Wszystkie oddziały Grupy PGD – autoryzowani dealerzy marek Abarth, Alfa Romeo, Fiat, Ford, Hyundai, Jeep, KIA, Nissan, Mitsubishi, Opel, Seat, Suzuki i Volvo pozytywnie przeszły audyty higieniczne w zakresie COVID-19. Otrzymane podczas audytów najwyższe możliwe oceny potwierdzają, że wszystkie salony i serwisy Grupy PGD dokładają wszelkich starań gwarantujących bezpieczeństwo i zdrowie zarówno Klientów, jak i pracowników, a także spełniają krajowe i międzynarodowe wymagania w zakresie bezpieczeństwa higienicznego.\nMiło nam poinformować, że w trosce o bezpieczeństwo i zdrowie naszych Klientów, a także by potwierdzić spełnianie najwyższych standardów bezpieczeństwa sanitarnego, wszystkie salony i serwisy Grupy PGD poddaliśmy audytom higienicznym w zakresie przeciwdziałania COVID-19. Wszystkie przeprowadzone audyty zakończyły się wynikiem pozytywnym.\nAudyty w całej naszej sieci dealerskiej, w liczbie aż 33, przeprowadzone zostały przez wiodącą międzynarodową jednostkę certyfikującą TÜV SÜD Polska, która zajmuje się audytami higienicznymi firm usługowych i produkcyjnych, w tym również dealerów samochodów, w Polsce i Europie. Podczas audytów sprawdzono ponad sto punktów dotyczących przestrzegania zasad bezpieczeństwa higienicznego klientów i pracowników.\nAudyty wykonano w ramach projektu audytów higienicznych w zakresie COVID-19, realizowanego wspólnie przez Związek Dealerów Samochodów, Miesięcznik DEALER oraz TÜV SÜD Polska. Zespół audytorów TÜV SÜD Polska poddał badaniom wszystkie brandy handlowe pod którymi działają oddziały Grupy PGD w Bielsku-Białej, Chorzowie, Dąbrowie Górniczej, Katowicach, Krakowie, Poznaniu, Sosnowcu i w Warszawie. Wszystkie otrzymały najwyższe możliwe oceny we wszystkich sprawdzonych obszarach.\nAudytorzy TÜV SÜD Polska wyróżnili firmę za wysoką świadomość w zakresie obowiązujących wytycznych i wymagań, które powinny być spełnione w celu przeciwdziałania pandemii koronawirusa oraz za konsekwencję w ich przestrzeganiu, m.in. poprzez stosowanie się do zasady DDM (Dezynfekcja, Dystans, Maseczki). – Właśnie konsekwencja w przestrzeganiu wymagań ma fundamentalne znaczenie, ponieważ na nic by się zdały najprecyzyjniejsze procedury, gdyby nie świadomość i zaangażowanie wszystkich pracowników, którym jesteśmy wdzięczni za odpowiedzialność – podkreśla Bogdan Leśniak.\nRaporty z audytów, potwierdzające, że Grupa PGD dokłada wszelkich starań aby spełniać krajowe i międzynarodowe wymagania prawne w obszarze bezpieczeństwa i higieny oraz wytyczne sanitarne, z rąk przedstawicieli TÜV SÜD Polska odebrali w imieniu Grupy PGD Sebastian Stępkowski, dyrektor marki KIA oraz Marcin Ilcewicz, dyrektor marki Hyundai.\n– Grupa PGD stanowi doskonały przykład zaangażowania najwyższego kierownictwa oraz pracowników firmy w działania na rzecz zdrowia, bezpieczeństwa i higieny klientów oraz pracowników – komentuje Jakub Konieczny, prowadzący projekt z ramienia Miesięcznika DEALER.\nGrupa PGD - Komunikat Prasowy Audyt antyCOVID-19.pdf\nCertyfikat TUV dla PGD (6).jpg\nCertyfikat TUV dla PGD (5).jpg\nCertyfikat TUV dla PGD (9).jpg\nCertyfikat TUV dla PGD (8).jpg\nCertyfikat TUV dla PGD (7).jpg\nCertyfikat TUV dla PGD (4).jpg\nCertyfikat TUV dla PGD (2).jpg\nCertyfikat TUV dla PGD (3).jpg\nCertyfikat TUV dla PGD (1).jpg


Gwarancja należytego wykonania umowy – Pomerania Brokers\nNie zamrażasz gotówki swojej firmy\nSzybka decyzja, niski koszt\nNie obniżasz zdolności kredytowej swojej firmy\nPomerania Brokers Sp. z o.o. zajmuje się sferą ubezpieczeń i gwarancji. Specjalizujemy się w pozyskiwaniu gwarancji i jesteśmy właściwym partnerem do współpracy w tym zakresie.\nCzym jest gwarancja należytego wykonania?\nGwarancja należytego wykonania umowy przeznaczona jest dla podmiotów świadczących wszelkie usługi (m.in. roboty budowlane). Gwarancja udzielana jest na zlecenie podmiotu realizującego kontrakt.\nGWARANCJA PRZEZNACZONA JEST DLA MAŁCH, ŚREDNICH I DUŻYCH FIRM, KTÓRE STARTUJĄ W PRZETARGACH I NIE CHCĄ "ZAMRAŻAĆ" GOTÓWKI W RAMACH ZABEZPIECZENIA NALEŻYTEGO WYKONANIA UMOWY\nDzięki uzyskaniu gwarancji nie musisz wpłacać na konto Zamawiającego gotówki w ramach należytego wykonania umowy.\nKoszt uzyskania gwarancji to tylko 1% wartości zamówienia. Decyzję o przyznaniu gwarancji uzyskasz w ciągu jednego dnia.\nZ gwarancji należytego wykonania umowy może skorzystać każda firma, która wygrała przetarg i nie chce "zamrażać" środków finansowych.\nDla kogo jest gwarancja należytego wykonania umowy?\nUbezpieczyciel zobowiązuje się do zapłaty kwoty gwarancji w przypadku niewykonania lub nienależytego wykonania kontraktu przez wykonawcę. Gwarancja pokrywa straty poniesione przez Beneficjenta na skutek niewywiązania się wykonawcy z postanowień umowy oraz nieusunięcia lub niewłaściwego usunięcia wad i usterek, które powstały po zakończeniu kontraktu.\nw zakresie dobrego wykonania kontraktu – odpowiada wysokości zabezpieczenia określonego w kontrakcie, zwykle wysokość zabezpieczenia wynosi w granicach 2-10% wartości kontraktu, w zakresie niewłaściwego usunięcia wad i usterek suma gwarancyjna odpowiada wysokości zabezpieczenia określonego w kontrakcie, które stanowi 30% zabezpieczenia dobrego wykonania kontraktu.\n- okres realizacji kontraktu tj. od momentu podpisania umowy do czasu odbioru przedmiotu kontraktu,\n- okres, w którym wykonawca udzielił Beneficjentowi gwarancji jakości na wykonany przedmiot kontraktu.\nKorzyśc dla przedsiębiorcy\n- ma możliwość otrzymania pełnej zapłaty za wystawione faktury bez konieczności dokonywania przez inwestora potrąceń na poczet zabezpieczenia prawidłowego wykonania kontraktu,


Wysłany: Sob 13:33, 26 Sty 2013 Temat postu:\nCieszę się Stasku, że popierasz mnie. To fakt, w przyszłym plebiscycie jesteś poza konkurencją, także w kategorii "Nowy Wykonawca Roku". Stąd uważam, że jeszcze teraz zanim zadebiutujesz musimy dać szansę Gutkowi. On powinien tę kategorię wygrać. Dobrze, że mam sojusznika w Tobie. Razem zrobimy więcej.\nZ Tobą Mistrzu, zawsze i wszędzie, niech wygra.\nJuż tylko dziś, jutro i pojutrze można zgłaszać propozycje do nominacji w Plebiscycie Dyliżanse. Oto aktualna lista zgłoszeń (uzasadnienia na stronie [link widoczny dla zalogowanych]\nNiespodziewana miłość - Cezary Makiewicz, Rafał Staszewski\n"When skies were blue" Adam Kłos, Tomasz Teacher Jarmołkiewicz, wyk. Ala Boncol\n"Nie pytaj mnie o drogę" sł. Muz. i wyk. Jan Manson\n"Jeśli bardzo czegoś chcesz" muz. sł. i wyk. Ryszard Wolbach\nRafał Oryńczak (harmonijka, gitara)\n25 -lecie "Country w Bieszczadach" w Lesku\nWhen Skies Were Blue – Ala Boncol\nColorado & Lonstar – O co biega, co jest grane\nA to lista z ostatniej chwili, zgłaszać kandydatury można jeszcze tylko dziś i jutro (uzasadnienia na [link widoczny dla zalogowanych])\nPołudniowy wiatr – Paweł Szymański\nPierwsza noc wiosny (Świątek, Skonieczny, wyk. Gabrysia Mycielska)\nBetter Find Another One (Jarmołkiewicz, Mycielska, wyk. Gabrysia Mycielska)\nPo tej stronie lustra (Świątek. Laskowski, wyk. Ala Boncol)\nSteeldrivers na Pikniku w Mrągowie\nAll I Ever Needed – Joanna Orlińska / Wheels of\nAlmost Lover - Krystyna Mazur\nWysłany: Wto 0:52, 29 Sty 2013 Temat postu:\nPozwólcie, że rzutem na taśmę, ale dołożę swoje trzy grosze do zgłoszeń. Nie będę wklejał uzasadnień w przypadkach które dotyczą już zgłoszonych moich faworytów, bo się zgadzam z tym co napisali inni.\nAle nie będę ukrywał, że uważam, iż niektóre zgłoszenia zostały wysłane zdecydowanie na wyrost.\nO tym jednak można by długo rozprawiać.\nMoże po zakończeniu Plebiscytu do tego wrócimy, teraz chyba nie pora nie będę Wam zakłócać spokojnego wyboru.\nGabrysia Mycielska – o której zdaje się wszyscy zapomnieli… A chociażby koncert w Kaniach udowodnił, że zdecydowanie powinna się tutaj znaleźć. Nie miała za bardzo okazji zaprezentować się szerszej publiczności, a szkoda. Kilka imprez na pewno by na tym zyskało. Poza tym jak się okazuje, Gabi jest wokalistka bardzo uniwersalną, potrafi zarówno „zagłosować” pięknie z pierwszej linii, jak i zrobić dobry chórek. Zdecydowanie jej w tym gronie brakuje.\nAlabama Band – zespół który ma swoje miejsce, jest niesamowicie pracowity i konsekwentny w dążeniu do celu. Niesamowicie uniwersalna grupa, potrafi zagrać kameralnie i rozbawić publiczność dużej imprezy. I to jak! Nie przeszkadza im ni szkwał ni deszcz. A ze sceny wygania dopiero walące się oświetlenie. Poza tym obiektyw ich uwielbia\nZłap i Tańcz (Lonstar, Alabama Band, wyk. Dorota Krawczyk i Alabama Band) – utwór znakomity, taneczny, wesoły..., nie zawaham się stwierdzić, ze porywający! W Mrągowie porwał do tańca rekordową ilość 275 osób.\nJacek Karasiński (gitara) – ta kategoria bez Jacka jest niepełna. Gitara z jego rękach zaczyna żyć. Zawsze mam problem (pozytywny) z jego wykonaniami, bo zawsze potrafi czymś zaskoczyć.\nAdam Szuraj (perkusja) – właściwie nie powinienem tutaj pisać nic, bo ta kandydatura broni się sama… Adam jest jeden jedyny w swoim rodzaju i pisanie, że ma doskonały warsztat, że ma swój styl, że potrafi zagrać dźwięki, których nawet dobrze nie słychać ale czuć, to wszystko jest niedomówienie…\nRekord Polski w Tańcu Liniowym – 275 osób – Memoriał Taneczny im. Andrzeja Fabisiaka traktuję bardzo osobiście, ale to wydarzenie nie wynika z osobistych pobudek. Bo czy można przejść obojętnie obok wydarzenia generującego tak wielką dawkę pozytywnej energii? Znalezienie się w tej kategorii słusznie się należy tym 275 osobom, które w ubiegłym roku spowodowały, iż możemy się cieszyć nowym rekordem Polski.\nW Memoriale jest potencjał o wiele większy, niż na to wskazują liczby. Memoriał już stał się tradycją Pikniku. A kolejne lata potwierdzą moje słowa. Zobaczycie!\nHamiltonowie – Zdecydowanie! Obojętne obaj razem albo każdy z osobna. Czy są amerykanie którzy bardziej „namieszali” w polskim country? Chyba nie. Ile to już razy i od jak dawna bywają w naszym pięknym kraju, by nas cieszyć swoją muzyką? Hamiltonowie są pod tym względem bezkonkurencyjni i należy im się miejsce w naszej historii.\nOstatnio zmieniony przez Huberts dnia Wto 0:52, 29 Sty 2013, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Wto 8:43, 29 Sty 2013 Temat postu:\nNo toś się 52 minuty spóźnił...\nHubert się nie spóźnił, bo najpierw przysłał swoje propozycje do mnie, a wysłał je na sekundy przed północą. Natomiast nie można uwzględnić zgłoszenia Hamiltonów w Bez Granic, jako że ta kategoria wyklucza Amerykanów - gdyby nie wykluczała przedstawiciele innych nacji nie mieliby szans. Wolsztyński koncert Hamiltonów z Colorado jest jednak zgłoszony w kategorii Wykonanie Roku.\nA to już ostateczna, choć nieoficjalna lista propozycji do nominacji łącznie z uzasadnieniami:\nJanusz Nastarowicz - Stonesi, Aerosmith, Alabama, Strait… Od lat na scenie, od lat tworzą, bawią i zaprzeczają upływowi czasu. Nasz Jasiu od 20 lat wyśpiewuje nam melodyjne piosenki i pokazuje, że nie boi się nowych wyzwań – ubiegłoroczna płyta Across the Ocean nagrana z towarzyszeniem amerykańskiej legendy George’a Hamiltona miała swoją wspaniałą premierę w Wolsztynie, czym lider Colorado Band udowodnił, że energii mu nie brakuje. Ponadto na uwagę zasługuje pomoc Janusza naszym młodym artystom, a zwłaszcza Agacie Bzinkowskiej.\nAlicja Boncol - Prawo biznesu jest surowe – nierentowne przedsięwzięcia nie mają szansy istnienia, a filantropia rzadko postrzegana jest jako pasja. W polskiej muzyce country prawo to zdaje się nie mieć racji bytu, a artyści, pomimo mało opłacalnej profesji nadal istnieją, tworzą i nagrywają. Alicja niestrudzenie od wielu lat udowadnia, że nie trzeba specjalnych szkół, wielkich pieniędzy czy zagranicznych producentów by niepodzielnie panować i cieszyć się niesłabnącym zainteresowaniem fanów. Na co dzień sumienna i zorganizowana specjalistka w firmie, prywatnie żywiołowa, otwarta, serdeczna i pomimo wielu zakrętów nadal gnająca przed siebie kobieta z głosem jak Tuba Dei. Wydaje nowe przebojowe piosenki, nagrywa płyty, koncertuje, wspomaga młodych i, jak niewielu spośród naszych countrowców, udziela się na forach i w kuluarach. Bez wątpienia ubiegły rok należał do Alicji – nowy, dobrze przyjęty album „Po tamtej stronie lustra”, największy przebój ostatnich lat, świeży i wyznaczający nową jakość w polskiej muzyce country przebój „No Love Without Trust” oraz drugi singiel „When Skies Were Blue”, jego II miejsce w Konkursie na Nową Piosenkę Country w Mrągowie oraz V w konkursie Skoda Auto Muzyka - naprawdę wiele się działo!\nWszystko o niej już napisano, podkreślę tylko, że wydała bardzo udana płytę, myślę że jedną z najlepszych w dziejach polskiego country.\nO Ali napisano już prawie wszystko. Zresztą motywować Jej kandydatury chyba nawet nie wypada. Może warto dodać tylko jedno, co jest szczególnie ważne w kategorii Artysta. To współpraca z młodym pokoleniem wchodzącym dopiero w świat muzyki country. Ala w 2012 roku zaopiekowała się karierą Krysi Mazur. Nie tylko uczestniczyła w Jej recitalu w Kaniach Helenowskich, ale także zaprosiła do wspólnego koncertowania w dwu prestiżowych imprezach – w Wolsztynie ( III Festiwal „Czyste Country”) i Visagino na Litwie podczas których Mazurówna wystąpiła z zespołem Alicji we własnym repertuarze. A Ala towarzyszyła Jej robiąc chórki w piosenkach! To budujący przykład dzielenia się własnym doświadczeniem, własną wiedzą z przedstawicielami kolejnego pokolenia wykonawców country!\nTomasz Szwed - Tomek jest Artystą bardzo aktywnym nie tylko na polu muzyki country.\nTo countrowa wizytówka wśród poetów, dziennikarzy itp. Gdy pojawia się Tomek wśród artystów niekoniecznie związanych z country i tak wszyscy mówią o Nim ,,to ten Countrowiec". Tomek potrafi w sposób wspaniały jednoczyć środowisko countrowe.\nNa każdy, tradycyjny grudniowy koncert przygotowuje nowe piosenki.\nFacet wielkiej wrażliwości na krzywdy innych. Jestem przekonany, że podobnie jak ja myśli bardzo wiele osób.\nAndrzej Trojak – Jedna z największych osobowości na polskiej scenie country i okolice. Do niedawna lider Grupy Furmana, obecnie formacji Zgredybillies, z którą udanie przebija się do ogólnopolskich mediów i na prestiżowe sceny typu Przystanek Woodstock. Ponadto w tym roku zmaterializował bluegrassową ideę i przedstawił ją wspólnie z Magdą Anioł i Adamem Szewczykiem. Jeśli zaś chodzi o warunek pracy z młodzieżą to zajmuje się tym zawodowo.\nCzarek Makiewicz – Dostarcza nam od lat takiej liczby piosenek, jaka wymagana jest od amerykańskich wykonawców country, czyli pozwalającej na wydawanie pełnego albumu każdego roku. Jego piosenki śpiewa większość młodych adeptów muzyki country, z którymi systematycznie współpracuje. Gra i nagrywa razem z Koltersami i Babsztylem, jest także producentem płyt. Człowiek instytucja.\nMarcin Rybczyński oraz Cezary Makiewicz - Umówmy się: wśród polskich wokalistów country nie ma zbyt wielu tuzów z głębokimi, ciepłymi i seksownymi głosami na miarę Josha Turnera, Trace’a Adkinsa czy Scotty’ego McCreery. Umówmy się - nie mamy żadnych. Jest co prawda Maciej Maleńczuk, ale że jako artysta na co dzień zajmuje się innym gatunkiem muzyki, w tej kategorii nie bardzo mi pasuje. Spośród wszystkich naszych countrowych piosenkarzy cenię dwóch wokalistów, których zawsze słucham z prawdziwą przyjemnością, którzy znają swoje możliwości i ograniczenia (tak – świadomość, że niektórych dźwięków nie powinno się wydawać jest również ważna), którzy potrafią zinterpretować tekst, miast jeno wokalnie dopasować się do melodii. Czarek umie zaczarować barwą i interpretacją, Marcin zaangażowaniem i swoim wrodzonym akcentem. Podoba mi się jeszcze kilku, ale tych dwoje najbardziej.\nNiezmiennie uważam, że to najlepszy i najbardziej stylowy męski wokal na polskim rynku country. Dodatkowo w 2012 śpiewał bardzo dużo, występował zarówno z HTB, jak i gościnnie w przeróżnych okazjach - w duetach, solo i jako wokal harmoniczny. Wokalista uniwersalny i w pełni świadomy sztuki śpiewania country.\nZbigniew Hofman - Ta nagroda Zbyszkowi należy się od dawna, zarówno za dokonania "Babsztylowe", jak i za to, co ostatnimi czasy prezentuje w solowych nagraniach. Świetny, bardzo dobrze rozpoznawalny wokal, a do tego repertuar stale rozbudowywany o nowe numery. Oby się w końcu poszczęściło!\nRyszard Wolbach, bardzo przyjemny, idealnie brzmiący męski głos, ponadto bardzo dobry autor muzyki i tekstów\nTomasz Szwed – Rozpoznawalny głos, którego można posłuchać w ogólnopolskich mediach. Siłą wokalu Szweda jest przede wszystkim interpretacja i przekaz docierający do głębokich uczuć słuchaczy.\nAndrzej Trojak – Utarło się przekonanie, że Andrzej Trojak jest kiepskim wokalistą. Nic bardziej błędnego. Przykład – Grupa Furmana, z którą się rozstał już dwa lata nie potrafi znaleźć jego następcy. Jako wokalista Zgredybillies ma na koncie rewelacyjne wykonania rockabilly, w których nie ma sobie równych w naszym kraju.\nAlicja Boncol - za to, że od tylu już lat nie daje się nikomu pokonać, za niezwykły głos.\nLwice są kwintesencją zwierzęcego instynktu; czułe i kochające dla potomstwa, drapieżne i bezwzględne na polowaniu, namiętne podczas tete-a-tete… Alicja to nasza countrowa lwica, na przystawkę potrafi delikatnie zaswingować, po czym rockandrollowo groźnie zaryczeć, by na deser ukoić rozedrgane lędźwia słodką miłosną balladą. Bez wątpienia ma najlepszy warsztat wokalny w muzyce country i jeden z lepszych w naszym kraju; nieustannie nad nim pracuje, rozwija się i regularnie zaskakuje nas coraz to nowymi propozycjami. Jej koncerty przyciągają liczne rzesze publiczności, a Artystka ma zawsze ogromny szacunek dla swoich fanów. Najbardziej charakterystyczny głos w polskiej muzyce country.\nMarysia Gorajska - Od wielu lat, jeden z najciekawszych głosów na polskiej scenie country i nie tylko. Pod koniec ubiegłego roku Marysia przygotowała nowe, świąteczne nagrania. Intensywnie pracuje również nad wydaniem płyty.\nDorota Krawczyk - aktualnie najlepszy obok Ali Boncol wokal żeński w polskim country, oparty na solidnej wiedzy muzycznej, doświadczeniu estradowym i studyjnym oraz wyjątkowym talencie. Współpraca Doroty z Alabama Band zaowocowała twórczymi aranżacjami nowego repertuaru i kilkunastoma koncertami w roku 2012, w tym dwukrotnie podczas Pikniku w Mrągowie, koncertem specjalnym na festiwalu w Wolsztynie oraz reprezentowaniem Polski na Międzynarodowym Festiwalu "Rozmarin" w Terchovej na Słowacji. Dorota, to już samodzielna, dojrzała wykonawczyni, o pełnej wdzięku, a zarazem energicznej prezencji estradowej, z własnym wciąż rosnącym repertuarem. Jedyna polska wokalistka country, która posiada w repertuarze wyjątkowo trudne wykonawczo piosenki Martiny McBride. Poza tym Dorota śpiewa współczesne hity, zbiór własnych utworów po polsku i angielsku, a także światowe klasyczne standardy country. Wysoko oceniona jako wokalistka przez George'a Hamiltona IV oraz Raya Scotta, z którym współpracuje jako wokalistka harmoniczna podczas jego europejskich koncertów. Tegoroczny udział Doroty w koncercie Raya Scotta w Visaginas i jej mini-recital podczas jam-session zapewniły jej zaproszenie do reprezentowania Polski wraz z Alabamą na XX Jubileuszowym Festiwalu Visagino Country w sierpniu 2013.\nKatarzyna Szubartowska - Moja wielka niezniszczalna faworytka już została wymieniona, ale chciałbym jeszcze dodać drugą panią, która także potrafi zadziwiać swoim wokalem. Od lat znakomita i perfekcyjna Katarzyna Szubartowska.\nJoanna Orlińska - nowa twarz polskiego country, bardzo dobra barwa głosu, w niczym nie ustępująca naszej królowej, skromna, gra na instrumentach klawiszowych i jest jednym z niewielu młodych talentów, który na miesza w polskiej muzyce country w pozytywnym tego słowa znaczeniu.\nKrystyna Mazur – Żeby zaistnieć trwale na scenie muzycznej nie wystarczy dysponować jedynie dobrą czy nawet świetną techniką wokalną. Ona niewątpliwie musi być przypisana do artysty i stale doskonalona. Ale trzeba jeszcze mieć coś co powoduje, że to co śpiewane jest z estrady pozostaje w nas, słuchaczach na dłużej. Trzeba posiadać tę szczególną, rzadką cechę, która wyróżnia prawdziwych artystów - trzeba umieć przekazać słuchaczowi prawdę.\nKrystyna Mazur tę umiejętność z całą pewnością już posiada.\nJest jedną z nielicznych, która każdy śpiewany utwór potrafi interpretować, nadać mu oryginalny, świeży, wynikający z własnej wrażliwości i własnych doświadczeń charakter.\nTak wykonuje nie tylko utwory ze swojego repertuaru pisanego dla Niej przez Makiewicza, Świątka, Gabłońskich, Szubartowską, czy Nierubca. Ale także śpiewając standardy muzyki country z repertuaru Hanka Snowa ( A Fool Such As I), Merla Haggarda ( Today I Started Loving You Again) , Lulu Belle & Scotty ( Remember me) i innych.\nNie coveruje w prosty sposób utworów współczesnych, ale nadaje im własną, oryginalną formę. Nie jest to niestety cecha powszechna u naszych wykonawców country, dlatego trzeba docenić ją w zalewie „sztuki” odtwórczej. Tę, właśnie prawdziwie twórczą cechę Krystyny Mazur.\nMamy w tzw. ‘środowisku’ kilka bardzo dobrych zespołów, kilka fajnych i kilka przeciętnych. Długo zastanawiałem się nad tą kategorią, a Colorado wybrałem z dwóch powodów – po pierwsze stuknęło im 20 lat na scenie, co w obliczu ‘niszowości’ country Polsce to wielkie osiągnięcie, a po drugie – Colorado w ubiegłym roku udowodniło, że pomimo upływu czasu nadal im się chce; nowa płyta nagrana w kooperacji z artystami z USA, koncert promocyjny z wyżej wymienionymi oraz interesujący koncert jubileuszowy w Mrągowie, opieka artystyczna nad młodymi wykonawcami… Dużo się działo…\nDroga na Ostrołękę - Rok temu zżymałem się na wynik plebiscytu, gdzie DnO zdobyła statuetkę Zespołu Roku. Powodem była ‘afera’ z piosenką „Moje serce to nie hotel”, może i wydumana, ale na pewno niepotrzebna (paradoksalnie, przysporzyła zespołowi popularności). Poza tym nie uważałem, żeby DnO odniosła jakieś spektakularne sukcesy. W tym roku wręcz przeciwnie – sam typuję ich do tej nagrody, ponieważ … coś się zmieniło. Nie do końca potrafię owo odczucie zamienić w słowa; lider zespołu, Wojtek zaczął bywać na Forum i regularnie informuje o występach, co świadczy o szacunku dla swoich fanów. Droga na Ostrołękę była zespołem, który występował bodajże największą ilość razy w 2012 roku na scenach w Polsce, a ich nowa propozycja „Berek” to potencjalny zwycięzca w innej kategorii. Wydali kilka innych singli, chętnie występowali na imprezach charytatywnych –a takie postawy są naprawdę godne pochwały. I – co ważne – rozmowy o koncercie nigdy nie zaczynają od pytania ‘za ile’!\nZgredybillies - za dobrą energię na scenie, każdy super udany koncert oraz niesamowitą witalność i rozbrajający uśmiech Andrzeja Trojaka!\nManson Band - po tylu latach jeszcze wiecznie żywy, zawsze prezentuje przyzwoity poziom artystyczny na swoich koncertach, Jan MANSON określany przez ludzi jako "prawdziwy człowiek południa", zawsze związany był ze środowiskiem country, przez jednych ceniony za swoją wolność muzyczną, przez innych nie, ale zawsze nasz, to taka "perełka" w naszej countrowej społeczności, prawie kultowy.\nThe Trace – Grają bardzo wysmakowaną muzykę, co docenili również Amerykanie regularnie zapraszając ich na koncerty w swojej ambasadzie. Duża klasa wykonawcza.\nAgata Bzinkowska - za niezwykłą wrażliwość artystyczną, za ciekawą barwę głosu, za osobowość. Znam Agatę nie od dziś, sam dołożyłem cegiełkę do jej muzycznej edukacji w zakresie języka angielskiego, co nie zmienia faktu, że w pewnym okresie przestało mi się podobać to, co robi. Stanęła w miejscu. Od jej koncertu w Świeciu w ubiegłym roku jestem jednak jak najlepszej myśli – słychać, że Agata pracuje nad głosem, bardzo dobrze wykorzystuje na scenie gitarę, nabrała pewności siebie - a jednocześnie nadal pozostała skromną dziewczyną, co akurat nie wszystkim artystom się udało. Ma na koncie płytkę promocyjną, kilka udanych występów, w tym we wspomnianym PaTaTaju czy ostatnio z Colorado Band. Warto nagrodzić Agatę za pracę, bo nic tak nie motywuje do dalszego wysiłku jak docenienie starań.\nGabriela Mycielska - Zespół Fayerwerk przez nasz ortodoksyjny panel ekspertów zawsze odsądzany był od czci i wiary; zarzucano im ‘discopolowe’ podejście do country, banalne teksty czy płytkie melodie. Ich popularność wśród fanów przeczyła tym stwierdzeniom, ale nie jedyny to przypadek, kiedy ‘góra’ wie lepiej, a ‘dół’ ma to serdecznie gdzieś. Tym trudniej było Gabrysi rozpocząć solową karierę, bowiem ciążyło na niej odium „tej z Fayerwerka”. Dwie nowe piosenki w Internecie, udany koncert w PaTaTaju, audycja radiowa z jej udziałem i praca, praca, praca… Nadal w pamięci mam jej występ w telewizji, gdzie nie wstydziła się wystąpić z repertuarem country, Gabrysia jest po prostu sobą i z pomocą bardziej doświadczonych kolegów i koleżanek, z właściwie prowadzonym managementem i z odpowiednim finansowaniem ma szanse na karierę. Gabrysia ma po prostu to coś – a przede wszystkim głos!\nWheels of Steel - Wywalczyli sobie miejsce w Mrągowie, wyśpiewali scenę w Wolsztynie, nie widzę powodu aby nie mogli zgarnąć nagrody w Warszawie.\nGG Aqustic- czyli dobre ,akustyczne granie, bluegrass w najlepszym wydaniu\nDorota Krawczyk - (aktualnie najlepszy obok Ali Boncol wokal żeński w polskim country, oparty na solidnej wiedzy muzycznej, doświadczeniu estradowym i studyjnym oraz wyjątkowym talencie. Współpraca Doroty z Alabama Band zaowocowała twórczymi aranżacjami nowego repertuaru i kilkunastoma koncertami w roku 2012, w tym dwukrotnie podczas Pikniku w Mrągowie, koncertem specjalnym na festiwalu w Wolsztynie oraz reprezentowaniem Polski na Międzynarodowym Festiwalu "Rozmarin" w Terchovej na Słowacji. Dorota, to już samodzielna, dojrzała wykonawczyni, o pełnej wdzięku, a zarazem energicznej prezencji estradowej, z własnym wciąż rosnącym repertuarem. Jedyna polska wokalistka country, która posiada w repertuarze wyjątkowo trudne wykonawczo piosenki Martiny McBride. Poza tym Dorota śpiewa współczesne hity, zbiór własnych utworów po polsku i angielsku, a także światowe klasyczne standardy country. Wysoko oceniona jako wokalistka przez George'a Hamiltona IV oraz Raya Scotta, z którym współpracuje jako wokalistka harmoniczna podczas jego europejskich koncertów. Tegoroczny udział Doroty w koncercie Raya Scotta w Visaginas i jej mini-recital podczas jam-session zapewniły jej zaproszenie do reprezentowania Polski wraz z Alabamą na XX Jubileuszowym Festiwalu Visagino Country w sierpniu 2013.\nWiktor Okrój - niezwykle pracowity, pisze teksty -bardzo mądre- i oprawia muzyką elektroniczną (nikt na razie na taką formę twórczości nie wpadł). napisał śpiewnik ze swoimi piosenkami, pracuje nad ciągłym rozwojem, jest przykładem Tytana pracy dla innych młodych.\nJoanna Orlińska - za mocny, countrowy, dojrzały wokal, brzmiący jak dzwon, a nie piszczałka oraz jedyna wokalistka w polskim country, która sama sobie akompaniuje podczas koncertów\nKrystyna Mazur – Rok 2012 był karierze panny Mazurówny niezwykle pracowity i obfitujący w sukcesy. Wiele koncertów plenerowych, a wśród nich między innymi zaproszenie na Piknik Country w Mrągowie, udział w III Międzynarodowym Festiwalu „Czyste Country” w Wolsztynie i w Pikniku Country „Wiślaczek” w Wiśle, ale także sporo występów kameralnych, klubowych ( między innymi bardzo udany jesienny recital w warszawskim „Siouxie”). Współpraca artystyczna z królową żeńskiego wokalu Alicją Boncol zaowocowała wspólnym z Alą występem w Wolsztynie ( poza także własnym, odbytym tam recitalem). Na zaproszenie Ali i organizatorów wzięła udział w Festiwalu Country w Visagino na Litwie, gdzie wraz z zespołem Alicji wykonała piosenki ze swojego repertuaru, znakomicie przyjęte przez publiczność.\nPonadto wydanie maxi singla z czterema piosenkami, praca nad własnym repertuarem, dwa utwory ( „Chcę góry przenosić” i „Że to nic” ) utrzymujące się nieprzerwanie od maja 2012 do dziś na Liście Przebojów Country, w tym przez wiele tygodni w ścisłej czołówce, to kolejne fakty w karierze Krystyny, które trzeba odnotować i docenić! A jak dodać do tego jeszcze atrakcyjny, sceniczny obraz artystki, to nie pozostaje nam nic innego jak głosowanie na tę właśnie kandydaturę bez żalu, ze odtrącimy inne. Ale takie jest życie!\nDominika Kasprowicz – Absolutna rewelacja Konkursu na piosenkę country w Mrągowie. Śpiewa to, co sama skomponuje unikalnym głosem i w unikalny sposób, co znalazło wyraz także w opiniach jurorów konkursu Skody. Nowa ogromna indywidualność na scenie country i okolice.\nJohn Kentucky Band – Spontaniczna radość muzykowania, energia której tak wielu countrowcom aktualnie brakuje.\nAcross The Ocean (Colorado Band) - kolejny album na polskim rynku będący wynikiem polsko-amerykańskiej współpracy i przyjażni. Świetne nowe aranżacje amerykańskich przebojów w wykonaniu Colorado Band, amerykańskie spojrzenie na polskie przeboje Colorado i doskonały materiał instrumentalny. Plus profesjonalne, nowoczesne wydawnictwo i produkcja. Jeden z najlepszych albumów jakie znam.\nPo tamtej stronie lustra (Alicja Boncol), - Długo oczekiwany drugi album artystki stanowi swoiste podsumowanie jej dotychczasowej kariery. Z jednej strony wspaniałe interpretacje zagranicznych przebojów, z drugiej strony tylko dwie autorskie kompozycje plus duet z Przemkiem Myszkowskim z The Medley oraz „Milord” – czyli dowód na fascynację piosenką francuską. To wszystko idealnie spina to, co Alicja nam przez lata proponowała – potężny głos i brawurowe interpretacje amerykańskich piosenek. Tym bardziej jestem za, ponieważ kolejna płyta Ali pokaże fanom, że artystka naprawdę wzięła sobie do serca okołocountrowe dyskusje, spostrzeżenia i sugestie i zamierza wszystkich zaskoczyć po pierwsze autorskim materiałem, a po drugie… Albo zamilknę, bo zęby stracę…!\nNic dodać, nic ująć, szkoda tylko, że nie w całości po polsku.\nPrawie w oczach (Cezary Makiewicz), - Czarek od lat udowadnia, że ma talent do komponowania i pisania przebojów, a jego współpraca z Maćkiem Świątkiem przynosi nam coraz to lepsze piosenki. W zasadzie można kolejną płytę kupić w ciemno, bo wiadomo czego się spodziewać. Jak w przypadku Johnny Casha – tak samo jak on, Czarek dopracował się własnego stylu i rozpoznawalnego brzmienia. Najnowszy album Czarka jak zwykle przynosi nam kołyszące melodie, wspaniale zaaranżowane kompozycje i mimo tego, że to już kolejna płyta w dorobku pana Makiewicza – nie nuży swoją powtarzalnością, a wręcz przeciwnie – każe wcisnąć przycisk „repeat” w odtwarzaczu…\nPsychocountry (Maciej Maleńczuk), - Z prawdziwą przyjemnością i satysfakcją umieszczam Psychocountry wśród propozycji w kategorii Album. Nie dlatego, żeby utrzeć nosa malkontentom i zapiekłym przeciwnikom Maleńczuka, ale z prostego powodu – to jedna z najlepszych płyt z muzyką country ubiegłego roku; spójna, świeża, odważna i pokazująca, że nie trzeba mieć wieloletniego stażu na scenie w Mrągowie by czuć co to jest country – dobra muzyka utrzymana we właściwej konwencji oraz życiowe teksty plus udane przekłady. Maleńczuk nigdy nie ukrywał swojej fascynacji Cashem i w końcu udało mu się przedstawić jego własną interpretację amerykańskiego country, oczywiście na swój charakterystyczny Maćkowy sposób. Choć nie od razu płyta dotarła do mnie w całości, dzisiaj bez wahania poleciłbym ją znajomemu. Maleńczuk udowodnił, że jest artystą wszechstronnym, a decyzja o przeprowadzce na wieś była jedną z trafniejszych w jego dość bujnym życiu.\nPaweł Szymański – Południowy wiatr – Choć Paweł Szymański wykonawcą countrowym nie jest to oprawę muzyczną płyty Południowy wiatr stworzyli tacy muzycy jak: Janusz Tytman, Mirek Kozak i Jacek Wąsowski. Otrzymaliśmy w ten sposób płytę o zdecydowanie bluegrassowym zabarwieniu, do tego rewelacyjnie zagraną, z piosenkami o tekstach całkowicie pasujących do poetyki country.\nNo Love Without Trust (Adam Kłos, Tomasz Teacher Jarmołkiewicz wyk. Alicja Boncol) - chyba największy countrowy przebój tego roku, Swój kawałek nieba (Katarzyna Szubartowska) - tegoroczna laureatka Konkursu na Piosenkę, bawi, wzrusza i nie brak jej stylu,\nBerek (Wojtek Dudkowski) - Droga na Ostrołękę - Rewelacyjny numer, najlepszy tego zespołu, to country pod względem muzyki i tekstu, Dobry tekst, dobrze zagrana. Piosenka przypominająca chyba każdemu dzieciństwo. No i przede wszystkim piosenka country po polsku zapewne trafi do szerszej rzeszy odbiorców niż piosenki śpiewane w obcym języku.\nAch, powiało mi Garthem Brooksem. I w tym przypadku nie jest to zarzut, a wielka zaleta tej piosenki. Świetny pomysł na tekst (stare zdjęcie), zgrabna kompozycja, chwytliwa melodia, uroczy dziecięcy chórek w tle – Droga na Ostrołękę zaczyna czerpać z najlepszych amerykańskich wzorców, co musi być przepisem na sukces. Trzymam kciuki za cały album – jeżeli reszta piosenek będzie co najmniej tak dobra, biorę w ciemno!\n”Jak kostka lodu” (Ala Boncol, muzyka: Leszek Laskowski, słowa: Robert Karolewicz, Alicja Boncol, Leszek Laskowski ) - Zmysłowa, tajemnicza, nastrojowa ballada z nutką erotyzmu. Trójkąt Alicja-Robert-Leszek spłodził majstersztyk godny amerykańskich gwiazd. Duży plus i kapelusz z głowy za polski tekst – nie jest łatwo pisać zwięźle w naszym ojczystym języku. Interpretacja wokalna Alicji nie pozostawia złudzeń, że wie o czym śpiewa, co nie jest regułą wśród naszych wykonawców. Ilekroć włączę sobie płytę Alicji, ten utwór powtarzany jest najczęściej…\n"W mych ramionach nie znajdzie Cię nikt" - Zbigniew Hofman, Rafał Staszewski - Ciepła, nastrojowa ballada. Kolejna po "Nie wart łez" solowa propozycja Zbyszka Hofmana, wyróżniona w ubiegłorocznym konkursie na nową piosenkę country, podczas Festiwalu w Mrągowie.\n"Ja uciekam" (muz. i sł. Lonstar) - energetyczny przebój z nowego repertuaru Doroty Krawczyk, opracowany muzycznie przez Alabama Band i żywiołowo wykonany przez Dorotę. Piosenka przez wiele tygodni utrzymywała się w 1 dziesiątce listy przebojów, zajęła na niej 1 miejsce w sierpniowym notowaniu oraz była finalistką Konkursu na nową piosenkę Country w Mrągowie.\nLubię jeździć na moją wieś (Wiktor Okrój) - Jest mi bliska, bo też tak traktuję moją wieś, do której zawsze szybko wracam.\nNiespodziewana miłość - Cezary Makiewicz, Rafał Staszewski - super patent z "westernowym brzmieniem gitary", piosenka z pazurem, fajowa perkusja - dla mnie rewelacja\n"When skies were blue" Adam Kłos, Tomasz Teacher Jarmołkiewicz, wyk. Ala Boncol - przepiękna barwa głosu, i jedna z lepszych kompozycji z pogranicza country.\n"Nie pytaj mnie o drogę" sł. Muz. i wyk. Jan Manson - ponad pół roku na liście przebojów, solidna dawka polskiego southern-rocka jednym słowem nie doceniany, ale zarąbisty kawałek jak i sam Manson.\n"Jeśli bardzo czegoś chcesz" muz. sł. i wyk. Ryszard Wolbach - śliczna ballada, dobrze zaśpiewana i skomponowana jedna lepszych piosenek.\nPierwsza noc wiosny (Świątek, Skonieczny, wyk. Gabrysia Mycielska) – Piosenka może sezonowa, bo najbardziej trafia do słuchaczy zimowymi wieczorami, ale jakże piękna i jak pięknie zaśpiewana.\nBetter Find Another One (Jarmołkiewicz, Mycielska, wyk. Gabrysia Mycielska) – Materiał na prawdziwy przebój i można mieć tylko nadzieję, że takim stanie się prędzej czy później.\nPo tej stronie lustra (Świątek. Laskowski, wyk. Ala Boncol) – Bardzo interesujące zestawienie Laskowski – Świątek i do tego Ala Boncol. Głęboki tekst i unikalna w country po naszemu interpretacja.\nBaby, Baby (Dominika Kasprowicz) – Piosenka rewelacyjna jak jej autorka i wykonawczyni, aż szkoda, że jej angielski tekst nie dociera do wszystkich polskich słuchaczy, ale z drugiej strony dzięki temu słucha się tego jak zagranicznego hitu.\nAdam Kłos (gitara) - Jako gitarzysta wiem…. Zaraz, wróć! Jako ktoś, kto potrafi sobie zaakompaniować na gitarze wiem jak niełatwe to zadanie, by za pomocą kilku dźwięków wyczarować nastrój, dopasować melodię do tekstu, sprawić, by solówka brzmiała spójnie z refrenem, a brydżyk pasował jak ulał… Kompozycje Adasia są dojrzałe, wypełnione dźwiękami w miejscach, w których być powinny; potrafi zapłakać na strunach po czym przy****lić atomowym riffem prosto w duszę. I chociaż znam kilku gitarzystów o podobnej charyzmie, umiejętności kompozytorskie Adama stawiają go u mnie na pierwszym miejscu.\nRobert Rybczyński (gitara basowa) - Perkusiści i basiści są w przypadku muzycznych nagród wiecznie niedoceniani. Stojąc z tyłu lub z boku nie błyszczą w świetle scen, ale to oni decydują o tym, czy piosenka pędzi do przodu jak rozpędzony towarowy, czy wlecze się jak komunikacja podmiejska, bez ładu, składu i rozkładu… Gitara basowa Roberta to bez wątpienia podpora i pies-przewodnik zespołu Honky Tonk Brothers; równa, miarowa, dyskretna ale wyrazista sprawia, że koncerty HTB to przeżycie uszom przyjazne. Do tego warto wspomnieć o wielkim szacunku Roberta dla słuchaczy – nie ruszy z koncertem dopóki akustyk nie spełni jego wymagań. Zresztą, sami wiecie że Robert to ktoś więcej, niż tylko basista HTB…\nJanusz Tytman (mandolina) - Darzę wielką estymą osoby potrafiące wydobyć dźwięki z instrumentów, których ja nawet nie umiem dobrze w dłoniach utrzymać. Mandolina to taka mała gitarka przecież… Nic bardziej mylnego! Umiejętności Janusza są znane i nie podlegają dyskusji, ale moją uwagę przykuł sam artysta jako człowiek niezwykle skromny, uczynny i gotowy wspomóc wszelkie projekty muzyczne swoją osobą i mandoliną. Instrumentalista i mentalista zarazem!\nDośka Dominika Jurczuk-Gondek – skrzypaczka, wokalistka GG Aqustic i Grupa Furmana .Za radość, która płynie z grania ,za unikatowy styl, który wyrobiła przez lata na scenie a który stał się inspiracją dla nowych pokoleń.za całokształt\nGonzo Rafał Gondek – banjo, dobro, gitara akustyczna, za wierność w stylu bluegrass i country, jest multiinstrumentalistą, potrafi zarazić następne pokolenia młodych muzyków, którzy coraz częściej sięgają po te nietypowe instrumenty jakim są banjo czy dobro, za radość w graniu i całokształt\nGrzegorz Kopka - absolutne wyżyny umiejętnosci gitarowych, świadomość i znajomość muzyki country, w tym instrumentalistów z najwyższj światowej półki. Cudowny kontakt z publicznością, żywiołowy, radosny show na scenie, świetny interplay z zespołem. Dodatkowo - twórczy aranżer nowego materiału i specjalista od autorskich interpretacji standardów. Związany z grupą Alabama Band i Dorotą Krawczyk, udziela się także jako muzyk sesyjny oraz gra gościnnie w Honky Tonk Brothers i Parkway.\nAdam Wosz - uniwersalny gitarzysta grający w wielu składach, dobry techniczne posiadający niezłą wyobraźnię.\nRemigiusz Hadka – gitarowa rewelacja Zgredybillies, autor i wykonawca niepowtarzalnych riffów w utworach tej formacji, mistrz rockabillowej gitary.\nPiotr Ciemniewski / perkusja / - za profesjonalizm i za wykazanie, ze na perkusji grać można subtelnie i ze smakiem.\nDallas Country. Bo tak! Może nagroda nie będzie tylko łabędzim śpiewem jak może mieć miejsce w przypadku kilku innych zespołów.\nStrefa Country - biorą czyny udział w szerzeniu popularności tańca liniowego wspomagając swoją obecnością artystów country i imprezy country.\nSaloon – Niezmiennie od lat tańczący swoje, wzbogacający scenę taneczną o elementy kaskaderskie.\nPowstanie Listy Przebojów Polskiej Muzyki Country - Od lat toczą się dyskusje na temat braku promocji muzyki country, na temat braku nowych piosenek i nowych wykonawców. Receptą na to miała być Lista Przebojów na stronie [link widoczny dla zalogowanych] i moim zdaniem swoje zadanie spełniła. Szerzej pisałem o tym TUTAJ (link). Choć nie ustrzegła się błędów, choć zarzucano jej manipulowanie głosami, choć wśród głosujących trafili się zwykli oszuści i naciągacze, choć niektórzy artyści nie wiedzieć czemu zrezygnowali z uczestnictwa w niej – Lista ma się dobrze i trwa, i oby trwała jak najdłużej.\nV miejsce Ali Boncol w Skoda Auto Music - Wykonawca countrowy w pierwsze piątce ogólnopolskiej listy przebojów? Marzenie… A jednak, stało się! „No Love Without Trust” dotarła do V miejsca w konkursie Skoda Auto Music i chociaż nie zdobyła nagrody, to statuetka należy się przede wszystkim FANOM za bezprecedensową akcję wsparcia Alicji swoimi głosami. Od dawna nic tak nie zjednoczyło tzw. środowiska jak właśnie starania o poddanie muzyki country pod rozwagę innych głosujących i jurorów. Jaki był tego efekt, sami wiecie, ale fakt dotarcia tak wysoko i ogromne starania wszystkich głosujących zasługują na najwyższe uznanie.\nKonkurs na Nową Piosenkę Country - Szkwał jaki jest, każdy widzi… Niektórzy odczuli go nawet na własnej skórze i nie było to przyjemne przeżycie. Ubiegłoroczny atak przyrody obrócił wniwecz zaplanowaną niedzielną mrągowską imprezę, ale dzięki determinacji organizatorów udało się w ostatniej chwili przeprowadzić konkurs na nową piosenkę country na małej scenie w mieście. I za to właśnie proponuję to wydarzenie w tej kategorii – za determinację, za przygotowanie, za wiarę w powodzenie mimo finansowej mizerii… Pasjonaci winni musowo być nagradzani.\nReaktywacja Festiwalu Crock w Ustrzykach. Zaraz pewnie podniosą się głosy że to niezgodne z Regulaminem, ale chciałbym uhonorować może nie tyle sam festiwal, ile ludzi którzy po paru latach przerwy doprowadzili do jego reaktywacji. W czasach gdy niestety większość imprez raczej zwija skrzydła ...\nRay Scott w Wolsztynie - po raz pierwszy w Polsce wystąpił tej klasy songwriter, charyzmatyczny wykonawca i autentyczny outlaw z Nashville, a akompaniujący mu Lonstar Band z istotnym udziałem Doroty Krawczyk w mistrzowski sposób sprostał dużemu wyzwaniu, jakim było przygotowanie tak trudnego materiału muzycznego. Początek owocnej międzynarodowej współpracy, opartej na wspólnocie postaw, pasji, muzycznych zamiłowań i przyjaźni.\n"Across The Ocean" w Wolsztynie - jedyny koncert premierowy dla nowej płyty, w którym wzięli udział dokładnie WSZYSCY artyści biorący udział w nagraniach. Wspaniała atmosfera koncertu, niezwykły żywioł Colorado i Hamiltona V, olbrzymia klasa i charyzma Hamiltona IV, gościnnie Lonstar, autor dwóch tekstów angielskich na płycie. Wzruszające spotkanie z legendą, żywiołem, przebojami, a to wszystko w atmosferze wspólnej zabawy na scenie i przed. Koncert oceniony przez uczestników, jako definitywnie najważniejsze wydarzenie festiwalu Czyste Country 2012.\n"Dorota & Friends" na "Czystym Country" - Podsumowanie świetnego sezonu koncertowego, pełnego podróży, nowych przyjaciół i międzynarodowej integracji muzycznej oraz "kropka nad i" w .W festiwalowym koncercie utwór „Crazy” zaśpiewał z Dorotą Marcin Rybczyński, co sprawiło, że duet ten z pewnością przejdzie do historii , a standard „Stand By Your Man” w wykonaniu Doroty i WSZYSTKICH TRZECH wokalistek Vixvy wywołał autentyczny huragan braw i wycisnął niejedną łzę wzruszenia. Na scenie, współpracującej z Dorotą grupie ALABAMA BAND towarzyszyła na skrzypcach Ania Rybczyńska, a przed sceną w dwóch utworach pokazy specjalne do piosenek Doroty zaprezentowali tancerze z formacji RODEO i DALLAS COUNTRY. W opinii widzów, kolejne ważne wydarzenie podczas wolsztyńskiego festiwalu.\nX urodziny Honky Tonk Brothers - koncert podsumowujący 10 lat scenicznej aktywności HTB, a zarazem prezentujący nowości - repertuarowe i pokoleniowe. Niezwykle ciepła atmosfera koncertu i żywioł wspólnej zabawy z widzami. Urodzinową niespodzianką był recital 'Honky Tonk Brothers Family", czyli HTB + "młodzież Rybczyńska" (Paweł, Ania, Julia) - wyjątkowo wartościowa idea połączenia na scenie dwóch muzycznych pokoleń. Wydarzenie pełne wzruszeń i równocześnie gorącej atmosfery zabawy w rytmie honky-tonk.\n25 -lecie "Country w Bieszczadach" w Lesku - jedno z nie wielu miejsc w Polsce, gdzie od bardzo dawna muzyka country ma swoje stałe miejsce, grali tam prawie wszyscy, lekko nie doceniany Festiwal countrowe media, ale ściągający do Leska wielu fanów country i motocykli.\nSteeldrivers na Pikniku w Mrągowie – obok Raya Scotta w Wolsztynie najważniejsi goście tegorocznych festiwali. A może najważniejsi? To w końcu zespół należący do ścisłej czołówki wykonawców bluegrassu w Ameryce, a ich piosenkę ma w repertuarze sama Adele. Ich wizyta to wydarzenie jakich niewiele mieliśmy w ostatnich latach.\nCykl koncertów w Kaniach Helenowskich - W zasadzie wszyscy moi kandydaci zostali już zgłoszeni, ale brakuje mi w "wydarzeniach roku" cyklu koncertów w Kaniach Helenowskich - głównie za promowanie młodych wykonawców, bo takie występy w towarzystwie bardziej doświadczonego zespołu są bardzo potrzebne i mogą zaowocować dłuższą współpracą artystyczną.\nKrystyna Mazur „Że to nic” - Piosenka Czarka Makiewicza ze słowami Maćka Świątka zawsze mi się podobała. Krysia dodała do tego utworu nieco delikatności, tajemniczości, tego kobiecego pierwiastka tak potrzebnego, by ładne stało się pięknym. Bez przesady w interpretacji, we właściwej tonacji i bez zbędnych ozdobników. Dla mnie jedna z najprzyjemniej odebranych nowości w ubiegłym roku i póki panna Mazur nie dorobi się własnego repertuaru, proszę bardzo – takich wykonań mogę słuchać bez przerwy.\nMaleńczuk, Nergal, Loska, Porter „Highwayman” - Przyznam, że nie od razu ta piosenka przypadła mi do gustu. Przeszkadzał mi bardzo krzykliwy głos Gienka Loski i ‘olewatorski’ ton Johna Portera. Dałem jej jednak szansę i dzisiaj śmiało mogę powiedzieć, że panowie Cash, Kristofferson, Jennings i Nelson nie powstydziliby się naszego polskiego wykonania. Trzeba mieć nie lada jaja i cholernie dużo wiary w swoje możliwości, żeby brać się za taki klasyk. I chociaż dla przedstawicieli naszego country cała płyta, a zwłaszcza ta piosenka była jak gwałt ze szczególnym okrucieństwem na niemowlęciu, to po wielokrotnym przesłuchaniu uważam Maleńczukowego „Highwaymana” za jedną z najlepszych interpretacji oryginału. Osobowości wykonawców dobrze współgrają z tekstem, muzycznie bez zarzutu, wyśmienita produkcja.\nKnockin’ On Heaven’s Door - GG Aqustic za odświeżenie na bluegrassowo tego co już było\nProud Mary - GG Aqustic za odświeżenie na bluegrassowo tego co już było\n"Stand By Your Man" – Dorota Krawczyk i Vixva - uzasadnienie j/w przy wydarzeniu roku. Dodatkowo "Stand" zostało następnie powtórzone podczas after party w Visaginas w tym samym zestawie wokalnym, co także znacząco wpłynęło na zaproszenie Doroty z zespołem do autorskiego koncertu na 20 Visagino Country 2013.\n"Crazy" – Dorota Krawczyk - uzasadnienie j/w przy wydarzeniu roku. Dodatkowo "Stand" zostało następnie powtórzone podczas after party w Visaginas w tym samym zestawie wokalnym, co także znacząco wpłynęło na zaproszenie Doroty z zespołem do autorskiego koncertu na 20 Visagino Country 2013.\n"Złap i tańcz" – Dorota Krawczyk - największy przebój Doroty z Alabamą sezonu 2012. Żywiołowy, extra taneczny utwór, którego premiera miała miejsce na scenie głównej Pikniku w Mrągowie, a następnie towarzyszył biciu rekordu w tańcu liniowym podczas III Memoriału Tanecznego im A. Fabisiaka (zakończonego rekordem!). Porywająca, zapamiętywalna i ulubiona przez publiczność piosenka z nowego repertuaru Doroty Krawczyk.\n"When skies were blue" Alicja Boncol - za świeży powiew w polskiej muzyce country, jeśli chodzi o nowe utwory brzmiące bardzo nowocześnie, na miarę światowego country!\nŚwietny pomysł, coś innego, coś świeżego. Pokazanie, że stary przebój może być nadal interesujący, że może inspirować a przy tym być zrozumiały nie tylko dla widza krajowego, ale dla tego z " $ durarami $ " też.\nAll I Ever Needed – Joanna Orlińska / Wheels of Steel – Można tego słuchać na okrągło, a na koncertach brzmi jak na płycie. Zapada w pamięć i emocje.\nAlmost Lover - Krystyna Mazur – Autentycznie wzrusza jak niewiele krajowych wykonań. Niemal z innego świata.\nNoel Coutts - Organizatorzy XXXI Pikniku Country trochę zaryzykowali zapraszając na scenę człowieka z Nowej Zelandii, którego muzyka jest raczej postrzegana jako kameralna i dobrze brzmi na małych, przytulnych scenach. Noel swoją charyzmą, osobowością i wewnętrznym ciepłem błyskawicznie zjednał sobie sympatię publiczności, a fakt że jego żona Ela jest Polką jeszcze bardziej go nam przybliżył. Noel udzielił długiego, szczerego wywiadu, przekazał kilka płyt dla czytelników gazety Muzyka Country oraz – niedawno - bez wahania zgodził się wspomóc aukcje charytatywne dla Roberta. Na takiego muzyka, na takiego Człowieka – warto oddać swój głos.\nVixva (LT) - coraz lepsza, bardziej żywiołowa formacja, po raz kolejny w Polsce. Wspaniały show, niezwykłe umiejętności przepięknie śpiewających i wyglądających dziewczyn. Pozostają klasą sami dla siebie i fenomenem w tej części Europy. Ulubieńcy polskiej publiczności i zdecydowanie zasługują na uznanie w plebiscycie już od kilku lat.\nAlan Mikusek - Słowacja - wspaniały muzyk, świetny gitarzysta i jeszcze świetniejszy wokalista. Ten człowiek potrafi wręcz "zaczarować" publiczność, potrafi zagrać ciepło i subtelnie ale też drapieżnie i z pazurem i za każdym razem efekt jest niesamowity. Mnie zawsze "rozwala" tym, że choć dobrze wie, jak wielkiej klasy jest muzykiem, to jednak jest zawsze niesamowicie skromny i nigdy nie "gwiazdorzy" Wielki, wielki GOŚĆ.\nSteve Lee - wybrałem kandydaturę Steve’a Lee australijskiego pieśniarza country, dlatego, że własnej woli podarował swoje płyty na aukcje dla Roberta, ponadto wysłał sporą kwotę pieniędzy na pomoc dla rodziny Rybczyńskich i zasługuję moim zdaniem na nominację do tej kategorii.\nPoczątek głosowania 4 lutego.\nI jeszcze sama lista propozycji:\nZłap i tańcz (Lonstar, wyk. Dorota Krawczyk, Alabama)\nJacek Karasiński (gitara)\nCykl koncertów w Kaniach Helenowskich\nWysłany: Wto 15:53, 29 Sty 2013 Temat postu:\nJakbyś miał właściwy czas w ustawieniach profilu to byś wiedział, że wysłałem posta o 23:52\nWysłany: Wto 18:40, 29 Sty 2013 Temat postu:\nZupełnie udana lista kandydatów do Plebiscytu.\nOczywiście, dla jednych może brakawać to jakiś piosenek. Inni mogliby widzieć inne piosenki w kategorii wykonanie. Może brakuje tu kilku instrumentalistów, ale oni zawsze są pokrzywdzeni, nie są frontmenami.\nLista wydaje się jednak reprezentatywna dla tego co działo się w polskim country w 2012.\nTo, że nie wszystkim może się podobać jest też zrozumiałe.\nJedni lubią jak na kolację podają langustę, inni pierogi z kapustą.\nKażdy ma inne podniebienie. Ale jedno jest pewne - kolację właśnie podano. Przystąpmy do spokojnej, z rozwagą czynionej konsumpcji.\nOdpowiadając na liczne pytania dodam, że w obecnej edycji Plebiscytu zrezygnowaliśmy po konsultacji z zainteresowanym ze zgłaszania kandydatury Staska. Chcemy, żeby Jego debiut w nagrodach Dyliżanse nastąpił po pełnym sukcesów sezonie, który właśnie się zbliża. Wtedy - drżyjcie najlepsi. Nie chciałbym być w Waszej skórze!\nBez przesady, kategorii Artystka Roku raczej nie wygram, chociaż kto wie, teraz po sejmie takie różne się snują...?\nOj Stasku, zapędzasz się w niebezpieczne rewiry. Ani chybi grono zasłużonych idiotów z tytułami naukowymi uzna Cię za antysemitę. Bo właśnie ogłosili, że (sic!) "homofobia i transfobia to wersja przedwojennego polskiego antysemityzmu". Być może twoje wątpliwości powinny stać się tematem nowego przeboju? Kto wie? Ale póki co uważaj, nie idź tą drogą.\nWysłany: Śro 1:16, 30 Sty 2013 Temat postu:\n... nie można uwzględnić zgłoszenia Hamiltonów w Bez Granic, jako że ta kategoria wyklucza Amerykanów - gdyby nie wykluczała przedstawiciele innych nacji nie mieliby szans.\nWłaśnie się zastanawiałem nad tą bezkonkurencyjnością Amerykanów w ogóle... Czy aby na pewno?\nA może (tutaj już tradycyjnie propozycja zmian w przyszłych Plebiscytach, bo jakby było inaczej ) warto jednak wpuścić Amerykanów, ale tylko tych, którzy wystąpili w danym roku w Polsce?\nObecna na ubiegłorocznych imprezach "reszta świata" dobitnie udowodniła, że z równie obecną na koncertach Ameryką spokojnie może brać się za bary i w kilku przypadkach jestem jakoś dziwnie przekonany, że statuetka dyliżansowa wcale nie musiałby opuszczać naszego kontynentu...\nP.S. Może na wyrost, ale sugeruję porzucić mimo wszystko wątek wspomnianych wyżej fobii, nie o tym toczy się dyskusja.\nOstatnio zmieniony przez Huberts dnia Śro 1:19, 30 Sty 2013, w całości zmieniany 2 razy\nWysłany: Śro 1:40, 30 Sty 2013 Temat postu:\nMuszę przyznać, że ilość propozycji jest imponująca. Świadczy to (w moim rozumieniu ) o tym, iż jednak coś w tym roku się działo, było kilka spraw nowych, było trochę odgrzewania kotletów, jedni pracowali bardziej inni mniej, ale większość artystów nie próżnowała i dała się zauważyć.\nCieszy mnie różnorodność i to, że naprawdę jest w czym wybierać.\nFaktycznie troszkę poszkodowani są instrumentaliści, bo ciężko wybrać tą jedną/tego jednego, gdyż każdy jest mistrzem w swojej dziedzinie i trudno powiedzieć, czy perkusja była lepsza od skrzypiec, albo mandolina od harmonijki czy basu. Gdyby można było podzielić tą kategorię na poszczególne instrumenty, to może było by łatwiej, ale przecież nie o to chodzi by zrobić 37 kategorii samych instrumentalistów.\nOgólnie rzecz biorąc, ten rok jest obfity w zgłoszenia i teraz przyjdzie czas na "odsiew" - może słowo brzydkie, ale dokładnie o odsiew chodzi. Liczę na to, że ROZSĄDEK weźmie górę nad emocjami i do dalszych etapów przejdą faktycznie Ci najlepsi z najlepszych. Tego życzę tym najlepszym, ale też sobie i całej braci countrowej.\nWysłany: Czw 10:48, 31 Sty 2013 Temat postu:\nJa osobiście, jeśli chodzi instrumentalistę, to mimo wielu wspaniałych kandydatur, będę w tym roku głosował na Roberta Rybczyńskiego.\nJego dokonania jako gitarzysty basowego, autora tekstów, muzyki i "lokomotywy" HTB są ogromne.\nZ tego co wiem, nie jest też Semitą, kosmitą,transwestytą, gejem, lesbijką, pedofilem, nekrofilem itp. a na rowerze jeździ rzadko.\nOstatnio zmieniony przez Stasek dnia Czw 12:03, 31 Sty 2013, w całości zmieniany 1 raz


Okazje - Dobroteka zaprasza na szereg promocji meblowych - meble.com.pl\nDobroteka zaprasza na szereg promocji meblowych\tAutor: ps\t28 marz 2014 13:34\tW mieście stolarzy, w niższych cenach można nabyć między innymi produkty firm: Kler, Halupczok, Villa Coloniale oraz RAFFI.\tSalon meblowy Dobroteka zaprasza na wiele promocji\nFot. Dobroteka\tStoisko Kler\nPromocja "Marcowe Bonusy", dzięki której otrzyma się prezent o wartości 20% dokonanego zakupu łóżek Kler lub prezent o wartości 15 % na meble Kler. Na stoisku Kler dostępne będą również atrakcyjne warunki zakupu na produkty marki Tempur!\nKażdy klient, który do końca marca 2014r. zakupi meble kuchenne z linii Prestige wraz ze sprzętem AGD marek Miele, Siemens, Elektrolux, Falmec oraz armaturą Blanco otrzyma 15% rabatu na całość zestawu.\nStoisko Villa Coloniale\nPromocja obejmuje wybrane komplety wypoczynkowe, krzesła, fotele oraz pufy. Na klientów czekają rabaty, nawet do 35%.\nNa stoisku mebli RAFFI, zainteresowani otrzymają 20% rabatu na meble z kolekcji dziecięcych firmy Sautrhon, kolekcja Amelia.\n"Molto" - czas na relaks WASZE KOMENTARZE (0)


Piotr Seńko | Fundacja DKMS\nNie pamiętam dokładnie kiedy dokonałem rejestracji jako potencjalny dawca szpiku, ale wydaje się, że było to dawno temu. W marcu tego roku otrzymałem telefon od pracownika Fundacji DKMS z pytaniem czy nadal wyrażam zgodę na pobranie komórek macierzystych.\nNie miałem wątpliwości i od razu potwierdziłem wcześniejszą deklarację.\nW kilka dni zorganizowano badania krwi, które miały ostatecznie potwierdzić zgodność genetyczną. Otrzymałem informację, że wszystko jest w porządku i mogę oddać szpik.\nNiestety ze względu na stan Biorcy sprawa wykonania procedury pobrania przeciągnęła się i czekałem ok 3 miesiące. Ostatecznie na początku września otrzymałem informację od pracownika DKMS, że możemy przystąpić do pobrania komórek. Badania w klinice przebiegły szybko i bezproblemowo. Przesympatyczny personel zapoznał mnie z całą procedurą włącznie z udzieleniem instrukcji jak wykonywać zastrzyki z czynnikiem wzrostu. Na cztery dni przed planowanym zabiegiem rozpocząłem podawanie czynnika wzrostu.\nOkazało się, że robienie sobie zastrzyków nie jest takie trudne i można je wykonać bez żadnego problemu.\nPo podaniu czynnika wzrostu pojawiły się bóle podobne jak te podczas grypy. Nie były bardzo dokuczliwe.\nW dniu pobrania pojawiłem się rano w klinice, gdzie po krótkim przygotowaniu nastąpiło odseparowanie komórek macierzystych z krwi obwodowej. Cała procedura pobrania trwała ok. 4 godzin i przypominała pobranie krwi. Z uśmiechem na twarzy, że mogłem komuś pomóc, wyszedłem z kliniki.\nDziękuję bardzo za miłą obsługę w klinice, ale również personelowi DKMS, który przeprowadził mnie przez całą procedurę i zawsze chętnie oraz wyczerpująco udzielał informacji.


Fatalne informacje dotyczące reprezentanta Polski. „Niepewna sytuacja…jest załamany” | Fansportu.pl\nStrona głównaPiłka NożnaFatalne informacje dotyczące reprezentanta Polski. "Niepewna sytuacja...jest załamany"\nFatalne informacje dotyczące reprezentanta Polski. „Niepewna sytuacja…jest załamany”\nKrystian Bielik to zawodnik, którego prześladują kontuzje. Pomocnik, który niedawno wyleczył poważną kontuzję, nie rozegrał i nie rozegra ani minuty w czerwcowym zgrupowaniu. Zawodnik ponownie ma problemy ze zdrowiem.\nKrystian Bielik wrócił do gry na początku 2022 roku. Dzięki temu zdołał załapać się na marcowe zgrupowanie, gdzie zagrał zarówno w sparingu ze Szkocją, jak i finale barażów ze Szwecją.\nNiestety w kolejnym zgrupowaniu nie miał już tyle szczęścia. Krystian przybył na nie z lekkim urazem. Podczas wewnętrznej gry przed meczem z Belgią jego uraz pogłębił się przez co, zamiast na stadion musiał ponownie wybrać się do lekarza.\nKulisy całego wydarzenia w programie „Moc Futbolu” przybliżył Mateusz Borek.\n„Trener miał koncepcję sprawdzenia na tym zgrupowaniu Krystiana Bielika. Był kandydatem, żeby dać coś innego w środkowej strefie. On jest załamany. Rozmawiałem z nim w przerwie w meczu. Krystian leci do lekarza do Londynu. Mówił mi, że noga ciągle go boli” – relacjonował.\nTo jednak nie koniec problemów 24-latka. Jego klubowa przyszłość stoi bowiem pod dużym znakiem zapytania. Obecny klub Bielika Derby County spadł z League One, a dodatkowo ma duże problemy finansowe. Na ten moment nie wiadomo czy w ogóle zgłosi się do rozgrywek w nowym sezonie.\n„Do tego jeszcze dochodzi sytuacja klubowa. Istnieje możliwość, że klub upadnie. Tam są takie problemy finansowe, iż niewykluczone, że oni znikną z mapy. Bielik ma kilka propozycji, ale nie jest zdrowy. Możliwe, że zostanie wolnym zawodnikiem” – mówił Borek.\nPoprzedni artykułRaków wzmacnia atak! Klub przedstawił nowego napastnika\nNastępny artykułMinister Sportu ostro o Macieju Rybusie! „Wybrał kasę i spokój niż szacunek w Polsce”


„Wytrzeźwialnia” w szpitalu nie działa, bo dyrektor Lipiec nie zadbał o jej obsadę – Radio Ostrowiec\n„Wytrzeźwialnia” w szpitalu nie działa, bo dyrektor Lipiec nie zadbał o jej obsadę\n3 stycznia 2019 Radio Ostrowiec\nKatastrofalnego zarządzania szpitalem powiatowym w Ostrowcu ciąg dalszy.\nOd początku roku w szpitalu funkcjonować miała tzw. 'wytrzeźwialnia”, czyli osobne pomieszczenie dla osób pod wpływem alkoholu. Na jego urządzenie lecznica otrzymała rządowe dofinansowanie. Pomieszczenie jest już po remoncie, ale stoi puste i nietrzeźwi – często agresywni – wciąż trafiają na Szpitalny Oddział Ratunkowy, gdzie na pomoc oczekują pacjenci w nagłych przypadkach.\nDlaczego tak się dzieje?.\nJak się okazuje, o organizację pracy i obsługi medycznej nie zadbał dyrektor Rafał Lipiec. Radio Ostrowiec dotarło do odpowiedzi dyrektor do spraw ekonomicznych szpitala, w której tłumaczyła starostwu powiatowemu, dlaczego 'wytrzeźwialnia” nie działa.\n'Pomimo zakończenia prac adaptacyjnych i rozliczenia dotacji otrzymanej na ten cel pomieszczenie nie zostało uruchomione. Powodem zaistniałej sytuacji jest absencja chorobowa dyrektora naczelnego, który nie zadysponował obsady personalnej dla obsługi pacjentów” – czytamy w piśmie.\nOrganizację pracy w tym miejscu musi teraz w trybie pilnym przygotować powołany wczoraj – także w trybie pilnym – nowy dyrektor do spraw medycznych doktor Piotr Wójcik. Dyrektor Rafał Lipiec przed pójściem na zwolnienie przyjął rezygnację poprzedniej dyrektor do spraw medycznych, ale nikogo o tym nie poinformował i nie powierzył nikomu innemu tych obowiązków.\n– Z nowym dyrektorem do spraw medycznych dziś rozmawiałem na ten temat. To on ma przygotować grafik dyżurów oraz formę organizacyjną, w której ma pracować to pomieszczenie – mówi Mariusz Łata, naczelnik Wydziału Edukacji, Opieki Zdrowotnej i Spraw Społecznych Starostwa Powiatowego w Ostrowcu.\nJak wynika z informacji obecnego dyrektora ds. medycznych, dyrektor Lipiec od 1 stycznia zostawił także Szpitalny Oddział Ratunkowy bez kierownika, któremu wygasła umowa na pełnienie obowiązków. Nie było także grafiku dyżurów lekarzy na SOR-ze.\nDyrektor Rafał Lipiec jest na zwolnieniu lekarskim do 6 stycznia. Radio Ostrowiec będzie wracać do sprawy.\nTagi: Rafał Lipiec, szpital, wazne, wytrzeźwialnia


Deprecated: mysql_connect(): The mysql extension is deprecated and will be removed in the future: use mysqli or PDO instead in /home/wwdev1/domains/klubkawaleryjski12pu.pl/public_html/engine.php on line 22 2014-01-03 HISTORIA RAJDÓW KONNYCH\n2014-01-03 HISTORIA RAJDÓW KONNYCH\nRajdy konne na świecie\nWyraz „rajd” pochodzi z języka angielskiego ( raid ), i w terminologii wojskowej oznacza nalot, najazd, zagon; nagły i szybki wypad na tyły nieprzyjaciela. W terminologii sportowej oznacza zawody na wyznaczonej trasie, przy ustalonych warunkach regulaminu. W kawalerii wyraz ten używany zamiennie z wyrazami zagon i wypad kawaleryjski, określał działania kawaleryjskie, w których kawaleria działała na tyłach nieprzyjaciela, pozbawiona przy tym łączności z własnymi tyłami. Różnica pomiędzy zagonem a wypadem polegała na tym, że zagon to „skoordynowany manewr wielkich mas kawalerii, bogato wyposażonej w środki pomocnicze walki – poprzedzający bezpośrednio działania zaczepne na szerokim froncie, będąc ich integralną częścią składową, a nie stanowiąc celu sam w sobie”, natomiast wypad kawaleryjski to „ samodzielne i oderwane działanie, niezbędnej do wykonania danego zadania, ilości kawalerii, - przypadające na okres zastoju na froncie i stanowiące cel samo w sobie”. Często jednak określeń tych używano zamiennie. Działania kawalerii od wieków obejmowały te dwa typy rajdów. Pierwsze zagony wykonano już w starożytności, o ograniczonym co prawda, z uwagi na nieliczną jazdę, działaniu, lecz posiadające wszystkie cechy rajdów kawaleryjskich. Niewątpliwie, konnym rajdem kawaleryjskim, był rajd kawalerii perskiej w bitwie pod Platejami, w 479 r. p.n.e.. W bitwie tej, wojska perskie, najpierw uniemożliwiły poprzez działania łuczników korzystanie przez Greków z wody w rzece rozdzielającej oba wojska, następnie kawaleria perska obeszła skrzydło wojsk greckich, dostała się na ich tyły, gdzie zniszczyła jedyne ich źródło wody pitnej, zniszczyła również konwój z żywnością i odcięła Greków od zaplecza. Cel rajdu został w pełni osiągnięty – Grecy musieli wycofać się z zajmowanej pozycji. Rajdy w skali strategicznej i taktycznej stosowali w swoich działaniach wojennych wielcy wodzowie starożytności; Aleksander Macedoński, Hannibal i Cezar. W mongolskiej sztuce wojennej, działania rajdowe stanowiły podstawową zasadę doktrynalną, stosowane były zarówno w skali taktycznej i operacyjnej, jak i strategicznej. Zagony mongolskie przebiegały olbrzymie przestrzenie z zadziwiającą prędkością; dochodziła ona nawet do 150 km dziennie. Przykładem wielkiego rajdu strategicznego, była wyprawa na Polskę w roku 1241. W tym czasie Mongołowie wykonywali główne uderzenie na Węgry. Działające w Polsce ugrupowanie wyszło na strategiczne skrzydło Węgrów, a następnie przez Czechy i Morawy wtargnęło na ich głębokie tyły. Podczas działania w Polsce, ugrupowanie to wykonało dodatkowy rajd o charakterze operacyjnym; mongolskie siły główne po przekroczeniu Wisły w rejonie Zawichostu, skierowały się na Kraków, Opole i Wrocław, a wydzielona grupa operacyjna wykonała rajd na północ od tego kierunku, przeszła przez ziemię łęczycką i sieradzką, i dołączyła do sił głównych w rejonie Wrocławia. Grupa ta osłaniała siły główne i absorbowała rycerstwo mazowiecki i kujawskie, które nie mogło udać się w rejon koncentracji na Śląsku. Późniejsze wyprawy tatarskie działały już w skali taktycznej; miały z reguły za cel złupienie ziem przeciwnika i zagarnięcie jak największej ilości jeńców, bez trwałego opanowania jego terytorium. Najlepszym sposobem realizacji tego celu były doprowadzone do perfekcji działania zagonowe. Zapewniały one ściąganie łupów z rozległych obszarów, dezorientowanie przeciwnika co do kierunku głównego uderzenia, uchylanie się od walk z przeważającymi siłami, oraz szybką koncentrację wojsk własnych w wybranym rejonie. W wyniku bardzo szybkiego tempa działań uzyskiwano element zaskoczenia. Czambuł tatarski, po wtargnięciu w głąb nieprzyjacielskiego terytorium, zakładał tzw. kosz, stanowiący bazę działania całego zgrupowania. Z miejsca tego wysyłano mniejsze zagony, które rozlewały się po całym terytorium, rabując je i chwytając jeńców. Po złupieniu całego obszaru, odsyłano jeńców i zdobycz, a kosz przenoszono w inne miejsce. Wypracowane przez Tatarów proporcje podziału czambułu, opierały się na zasadzie, że 60 % wojska działało w zagonach, 30 % strzegło kosza i 10 % ubezpieczało odwrót. W XV wieku zagony w skali strategicznej i operacyjnej stosowali husyci, miały one przede wszystkim za cel zniszczenie terytorium przeciwnika w celu pozbawienia go bazy operacyjnej. W maju 1427 roku zagon husycki po wyruszeniu z Czech skierował się na północ i obchodząc Zgorzelec podążył na Lubań Złotoryję, Lwówek Śląski, po czym cofnął się i okrążając Jawor, Bolkowice powrócił na początku czerwca do Czech. Cel zagonu zastał osiągnięty ; w wyprawie krzyżowej przeciwko husytom nie wzięły udziału wojska ze zniszczonych Łużyc i Śląska. Drugi ze znanych zagonów husyckich wyruszył zimą 1429 roku i spustoszył Miśnię, Saksonię i Bawarię, również pozbawiając zaplecza wojska krzyżowców. W czasach nowożytnych, w XVII w. zasłynęli swoimi dywersyjno – rozpoznawczymi zagonami, lisowczycy, oddziały lekkiej jazdy sformowane przez Aleksandra Lisowskiego. Walczyli oni nie pobierając żołdu, zadawalając się łupami. Początkowo uczestniczyli w wyprawach na Moskwę, mających za cel osadzenie na tronie Dymitra Samozwańca. Lisowski na czele kilku do kilkunastu tysięcy jezdnych, przebiegał wzdłuż i wszerz całą Rosję, niszcząc i rabując. Goniąc za zdobyczą dotarł do Wołgi i Uralu, do Finlandii i Morza Lodowatego. Następnie przeszli na służbę cesarza niemieckiego, pomagając mu w zgnieceniu reformacji. Działali na terenie Węgier, Czech i Niemiec, dochodząc zagonami do Renu. W XVIII wieku, rola kawalerii w toczonych wojnach wyraźnie się zmniejszyła; niemniej dalej stosowano działania rajdowe. Przykładem zagony kawalerii pruskiego generała Hansa von Ziethena na linie komunikacyjne wojsk austriackich podczas wojen śląskich 1740-48. W XIX wieku kawaleria odzyskała swoje znaczenie w wojnach napoleońskich. Działania rajdowe prowadziły wszystkie strony licznych konfliktów. Zasadniczą rolę w kampaniach napoleońskich odgrywały zagony rozpoznawcze francuskiej kawalerii odwodowej ( w tym sławny zagon 500 huzarów gen. Lasalle na Szczecin ); zagony atamana kozaków dońskich Płatowa na skrzydła i tyły wojsk napoleońskich w wojnie 1812 roku; cztery zagony kozackie liczące sześć tysięcy żołnierzy, które w kampanii 1813 roku dotarły do Hamburga wiążąc 53 500 żołnierzy wojsk francuskich. Ukazały się pierwsze opracowania teoretyczne dotyczące zagonów, np. praca sławnego partyzanta rosyjskiego Denisa Dawydowa, wydane w 1836 roku dzieło „O wojnie partyzanckiej”. Po wojnach napoleońskich, rola kawalerii w armiach europejskich maleje; maleje też jej liczebność. Również stawiane przed kawalerią zadania ograniczają jej rolę do zadań rozpoznawczych i osłonowych. Zmianę poglądów na zastosowanie kawalerii przyniosła dopiero wojna secesyjna w Ameryce Północnej w latach 1862 – 1865. Obustronne zagony na dalekie zaplecze przeciwnika, prowadzone przez generałów Stuarta (Konfederaci) i Shermana (Unioniści); konfederacki zagon Mosby-ego w tej samej wojnie zakończony porwaniem generała Stoughtona; również konfederacki zagon generała Morgana z Kentucky przez Indianę do Ohio, który mając 2500 ludzi doprowadził do tego, że stanęło przeciwko niemu 55 tysięcy członków milicji z Indiany i 65 tysięcy z Ohio oraz 10 tysięcy regularnej kawalerii Unii. Wielkim rajdem kawalerii w 1868 roku, była wyprawa generała Custera przeciwko Siuksom i Czejenom, zakończona jego klęską w bitwie pod Little Bighorn. Również w XX wieku nie brakło wielu przykładów udanych i nieudanych rajdów kawalerii. Z nieudanych, wymienić tu należy, rajd na Inkou w czasie wojny rosyjsko-japońskiej generała Miszczenki, maszerującemu w trzy dywizje kawalerii w celu zniszczenia urządzeń portowych w tym mieście. Głupota Rosjan sprawiła, że Japończycy dowiedzieli się o tym rajdzie z gazety wydanej w Petersburgu i odpowiednio się przygotowali. Rajd zakończył się całkowitym fiaskiem. Rajd ten został , tym razem z sukcesem, powtórzony przez pułkownika Hilenschmidta z sześcioma sotniami kozaków i ochotników. Następne wielkie rajdy kawalerii odbywały się podczas wojny burskiej. Taktyka, którą przyjęli Burowie polegała na nagłych wypadach małych grup znakomicie wyszkolonych kawalerzystów i atakowaniu zaplecza wojsk brytyjskich. Sprzyjały temu warunki, w których prowadzono działania – olbrzymie, słabo zaludnione, bezdrożne obszary Afryki. Przy olbrzymiej dysproporcji sił, dzięki tej taktyce, Burowie doprowadzili do tego, że wojna zakończyła się jedynie połowicznym sukcesem brytyjskim. W Ameryce, ostatnim, wielkim rajdem kawalerii Stanów Zjednoczonych, była wyprawa do Meksyku w pogoni za rewolucyjnymi oddziałami Pancho Villi, w 1917 roku. Ukoronowaniem tego rajdu była, również ostatnia, szarża kawalerii amerykańskiej. Wyprawa ta nie zakończyła się jednak zgodnie z założeniami – wojsk Villi nie zniszczono. Sukcesem za to zakończył się rajd 5 dywizji kawalerii francuskiej 8 i 9.IX 1914 r. w rejonie Foret de Villers Cottres, skierowany dla celów dywersyjnych za prawe skrzydło armii generała von Klucka W toku rajdu dywizja przebyła około 160 km i spenetrowała obszar na tyłach przeciwnika o powierzchni około 1500 km, atakując znajdujące się tam odwody, transporty z zaopatrzeniem, niszcząc park lotniczy, urządzenia łączności i składy amunicji. Również sukcesem zakończyły się: zagon I korpusu kawalerii pruskiej i dywizji kawalerii bawarskiej 6 i 7.V.15 r. na Litwie, wypad rosyjskiej brygady Ussuryjskiej 18 i 19.VI.15 r. na lewe skrzydło armii niemieckiej, rajd, złożonych z wojowników arabskich , oddziałów pułkownika Lawrence ( z zawodu archeologa) na port turecki w Akabie; wypad operacyjny kawalerii angielskiego korpusu ekspedycyjnego w Palestynie w marcu 1918 roku na Aman. Działania tego typu stanowiły jednak podczas pierwszej wojny światowej rzadkość. Niesprzyjały im: ogólny charakter wojny ( wojna pozycyjna a nie manewrowa ), duże nasycenie frontu wojskami, nowoczesne środki walki (karabiny maszynowe, artyleria, broń pancerna ). Zupełnie inna sytuacja powstała podczas wojny domowej w Rosji i wojny polsko – radzieckiej w 1920 roku. Olbrzymie tereny na których toczyły się działania wojenne, małe nasycenie przestrzeni wojskami,, stosunkowo słabe uzbrojenie i wyszkolenie strzeleckie wojsk, brak ciągłych frontów, sprzyjały manewrowym działaniom kawalerii. Jako pierwsi, wnioski z sytuacji wyciągnęli „biali”. Rajd korpusu kawalerii generała Mamontowa, w dniach od 10 sierpnia do 19 września 1919 roku wyszedł na tyły radzieckiego Frontu Południowego. W czasie 40 dniowego zagonu zniszczył wiele odcinków linii kolejowych, mostów, węzłów łączności, zdobył liczne zapasy materiałowe, uniemożliwił wojskom radzieckim wykonanie zaplanowanych wcześniej zadań. W odpowiedzi dowództwo Armii Czerwonej przystąpiło również do formowania dużych związków kawaleryjskich. Pierwszym działaniem rajdowym radzieckich oddziałów kawaleryjskich, był rajd specjalnie utworzonej kawaleryjskiej grupy szybkiej, podczas walk z Denikinem w rejonie Orła w listopadzie 1919 roku. Grupa ta została wprowadzona w wyłom w obronie przeciwnika i po wdarciu się w ciągu jednego dnia na głębokość 60 km wykonała uderzenie na stację kolejową w Poryniu, a następnie rozbiła nieprzyjacielski garnizon w Fatieżu, przerwała linię kolejową Kurski – Orzeł. Innym przykładem rajdu może być 220 kilometrowy rajd 2 Armii Konnej wykonany w dniach 29 – 31 sierpnia 1920 roku na tyły wojsk Wrangla. Szczególne zagrożenie podczas tego rajdu stwarzały działania lotnictwa. Rajd zakończył się połączeniem z wojskami Bluechera na przyczółku kachnowskim. Również podczas wojny polsko – radzieckiej obie strony często stosowały zagony na tyły wojsk przeciwnika. Wielkim, strategicznym rajdem, były działania Pierwszej Armii Konnej Budionnego , który wyruszył z głębi Ukrainy i dotarł na Lubelszczyznę. Ostatnią okazją do wielkich rajdów konnych, były działania na froncie wschodnim, podczas II Wojny Światowej. Pierwszym był generał Lew Michajłowicz Dowator, który 11 grudnia 1941 roku, otrzymał rozkaz, aby na czele drugiego korpusu kawalerii gwardii, (złożonego z 50 i 53 Dywizji Kawalerii), znajdującego się na prawym skrzydle rosyjskiego Frontu Zachodniego, przejść na tereny okupowane przez Niemców i operować przez kilka tygodni w rejonie Jarczewa. Generał Dowator wykonał zadanie, przez dwa tygodnie niszcząc linie łączności i zaopatrzenie niemieckiej 9 Armii, jednak sam zginął w jednej z potyczek. W styczniu 1942 roku, pierwszy korpus kawalerii gwardii generała P. Biełowa przerwał front niemiecki na południe od Juchnowa, za liniami wroga połączył się z desantem powietrznym i ruszył na Wiaźmę. Z uwagi na zmienną sytuację na froncie, korpus ten działał na zapleczu wojsk niemieckich do czerwca 1942 roku. W ciągu pięciu miesięcy wyzwolił obszar o powierzchni około 10 tys. km, opanował liczne stacje kolejowe i miasta rejonowe m. In. Ugrę, Glinkę, Wschody i Dorogobuż. Działania te zmusiły hitlerowców do rzucenia przeciwko niemu do walki 7 dywizji Wehrmachtu. W dniu 20 czerwca część grupy Biełowa przedarła się do ugrupowania Frontu Kalinińskiego i Frontu Zachodniego, reszta przeszła do działań partyzanckich. W dniu 18 stycznia 1942 roku nastąpiło natarcie wojsk radzieckich w rejonie Sławiańska. Największy sukces odniosła 57 armia generała D. Riabyszewa, która 22 stycznia włamała się na 25 km w głąb obrony niemieckiej. Pozwoliło to wprowadzić w wyłom 5 korpus kawalerii generała A. Greczki . Działając zagonem, kawalerzyści opanowali 22 stycznia ważny węzeł kolejowy – Barwienkowo. W lutym 1943 roku, kapitan sowiecki M. Naumow z oddziałem kawalerii, przeszedł na tyły wojsk niemieckich, następnie pomaszerował przez Połtawszczyznę, Dniepropietrowsk, okolice Odessy i obwody: kirowogradski, winnicki i żytomierski. Tylko na samych liniach kolejowych Sumy – Charków, jego partyzanci wysadzili pięć mostów. Po dwóch miesiącach partyzanckich walk, 5 kwietnia Naumow wrócił z tej operacji jako generał. Również w lutym 1943 roku, wyruszył na rajd 8 korpus kawalerii generała Borisowa (w trakcie rajdu przemianowany na 7 korpus kawalerii gwardii). Podczas tego rajdu korpus rozbił dwie niemieckie dywizje piechoty i zadał straty trzem innym, zdobył wiele sprzętu i materiałów z transportów kolejowych, uwolnił wielu Rosjan wywożonych na roboty przymusowe, uderzeniem na ważny węzeł kolejowy Zagłębia Donieckiego – stację kolejową Diebalcewo, związał odwodową dywizję pancerną i zagroził tyłom całego hitlerowskiego zgrupowania w tym rejonie. W ten sposób stworzył korzystne warunki do zdobycia przez siły główne 3 armii Woroszyłowgradu i Krasnodonu oraz ułatwił wykonanie operacji zaczepnej całemu Frontowi Południowo Zachodniemu.\nNie tylko Rosjanie odnosili sukcesy w bojowych rajdach kawaleryjskich. W działaniach tych duże doświadczenie zdobyli Japończycy podczas wojny w Chinach. Wykorzystywali je również na innych frontach wojny w Azji. W listopadzie 1941 roku zostaje zaokrętowany w Szanghaju, japoński 5 Zwiadowczy Pułk Konny. Zejście na ląd nastąpiło w południowej Tajlandii w porcie Singora. Pierwszym zadaniem było opanowanie węzła kolejowego w Hat Yai. Japończycy zdobywają miasto Tonri i ruszają na Hat Yai. Po zajęciu Hat Yai, obsadzają granicę malajsko – tajlandzką. Sukcesy pułku zostały uhonorowane awansem o dwa stopnie jego dowódcy, pułkownika Saeki.\nRównież po stronie niemieckiej występowały oddziały konne, które dokonywały głębokich wypadów na terytoria zajęte przez wojska i partyzantkę sowiecką. W połowie 1942 roku, Niemcy organizują siedem szwadronów jazdy, złożonych z byłych czerwonoarmistów – Kałmuków. Są to mieszkańcy stepów, prowadzący koczowniczy tryb życia, od dzieciństwa zżyci z końmi, nienawidzący władzy sowieckiej. Okazują się mistrzami w prowadzeniu wojny podjazdowej na koniach, przeprowadzają rajdy kawaleryjskie i wypady zwiadowcze, docierając daleko na tyły wroga. Powstaje z nich Legion Kałmucki pod dowództwem dr Otto Dolla, który po klęskach wojsk niemieckich w Rosji, wycofuje się na tereny Polski i walczy z polską partyzantką.\nPrzypuszczalnie ostatnimi konnymi rajdami kawaleryjskimi, były działania walczącej z powstańcami ZANU i ZAPU, konnej jednostki armii rodezyjskiej Grey s Scouts. W latach 1976 – 1980 w pogoni za partyzantami, wykonywała ona dalekie zagony po terytoriach przez nich zajętych, atakowała również bazy powstańców w Mozambiku.\nSportowe rajdy konne rozpoczęły się w końcu XIX wieku. Jednym z impulsów do ich zorganizowania były długodystansowe, samotne podróże konne. Dla zobrazowania możliwości konia i jeźdźca, podamy kilka przykładów. Jedną z najgłośniejszych podróży konnych w końcu ubiegłego wieku była podróż kozackiego sotnika Pieszkowa, który w 1890 roku, 19 listopada wyjechał z Błagowieszczeńska i wciągu 194 dni dojechał do Petersburga przebywając 9600 km. Odliczając odpoczynki etap dzienny wynosił średnio 57 km. W czasie podróży panowały straszne mrozy przewyższające nieraz 56 st. C i śnieżyce. Pieszkow jechał na trzynastoletnim, siwym ,orenburskim kozackim podjezdku Sierry, małego wzrostu ale silnej budowy. Najdłuższą podróż po Pieszkowie odbył w 1895 roku sotnik Kenike na 19-to letnim koniu półkrwi, „Irkuciu”. Wyjechał z Duderdorfu pod Krasnem Siołem, i wciągu 157 dni dotarł do Czyty, przebywając 6944 km. Obaj sotnicy dali dowody przedsiębiorczości, hartu i oględności w użyciu koni, czego nie można powiedzieć o japońskim majorze Fukussyma, który w 1892 roku, nabywszy w Berlinie klacz półkrwi, zamierzał na niej dojechać do Władywostoku. Klacz nie doszedłszy do Moskwy, padła. W 1889 roku, porucznik Awdiejew z pułku dragonów, wyjechał z Lubawy, i po przebyciu 2611 km, dotarł do Paryża. W 1890 roku, dwaj oficerowie austryjaccy z 12 i 13 pułku dragonów hrabia Bellegarde i baron Laderer, wyruszyli konno z Pragi do Konstantynopola i po przebyciu w 48 dni 1600 km dojechali do celu podróży. Podróż odbywali z przerwami na zwiedzanie mijanych miast, co im zajęło 9 dni. Dosiadali koni półkrwi, a przeciętna trasa dzienna wynosiła 56 km. Bardzo trudną podróż, zbliżoną swoimi założeniami do rajdu, przebył na klaczy „Cherry”, rotmistrz 7-go pułku dragonów niemieckich Spielberg. Miał on w dwanaście dni pokonać trasę z Saarbrueken do Rzymu, liczącą 1360 km. Piętnastoletnia polskiej hodowli klacz „Cherry” szła pod wagą 98 kg. Przedostatni etap liczył 113 km. Po dojechaniu do Rzymu, rtm. Spielberg został przyjęty przez króla Włoch. Jechał 12 dni i 30 minut. Jako ostatni przykład niezwykłych konnych podróży, niech posłuży podróż porucznika Szykucia z 15 tatarskiego pułku ułanów, który w 1909 roku, wyjechał na 20 letnim ogierze „Prizraku” z Rypina do Petersburga. Po spędzeniu kilku dni w Petersburgu, wyruszył w powrotną drogę i po dwudziestu dniach dotarł do Rypina. W sumie podróż trwała (bez postoju w Petersburgu), 50 dni w trakcie, których przejechał blisko 3000 km, robiąc dziennie około 53 km. Ciekawostką jest fakt, że „Prizrak” pochodził ze stadniny w Janowie Podlaskim.\nPierwszą głośną międzynarodową imprezą konną był rajd długodystansowy pomiędzy Berlinem i Wiedniem w roku 1892. Warunki rajdu były trudne tak dla jeźdźców jak i dla koni. Polegał na tym, że jeźdźcy pruscy jechali z Berlina do Wiednia, a austrowęgierscy z Wiednia do Berlina. Z Berlina wystartowało 106 jeźdźców, a ukończyło trasę 78, a z Wiednia 93 jeźdźców i dojechało do mety 69. Zwyciężył Austriak Starhemberg na klaczy polskiej hodowli, Minerwa z Mycowa, przebywając 570 km w 71 godzin. Również w Rosji Radzieckiej, po zakończeniu działań wojennych przyszedł czas na sportowe rajdy kawaleryjskie. Pierwszy z nich miał miejsce jesienią 1925 roku, gdy po zakończeniu kursu w Wyższej Szkole Kawalerii w Leningradzie, trzech kursantów: Żukow (późniejszy marszałek ZSRR), Sawieliew i Rybałkin postanowiło wrócić konno do swojego garnizonu w Mińsku. 963 kilometrową odległość przebyli w 7 dni. Po dwóch dniach odpoczynku przeprowadzili 2-kilometrową jazdę kontrolną z przeszkodami i dokonali skrupulatnego przeglądu koni. Wyniki były zadawalające a rajd dostał dobrą ocenę. Wynikiem tego były nagrody państwowe dla uczestników.


Villarreal - Arsenal: gdzie oglądać? Villarreal - Arsenal transmisja online oraz w TV\nGoal.pl › Transmisje › Villarreal – Arsenal: transmisja. Gdzie oglądać dzisiaj mecz Villarreal – Arsenal?\nVillarreal – Arsenal: transmisja. Gdzie oglądać dzisiaj mecz Villarreal – Arsenal?\nŹródło: Goal.pl 09:37, 29. kwietnia 2021 Marcin Mondorowicz 0\nVillarreal – Arsenal: transmisja w TV oraz stream online. Gdzie obejrzeć mecz Villarreal – Arsenal? Mecz rozegrany zostanie dzisiaj (29 kwietnia) o godzinie 21:00. Spotkanie na Estadio de la Ceramica odbędzie się w ramach 1/2 finału Ligi Europy. Zobacz, gdzie można oglądać mecz na żywo – w telewizji i online. Dowiedz się gdzie możesz obejrzeć mecz Villarreal – Arsenal.\nLiga Europy: Villarreal – Arsenal, gdzie oglądać półfinał Ligi Europy?\nRywalizacja o awans do finału Ligi Europy wkracza w decydującą fazę, bowiem w grze pozostały już tylko cztery zespoły. W jednym czwartkowych półfinałowych meczów tych rozgrywek Villarreal zmierzy się u siebie z Arsenalem i pojedynek ten zapowiada się niezwykle ciekawie. Obie drużyny bez wątpienia są zdeterminowane do wygrania całych rozgrywek, co z pewnością zobaczymy również w czwartkowy wieczór.\nVillarreal w drodze do półfinału Ligi Europy unikaj gigantów europejskiej piłki, ponieważ przyszło mu rywalizować z takimi zespołami jak Red Bull Salzburg, Dynamo Kijów i Dinamo Zagrzeb. Arsenal teoretycznie najgroźniejszego rywala miał w 1/16 finału, gdzie mierzył się z Benfiką Lizbona. W kolejnych rundach przeciwnikami zespołu Mikela Artety były jedenastki Olympiakosu Pireus i Slavii Praga. Nie oznacza to jednak, że Kanonierzy bez problemów przebrnęli przez wszystkie rundy.\nObie drużyny do czwartkowego spotkania przystąpią w nienajlepszych humorach, co jest spowodowane ich ostatnimi wynikami na ligowych boiskach. Żółta Łódź Podwodna przegrała ostatnie dwa mecze w La Liga, najpierw ulegając na wyjeździe 1:2 Alaves, a następnie przegrywając 1:2 u siebie z Barceloną. Arsenal w dwóch ostatnich ligowych spotkaniach zdobył tylko jeden punkt, remisując 1:1 z Fulham i przegrywając 0:1 z Evertonem. Teraz obie jedenastki skupiają się tylko na półfinałowej rywalizacji, bowiem jej wynik będzie miał duży wpływ na ocenę ich sezonu.\nDowiedz się więcej – sprawdź nasze typy na mecz Villarreal – Arsenal. Zachęcamy również do sprawdzenia jakie typy bukmacherskie przygotowaliśmy na inne spotkania.\nLiga Europy: Villarreal – Arsenal, transmisja na żywo w TV\nPierwsze spotkanie, które rozegrane zostanie w czwartkowy wieczór w Hiszpanii, zapowiada się niezwykle ciekawie. Mecz, który rozpocznie się o godzinie 21:00, będzie transmitowany w polskiej telewizji. Z meczu 1/2 finału Ligi Europy: Villarreal – Roma transmisja na żywo będzie dostępna na kanale Polsat Sport Premium 2.\nLiga Europy: Villarreal – Arsenal, transmisja online\nTransmisja ze spotkania, które rozegrane zostanie na Estadio de la Ceramica, będzie również dostępna w internecie. Mecz Villarreal – Arsenal online na żywo obejrzysz za pośrednictwem platformy Ipla w wersji na komputery, jak i za pośrednictwem aplikacji mobilnej dostępnej na telefony i inne mobilne urządzenia z systemem Android lub iOS.\nLiga Europy: Villarreal – Arsenal, kursy bukmacherskie\nBukmacherzy w pierwszym finałowym spotkaniu nie widzą zdecydowanego faworyta, co ma swoje odzwierciedlenie w oferowanych przez nich kursach.\nKursy moga ulec zmianie. Aktualizacja z dnia 29. kwietnia 2021 20:54.


Maszynki do strzyżenia owiec Sklep hodowlany- Artykuły do hodowli zwierząt\nOferta najwyższej jakości maszynek do strzyżenia owiec. Strzyżenie owiec wymaga najwyższej jakości urządzeń wykonanych z odpowiednich materiałów. Zapraszamy do zapoznania się również z ofertą akcesoriów do pielęgnacji seirści zwierząt a w szczególności z ofertą nożyc do ręcznego strzyżenia owiec\nMaszynka do strzyżenia owiec Lister LACME PROFI 3000\nKod produktu: H0527\nNajwyższej jakości maszynka elektryczna zaprojektowana i zoptymalizowana do strzyżenia owiec. Zastosowanie nowoczesnych technologii oraz użycie wysokiej jakości materiałów sprawiają, iż maszynka PROFI 3000 jest jedyną w pełni profesjonalną i...\nKomplet noży do maszynki dla owiec LI-A5 STANDARD\nKod produktu: H0531\nStandardowy zestaw noży do strzyżenia owiec wykonany z najwyższej jakości stali nierdzewnej. Konstrukcyjnie zoptymalizowany do strzyżenia wełny normalnej. Pasuje do maszynki do strzyżenia owiec TD3 EQUICLIP. Podstawowe parametry:Ostrze górne: 4...\nKomplet noży do maszynki dla owiec LI-A5-4 z poszerzonym ostrzem\nKod produktu: H0532\nZestaw noży do strzyżenia owiec wykonany z najwyższej jakości stali nierdzewnej. Konstrukcyjnie zoptymalizowany do strzyżenia wełny normalnej. Poszerzone ostrze dolne pozwala na szersze bieranie i lepszę wydajność strzyżenia Pasuje do maszynki do...\nKomplet noży do maszynki dla owiec LI-A56-SR do dokladnego strzyżenia\nKod produktu: H0533\nRozbudowany zestaw noży do dokładnego strzyżenia-golenia owiec wykonany z najwyższej jakości stali nierdzewnej. Konstrukcyjnie zoptymalizowany do strzyżenia wełny normalnej. Zagęszczone dolne sotrze zapewnia wyjątkowo dokładne strzyżenie. Pasuje do...


Zimowe Igrzyska Olimpijskie w Pekinie. Gdzie oglądać?\nJuż dziś startują Zimowe Igrzyska Olimpijskie w Pekinie. Olimpiada zawsze gwarantuje szereg emocji i wszyscy mamy nadzieje, że nasi sportowcy przywiozą z Państwa Środka jak najwięcej medali. Gdzie oglądać poczynania naszych sportowców?\nZimowe Igrzyska Olimpijskie zaczynają się już dziś!\nTegoroczne Zimowe Igrzyska Olimpijskie w Pekinie zaczynają się właśnie dziś. 4 lutego rozpocznie się ceremonia otwarcia chińskiej olimpiady. Sportowe emocje zaczną się następnego dnia i już właśnie wtedy będziemy trzymać za naszych polskich sportowców.\nSzanse medalowe są, chociaż w ostatnim czasie szanse te mocno zmalały. Wszystko za sprawą zakażeń COVID-19. Jedna z głównych faworytek do medalu, Natalia Maliszewska, która reprezentuje Polskę w łyżwiarstwie szybkim. Polak otrzymała dwa pozytywne testy, dlatego też nie wystartuje w kwalifikacjach na dystansie 500 metrów. Możliwość startu zyska wtedy, gdy otrzyma dwa negatywne testy. Wszyscy liczą, że Polka będzie mogła wystąpić już w biegu na 1000 i 1500 metrów.\nGdzie oglądać zmagania Polaków?\nCała Polska patrzy również na skoczków narciarskich. W ostatnim czasie polscy skoczkowie nie prezentowali się najlepiej. Zwłaszcza Kamil Stoch, którego forma pozostawiała wiele do życzenia. W ostatnich jednak dniach czołowy polski skoczek skacze bardzo stabilnie, a dziś nawet wygrał trening. Zimowe IO to zupełnie inny typ imprezy, dlatego też motywacja jest na wyższym poziomie.\nGdzie zatem oglądać zmagania polskich zawodników? Zimowe Igrzyska Olimpijskie transmitowane są na kanałach Telewizji Polskiej. Dzień z IO zaczniemy serią próbną i kwalifikacjami skoczków na normalnej skoczni. W kolejnych godzinach odbywać się będzie transmisja pozostałych dyscyplin. Wszystko można oglądać na kanałach TVP, jak i na TVP Sport i Sport.tvp.pl.\ngdzie oglądać igrzyskagdzie oglądać polakówigrzyska gdzie oglądaćigrzyska olimpijskie onlineigrzyska olimpijskie streamigrzyska olimpijskie transmisjaigrzyska transmisjaIO gdzie oglądaćzimowe igrzyska olimpijskiezimowe igrzyska olimpijskie w pekinie


Edukacja, nauka / Uczelnie - RED BEAR - Wyszukiwarka internetowa\nBiblioteka SJO Politechniki Poznańskiej\nWSSM w Łodzi została założona w lipcu 1997r. Bardzo szybko otrzymała prawo do nadawania dyplomu magistra na kierunku "stosunki międzynarodowe" WSSM w Łodzi została założona w lipcu 1997r. Bardzo [...]\nAkademia Leona Koźmińskiego to niepubliczna uczelnia akademicka uznana za jedną z najważniejszych w europie szkołę biznesu szerokiego profilu. Uczelnia ta jako jedyna w tej części Europy posiada prestiżową [...]\nStrona poświęcona jest prywatnym uczelniom wyższym we Wrocławiu. Jeśli zdałeś maturę i stajesz przed wyborem kierunku studiów oraz uczelni na której zdobędziesz wyższe wykształcenie zapraszamy na naszą [...]\nNiekonwencjonalne studia magisterskie i podyplomowe przedstawia zrzeszenie pięciu Uczelni Wyższych działające wspólnie pod adresem euczelnia.com. Naszą misją jest stworzenie szkoły mobilnej i elastycznej, [...]\nUczelnie - wyszukiwarka studiów i kierunków studiów, uczelnie wyższe państwowe i niepaństwowe\n64 0 27 0 0 0


W środę, 17 września, górniczy protest: najpierw w Sosnowcu, potem w Katowicach - Górnictwo\nPoczątek środowej demonstracji zaplanowano pod kopalnią Kazimierz-Juliusz, która do końca września br. ma zakończyć eksploatację. Demonstranci mają przejść ulicami Sosnowca pod Stadion Ludowy. Stamtąd mają się udać autokarami do Katowic.\nciekawski, 17.09.2014 08:06\nA dlaczego ci górnicy na zdjęciu chodzą w kółko?Pytam najzupełniej poważnie.\nMarian, 16.09.2014 18:44\nRozp..ć związki. Podpuścili pracowników, którzy dawno by już mogli pracować na kopalniach.\nrada, 16.09.2014 13:40\nTrza pozamykać te nierentowne kopalnie .Tz związkowcy walczą o swoje wyższe pensje co najmniej 15 tys.zł.Skandal .\nMEMO, 16.09.2014 13:00\nPuśćcie Wałęsę to ich spałuje !\ncyrkowiec, 16.09.2014 11:29\neeee tam, do Warszawy by przyjechali, a nie cały cyrki u siebie trzymają


Sprzedam mieszkanie Trzebinia 46,96 m²\n2 448,89 zł/m²\nCena: 115 000 zł (2 448,89 zł/m²)\nCharakterystyka mieszkania: 46,96 m², 2 pokoje; stan: dobry\nŹródło: biuro nieruchomości\t: Biuro Nieruchomości "EFEKT", zaktualizowane: 20.12.2017\nnumer ogłoszenia: BNE-MS-450-1\nDo sprzedania mieszkanie dwupokojowe położone w Trzebini na osiedlu Gaj.\nLokal ma powierzchnię 46,96m2 i znajduje się na drugim piętrze w bloku dwupiętrowym wybudowanym w latach 50-tych z cegły.\nNieruchomość jest ładna i zadbana, wymaga jedynie odświeżenia.\nNa ścianach w pokojach położona jest gładź, na podłogach znajduje się parkiet.\nWszystkie okna wraz z balkonowymi zostały wymienione na PCV, drzwi wejściowe również zostały wymienione. (...)\nWszystkie okna wraz z balkonowymi zostały wymienione na PCV, drzwi wejściowe również zostały wymienione.\nMedia: Woda (ciepła woda z niedawno wymienionego piecyka typu junkers), Prąd, Gaz, CO\nBlok jest ocieplony z dwóch stron, strop na strychu również przeszedł termomodernizację.\nW naszej Ofercie znajdują się również inne mieszkania w Trzebini i okolicach Chrzanowa.


Spółka MM Druk Serwis konsekwentnie wdraża strategię rozwoju na 2018 rok. Jednym z jej założeń jest wprowadzenie rozwiązania, które zagwarantuje drukarni osiem godzin pracy serwisanta maszyn postpress. Stało się to możliwe dzięki połączeniu potencjału dwóch działów MMDS: Consumables – oferującego materiały do druku offsetowego oraz Machines – importera maszyn postpress. Usługa serwisowa przyjmuje formę wizyty serwisanta MMDS Machines w drukarni, po wcześniejszym ustaleniu dogodnego terminu. Alternatywnym rozwiązaniem jest konsultacja telefoniczna, co umożliwia rozłożenie w czasie gwarantowanych 8 godzin. Usługa serwisowa obejmuje automaty sztancujące, składarko-sklejarki, folwarki i maszyny do hot-stampingu.


Kubot w drodze po kolejny tytuł. Finał nie dla "Matki"\nFoto: Clive Brunskill/Getty Images | Video: Wikipedia, Getty Images, Twitter Łukasz Kubot i Marcelo Melo mają na koncie kilka sukcesów w deblu\nZe zmiennym szczęściem grali w piątek polscy debliści. Łukasz Kubot z Brazylijczykiem Marcelo Melo awansowali do finału turnieju ATP na trawiastych kortach w holenderskim 's-Hertogenbosch. Gorzej poszło Marcinowi Matkowskiemu na zawodach w Stuttgarcie.\nKubot i Melo pokonali duet brazylijsko-nowozelandzki Andre Sa, Michael Venus 6:7 (5-7), 6:4, 10-5.\nPolak z deblowym partnerem są rozstawieni w 's-Hertogenbosch z numerem jeden. W finale zmierzą się z turniejową "dwójką" - Ravenem Klaasenem z RPA i Amerykaninem Rajeevem Ramem.\nKubot i Melo walczą o trzecie zwycięstwo w tym roku. W maju triumfowali na turnieju ATP Masters 1000 w Madrycie, a miesiąc wcześniej mogli cieszyć się z wygranej w Miami. W przeszłości wspólnie wygrali jeszcze dwa turnieje. W rozgrywanym niedawno wielkoszlemowym Rolandzie Garrosie odpadli w 1/16 finału.\nPrzegrali z "dwójką"\nMarcin Matkowski i Białorusin Maks Mirnyj nie awansowali do finału tenisowego turnieju ATP na kortach trawiastych w Stuttgarcie (pula nagród 630 785 euro). W piątek przegrali z Brytyjczykiem Jamie Murrayem i Brazylijczykiem Bruno Soaresem 3:6, 7:6 (7-5), 6-10. Rywale Polaka są rozstawieni w tej imprezie z numerem drugim.\nWynik 1/2 finału gry podwójnej w 's-Hertogenbosch:\nŁukosz Kubot, Marcelo Melo (Polska, Brazylia, 1) - Andre Sa, Michael Venus (Brazylia, Nowa Zelandia) 6:7 (5-7), 6:4, 10-5.\nWynik półfinału gry podwójnej w Stuttgarcie:\nJamie Murray, Bruno Soares (W. Brytania, Brazylia, 2) - Marcin Matkowski, Maks Mirnyj (Polska, Białoruś) 6:3, 6:7 (5-7), 10-6.