Dziecko last minute - Natasza Socha - ebook + książka - Legimi online\nDziecko last minute ebook\n4,2 (181 ocen)\nProjekt graficzny okładki: tomeson.com\nZdjęcia na okładce: Najka Photography, www.najka.pl\nRedaktor serii: Agnieszka Filas\nCytat na str. 7 pochodzi z książki Claudii Spahr Czas na dziecko. Poradnik dla dojrzałych matek w tłumaczeniu Joanny Sugiero (Helion, Gliwice 2013).\nGdy kobieta ma dwadzieścia lat, dziecko ją deformuje,\ngdy ma trzydzieści – konserwuje,\na po czterdziestce – po prostu ją odmładza.\nLéon Blum, były premier Francji\nNie jestem przygotowana na dziecko. W ogóle nie odczuwam instynktu, bo przecież miałam właśnie przekwitać, nic mi nie tyka i nie chcę urodzić. Tyle że już jestem w ciąży i ona chyba nie zniknie. Może sobie brzuch wymazać gumką? Albo siebie wymazać?\nDlaczego życia nie można samemu sobie zaplanować? Dlaczego zawsze coś lub ktoś musi się wtrącić i pokrzyżować nasze plany? Jestem bardzo zła. Bardzo, bardzo.\nZłe dni przeplatają się z takimi, o których mogę powiedzieć, że są w porządku. Zdarzyło mi się również odczuwać coś w rodzaju szczęścia, choć może był to stan wywołany zjedzeniem ogromnej ilości lodów czekoladowych i to bez żadnych wyrzutów sumienia. Jeden dzień zaskoczył mnie samą. Poczułam nagle, że wszystko mi wolno, że mogę przenosić góry, zobaczyłam siebie z wózkiem i bardzo się sobie spodobałam. Zobaczyłam Kosmę u boku i on też tam pasował. Nie zobaczyłam na razie własnej matki, ale na wszystko przyjdzie pora. A potem moim ciałem wstrząsnęło, a ja zielona na twarzy upodliłam się w publicznej toalecie.\nJednak nie chcę być w ciąży.\nKtoś kiedyś powiedział, że woskowanie okolic bikini boli bardziej niż niespełniona miłość. Jeszcze bardziej boli świadomość, że człowiek ma jednak niewielki wpływ na to, co go w życiu spotka. I nawet jeśli dobrze się przygotuje, będzie racjonalny, a w wewnętrznym notatniku dokładnie sprecyzuje swoje plany, los zaśmieje mu się w twarz i podstawi nogę.\nNic nie jest pewne.\nNawet zdiagnozowana menopauza może nagle przemienić się w zygotę, z której powstanie nie tylko nowe życie, ale także cała seria nieplanowanych, zaskakujących i wytrącających z równowagi wydarzeń. Efekt domina. Jeden klocek podcina drugi i tak aż do końca. Na końcu zaś siedzi przeznaczenie i chichocze. A potem zaczyna ustawiać klocki od nowa.\nMinęły dwa miesiące od czasu omdlenia dwóch kobiet z tej samej rodziny. Najpierw celowo zemdlała matka, pragnąc w ten sposób ukarać czterdziestosześcioletnią córkę, która ośmieliła się wyjechać na wakacje z obcym mężczyzną. Następnie zemdlała sama córka, co było splotem podwójnie szokujących okoliczności.\nOjciec, który umarł, żył, a klimakterium, w które powoli wchodziła, okazało się nieplanowaną ciążą. Kalina nie miała wyboru – musiała zemdleć, choć niestety nie na długo. Bo nawet jeśli ciało domagało się odpoczynku, to umysł koniecznie chciał wiedzieć, jak dalej potoczy się ta historia.\nWszystko zaczęło się od ogłoszenia w lokalnej prasie, na które Kalina odpowiedziała tylko po to, by wreszcie poczuć smak czegoś innego niż domowych ciast swojej matki. Wyjechała w zasadzie bez pożegnania, z mężczyzną poznanym miesiąc wcześniej w ogrodzie botanicznym i dojechała aż do Amsterdamu, gdzie po długiej przerwie znowu zaczęła uprawiać seks. I ukłuło ją szczęście, co było porównywalne z przeżyciem orgazmu, ponieważ zarówno jednego, jak i drugiego Kalina nie odczuwała od bardzo długiego czasu. A Kosma (facet z ogrodu) obudził w niej to, co przez lata było uśpione, a kto wie, czy nie od zawsze.\n– Czuję się jak kolorowanka – powiedziała mu wtedy. – Jeszcze dwa tygodnie temu byłam czarno-biała, a teraz zapełniam się kolorami. Każdy kolejny dzień coś we mnie domalowuje, a kiedy będę całkowicie gotowym obrazkiem, przewrócę kartkę na drugą stronę.\n– Żeby zacząć od nowa? – spytał Kosma.\n– Już nie chcę pustych, monotematycznych dni, białych, czarnych, ewentualnie szarych. Chcę być jak ten unoszący się na wodzie holenderski kwiatowy targ. I bardzo ci dziękuję, że włożyłeś mi do ręki paletę z farbami. – Przytuliła się do niego i zamknęła oczy.\nKiedy lekarz oznajmił im, że podejrzewa u Kaliny ciążę, tym razem oczy zamknął Kosma i to zdecydowanie na dłuższą chwilę, bo krótko po ocuceniu znowu upadł na podłogę.\n– Mógłby pan przestać? – zniecierpliwił się w końcu lekarz. – Będzie pan ojcem, a to wymaga większej stabilności emocjonalnej.\nŁatwo mu było mówić. Kosma do tej pory ojcem nie był i nigdy nie przypuszczał, że będzie mu dane kiedykolwiek poczuć miłość rodzicielską. To naturalne, że odczuwał strach pomieszany z kiełkującym uczuciem szczęścia.\n– Panie doktorze, ale czy to już na pewno? – wyszeptała Kalina.\nLekarz popatrzył na nią nieprzeniknionym wzrokiem.\nDziwna para. Oboje zachowywali się tak, jakby mieli po dwanaście lat i krótko przed testem szóstoklasisty dowiedzieli się, że zostaną rodzicami. Tymczasem mieli znacznie więcej, a nawet bardziej niż znacznie. Najwyraźniej nieplanowane ciąże przerażają w każdym wieku, bez względu na okoliczności i metrykę urodzenia.\n– Odczekajmy dla pewności jeszcze kilka dni. Badania krwi wskazują wprawdzie na obecność beta hCG, ale test ciążowy może pani wykonać nie wcześniej niż dwa tygodnie po stosunku. Z kolei USG jeszcze później, w piątym lub szóstym tygodniu. Ale zarówno omdlenie, jak i zawroty głowy, o których pani wspominała, wskazują na to, że najprawdopodobniej zostanie pani mamą. To pierwsza ciąża?\nKalina pokręciła przecząco głową.\n– Mam już córkę. Ma… – zakrztusiła się – dwadzieścia cztery lata.\nLekarz uniósł brwi.\n– Świetnie. To przynajmniej będą mieli państwo dużą pomoc. A przy okazji przeżyją drugą młodość – puścił do nich oko, po czym szybko opuścił pokój, gdy tylko zauważył, że Kosma po raz kolejny robi się niepokojąco blady.\nKiedy zostali sami, przez pierwsze pięć minut nie mieli odwagi spojrzeć sobie w oczy. W końcu Kalina wzięła głęboki oddech i powiedziała:\n– I co teraz?\nKosma podbiegł do jej łóżka i chwycił ją za rękę.\n– Moim zdaniem to wręcz fenomenalne podsumowanie naszej wyprawy. Co prawda jestem zaskoczony tak bardzo, że nie wiem, czy nie zemdleję jeszcze kolejne cztery razy, ale już teraz czuję podskórną radość. A ty?\nKalina zastanowiła się. Radość? Raczej przeogromne przerażenie połączone ze strachem oraz wielkim znakiem zapytania: jak powiedzieć o tym matce? Wyprawa do Amsterdamu była tak naprawdę ucieczką przed menopauzą i zaciskającymi się na szyi Kaliny mackami Konstancji. Matka wrastała w nią coraz bardziej i coraz silniej zaciskała sznur przywiązania. Gdyby nie lekarka, która oznajmiła Kalinie, że jej kobiecość zaczyna gasnąć, że ma początki menopauzy, a świat lada chwila sprowadzi się do ataków gorąca, duszności i zawrotów głowy, pewnie nigdy w życiu nie zdecydowałaby się na opuszczenie rodzinnego gniazda.\nTylko dlaczego nie ma poczucia, że wraca z tarczą?\nKolejna wpadka. Dlaczego inne kobiety potrafią zaplanować ciążę, przygotować się do niej, napełnić organizm odpowiednimi witaminami, a głowę pozytywną energią, podczas gdy ona po prostu zachodzi w ciążę bez uprzedzenia samej siebie?\nDwadzieścia cztery lata temu również zaliczyła wpadkę. Kira pojawiła się na świecie jako owoc namiotowej miłości skonsumowanej bez użycia prezerwatywy, o której przyszli rodzice po prostu zapomnieli. I chociaż teoretycznie wszystko dobrze się skończyło, to Kalina nie potrafiła pogodzić się z myślą, że dała podejść się losowi. A teraz? Déjà vu. Jajeczko Kaliny, zachwycone zapewne pojawieniem się plemników po tak długim czasie abstynencji, chętnie pozwoliło się dopaść, przeniknąć jednemu z nich do środka i stworzyć wspólną komórkę. Maleńką zygotę, która niemal natychmiast zaczęła się dzielić, nie pytając nosicielki o zgodę.\nCud natury, owszem.\nCzy jednak Kalina była gotowa na ten cud?\nStanęła na szpitalnym korytarzu i zapatrzyła się w okno, które odbijało jej przerażoną twarz. Poszła do łazienki, by uzyskać potwierdzenie tego, co zobaczyła, tym razem patrząc prosto w lustro. Wyglądała ładnie i to był jedyny plus całej tej sytuacji. Bladość ustąpiła, a jej cera znowu nabrała koloru apetycznej opalenizny, którą słońce dorzuciło gratis podczas pobytu nad morzem i potem w Amsterdamie. Jej oczy błyszczały, a potargane i nieułożone włosy i tak miały w sobie więcej uroku niż kilka miesięcy temu, gdy wychodziła z zakładu fryzjerskiego ze świeżą trwałą i ponurymi myślami.\n– Jestem w ciąży – oznajmiła głośno, bo nawet jeśli lekarz tego jeszcze w stu procentach nie potwierdził, ona już wiedziała.\n– Ej, to gratuluję! – zawołał jakiś głos z kabiny numer osiem, z której po chwili wyszła młoda dziewczyna i na widok Kaliny uniosła kciuk. – Cieszysz się?\n– Nie wiem – przyznała uczciwie Kalina.\n– Ja na razie sobie jeszcze z własnym dzieckiem poczekam, chociaż moja matka już coś przebąkuje o wnukach. – Dziewczyna umyła ręce i mokrymi dłońmi przeczesała włosy. Spięła je w wysoki kucyk, a usta przeciągnęła błyszczykiem. Wystarczyła minuta, żeby wyglądała ślicznie, i Kalina bardzo jej tego pozazdrościła. Jej zabiegi musiałyby trwać zdecydowanie dłużej, a efekt nie byłby nawet w połowie tak udany. Dziewczyna mówiła dalej: – Nie dziwię się jej właściwie. W tym wieku to pewnie normalne.\n– A ile lat ma mama?\n– Czterdzieści pięć.\nKalina zrozumiała, że ta ciąża będzie wyzwaniem. Szkołą życia. Próbą ognia i papierkiem lakmusowym jej związku z facetem, którego zna zaledwie kilka tygodni. Na wszelki wypadek straciła przytomność, by choć przez chwilę pobyć w niebycie.\nSamopoczucie mojej macicy z pewnością jest dobre, w przeciwieństwie do mojego własnego. W zasadzie niemal bez przerwy mam ochotę zemdleć, zupełnie jakby to miało pomóc mi w przetrwaniu. Chwile nieświadomości, dzięki którym znowu nie jestem w ciąży. Chyba powinnam się cieszyć – wysłałam swoją menopauzę na kilkuletni urlop, w zamian doładowując się taką ilością hormonów, że mogłabym nimi obdarzyć tuzin innych kobiet.\nWiem, że oficjalnie jeszcze nie wiem, ale ja wiem.\nMój nos mi podpowiada, bo nagle odczuwam zapachy w wersji 3D. Wszystko jest tak wyraziste i intensywne, że z odległości kilometra rozpoznam niedomyte pachy lub tłuste włosy. Najbardziej denerwuje mnie zapach biedronek, a dokładniej ich odchodów. Takie małe żółte kropki na ubraniach.\nCzytam jakąś miniksiążeczkę o ciąży. Płeć dziecka określają dwa z czterdziestu sześciu chromosomów, tworzących jego genotyp. Komórka jajowa ma zawsze dwa jednakowe chromosomy płciowe X, a plemnik – chromosom X i chromosom Y. Wiem, pamiętam ze szkoły średniej. Jeśli jajeczko zostanie zapłodnione przez chromosom Y, będę miała chłopca. Czyli tak naprawdę to facet decyduje o płci dziecka. Szkoda, że tej wiedzy nie posiadała Anna Boleyn.\nPonadto z książeczki wynika, że już po siedmiu dniach pojedyncza komórka przekształca się w kilkusetkomórkową kulę. Zwykle zagnieżdża się w górnej części macicy po tej samej stronie co jajnik, który uwolnił komórkę jajową. To w moim przypadku po lewej, bo właśnie tam kilka dni temu odczuwałam dziwne kłucie. Myślałam wtedy, że to kolka.\nA to była zygota…\nKalinę zatrzymano na dwudniową obserwację, a nawet zaproponowano nieco dłuższą, tyle że bez powodzenia. Przyszła matka oznajmiła, że od tego momentu poobserwuje się sama. A Kosma jej w tym pomoże. Nawet jeśli istniał cień podejrzenia, że to jednak nie jest ciąża, Kalina wiedziała, że w jej przypadku nie ma mowy o pomyłce. Kto raz wpadł, wpadnie i drugi. Postanowiła zatem odłożyć myślenie o dziecku na czas nieco późniejszy. Teraz jej głowę zaprzątała zupełnie inna myśl.\nOjciec. Ojciec, który według jej matki umarł, z kolei według pewnej kobiety z Rozłogów – żył nadal.\nJózef Koszałka miał lat siedemdziesiąt osiem i rzeczywiście mocno trzymał się na nogach. Był samotnikiem i choć kilka kobiet oferowało mu swoje obiady, wdzięki oraz ogólną pomoc w obejściu, każdej z nich odmówił, skupiając się na swoich dwóch hobby – podróżach oraz leczeniu zwierząt. Był małomówny, zamknięty w sobie, a kiedy miał ochotę z kimś porozmawiać, zwierzał się krowom, świniom i koniom. Nawet w najśmielszych snach nie mógł przypuszczać, że po czterdziestu sześciu latach od śmierci swojej jedynej córki zobaczy ją żywą, z wielkimi znakami zapytania w oczach, z tysiącem pytań kłębiących się w ustach oraz mężczyzną u boku, odrobinę tylko osłupiałym. To, że ta dwójka stanęła w końcu naprzeciwko siebie żywa, cała i zdrowa, było kolejnym chichotem losu, który najwyraźniej zakochał się w ich historii i z przyjemnością czekał na dalszy rozwój wypadków.\nDlaczego matka Kaliny powiedziała córce, że jej ojciec umarł? I dlaczego powiedziała swojemu mężowi, że dziecko zmarło w czasie porodu?\nGdyby Kalina nie miała swojej listy marzeń, którą postanowiła spełnić w drodze do Amsterdamu, pewnie nigdy nie dowiedziałaby się o istnieniu Józefa, nie zobaczyła jego niebieskiego domku pełnego pamiątek z podróży i nigdy w życiu nie użyła słowa „tato”. Ale ta lista była. A jej ostatni punkt brzmiał: „odwiedzić dom ojca”.\nW Amsterdamie mogłaby zostać aż do końca wakacji, tak było jej dobrze, błogo i bezpiecznie. Wtedy właśnie to szczęście przeciął dzwonek telefonu oraz stanowczy głos lekarza, informujący, że jej matka leży po zapaści krążeniowej w szpitalu i „naprawdę wszystko może się wydarzyć”. To słowo „wszystko” kazało jej natychmiast skrócić pobyt, wsiąść do zielonego citroena i najszybciej, jak się dało, dojechać do domu. Kilka kilometrów przed Świebodzinem zapaść okazała się mniej groźna, niż początkowo przypuszczano, i Konstancja powróciła do świata żywych, choć dość zmęczonych. W tej sytuacji Kalina zdecydowała się na maleńki skok w bok od głównej drogi prowadzącej prosto do matki i wybrała Rozłogi, o których wiedziała tylko tyle, że kiedyś mieszkał w nich jej ojciec.\nA teraz stała naprzeciwko niego i bardzo intensywnie zastanawiała się, jakie słowo powinno paść jako pierwsze.\n– Słucham? – zdecydował się zatem Józef Koszałka, wpatrując się w drobną blondynkę, do której poczuł dziwną sympatię, zupełnie nie rozumiejąc dlaczego.\n– Pan Józef Koszałka? – upewniła się Kalina, choć odpowiedź na to pytanie była równie pewna, jak to, że jest w ciąży.\n– Mąż Konstancji Koszałki? – To pytanie także było retoryczne, ale musiało paść.\nSpojrzał na nią wyczekująco, jakby spodziewał się, że za chwilę usłyszy coś, od czego świat na chwilę stanie w miejscu. W końcu jednak uznał, że chyba wypada udzielić odpowiedzi.\n– Tak, chociaż od dawna nie mamy ze sobą żadnego kontaktu. I nie bardzo rozumiem…\n– Mam na imię Kalina. Z domu Koszałka. Jestem pana córką. Mam czterdzieści sześć lat i z tego, co mówiła mi pańska sąsiadka, jest pan przekonany, że umarłam. Niestety muszę stwierdzić, że myślałam dokładnie to samo o panu. Takie informacje przekazała mi moja matka i nie miałam podstaw, żeby jej nie wierzyć – zapętliła się trochę, ale wydawało jej się, że im więcej słów z siebie wypluje, tym łatwiej jej będzie zrozumieć całą tę absurdalną sytuację. Zagadać ciszę. Zakrzyczeć czterdzieści sześć lat oszustwa.\nJózef Koszałka potrzebował dokładnie pięćdziesięciu trzech sekund, by jego krew znowu zaczęła płynąć, serce bić, a w palcach wróciło czucie. Spróbował też otworzyć usta i wypchnąć z nich pytanie:\nKalina poczuła, że kręci jej się w głowie.\nPostanowiła jednak nie mdleć, w obawie, że wyjaśnienie tej tajemnicy zajmie jej zbyt długi czas, którego za dziewięć miesięcy nie będzie już miała.\n– Czy mogę przejąć konwersację? – zaproponował Kosma, który najszybciej z nich wszystkich ochłonął i zapragnął pomóc matce swojego przyszłego dziecka.\nKalina i Józef przytaknęli, nie odrywając od siebie wzroku.\nKosma wyjaśnił w czterdziestu ośmiu zdaniach całą sytuację, powtarzając to, co już wcześniej mówiła Kalina, dorzucając rys psychologiczny Konstancji, której co prawda nie miał okazji jeszcze poznać, ale sporo rozumiał, oraz kilka uwag od siebie podkreślających wprawdzie późne, ale jednak cudowne odnalezienie się po latach.\nJózef Koszałka zamknął oczy, a po chwili zaprosił ich do środka. Kiedy mijali go w furtce, na moment zawahał się, ale w końcu przyciągnął Kalinę do siebie i z całej siły przytulił. Po jej ciele rozlało się zaskakująco przyjemne ciepło, które poczuła również mała zygota, przemieszczająca się właśnie jajowodem w stronę macicy. Józef pachniał tytoniem, sianem i psią karmą. To nie jest może ulubiony aromat kreatorów perfum, ale Kalinie wydał się jednym z piękniejszych, jakie dotąd wąchała.\nOczywiście zaraz po zapachu Kosmy.\nDom Józefa był niebieski, choć mocno wypłowiały od słońca. Miał białe drewniane okna, dach kryty gontem i bielony ganek, na którym stało kilkanaście misek z wodą.\n– Dla kotów – wyjaśnił, co było niepotrzebne, gdyż dość spora liczba tych zwierząt spacerowała po ogrodzie, siedziała pod drzewem, na ganku, parapetach okien, a nawet w pustych doniczkach po kwiatach.\nDom otulały jęzory bluszczu, spadające kaskadami na ziemię, gdzie splatały się z żółtą tojeścią, tworząc efektowne kobierce. Trawa była soczysta, apetyczna i wyglądała jak namalowana. W środku panował przyjemny chłód. Kuchnia była przestronna, prosto urządzona, z murowanymi półkami zasłoniętymi płócienną zasłoną. Na ścianach wisiały drewniane szafki, kilka półek oraz obrazek przedstawiający uśmiechniętą krowę. Wszystko było dość stare, ale schludne i sprawiało wyjątkowo przytulne wrażenie. Jedynym odmiennym elementem była ogromna lodówka, lśniąca nierdzewną stalą i kusząca amerykańskimi gabarytami. Posiadała barek, osobny zamrażalnik, a nawet kostkarkę i podajnik lodu. Kalina była szczerze zachwycona. Od zawsze o czymś takim marzyła, niestety Konstancja wolała małą lodówkę, niezagracającą przestrzeni.\n– Wody? – zaproponował Józef i trzęsącymi się rękoma nalał im wody z dzbanka. – Ty naprawdę żyjesz – powiedział, patrząc na Kalinę i szybko mrugając powiekami, co zazwyczaj opóźnia pojawienie się łez.\nKalina spojrzała na niego.\nMiał opaloną twarz, czoło poprzecinane zmarszczkami, które płynnie przechodziły w dół, w okolice oczu i dalej, wokół ust. Był stary, ale na swój sposób była to starość przyjemna. Miał błękitne oczy, długie rzęsy i krzaczaste, ciemne brwi, które silnie kontrastowały z siwymi włosami i siwym, kilkudniowym zarostem. Największą uwagę skupiały jednak jego dłonie – mocne, duże, z krótko przyciętymi paznokciami i żyłami, które prawie przebijały skórę.\nKalina pomyślała o nim: „mój ojciec”, podniosła szklankę do ust i w tym momencie, tradycyjnie już, zemdlała.\nKiedy się ocknęła, leżała w podwójnym łóżku przykryta prześcieradłem dającym przyjemny chłód, a w okolicach jej stóp spał zwinięty w kłębek mały, rudy kot. Na szczęście nie był łysy jak Patrycjusz Konstancji, tylko puszysty, cieplutki i bardzo pasujący do otoczenia. Z uchylonego okna dobiegała ją rozmowa, więc, chcąc nie chcąc, zaczęła się w nią wsłuchiwać.\n– Mówi pan, że znacie się dopiero parę tygodni. Odnoszę jednak wrażenie, że łączy was coś, co niektórzy nazywają miłością, a już z pewnością stoicie w jej przedsionku.\n– Proszę mówić do mnie po imieniu. Jeśli chodzi o przedsionek, to myślę, że posunęliśmy się krok dalej, a przynajmniej ja. Z całą stanowczością stwierdzam, że kocham pana córkę w sposób niewyobrażalnie silny. Wiem również, że nigdy jej nie opuszczę.\n– Nigdy to nas nie opuszcza własny cień, z ludźmi bywa różnie – zauważył cierpko Józef, a Kalina nie mogła się z nim nie zgodzić. Niemniej słowa Kosmy rozlały się po jej wnętrzu i dopieściły niemal każdy zakamarek ciała.\nZakochanie to bardzo przyjemny stan. Niezależnie od wieku i innego stanu, w którym właśnie się znajdowała.\n– Dlaczego jej matka skłamała? – spytał nagle Józef.\nZapadła cisza wynikająca z faktu, że Kosma nie miał zielonego pojęcia, czym kierowała się Konstancja, uśmiercając ojca i córkę, choć na szczęście tylko w opowieściach. W tej sytuacji Kalina wyciągnęła stopy spod rudej, zaspanej kulki, poprawiła włosy i wyszła na ganek.\n– Już mi lepiej – ubiegła ich podwójne pytanie. – I myślę, że to ty musisz znać odpowiedź. Stało się coś przed moimi narodzinami? Coś, co kazałoby mamie postąpić właśnie w ten sposób? – Usiadła na krześle i spojrzała wyczekująco na Józefa.\nOdchrząknął i podrapał się po głowie.\n– No, pokłóciliśmy się trochę.\n– O sprawy nieistotne moim zdaniem, choć matka uważała inaczej.\nKalina zmarszczyła brwi.\n– Nikt nie robi czegoś takiego z powodu nieistotnej kłótni.\nJózef najwyraźniej uważał inaczej.\n– Konstancja zawsze była dość zaborcza. I bardzo nie lubiła, kiedy miałem swoje zdanie. Kłóciliśmy się dość często, chociaż kiedy zaszła w ciążę, starałem się chodzić wokół niej na paluszkach, przysięgam. – Spojrzał na nią swoimi niebieskimi oczami.\n– Ale coś się musiało wydarzyć, skoro powiedziała ci, że umarłam.\nJózef spuścił głowę.\n– Nie wiem. Naprawdę nie wiem. Chyba po prostu przestała mnie kochać. I ukarała mnie za to, że ta miłość się w niej wypaliła. Pewnie za mało się starałem.\nKalina spojrzała na kwitnące malwy i wsłuchała się w armię zapracowanych pszczół, których bzyczenie wywoływało u Kosmy ciarki na całym ciele. Doskonale wiedziała, że jej matka była niezwykle trudną osobą – egocentryczną, zaborczą i decydującą o wszystkim za wszystkich. Ale Józef najwyraźniej nie mówił jej całej prawdy, jakby w obawie, że szczerość znowu ich od siebie odseparuje.\n– Możemy tu zostać do jutra? – spytała więc tylko.\n– Tyle, ile chcesz. Nie pytaj nawet. – Józef uśmiechnął się i przykrył swoimi wielkimi dłońmi jej drobne ręce.\nKosma tymczasem bacznie obserwował jedną z pszczół, której najwyraźniej znudził się malwowy nektar, za to zainteresował ją zapach kawy unoszący się z ganku. Nic dziwnego więc, że tam właśnie skierowała swój lot, wskutek czego Kosma zerwał się jak oparzony z krzesła i machając jak oszalały rękami, wbiegł do domu, szczelnie zamykając za sobą drzwi.\n– Alergia na jad pszczeli? – zdumiał się Józef.\nKalina pokręciła głową.\n– Nie. Zwykły męski strach przed owadami.\nTeoretycznie nic nie powinno mnie zaskoczyć. A jednak dwie kreseczki na teście ciążowym, których przecież się spodziewałam, wywołały raz jeszcze niedowierzanie, strach i dezorientację. Bo choć oczywiście wiadomo, że dwójka dzieci wychowuje się znacznie lepiej niż biedny i samotny jedynak, to jednak w moim przypadku nie do końca można mówić o rodzeństwie. To będzie raczej dwoje jedynaków. Kira ma dwadzieścia cztery lata i nie sądzę, żeby oszalała na widok brata lub siostry, zwłaszcza że tak naprawdę sama mogłaby już mieć dziecko. Ja w jej wieku miałam…\nJestem czterdziestosześcioletnią idiotką. Starą, ale w ciąży. To już oficjalne.\nJakimś cudem odzyskałam ojca. To niesamowite, jak bardzo świadomość wpływa na nasze zachowanie. Przecież Józef jest teoretycznie zupełnie obcą mi osobą, a mimo to czuję do niego dziwny przypływ emocji. Czytałam kiedyś o adoptowanych dzieciach, które nawet w dorosłym życiu za wszelką cenę pragnęły poznać swoich biologicznych rodziców i chociaż miały związane z nimizłe wspomnienia, nie potrafiły zrezygnować z tych kontaktów. Ja nie mam żadnych wspomnień. Nigdy nie poznałam Józefa, a on nigdy nie wziął mnie na ręce.A teraz, po czterdziestu sześciu latach, stoję i patrzę na niego, i czuję się tak, jakbyśmy od zawsze byli rodziną. Czy to geny, czy moja ciążowa nadwrażliwość? Podobno ważny wpływ na kształtowanie mózgu dziecka ma więź emocjonalna, która powstaje między niemowlęciem a matką. Od tego, jak silnie są ze sobą połączeni, zależy, które rejony mózgu dziecka zostaną lepiej ukształtowane, a które najzwyczajniej obumrą i znikną. Połączenia neuronów dotyczące ojca i wspomnień z nim związanych nigdy nie były używane! A jednak są! Patrząc na Józefa, wiem, że jestem jego córką. I bardzo mi z tą wiedzą dobrze.\nKalina zasnęła wtulona w Kosmę i pościel w niebieską kratkę. Coś jej się śniło, coś bliżej nieokreślonego, co miało zapach Józefa. Może to karma dla zwierząt albo siano? Marszczyła zabawnie nos przez sen, a nawet coś tam mamrotała, czego jednak Kosma nie zrozumiał, choć bardzo się starał.\nZa dwadzieścia szósta, kiedy Kalina ciągle jeszcze smacznie pochrapywała, dopadł go pierwszy lęk ciążowy, choć oficjalnego potwierdzenia nadal jeszcze nie było. Usiadł na łóżku i złapał się za serce.\nKiedyś rzeczywiście marzył o tym, żeby zostać ojcem, niestety jego żona zupełnie nie umiała znaleźć miejsca na ciążę w swoim napiętym harmonogramie zajęć. No i mieli psa. Tuptusia, rasowego pekińczyka, którego nie dopilnował. Nic dziwnego, że nie dostał od losu szansy na zostanie prawdziwym ojcem. To przy nim przecież Tuptuś kichnął i to tak donośnie, że aż wypadło mu oko i to prosto do miski z karmą. Zanim Kosma ogarnął całe to makabryczne wydarzenie, zanim opanował przerażenie połączone z minimalnym, ale jednak obrzydzeniem, Tuptuś połknął własne oko wraz z gotowaną marchewką i ekologicznym kurczakiem.\nI to był w zasadzie koniec małżeństwa Kosmy, chociaż przyniósł oficjalne zaświadczenie od weterynarza, że w przypadku tej rasy podobne wypadki się zdarzają.\n„Wypadnięcie gałki ocznej to termin określający zupełne przemieszczenie gałki ocznej przez szparę powiekową. U pekińczyków nawet po niewielkim urazie, zadziałaniu czynników stresogennych, gwałtownym kichnięciu czy też chwyceniu za skórę na karku, gałka oczna może wypaść” – odczytała głośno jego żona Marietta, a potem jeszcze głośniej wrzasnęła:\nKobiety i tak zawsze wiedzą lepiej.\nTym razem jednak sprawa była poważniejsza, ponieważ chodziło o dziecko. O część jego samego, o geny, które mu przekaże, o kawał życia, który będzie musiał mu poświęcić. Czy da radę? Nigdy nie był ojcem, nigdy też nie miał okazji, żeby się do takiej roli przygotować. Znajomych, którym urodziło się dziecko, Marietta omijała szerokim łukiem, twierdząc, że nie ma nic bardziej obrzydliwego niż wysłuchiwanie historyjek o tym, czym i jak długo ulał jakiś osesek oraz jakiego koloru zrobił kupę przed południem. Tymczasem już za parę miesięcy właśnie kolorystyka odchodów będzie głównym tematem jego związku z Kaliną.\n„Hurra” – pomyślał Kosma, a potem załkał, gdyż stan emocjonalny, w którym się znajdował, sprzyjał huśtawkom nastrojów.\nPostanowili, że powiedzą Józefowi, ale Kalina zdecydowała, że najpierw dla pewności zrobi test.\n– Ale to nie za wcześnie? – spytał Kosma.\n– Myślę, że już można. Zresztą, wiem, że jestem w ciąży, to będzie tylko potwierdzenie. Weź samochód, pojedź do Świebodzina, a ja tymczasem pogadam jeszcze trochę z… Józefem… tatą…? – zawahała się na moment.\n– Tatą – przytaknął Kosma. – Nawet jeśli miał czterdziestosześcioletnią przerwę w wychowaniu, to nadal jest twoim ojcem. I muszę przyznać, że całkiem fajnym. Po kimś przecież musiałaś odziedziczyć te dobre geny. – Puścił do niej oko. Po wypiciu porannej kawy, kilku przysiadach na werandzie oraz krótkiej pogawędce z kotem poczuł, jak znowu wstąpiły w niego nowe siły. Będzie miał dziecko. Będzie z nim puszczał latawce, strugał koniki i nigdy nie kupi mu iPada.\nOgród pachniał upałem. Było jeszcze dość wcześnie, ale nagrzane powietrze już drgało w promieniach słonecznych, kwiaty oddychały z wyraźną trudnością, a owady zdawały się zasypiać w locie. Kalina z zachwytem patrzyła na białe i czerwone begonie, fioletowe kwiaty kocimiętki oraz królestwo róż we wszystkich kolorach i kształtach. Najbardziej kochała tulipany, zwłaszcza odmianę Lady Jane o zewnętrznych różowych kwiatach, z białym środkiem. Ale róże Józefa były naprawdę królewskie. Rosły niemal wszędzie, dominując nad pozostałymi kwiatami i patrząc na nie z wyraźną wyższością. Kalina rozpoznała pomarańczową odmianę Ave Maria oraz żółte Casanovy. Ale były też czerwone, kremowe, a nawet lawendowe.\n– To Blue Moon. Bardzo wrażliwa odmiana, wymagająca nieustannej pielęgnacji. Dość humorzasta i pewnie dlatego tak poszukiwana przez hodowców. U mnie przyjęła się bez większych ceregieli. Na dodatek zawrotnie pachnie. – Józef skinął ręką i Kalina z przyjemnością zatopiła się w bladofioletowych płatkach.\nNa ganku wszystko było już nakryte do śniadania. Twaróg, rzodkiewki, szczypiorek z cebulką, jajka na miękko, pachnący chleb i parujący dzbanek z kawą. Kalina poczuła, że jest przeraźliwie głodna. Kiedy jednak w jej nozdrza wśliznął się zapach kawy, chwyciła się za brzuch i mało romantycznie zwymiotowała na kwitnące nagietki.\n– Czy ty jesteś chora? – zapytał Józef, który słysząc podejrzane dźwięki, wybiegł z domu i podszedł do Kaliny, by podać jej szklankę wody. – Wczoraj zemdlałaś, dzisiaj masz mdłości. Myślałem, że to przez te upały, ale może dolega ci coś poważniejszego? – Wyraźnie się zaniepokoił. Był wprawdzie weterynarzem, ale na pewno mógłby jakoś pomóc.\nKalina otarła usta i wzięła kilka głębszych wdechów.\nPostanowiła, że poczeka na Kosmę i wtedy powie ojcu o dziecku.\n– Jestem w ciąży – oznajmiła sekundę później. Kobiety w odmiennym stanie bardzo często spontanicznie podejmują decyzje.\nJózef zastygł z otwartą buzią, co w ciągu ostatnich dwudziestu czterech godzin zdarzało mu się dość często.\n– Będę dziadkiem? – Jego błękitne oczy chyba jeszcze bardziej pojaśniały.\n– Już jesteś. Mam córkę, Kirę. Ma dwadzieścia cztery lata i mieszka ze mną oraz z mamą.\n– Ale to nie Kosma jest jej ojcem – bardziej stwierdził, niż zapytał Józef.\n– No nie. Ojcem jest niejaki Adam, który oficjalnie nadal jest moim mężem, ale od kilkunastu lat nie mieszkamy razem. Pracujemy za to w jednej szkole. Kosmę poznałam niedawno, no i tak… jakoś… wyszło…\nJózef, który nigdy nie miał dzieci, przynajmniej nie świadomie, zupełnie nie wiedział, co ma powiedzieć. Jego córka była w ciąży z innym mężczyzną niż jej mąż, z którym nie miała rozwodu, ale już nie mieszkała od dłuższego czasu. Z szybkich obliczeń wynikało, że w pierwszą ciążę zaszła dość wcześnie, a w drugą… raczej późno. Na dodatek miał już wnuczkę, o której oczywiście nie wiedział. Ona o nim również. Życie lubi czasem zabawić się cudzym kosztem.\n– Może kanapkę z twarożkiem? – zapytał na wszelki wypadek, przechodząc na bardziej neutralny grunt.\nKalina z przyjemnością zatopiła zęby w świeżym chlebie, obficie obłożonym plastrami twarogu oraz posypanym szczypiorkiem.\n– Czyli jestem dziadkiem – powiedział po chwili i poczuł coś na kształt dumy.\n– Jaka jest Kira?\nKalina zastanowiła się przez chwilę.\n– Bardzo pewna siebie, stanowcza i ładna. Trochę takie zaprzeczenie mnie samej – stwierdziła, ale Józef pokręcił głową.\n– Ty jesteś bardzo ładna. A stanowczości zawsze można się nauczyć.\nW zasadzie miał rację. Przecież teraz właśnie tego próbowała.\n– A kiedy zostanę dziadkiem po raz drugi?\n– Z moich obliczeń wynika, że na wiosnę przyszłego roku.\n– Ciągle nie mogę w to wszystko uwierzyć. Boję się, że za chwilę znikniesz, a ja znowu zostanę bez córki. I jestem na siebie zły, że uwierzyłem Konstancji.\nKalina spojrzała na niego, przerywając na moment jedzenie.\n– Dlaczego miałbyś jej nie uwierzyć? Kiedy mi powiedziała, że umarłeś, nawet przez myśl mi nie przeszło, że mogłoby być inaczej. Nic dziwnego więc, że nigdy się nie szukaliśmy.\n– To jakim cudem tu trafiłaś?\nKalina, która po mdlącej reakcji na zapach kawy nagle poczuła ogromną potrzebę wypicia choć kilku łyków tego aromatycznego napoju, nalała do pełna filiżankę i z przyjemnością pociągnęła nosem.\n– Kawę wolno? – zaniepokoił się Józef.\nPewnie nie. Ale miała na nią ogromną ochotę. Poza tym popijanie kawy jakoś pasowało do tego poranka, zapachu kwiatów i Józefa patrzącego na nią z coraz większym rozrzewnieniem w oczach.\n– Mam listę – powiedziała w końcu. – Listę marzeń do spełnienia, które zapisywałam przez kilka, a nawet kilkanaście ostatnich lat. Rzeczy, których nie wolno mi było robić, rzeczy, na które po prostu miałam ochotę i które mnie pociągały. Kiedy poznałam Kosmę, uznałam, że to najlepszy moment, żeby zacząć spełniać te marzenia. Najlepszy i być może ostatni. Jeszcze kilka tygodni temu myślałam, że mam menopauzę, że stygnę jako kobieta, a nigdy w życiu nie zrobiłam czegoś spontanicznego, czegoś zakazanego.\nJózef odgonił muchę kręcącą się nachalnie wokół jego głowy.\n– Mógłbym zerknąć na tę listę? – poprosił nieśmiało.\nKalina zawahała się na moment, ale po chwili wyjęła z torebki złożoną, mocno już wygniecioną kartkę i podała ją Józefowi.\n1. Popić śledzie słodkim mlekiem.\n2. Zrobić sobie prawdziwy tatuaż.\n3. Zjeść śniadanie w łóżku i nakruszyć w pościeli.\n4. Zapalić trawkę.\n5. Przejść nocą przez cmentarz.\n6. Uprawiać seks z nieznajomym.\n7. Plaża nudystów. Choćby nie wiem co.\n8. Zobaczyć na własne oczy park Keukenhof w Holandii.\n9. Wypić herbatę z łyżeczką w szklance.\n10. Odwiedzić dom ojca.\nPokiwał głową na znak, że jest pod wrażeniem.\n– Wszystko odhaczone?\n– Nie udało nam się dotrzeć do parku Keukenhof, bo zadzwonili ze szpitala, że mama miała zapaść, ale już wszystko w porządku – dodała szybko, widząc zaniepokojone spojrzenie Józefa. Czy to możliwe, żeby po tylu latach i takim oszustwie coś jeszcze do niej czuł?\n– Popiłaś śledzie mlekiem?\nRoześmiała się i skinęła głową. Na plaży nudystów też była, zresztą tam po raz pierwszy ujrzała gołą pupę Kosmy. Miała tylko nadzieję, że Józef nie spyta ją o seks z nieznajomym. Jakoś niezręcznie byłoby mu o tym opowiadać. Poza tym czy Kosmę można było wtedy uznać jeszcze za nieznajomego?\n– Numer dziesięć, odwiedzić dom ojca. Skąd wiedziałaś, gdzie mnie szukać?\n– Nie wiedziałam. Ale jakiś czas temu znalazłam na strychu twoje zdjęcie. Byłeś na nim zupełnie inny – uśmiechnęła się.\n– No, pewnie z pięćdziesiąt lat młodszy.\n– Z tyłu tego zdjęcia był napis „Rozłogi”. Pomyślałam, że może ktoś cię jeszcze pamięta, że masz tu jakąś rodzinę, kogoś, kto będzie wiedział, gdzie jest twój dawny dom albo chociaż… grób – dokończyła cicho.\nSpuścił wzrok. Po pierwszej radości, jaką poczuł na widok Kaliny i świadomości, że jednak żyje, przyszedł czas na gniew, kiełkujący w okolicach żołądka. Gniew podchodził coraz wyżej i wyżej, aż w końcu chwycił za gardło.\nDlaczego Konstancja skłamała? Nawet jeśli popełnił błąd, czy miała prawo karać go tak surowo? Odebrać prawo do bycia ojcem? Dziadkiem?\nKalina tymczasem zastanawiała się, jak na wiadomość o ojcu zareaguje Konstancja. Przyzna się i powie, dlaczego tak zrobiła? Czy wyprze się wszystkiego i opowie jej zupełnie inną historię?\nPół godziny później pojawił się Kosma z plastikową reklamówką z apteki, w której spoczywał test ciążowy z obrazkiem przeuroczego bobasa. Na ten widok przyszły tatuś poczuł gardłowy ucisk wzruszenia.\nZaproponował nawet, aby wspólnie udali się do toalety, ale Kalina wolała siknąć na test w samotności. Obiecała, że razem będą mogli wpatrywać się w okienko, które wyda ostateczny wyrok.\nJedna lub dwie kreski.\n– A pan już wie? – zdziwił się Kosma, patrząc, jak podchodzi do niego Józef, mocno zaciska kciuki i z wyrazem skupienia na twarzy wpatruje się w klamkę od ubikacji.\n– Kalina zdążyła mi powiedzieć. Jakoś tak wyszło przy twarożku i kawie. – Spojrzał na niego z zakłopotaniem, ale Kosma tylko machnął ręką.\n– Nie szkodzi. Najważniejsze, żeby się udało.\n– Udało? – zdziwił się Józef.\n– No, żebyśmy już byli naprawdę pewni. Muszę zacząć przygotowywać się do roli ojca, a im prędzej, tym lepiej.\nKalina nie kazała na siebie długo czekać.\nUsiedli razem w kuchni przy stole, na środku którego położyła biały, podłużny przedmiot.\n– Zanim zaczniecie pytać – dwie kreski oznaczają ciążę – uprzedziła.\nKosma i Józef nie odrywali wzroku od testu ciążowego, na którym po upływie minuty pojawiły się dwie wyraźne, niebieskie kreski.\n– Co to oznacza? Co to oznacza? – Kosma patrzył to na Józefa, to na Kalinę.\n– A co mówiłam przed chwilą?\n– Nie pamiętam, zupełnie nie pamiętam. A pan?\nJózef, mocno spocony, podrapał się ręką po głowie.\nKalina wzięła do ręki test. Nie pozostawiał żadnych wątpliwości.\n– Panowie, mam dla was wiadomość. Jestem w ciąży.\nWeekend minął na ogólnej depresji, choć nie wybitnie ciężkiej. Kiedy tylko wróciliśmy do domu, już następnego dnia z rana poszłam bez umówionej wizyty do ginekologa, żeby potwierdził to, co nieuchronne. – Muszę tam wejść – oznajmiłam recepcjonistce, a ona nawet nie próbowała ze mną dyskutować. Widocznie miałam w oczach siłę Herkulesa.\n– No, proszę, a już się pani bała, że to menopauza – uśmiechnęła się moja pani doktor. – Na razie mamy małą kropeczkę. To początek, ale tak, jest pani w ciąży – przekazała cudowną wiadomość. Cudowną?\nBolą mnie piersi, które na dodatek dziwnie nabrzmiały, i od rana mnie mdli. Poprawia mi się tylko po pomidorach albo marynowanych kaparach. Co gorsza, nie mogę patrzeć na czekoladę, którą ostatnio pochłaniałam w jeden wieczór. Czekolada wydaje mi się obecnie obrzydliwa. Jej miejsce zajęła mielonka z musztardą. Najpodlejsza i najtańsza mielonka pod słońcem, z galaretką dookoła. Plus sarepska.\nZastanawiam się, czy to, co teraz dzieje się w moim życiu, nie jest czasem ukłonem losu w stronę dojrzałej kobiety, która jeszcze kilka miesięcy temu histeryzowała, że żyje nudno i przewidywalnie. Nie mam już czasu na nudę. Mój świat wiruje szybciej niż pralka na wysokich obrotach. Czytając Alicję po drugiej stronie lustra, wiedziałam, że w końcu wszystko wróci do normy. Tymczasem moja herbatka z Szalonym Kapelusznikiem pewnie nigdy się nie skończy. Nawet jeśli urodzę bez większych przeszkód i problemów, zaczną się kolejne przygody. Nie wiem, czy matka kiedykolwiek mi wybaczy. Nie wiem, jak zareaguje na wiadomość o Józefie. Co na to wszystko Kira. A jeśli Kosma mnie zostawi?\nNa te wszystkie pytania nie odpowie mi ani mielonka, ani sarepska.\nPoczątkowo Józef chciał pojechać z nimi. Stanąć na wprost Konstancji i oznajmić jej, że oszustwo z podwójną śmiercią ciągnęło się stanowczo za długo. Spojrzeć jej w oczy i poszukać w nich odpowiedzi.\nNo dobrze, domyślał się dlaczego, ale mimo wszystko kara była zbyt surowa.\nKalina przekonała go jednak, że wolałaby spotkać się matką sama. Że i tak nie będzie łatwo poinformować ją o ciąży, przedstawić Kosmę, który od tego momentu będzie brał czynny udział w ich życiu, i wreszcie oznajmić, że całkiem przypadkiem odnalazła ojca. I to nie pod ziemią, w dębowej trumience, tylko w małej wsi niedaleko Świebodzina.\n– Zadzwonię, kiedy sytuacja zostanie opanowana – obiecała Józefowi.\nPodrapał się za uchem.\n– To może potrwać – mruknął.\n– Owszem – przytaknęła – albo wręcz przeciwnie. Może tak szokująca ilość informacji otrzeźwi Konstancję i każe jej zająć jakieś stanowisko. Chyba nie dostanie drugiej zapaści? – Spojrzała pytająco na Kosmę i ojca.\nCholera wie, co tym razem wymyśli Konstancja.\nKalina spakowała torbę i usiadła za kierownicą swojego zielonego citroena.\n– Może ja poprowadzę? – zaproponował Kosma.\n– Dam radę. Poza tym muszę ułożyć w głowie przemówienie, a kiedy kieruję, jakoś lepiej mi to wychodzi.\n– Kiedy ja kieruję, skupiam się wyłącznie na drodze – oznajmił.\n– Wiem. Bo jesteś mężczyzną.\nWiatr bawił się liśćmi klonów i topoli, pogwizdywał w gałęziach i oddychał nagrzanym powietrzem. Kalinie ciężko było stąd wyjeżdżać, choć czuła, że znalazła miejsce, do którego będzie mogła wracać.\n– Kiedy tylko zechcesz – powiedział Józef, zupełnie jakby czytał w jej myślach.\nUśmiechnęła się do niego, zamknęła drzwi samochodu i przekręciła kluczyki w stacyjce. Citroen przebudził się do startu.\nZa kilka godzin będzie musiała zmierzyć się z Konstancją, Kirą i prawdopodobnie własnym strachem również.\nKira siedziała przed lustrem i próbowała dokończyć makijaż. Za każdym razem jednak coś jej przeszkadzało. Najpierw musiała zajrzeć do Konstancji, którą dzisiaj wypisano ze szpitala i która przez całą drogę do domu nie odezwała się ani słowem.\n– Babciu, mama naprawdę chciała przyjechać, ale sama zasłabła. Po prostu zdenerwowała się twoim omdleniem, no i tak jakoś wyszło.\nKonstancja odwróciła twarz.\nKira westchnęła. To zaczynało być męczące. Najpierw matka uciekła z domu, to znaczy niby nie uciekła, bo zostawiła im wiadomość, że wyjeżdża, ale dokąd, z kim i dlaczego tak nagle – tego nie raczyła nikomu powiedzieć. Później okazało się, że towarzyszy jej niejaki Kosma, o którym nikt nigdy nie słyszał. Wybierali się do Amsterdamu, po co? Kolejne pytanie bez odpowiedzi. Na domiar złego babcia postanowiła dać nauczkę swojej córce, wobec czego najpierw zgłosiła na policji jej zaginięcie (które odwołano), a następnie porwanie (które również odwołano i to nieodwołalnie). Kiedy te zabiegi nie pomogły, babcia dostała zapaści krążeniowej i chociaż początkowo wyglądało to dość groźnie, ostatecznie skończyło się na strachu.\nAle Kira miała powoli dość tej dziwnej partii szachów, w której była zaledwie gońcem między dwiema królowymi – czarną Konstancją a białą Kaliną. Najbardziej drażniła ją świadomość, że jej spokojna, uległa i dotąd mało aktywna matka nagle zaczęła przechodzić proces wewnętrznych przemian, zachowując się jak dojrzewająca nastolatka i rozsypując puzzle przedstawiające harmonijny obrazek ich rodziny. Ich trzyosobowej rodziny. Babcia, matka, córka. Matka, córka, wnuczka. Żaden Kosma tu nie pasował.


Co to jest zdalny dozór wideo? | Safestar\nCo to jest zdalny dozór wideo?\nDla kogo jest Zdalny Dozór Wideo?\nWideo weryfikacja – do celów operacyjnych. Dla usług monitorowania ważne jest aby można było zdecydować o właściwej reakcji. Monitoring zdalny jest oczywiście w pełni użyteczny pod tym względem. Wideo-weryfikacja pozwala na ograniczenie kosztów związanych z obsługą tzw. fałszywych alarmów. Dając podgląd na sytuację na obiekcie wideo-weryfikacja pozwala również na lepsze kierowanie ewentualną interwencją. Rozwiązanie to, może także służyć bezpośrednio klientom, zapewniając im zdalny dostęp do obrazu z kamer.\nWideo obchody – do celów prewencyjnych. Wideo obchody to działanie prewencyjne które może skutecznie zastąpić pracownika ochrony, który dotychczas takie obchody wykonywał osobiście na obiekcie. Dzięki rozwiązaniom systemowym, można regularnie obserwować obraz z kamer i sprawować precyzyjna kontrolę wykonując określone procedury kontrolne. Niezwykle ważnym i pożytecznym elementem, który zapewniają wideo obchody, jest możliwość szerokiego raportowania i sygnalizowanie problemów w czasie rzeczywistym.\nZdalny Dozór Wideo można wykorzystywać również do innych zadań. Często jest to kontrola przestrzegania procedur i standardów przez pracowników. Sprawdzanie czy drogi ewakuacyjne nie są zastawione czy kontrola ubioru pracowników to coraz bardziej typowe zadania.\nSerdecznie zachęcamy do zapoznania się z możliwościami systemu Safestar, który niewątpliwie jest liderem w tym obszarze usług wideo.\nCzym wyróżnia się profesjonalne centrum monitorowania?


Polski start-up stworzył pierwszy telefon, który rzeczywiście nadaje się dla małych dzieci - MobileClick\nElżbieta Jarmusz i Rafał Czernik / materiały prasowe\nPotrzeba matką wynalazku. Pomysł na Wristy zrodził się w głowach Elżbiety Jarmusz i Rafała Czernika z frustracji. „Okazało się, że mieliśmy podobny problem. Bardzo często doświadczaliśmy sytuacji, w których nie mogliśmy się dodzwonić do naszych najbliższych: dzieci, małżonków, rodziców oraz przyjaciół w momencie, gdy bardzo nam zależało na krótkiej rozmowie i sprawdzeniu, czy wszystko jest u nich «w porządku»” – wspomina Czernik.\nPonieważ na rynku nie było telefonów, które by rozwiązały ten problem, Jarmusz i Czernik wymyślili własny model. Miał być prosty w obsłudze oraz trudny do zgubienia. Powstał Wristy – telefon nadgarstkowy. Teoretycznie jest on dedykowany wszystkim grupom wiekowym: dzieciom, dorosłym i seniorom, ale wydaje się, że sukces może odnieść przede wszystkim w niszy telefonów dla małych dzieci.\nTrudny do zgubienia i zniszczenia\nTo, że Wristy jest noszony na nadgarstku, jak zegarek, sprawia, że mogą go używać już kilkuletnie dzieci. Nawet takim maluchom rodzice kupują już często smartfony, ale pilnowanie takiego telefonu przerasta nieraz i dziecko dziesięcioletnie.\nTylko cztery numery, brak SMS-ów\nUżytkownik Wristy może zadzwonić na jeden z czterech predefiniowanych numerów oraz na numer alarmowy 112. Odbierać może rozmowy od wszystkich numerów. Nie ma natomiast w ogóle funkcji SMS-ów. Te ograniczenia są świetne w telefonie dla kilkulatka, bo nie będzie on potrzebował bardziej zaawansowanych funkcji. Ale jednocześnie zawęża to grupę wiekową, której taki telefon się przyda. Trudno wyobrazić sobie nastolatka, któremu wystarczy dzwonienie na cztery numery bez SMS-ów i Internetu. Również dla seniora cztery numery to trochę skąpo. Nie mówiąc już o ludziach w średnim wieku. W tej grupie Wristy może sprawdzić się tylko jako dodatkowy telefon do zadań specjalnych – na czas ćwiczeń na siłowni, biegania lub prowadzenia samochodu.\nBrak alarmów i dzwonków\nWristy nie sygnalizuje przychodzącego połączenia dźwiękowo a jedynie wibruje. To dobre rozwiązanie dla uczniów, bo nie będzie przeszkadzało w lekcjach. Pytanie tylko, czy dziecko w trakcie zabawy w ogóle zauważy, że telefon drży.\nWszystkie powyższe ograniczenia zostały założone specjalnie, żeby stworzyć telefon jak najprostszy w obsłudze. Jest jednak jedna negatywna cecha Wristy, której nie da się w ten sposób wyjaśnić. To czas pracy na jednym ładowaniu baterii. Tylko trzy dni. Gdyby to był smartfon to nie byłby to zły wynik. Ale dla zwykłego telefonu to trochę krótko.\nPo co w ogóle kilkulatkowi telefon?\nPozostaje jeszcze podstawowe pytanie: po co? Przecież dzieci już nie bawią się na podwórkach, do szkoły i na zajęcia dodatkowe są dowożone, praktycznie nigdy nie zostają bez opieki. Takie są stereotypy. Jednak wbrew obiegowej opinii wiele podwórek nadal tętni życiem i są też dzieci od małego uczone samodzielności. A może niektórzy rodzice przesadnie bojący się o swoje dzieci pozwoliłoby im na trochę kontrolowanej wolności, gdyby było wiadomo, że będą miały ze sobą telefon? Dlatego wydaje się, że Wristy mimo swoich ograniczeń (albo dzięki nim) ma szanse odnieść sukces.\nTagi: polski startupsmartfon dla dzieckaSmartwatch\n« Plus Bank – ofiara hakera i samego siebie. Co nas to nauczyło o bezpieczeństwie finansów?\nOto elektronika ubieralna, która będzie sterować twoim nastrojem…GadżetyPrzedstawiono pierwsze osobiste urządzenie, które poprzez elektrostymulację zmienia nastrój osoby, która je nosi. Bać się czy cieszyć?…\nMobilna klawiatura do smartfona na tacy w KFCGadżetyNiemieckie KFC postanowiło ułatwić życie maniakom technologicznym, którzy pozostają w stałej łączności z internetem nawet w trakcie jedzenia…


Cyfrowa Waluta Przyszłości cz. 2. Jak zmieni świat nowy paradygmat?\nPoprzedni artykułPiS mocno traci w nowym sondażu!\nNastępny artykułTylko do dziś trwają zapisy na akcje Big Cheese Studio. Spółka liczy na debiut na rynku głównym GPW na przełomie listopada i grudnia


ko napój który ma dostarczyć kofeinę, ale również dla wielu osób odskocznia od codziennego biegu, a nawet rytuał. Coraz więcej osób nie tylko szuka nowych smaków, ale również eksperymentuje ze smakami,\nWiele osób zastanawia się jak w domu przygotować doskonałą kawę. W ostatnich latach mówimy o kolejnej kawowej fali w naszym kraju jak i na świecie. Kawa to już nie tylko napój który ma dostarczyć kofeinę, ale również dla wielu osób odskocznia od codziennego biegu, a nawet rytuał. Coraz więcej osób nie tylko szuka nowych smaków, ale również eksperymentuje ze smakami,\nRepair your car well? Komu potrzebne są transformatory? Dowiedz sięNa szybko o chorobie DevicaEnjoy your ride without a smokeCo chcesz i musisz wiedzieć o poligrafii?Zakłady poligraficzne i drukarskieFotowoltaika w twoim domu - kilka faktówNie Czytaj Tego Jeśli NIE Chcesz Wydrukować ReklamęSkuteczne pozycjonowanie 5 Surprisingly Effective Ways To Buy Us Auto Parts PaliwaJak ogrzać magazyn, domek ogrodowy, zimowy taras?Kilka ważnych dla Ciebie usług geodezyjnychPozycjonuj się lokalnie - dlaczego to takie ważne?Maty do ogrzewania na podczerwień - rewolucja ogrzewania!Analiza danych statystycznych dla farmacjiZabiegi dentystyczne - krótko i na tematO tym co ma znaczenie a co nie ma znaczeniaDobry i zły rodzaj weterynarzaSport to zdrowie. Jak się suplementowaćPILNE! Zobacz TYLKO Jeśli Chcesz cyklinować parkietNa temat dentystów i leczeniu u nich zębów myjnia samoobsługowa kosztTanie pozycjonowanieJak umyć samochód?Implanty zębów BytomWytwarzanie prądu z energii słonecznejKrótko i na temat: Choroba stwardnienia rozsianegoOdżywic cerę szybciej?Prawo w praktyce - czyli z czym przychodzimy do adwokata


PUFA BRAD PEŁNA - Meble jakich szukasz - internetowy sklep meblowy Italiastyle.pl\nStrona główna Meble Pufy PUFA BRAD PEŁNA\nPUFA BRAD PEŁNA 36 wariant Dodaj do koszyka\nMODERNISTYCZNA PUFA KATLEEN\n1 218.00 PLN\nPUFA LEILANI ROSA ANTIK D38\nOpis produktu: PUFA BRAD PEŁNA\nPełna pufa BRAID nawiązuje swoim wyglądem do leśnej glębiny. Mieszają się w niej kolory ziemi: zieleń i brąz. Tapicerka pufy jest pleciona z elastycznej bawełny. Nóżki zaś są sosnowe. Pufa taka jest idealnym podnóżkiem przy kominkowym fotelu, ale też siedziskiem w przedpokoju, sypialni czy garderobie. Ideanie łączy się z kolorami brązu, odcieniami zieleni i złotem.\nPolecamy także inne modele o różnorodnej wysokości i kolorach.\nMinimane zamówienie to 2 sztuki.\nPUFA GLAMOUR DUCT 60\nSTYLIZOWANA PUFA RISPA DO SALONU\nTAPICEROWANA MINIMALISTYCZNA PUFA MOOL DO SALONU\nPUFA BRAID GRIGIO\nKONSOLA SAH BIZZOTTO\nPiękna i oryginalna konsola. Na żywo...\nSofa jest praktyczna i wygodna. Dobre wykonanie...\nPiękna i oryginalna konsola. Na żywo prezentuje się jeszcze...\nSofa jest praktyczna i wygodna. Dobre wykonanie oraz wykończenie....


Używane sprężarki - Czwarte mediumCzwarte medium\tUżywane sprężarki - Czwarte medium\nOpublikowany 11 października 2018 przez Hook\nto hasło, które pada niejednokrotnie wśród osób poszukujących tanich rozwiązań. Czy to faktycznie jest takie atrakcyjne? Tak, jeśli znamy dane urządzenie i miejsce, w którym pracowała. Mógłbym zakończyć takim stwierdzeniem ten wpis wywołując burzę entuzjazmu u rodzimych handlarzy. Dosypię tu trochę dziegciu i już rozkładam to na czynniki pierwsze 🙂\nIlu znasz użytkowników, którzy sprzedają swoje sprawne sprężarki? Nie znasz prawda? To dlatego szukasz u pośredników. Jaką masz gwarancję, że dobrze trafisz? Żadną. To jest jeszcze większa ruletka niż zakup używanego auta. Jest bardzo dużo handlarzy (celowo nie używam określenia serwisów sprężarek), którzy sprowadzają zazwyczaj używane sprężarki z zagranicy (głównie rejon Niemiec), „usprawniają” i szukają klienta. Niemiec nie płacze, gdy sprzedaje kompresor, on się go pozbywa. Pozbywa się nie dlatego, że nowy jest ładniejszy i cichy czy wydajniejszy. Robi to zazwyczaj dlatego, że to złom, którego regeneracja nie jest opłacalna. Druga rzadko spotykana opcja to likwidacja zakładu. Podobny schemat jest też i w Polsce. Moi klienci kupując nowe sprężarki niejednokrotnie zostawiają sobie stare urządzenie jako zapas i tylko sporadycznie sprzedają, jeśli faktycznie nie będzie z nich użytku. Dość często odbieram telefon czy maila z propozycją zakupu używanej sprężarki, ponieważ firma jest zamykana. To są główne źródła pozysku starych maszyn. Może ktoś ma inne. Nie wiem, nie szukam. Za bardzo cenię sobie relacje z klientami by pakować ich na przyszłowiową minę.\nPrzejdźmy do finansów.\nPrzykładowa sprężarka o mocy 30kW to rząd wielkości 50.000 zł netto (umownie, nie skupiając się na producencie). Zabytek z poprzedniego wieku to +/- 18.000 zł netto. To jest jakieś 30% wartości nowej. Nowej sprężarki, która ma gwarancję (niektóre jak Ingersoll Rand nawet 5 letnią 🙂 ) Prawdziwa okazja. Oszczędzamy mnóstwo pieniędzy za 20 letnie urządzenie (a bywa i lepiej). Jeśli serwis był na czas i wykonywany jak książka przykazała to dobrze, ale nie zapominajmy, że przy takim roczniku niezależnie od ilości motogodzin mogą pojawiać się co chwilę nowe usterki. Zaczynając na elektryce, poprzez zawory, węże i na module śrubowym czy silniku elektrycznym kończąc. Każda taka usterka to spore wydatki, ponieważ części są niejednokrotnie droższe od odpowiedników w nowych sprężarkach. Dochodzi kwestia magazynowania i produkcji elementów urządzeń, które dawno wyszły z produkcji. Kiedyś Atlas Copco doliczał bodajże 20% do ceny części starych kompresorów. Pół biedy jeśli mamy taką sytuację. Gorzej jak trafimy na markę z dolnej półki. Znalezienie zaworu wlotowego do np. 15 letniego Mahle’a czy Fiaca graniczy z cudem, a jak się znajdzie to jego cena zwala z nóg użytkwnika, jak Adamka w ringu po ciosach Millera 😉 Zaczyna się rzeźba i szukanie rozwiązań niczym MacGyver. Oszczędności topnieją w oczach.\nWspomniałem o przebiegu sprężarki. Na to zwraca każdy uwagę, ale nie każdy wie jak to odczytywać. Sprężarki mają, w zależności od producenta, zalecany remont modułu (stopnia) śrubowego po 20 – 40.000 roboczogodzin. Wiedzą też o tym handlarze, którzy cofają liczniki. Skoro w BMW serii 7 się da, to co za problem w sprężarce śrubowej? Tak, więc kupujemy używany 20 letni kompresor z przebiegiem 8.000 rh. Prawdziwa okazja. Stał w firmie mało używany (albo w laboratorium do testów – mój ulubiony jaki usłyszałem). Kalkulator w dłoń – 400 godzin rocznie. To trochę jak zakup 10 letniego Passata w dieslu z przebiegiem 100.000 km. Jakby sprężarka miała na liczniku 30.000 rh to kto by to kupił wiedząc, że powinien już być remont, albo że zaraz będzie konieczny? Tylko ten kto nie wie, że remont kapitalny to koszt co najmniej 1/3 wartości nowego urządzenia.\nHandlarz musi zarobić, więc Karcher w dłoń i sprężarka jest czysta jak nowa. Wirniki w module ledwo się obracają albo łożyska wyją z rozpaczy? Pewna firma ogłaszająca się głównie na Allegro wpadła na genialny pomysł. Wymienili łożyska w module śrubowym nabijając je punktakiem, a następnie złożyli to do kupy (celowość tego słowa jest tu podkreślona) i poszła na sprzedaż. 2 tygodnie i się rozsypała kompletnie. Tak, też nie wierzyłem, że aż tyle „pracowała”.\nNie twierdzę, że tak robią wszyscy, ale niestety to bardzo częste zjawisko. Ostatnio zostawiliśmy na wynajem u klienta naszą sprężarkę na czas naprawy okazyjnie zakupionej przez niego używki. Gdy ją uruchamialiśmy padła propozycja ze strony klienta jej wykupu. Nie zgodziłem się. Nie było nawet rozmowy o cenie. Ciekaw jestem ilu z moich kolegów z branży rzuciłoby się na pewną sprzedaż. Nie zrobiłem tego z prostej przyczyny. Na wynajmie sprężarki pracują w różnych zmieniających się warunkach, do tego dochodzi wiek i zużycie. Nie mam pewności czy za miesiąc albo rok nie przytrafi się jej poważna awaria. W pierwszej chwili mógłbym wyjść na naciągacza i stracić klienta. Dlatego też zaproponowałem mu nową. Wolę budować bazę zadowolonych klientów sprzedając im wartościowe urządzenia, które pozwalają pracować i zarabiać na siebie.\nMoja rada. Zadaj sobie pytanie: czy stać mnie na zakup używanej sprężarki. Pomyśl, policz i podejmij decyzję. Wybierz mądrze i nie patrz krótkowzrocznie.\nKategorie: Sprężarki. Tagi: używane sprężarki. Autor: Hook. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.


3D Crafter 9.1.1 Build 1256 PC World - Testy i Ceny sprzętu PC, RTV, Foto, Porady IT, Download, Aktualności\n13.11.2011, godz. 14:49\n3D Crafter (znany wcześniej jako 3D Canvas) to narzędzie do modelowania obiektów 3D oraz generowania animacji. Korzystając z wbudowanych w aplikację bibliotek obiektów można stworzyć praktycznie dowolny model. Jeżeli dostępne elementy nie wystarczą, można skorzystać z edytora i stworzyć własne obiekty. Narzędzia do deformacji, rzeźbienia i malowania dają nieograniczone pole do popisu.\n3D Crafter - po wygenerowaniu całej sceny, pokryciu obiektów materiałami i teksturami - pozwala przystąpić do jej animowania. Korzysta do tego celu z bibliotek DirectX. Rezultat pracy można oglądać w czasie rzeczywistym na ekranie bądź zapisać do pliku .avi. Interfejs 3D Crafter można w dużym stopniu dostosowywać do wymagań użytkownika. W najnowszej wersji programu został on także odświeżony. Oprócz tego wersja 9.11 oferuje także kilka usprawnień dotcyzących narzędzi użytkownika, a także koordynacji i powiązań.\nProducent/dystrybutor: Amabilis Software\nNazwa pliku: 3DCrafter91.msi


Zabrze: Groził wysadzeniem budynku butlą z gazem [ZDJĘCIA]\nKatarzyna Taras Dodane 23.10.2020 o 12:54\nSkutki mogły być katastrofalne. 31-letni mężczyzna groził wysadzeniem budynku butlą z gazem. Został zatrzymany prze policję pod zarzutem sprowadzenia bezpośredniego niebezpieczeństwa katastrofy.\nZgodnie z ustaleniami śledczych, we wtorek 20 października, 31-latek wyniósł na klatkę schodową butle napełnioną gazem. Następnie odkręcając zawór butli, chciał podpalić ulatniający się gaz przy użyciu zapalniczki. Został jednak powstrzymany przez sąsiada.\nZachowanie 31-latka sprowadziło bezpośrednie niebezpieczeństwo pożaru i wybuchu, zagrażające życiu lub zdrowiu wielu osób – czytamy w komunikacie zabrzańskiej policji. Funkcjonariusze zatrzymali mężczyznę. W trakcie czynności okazało się, że jest on w trakcie przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności za inne przestępstwo. Jako powód niebezpiecznego zachowania mężczyzny wskazano konflikt sąsiedzki. Teraz o dalszym losie 31-latka zdecyduje sąd.\nBomber groził wysadzeniem urzędów. Został złapany w Częstochowie\nMysłowice: Groził wysadzeniem w powietrze kamienicy\nNapad na bank w Rybniku. Policja ujawnia szczegóły


Punisher oficjalnie z 2. sezonem! - Movies Room\nPunisher oficjalnie z 2. sezonem!\nAutor: Dominik Dudek 12 grudnia 2017\nTo była tylko kwestia czasu. Punisher od Netflixa okazał się prawdopodonie najlepszym serialem platformy tworzonym wespół z Marvelem, więc nikogo nie powinien zdziwić fakt, że Frank Castle powróci do nas z drugim sezonem. Póki co nie znamy dalszych szczegółow drugiego sezonu. Netflix postanowił ogłosić tę wiadomość w mediach społecznościowych tym właśnie krótkim teaserem. Oto on:\n— The Punisher (@ThePunisher) 12 grudnia 2017\nObsada serialu: Jon Bernthal, Ben Barnes, Ebon Moss-Bachrach, Jason R. Moore, Daniel Webber, Paul Schulze, Jaime Ray Newman, Michael Nathanson, Deborah Ann Woll.\nŹródło: Netflix / Ilustracja wprowadzenia: mat.prasowe\nNetfilx, The punisher


Całodobowa apteka - Katalog HQ - najlepsze miejsce w sieci\nApteki Dar Zdrowia to sieć drogerii i aptek całodobowych. Znajdujemy się w wielu miastach, między innymi w Łodzi, Pabianicach, Mławie, Sochaczewie i innych miejscowościach. Nieustannie poszerzamy swoją działalność, szukając pracowników i lokali pod kolejne apteki. Posiadamy wykwalifikowanych farmaceutów, którzy zawsze i chętnie służą pomocą. Oferujemy leki na receptę, bez recepty, suplementy diety, preparaty ziołowe i inne pomocne preparaty. Dodatkowo w naszych drogeriach znaleźć można znakomite dermokosmetyki i urządzenia medyczne. Nasze produkty są w przystępnych cenach, doradzimy w wyborze tańszego zamiennika. Naszym głównym priorytetem są zadowoleni klienci, dlatego staramy się wykonywać naszą pracę jak najlepiej.\napteka, apteka 24H


Świerzb - coraz więcej zachorowań w Holandii. Polacy w grupie ryzyka - Głos Polski\nŚwierzb – coraz więcej zachorowań w Holandii. Polacy w grupie ryzyka\nW cieniu epidemii w Królestwie Niderlandów rozprzestrzenia się inna choroba. Choroba, która raczej nie kojarzy się z krajem dobrobytu, choroba powodowana nie przez wirusy czy bakterie, a przez pasożyty. O czym mowa, o świerzbie. W ciągu ostatnich lat liczba osób z tą przypadłością w Holandii się potroiła.\nJak podają eksperci, w ciągu ostatnich lat liczba chorych zakażonych świerzbem się potroiła. Lekarze mówią nawet w tym roku o gwałtownym wzroście nowych przypadków. Mimo, iż za przypadłość tą nie odpowiadają ani wirusy, ani bakterie to i tak potrafi się ona bardzo szybko rozprzestrzeniać w społeczeństwie, jeśli tylko ma ku temu sprzyjające warunki.\nZdaniem lekarzy świerzb dotyka w Niderlandach głównie młodych ludzi. Wedle informacji przekazanych przez instytut Nievel, bazujących na informacjach od lekarzy rodzinnych, siedem lat temu tylko 4 na 100 000 osób zgłaszało się do lekarza z racji zakażenia tą chorobą. Teraz jest ich już ponad 14. Czy to dużo, czy mało? Jeśli porównamy to do zwykłej, powszechnej grypy, której mamy obecnie sezonowy szczyt okaże się, iż kaszle, kicha i ma gorączkę tylko 23 osoby na 100 000. Różnica nie jest więc duża.\nNajgorsza sytuacja jest w regionie Groningen i Drenthe. Niemniej jednak świerzb zbiera swoje żniwo również w północno-wschodniej Brabancji i północnej Limburgii.\nŚwierzb staje się coraz powszechniejszy w Holandii. Co zrobić, by nie stać się jego ofiarą?\nŚwierzb spowodowany jest przez świerzbowce. Zwierzęta, których nie jesteśmy w stanie zobaczyć gołym okiem. Stworzenia te kopią tunele w naszej skórze, żywią się nią i składają w niej jaja i wydalają odchody. Działalność tych roztoczy bardzo często powoduje świąt, wyjątkowo nieprzyjemne swędzenie. Oprócz tego pojawiają się na ciele pęcherze i guzki, których najwięcej można dostrzec między palcami, na stopach i nadgarstkach.\nJesteśmy w grupie ryzyka?\nKto jest najbardziej narażony na zakażenie? Jak wskazują lekarze, na świerzb w Holandii najczęściej chorują dzieci i studenci. Choroba ta rozprzestrzenia się bowiem przez bliski kontakt fizyczny, ale też przez zabawę tymi samymi pluszakami, spotkanie ze zwierzętami (które też mogą być nosicielami), korzystanie z tych samych ubrań, pościeli, ręczników czy łóżek.\nTo zaś może oznaczać, iż w potencjalnej grupie ryzyka mogą być również nasi rodzimi pracownicy migrujący. Dlatego dobrze jest mieć pewność, iż w „polskim domku” czy hotelu robotniczym mamy czystą, świeżo upraną pościel, dysponujemy ręcznikami tylko i wyłącznie dla siebie oraz nie odstępujemy nikomu swojego łóżka pod naszą nieobecność.\nJeśli zaś będziemy mieć pecha i się zarazimy, nie ma powodów do paniki. Jeśli poczujemy nieprzyjemne swędzenie lub zobaczymy wysypkę, warto się jak najszybciej udać do lekarza. Walka z tym pasożytem nie jest trudna. Zwykle kończy się na wcieraniu w ręce specjalnego kremu i łykaniu tabletek. Z kremu tego zapobiegawczo mogą również korzystać osoby mające kontakt z osobą, u której pojawiły się w skórze te roztocza.


Plan Działania NSZZP do końca stycznia 2011' Home E-mail\nPlan Działania NSZZP do końca stycznia 2011 roku\nPrezydium Zarządu Głównego NSZZ Policjantów Decyzją nr 146/V/2010 z 7 października 2010' przyjęło "Plan działania Związku do końca stycznia 2011 roku"\nPLAN DZIAŁANIA ZWIĄZKU\ndo końca stycznia 2011 roku\n1. Sporządzić wniosek - skargę do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie zgodności z Konstytucją RP:\nustalenia w ustawie budżetowej państwa na 2009 rok poziomu waloryzacji kwoty bazowej dla policjantów w wysokości 1,9 % wobec obowiązującego w tej ustawie poziomu 3,9 % dla innych grup zawodowych p.s.b.;\nzaniechania waloryzacji płac policjantów w roku 2010 wobec planowanych w budżecie 2010' środków na wzrost płac innych grup zawodowych;\nzaniechania waloryzacji płac policjantów w roku 2011 wobec planowanych w budżecie 2011' środków na wzrost płac innych grup zawodowych.\n2. Wystąpić do rzecznika Praw Obywatelskich z wnioskiem o spotkanie w celu przedstawienia aktualnej sytuacji finansowej Policji i jej skutków w postaci:\nbraku aktualnych badań profilaktycznych policjantów;\nbraku środków ochrony osobistej oraz braku aktualnych atestów dla tych, które posiadają policjanci;\nbraku środków i sprzętu do badania poziomu trzeźwości, alkotestów, narkotestów;\nbraku środków na posiłki profilaktyczne.\n3. Wystąpić do Komendanta Głównego Policji o przekazanie informacji o:\nstanie środków na medycynę pracy, profilaktykę medyczną, wypłatę świadczeń przysługujących policjantom na podstawie właściwych przepisów;\nliczbie policjantów bez aktualnych badań profilaktycznych;\nliczbie policjantów na tzw. "powierzeniach" (tzn. takich, którym powierzono wykonywanie obowiązków);\nliczbie opracowanych kandydatów do służby;\nliczbie wacatów i zasadach podziału środków z tego tytułu;\nstanie realizacji dodatków służbowych, funkcyjnych i specjalnych w komisariatach Policji, KPP i KMP, KWP, Szkołach Policji, KGP.\nśrodkach na posiłki regeneracyjne dla policjantów.\n4. Przeprowadzić wśród policjantów ankietę o poziomie zadowolenia, satysfakcji i problemach, które uznają za uciążliwe w pracy.\n5. Doprowadzić do spotkania Komendanta Głównego Policji z 5-osobową delegacją wyznaczoną spośród członkó Prezydium ZG przez przewodniczącego ZG, w sprawach ustalonych przez Zarząd Główny NSZZ Policjantów.\n6. Wystąpić do Senatu RP o notatkę ze spotkania z delegacją protestujących pracowników p.s.b. w dniu 22 września 2010 r., a także o spotkanie z marszałkiem i wicemarszałkiem Senatu RP w sprawie waloryzacji płac.\n7. Posiadane dane na temat sytuacji finansowej Policji i policjantów opublikować za pośrednictwem internetu.\n8. Zorganizować panele dyskusyjne w województwach z udziałem zaproszonych posłów, senatorów, dziennikarzy i innych zaintersowanych osób.\n9. W przypadku braku reakcji rządu i kierownictwa służbowego NSZZP podejmie inne działania o charakterze publikacyjnym i propagandowym, w celu zapoznania społeczeństwa z istotą prowadzonego z rządem sporu w kwestii środków na bezpieczeństwo wewnętrzne, a w ostateczności ogłosi akcję protestacyjną w wybranej przez ZG formie.\nBrok, 7.10.2010 r.\nUchwała Nr 101/V/2010\nZarząd Główny NSZZ Policjantów postanawia zatwierdzić decyzję nr 146/V/2010 Prezydium ZG NSZZP z dnia 7 października 2010 roku w sprawie przedstawienia planu działania Związku do końca stycznia 2011 roku.\nZG NSZZ Policjantów ZG NSZZ Policjantów\nJózef Partyka Antoni Duda


Platforma handlowa - nextbuy24.com - Katalog-Stron.info - profesjonalny katalog stron www\nProponowana na naszej stronie platforma zakupowa do zakupów B2B to perfekcyjna opcja dla dostawców i kupców, którzy chcą ułatwić sobie przebieg wzajemnej współpracę. Zapoznaj się z tymi informacjami i przekonaj się dlaczego warto przyjrzeć się dostępnym u nas propozycjom. To naprawdę będzie doskonała decyzja. W razie pytań, skontaktuj się z nami. Chętnie podpowiemy, dlaczego warto postawić właśnie na nas. Nie jest tajemnicą, że będzie to bardzo konkretny i zróżnicowany wachlarz korzyści dla twojego biznesowego przedsięwzięcia.\nSłowa kluczowe: platforma zakupowa, platforma, platforma handlowa


Rybnik: ZUS będzie pozyskiwał nasze dane o kwarantannie i izolacji • www.rybnik.com.pl\nTagi: ZUS, kwarantanna, izolacja domowy, wypłata zasiłku\n~pprywatne 2020-10-22 23:07:37\nDo większości ludzi i tak nie dociera to, co się dzieje w Polsce i na Świecie.\n~rosthost1 2020-10-23 05:11:24\nDo nas dociera to co się dzieje w Rybniku. Patrz o zamknięciu Chrobrego. Za komuny lepiej traktowano mieszkańców w Rybniku.!!! Teraz tutaj w Rybniku władza może wszystko.\n~truman20 2020-10-23 06:57:26\n~pprywatne - wszyscy się cieszymy, że do ciebie to dotarło i lepiej śpisz z tego powodu.\n~pprywatne 2020-10-23 08:20:01\n~tuman20 - Byś wiedział.


Wiedeń: "Marsz za życiem"\nStrona główna / Kontynenty / Europa / Wiedeń: „Marsz za życiem”\nKilkaset osób demonstrowało 25 listopada w centrum Wiednia na rzecz ochrony życia. „Marsz za życiem” rozpoczął się wczesnym popołudniem na placu przed kościołem franciszkanów, po czym przeszedł głównymi ulicami stolicy Austrii.\nOrganizatorzy podkreślali potrzebę upublicznienia tematyki ochrony życia „w całym jego wymiarze”. Uczestnicy marszu zwracali uwagę, że ten, kto występuje na rzecz ochrony życia, uważany jest za osobę niewygodną społecznie. „Tym bardziej ważne jest, aby obywatele robili użytek z przysługującego im prawa do swobodnego wypowiadania się i do wolności myśli i głośno opowiadali się na rzecz ochrony życia i przeciwko aborcji” – mówiła Kugler.\nOrganizatorem marszu była “Młodzież dla życia”. Organizacja opowiada się za poprawą warunków ochrony kobiet ciężarnych „w przypadkach zagrożeń” oraz ich dzieci przed narodzinami. Wśród warunków wymienia się m.in. dłuższy czas zastanowienia się przed podjęciem decyzji o aborcji, możliwie szerokie poradnictwo oraz zmiany dotyczące okreu, w którym możliwa jest aborcja.\nZwolennicy prawa do aborcji\nW tym samym czasie, gdy na Placu Franciszkańskim trwał wiec przeciwników aborcji, na pobliskim Stephansplatz, centralnym placu Wiednia, zwolennicy aborcji urządzili antydemonstrację pod hasłem „Pro Choise is ois!”. Obie demonstracje były chronione przez wzmocnione siły policyjne. W ubiegłym roku władze policyjne nie wydały zgody na “Marsz za życiem” w centrum Wiednia. Skarga w tej sprawie złożona w wiedeńskim sądzie administracyjnym zakończyła się oświadczeniem, że zakaz był niesłuszny. Policja motywowała zakaz obawami o bezpieczeństwo, gdyż w centrum Wiednia w tym samym czasie miało się odbyć kilka różnych demonstracji. „Marsze dla życia” odbyły się też w innych miastach Austrii.\nZakaz z wieloma wyjątkami\n#aboracja #prochoice Europa Kościół prolife wiedeń życie\n« Kim naprawdę jest Chrystus Król?\nNigdy więcej. O pedofilii w Kościele »


#31 Katarzyna Solińska - proste życie, ultra radość | Black Hat Ultra\n#31 Katarzyna Solińska - proste życie, ultra radość\nSports, #bieganie, #biegigorskie, #biegiultra, #biegultragraniatatr, #bugt, #heliokontex, #hokaoneone, #katarzynasolinska, #krakow, #monterosa, #monterosaskymarathon, #running, #runningchef, #saxx, #szlak, #trail, #ultra, #ultrarunning\nKasia, po latach spędzonych na bieżni, zakochała się w górach i w nich została. Swój pierwszy, górski półmaraton odbywający się na Babiej Górze - wygrała. Trzy ZUK’i - wygrała, Garń Tatr - wygrała, a w parze z Natalią Tomasiak wygrała również kultowe skyruningowe zawody Monterosa Sky Marathon. Kasia prywatnie jest absolutnie uroczą osobą, gdy biega doskonale panuje nad swoimi emocjami, a gdy stoi na podium jej uśmiech mówi jak doskonale bawiła się na trasie. Kasia twierdzi, że nie lubi ... See More rywalizować. Czy tak jest naprawdę?\n🚀 Specjalne podziękowania dla Manuela Uribe, za wykonanie zdjęcia Kasi specjalnie na potrzeby podcastu BHU.\nGoogle Podcasts, Apple Podcasts, Podcast Addict\n📸Zdjęcia w wersji Youtube\n🔑 Kody promocyjne\n🎊Już niedługo konkurs, w którym będzie można wygrać produkty Helikon-Tex!\n#katarzynasolinska #hokaoneone #monterosaskymarathon #monterosa #biegultragraniatatr #bugt #krakow #runningchef #bieganie #biegigorskie #running #trail #szlak #ultra #ultrarunning #biegiultra #heliokontex #saxx


Friedrich Nietzsche - konserwatysta czy rewolucjonista ? - Racjonalista TV\nFriedrich Nietzsche – konserwatysta czy rewolucjonista ?\nPiotr Napierała 25 czerwca 2016\tSkomentuj konserwatyzmPiotr Napierała\nJego plan wielkiej odnowy dokonanej rękoma nadludzi, to nic innego jak powrót do świata Rzymu z jego herosami, bohaterami i kultem „szczerego” okrucieństwa i uczciwej siły w miejsce różnych religii wyrównujących przepaści między bogatymi, pięknymi, mądrymi i odważnymi a biednymi, brzydkimi, głupimi i tchórzliwymi. W pewnym sensie więc był Nietsche niczym Herbert Spencer – darwinistą społecznym, bowiem Spencer nakazywał wspieranie (a raczej nie przeszkadzanie im) najbardziej przedsiębiorczych jednostek, widząc społeczeństwo jako żywy organizm rządzący w dużej mierze sobą samym bez pomocy aparaty administracji. Był też Nietsche konserwatystą rewolucyjnym. Ciekawe, iż niewielu prawicowców kontynuowało jego poglądy w wieku XX, choć stanowią lepszy potencjał dla konserwatywnego autorytarysty niż chrystianizm.\nPoprzedni wpis Previous post: Co ma konserwatyzm do nacjonalizmu?\nNastępny wpis Next post: Bregret. Demokracja na kacu


Kazachstan - Holandia transmisja na żywo. Gdzie oglądać live online?\nPuchar Davisa20.11.2019 11:00Kazachstan - Holandia2019-11-20T11:00:00+01:002019-11-20T18:00:00+01:00\nTOP 3 BONUSY NA MECZ Kazachstan - Holandia 1229 PLN 29 zł za darmo i bonus 1200 zł - więcej na www.STS.pl\nKazachstan - Holandia na żywo. Transmisja live stream online w internecie. Gdzie oglądać?\nNa naszej stronie każdego dnia możesz znaleźć takie mecze jak Kazachstan - Holandia na żywo w tv i live stream online. Gdzie oglądać mecz Kazachstan - Holandia w Internecie? Najbliższy mecz o którym mowa odbędzie się 20.11.2019 11:00. Dużą ilość wydarzeń, spotkań i meczów na żywo do których należy zaliczyć między innymi wydarzenie Kazachstan - Holandia można oglądać za darmo na żywo w telewizji i na kanałach live stream online przez Internet. Tylko u nas wszystkie najlepsze mecze online na żywo, dostępne są legalnie na kanałach online . Są one dostępne w płatnych pakietach jak również wybrane kanały za free z transmisjami za darmo.\nTransmisja online meczu Kazachstan - Holandia w ramach popularnych rozgrywek jakim jest Puchar Davisa można oglądać na wielu kanałach tv , w transmisji online, relacjach tekstowych jak również relacjach radiowych. Wszyscy użytkownicy mogą oglądać każdego dnia od kilkunastu do kilkuset wydarzeń a Tenis to jeden ze sportów wśród najpopularniejszych transmisji.\nKazachstan - Holandia na żywo i live stream online\nGdzie obejrzeć Kazachstan - Holandia na żywo w tv i online?\nWydarzenie Kazachstan - Holandia to jedne z najczęściej wyszukiwanych spotkań dostępnych w transmisjach na żywo w tv i online. Początek wydarzenia został zaplanowany na 20.11.2019 11:00. Masz do wyboru wiele opcji, dzięki którym będziesz mógł obejrzeć na żywo na kanałach online i telewizji . Wśród dostępnych transmisji znajdują się popularne drużyny i rozgrywki takie jak Puchar Davisa.\nKanały do wydarzenia Kazachstan - Holandia zostały wyselekcjonowane w oparciu o legalne źródła a w nich między innymi kanały online na których bukmacherzy oferują transmisje live stream, kanały w płatnych telewizjach online. Ponadto oferujemy także wiele darmowych transmisji z rozgrywek Puchar Davisa i dyscypliny sportowej Tenis, a w nich między innymi tekstowe i radiowe relacje live.\nKazachstan - Holandia transmisja na żywo i online - gdzie oglądać?\nW dniu 20.11.2019 11:00 odbył się mecz między Kazachstan i Holandia. Aby zobaczyć skrót z tego wydarzenia kliknij miniturkę poniżej.


San Jose Sharks - New York Rangers (USA NHL) - mecz na żywo - transmisja live stream online - Meczenazywo.xyz\nSan Jose Sharks - New York Rangers 31.10.2018 03:30\nZobacz za darmo spotkanie San Jose Sharks - New York Rangers, który rozpocznie się 31.10.2018 03:30. Ten mecz na żywo możesz legalnie zobaczyć na stronie bukmachera Fortuna i Forbet, które posiadają zezwolenie Ministerstwa Finansów. Transmisja live stream online. Darmowe mecze na żywo online San Jose Sharks - New York Rangers z kategorii USA NHL.\nW dniu 31.10.2018 03:30 odbył się mecz między San Jose Sharks i New York Rangers. Aby zobaczyć skrót z tego wydarzenia kliknij miniturkę poniżej.


Profesor Zyta Gilowska jest zwykle ostra - Gepardy Biznesu\nProfesor Zyta Gilowska jest zwykle ostra\n27 marca 2011 Jerzy Krajewski\tBrak komentarzy\n"Wygląda na to, że ten rząd padł ofiarą swoich własnych złudzeń. Donald Tusk do wiosny 2009 r. ciągnął na iluzjach, a od lata 2009 r. ciągnie na długach – powiedziała w pierwszej części rozmowy dla Onet.pl Zyta Gilowska.\nPierwsza część rozmowy z Zytą Gilowską\nZ prof. Zytą Gilowską – członkinią Rady Polityki Pieniężnej, byłą wicepremier i minister finansów za rządów PiS, byłą wiceprzewodniczącą PO – rozmawia Jacek Nizinkiewicz.\n– Trzy i pół roku rządów PO-PSL uważa pani za zmarnowany czas dla Polski?\n– Przypomina mi pani Lecha Wałęsę, który mówił, że prezydentura Aleksandra Kwaśniewskiego była czasem zmarnowanym dla Polski.\n– Akurat tak nie uważam. Aleksander Kwaśniewski był zręcznym prezydentem, który umiejętnie potrafił realizować swoje cele polityczne.\n– A Donald Tusk nie jest zręcznym premierem i nie realizuje swoich celów politycznych?\n– Ale ja nie wiem, jakie są jego cele polityczne.\n– Po trzech i pół roku rządów PO-PSL nie zna pani priorytetów rządu Tuska?\n– Nie znam i nie sądzę, że tylko ja tej wiedzy nie mam. W przypadku Aleksandra Kwaśniewskiego wiedziałam dobrze, jakie są priorytety jego prezydentury, a w przypadku premierostwa Donalda Tuska nie wiem.\n– Teksty Donalda Tuska w "Gazecie Wyborczej": "Metoda małych kroków" i "Trzecia fala nowoczesności" nie doinformowały i nie przekonały panią?\n– Nie, metoda małych kroków została sformułowana ex post, to propaganda. Zostawiłam rządowi Donalda Tuska "jedwabną poduszkę", ale jedwab jest delikatny i się przetarł. Bardzo to ich zdziwiło. Rząd Donalda Tuska przez cały 2008 rok – rok dobrej koniunktury – traktował finanse państwa bardzo lekkomyślnie. Usiłował nawet ulepszać dobre prognozy z lat poprzednich np. na wiosnę 2008 r. poinformował Komisję Europejską, że będzie jeszcze lepiej do tego stopnia, że w 2011 r. w naszych finansach publicznych będzie nadwyżka. Wygląda na to, że ten rząd padł ofiarą swoich własnych złudzeń. To już drugi przypadek w ostatnich latach, poprzednio w pułapkę własnych iluzji – w sprawie powszechnych oświadczeń majątkowych – wpadł ówczesny wicepremier Grzegorz Kołodko. Okazuje się, że Donald Tusk też nie jest profesjonalnym iluzjonistą. Prawdziwy iluzjonista nie nabiera się na własne sztuczki.\n– Tusk politycznym Copperfieldem?\n– Inaczej. David Copperfield "znikał" lokomotywę lub nawet Statuę Wolności, ale w rzeczywistości stały one nadal. Natomiast Donald Tusk "znika" na trwałe, niestety. Budzimy się i patrzymy – a tu faktycznie, nie ma. Zniknięte. Najpierw zniknięte obietnice i zapewnienia, a potem pieniądze.\n– Jeśli jest tak jak pani mówi i rząd Tuska żywił się i karmił społeczeństwo iluzjami, to jakim cudem przez trzy i pół roku ma tak dobre notowania?\n– Donald Tusk do wiosny 2009 r. ciągnął na iluzjach, a od lata 2009 r. ciągnie na długach. Mamy dramatyczny przyrost państwowego długu publicznego. Chyba ludzie nie zdają sobie z tego sprawy, ale dług publiczny wzrósł o prawie 60 proc. przez trzy lata rządów PO-PSL. Po ’89 takiego numeru nie wykręcił żaden inny rząd.\nCały wywiad jest pod adresem:\nProf. Zyta Gilowska, członek Rady Polityki Pieniężnej, była minister finansów, jest niezwykle inteligentną osobą.\nCelnie, barwnym językiem, punktuje rząd Donalda Tuska i jego samego.\nJa Tuska od końca grudnia 2010 r. bronię.\nBronię go od momentu, gdy publicznie poparł obniżkę wpłat do OFE z 7,3 proc. do 2,3 proc.\nChoć wiem, że zieloną wyspę mieliśmy na kredyt.\nMówiłem o tym publicznie, m.in. na Konferencji Lokalnego Biznesu Województwa Małopolskiego w Krakowie 8 lipca 2010 r. i piszę w naszych serwisach internetowych.\nAle Donald Tusk nie miał innego wyjścia – trzeba było podtrzymywać wzrost gospodarczy i walczyć z bezrobociem na kredyt, by gdybyśmy wpadli w głęboką recesję trudno byłoby z niej wyjść.\nA tak poza tym, Tusk nie podejmował gwałtownych ruch. Dług publiczny rósł automatycznie według reguł ustalonych za poprzednich rządów, m.in. według niższych stawek PIT i składek rentowych przeforsowanych przez Zytę Gilowską.\nProf. Gilowska miała rację, że obniżyła te danina, zmniejszając akcyzę nakładaną na pracę.\nCześć i chwała jej również za to, że przyczyniła się do ograniczenia biurokracji podatkowej, likwidując miesięczne deklaracje podatkowe PIT-4 i CIT -2.\nAle Tusk dobrze też zrobił nie podwyższając PIT i składek rentowych, przez co łatwo mógł ograniczyć tempo wzrostu długu publicznego.\nGdy poziom długu publicznego zbliżył się do 55 proc. PKB, Tusk podjął decyzję o obniżeniu wpłat do OFE, narażając się potężnemu lobby globalkoncernów finansowych.\nNikt wcześniej nie miał odwagi, by tak mocno sprzeciwić się temu potężnemu lobby.\nChwała Tuskowi za to.\nPoważnym zarzutem wobec Tuska wydaje się brak priorytetów, czyli strategii.\nNo ale jak w czasach globalnego kryzysu gospodarczego, który, co słusznie podkreśla prof. Gilowska, jeszcze nie skończył się, można mieć strategię.\nMożliwe jest tylko zarządzanie kryzysem, reagowanie na kolejne ciosy.\nI to Tuskowi wychodzi dobrze.\nWarto zwrócić uwagę, że w USA, państwie od zawsze kapitalistycznym, z silną ideologia liberalną, po wybuchu kryzysu władze zdecydowały się na socjalistyczne rozwiązania – znacjonalizowały banki, firmy ubezpieczeniowe i koncerny motoryzacyjne, by chronić kraj przed krachem.\nNa tym tle rząd Donalda Tuska jest naprawdę bardzo racjonalny.\nTrzeba jednak przyznać, że słowa Gilowskiej są jak brzytwy, mogą sporo osób przekonać, że ostatnie 3,5 roku to był zmarnowany czas.\nDobrze, że ten wywiad ukazał się w portalu Onet.pl. To przywraca wiarę, że media w Polsce mogą być bardziej demokratyczne, a nie tylko prorządowe.\nSzymon Majewski pewnie zaraz zrobi jednak z Gilowskiej idiotkę w TVN, by nie było zbyt różowo.\nNie po to bierze kilka milionów złotych za udział w reklamie państwowego banku, by nie wspierać rządu i walczyć z opozycją, dokopywać największej gwieździe PiS – prof. Zycie Gilowskiej.\nNiech Tusk pluje sobie w brodę, że doprowadził do utraty tak inteligentnej osoby ze swojego ugrupowania.\nJest profesorem doktorem habilitowanym nauk ekonomicznych. Ukończyła studia w Instytucie Nauk Ekonomicznych Uniwersytetu Warszawskiego; doktoryzowała się (z ekonomiki rolnictwa) i habilitowała na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Postanowieniem Prezydenta RP z 16 sierpnia 1999 otrzymała tytuł profesora. Wykłada na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, gdzie od 2001 zajmuje stanowisko profesora zwyczajnego. Jest też członkiem Komitetu Nauk Ekonomicznych Polskiej Akademii Nauk.\n← 23 Gepardy Biznesu z SBS\nZapraszamy na Konferencję Lokalnego Biznesu Województwa Podkarpackiego →


Mieszkanie na sprzedaż - Wałbrzych - Stary Zdrój - M3N-MS-1371 - 46.91m² - M3 Nieruchomości\n2 pokoje 2 piętro 46,91 m2 4 476,66 zł/m2\nDo sprzedania dwupokojowe mieszkanie z balkonem przy ul. Kuracyjnej w Wałbrzychu.\nLokal położony na II piętrze. Powierzchnia 46,9m2 składa się z salonu połączonego z półotwartą kuchnią, sypialni z balkonem (loggia, pełne zadaszenie), łazienki połączonej z wc oraz przedpokoju.\nSymbol oferty M3N-MS-1371


Potrzeba Ci pełnowartościowych części samochodowych? Znalazłeś idealne miejsce – Auto szrot Czarnówko. W naszej ofercie znajdziesz przede wszystkim auto części – nie tylko blacharskie, ale też mechaniczne. Zapraszamy do skorzystania z naszej oferty każdą osobę, która jest zainteresowana bardzo dobrą jakością i wyjątkowo niską ceną. Na to składają się wymagania, które opisują nasz auto szrot Czarnówko.\nJak każdy szrot samochodowy, oprócz złomowania samochodów paramy się również sprzedażą części. Każdy produkt jest przez nas selekcjonowany pod względem kondycji technicznej, dlatego nie ma możliwości, że nabyty towar będzie wadliwy. Co więcej, w niektórych przypadkach możemy zaoferować gratisową gwarancję rozruchową.\nNajlepszą metodą na przekonanie się o naszej jakości jest bezpośrednio wpadnięcie do naszego szrotu – jednak wpierw zapraszamy do skorzystania z naszego numeru telefonu w celu kontaktu. Nasi sprzedawcy codziennie starają się znaleźć najlepsze komponenty dla naszych nabywców – tylko tak możemy być pewni, że nasi klienci będą usatysfakcjonowani zakupami u nas. Nasza długoletnia praktyka przekonuje nas o tym, że nigdzie nie kupisz podzespoły w bardziej korzystnej cenie niż właśnie na złomowisku. Jest tak, bo części odsprzedajemy bez pośrednictwa – prosto z naszego magazynu.


Czytniki ebooków - Ranking polecanych zakupów\nPrzygotowaliśmy dla Ciebie ranking w kategorii czytniki ebooków do 500 zł. Dzięki naszemu zestawieniu z pewnością w szybki sposób wybierzesz najlepszy dla Ciebie produkt. Są to artykuły, które nieprzypadkowo znalazły się w rankingu 2018....\nNasz dzisiejszy ranking będzie dotyczył kategorii czytniki ebooków do 600 zł. Dzięki naszemu zestawieniu z pewnością w szybki sposób wybierzesz najlepszy dla Ciebie produkt. Wszystkie artykuły, które znalazły się rankingu 2018, zapracowały na swoje...\nNasz dzisiejszy ranking będzie dotyczył kategorii czytniki ebooków do 400 zł. Nasz ranking zawiera najciekawsze produkty z interesującego Cię rodzaju. Żaden z artykułów nie znalazł się przypadkowo w rankingu 2018. Konsumenci chętnie je wybierają...


PRS dostrzega potencjał w Bezzałogowych Systemach Powietrznych\n23 września 2021r. w Szczecinie odbyła się kolejna konferencja poświęcona dynamicznie rozwijającemu się obszarowi produkcji i wykorzystywania dronów, pod tytułem „Bezzałogowe Systemy Powietrzne (BSP) dla wzmocnienia bezpieczeństwa infrastruktury miejskiej i przemysłowej”. PRS dostrzega duży potencjał w dynamicznie rozwijającej się gałęzi BSP, której coraz szersze zastosowania można dostrzec w wielu dziedzinach naszej gospodarki. W związku z tym udział w wydarzeniu wzięli także nasi przedstawiciele z Inspektoratu Nadzoru Okrętów Wojennych oraz Biura Certyfikacji Wyrobów i Osób.\nSpotkanie było podzielone na trzy panele dyskusyjne:\nPanel I – Smart Space – wykorzystanie dronów do zarządzania miastem i obszarami przemysłowymi\nPanel II – Wykorzystanie BSP dla wzmocnienia bezpieczeństwa infrastruktury morskiej, obronnej i farm wiatrowych\nPanel III – Wdrażania e-usług za pomocą dronów. Odpowiedzialność prawna operatorów\nPo wygłoszeniu referatów przez zaproszonych ekspertów podjęto dyskusję panelistów i prelegentów ze słuchaczami, uczestnikami wydarzenia. W pierwszej części rozmowy dedykowano kierunkom rozwoju aplikacji i systemów bezzałogowych, wykorzystaniu dronów do zarządzania miastem i obszarami przemysłowymi, ale także rozwiązaniom dzięki którym systemy BSP mogą być realnym wsparciem ochrony infrastruktury krytycznej na lądzie i morzu. Podkreślono bezsprzecznie rosnący udział dronów w działalności militarnej i cywilnej. Przedstawiciel Polskiej Agencji Żeglugi Powietrznej wskazał aspekty bezpieczeństwa związane z użyciem środków bezpilotowych. Jak zaznaczył mogą one znacząco usprawnić działalność człowieka w terenach miejskich, przemysłowych i międzymiastowych, ale wykorzystywane w nieodpowiedzialny sposób mogą przyczynić się także do katastrof i nieszczęść. Wiceprezes firmy Eurotech Sp. z o. o. przybliżył osiągnięcia firmy w aspekcie systemów bezzałogowych statków powietrznych. Podkreślił znaczenie BSP dla wsparcia ochrony infrastruktury krytycznej na lądzie i morzu.\nDrugi panel poświęcono wykorzystaniu BSP dla wsparcia działań Marynarki Wojennej RP na Bałtyku i ochrony inwestycji morskich, a także wykorzystanie dronów do nadzorowania stanu technicznego i serwisowania farm wiatrowych. O bezpieczeństwie energetycznym państwa wypowiadał się ekspert OX2, były Inspektor Marynarki Wojennej wiceadmirał Ryszard Demczuk. Podkreślił, że w niedługim czasie morskie farmy wiatrowe mają zapewniać 20% pokrycia zapotrzebowania na energię naszego kraju. Jak podkreślił umiejętne wykorzystanie urządzeń postawionych na morzu przyczyniłoby się do zwiększenia bezpieczeństwa państwa. W prezentacji wspomniał, że montowane radary na wieżach wiatrowych uzupełniłyby zobrazowanie sytuacji w rejonie wyłącznej strefy ekonomicznej. Ekspert z firmy PGE Energetyka odnawialna przedstawiła sposoby wykorzystywania dronów do nadzorowania technicznego i serwisowania farm wiatrowych. Przeglądy przy użyciu drona kolumn, gondoli z turbiną, skrzydeł są szybsze i bezpieczne. ---- Rejestrowane przy użyciu specjalnego oprogramowania obrazy przyczyniają się do bezpiecznej pracy „wiatraka”. Stwierdzone niezgodności i niesprawności są eliminowane przez grupę techników.\nW ostatnim, trzecim panelu wspomniano o wdrażaniu e-usług za pomocą dronów dla małych i średnich gospodarstw rolnych, a także poruszono kwestię odpowiedzialności prawnej operatorów dronów. O wykorzystywaniu BSP w rolnictwie wypowiadał się przedstawiciel Zachodniopomorskiego Ośrodka Doradztwa Rolniczego. Drony mogą przyczynić się do określenia występowania chorób i szkodników atakujących uprawy i usprawnić sposób ich likwidacji przyczyniając się zwiększenia plonów. Natomaist aspekty prawne operatorów dronów były omawiane panią dr Dobrochnę Owsicką. Wskazała w wystąpieniu przykłady niewłaściwego użytkowania BSP mogącego spowodować konsekwencje prawne wynikające z odpowiedzialności cywilnej i karnej.\nZgodnie z Rozporządzeniem Wykonawczym Komisji UE 2019/945 oraz 2019/947 drony (bezzałogowe statki powietrzne) dystrybuowane w UE po 1 stycznia 2023 r. muszą spełniać określone normy i posiadać oznakowanie CE (obecnie obowiązują przepisy przejściowe). Biuro Certyfikacji Wyrobów i Osób PRS rozszerzając zakres swojej działalności liczy, że będzie to kolejny program zwiększający potencjał realizacyjny i szanse na sukces komercyjny. Rozwój daje możliwości szerokiego wykorzystania BSP m in. w inspekcjach Morskich Farm Wiatrowych, ale także przy tworzeniu inteligentnych zastosowań „Smart City” wykorzystujących BSP do wsparcia systemów bezpieczeństwa i ochrony poprzez obserwacje, dozorowanie, poszukiwania i ratownictwa oraz loty wojskowe.


Czy jesteśmy gotowi na wzrost stóp procentowych? : aleBank.pl – Portal ekonomiczny – Najbliżej Finansów\naleBank.pl – Portal ekonomiczny – Najbliżej Finansów Komentarze ekspertów Czy jesteśmy gotowi na wzrost stóp procentowych?\n25.03.2015 04:30| Autor: Michał Krajkowski\nObniżki stóp procentowych w Polsce rozpoczęły się w roku 2012, kiedy to w listopadzie Rada Polityki Pieniężnej (RPP) dokonała pierwszej obniżki o 25 punktów bazowych do poziomu 4,50%. Przez ponad 2 lata RPP obniżyła stopy jeszcze 9 krotnie, a od 3 marca tego roku podstawowa stopa wynosi 1,50%. Jest to historyczne minimum i zgodnie z zapowiedziami na dalsze obniżki raczej nie możemy liczyć. Jednak z punktu widzenia kredytobiorców, istotniejsza jest stopa Wibor, gdyż to od niej, najczęściej od stawki 3 miesięcznej, zależy oprocentowanie kredytów. Zmiany tej stopy następują z pewnym, co najmniej kilkutygodniowym wyprzedzeniem, dyskontując wcześniej oczekiwane decyzje RPP. Swoje ostatnie maksimum Wibor 3 miesięczny zanotował 11 lipca 2012 roku, osiągając poziom 5,14%. Po wielu obniżkach stóp procentowych, aktualnie Wibor 3 miesięczny wynosi 1,65%.\nKredyt spłacany od lat – powrót do przeszłości\nZaciągasz kredyt – pamiętaj, że rata może wzrosnąć\nJak widać wzrost miesięcznej raty może być naprawdę bardzo duży względem rat płaconych dzisiaj. Rata kredytu może wzrosnąć nawet o kilkadziesiąt procent. Jest to dużo większy wzrost niż wzrosty rat kredytów we franku szwajcarskim, po tzw. “czarnym czwartku” 15 stycznia, kiedy to na skutek decyzji Helwetów frank szwajcarski umocnił się względem złotego o około 25 procent. “Złotówkowcom” rata może wzrosnąć w znacznie większym stopniu, a jedyna różnica to taka, że zmiany będą raczej rozłożone w czasie, a nie tak gwałtowne.\nOsoby, które wcześniej już spłacały swoje kredyty często znają “smak” wyższej raty i są świadome, jakie mogą być skutki płynące ze wzrostu oprocentowania. Jednak “nowi” kredytobiorcy, zaciągający dzisiaj swoje zobowiązania powinni mieć świadomość tego, co się stanie z ich kredytem jeśli stopy procentowe powrócą do poziomu sprzed kilku lat. Wibor na poziomie 4,00 czy 5,00% to przecież nie tak bardzo odległe czasy jak mogłoby się wielu wydawać.