W Brzesku ustawę dekomunizacyjną przeprowadzono w rekordowycm tempie. (Zb. Stós) 2016-05-27\nPrzez ostatnich 8 lat, a może i dłużej, radni miejscy i władze miasta dyskutowali nad tym, co zrobić z pomnikiem, który w 1964 roku władze PRL postawiły na cmentarzu wojennym w Brzesku przy ul. Czarnowiejskiej, w celu upamiętnienia funkcjonariuszy UB, MO, ORMO poległych na ziemi brzeskiej w latach 1945-1947 w walce o utrwalenie władzy ludowej. Na pomniku zamontowano tablicę z wyrytymi 19 nazwiskami (dwa nazwiska są identyczne, co może sugerować błąd kamieniarza).\nfot. Karina Gaweł\nW marcu 2008 r. Łukasz Kornaś, ówczesny redaktor naczelny BIM-u, przedstawiając bardzo ciekawie tło historyczne powstania tego pomnika, zakończył swój artykuł tymi słowami:\n“Radny Adam Kwaśniak już od dłuższego czasu zabiega o usunięcie pomnika, m.in. składając interpelacje na posiedzeniach Rady Miejskiej. „Organizacje sowieckie do zwalczania polskości i polskich patriotów mają pomnik, a ich ofiary nie. Skandalem jest jednak to, że po zmianach ustrojowych i uzyskaniu wolności w 1989 roku w dalszym ciągu składa się im cześć, prowadzi pod ten pomnik najmłodsze pokolenie brzeszczan, które nie zna jeszcze historii. I jeszcze słyszymy, że nie da się z tym nic zrobić, bo to jest zabytek” – mówi radny.\nOkazuje się jednak, że pomysł usunięcia pomnika być może uda się zrealizować. Zapytałem o to panią Marię Wojtal z tarnowskiego wydziału ochrony zabytków. „Uważam, że jeśli jest to symboliczny pomnik, a nie rzeczywisty grób, to powinien zniknąć. Nie można jednak go zniszczyć całkowicie, lecz należałoby przenieść ten pomnik w inne miejsce. Myślę, że będzie trzeba wspólnie zastanowić się nad tym problemem i w końcu go rozwiązać”, dodaje pani Wojtal. Czy zatem pomnik zniknie? Jest na to duża szansa, należy ją zatem wykorzystać.”\nźródło: Łukasz Kornaś "Komu cześć i chwała" BIM Nr 3, 2008\n11 sierpnia 2008 r. na Komisji Prawa Porządku Publicznego i Promocji (KPPPiP) Rady Miejskiej w Brzesku radni zapoznali się z pismem Burmistrza Brzeska dot. podjęcia działań związanych z usunięciem z cmentarza wojennego w Brzesku pomnika „Funkcjonariuszom UB,MO,ORMO poległym na ziemi brzeskiej w walce o utrwalenie władzy ludowej w latach 1945-1947”. Jakie to działania obiecał podjąć lub podjął burmistrz Grzegorz Wawryka, tego z protokołu nie można odczytać. W każdym razie Komisja jednogłośnie zawnioskowała o całkowite rozebranie przedmiotowego pomnika.\nźródło: Protokół Nr 21/ 2008 Z posiedzenia KPPPiP RM w Brzesku, odbytego w dniu 11 sierpnia 2008 roku.\n16 marca 2009 r. Minęło siedem miesięcy i KPPPiP znowu zajmuje się tematem. Tym razem poświęcając mu dość dużo czasu.\nNa komisję został zaproszony Pan Jerzy Wyczesany, brzeski historyk, który poinformował członków komisji, co wie na temat interesującego ich pomnika. Jego wystąpienie można sprowadzić do stwierdzenia, że “(…) nie wiadomo czy to jest tylko i wyłącznie pomnik, czy jest to grób. Jest dokumentacja świadcząca o tym, jakie to są osoby.” Według Jerzego Wyczesanego “część z tych ludzi, którzy zginęli i tam są pochowani, to naprawdę ludzie, którzy byli w podziemiu - Armii Krajowej. Jest to jednak grób pracowników Urzędu Bezpieczeństwa, Milicji Obywatelskiej i ORMO, którzy polegli na ziemi brzeskiej, ratując dobytek państwowy i prywatny. (…) Na tym etapie badań i informacji, jakie posiadam, istnieje duże prawdopodobieństwo, że jest to grób kryjący prochy.”\nNastępnie wywiązała się polemika Jerzego Wyczesanego z Przewodniczącym Komisji Adamem Kwaśniakiem, który, powołując się na anonimowego rozmówcę, notatkę J. Burlikowskiego ("Nastąpiło tam odsłonięcie tablicy pamiątkowej ku czci poległych funkcjonariuszy MO i służby bezpieczeństwa powiatu brzeskiego."), opracowanie na temat cmentarza wojennego, dokument historyczno-odtworzeniowy autorstwa Izabeli Chlost i Jerzego Drogomira, przekonywał członków Komisji, że mamy do czynienia wyłącznie z symbolicznym grobem. Jerzy Wyczesany nie zgodził się z tym stwierdzeniem i poinformował członków Komisji, że “nie całkiem zgadza się z notatką, na temat cmentarza wojennego autorstwa Izabeli Chlost i Jerzego Drogomira, ponieważ znajdują się w tej kwaterze ofiary, które ekshumowano z lasu słotwińskiego i jasieńskiego.”\nPo dyskusji i analizie podjęto następujący wniosek: “Komisja wnioskuje do Burmistrza Brzeska o uzyskanie informacji rzeczywistego miejsca pochowania osób (od rodziny poległych, z dokumentacji parafialnych), których nazwiska figurują na tablicy „Pomnika MO, UB, ORMO”, znajdującego się na cmentarzu wojennym w Brzesku. Wniosek został przyjęty jednogłośnie.\nźródło: Protokół Nr 29/ 2009 Z posiedzenia Komisji Prawa Porządku Publicznego i Promocji Rady Miejskiej w Brzesku, odbytego w dniu 16 marca 2009 roku.\nTrudno powiedzieć, na ile władze miasta wzięły sobie do serca zalecenia KPPPiP RM w Brzesku, w każdym razie, pięć lat później, w sierpniu 2014 r. tablica była wciąż na pomniku.\n8 sierpnia 2014 r. Komisja Prawa Porządku Publicznego i Promocji Rady Miejskiej odbyła kolejną wizję lokalną na cmentarzu wojennym i jednogłośnie stwierdziła, że tablicę informacyjną na pomniku upamiętniającą ORMO, UB i Milicjantów należy zamienić na tablicę, na której będą się znajdowały tylko nazwiska i data śmierci.\nźródło: Protokół Nr 08/ 2014 Z posiedzenia Komisji Prawa Porządku Publicznego i Promocji Rady Miejskiej w Brzesku, odbytego w dniu 8 sierpnia 2014 roku.\nPrzy takim tempie zajmowania się tematem pewnie jeszcze następną dekadę władze nic by nie zrobiły, aby załatwić tę drażliwą dla wielu sprawę. O, przepraszam. Byłaby ona załatwiona do połowy 2017 r., po tym jak Sejm i Senat przyjęły w kwietniu ustawę dekomunizacyjną a Prezydent Andrzej Duda podpisał ją kilka dni temu. Ustawa ta daje Samorządom rok na usunięcie z przestrzeni publicznej nazw upamiętniających osoby, organizacje, wydarzenia i daty symbolizujące komunizm lub propagujące go.\nJak widać, na zamieszczonym poniżej zdjęciu, znalazły się osoby (*), które nie chciały czekać kolejnych kilka miesięcy i postanowiły ułatwić zadanie brzeskiemu samorządowi.\nfot. Łukasz Wrona\nmaj 2016 r\nCzy problem tablicy został tym sposobem “załatwiony”? Moim zdaniem, nie. Mam nadzieję, że teraz władze miasta ustalą w końcu ostatecznie, czy mamy do czynienia z rzeczywistym czy symbolicznym grobem i czy osoby wymienione na zniszczonej już tablicy, rzeczywiście są tam pochowane. Jeżeli okazałoby się, że tak, to na pomnik powinna wrócić, zgodnie zresztą z rekomendacją Komisji Prawa Porządku Publicznego i Promocji Rady Miejskiej z sierpnia 2014 r., tablica z nazwiskami i datami śmierci osób tam pochowanych.\nP.S. Od kilku lat Brzesko i Nowy Sącz znajdują się, jako jedyne miasta w Małopolsce, na liście miejscowości, w których istnieją “pomniki hańby”. Poza wspomnianą tablicą na liście tej znajduje się także ul. Armii Ludowej. zobacz »\nInformacje na cytowanej stronie internetowej już są nieaktualne, jako że ul. Armii Ludowej w Brzesku została przemianowana kilka miesięcy temu na ul. Armii Andersa, a tablicy gloryfikującej funkcjonariuszy MO, UB i ORMO, już nie ma.\nAktualizacja: Według nieoficjalnych informacji, tablica została ściągnięta przez Instytut Pamięci Narodowej.


TOP 13 podcastów o marketingu i biznesie! | F1Brand\nTOP 13 podcastów o marketingu i biznesie!\nPodcasty są teraz na fali, z tygodnia na tydzień ich popularność rośnie, nie tylko na świecie, ale także w Polsce – podobno co czwarty polski internauta słucha już dzisiaj podcastów. Żyjemy w czasach dostępu do usług tu i teraz, wręcz na żądanie. Wystarczy kilka kliknięć żeby obejrzeć ulubiony film, serial, posłuchać audiobooka, nic więc dziennego, że i podcasty cieszą cię coraz większym zainteresowaniem.\nDzięki podcastom efektywnie wykorzystujemy czas. Możemy słuchać ich w podróży, w korku, biegając, sprzątając czy gotując. Podcasty to kopalnia wiedzy, praktycznie w każdej dziedzinie da się znaleźć coś dla siebie. My podrzucamy naszą subiektywną listę TOP 13 polskich podcastów o marketingu i biznesie, z której korzystamy na co dzień. Solidna dawka wiedzy, inspiracji i doświadczeń innych, z których warto czerpać.\nKonkretnie o marketingu, Artur Jabłoński\nRozmowy saunowe, Bolesław Drapella\nMała Wielka Firma, Marek Jankowski\nPaweł Sala Podcast – Email i Marketing\nPrzygody Przedsiębiorców, Adrian Gorzycki\nFirma on-line, Agata Chmielewska\nWszystkie twarze biznesu, Greg Albrecht\nZaprojektuj Swoje Życie, Maciej Filipkowski\nPiotr Bucki – Biznes w IT.\nWięcej niż oszczędzanie pieniędzy, Michał Szafrański\nMarketing i biznes, Michał Bąk


Praca wre na budowie OVO Wrocław - INWESTYCJE\nAutor: HouseMarket.pl 21 grudnia 2015 13:18\nNa kondygnacji -2 trwa wykańczanie wnętrz. W przestronnej i wysokiej na sześć 6 metrów sali balowej zamontowane są już prawie wszystkie wulkany, które staną się oryginalnymi lampami w kształcie odwróconej góry.\nPrace postępują zgodnie z harmonogramem. Wielofunkcyjny kompleks z apartamentami, penthouse’ami i ekskluzywnymi biurami będzie gotowy w 2016 roku. Inwestorem OVO Wrocław jest Wings Properties.\nPAWEŁ LASZECKI RSS


Były nowości, są i denka. Bo zużywam regularnie;) Nawet kolorówkę, dzięki czemu widzę, że pieniądze nie lądują w przysłowiowym błocie.\nHigiena oczywiście jest ważna więc nie może zabraknąć tych produktów:\nYves Rocher - żel pod prysznic i do kąpieli x2. Wersja kokosowa i oliwkowa. Kokosowa pod względem zapachu bardziej mnie urzekła, wiążą się z tym miłe wspomnienia i pewnie tak zostanie już na zawsze. Pod względem mycia, myją dobrze, ale potrafią też nieco przesuszyć skórę ciała. Co na mojej skórze zaczęło objawiać się wykwitami alergicznymi. Za tą cenę podziękujemy i więcej się nie spotkamy. 400 ml kosztuje ok. 16 zł, produkt z zielonym punktem, więc większość promocji go nie obowiązuje. Do tego szeroki otwór przez, który wydobywamy produkt, zmniejsza jego wydajność, sensowne byłoby zamocowanie pompki lub mniejszego otworka.\nFlos-lek - żel do higieny intymnej, łagodny. Nie był drogi, poniżej 15 zł, z pompką ułatwiającą higieniczne korzystanie, 200 ml. Bardzo wydajny. Lecz co do delikatności mam zastrzeżenie. Infekcje to u mnie rzadkość raz na 2 lata np. po kąpieli w brudnym Bałtyku.... Cytologię wykonuję regularnie co rok, i Was też do tego zachęcam! Więc nie rozumiem skąd uczucie pieczenia i dyskomfort podczas stosowania. Nie wrócimy do siebie...\nO demakijażu rozpisałam się wystarczająco prezentując nowości. Płyn micelarny Ziaja kupuję regularnie, Fitomed - żel do mycia twarzy ziołowy do cery tłustej i trądzikowej, zakupiłam ponownie, zdecydowanie to odkrycie roku!\nNa blogu pokazywałam już jak spisuje się nowy tusz Rimmel - scandaleyes retro glam. Z chęcią kupię ponownie. Jeszcze co nieco bym nim zmalowała, ale łzawią mi oczy w okresie jesieni-zimy, więc sięgam teraz po wodoodporne tusze. A do wiosny daleko, więc do tego czasu minie termin przydatności, czego w produktach do oczu szczególnie mocno pilnuję!\nMaybelline - the colossal volum express, wersja wodoodporna. To dla mnie jedne z lepszych tuszy wodoodpornych o idealnych szczoteczkach, robi wszystko to co chcę z moimi krótkimi rzęsami. Skończył swoją żywotność.\nMake up Atelier Paris - korektor. Stosowałam pod oczy jak i na drobne niedoskonałości cery.\nDwa pędzle do pudru, pochodzą z zestawów no name, które otrzymałam podczas nauki na studiach kosmetologicznych/ studium wizażu w ramach "wyprawki". Gdybym wiedziała zapisując się na studium, ze szkoła zaopatrzy nas w kolejny kiepskiej jakości zestaw za który wcale nie mało płaciłyśmy, wolałabym na własną rękę skompletować pędzle. Walają się tak już kilka lat po łazience/kosmetyczce, aż w końcu trafiają do kosza. Są szorstkie po jednym użyciu, drapią skórę i ogólnie jestem na nie....\nOdkąd złamałam stopę trudno było rozprawić mi się samej z bikini za pomocą wosku. Sięgnęłam wtedy po krem do depilacji - Bielenda. To strzał w 10! Usuwa włoski w 10 min, spowalnia ich czas odrastania, nie powoduje podrażnień. To nie to samo co wosk, ale dobra alternatywa na szybko. Chętnie kupię ponownie.\nThe Body Shop - masło do ciała honeymania. 50 ml. Które bardzo dobrze mi służyło. Lubię ichniejsze masełka i pewnie spotkamy się ponownie.\nPróbki Macrovita, shampon dla włosów tłustych i z łupieżem, niestety próbka za mała bym umyła nią dokładnie włosy mojej gęstości i długości. Słabiej się pieni ponieważ ma naturalny skład. Druga próbka to Macrovita, anti-wrinkle eye cream. Użyłam zaledwie 2 razy, chociaż wystarczyłoby na więcej. Podczas stosowania odczułam niepokojące pieczenie.\nTo już wszystko, jestem z siebie dumna, że tak sprawnie idzie mi każdego miesiąca. Miałyście, któryś z wymienionych przeze mnie kosmetyków? Jak Wasze wrażenia oraz zużycia listopada?\nROKSI 2 grudnia 2013 21:54\nluthienn 2 grudnia 2013 22:00\nTen żel Fitomedu na pewno przygarnę :)\nJuicyBeige 2 grudnia 2013 23:13\nTak, masełka z TBS rownież bardzo lubię:)\nzuocienie 2 grudnia 2013 23:20\nja właśnie kończę scandaleyes, też jestem zadowolona z niego, ale lubię testować nowe ;-) wykończyłam też właśnie malinowe mleczko z YR ;-) niezłe denko u Ciebie :)\nBogusiaM 5 grudnia 2013 20:55\nSamo tak łatwo poszło:)\nMake-up by Mags 2 grudnia 2013 23:29\nżel do mycia twarzy mnie bardzo ciekawi- muszę go dopisać do długiej listy rzeczy które kupię jak kiedyś odwiedzę Polske :P Tusz z maybelline to moj absolutny ulubieniec wsród tuszy nei tylko wodoodpornych! A co do pędzli to też mam takie które "dostałam" w trakcie kursów wizazu a które nie są najlepszej jakości niestety... Używam je do makijażu teatralnego i do efektów specjanlych...\nBogusiaM 5 grudnia 2013 20:56\nJa nie robię takich charakteryzatorskich makijaży, więc nie mam do czego wykorzystać.\nObecnie używam żelu z Fitomedu, ale na mnie wielkiego wrażenia nie zrobił. Jest w porządku, jednak nie przekonuje mnie tak, jak Ciebie.\nMasełka TBS natomiast mnie również służą i co jakiś czas chętnie po nie sięgam :)\nBogusiaM 5 grudnia 2013 20:54\nKażdy ma też inne oczekiwania;)\nZielone Serduszko 3 grudnia 2013 10:14\nNie wyrzucaj pędzli, mogą się przydać do odkurzania klawiatury lub innych trudno dostępnych miejsc ;)\nKlawiatura odkurzona, a pędzel już w koszu:p\nPlace Of Woman 3 grudnia 2013 10:39\nZnam tylko tusz z Maybelline:)\nAneta Starosta 3 grudnia 2013 11:11\nBardzo lubiłam oliwkowy żel YR.\nI miodowe masełko również.\nżaneta serocka 3 grudnia 2013 11:28\ngratuluję denka . miałam żel do cery suchej z fitomeu i dobrze mi służył.\nFraise26 (My strawberry fields) 3 grudnia 2013 11:35\nFitomedem mnie zaciekawiłaś. O ich kosmetykach czytałam ostatnio dużo dobrego, a na punkcie produktów do mycia twarzy mam hopla :)\nBogusiaM 5 grudnia 2013 20:53\nTen żel zasługuje na uwagę:) Nawet nie mam ochoty szukać już innego.\nEwelina K 3 grudnia 2013 13:15\nZaciekawil mnie YR ale skoro wysusza to niebardzo :/\nNiestety, mnie tak może inne osoby tego nie odczuwają.\nMarta 3 grudnia 2013 14:38\nJestem na maxa ciekawa tego korektora z make up atelier, dużo słyszałam o tej firmie, a nigdy nie podsiadałam ani jednego z ich kosmetyków :<\nBogusiaM 5 grudnia 2013 20:52\nZ Make up atelier paris używam też podkładów do makijażu profesjonalnego.\nIwetto Iwettos 3 grudnia 2013 17:01\nTo prawda, lepiej zainwestować w lepsze pędzle niż się męczyć z miotłami :P\nDokładnie, te leżały i zbierały kurz...\nPaula 3 grudnia 2013 20:18\nbardzo lubię ten żel Fitomedu :)\nstrī-linga 3 grudnia 2013 21:43\nzainteresował mnie krem do depilacji. co do pędzli to się absolutnie zgadzam i popieram. sama muszę się pozbyć kilku sztuk!\nGodny uwagi:) Wyrzucaj bo po co mają leżeć nie używane:p\nAleksandra Zdanowicz 5 grudnia 2013 18:47\nŻel Fitomed ciekawie się zapowiada, gdzie można go dostać?\nBogusiaM 5 grudnia 2013 20:50\nW aptekach dbam o zdrowie;)


System zastępczy - Puls Biznesu - pb.pl\nWytwórcy żywności, których nie obejmuje system HACCP, będą musieli liczyć się z koniecznością certyfikacji EUREPGAP.\nDla producentów pierwotnych zamiennikiem Dobrej Praktyki Produkcyjnej czy Higienicznej, stosowanej przez branżę żywnościową, jest dobra praktyka rolnicza (GAP). Na jej podstawie w 1997 r. Grupa Robocza Europejskich Handlowców Świeżymi Produktami Ogrodniczymi (EUREP) wytyczyła wspólne wymagania wobec producentów owoców, warzyw, grzybów i kwiatów ciętych. W ten sposób powstał system EUREPGAP, ujednolicający zasady dobrej praktyki rolniczej w różnych krajach, a obejmujący bezpieczeństwo produkcji, zdrowie i warunki pracy zatrudnionych oraz ochronę środowiska.\nWymóg dla eksporterów\nJak wyjaśnia Danuta Napierkowska, dyrektor ds. ekonomicznych w Business Service, EUREPGAP stanowi połączenie GAP i systemu HACCP. Wymaga określenia punktów kontrolnych i kryteriów zgodności oraz zawiera standardy metod produkcji roślinnej w rozszerzeniu o kwiaty i rośliny ozdobne, produkcję zwierzęcą, kawy oraz produkcję w środowisku wodnym — wyjaśnia Danuta Napierkowska.\nW Polsce działa tylko 5 producentów posiadających certyfikat EUREPGap. Zainteresowanie standardem jednak rośnie.\n— Wdrożeniem GAP są zainteresowani indywidualni rolnicy, spółdzielnie i grupy producenckie dostarczające produkty za granicę. Z czasem przyłączą do nich rodzimi producenci dostarczający produkty do polskich sieci. Na Zachodzie systemu wymagają m.in. Tesco, Metro Group, Spar czy McDonald’s Europe — mówi Paweł Dąbrowski z Aims Management Consultants.\nDo tej pory system ten opracowano w odniesieniu do warzyw, owoców, kawy, grzybów, gospodarstw hodowli zwierząt, w tym ryb oraz roślin ozdobnych — dodaje Danuta Napierkowska.\nEUREPGap i HACCP różnią się zakresem tematycznym oraz procedurą uzyskania certyfikatu. Ponadto EUREPGap jest bardziej szczegółowym systemem — jego wytyczne obejmują nie tylko same produkty, ale wymagają także analizy od materiału wyjściowego do produkcji, historii pola, metod uprawy gleb i jej nawadniania, stosowanych nawozów i środków ochrony roślin, organizacji zbiorów, zarządzania odpadami, hodowli zwierząt z ich liczbą i doborem gatunków wraz z rodzajem pasz aż po zapewnienie właściwego zaplecza socjalnego dla pracowników.\n— Przy czym pewne wymagania (wymagania podstawowe) muszą być spełnione w 100 proc. —jedna niezgodność powoduje niewydanie certyfikatu lub zawieszenie do następnej kontroli. Następna część (wymagania drugorzędne) może być spełniona w 95 proc. — stwierdzenie niezgodności w tym obszarze skutkuje przesunięciem wydania certyfikatu o 28 dni. Pozostałe wymagania powinny być spełnione, ale nie stanowią warunku uzyskania certyfikatu — wyjaśnia Danuta Napierkowska.\nCertyfikat ważny jest przez rok, w czasie którego przeprowadzane są niezapowiedziane kontrole.\nPodczas wdrażania EUREPGap największą trudność stwarza producentom wyznaczenie punktów kontrolnych i kryteriów zgodności oraz prowadzenie systematycznych zapisów z wypełnianiem formularzy skarg i reklamacji.\n— Problematyczne okazuje się także wypełnienie tzw. Checklist (lista zgodności). Jest to niezwykle szczegółowy kwestionariusz, który stanowi niezbędny element procedury certyfikacyjnej — mówi Danuta Napierkowska.\nJak dodaje Paweł Dąbrowski, barierę przy wdrażaniu systemu stanowi także duże rozdrobnienie gospodarstwa, brak odpowiedniej wiedzy higieniczno-sanitarnej.\nW dodatku koszt wdrożenia i certyfikacji EUREPGap nie jest mały. Za uzyskanie rocznego certyfikatu trzeba za płacić 550 euro (2,5 tys. zł), natomiast usługi konsultacyjne kosztują od 5 do 14 tys. zł.\nSwissmed dopiął emisję\nRekompensata za koncesję na A-4\nRoleski wdraża BRC w 4 miesiące\nDyskusyjne zapisy będą zniesione\nCertyfikacja , Haccp , Edukacja , Hodowla , Produkcja , System , Zarządzanie Ludźmi , Produkty , Warzywa , Rośliny\nKariera / / System zastępczy


Dzika Kura w pastelowym Kurniku: Kochać, to tak łatwo powiedzieć...\nKochać, to tak łatwo powiedzieć...\nObudziłam się któregoś ranka z cieplutkim Czajnikiem zwiniętym w precelek pod moją pachą. Tak bardzo to lubię, że opóźniam moment wstawania ile się tylko da:)\nPieski smacznie pochrapywały w swoich legowiskach, na starej jabłoni uwijał się znajomy dzięcioł. Na zewnątrz zimno, mokro i ponuro. Nic, tylko zalegać pod kołderką… I pomyślałam sobie o wszystkich zwierzętach, które nie mają tyle szczęścia i zaraz potem o ludziach, którzy także tego szczęścia nie mają, obce im są tego rodzaju emocje, bo z różnych względów są pozbawieni bliskiego kontaktu ze zwierzęciem. Jedni nie mogą, inni nie chcą, a jeszcze inni nie wiedzą, że tracą coś bardzo istotnego, co w dodatku jest szalenie przyjemne. Pokuszę się o stwierdzenie, że tych nieświadomych jest najwięcej. Np. moja wieś. Bo i skąd mają wiedzieć, jeśli od pokoleń nie dali sobie szansy (lub nie dano im jej), aby się o tym przekonać? Nie wiedział dziadek, ani ojciec, nie wie syn. Żaden z nich nie dotyka zwierzęcia po to, aby sprawić mu (i sobie) przyjemność.\nBaluś, pies mojej Siostry\nDla mnie to wyjątkowa sfera doznań: zwierzęta wzruszają mnie, rozczulają, rozśmieszają. Dają poczucie bezwarunkowej więzi, nie wyznaczają granic, nie budują dystansu. Nie obchodzi ich mój wygląd, wiek, wzrost, wykształcenie, przekonania i CV. Są na zawsze, w zdrowiu i chorobie, na dobre i na złe. Akceptują wszystko i biorą tyle, ile im dam.\nNo dooobra, czasem wymuszają więcej:).\nNa kominku (z prawej, poza kadrem) ogień płonie...\nNa zamówienie Psa w Swetrze - gwiazdor Wałek:\nTak sobie leżeliśmy z Czajniczkiem i myśleliśmy. Także o tym, jaka niespójność tkwi w naszej mięsożernej kulturze. Od pierwszych dni życia otaczamy dziecko „zwierzęcymi” zabawkami, pluszowymi pieskami, kotkami, misiami. Zwierzęta są wszędzie – w książkach, filmach, grach. I bardzo dobrze. Zwierzęcy bohaterowie mają uczyć empatii, szacunku do innych stworzeń, odpowiedzialności. Mają ludzkie cechy i ludzkie imiona. Dziecko podrasta i dostaje prawdziwe zwierzątko do kochania. Zastanawiam się, jak dziecko rozumie tę dwoistość? Czy nie uczymy go w ten sposób, że zwierzęta dzielą się na lepsze i gorsze? Na te do kochania i te do zabijania? Jedne kochamy, troszczymy się o nie, leczymy, gdy chore, płaczemy, gdy odchodzą. Inne umierają codziennie dostarczając nam pożywienia i o nich nie pisze się wierszyków, ani ich nie opłakuje. Chociaż, nie, pisze się! O kaczuszkach, króliczkach, konikach, świnkach i gąskach. Nie pisze się tylko jak kończą. Taka podwójna moralność. A już zupełnie nie potrafię pojąć kogoś, kto na dobranoc czyta dziecku np.”101 dalmatyńczyków” (jeśli nie czyta, to na pewno kupuje pluszowe pieski i kotki), a jego własny pies wyje w kojcu z osamotnienia, często z bólu, głodu i zimna (służę przykładami). Nie wiem, jak to się dzieje, że z większości dzieci jednak wyrastają empatyczni dorośli często otoczeni zwierzętami. Chociaż kiedy patrzę na moją wieś, to ogarniają mnie wątpliwości. Znam też takich, co to nie, bo nie, bez żadnych racjonalnych powodów. To ten sam syndrom (niewiedzy), tylko z elementem odpowiedzialności. Ci przynajmniej nie biorą psa/kota po to, aby uwięzić go w kojcu. Dobre i to...\nDla jasności - nikogo tu nie namawiam na manie, lub niemanie zwierzęcia, ani na wegetarianizm. Ot, dzielę się tym, co mi pod czapeczką zabuzowało.\nSama jestem przykładem chowu bezzwierzęcego. W moim domu nikt nie krzywdził zwierząt i potępiał ich złe traktowanie, ale też zwierząt wokół mnie nie było. Dzieciństwo spędziłam na wsi, gdzie stosunek do zwierząt jest jaki jest. Nie wiem, skąd mi się to wzięło, nie miałam żadnego wzorca. Odkąd pamiętam, rozpaczałam nad każdym pokrzywdzonym stworzeniem. Moja siostra ma tak samo. Na przekór tak nam się porobiło?\nZwierzęta są ze mną odkąd tylko mogłam sama o tym decydować. Nie potrafię i nie chcę żyć bez nich, chociaż tak bardzo boli, kiedy odchodzą. Godzę się na tak wysoką cenę, jestem im to winna.\nAutor: Hana o sobota, grudnia 05, 2015\ngrazyna 5 grudnia 2015 18:29\ngrazyna 5 grudnia 2015 18:32\nUdalo sie jestem pierwsza, Hana, ze wszystkim sie zgadzam, zawsze mialam zwierzeta, od urodzenia i zawsze to byly tzw, znajdki, teraz po raz pierwszy w zyciu nie mam , nie moge miec, bo nie wiem gdzie mieszkam, poza tym na koty rozwinelam alergie wprost diabelska...ale zwierzeta sa dal mnie zawsze bardzo wazne...\nksan 5 grudnia 2015 19:46\nU mnie też koty - znajdki, wszystkie trzy. Jest i radość, że do nas trafiły i że chyba nas lubią ;), ale zmartwień też nie brakuje. A to brzuszek, a to główka lub paluszek...No cóż, ludzkie dzieci też chorują. Opieka nad zwierzętami, zwłaszcza tymi po przejściach, raczej do łatwych nie należy. Nie wyobrażam sobie jednak, że mogłoby ich tu nie być.\nHana tak pięknie napisała:\n"Dla mnie to wyjątkowa sfera doznań: zwierzęta wzruszają mnie, rozczulają, rozśmieszają. Dają poczucie bezwarunkowej więzi, nie wyznaczają granic, nie budują dystansu."\nTo prawda, tak wiele nam dają. Bezwarunkowo. Kochane nasze futrzaki.\nLidia 5 grudnia 2015 18:39\nO tak, kociamber ulokowany pod pachą, albo mocno wtulony w człowieka jest rozbrajający :)))\nZmiany mentalności następują, ale wydaje się, że są niezauważalne. Na wsiach księża mogliby zrobić dużo dobrego w tej kwestii, ale maja to gdzieś. Albo twierdzą, że zwierzęta nie mają duszy, albo brak im empatii.\nPewnie jakaś sekwencja DNA odpowiedzialna jest za to, czy komuś na sercu leży los zwierząt, czy też nie.\ngrazyna 5 grudnia 2015 18:53\nGdyby wlaczyla sie do akcji ambona! tez tak mysle, ze ksieza mogliby duzo w tym wzgledzie zrobic, ciekawe dlaczego nie odczuwaja takiej koniecznosci...\nMika 5 grudnia 2015 19:03\nZnam dwóch księżych w okolicznych wsiach, którzy bardzo duzo o tym mówią, sami mają psy i apelują o lepsze warunki i zabieranie psów w Sylwestra do domów. Starają się uzmysłowić ludziom, że to żywe istoty i nie wolno ich krzywdzić. Na ile to jednak do ludzi trafia, trudno powiedzieć. Szkoda, że to jednak stale rzadkość...\nLidia 5 grudnia 2015 19:05\nTeż się nad tym zastanawiam ..... mam od niedawna kontakt z takim młodym księdzem i mam nadzieję kiedyś go delikatnie zagadnąć w tej kwestii. Zobaczymy.\nNie zapisałam się do żadnych matek różańcowych he,he, tylko od kilku miesięcy uczę się włoskiego i ksiądz ów dołączył niedawno do naszej grupy.\nLidia 5 grudnia 2015 19:06\nWłasnie, Miko - rzadkość straszna.\nAnonimowy 5 grudnia 2015 19:16\nW Krakowie od lat odbywają się msze w intencji zwierząt. Byłam na takiej mszy, w otwartym publicznym miejscu na Placu Szczepańskim, bardzo pięknie i mądrze księża mówili o zwierzętach. Wiem, że takie msze odbywają się też u franciszkanów, być może jeszcze gdzieś.\nMaria Nowicka 5 grudnia 2015 19:17\nKsięża w większości pochodzą ze wsi , albo z małych miasteczek, no a tam wiemy jak jest. Na ślubie mojej bratanicy półtora roku temu, ksiądz staruszek powiedział wprost, że to człowiek jest najważniejszy na ziemi.\nLidia 5 grudnia 2015 19:27\nMarija - coś w tym może na rzeczy być - z pochodzeniem.\nA księdzu staruszkowi tak wmówiono i się tego trzymał. Pan świata i stworzenia, kurde ....\nAnonimowy 5 grudnia 2015 19:34\nTo też można Marija, różnie rozumieć i różnie z tego powodu w życiu postępować. Można, jak mówił Lis do Małego Księcia, uważać, że jest się odpowiedzialnym, za tego, kogo się oswoi. Za zwierzęta, rośliny, kształt ziemi jaki po sobie zostawimy. Można również uważać, że skoro jestem najważniejszy to wszystko mi wolno mieć, niszczyć, wykorzystywać dla siebie. Słowa są żródłem nieporozumień, bo prawie każdy rozumie je podług siebie.\nopakowana 5 grudnia 2015 20:57\na ja bylam z nasza Sal w katedrze w Ely (bardzo znamienita katedra...) na mszy DLA zwierzat i wszyscy mogli przyjsc. najwiekszy chyba byl osiolek badz kun! wszystkie zwierzeta niezwykle grzecznie sie zachowywaly...\nAnonimowy 5 grudnia 2015 21:24\nTa co ja byłam, też była dla ludzi ze zwierzakami :)) czyli niejako dla zwierząt :) . Najbardziej mnie rozczulił jakiś chłopczyk z jedną małą rybką w takim akwarium-kuli ... I ludzie z różnymi baaardzo wielorasowymi pięknościami, czasem mocno wiekowymi...\nAnonimowy 5 grudnia 2015 21:59\nZwierzęta niewątpliwie mają duszę zwierzęcą, ale nie mają ducha, który jest wieczny i może być zbawiony. Co nie znaczy, że mają mniejszą wartość jako stworzenia.\nopakowana 5 grudnia 2015 23:02\na KTO mowi, ze nie maja ducha? Ktos sprawdzal?\nAnonimowy 6 grudnia 2015 00:02\nWewnątrz, w sednie duszy człowieka tkwi duch, który czyni człowieka człowiekiem. U niektórych ludzi jest on rozwinięty, u niektórych zasypany. O tych z zasypanym duchem mówi się "bezduszny człowiek". Bezduszny, czyli bez ducha, no bo przecież nawet najgorsza kanalia jakąś duszę posiada. Mroczną, ale posiada. Duch to "iskra Boża", ona czyni człowieka samoświadomym. Zwierzę jest świadome, ale nie ma świadomości siebie, kieruje się instynktem. Dusze zwierząt też się rozwijają, ale po śmierci odchodzą do zbiorowej "centrali". Taka np. żaba ma na ziemi różne przeżycia, ale po śmierci nie zachowuje swojej formy. Wyżej rozwinięte zwierzęta, które na ziemi odczuły miłość do duchowego, taką indywidualna formę mogą zachować.\nWielu ludzi funkcjonuje na poziomie rozwoju zwierząt i nie jest świadoma, że obowiązkiem człowieka jest rozwijać się duchowo, stawać się szlachetnym. To siła ducha pozwala człowiekowi panować nad popędami, zwierzę tego nie potrafi. Wielu to sprawdzało.\nAgniecha 6 grudnia 2015 08:10\nPodobnie jak Opakowana, nie mam pewności.\nW niektórych religiach zwierzęta mają duszę. Jak również rośliny i kamienie.\nopakowana 6 grudnia 2015 08:49\nDla mnie maja dusze, a ze jestem niewierzaca, to ta dusza ma chyba inna forme niz te z naciskiem na wiare/religie. ale schodze juz z tego sliskiego tematu.\nHana 6 grudnia 2015 17:26\nNie no, dlaczego śliski? Czy duch, siła ducha to nie jest rozum po prostu? Dla mnie tak.\nopakowana 6 grudnia 2015 23:03\nsliski, bo idziemy ku religii...\newa2 5 grudnia 2015 18:50\nOd urodzenia towarzyszyły mi zwierzęta, ale też tak jakoś było, że część była nietykalna, wiedziałam jednak, że kurę można zjeść i świnkę też. Nigdy w mojej obecności nie zabito zwierzęcia, może dlatego jakoś to oddzielam. Na dodatek jestem mięsożerna i mogę nie jeść mięsa przez jakiś czas, ale jak mnie napadnie, to nie zaspokoję inaczej głodu. Nie powiem żeby mi z tym dobrze było. Chyba wypieram problem.\nZ drugiej strony do kogo bym gadała gdyby nie mój kot?\nMika 5 grudnia 2015 19:08\nEwa, moim zdaniem nie trzeba nazywać tego problemem. Stawiamy sie wtedy od razu w sytuacji tych gorszych i mało empatycznych. Też jestem mięsożerna i pogodziłam się z tym. Trudno, jedni są tacy a inni tacy.\nksan 5 grudnia 2015 19:54\nEwo2, też gadam ze swoimi kotami :)\nNajmłodsza kotka potrafi mi odpyskować. Wesoło jest:))\nA poza tym, kto by mnie tak szczerze kochał, jak nie one ? Ta miłość to nie przez smakołyki przecież :))\nMatylda 5 grudnia 2015 19:18\nuczulona na sierście do potęgi entej.W domu koty goniono,choć matka psy miewała wcześniej panną bedąc.\nW czasie wojny oswoiła sobie kogutka.Kogutek chodził za nią jak pies,przybiegał na gwizd i takie tam.Niestety, zabity na rosól kiedyś tam został,od tego czasu matka nie tknęła mięsa drobiowego...\nNo ja pierwszego kota mając lat 18... i przeżyłam ( nie,to nie jest śmieszne bo choroba trzyma do tej pory od urodzenia).16 lat temu dziecka zaapelowaly do uczuć wyższych,bo jak to tak zima idzie a kotka dzika okocona w garażu i dwoje maluchów na zmarnowanie?!? No dooooobra.Wzięte.Cała rodzinka. Stara gdzieś w świat poszła.maluchy dorosły.2007 Łaciaty otruty przez debila jednego;/. Przypałetał się Kuba kocurek znów. Czarnusia siostra Łaciatego odeszła 06.08.2015....w słusznym wieku lat 16.Alergie opanowane,czasem tylko dają znać.Stan dziś: Ruda lat 6 przygarnieta z interwencji bo jakiś ch....j....katował szczeniaczka i głodził;/.Nie ma kła lewego - wybity kopem, coś z jednym okiem,noga w udzie od kopniaka złamana sama się kuźwa zrosła ale Rudeńka radosnym psem jest;).Lubią się z Kubą,czasem na spacery razem chodzimy;).\nHana 6 grudnia 2015 17:22\nJeżu, Matylda, nawet nie mogę tego czytać, bo mnie rozrywa.\nsonic 5 grudnia 2015 19:32\nech, czytam pierwsze zdania i łzy mi kapią:(\nHanuś, no ja nie mogę, no nie mogę zrozumieć okrucieństwa wobec zwierząt i dzieci ( kolejność dowolna)\nLulkę zabrałam oprawcy, to pierwszy pies, jakiego w ten sposób miałam, przedtem miałam kupione, w sumie od dzieciństwa niemal zawsze był pies przy mnie i jeden kot. Nie wyobrażam sobie życia bez zwierzaków, gdybym wygrała w Lotto, to głównymi szczęśliwymi zwycięzcami byłyby bezdomne psy.\nDługo cierpiałam po stracie moich psów, nadal cierpię, co skutkowało tym, że nasza nowa yorczynka długo nie mogła zdobyć mego serca, tzn lubiłam ją, była słodka, pocieszna, ale ja cały czas czułam się winna "zdrady uczuciowej" Wiem, ze to może wydawać się głupie, ale tak mam, ta żałoba u mnie trwa i trwa. Teraz ten nasz nowy psiak już na dobre zagościł w moim sercu, wywołuje ciepłe uczucia. Lulka mamy u nas w domku, jest w swojej urnie i gdy przechodzę obok, to częśto głaszczę to drewniane pudełko, nawet wydaje mi się ono takie...ciepłe.\nMarzy mi się świat dobry, świat przyjazny dla zwierząt, bo tak naprawdę to my się na tej Ziemi pojawiliśmy ostatni i nasza rola powinna być służebna w stosunku do natury. My ze swoją inteligencją i rozumem jesteśmy zobowiązani dbać o świat, który chyba w swej bezmyślności nas stworzył, ku zagrożeniu cudów natury i życia.\newa2 5 grudnia 2015 19:37\nNigdy nie zrozumiem tego okrucieństwa wobec zwierzaków. Dowartościowanie siebie przez znęcanie się?\nPrzeczytałam kiedyś uroczą książeczkę Leona Knabita, zakonnika z Tyńca. Tytuł "Czy zwierzęta maja duszę?" Nie pisze, że mają duszę zwierzęta, ale pisze o nich niezwykle ciepło.\nKończy ją zdaniem: "A rzeczywistość na pewno okaże się dużo bogatsza, niż możemy sobie wyobrazić. Bo u Boga wszystko jest możliwe.\nNapisałam dla rozluźnienia ściśniętego gardła.\nMika 5 grudnia 2015 22:20\nOjca Leona udało mi się poznać osobiście, mądry i ciepły człowiek.\newa2 5 grudnia 2015 22:50\nTeż byłam na spotkaniu z nim, bardzo mi się podobał, zwłaszcza jego dystans do samego siebie i popularności.\nKretowata 5 grudnia 2015 19:51\nJa mówię wprost: żadnego ściemniania - jestem ze wsi - umiem zabić kurę na rosół, wypatroszyć i ugotować... Umiem i wiem, że gdyby wymagała tego konieczność - potrafiłabym (człowiek=moje dziecko = jest najważniejszy). ALE - póki co - nie muszę i to nie jest konieczne, więc nie jem, nie zabijam, nie finansuję biznesu zabijania i jedzenia. i to jest suuuper. Bo - jak mówi guru wegan - dajcie dziecku rocznemu do łóżeczka królika i jabłko - i czekajcie... jeśli zje królika i zacznie się bawić jabłkiem uwierzę, że człowiek jest mięsożerny...\nWróciłam po trzech dniach TOTALNEJ NIEOBECNOŚCI w domu - obojga nas - zwierzęta zwariowały - kot na prawej, pies na lewej ręce do głaskania (choć mój Tata i Księżniczka byli i bawili się z nimi i dawali jeść etc.)- wiem, że tylko ciężkie warunki wojenne mogą mnie zmusić do zjedzenia mięsa i zabicia zwierzęcia - wtedy - uruchomię swoją wiedzę z tego zakresu - PÓKI CO nie muszę - i to jest najpiękniejsze...\nHana 6 grudnia 2015 17:20\nKrecie, w ekstremalnych sytuacjach, zwłaszcza gdy stawką jest przeżycie, dzieją się różne rzeczy, wiadomo. Żyjemy jednak w miarę dostatnim kraju i nie ma żadnego usprawiedliwienia dla tych wszystkich, którzy dręczą zwierzęta. Im nie chodzi o przeżycie. Nie wiem, o co im chodzi i dlaczego to robią.\nAnonimowy 5 grudnia 2015 20:03\nTo nie geny to wychowanie, to świat, w którym bogiem jest pieniądz! Od kilku tygodni moja szkoła (średnia) organizuje spotkania z przedstawicielami TPZ (szukają wolontariuszy). Zainteresowanie wśród dzieci - znikome. Po co ktoś im mówi o zwierzętach, po co te koty przynoszą Przecież oni nie maja na to czasu, musza zarabiać pieniądze (prawie wszyscy pracują, nawet ci niepełnoletni, w końcu do szkoły niekoniecznie trzeba chodzić!!! - system na to pozwala). Znudzeni (mimo iż to na lekcji) wysłuchują tego, o czym im opowiadają jakieś pokręcone pani, które zajmują się bezdomnymi zwierzakami. I w całej swej bezdennej beznadziejności pojąć nie mogą, po co, przecież KASY z tego nie ma! Zainteresowane - jednostki! Na szczęście - jednak są!\nHana 6 grudnia 2015 17:16\nIza, obawiam się, że to wzorce wyniesione z domu i niewiele da się zrobić. Trzeba chuchać i dmuchać na te jednostki, które z czasem zwiększą krąg im podobnych. Może...\nAnonimowy 5 grudnia 2015 20:19\nCzołgiem empatyczne Kureiry! Jestem na gościnnych występach i nie za bardzo mogę rozwinąć skrzydła. Ale jutro rozwinę!\nsonic 5 grudnia 2015 20:44\nHanuś, pij nasze zdrówko, za każdą Kurę chociaż po jednym kieliszeczku ;)\nHana 5 grudnia 2015 22:43\nSonic, wychyliuam po dwa, lepiej się czujecie na zdrowotności?\nMaria Nowicka 5 grudnia 2015 22:54\nMnie to nawet w głowie od tego szumi już od rana hehehe\nHana 5 grudnia 2015 23:30\nAle że czułaś Marija, że ja się poświęcam dla Waszej zdrowotności? Wprawdzie poświęcam się dopiero gdzieś tak od 18.00. ale może przeczuwałaś to już od rana? To możliwe w końcu:)\nsonic 5 grudnia 2015 23:30\nHanuś, noooo :))) poszło mi w język...bełkoczę :P\nMaria Nowicka 6 grudnia 2015 00:07\nHana czułam i to jak czułam ;) a zdrowie najważniejsze ;)\nopakowana 5 grudnia 2015 20:46\nnie szkodzi, ze nie mialas w domu zwierzat, ze na wsi widzialas zwierzeta tak traktowane jak sa traktowane...mamy cechy, ktore sa nasze indywidulane, pomieszane rozne geny i chromosomy , ogladamy, widzimy i sobie wnioski wymyslamy. Jasne, ze macie zwierzat od urodzenia w domu pomaga w roznych empatycznych uczuciach i obcowanie ze zwierzatkami jest wtedy dla nich zupelnie naturalna , normalna rzecza. ale w rodzinach KTOS musi byc tym pierwszym, kto ma zwierzeta i traktuje je jak innych czlonkow rodziny.\nmozliwe, ze to, co nas kompletnie oczarowuje, zatyka dech, zachwyca, to bezwarunkowosc ich milosci. Ktora TYLKO i wylacznie zasluguje na rewanz. taki sam i na zawsze. i chyba wtedy jestesmy o te odrobine lepsi. wykluczam tu kretynow, co nie umieja tego zauwazyc, a zwierzeta dalej maja. nawet rybki i chomikki nas kochaja! Mielismy taka rybke, ktora dostawala wariacji na widok czlowieka, podskubywala, naprawde dla zabawy, palec wlozony do wody...\njestem jeszcze miesozerca, ale wybrakowanym...\nHana 5 grudnia 2015 22:52\nKurna, Opakowana, ale tych kretynów jest ciągle mnóstwo:(\nAnna Maria P. (Pantera) 5 grudnia 2015 20:54\nJakos zawsze bolala mnie cudza krzywda, szczegolnie zwierzeca, ale ludzka tez. Zwierzaki zasluguja na kochanie, bo same kochaja bezwarunkowo i tak bardzo sa od czlowieka zalezne. Gdyby tylko wlasciciele zwierzat traktowali je z nalezytym szacunkiem, a nie jak przedmioty, gdyby tylko mieli dostatecznie rozwiniete poczucie odpowiedzialnosci za swoich podopiecznych, ten swiat bylby na pewno lepszy, a zwierzeta tak by nie cierpialy.\nHana 5 grudnia 2015 22:54\nPantera, to takie oczywiste, dlaczego nie dla każdego?\nAnna Maria P. (Pantera) 6 grudnia 2015 12:06\nBo tylko ludzie na wyzszym poziomie rozwoju ewolucyjnego sa w stanie to ogarnac. Reszta to neandertalczyki.\nMaszaikasza 5 grudnia 2015 21:32\nU nie też jakoś tak z iczego wzięła się ta tkliwośc do zwierzaków. Od dziecka, tak miałam, ale u nas zawsze były psy i koty. Może nie poduszkach i w łożku (wyjatek to była choroba, wtedy do łóżka dostawałam psa, albo kota), koty nocą na włoczęgach lub w stodole, w dzień mogły spać pod piecem, psy jeden przy budzie, 2, albo i 3w prywach maluchy, spały w kuchni. Gospodarskie zwierzęta były traktowane dobrze, zomą krowina dostawała ciepła zupę nawet, a w bardzo mroźne noce na grzbiet ojciec zarzucał jej jakies stare derki. Do chorych przyjeżdżał wet ( zapalenie wymienia, pamiętam), miała cięte racice, żeby jej nie zachodziły na siebie i była zgrzebłem czesana. Nigdy nie miała boków i dupska ulepionego krowińcem, jak czasami się widywało. Moje siostry też kopnięte na punkcie zwierzaków (tylko jedna nie ma) Dwie pozostałe na chwilę obecną mają stan: 2 koty plus piec, a druga 2+2, po parce. Kiedyś się nie sterylizowało, teraz kociny ciachnięte, bo wychodzą i po, co mają nowe pokolenia rodzić. Ja mam Mopka, z chęcią miałabym jeszcze kota, ale...no właśnie. Nie mogę, bo hutuję, wyjeżdżam, kiedyś pewno będzie. A z Mopeckiem uwielbiam spać, choć trochę podśmiarduje, jak to pies mimo, że kąpany. Buziaki Kurki. Byłam dziś na witrażowaniu, fajna sprawa.\nMaszaikasza 5 grudnia 2015 21:33\nP.S. Piec też ma, ale chodziło o psa.\nMaria Nowicka 5 grudnia 2015 22:51\nMnemo ile godzin miałaś mieć tego witrażowania ? Skończyłaś już coś dzisiaj ? Napisz coś wiecej :)\nMaszaikasza 5 grudnia 2015 23:35\nTak, mam zrobioną ...kaczkę:) Dam zaraz tylko zabrałam się za malowanie kapliczki. Chyba się sklonuję. bo na warsztacie też chusteczniki, a weekend krótki.\nAnonimowy 5 grudnia 2015 21:40\nA tak a propos wychowywania w miłości do zwierząt oraz czytania - czytałyście w dzieciństwie serię "Dr Dolittle i jego zwierzęta "? I jeszcze jedną, którą czytałam moim dzieciom "O czym szumią wierzby"?\newa2 5 grudnia 2015 21:46\nPewnie, że czytałam, bardzo lubiłam.\nMika 5 grudnia 2015 22:17\nKażdy chyba czytał o doktorze z Puddleby nad rzeką Marsh...:)) Najbardziej lubiłam Dwugłowca:)\nsonic 5 grudnia 2015 22:28\noczywiście, ze czytałam, to jedna z najbardziej ukochanych książek:) jak ja zazdrosciłam Dr. Dolittle tej umiejętności rozmawiania ze zwierzętami :)\nMaria Nowicka 5 grudnia 2015 22:52\nMnie bardzo podobały się opowiadania o zwierzętach Grabowskiego.\nHana 5 grudnia 2015 23:25\nDoktor Dolittle to kanon. Gadałam z pluszakami i do pluszaków jak on...\nAga Agra 5 grudnia 2015 21:47\nu mnie zwierzęta były od zawsze...kocham szczególnie koty, choć wzruszają mnie tez stare psy i te przestraszone bezpańskie biedy...\ndamakier1 5 grudnia 2015 21:54\nCzy ja wiem, czy kocham zwierzęta? Tak w całej ich ogólności to na pewno nie, bo przecież przepędzam kreta z ogrodu, nie chciałabym mieć w domu myszy, a już Boże broń szczura... Ale w ogromnej większości zwierzęta budzą we mnie ciepłe uczucia, podziwiam je i lubię je w swym otoczeniu. I tu się sprawy komplikują, bo tak - zachwycam się prosiaczkami, krówkami, ale nie mam problemu ze zjedzeniem kotleta, przeciwnie, bardzo lubię. Z tym, że królika już bym nie zjadła. Na czym to polega pojęcia nie mam. Nie wiem też, jakby było, gdybym mieszkała na wsi i nie byłoby mi tak łatwo "oddzielić" tego schabowego na talerzu od znajomej świnki, która jeszcze wczoraj chrumkała na podwórku.\nJednak uważam, że nie należy dążyć do powszechnego wegetarianizmu - przede wszystkim dlatego, że pełnowartościowa dieta wegetariańska jest droższa, a głodujących na świecie dużo. Najważniejsza wydaje mi się walka o to, by nie zadawać zwierzętom cierpienia na żadnym etapie ich pozyskiwania. Na przykład absolutnie powinna być zakazana sprzedaż żywych zwierząt z przeznaczeniem do zabicia w domu (KARPIE!).\nPsy i koty to dla mnie coś innego niż po prostu zwierzęta. Były i są ze mną zawsze i nie wyobrażam sobie, by mogło ich koło mnie zabraknąć. Tu chciałam zacząć pisać o tym ogromnym szczęściu, jakie dać nam mogą tylko pies i kot, ale zaraz by się mój komentarz zrobił większy niż cały Twój wpis i pozostałe komentarze razem wzięte. Więc (nie zaczyna się zdania od "więc") opamiętałam się w porę i zmykam.\nMaria Nowicka 5 grudnia 2015 22:49\nDamo tak, właśnie tak !\nHana 5 grudnia 2015 22:58\nDamokier, pisz, proszę, pisz, ile Ci wyjdzie!\nMika 6 grudnia 2015 01:00\nTeż się podpisuję pod wszystkim co napisałaś. Chociaż, cholera, koegzystuję z myszami, bo nie mam serca pułapek nastawiać, a do żywołapki france nie chcą wchodzić.\nAnonimowy 6 grudnia 2015 08:16\nMiko, też koegzystuję, bo one wiedzą, że w domu mają bezpieczniej, niż na zewnątrz ;)). Na zewnątrz są kociełapki ........ Najbardziej żal mi ryjówek, bo podobnie jak kretów, koty ich nie zjadają, tylko mordują. Na szczęście ryjówki są sprytne i chowają się w różnych szparach w ścianach. Błyskotek zwłaszcza, jak je usłyszy, to dostaje amoku i lata po ścianach ;D . Koegzystuję też z kunami, choć w tym roku chyba uznały, że za dużo kotów i się wyprowadziły (chyba?).\nAgniecha 6 grudnia 2015 08:16\nOd kiedy zatkałam dziury, którymi wchodzą do domu, nie muszę ich truć.\ndamakier1 6 grudnia 2015 11:12\nW domu, w którym mieszka pięć kotów, myszy na szczęście nie bywają. Krety przepędzałam kiedyś za pomocą plastikowych butelek nasadzonych na metalowe pręty wetknięte w krecie kopczyki. Podpatrzyłam to na ogrodach działkowych. Działkowicze wytłumaczyli mi, że butelki na wietrze się kręcą i stukając w pręty płoszą krety. U mnie żadnego efektu oprócz tego, że rabaty z butelkami na prętach mocno spaskudniały, to nie dało. Teraz krety jednego roku są, a drugiego sie wyprowadzają. Jak im sie spodoba...\nPo miłej zachęcie Hany chciałam jeszcze napisać coś o psach i kotach, ale Franio uwalił mi się na rękach i przepadło.\nHana 6 grudnia 2015 17:10\nDamo, z kretami przestałam walczyć już dawno. Żebym pokochała to nie... ale żyjemy sobie we względnej tolerancji. Nie jest ona totalna, bo usłyszą czasem grube słowo. A i jakaś zdesperowana myszka niekiedy do domu się przemknie, ale my ją zaraz do żywołapki, zanim dopadnie ją Czajnik.\nMika 6 grudnia 2015 17:58\nAgniecha, u mnie wchodzą przez drzwi po prostu...\nHana, myszy wielkopolskie najwyraźniej się na żywołapkę nabierają, góralskie nie chcą...\nAgniecha 6 grudnia 2015 21:54\nJakie dobrze wychowane zwierzątka. A pukają może? Łapki w wycieraczkę wycierają?\nMika 7 grudnia 2015 16:58\nNie wycierają, cholery. One już się zadomowiły w sierpniu, jak cały czas drzwi wejściowe są otwarte, nie musiały pukać...\nMariolka 5 grudnia 2015 21:54\nPięknie to napisałaś. Zgadzam się w stu procentach!\nrucianka 5 grudnia 2015 22:01\nJa to już wszystko na ten temat napisałam pod innymi postami,więc nie będę się powtarzać,żebyście nie myślały że sklerozę mam . ;)\newa2 5 grudnia 2015 22:45\nZaraz mnie wyklniecie, bo zamorduję mojego kota, Tylko się na moment odwróciłam, a on MUSIAŁ polizać kokosowy lukier na torcie. Przecież mu nie daję, skąd wiedział że to z serka?\nMaria Nowicka 5 grudnia 2015 22:53\nNosem Ewo nosem ;)) Wyczuł serek po prostu :))\newa2 5 grudnia 2015 23:12\nKiedy nie zawsze czuje i tak przez kokos? Łobuz jeden, na szczęście nie narobił szkody.\nMika 6 grudnia 2015 01:01\nDobrze, że nie wlazł na tort...\nopakowana 6 grudnia 2015 11:59\nMika - zawsze mozna powiedziec wtedy, ze to tak specjalnie dekorowany tort zeby WYGLADAL jakby po nim kot chodzil. ale by sie ludzie zachwycali nad umiejetnosciami artytycznymi dekorowania tortow! ile zamowien by sie posypalo...tylko kotek by utyl nieco, pardon, pomocnik kuchenny, znaczy sie, hrehreher\nGosianka 5 grudnia 2015 23:13\nJakże bliski mi temat! Od dziecka posiadanie zwierzaka, tzn kota bądź psa, było moim marzeniem. Tak bardzo tego pragnęłam! Ale niestety nie mogłam mieć. Rodzice wciąż mi kupowali jakieś erzace, które też kochałam i miałam z nimi więź. A to kanarka, a to papużki, a to rybki, żółwia... Ja jednak tęskniłam za sierściuchem. Byłam bardzo samotnym dzieckiem i zwierzątko było mi potrzebne jak tlen.\nTeraz to sobie rekompensuję i to, że jestem dorosła nie sprawia wcale, że moje uczucia się słabsze. Psy, koty są mi potrzebne do szczęścia. :)\newa2 5 grudnia 2015 23:39\nMówię dobranoc Kurnikowi. Deczko zmęczona jestem tym pieczeniem i przygotowaniami.\nDobrej nocy i miłych prezentów od Mikołaja pod poduszką.\nzuza 5 grudnia 2015 23:50\nMoja nauczycielka jogi pochodzi ze wsi. Od dziecka była więc otoczona mentalnością typową dla wsi. Od dziecka najbardziej lubiła przebywać ze zwierzętami, biegała po polach rozmawiając z ptakami. Rodzice załamywali nad nią ręce: co z niej wyrośnie rozmyślali, jest inna niż wszyscy. Jak to się stało, że urodziło się im takie dziwne dziecko. Nie chciała mieszkać na wsi. Rodzice postawili warunek. Jak skończysz studia pozwolimy ci pojechać w świat, powiedzieli. Studia skończyła i wreszcie mogła żyć po swojemu. Jej pasją stała się Joga - ta prawdziwa z Indii. Okazało się, że znalazła w niej wszystko to, co wiedziała już jako dziecko.\nGdy ją poznałam, dosłownie oniemiałam. Ona jest 25 lat o de mnie młodsza, śliczna, niesłychanie zgrabna dziewczyna. A to co mówiła i jak mówiła było dla mnie zastanawiające. Zupełnie jakbym słuchała jakiegoś mędrca. Poważnie zaczęłam się zastanawiać czy reinkarnacja nie jest prawdą.\nNa lekcje jogi poszłam tylko dla świetnej gimnastyki, a okazało że prócz niej usłyszałam i dowiedziałam się, że są na tej Ziemi ludzie mający taki sam stosunek do zwierząt jak ja. Miałam to szczęście, że moi rodzice kochali zwierzęta. Ale tak jak pisze Hana, o tych zabijanych na mięso nie mówiło się.\n"Otworzyły mi się oczy" w wieku lat 50 po paru lekcjach u tej dziewczyny. Ona nikogo do niczego nie namawiała, nikogo nie oceniała, wszystkich traktuje jednakowo.\nJa niestety wraz z wiekiem zaczynam coraz bardziej dziwić się, jak można kochać zwierzęta i jeść ich mięso, zgadzając się na ich okrutne zabijanie.\nNapisałam to po to, żeby dać przykład na to, że bez względu gdzie się urodzimy, w jakiej kulturze żyjemy, możemy być inni i wcale nie warto tego się wstydzić.\nzuza 6 grudnia 2015 00:28\nA jeszcze na zakończenie napiszę, że któregoś dnia na lekcji Jogi, zjawili się rodzice mojej nauczycielki. Przesympatyczni ludzie. Przyjechali spod samej południowej granicy, żeby zobaczyć jak radzi sobie ich córka w Świecie.. I wiecie co? Przez całą lekcję ćwiczyli razem z nami, po raz pierwszy w życiu. To było cudowne i wzruszające.\nAnais 6 grudnia 2015 00:32\nŚwietna opowieść. Dlatego od 20 lat nie jem mięsa. niestety dla naszych domowych pupilków jest konieczne, powstaje dylemat ale cóż taka jest ich natura. Ale my ludzie możemy sobie darować konsumpcję i skórzane łaszki.\nHana 6 grudnia 2015 17:05\nZuza, nie wstydzimy się nic a nic!\nMaszaikasza 6 grudnia 2015 00:30\nKurki...jak chcecie zobaczyć moje pierwsze witrażowe "dzieło" to zapraszam do mnie:) Jest tematyczne...zwierzątkowe...\nHana 6 grudnia 2015 17:03\nMnemo, kaczusia jest śliczna! Co będzie dalej?\nkalipso 6 grudnia 2015 01:46\nEch... Nie wiem, co napisać, bo to, co bym chciała, już zostało napisane. A temat zwierzaków jest mi ostanio bliski. I tak jakoś powraca w rozmowach z różnymi ludźmi. Nawet dzisiaj. A może jednak wczoraj?\nOrka 6 grudnia 2015 06:03\nWitajcie Kurki słodko śpiące.Napiszę tylko,że bardziej mnie wzrusza los i cierpienie zwierząt niż ludzi,możne dlatego że one nie mogą się upomnieć o swoje życie i ból jakie to życie/często człowiek/im sprawia.\nHana 6 grudnia 2015 17:02\nOrko, przybijam piątkę!\nBlack Cat 7 grudnia 2015 07:39\nTez tak mam. Nie oglądam żadnych filmów, gdzie dzieje się cos zlego zwierzeciu. Nigdy nie obejrzalam Lessi i Bialego Kla, bo pamiętam, ze moja mama zawsze płakała oglądając te filmy.\nI straszny był dla mnie Łysek, to chyba pierwsza lektura, ktora mnie poruszyla i uświadomiła moją niemoc.\nAnonimowy 6 grudnia 2015 08:26\nDzięń dobry Kurniku :)! U nas na pewno piękny , słoneczny :).\nPrzyszło mi na myśl, że książki Doroty Sumińskiej powinny być w obowiązkowym kanonie lektur szkoły podstawowej.\ndora 6 grudnia 2015 09:52\nTo jest myśl! Tylko kto wprowadzi takie pozycje do kanonu.\nTaaa, na pewno nie ta kadencja.\nAgniecha 6 grudnia 2015 08:31\nDzień dobry Kury.\nU nas wieje bardzo.\nKonie stoją przy stajni. "Nie ma siana???No co ty sobie wyobrażasz, po co my cię mamy, człowieku?Uważaj, bo zmienimy sobie sługę na lepszą."\nAnonimowy 6 grudnia 2015 08:43\newa2 6 grudnia 2015 09:11\nDzień dobry Kurki. Kotki poszły rano na balkon, ale trochę im łapki zmarzły. Do łapoczynów dochodzi czasem, bo mój chce się bawić i gonić, a ona stateczna i leniwa, więc go odgania.\nPogoda piękna, słonecznie, niebo błękitne. Gdyby nie rodzinny spęd urwała bym się na spacer.\nMiłej niedzieli Kurki, idę pozaglądać do Was, zanim kawka się skończy.\nAnonimowy 6 grudnia 2015 09:41\nOK, wszystko pieknie ale mnie zrodzilo sie takie pytanie:\nCo zrobic z duuuuuzym psem, dla ktorego naprawde nie ma miejsca w domu i dlatego przebywa w kojcu? No, musi byc w kojcu bo mimo ogrodzenia ucieka i stanowi zagrozenie dla ludzi i zwierzat...\nGosianka 6 grudnia 2015 09:56\nA to jest pytanie hipotetyczne czy faktycznie Twój problem? To dość istotne, abyśmy nie dyskutowały po próżnicy. Każda sytuacja jest inna i trzeba ją rozważyć indywidualnie.\nHana 6 grudnia 2015 16:52\nNo i kojec kojcowi nierówny. Czasem jest to po prostu klatka bez możliwości rozprostowania nóg.\ndora 6 grudnia 2015 09:49\nDzień dobry.Kolejny cudownie słoneczny.\nTemat złożony,bo wszystko to prawda.I to co piszą wegetarianki i to co damakier, ja jestem pomiędzy również, bo lubię od czasu do czasu dodatek mięsa w ludzkiej karmie. Mąż natomiast jest bardzo mięsożerny, wyznaje dietę optymalną,czyli tłustą bez weglowodanów.\nNo i tak to u nas wygląda, że bez mięsnych dań się nie da.\nEwo2,u mnie podobnie z kocią seniorka,nie lubi być zaczepiania, to ona musi zainicjować zabawę w gonitwę.\nBlack Cat 7 grudnia 2015 04:45\nA ja sie zastanawiam czy moge byc w Kurniku? Ja jestem typowym mięsożerców, co najwyżej dzien- dwa wytrzymam, ale caly czas jestem głodna...\nDla cierpienia i zabijania od tak mówię stanowczo NIE. Nie potrafię zrozumieć, czemu trzyma sie takie jednostki i karmi na nasz koszt, zamiast te finanse przeznaczyc na pomoc dla tych poszkodowanych, czy potrzebujacych zwierząt i ludzi. Uwazam ze tu jestem problem przyzwolenia na ból i cierpienie niewinnych zwierzat, czy dzieci.\ndora 6 grudnia 2015 09:51\nEwo,wyciągnij rodzinę na spacer!\nAnonimowy, kojec ok,byleby tam pies nie przebywał non stop,tylko był wyprowadzony i zwyczajnie zadbany,jak należy. Kojec nie ma być więzieniem! Jakaś przyczyna w jego zachowaniu tkwi, że ucieka i bywa zagrożeniem.\newa2 6 grudnia 2015 10:20\nRodzinka pewnie zwieńczy spacer obiadkiem u mnie.\nJak pogoda wytrzyma odbiję sobie jutro.\nopakowana 6 grudnia 2015 12:03\nno i jeszcze chyba zalezy jak duzy ten kojec...jak jestem w daczy, to widze psy w mikro kojcach, a ogrodu hektary...nawet nie ogrodu a przestrzeni. nudzi sie takiemu.\nHana 6 grudnia 2015 17:01\nDobrze jeszcze, jeśli w kojcu pies nie ma łańcucha na szyi. Bo i to jest nierzadki widok.\nopakowana 6 grudnia 2015 12:10\nu nas, po dwoch dniach i nocach wichuru niemozebnego, jest spokoj, pelne slonko i 14 stopni ciepla...a wczoraj jak ladowalam na etapy recykling do wiadra i odstwilam male wiaderko na to (z przykrywka), to wichur uniosl przykrywke, wyciagnal opakowanie sztywno plastikowe i rzucil mi na twarz...w ten sposob wygladam z bliska jakby mnie kto zdzielil po nosie...fajnie....\nwczoraj w Londynie wichur porwal dziadka 90letniego i rzucil do na jezdnie, pod autobus! naprawde! a tak to, juz chyba tradycyjnie przed swietami, straszne powodzie na polnocnym zachodzie. Pare lat temu, jak tak bylo, to mowili,, ze taka anomalia to raz na 100 lat. niektorzy mieszkancy wobec tego zaczeli twierdzic, ze wedlug tych meteorologow, to oni maja tak przecietnie po 250 lat, hrehre....ale zal mi ich - cale partery domow zwyczajnie gnija....nie maja pradu ni gazu, moze bedzie przed swietami, zaleznie do rozleglosci zniszczen...\nHana 6 grudnia 2015 17:00\nU nas dzisiaj było niesamowicie pięknie! w słońcu 15 stopni!\nMika 6 grudnia 2015 18:01\nNo właśnie widziałam te powodzie w tv, wyglądało bardzo ciężko, zastanawiałam się co u ciebie.\nopakowana 6 grudnia 2015 21:02\nMika - ja mieszkam w jakies niezwyklej zupelnie czesci kraju, gdzie katastrofy nie dochodza, ale ciiiiiiiiiiiii i tfu przez lewe ramie i puk puk w niemalowane i co tam jeszcze.\nteraz uprasza sie o kciukasy za czwartek w nocy na kanale La Manche....gladkie morze mi potrzebne ;))))\nkalipso 6 grudnia 2015 21:22\nOpakowana, trzymam kciukasy!\nHana 6 grudnia 2015 21:38\nJeżu, Opakowana, a nie haftujesz?\nopakowana 6 grudnia 2015 23:04\nKalipso - cium!\nHana - to sie zbaczy.....\nHana 6 grudnia 2015 23:16\nOpakowana, nie zbaczaj, bo za burtę wylecisz!\nRetro blue 6 grudnia 2015 13:11\nHana, co za piekny post!\nZawsze chcialam miec zwierzatko, nie bylo mi dane.\nAle jezdzilam na wies, kochalam psa Ciapka, dekorowalam mu bude i przygarnialam wioskowe koty.\nMam wielu znajomych, ktorzy za nic nie weza kota, psa, bo zniszczy meble, firany i takie tam.Nie zdaja sobie spray ile zwierzeta daja dzieciom. Moja corka mi czasem opowiada, jak pomogala jej nasza pierwsza kotka, nie mowiac o Lunii. Mozna sie wyplakac w kocie futro i przytulic, i dostrzec nawet koci usmiech.\nKiedys, na pewno, zamieszka ze mna pies.\nHana 6 grudnia 2015 16:59\nKasia, życzę Ci psa jak najszybciej!\nopakowana 6 grudnia 2015 21:03\nja tez!!! a moze dwa?\nHana 6 grudnia 2015 21:37\nDwa są lepsze, niż jeden!\nPies w Swetrze 6 grudnia 2015 13:44\nNIE WYOBRAŻAM SOBIE BEZ FUTRZAKÓW!\nNo i więcej Wałka poproszę, bom jego szczerą fanką! Wałek to gość w moim typie. Jeden rzut oka i miękną mi nogi, drżą kolana, także wiesz, poproszę w większych dawkach tego przystojniaka :)\nHana 6 grudnia 2015 16:56\nPsie w Swetrze, jak się do Ciebie zwracać? Właśnie tak? A może skrótem - PWS? Mam zdjęć Wałka miliony, ale dawkuję, coby nie znudzić widowni. Jest wyjątkowej urody, fakt. I sama słodycz! Fanek ma mrowie, a mrowie:)))\nPies w Swetrze 6 grudnia 2015 19:56\nZwracaj się jak Ci pasuje :) A na Wałku nie oszczędzaj!\nHana 6 grudnia 2015 19:58\nDobra. Mówisz - masz. Wrzucam.\nGosianka 6 grudnia 2015 20:05\nTo Dorota od Burej :)\nHana 6 grudnia 2015 20:16\nWiem przecie. Nie wiem tylko, czy mogę tak po prostu "Dorota"?!\nGosianka 6 grudnia 2015 20:50\nopakowana 6 grudnia 2015 21:07\nJa tez jestem w KWW )Klub Wielbicieli Walka) i , jak Pies w Swetrze, czekam na zdjecia . A te sa piekne modelowate...no i swinstwem w gore, hrehreherherher, ale lubi on pozowac, prozny menszczyzna. do zakochania!!!\nHana 6 grudnia 2015 21:35\nNo nie, Opakowana? Słodziak z niego!\nPies w Swetrze 7 grudnia 2015 19:15\nHanuś, pisałam, możesz zwracać się do mnie, jak Ci w duszy gra - po imieniu lub per Psie :)\nNo i dzięki za ten wałkowy apdejcik :D\nOch Wałek! Wałeczek! Wałunio! Wałkoniek prześliczny ;) (Piszczę z zachwytu przed monitorem jak nie przymierzając jaka szurnięta nastolatka!)\nHana 7 grudnia 2015 19:40\nPsie (hrehre!), bo też on jest zachwycający!\nJolkaM 7 grudnia 2015 20:20\nHe, he, to może od razu mówmy do Psa w Swetrze per Wałek. :D\nGosianka 6 grudnia 2015 17:21\nDziewczyny chodźcie do mnie zobaczyć kto wygrał :))\nopakowana 6 grudnia 2015 21:17\nbylam, widzialam i naprawde nie wiem dlaczego nie wygralam....co jest??? hrehrehrehe\nBlack Cat 7 grudnia 2015 07:18\nRównież bylam i widziałam:) po relacji z losowani to ja teraz czekam na relacje z wręczenia..jak z gali Oscarów:)\namelia10 6 grudnia 2015 18:24\nHana, pieknie to ujełaś! Tez nie wyobrazam sobie życia bez zwierzaków... z tym że koty stały sie moimi towarzyszami dopiero od czterech lat, przedtem nienawidziłam kotów i nigdy nie myslałam , ze stane sie taaaką kociarą..., i już nie wyobrazam sobie zycia bez nich!\nI teraz jest tak, ze gdy jedne odchodza, a odchodza czesto, zaraz w to miejsce przychodza nowe... tak jak teraz dwa odeszły zimą robiac miejsce nowym...\nelaja 6 grudnia 2015 18:47\nAmelio, dlaczego "odchodzą często"? prowadzisz może hospicjum dla starych i chorych kotów?\nelaja 6 grudnia 2015 18:52\nHana, co ja tu mogę dodać? kot czy pies to członek rodziny, bezdyskusyjnie! a innych zwierząt też żal :( dziś byłyśmy z córką na obiedzie w knajpie "mamo, ten gulasz z sarny wygląda apetycznie, ale gdy pomyślę o jelonku Bambi ..." jadłyśmy więc placki ziemniaczane z sosem grzybowym\nHana 6 grudnia 2015 19:44\nElaja, tak niewiele jest zwierząt traktowanych przez człowieka tak, jak na to zasługują. Nasze zwierzęta to kropla w morzu. Gdziekolwiek spojrzysz, dzieje się źle. To mnie dobija.\nrucianka 6 grudnia 2015 19:54\nJa już marzę o odżywianiu praną,rośliny podobno też myślą i czują,a ja je tak łup do wyciskarki.\nHana 6 grudnia 2015 21:36\nRucianko, nie dajmy się zwariować:))) Stąd już krok do paranoi.\nrucianka 6 grudnia 2015 21:50\nHano,jestem już dwa kroki za nią ;)\nBacha 6 grudnia 2015 22:03\nMika, ekhm a w pierwszy dzień Świąt to one, te szare gdzieś nie wyjeżdżją do rodziny? Bo w zeszłym roku to się kurtularnie nie pokazywały.\nHana 6 grudnia 2015 22:03\nNo tak, zapomniałam, że naprawdę jesteś Marcinkiem.\nMaria Nowicka 6 grudnia 2015 23:10\nWałek niezwykle uroczym psem jest, ale Frodo też nic nie brakuje, wymiziaj ich Hana ode mnie :)\nMaria Nowicka 6 grudnia 2015 23:14\nU nas dzisiaj wyjątkowo obrodzili Mikołaje i to zmotoryzowani :))) Aże siem ćmiło od tej czerwoności ;) A na jakich maszynach przyjechali. Można zobaczyć u mnie na blogu dorzuciłam do Mikołajowego posta :)\nHana 6 grudnia 2015 23:14\nWymiziam Marija, wymiziam do samych kości!\nMaria Nowicka 6 grudnia 2015 23:49\nHanuś ino nie przesadzaj z tym mizianiem, coby chłopaki nie doznały uszczerbku na zdrowiu :))\nopakowana 7 grudnia 2015 08:18\nFrodo to tylko musi sie zatrzymac w strategicznym miejscu i powloczystym spojrzeniem rzucic. I sie nie ruszac. i najlepiej zeby Hana byla w jakims rogu. Jedni potrzebuja fanty do wykupywania, inni mizianie ;))\nHana 7 grudnia 2015 12:27\nOpakowana, Frodo rzuca powłóczyście bez przerwy. Sama wiesz, że trudno mu się oprzeć:)Ostatnio rzuca też powłóczyste spojrzenia Wałkowi. Wałek go mizia, liże mu uszy, "czyści" włos na głowie, itp. Kiedy przestaje, Frodo trąca go nosem i się domaga:))) Skutecznie! Można powiedzieć, że Wałek nas odciążył.\nAnonimowy 7 grudnia 2015 01:23\nJa też w dzieciństwie wychowywałam się z psami i kotami. W wieku 9 lat dostałam małego pieska, przecudnej urody - miniaturkę Hanowego Frodo. Rudy z białym, długa sierść, był krótszy od Wałka. Kochałam go nad wszystko - odszedł po 9 latach. Coś się ze mną porobiło, że o nowym psie nie było mowy - tak jest do dziś, tęsknię za Hipem od prawie 40-tu lat. Moja miłość do kotów była inna - przytuliłam, pogłaskałam, nakarmiłam, ale nie czułam chęci posiadania. Pewnego dnia 14 lat temu, wracam z pracy do domu, a mama pokazuje mi małą czarno-białą kicię, którą mój mąż przyniósł z piwnicy. Oszalałam na jej punkcie. To było mi potrzebne, tylko nie miałam wcześniej odwagi się z tym zmierzyć. Po 13 latach odeszła za TM, a po miesiącu była już Beza - już nie potrafimy z mężem żyć bez kota.\nPS. Chwaliłam się u Gosianki - pochwalę się i TU. Dostaliśmy od Mikołaja kubeczki ze zdjęciem i imieniem naszej Bezy - wspaniały prezent.\nBlack Cat 7 grudnia 2015 07:15\nDzień dobry Kurniku:) ja jak dziecko cały czas żyłam nadzieja, ze dzis będzie biało jak wstane. Zawsze na urodziny mojego brata, na św. Marcina choć troszkę popruszylo..a tu tylko duje i śwista..buuu:(\nOby w ciągu dnia bylo spokojniej:) Miłego dnia Zwierzolubni:)\nBlack Cat 7 grudnia 2015 07:24\nPs. Ja protestuje! Wałek co i raz ma sesje pokazowa, ja należę do KWF i upominam się o sesję Frodo.\nHana 7 grudnia 2015 15:42\nSpoko, CzeKo, wszystko w swoim czasie. Zaaplikuję Wam tyle zdjęć, że Wam obrzydnie:)\ngrazyna 7 grudnia 2015 07:46\nA ja nie na temat, wczoraj w WENEZUELI ODBYLY SIE WYBORY PARLAMENTARNE, opozycja zdobyla 68 % chavisci 32%, przy frekwencji 74%, bardzo wysokiej jak na ten kraj poludniowoamerykanski...oj bedzie sie dzialo!\nBlack Cat 7 grudnia 2015 07:54\nGrażynko 74 % frekwencji? To u nas trzeba chyba ze 3 ostatnie wybory połączyć. Coś wenezuelscy wyborcy chcieli powiedzieć.\ngrazyna 7 grudnia 2015 08:14\nChcieli powiedziec, ze maja dosyc pseudosocjalistuycznych, populistycznych rzadow a la Chavez, ze maja dosyc kolejek kilometrowych, za maja dosyc belkotu typu imperializm wszystkiemu winny, ze maja dosyc kultu jednostki, za maja dosyc wplywow kubanskich etc etc...zaczyna sie trudny okres bo kraj wyglada jak po wojnie, ale zaczyna sie zmiana , taka mam nadzieje...to moja druga ojczyzna i uczuciowo jestem bardzo z nia zwiazana...Wenezuelczycy wczoraj pokazali taka twarz jaka ja pokochalam...\nopakowana 7 grudnia 2015 08:20\no jacie. bo jakby odwrotnie to mozna by podejrzewam o falszowanie. oby zmiany szly DOBRZE!\ngrazyna 7 grudnia 2015 08:29\nWszystkie sondaze pokazywaly na taki wynik, zachodzila powazna obawa, ze rzeczywiscie beda falszowac, ale mysle, ze trudno byloby taka determinacje narodu zafalszowac, skonczylo by sie niedobrze. Takie wyniki, przy calej presji rzadu, szczegolnie na urzednikow panstwowych i prostych ludzi, ktorych podobno dowozono autobusami etc...\ngrazyna 7 grudnia 2015 08:31\nOpakowana, ja tez mam nadzieje,ze pojdzie na DOBRZE, boje sie, bo to tytaniczna praca...\ngrazyna 7 grudnia 2015 08:42\nIde na kawe z kolezanka, bede kawa celebrowac...\nBlack Cat 7 grudnia 2015 08:56\nŻyczę Ci Grażynko, jakiegoś koniaczka do kawy, bo jest, co świętować, za pomyślność sprawy!:)\nMaria Nowicka 7 grudnia 2015 09:44\nGrażyno życzę najmocniej Tobie i wszystkim Wenezuelczykom aby szło ku normalizacji.\nA co na to Wenezuello ?\nJolkaM 7 grudnia 2015 09:51\nGrażyno, w sobotę słuchałam w Trójce rozmowy z kimś, kto zna się na rzeczy, nie pamiętam nazwiska, ale to w programie Dariusza Rosiaka Raport o stanie świata. Gość programu mówił właśnie o sytuacji w Wenezueli. Strzygłam mocno uchem - także ze względu na Ciebie. Powiedział między innymi, że rządzący obecnie przewidując swoją przegraną, zapowiedzieli, że mimo zwycięstwa opozycji, nie oddadzą władzy. Jest więc obawa, że dojdzie do wojny domowej, która w gruncie rzeczy już trochę się dzieje... Straszna sytuacja. Bardzo mi przykro, że to spotyka ojczyznę Twojego męża, a i Twoją drugą, sądząc po Twoich słowach, nie raz tu zresztą wypowiadanych. Ech...\nMaria Nowicka 7 grudnia 2015 10:00\nJolkoM a jak Twoje zdrówko?\nJolkaM 7 grudnia 2015 10:06\nO, dzięki, Mary, za troskę. :) Już dużo lepiej. W zeszły wtorek dostałam się jednak do dochtora, któren nazwał moją dolegliwość uszkodzeniem nerwów międzyżebrowych (oprócz znanego mi już z wcześniejszych czasów i diagnoz bólu kręgosłupa lędźwiowego), zapisał prochi przeciwbólowe, które pożeram (ale już chyba zaprzestanę) i zalecił oszczędzanie się - hurra! Nie myję okien! ;)\nHana 7 grudnia 2015 12:21\nMnie tam żaden nerw nie dokucza i okien nie zamierzam myć. Teraz? Na zimę? Wiosną "się" umyje.\nopakowana 7 grudnia 2015 15:13\ndeszczykiem? (jak spadnie, rhehre)\nJolko - ZDROWIEJ A OSZCZEDZAJ SIE (czyt: dawaj sie obslugiwac dluuuugo)\nJolkaM 7 grudnia 2015 19:21\nZdrowieję, Opakowano, a jakże, prawie całkiem już chyba jestem zdrowa, co udowodniłam sobie, myjąc jednak te zaświnione niemożebnie okna.\nChętnie bym nie myła, ale jedno największe w największym pokoju jest od południowej strony i gdy tylko zaświeci słońce (a czasem świeci, dziś np. świeciło - dlatego nie zdzierżyłam), to po prostu zgroza, hańba i skandal! Umęczyłam się trochę, bo coraz to zapominałam, że coś mnie tam jednak boli i się rozpędzałam, a wtedy trzeba było znów spowalniać - nie dla mnie takie nierówne tempo, przywykłam do nieco innego. Ale widzę, że w związku z SKS-em trza się będzie pomału przestawiać. :]\newa2 7 grudnia 2015 09:01\nWieje średnio, 7 stopni, zachmurzone umiarkowanie. Koty na balkonie, otworzyły drzwi i ciągnie mi po plecach.\nIdę pogonić towarzystwo. Miłego dnia Kurkom życzę.\nkalipso 7 grudnia 2015 09:34\nU nas pogodnie. Lecę do pracy. Ucieszyły mnie wieści z Wenezueli.\nI ja życzę miłego dnia.\nMaria Nowicka 7 grudnia 2015 09:45\nTobie też miłego dnie Kalipso :)))\nU nas pogodnie było wczoraj ;)\nHana 7 grudnia 2015 12:20\nCzołgiem Kury! Bardzo się ucieszyłam wynikiem wyborów w Wenezueli, bardzo!\ngrazyna 7 grudnia 2015 15:01\nHana! jest z czego sie cieszyc, 17 lat czekalam na taka reakcje Wenezuelczykow...a teraz trzeba zaciskac kciuki by wszystko sie udalo i ludzie zrozumieli, ze nie od razu Rzym zbudowano, kraj tkwi w ruinie ( Boszsz..skad ja znam to powiedzenie..hrehrehre...)\nHana 7 grudnia 2015 15:39\nGrażyna, myślę, że wreszcie zrozumieli, sądząc po frekwencji. Gorzej chyba być nie mogło.\nJolkaM 7 grudnia 2015 19:11\nWspomnianą przeze mnie rozmowę o sytuacji w Wenezueli Dariusz Rosiak przeprowadził z Piotrem Stasińskim, dziennikarzem Wyborczej - w sobotę, a więc tuż przed wyborami. Wtedy jeszcze nie było wiadomo, że tak dużo Wenezuelczyków zechce tak radykalnej zmiany i mimo zagrożenia (w ostatnich dniach m.in. zamordowano tam w czasie wyborczego wiecu opozycjonistę) nie zawaha się zagłosować przeciw rządowi. Tak duża przewaga opozycji w wyborach być może przytępiła nieco arogancję rządzących, którzy jeszcze niedawno deklarowali, że nawet jeśli to opozycja wygra wybory, nie oddadzą władzy. Może rzeczywiście się nieco zreflektowali. Albo właśnie obmyślają nową strategię... Oby nie była ona przeciw temu uciemiężonemu narodowi.\nGrażyno, Twoje słowa o ruinie kraju (Wenezueli) chyba nie są jednak przesadzone - tam ponoć w ogóle nie ma gospodarki... To, co mówił ten Stasiński, to coś niesamowitego. Ale gdyby władza się opamiętała i dała ludziom w spokoju odbudować tę gospodarkę, nie tępiąc tych, którzy chcą i potrafią o nią zawalczyć, to już byłby jakiś początek.\ngrazyna 7 grudnia 2015 19:58\nTak masz racje, nie ma gospodarki, budzet opiera sie na sprzedazy ropy naftowej a jej cena spada dramatycznie, wiec sprawa jest powazna, produkcja, ktora byla kiedys gdzies 30-40 procent rocznego dochodu zostala skutecznie stlamszona i bo uwaza sie tych , ktorzy mieli fabryki, zaklady, hodowle..za kulakow i spekulantow. Kiedys osobiscie poznalam Macieja Stasinskiego, rzeczywiscie jest znawca latynoameryki. Jak wybrnac z tej trudnej sytuacji, jak przekonac narod, ze trzeba pracowac i miec cierpliwosc, bo z pustego sie nie naleje? Niewatpliwie kraj jest bardzo bogaty ale trzeba wiele zrobic, naprawic zainwestowac by jakos wyjsc na prosta. 17 lat wyniszczajacej polityki nie latwo bedzie wygladzic...eh! tyle mam obaw!\nMoj brat mi napisal, ze jakis politolog w Kanadzie obawia sie wojskowego zamachu stanu w Wenezueli...wojskowi zostali skorumpowani przez rzad, dobrze oplacani i byc moze ,ze obawa przed strata niewatpliwych przywilejow moze doprowadzic do takiego rozwiazania. Strach myslec!\nJolkaM 7 grudnia 2015 20:10\nNo właśnie, to są strasznie pogmatwane i zarazem cynicznie postrzegane przez rządzących sytuacje. A także przez wspierające ich kraje, które mają w tym swoje interesy. Czytam akurat książkę o Kambodży i Demokratycznej Kampuczy z lat siedemdziesiątych, za Pol Pota. W głowie się nie mieści, jakie to wszystko pokręcone, jak zakłamane, zawoalowane, ukryta prawda i rzeczywista sytuacja, jak ludzie skołowani, sprowadzeni do podłej roli nic nieznaczących pionków i trybików. Upokorzeni, umęczeni, chwytający się ostatniej nadziei i ciągle jej pozbawiani... A przecież kraj jest dla całego narodu, nie dla wybrańców!\nMaria Nowicka 7 grudnia 2015 09:49\nDzień dobry wszystiem kuriettą .\nMiłego przedświątecznego relaksu życzę... ;)\nJolkaM 7 grudnia 2015 10:01\nA w temacie głównym, czyli zwierząt, wszystko już tu zostało powiedziane. Dodam tylko, że ta ambiwalencja i, mówiąc delikatnie, dyskomfort w kwestii zjadania niektórych zwierząt jest także moim udziałem... Gdyby udało mi się przekonać do rezygnacji z jedzenia mięsa moich facetów, już bylibyśmy chyba wegetarianami. Ale tymczasem niełatwo mi idzie perswadowanie im. Może jestem za mało przekonująca albo jeszcze sama nie jestem na to przygotowana.\nW każdym razie jedno jest pewne, że zwierzaka, którego bym miała na podwórku (kury, kaczki, króliki, świnki), nie zjadłabym. Teoretycznie to bez sensu, ale przecież nie tylko takie bezsensy nam się zdarzają w życiu...\nzuza 7 grudnia 2015 10:32\nMój syn kocha zwierzęta niesamowicie, ale mięso je.\nNikogo przekonywać do nie jedzenia mięsa nie ma najmniejszego sensu. Nigdy się nie uda. Zresztą tym wierzącym, że mięso jest niezbędne dla ich zdrowia, wegetarianizm może wręcz zaszkodzić. Siła ludzkiej psychiki jest ogromna.\nHana 7 grudnia 2015 12:19\nZuza, w naszej kulturze to jest trudne i stosunkowo nowe. Nie wiem, jak to było na świecie, ale u nas - powiedzmy - 40 lat temu nikt nie słyszał o wegetarianizmie. A tradycja, nawyki kulturowe, jak zwał, tak zwał tkwią w nas bardzo głęboko. Bardzo trudno jest wyjść ze schematu.\nzuza 7 grudnia 2015 12:55\nNie tylko kultura i przekonania. Mięso to narkotyk - uzależnia jak każdy inny.\nŻeby się udało przejść na wegetarianizm musi się coś wyjątkowego wydarzyć.\nTak jakby w jednej chwili odczuło się samemu ból, strach, rozpacz i przerażenie zabijanego zwierzęcia. Wtedy przejście na wegetarianizm , to zupełnie pestka.\nA nagroda za to jest wspaniała.\nopakowana 7 grudnia 2015 15:17\nHana - nie bylo dan wegetarianskich, byly dania jarskie! i piatki bezmiesne (choc niekoniecznie bezrybne...). Jolka - podsuwaj facetom wyszczlowe dania jarskie badz wegetarianskie...nawet nie zauwaza, ze nie ma miecha. Moja Mama byla specjalistka w robieniu bigou bez miesa zupelnie. dawala ludziom jesc, im uszy podskakiwaly, chcieli zjesc i widelec i talerz i jak juz bylo po to mowila, ze tam W OGOLE nie bylo miesa i nikt nie wierzyl ;)))ja co roku usiluje odtworzyc to cudo ale mi srednio wychodzi. moze wiecej grzybow i lisci bobkowych trza...\nHana 7 grudnia 2015 15:29\nWiem, Opakowana, ale to był raczej obyczaj (religia), albo bieda. Kiedyś mięso było luksusem.\nNo nie wiem, czy Jolki faceci zechcą jeść wyszczlowe dania:)))\nopakowana 7 grudnia 2015 17:42\ntak sie zastanawiam, co autor mial na mysli...czasem moje wlasne, rodzone literowki powalaja mnie na lopatki....po dluzszym zastanowieniu zdaje mi sie, ze to mialy byc wyszczauowe dania, ale wyszczlowe chyba bardziej obrazuje zagadnienie....\nmieso znowu powinno byc luksusem...\nJolkaM 7 grudnia 2015 19:16\nOpakowano, w zasadzie przekonałaś mnie do tych wyszczlowych dań. :D I powiem Ci, że właśnie mi przypomniałaś, że i ja robiłam kiedyś całkiem dobry bigosik. Co prawda bywało w nim mięso, ale w zasadzie w szczątkowych ilościach. I bardzo ten bigos smakował chłopakom. Można go było jeść na zimno, bo ani trochę nie ociekał tłuszczem, choć trochę go tam było. Hm, może spróbuję ich jakoś podejść. W razie czego powiem, żeby nie marudzili, bo to są WYSZCZLOWE dania - to powinno im zamknąć (choć na chwilę konsternacji) pyskate mięsożerne gęby. ;) Tylko muszę sobie to słowo gdzieś zapisać, bo zapomnę - łatwe nie jest.\nHana 7 grudnia 2015 19:37\nJolko, da się łatwo zapamiętać poprzez asocjacyję wiesz z czym:)))\nJolkaM 7 grudnia 2015 20:13\nOesu, że też nie wpadłam na taką prościznę! :D\newa2 7 grudnia 2015 10:11\nChmurzy się bardziej, ze spaceru nici.\nTeż nie zjadłabym mięska z podwórka, jakkolwiek w dzieciństwie bywało, że szła pod nóż znajoma kurka, kaczka lub świnka. Tata kiedyś próbował hodować gołębie. Paskudziły, ale nikt tego nie tknął (kiedyś rosół z gołębia albo faszerowany ptaszek był daniem popularnym) musiał zrezygnować.\nBez sensu, ale kiełbaskę wiejską uwielbiam, no i święta tylko z chrzanikiem? Bez szyneczki?\nJolkaM 7 grudnia 2015 10:11\nAch, i te cudowne ujęcia z Wałkiem przeważnie, ale nie tylko! Cudne sierście! Nie żałuj nam, PreKuro, gwiazdora Wałeczka i reszty gwiazdek! :)\nA Baluś, Hano, to w swej paszczy dynię taszczy? Hm...\nJolkaM 7 grudnia 2015 10:13\nMiny Wałka są obłędne! :)\nHana 7 grudnia 2015 12:15\nTak Jolko, Baluś w paszczy dynię taszczy! Ma on paszczę jak krokodyl!\nopakowana 7 grudnia 2015 15:19\nja i Balusia fanka jestem...oj jestem...mam slabosc do zawadyjackich kudlatych, ale to juz chyba pisalam ;)\nHana 7 grudnia 2015 15:30\nOj tak, Opakowana, w kwestii zawadiactwa Baluś usatysfakcjonowałby Cię z nawiązką!\ngrazyna 7 grudnia 2015 14:53\nJolkoM!jestem pozytywnych mysli, zbyt duzo jednak obywateli powiedzialo NIE dotychczasowym porzadkom, wiec jednak musieli uznac ten wynik i stulic uszy... widze na facebooku wiele opinii bylych chavistow, ktorzy zdecydowali sie na zmiane pogladow, sytuacja juz byla tragiczna. ludzie masowo podazyli do urn, mimo,ze atmosfera wokol wyborow pachniala brakiem bezpieczenstwa, ludzie sie zmobolizowali...ale w Wenezueli nie jest tak prosto, prezydent tworzy rzad , wybiera swoich ministrow, wiec teraz bedzie parlament opozycyjny i rzad chavistow, niewiatpliwie bedzie teraz ciezko dotychczasowej latwiznie rzadowej, Podejrzewam, ze bedzie sie dazylo do referendum i do przyspieszenia wyborow prezydenckich...mnie cieszy to ,ze cos ruszylo i ze narod sie obudzil z uspienia, w ktorym tkwil od 17 lat. W telewizji rzadowej teraz wykrzykuja, ze ultraprawica wygrala, bo kazdy opozycjonista taka etykietke dostaje, nie zastanawiaja sie jednak, ze tej skrajnej prawicy jest juz olbrzymia wiekszosc i wyglada na to,ze to oni taka sobie wyhodowali...\nJuz wrocilam z picia triumfalnego kawy, i to bez koniaczka niestety, bo moj zoladek nie znosi nic o wyzszym procencie alkoholowym.\nMario! Venezuejlos siedzi cicho jak trusia, a ja nie znecam sie nad nim, tak jak on to robil za kazdym razem kiedy jego "rewolucja" zwyciezala. Chyba mi go zal.\nHana 7 grudnia 2015 15:36\nGrażyna, to światełko w tunelu. Rząd będzie pokrzykiwał, bo już nie ma nic do stracenia. To takie konwulsje i mam nadzieję, że skona ta hydra i nigdy się nie odrodzi. U nas przecież było podobnie. Nikt nie wierzył, że komunę trafi szlag, a jednak.\nVenezuejlos polubi, bo może wreszcie będziecie mogli tam wrócić i normalnie żyć.\nAnonimowy 7 grudnia 2015 16:17\nHalo Kurnik - popatrzcie do Anais. Żle jest. Ja już wpłaciłam co dziś mogłam.\nczy Amelia w tej sytuacji nadal jest zdecydowana na te dwa koty? Też mogą być chore.\nMika 7 grudnia 2015 17:46\nNie jest dobrze, ale też i nie beznadziejnie. Amelia już pisała gdzieś w poprzednich komentarzach że może jednak wziąć tylko jednego.\nHana 7 grudnia 2015 17:48\nO jaką operację chodzi? Wie ktoś?\nAnonimowy 7 grudnia 2015 17:59\nAnais pisała po pierwszej wizycie w sobotę, że jest 7 zębów do usunięcia ?! i przy jednym ropień. To może o to chodzi.\namelia10 7 grudnia 2015 18:07\nCzytalam u Anais chodzi o operacje i to dosc kosztowną, zadzwonilam do p. Basi pytajac w jakim stanie sa pozostałe koty, w tym ten MÓJ, moj ponoc zdrowy, a inne... i tu p. Bsia sie rozplakala, mowiac skad ona miala brac jeszcze na leki, majac nieco ponad 500 zl emerytury, co starczalo jedynie na wyzywienie,i to bylo najwazniejsze, a cala reszte to tak jakos latala na ile sie dalo, gdy byla jakas pomoc finansowa to leczyla...ale wszystkie sa wysterylizowane i wykastrowane\nDzis jest po wizycie u Wysokiego Urzednika i ma ostateczny termin opuszczenia mieszkania do 15, stycznia. Jest zalamana.\nJa nadal nie mam transportu, jest problem bo jestem 100 km od Szczecina na polnoc, wiec rzadko komu po drodze... napisalam do znajomej w W-wie, moze ona na weekend, na razie czekam...\namelia10 7 grudnia 2015 18:14\nMika, u mnie jest miejsce na dwa koty, bo dwa zima odeszly i jeden pies... z tym ze tu do mnie zawsze cos podrzucaja, bo to las... ale u P. Basi nie ma duzo czasu... nie wiem w jakim stanie sa pozostale koty i nie wiem czy bedzie mnie stac na leczenie dwoch kotow...\nNinka. 7 grudnia 2015 18:17\nJedzenie mięsa jest łatwe. Żeby zjeść dobry posiłek wegetariański czy wegański, trzeba się wysilić. Generalnie, nie umiemy tak gotować, więc idziemy po linii najmniejszego oporu (oczywiście uogólniam). A tu trzeba szukać. Poza tym ostatnio słyszy się sporo złego o soi, która jest ważna w diecie bezmięsnej.\nJa jem coraz mniej mięsa, w dużej mierze dzięki córce, której się chce szukać nowych przepisów. Ale mój mąż jest niereformowalny. Jak nie dostanie mięsa, to jest głodny po godzinie od obiadu. Przynajmniej tak twierdzi.\nCo roku jeździłam na wieś, na wakacje. Z zainteresowaniem i bez zahamowań przyglądałam się, jak moja ciocia zabija kurę na rosół (siekierką, na pieńku do rąbania drewna), a z jeszcze większym zainteresowaniem patrzyłam, jak się tę kurę patroszy. Ciocia nie traktowała psów dobrze. Kiedy my przyjeżdżałyśmy (moja siostra i ja, z babcią) psy przynajmniej od czasu do czasu dostawały lepsze jedzenie (a nie zlewki z ziemniakami i zielskiem, jak świnie) i miały wodę w miskach. I po niemal roku naszej nieobecności wylatywały z radością, żeby nas przywitać. A szczekały nawet na najbliższych sąsiadów. Jednak ta sama ciocia, znalazłszy nad rzeką psa, którego ktoś chciał zabić (miał poraniony, prawdopodobnie siekierą, łeb, a dla pewności wrzucono go do wody), przyniosła tego psa do domu, wyleczyła i już u niej został. Na początku nie pozwalała nam do niego podchodzić, ale ja, chyba instynktownie, bo miałam wtedy kilka lat, przychodziłam pod budę, zawsze z jakimś jedzeniem siadałam blisko, mówiłam do psów... Ten "stary" zawsze do mnie wybiegał, łasił się, a wkrótce to samo robił nowy.\nKiedy odszedł mój Songo, długo nie mogłam mówić o tym bez płaczu. Moja siostra wtedy powiedziała: No, teraz chyba nie będziesz miała nowego kota! Po co ci to wszystko, ten płacz, nerwy... Właśnie wtedy odpowiedziałam jej tak, jak już ktoś wyżej napisał, że jeśli dzięki mnie taki kot może mieć dobre życie, a mnie dać tyle dobrego, to ja się na tę cenę zgadzam. Tak się złożyło, że dotąd nie mam kota, ale w tej chwili to niemożliwe. Jednak jeśli tylko warunki się zmienią, to będę miała kota, a nawet od razu dwa :)\ndora 7 grudnia 2015 18:58\nCudny Waleczek rozkoszniak:)\nJolkaM 7 grudnia 2015 20:18\nA teraz z zupełnie innej beczki: pamiętacie? "A emisje już od najbliższego poniedziałku w programie 1 Polskiego Radia, codziennie, przez cały tydzień. O godzinie 20.52."\nTo dziś ten poniedziałek! :) Ja już się nawet przestroiłam na Jedynkę, żeby nie przegapić.\nAle trzeba by czujnym...\nHm... co by tu?\nBAJKA DLA MAKSIA\nPost - zapchajdziura\nMiędzy innymi w temacie wiosny\nMagia, czy przymus?\nStrata, czy zysk?\nZdjęcia do wypęku - dla KWW i KWF\nKomunikaty i KKK\nKŁOPOTY ZWIERZĘCE I MOJA UCIECZKA OD RZECZYWISTOŚCI


Redaktor dostrzega, ale nie wszystko - Archiwum newslettera - Warsztatowiec.info\nTytuł: Redaktor dostrzega, ale nie wszystko\nW Unii Europejskiej zanotowano wzrost liczby sprzedanych nowych samochodów o 6,8%, a u nas tymczasem sprzedaż spadła o prawie 2%. Do tego skromna liczba 147 tysięcy nowych pojazdów sprzedanych w Polsce od początku roku jest i tak zawyżona o kilka tysięcy, bowiem część aut została zarejestrowana tylko tymczasowo, a następnie opuściła kraj, czego już CEP (czyli Centralna Ewidencja Pojazdów) nie uwzględnił – zauważa znany dziennikarz znanego dziennika.\nOto redaktor dostrzegł, po raz pierwszy chyba, że w CEP-ie mogą być jakieś nieścisłości. Szkoda, że widzi je dopiero teraz, kiedy mowa o nieco zawyżonej liczbie zarejestrowanych nowych pojazdów. Redaktor nie miał natomiast do danych CEP-u zastrzeżeń, kiedy alarmował o matuzalemowym wieku parku samochodów w Polsce oraz nasyceniu naszego kraju pojazdami na poziomie zbliżonym do Niemiec, choć powszechnie było wiadomo, że wskaźniki budowane na podstawie danych CEP-u to statystyczna bujda. I to na resorach.\nOd maja wszystkie nowe urządzenia diagnostyczne sprzedawane przez firmę Bosch są objęte 2-letnią gwarancją. Dodatkowo, w przypadku nowych montażownic Fenice, klient może otrzymać gwarancję na kolejne 2 lata.\nBusiness Centre Club uhonorował swym Medalem Europejskim firmę Exide Technologies za akumulatory marek Centra i Exide z serii Start-Stop AGM.\nContinental wyróżnia serwisy\nJuż po raz siódmy firma Continental przygotowała ranking najlepszych w Polsce serwisów oponiarskich, należących do sieci Conti360o Fleet Services.\nTRW Automotive Aftermarket prezentuje na amsterdamskich targach ReMaTec 2015 swoją ofertę w dziedzinie regeneracji części. Pokazuje m.in. regenerowane zaciski i przekładnie kierownicze do ciężkich samochodów użytkowych.\nGrubszy katalog Valeo\nRegularnie przybywa referencji w asortymencie Valeo. I tak wśród nowych pozycji katalogowych znalazły się części do układów chłodzenia, klimatyzacji, oświetlenia, przeniesienia napędu oraz rozruszników i alternatorów.\nFirma Hella pochwaliła się, że dostarcza na fabryczne wyposażenie oświetlenie do Renault Espace oraz ciągników Lamborghini Trattori.


Qstom felietony - Qstom92 - Blogi o grach - PPE.pl\nStrona głównaBlogi o grachQstom92Qstom felietony\nQstom92 25.09.2021, 16:31\nPierwsza część tekstu moich wrażeń z przechodzenia rozszerzeń do Dark Souls III. Opisuję większość gry, skupiając się na szczególnych problemach, jakie zauważyłem.\nMoim zdaniem największym plusem tego dodatku jest właśnie walka z Siostrą Friede , sama lokacja raczej średnia. Dodatek i tak obowiązkowy . - Vulnus\nQstom92 04.09.2021, 14:38\nBardzo wierna kontynuacja kultowej trylogii. Jak ekipa Toys for Bob poradziła sobie w porównaniu do takiego giganta? W tekście piszę o swoich wrażeniach z nowej odsłony Crasha, ale mocno się skupiam na różnicach pomiędzy pierwszymi częściami.\nGra generalnie bardzo fajna, ale robienie jej na sto procent To żadna frajda. Wyśrubowane czasy time triali, upierdliwie trudne... - Darek\nQstom92 20.08.2021, 15:04\nNostalgiczna podróż dostępna dla każdego posiadacza PlayStation 5. Świetnie wprowadzająca w możliwości nowego pada i jednocześnie odświeżająca gatunek gier platformowych. Serdecznie polecam wszystkim posiadaczom tej konsoli.\nTak nie jest - onez\nQstom92 11.05.2021, 21:03\nDragon Quest XI i moje uzależnienie\n170 godzin i cały czas nie jestem pewny czy zrobiłem wszystko co chciałem. Ciężko mi się rozstać z tą grą, ale kolejne produkcje czekają. Wielce możliwe, że ten tekst potrafi mi trochę zrzucić ciężar z serca, więc z góry przepraszam jeśli jest za mało konkretów o samej grze.\nUwielbiam tę grę, ale ciągle grające dwa takie same motywy muzyczne podczas przemierzania świata i walki (mam premierową wersję ze... - Grzes58\nQstom92 27.12.2020, 18:43\nXbox Game Pass — podsumowanie\nPodsumowanie opłacalności mojego roku z usługą Xbox Game Pass.\nUff, co to był za rok.\nKupiłem 3x3 miesiące XGP za 110 zł łącznie i EAP na rok za 75 zł. Subskrypcja działa rodzinnie, więc wszystkie koszta dzielą się na pół.... - Karate_koks\nCzuję się zachęcony. - Cherubinek\nQstom92 24.08.2020, 11:07\nDonkey Kong Country — interaktywny teledysk\nDonkey Kong Country jest platformerem 2D, którego bardzo lubię nazywać interaktywnym teledyskiem. Odczucie to powoduje niewiarygodna kreacja plansz, tworząca bardzo płynne flow poruszania się postaci. Przy lekko wprawionej grze da się przez etapy dosłownie płynąć, co daje dużą satysfakcję i jednocześnie świetnie wygląda.\nWszystkie trzy części ze SNES wymiatają a muzyka to mistrzostwo. - KILLER INSTINCT\nQstom92 17.08.2020, 21:47\nSlay the Spire — pozwólcie nam być overpowered\nUwielbiam typ projektowania gier, gdzie wszystko jest overpowered. My mamy możliwość być kompletnie broken, ale jednocześnie przeciwnicy są przegięcie silni. Takie właśnie jest Slay the Spire.\nPodobne: - Fate Hunters Bardziej złożone: - Griftlands - Deep Sky Derelicts - SMGT\nRanking: 10062 Poziom: 18


Stowarzyszenie Miłośników Ziemi Krośnieńskiej - Jubileusz art. malarza Stanisława Jakubczyka\nJubileusz art. malarza Stanisława Jakubczyka\nczwartek, 12 maja 2016 12:30\tWanda Belcik\nDostojny Jubilat - art. malarz Stanisław Jakubczyk Laudacja W dniu 10 maja 2016 r. delegacja SMZK w składzie: pisząca te słowa oraz Panowie Zbigniew Więcek i Marek Jędrzejczyk uczestniczyła w uroczystym spotkaniu krakowskiego Oddziału Stowarzyszenia. Okazją do tego spotkania była setna rocznica urodzin Stanisława Jakubczyka, artysty malarza wywodzącego się z Lubatowej, bardzo zasłużonego dla polskiej sztuki oraz dla ziemi krośnieńskiej. S. Jakubczyk, absolwent ASP w Krakowie, autor licznych polichromii, witraży, mozaik zdobiących wnętrza około stu obiektów sakralnych w kraju i zagranicą, rzeźb, pejzaży inspirowanych krajobrazem Beskidu Niskiego i Bieszczadów, zajmował się również twórczością filmową i literacką (ma w dorobku 10 publikacji).\nW spotkaniu uczestniczył Dostojny Jubilat z córką, Andrzej Ostoja Solecki z Wrocławia, prof. Jan Machnik oraz członkowie Oddziału krakowskiego.\nZgromadzonych przywitał dr Stanisław Szafran, prezes, a następnie oddał głos A. Soleckiemu, który wygłosił laudację na cześć Jubilata, podkreślając szczególnie jego dorobek literacki i własne z artystą spotkania. Po nim wystąpił prof. J. Machnik, a następnie delegacja z Krosna, która wręczyła Artyście list gratulacyjny, bukiet kremowych róż oraz pamiątkowy medal wybity okazji 50-lecia Stowarzyszenia.\nGratulacje składa delegacja ZG SMZK w Krośnie Jubilat z przedstawicielami władz Oddziału SMZK w Krakowie Życzenia nadesłane przez Bronisławę Betlej, odczytał dr Szafran oraz dołączył własne, w imieniu Zarządu Oddziału. Z kolei Pan Kuźniarski zaprezentował na ekranie oraz w postaci albumów obrazy S. Jakubczyka - pejzaże i portrety.\nS. Jakubczyk w ciepłych słowach podziękował za życzenia, a następnie wspominał młodzieńcze lata wiążące się z pobytami w Krośnie, które w latach dwudziestych postrzegał jako miasto interesujących budowli (murowane domy, brukowane ulice, kościoły z pięknymi "prawdziwymi" obrazami). Swoją opowieść przeplatał anegdotami rozbawiając słuchaczy.\nSkromny, zdystansowany do własnej osoby, nie życzył obie, by mu śpiewano 200 lat, ale i tak zebrani to uczynili. Na zakończenie spotkania rozdawał swoją ostatnią książkę "Miara pamięci", dedykowaną wnukom i prawnukom.\nList gratulacyjny od Prezes ZG SMZK w Krośnie\nZobacz galerię fotograficzną jubileuszu >> (dostępna dla zalogowanych użytkowników witryny)


Spełniamy marzenia o szczupłej sylwetce – Życie Olsztyna\nPowodów przybierania na wadze jest wiele: niewłaściwe nawyki żywieniowe, siedzący tryb życia, zmiany zachodzące w ciele w czasie ciąży czy menopauzy. Jednak skutek zawsze jest ten sam – niezadowolenie ze swojego wyglądu. Nie wiesz, jak poradzić sobie ze zbędnymi kilogramami? Pani Agata z Olsztyna postanowiła spełnić swoje marzenia o szczupłej sylwetce i pozbyła się 15 kg w 4 miesiące!\nPani Agato, co u Pani było przyczyną problemów z wagą?\nNadprogramowe kilogramy zaczęły pojawiać się po trzeciej ciąży. Do tego doszły duże ilości słodyczy, bez których nie mogłam się obejść, ciągłe podjadanie i praca przed komputerem.\nI jak się Pani czuła przed dietą?\nByłam ciągle zmęczona i nie podobałam się sobie. Najmniejszy wysiłek fizyczny, chociażby wiązanie sznurówek, powodował u mnie zadyszkę.\nCzy odchudzała się Pani wcześniej?\nNigdy na dłuższą metę. Po kilku dniach odstawienia słodyczy lub niepodjadania, odpuszczałam. Czułam się głodna i brakowało mi motywacji.\nZ polecenia koleżanki, która korzystała z kuracji w Naturhouse i była bardzo zadowolona. Zresztą efekty były widoczne gołym okiem. Podczas pierwszej bezpłatnej konsultacji dietetyk zrobiła mi pomiary i przeanalizowała jadłospis. Wytłumaczyła również, jakie błędy popełniałam w dotychczasowym żywieniu i zaproponowała odpowiednią kurację. Czułam niepewność, czy mi się uda, ale jednocześnie ulgę, że zrobiłam krok ku lepszemu samopoczuciu i zdrowiu. Wiedziałam, że nie chcę ważyć 90 kg!\nJakie były Pani wrażenia po pierwszych tygodniach diety?\nDieta okazała się miłym zaskoczeniem. Nie byłam głodna, jadłam smaczne posiłki, a waga leciała w dół. Już po pierwszym tygodniu diety miałam półtora kilograma mniej. To mnie nakręcało do pracy nad sobą.\nCzy zmiana sposobu odżywiania była trudna do realizacji?\nWręcz przeciwnie. Posiłki okazały się łatwe i szybkie w przygotowaniu. Gotowałam ze składników, które zawsze są w lodówce. Najbardziej ucieszyło mnie to, że nie musiałam gotować na „kilka garnków”, bo wszystkim w domu smakowały moje dietetyczne posiłki. Mąż z dziećmi szybko przyłączyli się do mojej diety.\nNie. Spadek wagi motywował mnie w zdrowym odżywianiu. Zresztą szkoda mi było stracić uzyskane efekty.\nUrozmaicane posiłki i cotygodniowe pomiary u dietetyczki.\nCo zmieniło się w Pani życiu w związku ze spadkiem wagi? Co powiedziałaby Pani osobom niezdecydowanym, które stoją przed podjęciem decyzji o odchudzaniu?\nCzuję się teraz znakomicie! Zrzuciłam zbędne kilogramy i dobrze wyglądam. Mam lepsze samopoczucie i jestem sprawniejsza. Odzyskałam wiarę w siebie i zaczynam się sobie podobać. Tłumaczenie „nie dam rady”, „nie chce mi się” czy „nie uda mi się’’ odstawiamy na bok. Warto spróbować!\nJedyną skuteczną metodą jest trwała zmiana nawyków żywieniowych. Właściwy sposób odżywiania, dopasowany do naszego organizmu i trybu życia pomoże pozbyć się nadwagi i dolegliwości z nią związanych. Ważne jest jednak, aby kurację odchudzającą przeprowadzić pod okiem specjalisty – diety podejmowane na własną rękę, często wzorowane na kolorowych czasopismach czy internecie nie zawsze mogą być skuteczne w naszym konkretnym przypadku, a tym bardziej bezpieczne.\n– Dokładny wywiad dietetyczny i zdrowotny oraz badanie składu ciała prowadzone przez dietetyka pomogą znaleźć przyczynę nadmiaru kilogramów oraz dobrać optymalną metodę walki z nią – mówi Elwira Leśkiewicz-Nowak.\nDzięki wsparciu eksperta ds. żywienia możesz mieć pewność, że odchudzanie będzie zdrowe i bezpieczne, a sama dieta pełnowartościowa i zbilansowana. Dodatkowa suplementacja wspomoże zachodzące w organizmie zmiany, a jeśli braknie Ci motywacji, cotygodniowe spotkania z dietetykiem Naturhouse na pewno zmobilizują Cię do dalszego działania.\nZ powodu tuszy nie chodzisz na basen, masz kłopot z kupnem ubrań, a w weekendy zamiast spotykać się ze znajomymi, wolisz zaszyć się w domu? Jeśli wstydzisz się swoich problemów z wagą, nie jesteś sam. Wstydzisz się nawet pójść do dietetyka? Nie jesteś w tym odosobniona/y, jednak dokąd zaprowadzi Cię takie myślenie? W ślepą uliczkę – problem będzie narastał, a Tobie coraz trudniej będzie sobie z nim poradzić. Dlatego nie miej obaw i umów się na konsultację z dietetykiem Naturhouse. Jeśli marzysz o szczupłej sylwetce, pomyśl, że podejmując teraz kurację, już w najbliższe wakacje bez wstydu pokażesz się na plaży czy basenie, nie będziesz mieć problemu, żeby kupić sukienkę, która Ci się podoba, a koleżanki będą zazdrościć Ci figury. Oprócz zmiany sposobu odżywiania, zmieni się też Twoje życie – zyskasz pewność siebie i energię, której do tej pory Ci brakowało. Odważ się i zrób pierwszy krok!\nJuż dziś umów się na bezpłatną konsultację z dietetykiem Naturhouse Olsztyn przy ul. Kajki 7. Podczas spotkania zważysz się, zmierzysz, sprawdzisz zawartość tkanki tłuszczowej i wody metabolicznej w swoim organizmie. Ekspert przeprowadzi z Tobą wywiad dietetyczny, aby móc ustalić przyczynę problemów z wagą i zaproponować odpowiednią kurację – by cały proces zachodził w zdrowy i racjonalny sposób. Pomożemy Ci spełnić marzenia o szczupłej sylwetce!\nul. Kajki 7/17, Olsztyn\ntel. 500 069 399\nPani Agata przed kuracją\nPani Agata po kuracji


Coś pożyczonego - Emily Giffin - Książka | Gandalf.com.pl\nCoś pożyczonego (miękka)\nCoś pożyczonego - opis produktu:\nKsiążka Coś pożyczonego pochodzi z wydawnictwa Otwarte. Autorem książki jest Emily Giffin. Książka Coś pożyczonego liczy 398 stron. Jej wymiary to 145x215. Oprawa jest miękka.\nEmily Giffin - przeczytaj też\nKsiążka z serii łatwych, lekkich i przyjemnych, jednak kolejne skojarzenia nasuwające się po zestawie tych trzech przymiotników typu banalna, czy też od początku do końca przewidywalna, już nie wchodzą w grę. Czytając "Coś pożyczonego" miałam wrażenie, że to gdzieś, kiedyś naprawdę mogło się zdarzyć, a autorka tylko podejrzała, usłyszała i przekazała losy przyjaźni Rachel i Darcy. Dodatkowy plus za konstrukcję zabawnych dialogów. Polecam\n„Coś pożyczonego” to książka napisana przez Emily Giffin. Główna bohaterka Rachel, która uwaąa się za stuprocentową racjonalistkę i kobietę twardo stąpającą po ziemi kończy trzydzieści lat. W końcu zdaje sobie sprawę, że zostało jej już nie dużo czasu aby znaleźć odpowiedniego mężczyznę, stworzyć rodzinę i urodzić dzieci ( jednocześnie uszczęśliwiając w końcu tym swoich rodziców). W tę wielką, przełomową noc bawi się na przyjęciu niespodziance zorganizowanej przez swoją najlepszą przyjaciółkę Darcy. Tu sprawy zaczynają się komplikować, gdyż pijana Rachel ląduje w łóżku z narzeczonym przyjaciółki. Kochankowie zaczynaja spędzać ze sobą coraz więcej czasu... ich miłość kwitnie...ślub kochanka i przyjaciółki zbliża się. Gorąco polecam tę książkę wszystkim paniom, które mam nadzieje, będą kibicować Rachel równie gorąco jak ja. Serdecznie polecam.\n-14% Coś pożyczonego książka


Marco Beltrami - Strona 12 - Muzyka filmowa - Forum FilmMusic.pl\nDzisiaj jest pn sty 21, 2019 04:12 am\nPost: czw sty 12, 2017 22:05 pm\nPodobno Beltrami właśnie nagrywa "Logana".\nPost: pn sty 23, 2017 18:51 pm\nReżyser wrzucił nawet krótki filmik z sesji:\nPrzy okazji. Marco i jego pomagier Dennis Smith (1864) skomponowali razem do emitowanego obecnie nieźle zapowiadającego się nowego mini serialu kanału History "Six" o żołnierzach Navy SEAL.\nNa 30 marca w Rosji zaplanowana jest premiera Matildy, może też i doczekamy się scoru, którego jestem od dawna wielce ciekawy.\nPost: czw sty 26, 2017 01:32 am\nNo musi się sprężać, gdyż ponoć "Logan" ma mieć swój pokaz, a chyba nawet brać udział w konkursie podczas Berlinale, które startuje 9 lutego. Ja naturalnie pracuję na Berlinale i teraz jesteśmy w stresie przedprzygotowawczym. Czy się uda załatwić bilety na "Logana" się zobaczy.\nPost: czw sty 26, 2017 08:19 am\nMyślę, że na łapu capu cośtam posklejają do tego czasu, ale nie zdziwiłbym się jakby finalna wersja różniła się od tej przedpremierowej.\nPost: czw sty 26, 2017 09:52 am\nLogan z niemieckim dubbingiem będzie takim bardziej męskim kinem\nPost: czw sty 26, 2017 10:57 am\nNa międzynarodowym festiwalu filmowym z dubbingiem?! Jasne.\nPost: wt sie 22, 2017 16:28 pm\nMarco skomponuje do "Snowmana" Alfredsona:\nPremiera filmu 13 października, a 25 października w Rosji premiera filmu "Matilda". Wcześniej 15 września na Netflix premiera filmu Angeliny Jolie "First They Killed My Father: A Daughter of Cambodia Remembers", a jeszcze wcześniej 1 września, również na Netflix pojawi się też "Little Evil", także zapowiada się, że jesień będzie należeć do Marco\nPost: wt sie 22, 2017 16:43 pm\nCiekawe ile z tego trafi ostatecznie na CD.\nPost: wt sie 22, 2017 17:43 pm\nBeltrami i skandynawski thriller... Oj, ciężka przeprawa się szykuje.\nPost: ndz wrz 24, 2017 16:07 pm\nPost: czw wrz 28, 2017 12:52 pm\nPost: pt wrz 29, 2017 11:35 am\nOj szykuje się ciężka przeprawa. Widziałem "Little Evil" i "First They Killed My Father", ale raczej nie ma co z tego wydawać, także wciąż pozostaje czekanie na wieści o "Matildzie".\nPost: sob wrz 30, 2017 09:14 am\nAll Access: Marco Beltrami\nPost: pn paź 02, 2017 12:46 pm\ndalsza część sądowej batalii o score z tego badziewnego Ben-Hura - http://www.hollywoodreporter.com/thr-es ... k_20170928\nPost: śr paź 11, 2017 17:49 pm\nFassbender enty film z rzędu porażka - Snowman notuje b.słabe recki..