Remontowe perypetie: sierpnia 2010\nNasz stan ducha w tym tygodniu celnie oddaje mój ulubiony bohater i komiks w brzydkim wyrazem...\nJakoś w tym tygodniu brak spektakularnych postępów... Może poza obłaskawieniem skosów w salonie...\nPokost na kuchennej framudze wżarł się w drewno tak, że nawet osławiony nosorożec nie daje rady. Maszynerii odpalać nie chcę z uwagi na hałasy, a często i nie mogę z uwagi na liczne frezy.\nPrzeżyliśmy też małe rozczarowanie zakupowe, ponieważ niecierpliwie wyczekiwane zamówienie pod rozdzielnię przyjechało w zmienionym składzie. To nasza taka pierwsza przykra niespodzianka w historii (długoletnich) internetowych zakupów. Żeby być sprawiedliwą przyznaję, że reklamacja została bezproblemowo przyjęta i mam nadzieję, że szybko dokonamy wymiany, ale robota stoi. Również zakupy w realu nie udały się nam za bardzo - poszukiwania białych zaworków i "ładnych" głowiczek do grzejników spełzły na niczym. Musieliśmy kupić "zwykłe" brrr...;) To prawdziwy cios dla mojego "ośrodka wrażeń estetycznych" i darować sobie nie możemy, że nie zamówiliśmy ich razem z grzejnikami... Człowiek jednak czasem popełnia takie głupstwa, że się sam sobie nadziwić nie może;)\nZ lepszych wieści - 5. września o 8-ej ma do nas przyjechać Pan Piotr - cykliniarz! Hurra! Mamy nadzieję, że wszystko pójdzie zgodnie z planem i po pierwsze - zdążymy przygotować mieszkanie na Jego przyjazd, po drugie - Pan nas nie zawiedzie i dotrzyma słowa:)\nZ przygotowań czeka nas jeszcze sporo pracy. Ideałem byłoby (już wiemy,że raczej nie damy rady):\n- położyć miedź we wszystkich pokojach\n- zatynkować i zacekolować wszystkie kucia\n- położyć kabel, którego niestety nie mamy w "salonie"\n- zacekolować przewody elektryczne\n- wyszlifować wszystkie ściany i sufity\n- nanieść cekolowe poprawki\n- zagruntować ściany metodą starych majstrów, czyli zamalować rozwodnioną emulsją\nMalowanie ma nam ułatwić sprzątanie kurzu po szlifowaniu podłóg. Inaczej jest niemal pewne, że drobinki wgryzą się w porowatą strukturę cekolu i strasznie trudno będzie się ich pozbyć. Czyli został tydzień:) Nie ma szans:)\nIm bliżej przeprowadzki tym bardziej piętrzą się wątpliwości... Na przykład podłoga w łazience? Po wielogodzinnych wędrówkach i poszukiwaniach kafli wróciliśmy z niczym. Przez krótki moment byliśmy zakochani w marmurowej szachownicy, uczucie minęło gdy zaczęliśmy czytać opinie o marmurze... Wystraszyliśmy się plam po paście do zębów i środkach czystości. Ryzyko niewspółmiernie duże w stosunku do ceny kafli i zasobności naszego portfela... Potem przyszedł czas na fascynację jednolicie szarym gresem 60x60. Na taki zdecydowaliśmy się do kuchni i przedpokoju. Ale w łazience o powierzchni niespełna 4,5 m.kw. (minus wanna)? No i jeszcze widok kociej sierści i resztek drewnianego żwirku, który niestety, nie ma co ukrywać, jest wszechobecny za sprawą wszędobylskich kosmatych kocich łapek... Stanęło na teakowej mozaice przemysłowej. Olejowanej. No i? Im bliżej zakupu, tym większe obawy, że i to rozwiązanie się nie sprawdzi. Wprawdzie ciepło, przytulnie, bałagan nie rzuca się w oczy, ALE czy toto się nie zaplami od razu? Nie spęka? Jak uważacie? Czy ktoś z Was miał do czynienia z taką podłogą? Czy możecie nam coś doradzić? Ostatnio znowu skłaniamy się ku szarym gresom i teakowi tylko na obudowie wanny... Liczę na Wasze rady!:) Tymczasem zmykam szlifować ściany...\nPięć grzejników przywiózł nam dziś kurier. Wnoszenie na górę odbywało się na raty - każdy waży lekko jakieś 30 kilo! Po takim wysiłku skwapliwie udzieliliśmy sobie dyspensy i resztę wieczoru spędziliśmy w domu słodko leniuchując... Pierw jednak nie potrafiliśmy oprzeć się pokusie i...\n...rozpakowaliśmy jeden, by przyjrzeć mu się i obfotografować:\nMoim zdaniem to najpiękniejsze grzejniki, jakie mogliśmy sobie wymarzyć, idealnie pasujące do naszego stylu na granicy starego i nowoczesnego wzornictwa... Mam nadzieję, że Wam spodobają się równie mocno...\nDlaczego pięć? Parametry wyliczyliśmy korzystając z tabel na stronie producenta. Potem trafiliśmy na genialną ofertę wprost stworzoną dla nas! Stare serie grzejników, dające jeszcze możliwość dowolnego łączenia modułów, zastępowane są nowymi dającymi więcej różnorodnych modeli,ale bez możliwości dowolnego zestawiania poszczególnych. Tym sposobem dorobiliśmy się wymarzonych grzejników dosłownie za połowę ich wartości, a możliwość zmontowania ich w całość bardzo nam odpowiada! Parami powędrują do dwóch dużych pokoi, ostatni zamontować chcieliśmy w łazience, ale teraz zaczęły nas drążyć wątpliwości. Grzejnik jest spory - piętnaście żeberek = 70 cm szerokości, to dokładnie tyle, ile liczy sobie wanna, nad którą miał zawisnąć - zabraknie nam miejsca na głowicę i grzejnik zacznie nachodzić na umywalkę - rozwiązanie niedopuszczalne w łazience, w której liczy się każdy centymetr... W sypialni najrozsądniej byłoby umieścić grzejnik pod szerokim parapetem. Ten jednak jest niski - niecałe 50 cm nad podłogą. Okazyjny grzejnik okazał się za wysoki i postanowiliśmy poszukać niższego i dłuższego. Jeśli nie znajdziemy miejsca na piąty kaloryfer w łazience,trzeba będzie poszukać go w sypialni i tak właśnie piętrzą się nam aranżacyjne problemy. Tym razem jednak sami jesteśmy sobie winni... Na szczęście mamy jeszcze trochę czasu, żeby wymyślić dobre rozwiązanie:) A więc? Co radzicie?:)\nMoże na lewo od drzwi, na wysokości wiszącej szafki??\nPoczyniliśmy też kolejne zakupy, tym razem kolej na rozdzielnię elektryczną.\nNa 16 obwodów. W łazience koniecznie tzw. różnicówka, czyli zabezpieczenie polegające na tym, że jeśli włożę jeden palec do gniazdka na raz, to prąd się wyłączy;) (przed konsekwencjami umieszczenia dwóch palców w gniazdku jednocześnie, nic mnie nie uratuje...) Ależ pięknie i obrazowo wyjaśnione, nieprawdaż?;) Co do sposobu zabezpieczenia pozostałych pomieszczeń,jeszcze nie zdecydowaliśmy, na szczęście podłączenie "wyłącznika różnicowoprądowego" jak twierdzi Małżonek, zawsze można nadrobić.\nA więc 1 "wyłącznik różnicowoprądowy";\n16 "wyłączników nadprądowych" czyli normalnych "esów" klasy B 6, 10 i 16 Amperów (nie będę świrować - nie wiem dlaczego akurat takie;))\n1 skrzynka natynkowa na 36 miejsc... baaaaardzo ciężko było nam znaleźć taką, która pasowałaby wymiarami do naszego przedpokoju, wreszcie się udało - to chyba jeden jedyny taki model w całej Polsce;)\ndo tego kolejne 60 metrów kabla i przewód głośnikowy, który również będziemy przygotowywać pod przyszłe (odległe) zakupy. Jeśli zamówienie dojedzie bezproblemowo - służę namiarami na sklep.\nA na zakończenie... ZAGADKA: czego brakuje na TYM zdjęciu?:)\nna zdjęciu brakuje... trzydziestu worków z gruzem!!\nSąsiad. Niektórych to słowo przyprawia o gęsią skórkę. Nas nie. W dzień kiedy pisałam poprzedniego posta odwiedziła nas sąsiadka w celu oddania pod opiekę starego biurka. Mebelek, choć wątpliwej urody, służy dzielnie od tegoż wieczoru za przydasia, drabinkę, blat roboczy i koziołki, a niewykluczone że sprawdzi się również w roli tymczasowej szafki kuchennej! Przy okazji zaadoptowaliśmy pewien fotelik z lat 60' porzucony na stryszku, któremu niestety zapomniałam zrobić zdjęć. Mamy też w karneciku umówiony taniec z pewną tajemniczą komodą... Ciężko powiedzieć o niej coś więcej, ale skłamałabym twierdząc, że nie jestem podekscytowana... Najchętniej od razu poleciałabym na strych i wywlokła grata, ale trzeba niestety uzbroić się w cierpliwość...\nPrzyjaciel. Przyjaciela poznaje się... gdy ma się do zdjęcia groźnie wyglądającą koronę z pieca. Korona okazała się zawstydzająco lekka i mało krucha. Przyjaciel zawstydzająco ofiarny i niezawodny. Z tym większym zapałem dziękujemy i przyznajemy iż jesteśmy gotowi przyjąć z godnością wszelkie szyderstwa i żarty, na które niewątpliwie zasłużyliśmy;)\nRodzic. Na rodzica można liczyć zawsze, szczególnie wtedy, gdy chce się usłyszeć co się robi źle, co powinno się poprawić, a co się już nieodwracalnie spartaczyło:) Tym bardziej cieszy nas, że z każdą inspekcją zachwyt nad naszą ruiną w oczach rodzicieli rośnie:) Nie możemy się doczekać, kiedy wreszcie będziemy mogli się odwdzięczyć zaproszeniem na obiad...\nNo dobra, a zwierz domowy? Zwierz wyraźnie nie podziela naszego remontowego entuzjazmu...\nW piątek, 20. sierpnia rozpoczęliśmy wielkie odliczanie. W ciągu 65 dni mamy uzyskać pozwolenie na budowę z Wydziału Budownictwa Starostwa Powiatowego. Podsumowując procedura objęła:\n- opinię kominiarza nt. możliwości, sposobu oraz miejsca podłączenia i rodzaju pieca gazowego. Przypominam że będzie to piec dwufunkcujny z zamkniętą komorą spalania, firmy Termet - Mini Max Dynamic Turbo. Nakazano nam wykonanie osobnego wyprowadzenia spalin rurą (kwasoodporną) przez dach, powyżej poziomu istniejącego komina;\n- zgłoszenie i zgoda gazowni;\n- uchwaloną zgodę wspólnoty mieszkaniowej, do której należymy; ponieważ inwestycja zakłada ingerencję w konstrukcję dachu, potrzebujemy zgody pozostałych mieszkańców (przyjęcie uchwały przez ponad 50% głosów), czyli pielgrzymka po sąsiadach:);\n- projekt instalacji gazowej w czterech egzemplarzach wykonany przez uprawnionego Pana Inżyniera;\n- podanie o wydanie pozwolenia na budowę w Wydziale (Oddziale?) Budownictwa w naszym Starostwie Powiatowym. Jeśli ktoś planuje podobną ścieżkę - radzę zabrać ze sobą koniecznie akt notarialny, żeby oszczędzić sobie biegania.\nTymczasem w mieszkaniu...\nPitagorejska konstrukcja w pełnej krasie, a z lewej strony w kadr wkradły się gniazdka i "ryrka" z kablem antenowym.\nOdrapany skos w "salonie", odsłonięta belka pod sufitem i częściowo zdemontowana framuga - ostatni fragment jaki został do opalenia. Skos lekko odbiega od... właściwie ciężko to jakoś określić, sami zobaczcie:)\nA to już zdjęcie archiwalne! Sufit jest cały otynkowany, lampa zdjęta. No i cztero- i pół deski podłogowe, jeszcze brudne i zaniedbane, ale już niedługo... Miejsca na prowadzenie kabli przygotowane. Niestety, kabla ZNOWU nam zabrakło! Do tej pory zmieściliśmy pod tynkiem ponad 200 metrów! W najbliższym czasie będziemy kompletować osprzęt do naszej domowej rozdzielni, więc dodajemy go do listy zakupowej.\nNa koniec chciałabym podzielić się moimi doświadczeniami z papierem ściernym. Wydawałoby się sprawa prosta - bez dylematów - wystarczy wybrać "na oko" stosowną gramaturę i już! Na moje framugi wybrałam 80-tki - i jak się okazało słusznie, kiedy zaczęłam czytać różne porady i wskazówki okazało się, że to najwłaściwszy wybór. Nie spodziewałam się jednak, że papiery ścierne mogą być MARKOWE lub NIE... A jednak! Odkrycia tego dokonaliśmy przypadkowo czy raczej przymusowo. Po pierwszej framudze, kiedy zobaczyliśmy jakie mam "zużycie" cyfry trochę nas przeraziły i postanowiliśmy kolejny raz przeszukać allegro. Za radą Rodziciela wybraliśmy gruboskórnego nosorożca - czyli papier firmy INDASA (proszę zapamiętajcie tą nazwę wszyscy Szlifujący, Odnawiający i Restaurujący!) Przyjechało 100 m.b. Co się okazało? Na podobny odcinek zużyłam jakieś 10 razy (!) mniej papieru! Jestem w szoku. Nie bez znaczenia jest też fakt, że papier kosztował połowę mniej od poprzedniego. (w razie czego służę namiarami na sprawdzonego sprzedawcę) Oczywiście jeśli macie własne sprawdzone "marki" chętnie je wypróbuję!\nHm. Luby przetacza się przez mieszkanie niczym huragan. Nie nadążam z opisami, jednak nie chcę nikogo zanudzić! Wkrótce ciąg dalszy sprawozdania.\nTymczasem życzę Wam cudownej niedzieli!\nDni mijają, choć kart w kalendarzu nie ubywa. To za przyczyną mojej chronicznej sklerozy i małżonka braku znajomości problemu:) Otarłszy łzy - pokrzepieni przez blogowych towarzyszy niedoli nabraliśmy nowej ochoty do pracy. A co jeszcze poprawia humor prawie tak dobrze jak komentarze innych Blogerów? No? Oczywiście ZAKUPY! Szczególnie te dokonywane przez internet. Bo po pierwsze primo: nie trzeba biegać po sklepach, tracić czasu w korkach, kolejkach i na bieganie między super-hipermarketowymi alejkami. Po drugie primo: wydawanie środków finansowych drogą przelewową nie boli tak bardzo jak wyjmowanie portretów władców z portfela w realu. I po trzecie primo: istnieją większe szanse na znalezienie oferty naprawdę konkurencyjnej.\nTak więc dziś staliśmy się szczęśliwymi posiadaczami baterii nie-bidetowej firmy TRES, zaoszczędziwszy przy okazji 14o zł (zawsze to przyjemniej pomyśleć ile się zaoszczędziło, wybierając tańszą ofertę, niż ile się faktycznie wydało;)) Sposób zabezpieczenia i opakowania tego chromowanego cacka wprawił mnie w oszołomienie.\nNajbardziej urzekła mnie plastikowa forma chroniąca korpus baterii podczas remontu. Do rzeczy. Bateria Tres 1.34.123 - podtynkowa (łudzimy się nadzieją, że poradzimy sobie sami z montażem) będzie zamontowana w najbliższym sąsiedztwie wc i jest moim wymarzonym łazienkowym gadżetem, odkąd pamiętam.\nAle to nie wszystko! Do końca tygodnia spodziewamy się dostawy grzejników, o których pisałam jakiś czas temu. Z uwagi na niezwykłą okazję wynikającą z czyszczenia stanów magazynowych szarpnęliśmy się od razu na sztuk pięć. Jak tylko dojadą, będziemy chwalić publicznie sklep, z którego zamówiliśmy łącznie 75 stylowych żeberek - na razie cierpliwie czekamy.\nNa polu bitwy poległa też, choć nie bez walki wiekowa CELMA - (nie)nasze mieszadło. Ten przykry incydent nie tylko zdruzgotał Lubemu całe popołudnie pracy, czyniąc udrękę z cekolowania sufitu, ale też zmusił do zakupu nowej wiertarki jednorazowego użytku, której szlachetnego imienia nawet nie znam...\nPoza tym prace trwają, podobnie jak nieład, nieporządek, bałagan, rozgardiasz i wszechobecna demolka. Cekolowanie pokoju przychówku dobiegło końca, nadszedł czas na salon i burze (brak ogonka nieprzypadkowy) mózgów związane z rozplanowaniem gniazdek elektrycznych, internetowych, telewizyjnych i wszelkich innych cudaków. W chwili obecnej planowanie "pstryczków" i decydowanie czy zamontujemy "ściemniacze", czy elektryczne (!?) żaluzje, albo dopasowywanie wysokości gniazdka pod TV (którego nie mamy i na razie nie planujemy) do wysokości stolika kawowego wydaje mi się nieco absurdalne, a jednak potem będzie ZA PÓŹNO.\nPowstała tajemnicza pitagorejska konstrukcja kryjąca izolację cieplną i maskująca ścienny brzuszek. Zabezpieczona siatką, zaprawą tynkarską GOLDBAND albo ROTBAND i warstwą cekolu - pękać nie powinna. Teraz na pomysł czekają skosy w "salonie". Okazało się, że mają odchyłkę ładnych kilkanaście centymetrów, czyli raczej nie do "nadłożenia". Pomysł dotychczasowy - styropian+klej.\nA i jeszcze miało miejsce drugie bombardowanie z okazji skuwania tynku z belki w salonie.\nNa tym postanowiliśmy jednak skończyć. Wyleczyliśmy się z pomysłu odsłaniania cegieł na cztero- i półmetrowej ścianie graniczącej z pokojem, w którym mieszka pianino:)\nNa tym na razie kończę. Idę obmierzyć ile miejsca potrzebuje okrągły stół i cztery krzesła - planujemy lampy sufitowe. I zaraz biegniemy dłubać dalej w naszej ruinie.\nWszelkie podpowiedzi i pomysły dotyczące oświetlenia pokoju mile widziane.\nPozdrawiam i życzę miłego wieczoru wszystkim podglądaczom. Dziś szczególnie tym niekomentującym!\nZnacie to odwieczne pytanie, zadawane najczęściej przez nieletnich podczas nawet dziesięciominutowej wycieczki?:) Ja też ostatnio mam ochotę tak pytać, ale odnośnie zakończenia remontu... Entuzjazm ustępuje ostatnio miejsca frustracji. Mam dość pracy na dwa etaty, bałaganu, braku czasu na cokolwiek i przede wszystkim tej przeklętej świadomości, że od pół roku dajemy się we znaki sąsiadom na wszelkie znane (i nieznane) nam sposoby. Nawet przyroda sprzysięgła się przeciw nam i wczoraj odkryliśmy, ze gołębie przeprowadziły sabotaż rynny, skutkiem czego zalało nas i sąsiadów... Wychyliwszy się przez okno, dając popis zdolności akrobatycznych, ujrzeliśmy tylko ich szyderczo roześmiane dzioby. Tak więc czeka nas kolejna pielgrzymka po "przyjaznych" instytucjach... Narzekam? A co tam, od czasu do czasu wolno!;)\nNasza przejedzona ściana zdradziła wczoraj wstydliwy sekret - tuż za warstwą drewna kryje się warstwa folii i metalowe przepierzenie - dalej czeka już tylko dzika i nieokiełznana natura. Wniosek - impregnacja drewna + pitagorejska konstrukcja k-g, a pod nią izolacja z wełny.\nPonadto wyszczotkowaliśmy belki i cegły w pokoju przychówku.\nZrelokalizowaliśmy też nasz stary bałagan, ponieważ nowy już się nam nie mieścił. Szamotki, resztki drewna, nieuszkodzone piecowe kafle i inne "drobiazgi" wywędrowały na stryszek. Resztę przeprowadziliśmy do kuchni:\nSalon zyskał nowy pistacjowy "look":\nPo zakończeniu pracy wzbogaciliśmy się o KOLEJNY wór, tym razem wypełniony strzępami starej farby.\nPostanowiliśmy też rozstać się z pewną panią...\nTroszkę zaniedbana, ale jak szlachetnie urodzona! Niestety jakoś się z nią nie możemy dogadać... Może komuś przypadnie do gustu? Oddamy ją śmiałkowi, który odważy się znieść TOTO po schodach;)\nI tyle. Dużo? Niestety wciąż za mało, by urzeczywistnić marzenia o przeprowadzce.\nMimo wszystko życzę Wam udanej niedzieli!\nWakacje spędzamy na opalaniu i zaszywaniu się w trzcinach:) Każdego popołudnia maszerujemy raźnym krokiem, by dalej skuwać i na nowo tynkować, zamiatać i na nowo zasypywać podłogę gruzem, trzciną, opaloną farbą i czym tylko dusza zapragnie. Góra gliniastej zaprawy, pokruszonych szamotek, dachówek (!?) i piecowych kafli zniknęła z "ziemi niczyjej". Za sprawą czego w minionym tygodniu wzbogaciliśmy o kolejne 21 GruzKkokonów oraz sztapelek kafli i większych dachówek, które zbyt realnie zagrażały worom utratą integralności. Chwilę zajęło odsłonięcie całego belkowania ściany, o której pisałam ostatnio.\nBelki na całej długości obłożone były trzciną mocowaną za pomocą drutu i haczykowatych gwoździ. Iskanie belek zajęło mi prawie dwa wieczory. Teraz trzeba je będzie jeszcze nieco przeszlifować, żeby nie jeżyły się drzazgami do ciekawskich dziecięcych rączek. Gdybym miała choć troch wprawy - skorzystałabym ze szlifierki kątowej, niestety, umiem posługiwać się tylko oscylacyjną i mam nadzieję, że to wystarczy.\nMimo powziętych działań zabezpieczających, urządziliśmy też sąsiadom bombardowanie, skuwając tynk z sufitowej belki konstrukcyjnej, a właściwie jak się okazało dwóch belek, skręconych razem za pomocą wielkich śrub - wygląda to pięknie i tylko zastanawiam się czy zamiast wyrywać gwoździe, nie będzie lepiej po prostu ich podobijać?\nA to wariacja na temat pionowej ściany. Ukryte pod tynkiem belkowanie z niejasnych powodów odchyla się w głąb pokoju, przez co ściana wygląda jakby zjadła zbyt obfitą kolację. Trochę trzeba będzie się nagimnastykować, żeby jakoś to ucywilizować:)\nRosnąca w zastraszającym tempie ilość worków z gruzem poddaje też w wątpliwość - być może całkiem słusznie - nasz inny plan - mianowicie skucie tynku i odsłonięcie cegieł i belkowania na głównej ścianie w salonie. Jak sądzicie czy gra jest warta świeczki? Nie jestem pewna czy stara podłoga, drzwi i belka pod sufitem (przedłużenie tej z pokoju dziecięcego) to już nie wystarczające "oryginalne" elementy mieszkania, nie chciałabym bowiem by miało charakter rustykalny. Dodatkowo nie sposób zapomnieć o tym, że naszą sąsiadką jest nauczycielka ze szkoły muzycznej, udzielająca w domu prywatnych lekcji... Może raczej należałoby się zastanowić nad dodatkowym wygłuszeniem???\nJuż niedługo trzeba będzie podjąć w tej sprawie ostateczną decyzję, ponieważ do końca nadchodzącego tygodnia mamy w planach skończyć ten pokój i przenieść bałagan "na salony". Sufit już cały otynkowany, cały prąd położony - jest miejsce na ok. 20 gniazdek (nie pamiętam teraz dokładnie). Małżonek kończy tynkowanie ścian. Potem już tylko cekol, drobne poprawki i gotowe, jak zwykle z wyjątkiem rurek do grzejników.\nJeśli jednak wszystko pójdzie zgodnie z planem, jutro odbierzemy też projekt naszej instalacji gazowej, a wtedy jeszcze tylko zebranie podpisów członków naszej wspólnoty i dokumenty można będzie złożyć w starostwie! To będzie dla nas kolejny milowy krok!\nNadchodzący tydzień to dla nas także czas na znalezienie cykliniarza. Trzymajcie proszę kciuki! A i my życzymy wiele szczęścia wszystkim towarzyszom remontowej niedoli i obserwatorom naszych poczynań! Spokojnej niedzieli!


X edycja warsztatów języka polskiego - Polska Misja Katolicka w Hamburgu\nKonsulat Generalny RP oraz Szkolny Punkt Konsultacyjny w Hamburgu przygotowały tradycyjne warsztaty dla dzieci uczęszczających na zajęcia w szkołach /ośrodkach/ polonijnych północnych Niemiec. X edycja projektu odbyła się w sobotę 6 kwietnia 2019 r. w rezydencji Konsula Generalnego RP w Hamburgu pod hasłem „Odległe staje się bliskie – podążamy śladami ciekawych Polaków z czasów odzyskania niepodległości”. W zajęciach tych wzięło udział 11 uczniów z naszej parafialnej Szkoły Sobotniej.\nZajęcia odbywały się w dwóch grupach wiekowych: młodszej i starszej. Celem warsztatów było zapoznanie uczestników z epoką dwudziestolecia międzywojennego, przybliżenie czołowych, znanych i interesujących postaci z uzasadnieniem ich wyboru, nauka samodzielnej pracy poszukiwawczo-badawczej, redagowanie albumu „Podążajmy śladami ciekawych ludzi z czasów odzyskania niepodległości”. Efekty pracy obydwu grup zostały zaprezentowane rodzicom oraz zaproszonym gościom. Na koniec zajęć pan Konsul Adam Borkowski osobiście wręczył wszystkim uczestnikom pamiątkowe dyplomy i nagrody. Nie obyło się bez wspólnego pamiątkowego zdjęcia.


Ranking cen benzyny na świecie. Sprawdź, jaki jest rzeczywisty koszt napełnienia baku - GazetaPrawna.pl\n8 listopada 2018, 06:41\nW którym kraju benzyna jest najtańsza, a gdzie najdroższa i jak ceny paliwa mają się do dochodów mieszkańców poszczególnych państw? Bloomberg w swoim corocznym rankingu przeanalizował sytuację w 61 krajach świata.\nOd dawna najtańszą benzynę na świecie można kupić w Wenezueli i chyba szybko się to nie zmieni, bo cena paliwa w tym kraju nie podlega żadnym regułom ekonomicznym. Państwa mają różne pomysły na to, które prawa obywateli są niezbywalne. W Wenezueli najważniejsze jest prawo do praktycznie darmowej benzyny. I nie ma na to wpływu nawet szalejąca w tym kraju hiperinflacja. W 2016 r. prezydent Nicolas Maduro podniósł ceny benzyny o 6000 procent. Po tej podwyżce na litr paliwa trzeba było wydać jednego boliwara. Niedawno Maduro podjął decyzję o dewaluacji rodzimej waluty. Pod koniec sierpnia z wenezuelskich banknotów zniknęło pięć zer. Dlatego teraz litr benzyny można kupić za monetę o najniższym nominale w obiegu - jednego centyma (o wartości 0,01 nowego boliwara), a to i tak jest duża podwyżka w porównaniu z ceną sprzed dewaluacji. Wenezuela, która nie jest bogatym krajem, zużywa benzynę tak, jakby nim była. Przykładowo, zatankowanie np. 40-litrowego baku kosztuje 40 centymów (0,4 boliwara).\nIle to jest w dolarach czy złotych? Bloomberg w swoich obliczeniach uwzględnił rzeczywisty kurs wenezuelskiej waluty, a nie ten oficjalny. A po takim przeliczniku za litr paliwa trzeba zapłacić tylko 1 cent lub 1 grosz, bo mniej zapłacić nie można.\nPrzegląd techniczny samochodu pod kontrolą rządu. Zobacz, jakie kary i opłaty wprowadzą nowe przepisy\nNa drugim miejscu w rankingu państwa z najniższymi cenami paliw znalazł się Iran. W trzecim kwartale tego roku Persowie za litr benzyny 95-oktanowej płacili 55 groszy. Iran jest ostatnim państwem na świecie, gdzie litr benzyny można kupić za grosze. W Kuwejcie, który uplasował się na trzecim miejscu w zestawieniu, litr benzyny 95 to koszt 1,27 zł.\nPolska z ceną 5,12 zł za litr benzyny zajęła 29. pozycję wśród 61 przebadanych państw.\nPod względem ceny zdecydowanie w najgorszej sytuacji są mieszkańcy Norwegii i Hongkongu, którzy za litr benzyny 95-oktanowej płacili w trzecim kwartale 2018 roku odpowiednio 7,55 zł i 8,06 zł.\nCeny paliw kontra zarobki\nW zestawieniu przystępności cen paliwa na czele rankingu jest oczywiście Wenezuela. Niewiarygodnie niska cena benzyny w tym kraju sprawia, że koszt zatankowania jednego litra jest praktycznie nieodczuwalny i stanowi 0,00 proc. dziennego wynagrodzenia. Na drugim miejscu znalazł się Kuwejt z ceną litra paliwa na poziomie 0,4 proc. średniego dziennego dochodu. Kolejny jest Luksemburg, choć benzyna tu wcale nie jest tania. W rankingu nominalnych cen paliwa Luksemburg zajmuje aż 33. pozycję (po przeliczeniu 5,49 zł za litr), ale jest to zaledwie 0,49 proc. średniego dziennego dochodu mieszkańców tego kraju.\nWedług obliczeń Bloomberga, w Polsce litr benzyny stanowi 3,36 proc. średniego dziennego dochodu oszacowanego na poziomie 152,25 zł.\nPaliwo do silników spalinowych najtrudniej kupić mieszkańcom Indii. Tu litr benzyny 95 to wydatek rzędu 22,24 proc. dziennego wynagrodzenia.\nZużycie a dochody\nKolejna kategoria pokazuje, ile wynosi roczne zużycie paliwa na mieszkańca na tle przeciętnych dochodów. Pod tym względem ponownie prym wiedzie Wenezuela, gdzie średnie roczne zużycie paliwa przypadające na obywatela to 487,76 l. Koszt zakupu tego paliwa jest praktycznie nieodczuwalny i stanowi 0,00 proc. przeciętnego rocznego wynagrodzenia. Oznacza, że Wenezuelczycy jeżdżą samochodami praktycznie za darmo. Na drugim miejscu znalazł się Hongkong. Mieszkańcy byłej kolonii brytyjskiej płacą za paliwo najwięcej na świecie, jednak ich dochody sprawiają, że pozycja Hongkongu w tej kategorii jest wysoka. Przeciętne zużycie paliwa przypadające na jednego mieszkańca Hongkongu to 113,77 litrów rocznie, na co trzeba przeznaczyć tylko 0,52 proc. średnich rocznych dochodów.\nPolska w tym zestawieniu uplasowała się na 28. pozycji. Ja szacuje Bloomberg, przeciętne zużycie paliwa w Polsce na mieszkańca to 135 litrów, czyli 1,24 proc. średnich rocznych dochodów.\nceny benzyny infografika motoforsal


Jak wybrać dobre kozaki na zimę? | BabskiPoradnik.pl\nMimo iż lato wciąż trwa i póki co nie zapowiada się na to, aby słoneczna pogoda miała nas opuścić, zaczęłaś już przygotowywać się do zimy. Chcesz skompletować teraz całą swoją garderobę, aby później móc z jej pomocą tworzyć atrakcyjne i zarazem ciepłe stylizacje.\nKoniecznie muszą w nich wystąpić porządne i estetyczne buty.\nJak wybrać odpowiednie kozaki na zimę\nBędziesz w nich chodzić praktycznie codziennie. Nawet w pracy raczej nie ściągniesz ich ze swoich nóg, dlatego muszą zapewnić ci one wysoki komfort. Mimo iż w sklepach internetowych znajdziesz całe mnóstwo atrakcyjnych botków i do tego zakupisz je w wyjątkowo okazyjnych cenach, kozaki na zimę powinnaś kupować w sklepach stacjonarnych.\nDobrze je przymierz i przejdź się w nich przez kilka minut po całym markecie. Oceń ich wygodę. Jeśli chociaż trochę cię uciskają, wybierz ten sam model w większym rozmiarze. Pamiętaj, że do takich kozaków będziesz zakładać grubsze rajstopy lub skarpety (a czasem nawet dwie pary, jeśli silne mrozy zaczną ci bardziej dokuczać). Kozaki na zimę muszą być więc ciut większe od twojego tradycyjnego rozmiaru obuwia. Komfort to podstawa, której nie zastąpią ci nawet najpiękniejsze dodatki.\nWiesz już, jak wybrać odpowiednie kozaki, dlatego możesz wyruszyć na swoje pierwsze łowy. Odwiedź najpopularniejsze sklepy obuwnicze i zajdź także do tych mniej znanych butików. Przymierz różne typy butów i oceń, w których z nich czujesz się najlepiej.\nButyDopasowanieKobietaKozakiKozaki na obcasieModaModa damskaObcasyObuwiePoradnikRozmiarZakupyZima


Nadchodzą imieniny lub urodziny Twojej ukochanej » nikiinata.pl\nNadchodzą imieniny lub urodziny Twojej ukochanej\nTym razem masz zamiar zaskoczyć ją podarunkiem przemyślanym i nie powtarzać tego, co już kiedyś jej podarowałeś, ale nie masz absolutnie żadnego pomysłu na podarunek. Zastanawiasz się zatem jaki niekonwencjonalny prezent jej podarować, aby jej się spodobał?\nNo cóż, być może nie jest to łatwe do zrobienia, lecz także niewątpliwie nie jest niewykonalne. Kosmetyki czy coś ze złota odpada, bo w gruncie rzeczy to już w przeszłości od Ciebie otrzymała, więc co tym razem? Co powiesz aby to była w tym roku jakaś biżuteria (znajdź więcej) artystyczna? Być może jeszcze o niej nie słyszałeś, lecz rzeczywiście warto poszukać właśnie w tym asortymencie. W większym stopniu nietypowego pomysłu na podarunek z pewnością nie obmyślisz. Naturalnie jest to rękodzieło biżuteria zaś jest niepowtarzalna i nie - zobacz ma możliwości, by ktoś inny miał coś takiego samego, a dla pań to ogrom,nie ważne. Taka biżuteria artystyczna to rezultat pracy młodych, niesłychanie zdolnych artystów. Masz w tym miejscu możność dokonania wyboru począwszy od naszyjników, po pierścionki czy kolczyki: wszystko cudowne i wyjątkowe, wspaniałe dzieło ludzkich rąk. Nie ma możliwości, by akurat taki podarunek nie spodobał się Twojej żonie, to jest zwyczajnie niemożliwe, a mnogość wzorów, kolorów niewątpliwie pomoże zdecydować się na coś, co najbardziej powinno jej jej odpowiadać. Pomysł Ci się spodobał, lecz nie wiesz gdzie szukać takich cudów. To proste. Poszukaj w sklepach internetowych, bo biżuteria artystyczna jest niebywale często oferowana dokładnie w sieci. Znajdziesz tu niepowtarzalne propozycje na bardzo oryginalne prezenty, które zaskoczą bardzo wiele kobiet. Wskazane jest ująć, iż ceny są również rzeczywiście niewysokie. (sprawdź pełną ofertę w witrynie)\nJeśli więc i Ty poszukujesz nieszablonowego prezentu dla swojej dziewczyny zaskocz ją w tym roku taką biżuterią. Niewątpliwie okaże się to trafnym wyborem. Będzie właścicielką czegoś, czego nikt inny nie ma (sprawdź ciekawą ofertę na).


High League 3 typy bukmacherskie, kursy i zakłady\nZdjęcie: High League\nHIGH League wraca do Trójmiasta! 4 czerwca w ERGO ARENIE Malik Montana kolejny raz zszokuje polską scenę freak-fightów.\nHigh League 3 – zapowiedź gali\nNumer 3! Po dwóch pierwszych galach, które zostały bardzo dobrze przyjęte przez freak-fightowych fanów, pora na galę HIGH League 3. Trzecia gala HIGH League odbędzie się 4 czerwca w trójmiejskiej ERGO ARENIE. Takiego show jeszcze nie było! Wystąpią między innymi Alberto Simao, Marcin Dubiel, Robert Burneika i Aniela „Lil Masti” Bogusz.\nHigh League 3 – zapowiedź walki wieczoru\nNa HIGH League 3 popularny raper, reprezentant GM2L Alberto “Alberto” Simao, wjedzie do klatki jak towar na rejon i zmierzy z popularnym youtuberem oraz gwiazdą mediów społecznościowych Marcinem Dubielem.\nTwórca takich numerów “Dwutakt” czy “Z bratem zarabiam papier,” dzięki którym zyskał wielką popularność, stoczy swoją pierwszą freak-fightową walkę. W debiucie podejmie Marcina Dubiela, któremu największy rozgłos przyniósł udział w Teamie X.\nDubiel ma za sobą już 3 starcia, a jego rekord to dwa zwycięstwa i jedna porażka. Dysponuje większym od Alberto doświadczeniem jeżeli chodzi o freak-fighty, jednak to Alberto jest znacznie cięższy i wyższy od swojego rywala, dzięki czemu według bukmacherów ma większe szanse na zwycięstwo w walce na HIGH League 3. Na kogo stawiacie?\nHigh League 3: Karta walk\nLETHWEI: Aniela “Lil Masti” Bogusz vs Zusje Astafiewa\nExtrafight K-1: Alan „Alanik” Kwieciński vs Dawid „Crazy” Załęcki\nOdbierz 2720 PLN i typuj High League 3 na eFortuna.pl\nHigh League 3: Typy bukmacherskie\nAlberto Simao vs Marcin Dubiel: Typy bukmacherskie\nSimao wygra walkę – 1.22 Fortuna\nWalka zakończy się na punkty lub przez techniczną decyzję – 2.75 Fortuna\nWygrana na punkty – 4.00 Fortuna\nRobert „Robur WK” Orzechowski vs Robert “Hardkorowy Koksu” Burneika: Typy bukmacherskie\nWygrana na punkty: Tak – 5.50 Fortuna\nBurneika wygra walkę – 1.7 Fortuna\nWalka zakończy się w przeciągu 60 sekund od rozpoczęcia 1.rundy 2.25 Fortuna\nHigh League 3: Kursy bukmacherskie\nFortuna 1 (Zwycięstwo) 2 (Zwycięstwo)\nAlberto Simao – Marcin Dubiel 1.20 3.60\nRobert „Robur WK” Orzechowski – Robert “Hardkorowy Koksu” Burneika 1.25 3.21\nAniela “Lil Masti” Bogusz – Kamila “Zusje” Astafiewa 1.15 4.14\nDenis Załęcki – Mateusz “Don Diego” Kubiszyn 2.70 1.35\nEwa Brodnicka – Kamila “Kamiszka” Wybrańczyk 1.25 3.21\nAlan “Alanik” Kwieciński – Dawid “Crazy” Załęcki 2.37 1.45\nŁukasz “Lukas TV” Wdowiak – Kamil Kossakowski 3.60 1.20\nPaweł „Scarface” Bomba – Mateusz “Tarzan” Leśniak 1.70 1.91\nPrzemysław “Kolar” Kolarczyk – Alan “Alan Człowieku” Godziński 1.45 2.37\nKiedy i o której odbędzie się gala High League 3?\nGala High League 3 odbędzie się 4 czerwca 2022 roku i rozpocznie się o godzinie 20:00 czasu polskiego.\nGdzie odbędzie się gala High League 3?\nÓw wydarzenie będzie mieć miejsce w Trójmieście\nGdzie można legalnie obejrzeć galę High League 3?\nJedynym, legalnym źródłem, gdzie można obejrzeć wydarzenie jest strona High League.\nTags: High League, High League 3\nPoprzedni Szkocja – Ukraina typy bukmacherskie, kursy i zakłady (01.06.2022)\nNastępny Bonus Fortuna: 200 zł za wygraną Igi Świątek w ćwierćfinale Roland Garros


Czas wolny | eactivo | Hiszpański dla imigrantów\n24 Marzec, 2013 | 3 Komentarze\nPoniżej prezentujemy drugą część filmu Szkoła nasi chłopcy, Gonzalo, Bea, Mikel r David. W tym przypadku mówimy o tym, co robią w wolnym czasie i dlaczego lubią robić te działania.\nW tym ćwiczeniu chcemy też postawić pytanie, co jest dla ciebie czas? Odkrywamy różnice i podobieństwa między swoim kultury i że z Hiszpanii. Mamy nadzieję, że: Wolny czas.\nTen film jest na poziomie A1, ale ćwiczenia są dla poziomu A2.\nNie zapomnij wysłać nam swój komentarz, pisemne pytania!\nCzas wolny z e-activo na Vimeo.\nOpublikowano w: Ćwiczenia A2 w, Videocast A2\nTagi: A2 , pisać , słuchać , Hiszpański , Gramatyka , videocast , Słownictwo\n3 Uwagi na temat “Czas wolny”\nKwiecień 13, 2013 do 1:27\nPaździernik 24, 2015 do 2:25\nKtoś może mi pomóc zrozumieć, co dziewczyna mówi w pierwszej części? To, że słyszę “rękodzieła” i “Watch TV” ale w przypadku I nie dać zrozumieć, co było / jest drugim aktywność.\nPaździernik 27, 2015 do 11:12\nJestem Delia, jeden z dwóch nauczycieli eactivo. Jestem szczęśliwy, aby pomóc, ale ja nie bardzo rozumiem Twoje pytanie.\n1. Słyszeliście bardzo dobry!, Dziewczynka mówi: “podejmowania rzemiosła i oglądania telewizji w domu”.\n2.Wyobrażam sobie, że druga czynność jest to “Obejrzyj film, słyszy nazwę działaniach mówią i zapisać je poniżej”, Prawo? Jeśli ten dokument, wyjaśnię:\n*Najpierw trzeba słuchać dzieci i trzeba wpisać nazwę działalności słyszałeś. Nie tylko dziewczyny, jeśli nie wszystkie, dzieci także.\n*Następnie trzeba pomyśleć: Co one oznaczają? I można to wyjaśnić w języku hiszpańskim? Na przykład: “rękodzieła” Oznacza to robi dekoracyjny pracę z rąk, na przykład. Jeśli nie rozumieć wszelką działalność, szuka w słowniku lub zapytać mnie.\n*Następnie trzeba myśleć o tym, co robisz w wolnym czasie, lubisz robić.\nProszę, jeśli to nie twoja sprawa, nie wahaj się ze mną skontaktować ponownie.


Nasze Małe Niebo: października 2013\nAutor: EvelynWarchol o 11:42 Brak komentarzy:\nAutor: EvelynWarchol o 10:35 Brak komentarzy:\nDzisiaj odpoczniemy od ciężkich tematów, chociaż te nieustannie się mnożą i mnożą i nie ma im końca. Pomimo, że ostatnio znowu się z Waldkiem kłóciliśmy, zresztą przy moim charakterze u nas to norma, to jakoś teraz do mojego życia wkrada się taki normalny, względny spokój, taka codzienność, która z każdym dniem coraz mocnej do mnie dociera, taka zwiększona świadomość siebie mocniejsze stąpanie po ziemi i naprawdę radość z przyziemnych rzeczy. Myślę, że ciąża ma na to bardzo duży wpływ. Jeszcze zanim dowiedziałam się, że noszę w sobie Iskierkę bardzo często miewałam ataki paniki. Garść osób o tym wie, nieraz były nawet świadkami takich wydarzeń. Po prostu jeszcze do niedawna czasami atakowały takie demony przeszłości. Teraz wiem, że wszystko było podszyte strachem, lękiem, niemożnością skierowania swoich myśli na zwykły, życiowy tor. Zawsze, kiedy miałam jakiś problem, upierałam się przy myśleniu, że wydarzy się najczarniejszy z możliwych scenariuszy. Dopiero od kiedy jestem w ciąży, zaczynam inaczej patrzeć na całe moje życie. Zaczynam dostrzegać, że wszystko jest w życiu po coś, że z każdych opresji jest wyjście, że nie można zakładać, że się nie uda. Pewnie dlatego teraz do dostrzegam, ponieważ teraz chodzi nie tylko o moje życie, tylko o życie mojego dziecka. To niesamowite uczucie, takie, że wszystko dąży do swojego celu, wszystko jest gdzieś wyżej zapisane. Wszystko ma jakiś głębszy sens. Dlatego właśnie wierzę w Boga i Anioły. I może nie biegam co niedziela do kościoła, wiele osób zarzucić mi może także, że nie mamy z Waldkiem ślubu (jeszcze) - standard, ale kiedyś ktoś mnie o te kwestie pytał na ask'u. Moja własna wiara mnie umacnia i widzę w niej sens, właśnie w takiej jaka jest teraz. Dopiero teraz czuję, że godzę się ze swoim sumieniem, ze swoim ciałem, ze swoim umysłem.\nMoje wcześniejsze przeżycia i doświadczenia uczyniły mnie silniejszą i cały czas tak jest. Na to co przeżywam teraz też popatrzę za kilka lat z innej perspektywy. Też się czegoś nauczę. Nigdy nie godziłam się z myśleniem, że człowiek sam jest sobie panem i wszystko jest przypadkowe, że możesz robić na przekór innym, szerzyć ideę krzywdzenia słabszych, bo ty sam jesteś panem. Z perspektywy czasu w moim życiu wszystko ze sobą współżyje, wszystko się zazębia. Potrzebujemy w swoim życiu miłości, ciepła innych osób, poczucia, że jesteśmy komuś potrzebni, za kogoś odpowiedzialni. Myślę, że to czyni nas tak naprawdę ludźmi, ukazuje nasze uczucia i emocje. I chciałabym całe życie tak przeżyć. W przeświadczeniu, że mam po co i dla kogo żyć, że pomimo chwilowych problemów, wszystko się ułoży.\nA tak z innej beczki, zauważyłam, że teraz mniej czasu spędzam z mamą, która zawsze była i nadal jest mi bardzo bliska. I wczoraj akurat miałyśmy taki dzień, że mogłyśmy pobyć trochę razem. Wspólne zakupy, spacer przez miasto, takie rozmowy bardzo luźne. Teraz też bardziej doceniam takie chwile, może dlatego, że jest ich mniej. I jedno, czego bym sobie życzyła, to żeby moje dziecko miało ze mną taki kontakt i takie wsparcie we mnie, jakie ja mam w mojej mamie. I żeby w przyszłości spotkało takiego partnera/partnerkę i miało w nim/niej również takie wsparcie, jakie ja mam w Waldku. Pomimo nieporozumień, zawsze koniec końców wszystko jest dobrze i wychodzimy z opresji. Nie dałabym rady wyrazić słowami tego, jak bardzo go kocham.\nI jeszcze z innej beczki, Dzisiaj po raz pierwszy zaatakowały mnie takie mdłości, że skończyło się w toalecie ... Mdłości miałam już wcześniej, ale jakoś łudziłam się, że może uda mi się przejść przez nie bez wymiotów, życie jednak weryfikuje :P Ale trudno uwierzyć, że ucieszyło mnie to. Dzięki temu mam poczucie, że chyba wszystko jest jak należy z Iskierką, skoro mdłości i wymioty to rzecz normalna w ciąży. Szczerze, chyba bym się martwiła, gdyby ich nie było. Stopy też czasami bolą i trochę mam opuchniętą i bladą twarz, ale ogólnie daję radę i jest OK ;) Zaczął się piaty tydzień. 21 października, czyli mniej więcej pod koniec szóstego tygodnia idę znowu do lekarza. Mamy nadzieję, że zobaczymy fasolkę ;) Co do bijącego serduszka, może być jeszcze kapkę za wcześnie, bo podobno pojawia się w okolicach ósmego, ale nie wiadomo jak będzie. Zauważyłam, że brzuszek na samym dole zaczyna robić się twardszy <3 Nie mogę się już doczekać, aż będzie duuuży :) Staram się wieczorem, układając się do snu, nie kłaść się na brzuchu, nie ściskać się paskami, przykucać zamiast schylania się, wysypiać się , jeść zdrowo, brać luteinę, kwas foliowy, Prenatal i robić wszystko, wszystko, żeby Iskierka była zdrowa. Oczywiście codziennie Iskierka dostaje całe mnóstwo buziaków od tatusia, a ja często sobie z nią gadam. Warto to robić od samego początku, bo podobno później będzie rozpoznawać nasze głosy . Muzyki też sobie razem słuchamy. Ciekawe czy jutro mdłości też mnie wezmą z zaskoczenia :P\nAutor: EvelynWarchol o 03:00 Brak komentarzy:\nJak wspomniałam w poprzednim poście, chciałabym nawiązać do pewnego tematu, które bardzo mnie poruszył, wręcz zbulwersował. I nie jest to sprawa małej rangi. Jest to kwestia zawartej w tytule posta edukacji seksualnej. Wiem z własnego doświadczenia, że jako taka edukacja seksualna była przedmiotem dodatkowym, którego naukę można było rozpocząć w 4 czy 5 klasie szkoły podstawowej. Przedmiot ten nosił jednak wówczas wdzięczną i poprawną nazwę "Przystosowanie do życia w rodzinie". Nieco eufemistycznie, ale sensownie. Z tego co pamiętam z lekcji, rozmowy były prowadzone na tematy takie jak pierwsza miesiączka u dziewczynki, co faktycznie było adekwatne do wieku, rodzina, pojawienie się młodszego rodzeństwa, powstawanie nowego życia. Zajęcia były prowadzone oczywiście w oddzielnych grupach, zgodnie z płcią, były dyskusje, rysunki, opowiadania i było to bardzo ciekawą formą zajęć pozalekcyjnych raz w tygodniu.\nObecnie WHO chce wprowadzić edukację seksualną od pierwszej klasy szkoły podstawowej.\nSamo to nieco szokuje. Siedmiolatki i wiedza o współżyciu ? Chyba trochę za wcześnie....\nPójdźmy jednak dalej. Okazuje się, że WHO chce rozpocząć edukację seksualną w grupie dzieci 0-4 lat. Pozwólcie, że przybliżę założenia edukacji seksualnej dla tej grupy wiekowej:\n- Radość i przyjemność z dotykania własnego ciała, masturbacja w okresie wczesnego dzieciństwa\n- Wyrażanie własnych potrzeb, życzeń i granic, na przykład w kontekście „zabawy w lekarza”\n- Pozytywne nastawienie w stosunku do własnej płci biologicznej i społeczno-kulturowej (gender)"\nMasturbacja u czterolatków ? Czerpanie przyjemności z dotykania własnego ciała ?\nA później - szerzenie się pedofilii.... Brawo, brawo dla jaśnie oświeconych, nowoczesnych umysłów !! Coraz częściej wydaje mi się, że ludzie chcą sami doprowadzić do zagłady człowieczeństwa.\nCo znajdziemy dalej ? Otóż grupa dzieci w wieku 4-6 lat powinna być wyedukowana w kierunku akceptacji homoseksualności i nieść ogólne przesłanie typu "to nic, że urodziłeś się chłopcem. To, że chcesz być dziewczynką jest całkowicie ok i masz do tego prawo".\nDziesięcio i dwunastoletnie dzieci natomiast WHO chce uczyć 'bezpiecznego współżycia" oraz wyjaśnić czym jest "nieplanowanowana ciąża". Czyli, że nie będzie już nauki typu "Mamusia i tatuś, kiedy bardzo się kochają idą razem do łóżka, współzyją i tak powstaje dzidziuś, który rozwija się w łonie matki". Zamiast tego będzie promocja antykoncepji i pigułek wczesnoporonnych. Pewnie, najważniejsze to uniknąć konsekwencji przeżywanych przyjemności w 12 roku życia.\nPrzyjemności w 12 roku życia ?? Dla mnie to było dostanie komputera, zabawy z przyjaciółmi, słuchanie muzyki, wygłupy na podwórku, a nie seks . Nie wierzę, że tylko ja mam o tym pomyśle takie zdanie. Nie dajmy się zezwierzęceniu, uprzedmiotowieniu . Chcecie, żeby tak żyły wasze dzieci ? Żeby uprawiały seks w wieku 12 lat ?! Co najgorsze, edukacja ta ma być obowiązkowa. Jeśli taka ustawa przejdzie - my jako społeczeństwo, jako ludzkość wbijamy sobie samobója. Za kilkadziesiąt lat przecież grozi nam wymarcie. Bo młodsze pokolenia nie będą się już uczyły, że współżycie to środek prokreacyjny. Wszędzie będzie tylko manifestacja "wolności seksualnej" oczywiście bez zobowiązań. Nie wspominając już o całym ruchu "gender", o tym, że w krajach skandynawskich niedługo nie będzie już 'mamy i taty' tylko 'rodzic numer 1 i rodzic numer 2'. Szczerze, boję się, że te czasy nadejdą u nas. Nie chcę, żeby moją Iskierkę obcy ludzie w placówkach zwanych szkołami uczyli takich rzeczy. Z całą pewnością uważam, że ta edukacja seksualna jest prawdziwym zagrożeniem dla naszych dzieci, dlatego reagujmy póki możemy. Mam nadzieję, że przemówi to do niejednego sumienia i być może ten pociąg zmierzający prosto w przepaść kiedyś się zatrzyma ....\nAutor: EvelynWarchol o 07:10 5 komentarzy:\nNaszła mnie dzisiaj pewna refleksja zawarta nawet w tytule posta. Od rana bowiem przeglądając przeróżne newsy w internecie co jakiś czas natrafiam na wybitne przejawy ludzkiej głupoty. Wiele z nich zostaje podchwyconych, pochwalanych, pozbawionych jakiejkolwiek krytyki. I to nie dotyczy jakiejś jednej konkretnej sfery życia. Od pewnego czasu zauważyłam, że młodzi ludzie są tak podatni na presję społeczeństwa, a przede wszystkim Internetu, że normalny światopogląd i wartości wydają się nie mieć dla nich żadnego znaczenia. Tak jak już wspomniałam wcześniej, przykładów jest mnóstwo. Są tematy, które przez głupotę niektórych ludzi tylko śmieszą, czy lekko żenują, ale są i takie, przez które śmiem snuć wątpliwości dokąd tak naprawdę zmierza dzisiejszy świat i na jakich ludzi dzisiejszych nastolatków ten "świat" wykreuje. Omówmy więc pierwszy, najbanalniejszy temat, który ostatnio ukazał inteligencję młodego pokolenia za sprawą reportażu w telewizji TVN.\nZapewne większość z nas, istot obeznanych z wirtualnym światem widzi jaką zawrotną karierę medialną robi całe zjawisko blogerów/blogerek modowych potocznie zwanych 'szafiarkami'.\nOgólnie jesteśmy bombardowani sloganami, że wszystko musi być teraz 'feszyn'. Feszyn-blogi, feszyn-hous'y, feszyn week'i. Na początku myślałam sobie - ot, chwilowa zajawka. Ale zaraz zaraz, ten 'fenomen' zaczął wchodzić wszędzie; do telewizji, prasy i ogólnych trendów. I to zaczął panoszyć się niemiłosiernie, niekoniecznie mając coś wspólnego z modą z prawdziwego zdarzenia.\nTak więc, niejaki pan Filip Chajzer z telewizji TVN postanowił wyrywkowo sprawdzić wiedzę "szafiarzy" na salonach Warszafki. I co się okazało ? Dno, metr mułu i wodorosty :) Padały pytania, czy blogerzy, wystylizowani, ubrani w ciuchy wartości średnej klasy samochodu znają projektantów fikcyjnych, takich jak : Schleswig & Holstein, Karel Gott czy Hans Kloss. Oczywiście prawie nikt z tej modowej śmietanki nie miał pojęcia kim były naprawdę te postaci (zakładając, że okręt to postać :p). W takim razie trzeba było "urżnąć głupa" i na pytanie "Jak wypadła w tym roku kolekcja zimowa szwajcarkich projektantów Schleswig & Holstein" odpowiedzieć "Hmmm, podobają mi się detale", albo "Yyyy, kompletnie nie w moim stylu" lub "Eeee, słyszałyśmy, że dobrze". Wiecie co ? Jedyne stwierdzenie, które mi się nasuwa to : MEGA FACEPALM.\nDobrze, że te perełki zostały wytknięte i mam nadzieję, że pustym panienkom z wielkimi torbami Dolce Gabbany i kubkiem ze Starbucksa noszonym przez całe miasto, chociaż dawno już nie ma w nim kawy poszło w pięty :)\nSwoją drogą szkoda, że jest poranek, a ja nie mam narazie więcej czasu do pisania, bo mam w zanadrzu jeszcze jeden temat do opisania. Tym razem nie będzie to już błahostka pokroju "szafiarek". Mam nadzieję, że uda mi się skupić nad nim wieczorem i przekazać wszystko co mam do przekazania.\nA tak z innej beczki, obudziłam się dzisiaj z mega mdłościami i raczej nie czuję się najlepiej.\nW ogóle czuję jakby mój cały system trawienny urządzał sobie niezłą imprezę w przewodzie pokarmowym, pod dyktando buzujących hormonów. Do napisania później :)\nAutor: EvelynWarchol o 02:02 Brak komentarzy:\nMiewam naprawdę dziwne dni i dziwne samopoczucie. Najwięcej dziwnych rzeczy dzieje się, jesli chodzi o mój żołądek. I to nawet nie są typowe poranne wymioty. Owszem mdłości się zdarzają, ale częściej w nocy, lub wieczorem niż rano. Bywają również takie dni, że na siłę wpycham w siebie cokolwiek do zjedzenia, czuję się wzdęta i mam "jadłowstręt" a dwa dni później mam apetyt, że zjadłabym konia z kopytami, albo dokładniej, opróżniłabym całą słynną Fabrykę Czekolady niejakiego Charliego :P Czekolada to naprawdę moja 'guilty pleasure' od samego początku ciąży. I nie ważne czy jest to nutella, czy prince polo, Michaszki, płatki śniadaniowe , budyń czekoladowy, Knoppers czy waniliowa Milka, jak przyjdzie ochota to nie ma zmiłuj ... :P Narazie w porządku, ważę tyle ile ważyłam wcześniej i mam wrażenie, że wszystko co jem idzie w cycki o.O chcoiaż teraz jakby troszkę przystopowały i zachowują jednakowy poziom wielkości. Nie muszę chyba mówić, że z tego faktu najbardziej cieszy się Waldek .... :)\nDzisiaj czułam się trochę słabiej, spałam po południu, jednak przed drzemką chłonęłam książkę, którąś dostałam na urodziny, "Medytacje z Aniołami". Świetnie napisana. Autorka zwyczajnym, prostym, ciepłym i ludzkim językiem wtajemnicza czytelnika w tak cudowny, mistyczny świat pomocnych, Bożych istot. Dziś czytałam m.in. o Archaniele Gabrielu. Jest on aniołem Kryształowego Promienia i dowiedziałam się, że jedną z jego misji jest opieka nad przyszłymi matkami i nienarodzonymi dziećmi. Wkońcu według Biblii to właśnie Archanioł Gabriel, boski wysłannik zwiastował Maryi narodziny Zbawiciela. Wykonywałam więc dzisiaj medytację i prosiłam Archanioła Gabriela o opiekę nade mną i Iskierką. Zaraz po medytacji zasnęłam, jak to zazwyczaj robię. Gdy się obudziłam, czułam sie o wiele lepiej, lżej i byłam bardziej szczęśliwa. Dobrze, że ta książka trafiła w moje ręce właśnie teraz, gdy noszę w sobie nowe Życie i robię wszystko, by je chronić.\nChciałam jeszcze przytoczyć popularny ostatnio w moich kręgach temat strony ask.fm i mojego konta.\nOd pewnego czau jestem tam zasypywana pytaniami o naprawdę różnej treści. Większość z nich jest jasnych, normalnych, zawsze staram się na nie odpowiadać najszczerzej potrafię i zawrzeć w odpowiedzi to co mam na myśli, to co czuję na dany temat. Jednak pojawia się wiele pytań atakujących mnie, nierzadko oczerniających, jak to w internetowym naszym slangu się przyjęło, 'hejtujących'. Waldek mi powtarza czasami, żebym zrezygnowała z udzielania odpowiedzi dla własnego dobra, żeby się nie denerwować. Jednak wiem, że nie mogę się dać emocjom. Moja taktyka to znaleźć sensowną, inteligentną, pasującą odpowiedź nawet do najgłupszego, lub najbardziej negatywnego pytania. Zauważyłam, że ten cały proces komunikacji, wymiany myśli z innymi, czy to za pomocą bloga, aska, facebooka czy instagrama, jest dla mnie również czymś co zahacza o rozwój osobisty, chociaż angażując w to swoje emocje i swoja prywatność niezawsze jest łatwo. Ale ja to odbieram tak, że dzięki na przykład prowadzeniu bloga i odpowiadaniu na pytania mogę naprawdę dowiedzieć się więcej o ludziach, a oni o mnie. Wtedy jest to zdrowe, działa w obie strony i przynosi korzyści, jakieś refleksje, przemyślenia. Myślę, że każdy potrzebuje ujścia dla swoich emocji, uczuć, przemyśleń w różny sposób. Ja akurat zawsze byłam ekstrowertykiem, nie umiałam trzymać emocji w sobie, ukrywać ich, a przede wszystkim zawsze miałam potrzebę dzielenia się. Informacjami i przemysleniami także. Owszem, zauważyłam, że wielu ludzi traktuje to jako upublicznianie swojej prywatności, ale tak jak powiedziałam, w moim przypadku czemuś to służy, ma jakiś cel. A jesli ma jakiś cel i do czegoś prowadzi, dlaczego by rezygnować ?\nAutor: EvelynWarchol o 08:54 Brak komentarzy:\nWczoraj miałam bardzo pracowity dzień . Szczerze mówiąc lubię takie dni. Drugi raz mieliśmy zajęcia praktyczne w szkole. Wykonywanie kompozycji florystycznych. O ile róże z liści klonu to banał, wykonanie wieńca rzymskiego nie było juz takie proste . Szczerze porwalam sie na najbardziej przerąbane i dosłownie bolesne zadanie . Dostałam okrągły podkład ze zwinietej słomy i trzeba było cały obłożyć liśćmi rozanecznika . Liście nocuje sie za pomocą tzw. Haftek rzymskich . I tu zaczęły sie schody . Haftem trzeba było zrobic dużo, formujac je z drutu . Pózniej mocowań na nich liście mocno wciskając w podkład .cala robota zajęła mi chyba z 5 godzin . Efekt : wieniec nawet wyszedł ale liście gdzieniegdzie odstawały . No to doklejanie klejem na gorąco. W efekcie poranioną drutem palce i zdarte paznokcie, ale efekt końcowy - przyzwoity . Na koniec jeszcze tylko ozdobna kokarda i finisz :) byłam zmęczona jak cholera , ale zadowolona . Niestety koniec końców kokarda nie wytrzymała proby czasu i odkleila sie . Fuck, klej za słabo rozgrzany ..... Ale zajęcia i tak mi sie podobają . Dla mnie taka praca "wykonawcza" jest o wiele lepsza niz załóżmy miałabym siedzieć 8 godzin w biurze i wypisywać kwitki, albo zaiwaniać w jakiejś chorej korporacji . Mam nadzieje ze wytrwam no i nabiore doświadczenia :)\nPost dzisiaj zdecydowanie krótszy z przyczyn technicznych . Nawaliła mi ładowarka od laptopa i musze dopiero zamówić przez internet nowa, a wystukiwanie elaboratow na telefonie jest zdecydowanie niewygodne .\nA Iskierka ? Rośnie sobie spokojnie. Obecnie jestem w czwartym tygodniu i zauważyłam ze zaczyna sie wyłaniać taki tyci tyci brzuszek :) najpiękniejsze jest to, ze mam świadomość ze ona tam jest i ze będzie ze mna juz zawsze :)\nAutor: EvelynWarchol o 00:41 Brak komentarzy:\nDzisiejsze popołudnie upłynęło naszej trójeczce całkiem miło i produktywnie. Upichciliśmy 6 słoików pachnącego dżemu z jabłek z cynamonem. Przyznam, że domowe przetwory to świetna sprawa, naprawdę wciągające hobby. Siedzisz, obierasz, kroisz dwa kilo jabłek totalnie się wyłączasz z otaczającej rzeczywistości. Dla mnie w ogóle gotowanie jest jakby pewną formą medytacji ;)\nPoranek miałam dziś kiepski. Chodziłam niedospana i pierwszy raz zauważyłam u siebie popuchnięte stopy. Znalazłam na to sposób - leżenie i medytacja. Odpłynęłam na chwilę, później zasnęłam. Obudził mnie.... śpiew ptaków, który miałam nagrany na płycie z muzyką relaksacyjną. Wszedł Waldek, ja się powoli przebudzam, powoli przetwarzam informacje i mamrotam "weeeeeź wyłącz te ptaki!" Drzemka faktycznie była mi potrzebna, bo później weszły we mnie nowe siły. Ugotowałam spaghetti z sosem pomidorowo-dyniowo-paprykowym no a później wzięliśmy się za dżemik. Waldemar wymienił zamek i klamkę w drzwiach wejściowych. Nareszcie koniec siłowania się ze starym zamkiem w drzwiach i nieraz nawet zatrzaskiwania się w domu ...\nSłyszę właśnie z mojej prawej strony frustrację Waldka, który kolejny dzień męczą się z misją finałową w Halo Anniversary. Cholera, prowadziłam z nim, a ten się teraz zawziął i jest już w ostatniej misji, a ja utknęłam trochę w tyle. Swoją drogą ubolewam, że w Polsce jest tak mało fanów całej sagi Halo. Widzę, że wszyscy oszaleli na punkcie GTA V. Moja opinia jest taka, że ta gra jest całkowicie bez sensu. Grałam kilka razy i NIC, absolutnie NIC mnie w niej nie przyciągnęło :P Nudna, głupia i tyle. Jak skończę kampanię w Anniversary, to będę czuła cholerny niedosyt, bo będę miałą za sobą wszystkie części Halo, do których mam dostęp ;p Trudno, szarpnę się jeszcze i dokupię Halo 2 i Halo Wars. Będę miała zajęcie na zimowe wieczory i rozrywkę oczywiście zanim Iskierka się urodzi ;)\nAutor: EvelynWarchol o 07:44 Brak komentarzy:\nKolejny post jest dowodem na to, jak moje nastroje, zwałaszcza teraz, gdy jestem w ciąży potrafią diametralnie się zmieniać. Może to dlatego, że właśnie zjadłam kilka kostek waniliowej czekolady i czekoladowy budyń ;) O ile, kiedy pisałam ostatniego posta, przepełniało mnie uczucie, że "wszystko mnie wkurwia", tak później za sprawą mojej mamy i 'odkurzenia' dyskografii dawno niesłuchanego zespołu Wilco wzruszyłam się bardzo, bo odnalazłyśmy bajki o Kubusiu Puchatku z czasów mojego dzieciństwa. Później Waldek czytał bajeczki do brzuszka. I wtedy zrozumiałam, jaka jestem szczęśliwa. Jak moje marzenie zaczęło się spełniać. I wiem, że robię przecież wszystko, by Iskierka była zdrowa. Przymuję luteinę, kwas foliowy, dobrze się odżywiam, nie przemęczam się, ogólnie dbam o siebie, mam przy sobie Waldka i rodziców, jestem pod opieką specjalisty, jestem zdrowa. Wrzucam na luz, powtarzam sobie, wrzucam na luz. Kupiłam sobie nawet poradnik "M jak mama". Muszę przyznać, że naprawdę super gazetka. Zauważyłam, że nie jest napisana w pseudo-feministycznym stylu, którego wręcz nienawidzę w różnych czasopismach kobiecych. Osobiści dziwi mnie, jak niektóre poradniki dla matek i przyszłych matek piszą w stylu "dziecko-to-problem-obowiążki-ciąża-jest-be-ale-tzreba-ją-znosić-poród-to-trauma-itp-itd". Ciekawe jak takie czasopisma mają pomóc młodym mamom i je uspokoić . Nie lepiej skupić się stricte na DZIECKU, które jest przecież wtedy najważniejsze, podkreślać to co jest wtedy naprawdę ważne; spokój, miłość, radość, czas oczekiwania. Gwarantuję, że z takim podejściem, nie czysto materialistyczno-cielesnym wszystkim mamom byłoby łatwiej. Zawsze uważałam, że w całym procesie ciąży i macierzyństwa zawarty jest pewien boski pierwiastek. Stąd moje poglądy, że nawet moje 4 tygodniowe Maleństwo to nie 'zlepek komórek', 'blastocysta' czy inna 'zygota'. Nie wyobrażam sobie, żebym kiedykolwiek bardziej czuła się kobietą, niż będąc w ciąży. A podejrzewam, że im dalej, tym mocniej będę to odczuwała. To samo sądzę o całym zjawisku karmienia piersią. To takie, hm... najbardziej ludzkie, najbardziej naturalne, co tylko może być. Zaczynam czuć, że dzięki ciąży staję się bardziej związana ze światem, z 'tu i teraz', z naturą, z Wszechmocą. Czuję, że (jakkolwiek patetycznie miałoby to nie zabrzmieć) rozkwita we mnie mały Cud Istnienia. Podtrzymuję, że proces powstawania życia to rzecz najbardziej ludzka, najbardziej naturalna, najbardziej nam bliska, a zarazem jedna z najbardziej tajemniczych i mistycznych. Chcę więc przez te dziewięć miesięcy jak również przez całe moje życie jako Rodzic, jako Matka jak najgłębiej tę tajemnicę zgłębiać, jak najlepiej wypełniać moją Misję...\nWaldek właśnie przegląda wózki w internecie :)\nAutor: EvelynWarchol o 11:20 Brak komentarzy:\nDziś odebraliśmy wynik bety-hcg, który doktor zlecił nam zrobić dla potwierdzenia. Jest ok. Poziom wysoki i z tendencją wzrostową. Teoretycznie jest dobrze, ale oczywiście tysiąc różnych myśli przemyka mi przez głowę. Czy aby napewno ? Wiem, że istnieje jeszcze ryzyko. Po prostu wiem jak bardzo jest wcześnie . Boże, jak bardzo chciałabym mieć już za sobą ten niepewny pierwszy trymestr ... Oczywiście wszyscy zawsze będą powtarzać 'myśl pozytywnie', 'będzie dobrze' i takie tam, ale chyba każda kobieta w moim stanie ma obawy ... Przejdę naprawdę te wszystkie dolegliwości, nietrzymanie moczu, mdłości, obijanie (jak narazie nie wymiotuję) , ciągłe latanie siku, ból nóg pod wieczór i nawet jeszcze gotowa jestem wiele wiele więcej przejść, żeby tylko z dzieckiem było ok.\nMogą mi potem puchnąć nogi, mogą boleć plecy, piersi, głowa, mogę być rozmiarów wieloryba, ale niech Kruszynka będzie zdrowa ...\nZ pozytywnych informacji : Odebrałam wreszcie nowe prawo jazdy po kradzieży . Starych dokumentów, ani torebki nikt nie zwrócił. Na dowód osobisty jeszcze muszę poczekać ze dwa tygodnie.\nNie. Nie jest dobrze. Waldek mnie wkurwia, wszystko generalnie mnie wkurwia, jestem głodna, a nic mi nie smakuje, a w dodatku nikt nawet ze mną nie chce pomówić, bo wszyscy albo gdzieś wybyli albo są zajęci. Chyba pójdę się położyć i przekimam do wieczora w łóżku ...\nAutor: EvelynWarchol o 04:52 Brak komentarzy:\nWczoraj byliśmy u lekarza drugi raz. Od razu na wstępie gratulacje i tak dalej. Co ciekawsze miesiąc wcześniej chcieliśmy zacząć się badać w kierunku płodności, i pan doktor był przekonany, że przychodzimy z wynikami badań hormonalnych :P "Widzą państwo? To się nazywa skutecznośc leczenia !" W ogóle biorąc pod uwagę moją fobię przed ludźmi w białych kitlach, mogę szczerze powiedzieć, że to chyba jeden z najlepszych lekarzy u jakich byłam, i chodzę teraz bez strachu.\nJednak po wizycie zaczęła mnie trapić pewna obawa. Teraz już na szczęście wiem, że była tylko moja i bezpodstawna. Zaniepokoiło mnie to, że podczas kolejnego badania USG, widać było naprawdę niewiele. Ledwo ledwo tyci pęcherzyk. Już się przestraszyłam że coś jest nie tak, że maleństwo nie rośnie, wiadomo, tysiąc myśli na godzinę. Ale gdy doktor wszystko dokładnie obliczył, okazało się, że to dopiero niepełny 3 tydzień. Dopiero dzisiaj wypada 21 dzień od owulki, a podobno wczesnej ciąży można się przyglądać najwcześniej od około 4 tygodnia. Na zapas kazał przyjść za 3 tygodnie i dla potwierdzenia zrobić jeszcze beta hcg z krwi.\nKrew oddałam, zapłaciłam za wizytę, wsiadłam do auta i w ryk. Bałam się, że coś jest nie w porządku, że mogę nawet w ogóle nie być w ciąży. Z tej desperacji zrobiłam drugi test dzisiaj rano.\nJuż spokój. Kreska testowa jeszcze wyraźniejsza niż na pierwszym. Hcg ostro pnie się w górę, a nasza Iskiera jest po prostu jeszcze taka maleńka, że narazie nie może się tak dokładnie pokazać ...\nRośnij, Kochanie. Rośnij zdrowo :*\nA dlaczego Małe Niebo ?\nWzieło się od tego, że Waldek zaczął nazywać mnie Gwiazdeczką. Tak, wiem, że dla całego środowiska intelektualistów-hipsterów-sceptyków to infantylizm i "rzyganie tęczą". Ale kontunujemy temat. Ja za to kiedyś powiedziałam mu, że jest mięciutki jak obłoczek, więc czasami jest przeze mnie nazywany Obłoczkiem. A Iskierka ? Historia Iskierki jest troszkę smutna, jednak nas to określenie napełnia nadzieją. Napełniało od samego początku, od pierwszej nieudanej próby.\nWokalistka, której uwielbiam słuchać, a której piosenki są mi bardzo bliskie od czasu starań o dzidziusia, Tori Amos nagrała w 1996 roku piosenkę pt. "Spark" Jak wiemy 'Spark' z angielskiego to Iskierka. Niestety, historia Iskierki - bohaterki piosenki była tragiczna. Tori straciła wtedy swoje pierwsze dziecko. Ta piosenka była hołdem dla jej Iskierki. podobnie zresztą jak cała płyta "From The Choirgirl Hotel". Z notki biograficznej Tori wynika, że później poroniła jeszcze dwa razy .... Nawet nie próbuję sobie wyobrażać co matka może czuć w takich chwilach. Tym bardziej imponuje mi jako artystka i jako kobieta. Pomimo takiego cierpienia nie poddała się. Teraz ma 13 letnią córkę Natashę. Jej postać zawsze będzie dla mnie wzorem i przykładem, że sprawy w końcu zawsze przyniosą pozytywny obrót.\nTak więc Nasze Małe Niebo to Gwiazdeczka, Obłoczek no i malusieńka Iskierka.\nTeraz jeszcze słowo o tym, jak na dzień dzisiejszy, w 3 tygodniu ciąży ma się mój organizm ;)\nPierwsza rzecz - piersi. O Matko, one co dzień są większe ! :D Troszkę bolą, ale nie ma tragedii.\nKolejna rzecz - nietrzymanie moczu, trochę wkurzające, przyznam. Ganiam do kibelka mniej więcej w takiej częstotliwości co mój pies podczas spaceru :P\nRzecz trzecia - smaczki. Taaak, zaczęły się smaczki . Mam obecnie obsesję na punkcie wanilii, chociaż nigdy wcześniej jakoś za nią nie przepadałam. Teraz wszystko musi być waniliowe, łącznie z mgiełką do ciała. A oprócz tego dziś rano wysłałam Waldka po Nutellę na śniadanie.\nNie daję się tym zachciankom tak do końca, prędzej wybieram to, cvo ma jakieś wrtości odżywcze. Nutellę od biedy można pod to podciągnąć. Ale nie ma już mowy o jakichś czipsach czy kebabach. Mama nakupowała mi jogurtów, soków owocowych, warzyw i oczywiście ogórków. A na werandzie leży piękna dynia ;) Chyba dzisiaj wyczarujemy z niej zupę albo makaron z sosem dyniowym .\nNarazie tyle. Idę schować oba pozytywne testy do Szczęśliwego Pudełka :)\nAutor: EvelynWarchol o 00:02 Brak komentarzy:


Wiedźmin 3: postacie | Page 99 | Forums - CD PROJEKT RED\nFirst Prev 99 of 266\nWidzę, że o cyklu ASoIaF lubią wypowiadać się osoby, które nie czytały książek, lecz ewentualnie oglądały serial lub coś tam usłyszały. Otóż pragnę wam przekazać, iż jest spora różnica pomiędzy książkami a serialem. Twórcy serialu lubią dodać sporo od siebie i często zdarza im się uśmiercić dodatkowe osoby. Oczywiście w książkach Martina ludzie również giną, nawet znaczące postacie. No ale przecież śmierć może spotkać każdego, zwłaszcza w takich okrutnych czasach wojen, podstępów, zdrady i gdy się to czyta, to jest to całkiem normalne i pasuje do całości.\nReactions: SMiki55, crass2012, Crushon and 1 other person\nGłównie chodziło mi, żebyśmy tak płytko nie patrzyli, czy Triss, czy Yennefer, ale, że więcej osób jest w to zamieszane. Nie do końca pisząc to skupiłem się na śmierci. Ratując życie miałem na myśli ratować np. Ciri przed ślubem z Emyrem. Taki polityczny ślub, który zapewniłby wreszcie spokój w świecie, ale cierpi na tym ona sama. Ratujemy Ciri, wieczne wojny, czas pogardy, nadciąga Białe Zimno.\nMam nową teorię dotyczącą pana w masce z trailera, bardzie prawdopodobną od Operatora, ale mniej od tajniaka z Redanii/Nilfgardu, Iorwetha czy Regisa:\nMoże pan w masce nosi ją nie dlatego, żeby nikt go nie rozpoznał, tylko po to żeby wszyscy go widzieli? To znaczy - jest niewidzialny, coś jak Griffin z "Niewidzialnego Człowieka", który nosił na twarzy szmatę, google i kapelusz, a gdy trzeba było, wyskakiwał z ubrań i przekradał się przez szeregi przeciwników i musi nosić te maskę, kaptur i zbroję, żeby było go widać? Myślicie że to prawdopodobne?\nJa myślę, że jest po prostu koszmarnie oszpecony, albo z jakiegoś powodu złożył przysięgę (niekoniecznie na czaplę!), iż nie zdejmie maski przed zrobieniem czegoś ważnego.\nTeoria że jest koszmarnie oszpecony i nie może zdjąć maski (tylko tam było, że jest wrogiem publicznym nr. 1 i każdy chciał go zabić) już była poruszana i dotyczyła Iorwetha. Teraz bardziej chodzi mi o moją teorię. Czy jest na pewno ok? Zresztą przed 3 możemy tylko zgadywać, kiedyś ktoś to przeczyta i będzie się śmiał, zupełnie jak ja z komentarzy pod tym filmem\nWitam jestem nowy na forum. Tak z moich przymyśleń. Jeśli powodem maskarady rzeczywiście jest oszpecenie to może to być nie tylko filippa ale też Aryan La walette. Co myślicie?\nZwróćcie uwagę na popularność prozy G. R. R. Martina i jego tendencje do uśmiercania bohaterów - widownia jest już do tego przyzwyczajona i niejako oczekuje zaskakujących i szokujących momentów.\nO prozie Martina ludzie przypomnieli sobie dopiero po sukcesie serialu, który przyciągnął dobrym wykonaniem. Wcześniej było to fantasy jakich wiele, dobre i znane przez miłośników gatunku, ale powiedzmy sobie szczerze- to serial tak wszyscy teraz kochają, a nie książki. Męczą mnie teksty "winter is coming" itp. od ludzi, którzy przyznają, że PLiO nie czytali, a nawet nie oglądali serialu, a kojarzą to z memów w internecie. Wszyscy moi znajomi i mam wrażenie, że i cały internet podłapali, nie wiadomo skąd, że w Grze o Tron wszyscy umierają i że tak powiem cisną z tego bekę. Najlepsze jest to, że kiedy pytam taką osobę czy czytała książki to odpowiada mi, że kończy drugi sezon serialu.\nFantasy to nisza. Mało ludzi to czyta, a to właśnie w tym gatunku jest najwięcej śmierci. No, jest jeszcze "Władca Pierścieni" i "Hobbit", które przez swoją popularność dają ludziom obraz "typowego fantasy", gdzie jest epickość i happy end.\nLudzie zrobili serial na podstawie trochę mniej kolorowego fantasy, który stał się bardzo popularny. Umiera sporo postaci, co dla ludzi zszokowanych śmiercią jakiegokolwiek bohatera w ich filmie (nie fantasy, bo takich prawie nie ma) jest rzeczą dziwną i niecodzienną. W miarę wzrostu popularności serialu rośnie wyolbrzymianie sytuacji. Gra o Tron- wszyscy umierają, itd.\nCała ta sytuacja jest żenująca. Pieśń Lodu i Ognia to dobre fantasy, które przez ilość śmierci wcale nie wyróżnia się na tle innych, tych mrocznych, bo takich jak "Zwiadowcy" i "Władca Pierścieni" jest zbyt wiele. Wszystko to wynika z niewiedzy ludzi nieznających gatunku.\nReactions: SMiki55 and tekbarpl\nArjan chyba nie był oszpecony (no chyba że przez dziewiczy wąs xD)\nO ile pamiętam wymknął się drugim wyjściem zanim skład oliwy wybuchł, to dlatego spotkaliśmy go w 3 akcie i wyglądał całkiem normalnie.\nLOL. Sory, rzeczywiście. Nie mam pojęcia jak mogłem go przegapić przechodząć grę n-ty raz. Pierwszy post i już kompromitacja\nOd czegoś trzeba zacząć Paranor. Z drugiej strony mógłby to być Arjan, w niewyjaśnionych okolicznościach oszpecony. Takie "I am your father" wejście kiedy czarnym charakterem okazuje się mało znacząca postać.\nNie wiem, czy już ktoś odpowiadał na to pytanie... ale kim jest ta pani pośrodku?\nWitamy na forum :cheers: :hai:, dałem ci 1 orena na dobry początek :3\n@tr wygląda jak Keira Metz, ale nie jestem pewien.\n@Koreon, a jak wygląda Keira Metz?\nNim wiedźmin odzyskał mowę, podeszła do nich niewysoka, szczupła czarodziejka o długich, prostych włosach koloru słomy. Poznał ją od razu - była to ta w pantofelkach ze skóry rogatej agamy i bluzeczce z zielonego tiulu, nie kryjącej nawet tak drobnego detalu jak mały pieprzyk nad lewą piersią.\nKeira była mikrej postury, takie uderzenie nie mogło być zadane gołą pięścią.\nReactions: PATROL and Koreon\nW tym momencie podpisuje się rękami i nogami pod opinią kolegi tekbarpl. Niestety serial a książka jak już wcześniej pisałem to całkiem odmienne byty i najlepiej wypowiadać się o Pieśni Lodu I Ognia przeczytawszy książki, gdzie nie odczuwa uśmiercania na siłę a "... śmierć może spotkać każdego, zwłaszcza w takich okrutnych czasach wojen, podstępów, zdrady i gdy się to czyta, to jest to całkiem normalne i pasuje do całości"\nPrzypominam, że o uniwersum Martina rozmawiamy tutaj: http://forums.cdprojektred.com/thre...ame-of-Thrones-quot-HBO?p=1352543#post1352543\nZnalezione na necie ;p. Nawet nie zła Ciri. Jest taka "egzotyczna", różni się od wszystkich innych po prostu ładnych dziewczyn. Kolczyk nawet może zostać, Ciri zrobiła sobie pasemka i tatuaż (o ile dobrze pamiętam) więc mogła też zażyczyć sobie kolczyka. Brakuje tylko blizny. Swoją drogą ciekawe czy zobaczymy Ciri z jej rycerzykiem z Camelotu.\nReactions: SMiki55, whitewarrior.194 and AndrewXRW\nróżni się od wszystkich innych po prostu ładnych dziewczyn.\nAno różni się. Głównie tym, że jest nieładna.\nReactions: crass2012, Tarnum777, gojlad and 1 other person\nMoże gdyby się uśmiechnęła, trochę inaczej pochyliła to by ładna dziewczyna była. No i jeszcze ten krowi kolczyk założony na odwrót :troll:


Walencja i okolice. Co zwiedzić i zobaczyć? - oPodróżowaniu-Blog o Podróżach\nWalencja i jej okolice to w grudniu dobry wybór na tygodniowy wyjazd by naładować akumulatory i zobaczyć „kawałek Hiszpanii” poza sezonem turystycznym.\nNa początku miesiąca możemy spodziewać się całkiem znośnych temperatur w dzień 18-26 stopni w słońcu, w nocy około 13 stopni.\nPomiędzy 4-11 grudnia miałem tylko jeden dzień pochmurny i 2 dni wietrzne, poza tym można było bez problemu wyjść w krótkim rękawku i spodenkach na plażę!\nWprawdzie miejscowi patrzą na to ze zdziwieniem, ale oni nie doświadczają zazwyczaj nawet 5 stopni na plusie, zatem można to zrozumieć 🙂\nWalencja Cullera plaża\nHotele w Walencji i okolicach\nWiększość hoteli w Walencji działa cały rok, jednak w okolicznych pueblos, np. na południe od Walencji, sporo z nich zamyka się już po 10.12. Te co działają, proponują ceny nawet 3 razy niższe niż w wysokim sezonie.\nDzięki temu można sporo oszczędzić, mieszkając w świetnych warunkach.\nSą dni w których ceny, szczególnie w samym mieście Walencja mogą nagle „poszybować” w górę. Jest tak przed okolicznościowymi imprezami. Ja trafiłem na bieg, przed którym ceny z 200,- PLN za dobę poszybowały do nawet ponad 600,- PLN. Zdecydowałem się zatem na ofertę taniego hotelu Ciutat de Carlet około 40 km za Walencją. To fajna i tania opcja do wypadów w okolice, jednak położona dość daleko od morza.\nPo zakończonym biegu ceny hoteli wróciły do normy i można było znaleźć już dobry hotel w Walencji cenie około 200,- PLN za dobę. Wybrałem wtedy: Malcom and Barret, w samym centrum który polecam tym którzy wynajmują samochód, gdyż w okolicy jest dużo darmowych miejsc parkingowych. Hotel ten leży wprawdzie przy ruchliwej ulicy, ale za to wszędzie jest blisko. Im bliżej centrum tym trudniej o parking, zatem z samochodem nie pchajcie się do centrum.\nLepiej skorzystać z transportu miejskiego, lub wypożyczyć sobie rower. Rowery w Walencji wypożyczycie tu: wypożyczalnia: http://www.valenbisi.com/ Jednak niestety takie wypożyczenie na jeden lub 2 dni nie będzie raczej możliwe, z tego co zauważyłem na podanej powyżej stronie najkrótszym okresem jest tydzień.\nCo zwiedzić w Walencji? Atrakcje turystyczne\nZ pewnością warto wybrać się do Ciudad de las Artes y las Ciencias (Miasteczko Sztuki i Nauki). To absolutny „must see” w Walencji. Kompleks spektakularnych obiektów o powierzchni 350 tys m2 o niezwykłej architekturze zaprojektowany został przez znanego miejscowego architekta Santiago Calatrava.\nSkłada się on z 5 obiektów:\n• L’Hemisfèric – z planetarium, i kinem nadającym filmy w formacie IMAX.\n• Museo de las Ciencias Príncipe Felipe (Muzeum Nauki) – muzeum XXI wieku, otwarte 13 listopada 2000 r., w którym eksponowane są najnowsze osiągnięcia nauki i techniki.\n• L’Umbracle – budynek w południowej części kompleksu, który zdobi ogród porośnięty drzewami zawierający szeroką gamę roślin różnych gatunków.\n• L’Oceanogràfic – największe oceanarium Europy o łącznej powierzchni 110 000 m². Usytuowane jest tu 13 ekosystemów światowych mórz i 500 gatunków pływających zwierząt.\n• El Palau de les Arts Reina Sofía – gigantyczna konstrukcja owalna, która zawierają sceny zamknięte i na wolnym powietrzu, wystawiane są tu spektakle i koncerty.\nWarto wejść do muzeum Nauki, czy planetarium jednak osobiście nie polecam oceanarium, ze względu na fakt cierpień jakie zadają ludzie delfinom przy pokazach tych wyjątkowych zwierząt.\nPoza tymi obiektami z pewnością warto zobaczyć starą, historyczną część miasta z katedrą, wieloma uliczkami z knajpkami, czy typową hiszpańską wielką i pełną przepychu i niezwykłych produktów halą targową mercado. W centrum znajduje się również tradycyjnie arena walk byków. Jeżeli będziecie mieli okazję wejść na walkę i zobaczyć to niezwykłe widowisko to bardzo polecam.\nkiedyś miałem spore wątpliwości, jednak po obejrzeniu takiej walki w Barcelonie zmieniłem zdanie. Zobaczcie sami i ocenicie dlaczego…\nWarto zajść w trakcie spaceru po starówce do którejś z dziesiątków małych tradycyjnych knajpek. W wielu z nich jest miejsce dla zaledwie 10 osób, ale mają długą i wspaniałą tradycję. Trafiłem do takiej która istnieje tam od ponad 100 lat i serwuje drobne tapas, przekąski, takie jak np. sardynki smażone w sosie czosnkowym w oliwie. Świetnie smakują z bułeczką i kieliszkiem wina. Polecam!\nTarg w Walencji – Mercado Central\nWarto również spacerując po uliczkach starego miasta odwiedzić miejscowy targ: Mercado Central de Valencia. Mieści się on w okazałej hali pełnej kolorowych sklepów i różnorakich prduktów. Znajdziecie tu owoce tropikalne i “tradycyjne” takie jak jabłka, rózne rodzaje mięs, typowe hiszpański Hamon w najróżniejszych odmianach, słodycze, ryby, owoce morza i setki innych mniej lub bardziej znanych produktów. Podobne hale targowe można spotkać w wielu miastach Hiszpanii. Są one centralnym punktem miasta, tu nie tylko się kupuje, ale wpada na pogawędkę ze znajomymi, gdyż w hali są również niewielkie knajpki, czy restauracja.\nMercado Valencia Targ w Walencji\nWalencja samochodem czy rowerem?\nWybór środka transportu zależy oczywiście od Waszego budżetu, ale ja mogę polecić wynajem samochodu. Mi udało się w grudniu dostać naprawdę promocyjną cenę. Małe auto, Toyota Aygo na tydzień zarezerwowałem przez Ryanair za jedyne 180,- PLN, wypożyczalnia Clickrent: https://www.clickrent.es/home.\nZnajduje się ona w okolicy lotniska i organizuje transfer do swojej siedziby i na lotnisko. Jej busik stoi na jednym z parkingów w okolicy lotniska w Walencji.\nZ pewnością nie ma sensu poruszać się po ścisłym centrum samochodem. Nie znajdziecie zwyczajnie wolnego miejsca do parkowania, dlatego polecam wówczas przesiadkę na rower, lub poruszanie się pieszo. Można też korzystać z metra, nie miałem takiej okazji więc nie mogę ocenić tego środka transportu.\nJednak jeżeli chcecie pozwiedzać okolice Walencji, to bez wątpienia auto jest niezbędne.\nOkolice Walencji plaża w miejscowości Cullera\nOkolice Walencji widok z okna samolotu\nLot do Walencji przed lądowaniem\nWalencja plaża w miejscowości Cullera\nWalencja plaża miejska\nPlaża miejska w Walencji, widok na port\nWalencja z samolotu\nWalencja widok z samolotu\nOkolice Walencji, miejscowość Cullera widok z Castillo de Cullera -Zamek w Cullera\n← Torpedownia w Gdyni Babie Doły\nKreta- co warto zobaczyć? →\n25 stycznia, 2013 9 lutego, 2020 administrator\t1\n30 stycznia, 2018 29 czerwca, 2021 administrator\t1\nOne thought on “Walencja i okolice. Co zwiedzić i zobaczyć?”\nPingback:\tKreta- co warto zobaczyć? - oPodróżowaniu-Blog o Podróżach


Informacja dla Młodocianych\nDrodzy Uczniowie klas wielozawodowych,\nod 29 marca do 11 kwietnia br. młodociani pracownicy z branżowej szkoły I stopnia nie będą mieli organizowanych zajęć praktycznych u pracodawców. Pracodawca jest zobowiązany zwolnić młodocianego pracownika z obowiązku świadczenia pracy.\nRozporządzenie Ministra Edukacji i Nauki z dnia 26 marca 2021 r. w sprawie czasowego ograniczenia funkcjonowania jednostek systemu oświaty w związku z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19. (Rozporządzenie czeka na publikację w Dzienniku Ustaw, wchodzi w życie 29 marca 2021 r.).\nInformacja dla Młodocianych: Czytaj więcej\nCentrum Edukacji i Pracy Młodzieży w Bydgoszczy oraz Bydgoska Agencja Rozwoju Regionalnego zapraszają na szkolenie online "Refundacja kosztów zatrudnienia młodocianych pracowników", które odbędzie się 15.04.2021 r. w godz. 10.00-13.00.\n1. Podstawa prawna refundowania pracodawcom ze środków Funduszu Pracy wynagrodzeń wypłacanych młodocianym pracownikom;\n2. Przedstawienie wykazu zawodów refundowanych;\n3. Kim jest Instruktor praktycznej nauki zawodu? (omówienie pojęcia);\n4. Omówienie treści Wniosku o zawarcie umowy o refundację;\n5. Omówienie treści Wniosku o zwrot poniesionych kosztów.\nSzkolenie przeprowadzi ekspertka CEiPM - Donata Kubiak, Specjalista ds. refundacji.\nSzkolenie dla Pracodawców: Czytaj więcej\nInformujemy, że nasz Nukleonik przystąpił do Klubu Szkół Unicef. Koordynatorem Klubu jest Pan Jarosław Wowak."Szkoły należące do Klubu nie tylko uczestniczą w akcjach edukacyjnych przygotowywanych przez UNICEF, ale przede wszystkim działają aktywnie na polu promocji i realizacji praw dziecka". Szczegóły na stronie: https://unicef.pl/chce.../nasze-programy/klub-szkol-unicef\nKlub Szkół Unicef: Czytaj więcej\n„Wiem czym aktora los\nCzym śpiewaka los\nSerce, myśli i głos”\nNaszą szkołę charakteryzuje wiele działań, które pozwalają się raz na jakiś czas uwolnić od szkolnej ławki, zapomnieć o nauce i wykazać się kreatywnością. Zgodnie z tradycją 9 listopada 2020 roku zostały ocenione zmagania klas pierwszych w ramach Otrzęsin, czyli oficjalne wkroczenie w mury naszej szkoły PIERWSZOKLASISTÓW. Oczywiście w wersji online. Tematem przewodnim była prezentacja klasy w formie filmu, plakatu, prezentacji lub utworu literackiego.\nUczniowie kl.1B przedstawili się jako przyszli informatycy, zainteresowani nauką i pełni pasji do swojego zawodu. Klasa 1WA przygotowała plakat ze swoimi zdjęciami w bardzo ciekawych miejscach, wszystko w formie kolażu zakończone komentarzem uczniowskim. Klasa logistyczna także przygotowała plakat, ale uczniowie przedstawili swoje wizerunki, utożsamiając je z postaciami bajek i kreskówek. Znalazły się wśród nich między innymi: Kubuś Puchatek,Tygrysek, Smurfy, Sąsiedzi, Kaczor Donald, Pocahontas, i wiele innych postaci filmowych i mitologicznych. Wszystko wykonane z dbałością o szczegóły i sugerujące talent plastyczny klasy 1f. Graficy komputerowi przygotowali prezentację o swoich zainteresowaniach. Ciekawe ujęcia zdjęć, miejsca, w których nagrywane były wypowiedzi świadczą, że uczniowie kl.1A mają potencjał artystyczny i informatyczny.\nWygrała klasa 1W, która przygotowała prezentację multimedialną z kompozycją klamrową w postaci dźwięków wydawanych przez zwierzęta. Młodzież interesująco przedstawiła swoje zdjęcia, na których pojawiły się także wzbudzające szczery uśmiech jury dorysowane wąsy, brody, „kocie oczy”, czy uszy. Uczniowie tej klasy wygrali zmagania online o tytuł najlepszej klasy pierwszej i w nagrodę organizują otrzęsiny klas pierwszych w przyszłym roku szkolnym 2021/2022, miejmy nadzieję, że już wtedy w tradycyjny sposób na sali gimnastycznej.\nSerdeczne podziękowania za udział w jury składam Dyrekcji Szkoły: Pani Monice Chudek, Pani Katarzynie Czarneckiej i Pani Emilii Mazurek. Wdzięczna jestem także za poświęcony czas pani pedagog Toni Rogali i pani psycholog Aleksandrze Miliwek.\nOtrzęsiny Klas 1: Czytaj więcej\nGdyby nasi przodkowie 102 lata temu nie odzyskali niepodległości, Polacy byliby nadal jak drzewa, które wyrwano z ukochanej ziemi.\nDawno temu, według legendy, trzej bracia Lech, Czech i Rus przedzierali się przez puszczę szukając miejsca, gdzie mogliby się osiedlić. Nagle zobaczyli wzgórze, na którym na starym samotnym drzewie, w gnieździe siedział orzeł. Wtedy Lech wokół drzewa zbudował gród, od orlego gniazda nazwał go Gnieznem i rozkazał, aby biały orzeł stał się godłem jego rodu.\nDzieje Polski rozpoczynają się wraz z panowaniem pierwszego historycznego władcy Mieszka I, który w 966 roku przyjął chrzest, a jego syn Bolesław Chrobry w 1025 roku został koronowany na pierwszego króla Polski.\nW późniejszym czasie krajem wstrząsały liczne spory wewnętrzne i zewnętrzne, które w wyniku trzech rozbiorów, doprowadziły do zniknięcia Rzeczypospolitej z mapy Europy.\nW listopadzie 1918 r. spełniły się marzenia o niepodległości, którą Polacy usiłowali odzyskać od 123 lat i tym samym Polska powróciła na mapę Europy jako suwerenne państwo. Walka o wolność mocno wpisywała się w codzienność tych, którzy ciężko pracowali, uczyli się, dbali o rozwój gospodarki i życia społecznego, często będąc z tego powodu dyskryminowanymi i prześladowanymi. Niepodległość nie byłaby jednak możliwa, gdyby nie determinacja świadomego swoich celów narodu. Sprawiła ona, że mimo odwoływania się do różnych poglądów politycznych, rodowodów ideowych i metod uprawiania polityki Polacy okazali się przygotowani do sprostania wyzwaniu, przed którym stanęli.\n7 listopada obchodziliśmy 153 rocznicę urodzin Marii Skłodowskiej-Curie. Pierwszej kobiety w historii, która otrzymała Nagrodę Nobla. Pierwszej osoby w historii i do dziś jedynej kobiety, która tę nagrodę otrzymała w dwóch różnych dziedzinach.\nŚwiętowaliśmy tę rocznicę dość skromnie ze względu na bardzo ograniczone epidemią możliwości. Tradycji stało się jednak zadość i uczniowie klas pierwszych przystąpili do Konkursu Wiedzy o Patronce. Pierwsze miejsce, dla klasy 1a zdobył zespół w składzie Julia Dąbała, Mikołaj Rutynowski i Anna Bąk. Serdecznie gratulujemy!\nPATRONKA SZKOŁY: Czytaj więcej\nWitamy w Nowym Roku Szkolnym 2020/2021: Czytaj więcej


eBook KOKTAJLE DLA ZDROWIA I URODY T.2 mobi epub w TaniaKsiazka.pl\nNasza cena: 27,32 zł 31,40 zł Taniej o: 13%\nISBN wersji papierowej: 9788364776595\neBook Odżywianie dzieci mądre i zdrowe. Porady mamy dietetyczki mobi epub\neBook Koktajle mobi epub\nOd kilku lat na świecie zapanowała prawdziwa moda na koktajle – z owoców, warzyw, ziół i zbóż. Czy w Twojej diecie brakuje owoców i warzyw? Jesz w pośpiechu? Czy odżywiasz się racjonalnie? A może pragniesz schudnąć? Podkręcić metabolizm? Wygrać ze stresem? Jeśli tak, ta książka jest właśnie dla...\nJak postępować, by dziecko było szczupłe, zdrowe i pełne energii?RozwińPolskie dzieci tyją - źle się odżywiają, mało się ruszają i coraz poważniej z tego powodu chorują. Już co piąte polskie dziecko ma nadwagę lub otyłość! Z otyłości się nie wyrasta. To nie tylko nadmierna ilość tkanki tłuszczowej...\neBook Nieobecny ojciec, zagubiony syn mobi epub\nBestsellerowy poradnik, sprzedany w ponad 300 tysiącach egzemplarzy, to niezwykle ważna książka o męskości we współczesnych czasach. Polecana oczywiście mężczyznom, ale również – o ile nie bardziej – kobietom, chcącym zrozumieć zarówno swoich synów, ojców, mężów, jak i wszystkich innych mężczyzn,...\nTaniej o: 4,08 zł (13%)