Zakończenie policyjnej służby - Aktualności - Szkoła Policji w Słupsku\nZakończenie policyjnej służby\nWpisem do Księgi Honorowej Szkoły Policji w Słupsku uhonorowany został mł.insp. Jarosław Makowski - Naczelnik Wydziału Teleinformatyki, który dzisiaj, po 26 latach służby w policyjnym mundurze przechodzi na emeryturę.\nNasz Kolega służbę w Policji rozpoczął w sierpniu 1994 roku. Od początku związany był ze Szkołą Policji w Słupsku. Wykonywał zadania na stanowisku aplikanta Samodzielnej Sekcji Łączności, wykładowcy Zakładu Informatyki i Zakładu Ogólnozawodowego oraz eksperta Wydziału Teleinformatyki. Wysoka ocena realizowanych przez niego zadań służbowych była podstawą do powierzenia mu obowiązków naczelnika Wydziału Teleinformatyki, a następnie mianowania go na to stanowisko z dniem 15 maja 2017 roku.\nW 1982 roku ukończył Technikum Elektroniczne w Koszalinie z tytułem technika elektronika o specjalności radiotechnika i telewizja, a w 2002 roku uzyskał tytuł magistra inżyniera w zakresie zastosowania komputerów na Wydziale Mechanicznym Politechniki Koszalińskiej.\nMł.insp. Jarosław Makowski pełnił nadzór nad rozbudową HotSpot WiFi na terenie Szkoły, uruchomieniem Stacji Monitorującej STAM-2 oraz systemu kontroli dostępu ACCO-NET, wykonaniem monitoringu środowiskowego pomieszczeń teleinformatycznych, rozbudową monitoringu wizyjnego CCTV w obiektach Szkoły, jak również rozbudową sieci światłowodowej na terenie Szkoły.\nDodatkowo pełnił nadzór nad przygotowywaniem ogólnopolskiego projektu wymiany sprzętu systemu SWOP na gruncie infrastruktury Szkoły Policji w Słupsku, zakupami sprzętu ze środków finansowych w ramach Programu Modernizacji Policji, przygotowaniem obsługi teleinformatycznej obrad komendantów szkół policyjnych z Komendantem Głównym, międzynarodowych ćwiczeń EUPST 2, Turnieju Par Patrolowych i Narady Naczelników Prewencji Komend Wojewódzkich i Komendy Stołecznej Policji.\nPrezentowana postawa zawodowa oraz osiągnięcia w służbie były również podstawą do wyróżnienia go brązową odznaką „Zasłużony Policjant” oraz „Medalem Złotym za Długoletnią Służbę”. Ponadto nadano mu także Honorową Odznakę Szkoły Policji w Słupsku przyznawaną przez Komendanta Szkoły osobom szczególnie dla niej zasłużonym.\nMł.insp. Jarosław Makowski w toku służby wyróżniał się wzorową postawą etyczną, zdyscyplinowaniem i ogromnym poczuciem odpowiedzialności. W uznaniu takiego przebiegu służby Komendant Szkoły insp. Jacek Gil wyróżnił go również okolicznościowym wpisem do Księgi Honorowej Szkoły.


dziesięć najbardziej wspaniałych Totolotek System kodowania Promocyjny niestałych dokładnie w poniższym, jak postrzegamy świat | Hannes Köcher – tech, art ,music\ndziesięć najbardziej wspaniałych Totolotek System kodowania Promocyjny niestałych dokładnie w poniższym, jak postrzegamy świat\nPamiętaj, iż bonusy zdołasz użyć w kupony z typów poranka, żeby samemu nie zaakceptować analizować spotkania. Po prawidłowym wykonaniu obrotu bonusem, nakłady trafią dzięki konto depozytowe gracza i będzie można hałasuje wypłacić. Kod promocyjny Totolotekumożliwia również zdobycie bonusu od momentu depozytu stu procentowe do pięćset zł. Bukmacher przyznaje premię za pierwszą wpłatę według osiągnięciu całkiem zweryfikowanego statusu konta, podwajając jej wartość służące do maksymalnie pięćset zł. Całkiem korzystając spośród tej propozycje, będziemy dysponować do gry 1000 zł zł dzięki koncie depozytowym i pięćset zł na koncie bonusowym.\nOdświeżeniu uległa także aplikacja mobilna Totolotka.\nTo sprawi, iż każdy ten zakład kombi w przypadku wygranej otrzyma równoczesne 5%.\nW niej także nagradzany wydaje się być pierwszy przechowanie, a co najistotniejsze, to ta promocja jednoczy się wraz z bonusem wyjąwszy depozytu na stronie bukmachera.\nJak to z kolei prezentuje się w przypadku innych dyscyplin sportowych?\nJeśli rejestrując się u bukmachera, chcesz odebrać bonus dzięki start Totolotek ma obecnie jedną z najznamienitszych ofert na rynku i bez wątpienia warto spośród niej wykorzystać. W praktyce, bonusy powitalne gwoli graczy istnieją po prostu kolejną formą promocji. W dobie ostrej konkurencji w dziedzinie mają zachęcić do rejestrowania się w serwisie konkretnego bukmachera oraz obstawiania zakładów sportowych. Najważniejszą sprawą pozostaje aczkolwiek działalność bukmachera online, jaka stale się rozwija.\nTotolotek Kod Promocyjny Objaśnienie podstaw\nBardziej rozbudowane zakłady, które mają możliwość przyciągnąć miłośników e-sportu, nie zaakceptować są ogólnie dostępne w Totolotku. Zakład musi dysponować kurs min. 2, 00 i pozostać zawarty w trakcie 3 dni od daty aktywacji. Bonus musisz zagrać trzy razy stawiając kupony z przynajmniej trzema zdarzeniami, których szkolenie nie może okazać się mniejszy niż 1. 35. Kod bonusowy wpiszesz w czasie wypełniania formularza rejestracyjnego. Wygląda to w ten sam sposób, jak z poziomu komputera.\nZwłaszcza, że także dzięki taką formę gry przewidziano w Totolotku atrakcyjne rabaty.\nMożesz wykorzystać w Totolotku kod promocji mobile – to znaczy nie jakiś wyjątkowy kod, jednak po prostu zarejestrować się przez smartfona bądź tablet i tam wprowadzić kod promocji.\nKlient natychmiast widzi realne bonusy jak i również profity wynikające z rejestracji nowego konta bankowego gracza, chociażby udostępniany poprzez Totolotek system kodowania rejestracyjny.\nPoza tym będziecie zapisani do każdego przyszłych bonusów i reklamy, które wykona Totolotek na rzecz wszystkich tych, którzy zarejestrowali się wraz z naszym kodem.\nSwej przygodzie spośród zakładami bukmacherskimi Piotr zerka również przy stronę koszykówki w wersji międzynarodowym jak i również europejskim . Wie, jak się przebieg zdarzeń na Wimbledonie i kto jest niepokonany na kortach Rolanda Garrosa. Totolotek http://ssow.pl/totolotek-kod-promocyjny/ kod promocji wpisany, warsztat wygrany, jakim sposobem zatem wpłacić pieniądze?\nDzięki stosownym szyfrom jak i również zabezpieczeniom stosowane przez nas dane będą w sto procent bezpieczne jak i również nie ma możliwości, żeby są wykradzione wraz z strony bukmachera. To, w jaki sposób najbardziej musimy się skupić dotyczy naszych danych osobowych.\nOtworzył ostatnio nowy, odświeżony serwis przez internet, który w tej chwili jest osiągalny dla każdego zainteresowanego grą internautów. Plan rozwoju zakłada nawiązanie poważnej rywalizacji z liderami naszego rynku bukmacherskiego. Nie oszukujmy się – w końcu każdy, kto decyduje się dzięki założenie konta bankowego, myśli na temat wygrywaniu, więc warto odnieść także uwagę na aspekty związane z wypłatą zasobów.\nJeśli przebywamy nowymi osobami serwisu jak i również jeszcze nie zaakceptować do końca wiemy się na kwestii, zawsze jesteśmy wstanie kliknąć w zakładkę „Pomoc” dostępną w serwisie bukmachera. Wydobędziemy tam riposty na wszystkie nurtujące naszej firmy pytania. Jak zagrać za premia znajdujący się na stronie oraz jak wykorzystać używane przez nas kody.\nTakiego promocje rzadko spotyka się u bukmacherów, nie zaakceptować dziwią więc tak dobre głosy o Totolotku. Przedsiębiorstwo Totolotek zakłady bukmacherskie ma kilkaset paragrafów naziemnych na całym świecie. Pod względem wymiaru sieci saloników, jest to jeden z największych bukmacherów naziemnych w naszym kraju. Klienci preferujący tą formę obstawiania zakładów mogą wyrobić kartę, która umożliwi zbieranie punktów w Bet Clubie.


Archiwa: Kursy i szkolenia - Informatyka\nKursy i szkolenia Archive\nJak szkolenia IT pomagają nowym pracownikom branży IT?\nW aktualnych czasach, gdzie olbrzymią rolę pełni Internet, człowiek jest zazwyczaj zastępowany przez komputery. Stąd też coraz to większe zamiłowanie potencjalnych użytkowników szkoleniami informatycznymi. Komp to narzędzie dość skomplikowane, jakiego użycia uczymy się każdego dnia naszego życie.\n9 kwi 15 Author admin CategoryKursy i szkolenia No Comment Read More\nZarządzanie dokumentami – szkolenia IT\nAdministracja dokumentów firmowych wiąże się z ogromną odpowiedzialnością prawną, albowiem uszkodzenie, zgubienie, nieodpowiednie magazynowanie którym skutkiem jest udostępnienie dokumentów jednostkom nie upełnomocnionym do tego, może skutkować dużą ilością konsekwencji dla jednostki gospodarczej nie tylko finansowymi ale także\n9 kwi 15 Author admin CategoryKursy i szkolenia One Comment Read More\nZ dnia na dzień na rynku prezentowane są innowacyjne artykuły ze świata techniki,wszystko to dzięki dynamicznie rozrastającej się branży jakom jest informatyka. Tak szybki postęp jest wynikiem ciągłej potrzeby wcielania nowych udogodnień tak aby nasze bytowanie zmieniało\n25 mar 15 Author admin CategoryKursy i szkolenia No Comment Read More\nkursy IT – MS word\nWymagania rynku zmieniają się z tygodnia na tydzień, więc czymś naturalnym jest, iż jeżeli nie chcesz pozostać na szarym końcu, bez posady i jakichkolwiek możliwości na przyszłość, koniecznie musisz się dostosować do biegu tych zmian. Idealnym rozwiązaniem\nSzkolenia IT – warte skorzystania\nCzłowiek poznaje świat przez całe życie. Pierwszą lekcję odbieramy w czasie, gdy przychodzimy na świat. Dostrzegamy coraz to nowsze rzeczy a także uczymy się ich używać. Specjalizacja informatyczna to prężnie zmieniająca się dziedzina nauki. Dlatego zaobserwować da\nZnacie zapewne bardzo dobrze firmę Microsoft. Jest to producent różnego rodzaju oprogramowania informatycznego. Pojawiły się zatem szkolenia Microsoft, które partnerskie organizacje współpracujące z producentem wprowadziły by szkolić specjalistów w wybranych dziedzinach branży IT. Oprogramowanie programistyczne, analityczne czy\n12 mar 15 Author admin CategoryKursy i szkolenia One Comment Read More\nProgramowanie, grafika komputerowa czy też administracja bazami danych to tylko niektóre z wielu płaszczyzn informatycznych. Szkolenia IT powstały po to by rozwijać umiejętności w wybranej kategorii IT. Branża informatyczna rozwija się w bardzo dynamiczny sposób. Nie jesteśmy\n12 mar 15 Author admin CategoryKursy i szkolenia No Comment Read More


Królowa Elżbieta II zdetronizowana. Kraj oficjalnie zrzekł się jej przywództwa. Kłopoty monarchii? | Radio ZET\nKrólowa Elżbieta II jako najdłużej panujący monarcha ma na całym świecie tysiące wielbicieli, którzy śledzą wszystko to, co związane z życiem rodziny królewskiej. Okazuje się, że nie w każdym kraju, którego głową jest brytyjska monarchini, jest ona mile widziana. Właśnie jedno z państw ogłosiło zmianę ustroju politycznego, a co za tym idzie, utratę panowania Elżbiety II.\nKrólowa Elżbieta II, jak i cała brytyjska monarchia, od lat mierzy się ze spadkiem poparcia. Choć nadal brytyjscy royalsi cieszą się dużym uznaniem i sympatią tysięcy poddanych w wielu krajach na świecie, to jednak od dawna mówi się o możliwym schyłku monarchii w Wielkiej Brytanii, a tamtejsza partia pracy od dłuższego czasu wysuwa postulaty ograniczenia roli rodziny królewskiej w życiu kraju.\nElżbieta II wstąpiła na tron 6 lutego 1952 roku i w szczytowym momencie swojego panowania była głową aż 33 państw, stanowiących Wspólnotę Narodów. Obecnie jest ich już tylko 16, a niebawem liczba ta będzie jeszcze mniejsza.\nZobacz także: Królowa Elżbieta II trafiła do szpitala. Pałac wydał oświadczenie\nKrólowa Elżbieta zostanie zdetronizowana. Barbados zmienia ustrój\nOd 30 listopada 2021 roku Barbados stanie się republiką na czele z prezydentem. Tym samym brytyjska królowa Elżbieta II zostanie pozbawiona roli królowej w tym kraju. Wiadomo już, że pierwszym prezydentem zostanie kobieta, Sandra Mason, która piastuje obecnie funkcję gubernator generalnej, będące formalnie przedstawicielką królowej w tym kraju. Już za kilka tygodni się to zmieni i stanie się to dokładnie w 55. rocznicę odzyskania przez kraj niepodległości.\nBarbados, często określane mianem "małej Anglii", to państwo, liczące blisko 300 tysięcy obywateli. Zostało skolonizowane przez Wielką Brytanię w 1627 roku, w okresie brytyjskiego imperializmu. Cała wyspa została opanowana przez Brytyjczyków błyskawicznie. Nowi osadnicy zajęli całe tereny i podporządkowali sobie tamtejszą ludność. Teraz to się zmieni.\nBarbados uzyskało niepodległość od Wielkiej Brytanii w 1966 roku, ale dotąd królowa Elżbieta była konstytucyjnym monarchą i głową państwa. Pierwsze plany zmiany ustroju pojawiły się pod koniec lat 90., ale dopiero teraz, w 2020 roku, ogłoszono jego rzeczywistą zmianę, do której dojdzie już wkrótce.


Festyn w Bulkowie promujący szczepienia przeciwko COVID-19 ⋆ Gmina Bulkowo\nW dniu 12 września odbył się Festyn w Bulkowie promujący szczepienia przeciwko wirusowi SARS-CoV-2, zorganizowany przez Gminę Bulkowo wspólnie z Kołami Gospodyń Wiejskich z terenu Naszej Gminy. Tego dnia odbył się także happening zorganizowany przez Gminną Bibliotekę Publiczną w Bulkowie, podczas którego został odsłonięty mural Stanisława Lema w ramach projektu „ArtFuturo – artystyczna fuzja pokoleń w Bulkowie”. To kolejna nowa, świetna inicjatywa w gminie Bulkowo.\nBogatą gamę atrakcji przygotowały Koła Gospodyń Wiejskich. Wśród nich znalazł się m.in.: turniej tenisa stołowego, pokaz ratownictwa medycznego, specjalnie przygotowana strefa zabaw dla dzieci. Świetną atrakcją były alkogogle oraz gra bingo. Na stoiskach KGW można było spróbować swojskiego jadła, pysznych ciast, waty cukrowej oraz popcornu, a także rozgościć się w kawiarni „Pod Chmurką”. Najmłodsi kręcili się na karuzeli, skakali na eurobungee. Jak zwykle ogromną popularnością cieszyła się pyszna grochówka.\nFestyn był także doskonałą okazją, by wręczyć nagrody w rozstrzygniętych konkursach: „Czytelnik Roku 2021”, „O pióro Wójta Gminy Bulkowo” oraz w Turnieju Tenisa.\nNiesamowitych wrażeń dostarczyły „Czaderki i Kruszyny” oraz „Skorp Dance Studio Płońsk”. Wystąpiły również dzieci ze szkół podstawowych Gminy Bulkowo. Swoim wokalem umilili nam czas „The Voice Orkiestra” i solistka Natalia Pęcherzewska. Wieczorem wystąpił zespół „DEJW” ze swoimi przebojami takimi, jak np. „Na zachętę”, „Dołeczki” oraz panowie z „The Brothers”, którzy porwali publiczność do tańca.\nPodczas Festynu mieszkańcy mogli wziąć udział w Narodowym Spisie Powszechnym, skorzystać z możliwości przystąpienia do programu „Czyste Powietrze”, uzyskać pomoc w ramach poradnictwa rolniczego na stoisku KRUS oraz MODR. Ponadto pracownicy ZUS oferowali pomoc przy założeniu profilu PUE ZUS oraz złożeniu wniosku Dobry Start 300+.\nW godzinach od 14.00 do 19.00 w Mobilnym Punkcie Szczepień zorganizowanym przez NZOZ MEDICINES Kazimierz Przepiórski wszyscy chętni mogli zaszczepić się przeciwko Covid-19. Przy tym udzielane były porady pielęgniarskie wraz z pomiarem ciśnienia tętniczego. Na osoby zaszczepione w naszym punkcie czekały specjalne upominki.\nZa zaangażowanie i pomoc przy organizacji naszego Festynu serdecznie dziękuję KGW z Bulkowa, Nadułek, Włók i Worowic, a także druhom OSP oraz patrolom z Posterunku Policji z Bodzanowa za zabezpieczanie naszej imprezy pod względem bezpieczeństwa.\nJesteśmy bardzo zadowoleni, że w tak licznym gronie naszych mieszkańców, ale również tłumnie przybyłych gości mogliśmy razem miło spędzić niedzielne popołudnie.


Przekazanie darów mieszkańcom ośrodka dla uchodźców w Charmanli | Stowarzyszenie Lepszy Świat\nMaciej Pastwa i Andrzej Pałgan dostali się do obozu w Charmanli, zawożąc uchodźcom 2700 kg rzeczy zebranych w trakcie zbiórki. Warunki w obozie są fatalne: ok. 1600 ludzi (głównie Syryjczycy, ale też niewielka grupa uchodźców z innych państw) mieszka w niedogrzanych budynkach opuszczonej bazy wojskowej. Ludzie śpią na podłodze w wielkich halach, część z nich, z braku miejsca, mieszka ciągle w namiotach. Brakuje przede wszystkim żywności, śpiworów, ciepłych ubrań i zabawek – połowa mieszkańców obozu to dzieci! Dary rozeszły się błyskawicznie, a potrzeby wciąż są ogromne, dlatego zbiórkę darów będziemy kontynuować. Relacja i zdjęcia ze zbiórki oraz przekazania darów znajdują się na stronie wydarzenia. Relacja w Radio Merkury\n← Poznaniacy pomagają uchodźcom syryjskim – zbiórka rzeczy


Geneza refluksu żołądkowego\nRefluks żołądkowy związany z wieloma patologiami. Doprowadzić może do niego wiele czynników sprzyjających, patologii organicznych. Do najbardziej znaczących należy zaburzenie kurczliwości żołądka.\nWśród istotnych mechanizmów, które przyczyniają się do tego zaburzenia jest niewątpliwe zaburzenie funkcjonowania mechanizmów zwieraczowych. Wyróżnia się w tym przypadku dwa mechanizmy. Pierwszym z nich jest dolny zwieracz przełyku (lower esophageal sphincter - LES). Zwieracz ten zbudowany jest z mięśniówki gładkiej oraz z mięśni poprzecznie prążkowanych. Te ostatnie należą do odnóg mięśniowych przepony. Mięśnie te w warunkach fizjologicznych powodują wzmocnienie mechanizmów czynnościowych LES (lower esophageal sphincter). Z kolei badając dolny zwieracz przełyku, dowiadujemy się, że posiada on długość ok. 4 cm. Ponadto, jak podaje literatura panuje w nim ciśnienie spoczynkowe o 10-30 mmHg. Ciśnienie to jest wyższe niż te, które panuje w żołądku.\nJak wskazuje literatura, w chorobie refluksowej żoładka u większości osób cierpiących na to schorzenie dochodzi do przemijających relaksacji LES (transient lower esophageal sphincter relaxations - TLESR). Czym jest taka przemijająca relaksacja LES? Otóż relaksacja ta polega na pojawiającym się spontanicznie dość głębokim obniżeniu ciśnienia w LES. Obniżenie ciśnienia jest niezależne od aktu połykania. Ponadto należy podkreślić, iż nie jest ono zależne od przechodzenia fali perystaltycznej poprzez strefę zwieracza. Do najsilniejszych bodźców, które powodują prowokowanie TLESR jest rozciągnięcie żołądka. Dochodzi do niego po posiłku. Taki mechanizm powoduje skrócenie strefy dolnego zwieracza przełyku.\nLiteratura donosi o tym, iż zjawisko relaksacji jest związane z wazowagalnym łukiem odruchowym. W łuku odruchowym wyróżnia się drogi dośrodkowe oraz drogi odśrodkowe. Drogi te w tym przypadku tworzone są przez nerwy błędne. Dzięki nim dochodzi do przejściowego oraz głębokiego obniżania ciśnienia podstawowego w LES (lower esophageal sphincter).\nMediatorami, które odpowiedzialne są za rozluźnienie strefy zwieracza są:\nnaczynioruchowy peptyd jelitowy (VIP),\nZwiązkami tymi są tzw. neuroprzekaźniki, które charakteryzuje działanie hamujące.\nDo innych czynników sprzyjających należy przepuklina wślizgową rozworu przełykowego. W tym przypadku częstość TLESR wzrasta wprost proporcjonalnie w stosunku do wielkości przepukliny.\nInnym czynnikiem sprawczym jest zaburzenie oczyszczania przełyku. Z racji tego kwas orz enzymy, które dostają się do niego działają z większą siłą oraz w dłuższym okresie.\nCo więcej, należy powiedzieć, iż zaburzone opróżnianie żołądkowe oraz refluks zasadowy również przyczyniają się do powstania refluksu żołądkowego.\nDo innych czynników sprawczych zalicza się również leki, które powoduję obniżenie ciśnienie w LES. Zalicza się do nich:\nleki działające antagonistycznie w stosunku do wapnia,


klumpidunsa - profil w Wykop.pl\nklumpidunsa od 3 mies. na Wykopie\nklumpidunsa 18 godz. temu\n#4konserwy #neuropa #marszniepodleglosci\n+: koroluk, Hrjk +207 innych\nkocurowy 13 godz. temu via Wykop Mobilny (Android)\n@klumpidunsa: dupa nasmarowana?\nbizonsky 12 godz. temu via Android\njacy tu sami patrioci w tym wątku, jedni głupsi od drugich\n#frondacontent #fronda #bekazkatoli #dzbanywiary pokaż całość\nklumpidunsa 3 dni temu\nAnalfighter 3 dni temu\nOd 2:10 czarna szprycha zaprasza Majora do współpracy, zostaw Konona i Rudego, no chyba, że on gej xDDDDDDDDD\n#kononowicz #suchodolski #patostreamy #bonzo\n+: Moczopijca, WhiteAvalanche +34 innych\n@Analfighter: co ja kurwa obejrzałem\n+: pitSkaw, abralinc +1 inny\nTo jest nowa moda i nowy kierunek dla młodych ludzi?? Nie znałem tematu, ale ostatnio ktos ta tagu #polskiyoutube wrzucił coś z tym typem, byłem tak w szoku ze lekko sie zagłębiłem w temat który mnie przeraża..2 rzeczy mnie tu szokują, pierwsza że ci młodzi ludzie tak otwarcie i bez wstydu o tym mówią, wręcz jakby znaleźli sposób na spoko biznes..a druga spraw to ich widzowie, większość pozytywnych komentarzy i przeważająca liczba łapek w górę...Co się dzieje z tym światem? Teraz tak, oglądają to dzieciaki, mówią "ej..gościu poleciał do UK, ma super życie, nic nie musi robić oprócz dawania dupy, też tak chcę".. MASAKRA #bekazpodludzi pokaż całość\n+: qps666, lunaexoriens +15 innych\nklumpidunsa 4 dni temu\n@Hejtel: przecież te filmy to prowokacja i chodzi o kliknięcia tylko i wyłącznie\n+: Iskaryota, Dalegor_ +5 innych\nTo nie jest prowokacja, tacy ludzie naprawde istnieją\n@Thachi: gadanie o tym, że klient jest spasiony albo śmierdzi mu z mordy i jednoczesna praca zawodowa jako kurwa na telefon? To tak jakbym ja pracował jako handlarz zlewami i mówił, że moi klienci to debile. Profesjonalne prostytutki takich rzeczy nie robią, a jak już je bierze na zwierzenia to robią to anonimowo. Ergo, to prowokacja, a wy tej grubej nabijacie kabzę z kliknięć. pokaż całość\n+: Dalegor_, Pantegram +5 innych\nTo już 407 lat. ( ͡° ͜ʖ ͡°)\n#heheszki #humorobrazkowy #historia #polska #rosja #niewiemczybyloaledobre #zawszesmieszy #kalkazreddita\n+: graf_zero, pestis +702 innych\n+: musialmi, HumanBeing +35 innych\nAle Mexicano narąbany, ryj czerwony opuchnięty. Oczywiście pewnie 99% osób tego nie widzi bo mówi że nie pije. Ale no widać kielony były robione z Knurem i Sztywnonogim\n#patostreamy #suchodolski #mexicano #kononowicz\n+: FanowanTigera, William2290 +44 innych\nklumpidunsa 6 dni temu\nAle no widać kielony były robione z Knurem\n@kolonko: wątpię, żeby się tak miał Knurowi podłożyć. Ze Szczurem wodnym co innego. Ale ogólnie, to pije na pewno, tylko dalej się z tym kryje.\n+: SirRoger, iks__dee +53 innych\nnawet mi was nie żal. Jakie to musi być upokorzenie ruchać kołdrę. Jakie to musi być poniżające udawać że to kobieta. Ja bym się wstydził w lustro spojrzeć\n@wielad: jakbyś nie miał baby na co dzień, to byś ruchał aż by cię uszy trzęsły\n+: agablazej, klumpidunsa +139 innych\n@DariaSlimak: super, że wykop się zmienia i takie zdjęcia nie wywołują już gównoburz. Życzę spełnienia i super wyglądasz! :)\n+: DariaSlimak, Elimka +12 innych\nRaszek12 1 tydz. temu\nJakiś restream jeszcze żyje?\nmagdamewa 1 tydz. temu\nNo hejo wszystkim, ładne mam etui? ( ͡° ͜ʖ ͡°)\n+: InnyWymiar90, ImInLoveWithTheCoco +382 innych\n@magdamewa: tu byłem\n+: NiktNic, Notofajnie +5 innych\nGdy #lgbt wejdzie za mocno #bekazlewactwa #honkhonk\n+: ModelCocomo, TwojStaryToKorniszon +19 innych\n@Heekate: występ artystyczny. Co w tym niby złego?\nto taki eufemizm na zachowania popierane przez lewactwo a zwyczajnie głupie\n@TwojStaryToKorniszon: ale taguj #urojeniaprawakoidalne\n+: Yuutsu, Titufe +1 inny\nmieszka tam jeszcze 14-letni syn narkotykarz z którego powodu Lipka ciągle ma problemy z policją.\n@matador74: jeszcze z filmiku wiemy, że czasami Jagódka ją odwiedza. Na nagraniu już ma głos takiej pannicy (a pochodzi ono z 2015 roku) więc nie wiemy w jakim stopniu zażyłości jest teraz z matką.\n@William2290: @SVETER: teraz jedyny ślad po niej, to chyba:\nhttps://www.meetme.com/member/37515328 ( ͡° ͜ʖ ͡°)\n+: William2290, SVETER\nJuż serio wolałem posuchę na tagu i yt, niż oglądanie pijacko-narcystycznego bełkotania Strusia. Niech Prezydent go w końcu wyeksmituje albo niech wróci Rodo i zatrzęsie posadami uniwersum.\n#kononowicz a przez narkomana #patostreamy\n+: denerwujesie, DiamondKing +7 innych\nTowarzysz_Sobaka 2 tyg. temu\n@klumpidunsa: Rodo jest potrzebny. Idealny katalizator między staroszkolnymi a lateksami.\nNiestety "z jakiegoś powodu" Pati nie pali się, by przyprowadzić Łosia Trojańskiego pod bramkę belwederu i doprowadzić do zgody. A był idealny moment bo Struś był na odwyku i mógł za plecami Strusia przyprowadzić Łosia.\nCo prawda Konon i Łoś są lekko skłóceni, ale nie tak jak np Menel z Kononem kwestia dogadania się. pokaż całość\n...to tylko najnowsze aktywności użytkownika klumpidunsa


Heroiczna pogoń Liverpoolu za Milanem i Dudek Dance w finale LM – Sport Raport\nA pamiętasz jak … 11 lat temu (25 maja 2005, Stambuł/Ataturk Olympic Stadium)\nJerzy Dudek w 2005 roku został trzecim Polakiem, po Zbigniewie Bońku i Józefie Młynarczyku, który zdobył Puchar Europy. Finałowe spotkanie Ligi Mistrzów w Stambule przeszło jednak do historii nie tylko z powodu karnych fantastycznie bronionych przez naszego rodaka.\nPierwszy od 20 lat finał najważniejszych klubowych rozgrywek Liverpool osiągnął po wcześniejszym wyeliminowaniu Juventusu i Chelsea. Rafa Benitez mógł liczyć przede wszystkim na Jamiego Carraghera, Stevena Gerrarda, Xabiego Alonso czy Luisa Garcię. Wspomagali ich Sami Hyypia i John Arne Riise.\nPrzeciwnikiem “The Reds” był Milan, zwycięzca LM z 2003 roku. Tamto zwycięstwo pamiętali Dida, Nesta, Costacurta, Maldini, Gattuso, Seedorf, Rui Costa, Szewczenko i Pirlo. Ich trenerem nadal był Carlo Ancelotti. “Rossoneri” do finału dostali się po heroicznej walce z PSV Eindhoven. Ze względu na doświadczenie w walce o najważniejsze trofea to w nich upatrywano faworytów do wygranej.\nPrzebieg meczu można streścić słynnym stwierdzeniem Alfreda Hitchcocka, że najpierw musi być trzęsienie ziemi, a potem napięcie ma rosnąć. Nie upłynęła jeszcze pierwsza minuta, a Jerzy Dudek musiał skapitulować po strzale Paolo Maldiniego. Jeszcze przed końcem zejściem do szatni dwukrotnie dał o sobie znać Hernan Crespo. Reprezentant Argentyny trafił do siatki w 39. i 44. minucie. “Uwierzyć w siebie. Do przerwy 0:3” – taki tytuł nosi wydana krótko po meczu w Stambule książka, w której Dudek opisuje swoją karierę piłkarską. Trudno jednak przypuszczać, by ktoś z ekspertów i kibiców wierzył, że Liverpool podniesie się po trzech ciosach.\nBenitez jednak, nie mając nic do stracenia, zaryzykował. Wprowadził Dietmara Hamanna i przeszedł na grę pięcioma pomocnikami. Już po chwili bliski zdobycia gola był Xabi Alonso. Pierwszy sygnał zmiany sytuacji nastąpił w 54. minucie. Z lewej strony dośrodkował John Arne Riise, ale głową bramkę zdobył Steven Gerrard. Po chwili było już tylko 2-3. Z 25 metrów wspaniale uderzył Vladimir Smicer. Wspaniałą pogoń Liverpoolu zakończył Alonso. Hiszpan wykorzystał jedenastkę podyktowaną po faulu w polu karnym na Smicerze. Milan nie zamierzał tylko biernie patrzeć się na to, co robią rywale. Nieskuteczni byli jednak Szewczenko i Kaka.\nZ całęj dogrywki, do dziś najbardziej pamiętane są parady Jerzego Dudka po uderzeniach ukraińskiego napastnika Milanu. Polak najpierw obronił strzał głową, a potem nie dał się pokonać nogą z najbliższej odległości.\nBramkarz “The Reds” prawdziwy popis dał dopiero w serii rzutów karnych. Przed każdym strzałem rywali tańczył na linii bramkowej, próbując zdekoncentrować zawodnika Milanu. Ta oryginalna metoda przyniosła rezultat. Niecelnie uderzał Serginho, Dudek obronił strzały Pirlo i Szewczenki. Bramki zdobyli Tomasson i Kaka. Po stronie Liverpoolu spudłował jedynie Riise, a Didę pokonali Hamann, Cisse i Smicer.\nPo latach kibice na stronie internetowej UEFA uznali “Dudek Dance” za najlepszym moment w historii Ligi Mistrzów. Polak na zawsze zapisał się również w dziejach Liverpoolu. W plebiscytach na najlepszego gracza wszech czasów w klubie z Anfield (100 Players Who Shook The Kop) zajmował 36. (2006) i 27. miejsce (2013).\nTagiAC MilanJerzy DudekLiga MistrzówLiverpoolpiłka nożna


Tomasz Krelke Krela, Autor w serwisie MEDIAPHILIA - Gosia Fraser\nAuthor / Tomasz Krelke Krela\nPosts by Tomasz Krelke Krela\nProjektant (UX/UI) specjalizujący się w aplikacjach, technologiach mobilnych oraz nowych metodach płatności. Bloger technologiczny. Interesuje się wpływem nowych technologii na stosunki społeczne.\n14 kwietnia 2021 14 kwietnia 2021 przez Tomasz Krelke Krela\nTwitterowa armia pracowników Amazona to nie żart\nW 2018 roku Amazon utworzył program „Veritas”, którego celem było sformowanie grupy wyszkolonych pracowników, którzy będą bronili dobrego imienia firmy oraz jej założyciela w mediach społecznościowych. Również polscy pracownicy Amazona biorą w nim udział.\nAktualności, Internet, Marketing\nCały proceder ujawnił serwis The Intercept. Skoordynowane działania ze strony pracowników firmy na Twitterze można obserwować od dłuższego czas, również w Polsce, gdzie pracownicy (Zofia, Klaudi, Wiki oraz Monika) wrocławskiego centrum przybliżają swoją codzienną pracę. Konta przeszkolonych pracowników na Twitterze można rozpoznać w bardzo prosty sposób. Składają się one z członu „@AmazonFC” po którym jest dodawane imię pracownika.\nJak wskazuje ujawniona dokumentacja, kandydat do wzięcia udziału w programie powinien odznaczać się dużym poczuciem humoru, aby w skuteczny sposób konfrontować się z krytykami firmy oraz jej szefa. Pracownik taki powinien być również pełen pasji i skuteczny w działaniu.\nDokument zawiera również przykłady tego, w jaki sposób uczestnicy programu mogą odpowiadać na pojawiające się w sieci głosy krytyczne wobec koncernu. Materiał szkoleniowy opiera się między innymi na przykładzie krytyki, jaką głosi amerykański demokratyczny senator i były kandydat na prezydenta Bernie Sanders.\nZadaniem ambasadorów Amazona, bo tak firma nazywa grupę pracowników, jest nie tylko odnoszenie się do wpisów klientów czy też anonimowych osób, ale również polityków oraz innych wpływowych użytkowników mediów społecznościowych. Drugim obowiązkiem pracowników Amazona w sieci jest przedstawianie pracy w centrach dystrybucji jako świetnej przygody, świetnego miejsca do pracy, gdzie osoby zatrudnione robią ważne i dobre rzeczy, z których są zadowolone.\nW skrócie Amazon określa to jako „Powiedz swoją prawdę”. Jednakże, są w tej kwestii pewne obwarowania. Pracownicy nie mogą np. wypowiadać się na temat dotyczący zrzeszania się w związki zawodowe oraz nie mogą udzielać odpowiedzi mediom.\nPraktyka koncernu może słusznie budzić wątpliwości. Wszak zarzuty, jakie są kierowane pod jego adresem – związane m.in. z naruszaniem praw pracowniczych, nie są jednostkowymi przypadkami i znajdowały swoje potwierdzenie w faktach.\nO ile przedstawianie warunków pracy oraz tego, jak wygląda praca w Amazonie nie powinno budzić złych ocen, o tyle wykorzystanie pracowników do czynnego bronienia dobrego imienia firmy w dyskusjach na temat jej czy też założyciela koncernu jest samo w sobie złą praktyką, która zobowiązuje zatrudniane osoby do reprezentowania jedynie słusznej narracji oraz może wywoływać efekt mrożący w walce o swoje prawa.


Fragmenty szkicu przygotowanego na tegoroczny festiwal na Mariensztacie – dla nowego pisma „Wakat”\nBędąc zacofanym w „post” lub tylko „modern” oraz dziewiczo wkraczając w „neo”, pracuję nad sobą, dążę do poprawy warsztatu, a dzisiaj – przy okazji samokrytyki – zdradzę kilka jego aspektów. Przyzwyczajony do natury mola książkowego nie zwracam uwagi na konsekwencje pozytywnych lub negatywnych wyrazów za/znania dzieł po/szczególnych, rozprawiam się z nimi niemoralnie lub prawię o nich w swej bez/krytycznej niecnocie. Nie wierzę już w dobro mające przyświecać tworzeniu, ono nie oświeca ani nie oświetla drogi…\nSkąd ta domniemana niewiara w literaturę? formuły badawcze? zdolność czytania i pisania światów tak przez autora książki [oby] artystycznej, jak krytycznego odbiorcę? Na wolnym rynku idei mamy do czynienia z nadprodukcją grafomaństwa i utworów bez znaczącego wyrazu, ilość zaistnień przewyższa ich wartość, możliwość zapisania się w pamięci. Powstaje zbyt wiele autorskich występków na piśmie pretendujących do miana „książek najgorszych”… bez autorskiej świadomości tego! Zaś krytyk jawi się jako osoba, która czyta i powinna wiedzieć więcej niż przeciętny konsument kultury masowej czy monstrualnej papy pseudoliteratury polskiej – jeszcze a może już niepotrzebnej. Dzisiaj napisać i wydać książkę własnym sumptem może przeciętny… pisarczyk. Schodząc do getta literatów bądź głównonurtowych artystów popowych, młodzieniec szuka sposobu na przedarcie i wyróżnienie się z gąszczu obiecujących, choć przedwczesnych, „debiutów”… w rocku zdominowanym przez zapowiadających się na autorów „nowoczesnych i kurewsko dobrych” bądź mianowanych zasłużonymi-nobliwymi. Jednak gdy brak mu warsztatu, obycia, widocznych śladów lektur, taki „wstępniak” w drodze na Parnas zostaje spalony żywcem: za analfabetyzację postmodernizmu [skoro wszystko już było, może (?) stać się niewolnikiem „byłych”… idei i wzorców pisania, tylko je modyfikując, zamiast łamać – proponując novum, w celu odciśnięcia jakiegokolwiek piętna indywidualnego]. Tymczasem młody twórca może obecnie poruszać się w „sieciowym modelu kultury” , gdzie samodzielnie wybiera środki wyrazu i pola eksploracji. Potrzeba mu do tego jednak obycia w możliwościach wybranego medium, przekazu (dla pisarza jest nim oczywiście przede wszystkim tekst!), formy znaczącej tak dla nadawcy, jak odbiorcy – poprzez nagromadzone w nim znaki czyteln(icz)ej wspólnoty. Młody, zdolny i nie zawsze autystyczny ma szanse wykazać się dążnością do „kooperacji, do wchodzenia w związki z tekstami kanonu, pobudzania procesów ciągłej reinterpretacji dziedzictwa kultury” . Ten model tworzenia stanowi wyzwanie dla autora i krytyka, który stara się dotrzeć do sedna autorskich poszukiwań i ocenić sprawność w niwelowaniu lub przewartościowaniu dorobku poprzedników. „Postmodernizm – z jego skłonnością do ponownej lektury kanonu, do jego modyfikacji i składania z jego materiału hybryd lub palimpsestów – wyjątkowo dobrze wpływa na wykształcenie międzykulturowego przekazu” . Zatem przedstawiciel epoki „postpost” winien przedstawić czytelnikowi/krytykowi autorskie „neo”, własny wkład, o którym można będzie dyskutować jako obiekcie sztuki. Przynajmniej ja tego oczekuję, wymagam, szukam…\nWalor poznawczy, ocena i prze/wartościowanie zastanego porządku, postulatywność, projektowanie światów prywatnych i publicznych, kooperacja podmiotów dla określanej formy współpracy lub nie/czystej gry z czytelnikiem, operowanie samodzielnym, świadomym reguł, środków i zadań dyskursem, szukającym swojej tożsamości metajęzykiem… – tak formułuję literaturę, dla której partnerem jest moje krytyczne „ja”. [...]\nPraktykujący w literary criticism zastanawia się nad rolą, jaką mu przydzielono lub jaką może zdobyć do odegrania w teatrze jednego aktora – czytelnika. Moja lektura jest bowiem procesem indywidualnym, odbywa się na zasadzie partnerstwa lub starcia z rodzącym się w umyśle wrogiem danego uporządkowania czy rozporządzania znakami. […]\nAutor przedstawianego zbioru wierszy zabiera mnie w podróż do swojej świadomości, od-czuwania i „newralgizacji” w punkcie styczności dwóch podmiotów: piszącego/twórczego i czytającego – krytyka. Zapis tego spotkania odbywa się w szkicu czy recenzji. Jednak każda kodyfikacja zamienia się w immanentną (i prywatną) walkę dyskursów, sposobów myślenia „o” i „nad” tekstem. Zawodowy czytelnik nie chce zawieść oczekiwań własnych, tekstu i swoich czytelników, ale dobry utwór literacki to przecież ten, który (u/z)wodzi, wymaga, stawia o(d)pór w trakcie docierania do jego sedna. Krytyk jako dziejopisarz osobistych doświadczeń lekturowych, komentator wpisujący tomy do katalogu dzieł zaistniałych, zamiast wysyłania do kąta poczekalni widmowej biblioteki, wpływa na ustalanie (nowego) porządku i hierarchii w literackim światku, przewartościowuje natłok myśli i głosów utrwalonych w formie znaczeniowej, ale jeszcze nie dla wszystkich zainteresowanych znaczącej (wystarczająco). Zawiadowca lektur prowadzi „się” i czytelników po gościńcach danej mu Literatury. Ujawnia jej właściwości, koherencję tekstową, wprowadza do literackiego świata, wyjaśnia swój sposób patrzenia na dany tekst.\nCzuję się zobowiązany od razu wystąpić przeciwko pseudokrytyce, gołosłownemu wydawaniu ocen czy wartościujących sądów zamiast rzeczonej analizy i interpretacji, wyjaśnienia, co jest na rzeczy. Wskazujące na brak krytycznego wy-powiedzenia jest dla mnie nadużywanie pierwiastka waloryzującego w omówieniu odbiegającym genologicznie od pamfletu czy felietonu. Takiego zawodnika stawiam na pierwszej linii ognia – do o(d)strzału. Uważam, że nawet obdarzony epitetem-inwektywą uprawiającego „recenzenctwo” zamiast miłości międzytekstowej nie dopuści do pojawienia się w produkcie końcowym – wnioskach z lektury – pustych słów typu:\n„To dobry wiersz. Z wielu względów dobry. Takich wierszy jest w tej książce sporo”\n– co uczynił w tym wypadku (przy krytycznej? pracy) Jakub Winiarski, mówiąc o zbiorze Pawła Lekszyckego Pozwólcie dzieciom przychodzić do mnie. Czytelnik szanujący poezję i słowa jej poświęcane szuka metod wnikania w tekst i werbalizacji konkretnych wniosków z okresu wspólnych kontaktów zmysłowo-intelektualnych, zbliżeń dyskursów: krytycznego i poetyckiego, trwającego ruchu po/wiązań i oddalania się od tekstu. A jeśli nie wie, co utwór eksplikuje, milczy, dając o/znaki (a nawet wymienia przyczyny) swojego nieudanego badania-kontaktu z (hermetycznym) tworem. Tak widzę wy-zwanie tekstu poetyckiego rzucane krytyce.\nKrytyka, jak sam proces czytania, pozostanie tworem subiektywnym, do bólu autorskim. My, piszący o wyrazach „innych”, mówimy nie tylko o konkretnym tekście, osobie, zjawisku. W ten sposób (d)opowiadamy historię starć własnego – ekstrawertycznego – podmiotu z introwertyczną, bo zamkniętą w pewnej ilości znaków, podmiotowością artystyczną. Z ujawnionej tematyki i problematyzacji przedmiotu badań, rozważań i słów á propos… rozliczają nas czytelnicy. Po samodzielnej lekturze! Literary criticism to rodzaj żywy, ciągle ujawniający się obok poezji, prozy i dramatu, choć nie zawsze traktowany z należytym mu do/wartościowaniem.\nKrytyka literackiego nazywam co najmniej współ/pisarzem. On pomaga tworzyć historię książki, wpływa na recepcję poszczególnych dzieł. Utrwalając (przez pisanie o…) w pamięci własnej i czytelników wybrane utwory, zwraca uwagę na swoje wyimki i wyjątki potwierdzające jakość lub miałkość omawianych tekstów.\nZaszłości wobec przyszłości\nNasi poprzednicy w historii literatury i krytyce ustalili możliwe do zagarnięcia hierarchie, my zaś nieustannie redefiniujemy i przetwarzamy kanon. Potrzeba nowości i aktualizacji zdobyczy poprzedników jest istotna głównie dla krytyka akademickiego i teoretyka. Naukowiec i zajmujący się strategiami czytania/pisania na poziomie metá często pomija aspekt młodości dobijającej się o dostrzeżenie z okrzykiem: „Niech nas od/czytają!”. Mam wrażenie, że zajmujący katedry współczesnej krytyki literackiej wolą zamieniać się w historyków, badaczy recepcji, a nie tworzyć przeglądy nowej twórczości, idei, postulatów, które wychodzą z namacalnej teraźniejszości.\nStudiując na krakowskiej Alma Mater, spotkałem niewielu osobników z nobliwym tytułem naukowym i aktualnym numerem pisma kulturalno-literackiego pod pachą. A dlaczego? Bo oni nawet nie chcą wiedzieć, jak wygląda życie twórcze „tu i teraz”. Oszczędzając szkiełko i przymykając oko na nowości, zamykają swe pedagogizujące (sic!) ciała w archaicznych czytelniach i wszechnicach, a księgarnie omijają z daleka. W pracach naukowych wolą od-pominać wycinki z przeszłości, w której tkwią także światopoglądowo i metodologicznie.\nMedium i komunikacja\nKrytyk występuje publicznie jako człowiek, który czytał i wie… Czy więcej? Dobrze by było. Ale jeśli jest inaczej, potrafi dookreślać miejsca, gdzie tekst się zamyka na czytelnika – takiego jak on. Zawodowiec lepiej nazywa doznawaną lekturę i jej struktury, szuka sensu jednostek składowych w akcie ich autorskiej dekonstrukcji lub całości, gdy wciela się w rolę hermeneuty. Jednak za każdym razem musi odnaleźć w sobie inne pokłady sił intelektu, obycia kulturotwórczego i zasobności języka, by wyrazić możliwe od/czytania, choć zawsze będące niedoczytaniem, form(uł)ą otwartą na kolejne głosy i glosy odbiorców.\nForma przekazu, środki wyrazu. Ekspresja\nOdrębną sprawą pozostaje forma językowa i typograficzna stosowanego przeze mnie zapisu. Jako czytelnik-krytyk medialny i sieciowy korzystam z potencjału hipertekstu, idąc do druku, pozostaję tylko z ciągotkami i zależnościami liberackimi. Używam, a nawet wyzyskuję do granic możliwości (normy i uzusu, frywolnej awangardowości) potencjał interpunkcji, pochodnych słowotwórczej rozbiórki… semiologicznego podejścia do znaku. Uwielbiam ciągłe i jawne operacje na języku, de- albo rekonstruowanie przez język toku myślenia, własnych wątpliwości lekturowych. Myślę, że krytyk nie musi tylko wyjaśniać, tłumaczyć. On prowadzi swoją prywatną grę z tekstem, autorami („ja”-pisarz uksiążkowiony, „ja”-piszący o innych, on-krytyk we mnie i dla was), czytelnikami. Deszyfracja z kolei odbywa się na różnych poziomach świadomości czytelniczej i językowej. Za/stosowana lingwistyka czy zabiegi lingwistyczne nie ułatwiają przedarcia się przez sensy naddane… do po/rozumienia, ale dają satysfakcję, kiedy nadawca i odbiorca spełnią się we wspólnym kontakcie (między)tekstowym. Obaj zrywają bowiem z metodą podającą wyjaśnienia i rozumienia dzieła, w momencie gdy decydują się na obcowanie z tekstem tylko? aż? okołoliterackim, a nie bezpośrednio zapośredniczając dzieło we własnej, indywidualnej lekturze.\nDobrym szkicem krytycznym jest dla mnie każda forma otwarta na dialog, wciągnięcie odbiorców do współgrania na zasadach ustalanych „przez” i „dla” konkretnego tekstu, tworzenia/znakowania sensu dzieła poprzez wspólny namysł, uważną lekturę. Oczywiście krytyk zawęża lub poszerza pole widzenia czytelnika, wybiera materię działania, ale jego subiektywne wskazówki stają się przyczynkiem do zasugerowania wielości interpretacji, miejsc do określenia przez indywidua czytelnicze. Zaś akty komunikacji, mowy wspólnotowej stanowią najlepszy wyraz żywotności książek.\nMetoda i logika\nDo tej pory nie poruszałem kwestii mody na określoną strategię czytania. Wydaje się jednak, że obecnie doniosłą rolę pełnią hybrydy oraz: krytyka personalistyczna  – nastawiona na współodczuwanie podmiotowości i sytuacji tekstowej (vide indywidualizm Karola Maliszewskiego), podskórny dekonstrukcjonizm (przypadek Jacka Gutorowa), nowoczesna, ale różnie ujmowana hermeneutyka  (wariant Jarosława Klejnockiego).\nPrzyznaję, że mojej nie/skromnej osobie podoba się wielość charakterów i postaw, techne-o-logiczna różnorodność, namiętny indywidualizm czytelniczy. Uwielbiam różne genry i języki mówienia o literaturze, nawet gdy są one tylko podstawą do polemik. To tekst i wymuszany przezeń sposób czytania decydują o metodzie/metodologii lektury, a później rodzaju i środkach opisu. Bo krytyk przedstawia, wyjaśnia wybrane aspekty i fragmenty z dzieł cytowanych czy aluzyjnie przywoływanych autorów.\nWielki trud czeka chcących przekonać na przykład Jarosława Klejnockiego, że hermeneutyka (również w jego wykonaniu) nie jest jedynym sposobem obcowania z tekstami ani metod(ologi)ą mówienia. Poszedłem w sukurs zainteresowanym, poczynając sobie z doktorem polonistyki UW w omówieniu jego książki Literatura w czasach zarazy y. Ówczesna gra była nieczysta, bo jednostronna, ale strategia doktora z UW nie obroniła się w starciu z dwustronnym analizowaniem tekstów. Jaskrawy przykład błędów w samodowodzeniu warszawskiego hermeneuty stanowiła próba ogarnięcia zabiegów w poezji Joanny Mueller. W końcówce najbardziej irytującego fragmentu Klejnocki stwierdził:\n„Inwersyjność szyku nadaje znów tej poezji patynę archaiczności, co jest ewidentnym znakiem przywiązania do dziedzictwa” (J. Klejnocki, Samplujący didżeje. O nowym warszawskim lingwizmie, w: Literatura w czasach zarazy. Szkice i polemiki, Warszawa 2006 [Impuls], s. 154).\nKomentator zapomniał (?), że lingwiści perwersyjnie wykorzystują zastane struktury językowe i sposób myślenia p/o nich, zaś przeszłe modele wzywają do przekształcenia w nowe środki wyrazu, źródła sens-ów. Tak czyni między innymi Mueller w swojej poezji… kreślącej (od nowa) leksykę i gramatykę polską. Zaś przekształcane, wykorzystywane do granic (wiersza?) dziedzictwo, tradycja językowa (jakkolwiek je nazwać) stają się sposobem podmiotowego form(uł)owania przeszłości na nowo… w nie?-o/sobie. Tyle dopowiedzenia [z krzywą miną] ode mnie. Bo czytelnik współczesności nie zawsze może tak głęboko tkwić w przeszłości jak autor Przylądka pozerów.\nKlejnocki miejscami traci dialektyczną jedność wyjaśniania i rozumienia , gubi drogę, wędrując między stwierdzeniami wstępnymi a fazą końcową – jak się okazuje – (niedo)rozumienia. Jego wprowadzanie w lekturę odbywa się na zasadzie przypominania pierwowzorów, pseudoerudycyjnego szukania nawiązań z dziedzictwem poprzedników… zamiast skupienia na za/danym fakcie językowym do rozszyfrowania. Jego operowanie znanymi (sobie) kontekstami i co-tekstami zakłóca proces wyjaśniania – podstawę z/rozumienia całościowego, o które tak zabiega.\nW hermeneutycznym toku interpretacji tekstu „rozumienie nakierowane jest na rozpoznanie intencjonalnej jedności dyskursu, a wyjaśnienie – na analityczną strukturę tekstu” . Gdyby zastosować tę Ricoeurowską zasadę (komplementarności) do teorii fazowej analizy i interpretacji, okaże się, że celem badacza jest sprawdzenie konstrukcji językowych (w funkcjonowaniu poszczególnych jednostek) i dojście do naczelnego przesłania, dookreślonej wizji całości, oznaczania sensu. Gubi się jednak znaczenie załamań konstrukcji słownej i siły podmiotu, wkład elementów wyjątkowych, przepędzających poszukiwaczy objęcia ogóln(ikow)ym rozumieniem bądź hierarchicznym dookreśleniem. Dlatego nie poprę tego modelu czytania i pisania o tekstach.\nKompozytor do dzieła\nJakie zadanie przy/pisuję sobie-czytelnikowi? Zamiast emocjonować się – usiłować rozumieć. Zanim ogarnę (lub nie) całość, rozkładać na części, znaczyć elementy składowe, starać się nazwać ich funkcję, określać zasady współdziałania z odbiorcą. Krytyk może (i lepiej, żeby podołał temu zadaniu) ustanawiać niezbędne do porozumienia konteksty, co- i inter-teksty jako czynniki ułatwiające rozpoznanie oraz wywołujące dialogowość podmiotów, współbrzmienie ich dyskursów. Mając jednak na sercu pretekst rozważań podmiotu krytycznego, zamiar jego oznaczenia, nadania możliwych sensów.\nPotrafię do/cenić samodzielność myślenia czytelnika, chęć autorskiego nazywania dotykanej materii. One wyrażają sens działań na piśmie. Warto jednak, żeby badacz-profesjonalista określał regulamin spotkań poetyckich lub… prozaicznych. Krytyku, manifestuj się!\nU-życie tekstu i odwieczne spraw-dz(i)anie\nMoim zdaniem, w metakrytyce za mało uwagi poświęca się kwestii dyskursywności, gdzie „jeden znak rodzi kolejny znak” , zaś krytyk to pośrednik: między tekstami (ocalanymi od zapomnienia/do utkwienia w pamięci) lub stanowiącymi narzędzie walki o/na idee a… czytelnikiem. Szkoda. Ostatnia opcja – pojedynek o funkcjonowanie słowa – wydaje mi się najbardziej interesująca i warta rozważenia w bojach o metodologie, teorie analizy/interpretacji. Oczekuję bowiem tekstotwórczej współpracy między krytykiem a podmiotem twórczym podczas o/pisywania dzieła.\nNa poziomie refleksji metá interesuje mnie, czego będę bronił z żarliwością, w solidarności i w samotności, budowanie dyskursu krytycznoliterackiego jako formy dialogu piszącego (o doświadczaniu siebie-czytelnika) z pretekstem, ich wzajemne uzależnienia, kooperacja, pociąganie i odrzucanie. Oczywiście rzecz miałaby się odbywać podczas zmagań z indywidualnym dotykaniem pojedynczego dzieła, szczegółów pożycia z nim. Bądź jego wyzucia. Tak ukonkretniony dyskurs (zrodzony z dyskursu…) pokaże siłę języka literackiego. Krytyk, składając słowa na ołtarzu lekturowych ws/pomnień, szukając zasad estetyzacji w dziele, nazywając stosowane zabiegi i ich funkcje, ulega pokusie towarzyszenia dziełu w sposób równie twórczy. Stąd może uknuto pojęcie krytyki artystycznej, kreacyjnej… – dla czwartego rodzaju literackiego.\nZwolennik tej opcji uprawiania krytyki, świadomy odbiorca tekstów i współuczestnik kultury, może posłużyć się również odczytaniem retorycznym. Szukając zaś środków wyrazu, ma okazję skorzystać między innymi z „krytycznej mowy pozornie zależnej” . Jest ona ciekawym metakrytycznie, stylistycznie i retorycznie (wy-mowa) zabiegiem, gdyż stanowi „syntezę dwóch punktów widzenia i dwóch języków, które przenikają się wzajemnie i różnorako na siebie nakładają”  w krytycznym akcie mowy: języka pisarza i języka krytyka. Ten artystowski komunikat ma dodatkowy walor poznawczy dla odbiorcy szkicu lub recenzji: estetyczny. Udzielny krytyk w ten sposób stawia krok do… rękodzielności.\nDekonstrukcja zamiast autodestrukcji\nNieobyczajny młodzieniec jak ja, bo tylko pozornie o wzorowych zwyczajach naukowych, odkryje kilka tajemnic swojej „maszyny do pisania”. W dotychczas opublikowanych szkicach i rzeczonej teraz samokrytyce składałem wyrazy uwielbienia dla wielu nieludzkich, ale literackich gatunków, zdradzałem ciągotki płci [bo we mnie jest sex], toczyłem boje w różnych reprezentacjach językowych: od strukturalizmu po semiologię [a jak „ja” znaczę?]. Pozostała mi jeszcze rekonstrukcja ostatniej woli autodestrukcyjnego podmiotu krytycznego: być na/pisanym i czytanym. Ten organ rządowy osobnika w krytyce oraz narzędzie poznawcze literatury chciałyby się okazać ciałem twórczym i pedagogizującym… dla literatury. Ucząc się na własnych o/błędach, dając nauczkę innym.\nW widzeniu świata jako literatury teksty krytycznoliterackie przekształcają się w pasmo wstępów, pretekstów do danego lub kolejnych dzieł. Komentarz nie zawsze rozjaśnia utwór, nie rozprasza pytających o sens, znaczenie, odczytanie. Ale zostaje stworzony jako alternatywa dla ciemności, niepokoju nie(do)określenia, braku wskazówek, „jak mówić” o dziele. Szuka bowiem samodzielności i samowystarczalności w oznaczaniu obszarów zainteresowań.\n„Najbardziej frapujące dla krytyki teksty to nie te, które można przeczytać, lecz te, które dadzą się napisać (scriptible); teksty, które rodzą w krytyku odwagę, by je wykrawał, transponował na inne najrozmaitsze dyskursy, produkował własną, na wpół arbitralną grę znaczeń biegnącą w poprzek samego dzieła […]. Tekst, który da się napisać, nie posiada określonego znaczenia, żadnych ustalonych signifés, lecz jest wieloraki i rozproszony; niewyczerpana tkanka lub galaktyka signifiants, tkanina bez szwu złożona z kodów, w której krytyk wycina własną krętą ścieżkę” (J. Derrida, De la grammatologie, Paris 1967, s. 205. Cyt. za tłum.: T. Rachwał, T. Sławek, Maszyna do pisania. O dekonstruktywistycznej teorii literatury Jacques’a Derridy, Warszawa 1992, s. 8).\nPisanie i czytanie tworzą świat(y). Czytelnik świat(y) we własnej grze z tekstem, znaczeniami odkrywa i swoiście przysposabia. Dlaczego? Jest współtwórcą, budowniczym sensu świat-ów. Chce być w nim. Nie tylko bywać. Wtedy zaistnieje. W rozmowie „o”, „na”, „poprzez” tekst.\n„Literatura w równym stopniu co krytyka – albowiem różnica między nimi jest złudna – jest skazana (choć może to jej przywilej) na to, że zawsze będzie rygorystycznym, a w konsekwencji najbardziej niegodnym zaufania językiem, dzięki któremu człowiek nazywa i przekształca sam siebie” (P. de Man, dz. cyt., s. 31–32).\nTowarzysze, do krytycznego dzieła!\n Pojęcie Jerzego Jarzębskiego z tekstu Wartościowania w sieci kultury, „Znak” 1998, nr 7, s. 11.\n Ciekawie opisał ten model Rafał Rutkowski w artykule Krytyka literacka w perspektywie aksjologicznej („Ruch Literacki” 2005, nr 6, s. 597–598):\n„Dla krytyka-personalisty, którego światopogląd ukształtowała filozofia takich myślicieli jak Scheller, Mounier czy Marcel, dzieło literackie jest zindywidualizowanym znakiem osoby, stworzonym w celu nawiązania międzyludzkiego kontaktu oraz zintegrowania określonej ludzkiej wspólnoty. W tak rozumianym dziele poszukuje on tego, co stanowi o owego dzieła integralności, niepowtarzalności i tożsamości, czyli piętna integralnej i niepowtarzalnej osoby pisarza. W centrum systemu wartości uznawanego przez krytyka-personalistę stoi zawsze osoba ludzka […]. Aby ujawnić własną osobowość i poruszyć czytelnika, wykorzystuje on niejednokrotnie sposoby mówienia charakterystyczne dla pisarzy, filozofów, publicystów […]. Stanowczo przeciwstawia się dogmatycznemu podejściu do dzieł. Literaturę – pojmowaną w kategoriach faktu kulturowego – postrzega nie jako zbiór przedmiotów, lecz jako proces komunikacji międzyludzkiej na poziomie społecznym i osobowym, jako dialog czy też jako wymianę wartości. […] krytyk-personalista za swoje główne, podstawowe, najważniejsze zadanie uważa stymulowanie i wspomaganie rozwoju duchowego pisarzy oraz odbiorców literatury”.\n Zob. K. Rosner, Przedmowa, do: Hermeneutyka jako krytyka kultury. Heidegger, Gadamer, Ricoeur, Warszawa 1991 (Biblioteka Myśli Współczesnej).\n Model Paula Ricoeura.\n Zob. K. Rosner, Hermeneutyka jako krytyka kultury. Heidegger, Gadamer, Ricoeur, dz. cyt., s. 226.\n P. de Man, Alegorie czytania. Język figuralny u Rousseau, Nietzschego, Rilkego i Prousta, tłum. A. Przybysławski, Kraków 2004, s. 20.\n Pojęcie Michała Głowińskiego użyte w Próbie opisu tekstu krytycznego, w: Badania nad krytyką literacką, red. M. Głowiński, K. Dybciak, seria 2, Wrocław 1984, s. 81.\nPierwodruk: „Wakat” 2006, nr 1.\nWrześniowy numer warszawskiego pisma zawiera także głos Michała Kasprzaka w dyskusji o krytyce literackiej ostatnich lat. W szkicu (Ek)Lektyka krytyka czytelnicy znajdą kolejne wątki do polemicznego (?) rozwinięcia.\n„Wakat” można kupić w wybranych księgarniach (sieć Espace ).\nBunkier Sztuki, pl. Szczepański 3


Ludzie ludziom….. – sweetcruel\n2 kwietnia 20172 kwietnia 2017 magducha88Kulturalne polecenia, podróże, refleksje, weekend\tGdańsk. To takie piękne miejsce na ziemi. Tutaj się urodziłam, w pewnym szpitalu, z okien widać morze. Chociaż to zależy z jakiej strony ma się pokój, można trafić i na blokowisko. Ten Gdańsk jaki znam od urodzenia jest piękny, ale i obciążony historią. Tworzący ją. Jedyny i niepowtarzalny. Doceniający przeszłość, czerpiący z niej to co cenne, kształtujący tysiące, setki, jak nie miliony, umysłów i serc innych ludzi. Uwielbiam spacerować Długim Targiem, patrzeć na zachwycone twarze turystów. Turystów, którzy idą standardowo pod Neptuna, zrobić sobie zdjęcie z tą piękną fontanną. Albo idących nad Motławę, by podziwiać panoramę nadbrzeża. Lubię patrzeć na tysiące ludzi, całych rodzin, singli i par, które zajmują kawiarniane i restauracyjne ogródki, cieszący się sobą, spokojem, urlopem, magią miejsca.\nSolidarność. To takie słowo, które na stałe kojarzy się z Gdańskiem. Stocznia, pomnik Trzech Krzyży i Europejskie Centrum Solidarności, miejsce, które opowiada o wspaniałym dziele, o Solidarności. Ileż było protestów, że budynek nie taki, że za duży, że wystawa nie taka, a powinna być taka. Dziś Centrum tętni życiem, turystami, i świadkami historii, którzy przychodzą tutaj z całego świata. Poznają najnowszą historię. I dzięki temu wspaniałemu muzeum mają szansę ją poznać wyjątkowo szczegółowo.\nWojna. Gdańsk to miasto wojny, ileż to moje rodzinne miasto przeszło. W każdym kącie, w każdej cegle, w każdym kawałku bruku są ślady historii. Tej okrutnej. Gdańsk to miasto, którego wojna nie oszczędziła. Wręcz przeciwnie, tutaj wojnę czuć do dziś. Dziś to nie jest wojna przy użyciu czołgów i rakiet, oraz armii żołnierzy. Dziś to wojna na słowa, sądowe wyroki i przekonania. Przekonania, że skoro Muzeum II Wojny Światowej stworzył ktoś kogo nie lubimy, to musimy je zniszczyć, zmienić i usunąć z pola widzenia świata. Ale się udało. Mi też się udało. Udało zobaczyć Muzeum przed jego niepewną przyszłością. Możliwe, że za parę dni odwołają dyrektora, połączą dwa muzea, zamkną to otwarte ledwie tydzień temu i zmienią wystawę. Bo podobno ta obecna za mało podkreśla pozytywne skutki wojny. Ha, można konkurs ogłosić jakież to są te pozytywne skutki wojny? Może zapytać 8 letniego chłopca ze zdjęcia, który rozpacza na ruinach swojego domu? Albo 9 letnia Ania, która klęczy nad zwłokami swojej siostry Marylki? Marylkę zabiła niemiecka wojna, miała 11 lat. No jak Marylko, czego dobrego dowiedziałaś się o ludziach i świecie dzięki wojnie? Albo może warto wejść do sali poświęconej Holocaustowi i przejść wśród tysięcy twarzy ofiar? Może warto zapytać tej pani o cudownym uśmiechu, albo dziadka z wnuczką, którzy wprost ze spaceru trafili do Oświęcimia, co im dobrego przyniosła wojenna zawierucha?\nNie ma pozytywnych aspektów wojny. Nie ma i nikt ich nie znajdzie. Wizyta w Muzeum II Wojny powinna być pozycją obowiązkową dla każdego z nas. Polaka, Niemca czy Rosjanina. Kiedy tak szłam po tym muzeum, obok mnie w ciszy szła babcia z dwójką wnuków, młodych Niemców. Za nimi dreptał wsparty o lasce staruszek z córką, sama ledwie szła, ale podtrzymywała ojca. On miał łzy w oczach. Niemcy, Polacy, obok siebie. Któż by pomyślał. Połączyło ich to niezwykłe miejsce. O niesamowitym klimacie. Bardzo ciemne, mroczne, brutalne. Bez światła, sama wystawa znajduje się 14 metrów pod ziemią, jakbyśmy wpadli do leja po bombie. Im bardziej zagłębiamy się w czasy wojny tym jest ciemniej. Prawie nie ma światła, beton, czerń i mrok. I tak przez 18 sekcji. Po prawie 4 godzinach wychodzi się na powierzchnie i tak łaknie słońca! W końcu człowiek oddycha pełną piersią i z taką ulgą idzie po schodach ku światu. Temu normalnemu, z jaką ulgą,można zostawić za sobą całe to piekło wojny. I wsiąść do wygodnego auta, pojechać do domu i zjeść obiad przy wygodnym stole…\nDo tej pory jestem pod wrażeniem, wielkim wrażeniem Muzeum i czasu jaki tam spędziłam. Uważam,że wizyta w tym miejscu powinna być punktem obowiązkowym dla każdego, kto przybywa do mojego miasta. Koniecznie trzeba tam być. Mam oczywiście nadzieję,że będzie można dalej oglądać tę wystawę, właśnie w takim kształcie i w takiej formie. Mówię to Wam ja, niepraktykujący historyk, który jednak jakieś pojęcie o temacie ma.\nTeraz czas na mały spacer po Muzeum. Wiem, że nie każdy ma możliwość by szybko kupić bilet. Stąd też zapraszam na wizytę. Wystawa składa się z 18 sekcji. Czas jaki trzeba poświęcić na wizytę to minimum 4 godziny. Ja przyznaję, część elementów pominęłam. Ale skoro studiowałam historię to darowałam sobie interaktywne punkty z opisem historii, typu data,miejsca i nazwiska, chociaż przy paru i tak przystanęłam. Dla dzieci mamy osobną salę, wiadomo, nie każde dziecko da radę i fizycznie i emocjonalnie znieść wystawę główną. Dorośli zaś mimo spędzonych tutaj godzin zauważają,że czas płynie w środku inaczej. W ogóle nie odczujecie ilości minut jakie spędzicie pod ziemią. Wystawa jest bardzo interaktywna, zrozumiała dla każdego i dopracowana w każdym,nawet najmniejszym szczególe.\nZanim zjedziemy windą 3 piętra w dół, odwiedzimy budynek z zewnątrz. Imponujące, o niezwykłej formie, nowoczesne, oddziałujące na wyobraźnię. Takie właśnie jest Muzeum, tuż nad Motławą, niedaleko Stoczni, bardzo blisko ścisłego centrum naszego Starego Miasta. Wbity w ziemię element, samolot, bomba, może część budynku? Każdy może mieć swoją interpretację.\nA teraz wnętrze. Nie będę dużo pisać, podpiszę po prostu każde zdjęcie. Są miejsca gdzie powinna rządzić cisza.\nPrzerażające betonowe wnętrze Muzeum z maleńkimi świetlikami.\nPrzedwojenna uliczka. W oknach świecą się światła,na wystawach śliwki w czekoladzie, kawa, napoje. Tętni tutaj życie, goście z błyskiem w oku zaglądają w sklepowe wystawy, czytają nagłówki gazet, spacerują tą uliczką i chłoną niezwykły klimat.\nGłód. Chleb wypieczony według tradycyjnej receptury prosto z Petersburga ogarniętego Wielkim Głodem. Pieczony na trocinach i otrębach drzewnych.\nWojenna rzeczywistość. Schron w Londynie, wysiedlenia i masa cierpienia.\nSamolot, codzienność, zabawka małej Niemki, która do schronu zabrała domek dla lalek…\nKoniec. Pamiętacie uliczkę z pierwszych zdjęć? Tyle zostało z niej po wojnie. Ku przestrodze. O ile na tej samej uliczce z sprzed wojny jest głośno i tłoczno, tutaj panuje cisza, nostalgia, goście idą z zadumą na twarzach, widać smutek i złość.\nŚcieżka dźwiękowa- Mando Diao- To China with love\n← Doceń siłę naturyMinął miesiąc-marzec →\t44 uwagi do wpisu “Ludzie ludziom…..”\tKatarina pisze:\tNie ma ŻADNYCH pozytywnych aspektów wojny.\nKto sądzi, że są, jest zwykłym niedorobionym idiotą.\nA tacy są teraz u władzy w PL zamiast być na oddziale zamkniętym.\nDomyślam się, jak się czułaś zwiedzając to Muzeum- ja byłam w Muzeum Polin i miałam to samo…\n2 kwietnia 2017 o 07:58\tOdpowiedz\tmagducha88 pisze:\tDla nich chyba pozytywy to stworzenie Żołnierzy wyklętych,a teraz Prawnuków wyklętych, którzy ganiają w patriotycznych koszulkach i drą się na ulicy, że życie za ojczyznę oddać warto… Eh, szkoda, że chcą zepsuć coś tak wielkiego, byleby swoją koncepcję przekazać światu. Smutne to, ale i żałosne. Lubię toPolubione przez 1 osoba\n2 kwietnia 2017 o 08:01\tOdpowiedz\tKatarina pisze:\tGdy słucham opowieści mojego Dziadka to wiem, że byli żołnierze ale i „żołnierze”- zwykła bandyterka grasująca po wsiach i kradnąca wszystko co się da oraz grożąca śmierciom tym, którzy siłą zostali wcielenie do wojska, żeby walczyć z Niemcami czy Rosjanami…\nDla mnie nie ma żadnych „żołnierzy wyklętych”, nie będę się jarać tym ich „świętem” ani go celebrować.\n2 kwietnia 2017 o 08:11\tOdpowiedz\tmagducha88 pisze:\tDokładnie, mój dziadek opowiadał jak po wojnie żołnierze zabili całą rodzinę sąsiadów, bo podejrzewali,że młody chłopak z rodziny może popierać ówczesny rząd.\nDokładnie, byli żołnierze i żołnierze. Nie zgadzam się z tym co się teraz dzieje, z tą narracją o tych wspaniałych jedynie i bohaterskich. W ogóle do mnie to nie przemawia.\n2 kwietnia 2017 o 10:06\tOdpowiedz\tZbych pisze:\tBo ostatnio zapanowała polityczna koniunktura na jednoznaczne dzielenie wszystkiego na czarne i białe a jest to zwyczajnie niemożliwe bo w 90% sytuacji rządzi szarość.Tak było, jest i będzie. I dotyczy to wszystkich.\n3 kwietnia 2017 o 18:31\tOdpowiedz\tmagducha88 pisze:\tNiestety dla niektórych jest tylko czarne i białe, my albo oni. Nic pośrodku.\n3 kwietnia 2017 o 20:00\tpanhirsch pisze:\tMamy daleko ale bardzo chcielibyśmy zobaczyć to muzeum. Obawiam się, że możemy nie zdążyć. Przerażające co dzieje się w Polsce… Lubię toLubię to\n2 kwietnia 2017 o 09:10\tOdpowiedz\tmagducha88 pisze:\tMam nadzieję,że jednak muzeum uda się jak najdłużej utrzymać takie jakim jest i cóż, że będzie mogło je odwiedzić jak najwięcej osób. Teraz bije rekordy popularności, może dlatego go nie zamkną tak szybko?\n2 kwietnia 2017 o 10:08\tOdpowiedz\tA. notcopyacat pisze:\tNiedawno napisałam post po ataku terrorystycznym w Londynie i całkowicie się zgadzam, nie ma pozytywnych aspektów wojny.\nByłam w Gdańsku, ale dawno temu. Piękne miasto. Byłam też w Oświęcimiu. To jest szok. Człowiek wychodzi stamtąd w szoku, co ludzie zrobili ludziom.\nNajważniejszy w życiu jest brak wojen. To podstawa. I nie jest to taka ‚oczywista oczywistość’, że ich nie ma.\n2 kwietnia 2017 o 19:42\tOdpowiedz\tmagducha88 pisze:\tNiestety. Na koniec wizyty w muzeum mamy film, który pokazuje, że my mamy dziś pokój, ale na świecie ciągle są wojny i w niczym się nie różnią od tych, które my mieliśmy… Tylko zapominamy, że pokój raz na zawsze dany nie jest. Niestety.\nA wojna pozytywów nie niesie żadnych. Ale niektórzy myślą inaczej, że hartuje ducha, wzmaga patriotyzm i co tam jeszcze chcą…\n2 kwietnia 2017 o 19:55\tOdpowiedz\tA. notcopyacat pisze:\tChyba ich pogięło. Hartować ducha i wzmacniać patriotyzm można w zupełnie inny sposób. Bez ofiar śmiertelnych. Mnie to w ogóle dobija całe to ONR.\n3 kwietnia 2017 o 14:41\tmagducha88 pisze:\tMnie dobija tak samo. Ale dla niektórych patriotyzm to tylko oddanie żywota za kraj i kropka.\n3 kwietnia 2017 o 20:04\tA. notcopyacat pisze:\tA kto wymyślił ten tekst o zbyt niewielu pozytywnych skutkach wojny w muzeum?\n3 kwietnia 2017 o 20:14\tmagducha88 pisze:\trecenzenci. Semka i Żaryn.\n3 kwietnia 2017 o 20:37\tKasia pisze:\tPrzyznam, że nie śledziłam dokładnie informacji nt. tego muzeum, ale faktycznie obiło mi się coś o uszy o jakichś niesnaskach (chyba politycznych?) w jego temacie. Nasuwa mi się komentarz, że my wiecznie toczymy wojnę, polsko-polską…\nA muzeum wpisuję na listę do obejrzenia przy kolejnych odwiedzinach Gdańska (z Krakowa pewnie nie zdążę, ale najlepsze promocje lotnicze do Sztokholmu są właśnie od Ciebie :p). Ja do tej pory byłam w Oświęcimiu, który robi ogromne wrażenie oraz w Warszawie. Przyznaję, trochę ze wstydem, że jeszcze nie udało mi się dotrzeć do Fabryki Schindlera w Krakowie – w maju muszę nadrobić!\n2 kwietnia 2017 o 20:53\tOdpowiedz\tmagducha88 pisze:\ttak, bo od razu pewna opcja uważała,że muzeum będzie przedstawiać niemiecki punkt widzenia, i trzeba wszystko zmienić…\nKoniecznie zobacz. Na szczęścia u nas oferta połączeń do Skandynawii jest szeroka, więc czekam na Ciebie:)\n3 kwietnia 2017 o 08:54\tOdpowiedz\tkatasza pisze:\tPodkreślać pozytywne aspekty wojny? Chyba tylko dla firm zbrojeniowych. Ludzie mają nie po kolei w głowie i poważne braki w wyobraźni i empatii. Tym bardziej takie miejsca jak to muzeum powinny powstawać, szkoda, że niekoniecznie przesłanie trafi do wszystkich, do których powinno.\nZachęciłaś do wizyty, jak kiedyś będę mieć okazję i muzeum jeszcze będzie istnieć, postaram się zajrzeć.\n2 kwietnia 2017 o 21:26\tOdpowiedz\tmagducha88 pisze:\tMasz rację, to jedyna grupa co wygrywa na wojnie, nieważne kto wygra.\nIstnieć będzie, ale chcą zmienić wystawę by pokazać swój jedynie słuszny punkt widzenia, czyli znów tylko będzie nudne muzeum o polskim cierpieniu i odwadze, a pomijane będą wątki międzynarodowe, oraz te nie idące po linii władzy. Lubię toLubię to\n3 kwietnia 2017 o 08:56\tOdpowiedz\tkatasza pisze:\tCzyli jak zawsze, tylko z dodatkiem „żołnierzy wyklętych” i z klapkami na oczach. Szkoda by było.\nSkupianie się na patriotyzmie i martyrologii albo obrzydza historię, albo prowadzi do niebezpiecznych wniosków, że wojna to w sumie przygoda i okazja do wykazania się… A że u nas już sporo czasu minęło od ostatniej, można zapomnieć o ludzkich dramatach.\n3 kwietnia 2017 o 15:15\tmagducha88 pisze:\tNiestety, dzieciaki z koszulkami patriotycznymi pewnie pierwsi byliby do ewakuacji. Bo mocni to są jedynie wtedy kiedy trzeba pomaszerować przez miasto . Dla nich dziś wojna to przygoda i zabawa, bo fajne seriale się kręci. I dobrze,że tutaj pokazali co innego, inną stronę wojny. Do refleksji dla wielu.\nA z tym obrzydzaniem historii to masz rację, ja sama mam jej dość-tej skupionej na patriotyzmie do oporu.\n3 kwietnia 2017 o 20:06\tAnnette ;-) pisze:\tGdańsk. Obowiązkowy punkt moich corocznych wakacji u Dziadków na Żuławach. I choć przejeżdżałam przez niego wczoraj, to w samym mieście dawno już nie byłam.\n3 kwietnia 2017 o 09:55\tOdpowiedz\tmagducha88 pisze:\tto koniecznie nadrób zaległości w mieście:)\n3 kwietnia 2017 o 11:26\tOdpowiedz\tT.1987 pisze:\tPytanie co pozostaje w nas samych po takiej wizycie? Czy potrafimy wyciągnąć wnioski… Patrząc na to się dzieje chyba nie…\n3 kwietnia 2017 o 11:53\tOdpowiedz\tmagducha88 pisze:\tchciałabym by ludzie wyciągali wnioski, po to powstało to Muzeum. Lubię toLubię to\n3 kwietnia 2017 o 12:25\tOdpowiedz\ttosiaq pisze:\tNie widzę żadnych pozytywów w wojnie… i boję się okropnie, że niedługo, jeszcze za naszego życia, będzie kolejna – bo patrząc na to, co się dzieje na świecie to mam ciary…\n3 kwietnia 2017 o 11:57\tOdpowiedz\tmagducha88 pisze:\twojny już są, ale daleko od nas teoretycznie, więc uważamy,że nas to nie dotyczy. Lubię toLubię to\n3 kwietnia 2017 o 12:26\tOdpowiedz\tskafanka pisze:\tJa interesuje sie historia troche po swojemu. Musze odchorowac wszystkei obejrzane wojenne filmy, przeczytane ksiazki czy pobyt w takich miejscach… Moja psychika jest za slaba. A tak jzu prywatnie, posiadasz ktoras z tych ksiazek ?KSIĘGA POCHOWANYCH ŻOŁNIERZY POLSKICH :\ncz. I Żołnierze września A-M, 495 str. 1993 r.\ncz.I Żołnierze września N-Z, 384 str. 1993 r.\ncz. III Żołnierze polskich sił zbrojnych na zachodzie, 461 str.,\nMam inen czesci ale tych nei moge nigdzie zdobyc, a poszukuje paru nazwisk 🙂\n3 kwietnia 2017 o 13:43\tOdpowiedz\tmagducha88 pisze:\tNie mam tych książek. U mnie w domu średniowieczne rządzą 😉 Ja zresztą bardziej historią od innej strony się interesuję, właśnie bardziej dydaktycznie. Magisterkę pisałam z różnic programowych.\n3 kwietnia 2017 o 14:19\tOdpowiedz\tZbych pisze:\tskafanka – spróbuj tutaj: http://forgen.pl/forum/viewtopic.php?f=48&t=1822&start=105\nCzasem „dobrzy ludzie” pomogą, tylko to trochę trwa 🙂\nSwoją drogą dziwne że tego nie wznowili bo myślę że zapotrzebowanie by było… Chociaż chyba najlepiej jakby zrobili ogólnodostępną komputerową bazę danych – i powinien się tym zająć IPN, a nie jakimiś politycznymi „pierdołami”.\nBTW – z jakiego jesteś miasta? Pytam bo na pewno wszystkie tomy są dostępne do przeglądania na pewno w Jagiellońskiej, Narodowej i u Raczyńskich w Poznaniu (to sprawdzona informacja, bo znam osoby które korzystały z tych źródeł). Poza tym myślę że w kilku największych miastach będą dostępne w bibliotekach uniwersyteckich – ale to już byś musiała sama sprawdzić w zasobach online.\n3 kwietnia 2017 o 18:49\tOdpowiedz\tZbych pisze:\tWidzę, że teraz w muzeach robi się już chyba wyłącznie ekspozycje „otwarte”. Fajnie bo to zawsze dodatkowy bodziec dla dzieciaków i młodzieży (nie ma się co oszukiwać – muzea są głównie dla nich). O tragedii Gdańska na ogół mało się mówi mimo, że został zniszczony w równym stopniu jak Warszawa:\nMyślę, że głównie dlatego iż było to „miasto niemieckie” (mimo że teoretycznie Wolne) więc sowieci się nie certolili i w ’45 zrobili krwawą rozwałkę – również już po zakończeniu walk (egzekucje, gwałty, grabież itd.).\nZ czystej ciekawości – z jakim muzeum chcą je połączyć? (nie jestem zbytnio w temacie)\n3 kwietnia 2017 o 19:10\tOdpowiedz\tmagducha88 pisze:\tZ Westerplatte, ok, temat podobny, bo Muzeum Westerplatte miałoby się zajmować początkiem wojny, ale,ale Muzeum Westerplatte powstało rok temu, za siedzibę ma pokoik, i jedną panią co odbiera telefon. Ono istnieje tylko na papierze i po to by móc powiedzieć- a po cóż w jednym mieście, po drugiej stronie Motławy drugie Muzeum o tej samej tematyce? I co z tego,że to stoi, a tamtego nie ma? Po połączeniu można zmienić dyrekcję i przejąć muzeum, i wystawę.\nMyślę,że każda grupa wiekowa lepiej sie czuje w muzeum gdzie wszędzie może podejść, a często i dotknąć, a nie chodzić w kapciach i trzymać dystans. Lubię toLubię to\n3 kwietnia 2017 o 20:03\tOdpowiedz\tZbych pisze:\tHmmm…. czyli taka sama rządowa polityka „strategiczna” jak z gimnazjami…\nChcą likwidować tylko dlatego żeby zrobić reorganizację i był pretekst w całym kraju wymienić za jednym zamachem wszystkich dyrektorów i zastąpić SWOIMI z partyjnego nadania.\nPS: A to niespodzianka. Nie wiedziałem że na Westerplatte zrobili muzeum. Jak byłem tam ostatni raz (jeszcze przed rokiem 2000) to była tylko jedna mała ekspozycja w byłej wartowni.\n3 kwietnia 2017 o 20:38\tmagducha88 pisze:\tNiewiele się zmieniło 😉 Parę lat temu, jak były tam światowe obchody związane w wojną to uporządkowali teren, i tyle. Nic więcej tam nie ma na dziś. Pokoik mają gdzieś w budynku Solidarności, dyrektor gdzieś na etacie dorabia i nic więcej…\nNiestety, kiedyś był taki żart, że jedna ekipa po drugiej sprzątaczki wymieniła, kolejna już wyrzuciła wszystkie mopy bo skażone, a obecna to podłogę rozwala…\n3 kwietnia 2017 o 20:54\tLuna pisze:\tWojna daje tylko zniszczenie…\nW Gdańsku byłam tylko 2 razy, ale pokochała to miasto. Zazdroszczę Ci, że masz je na codzień.\n3 kwietnia 2017 o 21:27\tOdpowiedz\tmagducha88 pisze:\tkoniecznie przybądź ponownie 🙂\n4 kwietnia 2017 o 05:29\tOdpowiedz\tkocia_dama pisze:\tZawsze, gdy jestem w podobnych miejscach, czuję ogromny żal do losu i świata, że tak straszne rzeczy się działy i, niestety, dzieją się nadal: w Syrii, Iraku, Afryce… Mam uprawnienia przewodnickie na obóz zagłady w Bełżcu, jestem po kursie- i mimo tego, mimo wiedzy, jaką mi przekazano, ile razy jestem w tym miejscu, po prostu zastygam, a w mojej głowie jest tylko cisza. Żadne słowa nie opiszą tych dramatów, tego zła…\nGdańsk to piękne miasto, z niezwykłą historią. Żałuję, że mieszkam tak daleko, bo ciągnie mnie w stronę morza. Jeśli kiedyś się tam wybiorę, na pewno odwiedzę to Muzeum. Trzeba pamiętać. Musimy pamiętać.\n3 kwietnia 2017 o 22:25\tOdpowiedz\tmagducha88 pisze:\tzdecydowanie trzeba pamiętać i wyciągać wnioski\n4 kwietnia 2017 o 05:30\tOdpowiedz\tczarrnaodkuchni pisze:\tJest pod wrażeniem Twojego wpisu i samego muzeum, szkoda, że w obecnej formie nie uda mi się go zobaczyć, bo do Gdańska wybieramy się może w lipcu, gdybym wiedziała, to w czasie urlopu byśmy tam poszli w zeszłym roku, ale jak się jedzie gdzieś pierwszy raz to nie można być wszędzie.\n5 kwietnia 2017 o 13:17\tOdpowiedz\tmagducha88 pisze:\tKochana to Muzum otworzyli dwa dni przed tym jak ja w nim byłam, czyli 2 tydzień działa, w lipcu budowę mogłaś obejrzeć co najwyżej niestety. Niestety, bo dzisiaj zapadł niekorzystny wyrok dla muzeum.\n5 kwietnia 2017 o 13:20\tOdpowiedz\tczarrnaodkuchni pisze:\tDopiero otwarli i już komuś przeszkadza? W takim kraju żyjemy… Zobaczymy, co będzie dalej, wybieramy się na Jarmark Dominikański w tym roku, więc może zwiedzimy to co z muzeum zostanie.\n5 kwietnia 2017 o 14:32\tmagducha88 pisze:\tod początku PiS zapowiadał,że musi zmienić wystawę, cudem udało się otworzyć muzeum,ale z tego co czytam to w końcu mogą zmienić sobie dyrektora, zmienić wystawę i robić co chcieli, czyli wprowadzić „polski” punkt widzenia\n5 kwietnia 2017 o 14:41\tczarrnaodkuchni pisze:\tNigdy nie rozumiałam zamiłowania PiSu do naprawiania historii…. Po co? Dlaczego? Lubię toLubię to\n5 kwietnia 2017 o 14:54\tZbych pisze:\tJak to po co? To stara śpiewka Jarka od wielu lat: tylko nasza wersja jest jedynie słuszna i musi być ogólnie obowiązująca.\n5 kwietnia 2017 o 16:51\tmagducha88 pisze:\tTak,tak, jeszcze my powiemy kto zasługuje na szacunek i pamięć, a komu należy podziękować i usunąć z publicznego życia. I tak zrobią muzeum po swojemu.\n5 kwietnia 2017 o 20:07\tSkomentuj Anuluj pisanie odpowiedzi\tWprowadź swój komentarz do tego pola...


M-foto Michał Łaskarzewski - Agencje reklamowe i doradztwo Szczecin • pkt.pl\n70-770 Szczecin, Batalionów Chłopskich 72, woj. zachodniopomorskie\nDojazd do M-foto Michał Łaskarzewski\nWykonujemy przede wszystkim projekty graficzne, loga oraz wizualizacje. Naszym Klientom oferujemy d...\nW firmie AllForMedia zajmujemy się produkcją paneli LED. Posiadamy duże doświadczenie w branży. Dzi...\nFirma "M-foto Michał Łaskarzewski" figuruje w rejestrze gospodarczym pod Numerem Identyfikacji Podatkowej: 9552148886. Przedsiębiorstwo ma numer REGON: 362870166.\nMiejscowość, w której mieści się siedziba firmy to Szczecin w województwie zachodniopomorskim. Początek działalności firmy na rynku to 2015 rok. Firma przyjmuje Klientów pod adresem: Batalionów Chłopskich 72. Korespondencyjny kod pocztowy to: 70-770 Szczecin. Firmę odnajdziesz korzystając ze współrzędnych geograficznych GPS: 53.3835723395209N, 14.6347507376349E. Można także wysłać zapytanie drogą elektroniczną na adres e-mail: m_foto@onet.pl. Branża Agencje reklamowe i doradztwo to dziedzina, w której firma "M-foto Michał Łaskarzewski" prowadzi swoją działalność od kilku lat.\nKontakt M-foto Michał Łaskarzewski\nOpinie o firmie M-foto Michał Łaskarzewski


Second Przemysl Second Podkarpacie - dywagacje\nWysłany: 13 Lip 2010, 13:25\nNo bo was to może nie wkurza! A wręcz przeciwnie jeszcze was cieszy! Mad.. Prosze Zamknij ten Temacik... Projekt jest już w budowie więc wasze komentarze nic nie zdziałają...\nDziękuje miło było...\nWysłany: 13 Lip 2010, 15:47\nO zamknięciu wątku decyduje administracja forum lub założyciel tematu. W tym przypadku ja zakładałam temat, dzieląc inny na dwa.\nNie widzę powodu, żeby go zamykać.\nWysłany: 13 Lip 2010, 17:03\nNo dobra... Ale ty Mad nie pomagasz w budowie ani nie angażujesz się. W tych sprawach ja i Mxx dowodzimy więc prosimy abyś zamknęła ten temat ponieważ nie ma najmniejszego sensu pisania w nim postów które zresztą też nie bedą już miały sensu bo PROJEKT jest już ZATWIERDZONY.\nWysłany: 13 Lip 2010, 17:23\nOj Eliza to ty nic nie widzisz?? Przecież to jest czysta złośliwość! Każdy wie że nie ma już sensu tu pisać i nawet dochodzi do off-topow!\nWysłany: 13 Lip 2010, 17:25\nAleż przecież to nie jest wątek na temat ewentualnego ZATWIERDZENIA lub nie projektu budowy Second coś tam. Prawda?\nDyskutować na temat projektu mamy prawo, bez względu na to, czy został ZATWIERDZONY czy nie. Tak, jak do dzisiaj zdarza nam się wspominać projekt znacznie ważniejszy dla historii polskiego SL, jakim niewątpliwie była Second Poland.\nNa tym polega forum\nWysłany: 13 Lip 2010, 17:40\nTylko żeee... Kochana Moderatorko to nie jest temacik Second Poland-Wspomnienia tylko Second Przemysl/podkarpacie-Dywagacje... A i to napewno nie bedzie Second "Coś" bo nazwe ustalamy jeszcze inną!\nWysłany: 13 Lip 2010, 17:46\nOdchodzę z SL a tu takie rzeczy się "rodzą". To tak jak zawsze gdy kończyłem szkołę zaczynali ją remontować\nNo nic Eliza powodzenia życze PS: Nie zrób z tego PC bo to na dobre nie wyjdzie...\nWysłany: 13 Lip 2010, 18:04\nZakazanie komuś dyskusji, szczególnie w sposób jaki zrobił to Mxx nie tylko nie odnosi skutku, odnosi dokładnie odwrotny skutek. Ponieważ projekt jest rozwijany, co z pewnością wszystkich cieszy, wątek się przyda gdy region zostanie udostępniony publicznie. 1 zasada internetu, która jak zwykle się sprawdza, wszystko co jest do niego wrzucone zostaje na zawsze. Przekonały się o tym nie tylko pojedyncze osoby ale i największe korporacje\nWysłany: 13 Lip 2010, 19:01\nmoze na to nie wpadlas ale jestem juz dorosly i sam podejmuje decyzje... wiec napisalem to co chcialem.\nNa tym polega forum. ^^\nWysłany: 13 Lip 2010, 20:36\nAle czy ktoś Ci zabrania pisać tego co chcesz, w sposób jaki chcesz?\nNa tym polega forum!\nChcecie zamknąć temat ? To ja założę nowy i nic wam będzie do niego ;P\nWysłany: 13 Lip 2010, 20:41\nmoze na to nie wpadlas ale jestem juz dorosly i sam podejmuje decyzje\nNo nie, widać za dobrze się maskujesz Nie popsujesz mi nastroju, zresztą w razie czego mam czekoladę i nie zawaham się jej użyć\nDobrze prawisz Deso\nWysłany: 14 Lip 2010, 05:31\nDeso i co z tego że założysz? Skoro nie masz pojęcia o projekcie ani gdzie jest on realizowany....\nBudować tech raczej nie pomagasz :/\nWysłany: 14 Lip 2010, 07:23\n*Mgielka w sumie nie ma nic do dodania, patrzy tylko na daty postów. Ostatni post z serii "niektórzy zalecają ostrożność/jadą po Elzi" (zależnie od puntu widzenia): 10 lipca. Post Elzi w klimacie "Mad zamknij ten temat": 13 lipca.\n*Mgiełka myśli... długo... dochodzi do wniosku, że gdyby nie post z 13 lipca pewnie nie byłoby 6 strony tematu aż do otwarcia simu...\nAle jest dopiero rano... Może to błędne wnioski... Heh\nPowodzenia dla wszystkich optymistów i pesymistów mi jest w sumie wszystko jedno czy powstanie nowy sim, kiedy powstanie, jaki będzie miał trafik i jak długo się utrzyma, jeśli jego masterzy będą się foszyć i straszyć przechodniów to ja i tak nie będę tam bywać\nWysłany: 14 Lip 2010, 07:57\nA czy ja kogoś straszę? Nic nie powiem -.-\nWysłany: 14 Lip 2010, 08:00\nEliza boje się ciebie xD Nie no ludzie wy się chyba serio nudzicie xD Nie macie co pisać i ten temat nie ma sensu to sie was pierdoły czepiają\nWysłany: 14 Lip 2010, 08:10\nOj i poco wy się wkurzacie i urządzacie kłótnie... Przecież z tego itak nic nie wyjdzie... Eliza serio uwierz mi... Jeżeli jeszcze nie zainwestowałaś w nic tej kasy! Kup sobie lepiej ubrania jakieś wy kobiety to lubicie. A jak bardzo chcesz zarządzać to staraj się o Menagera w jakimś klubie albo załóż swój klub co jest tańsze. Nie zabraniam ci wręcz przeciwnie chce pomóc. Przeżyłem SP i PC zresztą my wszyscy widzieliśmy jak to upada. Bigos się jeszcze jakoś trzyma choć z nim też nie jest tak dobrze. Eliza żebyś nie żałowała.\nWysłany: 14 Lip 2010, 10:19\nUeee... Przeżyłem SP Przeżyłem SP... Gadanie Co to ma do SP?? To nie będzie to samo... Inne budynki i Kluby.\nWysłany: 14 Lip 2010, 10:22\nJakie gadanie?? Zresztą mi nie chodzi o to że będą inne budynki ona może tam sobie różowe słonie postawić.... Mi chodzi o to że ciężko będzie jej się utrzymać. Zresztą ludzie nie będą tego landu odwiedzać za często jak nic w nim nie będzie robione. Ludzie lubią pobawić się w jednym wolno stojącym klubie.\nWysłany: 14 Lip 2010, 10:59\nA ja bym z chęcią już teraz się na tamten region teleportował, aby zobaczyć, jak idą prace budowlane.\nWysłany: 14 Lip 2010, 11:16\nPrzemyslanie rozgrywają was marketingowo jak chcą a wy się dajecie:)\nNajpierw sterowana plotka, potem lekka afera, do tego prowokacja z atakiem na krytyków a wszystko otoczone mgła tajemnicy. Marketingowo piątka z plusem! Temat ciagle na topie i nawet ja nie mogę się doczekać tego Przemysla:)\nWysłany: 14 Lip 2010, 11:25\nNie oszukujmy sie... Co może być założe się że to tylko była niepotrzebna kłotnia... Eliza a jak teraz wyjdzie że to rzeczywiście nie prawda to zryjesz sobie tak reputacje że usunięcie konta z SL nie pomoże =/.\nWysłany: 14 Lip 2010, 11:29\nJak dla mnie to może ona t orobić nawet na openSimie*. Temacik przynajmnije rozruszał forum i jest co czytać.\n* OpenSim można potem udostęnić, więc jakaś metoda jest\nWysłany: 14 Lip 2010, 11:35\nA co to jest ten Open Sim??\nWysłany: 14 Lip 2010, 11:36\nNajpierw sterowana plotka, potem lekka afera, do tego prowokacja z atakiem na krytyków a wszystko otoczone mgła tajemnicy (...) nawet ja nie mogę się doczekać tego Przemysla:)\nJacku, może i tak, gorzej jak efekt końcowy rozczaruje. W końcu bez planów, zdjęć, umiejętności i doświadczenia raczej trudno zrobić coś co zachwyci. Sukces będzie wtedy, gdy faktycznie wyjdzie coś fajnego.\nP.S. Sarkazm opanowałeś do perfekcji\nWysłany: 14 Lip 2010, 11:37\nhttp://opensimulator.org -tam znajdziesz odpowiedź, a raczej to już jest odpowiedzią. Też bazuje na tym samym silniku co SL\nEch, znowu się offtop zaczyna robić.\nWysłany: 14 Lip 2010, 11:41\nW końcu bez planów, zdjęć, umiejętności i doświadczenia raczej trudno zrobić coś co zachwyci\nA kto ci Nem powiedział że nie mamy planów ani zdjęć? Umiejętności też mamy bo mamy dobrych budowniczych.\nNem skoro nic nie wiesz o Projekcie to po co te wypociny?\nWysłany: 14 Lip 2010, 11:46\nA kto ci Nem powiedział że nie mamy planów ani zdjęć?\nA macie? Trochę wcześniej przeczytałam, że zdjęcia i plany raczej nie są potrzebne bo i po co? Pożyjemy, zobaczymy czy faktycznie są tacy dobrzy, po co się denerwujesz? Przecież już wszystko w realizacji a w dniu otwarcia wszystkim szczęki z zawiasów wypadną\nWysłany: 14 Lip 2010, 11:57\ndzieki naszym wspanialym kobietom, mad i nem i tak juz sie zrobil wieeeelki offtop... wiec mow co chcesz.\nWysłany: 14 Lip 2010, 12:11\nMxX offtop który cytujesz odnosi się do OpenSima nie do wątku głównego którym są dywagacje na temat waszego projektu. Czytanie ze zrozumieniem jest dla niektórych naprawdę problemem, ehhh.\nWysłany: 14 Lip 2010, 12:12\nHaH Taka Afera się szykuje że chyba wróce do SL hahaha xD Jakby to mój dziadek powiedział: Koniec świata!\nWysłany: 14 Lip 2010, 12:20\nmoja babcia by powiedziala: Armagiedon!\nWysłany: 14 Lip 2010, 12:23\nA chwile temu ktoś tu piszczał o Off-topie?\nWysłany: 14 Lip 2010, 14:34\nHmm... Czyli nic z tego nie będzie? A ja myślałam że przeżyje jakiś polski land xD\nWysłany: 14 Lip 2010, 20:24\nnick w SL: Kuba Gant\nCzłowiek pojedzie w Bieszczady a tu 3 nowe strony na forum\nA jeszcze lepsze jest rozczarowanie, że nic konkretnego nie ma nowego tylko kłótnie, „Kto kogo obraził jak ten jego obraził, bo ten wcześniej go obraził, bo ten obraził go w innym wątku, bo tamten go obraził na IM a jeszcze wszyscy zaczynają jeździć po moderatorce".\nNikogo tu nie krytykuje tylko... ergh... Piszcie Sobie, co chcecie, ale ja tu sensu nie widzę\nWysłany: 15 Lip 2010, 06:47\nMówiłem im! Przecież nic z tego nie będzie...\nWysłany: 15 Lip 2010, 10:43\nDostałem linka do gazetki w której jest wywiad z Elizą na temat owej inwestycji...\nWysłany: 15 Lip 2010, 11:06\nto ja bym poprosil linka na IM albo PW. chetnie przeczytam. o ile to nie jest artykul na temat taboo ^^\nWysłany: 15 Lip 2010, 12:45\nhttp://esladies.blogspot.com/ o matko wielka tajemnica\nWysłany: 15 Lip 2010, 12:56\nNo ciekawe co Pani Budownicza powiedziała do gazety\nWysłany: 15 Lip 2010, 13:27\nWitam wszystkich czytelników i zapraszam do przeczytania wywiadu z Kobietą, która nie poddała się krytyce – Elizą Genną. Już tłumaczę owy wstęp: Wszystko zaczęło się na forum polskiej społeczności – tam użytkownik noszący identyfikator „MateOs” przywitał się kulturalnie zaznaczając, iż pochodzi z Przemyśla (miasto na Podkarpaciu). I takim oto sposobem na forum zaczęli się wypowiadać użytkownicy pochodzący z owego Kazimierzowego Grodu. I tu narodził się pomysł stworzenia… Second Przemyśl. Pomysł następnie ewoluował w Second Podkarpacie a aktualnie… o to zapytamy Elize Genną – organizatorkę budowy nowego miejsca w Wirtualnym Świecie. Wspomniałam także o atakach – na forum owym natychmiast zaczęto odradzać jej inwestycję tłumacząc (całkiem sensownie) brak perspektyw… jednak my kobiety stawiamy na swoim. Oczywiście życzymy wielu sukcesów i jak największej liczby odwiedzin landów!\nKtoś tu - poza samą zainteresowaną - atakował, a może - poza samą zainteresowaną - tłumaczył (całkiem sensownie) ???\nPoziom informacyjny taki sam, jak poziom rzetelności dziennikarskiej\nWysłany: 15 Lip 2010, 13:37\nOoo Nawet o mnie piszą... Zaraz ktoś pozwolił na umieszczenie takowego mego Nicku w tym Artykule? 500L$ się należy!\nWysłany: 15 Lip 2010, 20:06\nA nie mówiłem, ze to dobra strategia marketingową? Czy jakaś parcela miała swój artykuł ZANIM ujrzała światło dzienne?!:)\nAby podtrzymać zainteresowanie doradzam teraz jakiś konflikt w zespole budowniczych połączony z ładnym flejmem na forum - nic nie wzbudza większego podniecenia niż flame!\nWysłany: 15 Lip 2010, 20:49\nPiszesz tak bo dostaniesz bank ;(, przekupili Cie...\nWysłany: 15 Lip 2010, 21:00\nMateOs juz usuneli twoj nick z artykulu\nWysłany: 16 Lip 2010, 00:05\nSzczerze to miałam nie komentować tego wątku i długi czas się z tym wstrzymywałam, ale chciałam o coś zapytać Elizę, a przy okazji się wypowiem na temat pomysłu założenia miasta.\nMoże ktoś już o tym pisał, może było to mówione.. jak nie doczytałam to wybaczcie.\nElizo, czy na Waszym landzie będzie można wynająć jakiś lokal czy coś w tym stylu, na pub? Być może byłabym zainteresowana. Wiem, że na pewno będą sklepy, ale na pub bym się szczególnie połasiła.\nA co do samego pomysłu - chyba dobrze, że powstaje coś nowego. Ostatnio sporo polskich landów zniknęło.. Właściwie to jej (ich) sprawa, jeśli coś tworzy. A jak wyjdzie to zobaczymy. Moim zdaniem ważne są ambicje i chęci tworzenia czegoś, gdyż zapewne ona nie robi tego tylko dla siebie, jeśli to wypali to na pewno ktoś będzie z tego korzystał. Ja tam się cieszę, nie krytykuję, nie odradzam.. życzę jedynie powodzenia.\nDo Was, drodzy krytycy, też nic nie mam. Po prostu wyraziłam swoją opinię, jak większość z Was.\nWysłany: 16 Lip 2010, 10:25\nEris Tak jak najbardziej .\nLudzie zaczyna się off-top robić Nie piszcie w tym wątku o tej gazecie\nWysłany: 16 Lip 2010, 10:28\nByłem sławny parę godzin ... Sława przemija...\nWysłany: 16 Lip 2010, 11:56\nMoże jestem głupi, może nie potrafię czytać ze zrozumieniem, ale...\ninfo o artykule zostało tutaj podesłane, ponieważ jest w nim wywiad dotyczący Second Podkarpacia/Przemyślą/Czegoś. Ten temat dotyczy Second Podkarpacia/Przemyślą/Czegoś. Gdzie tu offtop ?\nWysłany: 16 Lip 2010, 13:38\nTo świetnie, Elizo.\nJa myślałam o otwarciu czegoś, ale właśnie w stylu pubu bądź małego lokalu, gdzie można byłoby spotkać się za znajomymi, pogadać, potańczyć.\nJeszcze trochę czasu jest do końca września, ale jak coś to będę się z Tobą kontaktować in-world.\nWysłany: 18 Lip 2010, 12:42\nNo i tak jak myślałem... Temat ucichł i spadł na dno Listy wątków\nWysłany: 18 Lip 2010, 16:02\na ty go podniosles na szczyt. brawo.\nWysłany: 18 Lip 2010, 20:58\n/me podnosi rękę "Ja wiem!"\nJacku, zapomniałeś już o kochanym slexpressie? Był tam artykuł o simie Polska - bo tak zdaniem owej "gazety" miało nazywać się późniejsze Polish Community. Wtedy poza garstką osób nikt nie wiedział że coś powstaje a artykuł mimo to się pojawił (swoją drogą ciekawe która z hmm bodajże 5 osób się wygadała ^^).\nResztę postów skomentuję krótko. Żyjemy w czasach wolności słowa, poglądów itd. więc każdy, bez wyjątku, ma prawo wypowiadać się na dowolny temat\nWysłany: 18 Lip 2010, 21:36\nShilla, może nie podam konkretnych przykładów, ale niestety nie o wszystkim można pisać, bo czasami można otrzymać parę lat pozbawienia wolności... nawet jeżeli jest to głupi żart.\nA co do pisania o czymś, czego jeszcze nie ma. Ja w wielu rozmowach pisałem i mówiłem o swoim mieście. Tak, regionu nie ma, a projekt z tym związany ciągle jest rozwijany i przygotowywany... I ostatnio znowu modyfikowany.\nWysłany: 19 Lip 2010, 17:49\nChyba mieliście racje że nic z tego nie będzie\nWysłany: 19 Lip 2010, 17:51\nFiu... Fiu... Fiu... Czyżby Kobieta Pracująca się poddała? Heh Eliza mądrze postąpiłaś\nTo się zapowiadało od razu że nic z tego nie będzie... No Elizo teraz wstyd na Second Ulice wyjść. Nie??\nWysłany: 19 Lip 2010, 17:52\nNIEEEEEEEEE!!! A myślałam że będę świadkiem nowej Polskiej historii\nWysłany: 19 Lip 2010, 19:33\nEliza nie jest źle. Właśnie zdobyłaś trochę doświadczenia w pewnych aspektach SL. Mogłaś nas posłuchać, ale doświadczenie zdobyte osobiście jest cenniejsze. Możesz je teraz wykorzystać przy mniejszym projekcie a kiedyś jeśli uznasz już, że jesteś gotowa spróbujesz jeszcze raz. Głowa do góry\nWysłany: 19 Lip 2010, 19:51\nA ja myślę, że to ściema tylko taka, żeby już nic tutaj nie pisać o tym, a we wrześniu nas zaskoczy !\nWysłany: 20 Lip 2010, 07:57\nA myślałam że będę świadkiem nowej Polskiej historii\nSecond Life ma tę przewagę nad pierwszym życiem, że w znacznym stopniu sami możemy tę historię tworzyć. Mając naprawdę realny wpływ na to, jak wygląda polskie SL.\nMożna również kompletnie nic nie robić, co większość z nas z pasją realizuje\nWysłany: 20 Lip 2010, 08:10\nMożna też (przy nadmiarze nudy) na OpenSimie coś wybudować i potem do SL przenosić te lepsze rzeczy (nie piszę o tzw. backup-ie danych, tylko o towrzeniu projektów w SL).\nWysłany: 20 Lip 2010, 19:37\nNeme ma racje, nauczylas sie niemalo, zaslynelas w SL, mialas wywiad w prasie, 8 stron postow na forum - teraz z pewnoscia dasz sobie rade w niejednym projekcie! ( co nie znaczy, ze trzeba sie od razu obrazac na ludzi, ktorzy daja rady. Rad oczywiscie nie nalezy sluchac.\nChyba ze racje ma Deso i to kolejna sciema marketingowa...\nA co nie wyszlo? Fundusze?\nWysłany: 20 Lip 2010, 20:15\nco nie znaczy, ze trzeba sie od razu obrazac na ludzi, ktorzy daja rady. Rad oczywiscie nie nalezy sluchac.\nJednak trzeba uczciwie napisac ,iż rady niektorych osob na forum mozna o kant d... , ale przynajmniej sa inni ,ktorzy daja w wiekszosci sensowne rady i zgodne z prawda , co jako tako ratuje to forum :] tylko nowi na forum nie zawsze potrafia przefiltrowac posty na forum, kto zawsze pisze calkiem od rzeczy ,a kto sie zna w danym temacie.\nWysłany: 21 Lip 2010, 20:54\nFundusze Jacku Były gotowe od miesiąca na ten "skok". No Ale pomyślałam że jeszcze nie jestem gotowa tak jak napisała Nem Może założę na dobry początek jakiś klubik Pieniądze nie zostały jeszcze wydane więc...\nWysłany: 21 Lip 2010, 21:50\nTo było prawie na miarę „zimnej syntezy jądrowej” (zimna fuzja) którą to syntezę ogłosiło 11 lat temu dwóch naukowców a świat nauki to „łyknął”. Jednym słowem wielką burza w szklance wody.\nForum » Second Life » Ogólne » Second Przemysl Second Podkarpacie - dywagacje


Upgrade serwerów i komputerów\nTwój aktualny, kilkuletni, "stary" serwer lub komputer działa za wolno?\nNie musisz od razu go wyrzucać lub zmieniać na nowy! Bardzo często wystarczy do niego dołożyć więcej pamięci ram, szybszy lub dodatkowy procesor, czy większe dyski, aby zaczął działać szybciej i mógł być używany przez kolejne lata!\nFirma Computerowiec posiadając odpowiednią wiedzę oraz zaplecze magazynowe, w którym znajdziecie Państwo większość podzespołów do serwerów, jest w stanie zmodernizować każdy serwer, oczywiście w ramach jego możliwości sprzętowych oraz opłacalności takiej modyfikacji.\nJeśli jesteś zainteresowany upgrade-em swojego starego serwera to wyślij do nas email na [email protected] z następującymi informacjami:\nJakiego producenta serwer posiadasz.\nObecne parametry serwera takie jak procesory / dyski / pamięci / kontroler raid ( można dołączyć załącznik z fakturą zakupu lub specyfikacją )\njaki system i oprogramowanie jest obecnie zainstalowane na serwerze? Windows 2008 server / Windows 2012 Server / Windows 2016 Server / Windows 2019 / WIN7/10 / Linux\nIle osób obecnie pracuje lokalnie i zdalnie na serwerze i na jakich programach pracują.\nJak najszybciej udzielimy szczegółowych informacji dotyczących upgradu Państwa serwera lub komputera.


Festiwal Barbórkowy Chórów Akademickich – Akademickie Radio LUZ\nRozpoczyna się 45. Festiwal Barbórkowy Chórów Akademickich. Wydarzenie odbywa się cyklicznie raz do roku w grudniu. By zaprezentować swój repertuar, przyjeżdżają grupy z całej Polski, jak również z zagranicy. Gospodarzem festiwalu, jak co roku, jest Akademicki Chór Politechniki Wrocławskiej.\nO tegorocznej edycji festiwalu mówi Ewa Gondek-Rosiak, asystent chóru:\nPodczas festiwalu, w piątek i sobotę (14-15.12) w Oratorium Marianum zaprezentują się chóry akademickie nie tylko z Wrocławia, ale także z Opola, Warszawy i Krakowa. A my zapytaliśmy o tegoroczny temat przewodni:\nW niedzielę (16.12) odbędzie się wspólny występ gospodarza festiwalu oraz Akademickiego Chóru Politechniki Śląskiej w Gliwicach. W sali koncertowej dawnej Filharmonii Wrocławskiej zabrzmią fragmenty z oper m.in.S. Moniuszki i A. Borodina. Chórom towarzyszyć będzie Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Sudeckiej w Wałbrzychu.\nSzczegółowy harmonogram wydarzenia dostępny jest na stronie http://www.festiwalbarborkowy.pwr.edu.pl.\nmateriał Emilii Andrejczuk


Radosne odkrycie bezsensowności "ja"\nRadosne odkrycie bezsensowności „ja”\nOpublikowano 26 października 2016 przez Rafał W\nPrzez wiele lat paradowałem po swoim świecie, próbując udowodnić, że moje małe „ja” ma jakiś sens. „Mogę przecież za pomocą tego „ja” osiągnąć konkretny rezultat – przekonywałem sam siebie. I osiągałem kolejne rezultaty, ale nie czyniło mnie to wcale szczęśliwym. Zobaczyłem, że osiąganie rezultatów w czasie do niczego nie prowadzi – chyba że do śmierci – i dopóki definiuję siebie samego w czasie, nie mogę być szczęśliwy. Dopóki uważałem siebie – jako odrębną tożsamość – za prawdziwego, nie mogłem być nawet szczęśliwym duchowym nauczycielem, ponieważ nie przyjmowałem dla siebie tego, czego nauczałem. Budowanie ego – nawet duchowego ego – prowadzi do frustracji, gdyż jest próbą udowodnienia samemu sobie, że złudzenia są prawdziwe. A nie są. I dopiero uświadomienie sobie tego uczyniło mnie szczęśliwym. Rozpoznałem, że odrębna ludzka tożsamość jest niczym, a Bóg jest wszystkim.\nWystarczyło włączyć samego siebie do Wielkiego Eksperymentu Przebudzenia. Czasem mówię, że gdyby kwantowy naukowcy włączyli samych siebie do swoich kwantowych eksperymentów, zamiast je obiektywizować i obserwować z „zewnątrz”, natychmiast rozpoznaliby pojedynczą naturę własnego umysłu i obudziliby się w Niebie. Ja musiałem zrobić właśnie to z Kursem Cudów. Nie wystarczyło nauczać Kursu Cudów „z daleka”, oddzielając samego siebie od tego, czego się naucza. Trzeba było się stać tym, czego się naucza. A czego naucza Kursu Cudów? Że nie jestem ciałem, że odbrębna ludzka tożsamość nie ma nic wspólnego z rzeczywistością; że to, co widzę, jest całkowicie bez sensu, gdyż tożsamość, która to widzi, jest bez sensu; że moje myśli są bez znaczenia; że jedynie to, co Bóg stworzył jest prawdziwe, i że w każdej chwili mogę tego doświadczyć. Trzeby było więc tylko wprowadzić słowa w czyn, a więc odnieść je całkowicie do siebie.\n„No dobrze, zróbmy to” pomyślałem. „Aha, a więc to ja nie jestem ciałem…” „To moje myśli są bez znaczenia…” „To ja jestem bez sensu.” „To ja denerwuję się, ponieważ widzę coś, czego nie ma”. Natychmiast przyszła ogromna ulga i radość. Nie musiałem bowiem więcej znajdować motywacji i uzasadnienia dla swoich myśli i działań. Rozpoznałem, że cała moja ludzka kondycja jest bez sensu. I zamiast znajdować w niej sens, zamiast próbować ją zrozumieć, zamiast szybko łapać się kolejnej rzeczy do zrobienia, żeby poczuć się lepiej w nieprawdziwym miejscu, pozwoliłem sobie na całkowity bezsens wszystkiego. Nie czułem z tego powodu frustracji ani przygnębienia. Depresja, czy jakiekolwiek najmniejsze poczucie przygnębienia zawsze wiąże się z próbą znajdowania sensu w tym, co bezsensowne. Nawet człowiek, który chce odebrać sobie życie, pisząc w swoim ostatnim liście, że stracił poczucie sensu, kłamie, choć może nie jest tego w pełni świadomy. Gdyby naprawdę stracił poczucie sensu, byłby nieskończenie szczęśliwy. Być może nie potrafi sobie poradzić w bezsensownym świecie, ale tylko dlatego, że wciąż próbuje nadać mu sens, czyli wciąż uważa go za prawdziwy. Zapomina, że to on nadaje mu całe znaczenie i sens, jaki świat dla niego ma.\nWrócę do swojego doświadczenia. W pewnym momencie pozwoliłem sobie nie znajdować więcej sensu w tym, co bezsensowne. Innymi słowy zacząłem stosować do siebie trening umysłu Kursu Cudów. Stałem się pierwszą lekcją, a także drugą, trzecią i kolejną… Nie tyle przerabiałem lekcje Kursu, lecz one przerabiały mnie. Co za radosne doświadczenie! Zamiast zapełniać swój umysł nic nieznaczącymi myślami uzasadniającymi nic nieznaczącą egzystencję w czasie i przestrzeni, stałem się pokornym obserwatorem własnych myśli. Z pokorą dostrzegałem ich obłęd i nie próbowałem go dłużej ujmować w ludzkie znośne ramy, „żeby żyło się lepiej”. Gdy zobaczyłem, że obłęd to obłęd i nie usiłowałem go dłużej naprawiać, pojawiło się subtelne, a zarazem potężne doświadczenie obecności Boga, który tylko czekał aż usunę się z drogi, żeby mógł objawić mi prawdziwy sens duchowej rzeczywistości wszechświata. Nie chodziło nawet o to, żebym próbował pozbyć się swoich myśli i żebym próbował zrobić Bogu miejsce. Miejsce zrobiło się samo i myśli usunęły się same, gdy po prostu na nie spojrzałem i zobaczyłem ich całkowitą absurdalność.\nZacząłem się śmiać gdy uświadomiłem sobie, że próbowałem wcisnąć twórczy nieograniczony wieczny Umysł Boga (który był moim rzeczywistym umysłem) w ciasne ramy czasu. On się tam po prostu nie mieścił. Wystarczyło tylko poluzować swoją zaciśniętą koncepcjami głowę, a od razu zacząłem doświadczać czystej świadomości światła usuwającej cały mój fałsz. Zacząłem rozumieć, co oznacza kursowy termin „usuwanie” (czasem tłumaczone jako „odczynianie”). Małe nic nieznaczące „ja”, choć jeszcze czasem próbowało wierzgać i udowadniać w dziecięcych napadach złości, że jest prawdziwe, szło niechybnie na stracenie. Innymi słowy iluzja była usuwana w świetle. Moje pozbawione znaczenia myśli były zastępowane Prawdziwym Znaczeniem danym przez Boga. Na miejsce złudzenia pojawiało się doświadczenie radości, pokoju i wolności, jakich nigdy nie byłem w stanie doświadczyć w iluzorycznym stanie podzielonej świadomości.\nTen wpis opublikowano w kategorii Praktyka Kursu Cudów i otagowano bez sensu,brak sensu,Kurs Cudów,praktyka Kursu Cudów,radość,sens,trening umysłu przez Rafał W. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.\n← Previous Previous post: Sens istnienia\nNext → Next post: Nie jestem ciałem. Jestem wolny