Donald Trump zniknął z Twittera na 11 minut, konto usunął odchodzący pracownik portalu 2017-11-03\nTwitter z mniejszymi przychodami i niższą stratą, serwis zawyżał liczbę użytkowników 2017-10-27\nPo zarzutach o polityczną dezinformację Twitter odcina od reklam konta Russia Today i agencji Sputnik 2017-10-27\nTwitter oferuje markom nowy format reklamowy Video Website Card, połączenie spotu wideo i odnośnika do firmowej strony 2017-10-18\nTwitter testuje wpisy z limitem 280 znaków, chce je wprowadzić w większości języków 2017-09-27\n„Newsweek” przed „Gazetą Wyborczą” liderem prasowym na Twitterze, „Gazeta Polska” mocno dyskutowana 2017-09-27\nTwitter będzie emitował seriale telewizji Fox. Na początek „Empire”, „The Mick” i „Ghosted” 2017-09-25\nTwitterowa wpadka Tomasza Lisa: wytknął Beacie Szydło, że nie ma jej na liście „Time’a” z Amerykankami zmieniającymi świat 2017-09-08\nTVN24 przed MTV liderem na Twitterze, TVP Info i PiS najczęściej wspominani, u Tomasza Lisa najwięcej się dzieje (TOP10) 2017-08-18\nAntyrasistowski tweet Baracka Obamy najbardziej lubiany w historii Twittera 2017-08-17\nMaspex rozwiązał umowę z J. Walter Thompson dot. obsługi Tigera w social media 2017-08-11\nTwittera codziennie odwiedza 372 tys. internautów z Polski, rzadziej w weekendy 2017-08-08\nW lipcu br. serwis społecznościowy Twitter odwiedzało codziennie średnio 1,4 proc. polskich internautów. Rekordowym dniem był 25 lipca, gdy serwis odwiedziło 2,6 proc. użytkowników sieci - wynika z danych Gemiusa.\nTwitter nie ujawnia liczby dziennych użytkowników by uniknąć porównań z Facebookiem 2017-08-03\nKierownictwo Twittera postanowiło, że nie będzie podawać w swoich raportach liczby dziennych użytkowników serwisu pozostając jedynie przy danych miesięcznych. Firma wyjaśnia wprost, że nie chce być porównywana pod względem codziennego wykorzystania platformy z wynikami osiąganymi przez Facebooka, a najważniejsze są dla niej ogólne wskaźniki wzrostu.\nPublicysta Forum Żydów Polskich o tweetach Magdaleny Ogórek nt. ojca Marka Borowskiego: paskudny donos za pochodzenie 2017-07-31\nPaweł Jędrzejewski, redaktor Forum Żydów Polskich, skrytykował wpisy twitterowe Magdaleny Ogórek na temat ojca Marka Borowskiego. - Prosty mechanizm: ujawnienie prawdziwego lub rzekomego pochodzenia żydowskiego jest wciąż dla części społeczeństwa równoznaczne z dyskredytowaniem politycznego przeciwnika. Magdalena Ogórek ten mechanizm stosuje - ocenił.\nMagdalena Ogórek krytykowana za tweety o stalinowskiej przeszłości ojca Marka Borowskiego. „Pytania o KPP to nie antysemityzm” 2017-07-30\nTwitter na minusie w II kw., w dół przychód, liczba użytkowników stoi w miejscu 2017-07-28\nTwórca „House of Cards” prosi na Twitterze o zdjęcia z protestów w Polsce, masowy odzew pod hashtagiem #PolandDefendsDemocracy 2017-07-24\nBeau Willimon, twórca scenariusza „House of Cards”, zachęca na Twitterze do przesyłania zdjęć i filmów z trwających w Polsce protestów. Akcja spotyka się z ogromnym zainteresowaniem internautów, którzy masowo wrzucają posty z hasztagiem #PolandDefendsDemocracy.\nBotnet Siren na Twitterze z 30 mln kliknięć, 90 tys. kont zlikwidowanych 2017-07-20\nFirma ZeroFOX monitorująca bezpieczeństwo w internecie ujawniła, że na Twitterze doszło do jednego z największych ataków w historii mediów społecznościowych. Botnet Siren wygenerował ponad 8,5 miliona tweetów zachwalających treści erotyczne. W sumie zablokowano z górą 90 tysięcy fałszywych kont stworzonych przez Siren.


Szczegóły: Bazo - www.acer.com.pl\nBhp łódź • Bazo\nProwadząc firmę, należy pamiętać o przestrzeganiu zasad i przepisów Bezpieczeństwa i Higieny Pracy. Z uwagi na złożoność tego zagadnienia, warto skorzystać z usług specjalistów, zajmujących się szeroko pojętym bezpieczeństwem ludzi. Należy mieć świadomość, że do realizowania obowiązkowych zadań z zakresu BHP zobowiązani są wszyscy pracodawcy, zarówno Ci z większych miast, jak i małych wsi.\nPodmioty gospodarcze, które nie muszą posiadać w swoich szeregach specjalistów zajmujących się realizacją przepisów BHP, mogą skorzystać z usług firmy Bazo. Posiada ona wieloletnie doświadczenie, a pracujący w niej fachowcy mają niezbędne uprawnienia. Specjalizuje się ona w organizacji obsługi BHP w firmach z Łodzi, Warszawy i okolicznych mniejszych miejscowości. Swoim klientom proponuje również realizacje usług z zakresu profilaktyki przeciwpożarowej.\nBazo Wrzeczko 138 99-420 Łyszkowice Tel.: 888 998 111 Data dodania: 2019-06-04


Nasze Dobre 2011. Serce Borów Tucholskich bije w Woziwodzie! | Gazeta Pomorska\nTekst i fot. Barbara Zybajło-Nerkowska barbara.zybajlo@pomorska.pl tel. 52 396 69 35 26.11.2011 Zaktualizowano 26.11.2011\nNadleśniczy Zbigniew Grugel (z prawej) odbiera nagrodę z rąk zastępcy redaktora naczelnego „Gazety Pomorskiej” Waldemara Lewandowskiego\n- Ta nagroda to dla nas kapitalna sprawa! Pomoże łamać stereotypy, bo ludzie wciąż jeszcze myślą, że leśnik to ten, co rąbie lasy, a ekolog to ten, który chce ochrony - cieszył się nadleśniczyZbigniew Grugel, odbierając nagrodę za pierwsze miejsce w kategorii usługi.\nZobacz koniecznie: Nasze Dobre 2011. Nadleśnictwo Woziwoda - 1. miejsce w kategorii usługi\nGdyby przed laty w Tucholi nie odbywało się światowe spotkanie miłośników gry w go, Woziwoda byłaby pewnie jednym z wielu nadleśnictw w Regionalnej Dyrekcji Lasów w Toruniu.\nPrzeczytaj: Nasze Dobre 2011. Wybraliśmy lepszych z najlepszych. Oto wielcy zwycięzcy!\n- Na otwarciu ówczesny burmistrz Tucholi Edmund Kowalski mówi mi: - Słuchaj, Zbyszek, pokaż Japończykom Bory, bo dużo o nich słyszeli i bardzo chcą zobaczyć - opowiada Grugel. - Myślę sobie, można pokazać morze, góry, ale las? Co oni chcą tu zobaczyć? Już wiedziałem - nasze Bory trzeba do tego przysposobić i otworzyć dla ludzi.\nWtedy właśnie, w 1995 roku, Grugel zdecydował o utworzeniu ścieżki przyrodniczo-leśnej, po której można nie tylko pospacerować, ale i dowiedzieć się, co tam w trawie piszczy. - Chciałem, żeby ludzie poczuli, że las należy nie tylko leśnika i drzewiarza, ale i do społeczeństwa - opowiada.\nCzytaj też: Nasze Dobre 2011. Temis&Spawmet z Chojnic ma takie gazy medyczne, że nie musi bać się kryzysu\nZaczęło się skromnie, ale machina przyrodniczej edukacji ruszyła. Jak podkreślają w Woziwodzie, dużą rolę odegrali tu prekursorzy tworzenia leśnych kompleksów promocyjnych - Andrzej Szujecki i Janusz Dawidziuk, służący radą i podpowiedzią. A okazja była świetna, bo akurat reaktywowano powstałe w 1833 r. nadleśnictwo, które zlikwidowano w 1973 roku, włączając do Nadleśnictwa Tuchola. Przy takich okazjach wiele rzeczy powstaje od nowa. - Można coś zrobić dobrze, tak sobie, albo byle jak - mówi Grugel. - Powiem nieskromnie, że jak patrzę teraz na to wszystko, to mam wrażenie, że swoją robotę wykonaliśmy dobrze. To zasługa moich świetnych i zaangażowanych w pracę współpracowników.\nZobacz archiwalną informację z plebiscytu Nasze Dobre: Kompleks Edukacyjny i Zielona Szkoła\nNauczyć się lasu\nW Nadleśnictwie Woziwoda w Leśnym Kompleksie Promocyjnym „Bory Tucholskie” znajduje się Ośrodek Edukacji Przyrodniczo-Leśnej, przez który rocznie przewija się od 16 do 18 tys. osób. Drugie tyle indywidualnie wędruje po specjalnie przystosowanych do tego szlakach. Infrastruktura została teraz dodatkowo poszerzona o miejsce, gdzie mogą „parkować” płynące Brdą kajaki. Oprócz ośrodka edukacji przyrodniczej są tam zielona szkoła, ścieżka edukacyjna, zielone klasy, biologiczna oczyszczalnia ścieków i stodoła wystawowa, gdzie mogą się odbywać lekcje.\nLeśnicy służą pomocą w organizowaniu zajęć, a nauczyciele, którzy sami chcą je przeprowadzić, mogą skorzystać z pomocy dostępnych w Woziwodzie. Rezerwaty przyrody, pomniki i ciekawostki wabią młodzież od morza do Tatr.\nCzytaj też: Nasze Dobre z Kujaw i Pomorza 2011. Nadleśnictwo Woziwoda już walczy o tytuł najlepszej usługi. Czekamy na kolejne zgłoszenia\nBo Woziwoda to nie tylko sadzenie, wycinanie i ochrona drzew, ale miejsce, gdzie lasu można się po prostu nauczyć.\nLeśny Kompleks Promo...


Hotele — Lambton | Hotels.com\nWyszukaj hotele w mieście Lambton\nPrzejdź do mapy hoteli w mieście Lambton\nLambton — ogólne informacje\nLambton to idealny cel podróży, jeśli chcesz odpocząć. Lambton — nocleg w okolicy dopasowany do Twoich potrzeb. Nieważne, czy przyjeżdżasz tylko na jedną noc czy na cały tydzień. Skorzystaj z mapy online na stronie Hotels.com i wyszukaj hotele w pobliżu miejsca takiego jak Lambton. Lambton to doskonałe miejsce do zwiedzania. Na naszej mapie możesz zobaczyć okolice wszystkich hoteli i sprawdzić, jakie atrakcje znajdują się w pobliżu. Możesz też sprawdzić wyniki na większym obszarze. Lambton — świetne oferty hoteli z gwarancją najniższej ceny.\nJakie są najlepsze miejsca na nocleg w mieście takim jak Lambton?\nLambton — najlepsze miejsce na nocleg:\nJakie rodzaje hoteli można znaleźć w mieście takim jak Lambton?\nLambton — ceny noclegów zaczynają się od 71 PLN. Skorzystaj z jednej z 260 ofert i uzyskaj rabat aż do 35%.\nLambton — klasyfikacja noclegów w okolicy ze względu na liczbę gwiazdek:\n• 171 — noclegi 4-gwiazdkowe od 232 PLN za noc\nLambton — dojazd\nKtóre lotnisko znajduje się najbliżej miasta takiego jak Lambton?\n• Newcastle, Nowa Południowa Walia (NTL-Williamtown), 17,4 km od centrum miasta Lambton\nLambton – atrakcje\nCo warto zobaczyć w okolicy miasta takiego jak Lambton:\n• Plaża Merewether (6,3 km od centrum miasta)\n• Plaża Nobbys Head (8,4 km od centrum miasta)\n• Teatr miejski w Newcastle (6,3 km od centrum miasta)\nLambton — atrakcje w okolicy:\n• Centrum handlowe Westfield Kotara (3,3 km od centrum miasta)\n• Rynek w Charlestown (5,8 km od centrum miasta)\n• Basen oceaniczny w Merewether (6,3 km od centrum miasta)\n• Ogród Botaniczny Regionu Hunter (12,5 km od centrum miasta)\n• Klub golfowy Newcastle (9,5 km od centrum miasta)\nKiedy najlepiej odwiedzić miasto takie jak Lambton?


Busch-Jaeger - Busch-free@homePanel 4,3" Busch-free@home®\nKompaktowy i smukły Busch-free@homePanel 4,3"\nDo centralnego sterowania maksymalnie 16 konfigurowalnymi funkcjami\nGniazdo na kartę SD zwiększające pamięć obrazów\nMożna stosować jako dodatkowy regulator temperatury pomieszczenia\nObsługa Busch-free@homePanel 4.3" odbywa się przez dotykanie lub przeciąganie, intuicyjnie i różnorodnie: równoczesne dotknięcie panelu trzema lub więcej palcami powoduje automatyczne włączenie lub wyłączenie oświetlenia sufitowego, nawet jeśli panel jest właśnie w trybie gotowości. Zintegrowany regulator temperatury pomieszczenia w inteligentny sposób zastępuje zwykłe urządzenia regulacyjne. To dobrze, jeśli elektroinstalator może zaoferować coś pięknego. W tym przypadku jest to subtelne wzornictwo w wersji podtynkowej o wysokości montażowej jedynie 8 mm. Szybka instalacja i intuicyjne programowanie dzięki Busch-free@home®.\nŚwiatło to życie. Busch-free@home® umożliwia optymalne wykorzystanie światła: do oświetlenia poszczególnych pomieszczeń i całego domu. Pozwala stworzyć efektowne aranżacje świetlne – zgodnie z nastrojem i sytuacją. Zapewnia oszczędne i przyjazne dla środowiska wykorzystanie energii.\nŻaluzje, rolety, markizy czy zwijana brama – dzięki układowi sterowania instalacjami domowymi Busch-free@home® ochrona przeciwsłoneczna i oszczędzanie energii są tak proste, jak nigdy dotąd. Podnoszeniem i opuszczeniem a także przestawianiem lamel można sterować przy pomocy przełączników, panelu Busch-free@homeTouch, interfejsu sieciowego a także aplikacji na smartfon i tablet. Dodatkowo system może współpracować z konwencjonalną stacją pogodową ostrzegającą przed burzą. Dostępne są również funkcje regulatora czasowego i zegara astronomicznego. Dzięki tej ostatniej następuje automatyczna regulacja żaluzji według wschodu i zachodu słońca.\nWygoda i oszczędność energii. Przy pomocy Busch-free@home® można indywidualnie ustawić optymalną temperaturę pomieszczenia zgodnie z rzeczywistym zapotrzebowaniem. Zależnie od pory dnia i funkcji pomieszczenia. W trybie ECO temperatura jest automatycznie obniżana w nocy i podczas nieobecności domowników. System umożliwia automatyczne wyłączenie ogrzewania po otwarciu okna. Pozwala to poprawić bilans energetyczny – zarówno przy zwyczajnych grzejnikach, jak i przy ogrzewaniu podłogowym.\nSzybka zmiana aranżacji. Jedno naciśnięcie przełącznika, przycisku na panelu Busch-free@homeTouch, PC, laptopie, smartfonie lub tablecie wystarczy, aby wywołać kompletną scenę. Na przykład w ciągu kilku sekund można zamienić pokój dzienny w kino domowe. Rolety opuszczają się. Światło ściemnia się. Dzięki Busch-free@home® ten komfort można urzeczywistnić w każdym pomieszczeniu.\nOtwarcie na nowe idee\nBusch-free@home® umożliwia automatyczny przebieg wszystkich funkcji w domu – według harmonogramu, temperatury i sygnałów z czujników ruchu – albo za naciśnięciem klawisza. Możliwe są przy tym wszystkie kombinacje funkcji.\nPrzycisk, który wszystko wyłącza\nNajprostsza metoda wyłączania – Busch-free@home® zapewnia ją dzięki opcji sceny "wyłącz wszystko". Jest to szczególnie praktyczne przy opuszczaniu domu, ponieważ powoduje wyłączenie wszystkich połączonych w sieć urządzeń we wszystkich pomieszczeniach. Funkcja ta jest już wstępnie skonfigurowana, nie wymaga więc pracochłonnego programowania.


Klub Parlamentarny Platforma Obywatelska - Grzegorz Schetyna w "Polskim Radiu": Płacenie dwóm oskarżonym o terroryzm byłoby ponurym żartem\nGrzegorz Schetyna w "Polskim Radiu": Płacenie dwóm oskarżonym o terroryzm byłoby ponurym żartem\nZdaniem Grzegorza Schetyny, przewodniczącego sejmowej Komisji Spraw Zagranicznych, Polska powinna się odwołać od decyzji Trybunału w Strasburgu.\nUważam, że ta sprawa i ten wyrok jest bardzo twardy, trudny dla nas. Uważam, że musimy szukać racji w apelacji - powiedział w Trójce Grzegorz Schetyna.\nPrzypomniał on, że rząd PO w 2008 r. uruchomił postępowanie prokuratorskie i jest ono wciąż niezakończone, a polska strona sugerowała Trybunałowi, by poczekał z wyrokiem do końca śledztwa.\nJak podkreślił przewodniczący Komisji Spraw Zagranicznych, Polska to jedyny kraj, który przyznał się do współpracy z CIA.\nŻaden z krajów nie przyznaje się do nielegalnych i tajnych operacji współpracy z CIA. My to zrobiliśmy. Ale tu trzeba być konsekwentnym. Nie może być zawieszenia sprawy, trzeba ją wyjaśnić - wyjaśnił.\nZdaniem Grzegorza Schetyny wyrok Trybunału w Strasburgu powinien zmobilizować polską prokuraturę do szybkiego zakończenia postępowania.\nJak zaznaczył gość Trójki, Leszek Miller przez lata zapewniał razem z Aleksandrem Kwaśniewskim polską opinię publiczną, że nie było żadnych więzień CIA. Jego zdaniem były premier powinien się z tego wytłumaczyć.\nDodał, że nie wyobraża sobie, by Polska zapłaciła karę byłym więźniom, którzy złożyli skargę do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka.\nTo byłby ponury żart, jeżeli z pieniędzy podatników płacilibyśmy dwóm oskarżonym o terroryzm - wyjaśnił.\nSzef Komisji Spraw Zagranicznych odniósł się też do wypowiedzi byłego doradcy prezydenta Putina Andrieja Iłłarionowa, który w rozmowie z "Super Expressem" powiedział, że atak na samolot pasażerski był planowany od dawna i brano pod uwagę zestrzelenie polskiej maszyny.\nDopóki nie zostanie powołana komisja międzynarodowa, będziemy świadkami takich sensacji. To jest absurd. Wiadomo kto zestrzelił, wiadomo jakiej rakiety użył, wiadomo od kogo ją otrzymał. Potrzebna jest wiarygodna ocena tej sytuacji w Europie i na świecie – mówił Grzegorz Schetyna.\nPoseł pochwalił też decyzję o odwołaniu Roku Rosji w Polsce. - Nie ma dobrego momentu na takie trudne decyzje, ale uważam, że ona jest dobra. Gdybyśmy weszli w ten rok, zły byłby kontekst tych wszystkich wydarzeń. Nie chciałbym być świadkiem przerywania koncertów - powiedział. - Dzisiaj relacje polsko-rosyjskie są trudne, są na zakręcie i nie powinniśmy dodatkowo dostarczać złych emocji - dodał.\nWedług Grzegorza Schetyny samorozwiązanie ukraińskiego rządu, do którego doszło w czwartek, było kwestią czasu. - Po wyborach prezydenckich, po zwycięstwie prezydenta Poroszenki sytuacja na Ukrainie stała się inna. Stara Rada Najwyższa, stary parlament, nowy prezydent. Wiadomo, że kwestią czasu jest przeprowadzenie wyborów - powiedział.\nPoseł przyznał też w Trójce, że bierze pod uwagę kandydowanie na szefa Platformy Obywatelskiej, jeśli Donald Tusk zdecyduje się na stanowisko w Brukseli.


Firma REMAK-ENERGOMONTAZ S.A. posiada bogate doświadczenie w realizacji projektów nie tylko w Polsce, ale i za granicą. Dzięki profesjonalnej kadrze pracowników spółka może się podjąć realizacji praktycznie każdego zadania dla przemysłu, zwłaszcza z sektora energetycznego i ciepłowniczego, ale również z chemicznego, petrochemicznego, rafineryjnego i koksowniczego.\nSpółka z sukcesami modernizuje i montuje wszelkiego rodzaju kotły, począwszy od małych i średnich, po największe na świecie kotły nadkrytyczne, w tym kotły:\ndo termicznej utylizacji odpadów.\nPrzez ostatnie 6 dekad firma była i jest obecna na największych realizacjach inwestycyjnych szeroko pojętego przemysłu Europy Zachodniej, Centralnej, Skandynawii, jak również realizowała projekty w Izraelu.\nZakres usług oferowanych na rynkach zagranicznych obejmuje również wszelkie prace związane z:\ninstalacjami ochrony środowiska,\nliniami technologicznymi w przemyśle.\nProjekt DATTELN IV\nJedną z największych realizacji wykonanych w ostatnich latach przez REMAK-ENERGOMONTAŻ S.A. na terenie Niemiec jest PROJEKT DATTELN IV.\nREMAK-ENERGOMONTAŻ S.A. wykonała wymianę kotła węglowego na parametry nadkrytyczne na nowobudowanym bloku energetycznym o mocy 1100 MWe w Elektrowni Datteln IV. Prace były realizowane dla Mitsubishi Hitachi Power Systems i firmy UNIPER, jako końcowego klienta.\nW zakres prac wchodził demontaż kotła (7 CrMo) i montaż nowego kotła ze ścianami szczelnymi z materiału 13 CrMo. Projekt realizowany był w latach 2018-2019. Datteln IV jest ostatnim nadkrytycznym blokiem energetycznym budowanym w Niemczech bazującym na węglu kamiennym.\nKontrakt Datteln został zakończony trzy miesiące przed planowanym terminem, co stanowi potwierdzenie profesjonalizmu i zaangażowania zespołu firmy REMAK-ENERGOMONTAŻ S.A.\n19maja 2021 NR 33/2021 UZNANIE OFERTY REMAK-ENERGOMONTAż S.A. ZA NAJKORZYSTNIEJSZą.\nZarząd Remak-Energomontaż S.A. ("Emitent", "Spółka") informuje, że w dniu dzisiejszym otrzymał od New Cogen sp. z o. o. z siedzibą w Warszawie ...


Ostatni raz na serio - LA CORRUPTION\nOstatni raz na serio\nczyli pojedynek zdrowego rozsądku z biurokracją\nRozsądek vs biurokracja\n3. Robi się naprawdę wesoło..\n4. Odrobina jawności nigdy nie zaszkodzi.\n5. Robi się jeszcze weselej\n6. Prezent dla wujcia Adolfa\n7. Stawka może być większa niż się wydaje.\n3. Robi się naprawdę wesoło...\nJuż w momencie gdy sprawa naszej nieruchomości trafiła do instytucji nadzoru była sprawą nadzwyczaj interesującą. Dotyczyła bowiem nieruchomości, która pozostawała w rękach właścicieli, którzy poszanowanie swoich praw w okresie administracji Państwa Polskiego mieli doskonale udokumentowane.\nPrawa te nie były jednak szanowane w obrębie instytucji lokalnych, które jakoś zdołały siebie przekonać, że do nieruchomości należy przypisać prawa Skarbu Państwa, które mogły istnieć tylko w sytuacji gdy III RP jest prawną kontynuacja III Rzeszy. Do tego były też przekonane, że sprawy w żaden sposób nie powinno się wyjaśniać w sposób jawny z właścicielami nieruchomości – co już samo w sobie powinno wzbudzić pewne podejrzenia co do źródła tych „ustaleń” ;-)\nWydawać by się mogło, że po trafieniu na taki absurd jedyną możliwą ścieżką działania instytucji nadzoru jest spuszczenie instytucjom lokalnym niezłego łomotu. Po czym dołączenie informacji o źródle wygenerowanego absurdu i jawne wyjaśnienie sprawy.\nNajwyraźniej jednak obowiązującą w instytucjach państwowych zasadą jest to , że funkcjonariusz państwowy ma zawsze rację. Nawet gdy jej ewidentnie nie ma. Toteż instytucje nadzoru skupiły się na potwierdzaniu o prawidłowości działań instytucji lokalnych. Oraz zaczęły pouczać nas, że instytucje państwowe należy szanować.\nW pełni rozumiemy, że istnieje coś takiego jak „solidarność zawodowa” funkcjonariuszy państwowych. Jednak wydaje nam się, że sama idea instytucji nadzoru wymaga jednak żeby nie działać w oparciu o założenie nieomylności instytucji nadzorowanej. Zwłaszcza jeśli instytucja nadzorowana naustalała sobie, że III RP jest kontynuacją III Rzeszy.\nPrzeglądając całą korespondencję otrzymają od instytucji państwowych nie mogliśmy się oprzeć wrażeniu, ze piszący je funkcjonariusze państwowi kipią wręcz z oburzenia i kwestionujemy ich ocenę sytuacji. I momentami mamy wrażenie, że w tym oburzeniu tak się zapamiętali, że nie zdołali zauważyć, że zamiast się oburzać po prostu powinni sprawę jawnie wyjaśnić.\nA zebrało się już naprawdę dużo rzeczy do jawnego wyjaśnienia np.\n1. Dlaczego nie uznają rzeczywiście istniejącego kształtu nieruchomości nadanego jej przez kolejnych prywatnych właścicieli w okresie PRL i III RP np. przez podział działki czy jej zabudowę (w końcu Google Maps chyba nie kłamie?)\n2. Dlaczego nie uznają za wiarygodną dokumentacji powstałej w okresie administracji Państwa Polskiego ani prowadzonych w tym czasie rejestrów?\n3. Dlaczego nie uznają wiążącego charakteru transakcji dokonanych w okresie administracji Państwa Polskiego w oparciu o rękojmię ksiąg wieczystych i domniemanie wiarygodności wypisów z ewidencji gruntów potwierdzających zgodność ich zapisów z sytuacją w terenie?\n4. Dlaczego nie uznają za wiążące poświadczeń przedstawicieli Skarbu Państwa z okresu PRL o tym, ze Skarb Państwa nie ma do nieruchomości żadnych roszczeń, a przypisują Skarbowi państwa III RP stan prawny, który mógł istnieć co najwyżej w okresie okupacji III Rzeszy?\n5. Dlaczego nie niepokoi ich to iż rzekomo istniejących praw do naszej nieruchomości Skarbu Państwa (w oparciu o istnienie których procesowane są sprawy związane z naszą nieruchomością od 2009 roku ) nie można latami ujawnić w istniejących rejestrach, ani nawet oficjalnie poinformować nas, czyli władających nieruchomością właścicieli, o ich istnieniu i źródle z którego się wzięły?\n6. Dlaczego po prostu nie dołączą dokonanych ok 2009 roku przez instytucje lokalne „ustaleń” w oparciu o które działają do akt sprawy i nie przystąpią do jawnych ustaleń co i jak?\nNiewątpliwie większe zamiłowanie do jawności uchroniłoby instytucje państwowe od wystawiania dokumentów, de facto potwierdzających o prawidłowości ustaleń opartych na założeniu, ze III RP to kontynuacja III Rzeszy. Tylko czy taka jawność nie naruszyłaby poczucia „nieomylności” funkcjonariuszy państwowych".\n5. Robi się jeszcze weselej...\nWydawać by się mogło, że Kancelaria Premiera czy Krajowa Rada Sądownicza wyskoczą z butów gdy dowiedzą się, ze pracownicy odpowiednio administracji państwowej i sądownictwa zamiast wyjaśnić w sposób jawny kwestię jakichś szemranych gminno-powiatowych „ustaleń” zajmują się potwierdzaniem o rzekomej prawidłowości prowadzenia postępowań tak jakby te „ustalenia” miały wiążący charakter (nie dołączając jednak tych „ustaleń” do akt sprawy).\nBeztrosko przy tym potwierdzając, że nie mają zamiaru przejmować się (sprzecznym z tymi „ustaleniami”) stanem prawnym oraz geodezyjnym nieruchomości uznawanym przez kolejne administracje Państwa Polskiego, wystawianymi w tym czasie dokumentami oraz rejestrami mającymi domniemanie wiarygodności. Do tego nie mają zamiaru niczego wyjaśniać właścicielom dotkniętej „ustaleniami” nieruchomości, a na wskazanie, ze coś tu jest chyba nie tak reagują oburzeniem.\nTymczasem Kancelaria Premiera uznała, że to nie jej sprawa, a Krajowa Rada Sądownicza jak rozumiemy zajęła stanowisko, że takie działanie pozostaje w zakresie uprawnień sędziego. Stanowiska ich nie zmieniło nawet wskazanie, że alternatywne prawa do naszej nieruchomości to można co najwyżej wywieść z okresu okupacji III Rzeszy.\nW tym miejscu zrobiło się nam już naprawdę wesolutko.\nWychodzi bowiem, że mamy Kancelarię Premiera, która uważa, ze nie jest jej problemem, ze instytucje państwowe (zamiast zaadresować coś, co w naszym przekonaniu jest co najwyżej jakimś lokalnym przewałem), dosłownie wypluwają dokumenty poświadczające de facto, ze majątek Skarbu Państwa III RP ustala się w oparciu o założenie, ze III RP jest kontynuacją III Rzeszy.\nOraz KRS, który poświadcza de facto, że uwiarygadnianie iż III RP jest następcą prawnym III Rzeszy leży w zakresie uprawnień sędziego do niezależnej oceny.\nI w tym miejscu zaczęliśmy się zastanawiać co o tej sytuacji mamy naprawdę myśleć...\nPrawdę mówiąc to odetchnęlibyśmy z ulgą gdyby udało nam się do całej opowieści dopasować chociażby najbardziej odjechaną teorię konspiracyjną. Gdybyśmy mogli uwierzyć, że to jakiś kosmitów, albo prezent wujka Adolfa z zaświatów poczulibyśmy się mniej absurdalnie.\nJednak z której strony nie patrzymy to wychodzi na to, że od prawie dekady nie możemy sobie poradzić z niepisanym „kodeksem etycznym” funkcjonariuszy państwowych, który składa się z dwóch punktów. Punkt pierwszy - w sporze z petentem funkcjonariusz państwowy ma zawsze rację. Punkt drugi - a jeżeli nawet funkcjonariusz państwowy nie ma racji to i tak zastosowanie ma w pkt 1. Potwierdzają to wiadra świętego oburzenia wylewane na naszą głowę w miejsce rzetelnego wyjaśnienia naprawdę ewidentnej sprawy.\nW pełni rozumiemy zjawisko „solidarności zawodowej” i to, ze czasami życzliwie chce się pomóc komuś kto na skutek głupiego błędu znalazł się w delikatnie mówiąc nie najciekawszej sytuacji. Tylko czy rzeczywiście ochrona pojedynczego prowincjonalnego funkcjonariusza przed konsekwencjami własnych błędów jest warta tego by z III RP robić ostatni bastion III Rzeszy lub raczej latający cyrk Monty Pytona?\nChoć przyznajemy, ze po prawie dekadzie i wymianie co najmniej kilkuset pism stawką może nie być już nie skórka pojedynczego funkcjonariusza państwowego, ale osąd działania działania całej państwowej biurokracji. Ale przypominamy, ze stało się tak na jej własne życzenie.\n7. Stawka może być większa niż się wydaje\nZ lektury historycznych książek wynika, że (mówiąc w dużym uproszczeniu) PRL przejmował nieruchomości dwa razy. Najpierw odbierał tzw „mienie poniemieckie” celem oddania poprzednim właścicielom (patrz: Manifest PKWN „Własność, zrabowana przez Niemców poszczególnym obywatelom, chłopom, kupcom, rzemieślnikom, drobnym i średnim przemysłowcom, instytucjom i kościołowi będzie zwrócona prawowitym właścicielom.” ). Potem przejmował to co uważał, ze mu się należy różnymi dekretami/ustawami. Po obydwu przejęciach musiały zostać jakieś dokumenty.\nPierwsze "przejęcie" nie było pozyskaniem majątku państwowego, tylko zabezpieczeniem tego co pozostawiła III Rzesza z myślą o zwrocie prawowitym właścicielom. Pozyskanie majątku na rzecz Skarbu Państwa odbyło się przy pomocy dekretów/ustaw. Nie sposób nie zauważyć, że mienie podlegające jednemu i drugiemu przejęciu w sporej części mogła się pokrywać. Większość tzw „mienia poniemieckiego” to były spore majątki i zakłady, które podlegały również nacjonalizacji na dekretów/ustaw. Dekretom/ustawom nie podlegała jednak drobna własność znacjonalizowana przez III Rzeszę. Ta nie przeszła na własność Skarbu Państwa w PRL-u, lecz powróciła do swoich właścicieli. I właśnie takiej własności było sporo w miasteczku M i przykładem takiej własności jest najprawdopodobniej nasza nieruchomość.\nZaczynamy się więc zastanawiać czy przypadkiem nasza nieruchomość nie jest symptomem większego problemu. O ile bowiem nie jesteśmy w stanie uwierzyć, że ktoś celowo uwiarygadnia, że III RP jest kontynuacją III Rzeszy. O tyle, po zapoznaniu się ze sposobem działania tutejszej biurokracji, spokojnie jesteśmy w stanie uwierzyć, że komuś się mogło pomieszać „mienie poniemieckie” z mieniem Skarbu Państwa przejętym na mocy dekretów/ustaw. A tym bardziej prawdopodobne nam się wydaje, ze wiecznie "przepracowani" pracownicy aparatu państwowego mogli dojść do wniosku, że nie mając czasu na solidna analizę niejednokrotnie sprzecznych ze sobą dokumentów "równać" stan prawny nieruchomości będą do tak ustalonego mienia państwowego.\nEfekty takiego "ułatwiania sobie pracy" łatwo sobie wyobrazić. Jak również święte oburzenie na taki przypadek jak nasz, który czarno na białym pokazuje, że "równanie do mienia Skarbu Państwa" odbywa się według złych założeń. A radosna działalność aparatu państwowego nie jest bynajmniej walką z "podejrzanym elementem" co uwłaszczył się na „państwowym”, tylko zwykłym zastępowaniem praw wywodzących się z II RP i PRL-u prawami wywodzącymi się z III Rzeszy.\nCzy istotnie sprawa naszej nieruchomości jest przejawem takiego zjawiska? Na im bardziej absurdalny opór przed jawnym wyjaśnieniem sprawy natrafiamy, tym bardziej prawdopodobne nam się to wydaje.


Zamek w Nieświczu – Wikipedia, wolna encyklopedia\nNa mapach: 50°37′56″N 25°03′35″E/50,632222 25,059722\nStyl architektoniczny klasycyzm, renesans.\nKolejni właściciele Stempkowscy, Jan Majewski, Potoccy, Wincenty Omieciński\nZamek w Nieświczu – nieistniejąca już budowla wzniesiona przez ród książąt Nieświckich.\nZ byłej siedziby książąt Nieświckich, z których wywodzą się Poryccy, Wiśniowieccy, Woronieccy, Zbarascy na początku XX w. ocalały pozostałości zamczyska, okopy, wały ziemne, które znajdowały się w pałacowym parku.\nMurowany klasycystyczno-neorenesansowy pałac wybudowany w drugiej połowie XIX w. nad stawem przetrwał do 1914 roku. Obiekt zwieńczony czterospadowym dachem w swoim wyglądzie zewnętrznym zawierał elementy stylów: klasycystycznego i neorenesansowego. Mury budynku, spalonego podczas I wojny światowej, stały jeszcze do 1939 roku. Od frontu była to budowla jednopiętrowa, natomiast dwupiętrowa od strony parku krajobrazowego. Ostatni posiadacz pałacu Wincenty Omieciński (1900-195?), nie dysponując pieniędzmi na jego odbudowę, w latach 30. XX w. zamieszkał w starym lamusie. Nowa siedziba wyposażona była ze smakiem w stylowe meble, piękne porcelany i cenne srebra, które wcześniej znajdowały się w spalonym pałacu.\n↑ dr Mieczysław Orłowicz, Ilustrowany przewodnik po Wołyniu, Łuck – Horochów – Stojanów. wolyn.ovh.org. [dostęp 2013-12-19].\nRoman Aftanazy, Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, Tom 5, Województwo wołyńskie", 1994, str. 298-300.\nNieświcz w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. VII: Netrebka – Perepiat. Warszawa 1886.


wydrukuj podstronę do DRUKUJ15 lipca 2020, 08:30 komentarzy 22\nWłamania na osiedlu przy ul. Małej Łąki. Mieszkańcy podejrzewają, że w okolicy działa szajka złodziei. Z mieszkań znikają pieniądze i biżuteria. Wakacje to idealny dla przestępców czas.\nDo pierwszego włamania doszło 8 lipca w biały dzień. Mieszkanie zostało splądrowane. Złodzieje dostali się do niego, mimo zamontowanych dwóch zamków antywłamaniowych. Następnego dnia przestępcy pojawili się w innym punkcie osiedla. Do środka - mieszkania na pierwszym piętrze - próbowali się dostać przez parter.\n- Tu w ostatnim czasie słychać o wielu próbach włamań. Nie wiem, chyba to przez wakacje. Sąsiedzi powinni zachować czujność, a niestety, wielu wpuszcza każdego, kto tylko zadzwoni do domofonu - mówi mieszkanka osiedla pani Agata.\nOd początku roku na terenie całego Ursynowa policja zarejestrowała 35 kradzieży z włamaniem. Wielu prób mieszkańcy jednak nie zgłaszają, więc skala zjawiska może być większa. Co cieszy się największym zainteresowaniem włamywaczy?\n- Głównym celem są pieniądze, biżuteria, drogi sprzęt elektroniczny, telefony komórkowe, telewizory czy sprzęt hifi - mówi podkom. Robert Koniuszy z mokotowskiej policji.\nPolicja apeluje o czujność do sąsiadów. Odpowiednie wywieszki z ostrzeżeniami ze strony spółdzielni mieszkaniowych pojawiły się ostatnio w wielu punktach Ursynowa.\nNależy zwracać uwagę na to, kogo wpuszczamy na klatkę schodową, zainteresować się, gdy słyszymy hałas lub widzimy nieznajomych ludzi. Sezon urlopowy dopiero się rozkręca, a dla złodziei to czas żniw. Gdy wyjeżdżamy na wakacje, nie należy się tym chwalić w mediach społecznościowych, a mieszkanie zostawić pod okiem bliskich lub znajomych. Warto zastanowić się nad zainwestowaniem w atestowane zamki, choć żaden nie da nam 100% pewności, że do włamania nie dojdzie.\nJak się czujesz po przeczytaniu tego artykułu ? Głosów: 305\nPolicja ujęła szajkę złodziei. Okradali kierowców "na kolec"\nMiał wyrok za znęcanie się, unikał odsiadki. Znów zaczął dręczyć kobietę\nPirat na deskorolce staranował pieszego! I uciekł z miejsca wypadku VIDEO\nWybuch hulajnogi w bloku na Kłobuckiej. Prokuratura: Nie ma winnych\nUkradł paczki i jeszcze bezczelnie się tłumaczył! Nieuczciwy kurier w rękach policji\n~seniorek 22 2 miesiące temu\nLepiej żeby zabijali, gwałcili i rabowali niż żeby degeneraci marihuanen se wstrzykiwali po parkach i klatkach schodowych! Wiadomo, że po marihuanenie to już tylko homoseksualizm a potem apostazja! Dobrze, że nasz policja łapie tych zwyrodnialców. Szkoda, że tak niskie wyroki i że w ogóle trzeba ich sądzić ja bym za to od razu rozstrzeliwał.\n~bella1 21 2 miesiące temu\nDlaczego właściciele budynków nie montują kamer? To standard w nowych osiedlach.\n~ludyludy 20 2 miesiące temu\nu nas były ale z bloku Belgradzka spółdzielnia Wyżyny zdjęła kamery kilka lat temu no bo po co mają straszyc przestępców i jeszcze policja bedzie chciala nagranie a to takie trudne, procedury, biurokracja. .\n~Jaruzelski 19 2 miesiące temuocena: 0%\nTen portal powinien się nazywać "ORMOwiec" Wystarczy poczytać komentarze, i wiadomo co to za towarzystwo. Proponuję Panom komentującym, po pracy pałeczka, może być noga od stołu, i patrolować osiedle, klatki, parkingi, a w nocy nie spać, tylko halogen od Żuka zamontowany w oknie, i zza firanki czuwać nad bezpieczeństwem sąsiadów. W każdy poniedziałek, zebranie Zbowidu, w jednej z piwnic, w celu nakreślenia planu działania na nadchodzący tydzień.\n~lukasz 18 2 miesiące temu\na co boli Cie to, lepiej żeby jakieś ćpuny okradały ludziom mieszkania\n~asd 17 2 miesiące temuocena: 100%\nLudzie, nie wpuszczajcie ulotkarzy na klatki schodowe. Złodziej wchodzi pod pretekstem roznoszenia ulotek - widząc, ilość ulotek w skrytkach wie, kogo nie ma w domu na dłużej.\n~lukasz 16 2 miesiące temuocena: 86%\nto jest akcja cykliczna, może czas żeby zamiast parkingów na rowery i innych zleceń dla kolesiów prezesów spółdzielni, został zainstalowany monitoring, a po cichu liczę, że w końcu trafią na kogoś kto im zrobi ciężką krzywdę, np. jakieś uszkodzenie ciała ciężkim nie koniecznie tępym narzędziem\n~mb 15 2 miesiące temuocena: 100%\nU mnie na klatce sąsiadow okradli jakoś w marcu, wiec jak wszyscy jeszcze w domach siedzieli. Akurat jak oni na 1 noc gdzies pojechali, wiec zlodzieje musza niezle sie przygladac. Nie wiadomo jak sie na klatke dostali (to musialo byc w nocy, wiec nie dzwonili, moze podpatrzyli ich kod wejsciowy) ani nawet jak otworzyli drzwi, chociaz te stare zamki to pewnie latwo sie otwiera... Mieszkanie spladrowane, ale nawet elektroniki nie ukradli, tylko troche kasy (kto niby trzyma teraz w domu wieksza gotowke...) i bizuterie, ktora bardziej miala wartosc sentymentalna niz pieniezna. Ja tylko czekam az ktos do mnie sie bedzie chcial dostac, bo domofonu nie odbieram (chyba ze wiem ze ma byc kurier), drzwi tez nie otwieram jak dzwoni jakis domokrazca, wiec jak ktos pomysli ze nikogo nie ma w mieszkaniu i sprobuje mi wtargnac to sie szybko dowie ze mam pozwolenie na bron :-))\n~qwr 14 2 miesiące temuocena: 95%\nNiestety, ale u mnie w klatce też sąsiadki wpuszczają na klatkę każdego kto powie przez domofon że z ulotkami.\n~nieistotny 13 2 miesiące temuocena: 35%\nLudziom odbiło przez media straszące koronawirusem. Zaczęli wycofywać pieniądze z banków i chować po skarpetach, no i jest efekt. Ciekawe jaki jest średni wiek obrabowanych osób, zwykle to starsze osoby mają tendencję do trzymania pieniędzy i innych kosztowności w mieszkaniu. Najlepszym zabezpieczeniem przed kradzieżą jest stanie się nieatrakcyjnym celem. Gdyby się np. do mnie włamali to co najwyżej wyrządziliby szkody w drzwiach czy jakieś inne akty wandalizmu, ale łup byłby mizerny.\n~Irfy 12 2 miesiące temuocena: 100%\nStarsze osoby mające tendencję do trzymania pieniędzy i kosztowności w mieszkaniu mają też tendencję do przesiadywania w nim i wychodzenia wyłącznie do pobliskiego sklepiku. Taki osoby owszem, padają ofiarą kradzieży, ale nie z włamaniem, tylko "na wnuczka". Dlatego ofiarami jest zazwyczaj ogólnie pojęta "klasa średnia", czyli ludzie, którzy albo do mieszkania nie wracają przed 17 albo wyjeżdżają na wakacje dłuższe niż tydzień. Co do szkód też masz błędne wyobrażenie. Bo włamywacze niszczą drzwi a potem rozwalają w drzazgi połowę mieszkania. Wywalają z szuflad wszystko jak leci, przewalają lodówki, pralki, szafy, bo im się nie chce przesuwać, jak po przejściu tajfunu to wygląda. Niezależnie od tego, czy coś znajdą, czy nie. A potem sprzątaj i siedź w mieszkaniu, dopóki nie wymienią ci drzwi.\n~Legionista 11 2 miesiące temuocena: 71%\nWarto zamontować sobie kamerkę albo czujnik ruchu na drzwiach\n~bobek 10 2 miesiące temuocena: 86%\nnic to nie da, policja i tak umorzy śledztwo. Było już tak że gość nagrał złodziei( na pradze południe ) i nic policji nie udało się wykryć sprawców choć zdjęcia były doskonałe.\n~Legionista 9 2 miesiące temuocena: 57%\nno raczej bardzo dużo da, bo w momencie włamania mam od razu sygnał, że cos takiego sie dzieje, telefon na policje i do sasiadów i po sprawiei!!!\n~Irfy 8 2 miesiące temuocena: 100%\nWłamania są liczne i nie tylko przy Małej Łąki. Pewnie złodziei przycisnęła koronawirusowa blokada, kiedy większość ludzi siedziała w mieszkaniach i z nich nie wychodziła, więc nie dało się ich okraść. Do tego sezon wakacyjny w pełni i mamy to, co mamy. Przy wydatnej pomocy samych mieszkańców, wpuszczających na klatki kogo popadnie. Bo skądś się przecież biorą te śmieci w skrzynkach pocztowych i szemrane typki, których często spotykam na dole z wielkimi torbami ulotek. Może też jakaś zagraniczna ekipa na gościnnych występach, z tej samej parafii co różni złodzieje kół samochodowych albo jacyś podglądacze pinów do kart bankomatowych, które potem kradną pod jakimś pretekstem.\n~cichosza 7 2 miesiące temuocena: 93%\nTo nie mieszkańcy wpuszczają do budynku szemrane typy z torbami ulotek! Dwukrotnie widziałem jak to działa. Typ podchodzi jak najbliżej do drzwi tak, że z tyłu nie widać co będzie robił. Nie dotyka domofonu. Wyjmuje z kieszeni szpikulec, jeden ruch i drzwi otwarte! Wiele budynków ma kamery przy wejściach, twarze typów są codziennie nagrywane. To jest największa tajemnica ursynowskiej policji, dlaczego nie wyłapuje tych typów! Ciiiiii... Moze Redakcji uda się rozszyfrować te ogromną tajemnicę, dlaczego typy z ulotkami codziennie, w biały dzień, bezkarnie włamują się do tysięcy klatek schodowych?\n~Irfy 6 2 miesiące temuocena: 85%\n@cichosza Nie wiem, jak u ciebie, ale u mnie normalnie ktoś im zawsze otwiera. Kiedyś specjalnie stanąłem sobie tak, żeby widzieć, w jaki sposób wchodzą i nikt się żadnym szpikulcem nie włamywał, bo bym go wypierniczył na kopach, tylko ponaciskał guziki, poczekał i nagle bzzzzt, ktoś typa wpuścił. Tak naprawdę to na włamania nie ma rady. Co najwyżej można się ubezpieczyć. Wtedy zamki antywłamaniowe się bardzo przydają, bo obniżają składkę. Poza tym jak będą chcieli wejść, to wejdą, chyba że ktoś zainwestuje kilkadziesiąt tysięcy w kuloodporne okna i ramy i drzwi wejściowe jak do sejfu w banu.\n~cichosza 5 2 miesiące temuocena: 78%\n@Irfy 1) U mnie w klatce tak jak opisałem - dwukrotnie z bliska widziałem szpikulec, typ nie dotykał domofonu, z nikim nie gadał. Zwróciłem na niego uwagę, bo wchodził po kolei do klatek i po minucie wychodził. Z kopami nie wyjezdżałem, bo kamera nad drzwiami, więc gęba typa nagrana, a ja zostałbym oskarżony o napaść. Zgłosiłem do ochrony i zarządcy budynku, ale oni nie zgłosili policji. 2) Policja powinna zadziałać systemowo i na początek wezwać na przesłuchania prezesów kablówek, bo to ich ulotki codziennie są wrzucane do skrzynek pocztowych na klatkach schodowych. Stąd mój apel do Redakcji - problem palący, a policja nigdy nie wyjaśniła, dlaczego te wszystkie typy jeszcze nie siedzą w więzieniach.\n@Cichosza A u mnie kablówek prawie nie ma. Za to pełen wybór różnych pizz, ulotek "kupię mieszkanie w tym bloku", wymiany okien i drzwi i jakieś inne żarcie, nie wiem, bo bez czytania wszystko zgarniam i wywalam, ale widzę obrazki a "kupię mieszkanie" to takie pseudo ręcznie napisane badziewie. Pewnie by pomogło zgromadzenie kilkudziesięciu kilogramów tych śmieci, podjechanie do lokalu i wypierniczenie na samym środku, jak confetti. Wraz z wiadomością na mail, których ulic należy unikać, żeby takie incydenty się w przyszłości nie zdarzały :)\n~cichosza 3 2 miesiące temuocena: 93%\n@ Irfy U nas jakaś pizzeria nadrukowała mnóstwo ulotek z dziurą i nasłała typa, który w każdej klatce wjeżdzał na górę, a potem schodził po piętrach i obwieszał tym badziewiem wszystkie klamki. I tak kilka razy. Raz i drugi porobiłem zdjęcia tych klamek i wysłałem do zarządcy z żądaniem zwrotu moich opłat, które co miesiąc bulę za tzw. ochronę, bo nie czuję się ochraniany, gdy menele kręcą sie pod moimi drzwiami, a w mieszkaniu jest tylko 12-letnie dziecko. Pojechali do właściciela tej pizzerii, postraszyli go i od kilku lat jest z spokój. Można? Można! Zatem czekam na artykuł Redakcji jakie sukcesy ma nasz ursynowski komisariat w zamykaniu meneli, którzy codziennie, masowo włamują sie do klatek schodowych!\n~włamywacz 2 2 miesiące temuocena: 0%\nPrawdziwy dochodziniowo śledczy z ciebie. Trzasnąeś ich na momencie\n~zwykły obserwator 1 2 miesiące temuocena: 100%\nCóż, wpis komentatora o swojakach jest nadzwyczaj aktualny, hi, hi.\nArtykuł załadowany: 0.2241 sekundy


Brytyjscy lekarze alarmują: zniesienie obostrzeń COVID-19 jest „przedwczesne” - TTG Dziennik Turystyczny\nBrytyjscy lekarze alarmują: zniesienie obostrzeń COVID-19 jest „przedwczesne”\nDodane przez: AB / 09 lipca 2021 / Ilość komentarzy: 0\nEksperci ostrzegają, że w związku z szybko rosnącą liczbą nowych przypadków COVID-19 i faktem, że szczepionki nie dają odporności stadnej, odblokowanie Anglii 19 lipca jest „przedwczesne”.\nW publicznym liście „Memorandum Against Mass Infection” (opublikowanym w dziale korespondencji czasopisma medycznego „The Lancet”) ponad stu brytyjskich lekarzy i naukowców potępiło decyzję rządu Wielkiej Brytanii o zniesieniu wszystkich ograniczeń COVID-19 w Anglii. 7 lipca w całej Wielkiej Brytanii odnotowano 32,5 tys. infekcji – jest najwyższa liczba od stycznia.\nW związku z tym, eksperci określili decyzję premiera Borisa Johnsona o odblokowaniu jako „niebezpieczną i przedwczesną”, a także „nieetyczną i nielogiczną”. W liście ostrzegli również, że chociaż duża część populacji została zaszczepiona, a 86,4 proc. otrzymało pierwszą dawkę i prawie 65 proc. osób zostało w pełni zaszczepionych, odporność stadna nie została jeszcze osiągnięta i nie stanie się to do 19 lipca.\nSpecjaliści przedstawili ponadto pięć spraw do rozważenia przez rząd powiązanych ze znoszeniem ograniczeń, z których najważniejsze to bezpieczeństwo młodych ludzi i ryzyko dalszych mutacji COVID-19 w populacji quasi-zaszczepionej. Inne niepokojące kwestie to nieunikniony wzrost przyjęć do szpitali i fakt, że biedniejsze części kraju mogą ucierpieć na skutek wirusa, „ponieważ ubogie społeczności są bardziej zagrożone COVID-19”.\nAutorzy listu alarmują również, że podejście rządu „stwarza podatny grunt dla pojawienia się wariantów odpornych na szczepionki”.\nOd 19 lipca w Anglii ponownie mają zostać otwarte kluby nocne, zniesione zostają limity sześciu osób na stolik w środku lokali gastronomicznych oraz limity uczestników podczas spotkań, a także przestaje obowiązywać zasada metra odległości społecznej. Nie trzeba również zasłaniać twarzy.\nTAGI: AngliaCOVID-19 / koronawirusSzczepienia COVID-19Wielka Brytania / UK


CONCEPT okap szafkowy OPV3860 | MALL.PL\nJesteś tutaj: Strona główna›Sprzęt AGD›Okapy›Okapy szafkowe›CONCEPT okap szafkowy OPV3860\nMarka: CONCEPT Nr katalogowy: 1206673\nOkap teleskopowy Concept OPV3860 przeznaczony do zabudowy w kuchennej szafce, jest sterowany dotykowo. Posiada 3 prędkości zasysania powietrza, z maksymalną mocą sięgającą 517 m³/h. Model o szerokości 60 centymetrów, z wykończeniem ze stali nierdzewnej w eleganckiej linii Sinfonia, oświetla przestrzeń gotowania jasnymi diodami LED. Zapewnia także efektywną recyrkulację, po zamontowaniu filtrów węglowych. Pełny opis\nNr katalogowy: 1206673\nGłówne cechy Concept OPV3860\nCzyste i świeże powietrze z okapu kuchennego Concept OPV3860\nConcept OPV3860, dzięki wysokiej mocy, aż do 517 m3 / h, łatwo dostosowuje się do aktualnych warunków. Dzięki okapowi szybciej usiniesz nieprzyjemne zapachy, które wytwarzają się podczas gotowania. Efektywna recyrkulacja, która ułatwi oczyszczenie powietrza, jeśli nie ma możliwości wyprowadzenia pary do wentylacji. Wszystko można wygodnie wybrać na dotykowym ekranie.\nEnergooszczędne diody LED, wyraźnie oświetlają płytę kuchenną. Dużą zaletą tego światła jest oszczędność energii i dłuższa żywotność. Filtr tłuszczowy również będzie cieszyć się długą żywotnością. Można go również włożyć do zmywarki lub umyć pod bieżącą wodą za pomocą środka czyszczącego. Oprócz łatwej konserwacji, będziesz również pod wrażeniem eleganckiego wzoru SINFONIA ze stali nierdzewnej.\nFiltr przeciwtłuszczowy służy do puracy w trybie wyciągu. Do recyrkulacji należy zamontować filtr węglowy, który pochłania również nieprzyjemne zapachy. Zdolność do pochłaniania zapachów wynika z samej częstotliwości używania. Przy normalnym użyciu kilka razy w tygodniu będzie trwać około 3–4 miesięcy.\nFiltr węglowy, 61990258 (2 szt.) – do nabycia oddzielnie\nMax. moc ssania 517 m3/h\nWymiary 27 × 60 × 31 cm (w x sz x gł)\nWymiary do zabudowy 68,5 × 60 × 28,5 cm (w x sz x gł)


Let's Cook Ultimate\nStrona główna / Piwa / Piwa / Let’s Cook Ultimate\nKraft Klub » Piwa » Let’s Cook Ultimate\nLet’s Cook Ultimate\nJest to nietypowa interpretacja historycznego stylu Gose przez dodatek laktozy co wprowadziło słodki charakter. Dodatkowo zastosowany został prawdziwy miks owocowy: mango, sok z malin, puree z marakui, nektarynki, moreli i ananasa. Aromat niezwykle owocowy i soczysty. Piwo koniecznie przelej do szkła aby podkreślić walory wizualne i aromatyczne. W smaku wyczujesz ciekawy słodko-kwaśny balans. Piwo jest lekkie w odbiorze, świetnie pijalne i orzeźwiające.


Duet Bohoboco, czyli Michał Gilbert Lach i Kamil Owczarek, dołączyli do grona projektantów, którzy wsparli akcję UNICEF "Wszystkie kolory mody". Dochód z akcji przeznaczany jest na zakup szczepionek dla dzieci z najbiedniejszych rejonów świata. Projektanci uszyli dwie laleczki, z których jedna została zlicytowania na gali UNICEF za 14000 zł, co pozwoli na zakup ponad 23 000 szczepionek.\nCzytaj dalej wpis BOHOBOCO dla UNICEF\nWłaśnie przyszło na świat Twoje upragnione dziecko. Minęło kilkanaście dni i zastanawiasz się czy to już czas na pierwsze wyjście na świeże powietrze? Jak ubrać dziecko i co wziąć ze sobą. Postaramy się odpowiedzieć na te nurtujące Cie pytania.\nCzytaj dalej wpis Wszystko o spacerkach z dzieckiem\nW każdym domu przychodzi moment, w którym pokój dla nastolatka musi zastąpić dotychczasowy pokój dla dziecka. Jak dopasować pomieszczenie do zmieniających się potrzeb nastolatka, by jego nowy pokój był funkcjonalny?\nCzytaj dalej wpis Pokój dla nastolatka – o czym musisz pamiętać? [poradnik]\nNie wiesz jaki prezent na święta kupić swojemu dziecku? Mamy dla Ciebie kilka pomysłów.\nJuż niedługo święta, dlatego najwyższy czas pomyśleć o prezentach na święta dla dzieci. Aby dobrze wybrać prezent na święta spróbuj podpytać swoje dziecko o czym marzy lub narysuj razem z nim jego wymarzony prezent na święta.\nCzytaj dalej wpis Nie wiesz jaki prezent na święta kupić swojemu dziecku? Mamy dla Ciebie kilka pomysłów.


Otwarty i konkurencyjny nabór uzupełniający kandydatów na rachmistrzów spisowych – Jeśli wejdziesz w nasze progi, to nie wyjdziesz stąd ubogi.\nCzerwiec 29, 2021 admin 0 Comment\nGołdap, dnia 28 czerwca 2021 r.\nPan Tomasz Rafał Luto – Gminny Komisarz Spisowy w Gołdapi ogłasza otwarty i konkurencyjny nabór uzupełniający kandydatów na rachmistrzów spisowych, którzy będą wykonywać prace spisowe w ramach Narodowego Spisu Powszechnego Ludności i Mieszkań (NSP) 2021 na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej w 2021 r.\nDruki do pobrania dostępne są na stronie internetowej Urzędu Miejskiego w Gołdapi: http://bip.goldap.pl/pl/1708/0/nabor-uzupelniajacy-kandydatow-na-rachmistrzow-do-nsp-221.html\nDo złożenia oferty przez kandydata na rachmistrza spisowego można skorzystać z formularza „Formularz – oferta kandydata na rachmistrza spisowego do narodowego spisu powszechnego ludności i mieszkań w 2021 r. (druk do pobrania na stronie internetowej), zawierającego:\nKandydat na rachmistrza spisowego w NSP 2021 może składać dokumenty osobiście w siedzibie urzędu miejskiego Plac Zwycięstwa 14; 19-500 Gołdap lub za pośrednictwem: poczty elektronicznej (na skrzynkę e-mailową urzędu: pom@goldap.pl ) platformy ePUAP albo operatora pocztowego (w tym m.in. Poczty Polskiej, firm kurierskich). O dacie wpływu dokumentów decyduje:\nPrevious page Previous post: Zakończenie roku szkolnego 2020/2021\nNext page Next post: O Grecji na lekcjach informatyki i biologii


Magazyn PHALANX :: Kontrrewolucjonista\nLatem tego roku ukazała się nowa kaseta Andrzeja Kołakowskiego. Z tej okazji postanowiliśmy porozmawiać z nim o jego muzyce i inspiracjach artystycznych...\nZ tego co wiem często bierze Pan udział w rozmaitych festiwalach piosenki religijnej oraz przeglądach poezji śpiewanej. Jak Pańskie piosenki - nie stroniące przecież od poruszania tematów niemodnych i "staroświeckich" - odbierane są przez jury i widownię?\nOstatnio coraz rzadziej, powoli zaczynam wybierać festiwale, na których decyduję się wystąpić. Na festiwalach poetyckich raczej stroni się od tematów istotnych, przeważnie śpiewa się o problemach natury męsko- damskiej. Wynika to w dużej mierze z młodego, na ogół, wieku wykonawców ( ja czuje się często jak dinozaurus), ale też z pewnej maniery w doborze tekstów. Chodzi o swoisty ekshibicjonizm duchowy. Twórcy obnażają swoje lęki, wewnętrzne dramaty, ponieważ z ich punktu widzenia są to sprawy najważniejsze, nie mają natomiast ambicji pokazywania, bądź komentowania zjawisk ogólniejszej natury. Nie chcą porządkować, stronią od syntez. Moje śpiewanie też w jakiś sposób oddaje to co dzieje się w moim wnętrzu, ale teksty są raczej komentarzem do rzeczywistości, bardzo osobistym, ale jednak akcent położony jest gdzieś na zewnątrz. Moje utwory na ogół podobają się publiczności, sądzę jednak, że słuchacze, szczególnie ci młodsi odbierają je w zupełnie innym wymiarze niż np. ja. Wolność, Prawda, Miłość, to wartości uniwersalne, nie są więc abstrakcją, nie starzeją się, ani nie podlegają modzie, tylko konteksty ich doświadczania bywają różne i różnie są przeżywane. Jeśli chodzi o jury, zależy to od festiwalu. Na ogół w komisjach zasiadają starzy "wyżeracze" i ludzie o nieprzeciętnej inteligencji, tu jak sądzę odbywa się selekcja nie tylko artystyczna ale również ideologiczna. Kiedy występowałem na "Spotkaniach Zamkowych" w Olsztynie w roku 1996, reżyser festiwalu, niejaki Fabisiak, zabronił mi zaśpiewać "Tryptyku rewolucyjnego" argumentując, że otwór się "zbyt namolnie kojarzy". Na moją odpowiedź, że taki właśnie był mój cel, oświadczył, że tej piosenki po prostu nie zaśpiewam. Myślę, że nie była to jedyna ingerencja cenzury. Bardzo dobrze śpiewa się na autorskim festiwalu w Myśliborzu, tam na ogół jury jest mi przychylne. Festiwale piosenki religijnej to osobny temat. Powiem tylko, że śpiewa się tam znakomicie, bo przecież o tym co najważniejsze i najistotniejsze.\nRotmistrz Zygmunt Szyndzielarz ps. "Łupaszko", dowódca 5 Brygady Partyzanckiej AK.\n"Ogień" i "Łupaszko" nie są obecnie postaciami zbyt popularnymi. Dlaczego zdecydował się Pan poświęcić im kilka swoich piosenek?\n"Ogień" i "Łupaszko" nigdy nie byli postaciami popularnymi. Ich postawy podziwiamy, ale niechętnie naśladujemy. Pierwszy stworzył na Podhalu prawie państwo odwracając sytuację ogólnopolską: to UB drżało na myśl o majorze Kurasiu, a nie odwrotnie. Drugi dając niezwykłe dowody męstwa i zdolności dowódczych walczył do "ostatniego naboju" dając niezwykły wzór duchowej niepodległości. Dramatem obu było osamotnienie w walce. To naród się poddał, oni walczyli do końca, wbrew nadziei i politycznym kalkulacjom. Był jeszcze trzeci major "Zapora". Wszyscy zostali zamordowani. Podobno rozstrzelanego "Zaporę" powieszono w celi i zwłoki masakrowano nadal, do dziś nie znamy nawet miejsca pochówku tych wspaniałych żołnierzy. Wydaje mi się, że uczcić ich piosenką to i tak za mało. W czasach konformizmu i neobolszewizmu, ich postacie nie będą na pewno przypominane, może więc choć pod wpływem moich piosenek, odżyją na nowo w pamięci narodu.\nNiedawno nakładem wydawnictwa "Antyk - Marcin Dybowski" ukazała się Pańska pierwsza kaseta zatytułowana "Kontrrewolucja". Dlaczego tak późno? Czy miał pan jakieś problemy ze znalezieniem firmy, która podjęłaby się wydania Pańskich piosenek?\nNie jest łatwo nagrać kasetę, czy płytę. Tzn. samo nagranie nie jest problemem, studia nagrań czekają, wystarczy zapłacić. Problemem jest dystrybucja. Marcin Dybowski zaryzykował, czy mu się to opłaciło zobaczymy. Z wydawnictwem "Antyk" związany jestem od czasów stanu wojennego. Drukowaliśmy wtedy czasopismo "Niepodległość", "ABC", a nawet przerzucaną na wschód "Suczasnyst"(dla Ukraińców). Wydanie płyty jest oczywiście marzeniem każdego twórcy, niemniej pomysł jej nagrania wyszedł od Marcina. Grałem koncert w jego "piwnicy" przy księgarni "Antyk" w Warszawie, a dalej jakoś poszło. Kaseta jest, ale nie rozchodzi się w zawrotnym tempie. Nie mam zdolności marketingowych. Dlaczego późno? nie wiem. Lepiej wychodzi mi pisanie niż działalność edytorska.\nCo Pan sądzi o modnym ostatnio sposobie ewangelizowania młodzieży przy użyciu muzyki rockowej wzbogaconej o religijny przekaz?\nKażda droga dotarcia do ludzkiego serca jest dobra jeśli jest skuteczna. "Duch wieje kędy chce" i nie nam go pouczać. Nie przepadam za tego rodzaju eksperymentami, chociaż to co robi np. "Arka Noego" przynosi owoce. Obawiam się sytuacji, w której forma zaczyna dominować nad treścią, wtedy przekaz religijny, którego nośnikiem jest tekst, zostaje zamazany. Wydaje mi się że niektórzy artyści chcą po prostu zaistnieć i na scenie religijnej, próbują tego samego czego ich koledzy gdzie indziej. Może zresztą Pan Bóg wybrał sobie właśnie taką do ich serc? Trudno jest napisać dobrą piosenkę religijną. Na ogół mamy do czynienia z przeróbkami Pisma Świętego i to nie najlepiej wychodzi. Lubię ballady, będące zapisem osobistego spotkania z Bogiem, są to świadectwa wydarzenia duchowego. Jestem zdecydowanym przeciwnikiem mieszania rocka do liturgii.\nOd redakcji: cały wywiad z Andrzejem Kołakowskim ukaże się w Phalanx nr 4.


Dziwna plama na mapie ciekawi naukowców. Stawia opór globalnemu ociepleniu? | MatkaZiemia.ovh\nPlaneta robi się coraz cieplejsza, za wyjątkiem jednego obszaru – północnego Atlantyku. Naukowcy postanowili dociec, dlaczego tak się dzieje.\nKilka słów z Wikipedii o globalnym ociepleniu\nGlobalne ocieplenie – obserwowane od połowy XX wieku podwyższenie średniej temperatury atmosfery przy powierzchni ziemi i oceanów, jednoczesne ochłodzenie stratosfery oraz przewidywane ocieplenie w przyszłości wynikające z zaburzenia równowagi radiacyjnej Ziemi.\nŚredni wzrost temperatury powietrza w latach 1906-2005 w pobliżu powierzchni Ziemi wyniósł 0,74 ±0,18 °C[A 1]. Istotą problemu związanego z wyjaśnieniem globalnego ocieplenia jest ustalenie, w jakim stopniu na to zjawisko wpływa działalność człowieka, a w jakim czynniki naturalne. Międzyrządowy Zespół ds. Zmian Klimatu (IPCC) uważa, że „większość obserwowanego wzrostu średniej temperatury globalnej od połowy XX wieku spowodowana jest najprawdopodobniej antropogenicznym wzrostem koncentracji gazów cieplarnianych” poprzez efekt cieplarniany. W XX wieku czynniki naturalne, takie jak aktywność słoneczna i wulkany, spowodowały łącznie tylko niewielkie ocieplenie w stosunku do okresu sprzed rewolucji przemysłowej[A 2][A 3][A 4]. Wnioski te poparło ponad 45 stowarzyszeń i akademii naukowych[A 5], wliczając wszystkie narodowe akademie nauk 8 najbardziej uprzemysłowionych państw.


Lotnisko Bristol International Airport - Latamy.pl\nBS48 3DY UK\nTelefon: 0870 1212747\nLotnisko (1 terminal) położone jest ok. 13km na południe od miasta Bristol.\nZ kierunku północnego należy zjechać z M5 na skrzyżowaniu 18 (oznakowanym A4 Bristol&Airport). Wjechać na A4 w kierunku Bristolu i podążać zgodnie ze znakami na lotnisko. Mijając boisko sportowe skierować się na A38 w kierunku Taunton.\nZ kierunku południowego zjechać z M5 na zjeździe nr 22. Na rondzie skręcić na 3 wyjeździe oznaczonym jako A38. Przy rondzie East Brent łączącym z A370 zjechać drugim wyjazdem oznaczonym jako A38&Airport. Po przejechaniu ok. 18km zobaczymy lotnisko po lewej stronie.\nOd wschodu, na zjeździe nr 20 wjechać na M5 biegnącą na południe. Zjechać z M5 na skrzyżowaniu nr 18 (oznaczonym A4 Bristol&Airport). Dalej kierując się na Bristol należy podążać za znakami na lotnisko.\nZ kierunku południowo-wschodniego jadąc A4 do Bristol odbić w lewo na A4174 oznaczonej jako „Ring Road”. Dalej należy podążać za znakami w kierunku lotniska i A38 Taunton. Z kierunku Południowej Walii podróżując M4 zjechać na skrzyżowaniu 22 na M49 (oznaczonej South West) i wjechać na M5. Na skrzyżowaniu 18 zjechać z trasy M5 (oznaczonym A4 Bristol&Airport). Jadąc A4 kierować się na Bristol zgodnie ze znakami na lotnisko.\nKolejowy: Dwa pociągi na godzine kursują pomiędzy London Paddington, Swindon i Bristol Temple Meads zwykle zatrzymując się przy stacjach Chippenham i Bath Spa. Ponadto, pociągi z Cardiff do Bristol kursują co 30 minut. Pociągi z Exeter I Plymouth do Bristol odjeżdżają co godzinę.\nRozkład jazdy oraz dodatkową informację można uzyskać w National Rail Enquiries, tel.: +44 (0)845 748 4950.\nTaksówki Bristol International Cars operują na terenie lotniska. Stanowisko kompanii znajduje się w strefie przylotów, przy wyjściu, w którym isnieje możliwość dokonania rezerwacji. Bristol International Cars, tel.: (01275) 474888\nAutobusowy: Z Weston-super-Mare, First kursuje co godzinę w kierunku lotniska. Linia 121 kursuje co godzinę od 09:32 do 16:32, od poniedziałku do soboty. W niedzielę i święta linia 821 kursuje co dwie godziny, pomiędzy 09:07, a 17:07. Kontakt: tel.: 0870 608 2 608 lub www.firstgroup.com.\nBristol International Flyer jest jedynym ekspresowym autobusem łączącym stację kolejową w Bristolu (Temple Meads) z lotniskiem. Czas podróży wynosi ok. 30 min. Nie ma potrzeby wcześniejszej rezerwacji, bilety można nabyć w autobusie. Autobus kursuje codziennie oprócz Świąt Bożego Narodzenia.\nWiecej informacji na temat rozkładu jazdy można otrzymać, dzwoniąc pod nr +44 (0)870 580 8080.\nAutokary National Express łączą resztę kraju z Dworcem Autobusowym w Bristol. Stamtąd istnieje połączenie z autobusami Bristol International Flyer. National Express – telefon kontaktowy 08705 808080, www.nationalexpress.com, której linie nocne 404/406 kursujące pomiędzy Penzance i Londynem przez lotnisko zatrzymują się przed terminalem o 2:30 i 2:15.\nTelefon kontaktowy: +44 (0)870 737 0778.\nNa terenie lotniska można wyszczególnię następujące rodzaje parkingów: „Passenger Pick Up” przeznaczony dla osób, rodzin odbierających pasażerów z lotniska. Usytuowany jest 100 metrów od terminala. Parking krótkoterminowy położony przy drodze dojazdowej do lotniska w niedalekiej odległości od terminala. Połączenie z terminalem zapewnia autobus, który przystaje przed głównym wejściem terminala. „Special Assistance Parking”\noferuje możliwość postojów zarówno krótko jak I długookresowych. Ceny dla obydwu rodzai postojów są wyszczególnione w dedykowanych sekcjach parkingu. Parking dla klientów biznesowych jest położony najbliżej terminala, w którym dla członków firmy obsługującej Nawigator są oferowane preferencyjne zniżki oraz dostęp bez uprzedniej rezerwacji- rezerwacja online lub tel.: 0870 125 2747. Parking dla motocyklistów jest parkingiem darmowym w wydzielonej strefie lotniska. Parking długookresowy przeznaczony dla dłuższych, wakacyjnych postojów położony jest przy drodze wlotowej. Dotrzeć do niego można skręcając w prawo na pierwszym rondzie. Połączenie z terminalem zapewnia autobus.\nParking można zarezerwować na dany dzień. Jest zalecane dokonać uprzedniej rezerwacji w celu za zapewnienia miejsca. Poza tym uprzednia rezerwacja telefoniczna lub online jest korzystny ekonomicznie ze względu na oferowane zniżki. Telefon +44 (0)870 727 6727.\nSwoje przedstawicielstwa przy łączniku holu z do strefy odlotów mają: Car Hire Centre, tel.: +44 (0)870 241 5386 Bristol Car Hire; Car Hire Express, tel.: +44 (0)870 753 1790 Bristol Car Hire; Avis, tel.: +44 (0)870 606 0100 Avis UK;\nNational, tel.: +44 (0)870 600 6666 National Car Rental;\nEuropcar, tel.: +44 (0)870 607 5000 Europcar; Hertz, tel.: + 44 (0)990 996699 Hertz Rent-A-Car.\nPunkt informacji zlokalizowany jest przy stanowisku odprawy, tel.: +44(0)870 121 2747.\nBRISTOL popularne wyloty:\nbilety lotnicze z BRISTOL do BORDEAUX (FlyBE)\nbilety lotnicze z BRISTOL do WARSZAWA (easyJet)\nbilety lotnicze z BRISTOL do FARO (easyJet)\nbilety lotnicze z BRISTOL do PARYŻ (easyJet)\nbilety lotnicze z BRISTOL do PALMA (easyJet)\nbilety lotnicze z BRISTOL do BRUKSELA (American Airlines)\nbilety lotnicze z BRISTOL do WARSZAWA (Ryanair)\nbilety lotnicze z BRISTOL do KATOWICE (Ryanair)\nbilety lotnicze z BRISTOL do KRAKÓW (easyJet)\nbilety lotnicze z BRISTOL do BELFAST (FlyBE)\nbilety lotnicze z BRISTOL do GENEWA (easyJet)\nbilety lotnicze z BRISTOL do NICEA (easyJet)\nbilety lotnicze z BRISTOL do CORK (Aer Arann)\nbilety lotnicze z BRISTOL do BARCELONA (Ryanair)\nbilety lotnicze z BRISTOL do JERSEY (FlyBE)\nbilety lotnicze z BRISTOL do HAMBURG (easyJet)\nbilety lotnicze z BRISTOL do WARSZAWA MODLIN (Ryanair)\nbilety lotnicze z BRISTOL do RZESZÓW (Ryanair)\nbilety lotnicze z BRISTOL do MALAGA (easyJet)\nbilety lotnicze z BRISTOL do GLASGOW (easyJet)\nBRISTOL przeloty do Polski z przesiadką:\nbilety lotnicze z BRISTOL do KRAKÓW (SAS)\nbilety lotnicze z BRISTOL do WARSZAWA (Lufthansa)\nbilety lotnicze z BRISTOL do WROCŁAW (Lufthansa)\nbilety lotnicze z BRISTOL do GDAŃSK (SAS)\nbilety lotnicze z BRISTOL do WARSZAWA (SAS)\nbilety lotnicze z BRISTOL do KATOWICE (Lufthansa)\nbilety lotnicze z BRISTOL do GDAŃSK (Lufthansa)\nbilety lotnicze z BRISTOL do POZNAŃ (Lufthansa)\nbilety lotnicze z BRISTOL do KRAKÓW (Lufthansa)


Gdy się obudził, zaczęło świtać. Spojrzał na zegarek, dochodziła czwarta. Rozejrzał się po samochodzie. Obie dziewczyny słodko spały. Victoria z podniesionymi nogami i zsuniętą spódnicą, prezentowała mu swoje nagie krocze, bo konsekwentnie nie ubrała majtek. Siedzenie pod pupą zabezpieczyła grubym ręcznikiem, aby sperma wpompowana przez Roberta, która mogła wypłynąć z pochwy, nie poplamiła pokrycia siedzenia. Nie było widać żadnego mokrego śladu, co świadczyło, że wszystko zostało wchłonięte przez jej organizm. Z rozczuleniem przyglądał się jednej i drugiej dziewczynie, ponieważ w jego dotychczasowym życiu nigdy nie zdarzyło się, aby ktoś w tak krótkim czasie stał się dla niego tak bliski i drogi, jak te dwie młode Rumunki. Aby je nie zbudzić, delikatnie otworzył drzwi samochodu i po cichu wyślizgnął na zewnątrz. Parking w dalszym ciągu ział pustką, szczególnie ta część, na której zaparkował. Z własnego doświadczenia wiedział, że nic tak nie płoszy resztek snu, jak intensywne wykonanie kilkunastu ćwiczeń, co niebawem uczynił. Poczuł parcie na pęcherz, ale nie chciał się zbytnio oddalać od otwartego samochodu i to z taką zawartością. Podszedł do samochodu i po cichu otworzył drzwi. Dziewczyny nadal spały. Wyjął kluczyki ze stacyjki i zerknął na śpiące dziewczyny. Victoria nadal świeciła nagim kroczem, więc sięgnął po koc, aby ją nakryć, ale nie zdążył, bo Victoria otworzyła oczy i nie całkiem rozbudzona, spoglądała na niego ze zdziwieniem, co chce zrobić.\n– Chciałem cię nakryć kocem, bo wyglądałaś tak apetycznie z nagim kroczem, że bałem się, aby nie rzucił się na ciebie jakiś zboczeniec, nie wykluczając mnie – powiedział cicho Robert. Rozpogodziła się i obdarzyła go słodkim uśmiechem.\n– Ale dla ciebie nie był to niemiły widok? – zapytała równie cicho, nie chcąc obudzić Olivii. – Przecież mówię, że o siebie też się bałem – odparł.\n– No dobrze, młoda śpi, więc gdzie wybierałeś się? – ponownie zapytała.\n– Do toalety, ale bałem się zostawiać otwarte auto, z tak cenna zawartością i takimi widokami – dodał żartobliwym tonem.\n– Dobra, ja też idę z tobą, a Olivia niech śpi dalej – powiedziała Victoria i zaczęła się zbierać. – Ja też idę z wami – oznajmiła zaspana Olivia.\n– No i po spaniu – podsumowała Victoria. Szybko zebrały się, wzięły ręczniki, a Robert przybory i po zamknięciu samochodu, razem z Robertem udały się do toalety. Po załatwieniu swoich potrzeb i porannej toalety, wrócili do samochodu. Zrobiło się widno i dzień zapowiadał się dobrze. Ciepła noc i zapowiadający się dzień nastrajał dość optymistycznie, co do warunków dalszej podróży. Robert złożył swoje siedzenie i przygotował do podróży. Drugie przednie siedzenie doprowadził do stanu, który pozwalał na w miarę wygodne warunki podróżowania oraz na zapięcie pasa bezpieczeństwa, tak samo postąpił z siedzeniami tylnymi. Z powrotem powyjmował z bagażnika reklamówki, torby oraz lodówkę z produktami żywnościowymi i napojami. Victoria szybko przygotowała kanapki i napoje. Zjedli kanapki i popili napojami zgodnie ze swoimi upodobaniami.\n– A teraz na dobry początek dnia proponuję spacerek do bistro, na kawę lub gorącą czekoladę - zwrócił się do swoich towarzyszek.\n– Chętnie, gorąca kawa dobrze mi zrobi – odpowiedziała Victoria.\n– A ty młoda, idziesz z nami czy zostajesz? – zapytała przekornie Olivii, chociaż z góry znała odpowiedź.\n– Ty pytać? Jasne, Olivia iść z wujkiem, ale pić nie kawa, a herbata, czekolada, tak – odparła rezolutnie i podeszła do Roberta.\n– No jasne, niedługo wujek będzie musiał chodził z tobą do babskiej ubikacji – powiedziała żartobliwie Victoria, widząc jak Olivia złapała rękę Roberta i przykleiła się do niego. Robert przytulił tulącą się do niego dziewczynkę.\n-Victoria, nie burcz na Olivię, ona jest taka grzeczna i dzielna, prawda Krupeczko? – z uśmiechem na ustach wziął w obronę dziewczynkę. W odpowiedzi Olivia objęła go i mocno do niego przywarła.\n– Tak, teraz zachowuje się jak dziecko, ale gdy idzie o seks, zachowuje się bardziej dojrzale i zachłannie ode mnie – powiedziała Victoria, puszczając do obojgu łobuzerskie oczko. Robert przyznawał jej w duchu słuszność, ale oficjalnie wolał się na ten temat nie wypowiadać, ponieważ sam miał w tym znaczący udział. Zaczął się też zastanawiać, dlaczego Victoria podjęła ten temat. Czyżby przemawiała przez nią zazdrość o siostrę i o uczucia Roberta? Chcąc przerwać tę rozmowę, która zmierzała w niebezpiecznym i niezbyt przyjemnym kierunku, Robert zwrócił się do obu sióstr.\n– Chodźmy, napijmy się co komu pasuje i ruszajmy w dalszą drogę, zgoda?\n- Tak, zgoda! – usłyszał w odpowiedzi, więc nie zwlekając, skierowali się do bistro. Wewnątrz poza jedną pracownicą obsługi, nikogo oprócz nich nie było. Robert podszedł do lady i poprosił w języku niemieckim o podwójną kawę z Expressu z podwójną śmietanką i cukrem dla siebie. Victoria poprosiła o pojedynczą kawę, a Olivia o kakao lub gorącą czekoladę. Ekspedientka przyjęła zamówienie na kawę i czekoladę, informując również w niemieckim języku,, że śmietanka i cukier znajduje się na każdym stoliku. Przeszli więc do stolika, usiedli i po chwili zjawiła się pracownica bistra z zamówionymi kawami i czekoladą. Robert podziękował i zagadnął, czy przy trasie w stronę Debreczyna jest jakaś knajpka czy bistro, gdzie mógłby zjeść dobrą, węgierską, rybną zupę. Sympatyczna pracownica poinformowała go, że świeżą zupę rybną może zjeść w każdej knajpce lub w bistro, ale dopiero po 9.00 rano, z ryb złowionych na wczesno-rannym połowie. Podziękował i zapłacił sympatycznej pracownicy za napoje, doliczając sowity napiwek, za co został obdarowany uroczym uśmiechem i wylewnym podziękowaniem. I kawa i czekolada były pyszne, więc i nastroje wyraźnie poprawiły się, po wypiciu ciepłych napoi. Wróciłi do samochodu i obok Roberta usiadła tym razem Olivia, a Victoria zajęła miejsce z tyłu. Robert włączył radio i poszukał muzyki dla kierowców, następnie wolno ruszył w kierunku wyjazdu na autostradę. Ruch był znikomy, więc bez problemu włączył się do ruchu na autostradzie i przyspieszył do dozwolonej prędkości. Zerknął na zegarek, była 4.20. Wraz z upływającym porankiem wzrastał ruch na autostradzie, lecz tylko nieliczne decydowały się na wyprzedzanie ich samochodu, jadącego z dozwolona prędkością. Węgrzy są dużo bardziej zdyscyplinowanym i bardziej kulturalnym narodem na drogach od Polaków, ale i u nich zdarzają się kierowcy, niezbyt skorzy do przestrzegania przepisów czy piraci drogowi, którzy w nosie mają wszelkie ograniczenia, przepisy i kulturę na drodze. Robert utrzymywał dozwoloną prędkość i dość szybko pokonywali przestrzeń dzielącą ich od celu podróży.\n– Co z wami dziewczyny, skąd ta cisza? – zwrócił się do dziewczyn, chcąc przerwać milczenie, które zapanowało od chwili wyjazdu ze stacji.\n– A o czym tu mówić, gdy niedługo będziemy na miejscu? – odezwała się Victoria.\n– Mam rozumieć, że jednak trapi was niewiadoma, co zastaniecie po przyjeździe do domu, tak? – zapytał, gdyż ton głosu Victorii trącił melancholią.\n– A umawialiśmy się, że nie będziecie martwić się na zapas – dodał.\n– Olivio, a ty też martwisz się o tatę i co zastaniesz w domu?\n– Tak wujku, Olivia martwić o tata i o nas – odpowiedziała również zasmuconym głosem. – Martwisz się o nas, dlaczego? – drążył Robert. Ale widząc, że dziewczynka ma oczy pełne łez, zerknął w lusterko i spotkał się ze spojrzeniem Victorii. I ona była bliska płaczu.\n– Dziewczyny, wszystko będzie dobrze, zobaczycie! – starał się mówić pogodnym głosem, by dodać im otuchy.\n– A teraz powiedzcie mi, mieszkacie w samym Oradea, czy w jego okolicach.? – zapytał, aby wyrwać je z ponurego nastroju i zająć czym innym ich myśli. I częściowo udało się, bo Victoria i Olivia trochę pogodniejszym tonem zaczęły mu odpowiadać.\n– My nie mieszkać w Oradea wujku – pierwsza głos zabrała Olivia.\n- My mieszkać w Tinca – dodała.\n– Victoria ty wiedzieć i mówić lepiej – zwróciła się do siostry.\n– Dobrze, że dopuściłaś mnie do głosu – uśmiechnęła się na moment Victoria.\n– Tak, my mieszkamy w Tinca, to jest ponad 30 km na południe od Oradea , takie małe miasteczko, ok. 9000 mieszkańców. Mieszka tam oprócz nas jeszcze dwie rodziny, mające polskie korzenie – poinformowała Roberta.\n– Jak już mówimy o naszej rodzinie, to nasz tata jest mechanikiem samochodowym, ale pracuje jako kierowca w firmie transportowej. Jeździ takim większym samochodem ciężarowym, ale na miejscu. Mama jest pielęgniarką w przychodni zdrowia – dodała, chcąc w miarę obszernie opisać Robertowi ich rodzinę.\n– A o wypadku taty wiesz coś więcej, poza tym, co mi powiedziałaś, że jest w szpitalu? – zagadnął Robert.\n– Dużo więcej nie wiem, bo i mama nie bardzo wiedziała, co się stało. Ktoś podobno zajechał tacie drogę i aby nie zderzyć się, zjechał na pobocze i wpadł do rowu. Podobno życiu jego nic nie zagraża, ale ma jakieś złamania i stłuczenia – odpowiedziała nieco pogodniejszym tonem. – Wtedy jak dzwoniliśmy, to miał jeszcze badania, więc dowiemy się więcej jak dojedziemy – uzupełniła swoją wypowiedź.\n– Robert, musisz wiedzieć, że opieka w szpitalu u nas jest dużo gorsza, niż u was w Polsce. To, że się nim zajęto i badano, to tylko dlatego, że mama pracuje w przychodni. Gdyby nie to, to strach pomyśleć. U nas w szpitalu, żeby coś załatwić, trzeba dać łapówkę, albo liczyć się z tym, że nikt chorym nie zaopiekuje się – dodała.\n– No to dlaczego tak zachowujecie się i płaczecie, jakby tata już miał umierać – zapytał Robert, chcąc rozjaśnić, nieco przyciężką atmosferę w samochodzie.\n– Bo zbliżamy się coraz bardziej do domu i myśl o tym, że ty możesz odjechać, staje się coraz bardziej realna – odpowiedziała Victoria.\n– A jak zobaczyłam łzy w oczach Olivii, to stało się dla mnie nie do wytrzymania – dodała, ponownie poważniejąc, ze smutną miną. Lektorka z GPS-su przypomniała, że zbliżają się do Debreczyna, informując o możliwości jazdy w stronę centrum, objazdu w kierunku granicy z Rumunią lub kontynuowania jazdy na Solnok. Na najbliższym węźle Robert wybrał kierunek na wprost drogą nr E79 w stronę granicy i jechał środkowym pasem, utrzymując kierunek na Oradea. Po minięciu Debreczyna, Robert ponownie zjechał na najbliższą stację benzynową i zatankował do pełna samochód. Ani on ani dziewczyny nie miały chęci na odwiedzenie bistro, więc kontynuował jazdę w stronę rumuńskiej granicy. Dojeżdżając do granicy spodziewał się kontroli ze strony rumuńskich celników, ale spotkało go rozczarowanie. Siedzący na zewnątrz pomieszczenia dwaj panowie w mundurach służby celnej Węgier i Rumunii nie raczyli się nawet podnieść na ich widok, więc nie pozostało mu nic innego jak jechać dalej.\n– Victorio, rozglądnij się, gdzie mogę wykupić winietę na drogi rumuńskie – poprosił Robert jadąc wolno wzdłuż granicznych budynków.\n– Zatrzymaj się gdzie możesz, a ja wysiądę i zapytam kogoś, bo nigdzie nie widzę informacji o tych winietach – zwróciła się do Roberta. Właśnie przejeżdżali koło wolnego miejsca, więc Robert skręcił i ustawił na nim samochód.\n– Idziesz ze mną, czy mam iść sama? – zapytała Roberta.\n– Chętnie też rozprostuję nogi, ale wolałbym zostać przy samochodzie – odparł, wysiadając z samochodu.\n– A ty młoda, nie chcesz się przejść ze mną? – zwróciła się do Olivii.\n– Nie, ja zostać z wujek – odparła Olivia.\n– Rozumiem, ktoś mógłby uprowadzić wujka i co wtedy? – stwierdziła sentencjonalnie i zaczęła się rozglądać, w którą stronę się zwrócić. Nie widząc nikogo w pobliżu, już miała skierować się w stronę biura celnego, gdy z pobliskiego pomieszczenia wyszła kobieta. Podeszła do niej i zagadała. Ta bez zastanawiania się wskazała ręką budynek, w którym można było wykupić winietę na rumuńskie drogi.\n– Robert bez wyjaśniania domyślił się i gdy Victoria wróciła, zaproponował, żeby ona została w samochodzie, a on sam podejdzie i załatwi sprawę. Wziął z samochodu podręczną saszetkę i ruszył do wskazanego budynku. Olivia oczywiście razem z nim. Wykupili winietę ważną jeden miesiąc i wrócili do samochodu. Victoria siedziała z przodu, więc Olivii nie pozostało nic innego, jak usiąść na tylnym siedzeniu. Usadowiła się więc tak, aby móc spoglądając w lusterko wsteczne widzieć Roberta. Ruszyli w stronę Oradea.\n– Słuchajcie dziewczyny – zwrócił się Robert do sióstr.\n- Jest wcześnie rano, więc po pierwsze: nie mamy po co jechać prosto do szpitala, bo was nie wpuszczą; po drugie: nie wiecie w którym szpitalu leży wasz tata, a po trzecie: nie wiadomo czy można go już odwiedzać? Proponuję więc jechać do waszego domu i tam po naradzie z mamą zdecydujecie, co dalej robić, zgoda?-\n– Jasne, że tak będzie najlepiej – zgodziła się Victoria, spoglądając wymownie na Olivię.\n- To teraz wprowadźcie mnie trochę w waszą rodzinę – poprosił Robert.\n– Wiem już, że nazywacie się Mitrunica, wasza ciocia, siostra mamy, to Violetta, a wujek to Mihai, więc po kolei: wasza mama ma na imię… - Maria! – odpowiedziały zgodnie Robertowi.\n– A tata ma na imię Andrei ! ,- dodała Victoria i uzupełniła informację:\n– Nasze siostry mają imiona; Elena, Andreea i Marica. Elena jest młodsza ode mnie, ma 17 lat, Andrea ma 12 lat, a Marica ma niecałe 10 lat. I to jest cała nasza rodzina – zakończyła swoją informację.\n- I to mi na razie musi wystarczyć – oznajmił Robert.\n– A teraz powiedz mi Victorio, czy będziesz mnie mogła po pilotować, czy mam ustawiać GPS? –zapytał swoją pasażerkę.\n– Dokładnej drogi nie znam, ale mogę spróbować – odpowiedziała Victoria.\n– A więc ustawię GPS, a ty będziesz ewentualnie korygować, dobrze?\n– Zgoda – odparła. Zbliżając się do Oradea, napotykali coraz większy ruch na drodze, ale nie przeszkadzało to w utrzymywaniu dość dobrego tempa podróży, tak że wkrótce dojechali do przedmieść Oradea. Robert uważnie śledząc wskazania i informacje podawane przez GPS, dostosowywał się ściśle do tych wskazówek i jak na razie pokonywali kolejne odcinki drogi bez problemów. Zdał sobie sprawę, że gdyby nie GPS, to miałby duży problem z utrzymaniem właściwego kierunku jazdy. Po kilku zmianach kierunków i przejechaniu paru rond, GPS wyprowadził go poza obszar Oradea i wskazał kierunek jazdy na Arad i Tinca. Mógł przyspieszyć do dozwolonej prędkości i w dobrym tempie zmierzać do rodzinnej miejscowości swoich towarzyszek podróży.\nW pewnej chwili Victoria, która od jakiegoś czasu milczała, nie chcąc mu przeszkadzać i rozpraszać jego uwagi, zwróciła się do niego;\n- Robert, jak zjedziemy z tej głównej drogi na drogę wiodącą w nasze strony, chciałabym abyś się zatrzymał na chwilę w pewnym ustronnym miejscu, zrobisz to dla mnie?\n– Jasne, a może wolałabyś parking lub stację benzynową? – odparł, sądząc, że chodzi o potrzeby fizjologiczne.\n– Nie, nie chodzi o sikanie czy inne potrzeby. Dowiesz się jak tam dojedziemy, zgoda? - ponowiła prośbę. Zabrzmiało to trochę tajemniczo, ale Robert to uszanował.\n- Oczywiście że zgoda, powiesz mi tylko gdzie mam zjechać – odpowiedział ugodowo. Zerknął w lusterko i spotkał się ze spojrzeniem Olivii, która od pewnej już chwili wypatrywała jego spojrzenia. Sprawiała wrażenie bardzo poważnej i zatroskanej osoby.\n– Nie martw się Krupeczko, wszystko będzie dobrze – odezwał się widząc jej zasmuconą minkę. Uśmiechnęła się zdawkowo i nic nie odpowiedziała Robertowi. Aby odciążyć Roberta Victoria odwróciła się do siostry;\n- Hej młoda, co to za chimery pokazujesz, dlaczego nie odpowiadasz Robertowi, coś cię gryzie? – zasypała Olivię gradem pytań.\n– Nic nie gryźć Olivia, ja być smutna – odparła Victorii i demonstracyjnie zwiesiła głowę. Zbliżali się do zjazdu z drogi głównej biegnącej w stronę Aradu i Robert obserwując uważnie znaki wypatrywał punktu skrętu w lewo i zjazdu w kierunku Tinco. Tak jak przypuszczał, zjazd wiódł lekkim łukiem w prawo i skrętem w lewo, w tunel biegnący pod główną drogą w miejscowości Les. Po chwili byli już na drodze lokalnej nr 792A. Po przejechaniu kilku kilometrów, Victoria, która uważnie obserwowała drogę przed samochodem, zwróciła się do Roberta:\n- Jak dojedziemy do lasu, będzie tam taka droga prowadząca w las. Jeżeli będziesz mógł, zjedź w tą drogę i po chwili pojawi się taka zaciszna leśna polana. Tam się zatrzymamy, a po co, powiem ci na miejscu. Zrobisz to dla mnie? – spytała proszącym tonem.\n– Jeżeli tylko będzie można, zrobię tak ja mówisz. Ale samochód niema zbyt wysoko położonego zawieszenia i nie chciałbym go uszkodzić. Zatrzymam się na poboczu i sprawdzę stan drogi oraz dojazd do tej polany. Gdy nie będzie zagrożenia uszkodzenia auta oraz jakiś zakazów wjazdu samochodem, podjedziemy na tę polanę – odpowiedział. Victoria uśmiechnęła się tajemniczo i puściła „oczko” do Olivii. Po chwili dojechali do lasu. Robert zwolnił i wypatrywał drogi wiodącej wgłąb lasu, o której mówiła Victoria. Zauważył w oddali szczelinę w zwartej grupie drzew. Domyślił się, że to może być ta droga leśna. Faktycznie, po dojechaniu w to miejsce, od drogi głównej i w prawo i w lewo biegła zwykła polna droga, dość równa i w miarę szeroka. Zjechał na pobocze i zatrzymał się. Pobocze było wystarczająco szerokie i twarde, więc stając w tym miejscu samochodem, nie stwarzał zagrożenia dla innych użytkowników drogi. Ruch na drodze był znikomy i Robert zastanawiał się, jak rozegrać całą sprawę i doszedł do wniosku, że bezpieczniej będzie, gdy siostry zostaną w samochodzie, a sam sprawdzi dojazd do polany, o której mówiła Victoria.\n– Słuchajcie! Zostańcie obie w samochodzie, a ja sprawdzę czy możemy bezpiecznie dojechać do tej polany – zwrócił się do dziewczyn. Olivia co prawda wyrywała się do pójścia z nim, ale wytłumaczył jej, że bardziej bezpiecznie będzie, jeżeli we dwie zostaną w samochodzie, z uwagi na bardzo mały ruch na drodze.\n– To w którą stronę mam iść i jak daleko jest ta polana? – zwrócił się do Victorii, sprawcy tego całego zamieszania.\n– Pójdziesz w prawo, a polana jest jakieś 200 m stąd – odpowiedziała, trochę skonsternowana sytuacją i niejakim zagrożeniem dla nich, ukazanym jej przez Roberta. Ale po chwili zastanowienia, uznała, że to co wymyśliła, jest warte zachodu, bez względu na ewentualne zagrożenie.\n– Idź, damy sobie radę i wracaj szybko! – dodała. Widać było, że ma ochotę dać mu całusa, ale wiedziała, że tego samego domagałaby się Olivia, więc zrezygnowała i uśmiechnęła się do niego i Olivii.\n– Chodź młoda, siadamy do auta, a ty wracaj szybko! – powtórzyła. Robert szybkim krokiem ruszył leśną drogą w stronę polany, o której mówiła Victoria. Widać było, że droga nie jest zbyt często użytkowana, a ponadto nie widział nigdzie śladów przejazdu ciężkiego sprzętu, głębokich kolein ani żadnych innych uszkodzeń czy zniszczeń. Prawdopodobnie była więc to droga, która służyć miała do ewentualnych akcji przeciwpożarowych, akcji ratowniczych czy innym czynnościom służb leśnych. Po chwili przed jego oczami pojawiła się obszerna pokryta trawą i różnym kwieciem polana, pełna uroczych zakątków osłoniętych gęstymi krzewami i młodymi drzewami. Idąc leśną drogą nie zauważył żadnych zakazów wjazdu samochodem, ani żadnych zagrożeń dla podwozia samochodu. Szybkim krokiem wrócił do samochodu. Dziewczyny zobaczywszy go, odetchnęły z ulgą. Robert usiadł za kierownicą i powoli zjechał na leśna drogę. Bez problemu dojechali do polany i Robert zaparkował auto w sąsiedztwie osłoniętego zakątku, pokrytym pachnącym kwieciem i trawą. Wysiadł i udeptał trawę wokół samochodu. Dziewczyny zrobiły to samo w promieniu paru metrów od samochodu. Victoria wyciągnęła koc i rozłożyła go w pobliżu samochodu na dywanie z leśnego runa. Słońce mimo wczesnej pory przygrzewało już dość solidnie, tworząc w wybranym przez nich osłoniętym szczelnie zakątku niesamowity mikroklimat, przesycony wonią lasu, trawy i kwiecia. Otaczający ich las rozbrzmiewał śpiewem ptaków, co stwarzało niezwykle kameralny i urzekający nastrój. Robert był wprost urzeczony widokiem, zapachem i muzyką otaczającego ich lasu. Victoria zauważyła zauroczenie Roberta i czyniąc przygotowania do wymyślonej przez siebie zabawy, nieustannie na niego zerkała i oczekiwała, kiedy zwróci się do niej o wyjaśnienie. Faktycznie, po chwili delektowania się miejscem, otoczeniem i muzyką lasu, Robert z zaciekawieniem zwrócił się do Victorii;\n- Skąd ty znasz takie urocze miejsce? – zapytał - Jest tu cudownie, w życiu nie widziałem czegoś tak uroczego, wprost urzeka – dodał chłonąc zapachy i dźwięki.\n– Powiem ci, ale chciałabym, żebyś to ocenił na chłodno, bez żadnych podtekstów i ubocznych myśli – odpowiedziała Victoria – ale przed tym, chciałabym ci pokazać coś jeszcze.\n– Olivia, weź ręczniki, nasze i Roberta, mydło i chodźcie za mną – powiedziała i ruszyła w stronę zielonej ściany krzewów. Poczekała aż zbliżyli się do niej i znikła w gęstwinie. Doszli do tego miejsca i Robert zauważył szczelinę pomiędzy krzewami, w którą od biedy mógł zmieścić się człowiek. Pierwszy przecisnął się Robert i przytrzymał gałęzie, aby wślizgnęła się Olivia. Po drugiej stronie czekała na nich naga Victoria. A parę metrów dalej widać było wgłębienie, tworzące paru metrowej wielkości oczko wodne o krystalicznie czystej wodzie, zasilane niewielkim strumyczkiem leśnym i z takim samym odpływem.\n- Zapraszam was do kąpieli, ale uprzedzam, że woda jest pewnie zimna – mówiąc to, podeszła na skraj wody i spróbowała nogą rozpoznać temperaturę wody.\n- No, ciepła to ona nie jest, ale umyć i odświeżyć się można – po czym schyliła się i zaczęła delikatnie obmywać swoje ciało.\n- Victoria, a tu być głęboko? – zapytała Olivia, podchodząc w pobliże wody.\n- Nie, przecież widać! – odpowiedziała zapytana - pół metra, może trochę więcej. Ale nie radzę ci wchodzić, bo zmarzniesz – dodała. Wzięła od Olivii pojemnik z mydłem, namydliła krocze i przyległości, piersi i twarz, po czym delikatnie spłukała ciało wodą. Wytarła się do sucha ręcznikiem i stwierdziła:\n- Tego mi brakowało! A jednak przyjemnie jest odświeżyć się po podróży nawet zimną wodą, czuję się jak nowo narodzona - dodała.\n– Tobie młoda i tobie Robercie też radzę skorzystać z tego naturalnego kąpieliska, naprawdę poprawi się wam samopoczucie.\nOlivia szybko pozbyła się ubrania i bielizny i powtórzyła wszystkie czynności za Victorią, z jedną różnicą, bardziej chlapała wodą. Robertowi nie pozostało nic innego, jak pójść za ich przykładem. Po odświeżeniu się, wrócili do samochodu i przyznali rację Victorii, że kąpiel znacznie poprawiła im humor, ale i lekko schłodziła. Ubrali się więc w swoje ciuchy, aby rozgrzać się trochę, po tak orzeźwiającej kąpieli.\n- A wracając do twojego pytania Robercie, skąd znam to miejsce, to byłam tu z moim chłopakiem, jakiś rok temu. On pochodzi z tych okolic i zna tu wszystkie urokliwe miejsca podobne do tego – dodała.\n– Gdy tu pierwszy raz z nim byłam, też byłam oczarowana, tak jak ty teraz – powiedziała to z lekkim drżeniem i „zaśpiewem” w głosie, a w jej oczach pojawiły się łzy. Były to oznaki wzruszenia i tęsknoty za czymś minionym. Robert odczekał chwilę, aby jej nie urazić.\n– Co się stało, że nie jesteście razem? – zapytał cicho.\n– Po prostu, spotkał inną, widocznie fajniejszą ode mnie dziewczynę i rozstaliśmy się – odpowiedziała równie cicho.\n- Nie prawda wujku! – wtrąciła się Olivia - Claudio pobić Victoria, bo ona rozmawiać z innym chłopaka – dodała.\nRobert spojrzał na Victorię pytającym wzrokiem.\n– Eee, nieważne! Nie chcę teraz o tym mówić – odpowiedziała na jego nieme zapytanie. Po chwili, nie chcąc pewnie różnych domysłów ze strony Roberta, dodała:\n- Miał bardzo gwałtowny charakter i o byle co wybuchał gniewem czy złościa. Mnie nie wolno było spotykać się z żadnymi koleżankami, o kolegach nie wspominając. Raz zobaczył jak rozmawiam z jego kolegą, więc pobił jego i mnie.\n– Kochałaś go, tak? – zapytał Robert.\n– Trochę chyba tak, zależało mi na nim, mimo, że wiedziałam, że jest wybuchowy i często nie panuje nad sobą – wyznała.\nRobert podszedł do niej i przytulił ją do siebie.\n– Przykro mi za niego i trochę żal mi ciebie Victorio, że ktoś, kogo obdarzyłaś uczuciem, nie uszanował tak miłej, czarującej dziewczyny – powiedział łagodnie.\n– Zobaczysz, jeszcze spotkasz kogoś w twoim wieku, kto potrafi docenić twoje uczucia i uszanuje twoją kobiecość, urodę i charakter. Życzę ci tego z całego serca, bo zasługujesz na szczęście i powodzenie w swoim życiu – dodał, głaszcząc ją po ramieniu. Po chwili, odsuwając się od niego, odezwała się ponownie:\n– No i stało się, zupa rozlana! – oznajmiła - a ja tak cieszyłam się, że pokażę ci to miejsce i pozwolisz mi zapomnieć o tamtym, kochając się ze mną tak, jak tylko ty potrafisz – oświadczyła smutnym głosem.\n– Jedno nie wyklucza drugiego – powiedział, nieco zaskoczony, Robert.\n- Oznacza to, że to, co mi powiedziałaś o tamtym chłopaku, nie przekreśla twoich planów i życzenia kochania się ze mną w tak urokliwym miejscu – dodał pogodniejszym tonem.\n– Nie wiem tylko, czy w swych planach uwzględniłaś Olivię, ale źle bym się czuł, gdybyśmy wyłączyli ją z naszej zabawy, o ile sobie życzy w niej uczestniczyć – dodał, uśmiechając się do niej i do Olivii.\n– Chyba nie posądzasz mnie o takie okrucieństwo względem mojej siostry, gdy widzę, jak całą sobą rwie się do kochania z tobą – oświadczyła już znacznie pogodniejszym tonem Victoria.\n- Nie musimy też spieszyć się bardzo, bo mama pewnie jest w pracy, a siostry nie wiadomo gdzie są, bo przecież są wakacje – dodała, odzyskując swój zwykły wigor.\n– Uwaga wszyscy! – krzyknęła poprzez zwinięte w trąbkę dłonie – miejscowi i przyjezdni! Robimy piknik na wolnym powietrzu, który powinniśmy zapamiętać; ze względu na warunki, pogodę, otoczenie, szczególnie zwłaszcza to urokliwe miejce - to mówiąc, poleciła Robertowi usiąść na kocu, a sama zaczęła wspólnie z Oliwią przygotowywać jedzenie i napoje, rozkładając serwetki, talerze i kubki na osobno rozłożonym kocu.\n- Wy obie, to jesteście ci miejscowi, a ja ten przyjezdny, tak? – zapytał Robert rozbawionym tonem, widząc, że Victoria odzyskała humor i wyraźnie jest uszczęśliwiona. Pomagająca jej Olivia dostroiła się do nastroju siostry i z wielką radością spełniała jej wszystkie polecenia. Kiedy skończyły, Viktoria, mając siostrę przy boku, zwróciła się uroczyście do Roberta i rozpoczęła przemowę;\n- Kochany nasz gościu, miły i drogi nam Robercie, obydwie z Oliwią witamy cię serdecznie na naszej ziemi, w tym uroczym miejscu i przyrzekamy ci, że spełnimy wszystkie twoje życzenia i fantazje, a nawet i te, o które nas nie poprosisz – przerwała na chwilę, po czym kontynuowała;\n- Chcemy w ten sposób podziękować ci, że tak fajnie, mile i troskliwie przyjąłeś nas u siebie w Polsce oraz za to, że w dalszym ciągu zajmujesz i opiekujesz się nami, czego dowodem jest to, że jesteś tu teraz z nami. Kochamy cię Roberciku i wiedz, że obie siostry Mitrunica, dzielą się tobą bez wzajemnej zawiści, zazdrości i złości. Jest tak teraz i będzie do czasu, aż się nami nie znudzisz - zakończyła i dyskretnie otarła łzę z oka. Podeszła do Roberta, uklękła przed nim i ująwszy jego twarz w dłonie, delikatnie pocałowała go w usta. Oliwia poczekała, aż Victoria zwolni miejsce, po czym powtórzyła wszystko dokładnie tak samo jak siostra i usiadła obok niej. Obie zwróciły nieco załzawione oczy na Roberta, czekając co odpowie. Robert zupełnie zaskoczony i zszokowany tym, co usłyszał, nie bardzo wiedział co odpowiedzieć, tym bardziej, że ich wzruszenie, wywołane słowami Victorii udzieliło się również jemu. Opanował się w końcu i widząc, że obie siostry oczekują na jego słowa, zaczął mówić rozdygotanym od wzruszenia i trochę za bardzo uroczystym głosem;\n- Wielce miłe, drogie i kochane siostrzyczki Mitrunica! Było wiele chwil w moim życiu, w których bywałem zaskakiwany mile, czasami niemile, ale po raz pierwszy jestem zaskoczony i wzruszony równocześnie słowami, które padły z ust tak młodej, uroczej, słodkiej i niezwykle inteligentnej dziewczyny, jaką jesteś ty, moja śliczna Victorio. Jestem pełen podziwu dla ciebie, bo przecież jesteś bardzo młodą osobą, a twojej wypowiedzi nie powstydziłby się o wiele starszy, doświadczony i wytrawny zawodowy mówca. Wiele twoich słów zostało wypowiedzianych pewnie na zapas, gdyż nic wielkiego ani nadzwyczajnego nie zrobiłem, aby zasłużyć na tyle pochwał i podziękowań z twojej strony. Tym bardziej więc będę się starał, aby twoje słowa nie były wypowiedziane na darmo i aby na nie w pełni zasłużyć. A za twoje słowa i za wasze zaufanie dziękuję bardzo i tobie Victorio i tobie Olivio, moja słodkie Mitruniczanki. Być może przy mojej pomocy wszystkie wasze problemy uda się rozwiązać w miarę szybko i szczęśliwie. Cieszę się, że los pozwolił mi was poznać i że mogę być tutaj z wami obiema, w tym przeuroczym zakątku waszej pięknej ojczyzny – zakończył swoją wypowiedź Robert. Czuł, że sposób, w jaki podziękował Victorii był trochę za oficjalny, ale nie bardzo wiedział jakich słów użyć, aby nie urazić którejś ze sióstr. Wbrew jego odczuciom i obawom obie dziewczyny oklaskami podziękowały mu za jego wypowiedź i podchodząc do niego dołączyły do tego po kilka słodkich buziaków.\n- A teraz ktoś chce coś do jedzenia lub picia? – zapytała ponownie Victoria.\nPo chłodnej kąpieli i braku normalnego śniadania wszyscy troje odczuwali głód, więc Victoria przygotowała zestaw kanapek z wędliną, serem i czymś tam jeszcze, co wzięli na drogę, a potem przez dłuższą chwilę słychać było tylko odgłosy spożywania i popijania. Największy apetyt miała jak zwykle Olivia, ale ona też najszybciej uporała się z jedzeniem.\nVictoria i Robert wykazali większą wstrzemięźliwość, ale i im apetyt też nie szwankował. Po zaspokojeniu głodu i popiciu napojami, preferowanymi przez poszczególnych uczestników pikniku, Victoria z Oliwią uprzątnęły pozostałe produkty do bagażnika samochodu.\n- Na tym zakończyła się część oficjalna oraz czas posilania, teraz pora na występy – oznajmiła Victoria.\n- Na początek proponuję pozbyć się trochę ciuchów, szczególnie dolnych części naszych ubiorów - to mówiąc ściągnęła zręcznie swoje majtki i stanik, zostając tylko w krótkiej spódniczce i prześwitującej bluzeczce. Olivia momentalnie uczyniła to samo i obie zwróciły swoje pytające spojrzenia na Roberta.\n- Słuchajcie dziewczyny, miejcie litość dla starszej osoby. Ja nie mam spódnicy, a ponadto wam nic nie odstaje poza wasze ciało, tak jak mnie – odpowiedział żartobliwie na ich pytające spojrzenia.\n- A więc dla równowagi ja ściągnę wszystko powyżej pasa i będziemy kwita, OK? – zaproponował, starając się nieco osłabić swoje podniecenie.\n- Nic z tego, Olivia ściągnij gacie wujkowi – poleciła siostrze Victoria.\n- No nie! – zaprotestował Robert - Jak ściągać, to ściągać wszystko i wszyscy! Mogą nudyści, możemy i my – dodał.\n- Ja jestem za!– oświadczyła Victoria.\n- Ja też! – potwierdziła Olivia.\nPo chwili wszyscy troje byli nadzy. Mogli uchodzić za rodzinę nudystów. Victoria, przyjęła pozę poważnej osoby i zwróciła się do Roberta.\n- Kochany Robercie! Być może dzisiejszy dzień jest jednym z ostatnich, w których możemy obie z Olivią swobodnie i na luzie z tobą pobaraszkować, a więc musisz się wspiąć ponownie na wyżyny swoich umiejętności i możliwości, aby nas obsłużyć w stylu, w jakim tylko ty potrafisz to zrobić – dodała z przymilnym uśmiechem. To mówiąc, podeszła do Roberta i usiadła obok niego. Z drugiej strony usiadła Olivia, spoglądając pytającym wzrokiem na Victorię.\n- To jak, bawimy się w trójkąciku, czy wolisz pojedynczo? – spytała nieco frywolnie Victoria.\nRobert przez chwilę zastanawiał się, bo nie czuł się zbyt komfortowo wobec tych dwóch młodych dziewczyn, które stawiały go w sytuacji niemal przymusowej. Owszem, znajdowali się w uroczym przyrodniczo zakątku, koło niego siedziały dwie młode, podniecająco piękne i nagie dziewczyny, ale brakowało mu najważniejszej rzeczy w tego typu zabawie; nastroju, naturalności i spontaniczności. Poranna pora dnia, brak właściwego odpoczynku w nocy i niewiadoma, co do reakcji rodziny dziewczyn na pojawienie się w ich towarzystwie obcego mężczyzny, do tego obcokrajowca, również niezbyt sprzyjały do pobudzenia w jego umyśle chęci uczestnictwa w zaproponowanej przez Victorię zabawy. Ale jak im to powiedzieć, aby ich nie urazić i nie wywołać, zwłaszcza u Victorii, poczucia winy oraz złagodzić niewątpliwe poczucie zawodu. Jego milczenie i brak natychmiastowej aprobaty wywołał u dziewczyn popłoch. Z niepokojem obserwowały jego twarz i czekały co powie. Zanim zabrał głos, Olivia odwróciła się do niego i w sposób najmniej oczekiwany usiadła na nim. Chwyciła jego rękę i położyła na swoich drobnych piersiach.\n- Wujku, ty pieścić Olivia, nie czekać! – mówiąc to chwyciła jego głowę i przyssała się do jego warg, wpychając język i penetrując nim głęboko jego usta. Victoria widząc, co wyprawia z Robertem Olivia, nie zastanawiając się wiele, nachyliła się nad jego kroczem, objęła rękami sztywniejący penis i nasunęła na niego swoje usta, wywołując natychmiastowe spotęgowanie erekcji. Wyglądało to tak, jakby dziewczyny wiedzione nadzwyczajną intuicją, odczytały w jego myślach obiekcje i przeszkody do uczestnictwa w seksualnej zabawie w trójkącie, spełniając nieświadomie kryteria naturalności i spontaniczności. Zachowując się w sposób naturalny i spontaniczny doprowadziły do wyraźnej poprawy nastroju Roberta. Olivia, mała spryciara, całując Roberta i suwając pośladkami po jego torsie, wyczuła sztywność jego sutków i momentalnie zaczęła wozić się po nich swoim kroczem. To spowodowało, że jej podniecenie zaczęło gwałtownie rosnąć. Victoria widząc to, uznała, że jej również należy się coś z tej zabawy, a widząc poprzednie wahanie Roberta, przypuszczała, że jest to jedyna i być może ostatnia okazja, aby wykorzystać wzbudzony potencjał Roberta. Nie namyślając się wiele, okraczyła jego ciało i kucając nad jego naprężonym penisem, upewniła się najpierw czy jest dostatecznie wilgotna, następnie zaczęła powoli wprowadzać go w siebie. Po kilku próbach wchłonęła go całkowicie, opasując penisa swoją pochwą niby futerałem. Powolnymi ruchami unosiła i opuszczała swoje ciało, doznając coraz większej przyjemności. Brakowało jej trochę rąk Roberta, którymi dodatkowo pieścił jej ciało, ale ten zaabsorbowany chwilowo szalejącą na jego ciele Oliwią, nie mógł dopomóc jej zmaganiom z jego „sztywniakiem”. A Olivia bez przerwy zmieniała natężenie i formę zaspokajania swoich potrzeb. Jej energia i pomysłowość zdominowała Roberta całkowicie, chciał więc jak najszybciej doprowadzić małą do orgazmu. Jedną ręką pieścił jej drobne piersi, a drugą tarmosił cipkę i jej przyległości. Poziom jego podniecenia ustabilizował się i utrzymywał na stałym, wysokim poziomie, z czego korzystała Victoria, harcując i zabawiając się jego penisem. Dlatego mógł poświęcić całą uwagę Olivii, w celu zaspokojenia młodszej z sióstr. Poznał już dość dobrze potrzeby i wymagania seksualne małolaty, ale widać było, że ma wyraźne problemy z osiągnięciem zaspokojenia. Zauważyła to również Victoria, więc nie czekając zwróciła się do Olivii;\n- Chodź tu i siadaj na penisa wujka – powiedziała zsuwając się z Roberta. Olivia jakby tylko na to czekała, błyskawicznie podniosła się i przesunęła nad stojącego penisa Roberta. Objęła go ręką i celując nim w swoją dziurkę, zaczęła powolnym ruchem wprowadzać go w siebie. Kiedy poczuła, że zagłębił się do oporu, podniosła swój kuperek i ponownie nabiła się na niego. Po kilku próbach jej pochwa rozciągnęła się na tyle, że penis Roberta zagłębił się w niej całkowicie. Zaczęła więc podnosić się i opadać na niego coraz szybciej, a że Robert zaczął ją dodatkowo stymulować, pocierając łechtaczkę i drażniąc co rusz dziurkę odbytu, efekty tych działań były natychmiastowe. Zaczęła jęczeć, jakby jej robiono krzywdę i drżeć na całym ciele. Po chwili jej jęki zamieniły się we wrzask, a gdy jeszcze Victoria wepchnęła jej do ust swój język, podszczypując i drażniąc jej sutki, Olivia wrzasnęła, jej drgające ciało zesztywniało, wrzaski ponownie zmieniły się w ciche jęki i na chwilę zamarła w bezruchu, przeżywając mękę cierpienia i rozkoszy równocześnie. Zachowanie Olivii na chwilę przed orgazmem, przestraszyło trochę Roberta, bo przecież miał do czynienia z dzieckiem jeszcze i wzbudziło w nim pewne wątpliwości czy mocna stymulacja i wspomaganie jej doznań jest w odniesieniu do niej właściwe. Postanowił więc, że porozmawia później o tym z Victorią. Tymczasem Olivia doszła do siebie i czując penis Roberta w sobie, obdarzyła go słodkim uśmiechem, przesunęła się do jego twarzy i złożyła na jego ustach czuły pocałunek.\n- Olivia dziękować wujku! Bardzo dziękować! To być jak bajka! To być piękne! – rozpływała się w podziękowaniach małolata. Potem odwróciła się do Victorii.\n- Tobie też dziękować Olivia, to być marzenie – odezwała się do Victorii, a potem dodała kilka zdań w rumuńskim języku.\n- Robert, ona mówi, że wie, że kochasz mnie bardziej niż ją, ale ona kocha cię bardzo i nie gniewa się o to na ciebie, bo kocha bardzo i mnie. Dlatego dziękuje ci bardzo za wszystko i cieszy się z tego, co jej dajesz – przetłumaczyła Victoria słowa Olivii Robertowi. Gdy Victoria tłumaczyła jej słowa Robertowi, Olivia bacznie go obserwowała.\n- A teraz proszę cię bardzo Victorio, o ile mnie zrozumiałaś, wyjaśnij Olivii w waszym języku to wszystko co powiedziałem, jeżeli mnie nie zrozumiała.....cdn...\nfranek42 opublikował opowiadanie 27.02.2017 w kategorii erotyka, użył 7330 słów i 42169 znaków. Tagi: #podróż #erotyka\nDanie· 1 mar 2017\nAnal! Ciągle masuje im odbyty, to niech im wsadzi w końcu okoliczności na taki prezent są sprzyjające