Krwawe zwierciadło - Brent Weeks | Książka w Lubimyczytac.pl - Opinie, oceny, ceny\nWydawnictwo: Mag Cykl: Saga Powiernika Światła (tom 4) fantasy, science fiction\nSaga Powiernika Światła (tom 4)\nbogactwo magia niebezpieczeństwo odwaga ojciec podstęp syn tajemnica walka dobra ze złem władza\n54 opinii 718 ocen 0 dyskusji\nCzwarty tom, a ja nadal nie widzę w tym promyka światła. Nuda\nNajbardziej podoba mi się, że to już 4 część serii a autor dalej potrafi mnie zaskoczyć. Niby pewne wątki były już pewne, niby nic w nich nie można na logikę zmienić a Brent Weeks nie dość, że to zrobił to jeszcze w jakim stylu!!! Z książki na książkę zaczynam coraz bardziej dostrzegać iloma mocnymi postaciami jest ta seria obsadzona. Każdy z nich ma swoje problemy, wahania, cele i motywy, które nimi kierują. Bardzo mi się podoba, że autor potrafił słowami oddać trud poszczególnych decyzji jakie stoją przed postaciami. W tej części największe wrażenie zrobiła na mnie Tisis, wcześniej dała się ograć Gavinowi, potem Andross nią sterował i przyznam, że obstawiałem dla niej role piątego koła u wozu albo rozpieszczonej lady. Fajnie czasem się mylić po tej części bardzo polubiłem tą postać. Szkoda tylko, że Kip dalej nie potrafi w siebie bardziej uwierzyć, ale na szczęście ma odpowiednich ludzi obok siebie. Książka bardzo dobra, niczym nie ustępuje od poprzednich części. I to też jedna z głównych zalet sagi powiernika światła poziom,poziom i jeszcze raz poziom.\nNajbardziej podoba mi się, że to już 4 część serii a autor dalej potrafi mnie zaskoczyć. Niby pewne wątki były już pewne, niby nic w nich nie można na logikę zmienić a Brent Weeks nie dość, że to zrobił to jeszcze w jakim stylu!!! Z książki na książkę zaczynam coraz bardziej dostrzegać iloma mocnymi postaciami jest ta seria obsadzona. Każdy z nich ma swoje problemy,...\nBrent Weeks nie zwalnia. Poprzedniczka była o jedną gwiazdeczkę lepsza, ale ta również utrzymuje poziom. Najbardziej spodobali mi się Mocarze - wszystkie batalie, bez wyjątku, naprawdę przypadły mi do gustu, było zajebiście. Kip stworzył własnych rewolucjonistów, którzy chcą dorwać antagonistę. Natomiast relacja Kip-Tisis jest kiepska, zwłaszcza ich poczynania łóżkowe, dziwacznie się to czytało. Fajnie, że autor dał nam wiele stron, w których brylowała niezmordowana Teia, świetna dziewczyna, kibicowałem jej w tych wszystkich spiskach w jakie została wrzucona. Szkoda mi tylko Gavina, bowiem w poprzednich częściach przyzwyczaiłem się do tego "zakapiora :D". Reasumując książka jest rewelacyjna.\nBrent Weeks nie zwalnia. Poprzedniczka była o jedną gwiazdeczkę lepsza, ale ta również utrzymuje poziom. Najbardziej spodobali mi się Mocarze - wszystkie batalie, bez wyjątku, naprawdę przypadły mi do gustu, było zajebiście. Kip stworzył własnych rewolucjonistów, którzy chcą dorwać antagonistę. Natomiast relacja Kip-Tisis jest kiepska, zwłaszcza ich poczynania łóżkowe,...\nDalej przemierzam drogi Chromerii i kolejnych satrapii.\nTen tom jakoś trudniej mi się czytało, nie wiem dlaczego.\nAle dalej w drogę :)\nGdzie się podział impet, którym kończył się poprzedni tom? Akcja czwartej części cyklu o Powierniku Światła lawiruje między salonami a odległymi zakątkami, choć często to, co skrzętnie ukrywane, bohaterowie mają pod samym nosem. Zupełnie, jakby Weeks wprawdzie wiedział, w którym kierunku podąża, ale potrzebował się upewnić – jeszcze raz sprawdzić, czy wszyscy są gotowi na...\nZ kazdym tomem Weeks pokazuje na co go stac. Szczerze? Juz nie moge sie doczekac kolejnej serii tego autora bo mam wrazenie, ze z kazda swoja ksiazka jest coraz lepszy.\nOto "Krwawe zwierciadło", czwarta część serii "Powiernik Światła", amerykańskiego autora, Brenta Weeksa\nZ Siedmiu Satrapii zostały już tylko cztery, a i one są o krok od ugięcia się przed wojskami Białego Króla. Gavin Guile – niegdyś cesarz, Pryzmat i galernik, człowiek, który mógł zapobiec wojnie, jest teraz zagubionym i okaleczonym więźniem w więzieniu, które stworzył własnymi rękami dla magicznego geniusza. Tyle że on sam całkowicie utracił magię. Co gorsza, być może nie znajduje się w tym więzieniu sam.\nW pierwotnym zamierzeniu autora omawiana historia miała zmieścić się w zaledwie trzech książkach, jednak ostatecznie rozrosła się już do pięciu tomów. Jak się okazuje, nie z powodu natłoku twórczego natchnienia, któremu musiał dać upust.\nKarris Guile, to teraz Biel, Wybranka Orholama, Władczyni Siedmiu Wież, Pani Jutrzenki, Lewa Ręka Wszechmocnego. Jej słowo stanowi prawo. Wszyscy krzesiciele w Siedmiu Satrapiach winni jej są posłuszeństwo. Dla większości ludzi jest postacią niemal mityczną. Mimo to jeszcze nigdy wcześniej nie czuła się równie bezsilna. Jednakże do czasu, jak ma u swego boku Gavina Guile, nie ma nic, czego nie zdołałaby zrobić. Bo Gavin Guile wróci, odnajdą go, a przynajmniej taką ma nadzieje. Na razie musi stawić czoła faktom, jak również podjąć kroki, odkładając emocje na bok. Musi zjednać sobie Androssa GuileAndross Guile obecnie wygląda, jakby skradł całą młodość, jaką Karris Guile utraciła w ciągu ostatnich kilku miesięcy. Nie chodził zaledwie o to, że jego okrągły brzuszek zmalał albo skóra, kiedyś blada, bo od dawna ukrywał się przed spojrzeniem słońca, z powrotem nabrała kolorów. Andross Guile ma znowu proste plecy, trzyma głowę wysoko, popisuje się szerokimi ramionami i mocną szczęką. Kryzys dodaje mu sił. To dobry człowiek na obecne czasy. I dlatego Karris Guile nie zamierza go unicestwić, a wręcz przeciwnie, pragnie mieć w nim partnera. Ponieważ, prawda jest taka, że ich kłopoty są wspólne. Chociaż żadnemu z nich to nie odpowiada, razem muszą stawić czoło nie tylko zewnętrznym, ale i wewnętrznym zagrożeniom. Kip Guile, najprawdopodobniej Powiernik Światła, zabił króla i boga, a potem uciekł z Chromerii, chociaż ścigała go cała Świetlana Gwardia. Zabrał ze sobą najlepszych i najbystrzejszych członków Czarnej Gwardii. I choć możliwe, że w tej chwili to najgłupsze zmartwienie pod słońcem, ale dla Kipa Guile ma ono pierwszorzędne znaczenie. Otóż Kip Guile, potomek Gavina Guile, nie jest w stanie kochać się z kobietą. Z własną żoną, która robi wrażenie całkiem chętnej. Przynajmniej na pewnym poziomie. Zupełnie jakby jej ciało odrzucało chłopaka. Sprawa byłaby jedynie żenująca, gdyby Tisis Malargos nie powiedziała mu, że ich ślubny kontrakt zostanie automatycznie unieważniony, jeśli nie skonsumują małżeństwa w ciągu siedmiu dni, a to oznacza, że przybędzie im jeszcze jednego, potężnego wroga. Teia Gallaea’s pozostała w Chromerii, by pomagać Karris Guile w szpiegowaniu Zakonu Złamanego Oka. Dziewczynie jest coraz trudniej podołać swojemu zadaniu. Powoli nawet zaczyna żałować, że nie opuściła Chromerii z Kip Guile i resztą druhów. Żelazna Pięść, człowiek, jakim ma nadzieję się stać każda osoba w Czarnej Gwardii, nieugięty, lojalny, sprawny dowódca, nieodmiennie kompetentny, niezachwiany w swojej pewności siebie, zapadł się pod ziemie. Ich świat się wali. Zaledwie Gavin Guile potrafi im pomóc. I choć znajduje się bliżej, niż sądzą, niedaleki szaleństwa, sam potrzebuje ratunku.\nSiedem Satrapii doświadcza obecnie ogromnego skoku w technice i jej rozumieniu. Pokój od czasu Wojen Pryzmatów i osłabienie piractwa, które potem nastąpiło, pozwoliły na swobodniejszy przepływ towarów i idei przez satrapie. Tanie, wysokiej jakości żelazo i stal są dostępne w każdej satrapii, co owocuje bronią wysokiej jakości, wytrzymałymi kołami przy wozach i wszystkim pomiędzy. Chociaż tradycyjne rodzaje broni, jak ataska bich’hwa albo paryjskie kije do parowania, nadal są w użytku, teraz rzadko wytwarza się je z rogu albo utwardzanego drewna. Luksynu często używa się do wytwarzania broni w prowizorycznych warunkach, ale tendencja większości luksynów do rozpadania się po dłuższym wystawieniu na światło i rzadkość żółtych krzesicieli, którzy potrafią tworzyć stały żółty luksyn (nierozpadający się pod wpływem światła), oznacza, że metalowa broń dominuje w zwykłych armiach. Wielki skok nastąpił w konstrukcji broni palnej. W większości wypadków każdy muszkiet jest wytworem innego rusznikarza. To oznacza, że każdy człowiek musi umieć naprawić własną broń i że części trzeba wytwarzać indywidualnie. Wadliwego kurka albo panewki nie da się po prostu wymienić na nowe, ale trzeba je wymontować i nadać im właściwy kształt. Niewątpliwie w całych Siedmiu Satrapiach prowadzi się także inne eksperymenty i kiedy wysokiej jakości, trwała i w dostatecznym stopniu celna broń palna zostanie wprowadzona, oblicze wojny zmieni się raz na zawsze.\nBrent Weeks kontynuuje historię swoich bohaterów w czwartej odsłonie serii "Powiernik Światła", zatytułowanej "Krwawe zwierciadło". Karris Guile jest Bielą, Andross Guile jest promachosem, Gavin Guile Pryzmatem, Zymun Guile Pryzmatem-elektem, a Kipa Guile wiele osób zwie Powiernikiem Światła. To niezgodne z tradycją, jeśli nie wręcz z prawem Chromerii, więc wielu osobom nie przypada to do gustu. Taki stan sytuacji powinien przyprawić bohaterów o jeszcze więcej wrogów. Powieść za to o niezwalniającą akcję. Jak to jednak często się zdarza, oczekiwania odbiorców nie zawsze podążają w parze z intencjami pisarza. Karris Guile stara się kontynuować dzieło Orei Pillawr, odnaleźć się w roli matki, szpiegować Zakon Złamanego Oka, a jednocześnie nadzorować poszukiwania Gavina Guile. W działaniach mających na celu zniszczenie fanatycznych morderców pomaga jej Teia Gallaea’s. Młoda dziewczyna taka jak Teia Gallaea’s nie powinna musieć zostać wojowniczką. Powinna roztrząsać w myślach, co powiedziała do pewnego chłopca, który może ją z tego powodu odrzucić, a nie zastanawiać się, co powiedziała jakiemuś nikczemnikowi, który może ją z tego powodu zabić. Karris Guile i Teia Gallaea’s to dwie młode kobiety, które los potraktował równie niesprawiedliwie, przez co mają ze sobą wiele wspólnego. Ich wątki są najciekawsze spośród wszystkich pozostałych. Wątki Androssa Guile i Gavina Guile przemijają nam na obserwowaniu ich słownych starć, jak również starań pozostania jednego z nich przy zdrowych zmysłach, jakim towarzyszą dywagacje z tworem jego umysłu. Takim oto sposobem, Brent Weeks oferuje nam prawie to samo, co w poprzednich tomach. Jednakże najbardziej pozbawioną potencjału częścią tej książki są poczynania Kip Guile. Duża ich część nawiązuje do jego małżeństwa z Tisis Malargos, a dokładniej niemożności jego skonsumowania. Trudno powiedzieć, co sprawiło, że przypadłość ginekologiczna, która sprawia, że pożycie jest bolesne albo w ogóle niemożliwe z powodu mimowolnego skurczu mięśni stała się dla autora tak istotna, ale musiało być to coś ważnego, bo akompaniuje ona parze bohaterów przez całą książkę. Takie postacie jak Książę Barw, Liv Danavis, Corvan Danavis, Zymun Guile, a nawet Żelazna Pięść, które w poprzednich tomach cieszą się dużą atencją pisarza, obecnie są traktowane po macoszemu. Mocno zmienił się też sam klimat powieści. Choć Siedem Satrapii doświadcza obecnie ogromnego skoku w technice, z powodu trwających starć, bohaterowie są od niej odsunięci. Zamiast tego, poznają zakazane pola swoich umiejętności, jak również zdolności ich mieszkańców oraz doznają objawień bogów, o jakich istnieniu nie mieli pojęcia. I takim też sposobem wielowątkowa, pełna akcji oraz oryginalnych posunięć historia, przerodziła się w powolną, przegadaną, z mnóstwem zdziwaczałych rozwiązań i przekombinowań.\nJeżeli autor pokieruje dalsze poczynania chromeryjskich krzesicieli zgodnie ze wskazówkami, jakie podsunął nam w tej części, jego powieść będzie jedną z najbardziej rozczarowujących ostatnich lat.\nBrent Weeks urodził się i wychował w Montanie. Pisywał na barowych serwetkach i na planach lekcji, nim tysiąc stron później zdobył wymarzoną pracę. Jest autorem międzynarodowego bestsellera – trylogii „Nocny Anioł”, który sprzedał się w milionach egzemplarzy na całym...\nSaga Powiernika Światła początkowo miała być trylogią. Potem się okazało, że jednak autor wszystkiego nie zmieści i wyjdą cztery tomy. A przed wydaniem czwartego okazało się, że nie będzie on ostatnim i na finał przyjdzie nam poczekać do piątego. I oto efekt, czyli "Krwawe Zwierciadło" - najgorzej napisana i najbardziej przegadana część cyklu, w której autor jak na złość zmieścił wszystkie mankamenty swojego pisarstwa. Ale zacznijmy od początku.\nKarris została Bielą, a w związku z tym wikła się w mnóstwo obowiązków można by rzec "dworskich". Nie doczekamy się jednak jakichś wielce skomplikowanych intryg, czy kluczowych rozstrzygnięć względem wojny. Raczej mnóstwo lania wody i przeciągania akcji na siłę. Liv praktycznie całkowicie znika z pola zdarzeń, co jest dla mnie zabiegiem zupełnie niezrozumiałym. Autor nie potrafi należycie dobrać proporcji fabularnych. Kip - o którym za moment - wikła się w akcje wojenne i zostaje przywódcą Mocarzy, a Gavin przez całą bitą cholerną książkę siedzi w więzieniu i nie robi nic więcej. Jedynym promykiem nadziei jest Teia, której wątek związany z Zakonem Złamanego Oka wypada najciekawiej i najlepiej - jest tajemniczy, mroczny, czasem leniwy, ale podtrzymujący w napięciu i oczekiwaniu.\nPo pierwsze, tempo akcji znacznie spada. Ale to naprawdę znacznie. I tak jak w przypadku wielu autorów nie byłoby to zasadniczo wadą, tak u Weeksa dzięki temu uwydatniają się literackie braki. Przez całą książkę nie dzieje się nic kluczowego względem głównych wątków fabularnych. Na rzeczywiste rozwinięcie akcji i prawdziwe konkrety przyjdzie nam czekać od piątego tomu.\nPo drugie, Kip. Oh ten Kip. Tak jak na początku był postacią bardzo zabawną, ciekawą, oryginalnie skonstruowaną, tak w tej powieści wszystko autorowi się rozlazło. Pal licho, że mamy wzmianki o rzeczach, których mogliśmy się już wcześniej jak najbardziej domyślać: wszystko zmierza ku temu, że Kip zostanie jakimś tam wybrańcem. Nie mogło być inaczej. Jednakże tutaj zaczynamy go obserwować z pozycji lidera dowodzącego armiami i przeprowadzającego ataki, co absolutnie w żaden sposób nie współgra z jego osobowością, charakterem i kompletnie zaprzecza konstrukcji postaci z poprzednich tomów. Zupełnie niewiarygodna przemiana. Ponadto lwią część jego wątku stanowią jego małżeńskie perypetie. W skrócie rzecz ujmując, próbuje zabrać się do męskiej roboty, ale coś mu nie idzie. W międzyczasie kilka głupiutkich niby-śmiesznych tekstów i scen, które wywoływały we mnie raczej poczucie żenady. Ale jest wielki happy-end, jako że w samej końcówce nareszcie udaje mu się skonsumować małżeństwo. Brawo! Ostatecznie obserwujemy z jego perspektywy elementy wojny i bitew. Jak pisałem już wcześniej, Weeks bardzo słabo opisuje wątki batalistyczne... a tutaj namnożył ich do jakiejś 1/3 objętości książki! Z tychże zmagań również nic bardzo istotnego ani konkretnego nie wynika, toteż niekiedy byłem nawet zmuszony kartkować dalej.\nTrzeba również zaznaczyć, że w niniejszym tomie autor bardzo dużo kombinuje i miesza, a w żaden sposób nie posuwa już istniejących wątków do przodu. W efekcie zaczyna się miszmasz tajemnic w tajemnicach i kłamstw w nieprawdach, tak że bohaterowie nie wiedzą o co chodzi, ani czytelnik nie wie. I okey, nie mam nic przeciwko zawiłym fabułom, lecz Weeks robi to na tyle nieudolnie, że aż zniechęcająco. Wyciąga pewne informacje z kapelusza, przedłuża tematy do usranej śmierci i wstawia nowe elementy tak, jak mu się żywnie podoba. Nagle ten z tamtym i ta z tym okazują się spokrewnieni, ten synem tamtego, a ta córką innego [to już chyba trzeci tak banalny zabieg "zaskoczenia" w tym cyklu]. Ileż można bazować na tym samym schemacie.\nNiby w tle toczy się wielka wojna, ale nijak nie da się tego odczuć. Drobne wspominki, czy małe bitewki w tle i to tyle. Cała powieść sama w sobie do niczego nie prowadzi. Jest długim płaskim nurtem rzeki ciągnącym się w nieskończoność, gdzie większość bohaterów stoi w miejscu i nie ma na nic wpływu. A kończy się cliffhangerami, które obiecują, że w ostatnim tomie może wreszcie coś znaczącego - poza kopaniem i mieszaniem w fabule - się wydarzy.\nOczywiście - gdyby ktoś pytał - element cycko-fantasy dalej ma się świetnie i o ile w przypadku kilku pierwszych razów można było przymknąć na to oko, o tyle jeżeli kolejny raz muszę czytać o wystających piersiach i sutkach, to mam dość. Brent Weeks nie utrzymał poziomu. W tym tomie stał się monotonny, powtarzalny, zszedł do granicy bardzo niszowego czytadła. Pozostaje liczyć na to, że bardzo długa praca nad tomem ostatnim rzeczywiście przyniesie wymierne korzyści dla lektury i dla nas, czytelników.\nSaga Powiernika Światła początkowo miała być trylogią. Potem się okazało, że jednak autor wszystkiego nie zmieści i wyjdą cztery tomy. A przed wydaniem czwartego okazało się, że nie będzie on ostatnim i na finał przyjdzie nam poczekać do piątego. I oto efekt, czyli "Krwawe Zwierciadło" - najgorzej napisana i najbardziej przegadana część cyklu, w której autor jak na złość...\nW porównaniu do poprzednich części książka bardzo słaba.\nWyjaśniło się kilka wątków które myślałem że wcześniej zostały zakończone to jest bardzo na plus tej książki.\nNiestety po połowie zacząłem przerzucać niektóre rozdziały szczególnie z Kipem. Opis nocy (w liczbie mnogiej) poślubnej jest po prostu żałosny. Nic nie wnosi, a po dwóch stronach staje się wręcz żenujący. Kolejna sprawa nagle ni z gruszki i pietruszki wszyscy zaczynają padać na twarz przez Kipem a on na to nie zasługuje w żadnym wypadku, a mam wrażenie że wręcz przeciwnie.\nAutor zaczął wyciągać poboczne postacie na pierwszy plan co uważam za plus, ale zaczął głównego bohatera znacząco marginalizować i spłaszczać.\nOgólnie jestem bardzo rozczarowany tym tomem, mam nadzieję że kolejny będzie lepszy.\nNiestety po połowie zacząłem przerzucać niektóre rozdziały szczególnie z Kipem. Opis nocy (w liczbie mnogiej) poślubnej jest po prostu żałosny. Nic nie wnosi, a po dwóch stronach staje się wręcz żenujący....\nNa pewnym poziomie IV tomu cyklu Weeks utrzymuje fabułę w kupie, zapewnia znany czytelnikom wręcz nadmiar niespodzianek i zwrotów akcji, konsekwentnie prze do przodu... ale na innym poziomie widać, że opowieść rozrosła mu się do gargantuicznych rozmiarów i przestał sobie z nią radzić. Wiele pozostawia czytelnikom do domyślenia się samemu, część postaci zaniedbuje, praktycznie o nich nie pisząc, zaznaczając tylko, że coś robią - mnie na przykład bardzo zabrakło wieści na temat tego, co robią Danavis i Trzecie Oko, bo wydaje się, że prowadzą jakiegoś rodzaju działania wojenne, ale nikt nie wie, czy i co właściwie zrobili. Bardzo zabolało mnie też skandalicznie marginalne potraktowanie wątku Żelaznej Pięści (BARDZO). Liv również było mało, czego akurat nie żałuję, bo za nią nie przepadam, jednak i ona ma do odegrania pewną rolę, więc odsunięcie jej na boczny tor wydaje się dziwne (i kompletnie nie wiem, jaki cel miała mieć nadfioletowa wiadomość przesłana przez nią do Kipa?). Totalnie pominięty został również Zymun; choć wiadomo, że to figurant, to choćby jego relacja z Karris ma znaczenie, a prawie nic o niej nie wiadomo, była pokazana tylko jedna scena ich spotkania.\nPodsumowując: mgliste wzmianki o pewnych postaciach w dialogach innych postaci to za mało, by usatysfakcjonować czytelnika, przynajmniej takiego jak ja. Rozumiem, że kolejne części "Powiernika" mają wieleset stron, ale to nie tłumaczy pomijania wielu wątków czy zbywania ich dwoma zdaniami. Autor poległ tu i tyle. A spokojnie mógłby mniej miejsca poświęcić na przykład wątkom Tei albo Tisis, moim skromnym zdaniem.\nSą przynajmniej dwa albo trzy wątki, które wydają mi się niespójne (działania postaci stoją w sprzeczności z tym, co pamiętam z poprzednich części), albo niedostatecznie wyjaśnione - ale oczywiście nie mówię hop, Weeks lubi odwracać kota ogonem, więc może pod koniec wszystko się jakoś splecie i wyjaśni. Mam szczerą nadzieję, że w "Gorejącej bieli" wątki zakończą się z sensem. Czekam na polską premierę.\nNa pewnym poziomie IV tomu cyklu Weeks utrzymuje fabułę w kupie, zapewnia znany czytelnikom wręcz nadmiar niespodzianek i zwrotów akcji, konsekwentnie prze do przodu... ale na innym poziomie widać, że opowieść rozrosła mu się do gargantuicznych rozmiarów i przestał sobie z nią radzić. Wiele pozostawia czytelnikom do domyślenia się samemu, część postaci zaniedbuje,...\nBył tym złym? Niech i tak będzie. Był potworem? Będzie najlepszym.\nBrent Weeks Krwawe zwierciadło Zobacz więcej\nZawsze myślała, że złamane serce oznacza łzy i szloch, pełne rozpaczy gesty i zamknięcie się w sypialni. Że wtedy się nie je. Nie śpi. Człowiek jest wychudzony i blady jak w opowieściach. Dla niej głos pękającego serca był prosty, przenikliwy i nie towarzyszyło mu nic, poza ciszą.\nZawsze myślała, że złamane serce oznacza łzy i szloch, pełne rozpaczy gesty i zamknięcie się w sypialni. Że wtedy się nie je. Nie śpi. Człow...\nJesteście tacy inteligentni umysłami, a tacy ciemni, tacy beznadziejnie głupi sercami.


MOTYWY POLITYCZNE – Społeczeństwo\nKwiecień 13, 2011 Historia i polityka Brak komentarzy\nW każdym razie można twierdzić, że motywy polityczne wyciągnięte z przeszłości wzbogacają życie nowoczesnych społeczeństw i stanowią pewien głęboko ludzki akord w całokształcie powodów postępowania. Będąc w Iraku mogliśmy podziwiać grupy ludzi, którzy przez tysiące lat pozostają wierni swym wierzeniom — pomimo że naraża ich to na chroniczne mordy i prześladowania. Ludziom tym byłoby nieskończenie wygodniej z punktu widzenia wszelkich kryteriów „gospodarczych” czy innych wierzenia te porzucić. Zadziwiająca wierność Sabian wierzeniom starobabilońskim, Jezydów — mazdeizmowi, Asyryjeżyków — Nestoriuszowi musi przecież odpowiadać jakiemuś głębokiemu nurtowi w duszy człowieka, o którym politykowi zapominać nie wolno. Nawet marszałek Stalin, aczkolwiek zdawałoby się niezbyt przyjaźnie nastrojony do tradycji, ostatnio coraz częściej wspomina o Aleksandrze Newskim, o Kutuzowie i Suworowie.\nMIĘDZY DWOMA SZKOŁAMI\nROZWAŻANIE NAD REALIZACJĄ\nSŁUSZNE I BŁĘDNE TWIERDZENIA


Strona głównaStrona główna/Nasza oferta/Balistyczne systemy pomiarowe/Prototypa\nPrototypa - ZM s.r.o.\nPrototypa to jedyny producent urządzeń do pomiarów balistycznych, posiadający liczne referencje od klientów z całego świata. Firma opracowuje i produkuje urządzenia testowe do nabojów do kalibru 40 mm włącznie.\nBadania, rozwój i produkcja sprzętu balistycznego do testowania nabojów do broni myśliwskiej, sportowej lub wojskowej zgodnie ze standardami C.I.P., TP-VD, TPF, STANAG, MOPI, MIL, SAAMI itp.\nTestowanie broni strzeleckiej i armat w warunkach standardowych lub pogarszających się. Testowanie materiałów ochronnych zgodnie ze standardami STANAG 2920, AEP-55, NIJ 0101.Badania, rozwój i produkcja broni strzeleckiej, armat i amunicji oraz montaż broni.\nBadania i rozwój systemów wodowania bezzałogowych statków powietrznych. Projektowanie sprzętu pomiarowego dla laboratoriów balistycznych.\nPrototypa jest posiadaczem certyfikatu systemu zarządzania jakością EN ISO 9001: 2009 i AQAP 2110 (badania, rozwój i produkcja w dziedzinie broni, amunicji i sprzętu inżynieryjnego), a także posiadaczem kodu dostawcy kodyfikacji NATO 0461G.


Bransoletka z koralików morganitu. | Sklep internetowy Handmade Mała Fabryczka\nBransoletka z koralików morganitu.\n70,90 zł Bransoletka z koralików morganitu.\nBransoletka z morganitu. Wykonana z koralików gładkich i fasetowanych o średnicy 4mm i 6mm.\nBransoletka ma rozmiar uniwersalny, posiada regulację.\nPoczta Polska (Polska) 9,00 zł 4,00 zł\nBransoletka z jadeitów, na sznurku.\nMojano biżuteria ręcznie robiona\nPierścionek z hematytu i perły.\nPierścionek elastyczny z cytrynu i laspisu.\nBransoletka z białego howlitu i hematytu.\nKolczyki z kwarcem różowym.\nKolczyki z kamienia księżycowego, z krzyżami.\nKoci dodatek- bransoletka damska.\nBransoletka z kwarcu różowego.\nBransoletka z laspisu lazuli.\nKolczyki z kwarcu różowego.


Kiedy podwyżka za uzyskanie tytułu magistra? - Kancelaria Radców Prawnych - IURATOR\n12 Lip Kiedy podwyżka za uzyskanie tytułu magistra?\nOpublikwano o 17:50 w Aktualności\tprzez\tŁukasz Modrzyk\nCzęść podmiotów leczniczych – w szczególności tych publicznych – w swoich regulaminach wynagradzania premiuje pracowników, który uzyskują tytuł magistra. Dotyczy to zwłaszcza pielęgniarek i fizjoterapeutów. W okresie wakacyjnym, gdy pracownicy często bronią swoich prac dyplomowych, pojawia się pytanie – kiedy w zasadzie pracownikowi należy się podwyżka: w momencie złożenia z sukcesem egzaminu dyplomowego czy uzyskania upragnionego dyplomu magistra?\nPrzede wszystkim należy wskazać, za art. 77. ust 1. pkt 2 Ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, że „absolwent studiów otrzymuje dyplom ukończenia studiów na określonym kierunku i profilu potwierdzający wykształcenie wyższe oraz tytuł zawodowy[…] magistra, magistra inżyniera albo równorzędny potwierdzający wykształcenie wyższe na tym samym poziomie – w przypadku studiów drugiego stopnia i jednolitych studiów magisterskich.” Przepis ten jasno wskazuje, iż dyplom ukończenia studiów jedynie potwierdza fakt uzyskania tytułu magistra pielęgniarstwa i otrzymanie go nie jest warunkiem uzyskania tytułu magistra.\nCo więcej, art. 76 ust. 7 Ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce wskazuje, że „datą ukończenia studiów jest data złożenia egzaminu dyplomowego”, a nie otrzymanie dyplomu, który, jak już zostało wskazane powyżej, jedynie potwierdza uzyskanie tytułu magistra. Nie można również pominąć ubiegłorocznego rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 27 września 2018 r. w sprawie studiów. Paragraf 30 tegoż rozporządzenia wyraźnie wskazuje, że tytuł magistra pielęgniarstwa nadaje się po uzyskaniu efektów uczenia się określonych dla studiów na kierunku pielęgniarstwo.\nSam wydruk i wręczenie dyplomu nie jest równoznaczne z uzyskaniem tytułu magistra – jego nadanie ma miejsce w momencie pozytywnego rezultatu egzaminu dyplomowego. Taka też data będzie widnieć na dyplomie. Jeśli więc pracodawca przewidział dodatek z tytułu posiadania tytułu magistra, do jego wypłaty wystarczające będzie okazanie zaświadczenia z uczelni, potwierdzającego uzyskanie tego tytułu.


W Żelaznym Moście z przerażeniem patrzą na tragedię na Węgrzech | Gazeta Wrocławska\nW Żelaznym Moście z…\nW Żelaznym Moście z przerażeniem patrzą na tragedię na Węgrzech\nUrszula Romaniuk i Piotr Kanikowski 9 października 2010, 7:00\nŻelazny Most zajmuje powierzchnię prawie 1400 hektarów. To największy zbiornik płynnych osadów w Europie fot. piotr krzyżanowski\nAle obraz gęstej mazi zalewającej domy zawsze będzie wywoływać u nich gęsią skórkę.\n- Także kiedy pada deszcz, trudno nie myśleć, że gdyby nasz wał się osunął, to już po nas - mówi Danuta Wójcik.\nTrzy polskie wsie w okolicach Lubina - Kalinówkę, Pielgrzymów i Barszów - od dawna toną w szlamie znacznie głębiej niż rejon węgierskiego miasteczka Ajka. Zalano je jednak celowo, wysiedliwszy najpierw wszystkich mieszkańców. Były lata siedemdziesiąte. Rozbudowujący się dynamicznie Kombinat Górniczo-Hutniczy Miedzi potrzebował miejsca na składowanie osadów po flotacji, czyli wstępnym wypłukaniu rudy miedzi z wydobytej spod ziemi, roztartej na miazgę skały. Ułamek jej masy stanowi przeznaczony dla hut koncentrat, z którego później zostanie wytopiony metal. Milionów ton bezużytecznego szlamu nie da się jednak z powrotem wtłoczyć pod ziemię. Dlatego powstał Żelazny Most - największy zbiornik odpadów płynnych w Europie.\nZ samolotu wygląda rozkosznie: uśpiony szmaragdowy embrion w szaro-zielonej otulinie z piasku, drzew i pól. Z bliska budzi respekt. Zbiornik zajmuje 1394 hektary. Wały, na które nie da się wejść bez zadyszki, mają ponad 14 km obwodu. Z korony widać rozciągającą się po horyzont pustynię porytą gąsienicami spychaczy i landrowerów. To tzw. plaża. Gdzieś w jej głębi, przy futurystycznej wieży, błyszczy kawałek nieba odbity w lustrze wody. A za plecami w cieniu tego giganta kulą się wsie: Tarnówek, Żelazny Most, Komorniki, Dąbrowa...\nW osadach, które trafiają na składowisko, jest podobno cała tablica Mendelejewa. Ale ludzie bardziej niż chemii obawiają się milionów ton szlamu i wody. Gdyby choć część tej masy wydostała się na zewnątrz, w promieniu kilkudziesięciu kilometrów nie byłoby czego zbierać.\nDlatego poczynając od budowy zbiornika w 1974 roku, przez jego kolejne rozbudowy, kwestie bezpieczeństwa są najważniejsze. W tym rejonie nie ma eksploatacji złóż miedzi, bo ewentualne wstrząsy mogłyby uszkodzić wał. W miejscowościach sąsiadujących ze składowiskiem ustawiono syreny, które mają ostrzec ludzi, gdyby działo się coś złego. Takie lokalne stacje alarmowania postawiono w Rudnej, Gwizdanowie, Krzydłowicach, Komornikach, Tarnówku, Gawronkach, Grodziszczu, a nawet w Pęcławiu, choć to już w powiecie głogowskim. Kolejne mają stanąć w Żukowie i Proszówku. Mieszkańcy gmin Rudna, Polkowice i Grębocice, gdzie leży zbiornik, zostali przeszkoleni, co mają robić, gdyby wydarzyła się awaria Żelaznego Mostu. Władze KGHM i samorządowcy wolą dmuchać na zimne.\nPrzygotowane są plany ratownicze dla samego zakładu, jak i okolicznych terenów. Jest w nim, między innymi, wykaz osób odpowiedzialnych za bezpieczeństwo i zbiorczy wykaz mieszkańców do ewakuacji, ze wskazaniem miejsc, gdzie mogliby się schronić.\nPrzez całą dobę pracownicy Zakładu Hydrotechnicznego, do którego należy ten obiekt, prowadzą obserwację wałów. Helikopter rozpyla nad zbiornikiem specjalne środki, żeby powstrzymać piasek, który niesiony wiatrem osiada wiele kilometrów dalej, a przy silniejszych porywach krąży po okolicy niczym prawdziwa pustynna burza.\nZapory sięgają obecnie 172,5 metra nad poziom morza. Zgodnie z aktualnym pozwoleniem, mogą być podwyższone o kolejne 7,5 metra - ma to się stać za około sześć lat. Ale jest już koncepcja ich rozbudowy powyżej 180 m n.p.m., co umożliwi Polskiej Miedzi bezpiecznie składować odpady do 2042 roku. Część z nich znajdzie się w nowej kwaterze o powierzchni ok. 600 ha (całkowita pojemność ma wynieść ok. 930 mln m sześc.).\nFala podnosiła stojące na kopalnianej bocznicy wagony i porzucała je kilkaset metrów dalej\n- Obiekt nie stwarza zagrożeń dla środowiska naturalnego, jest bezpieczny i spełnia wymogi w zakresie ochrony środowiska - zapewnia Dariusz Wyborski, dyrektor departamentu public relations w KGHM. - Potwierdza to otrzymanie przez Zakład Hydrotechniczny w 2004 roku tak zwanego pozwolenia zintegrowanego. Jest to rodzaj licencji na prowadzenie działalności, gdy do środowiska przedostają się zanieczyszczenia.\nJednym z największych problemów są podsiąki: woda przedostaje się na zewnątrz i rozlewa na pobliskie tereny. W przeszłości często zdarzały się awarie - uciążliwe, bo okoliczne rowy i rzeczki zapełniały się szlamem. Dlatego wciąż modernizowane są rurociągi i system rowów do drenażu wód podziemnych.\nOd 1992 roku nad bezpieczeństwem rozbudowy składowiska czuwa też Zespół Ekspertów Międzynarodowych: prof. Michele Jamiolkowski z Włoch, dr W. David Carrier III z USA, prof. Richard J. Chandler z Wielkiej Brytanii, prof. Kaare Heg z Norwegii, a także prof. Wojciech Wolski, krajowy ekspert geotechniczny.\nPoza tym co roku Zakład Hydrotechniczny aktualizuje ocenę oddziaływania składowiska na środowisko. Taki dokument trafia do gmin Rudna, Grębocice i Polkowice, na których terenie leży zbiornik, a także do Urzędu Marszałka Województwa Dolnośląskiego i Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska. Jest oficjalnym potwierdzeniem, że ludziom ani przyrodzie nic nie zagraża. Od dawna wiadomo też, co się stanie ze zbiornikiem, kiedy za 32 lata skończy się jego eksploatacja. Wyrosną na nim drzewa.\nTak jak w Iwinach, gdzie zarastająca perzem polna droga za dawną kopalnią miedzi "Konrad" prowadzi wprost pod gąszcz kilkudziesięcioletnich sosen i grabów. Aż trudno uwierzyć, że 40 lat temu był tu zbiornik osadów poflotacyjnych otoczony sześćsetmetrowym pierścieniem wałów o wysokości dwupiętrowej willi. Inaczej niż w Żelaznym Moście, gdzie dodatkową izolację stanowi szeroki pas suchych odpadów, w Iwinach woda przylegała bezpośrednio do obwałowania i mogła przesączać się przez skarpę.\nNocą 13 grudnia 1967 roku grobla pękła. Wyrwą o długości 63 metrów w podstawie i 134 metrów w koronie błotnista breja wylała się na zewnątrz, w kierunku pogrążonych we śnie wiosek. Fala przy wyjściu miała 20 metrów wysokości. Łamała słupy energetyczne jak zapałki, podnosiła stojące na kopalnianej bocznicy wagony z rudą i porzucała je w bezładzie kilkaset metrów dalej, taranem uderzała w ściany budynków, rozbijając je na kawałki.\nSądząc po wskazówce budzika wyłowionego później ze szlamu, była trzecia piętnaście, kiedy zatopiła położone najbliżej zbiornika Iwiny. Huczała upiornie w ciemności, a z czasem w ów huk wmieszał się skowyt psów, kwik świń, buczenie bydła, rżenie koni i rozpaczliwe ludzkie nawoływania. Mieszkańcy, których ten hałas wyrwał ze snu, rzucili się do okien. W blasku księżyca z przerażeniem dostrzegli, jak dziwny cień o nieregularnych płynnych kształtach przesuwa się szybko po śniegu w ich stronę. Nim zdążyli zorientować się w niebezpieczeństwie, było już za późno na ucieczkę z domu: napierająca breja zablokowała drzwi, wlewała się do domów przez rozbite okna, rozlała się w śmiertelną pułapkę po podwórkach, gubiąc ludzi i zwierzęta.\nTak zginęli w wieku trzydziestu kilku lat Maria i Jan Boczarowie. Obudzeni w środku nocy, nie mogli już wyjść na zewnątrz. Zabrali więc z łóżek trójkę małych dzieci, skulili się w kącie pokoju, pod ścianą, która miała wytrzymać napór wody i błota, a pękła niczym krucha filiżanka. Nazajutrz odnaleziono ich wszystkich martwych, w powalanym szlamem, oszklonym mrozem rumowisku.\nWłodzimierz Dziuba stracił w katastrofie młodszą siostrę i ojczyma. Ich gospodarstwo stało najbliżej grobli. Gdy zatrzęsło budynkiem, czternastoletnia Alicja Piwowarczyk nie zdążyła skryć się na piętro, jak jej mama i druga z sióstr. Wzywała pomocy. Ojciec próbował ją ratować. Zginęli oboje. Ciała zostały porwane przez szlam i wyrzucone daleko za domem.\nPrawie dwa kilometry dalej we śnie - nieświadome piekła, jakie rozpętało się dookoła - utonęło starsze małżeństwo Skibów.\nW pamięci mieszkańców Iwin zachowały się jeszcze inne ofiary: jakieś dziecko, które z becikiem wpadło w błotnistą kipiel, jakaś dziewczynka z majątku... Na wiejskim cmentarzu wiele grobów ma wyrytą na tablicy datę sprzed 40 lat i inskrypcję o tragicznej śmierci.\nBez szwanku wyszli z opresji ci, którzy mieszkali na piętrze poniemieckich willi. To, co było na parterze, zmiotła fala.\nJak wyliczają sprawozdania z katastrofy, 13 grudnia 1967 roku w Iwinach i okolicach zginęło 18 osób, a 570 odniosło rany. 400 ludzi trzeba było ewakuować w bezpieczne miejsce. 12 mln metrów sześciennych poflotacyjnego szlamu zalało dolinę Bobrzycy pasem o długości 19 kilometrów. Zatopiło 121 budynków mieszkalnych, 407 zabudowań gospodarczych, drogi, tory, pola, ogródki i sady w sześciu wioskach: Iwiny, Raciborowice Dolne, Tomaszów Bolesławiecki, Kraśnik, Dąbrowa i Lubków. Zwierzęta nie miały żadnych szans.\n- To był potworny widok - wspomina Włodzimierz Dziuba. - W niektórych miejscach woda sięgała po dachy. Sporo było w niej poflotacyjnego mułu zmieszanego ze żwirem.\nOsadu nie dało się usunąć. Grubą na kilkadziesiąt centymetrów skorupą pokrył żyzną niegdyś ziemię. Zarósł trawą, krzakami i drzewami.\nChoć to największa tragedia w dziejach Polskiej Miedzi, ówczesne media informowały o niej lakonicznie, sucho, bez emocji, by nie podważać wiary w sens socjalistycznej gospodarki. I to dopiero po tym, jak wiadomość podało Radio Wolna Europa.\nDość szybko - zaledwie cztery miesiące po katastrofie - postawiono przed sąd winnych: projektanta zbiornika z wrocławskiego Hydroprojektu, kierownika budowy tamy, inspektora budowlanego i trzech pracowników kopalni, którzy mieli nadzorować osadnik. Gdy zapadły wyroki skazujące, sprawą zajął się Sąd Najwyższy, według którego nie można było jednoznacznie wykazać ani przyczyn zdarzenia, ani winy skazanych. Wszyscy zostali wypuszczeni na wolność.\nDo dziś nie wiadomo, dlaczego doszło do katastrofy w Iwinach. Najprawdopodobniej zaważyło niedostateczne rozpoznanie terenu, na którym zbiornik został zlokalizowany. Ekspertyzy Polskiej Akademii Nauk wykazały, że przed jego budową nie zbadano głębszych warstw podłoża, przez co grobla powstała nad uskokiem tektonicznym. Niżej kopalnia wypompowywała wodę, co dodatkowo mogło powodować przesiąkanie zbiornika w głąb ziemi. Pojawiły się też, niepotwierdzone ostatecznie, sygnały o wstrząsie sejsmicznym, do którego miało dojść na dwie godziny przed pęknięciem wałów.\nRozważano też sabotaż, bo w pobliżu wału znaleziono kłębek drutu strzelniczego. Ostatecznie jednak ten wątek wykreślono jako niemożliwy.\nTamta historia była i wciąż jest dla władz kombinatu jak memento. Zdaniem Jana Paździory, długoletniego dyrektora kopalni "Konrad" i autora monografii starego zagłębia, w okolicach Lubina wyciągnięto wnioski z katastrofy w Iwinach.\n- "Konrad" był budowany, opierając się na doświadczeniu przedwojennym - mówi Jan Paździora, zaznaczając, że była to podówczas największa kopalnia miedzi w Europie. - Także zbiornik na odpady po flotacji nie miał wówczas odpowiednika o podobnej wielkości. Sądzono, że szlam i woda, dostarczane po flotacji jedną rurą, rozprowadzą się w nim równomiernie. Tymczasem szlam zbierał się w zachodniej części, a w pobliżu wschodnich wałów powstał rów wypełniony wodą.\nW Żelaznym Moście zapobiega temu szachownica ażurowych rurociągów, dzięki której można sterować rozłożeniem osadów. Ponadto zbiornik w Iwinach miał konstrukcję misy - jej zawartość napierała na ścianki, czyli wały. Żelazny Most przypomina raczej płytki szeroki talerzyk, gdzie ciśnienie na zaporę jest ograniczone do minimum.\nAle strachu nie da się wyeliminować. Z podwórka Ireny Giermek widać zbiornik z osadami. Mieszkanka Tarnówka opowiada o chwilach grozy, jakie przeżyła w ubiegłą sobotę: - Przebierałam ziemniaki w piwnicy i nagle usłyszałam z nadajnika ostrzegawczego, że w związku z awarią Żelaznego Mostu jest ewakuacja. Wybiegłam z piwnicy na drogę i nie wiedziałam, co robić - mówi pani Irena. - Sąsiad jechał po dzieci, też przestraszony. Dopiero po chwili ktoś powiedział, że to ćwiczenia, próbny alarm w Komornikach.\nFN 18.08.2014 20:58:49\nTo jest katastrofa ekologiczna. Katastrofa srodowiskowa. To jestgwałt na naturze i ludziach zamieszkujacych wszystkie okoliczne gminy i miejscowosci. Piepszy sie o zabezpieczeniach normach i monitoringu, podczas gdy zarowno na wegrzech jak i tuz przed awaria zbiornika konrad, wladze rowniez zapewnialy jakie to bezpieczne i wspaniale. To jest swiadectwo Naszych czasow, jak lobby miedziowe, zamiata pod dywan wszystkie watpliwosci i dramatyczne apele. WSZYSTKIE opinie ze zrodel niezaleznych dzwonia na alarm, a KGHM zamierza wyciac nastepne 400ha lasow zeby powiekszyc ten moloch. TEN ZBIORNIK TO JAK WRZOD NA D**PIE . NAJWYZSZY CZAS SKONCZYC Z TYM. Postawcie sie na miejscu tych biednych ludzi mieszkajacych w promieniu kilku kilometrow od tego "czegos" a jest ich pare tysiecy. No ale coz wladza w tym kraju narazie zajmuje sie walka o stolki zamiast pomyslec o tym zbrodniczym przykladzie dewastacji srodowiska na skale przemyslowa. Pozdrawiam\ntutejsza 26.10.2010 15:18:37\nDziękujemy za powolną smierc ktora nam serwują władze, kghm i tajemnica panstwowa!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!\ntutejsza 26.10.2010 15:18:36\nNiniol 09.10.2010 15:24:13\nTempo reakcji niczym u szachisty. Ja rozumiem, że robiliście wywiady, ale przy okazji moglibyście jakąś ciekawszą fotkę walnąć. Niech ludzie zobaczą jaki to gigant.\nWojna na Ukrainie. Rosjanie ostrzeliwują Charków, niszcząc miasto. Widać ruch wojsk na Białorusi\nRosyjscy okupanci kontynuują blokadę Charkowa, w dalszym ciągu prowadząc ostrzał artyleryjski i dalej niszcząc dzielnice mieszkalne i infrastrukturę miasta....\n5 kwietnia 2022, 8:48\nRemont ulicy Pomorskiej trwa. Jest dobra wiadomość dla kierowców\nW piątek (4 marca) w godzinach popołudniowych zostanie przywrócony ruch na ul. Cybulskiego we Wrocławiu. Kierowcy będą mogli skręcić w lewo od ul. Drobnera...\n3 marca 2022, 12:35\nulica pomorska remont\nulica cybulskiego wrocław\nkiedy koniec remontu pomorskiej wrocław\nWe Wrocławiu powstanie nowy most Chrobrego, łączący Sępolno ze Swojczycami. Miasto otrzymało zezwolenie na realizację inwestycji drogowej wydane przez wojewodę,...\n9 lutego 2022, 11:55


Zniesienie współwłasności | Prawo Dla Każdego\nWspółwłasność w częściach ułamkowych jest jednym z rodzajów współwłasności, przewidzianym przez polskie prawo i jest samoistnym stosunkiem prawnym regulowanym przez przepisy prawa rzeczowego, znajdujące się w kodeksie cywilnym. W oparciu o te przepisy, współwłaściciel ma ograniczone prawo do rozporządzania rzeczą wspólną. Wprawdzie każdy ze współwłaścicieli ma prawo dowolnie rozporządzać swoim udziałem we współwłasności, czyli np. może ten udział (jako prawo) sprzedać, jednakże, zgodnie z art. 199 kodeksu cywilnego, do rozporządzania rzeczą wspólną oraz do innych czynności, które przekraczają zakres zwykłego zarządu, potrzebna jest zgoda wszystkich współwłaścicieli. W razie braku zgody, współwłaściciele, których udziały wynoszą co najmniej połowę, mogą żądać rozstrzygnięcia przez sąd, który orzeknie mając na względzie cel zamierzonej czynności oraz interesy wszystkich współwłaścicieli.\nIstnieją dwa tryby zniesienia współwłasności: umowny oraz sądowy. Tryb umowny nie jest szczegółowo regulowany przepisami kodeksowymi, jednak jest dopuszczalny w zgodzie z zasadą swobody umów. Jest to sposób najbardziej pożądany, pozwalający w sposób bezkolizyjny dokonać zniesienia współwłasności, na skutek zgodnego oświadczenia woli wszystkich współwłaścicieli. Jednakże w przypadku umowy dotyczącej nieruchomości, konieczne jest zachowanie formy aktu notarialnego, co wynika z zasad ogólnych dokonywania czynności prawnych mających za przedmiot nieruchomość (art. 158 k.c.). Z kolei tryb sądowy jest w większym stopniu regulowany przez przepisy prawne, zarówno materialnoprawne, jak i procesowe i jest uruchamiany w sytuacji, gdy między współwłaścicielami nie dojdzie do porozumienia.\nZniesienie współwłasności może nastąpić na trzy główne sposoby: podział rzeczy wspólnej, przyznanie rzeczy jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych oraz sprzedaż rzeczy stosownie do odpowiednich przepisów.\nPreferowanym przez ustawodawcę sposobem jest podział rzeczy wspólnej (tzw. podział w naturze), który definitywnie prowadzi do zniesienia współwłasności, poprzez wydzielenie samodzielnych, objętych odrębną własnością, rzeczy. Jednakże podział nie może być sprzeczny z przepisami ustawy lub społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy. Główne ustawowe ograniczenia dotyczą przede wszystkim nieruchomości, w przypadku których podział musi być zgodny, co do zasady, z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Podział jest również niemożliwy, gdy w jego wyniku doszłoby do istotnej zmiany rzeczy lub istotnego zmniejszenia jej wartości.\nInnym technicznym sposobem zniesienia współwłasności jest przyznanie rzeczy jednemu z współwłaścicieli, za spłatą dla pozostałych. Spłata powinna stanowić równowartość ich udziału we współwłasności. Wydaje się, że ten sposób jest bardziej preferowany przez ustawodawcę niż sprzedaż rzeczy, jednak w przypadku braku zgodnego wniosku, będą decydowały złożone czynniki i cały kontekst sytuacyjny. Zgodnie z art. 212 par 2 k.c. sąd będzie orzekał „stosownie do okoliczności”. W przypadku zaś konkurencji sposobów, kiedy dopuszczalny będzie zarówno podział rzeczy, jak i przyznanie rzeczy jednemu współwłaścicielowi za spłatą, to w sytuacji gdy współwłaściciele nie przedłożą wspólnego wniosku o przyznanie rzeczy jednemu z nich, sąd prawdopodobnie orzeknie o podziale rzeczy (chyba że będzie to niemożliwe).\nJeżeli chodzi o umowę zniesienia współwłasności, to taka umowa będzie wymagała złożenia zgodnych oświadczeń woli, obejmujących sam zamiar zniesienia współwłasności, jak i techniczny sposób tego dokonania. W przypadku, gdy umowa będzie miała za przedmiot nieruchomość, to będzie musiała zostać zawarta w formie aktu notarialnego. Należy się liczyć zatem z koniecznością poniesienia kosztów w związku z taksą notarialną, zależną od wartości przedmiotu umowy (maksymalną wysokość taksy reguluje Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 czerwca 2004 r. w sprawie stawek taksy notarialnej). Oprócz tego należy pamiętać o tym, że umowne zniesienie współwłasności jest opodatkowaną czynnością cywilnoprawną- zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Podatek obciąża solidarnie obydwie strony umowy, zaś płatnikiem jest notariusz. W przypadku zniesienia współwłasności przed sądem obowiązek podatkowy powstanie dopiero z chwilą uprawomocnienia się wyroku.\nJednakże w sytuacji gdy nie będzie możliwe zawarcie umowy o zniesienie współwłasności, z uwagi na brak porozumienia, pozostaje droga sądowa, tj. złożenie wniosku o zniesienie współwłasności. Wniosek składa się do sądu rejonowego właściwego według miejsca położenia nieruchomości, a do wniosku dołącza się dowody dotyczące prawa własności. W przypadku nieruchomości należy dołączyć aktualny wypis z księgi wieczystej lub zbioru dokumentów, w zależności od tego czy nieruchomość ma urządzoną KW lub zbiór dokumentów. Dodatkowo można dołączyć wypisy z ewidencji gruntów i budynków, a także dokumentu dowodzące prawa własności, np. umowa sprzedaży, czy postanowienie o dziale spadku. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o pozwie, zatem wniosek musi spełniać takie same wymagania formalne jak pozew, tj. datę sporządzenia, nazwę sądu, wartość przedmiotu sporu (wartość nieruchomości, której zniesienie współwłasności ma dotyczyć), określenie wnioskodawcy (z adresem), wskazanie uczestników (z adresem), żądanie wniosku, powołanie dowodów i uzasadnienie. Różnice są terminologiczne, czyli zamiast powoda i pozwanego są wnioskodawca i uczestnik. Od wniosku obowiązuje stała opłata sądowa - jeżeli wniosek jest uzgodniony z pozostałymi uczestnikami, to opłata wynosi 300,00 zł, a jeżeli brakuje zgodnego projektu zniesienia współwłasności, to wynosi 1.000,00 zł. (art. 41 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych).\nWe wniosku można wskazać preferowany sposób zniesienia współwłasności, choć sąd nie będzie nim związany. Sąd zwykle będzie dążył do tego by podzielić rzecz w naturze, jednakże dużo może zależeć od kontekstu konkretnej sprawy. Gdy rzecz nie daje się podzielić albo szczególne sytuacje przemawiają za innym rozwiązaniem, to wówczas sad weźmie pod uwagę możliwość przyznania rzeczy jednemu współwłaścicielowi za spłatą albo sprzedaż. O tym, czy będzie to przyznanie jednemu współwłaścicielowi, czy będzie to sprzedaż będą decydowały takie przesłanki jak: zasady prawidłowej gospodarki, dane i charakterystyka współwłaścicieli, a także sytuacja rodzinna, majątkowa oraz zdolność do ponoszenia spłat.\nJeżeli chodzi o kwestię spłat, to przy postępowaniu sądowym należy ustalić wielkość spłat. Przy umownym zniesieniu współwłasności strony same będą mogły ustalić wartość nieruchomości i związaną z tym wielkość spłat, jednak przy postępowaniu sądowym, pojawi się konieczność zawarcia we wniosku, dodatkowego wniosku o powołanie biegłego by wycenił aktualną wartość nieruchomości. Wynagrodzenie biegłego będzie się zaliczało do kosztów sądowych, a sąd zażąda uiszczenia zaliczki na poczet wynagrodzenia biegłego. Uniknąć kosztów można jedynie wtedy, gdy we wniosku o zniesienie współwłasności, znajdzie się jednocześnie wniosek o zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych i sąd uzna ten wniosek za zasadny. Przy składaniu tego wniosku należy przedstawić sądowi w oryginale, najlepiej na odpowiednim formularzu, oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania.\nDodatkowo warto wspomnieć, iż podczas postępowania o zniesienie współwłasności, na ewentualny wniosek strony, sąd będzie mógł rozstrzygnąć także spory dotyczące wzajemnych roszczeń współwłaścicieli z tytułu posiadania rzeczy, takie jak np. nakłady na nieruchomość, czy zwrot pożytków. Należy wtedy takie wnioski zawrzeć we wniosku o zniesienie współwłasności.


Krzysztof Daukszewicz | Wszystkie książki, wywiady, artykuły | Lubimyczytać.pl\nŻródło zdjecia: http://daukszewicz.com/?page_id=4\nPisze książki: literatura piękna, reportaż, publicystyka literacka, eseje, poezja, satyra\nUrodzony: 30 października 1947\nOd 1976 roku współtworzył kabaret Gwuść z którym zdobywał nagrody. W 1976 roku zadebiutował w I Biesiadzie Humoru i Satyry w Lidzbarku Warmińskim w autorskim programie kabaretowym „Dookoła Wojtek”, za który otrzymał II nagrodę. W roku 1978 przeniósł się do Warszawy, gdzie do 1981 występował w kabarecie „Na Pięterku” Związku Polskich Autorów i Kompozytorów. W latach 1979-84 był kierownikiem literackim Teatru na Targówku, w którym zrealizował własny spektakl satyryczny „Dziury na drodze” oraz musical dla dzieci „Dzieci taty Zeusa”. W latach 1983 – 86 prowadził wraz z Januszem Gajosem kabaret „Hotel Nitz”. Od roku 1986 do 1990 współpracował z kabaretem Pod Egidą.\nRealizował autorskie recitale i programy telewizyjne takie jak: „Na tronie”, „U pana Krzysia”, „Rozmowy ze zgryzem”. Od 2005 roku jest stałym gościem na antenie programu „Szkło kontaktowe” nadawanego w TVN24. Jest autorem sztuk teatralnych „Cycek”, „Bunkier”, zbioru satyrycznego „Między Worłujem a Przyszłozbożem” i wielu książek, licznych piosenek oraz felietonów .\nJest laureatem licznych nagród, takich jak; Złote Rogi Kozicy i nagrody MKiS w Ogólnopolskim Turnieju Kabaretowym w Zakopanem w 1977, Złotej Szpilki na II Biesiadzie Humoru i Satyry w 1977 za program „Mity i nity, czyli nasza Monachomachia”, III nagrody na III Biesiadzie Humoru i Satyry w 1978, Srebrnych Rogów Kozicy w Ogólnopolskim Turnieju Kabaretowym w Zakopanem w 1978, Grand Prix oraz nagrody dziennikarzy na przeglądzie kabaretowym OSET w Rzeszowie w roku 1986, III nagrody za farsę „Cycek” na Międzynarodowym Konkursie na sztukę teatralną w Jugosławii w 1986, nagrody MKiS na KFPP Opole 91, Złotego Mikrofonu w 1991, nagrody miesięcznika „Szpilki” za „Listy do Pana Hrabiego” w 1991 roku, Złotego Kamertonu w 1992, Prometeusza w 1997.\nCzytelnicy: 147 Opinie: 14\nByłoniebyło. Nibywiersze, obrazy i okruchy\nMeneliki, limeryki, epitafia - sponsoruje ruska mafia\nCykl: Między Worłujem a Przyszłozbożem (tom 9)\nCykl: Między Worłujem a Przyszłozbożem (tom 7)\nMiędzy Worłujem a Przyszłozbożem. Pamiętnik popaprańca\nPiosenki z życiorysem\nCykl: Między Worłujem a Przyszłozbożem (tom 5)\nCykl: Między Worłujem a Przyszłozbożem (tom 1)\nCykl: Między Worłujem a Przyszłozbożem (tom 2)\nCykl: Między Worłujem a Przyszłozbożem (tom 3)\nPrzeżyłem Panie Hrabio\nWiem tylko, że w ciekawych czasach też mogę żyć, ale dlaczego w durnych?\nKrzysztof Daukszewicz Pamiętnik IV Rzepy Zobacz więcej\nNie widziałem jeszcze jak płaczesz To zbyt intymne (...) Szlochamy otwarcie Tylko Na hollywoodzkich produkcjach.\nKrzysztof Daukszewicz Byłoniebyło. Nibywiersze, obrazy i okruchy Zobacz więcej\nA wszystkie kobiety, i młode, i starsze, śpiewają, że wolą te walce niż marsze. Bo walc się zaczyna od rąk całowania, a marsz to najczęściej od łez.\nA wszystkie kobiety, i młode, i starsze, śpiewają, że wolą te walce niż marsze. Bo walc się zaczyna od rąk całowania, a marsz to najczęściej...\nKrzysztof Daukszewicz Izy Rajder, czyli pieszy jeździec Zobacz więcej


Namierzanie za pomocą Viviane + HOT3\nWątek: Namierzanie za pomocą Viviane + HOT3\nWątek: Namierzanie za pomocą Viviane + HOT3 (Przeczytany 1774 razy)\n« dnia: Maj 08, 2016, 18:45:13 »\nPanowie, jeszcze się HOT3 nie bawiłem, ale oglądając różne filmiki zawsze jest taki scenariusz: zajęcie pozycji, zalokowanie celu statecznego, odpalenie HOT'a. Hmmm, a co z celami poruszającymi się? Ten cały Viviane to łapie?\nOdp: Namierzanie za pomocą Viviane + HOT3\n« Odpowiedź #1 dnia: Maj 08, 2016, 18:48:36 »\nNie, po to operator ma duży joystick żeby ręcznie śledzić cel. Zapisane\n« Odpowiedź #2 dnia: Maj 08, 2016, 20:29:42 »\nCytat: some1 w Maj 08, 2016, 18:48:36 Nie, po to operator ma duży joystick żeby ręcznie śledzić cel. Nie ma to jak francuski wynalazek ;>, czyli coś w sumie jak pociski na sznurek z operatorem na joyu. Było coś podobnego w naszych Mi-2.\n« Odpowiedź #3 dnia: Maj 08, 2016, 21:00:26 »\nTOW-y chyba działają na podobnej zasadzie.\n« Odpowiedź #4 dnia: Maj 08, 2016, 22:11:44 »\nOgólnie fajna jest ta opcja, że można sterować też joystickiem ale jednak wolę osobnym z pod drugiego grzybka. Na szczęście jest tutaj taka możliwość i można sobie ustawić "; , . /" na HOTAS. Przydatna opcja przy auto hover to C (wył. automatycznego utrzymywania wysokości) oraz E (auto slave - podążanie za TV camera).Zoom jest całkiem niezły. Przyczajony Tygrys ukryty smok ; ).\n« Odpowiedź #5 dnia: Maj 09, 2016, 12:24:59 »\nCytat: YoYo w Maj 08, 2016, 20:29:42 Nie ma to jak francuski wynalazek ;>, czyli coś w sumie jak pociski na sznurek z operatorem na joyu. Było coś podobnego w naszych Mi-2.To wcale nie jest żaden francuski patent - tak samo są naprowadzane TOWy czy też pociski radzieckiego systemu Szturm. Jak BST wyda wreszcie Cobrę albo Mi-24 to tam będziemy naprowadzali pociski tak samo .Na Mi-2URP było jeszcze "fajniej", bo Malutka była naprowadzana metodą MCLOS (w odróżnieniu od powyższej SACLOS). Tam operator sterował bezpośrednio pociskiem, a nie tylko utrzymywał celownik na celu. Można to porównać do próby trafienia modelem RC w czołg z odległości kilku km .\n« Odpowiedź #6 dnia: Maj 09, 2016, 18:40:31 »\nCiekawa sprawa, zobaczę jak to w praktyce na tradycyjnym autobusie z traffiku w DCS . Sterowanie z pod grzybka jest bardziej agresywne, za to, to z pod joya widzę, że jest bardzo delikatne. Może na takim sterowaniu kamerą będzie łatwiej utrzymać cel. Z tym, że przecież jak coś jest w ruchu to zmienia odległość, a podświetlanie lasem odbywa się poprzez impuls (tu jako sprawdzenie odległości). Czyli laser tutaj nie utrzymuje celu, a jedynie kamera?\n« Odpowiedź #7 dnia: Maj 09, 2016, 18:48:04 »\nLaser tylko pozwala zmierzyć odległość czy cel jest w zasięgu. Zapisane\n« Odpowiedź #8 dnia: Maj 09, 2016, 21:22:34 »\nOgólnie to nie poziom bojowy Ka-50, a faktycznie trzeba nie marudzić, a podchodzić do tego jako lekki śmigłowiec. Przydałoby się tylko coś co nam sygnalizuje auto hover (ale ma być jakaś lampka) ale i jakiś znacznik dla auto slave, bo obracanie się włączamy i dopóki nie wyłączymy to będzie nam się Gazelka obracała wciąż i wciąż (czyli też inaczej niż w Ka-50 gdzie działa to jednorazowo). Pamiętacie też, że auto slave zadziała jak właśnie puścimy szota laserem i zmierzymy odległość.No i podnieść sobie covery.\n« Odpowiedź #9 dnia: Maj 10, 2016, 23:28:32 »\nJeśli cel jest w ruchu to już niezłe wyzwanie o ile cel porusza się względem nas pod kątem 90 stopni (w tej samej linii to luzik). Jako, że HOT 3 odpala się +/- 3 stopnie względem frontu (permission), to auto slave nie nadąża za tym i trzeba trochę pocwaniakować - wyprzedzić znacznie cel i potem wrócić (devsi zapowiedzieli, że będzie można przy auto hover używać też ręcznego obrotu za pomocą orczyka po jakimś patchu). Faktycznie jednak idzie trafić i co fajne, to także, najważniejsze by mieć dobrze ustawiony celownik tylko w ostatniej fazie (wcześniej możemy sobie mierzyć nawet w niebo ). Przez monitor też w miarę okej widać podążający pocisk. Jak to w DCS, trochę nam ułatwia to sytuacja, że jak trafi się pierwszy cel, to reszta się rozjedzie i stanie i z kolejnymi jest już prościutko.... Zapisane\n« Odpowiedź #10 dnia: Maj 12, 2016, 00:08:06 »\nByloby tez fajnie jakby zrobili ten kabelek ciagnacy sie za HOT do 4300m. Cytat: LMP w Maj 09, 2016, 12:24:59 To wcale nie jest żaden francuski patent - tak samo są naprowadzane TOWy czy też pociski radzieckiego systemu Szturm. Jak BST wyda wreszcie Cobrę albo Mi-24 to tam będziemy naprowadzali pociski tak samo .Na Mi-2URP było jeszcze "fajniej", bo Malutka była naprowadzana metodą MCLOS (w odróżnieniu od powyższej SACLOS). Tam operator sterował bezpośrednio pociskiem, a nie tylko utrzymywał celownik na celu. Można to porównać do próby trafienia modelem RC w czołg z odległości kilku km . Co ciekawe, na Gazelkach tez byly uzywane te Malutki. Wersja jugoslowianska.


Szkoła niedzielna | Kościoł Chrystusowy w Płocku | Jezus Drogą, Prawdą i Życiem\nW naszej wspólnocie priorytetowo dbamy o bezpieczeństwo, nauczanie i właściwe prowadzenie dzieci. W każdą niedzielę podczas nabożeństwa odbywają się w przystosowanych i właściwie wyposażonych salach dziecięcych, zajęcia z etyki biblijnej, prowadzone i nadzorowane przez profesjonalną kadrę katechetyczną pod kierownictwem (żony Starszego Zboru) Katarzyny Szczypeckiej. Ponadto dzieci mają możliwość brać regularny udział w profesjonalnych przedstawieniach biblijnych reżyserowanych przez żonę Starszego Zboru Karolinę Zgorzelską (zapraszamy do obejrzenia zdjęć z minionych przedstawień w dziale Galeria). W sierpniu 2016 roku został oficjalnie zarejestrowany Pozaszkolny Punkt Katechetyczny uruchomiony przy współpracy z Urzędem Miasta Płocka i nadzorowany przez dyrekcję szkoły w Płocku. Umożliwia to nam wystawianie świadectw z religii i umieszczania ocen na świadectwach szkolnych.\nUrodziłam się w 1986 roku w Suwałkach, jestem żoną i mamą dwójki wspaniałych dzieci: Małgosi i Jasia. Z wykształcenia jestem magistrem chemii.\nOd września 2014 roku rozpoczęłam służbę w pracy z dziećmi, prowadzę zajęcia Szkoły Niedzielnej w naszym kościele. W maju 2015 roku ukończyłam Letnią Szkołę Biblijną. Natomiast od września 2015 roku rozpoczęłam Korespondencyjne Studia Biblijne.\nSłużba ta daje mi wiele radości, jak również jest dla mnie ogromnym wyzwaniem. Wiem jak bardzo potrzebna jest dzieciom Szkoła Niedzielna, a wraz z nią możliwość lepszego poznania Boga. Dzieci z zainteresowaniem słuchają historii biblijnych i związanych z nimi głównych prawd. Inwestycja w najmłodsze pokolenie na pewno zaowocuje w przyszłości.\nW związku z coraz większą liczbą dzieci w naszym Kościele w 2016 roku rozpoczęliśmy działalność Pozaszkolnego Punktu Katechetycznego. Dzięki temu nasze pociechy otrzymują świadectwa z religii w naszym kościele, a Szkoła Niedzielna otrzyma niewielkie wsparcie finansowe, za które będzie można zakupić niezbędne materiały.\nKatarzyna Szczypecka – Dyrektor Pozaszkolnego Punktu Katechetycznego


Definicja i znaczenie fizjoterapii | Rehabilitacja\nAktualności>Artykuły>Definicja i znaczenie fizjoterapii\nDefinicja i znaczenie fizjoterapii\nFizjoterapia to dział współczesnej medycyny klinicznej wykorzystujący do leczenia, rehabilitacji i profilaktyki różne formy energii. Wywodzi się z uprawianego od najdawniejszych czasów przyrodolecznictwa i określa te metody, które zostały dowiedzione naukowo i na tej podstawie znacznie rozwinięte. Fizjoterapia może być samodzielną metodą leczenia lub stanowić uzupełnienie farmakoterapii i leczenia operacyjnego oraz podstawę rehabilitacji i profilaktyki. Innymi słowy fizjoterapia oznacza nieswoiste leczenie przy pomocy bodźców, mające na celu przywrócenie stanu równowagi.\nMetody stosowane w fizjoterapii zaliczane są do tzw. naturalnych metod leczniczych z dwóch powodów: działają na naturalne, czyli fizjologiczne mechanizmy homeostazy oraz stanowią naturalny składnik środowiska zewnętrznego. W piśmiennictwie spotykane są różne synonimy fizjoterapii, takie jak fizjatria, fizykoterapia, medycyna fizykalna lub terapia fizykalna. Wszystkie te pojęcia wywodzą się z tego samego słowa physis oznaczającego w języku greckim naturę, przyrodę, natomiast therapeia oznacza leczenie.\nTerapia Tecar z wykorzystaniem urządzenia Back 3SE firmy Winback to nowoczesna forma fizjoterapii.\nWśród metod fizjoterapeutycznych możemy wyróżnić: balneoterapię, hydroterapię, termoterapię, masaż leczniczy, kinezyterapię, klimatoterapię, ultrasonoterapię, światłolecznictwo, elektroterapię, magnetoterapię, aerozoloterapię, leczenie uzdrowiskowe.\nBalneoterapia obejmuje leczenie za pomocą naturalnych surowców leczniczych. Wśród metod balneoterapii wyróżniamy peloidoterapię, czyli leczenie przy użyciu peloidów, kąpiele lecznicze, kurację pitną, czyli krenoterapię, inhalacje (aerozoloterapia), a także irygacje, czyli płukania jam ciała.\nHydroterapia definiowana jest jako leczenie przy wykorzystaniu wody pod różnymi postaciami, różnym ciśnieniem oraz temperaturą.\nTermoterapia to terapia, w której wykorzystuje się do leczenia energię cieplną. Energia ta może być zarówno dostarczana do organizmu (ciepłolecznictwo), jak również odbierana (zimnolecznictwo).\nMasaż leczniczy stanowi uzupełnienie bądź przygotowanie do pozostałych zabiegów. Stosowane są różne rodzaje masażu, np. klasyczny, wibracyjny, segmentarny, podwodny.\nKinezyterapia oznacza terapię wykorzystującą różne formy aktywności fizycznej.\nKlimatoterapia opiera się na leczeniu przy wykorzystaniu właściwości naturalnego środowiska przyrodniczego. Należą tutaj takie zabiegi, jak m. in. kąpiele powietrzne, kąpiele morskie, kąpiele słoneczne, inhalacje aerozolu morskiego.\nUltrasonoterapia oznacza leczenie przy pomocy ultradźwięków.\nŚwiatłolecznictwo jest to terapia wykorzystująca do leczenia promieniowanie podczerwone, widzialne oraz nadfioletowe.\nElektroterapia lub elektrolecznictwo oznacza leczenie przy pomocy prądu stałego oraz prądów impulsowych o małej i średniej częstotliwości.\nMagnetoterapia oznacza terapię, w której wykorzystuje się leczniczy wpływ pola magnetycznego.\nAerozoloterapia, inaczej wziewania czy inhalacje, to metoda leczenia polegająca na wprowadzeniu środka leczniczego w formie aerozolu do układu oddechowego. Środkiem leczniczym mogą być np. naturalne surowce balneologiczne, olejki, substancje chemiczne o działaniu leczniczym.\nLeczenie uzdrowiskowe oznacza zorganizowane postępowanie lecznicze prowadzone w uzdrowisku, wykorzystujące do leczenia, rehabilitacji lub profilaktyki naturalne surowce lecznicze, klimat oraz metody fizykalne.\nŁóżko do masażu membranowego Aquai I to kompletny system do suchego hydromasażu\nPozostałe metody Fizjoterapii\nPoza powyższymi metodami w fizjoterapii elementami wspomagającymi leczenie są: dieta, psychoterapia, edukacja zdrowotna i farmakoterapia.\nOrganizm w celu prawidłowego funkcjonowania musi mieć zapewnioną dostateczną ilość energii oraz składników pokarmowych. Składniki te są dostarczane wraz z pożywieniem. Podczas choroby funkcje organizmu zostają rozregulowane, dlatego tym bardziej istotne staje się znaczenie diety. Odpowiedni zestaw pokarmów za pośrednictwem zmian biochemicznych we krwi i tkankach wpływa na funkcjonowanie wszystkich narządów. Dieta dostosowana do potrzeb chorego nazywa się dietą leczniczą. Przy jej pomocy możliwe jest uzupełnienie składników, których organizm ma niewystarczające ilości w wyniku choroby i ograniczenie tych, których metabolizm może być dla organizmu wyzwaniem.\nWiadomość o chorobie powoduje u chorego uczucia lęku, buntu, gniewu, żalu. Z biegiem czasu jednak pacjenci uczą się akceptować chorobę i adaptują się do nowych warunków. Niezwykle ważną rolę we wsparciu chorego na tej trudnej drodze odgrywają jego bliscy, lekarz prowadzący oraz pozostały personel medyczny sprawujący opiekę. Leczenie bowiem to nie tylko leki, ale także nastawienie chorego. Przykładowo, stres wywołuje wiele zmian w organizmie, mogących zakłócać proces leczenia. Praca z chorym powinna dodawać mu odwagi, otuchy i wiary we własne możliwości. Psychoterapia ma za zadanie spowodować, by chory wykazał się pełnym zaangażowaniem w proces leczenia.\nCelem fizjoterapii poza leczeniem i rehabilitacją jest także profilaktyka. Zdrowie zależy aż w 50% od stylu życia, czyli naszych świadomych zachowań i decyzji. Z tego względu ogromne znaczenie ma edukacja zdrowotna i kształtowanie prozdrowotnych zachowań. Każdy winien uświadomić sobie, że zachowanie zdrowia należy do jego obowiązków, natomiast lekarz jedynie w tym pomaga. Stały kontakt z personelem medycznym w trakcie terapii stwarza doskonałą okazję do poszerzenia wiedzy o zdrowiu. Kształtowanie nowych, prozdrowotnych nawyków może być dzięki temu kontynuowane także po zakończeniu kuracji.\nPodczas stosowania zabiegów fizjoterapeutycznych nie wyklucza się stosowania produktów farmaceutycznych. Istnieją schorzenia, które wymagają stałego przyjmowania leków, np. cukrzyca czy niedoczynność tarczycy. Przyjmowanie leków powinno być dostosowane do programu stosowanych zabiegów, ponieważ metody fizjoterapeutyczne mogą nasilać lub obniżać działanie stosowanych leków.\nNaturalne surowce lecznicze to kopaliny lecznicze, czyli wody mineralne, sole lecznicze, peloidy oraz gazy lecznicze. Oddzielnie rozpatrywane są właściwości lecznicze klimatu, które określane są jako czynniki atmosferyczne, które sprzyjają leczeniu, łagodzeniu skutków lub objawów chorób bądź zachowaniu zdrowia.\nWoda mineralna to woda podziemna wydobywająca się z głębi Ziemi. Skorupa ziemska składa się w większości z minerałów, a jej grubość może przekraczać nawet 70 km. Woda określana mianem mineralnej zawiera minimum 1000 mg składników stałych przypadających na litr wody. Składniki mineralne zawarte w wodach mineralnych pochodzą ze skorupy ziemskiej. Zawartość minerałów w wodzie uwarunkowana jest składem chemicznym skał, warunkami termicznymi i warunkami ciśnienia. Podstawowe aniony i kationy wód mineralnych to: wodorowęglanowy HCO3, chlorkowy Cl-, siarczanowy SO42-, sodowy Na+, wapniowy Ca 2+, magnezowy Mg2+. Poza składnikami mineralnymi w wodzie podziemnej mogą znajdować się także składniki organiczne, gazy oraz bakterie, które wpływają jedynie na skład chemiczny, nie posiadając właściwości chorobotwórczych.\nW balneologii solankami określa się wody chlorkowo-sodowe zawierające w swoim składzie minimum 15 g NaCl/litr wody, czyli o stężeniu 1,5%. Wody o stężeniu NaCl poniżej 1,5% określane są jako wody słone. Naturalne solanki powstały wiele milionów lat temu, kiedy to w wyniku ruchów tektonicznych ziemi część praoceanu łącznie ze wszystkimi zawartymi w niej formami życia została przykryta przez grube warstwy skał. Solanki wydobyte z głębi ziemi to w istocie morza, które zapadły się pod ziemię. Stopniowy powolny rozkład substancji organicznych spowodował, że są one bogate w wiele cennych minerałów. Przez wiele lat solanki były odcięte od świata zewnętrznego, co uchroniło je od zanieczyszczeń, w które bogate są dzisiejsze morza. Solanki mogą także powstawać w procesie ługowania, czyli rozpuszczania struktur solnych przez wody podziemne.\nOprócz podstawowych jonów sodu i chloru w skład naturalnych solanek wchodzą pierwiastki, takie jak jod, wapń, brom, magnez, siarka, bor, potas czy lit. Powszechne występowanie solanek stwierdza się niemal na całym terytorium Polski, z wyjątkiem Sudetów, Gór Świętokrzyskich i lokalnych fragmentów platformy prekambryjskiej (m. in. wyniesienie mazursko-suwalskie).\nSolanki znane były co najmniej od wczesnego średniowiecza. Pierwotnie wykorzystywane były do produkcji soli, a od połowy XIX wieku zaczęto stosować je również w lecznictwie uzdrowiskowym. Obecnie naturalne solanki wykorzystywane są w 12 miejscowościach uzdrowiskowych: Busko-Zdrój, Ciechocinek, Dębowiec, Goczałkowice-Zdrój, Kołobrzeg, Konstancin-Jeziorna, Łapczyca, Połczyn-Zdrój, Sopot, Świnoujście, Ustroń i Zabłocie.\nWśród soli leczniczych zaliczanych do naturalnych surowców leczniczych szczególne miejsce zajmuje sól chlorkowo-sodowa. Sól kamienna tworzyła się w procesie krystalizacji wody morskiej, jak również na powierzchni ziemi w postaci wykwitów solnych (tzw. gleby słone). Istniały również jeziora solne.\n< Zaproszenie na Targi Rehabilitacja 2019\tWanna z hydromasażem – dlaczego warto kupić? >\nData aktualizacji: 04-10-2019, 13:17\nHydromasaż\tmasaż prowadzony przy użyciu wody wypuszczanej z dysz pod odpowiednio wysokim ciśnieniem. Hydromasaż zalicza się do hydroterapii. Jest stosowany przede wszystkimw celu poprawy krążenia i do relaksu.\nPromieniowanie podczerwone (Infra Red). Promieniowanie o długości fali od 780nm do 1mm. Promieniowanie to jest możliwe do detekcji i wykorzystywane jest do wielu metod pomiarowych np. do pulskoksymetrii.\nInaczej fototerapia- leczenie światłem. Do leczenia wykorzystuje się światło o różnej długości zarówno naturalne jak i sztuczne - od podczerwonego poprzez widzialne do ultrafioletu. Światło podczerwone emitowane jest za pomocą lamp Sollux i wykorzystywane jest w fizykoterapii w celu ogrzewania tkanek. Światło widzialne (w różnym spektrum) wykorzystuje się w dermatologii, w celu leczenia depresji oraz do zmniejszania poziomu bilirubiny (powodu żółtaczki) u niemowląt. Światło UV stosuje się głównie do fotochemioterapii.


Bochnia. Burmistrz: W dniu wyborów nikt nie zgłaszał żadnych problemów do miejskiej komisji wyborczej – Bochnia i Brzesko z bliska\nBochnia. Burmistrz: W dniu wyborów nikt nie zgłaszał żadnych problemów do miejskiej komisji wyborczej\nDodano 22 listopada\nPodczas dzisiejszego spotkania z dziennikarzami burmistrz Stefan Kolawiński odniósł się do protestu w sprawie wyborów, który złożyli mieszkańcy Smykowa. Gospodarz Bochni zapewniał, że czeka na rozstrzygnięcie sądu w tej sprawie.\n– Chciałbym zaznaczyć, że w dniu wyborów do komisji miejskiej w Bochni nie wpłynęły żadne niepokojące sygnały, że wystepują jakieś problemy komunikacyjne – podkreślał burmistrz.\nPoinformował też, że zwrócił się do komendanta policji w Bochni z prośbą o informację, co działo się w Bochni po wypadku na autostradzie.\nKomendant insp.Tadeusz Stachak odesłał informację. Jej treść poniżej:\nW odpowiedzi na pismo z dnia 20.11.2018 r. nr OSO.502.31.2018 dotyczące zdarzenia drogowego na autostradzie A4 w dniu 04.11.2018 r. informuję, że w wyniku tego zdarzenia od godz. 14:40 autostrada w kierunku Krakowa była zablokowana. O godzinie 16:15 prawy pas autostrady w kierunku Krakowa został odblokowany, a o godz. 19:45 przywrócony został ruch na autostradzie.\nZe względu na zablokowanie ruchu na autostradzie, w celu rozładowania tworzącego się zatoru, węzłem Bochnia, a następnie ulicami miasta Bochnia poprowadzony został objazd z autostrady do drogi DK94.\nW efekcie powyższego odnotowano zwiększenie natężenia ruchu samochodowego na ulicach miasta Bochnia, gdzie dochodziło do chwilowych zatorów i blokowania się niektórych ulic, jednak nie stwierdzono nieprzejezdności, bądź stałego zablokowania którejkolwiek z ulic miasta Bochnia.\nNa temat sytuacji komunikacyjnej na terenie Bochni w dniu wyborów wypowiadała się także asp. sztab. Dominika Półtorak rzeczniczka policji w Bochni. W materiale zamieszczonym 16 listopada 2018 na łamach Portalu Bochnia z bliska czytamy:\n– Faktycznie tego dnia po południu przejazd przez Bochnie był mocno utrudniony. Wiele ulic ze względu na wypadek było zakorkowane – zapewnia policjantka.\nTagi:będa powtórzone wybory, Polecane, powtórzone wybory w Bochni, sąd sprawdzi czy mieszkańcy nie dotarli do wyborów\n22 listopada godzina 19:49\nBardzo prosze nie używać określenia mieszkancow Smykowa tylko Bochni bo Smykow to nie jest miasto. Bardzo prosze o sprawdzenie czy osoby wnoszące mieszkają na ul. Smykow, generalnie używanie takich sformułowań jest nieuprawnione.\n22 listopada godzina 22:01\nKorki były ale nie do URN!!! Były w druga stronę…\n24 listopada godzina 07:33\nA Pan burmistrz zwracając się do Policji w tej sprawie to działa jako uczestnik postępowania sądowego czy widz?\nBochnia. Wszystko jasne. Powtórki wyborów w Bochni nie będzie! UZASADNIENIE WYROKU\nBochnia. Dziś dowiemy się, czy w Bochni będą powtórzone wybory?\nBochnia. Wiemy, kiedy sąd rozpatrzy protesty wyborcze mieszkańców Smykowa!


1 kwietnia 2021 Lokalizacja: Scanmed S.A. - Szpital św. Rafała • Inny\nWitam. Z czystym sumieniem mogę polecić Panią doktor Ewę Wójcik.8.12.2020 r.miałam przeprowadzony zabieg skrócenia mięśni w oczach. Po 4 miesiącach od operacji widzę prościej i mam prostszy kręgosłup. Jestem wdzięczna Pani doktor za uratowanie kręgosłupa.\n18 marca 2021 Lokalizacja: Scanmed S.A. - Szpital św. Rafała • Inny\nMimo wady genetycznej (zespół Goldenhara) który powodował nawroty cysty Pani doktor z anielską cierpliwością operowała mnie - walcząc o prawe oko. Gdy byłem na tym oddziale- denerwowałem się czy to nie klinika prywatna. Wierzyć mi się nie chciało że tak można opiekować się pacjentem... ok 18 lat temu operowała mnie, i do dziś jest super. I nawet prawo jazdy zrobiłem :) bardzo jestem Jej wdzięczny za bezinteresowność, i o to że tak Jej zaangażowanie. Pani doktor... Dziękuję.\n18 sierpnia 2020 Lokalizacja: Scanmed S.A. - Szpital św. Rafała • Inny\nMiałam operację zeza u dr Wójcik. Operacja była w Szpitalu Św. Rafała w Krakowie .Od tego zabiegu mam masę problemów z oczami. Pani doktor nie powiedziała że do końca życia będę widzieć podwójnie przy patrzeniu w prawo. Dodatkowo pojawiły się męty. Oko oczywiście się nie wyprostowało.Przeklinam dzień w którym zdecydowałam się na operację.\n18 lipca 2019 Lokalizacja: Scanmed S.A. - Szpital św. Rafała • operacja zeza\nWspaniała Pani doktor. Cierpliwa, wrażliwa z wyłączonym systemem nerwowym :):):) Pełna profeska. Operacja przyniosła wspaniałe rezultaty. Syn lat 8 miał wszystkie rodzaje zeza (skośny, zbieżny w obu oczach z widzeniem naprzemiennym) przeszedł trzy operacje, które dały cudowny efekt. Dziecko nie ma już żadnego zeza i prościutkie oczka. Jako rodzice jesteśmy zachwyceni. Bardzo dziękujemy, że spotkaliśmy Panią doktor na naszej drodze.\n28 czerwca 2018 Lokalizacja: Gabinet • operacja zeza\n8 listopada 2017 Lokalizacja: Gabinet • operacja zeza\n3 października 2017 Lokalizacja: Gabinet • Konsultacja\n6 września 2017 Lokalizacja: W innym miejscu • operacja zeza\n16 marca 2017 Lokalizacja: Gabinet • badania wzroku


Jak rozpocząć korzystanie z Dysku Google\nDysk Google został opublikowany na wszystkich stronach z wiadomościami, ponieważ został oficjalnie wydany wczoraj. Jeśli Twoje konto zostało aktywowane (moje zostało aktywowane za kilka godzin), bardzo łatwo zacząć z niego korzystać od razu. Zrobiłem krótką wycieczkę po zrzutach ekranu, aby zacząć korzystać z Dysku Google.\nJeśli otrzymałeś tę wiadomość e-mail, po prostu przejdź na stronę Dysku Google, a otrzymasz stronę podobną do poniższej. Teraz kliknij Przejdź do Dysku Google w prawym górnym rogu okna.\nNastępnie zobaczysz wiadomość Witamy na Dysku Google i możesz obejrzeć film promocyjny, jeśli chcesz. Kliknij Wypróbuj Dysk Google.\nDostaniesz się na Dysk Google, a zauważysz, że wszystkie Twoje dokumenty Google są już zsynchronizowane z usługą.\nStamtąd nadal możesz wyświetlać podgląd i udostępniać pliki dowolnemu użytkownikowi.\nTeraz kliknij Pobierz Dysk Google na komputerze, aby zainstalować oprogramowanie.\nZapoznaj się dokładnie z Warunkami korzystania z Dysku Google. Jest pewien interesujący język w terminach, które możesz nie chcieć zgodzić się również. Zauważyłem wiele krytyki na temat terminów w dzisiejszej społeczności technologicznej. Wkrótce będziemy mieli o tym więcej.\nMożesz wysyłać statystyki użytkowania i raporty o awariach automatycznie. Jest to całkowicie opcjonalne, nie musisz się na to zgodzić, aby korzystać z Dysku Google. Kliknij Zaakceptuj i zainstaluj.\nDostaniesz mały plik, pobrany plik wykonywalny o wielkości 1 MB do twojego systemu. Kliknij dwukrotnie, aby rozpocząć proces pobierania i instalacji. To trwa mniej niż minutę.\nGdy wszystko zostanie zainstalowane, zostaniesz poproszony o zalogowanie się za pomocą adresu e-mail i hasła Google. Jeśli jesteś jedynym, który korzysta z komputera, sugeruję sprawdzenie Stay Stay.\nOto najważniejsza część, w której konfigurujesz sposób działania oprogramowania. Kliknij przycisk Dalej na pierwszym ekranie, informując, że na Twoim komputerze zostanie utworzony folder.\nPo uruchomieniu (2 z 2) kliknąłem Ustawienia zaawansowane. Chcę wiedzieć, jakie dane tworzy kopie zapasowe tego oprogramowania, a nie tylko rozpocząć synchronizację.\nW następnym oknie będziesz mógł wybrać miejsce, w którym folder Dysku Google zostanie umieszczony na komputerze, a także które foldery zostaną zsynchronizowane. Możesz także zdecydować, czy pliki Dokumentów Google będą zsynchronizowane. Również jeśli chcesz uruchomić oprogramowanie automatycznie po uruchomieniu komputera.\nPo kliknięciu przycisku Rozpocznij synchronizację pliki umieszczone w folderze Dysk Google zostaną zsynchronizowane z Twoim kontem (do 5 GB, jeśli korzystasz z bezpłatnego abonamentu, jeśli potrzebujesz więcej miejsca, oto ceny.\nPowtórz te czynności na wszystkich komputerach, które chcesz zsynchronizować z Dyskiem Google.\nAplikacja na Androida na Dysk Google\nJest też doskonała aplikacja Google na Dysku na Androida, która zastąpiła moją aplikację Dokumenty Google. Polecam tę aplikację każdemu, kto korzysta z Dysku Google i urządzenia z Androidem. Możesz ją zainstalować na swoim urządzeniu z Androidem w Google Play tutaj.\nUmożliwia także dostęp do wszystkich plików i folderów na Dysku Google. Ponadto wybierz dokumenty, które będą dostępne offline w rzadkich przypadkach, gdy nie masz dostępu do Internetu.\nKonfigurowanie Dysku Google jest proste i mogłem szybko rozpocząć korzystanie z niego. Zauważyłem, że prędkość przesyłania jest mniejsza niż w Dropbox, ale należy się tego spodziewać, ponieważ serwery Google są obciążone dużym obciążeniem.\nMinęło dużo czasu dla Androida i użytkowników Google. Jeśli wolisz korzystać z produktów firmy Microsoft, zapoznaj się z aplikacją Windows SkyDrive dla systemów Windows, Mac i Mobile.\nJak uzyskać dostęp do folderu biblioteki w folderze głównym na komputerze Mac\nGdzie na świecie jest MrGroove? [groovyBlog]\nJak włączyć weryfikację dwuetapową na Twitterze (zaktualizowano)\nAutomatycznie loguj się do Windows 8\nApple iOS 11.0.3 - Apple wydaje kolejną niewielką aktualizację na iPhone'a i iPada\nJak zarządzać zarejestrowanymi komputerami i urządzeniami w systemie Windows 10


Twój telefon już nigdy się nie wyładuje\nStrona główna›Twój telefon już nigdy się nie wyładuje\nŹródło zdjęć: © Dr Wang, trzymający nanokabel, który można będzie wpleść w ubranie człowieka (fot. via Chip.pl)\nZespół prowadzony przez dr Zhong Lin Wang aktualnie pracuje nad utworzeniem nanogeneratorów, w których połączone zostaną miliony takich nanokabli. Te zaś są na tyle małe, że 50. sztuk może być niezauważalnie zmieszczonych w ludzkich włosach. 5 nanogeneratorów ma dostarczyć 1 µA prądu przy napięciu 3V, a więc mniej więcej tyle samo, co dwie baterie AA.\nPolecamy w wydaniu internetowym chip.pl:"Otwarty system Android będzie... zamknięty"\nJak ładować telefon, żeby go nie zepsuć\nBateria, która naładuje się do pełna w 10 minut\nWybierasz się na koncert? Naładuj swój telefon t-shirtem


MRiRW: Amerykańskie restrykcje dla polskiego mięsa nieuzasadnione - Portal Rolniczy Okiem Rolnika - technika rolnicza, uprawa, zwięrzęta, prawo i finanse\nNapisał Redakcja - Prawo i Finanse Paź 23, 2018\nResort rolnictwa nie zgadza się ze stanowiskiem Amerykanów. Jak przekonuje, wysyłki mięsa wieprzowego z Polski prowadzone są zgodnie z ustalonymi warunkami, czyli ze stref, które nie zostały objęte formalnymi unijnymi restrykcjami dotyczącymi ASF.\nJak podkreśla ministerstwo, regionalizacja ASF jest konsultowana z KE. Mimo pojawienia się w Polsce tej choroby, eksport wieprzowiny do USA był kontynuowany, a dotychczasowe wysyłki były akceptowane przez USA.\n- Nieprawdziwe doniesienia amerykańskich mediów dotyczące rzekomych wysyłek mięsa ze świń pochodzących ze stref objętych restrykcjami ASF, podważają zaufanie odbiorców amerykańskich do polskich produktów – czytamy na stronie internetowej resortu rolnictwa. - Główny Lekarz Weterynarii 19 października 2018 r. przekazał stronie amerykańskiej oficjalne pismo z odpowiedzią na zarzuty APHIS i prośbą o zniesienie zakazu importu. Potwierdzono, że kwestionowane zakłady położone są w strefach wolnych, mimo że otoczone są obszarami objętymi restrykcjami ASF – podaje ministerstwo.\nPomoc suszowa: Do rolników trafiło 449 mln zł\tARiMR: rolnicy otrzymali już 815 mln zł zaliczek


Zastępujemy wszechobecną chemię produktami o jak najbardziej naturalnych składach. Popularność zyskują wszelkie masełka i oleje, takie jak tytułowy olej konopny. Czym jest i kiedy stosować olej konopny?\nOlej konopny to olej otrzymywany z konopii siewnych (cannabis sativa). Konopie są naprawdę wyjątkowymi roślinami, w których składzie znajdziemy aż kilkaset różnych związków organicznych, pozytywnie wpływających na ludzki organizm. Warto jednak pamiętać, że spora zawartość substancji aktywnych, powoduje znaczne zróżnicowanie w zależności od konkretnych odmian konopii, czy ich poszczególnych części, a więc otrzymujemy także różne rodzaje olejów. Olej konopny możemy podzielić na dwa podstawowe rodzaje: olej z nasion rośliny oraz olej z jej kwiatów. Każdy z nich posiada inne właściwości i w innych sytuacjach powinniśmy go stosować.\nOlej konopny, jaki otrzymujemy z nasion rośliny, to olej który zawiera sporą dawkę kwasów Omega 3 oraz Omega 6 (proporcja 3:1), czyli kwasy wielonienasycone, które pozytywnie działają na nasz organizm, a także kwas linolowy, kwas alfa-linolenowy, kwas gamma linolenowy, kwas oleinowy, oraz nasycone kwasy tłuszczowe. Możemy stosować go zarówno od wewnątrz (poprzez spożywanie), jak i od zewnątrz, np. na twarzy czy włosy. Olej z nasion ma ciemnozielone zabarwienie i lekko gorzki, orzechowy smak i zapach.\nSystematycznie spożywany olej konopny z nasion, może widocznie poprawić naszą odporność, wyregulować poziom cholesterolu oraz gospodarkę hormonalną organizmu. Co ważne, olej ten, łagodzi stany zapalne i chroni przed nowotworami. Wspomaga również pracę naszych narządów wewnętrznych, takich jak jelita, wątroba czy mózg.\nOlej konopny otrzymywany z nasion, stał się bardzo popularny także w kosmetyce. Wszystko dzięki jego niesamowitemu wpływowi na stan skóry czy włosów. Olej ten, możemy stosować w trakcie łuszczycy, atopowego zapalenia skóry czy podczas przebiegu różnych odmian trądziku. Nakładany na włosy, skutecznie je nabłyszcza i regeneruje. Sprawia, że stają się bardziej odporne na uszkodzenia i blaknięcie.\nOlej konopny z kwiatów (olej CBD)\nOlej konopny, jaki otrzymujemy z kwiatów konopi (odmiany cannabis sativa l.), to olej nazywany olejem CBD. Zawiera bowiem biologicznie aktywny kannabidiol. Olej otrzymywany z kwiatów posiada ciemnobrązowe zabarwienie i jest cierpko-gorzki w smaku. Olej ten nie jest produktem nielegalnym, ponieważ, w przeciwieństwie do oleju z marihuany, nie zawiera substancji narkotycznych. Systematyczne stosowanie oleju konopnego CBD potrafi przynieść naprawdę pozytywne efekty. Posiada silny wpływ na nasz układ nerwowy, dzięki czemu jego zastosowanie jest tak naprawdę ogromne. Najbardziej popularnymi wskazaniami do spożywania oleju CBD są wszelkie choroby nerwowe i psychiczne, reumatyczne oraz immunologiczne.


OmyaWeb Wizja zrównoważonego rozwoju\nNasze zaangażowanie w ideę zrównoważonego rozwoju przejawia się we wszystkim, co robimy, i oparte jest na udowodnionych przesłankach naukowych i podejściu systemowym. Prowadzimy naszą działalność pełni przekonania, że nasze produkty i usługi w istotny sposób przyczyniają się do realizacji wizji zrównoważonego społeczeństwa.\nPostępujemy uczciwie wobec wszystkich zaangażowanych stron – nie uznając przy tym kompromisów w dziedzinie BHP i ochrony środowiska. Powyższe odnosi się do zarządzania personelem, informowania o produktach, planowania modernizacji zakładów i zacieśniania związków ze społecznościami lokalnymi.\nWe wszystkich miejscach, w których prowadzimy działalność, szanujemy kultury lokalne i potrzeby miejscowych społeczności, a wszystkie zaangażowane strony traktujemy po partnersku. Planując korzystanie z zasobów naturalnych, bierzemy pod uwagę konkurencyjne potrzeby społeczne i optymalizujemy ich wykorzystanie z myślą o obecnych i przyszłych pokoleniach.\nZ pełnym zaangażowaniem mierzymy się z długoterminowymi wyzwaniami w zakresie zrównoważonego rozwoju, nie sugerując się tym, co jest możliwe w obecnej chwili. Prowadzone przez nas badania i rozwój oraz długoterminowy horyzont planowania zapewniają nam odpowiednią perspektywę i swobodę inwestowania w zrównoważoną przyszłość. Wykorzystujemy nasze kompetencje, by modyfikować istniejące rynki oraz tworzyć nowe, a zarazem poprawiać profil wykorzystania surowców przez społeczeństwo i podnosić jakość życia wszystkich ludzi.


Schabik a’la dojrzewający – NitroWeb.pl\n12 kwietnia 2020NitroWebJedzenie\nSchabik a’la dojrzewający\nTo moja pierwsza wędlinka i dziś jest ten dzień, gdy mogłem go skosztować. Przez ostatnie osiem dni nie mogłem się tej chwili doczekać, nawet specjalnie trzymałem go w innym pokoju i tam nie wchodziłem, aby nie kusił wyglądem oraz zapachem.\nWszystko zaczęło się od dojrzewającej polędwiczki, którą poczęstował mnie w zeszłym roku Paul. Co jakiś czas podrzucał mi (a w zasadzie sam się o to dopraszałem) swoje kolejne dzieła do degustacji. Co dostawa, to inna receptura, z innymi przyprawami i o coraz ciekawszym smaku. Receptura niby prosta, potrzeba tylko troszkę czasu, gdzie większość to czekanie (a w tym mam doświadczenie). Ale kto ma na to wszystko czas i siły…\nNadszedł SARS-Cov-2, zalecenia by pozostać w domu. Dodatkowy czas, który poświęciłem też na sprawdzenie, czy jestem gotowy na wypadek przymusowej kwarantanny, czy braki w dostawie prądu i wody. Dostrzegłem ile się marnuje surowców i jedzenia, ile produkuje zbędnie śmieci.\nOgraniczając wyjścia z domu do minimum, na ostatnich większych zakupach kupiłem kilogram schabu. Zwykły impuls, bo nie miałem go w planach, ani wcześniej przygotowanej liście zakupów. Co właściwie zrobiłem, zrozumiałem dopiero w domu. Po zjedzeniu kolacji dotarło do mnie, że mam jeszcze go dużo, a w najbliższym czasie nie mam już na schab ochoty (bo się przejadłem). Niby mogę mięso zamrozić, ale szkoda by się zmarnowało, gdyby zabrakło prądu. Nie miałem pomysłu co z tym fantem zrobić.\nDojrzewający schab! Godzina 23, a ja doznałem olśnienia. Przepis, którym podzielił się Paul jest prosty, mam w domu wszystkie potrzebne składniki, a w zasadzie przyprawy. Najważniejsze, że do zrobienia i przechowywani nie potrzeba właściwie lodówki. Zakasałem rękawy i zabrałem się do działa. Całość prac zajęła nie więcej niż łącznie godzinę, podzieloną na trzy dni. Później to już tylko najtrudniejsze – czekanie na to co z tego wyjdzie.\nRobię taką wędlinę pierwszy raz w życiu, a w zasadzie nigdy nie robiłem tego typu przetworów. Byłem pewny, że nie będzie się nadawać do jedzenia i to wyrzucę…\nNie dość, że się udało, to jest smaczniejsze niż myślałem. Nie jest mdłe, a sól ledwo wyczuwalna. W smaku bardzo delikatne. Jeśli zrobię następnym razem, to wiem co muszę poprawić. Dokładniej powycinać wszystko z mięsa i spróbować dodać inne przyprawy, zwłaszcza czosnku…\nTagi: Jedzenie, Schabik