Rok 2000 *** Marzec *** Numer 1(18)\n2 Odznaka klubu "4K" ponownie\n3 Ekslibrisy cz. 4 - odpowiedzi c.d.\n4 Studenckie koła przewodnickie - oznaki i swetry\n5 Wizytówki turystyczne\n7 Nowy Klub w Internecie\nRedakcja naszego klubowego biuletynu otrzymała propozycję zamiany formuły docierania do kolekcjonerów. Zamiast biuletynu wydawanego raz na kwartał w nakładzie 200 egzemplarzy - kącik kolekcjonerski w miesięczniku "Na szlaku" wydawanego w nakładzie 2000 egzemplarzy. Zamiast przysyłanych kopert - prenumerata, zamiast kosztów powielania - wyposażenie Regionalnych Pracowni Krajoznawczych w "Na szlaku". Mój wstępny sondaż pokazał rozbieżności ocen: od takiej, że "...to już początek końca...", poprzez apel "...o utrzymanie dotychczasowego dorobku w tym zakresie...", do stwierdzenia, że "...pojawiła się szansa na dotarcie do większej ilości kolekcjonerów...". Na zebraniu Komisji Krajoznawczej ZG PTTK, gdzie omawiano propozycję powiedziałem, że trzeba o to zapytać tych, dla których biuletyn jest redagowany. Podobne pytanie redaktor "Na szlaku" chce zadać swoim czytelnikom w styczniowym numerze, gdzie będzie opisany nasz biuletyn. Czekam więc na Waszą reakcję; od niej zależy dalszy los biuletynu w tradycyjnej formie. Bo w Internecie, gdzie dzięki sponsorowi nic nie płacimy, biuletyn ma szansę się jeszcze uchować. Tymczasem zapowiadane są kolejne podwyżki opłat pocztowych a niektórzy kolekcjonerzy przysłali "na zapas" ponad 20 kopert. Dużo jest jednak jeszcze takich, którzy nie przysłali kopert, nie odsyłają ankiety i oświadczenia dotyczącego zgody na publikowanie swych danych osobowych. Być może w ostatnim drukowanym biuletynie - pozdrowienia kolekcjonerskie i krajoznawcze- przesyła:\nOdznaka Klubu "4K" ponownie\nW poprzednim numerze biuletynu padło zapytanie w sprawie odznaki naszego klubu 4K. Wpłynęły jednak nowe projekty. Aktualnie jest więc sześć propozycji na odznakę klubową. Ponawiam więc pytanie: który projekt odznaki wybrać na nasze logo? Wybierzemy nasz znak wspólnie. Mamy też projekt logo dla Zespołu do spraw kolekcjonerskich Komisji Krajoznawczej ZG PTTK wzorowany na logo dawnej Podkomisji Kolekcjonerstwa Krajoznawczego. Czekam na wypowiedzi.\nTe propozycje odznak wpłynęły do redakcji biuletynu w chwili, gdy biuletyn był powielany w ZG PTTK. Żeby nie czekać z tym do kolejnego numeru, którego może już nie być, zdecydowałem dołączyć propozycje na dodatkowej stronie dodanej do biuletynu 1(18)\nProszę jeszcze raz o Wasze wypowiedzi, które przekażę na najbliższym zebraniu Komisji Krajoznawczej ZG PTTK - od argumentów zawartych w Waszych wypowiedziach zależą dalsze losy "biuletynu kolekcjonerskiego".\nTymczasem zaś informuję o najbliższym CZAK-u, który odbędzie się w Gnieźnie w dniach od 23 do 27 sierpnia 2000 roku. Bazą zlotu będzie Skorzęcin nad jeziorem Niedzięgiel. Organizatorzy przewidują oddzielne spotkania grup zainteresowań: kolekcjonerstwem, inwentaryzacją, publicystyką a także giełdę wydawnictw krajoznawczych, wystawy kolekcjonerskie, pokazy przeźroczy itp.\nW zgłoszeniu należy oprócz tematu i rodzaju kolekcji, określić ile miejsca (w metrach kwadratowych) będzie potrzebne na jej zaprezentowanie i w jakiej formie: gabloty stojące, wiszące; czy może wystarczą plansze i stoły? Będę wdzięczny, jeśli taka informacja oprócz do organizatorów dotrze odpowiednio wcześniej do mnie. Ponieważ jestem w kontakcie z organizatorami, to przekażę im zbiorcze zestawienie, co przyczyni się do odpowiedniego zabezpieczenia zbiorów. Czynię starania, aby najciekawsze kolekcje zostały zaprezentowane podczas Kongresu Krajoznawstwa Polskiego, który będzie odbywał się w Gnieźnie w dniach od 8 do 10 września 2000 roku.\nOrganizatorem CZAK-u jest Oddział "Ziemi Gnieźnieńskiej"\n62-200 Gniezno, ul. Rzeźnicka 1, skr. poczt. 15\ntel. (o-61) 426-36-60.\nodbędzie się w dniach 7-10 września 2000 w Gnieźnie\npoprzednie Kongresy Krajoznawcze:\nPOZNAŃ 1929 - Pierwszy Ogólnopolski Kongres Krajoznawczy\nGDAŃSK 1970 - Ogólnopolska Narada Krajoznawcza (II Kongres)\nPŁOCK 1980 - III Ogólnopolski Kongres Krajoznawczy\nOPOLE 1990 - IV Kongres Krajoznawstwa Polskiego\nDelegatów na Kongres z terenu województwa zgłaszają porozumienia wojewódzkie oddziałów PTTK. Podstawą sporządzenia rozdzielnika (1 delegat na 450 członków) są dane statystyczne za rok 1998. Termin zgłoszeń mija 30 kwietnia 2000. Przewidziane są miejsca dla osób, które z różnych powodów nie mogą być delegatami porozumień oddziałów PTTK, a ich wiedza i działalność na niwie krajoznawstwa jest znacząca. Osoby te powinny indywidualnie nadesłać swoje zgłoszenia z krótkim uzasadnieniem, dlaczego chcą uczestniczyć w V Kongresie Krajoznawstwa Polskiego. Zgłoszenia te należy przesyłać na adres ZG PTTK do Komitetu Organizacyjnego Kongresu. Decyzje w sprawie udziału indywidualnie zgłoszonych osób będzie podejmował Przewodniczący wraz z Wiceprzewodniczącymi Komitetu Organizacyjnego Kongresu.\nKomisja Krajoznawcza ZG PTTK przygotowała dla zdobywających Odznakę Krajoznawczą Polski szczegółowy opis obiektów krajoznawczych.\nWydawnictwo "Kraj" zaplanowało wydanie "Kanonu krajoznawczego Polski" w sierpniu 2000 roku. Natomiast do końca maja przyjmuje zamówienia na wydawnictwo w ramach subskrypcji. Cena 1 egz. wynosi 35,- zł wraz z przesyłką na terenie Polski. Blankiety zamówień są w posiadaniu oddziałów PTTK oraz były wydrukowane w nr 1 z roku 2000 "Informacji Zarządu Głównego PTTK"\nEkslibrisy (cz.4) - odpowiedzi c.d.\nDziękuję za dotychczas przesłane pytania dotyczące ekslibrisów, tym razem związane głównie z problematyką wystawienniczą ekslibrisów i już przechodzę do odpowiedzi.\n1. Jak dobierać ekslibrisy na wystawę?\nNajprostszy sposób to wybrać ciekawsze prace jednego autora i w zależności od rozmiaru powierzchni wystawienniczej, przygotować odpowiednią ilość ekslibrisów na kartonikach formatu A5, najlepiej czarnych. Jeżeli posiadamy mało znaków jednego autora można prezentować twórczość kilku, dobierając prace z jednego kraju lub na jeden temat. Innym rozwiązaniem są prace różnych autorów na jeden temat np.: "Wielcy Polacy", "Kobieta w ekslibrisie", "Koń", "Sport", "Papież", "Poeci" itp. Są tu dużo większe możliwości, ale i trudności. Widząc, że twórcy wykorzystują różne motywy w ekslibrisach, w zależności od zainteresowań właścicieli. Trudniej to też umieścić w katalogu.\n2. Ile ekslibrisów winno być na samodzielnej wystawie?\nZależy to wyłącznie od wielkości zbioru kolekcjonera oraz możliwości prezentacji w miejscu wystawy. Nie słyszałem o żadnych limitach. Twórczość związana z ekslibrisami jest zawsze żywa i trudno znaleźć koniec zbioru u autora żywego. Również trudno posiadać wszystkie prace autora nie żyjącego, biorąc pod uwagę, że mógł on wykonać ekslibris dla kogoś, kto nie życzył sobie ujawniania swego znaku i zainteresowań. Z tych samych powodów nie można mówić o kompletności zbioru tematycznego.\n3. Jakie odległości powinny być między ekslibrisami w gablocie?\nBardzo dobrze wyglądają ekslibrisy w odstępach około 5 cm wokół ramy gabloty oraz 1-2 cm miedzy kartonikami, na których są ekslibrisy, tło zależy od koloru kartoników.\n4. Co uzgodnić np. z muzeum, gdzie chcemy organizować wystawę?\na. Jeżeli kolekcjoner podał liczbę ekslibrisów, uzgadniamy możliwości ich pokazania.\nb. Możliwość zabezpieczenia przed uszkodzeniem zbioru.\nc. Ewentualną oprawę plastyczną (tytuł, wystawca, afisz lub plansza związana z informacją o wystawie itp.\nd. Możliwości finansowe związane z ewentualnym wydaniem druku okolicznościowego lub katalogu wystawy.\n5. Jak powinien wyglądać katalog wystawy?\nTu bardzo istotnym jest możliwość finansowania jego druku i opracowania. Wersja bardziej profesjonalna zakłada opracowanie przez plastyka projektu okładki i oprawy plastycznej całego katalogu. W katalogu powinien się znajdować:\nwstęp mówiący o autorze lub twórcy, czy też omówienie tematu wystawy.\nspis ekslibrisów wystawionych z podaniem nazwiska i imienia autora znaku, technik wykonania, rok wykonania oraz czy jest sygnowany czy nie przez autora.\nwyjaśnienie zastosowanych skrótów w tekście, które dotyczy głównie stosowanych technik.\ninformacja o autorze, wydawcy, drukarni oraz nakładzie.\nreprodukcje ciekawszych znaków najlepiej kolorowe.\nW wersji skromniejszej to samo, ale w wykorzystaniu kserografu zamiast drukarni i bez udziału plastyka. Tak właśnie robią biblioteki przygotowujące aktualne katalogi. Może też być mały, skromny druczek i opis wystawy z kilkoma reprodukcjami ekslibrisów.\n6. Czy mogą na wystawie być odbitki ksero, czy tylko oryginały?\nZależy to wyłącznie od ambicji kolekcjonera. Głównie powinny to być oryginalne znaki, ale gdy chcemy pokazać zbiór kompletny, a nie posiadamy znaku oryginalnego, lub upływ czasu uniemożliwia jego zdobycie, albo też znak wykonano w technice komputerowej i powielany jest jedynie techniką komputerową lub kserograficzną, to może znaleźć się na wystawie.\n7. Co robić z ekslibrisami, o których nic nie wiemy?\nMożna popytać innych kolekcjonerów, którzy mogą mieć dane o tym znaku.\nLiteratura podaje też nazwiska autorów z podaniem ich "gmerków", czyli znaczków - symboli stosowanych przez grafików, co pozwala na ich identyfikacje, ale wszystkich niekiedy nie uda się ustalić.\nTakie bezimienne znaki, ze względu na ich piękno, wykorzystujemy w wystawach tematycznych, podając w katalogu "autor nieznany" lub "autor i technika oraz rok nieznane".\nWszystkie te opinie dotyczą jedynie mojego poglądu na sprawy, co nie oznacza obowiązującej interpretacji tych wątpliwości. Chętnie posłucham innych opinii na ten temat. Czekam też na następne pytania.\nPodjąłem próbę przedstawienia oznak, strojów organizacyjnych oraz wskazania ich terenu działalności, zakresu uprawnień. Mam świadomość, że wiedza moja jest niepełna i dlatego byłbym wdzięczny wszystkim, którzy chcieliby uzupełnić informację a szczególnie w zakresie nazwisk projektantów i wykonawców oznak. W opracowaniu tym wykorzystałem między innymi materiały Jakuba Świetluka - członka SKPB Lublin.\n1. Studenckie Koło Przewodników Górskich - Kraków\nPowstało w 1955 r. jako Koło Przewodników Studenckich, obecna nazwa koła od 1967 r.\nTeren działalności to Beskid Makowski, Wyspowy, Pasmo Babiogórskie i Jałowieckie, Gorce, Pieniny, Beskid Sądecki i ich Pogórza, Spisz i Orawa.\nBlacha przedstawia stylizowaną podhalańską spinkę. Trójkątny kształt blachy stał się wzorem dla odznak innych kół i jest nadal charakterystyczny dla przewodnictwa studenckiego.\nSweter - kolor ciemnoczerwony z białymi i czarnymi pasami na ramionach i rękawach.\n2. Akademickie Koło Przewodników Tatrzańskich - Kraków\nKoło to wyłoniło się w 1987 r. ze Studenckiego Koła Przewodników Górskich w Krakowie.\nTeren działalności - Tatry Polskie i Słowackie.\nBrak danych o blasze i stroju organizacyjnym (blacha prawdopodobnie SKPG Kraków)\n3. Studenckie Koło Przewodników Sudeckich - Wrocław\nPowstało w 1957 r. we Wrocławiu.\nTeren działania - Sudety i Dolny Śląsk.\nBlacha - schronisko na Śnieżce (1602 m n.p.m.).\nSweter granatowy z czerwono-żółtym paskiem na lewym rękawie.\n4. Studenckie Koło Przewodników Beskidzkich - Warszawa\nPowstało w 1957 r. w Warszawie. Teren działania - Bieszczady, Beskid Niski i ich Pogórza.\nBlacha przedstawia stylizowaną cerkiew.\nStrój organizacyjny - brązowa koszula i od niedawna czerwony "polar" z biało czarnym paskiem na lewym rękawie.\n5. Studenckie Koło Przewodników Beskidzkich - Katowice\nPowstało w 1963 r. Teren uprawnień - Beskidy od Zachodu po Dunajec (Beskid Śląski, Żywiecki, Mały, Średni, Wyspowy i Gorce).\nBlacha SKPB przedstawia nieistniejącą bacówkę z Polany Stawieniec pod Kudłoniem. Sweter przewodnicki jest koloru czerwonego z wyhaftowaną na piersiach czarną parzenicą orawską.\nBlacha "Sympatyk Koła" wydawana jest osobom bez uprawnień.\nPrzewodników i sympatyków SKPB rozpoznać można również po czerwonych kubkach (metalowych) oraz białych i czerwonych koszulkach z wizerunkiem blachy koła.\n6. Studenckie Koło Przewodników Górskich "Harnasie" - Gliwice\nPowstało w 1967 r., teren uprawnień - Beskid Śląski, Żywiecki, Mały, Makowski i Orawa. Blacha SKPG przedstawia tańczącego harnasia.\nSweter granatowy z czarno-białym paskiem na lewym rękawie, uzupełnieniem stroju przewodnickiego są koszulki i plakietki z harnasiem.\n7. Studenckie Koło Przewodników Świętokrzyskich - Warszawa\nKoło założone w 1969 r. w Warszawie.\nTeren działalności - Góry Świętokrzyskie.\nNie wprowadzono własnego wzoru trójkątnej blachy ani swetra koła. Członkowie SKPŚ noszą okrągłą odznakę przewodnika świętokrzyskiego PTTK (jeleń z dwuramiennym krzyżem między rogami, stojący obok jodły na gołoborzu, na tle gór.\n8. Studenckie Koło Przewodników Beskidzkich - Rzeszów\nPowstałe w 1970 r. Teren uprawnień - Bieszczady, Beskid Niski i ich Pogórza.\nBlacha przedstawia motyw ludowy zwany "lilią łańcucką". Projektant Janusz Trzebiatowski, wykonawca Alfons Kołodziejczyk.\nSweter - szary kolor z biało-czerwono-czarnym (?) paskiem na dolnym rękawie, uzupełnienie stroju stanowią zielone koszulki z nadrukiem blachy.\n9. Studenckie Koło Przewodników Beskidzkich - Lublin\nDziała od 1971 r. Teren uprawnień - Bieszczady, Beskid Niski i ich Pogórza.\nBlacha przedstawia motyw ludowej wycinanki z Lubelszczyzny.\nSweter - kolor zielony z żółto-brązowym paskiem na lewym rękawie.\n10. Studenckie Koło Przewodników Turystycznych - Gdańsk\nPowstało w 1971 r., jako Studencki Klub Przewodników Turystycznych, zrzeszając przodowników turystyki górskiej, pieszej, rowerowej i kajakowej.\nObecna nazwa koła od 1978 r.\nBlacha - przedstawia ludowy motyw kaszubski.\n11. Studenckie Koło Przewodników Beskidzkich - Łódź\nUtworzone w 1983 r. w Łodzi.\nTeren działalności to głównie Pieniny, Gorce, Beskid Wyspowy, Sądecki i Niski po dolinę Wisłoki.\nBlacha przedstawia dziewięćsił bezłodygowy.\nSweter koloru bordowego z granatowo-kremowo-granatowym paskiem na piersi i rękawach.\n12. Akademickie Koło Przewodników Górskich - Bielsko-Biała\nPowstało w 1993 r.\nNa wystawie kolekcji zorganizowanej podczas CZAK 99` eksponowałem zbiór biletów wizytowych o tematyce związanej z turystyką. O ile mi wiadomo, ten rodzaj zbiorów należy do rzadkości; pragnę więc szerzej go opisać.\nWielki rozwój informacji i reklamy spowodował rozkwit wszelkiego rodzaju publikatorów. Do tej szerokiej, publicznej "służby" wciągnięte zostały m.in. tzw. wizytówki - skromne dawniej bilety wizytowe, które używano do prywatnych raczej celów. Warto tu przypomnieć, że przed laty, składając komuś wizytę, wręczało się taki bilet wizytowy poprzez służbę, a pod nieobecność gospodarzy zostawiało się go z zagiętym rogiem. Był to uprzejmy ślad wizyty - bilet wizytowy.\nTradycyjne bilety wizytowe zawierają w zasadzie imię i nazwisko, ewentualnie tytuł naukowy, honorowy itp., zdarza się i hr. - hrabia. Współczesne wizytówki, stosownie do nowej roli obrosły w liczne informacje i w codziennej praktyce stały się dla wielu, aktywnych zawodowo osób, niejako dowodem tożsamości, bez którego nie można się obejść. Częściej legitymujemy się wizytówką niż dowodem osobistym!\nJakież to są współczesne wizytówki i czego się można z nich dowiedzieć?\nPierwszy rodzaj, to bardziej osobiste, w różnym wyborze. Pod nazwiskiem nadrukowano (często w różnych kolorach) tytuły naukowe, funkcje zawodowe, znajomość języków, adresy prywatne i miejsca pracy, numery telefonów, teleksów, faksów, internetu ... Zdarza się też fotografia właściciela wizytówki, a czasem jego osobiste logo.\nInny rodzaj karty wizytowej eksponuje bardziej informacje dotyczące firmy, czy instytucji, którą reprezentuje dana osoba, a nazwa firmy znajduje się na głównym miejscu. Dalej są dane adresowe itp., bywają też szczegóły dotyczące produkcji, usług itd. Obok bywa logo firmy.\nSą też bilety promujące na pierwszym miejscu jakieś towary, usługi, obiekty, a nawet okolice. Zamieszczane bywają na nich planiki sytuacyjne, a nawet piękne, barwne ilustracje w postaci reprodukcji zdjęć, rysunków, ozdobników, okolicznościowe hasła itp.\nMoja kolekcja wizytówek o tematyce związanej z turystyką narodziła się dość przypadkowo i powstała nie tylko z zamiłowania do wędrówek, ale i z praktyki zawodowej. Zaczęło się od typowych biletów wizytowych, które otrzymywałem od dziennikarzy i innych osób działających w turystyce. Umieszczałem je w specjalnym wkładniku; służył mi on początkowo jako niezbędna książka adresowa. Bywałem jednak na różnych imprezach promocyjnych, zwłaszcza na targach turystycznych, gdzie setki wizytówek wabiły różnorodnością form oraz treści i szybko uległem bakcylowi kolekcjonerskiemu.\nJak wygląda moja kolekcja?\nPodzieliłem ją na trzy działy, równoległe: krajowe i zagraniczne;\nUsługi - agencje turystyczne, ośrodki ruchu turystycznego, biura podróży, informacji turystycznej, środki transportu oraz ich właściciele, turoperatorzy, przewodnicy.\nObiekty turystyczne - hotele, motele, kempingi, pensjonaty, schroniska, ośrodki wypoczynkowe, gospodarstwa agroturystyczne oraz związane z nimi gastronomiczne, ich właściciele, kierownicy itp.\nRegiony, miasta, obiekty krajoznawcze.\nNader liczne treści wizytówek powodują, że zagospodarowuje się zwykle obie strony kart, przybierają one większe od typowych formaty, a nawet ewoluują w składane karneciki i minifoldery. "Wizytówka" staje się więc dla kolekcjonera pojęciem umownym. Powinno się w zasadzie gromadzić możliwie typowe formy, a z odbiegających od nich tworzyć inny, pochodny dział. Osobnym działem mogą być też karty zagraniczne. Tu jeszcze uwaga: do zbioru wizytówek nie należy włączać nalepek i oczywiście pocztówek, które zawierają podobne treści.\nWizytówki, podobnie jak pocztówki należą do rodzaju kolekcjonerstwa zwanego kartofilią.\nW Internecie pod adresem http://www.miramex.com.pl/witka/IMPRKRAJ.HTM znajdują się na bieżąco aktualizowane informacje o imprezach krajoznawczych a zwłaszcza kolekcjonerskich, takich jak np.: wystawa, pokaz, giełda, sesja, sympozjum itp. Jeżeli chcesz aby informacja o organizowanej przez Ciebie lub w Twojej miejscowości imprezie znalazła się w tym miejscu, to zgłoś to na adres redakcji "Biuletynu kolekcjonerskiego" (patrz stopka) lub lepiej wyślij email: witka@miramex.com.pl Możesz też, po imprezie krótko opisać: co i jak było, a my o tym też napiszemy\nInteresują mnie różne informacje kolekcjonerskie, które gromadzę do historii tych zainteresowań. Szczególnie zainteresowany jestem pocztówkami a także wizytówkami turystycznymi.\nAdam Czarnowski, ul. Marzanny 10 m 44, 02-649 Warszawa\ntel. (o-22) 844-86-32\nOdstąpię numery czasopisma "Relaks i Kolekcjoner Polski" z lat 1985-1990\nJanusz Zaremba, ul. Mickiewicza 21 m 20, 82-500 Kwidzyn\ntel. (055) 279-03-81\nKlub Kolekcjonerów w Internecie - 2\nPomysł dopadł mnie w wannie (wszystkie takie pomysły dopadają mnie w wannie). Pomyślałem sobie, że jest wielu takich ludzi jak ja tzn. takich, którzy maja naturę chomika. Ci, którzy zdają sobie z tego sprawę wiedzą, że nie jest łatwo przestać myśleć o kolekcjonowaniu. Wszystko może stać się materiałem do kolekcji.\nLeżałem więc w wannie i pomyślałem, że byłoby nieźle, gdyby zaistniała strona, na której jak na tablicy ogłoszeń pojawiałyby się informacje o kolekcjonerach.\nTak, zdaję sobie sprawę z istnienia grup dyskusyjnych, ale to nie to samo. Bardziej zależy mi na bazie adresów kolekcjonerów, specyfikacji ich kolekcji a także zebraniu ich osiągnięć.\nMam nadzieje, że w miarę rozprzestrzeniania się informacji na temat tego klubu będziecie się wypowiadali o tym, co można zrobić. Myślę, że strony Klubu Kolekcjonerów mogą się stać niezła okazja do promocji swojej kolekcji i osiągnięć ale także do wyszukiwania nowych kontaktów i możliwości wymiany.\nCo ma cechować sympatyków KK? Przede wszystkim mały znaczek z linkiem do głównej strony Klubu Kolekcjonerów (http://www.kk.silesianet.pl) umieszczony na głównej stronie klubowicza. Kilka takich znaczków można znaleźć tutaj.\nJeśli chcesz się dołożyć ze znaczkami, to prześlij je mailem pod adres jachowski@topnet.pl.\nZapraszam na stronę z adresami sympatyków Klubu Kolekcjonerów\nDostępna jest też Kronika strony, czyli najogólniej mówiąc, co, kiedy i dlaczego!\nWydawnictwo "KOLEKCJONER" poleca:\n"Uzdrowiska Ziemi Kłodzkiej na dawnej pocztówce"\n"Rejencja Opolska na dawnej pocztówce"\n"Częstochowa na dawnej pocztówce"\nUWAGA - WYJĄTKOWA OKAZJA\nza każdą z książek zapłacisz 10,- zł mniej, jeśli zgłosisz się z "Biuletynem kolekcjonerskim", lub zamówisz je przez Redakcję "Biuletynu kolekcjonerskiego" - E-mail: henrykp@miramex.com.pl\ntelefon/fax (0-77) 454-64-12\nInne pozycje Wydawnictwa Kolekcjoner (niestety już wyczerpane) to:\n"Opole na dawnej pocztówce".\n"Brzeg na dawnej pocztówce".\n"Bystrzyca Kłodzka na dawnej pocztówce".\n"Racibórz na dawnej pocztówce".\nCopyright C 2000 RPK PTTK OPOLE. All rights reserved. Aktualizowane: lipiec 07, 2004.


Armatura łazienkowa - Saturn - łazienka, kuchnia, salon\nArmatura łazienkowa musi pasować nie tylko do całego wystroju łazienki, ale także wielkości i designu wanny, czy prysznica. Do tego liczy się ładna prezencja i gwarancja bezawaryjnego użytkowania przez wiele lat.\nPodczas projektowania nowej czy remontu starej łazienki, przychodzi moment, kiedy potrzebna będzie armatura łazienkowa. Zanim podejmie się ostateczną decyzję o tym, jakie modele pojawią się we wnętrzu, trzeba odpowiedzieć sobie na wiele pytań. Zwraca się uwagę m.in. na styl aranżacyjny i to, jaka jest wanna, prysznic, czy umywalka. Istotna jest też wielkość i sposób montażu armatury.\nOprócz tego warto mieć na uwadze, że najczęściej armatura łazienkowa ma posłużyć przez lata. Z tego względu musi być funkcjonalna, trwała i z dobrej jakości materiałów. Produkty, jakie znalazły się w naszej ofercie, spełniają wszystkie wymogi estetyczne i funkcjonalne. Reprezentują różne wzornictwo, więc bez trudu można dopasować je do konkretnego wystroju. Są wysokiej jakości, a dzięki temu trwałe i łatwe w utrzymaniu w czystości.\nHistoria firmy Hansgrohe sięga początku XX wieku. To wtedy właśnie Hans Grohe postanowił zainwestować w branżę sanitarną, która wtedy tak naprawdę dopiero powstawała. Na przestrzeni lat okazuje się, że była (...)\nSTEINBERG Sp. z o.o. firma posiada wieloletnie doświadczenie w zakresie produkcji oraz dystrybucji materiałów izolacyjnych, urządzeń grzewczych oraz systemów kominowych. Oferowane produkty powstają w nowoczesnych zakładach licznie działających na (...)\nTres jest rodzinną firmą, która na naszym rynku funkcjonuje już ok 40 lat. Przez cały ten czas dbała o klienta poszerzając swoją ofertą o coraz to nowe produkty. Dziś oferuje (...)\nPaffoni to włoska marka zajmująca się tworzeniem eleganckiej i trwałej armatury łazienkowej. Produkty z tym logo od 1953 wybierane są przez klientów na całym świecie, którzy doceniają wysoką jakość i (...)\nJesteśmy przedstawicielem brytyjskiej firmy Vado.Działamy od dwóch lat w Polsce.Oferujemy armature łazienkową,kuchenną i akcesoria.Na terenie całego kraju wpółpracujemy z 20 showroom'ami. Chętnie nawiązemy współpracę.\nFirma Roca rozpoczęła działalność jako producent żeliwnych grzejników domowych, które powstawały w fabryce w Gavà pod Barceloną. ... Bacznie śledząc zachodzące w społeczeństwie zmiany związane z najważniejszym dla Roca surowcem (...)\nDzięki ponad 100-letniemu know-how i doświadczeniu HANSA wprowadza na rynek armaturę łazienkową i kuchenną, która nieustannie wyznacza nowe standardy: poprzez najwyższą jakość wykonania i materiałów, a także poprzez nagradzany design (...)\nArt Platino to część grupy Blue Water, która od 25 lat zajmuje się produkcją baterii łazienkowych i kuchennych. ... W ofercie znajdziemy: baterie umywalkowe, prysznicowe, kuchenne, termostatyczne, zlewozmywakowe oraz bogaty (...)\nBaterie łazienkowe oraz baterie kuchenne Blue Water zbudowane są z mosiężnych korpusów. Przyjęło się, że im cięższa jest bateria – czyli posiada więcej mosiądzu w swoim składzie – tym lepiej, (...)\n„Ułatwiamy Ci życie” to zobowiązanie marki Oras. Realizujemy je poprzez konsekwentne i bezkompromisowe egzekwowanie następujących pięciu podstawowych atrybutów marki: jakość, nowoczesność, partnerstwo, łatwość i dobre samopoczucie. Realizujemy to zobowiązanie (...)\nWyniki wyszukiwania Fragment z odpowiedzią z internetu Grupa Armatura to wiodący producent w branży sanitarnej i grzewczej w Polsce. ... W segmencie baterii Grupa Armatura prowadzi pełen cykl produkcyjny baterii: od projektu, (...)


Familia - Edukacja w ŚwiatKobiety.pl\nArtykuły na temat: familia\nFrancuski żołnierz chciał zwiedzić katedrę Sagrada Familia. W plecaku miał magazynki z amunicją\nPięć magazynków z amunicją i scyzoryk miał w swoim plecaku Francuz, który próbował wejść do katedry Sagrada Familia w Barcelonie. Mężczyzna, który twierdzi, że jest żołnierzem, został zatrzymany.\nRuszył proces zatrzymanego w Warszawie w dżihadysty. Planował zamach na Sagrada Familia\nZatrzymany w 2015 roku w Warszawie dżihadysta Abdeldżalil Ait Al-Kaid stanął k przed sądem w Barcelonie. Mężczyzna planował przeprowadzenie zamachu w bazylice Sagrada Familia w stolicy Katalonii. Proces poprzedziło prawie trzyletnie śledztwo dotyczące działalności i powiązań 34-letniego obecnie Marokańczyka. W 2014 roku wyruszył on z Alicante we wschodniej Hiszpanii do Syrii, aby zostać...\nTerrorysta należący do grupy odpowiedzialnej za zamachy w Katalonii Mohamed Uli Szemlal powiedział na wtorkowym przesłuchaniu, że grupa planowała zamach na słynną barcelońską bazylikę Sagrada Familia i inne budynki w tym mieście - podał dziennik "El Mundo". Hiszpańska gazeta powołuje się na źródła sądowe obecne na przesłuchaniu podejrzanego.\nSagrada Familia – fasada prawie ukończona\nBudowa fasady Męki Pańskiej bazyliki Sagrada Familia w Barcelonie dobiega końca. Koordynujący prace Jordi Bonet poinformował, że fasada zostanie oddana w 2016 roku. Zakończenie prac całej świątyni jest planowane na 2026 rok, czyli w setną rocznicę śmierci architekta, Antonio Gaudiego.\nFamilia zagra na Finale\nGórnośląskie Stowarzyszenie "Familia" będzie grać w czasie XV Finału WOŚP. Stowarzyszenie zajmujące się profilaktyką antynarkotykową, głoszące hasła " Nie biorą jestem OK", oraz "Aby kochać trzeba żyć i być trzeźwym", będzie uczestniczyć w Finałach w Gliwicach i Zabrzu.\nEwakuowano bazylikę Sagrada Familia z powodu pożaru\nEwakuowano bazylikę Sagrada Familia w Barcelonie, gdzie rano doszło do niegroźnego pożaru - poinformował rzecznik władz miasta. Nikt nie został ranny. Sytuacja została opanowana.\nBarcelona: Pożar w bazylice Sagrada Familia\nEwakuowano 1500 turystów z bazyliki Sagrada Familia w Barcelonie. Rano wybuchł tam pożar - poinformowały władze miasta. Nikt nie został ranny. Zatrzymano już mężczyznę podejrzanego o wzniecenie pożaru. Jest niezrównoważony psychicznie - informuje internetowa strona dziennika "La Vanguardia".\nPsy szukają narkotyków w szkołach w Wielkopolsce\nCztery psy fundacji Pro Familia Mea od początku roku szkolnego szukają narkotyków w wielkopolskich szkołach. W projekcie uczestniczy 60 placówek.\nZdjęcia na temat: familia\nWideo na temat: familia\nEwakuacja w okolicach bazyliki Sagrada Familia\nTak Sagrada Familia będzie wyglądać za 13 lat\nSagrada Familia ma zostać ukończona w 2026 roku. Zaprezentowano wizualizację prezentującą ostateczny kształt budowli. Słynny kościół zaprojektowany został‚ przez Antoniego Gaudiego, który poświęcił mu ostatnie lata swojego życia. Monumentalna budowa rozpoczęła się jeszcze w XIX wieku. W 2005 roku fasada Narodzenia Pańskiego i krypta Świątyni Sagrada Familia znalazły się na liście dziedzictwa\nDyskusje na temat: familia\nFamilia nozownikow posługują się nożami i bronią nozownikow\nczyli- nie ma czego się bać - wystarczy się nie ruszać z domu, nie chodzić jeść na miasto, nie korzystać z basenów, nie korzystać z komunikacji, a będziemy zupełnie bezpieczni. Ludzie- otrząśnijcie się, nic nam nie grozi, wystarczy nauczyć się tych dwóch tysięcy zasad - których miejsc lepiej unikać i w co nie ubierać nasze nieletnie córki w miastach gdzie mieszkają nasi Bracia-uchodźcy. Ta psychoza antyislamska jest naprawdę nienormalna i napędzana przez PiS - jak zwykle\n"Jeśli mieszkasz w pobliżu Sagrada Familia, nie opuszczaj domu i nie idź spać." Hhahahahahahahahahahahahah\nRe: Brutalne tortury w rosyjskiej kolonii karnej\nRe: Romaszewska: Putin chce "pożreć" Ukrainę za wszelką cenę


Oprawa zawsze ma znaczenie. Niech pakowanie zakupów będzie źródłem radości dla Twoich klientów | Drukarnia Toreb Papierowych\nGdy zastanawiamy się nad zagadnieniem opakowań, z reguły mamy na myśli te towarzyszące rozmaitym produktom na etapie dystrybucji. W drodze z zakładów produkcyjnych do hurtowni, a następnie na półki. Duże znaczenie ma jednak także to, w jaki sposób dany asortyment będzie nasz sklep opuszczał. Tutaj dostrzec należy wielką szansę na dodatkową jego promocję i podniesienie poziomu obsługi. A przecież zadowolony klient to rezultat, do którego warto dążyć!\nPromuj się na wszystkie sposoby, jakie mogą być skuteczne\nNiejednokrotnie jednym z najlepszych sposobów na skuteczną reklamę jest zaangażowanie do niej klientów, którzy już z naszych usług skorzystali. Jak? Wystarczy, że wyposażymy ich w pozwalające na to przedmioty, które, posiadane i przenoszone, będą stanowiły dodatkowe miejsca ekspozycji naszych znaków graficznych. A to bardzo ważny element promocji marki, która ma znaczenie nie mniejsze niż docieranie do potencjalnych odbiorców z informacją o konkretnych propozycjach z aktualnej oferty. Dodatkowo, obecność naszych materiałów nierzadko stanowić będzie asumpt do spontanicznych rozmów o naszym asortymencie. To ważne, dlatego, że docieranie do nowych klientów poprzez już zdobytych pozwala nam rozszerzać zasięg swojego marketingu w obrębie właściwych grup docelowych, a więc w sposób z największym prawdopodobieństwem prowadzący do odwiedzin kolejnych osób. Jak jednak to zrobić? Trzeba sięgać po takie rozwiązania, które nie są kosztowne, a jednocześnie będą wychodziły naprzeciw potrzebom odbiorców dostarczanych przez nas wyrobów. Torba należy do takich bez najmniejszych wątpliwości. Ogromne znaczenie ma jednak jej postać. Prosty wyrób foliowy często np. nie licuje swoją formą z eleganckim asortymentem. Dużo bardziej efektowne możemy jednak stworzyć z papieru!\nŁadne i trwale. Dobre torby laminowane doceni każdy odbiorca\nAby torby trafiające do rąk naszych klientów mogły spełniać swoje funkcje promocyjne, najpierw muszą sprostać potrzebom praktycznym. Torby laminowane, jakie dostarcza Drukarnia Toreb Papierowych, nie mają w tym zakresie żadnych słabych stron. Wysokiej jakości papier o różnych gramaturach i laminacja to najważniejsze, ale oczywiście nie jedyne sekrety ich wytrzymałości. U nas standardem jest stosowanie wzmocnień – zarówno dna, jak i górnej krawędzi. W efekcie produkowane przez nas torby mogą służyć naprawdę długo, stanowiąc czytelny znak troski o klienta przejawianej przez dany sklep.\nPonadto jesteśmy gotowi spełniać nawet bardzo wyrafinowane życzenia odbiorców naszych wyrobów. Zadrukujemy wnętrze, zastosujemy lakier wybiórczy bądź hot stamping, dobierzemy odpowiedniego rodzaju uchwyt. Nasze wieloletnie doświadczenie pozwala nam zaproponować każdemu Klientowi rozwiązanie najlepiej odpowiadające jego potrzebom w zakresie sposobu wykonania danej torby. Reszta, a więc nadanie jej określonej postaci estetycznej zależy od jego woli i fantazji. Zapraszamy!


Pociągi Amsterdam – Voorhout: tanie bilety | Omio\nBilety kolejowe, rozkład jazdy PKP Amsterdam – Voorhout\nNajtańsze połączenia kolejowe z miejscowości Amsterdam do miejscowości Voorhout\nPrzeciętny bilet z miejscowości Amsterdam do miejscowości Voorhout będzie kosztować około 43 zł, jeśli kupisz go w dniu wyjazdu, ale najtańszy bilet można kupić za jedyne 43 zł.\nRozkład jazdy Amsterdam – Voorhout\nNajszybsze połączenia kolejowe z miejscowości Amsterdam do miejscowości Voorhout\nSpośród 1 codziennych połączeń kolejowych z miejscowości Amsterdam do miejscowości Voorhout, 1 to połączenia bezpośrednie, więc unikanie podróży z przesiadkami jest proste.\nBezpośrednie pociągi pokonują odległość 32 km średnio w ciągu 38 min , ale jeśli będziesz mieć szczęście, niektóre pociągi zawiozą Cię tam jedynie w 38 min .\nPorady w podróży: Pociągi z Amsterdam do Voorhout\nPodróżuj do Voorhout pociągiem w prosty sposób. Bez względu na to, czy szukasz czegoś szybko, tanio, czy masz zupełnie inne potrzeby, nasi eksperci ds. podróży zebrali wszystkie informacje, by móc wybrać najlepszą opcję podróży z Amsterdam do Voorhout.\nIle kosztują tanie bilety na podróż pocigiem na odcinku Amsterdam - Voorhout?\nBilety Amsterdam - Voorhout na podróż pocigiem mogą kosztować tylko 43 zł, szczególnie jeżeli zarezerwujesz je z wyprzedzeniem. Omio pomoże Ci zaoszczędzić i znaleźć tanie bilety na podróż pocigiem na trasie Amsterdam - Voorhout, abyś mógł lepiej zaplanować wyjazd.\nJaka jest średnia cena biletu na podróż pocigiem na trasie Amsterdam - Voorhout?\nPodróżni zazwyczaj muszą liczyć się z wydatkiem 43 zł, by pokonać trasę Amsterdam - Voorhout. Im wcześniej zaplanujesz podróż, tym tańsze będą bilety Voorhout - Amsterdam.\nIle km trzeba pokonać na trasie Voorhout - Amsterdam, wybierając podróż pocigiem?\nMiasta Voorhout oraz Amsterdam dzieli około 32 km, jeśli zdecydujesz się pokonać ten odcinek pocigiem.\nIle czasu potrzebuje poci¹g, by pokonać trasę Amsterdam - Voorhout?\nCzas podróży pocigiem na odcinku Amsterdam - Voorhout może się różnić w zależności od konkretnych dni, weekendów i świąt. Średnio trwa ona jednak 38 min.\nJeśli zdecyduję się na poci¹g, które w mieście Amsterdam i Voorhout powinienem rozważyć?\nZanim zdecydujesz się na pokonanie trasy Amsterdam - Voorhout, pamiętaj, że większość podróżujących, którzy jako środek transportu preferują poci¹g, w mieście Amsterdam jako punkt startowy wybiera Amsterdam Centraal, a w mieście Voorhout jako koniec podróży Voorhout.\nGdzie znajdują się w mieście Amsterdam i Voorhout?\nJeśli zaczynasz podróż w mieście Amsterdam, zwróć uwagę na to, że większość użytkowników Omio wybierających startuje z miejsca, jakim jest Amsterdam Centraal znajdujący się w odległości 1.4 km od centrum. Jeśli planujesz nocleg w mieście Voorhout, pamiętaj, że najpopularniejszy to Voorhout. Znajduje się 522 m od centrum.\nGdzie kupić bielty na podróż pocigiem na trasie Amsterdam - Voorhout?\nDzięki Omio podróżowanie pocigiem na trasie Amsterdam - Voorhout jest jeszcze łatwiejsze. Na naszej stronie znajdziesz tanie bilety w jedną stronę lub w obie strony. Po prostu podaj daty podróży i kup najodpowiedniejszy bilet na podróż w jedną stronę lub w obie strony. Aplikacja Omio gromadzi również wszystkie informacje związane z podróżą - teraz możesz mieć je w jednym miejscu w zasięgu ręki.\nChcę podróżować pocigiem z miasta Amsterdam do miasta Voorhout. Jakie są najpopularniejsze miejsca w pobliżu miasta Voorhout, które także warto odwiedzić?\nTwoja podróż na trasie Amsterdam - Voorhout pocigiem wcale nie musi zakończyć się w mieście Voorhout. Inne popularne miejsca, które warto odwiedzić w pobliżu miasta Voorhout, to między innymi Haga, Haarlem lub Noordwijk. Jeśli chcesz urozmaicić swoją podróż, skorzystaj z Omio i poznaj najtańsze sposoby na dotarcie do miejsc takich jak Haga, Haarlem lub Noordwijk!\nCo mogę zrobić, jeśli nie mam samochodu, a chcę pokonać trasę Amsterdam - Voorhout? Czy mam do wyboru podróż pocigiem?\nTrasę Amsterdam - Voorhout z łatwością pokonasz bez samochodu. Odwiedź Omio i porównaj najtańsze połączenia na odcinku Amsterdam - Voorhout, jeśli jako środek transportu wybierzesz poci¹g. Podróżuj tanio pocigiem i kup bilety w Omio. Możesz również użyć aplikacji Omio, aby mieć wszystkie bilety w jednym miejscu i cieszyć się płynną podróżą.\nPociągi Amsterdam – Voorhout: sprawdź dodatkowe informacje!\nPowrotna podróż pociągiem Amsterdam – Voorhout\nStrona głównaPociągiBilety kolejowe, rozkład jazdy PKP Amsterdam – Voorhout


Maja Kossakowska i Jarosław Grzędowicz z nowymi książkami w 2017 roku! | Niestatystyczny.pl\nMaja Kossakowska i Jarosław Grzędowicz z nowymi książkami w 2017 roku!\nZakasałem rękawy i zaprzągłem do roboty moje siły wywiadowcze, dzięki czemu zdobyłem tajne informacje z pierwszej ręki dotyczące dwóch gorących tytułów. Dobrze rozumiecie: tego newsa nie ma jeszcze nigdzie w sieci, uwzględniając bezpośrednie wiadomości od wydawcy i autorów.\nWydawcą jest Fabryka Słów, a autorzy to…\nStopniując napięcie: pisarka ta uznawana jest często za polską królową fantasy, co więcej powróciła do swojego najsłynniejszego cyklu. Innymi słowy Maja Lidia Kossakowska napisała kolejną powieść poświęconą postaci Daimona Freya, znanego także jako Abbadon. I będzie ona pierwszą premierą w Fabryce Słów w 2017 roku.\nKolejna powieść została wręcz wybłagana przez fanów. Jej autor stworzył jedną z bardziej rozpoznawalnych polskich serii fantastycznych, a obecnie powraca jako autor space opery. Jest nim Jarosław Grzędowicz.\nCzekacie, cieszycie się? A może jesteście akurat na Falkonie w Lublinie? Podobno da się tam spotkać przedstawicieli wydawnictwa, więc mielibyście okazję do pociągnięcia ich za język.\nfabryka słówGrzędowiczKossakowskaSiewca WiatruZbieracz burz\nStephen King następną powieść będzie chciał osadzić w covidowej rzeczywistości\nSerial na podstawie dwóch powieści Igora Brejdyganta w produkcji


Urząd Miasta przy Miodowej działa od środy - Aktualności - Portal Integracyjny PŁOCK\nKrzysztof Krakowski i Andrzej Nowakowski\nNa Punkt Obsługi Mieszkańców wystarczył lokal o pow. 76 mkw.\nPOM może być początkiem rewitalizacji tzw. dołka\n- Widzimy potrzeby płocczan i wychodzimy im naprzeciw – mówił prezydent Płocka Andrzej Nowakowski na konferencji prasowej, prezentującej Punkt Obsługi Mieszkańca, który od 16 listopada działa na tzw. dołku przy ul. Miodowej 8.\nPunkt Obsługi Mieszkańca czynny będzie w dni powszednie od godz. 9 do 16.30. Można będzie załatwić sprawy związane z meldunkami oraz rejestracją pojazdów. Co bardzo istotne – będzie też punkt kasowy.\nMożna w nim będzie opłacić m.in. podatki od nieruchomości, opłaty za posiadanie psa lub za śmieci. Można będzie płacić zarówno gotówką, jak i kartą płatniczą.\nPunkt będzie funkcjonował również jako biuro podawcze Urzędu Miasta. Można będzie w tym miejscu zostawić pismo adresowane do każdego Wydziału Urzędu Miasta, jak również odebrać awizowaną korespondencję przez Gońców. Prowadzona też będzie usługa potwierdzania Profilu Zaufanego. Obiekt jest monitorowany, jest wyposażony w system alarmowy.\n- Nie przez przypadek wybraliśmy taką lokalizację – zaznaczył sekretarz miasta Krzysztof Krakowski. - Przeanalizowaliśmy jak wiele osób z otaczających Punk Obsługi Mieszkańca osiedli załatwiało swoje sprawy w Urzędzie Miasta, a zwłaszcza korzystało z kas. Czasem była to nawet 1/3 płocczan. Mam nadzieję, że mieszkańcy będą z takiego rozwiązania zadowoleni – dodał.\nTzw. dołek przy ul. Miodowej należy do gminnej spółki Miejski Zakład Gospodarki Mieszkaniowej. Aby zorganizować Punkt Obsługi Mieszkańca Urząd Miasta wynajął pomieszczenie o powierzchni nieco ponad 76 mkw.\nNa mieszkańców – oprócz wspomnianej kasy – czekać będą dwa stanowiska do załatwiania spraw obywatelskich.\nBędzie tu można w komfortowych warunkach załatwić wiele spraw m.in.:\nzameldowania na pobyt stały i czasowy;\nwymeldowania z pobytu stałego i czasowego;\nuzyskania zaświadczenia potwierdzającego zameldowanie i wymeldowanie;\nuzyskania numeru PESEL osoby zmarłej do potwierdzenia aktu poświadczenia dziedziczenia;\nzgłoszenia utraty dowodu osobistego;\nwydania zaświadczenia o utracie dowodu osobistego.\nPrzy dwóch pozostałych stanowiskach będziemy załatwiać sprawy w zakresie komunikacji:\nwymiany dowodu rejestracyjnego;\nuzyskania wtórnika dowodu rejestracyjnego;\nuzyskania wtórnika karty pojazdu;\nuzyskania wtórnika tablic rejestracyjnych;\nuzyskania wtórnika nalepki kontrolnej,\nwpisu adnotacji urzędowej do dowodu rejestracyjnego (gaz, hak, taxi, współwłaściciel),\nuzyskania zaświadczenia dotyczącego dowodu rejestracyjnego oraz karty pojazdu,\nuzyskania Profilu Kandydata na Kierowcę,\nwymiany prawa jazdy z powodu zmiany danych,\nuzyskania wtórnika prawa jazdy,\nuzyskania zaświadczenia potwierdzającego posiadanie uprawnień,\nuzyskanie zezwolenia na prowadzenie pojazdów uprzywilejowanych i przewożących wartości pieniężne.\nIstotny jest również fakt, że do uruchomienia Punktu Obsługi Mieszkańca nie byli potrzebni nowi pracownicy, zostali przesunięci z innych komórek Urzędu.\nMZGM liczy też, że uruchomienie POM-u zwiększy ruch mieszkańców wokół tzw. dołka i będzie początkiem rewitalizacji tego miejsca.\n- Zobaczymy z jakim przyjęciem spotka się uruchomienie tego punktu. Jeśli pomysł się sprawdzi rozważymy otwarcie kolejnego takiego miejsca – zadeklarował prezydent Andrzej Nowakowski.


The Chaser: Chillout\nZ nadejściem środy zaczęła się dla mnie urzędnicza "szara" rzeczywistość. Mogłabym marudzić, gdyby nie to, że bardzo mi się ona podoba. Cieszę się, że zdecydowałam się na praktyki w tym miejscu, bo sama się utwierdziłam w tym, że chcę w przyszłości pracować w Ambasadzie RP w Seulu.\nZ tego powodu, że tego co w placówce robię opisywać nie chcę i nie mogę posty będą pojawiać się trochę rzadziej i będą obejmować kilka dni.\nStanowisko organizacji zajmującej się prawami człowieka w KRLD\nOstatni dzień wolnego postanowiliśmy wykorzystać na zwiedzanie okolic Ambasady. Poszliśmy na Insadong. Są to takie koreańskie Krupówki - mnóstwo tutaj sklepów z pamiątkami, tradycyjnymi strojami czy innymi przedmiotami. To co mi się bardzo podoba, to wygląd tego miejsca - zarówno Insadong, jak i okolicy ambasady są w tradycyjnym stylu otoczone nowoczesnymi wieżowcami.\nDdokboki, koreańska kaszanka i naengmyun\nZjedliśmy posiłek w jednej z malutkich restauracji wzorowanej na tradycyjnych budynkach. Tutaj pierwszy raz zetknęłam się z magiczną szufladką, w której znaleźć można sztućce. Jest to genialne rozwiązanie, zwłaszcza dla mnie, bo mam tendencje do gubienia sztućcy i zrzucania ich na ziemię.\nSzufladka na sztućce\nPo posiłku przypadkiem natrafiliśmy na stanowisko tarota i saju. Bardzo chciałam sprawdzić co pani wywróży mi z saju. Nie będę tutaj pisać co nam powiedziała, ale zgadzam się w całości z tym jak mnie i J. opisała i wierzę w to co nam zapowiedziała na przyszłość.\nSpacerem dotarliśmy do strumienia Cheonggyecheon. Przepływa on częściowo pod ziemią częściowo jako sztuczna rzeczka przez centrum Seulu, aby wpaść do rzeki Han.\nResztę dnia spędziłam oglądając Weekly Idol, jedząc lody i przygotowując się psychicznie na jutro. Wieczorem jednak zrobiłam sobie pierwszą samodzielną wycieczkę metrem na Myungdong. Miałam do przekazania paczkę z prezentami z Polski dla koleżanki A. Cały problem polegał na tym, że dziewczyna, która przyszła ją odebrać nie posługiwała się prawie wcale j. angielskim. Ale ten problem bardzo mi się podobał. Mimo, że ciągle ją przepraszałam, że nie rozumiem, że nie potrafię czegoś powiedzieć, było to dla mnie naprawdę pobudzające wyzwanie. Odkryłam, że nawet z moimi małymi jak dotychczas zdolnościami językowymi jestem w stanie się jakoś dogadać po koreańsku i poruszyć wiele wątków. Słabo bo słabo, ale zawsze.\nNastępnego dnia (02.07.) o 15:00 wstawiłam się w Ambasadzie i po zapoznaniu się z zasadami i moimi zadaniami wróciłam na Suyu. Tutaj czekał na mnie Jun. Zjadłam z nim sashimi z tuńczyka, który z okazji mojego pierwszego dnia pracy postawiła mi Pani Teściowa. Był to pierwszy raz kiedy w końcu spadł deszcz. I to taki porządny. Dzięki niemu następny dzień był rześki i pozwolił mi przetrwać w stanie w miarę normalnym podróż autobusem.\nW autobusie w ogóle czuje się dziwnie. Kiedy przejeżdżam trasami często odwiedzanymi przez turystów lub zamieszkałymi przez obcokrajowców, czuję się normalnie. Ale w moim autobusie spotkałam białego tylko raz i wieczorem. Dlatego w moim autobusie do pracy czuję się troszeczkę jakby moja skóra paliła współpasażerów w oczy. Niby nikt nic nie mówi, niby nikt nie patrzy krzywym okiem, ale czasem wolę stać nawet kiedy nogi mi odpadają. Trochę czuję na sobie ich myśl, że zajmuję miejsce na którym on/ona powinna siedzieć.\nW czwartek zmusiłam Juna, żeby poszedł ze mną do Nail Art. Od przyjazdu nie miałam czasu zrobić porządku z moimi paznokciami, dlatego stwierdziłam, że jest to dobry moment, żeby spróbować. Było TV, herbatka i miła pani, która szybciej domyślała się o co chodzi, niż Jun zdążył wytłumaczyć.\nWcześniej zjedliśmy Wang Tonkatsu. Jest to mięso bardzo podobne do naszego kotleta. Różnica jest tylko taka, że Tonkatsu jest smażone na głębokim oleju. Dlatego może on zaspokoić trochę tęsknotę za polskim jedzeniem, ale posmak tłuszczu sprawia, że nie da się nim tak "obeżreć" jak babcinym kotletem.\nNadejście piątku celebrowaliśmy długim spacerem nad strumieniem Uichon. Jest to bardzo ciekawe i malownicze miejsce. Centrum wyznacza strumień, a po obu stronach są ścieżki rowerowe. Co jakiś czas natrafić można na stacje z przyrządami do ćwiczeń. To wszystko otoczone wieżowcami wieczorem wygląda przepięknie.\nAutor: Gaia Lee o 04:24


przez Amelka01 » 17 wrz 2016, o 19:20\nJakie przeważnie kupujecie prezenty dla bliskich? Za niedługo urodziny męża i myślałam nad jakimś praktycznym prezentem. Nie mówię tu o koszuli czy jakiejś parze skarpetek ale o czymś konkretnym. Zegarek? W sumie długo się nad tym zastanawiałam. Moim zdaniem czasem lepiej dołożyć trochę a kupić porządny zegarek. Mnie osobiście podoba się zegarek suunto kailash silver bo wygląda bardzo orientalnie no i sportowo. Ja akurat dużo biegam i noszę taki zegarek. Jest wytrzymały no i odporny na różnego rodzaju pogody czy spadki z wysokości. Aż tak drogi nie jest więc np. byłby dobry na prezent dla męża. Co sądzicie?\nprzez seba0099 » 27 wrz 2016, o 13:40\na może taki nietuzinkowy i niebanalny prezent jak bilety na koncert, festiwal czy też wydarzenie sportowe. Zawsze to jakaś odmiana od standardowych prezentów. A jak jeszcze znamy to co słucha solenizant czy też jaki jest jego ulubiony artysta to pozostaje nam tylko wejść na stronę http://www.ticketmaster.pl/event/1399?t ... homeA_2_f5 i zakupić odpowiedni bilet. Oczywiście to tylko propozycja.\nprzez Paulina » 3 paź 2016, o 12:04\na macie już pomysły na prezenty gwiazdkowe? bo ja kompletnie nie i nic nie przychodzi mi do głowy...\nDołączył(a): 3 paź 2016, o 12:01\nprzez martusia » 1 lis 2016, o 17:02\nMy z mężem zawsze ustalamy między sobą co chcemy od siebie otrzymać, jesteśmy już duzi i w Gwiazdora nie wierzymy więc można się dogadać . Ja w tym roku zażyczyłam sobie od męża takie oto urządzenie do depilacji http://www.philips.pl/c-m-pe/usuwanie-wlosow i mówił, że się postara. Ale ja go znam i wiem, ze i tak dostanę i już nie mogę się doczekać.\nprzez korek90 » 28 lis 2016, o 10:35\nPaulina napisał(a): a macie już pomysły na prezenty gwiazdkowe? bo ja kompletnie nie i nic nie przychodzi mi do głowy...\nTeż nie ma pomysłu.. a święta za rogiem.\nDołączył(a): 28 lis 2016, o 10:33\nprzez Gosia11 » 28 lis 2016, o 17:01\nJa w tym roku postawiłam na pas poporodowy dla mojej siostry. Jest po drugiej ciąży, a nie zniosła jej najlepiej. Mówi ,że nie czuje się dobrze w swoim ciele dlatego postanowiłam ją wspomóc i zakupiłam pas od Orirose http://orirose.pl/. Sama mam od nich bieliznę antycellulitową,która co prawda całego cellulitu nie usunęła bo nie jest to możliwe (ani ćwiczenia ani dieta tego nie zrobi w 100% ) jednak dostrzegam zadowalające efekty. Uważam więc że i w przypadku mojej siostry pas się sprawdzi\nprzez Amelka01 » 30 lis 2016, o 19:27\nMogę od siebie dodać, że dla maluchów świetnym pomysłem będzie odpowiednia gra edukacyjna. Z pewnością taka gra dla malych odkrywców http://www.3kropki.pl/p/lisciani-maly-g ... 50857.html zainteresuje każdego młodego archeologa do poszukiwania skarbów. Zestaw jest na prawdę nieźle wyposażony, dlatego jako prezent na gwiazdkę będzie w sam raz\nprzez Martica » 13 lip 2017, o 19:23\nMoim zdaniem świetnym pomysłem na prezent sa książki. Polecam dyskont książkowy Aros http://aros.pl/ . Mają 130000 tytułów dostępnych od reki. Aktualnie sa promocje na książki do -35%. Oferują bardzo tanią wysyłkę - juz od 2,99\nprzez onko » 19 lip 2017, o 11:18\nIm człowiek starszy, tym trudniej takiemu prezent kupić - ja mam tak z rodzicami, którzy dodatkowo mają więcej pieniędzy niż ja Zawsze wtedy kupuję jakiś lepszy alkohol lub kwiaty.\nDołączył(a): 19 lip 2017, o 11:17\nprzez gremlin » 16 sie 2017, o 10:23\nWedług mnie warto jest pomyśleć o czymś bardziej oryginalnym. Warto kupić jakieś porcelanowe filiżanki, w których można byłoby pić smaczną kawę, albo herbatę. Takie przedmioty sam kupowałem ostatnio na http://szlachetnysmak.pl/. To specjalistyczny sklep, więc można mieć pewność co do jakości.


Ciech przeznaczy cały zysk za '16 na kapitał zapasowy - Bankier.pl\nCiech przeznaczy cały zysk za '16 na kapitał zapasowy\nAkcjonariusze Ciechu zdecydowali, że spółka przeznaczy cały zysk netto za 2016 rok w wysokości 152,4 mln zł na kapitał zapasowy - poinformowała spółka w komunikacie.\nDecyzja walnego jest zgodna z wcześniejszą rekomendacją zarządu spółki.\nZ kolei TFI PZU proponowało, by Ciech przeznaczył na dywidendę 152,3 mln zł, czyli 2,89 zł dywidendy na akcję.\nW 2016 roku Ciech wypłacił 2,85 zł dywidendy na akcję. Łącznie na ten cel trafiło wówczas 150,2 mln zł.\nPosiadaczem większościowego pakietu akcji Ciechu jest Kulczyk Investments (51,14% akcji poprzez KI Chemistry z siedzibą w Luksemburgu). TFI PZU posiada 12,20% udziałów, a Nationale-Nederlanden OFE 5%.\nW trakcie dzisiejszej sesji akcje Ciechu tanieją o 2%.\n1 1 ~Xl 2017-06-25 10:38\nNiech zbierają na podwyżki dla załogi wreszcie, spory się zaczynają w spółkach.\nZaczęła romunia strajkiem na początku roku\n3 4 ~Piotr 2017-06-22 14:16\nCoś mi się zdaje że CIECH poleci z górki na pazurki...Ale przynajmniej uratują trochę kapitału na drobne wydatki pana Sebastiana. Czy jest jeszcze warto kupować akcje ciechu? Można ale po 40 złotych za sztukę a więc nie teraz.\nCIECH -2,64% 43,50


Zarabianie przez internet przeczytaj teraz − morzekaszuby.pl\nNa stronie zdobędziesz informacje na temat tego jak zarobić, jakie są sposoby na legalny zarobek prawdziwych pieniędzy. Nie jest to zagmatwane i nieprawdopodobne jak jak może Ci się wydawać. Metod na to, jak sprawić, żeby na Twoje konto bankowe zaczęły wpływać pieniądze, jest bardzo dużo. Dlatego właśnie, osoby, które mają lata doświadczenia w marketingu w sieci, postanowiły założyć forum, mające na celu być platformą dla osób poszukujących informacji na temat zarabiania przez internet.\nŻeby zarobić w sieci wystarczy jedynie dostęp do internetu, komputer lub urządzenie mobilne. Zdobądź więcej pieniędzy na social media, kryptowalutach. Zacznij już teraz i zarejestruj się na forum, które od 5 lat pozostaje w ścisłej czołówce stron www o podobnej tematyce oraz promuje różnego rodzaju metody zarabiania w sieci internetowej. Poznaj tajniki zarabiania różnymi metodami i zobacz jakie jeszcze korzyści możesz zyskać dzięki forum make-cash.pl i zarabiaj przez Internet!


Jest odpowiedź EDF Rybnik. Nie będą dostarczać ciepła! – nowiny.pl • Przewodnik po Rybniku\nJest odpowiedź EDF Rybnik. Nie będą dostarczać ciepła! – nowiny.pl\nJak opowiada dział informacyjny nowiny.pl w informacji „Jest odpowiedź EDF Rybnik. Nie będą dostarczać ciepła!”:\n"W dokumencie Założenia Do Planu Zaopatrzenia w Ciepło, Energię Elektryczną i Paliwa Gazowe Miasta Rybnika z 2009 roku blok 900 MW, którego budowę planowano wówczas w Elektrowni Rybnik S.A. przewidywany był jako podstawowe źródło […] zobacz pełny news ».\n« Dopalacze wróciły do Rybnika – Niezalezna.pl\nPrzejście z wózkiem przez Rybnik? Sztuka! – Dziennik Zachodni (subskrypcia) »


Antoni Macierewicz polecił wezwać attache obrony Niemiec. Ma wytłumaczyć wypowiedź o wsparciu "oporu" w Polsce - WP Wiadomości\nAntoni Macierewicz polecił wezwać attache obrony Niemiec. Ma wytłumaczyć wypowiedź o wsparciu "oporu" w Polsce\nMinister obrony narodowej chce, by dyrektor Departamentu Wojskowych Spraw Zagranicznych wezwał niemiecką szefową resortu obrony Ursulę von der Leyen do "złożenia wyjaśnień". Polityk w wypowiedzi dla telewizji ZDF stwierdziła, że "należy wesprzeć zdrowy, demokratyczny opór młodego pokolenia w Polsce".\nUrsula von der Leyen zostanie wezwana do złożenia wyjaśnień (Reuters)\n"W piątek 3 listopada br. minister obrony narodowej Antoni Macierewicz w związku z wypowiedzią minister obrony Niemiec Ursuli von der Leyen polecił dyrektorowi Departamentu Wojskowych Spraw Zagranicznych pułkownikowi Tomaszowi Kowalikowi wezwanie Attaché Obrony RFN celem złożenia wyjaśnień w tej sprawie" - komunikat o takiej treści opublikowano na stronie MON.\nNiemiecka minister obrony narodowej Ursula von der Leyen stwierdziła w telewizji ZDF, że "należy wesprzeć zdrowy, demokratyczny opór młodego pokolenia w Polsce".\nJeszcze po południu Witold Waszczykowski zapowiadał próbę polubownego rozwiązania sprawy. - Będziemy starać się w delikatny sposób, ponieważ w dalszym ciągu jesteśmy sąsiadami i przyjaciółmi, wyjaśnić sobie to, dlaczego tak niedopuszczalne słowa są publicznie wypowiadane – powiedział minister spraw zagranicznych w rozmowie z wpolityce.pl\nŹródło: MON, WP, wpolityce.pl


Dlaczego nasze penisy nie mają kości? | Playboy.pl\nDlaczego nasze penisy nie mają kości?\ndlaczego penisy nie mają kości budowa penisa\nJesteśmy naprawdę dziwnymi zwierzętami, innymi niż wszystkie. Także jeśli chodzi o konstrukcję penisów. Ssaki mają przyrodzenia z kością, a my nie, nasze stawia na baczność wyłącznie krew. Dlaczego?\nNatura lubi płatać figle. Albo ma swoją taktykę. W każdym razie czasami ewolucja działa w zaskakujący i trudny do wyjaśnienia sposób. Temat penisów jest na to dobrym przykładem.\nWiększość ssaków, niemal wszystkie, ma penisy z kością. Nazywa się ona baculum i jest czasami większa, a u innych szczątkowa. Baculum morsa jest na przykład długa (ok. 60 cm). Kość w przyrodzeniu mają samce psów, nietoperzy, kotów, niedźwiedzi i wielu innych. Pozbawione jej są samce słoni, hien i królików. Oraz człowieka, czyli my, czyli mężczyźni.\nZa erekcję w naszym przypadku odpowiada wyłącznie krew, która w momencie podniecenia wypełnia ciała jamiste. Członek mężczyzny jest wówczas zdolny do stosunku, wytrysku i zapłodnienia. Czemu nie ma on kości?\nEwolucja wydała na nas wyrok mniej więcej 2 mln lat temu. Jeszcze przodkowie Homo erectusa mieli penisy z kością. Potem natura zdecydowała, że kość nie jest nam potrzebna. Baculum służy do podtrzymywania członka, kiedy akt seksualny trwa naprawdę długo. Większość ssaków tak właśnie spółkuje. My robimy to szybko, 2-3 minuty, tylko wydaje nam się, że nie. Kość była więc niepotrzebna. A co niepotrzebne zostało zredukowane.\nNaukowcy z Uniwersytetu Londyńskiego stawiają jeszcze dwie hipotezy pomagające wyjaśnić brak kości w naszych penisach. Pierwsza to dość szybkie upowszechnienie się praktyk monogamicznych. Z kolei druga zakłada, że brak kości jest informacją dla samicy. Ponieważ nasze penisy wypełnia wyłącznie krew, erekcja jest dowodem dobrego zdrowia. A dobre zdrowie gwarantuje dobre potomstwo. Kobiety wybierają mężczyzn, których penisy podtrzymuje tężyzna, a nie jakieś kostne rusztowanie.\nStojący członek jest w przypadku naszego gatunku przepustką do stosunku, w trakcie którego może dojść do zapłodnienia. A brak kości eliminuje matrymonialnych oszustów. Przynajmniej w oczach samic.


Quantum break - artykuły | GRA.PL\nJeżeli robisz takie gry jak Max Payne czy Alan Wake, to nic dziwnego, że całkiem liczna grupa czeka na pierwszy gameplay twojej nowej gry. Jak wygląda Quantum Break w akcji?\nxbox game pass gry październik 2019\nDarmowe gry w Games with Gold - kwiecień 2019 [XBOX LIVE GOLD KWIECIEŃ 2019]\nGames with Gold kwiecień 2019. Poznaliśmy nową ofertę darmowych gier dla subskrybentów usługi Xbox Live Gold na konsole Xbox One i 360. W tym miejscu ponadto wyjaśniamy, co to jest Games with Gold, jak włączyć lub odnowić subskrypcję oraz ile kosztuje abonament. Sprawdźcie nowe darmowe gry na kwiecień 2019 w Games with Gold!\nGames with Gold kwiecień 2019\ngry w Games with Gold


Morze | Jak i gdzie wypoczywać\nWłochy to idealny kierunek na urlop nie tylko dla miłośników historii. Słońce, wspaniałe nadmorskie kurorty oraz czysta woda i malowniczy krajobraz zapewnią chwilę odpoczynku osobom, poszukującym chwili relaksu na piaszczystych plażach. Continue reading “Włochy” »\nAutor Konrad|2017-08-24T16:27:33+02:00Sierpień 17th, 2015|Morze|0 komentarzy\nTurcja to piękny kraj znajdujący się na półwyspie Azja Mniejsza i częściowo też w Europie. To raj dla miłośników pięknych plaż i gorących słonecznych promieni. Pogoda zachwyca a liczne atrakcje sprawiają, że bardzo chętnie się tu wraca.\nJednym z najczęściej odwiedzanych regionów Turcji jest wybrzeże Morza Egejskiego, które zajmuje zachodnią część kraju. Także tutaj ulokowane […]\nAutor Konrad|2017-08-24T16:27:33+02:00Sierpień 3rd, 2014|Morze|0 komentarzy\nHiszpania to kraj położony na Półwyspie Iberyjskim. Zachwyca on widokami, pyszną kuchnią oraz licznymi atrakcji, które ubarwią każdą podróż. Wybierając się do Hiszpanii w celu odpoczynku na plaży warto wybrać Baleary, archipelag ulokowany w zachodniej części Morza Śródziemnego w pobliżu wschodniego wybrzeża lub też hiszpańskie wybrzeże.\nW skład Balearów wchodzi około 200 wysp, z których […]\nAutor Konrad|2017-08-24T16:27:33+02:00Lipiec 1st, 2014|Morze|0 komentarzy


Strzały Winfrida #26 – Rise of the Good Game | Rozgrywka\nStrzały Winfrida #26 – Rise of the Good Game\nPrez napisał recenzję Rise of the Tomb Raider w wersji Xone, Razer dołożył swoje przemyślenia po ograniu gry na PC. Wynika z nich obraz gry średniej. Takiej, w którą można pograć i nawet się dobrze bawić, ale jednak nie jest to must have. Co więcej, można by pomyśleć, że lepiej ograć coś z kupki wstydu, niż zasiadać do tego tytułu. Z całym szacunkiem dla chłopaków, ale moim zdaniem są to dwaj zgryźliwi tetrycy! Postaram się wam przedstawić swoją wizję Powstania Łupieżczyni Grobowców. Jako anegdotkę powiem tylko, że ksywa Arrow wzięła się właśnie ze wspólnych partyjek w multi w Tomb Raider w 2013 roku. Tak właśnie, ze słynnych na całą Polskę „Śród z laską Preza” (Never forget – dop. Cooldan).\nObietnica wielu podróży\nPierwsze części opowiadające historię panny Croft zabierały nas w podróż dookoła globu. Głównym zarzutem wobec najnowszej gry jest odejście od tego schematu. Po pierwsze, kontynuuje to rozwiązanie z 2013 roku, po drugie zaś, moim zdaniem, dla opowiadanej historii jest to zwyczajnie lepsze. Skakanie po różnych miejscówkach może i dodawało różnorodności, ale sprawiało, że lokacje były mniejsze i bardziej hermetyczne. Tutaj mamy kilka dużych hubów, w których możemy polować, robić dodatkowe aktywności i co najważniejsze, przechodzić w tę i z powrotem pomiędzy nimi. Oczywiście jest opcja fast travel, ale jeśli tak jak ja, lubicie zbierać wszystko, to fakt, że twórcy każde miejsce zaplanowali w taki sposób, by można je było przechodzić w obie strony, przypadnie wam do gustu. Dla mnie ta spójność świata pozwala na dużo większą wczówkę. Czy mamy właściwie tylko jedną lokację? Tak. Czy jest ona zróżnicowana? Bardzo. Czy wygląda to wiarygodnie? Tak! Bardzo!\nRazer napisał zdanie, z którym nie mogę się zgodzić. A mianowicie, że gra wygląda tak jakby twórcy specjalnie pogarszali jakość niektórych miejscówek, tak żeby inne wypadały piękniej i dawały efekt wow. Choć oczywiście daleko mi do specjalizacji w ocenie grafiki, to, jako zwykły użytkownik produktu, nie znalazłem tu ani jednej „brzydkiej” lokacji. Poza tym to jest jak w prawdziwym życiu. Wchodzisz do lasu i idziesz ileś tam czasu i jest ładnie, choć las to las. Nagle jednak dochodzisz do jakieś polany, pada na nią światło, środkiem płynie strumyczek, z niego piją wodę sarny i jeleń. Wstrzymujesz oddech by uchwycić ten moment, by trwał jak najdłużej. Tak samo jest w grze. Mamy mocno zróżnicowane miejscówki: wiosenną, letnią, zimową, i turbo zimową. Do tego jaskinie, tunele czy podziemia. Każda inaczej się prezentuje, powoduje inne odczucia. Oprócz tego jest kilkanaście miejsc, które, kiedy się w nich pojawisz, sprawią, że szczęka ci opadnie, a palec sam poleci na przycisk do printscreenów. Jest ich na tyle dużo, żeby nie czuć przesytu i jednocześnie na tyle często się pojawiają, że nie czekałem z wytęsknieniem na kolejne.\nZ czym na ludzi i zwierzęta?\nPierwsze, co wpada nam w ręce, to zardzewiały rewolwer. Niedługo później otrzymujemy łuk. Do zestawu dochodzi jeszcze karabin i strzelba. Każda z kategorii ma po kilka odmian uzbrojenia. Pierwsze zawsze dostajemy w wyniku wydarzeń fabularnych. Po jednej sztuce możemy nabyć za antyczne monety u czarnorynkowego handlarza. Resztę trzeba pozbierać. Części rozrzucone są po mapach w zamkniętych skrzyniach. Trzeba trochę pomyśleć jak się dostać do większości z nich. Lizanie ścian się bardzo w tym przydaje. Pytanie, czy warto? Oczywiście grę da się przejść z podstawowym kompletem zabawek, ale nie po to jest ta różnorodność w grze, aby z niej nie skorzystać. Moje ulubione łuki bardzo różnią się w zastosowaniu. Ja wybrałem model kompozytowy, jako że interesuje mnie największa ilość obrażeń przy strzale w głowę. Nie mniej jednak dobrze biega się z czymś szybszym. Na polowania zabierałem więc te, które pozwalały szybko wyciągnąć kolejną strzałę z kołczana. Pistolety, moja druga miłość, również mocno różniły się w zastosowaniach. Ogólnie jak na grę, w której mało się strzela, bawiłem się z ekwipunkiem sporo, za co należy się jej ogromny plus. Na oko walka zajęła mi ok. 5-10% całości rozgrywki. Więcej czasu polowałem, zbierałem znajdźki i po prostu żyłem w pięknych syberyjskich klimatach.\nMamy tutaj główny wątek, który moim zdaniem jest mocno w stylu Doktora Jonesa. Oczywiście ma swoje słabostki, choć jedynie zwrot akcji naprawdę trochę gryzie po oczach. Całość historii jest dobra. Nie powinna wygrać z Wiedźminem 3 w tej kategorii, ale jest to dobra historia, trochę jak w filmie przygodowym. Kolejnym zarzutem, który chcę odeprzeć, jest zrzynka z poprzedniej przygody Lary. Moim zdaniem kompletnie niemającym podstaw. Historia czerpie garściami ze wszystkich przygód poszukiwaczy przygód. To nie powtórka z Uncharted 3, które naprawdę miało identyczną końcówkę, co dwójka. Zawsze przecież ostatecznego artefaktu broni jakaś siła. Jednak sama fabuła inaczej przedstawia całą sytuację. Do tego dochodzą wątki poboczne, które mają wpływ na odbiór historii. Żal, że nie można dokonać wyboru w jednym momencie. Nie mniej jednak ten fakt podkreśla tylko filmowość produkcji. Oprócz wątku głównego mamy zadania zlecane przez tubylców oraz sensowną ilość zbieractwa i mini wyzwań. Wszystko jest odpowiednio nagradzane i w moim odczuciu idealnie wyważone. Nie jesteśmy zmuszani by to robić, ale jeśli tylko poświęcimy na to czas, to mamy poczucie, że było warto. Dlatego też ukończyłem tytuł w 100%.\nZawartość grobowca w grobowcu\nTo, o czym jeszcze nie wspomniałem, to tytułowe grobowce. Tych jest dziewięć. Na koniec każdego z nich czytamy fragment księgi, dzięki któremu zyskujemy nowe umiejętności. Zawsze jest to coś, czego nie zdobędziemy w tradycyjny sposób. Uzupełniają one drzewko rozwijane wraz z kolejnymi poziomami. Skille te są przydatne, ale nie niezbędne. Kolejny świetny balans. Same miejscówki to zawsze zagadka przestrzenna. Fakt, że nie za trudna. Nie mniej jednak bardzo satysfakcjonująca. Dużo kombinujemy z wodą, co zawsze było wizytówką przygód panny Croft. Lokacje zapadają w pamięć w ilości większej niż jedna – na Ciebie patrzę Razer! Gdybym miał teraz je opisać, spokojnie siedem dokładnie bym przedstawił. Moim ulubionym jest w sumie ten najprostszy, który miał utrudnioną drogę poprzez spacer na krawędzi, w przepięknej scenografii. Oczywiście mogłoby być ich więcej, jednakże zestawiając liczbę grobowców z długością całej gry uważam, że proporcje te są odpowiednie.\nPolowania, crafting, różne rodzaje uzbrojenia i amunicji, przedmioty do podnoszenia, które można zamienić w różnorakie ładunki wybuchowe, zastawianie pułapek w ciałach pokonanych wrogów, wspinaczka przy użyciu kilku narzędzi, zagadki środowiskowe, walki, których wcale nie jest tak dużo. To wszystko składa się na świetną grę akcji. Taką, przy której Nathan Drake będzie się musiał ostro postarać, żeby przebić mój czas spędzony z Larą. Jedyne, co uznałbym za mało udane, to tryb wyzwań podobny do tego z Hitman: Absolution. Tak jak zaplanowanie najlepiej opłacalnego punktowo zabójstwa miało swój smaczek, tak tutaj jakoś ten tryb mi nie podszedł. Dużo bardziej chciałbym wrócić do multi, w takiej formie, jaka zagwarantowała mi status Tomb Raiderowej legendy! Słynnego łucznika, przed którym nie ma ucieczki. Na szczęście już niedługo będę mógł realizować swoje strzeleckie zapędy w Dark Souls 3 i Horizon: Zero Dawn!\nTags: #Winfrid Prez Razer Rise of the Tomb Raider Tomb Raider\n6 komentarzy 1 marca 2016\tFelietony Recenzje\n← M2 #6 American Truck Simulator →\nKorin Mnie w dyskusjach na temat fabuły najbardziej dziwi, że nigdzie nie jest komentowane to, że w...\nRozgrywka #222 – 88 55 24 · 6 hours ago\nRaegbund A mnie się trafił taki śmieszny bug: https://youtu.be/W_3NgzTv8rs Spoiler z wątku...\nRozgrywka #222 – 88 55 24 · 10 hours ago\nSzymon O, i to jest dobry nius ;-) Dzięki, czekam na całą ekipę (z Tomkiem).\nPrez To mam dla Ciebie dobrą wiadomość - Tomek wystąpi w tym tygodniu na Dokładce.\nSzymon Fajnie że wpadł Tomek, zapraszajcie go częściej. Kolaudacji nie ma, to chociaż tutaj mogę go...


Historia w murach zapisana – Wrocław WSZ Edukacja\nCofnijmy się do roku 1908. Na Ofener Strasse praca wre. Robotnicy uwijają się jak w ukropie. Czterokondygnacyjny budynek to realizacja projektu niemieckiego duetu – architekta Richarda Pluddemanna oraz inżyniera Gustava Oelsnera, inspektora budowlanego. Za kwotę ponad 800 tysięcy marek powstaje kolejna w mieście Volkschule – niemiecka Szkoła Ludowa.\nPonad trzy tysiące uczniów w 42 klasach poznaje tajniki biologii i praktyczne zastosowanie tabliczki mnożenia. W podziemiach budynku prowadzone są zajęcia z cyklu „jak zostać perfekcyjną gospodynią domową”. Dziewczynki uzyskują niezbędne umiejętności z zakresu szycia i gotowania. W przyszkolnym ogródku prowadzone są zajęcia z ogrodnictwa .W błogim spokoju mijają lata.\n…i po wojnie\nNadchodzi rok 1939, wybucha druga wojna światowa. W wyniku działań wojennych budynek ulega częściowej dewastacji. Dwuspadowy dach i ceramiczne dekoracje pozostają tylko wspomnieniem.\nPowojenne dziesięciolecie to etap żmudnej odbudowy. Rok 1961 przynosi kolejny zwrot.\nW polskim Wrocławiu przy ulicy Krakowskiej powstaje Zakład Doświadczalny Przemysłowego Instytutu Elektroniki. Zatrudniająca ponad 2 tysiące pracowników firma wytwarza lampy elektronowe.\n- W naszej fabryce pracowały w zasadzie same kobiety – opowiada pan Jan, stolarz.\n- Wykonywały lekkie prace, jak obsługa maszyn. Mężczyźni zajmowali się głównie naprawami, ewentualnie tak jak ja pracowali w stolarni, robiąc pudełka na lampy.\nPan Jan zamyśla się na chwilę i lekko uśmiecha, wspominając stare czasy.\n- To był największy taki zakład na Dolnym Śląsku w tamtych czasach. Z puli firmowej można było nawet mieszkanie dostać.\nW 1965 roku zakład zmienia nazwę na Doświadczalny Zakład Lamp Elektronowych „DOLAM”.\nLata 70. to czas produkcji cienkowarstwowych układów hybrydowych kontaktronów oraz wyświetlaczy ciekłokrystalicznych .\n- Produkowaliśmy dla państwa, a dokładniej rzecz biorąc dla wojska – kontynuuje pan Jan. – Obowiązywała nas ścisła tajemnica. Za czasów, kiedy prawie każdy miał swojego szpiega, dla własnego bezpieczeństwa lepiej było trzymać język za zębami.\nMimo ciężkiej pracy i zaostrzonych wymogów bezpieczeństwa, pan Jan wspomina również zabawne chwile:\n- 8 marca każda kobieta dostawała czerwonego goździka i rajstopy. Proszę się nie śmiać. W czasach, gdy półki sklepowe świeciły pustkami, takie rajstopy były prawdziwym rarytasem.\nKoniec lat 90. to wszechobecna prywatyzacja. Przedsiębiorstwo państwowe „UNITRA-DOLAM” zostaje przekształcone w spółkę akcyjną, jednocześnie zmienia swoją siedzibę.\nBudynek przy ulicy Krakowskiej staje się własnością Ośrodka Kształcenia i Doskonalenia Zawodowego „Edukacja”. Od 2000 roku rozpoczynają się prace remontowe mające przynieść budowli jej dawną świetność.\n- Jeszcze wiele pracy przed nami – mówi Bogusław Michalski, dyrektor administracyjny WSZ „Edukacja”. Miejmy nadzieję, że wspólnymi siłami sprawimy, że budynek stanie się jednym z klejnotów architektonicznych współczesnego Wrocławia.


Zmarła najstarsza mieszkanka Chełma. Zofia Książek miała 107 lat - Dziennik Wschodni\nZmarła najstarsza mieszkanka Chełma. Zofia Książek miała 107 lat\nWe wtorek, 21 lipca w wieku 107 lat zmarła Zofia Książek, najstarsza mieszkanka miasta. W latach 1944 – 1972 była poloni-stką w I Liceum Ogólnokształcącym im. Stefana Czarnieckiego.\nChcą uczcić pamięć Antoniego Ostowicza, pilota z Rożdżałowa 4 1\nZmarł Lech Zaciura, autor książek dla dzieci 9 1\nPrzyszło nam pożegnać szlachetną, niezapomnianą koleżankę oraz szanowanego pedagoga bez reszty oddanego kształceniu i wychowaniu wielu pokoleń Czarniecczyków – mówi Robert Wojciechowski, zastępca dyrektora I LO.\n- Panią profesor zawsze darzyliśmy ogromnym szacunkiem i zaufaniem – mówi jej były uczeń Janusz Krzywicki, w przeszłości nauczyciel i zastępca dyrektora I LO. - Była zdecydowana w poglądach i sprawiedliwa w osądach. Przy bardzo wielu przezwiskach, jakie nadawaliśmy swoim nauczycielom pani profesor miała przydomek od imienia – „Zosia”. Było w nim wiele ciepła, miłości i szacunku.\nKrzywicki pamięta też, jak przygotowując klasowy zjazd – 30 lat po maturze – wraz z kolegami odwiedzili swoją polonistkę. Leżała wówczas w szpitalu. Pani profesor w pewnym momencie powiedziała: „czekaj no, Janusz, czekaj! Jak wyście siedzieli w klasie... ?” I przymknąwszy oczy wymieniła wszystkich uczniów, ponad 40 osób, nie pomyliwszy się co do jednego nazwiska i jeszcze podając kto, z kim i w którym rzędzie siedział!\nW stulecie swoich urodzin Zofia Książek otrzymała honorowe obywatelstwo miasta. Z kolei w tym roku czwórka obecnych uczniów I LO poświęciła jej swój film zatytułowany „Książki Zofii Książek”. Ten obraz w ramach konkursu ogłoszonego przez krakowskie Muzeum Galicja i podobną placówkę w Kalifornii zdobył trzecie miejsce.\nW filmie wystąpiła Julia Karpińska z klasy dziennikarskiej, kuzynka Zofii Książek.\n- Przygotowując film oczywiście odwiedziliśmy ciocię w jej domu - mówi Julia. – Niestety, z racji wieku miała już kłopoty z mówieniem. Po jej oczach widzieliśmy jednak, że była zadowolona z naszej wizyty. To było bardzo wzruszające.\nZofia Książek będzie pochowana dzisiaj na Cmentarzu Parafialnym przy ul. Lwowskiej. Msza żałobna zostanie odprawiona o godzinie 14 w Kościele pw. Rozesłania Świętych Apostołów.\nChełm Zofia Książek\nGość / 26 lipca 2015 o 00:03\nDla wielu sympatyków PO Pani Profesor Książek była postacią bardzo nielubianą - głównie z powodu Jej sympatii dla ugrupowań prawicowych i pozytywne zdanie o Lechu i Jarosławie Kaczyńskich oraz z powodu bliskich związków z Kościołem Katolickim.\nGość / 25 lipca 2015 o 15:55\nTo była i moja Pani Profesor-Ona wpoiła w nas-uczniów wartości, którym jesteśmy wierni. Kończy się pewna epoka wraz z odejściem Pani Profesor Zofii Książek\nGość / 24 lipca 2015 o 16:12\nMusiala bardzo oslabis budzet zus dlatego trzeba Podniesc wiek emerytalny bo skad pozniej Wziasc pieniadze na in vitro\nGość / 24 lipca 2015 o 15:01\n...hm...wszystko ma swój początek i swój koniec. Nie byłam uczennicą Pani Książek, ponieważ edukację rozpoczęłam w latach siedemdziesiątych ub. wieku. Natomiast oboje moi rodzice z wielkim przywiązaniem i miłością wyrażali się o swojej Pani od polskiego. Nie pomnę już detali, ale chyba była to jedyna osoba, o której tak chętnie i kwieciście opowiadali. Miasteczko nad Uherka ma swoją historię nie tylko materialną, ale w pamięci o ludziach także. Zmieniło się bardzo wiele, bo i migracja z okolicznych wiosek spowodowała dynamiczny przyrost mieszkańców, ale o tych dawnych Chełmianach pamięć zachować warty by było! Najprawdopodobniej dlatego tylko od czasu do czasu odwiedzam strony chełmskich portali, aby dowiedzieć się, co tam jest słychać! Podróż sentymentalna ograniczana do wirtualnej przestrzeni ...\n...hm...wszystko ma swój początek i swój koniec. Nie byłam uczennicą Pani Książek, ponieważ edukację rozpoczęłam w latach siedemdziesiątych ub. wieku. Natomiast oboje moi rodzice z wielkim przywiązaniem i miłością wyrażali się o swojej Pani od polskiego. Nie pomnę już detali, ale chyba była to jedyna osoba, o której tak chętnie i kwieciście opowiadali. Miasteczko nad Uherka ma swoją historię nie tylko materialną, ale w pamięci o ludziach także. Zmieniło się bardzo wiele, bo i migracja z okolicznych wiosek spowodowała dynamiczny przyrost mi... rozwiń\nGość / 24 lipca 2015 o 13:18\nŚwieć Panie nad jej duszą, piękny wiek ['].


Rok szkolny 2011/2012 - Szkoła Podstawowa nr 5 im. Króla Władysława Łokietka w Lublinie\nStrona główna Szkolne Koło Caritas Rok szkolny 2011/2012\nDar serca - zbiórka w hipermarkecie "Real"\nW dniach 8 i 9 kwietnia uczniowie ze Szkolnego Koła Caritas kwestowali w hipermarkecie Real. Puszki na koniec zbiórki były bardzo ciężkie, koszyki prawie pełne produktów spożywczych trwałych.\nRóżnie bywało z odpowiedzią na prośbę o pomoc w godnym przeżyciu świąt przez potrzebujących. Większość przechodzących odnosiła się jednak ze zrozumieniem i chętnie przekazywała dary pieniężne, bądź rzeczowe. Niektórzy dziękowali młodzieży za dobroczynną akcję.\nKwesta wypadła pomyślnie.\nOto tylko niektóre z kartek świątecznych, jakie członkowie naszego koła przygotowali i przekazali Caritas Lublin. Zostaną one rozesłane do sponsorów Caritas z życzeniami Wesołych Świąt.\nW taki oto prosty sposób my również możemy podziękować za dar serca ludziom dobrej woli.\nPodsumowanie zbiórki pod hasłem "Pomóż Japonii\n"Pomóż Japonii" - takie hasło przyświecało zbiórce na rzecz poszkodowanych w wyniku tsunami w Japonii. Dzięki hojności społeczności naszego gimnazjum członkom SKC udało się zebrać około 100 zł. Kwotę tę przekazaliśmy na konto Caritas.\nPodsumowanie zbiórki na "Adopcję na odległość"\nCzłonkowie Szkolnego Koła Caritas podsumowali zbiórkę datków, która odbyła się w czasie rekolekcji wielkopostnych. Wpłaciliśmy na konto lubelskiego Caritas kwotę 250 złotych. Pieniądze te wspomogą fundusz „Adopcji na odległość”.\nApel o pomoc dla poszkodowanych w Japonii\nBp Mieczysław Cisło, administrator archidiecezji lubelskiej, zwraca się z prośbą o pomoc dla mieszkańców Japonii: „Caritas Polska, w porozumieniu z Konferencją Episkopatu Polski, organizuje pomoc materialną na rzecz poszkodowanych przez trzęsienie ziemi i tsunami w Japonii. Okażmy teraz naszą solidarność z ciężko doświadczonymi cierpieniem mieszkańcami Japonii".\nCzłonkowie SKC organizują zbiórkę pieniędzy na terenie naszego gimnazjum. Odbywać się ona będzie w dniach 22 - 25 marca. Cały dochód przekazany zostanie Caritas archidiecezji lubelskiej.\nOstatni tydzień karnawału Szkolne Koło Caritas rozpoczęło bardzo słodko. W Tłusty Czwartek zorganizowaliśmy kiermasz ciast. Cieszył się dużym powodzeniem. Ci, którzy skusili się na małe "co nieco" nie żałowali i prosili o więcej.\nNAJWAŻNIEJSZE jednak, że dochód z kiermaszu został przeznaczony na Fundusz Stypendialny św. Jadwigi.


Nie wiek, ale to "coś" w Monice jest powalające. No i najgorsze dla naszych celebrytek , że tego cholernego "czegoś" nie można sobie wstrzyknąć, wklepać ani wszczepić.\nPiękna, klasyczna i utalentowana. Tylko pozazdrościć :)\n"Monica Bellucci ma prawie 50 lat i nadal jest seksowna!"\nTo niedopuszczalne! Jak ona tak może?\nChyba obowiązują pewne zasady, no nie?\nWg mnie jest niesamowicie piękna - twarz ma ładną, ale figurę cudowną :)\n"Nie przeraża mnie nagość, ponieważ nie ma dla mnie nic piękniejszego niż ludzkie ciało."\nJak się ma TAKIE ciało... :-)\n"Bellucci ma 47 lat i nadal żyje! " Niesamowite, w tym wieku powinno się już chyba według was gryźć glebę.\nPiękno i klasa.\nco tam 50lat-prom discowery to przy niej chinska petardka.


Inwestycja w monety ze srebra - Ambient\nW dobie zawirowań na rynkach finansowych na całym świecie jesteśmy coraz bardziej ostrożni, jeśli chodzi o inwestowanie naszych pieniędzy w instrumenty finansowe, których nie jesteśmy w stanie dotknąć. Dotknąć w sensie jak najbardziej dosłownym. Przestajemy ufać obligacjom czy akcjom, nie wierzymy w żadne instrumenty rynku pieniężnego i zaczynamy skupiać się na znacznie bardziej poważnych sposobach inwestowania pieniędzy. Takim sposobem mogą być złote i srebrne monety.\nPrzed wieloma laty pieniądze posiadały wartość nie dlatego, że umawialiśmy się na ich wartość, ale dlatego, że srebrne monety i złote monety miały wartość samą w sobie, a potem wszystkie banknoty miały pokrycie w złocie i w każdej chwili można było dostać swoje złoto za banknot w zależności od nominału. Taki system był stabilny, ale niezbyt wygodny, bo złota nie przybywało. Współczesne złote monety i te ze srebra to raczej produkt lokacyjny, czyli sposób na inwestowanie swoich pieniędzy. Decydując się na zakup srebrnych monet zamieniamy nasze pieniądze papierowe na pieniądze z prawdziwego srebra, dzięki czemu ich emitent może paść, gospodarka może się zawalić, a srebro cały czas będzie miało swoją wartość. W przypadku takiego kryzysu prawdopodobnie znacznie większą niż w czasie ich wybicia.\nZazwyczaj osoby zaczynające swoją przygodę ze złotymi i srebrnymi monetami zaczynają od tych drugich, ponieważ monety o danej wadze będą w naturalny sposób znacznie mniej kosztowne od monet wykonanych ze złota, co pozwala już na starcie zaopatrzyć się w szerszą gamę monet, a nie tylko w pojedyncze sztuki.\nPosted in O ekonomii\n« Samodzielne cyklinowanie parkietów\nObjawy nietolerancji krowiego mleka »


Pennetta, Schnyder i Ula Radwańska w krainie diabłów tasmańskich | Aktualności | Tenisklub\n11.01.2009 00:17, Tomasz Krasoń, źródło: sonyericssonwtatour.com/własne, foto: sonyericssonwtatour.com\nTo już ostatni przystanek przed wielkoszlemowym Australian Open. Na starcie zawodniczki z szerokiej światowej czołówki, m.in. Flavia Pennetta, Patty Schnyder i Anna Czakwetadze. W puli nagród 220 tysięcy dolarów. Już dzisiaj w Hobart, największym mieście Tasmanii, rozpoczyna się turniej Moorila Hobart International.\nHistoria imprezy sięga 1994 roku. Od tamtej pory w Hobart triumfowały m.in. Kim Clijsters, Chanda Rubin i Alicia Molik. W tym roku impreza została zakwalifikowana do kategorii WTA International i w związku z tym w puli nagród znalazło się 220 tysięcy dolarów. Dla zwyciężczyni przewidziano 37 tysięcy „zielonych”, a zawodniczka pokonana w finale otrzyma 19 tysięcy dolarów.\nNa liście uczestniczek imprezy brakuje nazwisk z pierwszej dziesiątki rankingu WTA. Najlepsze tenisistki świata wybrały rozgrywany w tym samym czasie turniej rangi Premier w Sydney. Nie oznacza to jednak, że w Hobart nie pojawią się gwiazdy. Z „jedynką” rozstawiona została rewelacja drugiej części poprzedniego sezonu, Flavia Pennetta, a z „dwójką” Patty Schnyder, która przed 11 laty właśnie na Tasmanii zdobyła pierwszy ze swoich jedenastu singlowych tytułów. Bezpośrednio z rankingu miejsce w turnieju głównym zagwarantowane miała tylko jedna Rosjanka. Jest nią 21-letnia Anna Czakwetadze – 18. rakieta świata, która w Hobart triumfowała przed 2 laty.\nW turnieju w Hobart zagrają trzy triumfatorki Moorila International sprzed lat (oprócz Schnyder i Czakwetadze jeszcze Jie Zheng). Zabraknie jednak ubiegłorocznej zwyciężczyni, Greczynki Eleni Daniilidou, która po przerwie spowodowanej kontuzją przygotowuje się do występu w Australian Open.\nPomimo iż odległość pomiędzy Hobart a Warszawą wynosi ponad 16 tysięcy kilometrów w imprezie nie zabraknie polskich akcentów. Na starcie eliminacji stanęły bowiem dwie nasze reprezentantki. Wprawdzie Marta Domachowska uległa w drugiej rundzie Lourdes Domiguez Lino, ale Urszula Radwańska walczy w nocy z soboty na niedzielę o awans do turnieju głównego. Jej rywalką jest Kanadyjka Stephanie Dubois. Można jednak przypuszczać, że 18-letnia krakowianka nie odniesie spektakularnego sukcesu w Moorilla Hobart International ze względu na… napięty terminarz startów. Już w środę zaczynają się bowiem eliminacje wielkoszlemowego Australian Open, w których bierze udział młodsza z sióstr Radwańskich.\nPoza dwoma rodowitymi Polkami w imprezie uczestniczy Olivia Rogowska – Australijka mająca korzenie w Kraju nad Wisłą. Podobnie jak Sally Peers i Jessica Moore otrzymała ona „dziką kartę” do turnieju głównego.\nZobacz drabinki turnieju Moorilla Hobart International!\nSprawdź, jak polskie tenisistki radziły sobie w eliminacjach turnieju!


Adobe Lightroom Mobile – ważna aktualizacja dla urządzeń Apple | Fotopolis.pl\nOstatnio informowaliśmy o tym, że wraz z nową aktualizacją 1.4, Lightroom Mobile stał się w końcu darmowym programem na urządzenia z Androidem. Teraz Adobe udostępniło kolejne ważne uaktualnienie 2.1. Niestety jest ono dostępne wyłącznie dla produktów mobilnych Apple. Jednak wkrótce – tak jak było to w przypadku softu 1.4 – powinniśmy się doczekać nowego oprogramowania także i na Androida.\nWraz z nową wersją aktualizacji Adobe Lightroom Mobile otrzymuje wiele istotnych zmian związanych nie tylko z postprodukcją, lecz także ogólnym działaniem programu. Teraz jest on kompatybilny z iOS 9 (wspiera 3D Touch oraz inne funkcje systemu) oraz otrzymuje wsparcie dla iPada Pro. Ponadto, soft 2.1 wyposażył mobilnego Lightrooma w opcję Point Curve, dzięki której zyskujemy możliwość szczegółowego ingerowania w krzywą tonalną zakładki Tone Curve. Od teraz jesteśmy w stanie nie tylko zaznaczyć punkty na linii, lecz także modyfikować poszczególne kanały RGB. Do tej pory takie opcje były dostępne wyłącznie w stacjonarnej wersji programu. Co więcej, w module pojawia się także nowa funkcja Split Toning. Za jej sprawą nałożymy na najjaśniejsze i najciemniejsze partie planu fotograficznego odcień i zabarwienie, co znacznie zwiększa edycyjne możliwości programu. Otrzymujemy także zakładkę HSL (Hue/Saturation/Luminace), w której za pomocą odpowiednich suwaków zwiększymy lub zmniejszymy nasycenie wybranych kolorów.\nAdobe Lightroom Mobile umożliwia edycję i wywoływanie plików RAW/DNG za pomocą urządzeń mobilnych. Usługa zsynchronizowana jest z katalogiem Lightrooma na pulpicie komputera, dzięki czemu umożliwia szybką wymianę zdjęć między urządzeniami. Zmiany dokonane za pomocą aplikacji mogą być na bieżąco synchronizowane z programem zainstalowanym na komputerze. Aplikacji potrzebuje minimum 8GB wolnego miejsca na dysku i 4-rdzeniowy procesor 1.7GHz. Wersja mobilna umożliwia też obróbkę zdjęć w trybie offline.\nWięcej szczegółów o wprowadzonych zmianach jest dostępnych na stronie Apple. Bezpłatną wersję programu na tablety lub smartfony możecie pobrać z platformy itunes.apple.com lub aplikacji App Store.


Szablon:SG ciekawostki: Różnice pomiędzy wersjami – Conlanger\nSzablon:SG ciekawostki: Różnice pomiędzy wersjami\nWersja z 23:56, 12 sie 2020 (pokaż źródło)\n*...'''[[Język sandyjski|sandyjski]]''' jest językiem Jasnego Sfinksa?\n*...'''[[Język protogamajski|język protogamajski]]''' jest podstawą dla wielu innych języków gamajskich, a sama nazwa jest powiązana z dyskusją na temat kontynuantów prasłowiańskiego *'''g''' w językach wschodniosłowiańskich?\n*...'''[[Język lutracki|język lutracki]]''' jest używany na Sōrelu przez mieszkańców Archipelagu Lutrackiego?\n*...w '''[[Język āhora|ahorze]]''' występuje wiele zapożyczeń z języka rosyjskiego?\n*...godłem '''[[Erutia|Erutii]]''' jest biała gęś gęgałka?\n*...w '''[[Język albioński|języku albiońskim]]''' napisany jest wiersz „'''''Hihdyonn enrhe...'''''”?\n*...na forze działa '''[[Societas Ranicum|Societas Ranicum]]'''?\n*...'''[[Fauna i flora Kyonu|fauna i flora na Kyonie]]''' jest dużo bardziej różnorodna niż na Ziemi?\n*...'''[[Język ərütat|Erutat]]''' pozwala na utworzenie bardzo złożonych kombinacji wyrazowych dzięki rozbudowanemu słowotwórstwu.?\n*...'''[[Język tarejski|tarejszczyzna]]''' należy najpewniej do grupy [[języki nuweńskie|języków nuweńskich]]?\n*...'''[[Tarum]]''' znajduje się we Wschodnim Kyonie, choć jego mieszkańcy najprawdopodobniej przybyli w starożytności z północy?\n* ...'''[[Język olseski|język olseski]]''' (ols. Hafănz Ołéṕes [[Plik:H_ols.png]][[Plik:A_ols.png]][[Plik:F_ols.png]][[Plik:Ă_ols.png]][[Plik:N_ols.png]][[Plik:Z_ols.png]][[Plik:SPA_ols.png]][[Plik:O_ols.png]][[Plik:Ł_ols.png]][[Plik:É_ols.png]][[Plik:Ṕ_ols.png]][[Plik:E_ols.png]][[Plik:S_ols.png]], dosł. ''mowa olseska'') jest linguą francą Wschodu [[Kyon|Kyonu]], wykorzystywaną w handlu, polityce i kulturze?\nWersja z 23:56, 12 sie 2020\n...Tangia jest mocarstwem morskim i handlowym na Kyonie?\n...astralogermański charakteryzuje się wpływami języka angielskiego, niemieckiego i niderlandzkiego, a także języka szemierskiego, języków romańskich i języków słowiańskich?\n...sandyjski jest językiem Jasnego Sfinksa?\n...język protogamajski jest podstawą dla wielu innych języków gamajskich, a sama nazwa jest powiązana z dyskusją na temat kontynuantów prasłowiańskiego *g w językach wschodniosłowiańskich?


Knudge.me - Skuteczna mikro-nauka języka angielskiego w ramach powiadomień - Android download na Programosy.pl\nKnudge.me to niezwykle innowacyjna, całkowicie nowatorska i zupełnie unikalna aplikacja mobilna przeznaczona do nauki języka angielskiego, która umożliwia uczenie się małych porcji wiedzy w ramach... otrzymywanych powiadomień! Brzmi ciekawie? Ale wykonano też wspaniale! Przekonajmy się więc, jak w szczegółach przebiega korzystanie z tego przełomowego programu, a wydanego dla urządzeń przenośnych z systemem operacyjnym Android.\nPo pierwszym uruchomieniu trzeba się zarejestrować. Zrobimy to za pośrednictwem serwisu społecznościowego Google+ albo Facebook. W kolejnym kroku wybierzemy interesujący nas kurs. W chwili pisania, dostępnych było 5 następujących: 150 słów na poziomie łatwym, 200 słów na poziomie średnim, 200 słów na poziomie zaawansowanym, 250 idiomów, 100 czasowników frazowych, zaś w przygotowaniu - 200 homonimów. (Idiom to wyrażenie właściwe dla danego języka i nie dające się przetłumaczyć w bezpośredni, dosłowny sposób. Homonimy to z kolei słowa identyczne w zapisie i brzmieniu, ale mające różne znaczenia). Następny krok polega na określeniu liczby powiadomień, które będziemy chcieli otrzymywać w ciągu dnia. Domyślnie ustawiono 6, zaś wskazać można wartość z przedziału 2-12.\nWłaściwy interfejs składa się z 2 zakładek. Pierwsza z nich ("Home") zawiera niejako newsy. Dowiemy się np. tego, dlaczego forma mikro-nauki jest skuteczna i kiedy zostanie odblokowana najbliższa karta poprzez powiadomienie. Karta - bo to właśnie na niej polega nauka oraz jej powtórka. Przykładowo, w kursie nauki idiomów (choć w innych jest podobnie), karta przedstawia 4 rzeczy: idiom, niekiedy jego ilustrację, znaczenie, wykorzystanie. Z każdą taką kartą powiązane są 2 funkcje: dodania do ulubionych oraz oznaczenia, że powiązane wyrażenie już się zna. Natomiast druga zakładka ("My Course") daje możliwość przejrzenia całej zawartości wybranego kursu (czyli wszystkich słów/zwrotów) i poznania dotychczasowych statystyk nauki. Dostępna jest tu także opcja edycji liczby dziennych powiadomień.\nJak w końcu przebiega sama nauka/powtórka? Pierwsze powiadomienie aplikacji (musimy być online) otrzymuje się już ok. 10 minut po jej pierwszym uruchomieniu (tak przynajmniej było w trakcie naszego testu). Kontynuując przykład kursu idiomów: po otworzeniu systemowego panelu wyświetlane jest pytanie dotyczące znaczenia jednego z nich. Po tapnięciu wyświetlone zostaje natomiast duże okienko z 3 wariantami odpowiedzi i od razu po wskazaniu tej, jak się zdaje, "prawidłowej", poznaje się, czy to dobra, czy może jednak zła odpowiedź. Koniec. Oprócz opcji dodania do ulubionych i oznaczenia znajomości, okienko/karta oferuje także opcję anulowania jej widoku. Wszystkie nieprzeczytane powiadomienia przejrzymy w zakładce startowej (czyli "Home").\nAplikacja jest doskonała nie tylko pod względem projektu i pomysłu, ale również i formy - to Material Design w najlepszej jakości. Naprawdę, wielką przyjemnością jest wobec tego korzystanie z tej platformy edukacyjnej. Jeżeli nie podobają Wam się tradycyjne elektroniczne metody nauki albo może nie dają takiego rozwoju, jakiego oczekujecie, musicie skorzystać z omawianej. Nie macie innego wyjścia!\nPS. Warto również wiedzieć, że w chwili pisania zajmowaliśmy się wczesną wersją programu, która na 272 oceny użytkowników w Google Play miała 253 oceny najwyższe, a średnią na ekstremalnie wysokim poziomie 4,9. To kolejny gigantyczny argument, aby przetestować metodę Knudge.me na własnej skórze. Osobiście uznajemy program za jeden z najlepszych w kategorii edukacyjnych w ogóle. Będzie o tej aplikacji głośno na 100%.\nZałożenie konta poprzez Google+ albo Facebooka jest konieczne. Tryb online jest potrzebny do otrzymywania powiadomień.\nKnudge.me dla Android\nProgram Knudge.me dodało do ulubionych: 0 użytkowników\nUdostępnij program Knudge.me\nInformuj mnie o nowych komentarzach do Knudge.me\n2 ChordProg Ear Trainer\n3 Music Notation\n4 Pierwsza Pomoc Nestlé\n5 Matematyka na 5!\n6 Chat in English with Andy Bot\n7 Fizyka na 5!\n8 Mistrz ortografii\n9 Prawo Jazdy 360\n11 Angielski z kryminałem


Airmail - moje wrażenia - Mac App Store - Forum MyApple.pl\nAirmail - moje wrażenia\nRozpoczęty przez uaru , 04 lut 2017 12:46\nNapisano 04 lutego 2017 - 12:46\nZachęcony dobrymi recenzjami pozwoliłem sobie na zakup programu Airmail dla Mac. Wersja aktualna, czyli 3.\nNiestety, w sumie porażka.\nProgram w ogóle nie posiada wbudowanej obsługi S/MIME w standardzie. Można dodać jako plugin. W tym celu trzeba założyć konto na jakimś portalu hockeycośtam, i stamtąd ściągnąć plugin. Jest rok 2017, to jest deal breaker. Ściągam tak ważną aplikację jak program pocztowy z App Store dlatego, że tam miała jakiś code review, i nie chcę dodawać do niej jakichś zewnętrznych pluginów.\nDruga sprawa, gdy dołączony jest załącznik kilka MB, Airmail potrafi się zamrozić całkowicie, dopóki załącznik nie zostanie ściągnięty.\nNo i właściwie koniec recenzji, bo dopóki oni coś nie zrobią z tymi dwoma problemami, to o pozostałych, bez wątpienia fantastycznych cechach programu nie ma co nawet pisać.\nTrzecia sprawa, ekran dodawania konta w konfiguracji wieloekranowej jest przyspawany tylko do jednego ekranu, i nie da się go przenieść. To juz drobiażdżek naprawdę.\nPS. Wygląda na to, że S/MIME i GPG w końcu będzie - te pluginy to jakieś bety. Nadzieja więc jest - jednak to oznacza, że program nie jest jeszcze gotowy.\nMój wyjątkowo krytyczny stosunek bierze się stąd, że sobie po tym programie wiele obiecywałem.\nUżytkownik uaru edytował ten post 04 lutego 2017 - 12:51\nNapisano 04 lutego 2017 - 13:12\nŹle wybrałeś, do S/MIME to:\nPostbox (taki usprawniony i nowoczesny Thunderbird, no dosłownie, bo na jego kodzie) https://www.postbox-inc.com/\nJak Thunderbird coś robi to postbox też, tyle, że nie po polsku. Ale przynajmniej ładniej wygląda.\nno i Thunderbird, wiadomo starożytny muł, rozwijany teraz już tylko przez zapaleńców, wyglądający dokładnie jak powinien wyglądać program rozwijany przez zapaleńców (czyli w sumie tak jak wyglądały programy 10 lat temu), ale przynajmniej za darmo, i jedno co można o nim dobrego powiedzieć to DZIAŁA i żre RAM jak mało co\nUżytkownik ciotka_paszczaka edytował ten post 04 lutego 2017 - 13:25\nNapisano 04 lutego 2017 - 14:45\nZ Thunderbirda korzystałem w czasach starożytnych. A potem zaimportowałem archiwum do Maila i jakoś przez lata było dobrze. Dalej nie jest źle, ale jakoś miałem nadzieję, że będzie lepiej.\nAle tak w ogóle to myślałem, że teraz to już wszystkie programy mają to wsparcie. Toż i Outlook to ma.\nJęzyki obce mi nie przeszkadzają, ja z tego pokolenia, gdy nawet polskich znaków w komputerach nie było. Jak program rozmawia ze mną po polsku czuję się nieswojo. ;-)\nA poza tym, jak komunikat błędu po angielsku wklei się do google'e, to więcej informacji można znaleźć.\nPostbox wygląda nieźle, ale na razie mi się odechciało zmian. Wrócę do tego później, a w międzyczasie i ten Airmail może dojrzeje. Poskarżyłem się do nich bezpośrednio, może naprawią co nie działa. Zwłaszcza, że skoro mają pluginy w fazie beta, to może je dołączą do pełnej wersji w jakiejś przewidywalnej przyszłości...\nA na razie podstawowe potrzeby Mail zaspokaja, jakiejś większej tragedii nie ma.\nNapisano 04 lutego 2017 - 15:06\nMail dobry jest, jak się człowiek przyzwyczai, czego Mail nie potrafi.\nDobry, nie żre RAMU, działa. Takie moje zdanie jest.\nProblemy z Outlookiem, załacznikami, html-em, no kurde. Tak.\nAle nie znalazłem idealnego programu do maila pod Maka.\nNapisano 17 marca 2017 - 14:57\nJak korzystam z UNIBOX jest fajny.\nNapisano 30 lipca 2017 - 20:12\nTo ja się podepnę by zamieszania nie robić. Kiedyś go testowałem i wszystko było OK poza jednym. Tworzył on te swoje foldery dodatkowe na każdym serwerze i nie dało się ich usunąć. To znaczy dało ale i tak się instalowały. Czy mógłby ktoś się wypowiedzieć kto go używa czy w najnowszej wersji ta niedogodność została jakoś naprawiona aby nie tworzył swoich folderów automatycznie i dało się to wyłączyć. Chodzi o wersję na mac i żeby nie tworzyć nowego tematu na iphona. Support twierdzi, że jest to możliwe ale jakoś im nie wierzę.\nNapisano 30 lipca 2017 - 23:48\nTak, można to wyłączyć w opcjach konta pocztowego.\nNapisano 31 lipca 2017 - 20:14\nWłaśnie wczoraj testowałem z gmail i kilkoma kontami we własnej domenie. Za każdym razem dodawało foldery Airmaila na serwerze Google w Gmailu w etykietach i na serwerze poczty we własnej domenie. Usuwanie ręczne pomagało ale po restarcie programu wczytywały się automatycznie.\nNapisano 31 lipca 2017 - 21:08\nJak odznaczyłem automatyczne mapowanie folderów i odznaczyłem tworzenie niestandardowych folderów to po wykasowaniu etykiety z Gmaila nic mi nie tworzy. Sprawdziłem to specjalnie. Najnowsza wersja z AppStore.\nUżytkownik ciotka_paszczaka edytował ten post 31 lipca 2017 - 21:09\nNapisano 26 grudnia 2018 - 12:31\nApple Mail jest po prostu zbyt doskonały. nie musisz przechodzić do innego programu pocztowego.


Zanim zostaniemy sami – Nowy Kurier Galicyjski\nZanim zostaniemy sami\nNie opadł jeszcze kurz po pośpiesznym opuszczeniu Afganistanu przez Amerykanów. Dziwny to kurz, gdyż nie wiadomo, kto go wzbudził. Samochody i wozy pancerne zostały na miejscu. Nikt nie zapalił nawet silników. Sprzęt wojskowy, często wysokiej klasy pozostał nietknięty. Nikt nie wydał rozkazu: „zniszczyć broń”. W pamięci są sceny z filmów z II wojny światowej – nie można oddać broni w ręce wroga. Czasem wystarczy jeden kanister, tymczasem wyjście z Afganistanu wprawiło w zdumienie cały świat. W kategoriach prestiżu międzynarodowego hegemona była to kompletna porażka.\nKurz jeszcze nie opadł, ale tlą się natrętne myśli, co z tego wynika dla nas? Pośpieszne wyjście mocarstwa z przestrzeni, którą było zainteresowane przez 20 lat. Niemalże z dnia na dzień. Czy może to się powtórzyć gdzie indziej? Czy któregoś dnia zostaniemy sami? Już tak kiedyś było. Zwycięskie imperium ze wschodu w pochodzie przez Europę Środkowo-Wschodnią przeciw faszyzmowi zadeptało wszystko, co miało na swojej drodze. Alianci nawet nie specjalnie udawali, że są zainteresowani obroną swego najlepszego sojusznika, który z dnia na dzień stał się niepotrzebnym sojusznikiem. Klamka zapadła. Kurtyna została opuszczona. Zostaliśmy sami.\nW czasie II wojny światowej mieliśmy za sobą doświadczenie ludobójstwa Polaków na Wołyniu i w Galicji. Ciężko było się w takich warunkach bratać z Ukraińcami… Jednak powstał mały lokalny sojusz taktyczny AK-WiN i UPA, który zakończył się odbiciem więźniów z komisariatu w Hrubieszowie. Jak się rzekło, sojusz był taktyczny. Nikt nikomu tu nie ufał i patrzył na ręce znienawidzonemu partnerowi. Przyniosło to jednak wymierny skutek. Co chyba najważniejsze, mogła odetchnąć z ulgą ludność cywilna.\nPo I wojnie światowej też praktycznie zostaliśmy sami. W czasie nawały bolszewickiej pewnej pomocy udzielili Rumuni – szykował się już sojusz polsko-rumuński i bratankowie – Węgrzy. Poza tym byliśmy w porozumieniu z Ukraińską Republiką Ludową. W polityce nie ma idealnych sojuszy, ale ten sprzymierzeniec okazał się wierny do końca. Można zaryzykować tezę, że nawet wbrew instynktowi samozachowawczemu. Znowu można powiedzieć, że był to sojusz taktyczny, ale jego skutki dla Rzeczypospolitej były dobre.\nPoeta, który wychował się we Lwowie, napisał:\nCi, których spotkało nieszczęście są zawsze samotni.\nObrońcy Dalajlamy, Kurdowie, afgańscy górale (znów Afganistan!).\nNależy pamiętać te słowa. To co dzieje się ostatnio na zachodniej i północnej granicy Białorusi nie napawa optymizmem. Prowadzona jest przeciwko nam wojna. Kinetyczna przeciw Ukrainie, hybrydowa przeciwko zachodnim państwom NATO, w tym Polsce. Zanim zostaniemy znów sami, nie dajmy się sprowokować. Lista krzywd jest długa. Pierwszy z brzegu to chociażby kościół Marii Magdaleny we Lwowie, ale wyciągnijmy wnioski z historii.\nNic nie poradzimy na to, że jesteśmy sąsiadami. Z sąsiadami można mieć na pieńku, ale gdy płonie dom sąsiada, wszyscy chwytają za wiadra, bo w rezultacie ogień może przejść na nasze domostwa. Zatem zanim zostaniemy sami, nie pozwólmy byśmy byli osobno.\nTekst ukazał się w nr 17 (381), 17–30 września 2021\nPrevious PostWojna to nie jest ekranowa fikcja\nNext PostBezkrwawy zamach z trzema morderstwami


pieluszka z muślinu organicznego\n» pieluszka z muślinu organicznego - love\npieluszka z muślinu organicznego - love\nKod produktu: pieluszka z muślinu organicznego - love\nPiękna pieluszka z organicznego muślinu francuskiej marki Main Sauvage.\nIdealna już od pierwszych chwil dziecka. Posiada certyfikat Oexo - Tex Standard 100.\nPozbawiona toksycznych substancji, wykonana w 100 % z muślinu.\nTo niezbędnik każdej wyprawki maluszka. Sprawdzi się idealnie jako nakrycie pod główkę dziecka, śliniaczek, nakrycie dla mamy do karmienia.


Duża Walizka SwissBags Tourist (L) 75 cm - Czarna\nKod produktu: SWS-38458 Producent: SWISSBAGS\nKod produktu: SWS-38458 Producent: > SWISSBAGS\nDUŻA WALIZKA SWISSBAGS TOURIST\nWalizka turystyczna Swissbags Tourist 75 cm (L) jest jedną z najlepszych propozycji walizek, które nadają się do podróżowania. Szybko przekonasz się, że jeszcze lepiej zorganizuje Twoją podróż, zarówno w momencie przygotowania się do niej, podczas jej trwania i również wtedy, kiedy z niej wracasz. Pojawia się w niej dobrze zorganizowane wnętrze, które umożliwia przygotowanie najlepszego bagażu na wakacje, jak i podróż służbową. Dodatkowo chęć podróżowania zwiększą nam wyjątkowe kółka Hinomoto, które obracają się aż o 360 stopni i dzięki temu zapewniają nam swobodne poruszanie walizką, w każdym momencie. W samej walizce pojawiają się jeszcze inne technologie, które zwiększają nam jakość i komfort każdej podróży. W walizki Swissbags Spinner spakujesz się zarówno Ty, jak i cała Twoja rodzina.\nmocny i wytrzymały futerał\nRozmiar: 75x50x28 cm\nWaga: 4.4 kg (4.8 kg modele z nowym zamkiem)


Juwenalia 2012 Łódź! Zobacz jak studenci bawili się na sobotnich koncertach [zdjęcia] | Express Ilustrowany\n(izj) 13 maja 2012, 12:27\nWszyscy ci artyści wystąpili w sobotę wieczorem na juwenaliowej scenie rozstawionej na osiedlu Lumumbowo. Mimo zimnej aury, pod sceną zgromadziło się sporo fanów wykonawców.\nSobotnie koncerty zakończyły tegoroczne juwenalia na Uniwersytecie Łódzkim.\nJuwenalia 2012 Łódź. "Różowy pocisk" wygrał Bieg Śmierci!\nstygmat 13.05.2012 20:38:20\npo to dziadzie, że wiele osób ich zna, co było widać po świetnej zabawie ;)\n, 13.05.2012 18:33:14\n... 13.05.2012 17:56:50\nPo co ci zdjęcia jakiejś nie znanej grupy a pozatym z wyjątkiem laydy panku to samo badziewie grało żal d*** ściska leprze były koncerty w zeszłym roku w piątek jedynie coś godnego uwagi było\nzdjęcia 13.05.2012 14:44:11\na gdzie zdjęcia zespołu Konkubent? chłopaki z Łodzi dali czadu!!!