 30 nagrody, to tylko przypadkiem), to jeszcze nigdy nie miałam z nim problemów... Czyżby miał alergię na dobre chęci graczy i nie lubił jak się go za bardzo obciąża? ;)\nw Silos - zawieszka Skomentowane przez Moya (PL1) 07.09.2018\nw 15.08.2018 | Witajcie na Wioskowym Jarmarku! Skomentowane przez Moya (PL1) 06.09.2018\nw Użytkownicy vs. Moderatorzy Skomentowane przez Moya (PL1) 03.09.2018