Serwer Piaskownica – zapiszcie się teraz! | Nowości WoT | News | World of Tanks wiadomości | Gry w czołgi online | World of Tanks\nSerwer Piaskownica – zapiszcie się teraz!\nJakiś czas temu ogłosiliśmy, że planujemy dodanie do gry oddzielnego serwera – piaskownicy, w którym razem z graczami będziemy testować zrównoważenie World of Tanks. Dzięki nowemu serwerowi poznamy szybko Wasze opinie o nadchodzących zmianach, a Wy będziecie mieli większy wpływ na decyzje dotyczące gry.\nCzym jest piaskownica?\nPiaskownica jest osobnym serwerem testowym, na którym wspólnie z graczami będziemy pracować nad zrównoważeniem pojazdów w World of Tanks.\nTesty na serwerze rozpoczną się tego lata. Nie możemy ujawnić jeszcze wszystkich szczegółów, ale na pewno zobaczycie pojazdy w zupełnie nowych rolach – dotyczy to zwłaszcza dział samobieżnych.\nJak uzyskać dostęp do piaskownicy?\nNa początek wyślijcie zgłoszenie – w tym celu kliknijcie przycisk poniżej. Przejdziecie na specjalną stronę, na której w kilku krokach wypełnicie formularz zgłoszeniowy.\nZgłoś się do udziału już teraz!\nJakie są kryteria przyznawania dostępu?\nNie każdy będzie mógł wejść na serwer testowy. Kryteria doboru uczestników będą różnić się na poszczególnych etapach testowania, ale głównym celem jest zaproszenie aktywnych graczy, którzy chcą podzielić się swoimi uwagami, aby ulepszać grę.\nJak się dowiem, że moje zgłoszenie zostało przyjęte?\nW przypadku uzyskania dostępu do serwera powiadomimy Was za pomocą:\nwiadomości e-mail wysłanej na adres powiązany z kontem,\npowiadomienia w kliencie gry.\nBądźcie cierpliwi, ponieważ minie trochę czasu, zanim rozpatrzymy wszystkie zgłoszenia i określimy liczbę zaproszonych uczestników.\nWażne: Dostęp do serwera testowego może zostać w dowolnym momencie unieważniony lub ograniczony, jeżeli dojdzie do naruszenia postanowień umowy użytkownika, warunków korzystania z usługi lub innych warunków ustanowionych przez firmę Wargaming. Ograniczenia wprowadzone w wyniku zachowania na serwerze testowym mogą też zostać zastosowane na głównym koncie gracza.\nCzekamy na Wasze zgłoszenia. Razem możemy uczynić grę jeszcze lepszą!


Zobacz wątek - PIERWSZE MOTO...\nprzez DAWID_GD » 27/1/2013, 12:17\nWitam wszystkich, pewnie nie będe pierwszy ale chcialbym skrzystać z Waszej pomocy przy wyborze pierwszego MOTO - mam 32 lata, 178 cm - 92 kg - moje doświadczenie jest znikome poza wiejskimi sprzętami... - motocykl będę głównie używał w mieście dodatkowo ok 2-3 wyjazdy weekendowe po ok 400 km - chciałbym abyście podpowiedzieli na co zwrócić uwagę przy kupnie moto - do tej pory mój wybór padł na Yamahę XJ6 bądź Suzuki GSR600 - zastanawiałem się również nad półką wyżej a mianowicie Yamahę FZ8 lub Suzuki GSR750 - będę bardzo wdzięczny za pomoc...\nDołączył(a): 20/1/2013, 20:39\nprzez skidmarks » 27/1/2013, 12:31\nNakedy o poj. 600 mogą być za szybkie dla ciebie.\nprzez DAWID_GD » 27/1/2013, 12:38\na dlaczego tak sądzisz ? jestem spokojną i wydaje mi sie rozsądną osobą...\nprzez skidmarks » 27/1/2013, 12:46\nJuż maja osiągi konkretne wymagają doświadczenia. One prowadza sie inaczej niz wiejskie sprzety\nOstatnio edytowano 27/1/2013, 14:10 przez skidmarks, łącznie edytowano 1 raz\nprzez DAWID_GD » 27/1/2013, 12:53\nok rozumiem - a mógłbyś mi coś polecić - nie chce robić niczego na wariata dlatego właśnie rozpoczałem ten wątek aby skorzystać z rad doświadczonych motocyklistów...\nprzez skidmarks » 27/1/2013, 14:15\nNie zauważyłem że masz XJ6 wpisane ( z XJ wyczytałem FZ6 ).\nPowinien być na początek ok. Chodź jego osiągi są znaczne. Te GSR 750 i Fazer "ósema" bedą za mocne.\nXJ6, Honda CBF 600 (tez ciekawy) i np. Suzuki Gladius moze sie spodoba (ma kontrowersyjny design) dadzą już adrenaline ale i łatwiej ją kontrolowac w tych trzech przypadkach.\nJak masz fundusz pozwalający na motocykl z ABS-em to polecam iść ta drogą. Te 3 juz je miały. Hamulce różnią się od tych prl-owskich wytworów i trzeba panowac aby nie zablokowac przedniego czy tylnego koła. ABS (oprócz dróg szutrowych) zrobi to za nas.\nRzeczy jak przeciwskręt, hamowanie np. awaryjne: dwoma na raz, nie odkręcanie manety do końca w złożeniu. Prawidłowa redukcja biegów. Hamowanie w zakrecie - motocykl wtedy chciał jechać prosto .\nŻeby przeżyć trzeba sobie poukładać doczytać oraz od początku sie pilnować to nawyki odpowiednie same przyjdą.\nRozsądek nie nad wszystkim zapanuje jak nie ma sie doswiadczenia. Nas nie widzą kierowcy samochodów i przy wyjeździe nagłym z podporzadkowanej niedoświadczony kładzie moto blokując koła a uwierz (leżałem nie raz) na dupie i plecach kierować się nie da\nMotocykle nie zabijają same z sobie. Wyskok w szczere pole czy drift na "rękach" środkiem asfaltu rani naszą dume, złamia rekę wybiją obojczyk. Tyle ze poboli 3 miechy i zyje sie dalej. Zabijają inni użytkownicy dróg i infrastruktura (przystanki, drzewa, bandy, znaki)\nprzez DAWID_GD » 27/1/2013, 15:01\ndysponuje kwotę ok 20 tyś - a powiedz mi gdybyś stał teraz osobiście przed takim wyborem to co to by było XJ6 czy GSR ? a tak na marginesie to dzieki bardzo za wskazówki...\nprzez skidmarks » 27/1/2013, 15:29\nChyba na słabszą Xj6-tkę ale musowo z ABS. Mimo ze przy GSR-a ma beznadziejnie rzucajacy sie w oczy tylny wachacz tzw. skrzynkowy" łysy i wygląda jak sprzed dekady. W GSRwygląda o niebo lepiej\nJak podobają ci sie nakedy bez owiekwki tylko z lampą to spoko ale weź pod uwagę przy kupnie kasku aby był cichy i ze skorupa ze spoilerem albo z takim ukształtowaniem. Zeby głowa ci nie trzepało za dużo.\nprzez DAWID_GD » 27/1/2013, 17:01\nbardzo Ci dzikękuję za wskazówki - a gdybyś miał wybierać moto na minimum 3 sezony to dalej byłaby to XJ czy GSR - powiem Ci szczerze, że kilka osob polecało mi właśnie XJ aczkolwiek osobiście bardziej podoba mi się GSR jak rownież BANDIT...\nprzez Nepri » 27/1/2013, 17:06\nMoim zdaniem powinieneś wybrać XJ6 jak kolega wyżej mówi. Napewno Ci posłuży i się dużo nauczysz. Pozdrawiam\nprzez suchy558 » 27/1/2013, 17:08\na brałeś pod uwagę NC700? za 21k masz nówkę sztukę z 2012, do jazdy na codzień powinna się sprawdzić i ma małe spalanie co ważne.\nprzez DAWID_GD » 27/1/2013, 17:09\ndzięki za podpowiedź - a można wiedzieć jakie były Wasze pierwsze wbory ? ;]\nprzez fincher » 27/1/2013, 17:13\nSkoro Bandzior ci odpowiada to jest strzałem w 10.\nMotocykl dość dużych rozmiarów a wiec wygodny, dzięki swojej masie stabilny, silnik pozwala na dynamiczną jazdę ale nie przeraża.\nI nie jestem pewny co do tego ABS"u Jeżeli nie masz totalnie wyczucia w ręku i umiesz operować klamką tylko w stylu: 0101 czyli albo wcale albo do końca to tylko w takim przypadku ABS jest niezbędny.\nprzez Nepri » 27/1/2013, 17:13\nU mnie to postepowało taką drogą : na początku wiejska klasyka ;D czy wski/jawy/mz'tki --> poźniej była yamaha dt125 --> suzuki gs500 --->(tu jeszcze można wcisnąc 2 miesiące na fz6)ktm lc4/ suzuki gsxr k6 600 ---> a teraz ktm 690 supermoto i gsxr 750 małymi kroczkami do celu\nprzez skidmarks » 27/1/2013, 18:48\nMam 31 lat podobnei jak ty.\nWiejska klasyka od najmłodszych lat później przerwa bo wstyd było sie końcem lat 90 pokazywac na MZ-cie Później motocross i enduro. Jak zobaczyłe mze nei bede Travisem Pastraną to scigacze połową 2000r od raz od Thundercata 105KM i nie był to dobry pomysł. Dużo jeszcze nie wiedziałem . Takie kaleczenie, potem skok na litra który tez był jeszcze za duzy. Powrót na CBR 600 pomógł mi w zdobyciu doswiadczenia nie miałem lęków, robił sie łatwy. Następne sezony z pojemnosciami litrowymi albo wiekszymi. Duzo maszyn było\nprzez skidmarks » 27/1/2013, 18:55\nfincher napisał(a): I nie jestem pewny co do tego ABS"u Jeżeli nie masz totalnie wyczucia w ręku i umiesz operować klamką tylko w stylu: 0101 czyli albo wcale albo do końca to tylko w takim przypadku ABS jest niezbędny.\nABS jest najlepszym wynalazkiem w motocyklach od dziejów centralnego amortyzatora tylnego.\nWilu dziennikarzy motocyklowych jest zdania ze jak wybór pozwala cenowo wybrac mniedzy abs czy bez to brac z abs. Ja jezdziłem z ABS-em i powiem ze jest super. W duzym enduro wyczuwałem ułomność opony i zjezdzanie z kursu a nie było uslizgu.\nWiem jezdzenei na codzien nie powoduje zadziałania ABS-u ale on potrzebny jest nam w ratowaniu sie przed upadkiem i wyhamowaniu na tyle przed przeszkodą a jak sie nie da to ją ominąć. To jest walka o zycie nie o honor. W tym roku kolege sprzątnął dziadek ruszac 10 m. przed kumplem i zajezdzajac mu droge. 79 dziadek tłumaczył sie ze nie widział stojąc na przeciwległym pasie vis vis jego i skrecił na jego pas ustawiajac auto bokiem. Identycznei jak tutaj http://www.youtube.com/watch?v=4oYbAoTpOYk . Tylko nie bierzcie durnego komentarza ze połozenie motocykla go uratowąło\nwyedytujesz i polaczysz czy warnika sadzimy? - leff\nprzez DAWID_GD » 27/1/2013, 21:59\nkoledzy dziękuję za wskazówki - jedno wiem moto na pewno będzie wyposażone w ABS - jedyna niewiadoma to tylko wybór motocykla - niestety może gdyby rynek był mniej bogaty w ofertę byłoby łatwiej...na dziś dzień wiem, że intereuja mnie 2 moto - GSR600, XJ6 oraz ewntualnie HORNET...niestety wybór jest cieżki... z racjonalnego pkt widzenia powienienem wybrać XJ6 jednkaże moto kupuje na conajmniej 3 sezony ( bo na raty ) i cały czas zastanawiam się nad wyborem GSR600...ciężki orzech do zgryzienia - chodzi o to, że nie wiem czy po 1 sezonie nie zabraknie mi mocy w XJ6, a co do GSR wydaje mi się że ta moc ok 100 km jest racjonalnym wyborem tym bardziej, że raczej na żadnego ścigacza wsiadać nie będę bo po prostu mnie to nie bawi - jestem przekonany w 100 % - że chodzi mi raczej o turystyczną jazdę - głównie miasto połączone z wypadami weekendowymi....z góry dzikeuję wszystkim za wskazówki....\nprzez DAWID_GD » 27/1/2013, 22:09\nno i jeszcze zostaje bandzior ...powiem Wam szczerze, że wybór nie jest łatwy tym bardziej, że chce posmigać MOTO min 3 sezony....to wiem na pewno\nprzez skidmarks » 27/1/2013, 22:15\nPrzymierz się do tego GSF i XJ jak miną roztopy. Do turystyki jak chcesz używać Bandit w wersji S (z owiewką) też moze być spoko.\nprzez suchy558 » 27/1/2013, 22:16\njeździłeś kiedyś motocyklem o mocy 100KM czy jeszcze nie?


Ja i moja spanielka: Wolne\nAutor: Hania o 21:04\nEvily 19 grudnia 2014 21:42\nMi też te miesiące minęły bardzo szybko, ale cieszę się z tego i mam nadzieję, że równie szybko minie kolejne pięć, głównie z tego powodu, że nie mogę się doczekać odejścia do nowej szkoły. Piszę już postanowienia noworoczne, bo tak jak Ty, w 2015 mam zamiar więcej czasu poświęcić psu :).\nPróbowałam nauczyć Daisy "wstydź się", ale niestety nie wyszło. Jestem ciekawa, jak Fiona to robi i nie mogę się doczekać filmiku :). Mi ostatnio kompletnie nie chce się bawić z sunią, ale dzisiaj wróciłyśmy do sztuczek, więc może i więcej czasu na zabawy poświęcę.\nMaria Sierant 19 grudnia 2014 22:22\nCzas bardzo szybko zleciał, cieszę się, że mam za sobą pierwsze półrocze :)\nHarry też czuje się odrobinę odtrącony przez szkołę.. Na szczęście teraz będziemy mieli dużo czasu dla siebie :D\nNatalia Partyka 20 grudnia 2014 09:40\nWidzę że ten tydzień był męczący dla każdego. Ja w sumie już od wczoraj mam wolne ! Więc mam jeden dzień w zapasie ale przesiedziałam tylko ;( Dzisiaj czas na sprzątanie i małe spacerowanie.\nmhmh jazda konna ! kiedyś jeździłam ale musiałam przerwać z powodu wypadku ;p ale wiem że przyjdzie ten czas kiedy w końcu wrócę do siodła i będę mieć swoje cztery kopyta !\nMy od 2015 roku również bierzemy się za naukę jak i w szkole i w domu z psem ;p\nFifi Roxanowski 20 grudnia 2014 10:07\nTen tydzień nie był łatwy, nawet możemy powiedzieć, że się wydłużał.\nMy też zamierzamy wolny czas jak najlepiej wykorzystać dla naszych pupili.\nFifi I Roxi :)\nLaura Szira 20 grudnia 2014 11:01\nSuper ze polecilas ten blog! :)\ncudne zdjęcia a fiona jak zawsze piękna!\nŻyczę wam z Shira dużo zdrowia i szczęśliwego nowego roku :)\nMarcelina W 20 grudnia 2014 13:53\nNo, czas zleciał na prawdę szybko. U nas też..\nSuper zdjęcia, Fiona cudna<3\nMyszasty Potwór 20 grudnia 2014 18:14\nTeż się czasem bawimy z psiakiem w ten sposób, tylko zamiast ściany jest druga osoba i tak sobie rzucamy:) Daj bidulce czasem złapać piłeczkę, żeby się jej nie znudziło :)\nWeronika Krukowska 20 grudnia 2014 19:55\nNo tak na szczęście wolne :)\nMy też czekamy na wigilię :)\nWiktoria i Max 21 grudnia 2014 07:48\nBardzo cieszę się z wolnego. Nie mogę się doczekać widoku jak moja rodzina będzie się cieszyć z prezentów ode mnie.\nGosia Ok 21 grudnia 2014 14:58\nNareszcie wolne :)\nPiękna Fionka, życzymy Wam wesołych Świąt :3\nVeriette 21 grudnia 2014 15:39\nCzas płynie bardzo szybko, mamy nadzieję, że do wakacji też tak szybko zleci. Moim jednym z postanowień noworocznym też jest poświęcanie więcej czasu psu! Wesołych Świąt!\n♀Taka sobie Daria♀ 21 grudnia 2014 15:55\nBardzo Bardzo dziękuję za polecenie bloga ! Kocham CIĘ !Powodzenia w komendach♥\nOla Mikler 21 grudnia 2014 17:18\nJa się cieszę, że w końcu mamy wolne. Tak jak piszesz, ten czas pewnie szybko zleci. Ważne, że nie trzeba się uczyć i ma się czas dla psa :).\nEmilka :3 21 grudnia 2014 17:55\nJa też się bardzo cieszę z wolnego, chce wykorzystać to jak najlepiej :) Życzę wam Wesołych Świąt! ;)\nAlka - Alcia 21 grudnia 2014 22:29\nTo prawda ten czas tak szybko zleciał. My też nie do końca wykorzystałyśmy ten czas tak jak bym chciała. Wszystko psuje szkoła no i często pogoda. Też uczę Lusi nowych komend.\nAleksandra Knl 23 grudnia 2014 16:11\nJak jeszcze parę dni temu chodziłam do szkoły to ten czas tak wolno leciał,a teraz leci strasznie szybko już jutro wigilia :-)\nOla D 23 grudnia 2014 16:46\nszybko zleciało, dopiero początek roku szkolnego a tu już święta :) U nas deszcz a nie śnieg :(


Kobieta za biurkiem – niwelujemy negatywne efekty pracy siedzącej – Zwierciadlo.pl\nCzłowiek nie został stworzony wyłącznie do siedzenia, a właśnie w ten sposób pracuje dziś wiele z nas. W pracy spędzamy często 8 godzin dziennie przez 5 dni w tygodniu. Tak długotrwałe przebywanie w pozycji siedzącej może być bardzo groźne.\nPewnie wiele już słyszałaś o szkodliwości długotrwałej pracy za biurkiem. Męczy oczy, kręgosłup, nogi, nadgarstki, szyję… Na każdym kroku jesteśmy zasypywani coraz większą liczbą dolegliwości, które mogą wynikać ze spędzania etatowych ośmiu godzin w pozycji siedzącej – i to poważniejszych niż tylko ból głowy po długim, męczącym dniu. Jak wykazują badania, wielogodzinne siedzenie może powodować problemy z krążeniem, schorzenia kręgosłupa i napięcie oraz osłabienie różnych grup mięśni. Lubisz jednak swoją pracę i nie chcesz jej zmieniać? Zobacz, jak możesz zniwelować szkodliwe skutki pracy siedzącej.\nEmitowane przez ekran monitora promieniowanie to nie jedyna bolączka, z która muszą radzić sobie pracownicy biurowi w kwestii dbania o wzrok. Jeśli pracujesz długo przed komputerem, z pewnością termin „suchość oka” nie jest ci obcy. Według Amerykańskiego Towarzystwa Okulistyki człowiek mruga 15 razy na minutę, ale liczba ta zmniejsza się o połowę lub 1/3, gdy korzystamy z komputera. Przesuszone, podrażnione oczy nie są niczym przyjemnym. Możesz temu zaradzić, nawilżając je kupionymi w aptece kroplami, tzw. sztucznymi łzami.\nNiezwykle istotne jest także ćwiczenie oczu. Podczas pracy przy komputerze przez długi czas skupiamy wzrok na tzw. bliży. Warto więc co jakiś czas oderwać oczy od monitora i spojrzeć w dal, np. wyjrzeć za okno.\n– nie ruszając głową, przesuwaj gałkami ocznymi na płaszczyźnie prawo-lewo i góra-dół,\n– spójrz najpierw na coś, co znajduje się blisko (w odległości ok. 20 cm od ciebie), a po kilku sekundach przenieś wzrok na coś w oddali. Przenoś wzrok co kilka sekund.\nO tym, jak ważne jest krzesło biurowe, słyszy się na każdym kroku, ale wiele z nas i tak bagatelizuje tę kwestię. Tymczasem spędzanie kilkudziesięciu godzin tygodniowo w pozycji szkodliwej dla naszego kręgosłupa to poważna sprawa – długotrwała pozycja siedząca nie jest naturalna dla człowieka i obciąża mocno szczególnie odcinek lędźwiowy (w zależności od niepoprawności pozycji aż o 40-90% bardziej, niż kiedy stoimy).\nZadbaj więc o krzesło z całym wachlarzem regulacji – nie tylko wysokości. Musisz mieć możliwość odpowiedniego dopasowania podłokietników, oparcia i zagłówka. Dokładne zasady dotyczące ergonomii stanowiska uregulowane prawnie znajdują się w załączniku do Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 1.12.1998 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy na stanowiskach wyposażonych w monitory ekranowe. Możesz też pójść o krok dalej i podsunąć swojemu szefowi pomysł wyposażenia biura w krzesła siodłowe, które zmuszają do utrzymania prostej sylwetki i usprawniają krążenie. Oferuje je już wielu polskich producentów, np. firma AJ Produkty.\nRównie istotny jak krzesło jest blat roboczy – najlepsze będzie biurko z regulacją wysokości. Zwykle możesz ustawić je w położeniu pomiędzy 700 mm a 1300 mm wysokości, przy czym 700 mm ma tradycyjne biurko dla dorosłej osoby. Pamiętaj też, by blat roboczy był dopasowany do twoich potrzeb także pod względem głębokości – musisz móc swobodnie i wygodnie oprzeć na nim łokcie oraz ustawić komputer na wysokości, która nie spowoduje napięcia i bólu karku.\nProblem, z którym boryka się wiele kobiet, to ból stóp po spędzeniu kilku godzin w butach na obcasie. Jeśli cenisz sobie swój wygląd, zdrowie i komfort pracy, wypróbuj poduszkę sensoryczną. Kiedy siadasz za biurkiem, ściągnij szpilki i oprzyj stopy na poduszce – pomoże ci ona nie tylko utrzymać prawidłową postawę, ale i zapewni relaksujący masaż stóp.\nDługotrwałe siedzenie wpływa negatywnie na krążenie, szczególnie nóg. Dlatego rób sobie krótkie przerwy. Co godzinę wstań, przejdź się i wespnij się 10 razy na palce – już to wystarczy, by pobudzić krążenie w nogach. Według polskiego Kodeksu Pracy, każdej osobie pracującej przy komputerze przysługuje 5 minut przerwy na godzinę pracy.\nDługotrwałe siedzenie wpływa negatywnie na twoje zdrowie, dlatego już dziś warto zatroszczyć się o komfort w miejscu zatrudnienia. Każdy rodzaj pracy ma swoje wady, a szkodliwych skutków dłuższego przebywania w pozycji siedzącej nie jesteś w stanie usunąć całkowicie, jednak dzięki nowoczesnym udogodnieniom i sprytnym trikom możesz je w znaczny sposób ograniczyć.\ntycie a siedzący tryb życia


Na e-sporcie też można zarobić! – typy na piątek - ZAWÓD TYPER\nStrona głównaStrona główna AktualnościAktualności Na e-sporcie też można zarobić! – t...Na e-sporcie też można zarobić! – typy na piątek\nNa e-sporcie też można zarobić! – typy na piątek\nNorth vs Vega godzina 16:00\nKategoria: E-sport > CS:GO\nKrótko: dzisiaj rozpoczyna się jeden z największych turniejów w CS:GO na świecie, MAJOR w Bostonie. W pierwszej rundzie od razu rzuciło mi się w oko spotkanie pomiędzy North, a Vega Squadron. Duńczycy to jedna wielka niewiadoma. Nie zagrali oficjalnego spotkania od ponad miesiąca. Rosjanie są obecnie w życiowej formie, grają bardzo agresywnie i uważam, że North sobie nie poradzi z tym stylem gry. Duńczycy często opierają się na wyciąganiu pojedynczych graczy i pojedynkach 1v1, a Vega bardzo fajnie kontruje takie zagrania.\nVega Squadron wygra kurs 2.35 LV BET/STS/Totolotek\nWynik końcowy: North vs Vega 10:16


Wymiana bilateralna naukowców – Krzysztof Hetman\nMobilność naukowców to nowe doświadczenia, uczenie się dobrych praktyk od innych, możliwość zaproszenia do badań nad naszymi projektami wybitnych zagranicznych naukowców, a wreszcie także nawiązywanie kontaktów naukowych w innych krajach, które mogą przełożyć się na współpracę przy interesujących i wartościowych projektach w przyszłości. Nie dziwi więc fakt, że naukowcy zaczęli dostrzegać te korzyści i coraz chętniej korzystają z projektów mobilności. Liczba naukowców przemieszczających się globalnie znacząco rośnie i trend ten raczej się nie zmieni. Zauważamy to też w Polsce, o czym świadczą między innymi programy Narodowej Agencji Wymiany Akademickiej.\nŚwietnym tego przykładem jest program wymiany bilateralnej pomiędzy Rzeczpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec. Program skierowany jest do uczelni wyższych, instytutów PAN, instytutów badawczych, a także instytutów międzynarodowych i innych podmiotów prowadzących działalność naukową. Jednostki te mogą dzięki dofinansowaniu przekazanemu przez NAWA realizować wspólnie z placówkami niemieckimi projekty mobilności dla swoich naukowców.\nDofinansowanie projektu z budżetu NAWA wynosi maksymalnie 25 000 PLN. Wydatkami kwalifikowanymi po stronie polskiej są koszty podróży naukowców polskich do Niemiec i koszty pobytu niemieckich naukowców w Polsce. Maksymalna kwota przyznana na jedną podróż dla jednego naukowca wynosi 2 000 PLN. W przypadku pobytu wysokość dofinansowania uzależniona jest od czasu pobytu naukowca w Polsce. Jeżeli pobyt naukowca z Niemiec trwa nie dłużej niż 12 dni, kwota ta wynosi 350 PLN na dzień. W przypadku dłuższych pobytów jest to 4 200 PLN miesięcznie. Pobyt może trwać maksymalnie 30 dni. Koszty pobytu polskich naukowców w Niemczech pokrywa strona niemiecka.\nAby otrzymać wsparcie należy zawiązać partnerstwo z podmiotem niemieckim i wspólnie przygotować wniosek projektowy. Partnerzy z Polski wnioski składają bezpośrednio do NAWA przy pomocy formularza online. Partnerzy z Niemiec natomiast wnioski o dofinansowanie kierują do DAAD. Wnioski złożone w Polsce i Niemczech powinny mieć taki sam tytuł i taki sam okres realizacji.\nWnioski można składać do 28 czerwca. Więcej informacji znaleźć można na https://nawa.gov.pl/naukowcy/wymiana-bilateralna.\nPolskie utwory literackie ciągle nie są powszechnie dostępne w krajach Unii. Zmieńmy to!


2020-07-21 15:29 Rozmawiała: Maja Mozga-Górecka\nAutor: fot. Aleksandra Górecka Magdalena Górecka\nJak wyglądała praca architekta w półpustynnej Guabulidze?\nMój pobyt w Ghanie trwał 6 miesięcy. To był dla mnie pierwszy kontakt z Afryką Subsaharyjską. Początkowo mieszkałam w stolicy kraju, Akrze, poznając najnowocześniejsze, zrównoważone technologie tworzone przez lokalnych konstruktorów. W Europie praca architekta polega na siedzeniu przy czystym biurku w idealnej temperaturze i produkowaniu rysunków. W Ghanie nie wszyscy rozumieją rzuty. Tworzyłam fizyczne makiety i pytałam wykonawców, czy potrafią coś takiego zrobić, odmierzyć nieortogonalny kształt. Praca w Ghanie polega głównie na rozmowie, a ta oznacza bardzo bliski kontakt. Jeśli nie dotykasz rozmówcy, to znaczy, że się wywyższasz. Było trudno okazać tak rozumiany szacunek, kiedy po męczącym, nerwowym dniu pracy w 50°C, ktoś przychodził, dotykał, żartował, skracał do minimum ten dystans, do którego tak jesteśmy przyzwyczajeni w Europie.\n[applied] Foreign Affairs działa w Ghanie od 2011 roku, zna więc panujące tam zwyczaje. Czy mimo to pojawiły się nieprzewidziane trudności?\nCo chwila się pojawiały. Budowaliśmy wiosną, w okresie Ramadanu. Nie skojarzyliśmy, że większość północnej Ghany zamieszkują muzułmanie. Wykonawcy nie jedli w ciągu dnia, a praca na budowie bez jedzenia byłaby niebezpieczna. Więc ograniczyliśmy pracę do kilku godzin, przez resztę maszyny stały nieużywane, co windowało koszty. Zresztą koszty potrafią tam wzrosnąć nawet dwukrotnie w ciągu nocy, tak było z jedną z dostaw belek dachowych. W zakupach pośredniczył zaprzyjaźniony architekt, który dbał o to, by nas ze względu na jasną skórę nie oszukiwano, ale niespodzianki były. Dostawa mogła trwać dwa dni albo dwa tygodnie. W Ghanie nie istnieje czas w europejskim rozumieniu. Nikt nie ponosi odpowiedzialności za opóźnienia. To chyba największa różnica kulturowa.\nCzym jest [applied] Foreign Affairs lab?\nTo interdyscyplinarny warsztat na wydziale architektury wiedeńskiego Uniwersytetu Sztuk Stosowanych, który zajmuje się nie tylko projektami budowlanymi, ale też sztuką czy scenografią. Projekty są realizowane w Afryce Subsaharyjskiej i na Bliskim Wschodzie i opierają się na współpracy i wymianie doświadczeń z lokalnymi artystami, twórcami, aktywistami. Cechują je niebanalne rozumienie przestrzeni, oddolne i długotrwałe procesy twórcze, nacisk na organiczne przenikanie kultur. W realizacji jest teraz rodzaj plażowego pawilonu dla ghaneńskich rybaków, w którym będą się odbywać wesela, pogrzeby, inne spotkania. Trochę taka remiza dla społeczności, która jest w kraju dyskryminowana.\nJak tego typu praktyka wpłynęła na Pani rozumienie architektury i roli architekta?\nBardzo zmieniła moje myślenie. Zniechęciłam się do budowania typowych szklanych fasad, które nie rozwiązują żadnych problemów. Architektura w Europie często jest obiektem, przedmiotem o dopracowanej geometrii. O ludziach myśli się w kategoriach open space’u albo stołu do gry w ping-ponga. Wszystko jest generyczne, powielane. W moim podejściu projekt zaczyna się od zrozumienia: rytuałów, rozmów, zróżnicowanych kulturowych uwarunkowań. Może to naiwne, ale nabrałam przekonania, że wszystko jest możliwe. Zajmuję się teraz europejskimi slumsami. Projekt, nad którym pracuję dotyczy nielegalnych imigrantów z Afryki Subsaharyjskiej w hiszpańskiej Almerii. Pracują i mieszkają w najgorszych warunkach, w największej europejskiej aglomeracji, szklarni z plastiku, przy 50°C, wdychając opary pestycydów. Konserwatywna władza co i rusz niszczy ich siedliska.\nRobi Pani dyplom magisterski w Wiedniu. Czym podejście tamtejszych wykładowców różni się od metodyki nauczania na WA PW?\nW Warszawie kończyłam studia inżynierskie, nie wiem, jak wyglądają magisterskie. W porównaniu z pierwszym stopniem różnice są duże. Na WA PW już w trzecim tygodniu semestru miałam przynieść rzut. W Wiedniu przygotowanie projektu poprzedza długi i żmudny proces badawczy, który uświadamia nam wieloaspektowość problemów, wzajemne przenikanie się kwestii ekonomicznych, kulturowych, politycznych, obyczajowych, socjologicznych. O budynku myśli się raczej w kategoriach ludzi, którzy będą chcieli w nim przebywać, których architektura ma integrować, potem przedmiotów, które ją współtworzą, a dopiero na końcu ścian, podłóg i dachów. Na PW najbardziej brakowało mi pełnej swobody eksperymentowania, indywidualistycznej, twórczej ekspresji oraz rozbudowanego teoretycznego podejścia. W Wiedniu dużo czytamy: filozofów, socjologów, teoretyków architektury. Potem o tym dyskutujemy, w czym biorą udział architekci zapraszani z całego świata. Architektura powinna odpowiadać na kryzys społeczny i ekologiczny, w którym teraz żyjemy. Codzienność, której doświadczamy, jest tylko ułamkiem rzeczywistości. Przyszłość zawodową wiążę z Polską. Dziś nie jest ważne, gdzie się mieszka, mogę z Warszawy projektować dla Ghany. Mam nadzieję, że uda mi robić ciekawe rzeczy we własnym kraju. Zawsze chciałam zmieniać Polskę.


może się okazać w okresie letnim, kiedy to na zewnątrz panują prawdziwe upały. Aby zatem uniknąć takiej nieprzyjemnej sytuacji, warto regularnie przeprowadzać serwis klimatyzacji, którą posiadamy. Regularny przegląd pozwala na do\nDodane: 26-10-2020 15:38\nZepsuta klimatyzacja to coś co może skutecznie zachwiać komfortem naszego życia. Szczególnie uciążliwa taka awaria może się okazać w okresie letnim, kiedy to na zewnątrz panują prawdziwe upały. Aby zatem uniknąć takiej nieprzyjemnej sytuacji, warto regularnie przeprowadzać serwis klimatyzacji, którą posiadamy. Regularny przegląd pozwala na doglądniecie czy wszystko działa jak należy, ale ni\nAdwokaci KatowiceTemat - drewno i jego właściwościUsÅ‚ugi dla biznesu. KrÃ³tko o badaniach tajny klient i nie tylkoStomatologia estetyczna w praktyce?! Ikke v?r redd for tannlegen Problems with water leak?To repair call for a plumberPodzespoÅ‚y samochodowe i jego naprawa But How to Buy Engine Oil?Kilka porad dla firm - czym jest SEO7 Największych Błędów Na Drodze Aby przejść szkolenie z bhp, Które Szybko Zniszczą Twój Plan.Gdzie taniej skorzystać z kolektorów słonecznych?Kiedy szkolić z bhp we Wrocławiu i na co zwrócić uwagę?O zmysÅ‚ach - sÅ‚uchOtÅ‚uszczony brzuch? SprÃ³buj liposukcji...OgrÃ³d Twoich marzeÅ„- to wcale nie takie trudne soins dentaires Prywatne przychodnie dziecięceSkÄ…d wiesz, ile jest warte dane mieszkanie?Kilka słów o odzieży termoaktywnejArtykuł o myjniach bezdotykowychDobry dentysta ZabrzePrawnicy, radcy i adwokaci - o prawieNawadnianie ogrodów na posesjach mieszkalnychZrób to wreszcie! Zacznij trenować bhp już w 4 dni!Sprawy biznesowe - o wirtualnym biurzeO taksÃ³wkach i transporcieCo siÄ™ przyda na budowie? NoÅ¼eJak w 2020 szkolić z bhp we Wrocławiu na sto procent!Naturalne sposoby na pięknoO prawnikach i ich pracy


Mostostal Warszawa chce - w ramach konsorcjum - zbudować Ostrołękę C - wGospodarce.pl\nMostostal Warszawa chce - w ramach konsorcjum - zbudować Ostrołękę C\nTagi: elektrownia Enea Energa energetyka Mostostal\nMostostal Warszawa poinformował w komunikacie, że działając w ramach konsorcjum złożył dokumenty w postępowaniu przetargowym na budowę bloku energetycznego tzw. Elektrowni Ostrołęka C.\nZarząd Mostostal Warszawa S.A. ("Spółka") informuje, iż w dniu dzisiejszym Spółka działając w ramach Konsorcjum, w skład którego wchodzą firmy Doosan Heavy Industries and Construction ("Lider"), Mostostal Warszawa S.A. ("Partner") oraz Acciona Industrial ("Partner"), złożyła dokumentacje do prekwalifikacji w postępowaniu przetargowym na budowę kompletnego bloku o mocy 1000 MW – tzw. Elektrowni Ostrołęka C, na rzecz Zamawiającego Energa Elektrownie Ostrołęka S.A. - poinformowała spółka w komunikacie.\nElektrownię Ostrołęka C będą budować wspólnie spółki Energa i Enea, które zawarły w tej sprawie umowę inwestycyjną. Obie spółki ogłosiły przetarg na wyłonienie generalnego wykonawcy elektrowni Elektrownia Ostrołęka C będzie miała moc ok. 1 tys. MWe, a koszt jej budowy szacowany jest na 6 mld zł.\nPrzetarg został ogłoszony 17 grudnia 2016 roku.\nCzytaj także: Enea i Energa wspólnie wybudują węglową Elektrownię Ostrołęka C


UE: Upadł projekt raportu PE o pamięci historycznej - Money.pl\nStrona głównaUE: Upadł projekt raportu PE o pamięci historycznej\nUE: Upadł projekt raportu PE o pamięci historycznej\nKomisja PE ds. kultury i edukacji odrzuciła we wtorek projekt raportu o\npamięci historycznej w kulturze i edukacji, który m.in. potępiał komunizm równie mocno, jak nazizm\noraz krytykował używanie w mediach określenia "polskie obozy śmierci".\nAutorem i inicjatorem rezolucji był polski europoseł Marek Migalski (PJN).\nKontrowersyjne okazały się akurat te zapisy, które Migalski uznał za najważniejsze z polskiego punktu widzenia: stwierdzenie, że nie wolno stosować podwójnych standardów w ocenie i krytyce komunizmu i narodowego socjalizmu, uznanie określenia "polski obóz śmierci" za niebezpieczne i krzywdzące dla ofiar przekłamanie historyczne, a także zapis o ludobójstwie katyńskim.\n"Żadna z tych rzeczy nie przeszła. Europosłowie, zwłaszcza ci z zachodniej Europy, pod różnymi pretekstami uznali, że taki tekst nie może mieć racji bytu i ostatecznie (po poprawkach - PAP) wyszedł z tego taki unijny bełkocik, który nie mówi niczego, bo nikogo nie chce urazić" - powiedział Migalski po głosowaniu w komisji PE.\n"Niechęć do potępienia komunizmu przez dużą część lewicy europejskiej jest zaskakująca. Zamiast odciąć się od tego, starają się dopatrywać w komunizmie jakichś dobrych cech, uznając, że można potępić co najwyżej stalinizm, natomiast sam komunizm uznać za dobrą ideę, która została spaczona przez złych ludzi" - komentował Migalski.\nJego zdaniem niezrozumiałe jest szczególnie to, dlaczego europejscy politycy nie są w stanie potępić posługiwania się określeniem "polskie obozy śmierci", a także nieuznawania zbrodni katyńskiej za ludobójstwo. "Przecież w ten sposób można się przeciwstawić kłamstwu historycznemu, które dziś dotyczy Polaków, a za chwilę może dotyczyć innych narodowości" - powiedział polski eurodeputowany.\nJego zdaniem takie różnice dotyczące pamięci historycznej wśród europejskich polityków są niepokojące. "Wszyscy dziś mówią o budowaniu zjednoczonej Europy, ale jeśli się okazuje, że ci jednoczący się Europejczycy nie są w stanie potępić komunizmu, który dla milionów był najstraszniejszym doświadczeniem życia, to nie ma co udawać, że budujemy wspólny dom, ponieważ jego fundamenty są przegniłe albo ich nie ma" - powiedział.


Czy z takim wynikiem konieczna jest hospitalizacja na oddziale hematologii? - Na pytanie odpowiada lek. Aleksandra Witkowska | WP abcZdrowie\nCzy z takim wynikiem konieczna jest hospitalizacja na oddziale hematologii?\nWitam Ciężarna, 24 tydzien ciazy, morfologia Podwyższone znacznie eozynocyty norma 0 do 0,5 wynik 2,9. Rozmaz ręczny norma pd 1 do 5 wynik 18%. Proszę o informacje czy z takim wynikiem jest potrzeba hospitalizacja na oddziale hematologii ? Ciąża jest zagrożona (skracająca się szyjka, założony pessar). Drugie pytanie jeżeli kolejny wynik będzie w normie to czy można ewentualna diagnostykę przesunąć w czasie. Z góry dziękuje i pozdrawiam\nRozmaz krwi obwodowej Ciąża Hematologia\nnie jest konieczna hospitalizacja z powodu podwyższonych eozynofilii; nie widzę potrzeby diagnostyki\nCzy podwyższony poziom eozynocytów świadczy o uczuleniu na lek Fraxiparine? – odpowiada\nProszę o interpretację wyników badań dziecka lat 6 – odpowiada Redakcja abcZdrowie\nCo oznaczają powiększone węzły chłonne szyi u dziecka? – odpowiada Lek. Tomasz Budlewski\nInterpretacja wyniku morfologii przy bólu schodzącym od szyi do barku i HPV – odpowiada Lek. Paweł Baljon\nInterpretacja wyniku badania krwi z rozmazem – odpowiada Lek. Tomasz Budlewski\nPodwyższony wynik MXD% w wyniku morfologii krwi – odpowiada Lek. Jacek Ławnicki\nBadanie krwi • Zaburzenia krzepnięcia krwi • Niedokrwistość złośliwa • Krew i naczynia krwionośne • Anemia sierpowata • Białaczki • Anemia w ciąży • Nowotwory krwi • Hipererytrocytoza • Ciało i uroda w ciąży • Choroby serca w ciąży • Eozynofilowe ziarniniakowe zapalenie naczyń • Senność • Nudności • Ostra białaczka szpikowa • Zespół hemolityczno-mocznicowy • Produkty spożywcze dla kobiet w ciąży • Biopsja szpiku • Zachcianki ciążowe • Witaminy w ciąży • Aborcja • Hemikolektomie • Bezpośredni odczyn antyglobulinowy • Bladość • Dolegliwości w ciąży • Podstawowe badanie lekarskie • Badania moczu • Niedoczynność tarczycy w ciąży • Przedwczesne oddzielenie się łożyska • Rak trzustki\nPierwsze badania w diagnostyce białaczki • Rozmaz krwi - wskazania, parametry • Niedojrzałe granulocyty (IG) - charakterystyka, rozmaz krwi • Lym morfologia - normy, podwyższone i obniżone wartości limfocytów • Diagnostyka białaczek • Diagnostyka białaczek • Monocytoza - przyczyny, diagnostyka i leczenie • Granulocyty • Granulocyty • NRBC (erytroblasty) - interpretacja wyników u dzieci i dorosłych\nCo mam robić z tą chrypką od 5 tygodnii? • Kiedy wykonać badanie prób wątrobowych? • Jak ocenić ten obraz RTG u 34-latki? • Jal postępować przy tych objawach? • Czy taki wynik badania krwi jest alarmujący? • Czy takie wyniki badania krwi są groźne? • Co oznaczają takie dolegliwości u 31-latki? • Czy mogę mieć zakrzepicę po szczepieniu na Covid? • Co oznacza taki opis kolonoskopii u 70-latka? • Dlaczego mam takie problemy z oddychaniem mając 26 lat?


banknoty - informacje na tematy "banknoty" oraz "euro" - Tagi - znajdź treść po hasłach. dziennik.pl\nArtykuły na temat: banknoty, euro\nKoniec banknotu 500 euro. "Służył działalności przestępczej i terrorystycznej"\nEuropejski Bank Centralny (EBC) ogłosił w środę, że od końca 2018 roku zaprzestanie emisji banknotów o najwyższym nominale, czyli 500 euro. Banknoty, które znajdują się w obiegu, zachowają ważność bezterminowo jako środek płatniczy w krajach strefy euro.\nBanknoty euro zaczynają się zmieniać. Będą inaczej wyglądać i mają być wyjątkowo trudne do podrobienia. W środę, jako pierwsza, do obiegu wchodzi pięć euro.\nSą w strefie euro pięć dni. I już walczą z fałszywkami\npieniądze, banknot, euro, fałszerstwo, pieniądz, Heidrich, Kanada, oszustwo, przestępczość, Andrzej Heidrich, NBP, PWPWWszystkie tagi


Tłumy poznaniaków przywitały na placu Wolności 2019 rok. Życzenia zebranym tradycyjnie złożył prezydent Poznania, Jacek Jaśkowiak.\nSylwester Miejski został zorganizowany wspólnie przez Miasto Poznań oraz Estradę Poznańską. Od 21.30 poznaniaków stopniowo wprawiali w taneczny nastrój DJe oraz piosenkarki: Ania Rusowicz i Paulina Przybysz.\n– Chciałbym przede wszystkim podziękować całej ekipie Estrady Poznańskiej, która ten wieczór przygotowała: ekipie technicznej, służbom medycznej, ochronie, artystom, wspaniałym djom, ale przede wszystkim chciałabym podziękować państwu – za to, że przyszliście świętować z nami ten nowy rok. Życzę państwu i sobie abyśmy w tym nowym roku znaleźli chwilę czasu na refleksję, ale również i na szaleństwa – powiedziała Jadwiga Troczyńska, z-ca dyrektor Estrady Poznańskiej.\n– Drodzy poznaniacy, poznanianki i nasi goście. Z radością żegnamy ten rok i z radością witamy kolejny! – szybko dodał Jacek Jaśkowiak, prezydent Poznania.\nMożliwe, że prezydent chciał coś jeszcze dodać, ale dosłownie zabrakło mu czasu. Równo o północy uwaga wszystkich zebranych skupiła się na pokazie fajerwerków.\nTenPoznan.pl - Wiadomości - Poznaniacy przywitali Nowy Rok!


Firma Nanoxia dawno temu wprowadziła na rynek obudowę Deep Silence 5, która zebrała znakomite opinie wśród recenzentów, jednakże miała pewne wady. Wprowadzenie na rynek rewizji B ma je wyeliminować i przypomnieć osobom zainteresowanym ciszą o istnieniu tej serii obudów. Termin wypuszczenia nowej wersji jest perfekcyjny, gdyż akurat w redakcji nadszedł ten wspaniały czas kiedy dostajemy nowe platformy testowe. Zapraszam więc do przekonania się, czy przez najbliższy czas będę się z nią męczył czy moja praca będzie znacznie ułatwiona.\nObudowa zapakowana jest w karton, na którym znajdują się wypisane podstawowe zalety sprzętu. W zestawie oprócz instrukcji otrzymujemy dwa przedłużacze- ATX 20+4 pin oraz EPS 4+4 pin. Są one bardzo przydatne w przypadku układania kabli w obudowie. Szkoda jedynie, że ten pierwszy nie został opleciony materiałem. Odnośnie zarządzania okablowaniem, Nanoxia dołącza także opaski zaciskowe. Miły jest również fakt, że woreczki foliowe z śrubkami zostały podpisane, przez co dokładnie wiadomo gdzie jaka śrubka powinna pasować. Rzadko spotykanym akcentem są gumowe zaślepki do węży od chłodzenia wodnego. Poza tym wśród akcesoriów znajdziemy także adapter do montażu urządzeń 3,5 cala w zatokach 5,25 cala oraz szyny służące do montaży dysków.\nDeep Silence 5 Rev. B ma wymiary 552 mm x 232 mm x 550 mm i waży aż 16,2 kg. Można w niej zamontować płyty główne formatu E-ATX, XL-ATX, ATX, Micro-ATX oraz Mini-ITX. Jest ona także dostępna w trzech wersjach kolorystycznych: czarnej, antracytowej (wersja dla mężczyzn: szaro-czarnej) i białej.\nPrzód obudowy jest podzielony na dwie części. Do każdej z nich można dostać się poprzez otwarcie specjalnych drzwiczek, które od wewnętrznej strony wyciszone są pianką a ich mechanizm blokujący został oparty na magnezach. W górnej części znajdują się cztery zewnętrzne kieszenie 5,25 cala. Zaślepki można bardzo łatwo wyjąć dzięki zastosowaniu łatwych uchwytów. W tej części znajduje się także przycisk restartu oraz kontroler obrotów wentylatorów. Składa się on z dwóch suwaków umożliwiających płynną zmianę obrotów. Do każdego z nich można podpiąć do trzech śmigieł, ale tylko ze złączem 3 pin. Większość obudów oferuje tylko stopniową zmianę obrotów więc płynna zmiana jest elementem, który powinien ucieszyć nie jedną osobę.\nW drugiej części znajdują się dwa 140 mm wentylatory. Dostęp do nich jest banalny, gdyż wystarczy tylko nacisnąć w odpowiednim miejscu plastikową zasłonkę. Oba śmigła to modele DF1402512SEDN i kręcą się one z maksymalną prędkością równą 1100 rpm. Dodatkowo mają one z przodu filtr przeciwkurzowy, który można bardzo łatwo wyjąć i wyczyścić. Wentylatory powietrze zasysają ze specjalnych otworów umieszczonych po obu bokach Deep Silence 5 Rev. B. Warto wspomnieć jeszcze, że spokojnie można tutaj zmieścić 120 mm lub 140 mm radiator od chłodzenia wodnego.\nGóra obudowy jest standardowa. Na samym brzegu znajduje się panel wejścia/wyjścia. Do dyspozycji są 2 wejścia USB 3.0, dwa USB 2.0 oraz wejście na mikrofon i wyjście na słuchawki. Na górze znajdują się także dwie kratki wentylacyjne, pod którymi można zamontować dwa wentylatory 120 mm lub 140 mm. Domyślnie jednak są one zablokowane poprzez piankę wygłuszającą oraz kawałek metalu blokujący możliwość przepływu powietrza. Ważnym faktem jest stwierdzenie, że spokojnie można tutaj zmieścić nawet 280 mm chłodnicę w wersji slim.\nDwie boczne blachy są wykonane identycznie. Mocowane są one na szybkośrubki oraz od wewnątrz wyłożone one są pianką (co ciekawe o różnym wykonaniu i grubości w zależności od blachy) tłumiącą odgłosy dochodzące z wnętrza.Warto także podkreślić, że są one w całości wykonane z grubej blachy, przez co są strasznie ciężkie ale też ich jakość jest perfekcyjna.\nObudowa stoi na czterech nóżkach, które zostały wyłożone gumą. Poza tym na spodzie znajduje się też filtr przeciwkurzowy, który można bardzo łatwo wyjąć i wyczyścić. Jest tutaj także możliwość zamontowania jednego wentylatora 120 mm/ 140 mm.\nTył jest dosyć standardowy. Na samym spodzie znajduje się miejsce na zasilacz, powyżej jest dziesięć zaślepek PCI, dalej jest wentylator (model ten sam co z przodu), miejsce na wyjścia/wejścia płyty głównej i na samej górze są cztery otwory na węże od chłodzenia wodnego.\nZasilacz montowany jest na czterech gumowych nóżkach, które dobrze eliminuję powstające drgania. Jak już wcześniej wspomniałem, na górze obudowy można zamontować nawet 280 mm chłodzenie typu slim lub dwa wentylator 120 mm/ 140 mm. Urządzenia 5,25 (maksymalnie 4) cala montowane są beznarzędziowo. Zastosowane zatrzaski trzymają sprzęt znakomicie. Poniżej są trzy koszyki na dyski. Każdy z nich można zdemontować i usunąć z obudowy (w przypadku tego najwyższego zwiększy się miejsce na kartę graficzną z 338 mm na 468 mm). W obudowie można umieścić do 11 dysków 2,5 cala/ 3,5 cala. Używa się do tego specjalnych szyn, które umożliwiają montaż obu rodzajów dysków. Jednakże w przypadku sprzętu 2,5 calowego producent udostępnił specjalny koszyk, który pomieści do 6 takich dysków. Zajmuje on trzy standardowe miejsca 3,5 calowe, stąd w parametrach istnieje możliwość montażu do 11 dysków 3,5 cala. Na samym środku znajduje się duży otwór umożliwiający montaż backplate bez konieczności demontażu płyty głównej. Maksymalna wysokość chłodzenia procesora wynosi aż 185 mm. Ważną kwestią jest zawsze system zarządzania okablowaniem. W przypadku Deep Silence 5 Rev. B jest on perfekcyjny. Do dyspozycji jest cała masa otworów, które są oplecione gumą i umożliwiają wyprowadzenie kabli na tył obudowy. Co więcej producent umieścił także specjalne otwory na kabel zasilający procesor. Dzięki dołączonemu przedłużaczowi nie powinno być problemów z jego doprowadzeniem na odpowiednie miejsce. Nanoxia projektując obudowę nie zapomniała o miejscu na kable po drugiej stronie tacki na płytę główną. Do dyspozycji jest aż 2,5 cm przestrzeni oraz są specjalne uchwyty umożliwiające przymocowanie kabli za pomocą opasek zaciskowych.\nNanoxia Deep Silence 5 Rev. B kosztuje około 125 euro (około 500 zł). Jest to ogromna kwota ale produkt jest zdecydowanie warty swojej ceny. Jest ona fantastycznie wykonana. Ma grube blachy oraz ciężko dopatrzeć się jakiś złych rozwiązań technicznych. Jej wyciszenie bardzo zadowoli maniaków ciszy. Głośność zamontowanego sprzętu była znacznie mniejsza niż w przypadku standardowych skrzynek. Dołączone wentylatory pracują cicho oraz zapewniają dobry przepływ powietrza. Nanoxia również dodaje do obudowy mnóstwo akcesoriów a zastosowane rozwiązania (jak choćby płynne sterowanie obrotami wentylatorów) są znakomicie przemyślane. W tej cenie zdecydowanie polecam zakup.\nnanoxia Nanoxia Deep Silence 5 Rev. B Obudowa recenzja test wyciszona


Autor Barbara Kosmowska (21)\nPrzeprowadzka z Warszawy do Wiśniowej Góry stanowi dla nastoletniej Poli nie lada wyzwanie. Rozżalona i nadąsana nie umie i nie chce dostrzec, że zmiany nie zawsze są złe…\n24.90 18.68 zł\n19.90 14.93 zł\nWielki wybuch czyli K kontra K - darmowy fragment\nwiat wirtualny ma wiele zalet: można w nim szybko i łatwo nawiązywać nowe znajomości, być, kim tylko się chce. Można opowiadać o sobie niestworzone historie, bo przecież nikt tego nie sprawdzi! Czy na pewno…?\nPo przeprowadzce do Wiśniowej Góry Pola zdecydowanie traci humor. Musiała zostawić w Warszawie najlepszą przyjaciółkę marzącą o karierze szafiarki i modnego Julka, do którego wzdychają wszystkie dziewczyny. Co można robić w ...\nKasia to zwyczajna dziewczyna. Ma, jak każda nastolatka, swoje marzenia i plany. Ale pewnego dnia musi zmierzyć się z problemem tak bardzo własnym, że trudno jej liczyć na pomoc najbliższych czy przyjaciół.\n"Ukrainka" mówi więcej o życiu emigracji zarobkowej w Polsce niż raporty socjologów i dziennikarzy.


Zmiany w strukturach Zachodniopomorskiej Służby Więziennej – goleniowska.com\nPowiat. Okręg koszaliński Służby Więziennej od 1 stycznia 2022 r. rozpoczął funkcjonowanie w nowej strukturze organizacyjnej obejmując zakresem działania jednostki z województwa zachodniopomorskiego oraz jednostki z województw wielkopolskiego, lubuskiego i pomorskiego.\nZarządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 15 grudnia 2021 r. w sprawie siedzib, terytorialnego zasięgu i szczegółowego zakresu działania dyrektorów okręgowych Służby Więziennej oraz struktury organizacyjnej okręgowych inspektoratów Służby Więziennej Okręgowemu Inspektoratowi Służby Więziennej w Koszalinie podlegają obecnie:\nW województwie zachodniopomorskim :\nAreszt Śledczy w Koszalinie z Oddziałami Zewnętrznymi w Koszalinie i Dobrowie,\nAreszt Śledczy w Szczecinie z Oddziałem Zewnętrznym w Stargardzie,\nZakład Karny w Goleniowie,\nZakład Karny w Nowogardzie z Oddziałem Zewnętrznym w Płotach,\nZakład Karny w Starem Bornem z Oddziałem Zewnętrznym w Opatówku,\nZakład Karny w Wierzchowie.\npowiązane – „Popracują w nadleśnictwach”


Nie spotkałem jeszcze osoby, która na wieść o tym transferze nie popukałaby się w czoło. Powstaje pytanie, o co tu chodzi? Jeśli nie wiadomo o co chodzi, to podobno zwykle chodzi o pieniądze. Bzdura. Kevin Spacey, jako senator Francis Underwood, w jednym z odcinków serialu "House of Cards", przekonuje w narratorskim wywodzie - Pieniądze to podmiejska willa w Sarasocie, która zaczyna się rozpadać po 10 latach. Władza jest starym, kamiennym budynkiem, który stoi przez całe wieki. Nie umiem szanować kogoś,kto nie dostrzega tej różnicy. Wedle powyższej definicji na szacunek serialowego lwa rządowych gabinetów nie zasługuje spora liczba europejskich klubów.\nJeśli ktoś dalej uważa transfer snajpera Atletico za niemożliwy, to przypomnę inną nieprawdopodobną wizję, która stała się faktem, a z kazusem Kolumbijczyka jest powiązana - utrzymanie w lidze Realu Saragossa w sezonie 2011/2012. Sprawa tak podejrzana, że do dziś przez wielu tłumaczona zabiegami korupcyjnymi. Nim te zarzuty znajdą swoje potwierdzenie, minie trochę czasu. Całkiem jasne jest natomiast to, w jaki sposób nieposiadająca środków (za to posiadająca długi) drużyna z Aragonii skompletowała kadrę na walkę o byt w La Liga, sprowadzając m.in Roberto Jiméneza, Juana Carlosa czy Rubena Micaela. Historie El Tigre i Los Blanquillos łączą się w punkcie tzw. TPO (third party ownership), czyli w temacie piłkarzy będących własnością osoby trzeciej.\nWykorzystywanie tej instytucji w futbolu to nic innego, jak efekt luki w regulacjach FIFA, która przekonuje, że stara się walczyć z nadużyciami na rynku transferowym, a w praktyce zdarza jej się takowym służyć. Kazuistyka przypadku jest bogata (choćby sprawa Teveza i Mascherano), lokalnie problem jest identyfikowany i gdzieniegdzie (Francja, Anglia) walczy się z nim. Jednak w innych rejonach, jak np. w Portugalii, cały piłkarski biznes kręci się na tym procederze.\nW najprostszej formie całość stosunku wygląda tak: owa osoba trzecia (inwestor prywatny lub firma) pełni rolę dobrego wujka, który zgłasza się z pomocą do klubu, który bardzo chce, ale nie bardzo może. Taka dobroduszność w stylu Providentu. Podmiot zewnętrzny partycypuje w kosztach sprowadzenia zawodnika do klubu, czasem (jak w np. w przypadku wspomnianego Roberto Jiméneza) pokrywając lwią część transakcji, w zamian zyskując na własność odpowiadający poczynionemu wkładowi procent praw do piłkarza.\n"Obdarowany" klub zyskuje dobro doczesne. Jakkolwiek brutalnie to brzmi, tanim kosztem otrzymuje prawo użytkowania danego produktu (piłkarza). Wygląda to na papierze nieźle, ale w praktyce jest to ta underwoodowska willa w Sarasocie, czyli zysk ekonomiczny. Trwały, stary budynek, czyli faktyczna władza nad losami piłkarza (który tak nawiasem, wikłając się w taki układ skazuje się na przedmiotowe traktowanie) wędruje do rąk sponsora transakcji, który na każdym następnym transferze zyskuje swego rodzaju prowizję i, co ważniejsze, o każdym takim ruchu zawodnika decyduje. Co naturalne, niekoniecznie kierując się jego dobrem w takim stopniu, jak dobrem własnym.\nI jesteśmy już prawie w domu. Falcao w tę, bądź co bądź przykrą intrygę, uwikłał się w czasie, gdy jeszcze nie mierzył tak wysoko, a atrakcyjną wydawała mu się gra dla Porto. Jego przybycie na Półwysep Iberyjski w około 50% zasponsorowała firma Doyen Sports, za którą stoi m.in. znany agent piłkarski Jorge Mendes. Ta sama firma własnymi siłami wypchnęła go do madryckiego Atletico. Jakim cudem bowiem klub, który urządowi skarbowemu krewny jest około 200 mln euro, płaci nagle mniej więcej 1/5 tej sumy za zawodnika? W rzeczywistości dla Los Colchoneros ciężar tego transferu wyniósł 18 mln euro, co więcej, płatne w dwóch ratach, z pokryciem których klub Enrique Cerezo i tak miał problem. Ale prezydent klubu dalej robił dobrą minę do złej gry i przekonywał środowisko, że są wyłącznym właścicielem El Tigre.\nNadszedł jednak czas, w którym drużyna znad rzeki Manzanares jest na Falcao za krótka. Formuła pomocy potrzebującym się wyczerpała, Kolumbijczyk stał się gwiazdą i czas nakręcić nowy biznes. Tym razem taki, który przyniesie najbardziej zainteresowanym (Doyen Sports) konkretny zysk. Listę potencjalnych kontrahentów ograniczają nie tylko względy ekonomiczne, czyli wysoka tygodniówka i suma odstępnego, ale także skomplikowana sytuacja prawna byłego zawodnika Porto. To drugie z gry wyklucza angielskie kolosy, dla których negocjacje z osobami trzecimi to grząski grunt.\nNa polu bitwy zostaje ostatecznie w zasadzie tylko AS Monaco, hojnie dotowane od niedawna przez Dmitrija Rybołowlewa, a dodatkowo funkcjonujące w podatkowym raju (pytanie, jak długo jeszcze). Mimo sporych pieniędzy jakie kręcą się wokół drużyny, jeśli transfer dojdzie do skutku, Radamel nie zrobi ledwie mikrokroku w przód, jak miało to miejsce w przypadku przejścia do drużyny Rojiblancos - da susa do tyłu. A latka lecą.\nSzkoda by było w tym wszystkim samego zawodnika, gdyby nie fakt, że sam na ten cyrograf kiedyś przystał. Są piłkarze, którzy nie myślą w ogóle, są tacy, którym zwoje mózgowe odpalają dopiero, gdy schodzą z boiska, są bestie, który nigdy nie tracą zdrowego rozsądku, a Falcao to taki tragiczny bohater, który na boisku niejednego zadziwi swą błyskotliwością, ale poza nim lekkomyślnie wdepnie w niezły placek. I nie będzie to babcina szarlotka. Marcin Serocki\nRadamel Falcao , Atletico Madryt , FC Porto , AS Monaco , Dmitrij Rybołowlew , La Liga , Ligue 1\nLewy czerpie z klasyków


Europejskie Dni Dziedzictwa w Geoparku Kielce : Geonatura Kielce – Strona Główne\nEuropejskie Dni Dziedzictwa w Geoparku Kielce\nGeopark Kielc-Centrum Geoedukacji zaprasza do wspólnego świętowania Europejskich Dni Dziedzictwa. Hasło tegorocznej imprezy brzmi „Gdzie duch spotyka się z przestrzenią – świątynie, arcydzieła, pomniki”. Sformułowanie to ma na celu zwrócenie uwagi na fakt, że wiele zabytków są ważnymi nośnikami istotnych społecznie wartości duchowych, związanych z wiarą, sztuką i historią. Inicjatywa EDD została zapoczątkowana została przez Radę Europy oraz Unię Europejską i służyć ma przede wszystkim promocji miejsc, stanowiących regionalne dziedzictwo.\nObchody EDD w Centrum Geoedukacji będą miały dwudniowy charakter. W sobotę, 10 września odbędą się Dni Otwarte Centrum Geoedukacji. Wówczas , od godziny 13.00 do 18.00, będzie można zwiedzać zarówno wystawę dewońską jak i obejrzeć filmw Kapsule 5D. W tym dniu przewidziany jest wstęp wolny, bez konieczności wcześniejszej rezerwacji. Natomiast, w niedzielę 11 września, w godzinach od 14.00 do 18.00 odbędzie się III Kielecki Piknik Geologiczny GEO-DIZAJN. W ramach Pikniku w Centrum Geoedukacji i jego otoczeniu na uczestników będą czekać stanowiska warsztatowe, gdzie poprzez doświadczenie, eksperyment i zabawę z tworzywem, formą poznają geologiczne zagadki regionu świętokrzyskiego. Impreza będzie miała charakter otwarty, wstęp bezpłatny na wszystkie atrakcje.\nSerdecznie zapraszamy do wspólnego świętowania Europejskich Dnia Dziedzictwa wraz z Geoparkiem Kielce.\nEuropejskie Dni Dziedzictwa to największy w Europie projekt społeczno-edukacyjny, a także najważniejsze święto zabytków kultury Starego Kontynentu. Głównym celem EDD jest szeroko pojęta edukacja historyczna i kulturalna, promowanie różnorodności regionalnego dziedzictwa kulturowego, podkreślenie wspólnych korzeni kultury europejskiej.


ZŁOTY BOSKI KWIAT\nPrzebudzone Kundalini przybiera różne formy. Niektórzy doświadczą go zaledwie przez kilka minut a nawet sekund, nawet nie zdają sobie z tego sprawy, czego tak naprawdę doświadczają... jednak bardzo nielicznym na tym świecie przychodzi żyć z tą energią 24 godziny na dobę - od chwili przebudzenia aż do śmierci.\nKiedy Energia Kundalini doświadcza człowieka przez krótki czas, to tak jakby wąchał kwiat o niesamowitym zapachu... przenika go ten zapach, który trudno mu zapomnieć i ulatuje w świat... i nadaremno oczekuje jego powrotu, ten może już nigdy nie wrócić.\nStała przebudzona Energia Kundalini to już inne doświadczenie, które nigdy się nie kończy, zmienia człowieka życie całkowicie, zmienia jego uczucia, emocje, budzi talenty i zasypuje człowieka wyjątkowymi darami o jakich nawet nie marzył.\nWówczas w ciele człowieka budzi się potężny elektromagnetyczny prąd, czuje go we wszystkich swoich komórkach, w każdym organie a nawet wokół całego swojego ciała i nawet na minutę nie zatrzymuje się, nigdy nie przestaje płynąć w układzie nerwowym i zmienia człowieka życie nieodwracalnie... a człowiek musi zrozumieć dlaczego to wszystko tak się dzieje, musi zrozumieć wszystkie swoje uczucia i stany bez względu na to jak intensywnie je odczuwa.\nCzasowe Kundalini to taki musujący moment jasności umysłu.\nStałe Kundalini musuje i krąży w człowieku 24 godziny na dobę... i czasami wcale nie bywa przyjemne... niektóre stany w jakie człowiek wówczas wchodzi są jeszcze daleko do tej wymarzonej nirvany. Ten stały towarzysz życia nieraz człowiekiem poruszy i narobi niezłego zamieszania w jego życiu i jego głowie... to niesamowite źródło energii, które nieustannie tryska od dołu do góry niczym fontanna, która zmienia się w potężną rzekę... i czym bliżej jest Źródła, z którego wszyscy się wywodzimy tym mocniej czujemy jej elektromagnetyczną siłę, a ta zwiększa naszą świadomość.\nI jeszcze raz przypominam - nie jest łatwo żyć z tą nieustannie płynącą rzeką, która manifestuje w naszym ciele swoją moc.\nMamy trzy kategorii ludzi, którzy doświadczają Energii Kundalini:\n1). Pierwsza grupa, to ci, którzy powąchali jej zapach nawet nie zdając sobie sprawy jaki kwiat ten zapach wydał... a jest to ZŁOTY BOSKI KWIAT, który na nowo daje nam życie.\n2). Druga grupa, to ci, którzy doświadczyli tej energii czasowo, ale ta energia z różnych powodów powróciła z powrotem do swojej groty i śpi sobie spokojnie.\n3). Trzecia grupa to ta, u których ta energia kontynuuje swoją pracę 24 godziny na dobę... co zdarza się ludziom bardzo rzadko.\nTen stan stałego Kundalini często był mylony z chorobami psychicznymi, ponieważ ludzie nie znający tematu, nie posiadających takich doświadczeń z tą energią nie potrafią zrozumieć co tak naprawdę dzieje się z tak doświadczaną osobą, toteż bez ceremonialnie oświadczają, że ten zwariował.\nEnergia Kundalini to nie choroba psychiczna tylko nasza ludzka natura i jest częścią naszej karmy, naszym przeznaczeniem... toteż nie każdy tą energię przebudzi bez względu na to jak bardzo się stara.\nZnaczna część ludzi doświadcza Energii Kundalini czasowo, przypadkowo. To nie jest stan ani dobry ani zły... często Energia Kundalini zamanifestuje się podczas jogi, medytacji, a nawet po spożyciu narkotyków... przez krótki czas potrząśnie człowiekiem i znowu idzie sobie spać. I nie można tej energii od tak sobie włączyć na własne życzenie jak i nie można jej odłączyć, kiedy się chce.\nKiedy przebudzi się na stałe to ona przejmuje nad człowiekiem kontrolę a żaden człowiek nie może nią zarządzać... z prostego powodu, jest na tyle tajemnicza, że zawsze się wymyka z pod władzy człowieka. Od tej pory ten człowiek nie należy już do siebie, jakaś niewidzialna siła trzyma go w swojej ręce, cały czas rozszerzając jego świadomość.\nWspomniałam już kiedyś, że książka Gopi Krishny "Życie z Kundalini" rozświeciła mój umysł i dzięki tej książce odkryłam, że i w moim ciele toczy się ten sam proces, dzięki Gopi Krishnie mogłam lepiej go zrozumieć.\nOczywiście nadal nie było łatwo ale już bynajmniej wiedziałam co się ze mną dzieje i dlaczego mam takie nagłe zmiany w swoim ciele fizycznym i mentalnym.\nGopi Krishna doświadczał stałego Kundalini... po kilkunastu latach doświadczeń z tą energią po jej przebudzeniu w jego ciele, wreszcie mógł wrócić do życia, zaczął opisywać tą energie i rozpoczął poszukiwania tych osób, u których tak jak i u niego przebudziła się Energia Kundalini na stałe. Okazało się, że jego poszukiwania poniosły wielkie fiasko, nie znalazł w świecie drugiej takiej osoby chociaż dużo podróżował i był na takie osoby mocno wyczulony... chociaż tak wiele osób zgłaszało się do niego jakoby doświadczali tej energii.\nGopi Krishna żył z tą energią ponad 40 lat... przez te wszystkie lata krążyła ona nieustannie w jego ciele... toteż mógł na jej temat napisać wiele bardzo wartościowych książek, które są znane na całym świecie jako wyjątkowe. Napisał na temat Kundalini, że jest to przemiana fizyczna, która intensywnie przemienia człowieka układ nerwowy i cały organizm co z kolei prowadzi do rozszerzenia świadomości, do stanu tzw. oświecenia. Nazywa tą energię energią geniuszu, to nie człowiek wnosi swój geniusz zarzucając tą energią tylko ta energia wnosi geniusz w umysł tego człowieka bez jego pomocy.\nDzisiaj dużo ludzi odkryło już tajemnicę Energii Kundalini i jest dużo szumu na ten temat... w tym najwięcej psychozy... setki a nawet tysiące ludzi na świecie nagle utożsamiają swoje różne życiowe doświadczenia z Energią Kundalini... a prawda jest taka, że współcześni badacze tego tematu ciągle mają problemy ze znalezieniem takich ludzi... a nie szukają tłumów tylko jednostek, tych faktycznie przebudzonych.\nI jak widać ludziom ciągle brakuje zrozumienia w tym temacie mimo dużego nim zainteresowania... bo teoria to nie wszystko, ważniejsza jest praktyka - nieustanne doświadczanie tej energii... ale trzeba przyznać, że i temat jest bardzo trudny i nadal bardzo tajemniczy.\nNa początku mojej drogi, kiedy już czułam, że w moim życiu zaszło coś dziwnego, niewytłumaczalnego, intensywnie przeszukiwałam biblioteki w poszukiwaniu czegokolwiek co by przypominało moje doświadczenia... poszukiwałam również takich ludzi.\nZnalazłam trochę literatury, która dała mi trochę głębszy wgląd w zagadnienie Kundalini (właśnie tą wiedzę zaczęłam intensywnie studiować po przeczytaniu książki Gopi Krishny "Życie z Kundalini"... która jakoś mi tak "przypadkowo" wpadła w ręce... o ile ktoś jeszcze wierzy w przypadki)... ale ciągle nie mogłam znaleźć odpowiedzi na moje pytania, a raczej doświadczenia, z którymi przyszło mi się osobiście zmierzyć... tym bardziej, że nikt nie umiał mi pomóc szczególnie w tej pierwszej najcięższej fazie tego procesu, byłam odsyłana przez lekarzy do duchownych a duchowni znowu mnie odsyłali do lekarzy i tak kółeczko się zamykało a ja stałam w nim bezsilna.\nDo dziś nie znalazłam ani jednej notatki czy człowieka, który byłby w stanie wyjaśnić mi w sensowny sposób pewne rzeczy dotyczące wielu moich doświadczeń... a ci "najwięksi" znawcy tematu odsyłali mnie do szpitala psychiatrycznego, toteż przestałam je opowiadać ludziom - ignorantom, ponieważ ci nie posiadają żadnej wiedzy a ich odpowiedzi to takie kutamary, ni to święte ni to ziemskie, zupełnie oderwane od rzeczywistości.\nDoskonale widzę co się stało ze mną, jak patrzę obecnie na świat, kim dla mnie jest Bóg, natura, obecne życie ma zupełnie inny smak, nie ten sam co przed przebudzaniem. I jestem świadoma od samego początku, że to nie moja zasługa tylko tej energii, która nagle przejęła ster w moim ciele - nie było i nadal nie ma tam mojego działania.\nOd kilkunastu lat obserwuję ten toczący się proces w każdej minucie mojego życia. Dzisiaj już wiem, że ten proces zaczął się znacznie wcześniej... ale ja dojrzałam go w chwili, kiedy ten wulkan nagle wybuchł i poraził mnie swoją siłą. Obserwuję już tyle lat jak moje ciało nieustannie się oczyszcza na głębszych i głębszych poziomach i końca nie ma. Obserwuję jak zmieniło się moje podejście do życia, ludzi, natury... jak zmieniły się moje uczucia, emocje, jak przekształciły się moje wartości.\nNie wiadomo skąd doświadczam nieograniczonego zrozumienia rzeczywistości i skąd do mnie przypływa wiedza... a w dodatku działa w moim ciele uzdrawiająca energia, która pomogła już nie jednej osobie.\nMoje Kundalini to nadal dla mnie największa tajemnica, którą zgłębiam każdego dnia, pomimo, że czuję ją w każdej sekundzie swojego życia, od chwili przebudzenia nigdy nie spoczywała, owszem czasami jej działanie jest łagodniejsze a innym razem tak porusza moim ciałem, że aż powoduje jego cierpienie.\nWidzę, że ta energia ma niesamowitą moc... i nie ma takiej opcji abym ten bieg mogła jakoś przerwać, nawet kiedy mi mocno doskwiera.\nChociaż znawcy tematu twierdzą, że proces Kundalini jest dla człowieka największym błogosławieństwem w jego życiu, że daje człowiekowi szybki duchowy wzrost i w niesamowity sposób poszerza jego świadomość... ale ta energia może też być przekleństwem, zmusza normalnego śmiertelnika nie tylko do intensywnych doświadczeń (nowych i niezwykłych) ale i manifestacji tej energii na zewnątrz, toteż taki człowiek nie może ukryć się w tłumie... nie może zamilczeć... i środowisko widzi, że w tym człowieku dzieją się inne w dodatku nadzwyczajne rzeczy.\nCzęsto wstaję w nocy z łóżka bo muszę napisać wiersz... albo coś tam... bo wiem, że te słowa nie mogą ulecieć na wiatr, że są ważne... i wiem, że już za godzinę nie będę ich pamiętać ponieważ przykryją je już nowe też ważne... a moje siły fizyczne nie mogą za tym wszystkim nadążyć... i to jest ode mnie silniejsze, toteż wstaję i piszę.\nCzęsto biegnę gdzieś i sama nie wiem po co... a tu w końcu okazuje się, że tam musiałam być, udzieliłam komuś pomocy nawet nie zdając sobie wcześniej z tego sprawy, że taki człowiek istnieje na świecie... i nie ważne jest w tym wszystkim moje osobiste życie, które całkowicie wyrwało się spod mojej kontroli... często słyszę w głowie dźwięk, który mnie budzi, szczególnie, kiedy idę spać i proszę "przebudźcie mnie, muszę wstać o 7:00"... i jakie jest moje zdumienie, kiedy otwieram oczy i patrzę na zegar... tam jest dokładnie ta godzina, o którą prosiłam.\nCały czas czuję tą energię w sobie, krąży we mnie i ciągle coś tam zmienia... jednego dnia nagle boli mnie brzuch... drugiego palą mnie stopy, nie ma tam żadnego problemu a ja kuśtykam jak stuletnia staruszka, a za parę godzin już tańczę na wysokich szpilkach.\nCały czas czuję w sobie wielką elektromagnetyczną falę, która jak tsunami płynie przez całe moje ciało, szczególnie nocami... ta energia we mnie nigdy nie śpi, cały czas przypomina mi - ja tu jestem i czuwam i nic nie uchodzi mojej uwadze. I nie ważne w jakim znajduję się miejscu, na jakim kontynencie, zawsze jest ze mną i ciągle robi mi jakieś niespodzianki.\nNie muszę tu pisać, że tak silna energia powoduje w ciele fizycznym dużo napięć (bo to ciągle jest zbyt słabe), czasami pojawia się wielki ból, czasami wiruję niczym motyl.\nDziś to już wiem, że ten ból jest sposobem komunikacji energii, oczyszczania i uzdrawiania. Ból to otwieranie dodatkowych energetycznych kanałów, które do tej pory nie były aktywowane w ciele. Do tej pory energia krążyła w 14 meridianach, z chwilą przebudzenia się Energii Kundalini dwa główne kanały - jeden z przodu ciała, a drugi z tyłu ciała, które są morzem energii yin i yang, łączą się w jedno i wpływają do pustego dotąd kanału Sushumny... to nie jest jedyna zmiana w pracy naszych meridian, w tym samym czasie otwierają się nowe dotąd nieaktywne, na początek dochodzi ich 6... i tak rodzi się nowa istota duchowa i fizyczna, chociaż tego procesu na pierwszy rzut oka wcale nie widać.\nOgień Kundalini mocno trawi ciało, wypala, zmienia człowieka w istotę świetlistą... toteż takiego człowieka męczą nieustannie wewnętrzne gorączki... i chociaż znam już ten proces i wiem, że to jest naturalny stan to ciężko czasami i mnie zrozumieć tą tajemniczą naturę, która raz mnie rozpieszcza a drugi raz chłoszcze. Przynosi radość, szczęście i cierpienie... i to wszystko przeplata między sobą niczym warkocz... ale to cierpienie jakoś już nas tak nie boli bo osoba z przebudzonym Kundalini wie skąd ono pochodzi, toteż mimo fizycznego bólu takie osoby żyją z uśmiechem na twarzy.\nAle jak widać często ludzkie ego ma tendencję na szybkie rezultaty i śpieszno mu zbierać natychmiastową gratyfikację. Są ludzie, którzy idą na szybkie kursy duchowego wzrostu i pokazują światu jak to się szybko osiąga najwyższe duchowe szczyty... ale ile w tym jest prawdy a ile kłamstwa to śmiem twierdzić, oni sami tego nie mogą zmierzyć.\nNiestety to powoduje u tych osób tylko opóźnienia w tym procesie i bez względu na to co się z nami dzieje... MUSIMY SIĘ PODDAĆ!\nCzłowiek jest tak zaprojektowany, że kiedy przebudzi się jego Energia Kundalini, biegnie do góry wzdłuż kręgosłupa już kanałem Sushumny i łączy się z Kosmiczną Energią czyli zawiązuje więź z Bogiem. Poza naszym ciałem mamy jeszcze inne czakry, które w czasie przebudzenia Kundalini także się otwierają i torują nam drogę do góry.\nI co mogę dziś jeszcze do tego dodać... mimo wszystkiego należy cieszyć się, Energia Kundalini to wielka duchowa podróż w nieznane obszary świata duszy i ciała ludzkiego, po której przewodnikiem jest Wielka Miłość... i ta Miłość będzie już naszym przewodnikiem na zawsze... i tylko ten przewodnik wie - co mnie jutro czeka... to On szykuje dla mnie niespodziankę... a ja muszę tylko Jemu się poddać i ją rozpakować.


#003 piątka kolońska - mojepiatki.com\nDer Kölner Dom i StreetArt w dzielnicy Ehrenfeld\nW Kolonii byłem ponad 20 razy, ten raz jednak był wyjątkowy, gdyż relacja z niego miała znaleźć się na blogu. Czasu na zwiedzanie nie miałem dużo, bo przyjechałem tu do pracy, a konkretniej na targi kolońskie. W pięciodniowy pobyt dodatkowo wplotło się przeziębienie, co dodatkowo skomplikowało sprawę.\nKolonia (ja z wymowy i pisowni wolę Köln) to, jak później doczytałem, miasto położone w kraju związkowym Nadrenia Północna-Westfalia, stolica Rejencji Kolonia. Brzmi strasznie, ale rzeczywistość jest lepsza…\nNad centrum miasta góruje gotycka katedra nazywana Dom. Jej wizerunek przewija się na pocztówkach, naklejkach, kubkach i innych pamiątkach. Zdjęcie albo grafikę z katedrą znajdziecie też w prawie każdej restauracji, pubie, hotelu. Widać ją z bardzo wielu części miasta i jest dla mnie zdecydowanie jego charakterystycznym punktem.\nJako że street art z założenia ma być nieodzownym elementem bloga, po przyjeździe odłączyłem się od grupy i pojechałem do dzielnicy Ehrenfeld, jednej z pięciu, które planowałem pozwiedzać pod kątem graffiti i murali. Jak się później okazało, nie starczyło czasu na inne. No cóż, jeszcze tam wrócę.\nMost miłości & browar Päffgen\nGdy już liznąłem trochę sztuki ulicznej, przyszła pora na centrum miasta. Metrem na półgapę (miałem w kieszeni bilet targowy uprawniający do bezpłatnej jazdy komunikacją miejską, ale ważność nabierał dopiero za dwa dni; całe życie na krawędzi…) dojechałem do jednej z centralnych stacji miasta i stamtąd spacerkiem poszedłem w stronę katedry i mostu Hohenzollernów. Mostu wyjątkowego, mostu, do którego przypięte są tysiące albo i dziesiątki tysięcy metalowych kłódek z inicjałami zakochanych. Przeszperałem internet i źródła podają liczbę około 40 tysięcy kłódek o wadze od 2 do 15 ton. Pojawia się nawet liczba 40 ton, ale chyba mało realna. Tak czy inaczej liczby robią wrażenie, ale zapewniam, że nie takie jak kłódki. Tyle miłości w jednym miejscu!\nMniej więcej kilometr od mostu i katedry przebiega Friesenstraße, uliczka, przy której pod numerami 64-66 znajduje się miejsce, którego przy wizycie w Kolonii pominąć nie wolno. Jest to zakazane, jeszcze nie prawnie, ale myślę, że to kwestia czasu. Mowa o Braurei Päffgen, browarze, w którym od ponad 130 lat warzy się piwo, nazywane przez miejscowych Kölsch. Podaje się je w charakterystycznych dla Kolonii, smukłych szklaneczkach o pojemności 0,2 litra. Miejsce ma charakter i klimat gospody, ruch jest jak w ulu, tudzież w mrowisku. Miejsce mieliśmy tylko dzięki uprzejmości dwóch Kolończyków, którzy pozwolili nam się dosiąść. Ucztę okraszały rozmowy skupiające się głównie wokół podobnej dyspozycji naszych reprezentacji na mundialu 2018 w Rosji. Menu w Päffgen jest przaśne. Nie jestem pewien, czy dobrze używam tego słowa: jest tłusto, mięsiście, syto, czyli to, co tygryski lubią najbardziej.\nWizyta w browarze przypadła na mój okres niejedzenia mięsa, więc u mnie królowały tematy rybne i serowe, a u całej reszty – chabanina.\nJogging, mecz Bundesligi oraz karnawał… latem\nDumny jestem, gdyż w Kolonii po raz pierwszy od operacji kolana i uruchomienia bloga udało mi się przebiec 5 km, a więc tak naprawdę jest to pierwsza prawdziwa piątka. Sobota stała pod znakiem budowy stoiska targowego. Staraliśmy się uwijać, gdyż na wczesne popołudnie zaplanowaliśmy wizytę na legendarnej Bayarenie, stadionie położonym w oddalonym od Kolonii o kilkanaście kilometrów Leverkusen. Miał się tam odbyć mecz Bundesligi pomiędzy miejscowym Bayerem 04 a Vfl Wolfsburg.\nStadion robi dobre wrażenie, chociaż myślałem, że ma większą pojemność niż 30 tysięcy fanów (tak podają źródła). Jeżeli dobrze pamiętam, to na meczu było koło 26 tysięcy kibiców, a więc całkiem dużo. Nie jestem ekspertem piłkarskim, ale nie trzeba nim być, żeby wychwycić „subtelną” różnicę w poziomie pomiędzy ligą niemiecką a rodzimą Ekstraklasą.\nW drodze powrotnej mijaliśmy wielu… karnawałowiczów. To nie pomyłka. Mimo że mieliśmy sierpień, Kolonia wypełniona była przebierańcami. Po prostu miasto organizuje imprezę karnawałową latem. Nazywa się Jeck im Sunnesching. Dla mnie to świetne rozwiązanie. Spróbowałem zrobić kilka zdjęć poprzebieranym imprezowiczom, ale trochę z braku umiejętności fotograficznych i bardziej z braku odwagi nie udało się uchwycić niepowtarzalnego klimatu w pełni. Wrzucam tutaj marną namiastkę, z góry przepraszam za jakość i jednocześnie zachęcam do odwiedzenia miasta podczas letniego karnawału w przyszłości.\nJeszcze krótko chciałem wspomnieć o Sushi Nara – małej, klimatycznej knajpce znajdującej się przy tej samej co browar Päffgen Friesenstraße, pod numerem 70. Miejsce polecił mi kilka lat wcześniej holenderski znajomy, więc czuję się w obowiązku polecić je Wam. Znajdziecie tam bardzo dobre sushi i duży wybór herbat. Myślę, że kilkadziesiąt rodzajów.\nOstatnim, nieplanowanym i bezapelacyjnie najlepszym punktem wyjazdu do Kolonii był koncert U2. Jadąc rano drugiego dnia targów, zobaczyłem banner z reklamą koncertu w Lanxess Arenie, mającego się odbyć nazajutrz. Przetarłem oczy ze zdziwienia, ale okazało się, że wzrok mnie nie myli. Legendarny irlandzki zespół miał zagrać w Kolonii. Smaczku wszystkiemu dodawał fakt, że kilka dni wcześniej otwierający europejskie tournée koncert w Berlinie został przerwany z powodu problemów Bono z głosem.\nPo znalezieniu początkowej informacji, że bilety są wyprzedane, zacząłem szukać na eBayu, ceny były tam jednak zdecydowanie za wysokie. Rozważałem również zakup biletu pod halą przed koncertem od tzw. Koników. Nigdy tego nie robiłem, ale zawsze musi być ten pierwszy raz przecież. Poszperałem trochę w internecie i ostatecznie udało się kupić bilet.\nKoncert rozpoczął się bez supportu, z półgodzinnym poślizgiem, jak najbardziej dopuszczalnym dla zbudowania napięcia i atmosfery. Na środku hali stała kilkudziesięciometrowa konstrukcja, widoczna na pierwszym zdjęciu. Podejrzewałem, że to ekran, ale nie spodziewałem się, że będzie ruchoma i że… znajda się w niej muzycy. Zaczęło się od wyświetlania różnych motywów na ekranie, następnie obraz zniknął i w środku konstrukcji ujawnili się panowie z U2. Fantastyczna sprawa. Łącznie muzycy grali na trzech różnych scenach, a koncert był urozmaicony filmami o przekazie politycznym, nawołującym do pokoju i tolerancji. Nie zabrakło również animacji. Wydarzenie promowano jako U2 eXPERIENCE + iNNOCENCE Tour i dla mnie naprawdę było to experience. Jestem pełen podziwu dla muzyków i rozmachu, z jakim zorganizowali koncert. Na jednym ze zdjęć widać – ledwo, ale widać – jak Bono śpiewa, klęcząc, ale to my, 20 tysięcy fanów, powinniśmy klęczeć przed nim.\nNa ekranie wyświetliła się w pewnym momencie panorama Kolonii, nakręcona z lotu ptaka, owacyjnie przyjęta przez publiczność. Wychodzi na to, że oprócz oprawy i wizualizacji wspólnej dla całej trasy zaplanowano również motywy dostosowane do miejsca, w którym odbywał się koncert. Nie zabrakło również polskiego akcentu. Bono pięknie mówił, że bez swojej żony byłby tylko połową człowieka. Poczułem żal, że nie mam swojej drugiej połowy… Jeszcze Cię znajdę…;-P.\nPodsumowując koncert, zacytuję mojego syna, który jak coś mu się bardzo spodoba, mówi: „Zobacz, tata, jakie sztosiwo!”.\nZawsze gdy wybieram zdjęcia do artykułu, to przejmuję się, że jest ich za dużo i nie wiem, z których zrezygnować. W przypadku koncertu U2 ile zdjęć bym nie zrobił, to i tak byłoby za mało.\nBy the way pan przy wejściu powiedział, że nie wejdę z takim aparatem. Zapytałem grzecznie, gdzie jest depozyt, żeby go oddać, po czym poszedłem w przeciwną stronę, na swoje miejsce, dzięki temu mam tę wątpliwej niestety jakości fotorelację.\nWcześniej mówiłem, że pójdę na koncert U2, gdy zagrają tam, gdzie będę, specjalnie nie będę jechał, ale po tym, czego doświadczyłem w Kolonii, bez wahania pojechałbym jeszcze raz nawet w najdalszy zakątek globu.\nPierwsze strony lokalnych gazet dzień po koncercie poświęcono temu wydarzeniu, co dodatkowo potęguje uczucie, że wziąłem udział w czymś wyjątkowym.\nKolonia ma swój niepowtarzalny klimat, definiują go jako urban city lifestyle. Mnie kojarzy się z wypełnionymi knajpkami i rowerami. Krótki, pięciodniowy wyjazd wypełniony głównie pracą, walką z przeziębieniem, które pokrzyżowało niektóre plany, oceniam mimo wszystko dobrze. Poczucie, że dobrze znam Kolonię, przeplata się z poczuciem, że mogę ją poznać jeszcze lepiej i z przyjemnością przyjadę tu po raz kolejny.\n23 maja 2019 at 11:06\nTen wpis spowodował ze wykopałam z pamięci wspomnienia z mojej pierwszej wyprowadzki z kraju:) w Kolonii mieszkałam rok czasu, chodziłam tam do szkoły i uczyłam się życia. Poznałam mentalność Niemców mieszkających na Marienburg’u o których w tamtych czasach chciałam napisać książkę, żałuję ze nie wiedziałam o możliwości pisania bloga, wszystkie fanaberie bym opisała:).\n23 maja 2019 at 11:24\nBardzo się cieszę, że wpis przywołał wspomnienia, mam nadzieję, że miłe. Napisanie książki, wow! To by było coś! Myślę, że nigdy nie jest za późno, z perspektywy czasu nawet lepiej. Co do fanaberii to nie wiem co tam nafaneberiowałaś ale nie wszystko musi ujrzeć światło dzienne 😉\n26 maja 2019 at 19:59\nKolejna, ciekawie opisana wyprawa Bartek. Czekam na następne. Pozdrawiam ?