Stopnie alarmowe w Warszawie wprowadzone "profilaktycznie". Stanisław Żaryn: sytuacja jest spokojna - PR24 Portal - polskieradio24.pl\nStopnie alarmowe w Warszawie wprowadzone "profilaktycznie". Stanisław Żaryn: sytuacja jest spokojna\nOstatnia aktualizacja: 11.02.2019 14:15\n- Na razie sytuacja jest spokojna (...) nie mamy żadnych sygnałów, żeby coś konkretnego się zadziało - powiedział w rozmowie z portalem PolskieRadio24.pl rzecznik koordynatora służb specjalnych Stanisław Żaryn. Podkreślił, że pierwszy stopień alarmowy ALFA oraz drugi stopień BRAVO-CRP zostały wprowadzone w ramach profilaktyki bezpieczeństwa w związku z konferencją bliskowschodnią w Warszawie.\nOd północy na terenie Warszawy obowiązuje pierwszy stopień alarmowy ALFA oraz drugi stopień BRAVO-CRP. Alerty zarządził premier Mateusz Morawiecki w związku z konferencją dotyczącą bezpieczeństwa na Bliskim Wschodzie, która odbędzie się w środę i w czwartek w stolicy. Oba stopnie alarmowe obowiązują do piątku.\n- Stopnie zostały wprowadzone w ramach profilaktyki, dbałości o bezpieczeństwo, ale bez konkretnych sygnałów o tym, że coś ma się zdarzyć. Zgodnie z ustawą, te dwa stopnie: ALFA i BRAVO-CRP są wprowadzone ze względu na to, że spodziewamy się, że coś może się zadziać, mówiąc hasłowo, ale bez konkretnych informacji na temat jakiś planów - tłumaczy rzecznik koordynatora służb specjalnych Stanisław Żaryn.\nALFA to najniższy w czterostopniowej skali stopień alarmowy. To sygnał dla służb i administracji publicznej do zachowania szczególnej czujności, a przede wszystkim prowadzenia wzmożonych kontroli budynków użyteczności publicznej i dużych skupisk ludzi.\nWażna czujność mieszkańców\nCzujność powinni zachować również mieszkańcy Warszawy, informując policję o nietypowych sytuacjach, zwracać szczególną uwagę np. na dziwnie zachowujące się osoby, pozostawiony w miejscach publicznych bagaż, pakunki, paczki itp. oraz samochody (zwłaszcza ciężarowe) zaparkowane w pobliżu miejsc zgromadzeń. O każdej niepokojącej sytuacji należy informować policję dzwoniąc pod numer alarmowy 112 lub 997.\n📞 Gdy widzisz niebezpieczną sytuację lub w niej uczestniczysz, zadzwoń na numer alarmowy 112, by powiadomić odpowiednie służby. pic.twitter.com/rqBzAI2Kre\nStopnie alarmowe CRP dotyczą zagrożenia w cyberprzestrzeni. BRAVO-CRP to drugi stopień w czterostopniowej skali. Oznacza to, że administracja publiczna jest zobowiązana do prowadzenia wzmożonego monitoringu stanu bezpieczeństwa systemów teleinformatycznych. Instytucje publiczne będą monitorować i weryfikować, czy nie doszło do naruszenia bezpieczeństwa komunikacji elektronicznej.\nNa stronie Rządowego Centrum Bezpieczeństwa można zapoznać się z dokładną instrukcją dot. alarmów ALFA i BRAVO-CRP.\nZatrzymanie Czeczna bez związku ze szczytem\n- Stopień BRAVO-CRP od razu był wprowadzony jako drugi w związku z większym prawdopodobieństwem pojawienia się jakiś zagrożeń, ale bez konkretnych sygnałów o czymś, co się może zdarzyć - powiedział Żaryn.\nRzecznik podkreślił, że w każdej chwili stopień alarmowy może zostać podniesiony do poziomu trzeciego lub najwyższego, czwartego, ale na razie się tego nie spodziewa.\n- Sytuacja jest spokojna, służby nie mają żadnych sygnałów, żeby coś konkretnego się działo, ale alarmy obowiązują dopiero od północy - zaznaczył Żaryn.\nDodał, że zatrzymanie Nurmagomeda M., Czeczena podejrzanego o powiązanie z organizacjami terrorystycznymi nie ma związku z konferencją bliskowschodnią i wprowadzeniem alarmów.\n- Do tego zatrzymania doszło już 30 stycznia, ale dopiero teraz informacja o tym pojawiła się w mediach - podkreślił rzecznik koordynatora służb specjalnych.\nZ powodu obowiązujących alarmów, w najbliższych dniach mieszkańcy stolicy muszą przygotować się na utrudnienia. W rejonach hoteli, w których zatrzymają się delegacje, będą zmiany w parkowaniu. Na wielu ulicach nie będzie można się zatrzymywać. W środę kierowcy muszą liczyć się z utrudnieniami w okolicach Stadionu Narodowego i Starego Miasta, a piesi - na Placu Zamkowym, który będzie dla nich niedostępny.\nW związku z konferencją bliskowschodnią od wczoraj obowiązują tymczasowe kontrole na granicy Polski z należącymi do Unii Europejskiej sąsiadami. Ci, którzy chcą ją przekroczyć, powinni mieć przy sobie ważny paszport lub dowód osobisty. Muszą też być gotowi na udostępnienia do kontroli pojazdu, którym podróżują. Kontrole są prowadzone wyrywkowo przez patrole Straży Granicznej wyposażone w specjalistyczny, mobilny sprzęt.\nOd 10 do 16 lutego Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji przywrócił na wszystkich odcinkach granicy wewnętrznej Schengen kontrolę graniczną. Dotyczy to granicy lądowej, powietrznej i morskiej, i ma związek ze spotkaniem poświęconym bezpieczeństwu na Bliskim Wschodzie.\n— Grzegorz Świszcz (@GSwiszcz) 10 lutego 2019\nKontrole na granicach do soboty\nGranicę z Niemcami, Litwą, Czechami i Słowacją można przekraczać tylko w wyznaczonych miejscach. Jest ich w sumie 287, prawie połowa na granicy z Czechami. Straż graniczna przypomina, że za przekroczenie granicy w miejscu innym niż wyznaczone grozi mandat w wysokości 500 złotych.\nKontrola na granicy wewnętrznej oraz stopnie alarmowe były już wprowadzane także przy okazji organizacji w Polsce innych wydarzeń międzynarodowych np. szczytu klimatycznego COP24 w Katowicach (2018 r.) oraz Światowych Dni Młodzieży (2016 r.).\nZobacz więcej na temat: POLSKA Warszawa cyberbezpieczeństwo służby specjalne konferencja bliskowschodnia\nUtrudnienia związane z konferencją bliskowschodnią w Warszawie. Co się zmieni?\nOstatnia aktualizacja: 10.02.2019 08:40\nWyrywkowe kontrole na granicach, a w Warszawie utrudnienia w komunikacji miejskiej. To najważniejsze obostrzenia i zmiany związane z organizacją w stolicy Polski, w dniach 13-14 lutego, konferencji dotyczącej Bliskiego Wschodu. Od poniedziałku będzie też obowiązywał pierwszy stopień alarmowy ALFA.\nW związku z konferencją bliskowschodnią granicę z państwami unijnymi – Niemcami, Litwą, Czechami i Słowacją – będzie można przekraczać tylko w wyznaczonych miejscach. Będzie ich w sumie 287, prawie połowa na granicy z Czechami. Straż graniczna uczula, że za przekroczenie granicy w miejscu innym niż wyznaczone grozi mandat w wysokości 500 złotych.\n‼W ramach tymczasowo przywróconej kontroli granicznej kontrolowane są jedynie osoby wjeżdżające do Polski. Kontrola prowadzona jest w sposób wyrywkowy, w oparciu o patrole Straży Granicznej z wykorzystaniem specjalistycznego, mobilnego sprzętu. pic.twitter.com/5geXJlVdnp\n— Straż Graniczna (@Straz_Graniczna) 10 lutego 2019\nStraż graniczna przypomina o paszporcie\nOd poniedziałku, 11 lutego, przez pięć dni w stolicy będzie obowiązywał pierwszy stopień alarmowy ALFA. Jest on najniższym w czterostopniowej skali, określonym w ustawie antyterrorystycznej. Oznacza, że administracja publiczna jest zobowiązana do prowadzenia wzmożonej kontroli miejsc użyteczności publicznej i dużych skupisk ludzi. Dla służb odpowiedzialnych za bezpieczeństwo ważne są informacje o wszelkich niestandardowych sytuacjach.\nW dniach 11-15 lutego na terenie Warszawy będzie obowiązywał też stopień alarmowy BRAVO-CRP (2. w czterostopniowej skali dot. bezpieczeństwa teleinformatycznego). O jego wprowadzeniu zadecydował premier Mateusz Morawiecki. Stopień ten obowiązuje w razie zagrożenia wystąpieniem zdarzenia o charakterze terrorystycznym dotyczącego systemów teleinformatycznych organów administracji publicznej lub systemów teleinformatycznych wchodzących w skład infrastruktury krytycznej albo w przypadku wystąpienia takiego zdarzenia.\nW przypadku wprowadzenia pierwszego stopnia alarmowego (ALFA) organy administracji publicznej oraz kierownicy służb i instytucji właściwych w sprawach bezpieczeństwa i zarządzania kryzysowego są upoważnione do takich działań, jak m.in. kontrola pojazdów wjeżdżających oraz osób wchodzących na teren użyteczności publicznej oraz innych obiektów, które potencjalnie mogą stać się celem zdarzenia o charakterze terrorystycznym. Mogą także sprawdzać działanie środków łączności wykorzystywanych w celu zapewnienia bezpieczeństwa, a także dokonywać, w ramach realizacji zadań administratorów obiektów, sprawdzenia działania instalacji alarmowych, przepustowości dróg ewakuacji oraz funkcjonowania systemów rejestracji obrazu.\n13 i 14 lutego w #Warszawa odbędzie się międzynarodowe spotkanie ministrów poświęcone bezpieczeństwu na Bliskim Wschodzie. Sprawdźcie, jakie czekają nas zmiany w ruchu i parkowaniu.https://t.co/nUGCKdnRRB pic.twitter.com/VL18T5BZ83\n— Warszawa (@warszawa) 7 lutego 2019\nW związku z konferencją bliskowschodnią w Warszawie nastąpią zmiany w komunikacji miejskiej. Jak informuje stołeczny Zarząd Transportu Miejskiego, od 11 lutego od godz. 20 do 15 lutego do godz. 8 nie będzie funkcjonował przystanek "Dworzec Centralny 01". W zamian zostanie uruchomiony zastępczy przystanek tymczasowy "Dworzec Centralny 51" zlokalizowany ok. 170 m za lokalizacją stałą (za skrzyżowaniem z ul. Emilii Plater). Przystanek tymczasowy obowiązywał będzie na analogicznych zasadach jak zawieszony przystanek stały.\nZ kolei w dniach 12 lutego (godz. 20) – 15 lutego (godz. 8) nie będą funkcjonowały przystanki: "Hotel Bristol 01", "Spacerowa 04" i "Pl. Trzech Krzyży 07". Zmianie – w tym samym czasie – ulegnie trasa linii 518. Szczegóły na stronie www.ztm.waw.pl.\nLotnisko Chopina pod szczególną kontrolą\nNa utrudnienia napotkają także podróżujący samolotem. - Trzeba się liczyć ze wzmożonymi środkami ostrożności i utrudnieniami w dojeździe do Lotniska Chopina w Warszawie w związku z konferencją bliskowschodnią, która odbędzie się 13 – 14 lutego br. w Warszawie - poinformował w piątek port. Dodano, że nie są przewidywane utrudnienia w pracy lotniska.\nW związku ze zbliżającym się spotkaniem, w którym swój udział wezmą m.in. wiceprezydent USA Mike Pence, amerykański sekretarz stanu Mike Pompeo i premier Izraela Benjamin Netanjahu, planowane jest tymczasowe przywrócenie kontroli granicznej na granicy wewnętrznej Unii Europejskiej. "Będzie się to wiązać z wyrywkową kontrolą dokumentów pasażerów podróżujących również wewnątrz strefy Schengen. Na lotnisku uruchomione będą dodatkowe stanowiska odprawowe Straży Granicznej" - podano.\n‼Tymczasowo przywrócona kontrola graniczna prowadzona jest również w portach morskich i na lotniskach. W portach lotniczych kontroli po przylocie podawani są podróżni wytypowanych lotów w ruchu Schengen. pic.twitter.com/oE5TGkTjkw\nJak w piątek w audycji "Salon polityczny Trójki" przypomniał poseł PiS Marek Opioła, szef Komisji ds. Służb Specjalnych oraz członek Komisji Obrony Narodowej, wprowadzenie procedur związanych z kontrolami granicznymi i bezpieczeństwem, wiąże się ze standardowymi działaniami, które podejmuje się podczas organizacji bardzo dużych i bardzo ważnych wydarzeń. – W ostatnich dwóch latach Polska organizowała m.in. szczyt NATO czy Światowe Dni Młodzieży. W obu tych przypadkach tego rodzaju zabezpieczenia były wprowadzone – podkreślił.\nMarek Opioła na antenie Trójki powiedział również, że za każdym razem przy organizacji tego rodzaju wydarzeń istnieje zagrożenie terroryzmem. – Ale wydaje mi się, że w obecnej sytuacji Iranowi nie zależy na tym, żeby jeszcze zaogniać sytuację międzynarodową, w szczególności w Europie. Zresztą według ostatnich doniesień z Francji, osoby podejrzane o współpracę ze służbami irańskimi zostały tam skazane. Sądzę więc, że wszystko powinno przebiec w sposób bezpieczny i spokojny – zaznaczył poseł.\nZobacz więcej na temat: POLSKA konferencja bliskowschodnia Warszawa służby i bezpieczeństwo bezpieczeństwo


Leczenie kwasem i podawanie syropu na czerw - Dziś pytanie - dziś odpowiedź - Forum Pszczelarskie - Pasieka "Banicja"\nLeczenie kwasem i podawanie syropu na czerw\nBy morzedzungli, August 23, 2017 in Dziś pytanie - dziś odpowiedź\nCzy można leczyć kwasem i jednocześnie podawać syrop na rozczerwienie matki?\nPowiedz mi od strony praktycznej, typ kwasu i jak byś to widział. Ja podkarmiałem później 3 dni podleczyłem pszczoły kwasem mrówkowym i teraz zakarmiam powoli. Z praktycznego punktu widzenia do odparowywania kwasu mrówkowego zdejmowałem powałkę i dawałem knocik na plastikową tackę nad ramki, czyli teoretycznie nie byłoby bardzo jak wcisnąć słoika (opary kwasu są cięższe od powietrza) do tego pszczoły nie przebywają w najbliższym otoczeniu kwasu czyli do słoika by nie szły. Do tego powiększanie ula, żeby zmieścić słoik wymagałoby użycia większych ilości kwasu mrówkowego...\nChyba że mówimy o innych kwasach.\nOpary kwasu trochę przeszkadzają w funkcjonowaniu rodziny ale nie powinny uniemożliwić podkarmianie i zależy jaką metodę podkarmiania stosujesz ?\nKwas podawałem na gąbkach ale wczoraj pociąłem ręcznik z froty na paski i tak nasączony kawałek ręcznika kładę na ramki pod powałkę, więc praktycznie mam do dyspozycji otwór po pajączku w powałce.\nPobudzająco podkarmiam słoikami, na zimę karmię wiaderkami 5l a w tym roku wypróbuję butelki pet 5l wszystko podaję przez otwór w powałce.\nJeżeli kładziesz paski z kwasem na ramki obok podkarmiaczki ? to ja widzę tu sprzeczność ? A nie można togo czasowo oddzielić ? Jednego dnia paski a następnego dopiero pokarm po uprzednim usunięciu pasków z kwasem? To tak samo jak bym Tobie obok talerza z zupą położył jakąś mocno śmierdzącą substancję Czy miałbyś apetyt ?\nTak leczę kwasem mrówkowym 60% dawkuję po 1ml na obsiadaną ramkę, Głównie chodziło mnie o ograniczenie populacji. Taką dawką nie popalę pszczół, trochę warrozy wytłukę i czegoś się nauczę.\nZ podkarmianiem odpuszczę, miał to być i tak ostatni raz.\nWitam kolege. Skad taka recepta? 1 ml to mozna do kawy dodac bedzie mocniejsza. Poza tym pamietaj albo leczenie albo karmienie. Powodzenia\nWitam. Ja uzywam podpaski chigieniczne (male). Dobre sa tez wkladki jakie stosuja w super marketach pod mieso, kurczaki itp. Gabka z natury nie wysycha, wiec nie spelnia roli. W sklepie pszczelarskim kupilem parowniki do kwasu na pajaczka, niestety zawiodlem sie. Jesienia gdy jest zimno a w ulu jeszcze grzeja. Parownik nie wysycha, a robi sie ciezszy od wilgoci. (pochlania wilgoc) Na jedno odparowanie daje 40ml/60% na korpus. Powodzenia\nPodkład pod panele też jest dobry, ładnie chłonie i wysycha.\nWitam, Masz racje, wszystko co tanie i spelnia role jest dobre. Niestety u nas te panele maja 14mm a ja mam tylko 9mm pod powalka. Powodzenia\nEmilowi nie chodziło o panele tylko podkład (to taki rodzaj pilśni). Chyba że się mylę?\nWitam. Mysle ze o tym samym myslimy\nTo jest coś co daje się celem izolacji dźwiękowej i amortyzacji . Na pewno nie ma takiej grubości -https://www.obi.pl/podklady-pod-podlogi/pianka-podkladowa-xps-gr-2-mm/p/5809561\nNa nią idą panele , z różnych są materiałów , ta pierwsza z brzegu.\nMożna i w taki sposób-gościu używa gąbek do wycierania w kuchni...\nWitam. Tomzo sa to raczej sciereczki, zreszta nie takie tanie. Gabka jak juz pisalem wczesniej nie nadaje sie gdzyz trudno wysycha / pochlania. Powodzenia.\nWitam. Myslalem ze chodzilo o sufit podwieszany zrobiony głównie z celulozy, czyli cos jak tektura. Chyba mowia na to kasetony?. To co idzie pod panele podlogowe to 100% plastiku. Wody/ kwasu wogule nie chlonie. Nie nadaje sie calkowicie do kwasu. Przynajmniej taka stosuja w Ameryce. Powodzenia\nWitam, Co do skuteczności podawania kwasu na dennice mam wątpliwosci. Kwas jest cięższy od powietrza, dlatego lepiej jest go umiejscowic pod powalka. Wygodnictwo? Powodzenia\nWitam, Uwaga!!!! nawet 60% kwas jest bardzo niebezpieczny dla czlowieka. Nalezy bez wzglednie uzywac pochlaniacza, rekawiczek i okularow. To jakis Kamikaze!. Powodzenia\nJaki tam Kamikaze!To tylko zwykły,najprawdziwszy i dobrze konserwujacy się austriacki Wiedenczyk!


Sernik na zimno z czereśniami przepis – Zobacz na przepisy.pl\nNa dno tortownic śr.24 cm wyłożyć biszkopty. Wlać na nie tężejącą pomarańczową galaretkę (2 galaretki rozpuścić w 3 szklankach gorącej wody).\nMASA SEROWA: Do żelatyny wlać 1/3 szklanki zimnej wody i odstawić do napęcznienia. Jajka całe ubić z cukrem na pulchna masę, dodać ser i miękką Kasię - wymieszać . Do żelatyny wlać 1/3 szklanki gorącej wody i dokładnie wymieszać . Połączyć żelatynę z masą serową.\nPołowę masy serowej wyłożyć na stężałą galaretkę rozłożyć część połówek z czereśni, wlać pozostałą część masy serowej. Odstawić do lodówki do stężenia. Na wierzch rozłożyć pozostałe czereśnie i zalać tężejącą wiśniową galaretką.\nWIELKANOCJAJKASer białyPROSTY PRZEPISSERNIKI NA ZIMNOFRISCOSernik


Szkoła Dramatu: Jarosław Kamiński & Grzegorz Pacek\nsobota - poniedziałek, 6 - 8 grudnia 2014\nSzkoła Dramatu to cykl dwudniowych spotkań, które prowadzą najbardziej uznani dramatopisarze i scenarzyści polscy. Pierwszą edycję koordynowały: Małgorzata Sikorska-Miszczuk i Magda Fertacz, drugą Anna Wakulik i Artur Pałyga.\nRodzinne warsztaty kreatywne - malujemy porcelanę!\nsobota, godz. 10:30 - 12:30\nW tym roku zajęcia z dramaturgii filmowej i teatralnej poprowadzą: Jarosław Kamiński i co miesiąc inny współprowadzący: Agnieszka Trzos (październik), Marcin Latałło (listopad), Grzegorz Pacek (grudzień). Przez trzy miesiące pod okiem wybitnych specjalistów koordynowane będą prace nad nowymi scenariuszami filmowymi i dramatami, których fragmenty zaprezentujemy w grudniu publiczności. Przewidujemy "pisanie na żywo", lektury tekstów, liczne ćwiczenia i dyskusje.\nHARMONOGRAM: 3 zjazdy weekendowe (od października do grudnia):\n8.12.2014 publiczna prezentacja efektów warsztatów\nKażdy uczestnik - niezależnie od stopnia zaawansowania pisarskiego - musi mieć przygotowany 1-stronicowy opis projektu, nad którym będzie pracować podczas warsztatów. W opisie musi być zawarty zarys historii (i motywacja: dlaczego chcę ją opisać), osoby, czas i miejsce akcji.\nKOSZT: 50 zł/zjazd\nJAROSŁAW KAMIŃSKI (1968) - pisarz, dramaturg, scenarzysta. W 2012 Kamiński wydał powieść "Rozwiązła" (Wyd. W.A.B.). Książka znalazła się na liście bestsellerów Empik. Pr III Polskiego Radia, Magazyn Literacki "Książki" oraz portal WP.pl zaliczyli ją do najważniejszych wydarzeń literackich 2012 r. Nowa powieść Kamińskiego "Wiwarium" planowana jest na 2014. Kamiński był współscenarzystą trzeciego sezonu serialu HBO "Bez Tajemnic" (reż. A. Holland i K. Adamik). Pracuje również nad nowymi projektami filmowymi Rafaela Lewandowskiego i Agnieszki Trzos. W 2011 r. czasie Max Ophuels Preis Festival w Saarbruecken odbyła się premiera niemieckiego filmu "Nachmieter", którego był współscenarzystą (reż. Marc Metzger). Jako Wielebny Kamiński autor opublikował zbiór radykalnych esejów-kazań pt. "Jak nie dać się ogłupić" (Pierwsza e-książka sprzedawana w polskim Internecie.) Sztuki Kamińskiego m.in. "Szczęśliwego Nowego '67", "Proces Johnnego D.", "Wypaleni" były publikowane i nagradzane, a także wystawiane lub prezentowane w formie czytań w wielu teatrach w Polsce. Kamiński pisze również eseje m.in. do pisma sieciowego dwutygodnik.com.\nAGNIESZKA TRZOS - reżyserka, scenarzystka i producentka. Absolwentka Wydziału Dziennikarstwa UW oraz Wydziału Realizacji TV w PWSFTViT w Łodzi. Członkini Stowarzyszenia Filmowców Polskich oraz Eave (European Audiovisual Entrepreneurs). Twórczyni filmu fabularnego Wieża, 2006 - reżyseria, scenariusz, produkcja\ndramat obyczajowy, 35 mm., color, premiera: maj 2007, produkcja Akili Film s.c, TVP S.A., film dofinansowany przez PISF; filmów dokumentalnych: Wiedźmy, 2001, TVP/TRT: 52 min. - scenariusz, reżyseria,\nSkarga, 2000,TVP/TRT: 28 min. - scenariusz, reżyseria, Ktoś rzucił mi w twarz kamieniem, 1997, TVP/TRT: 20 min. - scenariusz, reżyseria; seriali tv: Malanowski & Partnerzy, 2008, Polsat, serial fabularny - odc. 1-19 - reżyseria, Sekcja 998, 2006, TVP - serial dokumentalno-fabularny - odc. 1-3 - reżyseria, Tak miało być 2005, TVP - serial fabularny tv - odc. 1-17 - reżyseria. Ma naswoim koncie również projekty fabularne na etapie developmentu: Exit - dramat obyczajowy, współscenarzystka i producentka, koprodukcja polsko - brytyjska pomiędzy Akili Film Production, WFDiF, Artemisia Films i Rialto International, Ekoiści, 13-odcinkowy serial fabularny tv - autorka koncepcji serialu, scenarzystka, producentka, Body&Butterfly, dramat obyczajowy - współscenarzystka i producentka, Holly - adaptacja powieści Alberta Frencha - współscenarzystka i producentka.\nW 2017 roku brytyjski książę William i księżna Kate odwiedzili:\n1 Aukcja charytatywna dla Sopotkowa (13 opinii)\n2 5 miejsc przyjaznych miłośnikom literatury (21 opinii)\n6 Kuriozalny początek sezonu w Operze Bałtyckiej (66 opinii)\n3 Aukcja charytatywna dla Sopotkowa (13 opinii)\n5 5 miejsc przyjaznych miłośnikom literatury (21 opinii)\n6 Aukcja charytatywna dla Sopotkowa (13 opinii)


Apple udostępnia deweloperom macOS Monterey beta 5 - AppleTalk\nApple udostępniła dziś piątą wersję beta macOS Monterey, najnowszej wersji systemu operacyjnego macOS.\nZarejestrowani deweloperzy mogą pobrać betę poprzez Apple Developer Center, a po zainstalowaniu odpowiedniego profilu, bety będą dostępne poprzez mechanizm Software Update w Preferencjach systemowych.\nmacOS Monterey beta 5 dostępna\nPodobnie jak w przypadku wszystkich nowych bet, Apple zaleca, aby nie instalować nowej aktualizacji macOS na podstawowej maszynie, ponieważ jest to oprogramowanie we wczesnej wersji i może zawierać błędy.\nmacOS Monterey wprowadza Universal Control, funkcję, która pozwala na używanie jednej myszy, gładzika i klawiatury na wielu urządzeniach Mac lub iPad, a także nową funkcję AirPlay na Macu.\nSafari zostało przeprojektowane i zyskało nowy pasek kart (od trzeciej bety z możliwością przełączania na dwa różne wyglądy) oraz obsługę grup kart, a FaceTime zyskało dźwięk przestrzenny, tryb portretowy na komputerach Mac M1 oraz funkcję izolacji głosu, która pozwala wyciszyć szumy z otoczenia. Pojawiła się też nowa funkcja FaceTime SharePlay, która pozwala użytkownikom Apple oglądać telewizję, słuchać muzyki i udostępniać sobie nawzajem swoje ekrany.\nOddzielna funkcja Shared With You śledzi muzykę, łącza, podcasty, wiadomości i zdjęcia wysyłane przez użytkowników w Wiadomościach, wyróżniając je w odpowiednich aplikacjach. Aplikacja Notatki ma nową funkcję szybkiej notatki do zapisywania myśli, a współpraca jest łatwiejsza dzięki wzmiankom i widokowi aktywności.\nAplikacja Skróty z systemu iOS jest już dostępna na komputerze Mac, a funkcja Focus pomaga w skupieniu się na zadaniu, eliminując rozpraszające elementy otoczenia. Uaktualniona aplikacja Mapy zawiera mnóstwo nowych funkcji, a dzięki funkcji Live Text komputery Mac mogą teraz wykrywać tekst na zdjęciach lub podawać na nich szczegóły dotyczące zwierząt, sztuki, zabytków, roślin i innych elementów.


POZNAŃSKIE HISTORIE: marca 2012\nJak wszyscy wiemy, Wielkanoc jest poprzedzona czterdziestodniowym okresem Wielkiego Postu, który rozpoczyna się środą popielcową, zwaną też popielcem. Wielkanoc jest świętem ruchomym, to znaczy, że\nEtykiety kościoły i religie, kultura, obyczaje\nCentrum Turystyki Kulturowej TRAKT, czyli jak wypromować Poznań, część 1\nNazwa Centrum Turystyki Kulturowej TRAKT przeciętnemu poznaniakowi pewnie niewiele powie, a szkoda, bo nie ma drugiej tak zasłużonej instytucji dla promocji Poznania jako atrakcyjnego miejsca na turystycznej mapie Polski. Ponadto CTK TRAKT skutecznie realizuje misję popularyzacji historii i dziedzictwa Poznania wśród samych mieszkańców. Skala przedsięwzięć TRAKTU jest niesamowita, a jego oferta dociera do wszystkich grup wiekowych i ma bardzo różne formy. Chciałbym przybliżyć Czytelnikom akcje podejmowane przez TRAKT, a jest ich naprawdę wiele, gdyż uważam, że warto zainteresować się tą instytucją. Pragnę jednak z góry zaznaczyć, że nie jestem pracownikiem CTK TRAKT, ani nie biorę wynagrodzenia za promocję tej instytucji, a jedynie doceniam zasługi TRAKTU dla promocji miasta, a cele moje, jako autora tego bloga, są zbieżne z celami CTK TRAKT.\nŹródło: CTK TRAKT.\nCentrum Turystyki Kulturowej TRAKT powstało 1 października 2009 roku, jako kontynuator Biura Traktu\nEtykiety kultura, trakt królewsko-cesarski\nOstatnia publiczna egzekucja w Polsce\n21 lipca 1946 roku o godzinie 7, na mocy wyroku Najwyższego Trybunału Narodowego, powieszono na stokach poznańskiej Cytadeli Arthura Greisera, fanatycznego nazistę, obergruppenführera SS, przywódcę NSDAP i namiestnika Rzeszy w tzw. Kraju Warty. Była to ostatnia udokumentowana publiczna egzekucja w Polsce i Europie.\nArthur Karl Greiser urodził się 22 stycznia 1897 roku w Środzie Wielkopolskiej. Szkołę podstawową ukończył w Inowrocławiu, tam też rozpoczął naukę w gimnazjum, ale usunięto go wkrótce ze szkoły za agresywne zachowanie w stosunku do uczniów narodowości polskiej. Po wybuchu I wojny światowej, zaciągnął się na ochotnika do armii. Walczył najpierw w marynarce wojennej, a później w lotnictwie. Wojnę zakończył jako kapitan. Otrzymał kilka odznaczeń wojennych, w tym Krzyż Żelazny I klasy. Po wojnie odczuwał gorycz porażki i podobnie jak wielu jemu podobnych, związał się z różnymi organizacjami\nEtykiety ludzie, niemcy, okupacja hitlerowska, prawo, wiek xx\nJak wszystkim powszechnie wiadomo, każdy szanujący się zamek musi mieć jakiegoś ducha. Zwykle są to „białe damy”, czyli dawne właścicielki, bądź żony, lub córki dawnych właścicieli. Niektóre z nich zmarły śmiercią tragiczną, inne, przeciwnie – wiodły szczęśliwy żywot, a po śmierci, jako duchy oglądają swoje włości. Przykładem wielkopolskiej „białej damy”, jest chociażby Teofila z Działyńskich, primo voto Szołdrska, secundo voto Potulicka, biała dama z Kórnika. Bywają też zjawy bardziej upiorne. Są to przeważnie duchy ludzi, którzy za życia sporo nagrzeszyli, a po śmierci znaleźli się w czyśćcu, lub piekle, albo co gorsza, są przeklęci i tułają się pomiędzy ziemią, a zaświatami. Pojawiają się najczęściej jęcząc i zawodząc, albo stukają łańcuchami. Przykładami takich upiorów, jest np. duch ostatniego z Górków – Stanisława na wyspie zamkowej na jeziorze Góreckim, albo duch słynnego „Diabła Weneckiego”. Duchy i zjawy ukazują się zwykle w „godzinie duchów”, czyli o północy, kiedy kończy się jeden dzień, a zaczyna\nEtykiety legendy, zabytki\nSzermierz poznańskiej kontrreformacji\nPo odprawieniu należnych obrządków pogrzebu biskupa Andrzeja Czarnkowskiego, w tym roku 1562 z nominacji króla Polski Zygmunta Augusta cała kapituła wybrała na biskupa poznańskiego najczcigodniejszego pana Adama Konarskiego, prepozyta poznańskiego i kanonika krakowskiego, pod jego nieobecność, gdyż przebywał z poselstwem w królestwie Neapolu. Pochodził on ze starodawnego szlacheckiego rodu Habdanków, jego ojciec Jerzy Konarski był wojewodą kaliskim. Wykształcony dobrze i pięknie, w sztukach wyzwolonych starannie wyszkolony, szczęśliwie zdolnościami i wytwornością obyczajów zaskarbił sobie wielkie uznanie na dworze królewskim. Tymi słowami Jakub Brzeźnicki, autor jednego z katalogów biskupów poznańskich, scharakteryzował biskupa Adama Konarskiego, wybitnego dyplomatę i duchownego. Do jego największych osiągnięć należało sprowadzenie do Poznania zakonu Jezuitów i założenie znakomitego kolegium, prowadzonego przez tychże ojców. W katedrze poznańskiej znajduje się wspaniały nagrobek biskupa, wykonany przez Hieronima\nEtykiety biskupi i arcybiskupi poznańscy, kościoły i religie, ludzie, nowożytność (xvi-xviii w.)\nModa renesansowego Poznania\nOkres renesansu pokrywa się w Poznaniu ze „złotym wiekiem” tego miasta. Stolica Wielkopolski wyrasta na najważniejsze (poza Krakowem) miasto w Rzeczpospolitej. Handel rozwija się niesamowicie, a mieszczanie się bogacą. Wyrazem zamożności miasta jest renesansowy ratusz oraz bogate wyposażenie nieistniejącej już kolegiaty farnej pw. św. Marii Magdaleny. Pomyślnie rozwijają się także podpoznańskie wsie i folwarki, należące do miasta, z których Poznań czerpie krociowe zyski. Na ulicach, oprócz Polaków i Żydów, spotkać można było Niemców, a także Ormian, Włochów, a nawet Szkotów. W 1519 roku powstaje Akademia Lubrańskiego – znakomita szkoła średnia o najnowocześniejszym w Polsce programie nauczania. W 1573 roku poznańscy Jezuici stworzyli kolegium, które czterdzieści lat później podejmie starania o podniesienie do rangi uniwersytetu. Jednym słowem, miasto się bogaci, a wraz z nim jego mieszkańcy. Najlepiej odzwierciedlają to ubiory z tamtego okresu.\nZadziwiające jest, że w epoce odrodzenia, strój męski był bardziej okazały, niż kobiecy. W XVI wieku\nEtykiety moda, nowożytność (xvi-xviii w.), obyczaje, renesans\nNie chcę tu szczegółowo opisywać biografii Kraszewskiego, a jedynie zaznaczyć jego związki z Poznaniem, choć nie jest to tak oczywiste zagadnienie, jakby się wydawało. Ale o tym za chwilę. Potraktujmy ten artykuł jako niewielki wkład w ogólnopolskie obchody i wspomnienie tego niezwykłego człowieka. Dlaczego niezwykłego? Może ze względu na skalę zainteresowań i ogrom twórczości, która może przyprawić o\nEtykiety kultura, ludzie, wiek xix\nPytanie – choć zasadne dla osób w każdym wieku – zadaję sobie najczęściej w kontekście pracy z młodymi\nEtykiety trakt królewsko-cesarski, współpracownicy\nPalmy, zajączek i dyngus, czyli wielkopolskie trad...


Archiwa: Geodezyjne - ajinwest.pl\nKwiecień 29, 2021 - Wysłane przez: admin - W kategorii: Geodezyjne, Kosztorys budowy, Na rynku nieruchomości, Normy budowlane, Projekty domów - Brak odpowiedzi\nNowe czy używane – to odwieczny dylemat. Staje przed nim nieomal każdy potencjalny nabywca, który chce się uniezależnić i znaleźć „własne cztery kąty”.\nJeżeli jesteś w trakcie zakupu działki budowlanej, bądź stawiania domu i pragniesz mieć gwarancję bezpieczeństwa dla konstruowanego budynku – warto zasięgnąć odrobinę informacji na temat wymaganych zadań,\nKwiecień 29, 2021 - Wysłane przez: admin - W kategorii: Geodezyjne, Normy budowlane - Brak odpowiedzi\nSystem gospodarczy budowlany w Polsce osiąga swoje apogeum. Pojawia się mnóstwo udogodnień. Wiele ludzi – zwykle w pośrednim wieku, którzy jako dojrzali obywatele dorabiają się jakiegoś budżetu i zarabiają satysfakcjonującą pensję – zdecydują się na nabycie działki budowlanej, aby w określonym odcinku czasu wybudować swój dom rodzinny. Warto zaraz przed nabywaniem, czy poszukiwaniem stosownego punktu inwestycji, zapoznać się z czynnikami, o których mało się słyszy, a jakie stanowią standardową podstawę do działalności domu.\nJakie surowce mineralne i kamień użytkowy wybrać?\nKwiecień 29, 2021 - Wysłane przez: admin - W kategorii: Geodezyjne - Brak odpowiedzi\nSkorupa ziemi jest bogata w przeróżnego rodzaju surowce, jakie dzięki ich wydobyciu służą ludziom pod różnorodnymi postaciami. Surowce mineralne to różnorodne kopaliny pozyskiwane z powierzchni litosfery, lub wydobywane spod jej obszarów. O tym co mieści skorupa ziemska decyduje klimat. Znaczący wpływ na formowanie przeróżnych złóż ma zmienność temperatury i ciśnienia atmosfery, również opady atmosferyczne, a także działanie wód, ich ruch, skład chemiczny i transport tworzywa skalnego.\nMarzec 9, 2021 - Wysłane przez: admin - W kategorii: Geodezyjne - Brak odpowiedzi\nPodczas każdej budowy konieczne będą wymiary\nNie ma znaczenia, czy kupujemy działkę pod budowę swojego domu, czy pragniemy na niej postawić sklep, a może wybudować ulicę. Zawsze powinny okazać się przeprowadzone prędzej pomiary, tak byśmy posiadali świadomość, że działka ma odpowiednie rozmiary, że nie będziemy zajmować metrów z kolejnej działki oraz że wszystko będzie się działo zgodnie z prawem i zaleceniami ujętymi w umowie.\nSiła natury naprzeciw myśli technicznej człowieka\nListopad 13, 2020 - Wysłane przez: admin - W kategorii: Geodezyjne - Brak odpowiedzi\nFunkcjonujemy w państwie, jakim na szczęście nie jest dotknięty aktywnością płyt tektonicznych. Dzięki temu unikamy zjawiska, jakie częstokroć dotyka min. mieszkańców kraju kwitnącej wiśni. Tym zjawiskiem jest trzęsienie ziemi, które niesie za sobą wielkie zagrożenie a także może powodować ogromne straty.\nKasetony elewacyjne będą bardzo wytrzymałe\nMasz auto, wiesz jak się nim zainteresować\nCoraz częściej w różnych wnętrzach możemy zauważyć dziwne rozwiązania, które na dłuższą metę okazują się doprawdy świetne\nStarsze wpisy: Wybierz miesiąc Maj 2021 (13) Kwiecień 2021 (73) Marzec 2021 (29) Luty 2021 (44) Styczeń 2021 (31) Grudzień 2020 (3) Listopad 2020 (9) Październik 2020 (10) Wrzesień 2020 (12) Sierpień 2020 (33) Lipiec 2020 (36) Czerwiec 2020 (36) Maj 2020 (38) Kwiecień 2020 (21) Marzec 2020 (24) Luty 2020 (28) Styczeń 2020 (31) Grudzień 2019 (15) Listopad 2019 (18) Październik 2019 (19) Wrzesień 2019 (22) Sierpień 2019 (11) Lipiec 2019 (13) Czerwiec 2019 (2) Maj 2019 (5) Kwiecień 2019 (6) Marzec 2019 (4) Luty 2019 (5) Styczeń 2019 (10) Grudzień 2018 (5) Listopad 2018 (2) Październik 2018 (2) Wrzesień 2018 (4) Sierpień 2018 (7) Lipiec 2018 (4) Czerwiec 2018 (7) Maj 2018 (1) Kwiecień 2018 (1) Marzec 2018 (1) Styczeń 2018 (1) Grudzień 2015 (1)


Kosmiczny projekt - jedynie 43,16 zł w matras.pl\nDlaczego we Wszechświecie odnajdujemy porządek? Jaka jest natura i przyczyna procesu samoorganizacji, dzięki któremu powstały gwiazdy, planety i my sami? Czy należy spojrzeć głębiej niż sięgają prawa fizyki, by zrozumieć zadziwiającą kreatywność natury? Opierając się na odkryciach i teoriach pochodzących z różnych dyscyplin  od matematyki i fizyki przez informatykę i biologię, aż do genetyki i neuronauki  ... Paul Davies przedstawia prowokacyjną teorię dotyczącą źródła stwórczego potencjału Wszechświata. Autor odchodzi od przestarzałego, Newtonowskiego spojrzenia na rzeczywistość, na rzecz nowego poglądu, w którym w złożonych układach poszukuje się nowych własności, nieobecnych w prostszych strukturach. Prawa fizyki zostają wpisane w przebieg wielkiego kosmicznego planu, który jest realizowany wraz z rozwojem wszechświata. Przez trzy wieki nauka zdominowana była przez paradygmaty Newtona i termodynamiki, które przedstawiają wszechświat albo jako sterylną maszynę albo w stanie degeneracji i upadku. Obecnie pojawił się nowy paradygmat twórczego wszechświata, który uznaje postępowy, innowacyjny charakter procesów fizycznych. Ten nowy paradygmat podkreśla aspekty natury związane ze zbiorowością, współpracą i organizacją  jego perspektywa jest bardziej syntetyczna i holistyczna niż analityczna i redukcjonistyczna. Fragment książki Paul Davies jest profesorem Arizona State University w Tempe. Zajmuje się głównie kosmologią, kwantową teorią pola i astrobiologią. Davies jest autorem licznych książek, wśród których znajdują się takie pozycje jak Bóg i nowa fizyka, Kosmiczna wygrana oraz Plan Stwórcy: naukowe podstawy racjonalnej wizji świata. Czytaj dalej >> << Zwiń\nWszechświat, począwszy od poziomu kwantowego poprzez organiczne struktury aż po gromady galaktyk i olbrzymie połacie ciemnej materii rządzi się prawami które nie do końca są nam znane. Potrafimy badać zarówno obiekty kwantowe jak i masywne gwiazdy i galaktyki, ale nie potrafimy zunifikować praw nimi rządzących do jednej wspólnej teorii. Autor w swej publikacji stwierdza że na każdym poziomie wszechświat organizuje się w struktury rządzone przez coraz to nowsze i bardziej skomplikowane prawa ... aż do powstania świadomego obserwatora, który sprzężony z materią jest w stanie rozważać przyczyny owego sprzężenia. Wszechświat ma niesamowitą tendencję do uporządkowania i samoorganizacji, a im wyższa nieliniowość procesów w nim zachodzących i związana z nią chaotyczność tym owa tendencja jest większa. Z jednej strony wszechświat zgodnie z drugą zasadą termodynamiki dąży do stanu maksymalnej entropii, z drugiej zaś poprzez wzrost organizacji hamuje on ten proces tworząc coraz bardziej skomplikowane wzorce.. Ciekawa pozycja, na pewno nie raz jeszcze do niej powrócę. Czytaj dalej >> << Zwiń


W 2020 r. szykuje się podwyżka podatku od nieruchomości. O ile więcej zapłacimy? - WP Dom\nW 2020 r. szykuje się podwyżka podatku od nieruchomości. O ile więcej zapłacimy?\nWłaściciele nieruchomości muszą się przygotować na podwyżkę podatku w 2020 r. Eksperci portalu RynekPierwotny.pl sprawdzili, kogo taka podatkowa zmiana dotknie najbardziej.\nOsoby posiadające nieruchomości, zdążyły się już przyzwyczaić, że praktycznie co roku następuje podwyżka stawek podatkowych. Warto jednak podkreślić, że taka podwyżka na 2020 r. będzie większa niż poprzednio. Eksperci portalu RynekPierwotny.pl postanowili wyjaśnić, dlaczego stawki podatku od nieruchomości na początku 2020 r. wzrosną bardziej niż w minionych latach. Analiza RynekPierwotny.pl odpowiada również na pytanie o to, którzy właściciele nieruchomości najbardziej odczują przyszłoroczne podwyżki.\nInflacja z 2019 r. „napędziła” wzrost stawek podatkowych\nZależność pomiędzy wzrostami podatku od nieruchomości oraz poziomem inflacji wynika ze swoistego mechanizmu waloryzacji. Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych wskazuje, że stawki podatkowe na kolejny rok powinny wzrosnąć o wartość wskaźnika inflacji z pierwszego półrocza. Oznacza to, że wspomniane stawki na 2020 r. zostaną podniesione o poziom inflacji z okresu styczeń - czerwiec 2019 r. Po sprawdzeniu danych na temat wzrostów cen w polskiej gospodarce, staje się jasne, dlaczego przyszłoroczne podwyżki stawek podatku od nieruchomości będą niemal największe od 2015 r.\nMinister właściwy do spraw finansów co roku ogłasza graniczne stawki podatku od nieruchomości, które zostały skorygowane o wskaźnik inflacji. Przyszłoroczne zmiany takich stawek wyglądają następująco:\ngrunty wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej - wzrost stawki z 0,93 zł/mkw. (2019 r.) do 0,95 zł/mkw. (2020 r.) pozostałe grunty - wzrost stawki z 0,49 zł/mkw. (2019 r.) do 0,50 zł/mkw. (2020 r.)\nbudynki i lokale mieszkalne oraz ich części - wzrost stawki z 0,79 zł/mkw. (2019 r.) do 0,81 zł/mkw. (2020 r.)\nbudynki i lokale firmowe oraz ich części - wzrost stawki z 23,47 zł/mkw. (2019 r.) do 23,90 zł/mkw. (2020 r.)\npozostałe budynki (np. wolnostojące garaże) - wzrost stawki z 7,90 zł/mkw. (2019 r.) do 8,05 zł/mkw. (2020 r.)\nWarto podkreślić, że samorządy mogą ustalić poziom podatku od nieruchomości, który będzie niższy od urzędowych limitów. Takie sytuacje nie są jednak częste. Prawdziwą rzadkość stanowi natomiast rezygnacja gminy z pobierania podatku od nieruchomości.\nNegatywne zmiany najbardziej odczują przedsiębiorcy\nPrzyszłoroczne zmiany podatku od nieruchomości nie będą uciążliwe dla właścicieli mieszkań i domów. Posiadacz lokalu mieszkalnego o powierzchni 60 mkw., zapłaci bowiem o 1,2 zł więcej (wynik bez uwzględnienia wzrostu obciążeń dotyczącego części wspólnych budynku). W przypadku domu o powierzchni 140 mkw., wzrost rocznego podatku za sam budynek wyniesie 2,8 zł. Skala podwyżek okazuje się większa (odpowiednio 8,4 zł/19,6 zł dla właściciela przykładowego lokalu i domu) jeśli weźmiemy pod uwagę zmianę stawek podatkowych pomiędzy 2011 rokiem i 2020 rokiem. Takie długoterminowe wzrosty stawek podatku zostały zaprezentowane w poniższej tabeli.\nNa przyszłoroczną podwyżkę stawek podatku od nieruchomości najbardziej mogą narzekać przedsiębiorcy. Wynika to z faktu, że poziom podatku dotyczącego budynków i lokali firmowych jest aż 30 razy większy niż w przypadku mieszkań. Przykładowy właściciel małego sklepu o powierzchni 80 mkw. w przyszłym roku za sam lokal (bez uwzględnienia części wspólnych budynku) zapłaci podatek wynoszący 1912 zł.\nTo spora kwota nawet jeśli uwzględnimy możliwość jej częściowego rozliczenia w ramach podatku dochodowego. Warto dodać, że roczna podwyżka podatku od nieruchomości dla właściciela przykładowego sklepu wyniesie 34,4 zł. O wiele większa zmiana podatku za sklepowy lokal (228 zł) dotyczyła natomiast lat 2011 - 2020 r. Niestety nic nie wskazuje na to, że stawki podatku od nieruchomości dla małych przedsiębiorców zostaną niebawem obniżone.


OBSŁUGA ŻURAWIA STACJONARNEGO OGÓLNEGO PRZEZNACZENIA • PRESTIGE ECK - szkolenia dla firm PRESTIGE ECK – szkolenia dla firm\n» Uprawnienia UDT » OBSŁUGA ŻURAWIA STACJONARNEGO OGÓLNEGO PRZEZNACZENIA\nKategoria: Uprawnienia UDT\nCena: CENA PROMOCYJNA: 499 zł\nKurs kończy się egzaminem UDT i wydaniem państwowych uprawnień na obsługę żurawia ogólnego przeznaczenia.\nzalecane zaświadczenie lekarskie potwierdzające brak przeciwwskazań do wykonywania pracy na stanowisku operatora żurawia\nProgram obejmuje 40 godzin dydaktycznych, w tym 24 godziny zajęć teoretycznych oraz zajęcia praktyczne.\nPodczas zajęć na bieżąco monitorujemy postępy uczestników. W ostatnim dniu szkolenia przeprowadzamy egzamin wewnętrzny, który decyduje o dopuszczeniu do egzaminu państwowego UDT.\nW dniu egzaminu UDT organizujemy dodatkowo bezpłatnie 2 godzinną powtórkę materiału.\n549,00 zł brutto, CENA PROMOCYJNA: 499,00 zł brutto\nKoszty egzaminu UDT wynoszą dodatkowo 152 zł od osoby.


Forum Chevrolet :: Zobacz temat - ASO Trójmiasto - Motor Centrum czy Serwis Haller?\nForum Chevrolet Strona Główna » Forum ogólne » Baza ASO » ASO Trójmiasto - Motor Centrum czy Serwis Haller? Poprzedni temat «» Następny temat\nASO Trójmiasto - Motor Centrum czy Serwis Haller?\nWysłany: 2012-09-05, 18:31 ASO Trójmiasto - Motor Centrum czy Serwis Haller?\nKoledzy z Pomorza, wskażcie opinie o serwisach w Trójmieście. Który polecacie Motor Centrum czy Serwis Haller?\n[ Dodano: |9 Lis 2012|, o 12:27 ]\nHej!! Czy nikt nie serwisuje chevroletów w Trójmieście??\nWysłany: 2012-11-27, 18:32\npo swoich doświadczeniach będę unikał serwisu Hallera, Motor Centrum jeszcze nie sprawdzałem ale wybieram się tam wkrótce.\nWysłany: 2012-12-13, 21:29\nCześć . Ja serwisuje moją Captive u Hallera w Gdyni i jak dotąd było znośnie tj. bez wpadek ale może tylko dlatego że były to przeglądy obowiązkowe ( 15 , 30 tyś. ) . Cenowo również ok .\nModel Samochodu: Aveo T250 1.2 16V White Pearl\nWysłany: 2013-01-02, 14:18\nWłaśnie wróciłem z pierwszego przeglądu gwarancyjnego w serwisie Haller w Gdańsk-Osowa\nTa ''przyjemność'' kosztowała mnie dokładnie 580,64 zł\nDodam,że olej silnikowy dexaco 2 5w30 kupiłem wcześniej na all. dlatego przegląd kosztował mniej niż zwykle.\nCały ten serwis trwał ok 2 godzin, dlatego warto uzbroić się w cierpliwość i ew gazetę.\nWysłany: 2013-01-03, 23:41\nA ile kosztuje on w serwisie ? I czy jesteście pewni,że to pełen syntetyk ?\nPoczytajcie komentarze ( rozwińcie je ) do tego filmiku\nCzy to pełen syntetyk tego nie wiem - taki miał być według pracownika owego serwisu więc taki nabyłem i teraz na nim jeżdżę bez jakichkolwiek zakłóceń w pracy silnika czy też jego uruchamianiu w minusowych temperaturach .\nWysłany: 2014-04-11, 22:30\nDałem sobie spokój z serwisem w Gdańsku. Kilka lat temu kupiłem u nich samochód i serwisowałem przez kilka miesięcy. To byli mistrzowie bajeru np. tłumaczyli mi, że świecąca się stale kontrolka check engine to normalka w samochodzie z instalacją gazową. Albo inny ich numer: mimo kolejnych "napraw" tej samej "drobnostki" ( wskutek wadliwego montażu instalacji LPG czasami gasł mi silnik podczas wyprzedzania ) odmawiano mi wpisów w książeczce gwarancyjnej dokumentującej radosną twórczość serwisu polegającą głownie na resetowaniu błędów i leżakowaniu samochodu. Mógłbym o nich długo opowiadać. Wolałem jeździć do Hallera mimo, że zupełnie nie było mi po drodze. Ale to może kwestia na kogo się trafi? Tak czy owak w Gdyni szczególnie warto podejść do takiego jasnowłosego kierownika serwisu. Konkretny, rzetelny facet. Szczególnie w wątpliwych przypadkach zamiast opowiadać bajki potrafi zakasać rękawy i samemu szukać rozwiązania problemu.\nWysłany: 2015-07-10, 22:23\nquote="berpa"]Dałem sobie spokój z serwisem w Gdańsku. Kilka lat temu kupiłem u nich samochód i serwisowałem przez kilka miesięcy. To byli mistrzowie bajeru np. tłumaczyli mi, że świecąca się stale kontrolka check engine to normalka w samochodzie z instalacją gazową. Albo inny ich numer: mimo kolejnych "napraw" tej samej "drobnostki" ( wskutek wadliwego montażu instalacji LPG czasami gasł mi silnik podczas wyprzedzania ) odmawiano mi wpisów w książeczce gwarancyjnej dokumentującej radosną twórczość serwisu polegającą głownie na resetowaniu błędów i leżakowaniu samochodu. Mógłbym o nich długo opowiadać. Wolałem jeździć do Hallera mimo, że zupełnie nie było mi po drodze. Ale to może kwestia na kogo się trafi? Tak czy owak w Gdyni szczególnie warto podejść do takiego jasnowłosego kierownika serwisu. Konkretny, rzetelny facet. Szczególnie w wątpliwych przypadkach zamiast opowiadać bajki potrafi zakasać rękawy i samemu szukać rozwiązania problemu.[/quote]\nja kupiłem uzywkę aveo w Gdyni w salonie Haller. Zdecydowałem się na przegląd u nich przy 49 tys km,wymieniono olej na GM dexos 2 ,wlano 3.5 litra,instrukcja mówi,że wchodzi 4.3 więc troche się dziwię (inne dane mówią ,że 3.75 l)-może ktoś podpowie ile w końcu powinno byc??. wymieniono żarówkę i zrobiono przegląd auta,razem prawie 430 zł.Wyszło ,że trzeba wymienić pompę wody-wymieniono na gwarancji i tak pomyslałem ,że ok serwis ,może będę serwisował. Lecz zrobiło się ale:\n-przy zakupie powiedziano mi,że auto miało malowaną maskę-ok,ale po tygodniu widzę,że maska jest w połowie jakby pomalowana,a nie cała-pod słońce widać,podjechałem do serwisu w Gdyni i stwierdzono ,że szpachel chyba "siadł" ,a miała byc tylko malowana-tak więc sciema nr1\n-poprosiłem o sprawdzenie co jeszcze było robione -okazało się,że można było wykonać telefon przy mnie do poprzedniego własciciela i ustalić ,że malowano maskę (raczej pół) i wymieniono jeszcze jakąs maskownicę\n-co do maski,to stwierdzono ,że jest po gwarancji i nic nie moga zrobic,no chyba ,że pokryje koszty-także poczułem sie,jakbym kupował auto od handlarza aut,a nie z ASO ,poniewaz gdy płaciłem za auto ,to była mowa o tym,że maska jest malowana i na taki układ się zgodziłem (maska,czyli cała,a nie pół )\n-wymieniłem filtr powietrza,ponieważ ten okres wymian co podaje producent to sciema,filtr był brudny (mam juz któreś auto i wiem kiedy nalezy wymienić)-ASO robiło niby przegląd ,ale nie zwrócono uwagi na brudny filtr\n-wymieniłem kabinowy-to samo\n-przy sprawie z maską dowiedziałem się,że wymieniono świece 10 tys km temu (po co to nie wiem,bo wg rozpiski za szybko),ale auto poszarpywało delikatnie przy łagodnym przyspieszaniu i miało jakby za mało mocy -wiedziałem ,że coś z zapłonem ,bo już to przerabiałem w innym aucie,więc zakupiłem świece i sam wymieniłem ,te zdemontowane były pokryte proszkiem o kolorze zółtym ,a dwie miały punktowo przebarwioną na czarno porcelanę. Po wymianie auto ma stabilne obroty jałowe ok700 obr/min i ładnie się zbiera.\n-klimy nie przeglądano,bo podobno nie trzeba,ale z kratek jechało taką ciepłą wilgocią ,zastosowałem tzw bombę do usuwania zapachów,grzybów itd,teraz jest ok. Za rok dam przejrzeć klimę ,oczywiście poza ASO\nto co napisałem,to moje doświadczenia z ASO Haller,każdy wysnuje wnioski jakie chce. Auto jest ok,wystarczyło potraktować mnie jak klienta ,a mieliby kogos,co przyjeżdzałby do nich na serwis -bo stac mnie na to,ale potraktowali mnie jak kogoś na zasadzie-sprzedaj,zapomnij -takie mam odczucie.\nForum Chevrolet Strona Główna » Forum ogólne » Baza ASO » ASO Trójmiasto - Motor Centrum czy Serwis Haller?


Przegląd miesiąca - sierpień 2016! | Pasje rozmarzonej Skrzypaczki ...\nPrzegląd miesiąca - sierpień 2016!\nJuż piąty dzień września się kończy, a ja dopiero zapraszam na przegląd miesiąca sierpnia. Niewiele się w nim działo, ale i tak postanowiłam przygotować dla Was ten wpis :)\nPrzyznam szczerze, że w sierpniu, poza filmikami na yt, praktycznie nic nie oglądałam. Rozpoczęłam jedynie oglądanie serialu The Night Of - Długa noc.\nJest to nowy serial, tegoroczny. Akcja rozgrywa się we współczesnym Nowym Jorku. Pochodzący z Pakistanu student - Naz Khan, bez pozwolenia ojca rusza jego taksówką na imprezę. Na swojej drodze spotyka piękną, młodą kobietę, która staje się początkiem tragedii chłopaka. Spędza z dziewczyną noc, a następnie budzi się i znajduje jej zwłoki. Naz zostaje oskarżony o morderstwo i aresztowany ... Serial wzbudził moje zainteresowanie, jestem ciekawa, jak zakończ się losy chłopaka.\nStwierdziłam, że w przeglądach miesiąca wprowadzę nową kategorię, jaką jest YouTube. Oglądam sporo różnych Youtuberów i każdego miesiąca będę Wam przedstawiała trzech, których oglądam najczęściej.\nLubię oglądać vlogi, jednak nie każdy potrafi je kręcić tak, że wzbudzają moje zainteresowanie. Kanał Laury Ogrodowczyk należy, pod tym względem, do moich ulubionych. Laura wraz ze swoją Rodziną kręci rewelacyjne, niezwykle pozytywne vlogi. Zarażają uśmiechem, dobrocią, a do tego wszystkiego wzruszają. Kto jeszcze tego kanału nie zna, to zapraszam :) Bo ja ten kanał oglądam od dawna i nie zamierzam przestać :)\nJeden z moich ulubionych filmów na tym kanale :)\nW sierpniu odkryłam kanał ThePinkRook. Prowadzi go Kinga - śliczna, urocza Dziewczyna, która znam się na modzie i urodzie. Pokochałam jej filmiki z serii "Mierzymy i stylizujemy ubrania z lumpa".\nI ostatni kanał również odkryty w sierpniu to Pink Candy. Prowadzi go Natalia - niezwykle ciepła osoba i jak sama mówi jest to kanał o seksie, antykoncepcji, gadżetach i przyjemnościach. Kanał prowadzony z kulturą, skierowany do grona młodych ludzi, którzy mogą z niego wynieść wiele dobrego. Zanim obejrzycie konkretne, tematyczne filmy, poznajcie Natalię :)\nW sierpniu zakochałam się w piosence "Opowiem Ci o mnie" Pawła Domagały. Mogę jej słuchać w kółko.\nZapachowym ulubieńcem miesiąca sierpnia została świeca marki Bispol o zapachu wanilii z pomarańczą. Zapach świeży, ale przełamany nutą słodkiej, przytulnej wanilii.\nSierpień obfitował głównie w makijażowych ulubieńców. Pierwszym z nich jest matujący puder o działaniu antybakteryjnym Under Twenty. Puder prasowany z bardzo ładnym tłoczeniem o delikatnej, aksamitnej konsystencji. Neutralny, jasny odcień pudru ładnie stapia się ze skórą, nie tworząc efektu "ciastka". Puder absorbuje sebum, matuje skórę.\nMoje serce skradł także wodoodporny korektor w odcieniu green marki NYX Cosmetics. ten zielony korektor o kremowej, ale dosyć ciężkiej konsystencji, pięknie kryje wszelkie zaczerwienienia, które pojawiają się u mnie na policzkach i nosie. Korektor nie prześwituje przez podkład, nie wchodzi w załamania, nie roluje. Jego jedyny minus to fakt, że szybko się skończył.\nDo grona sierpniowych ulubieńców trafiła paleta cieni do powiek Gold Dreams E style firmy Chris Cosmetics. Jest to paleta pięknych, metalicznych, połyskujących cieni w kolorach złota, brązu i czerwieni wpadającej w bordo. Cienie zachwycają pigmentacją.\nI ostatni już ulubieniec sierpnia to balsam do ust Fresh od Tisane o orzeźwiającym zapachu mięty połączonym z delikatną nutą słodyczy, który po nałożeniu na usta lekko szczypie i chłodzi. Balsam intensywnie nawilża usta, likwiduje suche skórki, łagodzi podrażnienia.\nMimo że sierpień nie należał do upalnych, to wyjątkowo polubiłam się z dwoma sukienkami. Obie sukienki wypatrzyłam w sh. Pierwsza z nich to czarna hiszpanka z falbanką na biuście, w pasie marszczona. Natomiast druga to luźna, zwiewna sukieneczka na szeleczkach, biała w niebieskie wzory marki Atmosphere.\nKochani, to by było na tyle. Koniecznie napiszcie mi w komentarzach co nieco o Waszych ulubieńcach sierpniowych :)\nM. 5 września 2016 19:19\nAle Ty masz piękne włosy... zazdroszczę! ;)\nCzarna sukienka skradła moje serce :)\nAngelika Ś. 5 września 2016 19:27\nta czarna sukienka jest śliczna:)\nPink Lipstick 5 września 2016 20:03\nKingę oglądam i bardzo ją lubię :) Serial dodaję do listy :)\nZ mojego punktu widzenia 5 września 2016 20:26\nMonika. 5 września 2016 20:27\nPaleta cieni i sukienki tak bardzo wspaniałe ! :)\nGaja 5 września 2016 21:19\nBo w SH możemy znaleźć prawdziwe okazje, trzeba tylko znaleźć "swój sklep". Nie przeczę, że są i takie, w których za wyjątkiem starych, zniszczonych szmat niczego nie znajdziemy.\n*Nataleczka* 5 września 2016 21:33\nJa już skończyłam ogladać ostatni odcinek, fajny serial.\nMa J. 5 września 2016 23:35\nLubię te Twoje przeglądy :)\nWiola N. 6 września 2016 09:20\nSerial mnie zainteresował :) Laurę również lubię oglądać, a głos Pawła Domagały podoba mi się niesamowicie! :)\nżaneta serocka 6 września 2016 11:19\nślicznie wyglądasz ,kocham kanał Laury i całą jej rodzinkę\nYasniiable 6 września 2016 15:19\nU mnie przez całe wakacje, wiec i w sierpniu królowały oleje :)))\nMargaretka W 6 września 2016 17:44\nWanilia z pomarańczą z Bispol pachnie bardzo ładnie i lekko :)\nDarin 6 września 2016 20:14\nCO tam te kosmetyki i inne, Twoje włosy wygrywają moją uwagę w tym poście!\nMilaczek 6 września 2016 20:40\nDzięki! Dowiedziałam się o dwóch nowościach nie widziałam w ogóle w drogeriach tego pudru z under20. Balsam z tisane miętowy to musi być coś wspaniałego <3 A ten serial mam na liście już od dawna :)\nMalowana Słońcem 11 września 2016 12:20\nHiszpanka jest przepiękna. W ogóle pięknie wyglądasz. :)\n"Opowiem ci o mnie" - nie słyszałam ale słucha się przyjemnie. :)\nThePinkRook 14 września 2016 12:18\nHej Kochana bardzo dziękuję! :)


Popularna influencerka dostała życzenia urodzinowe od CHIRURGA PLASTYCZNEGO. Pokazał, jak wyglądała przed operacjami (ZDJĘCIA) | Newsmaniac - newsy ze świata, sport, bitcoin, forex\nNie jest tajemnicą, że wygląd zewnętrzny wciąż jest jednym z kluczowych czynników decydujących o karierze w show biznesie. Wśród celebrytów nie brakuje więc miłośników medycyny estetycznej oraz tajemniczych “diet zmieniających rysy twarzy”.\nNiedawno media zaczęły nieco uważniej przyglądać się metamorfozie Lele Pons. Pochodząca z Wenezueli influencerka niegdyś była jedną z największych gwiazd nieistniejącej już platformy Vine. Obecnie działa natomiast na innych popularnych platformach – regularnie nagrywa filmy na Youtubie, a na Instagramie jej poczynania obserwuje ponad 41 mln użytkowników.\nPodobnie jak w przypadku większości gwiazd sieci, Lele zazwyczaj publikuje na swoim instagramowym profilu starannie pozowane zdjęcia w pełnym makijażu i modnych stylizacjach. Jednocześnie celebrytka nie ukrywa jednak, że nie zawsze wyglądała tak, jak obecnie i okazjonalnie pokazuje swoim obserwatorom fotografie z przeszłości.\nFani Lele wielokrotnie podejrzewali, że w przeszłości influencerce zdarzało się korzystać z dobrodziejstw medycyny estetycznej. Ona sama publikując kolejne zdjęcia sprzed lat, podkreślała za to, że jej metamorfoza jest efektem procesu dojrzewania.\nKilka dni temu Pons obchodziła 24. urodziny. Oprócz zapewne mnóstwa życzeń od bliskich i wielbicieli swojej internetowej twórczości Lele otrzymała również specjalną urodzinową wiadomość od… chirurga plastycznego.\nJeden z czołowych nowojorskich specjalistów od poprawiania urody, doktor Ramtin Kassir zamieścił na swoim instagramowym profilu wpis poświęcony właśnie metamorfozie Pons.\nWszystkiego najlepszego dla wspaniałej i utalentowanej Lele Pons. Gdy się poznaliśmy, miałaś 18 lat i jesteśmy bardzo dumni z tego, jak rozkwitłaś jako osoba oraz w życiu zawodowym – napisał dr Kassir.\nDo swojego wpisu chirurg dołączył serię fotografii influencerki z przeszłości, na których kompletnie nie przypomina dzisiejszej “wersji” samej siebie. Do życzeń Kassir dopisał także pokaźną ilość hasztagów, prawdopodobnie sugerujących, jakim zabiegom poddała się jego klientka.\nWśród nich znalazły się m.in. operacja nosa, botoks oraz wypełniacze.\nW odpowiedzi na oryginalne życzenia Lele wykazała się na szczęście dużym dystansem i podziękowała lekarzowi za pomoc w przemianie.\nDosłownie najlepsze decyzja, jaką podjęłam w życiu. Sprawiasz, że dzieją się cuda! – napisała w komentarzu.\nZobaczcie, jak lata temu wyglądała Lele Pons. Dobrze, że nie wypiera się operacji?


Poważne zmiany w brytyjskiej rodzinie królewskiej. Królowa Elżbieta II podjęła ważne decyzje. Zycie\nPoważne zmiany w brytyjskiej rodzinie królewskiej. Królowa Elżbieta II podjęła ważne decyzje\nCo postanowiła władczyni?\nBrytyjska rodzina królewska / YouTube: Wirtualna Polska\nBrytyjska rodzina królewska to bez wątpienia najpopularniejsza rodzina na świecie. Ostatnio nieustannie królują na pierwszych stronach gazet.\nNiedawno w Wielkiej Brytanii obchodzony był jubileusz panowania królowej Elżbiety II. Oczywiście władczyni nieustannie jest wspierana przez członków rodziny, którzy jednak mają także regularne obowiązki. Na przykład książę Edward, czyli najmłodszy z dzieci królowej, jest pracownikiem teatru.\nPortal Jastrząb Post podaje, że ostatnio królowa Elżbieta II postanowiła nieco zbliżyć do siebie swoją córkę – księżniczkę Annę oraz żonę swojego ukochanego wnuczka – księżną Kate. Co z tego wyniknęło?\nNiezniszczalny duet wykreowany przez królową\nOkazuje się, że ostatnio obie panie wystąpiły w Londynie na uroczystości związanej z organizacją opieki zdrowotnej dla matek. Co więcej, panie podczas wystąpienia, świetnie się dogadywały, co dostrzegli nawet uczestnicy wydarzenia.\n- Anna i Kate bardzo dobrze ze sobą współpracowały. Rozmowa była łatwa, Kate szanowała Annę jako starszego członka rodziny, a nawet wybuchały śmiechem z żartu, który Anna opowiedziała lekarzom – donosi Woman’s Day.\nWidać zatem, że pomysł królowej Elżbiety II na temat współpracy obu pań był strzałem w dziesiątkę! Ciekawe, jak dalej potoczy się ich współpraca!\nWysłano: 10.06 14:22


Dorex skarpetki bawełniane polskie białe wzór ZEBRY.\n> Skarpetki kolorowe i okazjonalne>Kolorowe skarpety unisex ZEBRY produkt polski\nKolorowe skarpety unisex białe wzór ZEBRY. Oferujemy Państwu polskie skarpety bawełniane z domieszką włókien poliamidowych, wyprodukowane w Polsce z najwyżej jakości przędzy bawełnianej. Użyta do produkcji tych skarpet bawełna nazywa się bawełną czesaną i jest to najlepszy rodzaj naturalnej przędzy. Wygodne, biało-czarne skarpetki zebry, do użytku codziennego z płaskim szwem. Dobrze dopasowują się do stopy, ściągacz o umiarkowanym ucisku zapewnia wygodę użytkowania.


natura i ja : SANTAVERDE aloe vera krem medium czyli luksus w naturalnym wydaniu\nAutor: violka42 o 18:15\nKarolina Jastrząb 25 listopada 2014 18:44\nNie znam tej marki, krem ciekawy. Póki co mam spore zapasy, ale zapiszę sobie go w moim notesie ;)\nviolka42 25 listopada 2014 20:27\njest wart poznania\nanula 25 listopada 2014 18:51\nMiałam tylko próbki ich kremów, może się kiedyś skuszę :)\nviolka42 25 listopada 2014 20:29\ncieszę się, że miałam możliwość poznać ten krem, nie spotkałam się z próbkami tego kremu wcześniej\nanula 25 listopada 2014 20:30\nMnie ich tonik kusi mocno :)\nKraina Urody 25 listopada 2014 20:01\nPierwsze słyszę o tej firmie ale widzę że godna uwagi, co do ceny to myślę, że naprawdę warto .\nwarto, to dobry krem\nreniakicia 25 listopada 2014 21:27\nZnam firmę, miałam kilka próbek a najbardziej zachwyciło mnie serum z linii xingu - cudowne! Niestety seria jest bardzo droga. Ogólnie firma warta poznania.\nviolka42 13 grudnia 2014 10:16\nserum też mnie kusi\nSandra 26 listopada 2014 00:39\nMiałam ten krem i kilka innych produktów tej marki. Są świetne ale i drogie...\nale warte tej ceny jak przypuszczam\nŁucja z Agulkowego Pola 26 listopada 2014 10:15\nZnam niestety tylko z próbek. Musze najpierw podreperować finanse. Od dawna mam ochotę na tę markę.\nviolka42 13 grudnia 2014 10:17\nto tak jak ja, to marka godna pożądania


Co zrobić, aby choinka w doniczce przyjęła się przesadzona do gruntu? | Porady\nDrzewko bożonarodzeniowe przyjmie się posadzone do gruntu, jeżeli:\nbyło uprawiane w pojemniku od początku. Oznacza to, że ma wiele młodych korzeni, którymi będzie na wiosnę pobierać wodę i substancje pokarmowe;\nnie ma szkodników, które osłabiają kondycję rośliny;\nzdobiło mieszkanie najwyżej tydzień;\nprzed wstawieniem do ciepłego mieszkania było hartowane w pomieszczeniu o temperaturze 5-10°C (o ile na zewnątrz panował mróz);\npodczas pobytu w ciepłych pomieszczeniach nie pobudziły się pąki z nowymi gałązkami (nie został przerwany okres spoczynku);\npo okresie świąt zostanie wystawione na zewnątrz domu i okryje się jego donicę styropianem, matą słomianą lub jutową w celu ochrony korzeni przed przemarznięciem;\nna zewnątrz będzie stało w zacisznym i lekko zacienionym miejscu.\nW przypadku kiedy drzewko bożonarodzeniowe pobudziło się do wzrostu, nie powinno się go wynosić na zewnątrz, tylko przetrzymać do wiosny w chłodniejszym miejscu i systematycznie podlewać. Kiedy ziemia na wiosnę rozmarznie całkowicie, można drzewko posadzić do gruntu.\nźródło: arch. Budujemy Dom, zdjęcie: PublicDomainPictures


jest profesorem zarządzania i marketingu w Jones Graduate School of Management na Rice University w Houston.\njest docentem marketingu i e-biznesu w College of Business and Economics na Towson University w Towson, w stanie Maryland.\njest docentem marketingu w Great Valley School of Graduate na Penn State University w Malvern, w stanie Pensylwania.\nNie pozbywaj się pochopnie klientów, którzy przysparzają kosztów twojej firmie. Użyj zaprezentowanego schematu, aby zdecydować, jak efektywnie naprawić lub zakończyć relacje z nimi. 29 czerwca 2007 roku firma telekomunikacyjna Sprint Nextel wysłała do około 1000 osób listy z powiadomieniem, że zostały zwolnione w trybie natychmiastowym – sęk w tym, że adresaci listów nie byli pracownikami firmy, tylko jej klientami. Przez mniej więcej rok ten dostawca bezprzewodowych usług telefonicznych śledził liczbę i częstotliwość zgłoszeń w dziale pomocy technicznej użytkowników, wymagających intensywnej obsługi serwisowej. Jak powiedział rzecznik firmy w lipcowym wywiadzie dla agencji Reuters: „Niektórzy z nich dzwonili do centrum obsługi klienta kilkaset razy w miesiącu… i ciągle z tymi samymi problemami, chociaż – naszym zdaniem – zostały one już wcześniej rozwiązane”. W końcu firma stwierdziła, że nie jest w stanie sprostać potrzebom tej niewielkiej grupy abonentów w zakresie fakturowania i świadczenia usług, zrezygnowała z opłat z tytułu rozwiązania umowy i zaprzestała świadczenia im usług...\nPełny artykuł zawiera: 32727 znaków\nKłopotliwi konsumenci mogą kosztować firmę sporo pieniędzy, ale szybkie pozbycie się ich nie zawsze jest najlepszym rozwiązaniem. Autorzy, odwołując się do autentycznych przykładów, pokazują, jak decyzja o zakończeniu relacji z całym segmentem klientów lub tylko jednym klientem może poprawić rentowność firmy, podnieść morale pracowników, rozwiązać problem ograniczonego potencjału i wzmocnić strategię biznesową. Jednak pozbywanie się klientów ma potencjalne minusy z perspektywy różnych interesariuszy, włącznie z pracownikami i pozostałymi klientami, którzy mogą się zastanawiać, czy nie będą następnymi do odstrzału. Ponadto na horyzoncie majaczą też konsekwencje etyczne i prawne oraz ryzyko złej reputacji.\nZanim firma przejdzie do działania, powinna poznać pięcioczęściowy schemat procesu pozbywania się klientów. Krok pierwszy to ponowna ocena kontekstu relacji z klientem, wykraczająca poza prostą analizę rentowności. Może się okazać, że najbardziej owocna będzie opcja druga – edukowanie klientów, a nie pozbywanie się ich. W niektórych przypadkach korzyści obu stronom przyniesie trzecie rozwiązanie – renegocjowanie propozycji wartości. W innych firma może zdecydować się na wariant czwarty – przeniesienie klientów do podmiotów zależnych lub innych usługodawców. Nie można wykluczyć także, że konieczne okaże się zakończenie relacji z Kłopotliwi konsumenci mogą kosztować firmę sporo pieniędzy, ale szybkie pozbycie się ich nie zawsze jest najlepszym rozwiązaniem. Autorzy, odwołując się do autentycznych przykładów, pokazują, jak decyzja o zakończeniu relacji z całym segmentem klientów lub tylko jednym klientem może poprawić rentowność firmy, podnieść morale pracowników, rozwiązać problem ograniczonego potencjału i wzmocnić strategię biznesową. Jednak pozbywanie się klientów ma potencjalne minusy z perspektywy różnych interesariuszy, włącznie z pracownikami i pozostałymi klientami, którzy mogą się zastanawiać, czy nie będą następnymi do odstrzału. Ponadto na horyzoncie majaczą też konsekwencje etyczne i prawne oraz ryzyko złej reputacji.\nZanim firma przejdzie do działania, powinna poznać pięcioczęściowy schemat procesu pozbywania się klientów. Krok pierwszy to ponowna ocena kontekstu relacji z klientem, wykraczająca poza prostą analizę rentowności. Może się okazać, że najbardziej owocna będzie opcja druga – edukowanie klientów, a nie pozbywanie się ich. W niektórych przypadkach korzyści obu stronom przyniesie trzecie rozwiązanie – renegocjowanie propozycji wartości. W innych firma może zdecydować się na wariant czwarty – przeniesienie klientów do podmiotów zależnych lub innych usługodawców. Nie można wykluczyć także, że konieczne okaże się zakończenie relacji z klientem. Tę piątą ewentualność należy wziąć pod uwagę w ostateczności, a o rozstaniu powiadomić osobiście. Żadna firma nie może sobie pozwolić na roztrwonienie swojej bazy klientów, więc pozbywanie się ich nie powinno być uzależnione wyłącznie od tego, którzy klienci są rentowni, a którzy – nie. Ruch ten ma zbyt poważne konsekwencje strategiczne. Ostatecznie najtrudniejsza może się okazać sama decyzja, czy pozbyć się klientów.klientem. Tę piątą ewentualność należy wziąć pod uwagę w ostateczności, a o rozstaniu powiadomić osobiście. Żadna firma nie może sobie pozwolić na roztrwonienie swojej bazy klientów, więc pozbywanie się ich nie powinno być uzależnione wyłącznie od tego, którzy klienci są rentowni, a którzy – nie. Ruch ten ma zbyt poważne konsekwencje strategiczne. Ostatecznie najtrudniejsza może się okazać sama decyzja, czy pozbyć się klientów.


turystyka.skibicki.pl - Brda 2010\nPrawie wszyscy, tak napaleni na ten spływ w lipcu zeszłego roku w ciągu ostatnich miesięcy wycofali się. Tylko Jarek nie przysłał rezygnacji...\nMoja podróż z kajakiem na dachu była wcale nie taka spokojna jak zwykle. Po stu kilometrach od Łodzi, pod Włocławkiem zauważyłem, że łódź na dachu przesunęła się do przodu. Szybka kontrola bagażnika i... kiszka! Pękła jedna z podstaw oryginalnego, fabrycznego bagażnika dla tego modelu samochodu. Tak się nie dało jechać, bo kajak mógł spaść, co przy dużym ruchu wakacyjnym na pewno skończyło by się tragicznie nie tylko dla łódki. Z drugiej strony - wymarzony urlop i być może kilka umówionych osób będzie na mnie czekać. Trzeba jechać dalej, a zostało jeszcze prawie trzysta kilometrów...\nNa szczęście miałem kilka krótkich, ale mocnych linek do uzbrojenia łodzi i jakoś dało się wykoncepcić skuteczne rozwiązanie. Potem okazało się, że ten bagażnik kupiłem niecały rok temu - zostało zaledwie kilka dni! - i telefonicznie powiadomiony serwis obiecał, że w kilka dni ściągnie mi części zapasowe...\nDo Sworów(*) dojechałem z prawie półgodzinnym spóźnieniem, ale ledwo wysiadłem z samochodu odezwał się telefon od Jarka:\n- Gdzie jesteś, bo my już na miejscu...\n- Ja także - odpowiedziałem, i już za chwilę się witaliśmy.\nAnia, córka Jarka okazała się bardzo atrakcyjną osiemnastką, ale z takich co to wiedzą sporo o aktywnym spędzaniu czasu. Kajakami też pływała, ale wpław to by wolała raczej z brzegu niż z kajaka. Przeciw kapokowi nic nie miała. Zapowiadał się fajny spływ...\nOni jechali całą noc ze Śląska i zapewne byli mocno zmęczeni, więc nie było sensu nigdzie się śpieszyć. Zjedliśmy porządny obiad i zaczęliśmy wybierać kajak dla Jarka i Ani. Sprawa wcale nie była taka prosta, bo do wyboru mieliśmy od groma fajnych i bardzo zaawansowanych łodzi, ale póki co ze 180-ciu "latających" w tym interesie nie było żadnego wolnego... Wybraliśmy więc wiosła i kapoki. W niecałą godzinę problem wolnej łodzi został rozwiązany i wywieźli nas na małe i bardzo spokojne pole namiotowe nad górną Brdą w Dolinkach. Zrzuciliśmy łodzie oraz nasze graty na trawę i samochód odjechał. Zaczął się nasz spływ...\nNawet nie pakowaliśmy się. Zostawiliśmy bambetle pod okiem gospodarzy pola biwakowego i od razu polecieliśmy na wodę, bo Jarek z Anią chcieli się "przymierzyć" - to był ich pierwszy wspólny spływ. Oczywiście popłynęli w kapokach. Ja także chciałem wypróbować dopiero co zrobioną regulację pochylenia oparcia w moim kajaku i ostatecznie dopasować położenie podnóżków...\nOd razu trafił się Ani fajny temat do zdjęcia.\nW kilka minut wypłynęliśmy na Jezioro Szczytno i tam dopadła nas potężna "lampa". Mała fala szła wprost pod dziób. Leki wiaterek chłodził, ale tak jakoś niemrawo. Oj, będziemy się pocić i to solidnie. Dobrze, że wszyscy mieliśmy kapelusze...\nTrochę zachodu było ze zgraniem wspólnego wiosłowania moich towarzyszy, ale po kwadransie wszystko było już OK. Spore tego jeziora do "przekopania", a razem będziemy ich mieli aż dwanaście. Wolałem im tego nie mówić od razu...\nChcieliśmy pofotografować fajną rodzinkę łabędzią, ale ponieważ z zasady nie karmię dzikiej zwierzyny, szybko okazało się, że bez dużego teleobiektywu nic sensownego nie zrobimy. Kto by zabierał na wodę tak wyszukane i kosztowne sprzęty...?\nWieczorna kąpiel w rzece znacznie poprawiła nam spieczone słońcem humory.\nPotem małe ognisko i pieczenie kiełbasek.\nJarek przywiózł jakąś egzotyczną butelczynę z pszenicznym kłoskiem w środku. Przy tym przyznał, że właśnie tego dnia pierwszy raz w życiu siedział w kajaku. Całkiem fajnie się zaczęło, ale jak przyjdzie większa i skośna fala...\nNie pamiętam, jak się spało, bo... spałem.\nPoranek okazał się aż za bardzo słoneczny. Namioty postawiliśmy tak, by słońce jak najwcześniej je osuszyło. No i wygnało nas to słoneczko z namiotów.\nŚniadanie, szybka likwidacja biwaku i znów jesteśmy na wczoraj zwiedzanym jeziorze. Wiatr z tego samego kierunku, ale trochę mocniejszy. Życie jest piękne!\nAnia z Jarkiem zupełnie dobrze radzili sobie z wiosłami. No, może trochę za wysoko je trzymali, co oczywiście owocowało wodą w kokpicie. Szybko jednak złapali zdecydowanie lepszą, skuteczniejszą, a przede wszystkim mniej męczącą pozycję.\nGrzało solidnie. Napój "trasowy": woda zza burty i pastylka izotonika szybko się skończyła, więc zrobiłem sobie drugą. Ciekawe jak poradzą sobie Jarek i Ania, bo coś nieufnie patrzyli jak do butelki biorę tę wodę zza burty.\nCztery kilometry pierwszej prostej, potem dwa drugiej i... upsss!\nPo kolejnym skręcie fala nadbiegała dokładnie z boku! Nie za duża ona była, ale kiwało nieźle. Do przejścia było około trzech kilometrów w takim stanie. Trochę poczekałem, ale moi towarzysze dzielnie sobie radzili podobnie jak ja tańcząc salsę... sporym i wyładowanym kajakiem.\nKolejne dwa kilometry przez Jezioro Końskie, to już był czysty relaks.\nZwłaszcza, że na wprost widać już było potężne pole biwakowe z plażą i gastronomią, gdzie planowaliśmy odpoczynek. Ania oczywiście ubytki płynów restaurowała wodą z lodem, a my chłodnikiem.... chmielowym.\n- Zostało nam jeszcze 11 kilometrów, ale rzeką. Będzie nas teraz niosła woda, a i cienia trochę wreszcie będzie - pocieszałem, choć wiedziałem przecież, że to trochę za dużo na pierwszy dzień...\nNiosło nas rzeczywiście nieźle, ale mogło by znacznie lepiej. Im wyższa woda, tym wolniej płynie. Tak to przynajmniej wygląda na niewielkich rzekach i w rozsądnych granicach głębokości, bo widok dolnej Wisły w Toruniu, Świeciu i Tczewie z wiosny tego roku był zgoła inny - rwała jak jasna cholera!\nPrzy od dawna znanej mi zwałce planowałem poczekać na moich, ale okazało się, że po dawnych trudnościach już prawie nic nie pozostało, więc popłynąłem dalej.\nZ dużą radością zobaczyłem znany pomost i pole biwakowe w Sąpolnie. Też już miałem dość! Od wiosłowania zawsze najbardziej boli... d..a!\nWysiadłem, wyciągnąłem kajak na brzeg i mocząc nogi w chłodnym nurcie czekałem na towarzyszy. Trochę upłynęło zanim ich zobaczyłem, ale za to jaki był widok...?\nZza zakrętu wyłonił się znany mi kajak, a w nim na mój widok tak promienny uśmiech Ani, że... strach się cieszyć!\n- Lądujemy - zawołała.\n- Wreszcie - westchnął tylko Jarek, ale nie komentował więcej zbyt dużego odcinka na początek.\nPole znane mi było od dawna podobnie jak po drugiej stronie rzeki, nieco niżej położona "patelnia". Teraz się jednak okazało, że mamy do dyspozycji toaletę z bieżącą wodą w pobliskim barze, a i prysznic z ciepłą wodą się wieczorem da wziąć... Elegancja - Francja...!\nW barze były świeżo uwędzone pstrągi i sielawy. Komu by się w takiej sytuacji chciało gotować obiad?\nTrochę pożartowaliśmy, bo siostra Ani przez telefon przestrzegała ją, że jak będzie tak dużo wiosłowała, to po tym spływie będzie miała bary jak Kinga Rusin. Jakoś nie zauważyłem, by ta groźba była realna.\nKilka grup spływowych nas minęło lądując na widocznej niżej "patelni" - strasznie tam prażyło i nie było nawet skrawka cienia. Po kogoś przyjechał tam spływowy transport. Normalka... Jedna grupa się zatrzymała przy nas, ale widać nie pasowały im warunki, albo nasze twarze, bo też popłynęli dalej. No i dobrze. Zbyt liczne towarzystwo nie było nam do niczego potrzebne.\nCałe popołudnie siedzieliśmy w cieniu na pomoście mocząc nogi w rzece. Gadaliśmy, popijaliśmy zimne napoje: woda z rzeki i jakieś musujące tabletki, a wieczorem do jarkowego "kłoska" dołączyła jeszcze moja "trawka". Wszystko było by dobrze gdyby nie nagły, a niezwykle zdeterminowany atak komarów. Musiały być strasznie głodne, bo żadne repelenty nie skutkowały.\nNie pamiętam jak spałem, bo... wiadomo!\nRano znów cały tropik od środka miałem mokry, choć wszystkie wentyle były otwarte. W czasie robienia śniadania wszystko jednak wyschło na pieprz.\nRzeką jednak płynie się o wiele lepiej niż jeziorami. Po pierwsze nurt wykonuje za nas sporo roboty, bo niesie, a po drugie zawsze pod którymś brzegiem są jakieś skrawki cienia.\nTakiej ilości grążela żółtego to ja jeszcze nigdy nie widziałem.\nA wśród tych żółcieni było sporo przepięknych nenufarów. Cudo!\nWidzieliśmy sporo różnych kaczek, ale żeby aż wiedzieć, które jak się nazywają, to... nie za bardzo.\nNie za bardzo chciałem się moim towarzyszom narzucać, więc zazwyczaj płynąłem z przodu z rzadka tylko dając się wyprzedzić.\nWreszcie jednak wzgórza po obydwu stronach zaczęły się oddalać a brzegi zamieniły się w szerokie bagniska - widoczny znak zbliżania się do Jeziora Charzykowskiego. No i powstało pytanie: jak duża będzie na nim fala i co ważniejsze, z jakiego kierunku?\nZ ostatniej przed otwartym jeziorem płachty grążeli poderwała się czapla siwa i to był ostatni fajny w tym kierunku widok. Fala była nawet znośna, ale idąca wprost od Funki, czyli dokładnie w prawy nasz bok przy zamierzonym kierunku płynięcia. By się jakoś dało, może nawet bez wywrotki, ale czasu mieliśmy od groma, na niebie też nic złego się nie działo. Trzeba by dołożyć sobie dobre pięć kilometrów drogi, ale cóż to znaczy, gdy idzie o bezpieczeństwo? Zatem, zdecydowany skręt w prawo zamiast w lewo i hajda na tę Funkę!\nSzliśmy dokładnie na falę, a ona - skubana! - właziła bezczelnie na pokład kajaka i po nim chciała wleźć do środka. Przezornie miałem przed sobą torbę pokładową i ona w miarę skutecznie mnie chroniła. Przed Anią nie było nic, ale ich kajak był zdecydowanie dłuższy i tylko trochę wody wpadło im do kokpitu.\nOczywiście cały czas próbowaliśmy odchylać się od kierunku fali w lewo, by możliwie skrócić dodatkową drogę, ale udawało się tylko trochę, bo kajaki zaczynały pod nami tańczyć upojną salsę i to z bardzo obszernym kołysaniem biodrami. Fajna zabawa! Lepsza od niejednej dyskoteki...\nWreszcie dotarliśmy pod trzciny przeciwległego brzegu i tam na spokojnej już wodzie zawróciliśmy na upragniony cel: duża, piaszczysta plaża ze sporą restauracją i wielkimi białymi parasolami w Małych Sworach(**). Tak z daleka, na oko wyglądało, że na tych parasolach będą chłód obiecujące napisy "Tyskie".\nNa nowo obranym kursie zarówno wiatr jak i fala pchały nas i to całkiem fajnie. Jak się cwanie pokombinowało z tempem wiosłowania, to udawało się przez dłuższą chwilę płynąć z rufą uniesioną na fali a dziobem skierowanym nieco w dół - taki kajakowy... surfing! Tyle, że kombinowanie z tempem zabierało cały zysk z surfowania. Ot... zabawa!\nNa wielkich parasolach rzeczywiście były nadruki "Tyskie", więc za dużo nie kombinowaliśmy. Ania, dobre dziecko oczywiście pozostała przy kiepsko schłodzonych "Tymbarkach". Na obiad było jeszcze za wcześnie, a do dobrej restauracji w Sworach zostało nam ledwo 5, może 6 kilometrów przez dwa jeziora. O, wa! Góra pięć kwadransów!\nPrzed dalszą drogą poszliśmy jeszcze obejrzeć pod mostem przesmyk na Jezioro Długie, bo tam jest zawsze silny boczny nurt i trzeba rozsądnie w niego wejść, by nie zostać ostro śmigniętym pod lewy filar, albo i walnąć w niego. Woda jednak była dość wysoka, aby zagrożenia praktycznie nie było.\nJezioro Długie jest tak na prawdę krótkie, bo mierzy wzdłuż ledwie dwa i pół kilometra. Przy szerokości kilkuset metrów i pełnym po obu stronach zadrzewieniu fali na nim jeszcze nie spotkałem. Po obszernie bujanych atrakcjach na Charzykowach przepłynęliśmy je w mig.\nWreszcie wyszliśmy na Jezioro Karsińskie. Nawet za bardzo nie wiało, ale fala oczywiście nadbiegała ostro z prawej burty. Poczekałem na towarzyszy, by zdecydować, co robić, ale im się tylko oczy śmiały do spodziewanej zabawy. Widać spodobała im się ta rozrywka. No, to wio na mokry parkiet, na kolejną porcję salsy... kajakiem.\nBył wtorek, więc i w Sworach w restauracji u Maćka(***) weekendowych tłumów nie było. No i bardzo fajnie! Zjedliśmy porządny obiad, zabraliśmy z naszych samochodów resztę zostawionego tam prowiantu i popłynęliśmy na pole pobliskie namiotowe, bo tej atrakcji u Maćka nie ma. Kiedyś była, ale z racji rozbudowy całego kompleksu musiał z tego zrezygnować. Ma za to całkiem przyzwoite pokoje gościnne i bardzo zaczęliśmy żałować, że nie zabunkrowaliśmy tu naszyć MFL na czas spływu. Trudno, całe życie człowiek się uczy na błędach! Może w przyszłym roku? Zobaczymy, co One na to?\nWpływając z Karsińskiego na Brdę dostaliśmy się pod jedyny na tym spływie deszcz. Padały ogromne krople, ale tylko jakieś trzy może cztery minuty - trzy we mnie trafiły! Krople oczywiście.\nPTTK-owskie pole namiotowe na końcu Swor jest zupełnie przyzwoitym polem, choć z wygód ma tylko Toi-Toi'a, ale przecież wszystko inne jest o kilka kroków.\nTakiej ilości proszących o żarcie łabędzi jeszcze nie widziałem. Czy wszędzie następuje tak szybko postępująca synantropizacja?\nZa to uzbrojenie ogniska mają tam wręcz rewelacyjne. Podnoszona krata ogniskowa na łańcuchu zwieszonym z trójnoga, to jest wygoda! Jakoż i kolejna porcja kiełbasek została tam przyrządzona. Choć za drewno do ogniska trzeba było kilka złotych zapłacić, nie żałowaliśmy.\nFajnie się gada w takiej scenerii. A herbata na wodzie z rzeki smakuje na prawdę wybornie, choć to było tuż poniżej wcale nie małej miejscowości...\nSkończył się "kłosek", ale "trawki" jeszcze trochę zostało na ostatni wieczór.\nKto po takim dniu pamięta, co mu się śniło? Nie... ni cholery!\nPonoć spadł jakiś mizerny deszczyk, ale do rana płótna po nim obeschły.\nŚniadanko, pakowanko, Toi-Toi i... rzeka! Tu już nurt był znaczny i wystarczyło tylko "pieszczotliwie" wiosłem korygować kierunek. Do kolejnego jeziora "zaniosła" nas Brda sama. Na Witocznie pod trzcinami także nie było żadnych atrakcji. Kolejny odcinek coraz szerszej Brdy i mijamy potwornie zatłoczone pole biwakowe w Płęsnie. Tu da się spokojnie nocować tylko poza sezonem.\nZaraz potem z lewej szerokie rozlewisko i wejście pod niski mostkiem na przeurocze jezioro Płęsno - strefa ciszy. Tyle, że nas przywitał w tej strefie ciszy dziki ryk jakiegoś pewnie jeszcze "wczorajszego" kibica na wuwuzeli.\nCoś tu jednak się zachowało. Ten kormoran, to chyba najlepsza nasza spływowa zdobycz - fotka Ani.\nZawracamy na rzekę, a właściwie rozlewiska Jeziora Małołąckiego, a zaraz za nim Łąckiego. Tu zazwyczaj napotykam ogromną ciszę. Tak było i tym razem. Jedyny szkopuł na tym jeziorze, to wiedzieć od razu, gdzie szukać ujścia Brdy, bo ze środka wody nic wskazującego na ujście nie widać. Mapa i busola rozwiązują ten problem natychmiast.\nKolejne mijane pole namiotowe w Drzewiczu i już jesteśmy na Jeziorze Dybrzk. Solidny to kawał wody, ale dużo za wąski, by robić kajakarzom kłopoty... skośne.\nDopływamy do kolejnego naszego noclegu - Czernica. W wielkim i rzadkim lesie sosnowym stoi już od cholery namiotów, przyczep kempingowych, i wszelkiego innego biwakowego sprzętu. Jest ryzyko nader "atrakcyjnej nocy", ale nie zraża nas to. Zresztą dalej na szlaku i tak nie ma już nic sensownego.\nNajpierw gotujemy wreszcie jakiś obiad - pierwszy na tym spływie na własnych maszynkach.\nJarek z Anią idą "obowiązkowo" do kapliczki papieskiej, a właściwie do sklepu, a do niej przy okazji, bo wszystko w miarę zimne wypiliśmy już dawno.\nPotem odpoczywamy w miłym cieniu.\nPole biwakowe w Czernicy ma wiele zalet.\nJedną z nich jest potężna, 3 może nawet 4-ro hektarowa płytka zatoka poza nurtem Brdy i to w dodatku z białym piaszczystym dnem. Tam latem jest zawsze ciepła woda i można się w niej najnormalniej wyleżeć. Pamiętam i taki spływ, kiedy w Boże Ciało, 26-go maja leżeliśmy tam ponad godzinę, a dzieciarni nie dało się wyciągnąć z wody bez użycia siły.\nTrafił nam się ciekawy świata gość...\nJedyny kłopot na tym polu to brak bezpiecznego miejsca do zapalenia ogniska, co w suchym starodrzewiu jest poważną sprawą. Zebraliśmy jednak kilka gałęzi, połamaliśmy je i ze sporym zapasem wody w menażkach i butelkach zapaliliśmy, by podpiec kiełbaski. Ledwo się zagrzały, w kilka minut ogień zaczął jęzorami po ściółce uciekać na boki. Dobrze, że mieliśmy tę wodę...!\nPięknie tam jest odpoczywać po południu po długim wiosłowaniu.\nZbliżał się zachód słońca i oczywiście zaczęliśmy ostro fotografować.\nWieczory i zachody słońca, to w Czernicy nad Dybrzkiem kolejna atrakcja, którą się zazwyczaj zapamiętuje na całą resztę życia.\nPomimo ogromnej zbieraniny ludzi najprzeróżniejszego autoramentu wieczór na tym polu biwakowym był zadziwiająco spokojny. Pewno wypito wszystkie "nuty" zbyt wcześnie, a upał dopełnił skutków "masowego rażenia".\nNoc była bardzo spokojna. Ja przynajmniej nic nie pamiętam.\nRano nad jeziorem wisiała bardzo gęsta mgła. I tak zaczął się ostatni etap naszego spływu. Była nadzieja na chłodniejszy dzień, ale zanim zrobiliśmy śniadanie, słońce wylampiło wszelkie nasze o tym marzenia. Zero chmur, blaszane niebo, słońce jak balija!\nJezioro Kosobudno zaskoczyło nas. To było pierwsze miejsce na całym spływie, gdzie nie było zasięgu komórkowego. Sprawa wcale nie jest taka błaha. W dzisiejszych czasach trudno wytłumaczyć zatroskanym o nas bliskim, że nie dało się zadzwonić, bo nie było zasięgu! Zatem pogoniliśmy nieco w poszukiwaniu tego zasięgu, ale sprawa niebawem się wyjaśniła. W Męcikale pod samym masztem anteny też nie było zasięgu - znaczy, padła antena i... kiszka!\nOstatnie z dwunastu jezior naszego spływu to Jezioro Zapora. Ciągnie się toto od samej zapory w Mylofie aż pod Męcikał - chwalić Boga siedem bitych kilometrów ledwie trochę na boki rozlanej rzeki.\nTyle, że to już koniec naszego spływu i zawsze w takich okolicznościach nie chce się człowiekowi wiosłować...\nMylof jak zwykle: sporo kajaków na długawej przeniosce, co chwila ktoś przypływa i albo zabiera się do samodzielnego taszczenia gratów, albo dzwoni po transport, bo skończył spływ...\nSą tu jeszcze wędzone pstrągi, których się oczywiście trzeba najeść, bo są zbyt nietrwałym produktem, by moi znajomi dowieźli je na Śląsk.\nDzwonimy. Transport będzie za godzinę. Wspaniale, ale trochę smutno...\nZwoził nas przemiły chłopak, ale największa frajda tego transportu to klimatyzacja w czyściuteńkim wewnątrz busie.\nNieduży - 12 jezior, razem trochę ponad siedemdziesiąt kilometrów w cztery dni, ale nam to wystarczyło. Prawdę mówiąc - musiało wystarczyć.\nŻegnaliśmy się serdecznie. Dostałem od Ani wylewnego całusa i jestem z tego bardzo dumny. Oczywiście już coś planujemy na kolejny rok, ale może tym razem nie będziemy tego zbyt rozgłaszać...\nWieczorem, z zieloną "katiuszą" na pękniętym bagażniku dotarłem do Tczewa, gdzie zaczęła się ta mniej turystyczna część mojego urlopu. Też było fantastycznie, ale to już sprawa wyłącznie prywatna. W międzyczasie serwis wymienił mi praktycznie cały bagażnik - porządna firma!\n(*) Swory - regionalna, pomorska nazwa miejscowości Swornegacie.\n(**) Małe Swory - analogicznie Małe Swornegacie.\n(***) Maciek - właściciel firmy "Agrokajaki", którą w pełnym zakresie oferowanych usług mogę rekomendować z czystym sumieniem, choć kajak zawsze wolę swój.\nZmieniony ( 22.01.2012. )


Poziom skrajnego ubóstwa wzrósł. Więcej dzieci żyjących w wielkiej biedzie - Biznes\nfot. panitanphoto/Shutterstock (ilustracyjne)\nPo raz pierwszy od lat wzrósł poziom ubóstwa w Polsce. W porównaniu z 2017 rokiem o jeden procent - wynika z danych Głównego Urzędu Statystycznego. Jest również więcej dzieci żyjących w skrajnym ubóstwie.\nJak podał portal Business Insider Polska, poziom skrajnego ubóstwa w Polsce w 2018 roku wyniósł 5,4 procenta.\nDla porównania rok wcześniej ten współczynnik wynosił mniej - 4,3 proc. Ostatni raz stopa skrajnego ubóstwa wzrosła w 2013 roku (wówczas wynosiła 7,4 proc.).\nGUS regularnie, co rok, oblicza i publikuje wskaźniki dotyczące zasięgu ubóstwa ekonomicznego w Polsce opierając się na wynikach badań budżetów gospodarstw domowych. Prezentowane wskaźniki są danymi średniorocznymi.\nW 2018 roku granicą skrajnego ubóstwa dla gospodarstw jednoosobowych była kwota 595 zł. Relatywne ubóstwo (50 proc. kwoty wydawanych średnio przez gospodarstwa domowe) wyniosło 810 zł, a ustawowe (kryterium dochodowe, za które przysługują zasiłki z pomocy społecznej) - 701 zł.\nZ kolei dla 4-osobowych gospodarstw domowych (rodzice plus dwójka dzieci) stopa skrajnego ubóstwa wynosiła 1606 zł, relatywnego - 2187 zł, a ustawowego - 2112 zł.\nWedług danych GUS skrajne ubóstwo w 2018 roku w największym stopniu dotknęła osoby utrzymujące się z innych źródeł dochodów niż stała praca czy emerytura (14,1 proc.). Na kolejnych miejscach znaleźli się rolnicy (11 proc.), renciści (8,4 proc.) i pracujący (4,7 proc.).\n"W 2018 r. odnotowano wyższy, niż wynikałoby to z dynamiki ogólnego wskaźnika cen towarów i usług konsumpcyjnych, wzrost poziomu minimum egzystencji stanowiącego podstawę wyznaczania granic ubóstwa skrajnego" - zaznaczył GUS.\nWzrósł również poziom ubóstwa wśród nieletnich (od zera do 17. roku życia) - w ubiegłym roku współczynnik wyniósł 6 proc. (1,3 proc. więcej niż w 2017 roku).\nUbóstwo Społeczeństwo pieniądze dzieci GUS polska


dozowniki do mydła / Dozowniki, pojemniki i podajniki / CHEMIA Dozownik do mydła w płynie 0,5l CleanPRO czarny Kompleksowa oferta ☛ artykułów biurowych i szkolnych, chemia, bhp wszystko w sklepie Internetowym Biurowi.pl ✓ Atrakcyjne ceny ✓ Darmowa dostawa od 249zł ✓ Płatości online ✓ Sprawdź ☛ ☎ 58 560-18-69\n» Dozownik do mydła w płynie 0,5l CleanPRO czarny\nKod EAN: 5907512649671\nWykonany z wytrzymałego tworzywa ABS. Przeźroczyste okienko ułatwiające określenie poziomu zużycia mydła. Łatwe i ekonomiczne dozowanie mydła.\n- dozowanie mydła w płynie\n- wizjer do kontroli poziomu mydła\n- zamek i klucz: plastik\n- zawór niekapek\n- zbiornik wielokrotnego napełniania, można uzupełniać z kanistra\n- rodzaj montażu: naścienny, przykręcany\n- opakowanie zawiera zestaw wkrętów z kołkami\n- na pojemniku czarna naklejka z logo CleanPro\nRodzaj do mydła\nWykonany z wytrzymałego tworzywa ABS. Do dozowania pasuje większość standardowych papierów toaletowych. Posiada zamknięcie zabezpieczające na plastikowy kluczyk oraz wizjer do kontroli ilości papieru.\nCena: 64,95 zł 79,99 zł (netto: 52,80 zł 65,03 zł )\nZestaw dozowników do papieru mydła ręczników ZZ\nKompleksowy zestaw dozowników do twojej łazienki. Ergonomiczne i stylowe dozowniki w kolorze czarnym wykonane z wytrzymałego tworzywa sztucznego ABS. Posiadają zamknięcie zabezpieczające na plastikowy kluczyk oraz wizjer do kontroli ilości.\nCena: 154,97 zł (netto: 125,99 zł )\nDozownik na ręczniki papierowe ZZ CleanPro czarny\nWykonany z wytrzymałego tworzywa ABS. Posiada zamknięcie zabezpieczające na plastikowy kluczyk oraz wizjer do kontroli ilości papieru.\nDozownik do mydła w płynie 1l CleanPro\nCena: 34,95 zł 44,99 zł (netto: 28,41 zł 36,58 zł )


Praktykant okradał pracownika, czyli lepiej zamykaj szafkę - Iława\nPraktykant okradał pracownika, czyli lepiej zamykaj szafkę\n2014-02-10 10:26:26 (ost. akt: 2014-02-10 10:30:06)\nPolicjanci ustalili sprawcę kradzieży w jednej z firm działającej na terenie gminy Iława. Okazało się, że praktykant podkradał pieniądze jednemu z pracowników. Chłopak ze swojego zachowania będzie teraz musiał się tłumaczyć przed sądem rodzinnym i nieletnich.\nOficer dyżurny iławskiej policji został poinformowany o kradzieży w jednej z firm na terenie gminy Iława. Funkcjonariusze udali się na miejsce.\n— Jeden z pracowników powiedział policjantom, że zginęły mu pieniądze w łącznej kwocie 300 zł. Pieniądze miał schowane w spodniach, które znajdowały się w szafie roboczej. Szafa nie była zamykana. Dodał, iż podejrzewa o kradzież jednego z uczniów firmy — mówi Joanna Kwiatkowska, rzeczniczka prasowa iławskiej policji.\nPolicjanci przeprowadzili rozmowę z Mariuszem L., który oświadczył, iż ukradł pieniądze. Jednak 100 zł odłożył na miejsce kiedy dowiedział się, że ma przyjechać policja.\nFunkcjonariusze nieletniego przekazali matce. Teraz 16 - latkiem zajmie się sąd rodzinny i nieletnich.\nIława policja kradzież


Kobiety i Historia: maja 2013\nAutor: Andromeda o 21:59 20 komentarzy:\nAutor: Andromeda o 09:27 23 komentarze:\nO mały włos, a przeszłaby do historii jako modelowe beztalencie. Jako groteskowa damulka o wybujałych ambicjach, które stara się zaspokoić wykorzystując bogatych mężów. Rzekomo to właśnie ją sportretował Orson Welles w swoim słynnym "Obywatelu Kane" (1941), opowieści o wzlocie i upadku potężnego magnata prasowego. Jednym z symboli tego upadku jest jego kochanka, a potem żona, z której usiłuje zrobić operową gwiazdę. Że dama nie umie śpiewać? Że żaden teatr nie chce dać jej angażu? Nie szkodzi, Mr. Kane kupi jej teatr! I wynajmie najdroższych nauczycieli śpiewu! Oczywiście wszystko skończy się klęską, bo i w Paryżu nie zrobią z owsa ryżu, a publiczności w końcu znudzą się żałosne popisy. Solistka zamieni wielką scenę na zadymiony bar, a jej historia trafi do anegdoty, a nie do operowych kronik.\nZ naszą Hanią mogło być wypisz wymaluj tak samo. Mogła pozostać raz na zawsze nieszczęsną śpiewaczką z filmu Wellesa, usiłującą wedrzeć się na wielkie sceny z pomocą kolejnych sześciu mężów, z których co jeden to bogatszy. A jednak... Dziś jej nazwisko zamiast uśmieszków politowania wywołuje promienny, szeroki uśmiech. Zapytajcie o nią któregokolwiek z Kalifornijczyków. Każdy wam powie, że była wielką artystką, stworzyła wspaniałe dzieło i wyśle was natychmiast do Santa Barbara, żebyście je sobie obejrzeli.\nMłodziutka Ganna Walska\nMiło to słyszeć, zwłaszcza nam, bo Hania była Polką. Urodziła się w 1887 roku w Brześciu Litewskim jako Hanna Puacz, ale do historii przeszła jako Ganna Walska. Dziwne imię to po prostu rosyjska wersja Hanny, która wydała jej się bardziej stylowa. Nazwisko wymyśliła sobie sama - przywodziło na myśl walce, które uwielbiała. W jej życiu trudno w ogóle odsiać prawdę od kłamstwa, nawet dzień urodzin nie jest pewny, bo liczne paszporty pani Hani podają różne daty. Ale czy nie jest tak, że wszystkie najciekawsze biografie na poły składają się ze zmyśleń? A Madame Walska była mistrzynią autokreacji, jak byśmy dziś powiedzieli. Świat był dla niej wielką sceną, dla której to ona pisała sztuki i obsadzała się w głównych rolach. Choć prawdę mówiąc życie ułożyła sobie tak niezwykłe, że żadne zmyślenia nie są konieczne, by dodać mu barw.\nCzerpiemy o niej wiedzę głównie z jej wspomnień, z wydanej w Ameryce książki "Always Room at the Top''. Dowiemy się z niej, że pierwszym przełomem w życiu Hani był wyjazd do Petersburga. Nastoletnia, kruczowłosa piękność zrobiła tam furorę i szybko złowiła bogatego męża, barona Arkadija d'Eighnhorn. To wtedy właśnie narodziła się jej operowa pasja, wymyślona jak sądzę głównie po to, by wydać się bardziej interesującą. W Petersburgu Hania Puacz zmieniła się w Gannę Walską i kokietowała wyznaniami: "Jak wszyscy Polacy kocham tańczyć, zwłaszcza walca". (Byłyście świadome tej naszej narodowej cechy?)\nGanna w 1920 r.\nRosyjskie małżeństwo szybko zakończyło się rozwodem (podobno baron spędzał czas głównie na hulankach), ale jak wspaniale po tych paru latach prezentowała się Hania! Już nie była anonimową nastolatką z jakiegoś prowincjonalnego Brześcia, o którym pies z kulawą nogą nie słyszał. Wystylizowana na bogatą rosyjską hrabinę, obwieszona klejnotami, była gotowa pisać kolejne, wspaniałe rozdziały swego życia. Razem ze swoją kosztowną biżuterią opuściła Rosję i ruszyła na podbój świata.\nWkrótce usłyszano o niej we wszystkich metropoliach, od Paryża po Nowy Jork. Smukła, bardzo zgrabna, czarnowłosa Polka stała się ozdobą salonów. Opowiadano o jej urodzie, słabości do szarmanckich, bogatych mężczyzn, zamiłowaniu do luksusu i opery (w tej kolejności). Chodzono na jej spektakle, nawet się podobały, bo niedostatki głosu kompensowała pociągająca powierzchowność solistki. Adoratorzy ustawiali się do Hani w ogonku, posypały się kolejne, krótkotrwałe małżeństwa. W sumie było ich sześć, z czego cztery zawarte z milionerami.\nZ Haroldem McCormickiem,\nswoim czwartym mężem\nNajsławniejszy był bodaj ten czwarty związek, który rozgrzał plotkarzy po obu stronach Atlantyku, a Wellesa sprowokował do nakręcenia "Obywatela Kane". Czwarty mąż Hani, amerykański multimilioner Harold Fowler McCormick, kompletnie stracił dla niej głowę. Porzucił swoją żonę, bajecznie bogatą Edith Rockefeller, i zajął się czarnowłosą Polką. Kupował jej drogie futra, klejnoty, ubrania od najlepszych projektantów, wydawał krocie na lekcje śpiewu, a nawet sfinansował wystawienie "Zazy" Leoncavalla w operze chicagowskiej z udziałem ukochanej. Drwiono z niego na potęgę, twierdząc, że cienki głos Madame Walskiej podoba się tylko zakochanemu w niej McCormickowi.\nPiękne kostiumy operowe Walskiej wymyślał dla niej słynny francuski projektant Erté\nA Hania korzystała z życia, brylując na nowojorskich salonach, okupując rubryki towarzyskie gazet, uwodząc kolejnych mężczyzn. I tak do pięćdziesiątki. Potem znalazła coś, co też na początku zapowiadało się na kolejną wielką zabawkę. Jej ostatni mąż Theos Bernard, pisarz i wyznawca tybetańskiego buddyzmu (notabene dwadzieścia lat z hakiem od niej młodszy) namówił ją na zakup 15-hektarowej posiadłości w Santa Barbara. Był rok 1941, trwała wojna i Bernard chciał, by to miejsce stało się schronieniem dla tybetańskich mnichów. Hania posiadłość kupiła, ale plany osadzenia w niej Tybetańczyków szybko się rozwiały. Głównie dlatego, że małżeństwo z Bernardem skończyło się (jak zwykle) ekspresowo, po czterech latach. Żądna życia Madame Walska znów mogła wyprawiać się w świat, szukać kolejnych mężów i przygód. Ale już nie chciała.\nNadspodziewanie dobrze poczuła się na tej "słonecznej ziemi", jak o niej pisała, w Kalifornii. W rozedrganym od gorąca powietrzu, w splątanym buszu roślin, miedzy czerwonymi ścieżkami swojego ogrodu. Pomyślała wtedy, że jeśli istnieje jakaś zaczarowana kraina pisana tylko jej, jakiś "wonderland", to właśnie go znalazła. Ten ogród stał się jej miłością, trwalszą i wierniejszą niż wszystkie inne. Spędzi w nim następne czterdzieści lat, prowadząc go tak, jak wcześniej swoje życie - nieprzewidywalnie, ekscentrycznie, z wyczuciem dramatyzmu. I spójrzcie, co nam zostawi:\nJesteście zachwycone, jak ja? Oto Lotusland, jeden z najpiękniejszych egzotycznych ogrodów świata. Ganna Walska dała mu nazwę od kwiatów lotosu, które kochała i których tu bez liku. Właściwie nie jest to jeden ogród, ale labirynt wielu - jest ogród błękitny i ogród motyli, ogród japoński i australijski, ogród kaktusów i paproci. Każdy inny, a tym, co je łączy, jest osoba właścicielki.\nWędrówka po tym gąszczu przypomina odsłony dobrego teatralnego spektaklu, zaplanowanego tak, by maksymalnie nas zaskoczyć. Gdy już zatoniemy w gorących fioletach i różach setek bromelii, następna ogrodowa aleja maksymalnie nas wyciszy krajobrazem zen, widokiem na staw usiany pąkami lotosów i wodnych lilii. Ledwo zdążymy się z nim oswoić, następuje kolejna zmiana planu i klasyczny japoński krajobraz topnieje w tropikalnym australijskim buszu.\nPracę Walskiej w zaprojektowaniu tego parku fachowcy uznają dziś za przejaw wyjątkowej kreatywności. Dowody jej sztuki są wszędzie - w zaskakujących zestawieniach form i w tym, jak manipuluje naszymi oczekiwaniami, idąc im pod prąd. Spójrzcie na stado kaktusów przed jej domem - przypomina pułk jakiegoś wojska z innej planety! Albo ogród błękitny, właściwie las, zasadzony z roślin o wyłącznie niebieskich odcieniach. I fontanna z falistych muszli gigantycznych małży, to właśnie z takiej muszli musiała wypłynąć Wenus Botticellego!\nTen ogród zapiera dech w piersiach. I żeby było jasne - nie jest zwykłą fanaberią bogatej damy, choćby utalentowanej. Pełen jest rzadkich okazów roślin. Kolekcja sagowców (to te atrakcyjne "palmy", które hodujemy w doniczkach) należy do jednej z największych na świecie, zawiera około 170 z 230 znanych odmian tych roślin, często unikatowych i bardzo drogich. Oczywiście, Madame Walska była bogatą kobietą. Ale potrafiła też wszystko poświęcić swojej pasji. W latach 70. i 80. po kolei wyprzedawała swoje klejnoty, by ściągnąć jak najwięcej rzadkich drzew i krzewów. Kochała je, znała ich wartość i cenę (choć nigdy nie nauczyła się ich łacińskich nazw), a uprawiając ogród kierowała się zasadą, która przyświecała całemu jej życiu - im więcej, tym lepiej.\nGanna Walska pod koniec życia w swoim tajemniczym ogrodzie\nDo ostatnich dni przed śmiercią w 1984 roku sędziwa, 97-letnia Madame Walska, wsparta na dwóch kijkach, odbywała codzienną przechadzkę po swoim ogrodzie. Dziś zarządza nim powołana przez nią fundacja, a my możemy oglądać jej cudo niemal przez cały rok, od lutego do listopada.\nCo za szczęście, że okazała się marną śpiewaczką! Przecież gdyby spełniła swoje marzenia o karierze operowej diwy, Lotusland byłby dziś jeszcze jedną, banalną posiadłością milionera, z bramą zatrzaśniętą na cztery spusty. Nie zawsze świat staje się lepszym miejscem, gdy ambitna kobieta dostaje to, czego chce. Ech... nie sądziłam, że kiedykolwiek to napiszę...\nSzczegółowe informacje o ogrodzie i rosnących tam roślinach znajdziecie na stronie Lotusland\nZdjęcia: Wikimedia Commons, lotusland.org\nAutor: Andromeda o 17:38 27 komentarzy:\nEtykiety: Ganna Walska, Lotusland, ogród, XX wiek