Warszawa, dnia 17 maja 2013 r. Poz. 23. ZARZĄDZENIE Nr 10 MINISTRA TRANSPORTU, BUDOWNICTWA I GOSPODARKI MORSKIEJ. z dnia 16 maja 2013 r. - PDF Darmowe pobieranie\nDownload "Warszawa, dnia 17 maja 2013 r. Poz. 23. ZARZĄDZENIE Nr 10 MINISTRA TRANSPORTU, BUDOWNICTWA I GOSPODARKI MORSKIEJ. z dnia 16 maja 2013 r."\n1 Warszawa, dnia 17 maja 2013 r. Poz. 23 ZARZĄDZENIE Nr 10 MINISTRA TRANSPORTU, BUDOWNICTWA I GOSPODARKI MORSKIEJ z dnia 16 maja 2013 r. w sprawie tymczasowego ustalenia zakresu czynności Podsekretarzy Stanu oraz zakresu zastępowania Ministra na czas nieobecności Sekretarza Stanu Na podstawie art. 37 ust. 2 i 5 ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o Radzie Ministrów (Dz. U. z 2012 r. poz. 392) ustalam, co następuje: Podsekretarz Stanu Andrzej Massel (MAM): 1. 1) z upoważnienia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej, zwanego dalej Ministrem podejmuje decyzje i zajmuje stanowisko w sprawach kolejnictwa; 2) sprawuje merytoryczny nadzór nad realizacją zadań przez Departament Transportu Kolejowego (TK); 3) w imieniu Ministra sprawuje nadzór nad: a) Prezesem Urzędu Transportu Kolejowego, b) Instytutem Kolejnictwa; 4) wykonuje zadania Ministra w stosunku do Państwowej Komisji Badania Wypadków Kolejowych; 5) w imieniu Ministra reprezentuje Skarb Państwa w spółkach PKP SA i PKP PLK SA. 2. Podsekretarz Stanu Maciej Jankowski (MMJ): 1) z upoważnienia Ministra podejmuje decyzje i zajmuje stanowisko w sprawach: a) polityki transportowej,\n2 b) współpracy z Unią Europejską i organizacjami międzynarodowymi; c) transportu drogowego, d) lotnictwa; 2) odpowiada za: a) współpracę z Sejmem i Senatem, w tym odpowiada za bieżącą koordynację spraw parlamentarnych w Ministerstwie Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej, zwanym dalej Ministerstwem, b) koordynację procesu wdrażania prawa Unii Europejskiej do polskiego systemu prawnego, c) koordynację działalności legislacyjnej w Ministerstwie; 3) z upoważnienia Ministra: a) występuje o nadanie odznaczeń państwowych, b) nadaje i wręcza honorowe odznaki resortowe i udziela w tym zakresie dalszych pełnomocnictw; 4) reprezentuje Ministra w Komitecie do Spraw Europejskich oraz uczestniczy w posiedzeniach stałego komitetu Rady Ministrów; 5) sprawuje merytoryczny nadzór nad realizacją zadań przez: a) Departament Polityki Transportowej i Współpracy Międzynarodowej (TP), b) Departament Prawny (DP), c) Departament Transportu Drogowego (TD), d) Departament Lotnictwa (TL); 6) w imieniu Ministra sprawuje nadzór nad: a) Głównym Inspektorem Transportu Drogowego, b) Prezesem Urzędu Lotnictwa Cywilnego, c) Przedsiębiorstwem Państwowym Porty Lotnicze, d) Polską Agencją Żeglugi Powietrznej, e) Instytutem Transportu Samochodowego, f) Transportowym Dozorem Technicznym; 7) wykonuje zadania Ministra w stosunku do Państwowej Komisji Badania Wypadków Lotniczych. 3. Podsekretarz Stanu Patrycja Wolińska-Bartkiewicz (MPW): 1) z upoważnienia Ministra: a) podejmuje decyzje i zajmuje stanowisko w sprawach: 2\n3 wykorzystania środków z funduszy UE, związanych z przygotowaniem i wykonywaniem budżetu państwa w częściach, których dysponentem jest Minister, dróg i autostrad. b) pełni funkcję Sektorowego Urzędnika Zatwierdzającego dla projektów Funduszu Spójności w sektorze transport, c) pełni funkcję Pełnomocnika ds. Realizacji Projektów Phare pozostających w kompetencji Ministra; 2) wykonuje zadania Instytucji Pośredniczącej (IP) w zarządzaniu Funduszem Spójności ; 3) wykonuje zadania Instytucji Pośredniczącej (IP) w zarządzaniu Sektorowym Programem Operacyjnym Transport (SPOT); 4) wykonuje zadania Instytucji Pośredniczącej (IP) dla priorytetów transportowych Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko (POIiŚ); 5) wykonuje zadania Instytucji Zarządzającej dla Funduszu TENT; 6) sprawuje merytoryczny nadzór nad realizacją zadań przez: a) Departament Funduszy UE (DF), b) Departament Budżetu (DB), c) Departament Dróg i Autostrad (TA); 7) uczestniczy w posiedzeniach Komitetu Rady Ministrów do spraw Cyfryzacji; 8) prowadzi sprawy wynikające z podległości Centrum Unijnych Projektów Transportowych Ministrowi. 9) w imieniu Ministra sprawuje nadzór nad Generalnym Dyrektorem Dróg Krajowych i Autostrad oraz Instytutem Badawczym Dróg i Mostów. 4. Podsekretarz Stanu Anna Wypych Namiotko (MAW): 1) z upoważnienia Ministra podejmuje decyzje i zajmuje stanowisko w sprawach gospodarki morskiej oraz żeglugi śródlądowej; 2) nadzoruje merytorycznie realizację zadań przez Departament Transportu Morskiego i Bezpieczeństwa Żeglugi (GT); 3) w imieniu Ministra sprawuje nadzór nad: a) Dyrektorami Urzędów Morskich, b) Dyrektorami Urzędów Żeglugi Śródlądowej, c) Akademią Morską w Gdyni, d) Akademią Morską w Szczecinie, 3\n4 e) Instytutem Morskim w Gdańsku, f) Morską Służbą Poszukiwania i Ratownictwa, g) Izbą Morską w Gdańsku z siedzibą w Gdyni, h) Izbą Morską w Szczecinie, i) Odwoławczą Izbą Morską w Gdańsku z siedzibą w Gdyni; 4) wykonuje zadania Ministra w stosunku do Państwowej Komisji Badania Wypadków Morskich. Podsekretarz Stanu Piotr Styczeń (MPS): 5. 1) z upoważnienia Ministra podejmuje decyzje i zajmuje stanowisko w sprawach mieszkalnictwa i gospodarki nieruchomościami; 2) sprawuje merytoryczny nadzór nad realizacją zadań przez: a) Departament Mieszkalnictwa (BS), b) Departament Gospodarki Nieruchomościami (BN). Podsekretarz Stanu Janusz Żbik (MJZ): 6. 1) z upoważnienia Ministra podejmuje decyzje i zajmuje stanowisko w sprawach planowania i zagospodarowania przestrzennego na poziomie lokalnym oraz budownictwa; 2) sprawuje merytoryczny nadzór nad realizacją zadań przez: a) Departament Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa (BP), b) Departament Orzecznictwa I (BO I), c) Departament Orzecznictwa II (BO II); 3) w imieniu Ministra sprawuje nadzór nad: a) Głównym Inspektorem Nadzoru Budowlanego, b) Instytutem Techniki Budowlanej w Warszawie, c) Instytutem Gospodarki Przestrzennej i Mieszkalnictwa w Warszawie, d) Instytutem Rozwoju Miast w Krakowie Podsekretarze Stanu, każdy w zakresie określonym zarządzeniem, są upoważnieni, z zastrzeżeniem ust. 4 i 5, do załatwiania spraw w imieniu Ministra, w tym do przyjmowania interesantów w sprawach skarg i wniosków. 2. Podsekretarze Stanu, każdy w zakresie określonym zarządzeniem, w szczególności podpisują: 4\n5 1) korespondencję dotyczącą projektów dokumentów rządowych, w tym aktów normatywnych, kierowanych do konsultacji społecznych i na posiedzenia Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego; 2) upoważnienia do udziału przedstawicieli Ministra w posiedzeniach komisji sejmowych i senackich; 3) odpowiedzi na interpelacje, interwencje, zapytania i wystąpienia poselskie oraz na oświadczenia i wystąpienia senatorskie skierowane do Ministra; 4) korespondencję do Podsekretarzy Stanu i do Sekretarzy Stanu, w innych urzędach organów administracji publicznej; 5) korespondencję do organów administracji rządowej oraz organów administracji samorządowej i innych podmiotów publicznych. 3. Podsekretarze Stanu wykonują inne zadania określone przez Ministra, wynikające w szczególności z aktów wewnętrznych Ministra, wydanych na podstawie przepisów ustawy o Radzie Ministrów oraz innych ustaw. 4. Wydawanie decyzji administracyjnych, postanowień i zaświadczeń na podstawie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, udzielanie odpowiedzi na skargi przewidziane w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wnoszenie środków odwoławczych oraz innych pism procesowych w postępowaniach przed sądami administracyjnymi, powszechnymi oraz Sądem Najwyższym, a także pism przedsądowych w sprawach cywilnych i pism w postępowaniu egzekucyjnym wymaga odrębnego upoważnienia. 5. Złożenie przez Podsekretarzy Stanu oświadczenia woli w imieniu Ministra wymaga uprzedniego uzyskania pełnomocnictwa w formie prawem przewidzianej. 8. Podsekretarze Stanu nadzorują i monitorują wykonywanie zadań z zakresu kontroli zarządczej w nadzorowanych komórkach organizacyjnych Ministerstwa i jednostkach w działach administracji rządowej, którymi kieruje Minister. 9. Podsekretarz Stanu przed podjęciem rozstrzygnięcia w sprawie, którą mogą być zainteresowani inni członkowie Kierownictwa Ministerstwa, uzgadnia projekt tego rozstrzygnięcia z właściwymi w sprawie Podsekretarzami Stanu. W przypadku rozbieżności stanowisk sprawę rozstrzyga Minister. 10. Do wyłącznej kompetencji Ministra zastrzegam: 1) akceptowanie projektów założeń do projektów ustaw, projektów ustaw, rozporządzeń i uchwał Rady Ministrów oraz projektów strategii, programów i polityk, kierowanych 5\n6 przez Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej do konsultacji społecznych i uzgodnień międzyresortowych; 2) podpisywanie: a) rozporządzeń Ministra oraz rozporządzeń wydawanych wspólnie z innymi ministrami lub w porozumieniu z Ministrem, b) aktów normatywnych innych niż wymienione w lit. a, w szczególności zarządzeń i innych aktów wewnętrznych Ministra, c) korespondencji kierowanej do Prezydenta RP, Marszałków Sejmu i Senatu RP, Prezesa Rady Ministrów, Prezesa i Wiceprezesów Najwyższej Izby Kontroli, Prezesa Trybunału Konstytucyjnego, Przewodniczącego Trybunału Stanu, Prezesa Narodowego Banku Polskiego, Rzecznika Praw Obywatelskich, Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji oraz korespondencji do innych członków Rady Ministrów i wojewodów w sprawach o szczególnym znaczeniu dla działów administracji rządowej, którymi kieruje Minister; 3) występowanie do Prezesa Rady Ministrów o powołanie lub odwołanie z określonych stanowisk lub funkcji; 4) powoływanie i wyznaczanie, a także odwoływanie i cofanie wyznaczenia na określone stanowiska lub funkcje, w ramach właściwości wynikającej z obowiązujących przepisów; 5) dokonywanie czynności z zakresu prawa pracy wobec pracowników Gabinetu Politycznego Ministra. 1. Ministrowi podlegają: 11. 1) pełnomocnik ds. ochrony informacji niejawnych w Ministerstwie; 2) kierownik komórki audytu wewnętrznego w Ministerstwie; 3) rzecznik prasowy. 2. Minister nadzoruje realizację zadań przez: 1) Gabinet Polityczny Ministra (MGP); 2) Biuro Ministra (BM); 3) Departament Kontroli, w tym pion audytu wewnętrznego (DK); 4) Sekretariat Krajowej Rady Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego (TRD). 12. Zakres zastępowania Ministra przez Podsekretarza Stanu Macieja Jankowskiego podczas nieobecności Ministra obejmuje wszystkie sprawy, w których właściwy jest Minister, z wyjątkiem wymienionych w 10 pkt 3-5 oraz udzielania upoważnień i pełnomocnictw, o których mowa w 7 ust. 4 i\n7 1. W przypadku nieobecności: 1) Podsekretarza Stanu Andrzeja Massela sprawy, o których mowa w 1, prowadzi Podsekretarz Stanu Anna Wypych-Namiotko; 2) Podsekretarza Stanu Macieja Jankowskiego sprawy, o których mowa w 2, prowadzi Podsekretarz Stanu Patrycja Wolińska-Bartkiewicz; 3) Podsekretarza Stanu Patrycji Wolińskiej-Bartkiewicz sprawy, o których mowa w 3, prowadzi Podsekretarz Stanu Andrzej Massel; 4) Podsekretarza Stanu Anny Wypych-Namiotko sprawy, o których mowa w 4, prowadzi Podsekretarz Stanu Patrycja Wolińska-Bartkiewicz; 5) Podsekretarza Stanu Piotra Stycznia sprawy, o których mowa w 5, prowadzi Podsekretarz Stanu Janusz Żbik; 6) Podsekretarza Stanu Janusza Żbika sprawy, o których mowa w 6, prowadzi Podsekretarz Stanu Piotr Styczeń. 2. W przypadku nieobecności Podsekretarza Stanu zastępującego innego Podsekretarza Stanu, decyzję o zastępstwie podejmuje Minister. 3. Biuro Ministra zawiadamia komórki organizacyjne Ministerstwa oraz zainteresowane jednostki organizacyjne o nieobecnościach Podsekretarzy Stanu oraz o zastępstwach, w przypadkach określonych w ust W czasie nieobecności Sekretarza Stanu nie stosuje się zarządzenia Nr 68 Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 18 grudnia 2012 r. w sprawie ustalenia zakresu czynności Sekretarza i Podsekretarzy Stanu oraz zakresu zastępowania Ministra przez Sekretarza Stanu w Ministerstwie Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej (Dz. Urz. MTBiGM poz. 87). 15. Zarządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia. MINISTER TRANSPORTU, BUDOWNICTWA I GOSPODARKI MORSKIEJ S. Nowak 7\nMINISTRA ENERGII. Warszawa, dnia 6 lipca 2018 r. Poz. 13. ZARZĄDZENIE MINISTRA ENERGII 1) z dnia 5 lipca 2018 r.\nDZIENNIK URZĘDOWY MINISTRA ENERGII Warszawa, dnia 6 lipca 2018 r. Poz. 13 ZARZĄDZENIE MINISTRA ENERGII 1) z dnia 5 lipca 2018 r. w sprawie ustalenia podziału pracy w Kierownictwie Ministerstwa Energii


Wypożyczalnia sprzętu zimowego: Jak wybrać najlepszą formę opodatkowania - Podatki - PIT, CIT, VAT, Ulgi podatkowe - Najnowsze informacje podatkowe - GazetaPrawna.pl -\ngazetaprawna.plPodatkiWypożyczalnia sprzętu zimowego: Jak wybrać najlepszą formę opodatkowania\nWypożyczalnia sprzętu zimowego: Jak wybrać najlepszą formę opodatkowania\nautor: Przemysław Molik02.12.2011, 07:49; Aktualizacja: 02.12.2011, 07:52\nOsoba, która otworzy wypożyczalnię sprzętu zimowego, wybiera sposób opodatkowania.\nSezon sportów zimowych zbliża się wielkimi krokami. Wiele osób w czasie zimy decyduje się na prowadzenie działalności m.in. w zakresie wynajmu sprzętu zimowego. Katarzyna Ryszard, radca prawny i doradca podatkowy w Kancelarii Peter Nielsen, mówi, że w celu wyboru formy opodatkowania należy wziąć pod uwagę rodzaj działalności, jej rozmiar oraz wysokość spodziewanych przychodów i kosztów.\nJeśli podatnik przed uruchomieniem działalności poniósł znaczne wydatki np. na zakup wielu par nart, butów, kijów narciarskich czy łyżew albo sanek, które będzie następnie wypożyczał, powinien rozważyć wybór opodatkowania na zasadach ogólnych, tj. według skali podatkowej (18 proc. albo 32 proc. w zależności od poziomu przychodów) albo podatkiem liniowym (19 proc.). Będzie to o tyle korzystne, że umożliwi mu odliczenie poniesionych kosztów, a także wydatków na konieczne bieżące serwisowanie zużywającego się sprzętu. Ponadto gdy podatnikowi się nie powiedzie i w początkowym okresie działalności i poniesie stratę, to nie będzie musiał płacić podatku.\nPodatnik musi jednak pamiętać, że rozliczenie na zasadach ogólnych wymaga bieżącego odprowadzania zaliczek na podatek dochodowy oraz prowadzenia księgi przychodów i rozchodów. Uproszczone rozliczenie podatkowe możliwe jest przy opodatkowaniu na zasadzie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.\n– W takim przypadku podatek oblicza się od przychodu, czyli koszty nie będą miały wpływu na wysokość podatku – mówi Katarzyna Ryszard.\nWedług niej w związku z tym, że wypożyczanie sprzętu narciarskiego jest działalnością usługową, to stawka ryczałtu wynosi 8,5 proc. przychodów. Podatek w tej formie należy uiszczać co do zasady co miesiąc i to nawet w przypadku ponoszenia straty.\nTagi:ryczałt, prawo podatkowe\nJak opodatkować usługi bycia mikołajem


Ogrodzenia Farmerskie - Strona 2 z 2 - ogrodzeniafarmerskie.pl\nW zagrodach możemy natknąć się na różnego rodzaju ogrodzenia padoków. Niestety w większości stajni o wyborze materiału wykorzystanego do ogrodzenia wybiegów decyduje budżet. Warto jednak zwrócić uwagę nie tylko na koszt budowy ogrodzenia, ale także koszty ich eksploatacji. (więcej…)\nPrzez akte, 7 lat temu\nOgrodzenia PCV zagród i pastwisk\nOgrodzenia farmerskie z plastiku ze względu na swoją funkcjonalność mają bardzo wiele zastosowań. Świetnie nadają się nie tylko jako plastikowe ogrodzenia dla koni ale mogą stanowić także ciekawe ogrodzenie domu, zagrody czy pastwiska dla zwierząt. (więcej…)\nKonie to ruchliwe zwierzęta, które uwielbiają przestrzeń. Dlatego, aby konie wybiegać się na padoku nie robiąc sobie przy tym krzywdy należy przestrzegać pewnych, zdroworozsądkowych zasad przy wyborze ogrodzenia dla koni. My proponujemy ogrodzenia PCV. (więcej…)


Dobry instruktor nauki jazdy nie tylko wyróżnia się dużą wiedzą, ale także potrafi stworzyć przyjazne warunki podczas szkolenia. Niski poziom kultury osobistej instruktora jest czynnikiem niedopuszczalnym w kontakcie z kursantem. »\nTrybunał Konstytucyjny stwierdził, że pomoc państwa dla osób niepełnosprawnych zdających egzamin na prawo jazdy jest dalece niewystarczająca. Co konkretnie sędziowie trybunału uznali a niekonstytucyjne? »\nKierowcy służb mundurowych nie będą już musieli kończyć dodatkowych kursów dla kierujących pojazdami uprzywilejowanymi. Takie szkolenie przechodzą już w ramach kursów wewnętrznych. »\nMinisterstwo Infrastruktury i Rozwoju zadeklarowało, że odtajni bazę pytań egzaminacyjnych na prawo jazdy. Kiedy to zrobi? Co jest przyczyną takiej decyzji? »\nEgzamin praktyczny na prawo jazdy będzie mógł zostać przeprowadzony przy użyciu pojazdu z ośrodka szkolenia pojazdów, w którym kursant brał lekcje nauki. Nowe przepisy weszły w życie 24 sierpnia 2014 roku. »\n1 lipca 2014 roku poszerzono bazę pytań egzaminacyjnych na prawo jazdy. Nowa lista zawiera ich nie 1800 a prawie 2500. Czy zakres materiału do nauki również się zwiększył? »\nNowa lista pytań na egzamin teoretyczny na prawo jazdy ma być znacznie większa od obecnej. Czy nadal będzie skrywana w tajemnicy? »


EK 01.10.2020 10:32\nStosunek przerywany a antykoncepcja\nSporo par, zwłaszcza młodych, którym sytuacja ekonomiczna nie pozwala jeszcze na założenie rodziny bądź na przeszkodzie temu stoją kwestie światopoglądowe, nie chce dzieci. Nie wszyscy jednak decydują się na tradycyjne metody antykoncepcyjne i wolą spróbować czegoś w ich mniemaniu prostszego, a zarazem w pełni naturalnego. Wbrew pozorom i przekonaniom licznej grupy ludzi, stosunek przerywany nie zapewnia stuprocentowego ''bezpieczeństwa'' podczas seksu, niosąc ze sobą dużo więcej minusów niż plusów.\nCo to jest stosunek przerywany? Jak sama nazwa wskazuje, polega on na świadomym przerywaniu zbliżenia, by mężczyzna mógł wyjąć penisa z pochwy kobiety tuż przed wytryskiem. Zwykle ma to na celu zapobieganie zapłodnieniu i zajściu w ciążę. Przy tego rodzaju praktyce bardzo istotne jest doświadczenie i refleks partnera, ponieważ bez tego manewr może się zwyczajnie nie udać. Przeszkodą w przerwaniu stosunku w odpowiednim momencie może więc być niewielka wprawa mężczyzny lub przesadne pobudzenie oraz podniecenie. Partner musi się bowiem odznaczać dużą samokontrolą, żeby nie spóźnić się z decyzją.\nNiektórzy decydują się na stosunek przerywany, jednocześnie korzystając z prezerwatywy. To może zwiększyć skuteczność antykoncepcji, ponieważ prezerwatywa daje od 97 do 98 proc. pewności, że kobieta nie zajdzie w ciążę. Należy jednak zwrócić wówczas uwagę, czy nie jest ona uszkodzona i czy nie zsunęła się w trakcie wycofywania penisa z dróg rodnych. Mimo wszystko, osobom wybierającym prezerwatywy poleca się raczej rezygnację ze stosunku przerywanego, by nie powodować dodatkowego stresu związanego z mało komfortowym sposobem uprawiania seksu.\nStosunek przerywany w dni płodne: czym to grozi?\nChoć znaczna część osób decydujących się na seks wie, na czym polega stosunek przerywany, nie każdy wie, jakie niesie za sobą konsekwencje. Szczególnie ryzykowny może się okazać stosunek przerywany w dni płodne. To właśnie wtedy ryzyko zajścia w ciążę jest największe, a skoro ta metoda wykazuje bardzo niską skuteczność antykoncepcyjną w ogóle, tym bardziej nie warto ryzykować zwłaszcza w tym okresie.\nPlemniki, wbrew ogólnemu przekonaniu, nie znajdują się wyłącznie w ejakulacie, ale także preejakulacie. To drugie stanowi substancję, która także pochodzi z penisa, ale pojawia się, gdy mężczyzna jest silnie pobudzony i następuje u niego erekcja. Jednocześnie preejakulat pojawia się jeszcze przed samym wytryskiem. Z tego powodu plemniki mogą dotrzeć do dróg rodnych kobiety jeszcze nim dojdzie do ejakulacji. Ponadto, nawet przy bardzo regularnym cyklu miesiączkowym, kobieta nie ma stuprocentowej pewności, czy rzeczywiście obecnie nie ma dni płodnych (do zaburzenia cyklu może dojść chociażby na skutek stresu, zmian zachodzących w życiu kobiety czy choroby). Jednocześnie nigdy nie ma gwarancji, że mężczyzna zdąży na czas wycofać członka z pochwy.\nStosunek przerywany – wady i zalety takiego rozwiązania\nJeśli chodzi o stosunek przerywany, zalety tego rozwiązania nie są zbyt liczne. Do dzisiaj wiele par wierzy jednak w wysoką skuteczność tej metody, a także docenia fakt, że nie powoduje ono żadnych skutków ubocznych. Zwolennicy wskazują też, że za tę metodę antykoncepcji nie trzeba płacić. Inna sprawa, że jeśli akurat w danym przypadku okaże się nieskuteczna, do nieplanowanego i na pewno sporego wydatku dojdzie około dziewięciu miesięcy później. Stosunek przerywany jest także często wybierany przez osoby przeciwne antykoncepcji hormonalnej jako naturalna metoda zapobiegania zajściu w ciążę. Niektórzy za zaletę uważają też to, że teoretycznie stosunek przerywany pozwala na współżycie seksualne w dowolnym dniu, bez konieczności kontrolowania dni płodnych u kobiety.\nWady stosunku przerywanego są akurat dużo liczniejsze. Przede wszystkim, stosowanie tego rozwiązania regularnie wiąże się zwykle z ogromnym stresem dla obojga partnerów. W konsekwencji może to często prowadzić do nerwic i zaburzeń na tle seksualnym. Kobiety mogą uskarżać się na brak orgazmu, a obie strony mogą doświadczyć z tego powodu depresji. Zdarza się także, iż u mężczyzn dochodzi do przerostu gruczołu krokowego, a nawet impotencji. U kobiet mogą się ponadto pojawić dolegliwości związane z bólem w okolicy miednicy mniejszej. Warto też zauważyć, że stosunek przerywany nie uchroni przed przenoszeniem się chorób wenerycznych.\nCo istotne, skuteczność poszczególnych metod antykoncepcyjnych sprawdza się przy pomocy wskaźnika Pearla. W przypadku stosunku przerywanego wynosi on 15-28. Oznacza to, że w ciągu roku na 100 kobiet stosujących to rozwiązanie od 15 do 28 zajdzie w nieplanowaną ciążę.\nZobacz też: Czy można zajść w ciążę podczas okresu? Kiedy jest to możliwe?


Promocje z 2022-06-20 - Łowcy Gier\nPromocje z 2022-06-20\nOUTRIDERS - 3 dni darmowej gry na Steam\nPrzez najbliższe 3 dni wszyscy użytkownicy platformy Steam mogą testować za darmo grę OUTRIDERS. Tytuł będzie dostępny bezpłatnie do 23 czerwca, do godziny 19:00.\nOUTRIDERS – graj za darmo do 23 czerwca, do godziny 19:00\nZobacz oferty na pre-order OUTRIDERS WORLDSLAYER\nSummer Sale 2022 w Oculus Store - promocje na gry Oculus Quest\nW sklepie Oculus Store wystartowała Letnia Wyprzedaż. W ramach Summer Sale 2022 w niższych cenach możecie zakupić wybrane gry na gogle wirtualnej rzeczywistości Oculus Quest oraz Oculus Quest 2, w tym Resident Evil 4 za 159,23 zł.\nAfter the Fall – $27.99 (123,81 zł)\nArizona Sunshine – $27.99 (123,81 zł)\nMoss – $20.99 (92,88 zł)\nPistol Whip – $20.99 (92,88 zł)\nResident Evil 4 – $35.99 (159,26 zł)\nSUPERHOT VR – $17.99 (79,59 zł)\nVader Immortal Pack – $20.99 (92,88 zł)\nZobacz pozostałe 60 promocji\nKontroler Sony DualSense + Gran Turismo 7 na PS5 za 399 zł w Media Markt\nW ofercie sklepu Media Markt pojawił się nowy zestaw zawierający kontroler Sony DualSense w kolorze Midnight Black oraz grę Gran Turismo 7 w cenie 399 zł. Tytuł dostępny jest w wersji na konsolę PlayStation 5.\nKontroler Sony DualSense + Gran Turismo 7 (PS5) – 399 zł\nArmor of Heroes na Steam za darmo na oficjalnej stronie CoH-Development\nNa oficjalnej stronie CoH-Development, stworzonej dla społeczności Company of Heroes, możecie odebrać Armor of Heroes za darmo. Wystarczy, że zalogujecie się na swoje konto Relic, połączycie je z profilem Steam i zezwolicie firmie SEGA na aktywację gry.\nArmor of Heroes – za darmo\nZobacz szczegóły aktywacji\nLEGO Gwiezdne Wojny: Saga Skywalkerów na PC za 131,38 zł, Deluxe Edition za 162,52 zł w Kinguinie\nW ofercie cyfrowego sklepu Kinguin pojawiła się promocja na LEGO Gwiezdne Wojny: Saga Skywalkerów. Tytuł w wersji na PC dostępny jest w historycznie najniższej cenie 131,38 zł. Tanio zakupicie też edycję Deluxe.\nLEGO Gwiezdne Wojny: Saga Skywalkerów – 131,38 zł z kodem GGDEALS10\nLEGO Gwiezdne Wojny: Saga Skywalkerów Deluxe Edition – 162,52 zł z kodem GGDEALS10\nZestaw Genesis Cobalt 330 tanio w Morele.net – klawiatura, mysz, słuchawki i podkładka za 148 zł\nW internetowym sklepie Morele.net możecie wykorzystać specjalny kod zniżkowy i zakupić tanio Genesis Cobalt 330. Za zestaw zawierający klawiaturę, mysz, słuchawki i podkładkę zapłacicie jedyne 148 zł.\nGenesis Cobalt 330 4w1 – 148 zł z kodem SCHOOL22\nOferta Dnia na Steam - Farm Manager 2021 za 48,23 zł\nW ramach oferty dnia na Steam zakupicie taniej Farm Manager 2021 oraz Patron.\nFarm Manager 2021 – 48,23 zł\nFarm Manager 2021 – DLC Bundle – 64,80 zł\nPatron – 35,99 zł\nPatron Supporter Bundle – 58,88 zł\nPatron Ultimate Bundle – 72,46 zł\nW internetowym sklepie RTV Euro AGD możecie skorzystać z oferty Hity Dnia i zakupić tanio Trust GXT 833 Thado TKL. Membranowa klawiatura gamingową kosztuje w promocji 49,99 zł.\nTrust GXT 833 Thado TKL – 49,99 zł z kodem HD200622\nTotal War: WARHAMMER III + Ogre Kingdoms na PC już za 97,97 zł w Eneba\nTanie Total War: WARHAMMER III na PC dostępne jest w ofercie sklepu Eneba. Po wykorzystaniu kodu rabatowego, za podstawową wersję gry wraz z dodatkiem Ogre Kingdoms zapłacicie 97,97 zł.\nTotal War: WARHAMMER III + Ogre Kingdoms Race Pack DLC – 21,06€ (97,97 zł) z kodem nq107GGD\nRed Hot Sale w Fanatical - prawie 7000 promocji na gry PC\nW cyfrowym sklepie Fanatical wystartowała nowe wydarzenie – Red Hot Sale. W ramach wyprzedaży w promocyjnych cenach dostępnych jest niemal 7000 gier na PC. Przez najbliższe dwa tygodnie będziecie mogli skorzystać też ze specjalnych ofert Red Hot Flesh Deals, które zmieniają się co 24 godziny.\nRed Hot Flash Deals w Fanatical:\nCore Keeper – 8,70€ (40,44 zł)\nNi no Kuni Wrath of the White Witch Remastered – 8,74€ (40,63 zł)\nZobacz wszystkie 1000 wyróżnionych ofert\nPonad 550 promocji w Nintendo eShop – FIFA 22 na Nintendo Switch za mniej niż 45 zł\nRozpoczęła się nowa wyprzedaż w Nintedo eShop w ramach której zakupicie ponad 550 geir na Nintendo Switch taniej. W niższych cenach dostępne są takie tytuły jak FIFA 22, Need for Speed™ Hot Pursuit Remastered oraz seria Deponia.\nAER Memories of Old – 8,00 zł\nBLACKSAD: Under the Skin – 40,00 zł\n❤ FIFA 22 Nintendo Switch Legacy Edition – 44,97 zł\n❤ Ghosts 'n Goblins Resurrection – 82,50 zł\n❤ Need for Speed™ Hot Pursuit Remastered – 35,98 zł\nState of Mind – 6,99 zł\n❤ Syberia 1 & 2 – 10,43 zł\nSony rezygnuje z kart podarunkowych PlayStation Plus. Czy to koniec taniego PS+?\nZ oferty RTV Euro AGD zostały usunięte karty pre-paid na PlayStation Plus. Zmiany są podyktowane zbliżającą się polską premierą abonamentów PS Plus Extra i Premium. Możliwe, że to zapowiedź końca tanich doładowań PS+.\nNintendo Direct poświęcony Xenoblade Chronicles 3 odbędzie się jeszcze w tym tygodniu\nNintendo zapowiedziało nową konferencję skupiającą się na nadchodzącym jRPGu. Nintendo Direct poświęcony Xenoblade Chronicles 3 zostanie opublikowany już za dwa dni, 22 czerwca o godzinie 16:00 i potrwa ok. 20 minut.\nFlashback za darmo w GOG.com (akt.)\nKolejna darmówka została przedwcześnie zdradzona przez billbil-kuna. Tydzień rozpoczniemy grą Flashback za darmo, która będzie dostępna w sklepie GOG.com jeszcze dzisiaj (20.06) o godzinie 15:00.\nFlashback PC – za darmo\nElden Ring na PC za 175,59 zł w CDKeys – najtaniej od dnia premiery!\nSklep CDKeys rozpoczął promocję na Elden Ring w wersji na komputery osobiste. Gra kosztuje 175,59 zł i aktualnie jest to najlepsza oferta na rynku, a także historycznie najniższa cena od dnia premiery.\nElden Ring PC – 175,59 zł\nHalo Infinite Steelbook Edition na konsole Xbox za 148,60 zł w Amazon ES\nPromocja na Halo Infinite Steelbook Edition pojawiła się w hiszpańskim sklepie Amazon. Limitowane wydanie gry na konsole Xbox One i Xbox Series X kosztuje 148,60 zł.\nHalo Infinite Steelbook Edition XO / XSX – 31,92 € (148,60 zł)\nGod of War na PC za niecałe 133 zł w K4G\nKorzystając z kodu zniżkowego w sklepie K4G zakupicie tanio God of War w wersji na komputery osobiste. Gra jest zoptymalizowana do działania na Steam Decku.\nGod of War Europe Steam CD Key – EUR 28.53 (132,98 zł) z kodem LOWCY8OFF\nBezprzewodowe słuchawki ANC Sony WH-1000XM5 za 1496 zł w Amazon IT\nWłosy oddział sklepu Amazon rozpoczął promocję na Sony WH-1000XM5. Bezprzewodowe słuchawki z technologią ANC (aktywna redukcja hałasu) kosztują 1495,67 zł. Według Ceneo w polskich sklepach ceny sprzętu zaczynają się od 1999 zł.\nSony WH-1000XM5 – 320,49 € (1495,67 zł)\nPromocje na gry pudełkowe w RTV Euro AGD – Rainbow Six Extraction oraz LEGO Gwiezdne Wojny: Saga Skywalkerów taniej\nŁowcy, wiemy jak bardzo cenicie sobie promocje na gry pudełkowe – zarówno na PC, jak i konsole – dlatego specjalnie dla Was przejrzeliśmy ofertę sklepu RTV Euro AGD i wybraliśmy najlepsze oferty promocyjne. W niższych cenach kupicie m.in. Rainbow Six Extraction oraz LEGO Gwiezdne Wojny: Saga Skywalkerów.\nLEGO Gwiezdne Wojny: Saga Skywalkerów PS4 / PS5 – 189 zł\n❤ Tom Clancy’s Rainbow Six Extraction – Edycja Deluxe PS4 / PS5 – 79 zł\n❤ Tom Clancy’s Rainbow Six Extraction – Edycja Deluxe PS5 – 79 zł\n❤ Riders Republic – Edycja Gold XO / XSX – 159 zł\n❤ SIFU – Edycja Deluxe PC – 139 zł\nLEGO Gwiezdne Wojny: Saga Skywalkerów Switch – 189 zł\nZobacz więcej ofert na gry pudełkowe\nDisney+ oficjalnie w Polsce! Skorzystaj z promocji i zaoszczędź 15% na abonamencie\nW końcu się doczekaliśmy – usługa Disney+ jest oficjalnie dostępna w Polsce! Każda zainteresowana osoba na terenie naszego kraju może już bez przeszkód korzystać z filmowo-serialowej oferty Disneya 🙂 Dodatkowo, w ramach aktualnie trwającej promocji, cena subskrypcji została obniżona o 15%.\n1 miesiąc Disney+ – 28,99 zł\n12 miesięcy Disney+ – 289,90 zł\nKlawiatura mechaniczna SPC GEAR GK630K RGB (Kailh Brown) za 179 zł w Media Expert\nW sklepie Media Expert po skorzystaniu z kodu zniżkowego zakupicie tanio klawiaturę mechaniczną SPC GEAR GK630K RGB z przełącznikami Kailh Brown.\nKlawiatura SPC GEAR GK630K Kailh Brown RGB – 179 zł z kodem MLO200622\nKonsola Nintendo Switch OLED Model za 1699 zł w Morele.net\nKorzystając ze specjalnego kodu zniżkowego w internetowym sklepie Morelet.net kupicie taniej Nintendo Switch OLED Model. Konsola kosztuje 1699 złotych.\nNintendo Switch OLED Model White – 1699 zł z kodem SCHOOL22\nSea of Thieves na PC i konsole Xbox za 47,45 zł w Amazon UK\nW brytyjskim sklepie Amazon dostępne jest promocja na Sea of Thieves. Klucz z grą na PC i konsole Xbox kosztuje 47,45 zł.\nSea of Thieves Standard | Xbox/Win 10 – Download Code – £8.75 (47,45 zł)\nAutor: Noir, 33 minuty temu


27. Korekta mojej motywacji do spełniania obowiązków | EWANGELIA O ZSTĄPIENIU KRÓLESTWA\n27. Korekta mojej motywacji do spełniania obowiązków\nAutorstwa Xia Yu, Chiny\nRok temu w czerwcu wybrano mnie na przywódczynię. Byłam podekscytowana i wierzyłam, że bracia i siostry muszą mieć o mnie dobre zdanie, a ponieważ dostałam tyle głosów, na pewno jestem lepsza od innych. Powtarzałam sobie, że muszę ciężko pracować wypełniając swoje obowiązki, żeby bracia i siostry dostrzegli moje kompetencje. Na początku nie orientowałam się w pracy kościoła, więc zawsze uważnie słuchałam i wszystko zapamiętywałam, pracując z siostrą, która była dużo bardziej doświadczona. Ciągle myślałam: „Skoro jestem przywódczynią kościoła, muszę dobrze pracować i coś osiągnąć, żeby spełnić oczekiwania. Nie mogę słynąć z tego, że nic nie robię i zależy mi tylko na korzyściach wynikających z mojego statusu. Przecież straciłabym twarz”. Zastanawiałam się też, jak najlepiej spełniać swoje obowiązki. Stałam przed braćmi i siostrami całego kościoła, a niektórzy z nich spełniali swoje obowiązki od wielu lat i rozumieli więcej zasad prawdy niż ja. Co pomyślą o mnie, jeśli spróbuję pomóc im rozwiązać problemy, a nie będę umiała dotrzeć do ich źródła i pokazać im ścieżki praktykowania? Czy pomyślą, że jestem niekompetentna, że nie nadaję się na przywódczynię? Czułam, że jako przywódczyni muszę omawiać lepiej niż oni i nie tracić czasu, tylko bezzwłocznie poznać prawdę. Kiedy bracia i siostry napotkają problemy, będę gotowa, by pomóc im je rozwiązać. Wtedy zobaczą, że posiadam nieco rzeczywistości prawdy i jestem dobrą przywódczynią. Więc poza codziennym spełnianiem obowiązków w kościele, w każdej wolnej chwili czytałam słowa Boga. Mój grafik był zawsze wypełniony po brzegi i choć, szykując się do snu, inne siostry przypominały mi: „Robi się późno, powinnaś się przespać”, nigdy nie czułam zmęczenia i często pracowałam do późna w nocy. Wkładałam dużo wysiłku w przygotowania, ale nadal nie czułam się pewnie w czasie zgromadzeń.\nPewnego wieczoru siostra, z którą pracowałam, powiedziała, że urządzamy zgromadzenie dla grupy ewangelizacyjnej. Byłam bardzo zdenerwowana. Pomyślałam: „Bracia i siostry w tej grupie są wierzącymi już od dawna, a ja jestem nową przywódczynią. Nie do końca rozumiem, z jakimi problemami i trudnościami zmagają się w pracy ewangelizacyjnej. Jeśli wspomną o sprawach, do których nie umiem się odnieść, to czy pomyślą, że się nie sprawdzam? Czy nie zniszczy to mojego wizerunku? Nie, lepsze są przygotowania w ostatniej chwili niż żadne, więc powinnam wyposażyć się w odpowiednie prawdy”. Ponieważ jednak w tak krótkim czasie nie mogłam wszystkiego zrozumieć, czułam niepokój. Przebiegałam wzrokiem mnóstwo tekstów na komputerze, co chwilę zaczynając czytać następny. Miałam kompletny mętlik w głowie i niczego nie rozumiałam – w końcu położyłam się spać. Następnego dnia w czasie zgromadzenia patrzyłam, jak siostra, z którą pracowałam, rozmawia z innymi o prawdzie, pomagając im rozwiązywać problemy z szerzeniem ewangelii, a ja nie miałam pojęcia, co powiedzieć. Czułam się bardzo nieswojo. Myślałam: „Jeśli zupełnie nic nie powiem, czy nie pomyślą, że jestem przywódczynią tylko z nazwy? Powinnam się odezwać. Część sióstr już mnie zna, więc czy teraz rozmowy ze mną jako przywódczynią nie powinny być bardziej wnikliwe? Inaczej co o mnie pomyślą? Powiedzą, że się nie nadaję?”. Próbowałam przypomnieć sobie doświadczenia, którymi mogłabym się podzielić, ale im bardziej się denerwowałam, tym bardziej byłam skołowana. Brakowało mi słów. Nie chciałam, żeby ktokolwiek zauważył, że nie mam nic do powiedzenia, więc uważnie słuchałam słów mojej partnerki i gdy skończyła, zasadniczo streściłam wszystko, co powiedziała. W ten sposób chciałam pokazać, że moje omówienie i zrozumienie jest lepsze niż jej, aby wszyscy zobaczyli, że sobię radzę i nadaję się do roli przywódczyni. Doskonale wiedziałam, że przywłaszczam sobie interpretację mojej partnerki. Zdawałam sobie sprawę, że zachowałam się podle. Po zgromadzeniu czułam straszną pustkę w sercu: wiedziałam, że wszyscy ludzie, wydarzenia i rzeczy, z którymi się stykam, są dziełem Boga, ale nie miałam pojęcia, jak ich doświadczać. Niczego się nie nauczyłam. Czułam się z tym strasznie i trochę żałowałam, że się tego podjęłam. Przez kilka następnych dni czułam jakby duży ciężar na barkach – byłam skołowana i nie mogłam głęboko odetchnąć. Napotykałam problemy w kościele i nie umiałam sobie z nimi poradzić, co sprawiało mi ból. Modliłam się: „Boże, chcę dobrze spełniać swoje obowiązki, ale zawsze czuję, że się nie nadaję. Nie wiem, co robić. Wskaż mi, jak mam poznać siebie i uwolnić się od tego stanu”.\nPorozmawiałam szczerze z moją partnerką i wyznałam, co czuję. Dała mi do przeczytania fragment słów Boga z teksu „Aby pokonać własne złe skłonności, należy mieć konkretną ścieżkę praktyki”. „U wszystkich skażonych istot ludzkich widoczny jest pewien problem: otóż kiedy są szeregowymi braćmi i siostrami pozbawionymi statusu, nie zadzierają nosa w relacjach i rozmowach z innymi ludźmi ani też nie przybierają pewnego szczególnego tonu czy stylu wysławiania się. Są po prostu zwyczajni i normalni i nie muszą stroić się w cudze piórka. Nie odczuwają wówczas żadnej psychicznej presji i potrafią otwarcie i prosto z serca rozmawiać we wspólnocie. Są przystępni i nietrudno wejść z nimi w relację, przez co inni mają poczucie, że to bardzo dobrzy ludzie. Jednak kiedy tylko osiągną status, stają się napuszeni, jakby byli poza zasięgiem. Mają poczucie, że należy im się szacunek, że nie są ulepieni z tej samej gliny co zwykli ludzie. Patrzą na zwykłych ludzi z góry i przestają otwarcie rozmawiać z innymi. Dlaczego nie potrafią już zdobyć się na otwartą rozmowę? Uważają, że mają teraz wyższą pozycję i są przywódcami. Myślą przy tym, że przywódcy muszą mieć określony wizerunek, być nieco bardziej wyniośli od zwykłych ludzi, mieć lepszą postawę i umieć brać na siebie większą odpowiedzialność. Sądzą też, że w porównaniu ze zwykłymi ludźmi przywódcy muszą mieć więcej cierpliwości, potrafić więcej cierpieć i ponosić więcej kosztów dla Boga oraz umieć się oprzeć każdej pokusie. Są nawet zdania, że przywódcy nie mogą płakać, choćby umarło nie wiem ilu członków ich rodziny, a jeśli już nie mogą powstrzymać łez, to powinni płakać w poduszkę, tak by nikt nie dostrzegł w nich żadnych niedociągnięć, wad czy słabości. Uważają nawet, że przywódcy nie mogą pokazać po sobie zniechęcenia i że należy ukrywać wszelkie takie stany. Są przekonani, że tak właśnie powinien zachowywać się człowiek mający pewną pozycję” („Zapisy wypowiedzi Chrystusa dni ostatecznych”). Ten fragment wstrząsnął mną. Słowa Boga obnażyły mój stan! Czemu tak bardzo chciałam być bezbłędna na każdym zgromadzeniu? Czym się tak stresowałam? Było tak, ponieważ chciałam podnieść swoją rangę. Odkąd zostałam przywódczynią, czułam, że mam pozycję i status, więc byłam kimś innym niż wcześniej. Jako przywódczyni myślałam, że muszę strzec wizerunku przywódcy, być bardziej kompetentna i o szczebel wyższej niż inni. Moje omówienia musiały być bardziej wnikliwe, powinnam lepiej widzicieć istotę problemów, a także rozwiązywać problemy braci i sióstr z wejściem w życie. Czułam, że muszę się wyróżniać w czasie każdego zgromadzenia, bez względu na grupę, w której akurat byłam, że to jedyny sposób, by być godną swojej pozycji. Po przyjęciu tego zadania mówiłam i działałam zawsze dla dobra swego stanowiska. Tak naprawdę miałam wiele braków, ale chciałam to ukryć, udając wyniosłość, a nawet zachowując się perfidnie i próbując skraść oświecone omówienia mojej partnerki, by inni mnie podziwiali. Całymi dniami rozważałam, jak zachować swój status, a zupełnie nie myślałam o tym, jak dobrze spełniać swoje obowiązki. Ani trochę nie skupiałam się na prawdziwej, rzetelnej pracy. Czy dążyłam do prawdy i spełniałam swoje obowiązki? Moje dążenia i mnie samą kontrolował tylko status – stawałam się jego niewolnicą. Choć zostałam wybrana na przywódczynię, nie posiadłam od razu wspaniałej postawy ani rzeczywistości prawdy, ale wciąż byłam tą samą osobą. Zmieniły się tylko moje obowiązki. Bóg chciał, żebym podszkoliła się jako przywódczyni, szukała prawdy, by rozwiązywać problemy, i wykonywała praktyczną pracę. Nie chodziło o nadanie mi statusu. To ja sama wyniosłam się do statusu przywódczyni, wręcz błędnie myśląc, że moją rolę można porównać do bycia pracownikiem rządu i że oznacza to posiadanie statusu. Czyż to nie perspektywa niewierzącej? To absurd!\nGdy to pojęłam, pogrążyłam się w modlitwie: „Boże, dziękuję Ci za oświecenie i przewodnictwo, które pozwoliło mi zrozumieć, że byłam w złym stanie, bo goniłam za statusem. Szłam złą ścieżką. Boże, jestem gotowa się skruszyć i szukać prawdy, by zakończyć ten stan. Proszę, poprowadź mnie”. Przeczytałam wtedy fragment słów Boga. Bóg Wszechmogący mówi: „Sami ludzie są dziełami stworzenia. Czy dzieła stworzenia mogą osiągnąć wszechmoc? Czy mogą zdobyć się na doskonałość i nieskazitelność? Czy mogą osiągnąć biegłość we wszystkim, wszystko pojąć i wszystkiego dokonać? Nie mogą. Jednakże w ludziach tkwi pewna słabość. Kiedy tylko zdobędą jakąś umiejętność lub wyuczą się jakiejś profesji, zaczynają czuć, że są niezwykle zdolni, że osiągnęli pozycję i wartość oraz że są profesjonalistami. Bez względu na to, jak sądzą że są »uzdolnieni«, pragną odpowiednio zaprezentować się innym, udawać ważne figury i sprawiać wrażenie doskonałych i nieskazitelnych, pozbawionych choćby jednej wady; w oczach innych ludzi pragną wydawać się wielcy, potężni, w pełni kompetentni i zdolni dokonać wszystkiego. (…) Nie chcą być zwykłymi, normalnymi ludźmi, czy przeciętnymi śmiertelnikami. Chcą być nadludźmi lub kimś o specjalnych zdolnościach lub mocach. To jest tak wielki problem! Jeśli zaś chodzi o słabości, niedociągnięcia, ignorancję, głupotę i brak zrozumienia w obrębie zwykłego człowieczeństwa, wszystko to skrzętnie osłaniają, nie pozwalając, by inni ludzie to zobaczyli, a potem dalej się maskują. (…) Sami nie wiedzą, kim tak naprawdę są, ani też nie mają pojęcia, jak urzeczywistniać zwykłe człowieczeństwo. Ani razu nie zachowywali się jak realnie myślące istoty ludzkie. Jeśli w swoim postępowaniu ludzie wybierają tego rodzaju ścieżkę – ciągle mając głowę w chmurach i ciągle tylko pragnąc latać, zamiast stąpać twardo po ziemi – to z pewnością napotkają w swym życiu problemy. Ścieżka, jaką wybierasz w życiu, nie jest właściwa. Szczerze mówiąc, jeśli tak właśnie postępujesz, to bez względu na to, jak mocno wierzysz w Boga, nie zdołasz zrozumieć prawdy ani nie zdołasz jej uzyskać, ponieważ twój punkt wyjścia jest nieodpowiedni” („Pięć warunków, które ludzie muszą spełnić, zanim wejdą na właściwą ścieżkę wiary w Boga” w księdze „Zapisy wypowiedzi Chrystusa dni ostatecznych”). Czytając to, czułam, jakbym stała twarzą w twarz z Bogiem i była przez Niego sądzona. Czułam niepokój i zdenerwowanie, szczególnie czytając: „Jeśli tak właśnie postępujesz, to bez względu na to, jak mocno wierzysz w Boga, nie zdołasz zrozumieć prawdy ani nie zdołasz jej uzyskać, ponieważ twój punkt wyjścia jest nieodpowiedni”. Zrozumiałam, jak ważne w spełnianiu obowiązków są motywy i obrana ścieżka, że bezpośrednio decydują one, czy ktoś zyska prawdę, czy nie. Jeśli w swoim obowiązku nie dążymy do prawdy, nie uwzględniamy woli Boga, ale podtrzymujemy własny status, nieważne, jak ciężko pracujemy, ile cierpimy i jak wysoką cenę płacimy – nigdy nie zyskamy uznania od Boga, ale zostaniemy przez Niego odrzuceni i potępieni. Bóg jest święty i zagląda w głąb naszych serc i umysłów. Gdy zostałam przywódczynią, myślałam tylko o swoim wizerunku i statusie w oczach innych. Usiłowałam chronić moją pozycję, zawsze udając, kryjąc swoje wady i niedoskonałości, żeby inni mnie podziwiali. Nie kierowałam się zadaniem wyznaczonym przez Boga – goniłam za statusem i objęłam ścieżkę oporu wobec Boga. Jak mogłabym w ten sposób zyskać dzieło Ducha Świętego? Ciemność, w której się pogrążałam była wymierzona przez sprawiedliwe usposobienie Boga. Gdybym się nie skruszyła, Bóg z pewnością by mną wzgardził. Myślałam o antychrystach, którzy zostali wygnani z domu Bożego. Mieli status i zawsze uważali się za lepszych on innych: stali się chciwi na korzyści wynikające ze statusu, wynosząc się ponad innych i popisując się, walcząc, by wydrzeć Bogu jego ludzi. Czynili zło i opierali się Bogu, a ostatecznie zostali wygnani, wyeliminowani. Gdy to wszystko zrozumiałam, wspomniałam, jak ja sama poddałam się statusowi, kiedy przyjęłam stanowisko przywódczyni. Postrzegałam obowiązki jako hierarchiczne, przypisałam sobie tytuł i wyniosłam siebie ponad innych. Uznałam, że osiągnęłam status i chciałam się popisać, rozwiązując problemy innych, żeby mnie podziwiali. Byłam bezwstydna! Na tę myśl moja twarz płonęła ze wstydu, czułam do siebie odrazę. Chronienie mojego statusu było zasadniczo rywalizowaniem z Bogiem. To ścieżka antychrysta. Wtedy zdałam sobie sprawę, jak niebezpieczny jest to stan, i jeśli nie okażę skruchy, zostanę w końcu ukarana jak antychryst.\nW czasie późniejszych poszukiwań i rozmyślań przeczytałam ten fragment słów Boga. „Kiedy nie masz wysokiego statusu, możesz często analizować własne wnętrze i dojść do poznania samego siebie. Inni także mogą na tym skorzystać. Posiadając pewien status również możesz często analizować swe wnętrze i dojść do poznania samego siebie, co pozwoli innym zrozumieć rzeczywistość prawdy i pojąć wolę Bożą na podstawie twoich doświadczeń. Na tym również skorzystać mogą inni ludzie, nieprawdaż? Jeśli będziesz praktykował w ten właśnie sposób, to bez względu na to, czy masz pewną pozycję, czy też nie, inni i tak będą na tym korzystać. Czym zatem jest dla ciebie status? W gruncie rzeczy jest on pewnym luksusem i dodatkiem, jak szczegół garderoby czy kapelusz – nie ogranicza cię, dopóki nie przywiązujesz do niego zbyt wielkiej wagi. Jeśli jednak zaczniesz go wielbić i na każdym kroku szczególnie go podkreślać, jakby to była niezwykle ważna sprawa, to zacznie on mieć nad tobą władzę. Kiedy tak się stanie, nie będziesz już pragnął poznawać samego siebie, nie będziesz skłonny otwierać się i obnażać ani odkładać na bok swą przywódczą rolę, aby rozmawiać oraz współdziałać z innymi i wypełniać swój obowiązek. W czym tkwi tutaj problem? Czy nie jest tak, że sam nadałeś sobie wyższy status? Potem w dalszym ciągu zajmowałeś to stanowisko, a teraz nie chcesz z niego zrezygnować, a nawet rywalizujesz z innymi, aby chronić swoją pozycję – czy nie tak jest? Czy w ten sposób nie dręczysz tylko samego siebie? Jeśli w końcu zadręczysz się na śmierć, kogo będziesz mógł o to winić? Jeżeli, posiadając już określony status, będziesz potrafił powstrzymać się przed narzucaniem swej woli innym, a zamiast tego skoncentrujesz się na tym, by dobrze wypełniać swoje obowiązki, robić wszystko to, co robić powinieneś i wywiązywać się ze swoich powinności, jeśli będziesz postrzegał siebie jako zwyczajnego brata czy siostrę, czy nie będzie to oznaczało, że zrzuciłeś z siebie jarzmo wyższego statusu?” („Aby pokonać własne złe skłonności, należy mieć konkretną ścieżkę praktyki” w księdze „Zapisy wypowiedzi Chrystusa dni ostatecznych”). Słowa Boga zapewniły mi ścieżkę praktykowania i wejścia. Bez względu na to, czy posiadam status, czy nie, muszę należnie wypełniać swój obowiązek, omawiać to, co rozumiem, a kiedy czegoś nie rozumiem, powinnam otwarcie przyznać się do tego i razem z innymi szukać prawdy i rozwiązania. Wykonywałam inne obowiązki niż reszta, ale nikt nie był od nikogo wyżej lub niżej. A fakt, że zajmuję stanowisko przywódczyni nie oznacza, że jestem lepsza lub bardziej kompetentna od innych. Zachowywałam się jak kompletnie bezkrytyczny bufon. Ja również miałam wiele wad i potrzebowałam pomocy od braci i sióstr, a mimo to uważałam, że muszę być od nich lepsza. Co za arogancja i ignorancja! Moje haniebne wynoszenie się nad innych było po prostu śmieszne. Podziękowałam Bogu z serca za obnażenie mnie poprzez tę sytuację, która pozwoliła mi zobaczyć, że obieram złą ścieżkę. Modliłam się: „Boże, dziękuję Ci za obnażenie mnie, żebym mogła dostrzec, jak pochłonięta byłam statusem i że wstąpiłam na ścieżkę oporu wobec Ciebie. Nie chcę podążać złą ścieżką. Chcę się skruszyć, porzucić pojęcie statusu, zmienić nastawienie wobec obowiązków i spełniać je w zgodzie z zasadami prawdy”.\nPewnego razu poszłam na zgromadzenie grupy, w której troje braci i sióstr wypełniało swój obowiązek dłużej ode mnie, a dwóch było już przywódcami. W przeszłości omawiali ze mną prawdę i pomagali rozwiązywać problemy, więc w czasie zgromadzenia czułam się trochę skrępowana. Bałam się, że jeśli moje omówienia nie będą zbyt dobre i nie pomogę im z ich problemami, pomyślą, że brakuje mi rzeczywistości prawdy i nie nadaję się na przywódczynię. Nie odważyłam się spytać o ich stan, obawiając się, że wyznają coś, z czym nie będę sobie mogła poradzić. W tym momencie zdałam sobie sprawę, że znowu próbuję zachować twarz i bronić statusu, pomodliłam się zatem, by to porzucić. Wtedy przypomniałam sobie te słowa Boga: „Jeżeli, posiadając już określony status, będziesz potrafił powstrzymać się przed narzucaniem swej woli innym, a zamiast tego skoncentrujesz się na tym, by dobrze wypełniać swoje obowiązki, robić wszystko to, co robić powinieneś i wywiązywać się ze swoich powinności, jeśli będziesz postrzegał siebie jako zwyczajnego brata czy siostrę, czy nie będzie to oznaczało, że zrzuciłeś z siebie jarzmo wyższego statusu?” („Aby pokonać własne złe skłonności, należy mieć konkretną ścieżkę praktyki” w księdze „Zapisy wypowiedzi Chrystusa dni ostatecznych”). Wiedziałam, że muszę dopasować moje praktykowanie do wymagań Boga i choć moje zrozumienie prawdy było płytkie, chciałam zaufać Bogu i spełniać swoje obowiązki najlepiej, jak umiałam. Kierując się słowami Boga, poczułam wielką ulgę i nie przejmowałam się już tym, co pomyślą o mnie inni. Postanowiłam omówić w ramach własnego zrozumienia. Słysząc, co mam do powiedzenia, bracia i siostry wcale mną nie pogardzali, ale wszyscy powiedzieli, że coś dzięki temu zyskali.\nNa zgromadzeniu przeczytałam fragment słów Boga z „Zasady, jakimi należy się kierować w zachowaniu”. Oto on: „Bez względu na wykonywany przez daną osobę obowiązek, osiąganie wyników w celu zadowolenia Boga i zyskania Jego aprobaty, oraz wykonanie obowiązku zgodnie ze standardami, zależy od działań Boga. Jeśli spełniasz swoją powinność, wykonujesz swój obowiązek, ale Bóg nie działa i nie mówi ci, co masz robić, wtedy nie będziesz znać swojej ścieżki, kierunku ani celów. Co ostatecznie z tego wyniknie? Byłaby to bezowocna praca. Tak więc wypełnianie swojego obowiązku zgodnie ze standardami i możliwość trwania w domu Bożym, zapewnianie podbudowy moralnej braciom i siostrom oraz zyskanie Bożej aprobaty zależy wyłącznie od Boga! Ludzie mogą robić tylko te rzeczy, do których są osobiście zdolni, które powinni robić i które leżą w obrębie ich wrodzonych możliwości – nic więcej. Dlatego rezultaty, jakie ostatecznie osiągniesz dzięki swojemu obowiązkowi, zależą od Bożego przewodnictwa; są one zdeterminowane przez ścieżkę, cele, kierunek i zasady dostarczone przez Boga” („Zapisy wypowiedzi Chrystusa dni ostatecznych”). Po przeczytaniu słów Boga zrobiło mi się lżej na sercu. Dostrzegłam, że cała praca w domu Boga jest wykonywana i podtrzymywana przez Niego, a my jako ludzie spełniamy swoje obowiązki tak dobrze, jak umiemy. Ale bez dzieła Ducha Świętego, bez oświecenia i kierowania przez Boga, nie osiągniemy niczego, bez względu na to, jak ciężko pracujemy. Spełniając nasze obowiązki, musimy zrozumieć, czego wymaga Bóg, przyjąć do serc to brzemię, zawsze szukać i praktykować prawdę i pracować zgodnie z zasadami. To jedyny sposób, by zyskać dzieło Ducha Świętego i uznanie od Boga. Moje stanowisko przywódczyni miało na celu jedynie omawianie prawdy, by pomagać innym rozwiązywać problemy w ich obowiązkach i wejściu w życie. Choć czasami nie mogłam od razu rozwiązać jakiegoś problemu, zawsze zapamiętywałam go i prowadziłam poszukiwania, by zrobić to później. Mogłam wreszcie swobodnie pytać innych o ich stan i problemy, z jakimi się stykali spełniając obowiązki. Kiedy omawiali, jak się czują, uciszałam swoje serce przed Bogiem i uważnie szukałam i rozważałam ich słowa. W ten sposób mogłam odkryć ich braki i niedoskonałości i, korzystając ze słów Boga, znaleźć dla nich ścieżkę, by rozwiązali swoje problemy i wkroczyli. Wiedziałam, że to w całości dzieło Boga. Byłam podekscytowana i poczułam, jak wyzwalające jest porzucenie pogoni za statusem. To doświadczenie pokazało mi, że muszę poprawić swoje podejście do obowiązków, i skupić się na wykonywaniu zadania zleconego przez Boga, rozmyślanie i rozważanie, jak dobrze spełniać obowiązki i jak osiągnąć najlepsze efekty. Dlatego bardzo szybko zostałam uwolniona z więzów i ograniczeń statusu. Mogłam korzystać z przywództwa i błogosławieństw Bożych!\nWstecz: 26. Jak traktować swój obowiązek\nDalej: 28. Już nie boję się odpowiedzialności\n11. Jedyny sposób, by żyć jak prawdziwy człowiek\nAutorstwa Xincheng, Chiny Czytałam kiedyś powieść japońskiego pisarza, która opowiada o sprzedawcy, któremu udało się sprzedać serum na...\n90. Wiara udoskonalona dzięki trudnym próbom\n7. Przebudzenie niewolnicy pieniądza


Jeśli nic się nie zmieni Holendrzy skończą na lodzie - Głos Polski\nJeśli nic się nie zmieni Holendrzy skończą na lodzie\nPolicja i BOA obawiają się, iż dziś w rejonie wielu kanałów w Holandii mogą pojawić się tłumy. Wszystko dlatego, iż część mieszkańców Niderlandów zechce zapewne skorzystać z mrozu i pięknej pogody, by oddać się swojemu sportowi narodowemu, jakim jest łyżwiarstwo. To zaś może doprowadzić do przepełnienia na najpopularniejszych w kraju ślizgawkach. Dlatego też policja oczekuje od burmistrzów i samorządowców, iż zapobiegną tłumom na lodzie.\nW Niderlandach obowiązuje zakaz zgromadzeń, a ludzie powinni utrzymywać wobec siebie bezpieczny dystans. Policja i BOA boją się jednak, iż to będzie niemożliwe. Wszystko dlatego, iż to właśnie dziś łączy się ze sobą kilka czynników wyciągających ludzi na lód. Pierwszy z nich to ten, iż od kilku dni w kraju mamy potężne mrozy, które ścięły lód na rzekach i kanałach w kraju, tworząc względnie bezpieczną warstwę zdolną utrzymać człowieka. Drugim jest dzień wolny z piękną pogodą. Trzecim są zaś prognozy na następne dni wskazujące, iż od niedzieli przewidywane jest powolne ocieplenie i roztopy. Jeśli więc ktoś chce poszaleć po naturalnym lodzie, pędząc po kanałach, to właśnie dziś.\nŁyżwiarze zostaną "na lodzie"?\nW momencie, gdy pisany jest ten materiał (piątek godzina 12:30) nie było jeszcze wzmianek o gminach, które rozpatrywałyby możliwość całkowitego zamknięcia dostępu do tych naturalnych torów łyżwiarskich na swoim terenie. Niemniej jednak, niektórzy samorządowcy np. z Weerribben-Wieden starają się zniechęcić łyżwiarzy z innych regionów kraju do przyjazdu do siebie. Burmistrz Steenwijkerland kieruje moralny apel do dziesiątek tysięcy miłośników jazdy na łyżwach, by zostali w domu i ślizgali się na lokalnych kanałach, a nie uprawiali turystyki łyżwiarskiej powodując, iż w niektórych regionach może dojść do „przeludnienia” łyżwiarzy, którzy wyjdą na lód.\nAby nieco pomóc gminom, BOA proponuje wprowadzić działania jakie miały miejsce na wiosnę 2020 roku, gdy w Holandii rozpoczęła się pierwsza fala epidemii, a ludzie masowo chcieli spacerować po lasach, parkach i rezerwatach. Pomysł ten jest banalnie prosty, a niezwykle skuteczny w praktyce. Miasta mają po prostu ograniczyć dostęp do parkingów i dróg w rejonie ślizgawek. Tak, by ludzie chcący wybrać się z łyżwami na lód, nie mieli, gdzie zaparkować. To powinno w prosty sposób ukrócić turystykę łyżwiarską i doprowadzić do rozproszenia łyżwiarzy, którzy będą wybierać mniej popularne trasy.\nObostrzenia koronowe na lodzie\nMożliwość interwenci zapowiedziały również Regiony Bezpieczeństwa. Samorządowcy w nich skupieni wypowiedzieli się, iż nie zawahają się interweniować, gdy dojdzie do zbyt dużego zgrupowania łyżwiarzy i na lodzie będą tłumy. W skrajnych przypadkach nie wykluczają oni nawet zamknięcia lodowisk czy kanałów dla amatorów ślizgania się na łyżwach.\nPonadto przypominają oni o zasadzie 1,5 metra, która obowiązuje również na lodzie. Oprócz tego dorośli mogą jeździć tylko w dwuosobowych grupach. Wszelkie zawody i zorganizowane wycieczki łyżwiarskie są zabronione. Zamknięte będą też szatnie i kluby łyżwiarskie. Łyżwiarze będą mogli skorzystać jedynie na zewnątrz ze stoisk polowych z ciepłą herbatą lub grzanym winem.


Krótka historia Oli, pisana jedną ręką » Neuroaktywacja\n08/10/2020 | Twoja historia\nJest czwartek, czwarty grudnia 2014. Czekam w domu na powrót męża z pracy. Jest już ciemno, tuż przed 17. Idę do kuchni, przeciągam się, ziewam. Ten codzienny odruch każdego z nas powoduje u mnie ogromny ból karku, który z czasem promieniuje do głowy powodując uczucie wypychania oczu i zatykania uszu.\nCzekam z tym bólem i niemożnością poruszania głową na przyjazd męża (dzieci, wtedy 4 i 5 letnie, są u rodziców), który od razu zabiera mnie do przychodni. Tam młody lekarz stwierdza jakieś naciągniecie mięśnia w karku i podaje zastrzyk rozkurczowy oraz tabletki. Nie radzi jechać na pogotowie, bo mnie „wyśmieją” z takimi objawami. Na drugi dzień zaleca wizytę u lekarza pierwszego kontaktu, w razie, gdyby nie minęło. Noc spędzam na siedząco, ból nie mija. Następnego dnia z rana u lekarza rodzinnego: „szyja boli, no to damy kołnierz usztywniający i leki zwiotczające mięśnie” (nawet Ketonal wtedy nie pomagał, a wręcz szkodził). „Gdyby przez weekend nie minęło, proszę przyjść w poniedziałek.” Mówię do siebie: no teraz to już musi być lepiej. Zażywam grzecznie przepisane leki i przyzwyczajam się do bólu, który nie przechodzi, ale staje się moim towarzyszem na najbliższe dni.\nWeekend mija na siedząco, prawie bez snu (nie licząc piętnastominutowej drzemki w pozycji siedzącej). W poniedziałek stawiam się z rana u lekarza (tzn. mąż mnie stawia, bo ledwo stoję ze zmęczenia). Lekarka szybko wypisuje skierowanie na ostry dyżur neurologiczny. Jedziemy. W poczekalni spędzam 40 minut. Po tym czasie z oddziału schodzi pani neurolog (w niezbyt dobrym nastroju) i zabiera mnie na badanie do gabinetu. Puka młoteczkiem w kolana, łokcie, wszystko gra. Każe się przejść po gabinecie. No elegancko, z czym ja tu przyjechałam? (No z katarem, mówię sobie w myślach). Mówię: kark mnie bardzo boli i oczy, i uszy mi wypycha ból.\nOna: A kim pani jest?\nOna: A to normalne w pani pracy, może panią ten kark boleć jeszcze trzy miesiące. Sprawdzimy. I mój sztywny kark nie umiejący się zgiąć, kobieta nagina, na siłę przyciągając brodę do klatki piersiowej. Ból ogromny, ale przecież da się, widzi Pani, że się da, nic pani nie jest. Zastrzyki powinny pomóc.\nJa, wierząca i ufająca lekarzom do granic możliwości (w końcu to powołanie przecież), wykupuję serię dziesięciu zastrzyków rozluźniających i przeciwbólowych, które tego samego dnia zaczynam przyjmować w przychodni. A ból nie mija… Chociaż jakby łagodnieje, ale to tylko złudzenie. Przyzwyczajam się do niego. Jestem odporna na ból, nawet ogromny.\nW międzyczasie odwiedzam jeszcze jednego lekarza poradni rehabilitacyjnej, robią mi rentgen kręgów szyjnych. Dostaję skierowanie na rehabilitację kręgosłupa. A szyja i głowa bolą nadal. Tata zaprowadza dzieci do przedszkola i wozi mnie na zastrzyki. Mąż odbiera dzieci i ogarnia wszystko, a ja czekam na moment ulgi. Postanawiam po skończonej serii zastrzyków, w wypadku, gdyby nie pomogły, udać się ponownie do jakiegoś lekarza.\nZastrzyki kończę przyjmować 18. grudnia rano. Ból się utrzymuje. Zbliżają się Święta. Mimo bólu myję okno w kuchni. Tego dnia o siedemnastej mój synuś, Szymonek, bierze udział w swoim przedszkolu w Jasełkach dla rodziców. Przecież ten kawałek się przejdę (przedszkole jest tuż przy bloku), jakoś wytrzymam tę godzinkę. Idę z mężem i córką zobaczyć przedstawienie syna. Wtedy ostatni raz opuszczam swoje mieszkanie w 2014 roku.\nPrzedstawienie się zaczyna, włączam telefon, aby nagrać chociaż kawałek. Pierwsza wspólna piosenka, nagrywam i nagle ciemność, widzę ciemność, tzn. nic już nie widzę, nie słyszę, tracę całkowicie przytomność na oczach przedszkolaków i ich rodziców (wśród których na szczęście znalazł się ratownik medyczny), upadam na siedzącego przede mną mężczyznę (tak mówi mi mąż), co odrobinę neutralizuje siłę uderzenia o ziemię. Natychmiast wezwane pogotowie przyjeżdża po prawie 20 minutach. Zabierają mnie do szpitala, w którym 10 dni wcześniej już byłam. Tomografia wykazuje pękniętego tętniaka tętnicy przedniej prawej. Mąż robi aferę – przecież mogli mi zrobić tomografię 08. grudnia, kiedy tętniak już się sączył i stąd był ten ból, ale lekarka nie wpadła wtedy na pomysł zrobienia tomografii przy objawach, które jak później wyczytałam są charakterystyczne dla tętniaków lub raczej celowo nie przepisała tomografii, bo w grudniu pewnie wszystkie limity badań były wyczerpane…\nPodobno jestem wpółprzytomna (nie pamiętam tego zupełnie) i podpisuję zgodę na operację, przewożą mnie do specjalistycznego szpitala, gdzie po kilku godzinach od wylewu operują mnie świetni lekarze przez kolejne kilka godzin. Wtedy niemal pewniakiem jest to, że nie przeżyję.\nDzieci z babcią w domu, mąż z teściem na korytarzu szpitalnym, jest grubo po 2. w nocy 19.grudnia 2014 (22 urodziny mojego brata… miałam pojechać do niego z życzeniami i prezentem.\nLekarze wychodzą z sali operacyjnej jak z rzeźni. Podczas otwierania czaszki, operacji klipsowania tętniaka i odbarczania, następuje udar niedokrwienny, czyli w skrócie: przechodzę „dwa w jednym”: udar krwotoczny powikłany udarem niedokrwiennym. Słowa neurochirurgów: „Nie dożyje do rana, a jak dożyje to będzie warzywem”.\nDożywam do rana, nie zostaję w śpiączce, budzę się nieświadoma zupełnie co się ze mną stało. Gdzie jestem i dlaczego? Co to za monitory i kroplówki? OIOM? Budzę się, obok siedzi mąż i zamiast zapytać, czy w ogóle wiem co się dzieje i czy pamiętam kim jest, to prosi mnie o podanie kodu PIN do mojego rozładowanego telefonu. Podaję go, następnie daty urodzenia wszystkich krewnych i znajomych, o które pyta. W każdym razie pamięć bez uszczerbku. No i mówię! Mimo porażenia lewostronnego twarzy, języka i gardła. Ale nie umiem się ruszać. Głęboki niedowład lewostronny na granicy porażenia.\n„Ok” myślę, kilka dni i może minie. A tu szok i prognozy lekarzy, że warzywo, że już nigdy nic o własnych siłach, że już nic ze mnie nie będzie. I leży człowiek, zupełnie trzeźwo myślący, patrzy w sufit i nawet nie ma siły płakać. Co ze mną będzie? Jak tu żyć w takim stanie? Czy śmierć nadejdzie szybko i kiedy, bo na pewno będzie lepszym wyjściem niż takie życie jakie mi wróżą. Tysiąc pytań w głowie, całkowity brak pomysłu na odpowiedź i jeszcze ciało człowieka nie słucha. I te słowa lekarzy: “mimo tego, że się obudziła, dwa tygodnie decydujące, w każdej chwili może umrzeć.” A tu taki psikus, nie umieram w ciągu dwóch tygodni. Ale też nie żyję.\nNajbardziej upokarzające to cewnik i korzystanie z pampersów, a później z basenu. No ale leżeć trzeba, bo krew się musi wchłonąć, więc nie pionizujemy, nie ruszamy się zanadto. I tak mijają Święta Bożego Narodzenia, mąż jest u mnie codziennie, podobno ktoś mnie odwiedza, mama, bracia, kuzyn, nawet ksiądz z namaszczeniem chorych, (nie pamiętam już tego), Sylwester (słyszę strzelające petardy i fajerwerki i myślę, czy kiedyś je jeszcze zobaczę, czy to już ostatnie w moim 32 letnim życiu), Nowy Rok, a ja leżę, śpię, proszę o środki przeciwbólowe, bo pocięta czaszka i przekopany mózg, powiem szczerze, jednak boli. Morfina co jakiś czas poprawia mi nastrój na kilka chwil.\nŁykam całe kopy tabletek na wszystko, rano, w południe i wieczorem. Większość z nich powoduje tycie, co w połączeniu z brakiem ruchu po kilku tygodniach powoduje, że wyglądam już jak mały wieloryb (niestety w wyniku dodatkowych schorzeń sytuacja nie ulega zmianie). Umyć bym się chciała, tak porządnie, wykąpać, ale na to trzeba mi będzie poczekać kilka tygodni. Kiedy ja ostatnio zęby myłam? Dawno… Ale jem jedną ręką na leżąco to, co stawiają mi na talerzu przy łóżku (na szczęście jestem praworęczna), ale nie potrafię się nawet przekręcić na bok. Rana, jeszcze świeża, boli, potem swędzi. Głowa boli okropnie. Pielęgniarki, które też twierdzą, że reszta życia to już w pozycji leżącej mnie czeka, są raczej pomocne, ale zmęczone długimi dyżurami, aż czasem ja jako pacjent mam dylemat, czy dzwonić po pomoc, czy lepiej nie przeszkadzać. Aczkolwiek zastrzyki z morfiną zawsze są na czas.\nDopiero 05. Stycznia 2015 przychodzi rehabilitant szpitalny, który mówi: „rozruszamy trochę nogę, bo z ręki i tak nic nie będzie, a noga przynajmniej na wózku inwalidzkim będzie stabilniejsza”. „Podbudowana” kolejnymi dobrymi słowami, siadam na łóżku po prawie trzech tygodniach, chociaż „siadam” to złe słowo – sadzają mnie, ale głowa mi opada na ramię, twarz powykrzywiana, kończyny lewe jak nie moje, prawe słabe, więc pierwszego dnia siedzę aż 5 minut. Drugiego – 15 minut – dopóki nie zaczynam mdleć. Trzeciego dnia – wyzwanie życia: przesiadam się na wózek inwalidzki (dostałam z NFZ, wow!). No to opieram się na zdrowej nodze i na rehabilitancie, który przerzuca mnie z łóżka na wózek. Hurra! Siedzę, z opadającą głową czując odpływające siły, ale siedzę. Mięśnie są tak słabe, że 15 minutowe siedzenie na wózku odsypiam cały dzień. W ogóle ledwo wstanę, to już zasypiam. Następnego dnia rehabilitant wywozi mnie na korytarz na wózku. Wow, jaka wycieczka! Zmiana otoczenia, chociaż na kilka minut.\nNo ale nadchodzą większe zmiany. Mąż załatwia mi pobyt w ośrodku rehabilitacyjnym (16 najdłuższych tygodni w życiu). 12. stycznia karetka przewozi mnie ze szpitala do ośrodka, gdzie zostaję umieszczona na sali nr 5 z najcięższymi przypadkami wymagającymi ciągłej opieki (aczkolwiek wielokrotnie czas oczekiwania na tę opiekę okazuje się tak długi, że człowiek musi sam sobie radzić po swojemu i do tego pomagać osobom w jeszcze gorszym stanie, co znacząco wpływa na postęp w powrocie do samodzielności). Po przewiezieniu do ośrodka mogę odetchnąć z ulgą – raz w tygodniu (we wtorek) przysługuje mi kąpiel na takim specjalnym plastikowym wózku inwalidzkim z dziurą w siedzeniu. We wtorki jestem czysta. Myją mnie, ubierają, przewijają, no same luksusy. Zaraz po mnie, do kąpieli jadą sąsiadki z pokoju gubiąc po drodze zawartość pampersa. Nic nadzwyczajnego, wszyscy jesteśmy przyzwyczajeni do takich atrakcji. Tutaj są codziennością.\nNie widzę dzieci od ponad miesiąca :(. No, ale kto by chciał oglądać matkę w stanie krytycznym. Muszę poczekać. Muszę się ogarnąć, dla dzieciaków, dla męża, który jest cały czas przy mnie, no i przede wszystkim dla siebie. Codziennie po pracy mąż mnie odwiedza. Nawet nie wiecie jakie to wszystko trudne, dla chorego i jego bliskich. I głowa ciągle boli. I tak na prawdę z niczym sobie człowiek nie radzi. I te oczekiwania: jeszcze tego nie umiesz? Ani tamtego?\nNastępnego dnia po przewiezieniu poznaję mojego rehabilitanta (Mariusza) i zaczynamy, najpierw ćwiczenia bierne, codziennie na sali ćwiczeń, potem jeszcze z mężem. Daję z siebie wszystko, nie odpuszczam. Poznaję ludzi po podobnych przejściach. Myślę, że dam radę, najważniejsze teraz skorzystać z toalety i pozbyć się pampersów, basenu, i co najważniejsze WSTYDU. To jest pierwszy cel. Po dwóch tygodniach korzystania z basenu, wyjeżdżam wózkiem do toalety. Oczywiście przy asekuracji pielęgniarek, sanitariuszek i sanitariuszy lub rodziny. Ale co to za komfort korzystać z toalety przy ludziach? Zwłaszcza, że niejednokrotnie prosząc o pomoc w skorzystaniu z toalety czekam na tę pomoc nawet godzinę. Więc co robię w kolejnym tygodniu? Sama przesiadam się z łóżka na wózek i odpychając się zdrową nogą jadę sama (bez pozwolenia i uprzedzenia kogokolwiek) do toalety,przy pomocy umieszczonych tam przyrządów przesiadam się na toaletę podtrzymując się jedyną, zdrową ręką, stoję chwilę na zdrowej nodze próbując się rozebrać, a później ubrać jedną ręką, ale ostatecznie jestem z siebie dumna, bo radzę sobie SAMA. A pielęgniarki zadowolone, bo mają mniej roboty dzięki mojej samoobsłudze.\nZasuwam wózkiem do korytarzowej lodówki rozwożąc sobie i leżącym pacjentom pojemniki z jedzeniem do kolacji i śniadań; nie umiejąc się doczekać na pomoc w rozkrojeniu bułki do śniadania (bo tylko dwie sanitariuszki na cały oddział), wkładam ją między kolana i kroję jedną ręką. Ten sposób okazuje się pożyteczny i wszystkie pacjentki z mojej sali korzystają z mojej pomocy w czasie posiłków. Jeżdżę wózkiem z długo niewidzianymi dziećmi, rodzinką i odwiedzającymi mnie znajomymi na kawę do bufetu szpitalnego i na spacery do parku. Dzieci i bracia robią wyścigi z mamą/siostrą na wózku. Kto pierwszy przebiegnie korytarz, kto dalej mnie popchnie, wygrywa.\nCzas teraz postawić sobie poprzeczkę wyżej. „Wstanę z wózka i udowodnię tym wszystkim lekarzom i rehabilitantom, że nie mają racji skazując mnie swoimi słowami na życie warzywa. Będzie cholernie trudno, ale jak mam nie dać rady, przecież miałam już od miesiąca nie żyć, więc skoro tutaj jestem, to musi znaczyć, że do czegoś się jeszcze będę nadawać.”\nNo to pracujemy z terapeutą, a przy okazji z logopedą, która tak wyprowadza moją twarz, że dziś nie widać na niej pozostałości po chorobie. Męczące ćwiczenia, wiele godzin, dni, tygodni, miesięcy ciężkiej, mozolnej pracy przynosi efekty pomimo kilku sytuacji z omdlewaniem i utratą sił. Miesiące mijają, mięśnie się wzmacniają i potrafię stanąć na dwóch nogach, pierwszy krok z asekuracją terapeuty jest niesamowity, każdy kolejny jeszcze bardziej. Z balkonikiem, z laską, z pomocą, daję radę coraz lepiej. Ale samodzielnie boję się, aż do pewnego momentu, kiedy to sąsiadka z pokoju (niemówiąca, z głęboką afazją) prosi mnie (gestykulując) o wyrzucenie śmieci z jej stolika przy łóżku, do kosza, który stoi trzy metry dalej, pod umywalką. Biorę zdrową ręką te śmieci i robię samodzielnie kilka kroków w kierunku kosza, potem z powrotem,i to jest to przełamanie się, potem pomagam sobie laską przy dłuższych dystansach, natomiast te krótkie robię już samodzielnie.\nPrzenoszą mnie do sali z samodzielnie radzącymi sobie osobami. Noga do dzisiejszego dnia jest niesprawna, stopa opada, ale CHODZĘ. Ręka stanowiła i stanowi do dziś dużo większy kłopot. Praca nad ręką mimo całej swojej intensywności spowodowała, że działa staw barkowy, łokciowy, ale dłoń jest tak spastyczna i niechętna do powrotu do sprawności, że pomału tracę nadzieję, że będzie lepiej, a jedną ręką, jak wiadomo, bardzo trudno sobie radzić. Jednak nie jest to niemożliwe. Samodzielnie potrafię się umyć, ubrać (wszystko za wyjątkiem biustonosza, chyba, że sposobem zakładam go przez głowę), zrobić makijaż, ugotować prosty obiad (obieranie i krojenie to dla mnie koszmar, aczkolwiek po długich staraniach sobie z tym radzę, chociaż wolę, żeby robili to mąż albo dzieci). Każda ta codzienna, podstawowa czynność wymaga ode mnie dużo więcej wysiłku i kombinowania niż od zdrowej osoby.\nWiele obowiązków (praktycznie wszystkie na początku) spoczęło na moim mężu, który rewelacyjnie sobie z wszystkim poradził i radzi do dziś (za co jestem mu niezmiernie i dozgonnie wdzięczna), jednak moja choroba wykończyła nas wszystkich psychicznie. Za dużo na głowie robi swoje. Ciężko się dogadać, żyć w rodzinie, kiedy wszystko nie funkcjonuje tak jak powinno. Bardzo brakuje mi dawnego życia. Wiem, że nigdy nie wróci. Uczę się być słabszym ogniwem. W każdym razie, walczymy od ponad pięciu lat codziennie. Niesprawność bardzo utrudnia życie zwłaszcza tym osobom, które wcześniej były sprawne i muszą uczyć się życia od nowa. W niektórych przypadkach (takich jak mój), nie jest jednak niemożliwe podniesienie się ze stanu bardzo ciężkiego do w miarę normalnego funkcjonowania. PRZEŻYŁAM, nie jestem warzywem jak to przepowiadali lekarze. Dodatkowe szczęście w tym całym nieszczęściu to również fakt, że nie zapomniałam tego, czego wcześniej się nauczyłam tzn. mogę wykonywać swój zawód nauczyciela języka obcego i pracować mimo mojej niepełnosprawności.\nTo moje doświadczenie życiowe pozwoliło mi zrozumieć, że człowiek jest w stanie wiele znieść, wytrzymać wiele upokorzeń, przeciwności losu, poniżenia i czasem wykluczenia społecznego. Wspaniale, jeśli ma przy sobie osoby, które wspierają w tej walce i w nowej rzeczywistości. Gorzej, kiedy człowiek jest pozostawiony sam sobie (chociaż i wtedy powinna być motywacja, że zrobi coś dla siebie i udowodni wszystkim na co go stać). Ja mam to szczęście, że mam wokół siebie wspaniałych ludzi! Począwszy od męża i dzieci, poprzez rodzinę, przyjaciół i znajomych. Nie pozostawili mnie w chorobie bez pomocy i wsparcia. Nikt się nade mną nie użalał i od początku jestem traktowana zupełnie normalnie (co nieraz jest wkurzające). Nadal mogę liczyć na pomoc z każdej strony i w każdej chwili, w każdej nawet najmniejszej sprawie. Liczę przede wszystkim na zrozumienie i akceptację. Wykluczenie jest jak gwóźdź do trumny, którą jest choroba.\nJednak nie jest w stanie do końca zrozumieć problemów niepełnosprawnego osoba zdrowa i w pełni sprawna, dlatego tyle wokół przykrości i braku akceptacji. Zwykłe wiązanie butów, zapinanie guzików, zakładanie biżuterii, czesanie i układanie włosów dla zdrowych tak mało istotne, a dla mnie niewykonalne. Robisz sobie śniadanie? Kroisz bułkę? Gotujesz? Ja już nie potrafię. Nie chce ci się obrać ziemniaków do obiadu? Ciesz się, że potrafisz to zrobić! Chodzisz na szpilkach i obcasach? Uwielbiałam je kilka lat temu, ale pewnie już ich nie założę. Szkoda, że wciąż jest tak mało udogodnień dla niepełnosprawnych, a te które powstały kosztują fortunę. Wszystkie czynności przejęła moja prawa ręka (w tym pisanie na klawiaturze), która jest przez to szybko zmęczona i czasem boli. Miło jest, kiedy w czasie pakowania zakupów przy kasie w sklepie ktoś zaproponuje pomoc (bo jedną ręką średnio to wychodzi), a moja niepełnosprawność jest widoczna (sposób chodzenia, podkurczona ręka). Nie odmawiam propozycji pomocy, ale jednak w większości sytuacji robię wszystko samodzielnie.\nNajwiększe wyrzuty sumienia mam w stosunku do męża, który przejął wszystkie możliwe obowiązki, przez co ma pretensje, że bałagan, że nie dbam… a ja sobie po prostu przewartościowałam życie. Nauczyłam się odpoczywać i patrzeć na swoje potrzeby. Jest to uciążliwe dla domowników, ale ja sobie takiego losu nie wybrałam. I tak zawsze będę w gorszej sytuacji. Tyle z siebie daję, ile potrafię. Kwestią już nie jest niechęć i lenistwo, ale niemożność zrobienia czegoś, co kiedyś nie powodowało żadnych problemów. A nawet jeśli coś się potrafi, to sama ta czynność nie wychodzi tak jak by się chciało, wykonuje się ją 10 razy dłużej, ciężko się do niej zabrać, a i efekt jest marny. Lepiej czasem zamilknąć niż wyrządzić kolejną przykrość. Jak już wspomniałam wcześniej, sprawny nie zrozumie niepełnosprawnego. Bardzo to denerwujące i nie wiem, ile potrwa zanim z wszystkimi przeciwnościami jakie zgotował mi los będę w stanie się pogodzić. Bo w końcu trzeba. Nie wolno się poddawać, ale trzeba zrozumieć i dogadać się z samym sobą.\nSytuacja przerasta człowieka i należy to zaakceptować, albo do końca życia (który, jak widać, może nadejść w każdej sekundzie) walczyć z wiatrakami.\nAutorka: Ola Kmieć


Do kościoła na mszę i... po alkomat | Kurier Lubelski\nDo kościoła na mszę i... po alkomat\nTakie urządzenie otrzymamy przy wyjściu z kościoła. Jacek Babicz\nOd najbliższego piątku każdy, kto zda egzamin na prawo jazdy kat. B, dostanie od egzaminatora na pożegnanie alkomat. Takie same urządzenia będą rozdawane w najbliższą niedzielę w dwóch lubelskich świątyniach.\n- Otrzymaliśmy około tysiąca alkomatów, które będziemy rozdawać kierowcom - mówi Artur Banaszkiewicz, z-ca dyrektora Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego. - Takie urządzenie warto mieć. Przede wszystkim dla samego siebie.\nW akcję rozdawania alkomatów włączyła się parafia pw. Niepokalanego Poczęcia NMP przy Alejach Racławickich.\n- Mamy ich w granicach 400 sztuk. W niedzielę po zakończeniu każdej mszy św. będziemy je rozdawać kierowcom - zapowiada ks. Paweł Bartoszewski, wikariusz parafii.\nZdaniem ks. Bogusława Zagórskiego, kapelana Komendy Wojewódzkiej Policji i jednocześnie proboszcza parafii pw. św. Mikołaja na Czwartku, akcja jest szczytna.\n- Przede wszystkim musimy uświadamiać kierowców, że jeśli dzień wcześniej pili alkohol, to wcale nie oznacza, że następnego ranka nie ma go już w organizmie. Bowiem kto siada za kierownicą, musi mieć pewność, że jest trzeźwym człowiekiem - podkreśla duchowny.\nPrzypomina również, że taka osoba chociaż może się czuć dobrze, to jej reakcje za kierownicą mogą być spowolnione. Przez co może stanowić zagrożenie dla innych użytkowników ruchu.\n- Niewiedza odnośnie zawartości alkoholu w organizmie wcale nie zwalnia od odpowiedzialności - podkreśla ks. Zagórski.\nJego parafia jest drugim kościołem, gdzie po niedzielnych nabożeństwach będą rozdawane alkomaty. Na Czwartku jest już przygotowanych 250 sztuk.\nKampanię rozdawania alkomatów zainicjował w ub. roku producent marki Soplica. W tym roku natomiast firma, finansując alkomaty i rozprowadzając je za pośrednictwem WORD i parafii, chce dotrzeć do młodych kierowców, którzy często mają błędne przeświadczenie o własnych umiejętnościach.\n- U młodego kierowcy wiara w siebie uwidacznia się w przekonaniu o małym wpływie alkoholu na organizm. Wydaje mu się, że może dużo wypić, a alkohol będzie szybko wydalony z organizmu - tłumaczy dr Jadwiga Bąk z Instytutu Transportu Samochodowego.\nDodaje również, że wpływ na takich kierowców ma otoczenie, które zapewnia, że młody człowiek jest trzeźwy i może prowadzić. Skala tego zjawiska jest duża, bo z raportu, który dotarł do Biura Ruchu Drogowego Komendy Głównej Policji, wynika, że w ubiegłym roku w województwie lubelskim zatrzymano ponad 800 kierowców, u których wykryto od 0,2 do 0,5 promila alkoholu w organizmie.\n- Zdajemy sobie sprawę z istnienia syndromu "nieświadomie nietrzeźwych kierowców". Jako firma z branży alkoholowej czujemy się w obowiązku, by pomóc kierowcom podejmować dobre i odpowiedzialne decyzje i dać im do tego narzędzia - mówi Joanna Bujarska-Ciszek, dyrektor ds. marketingu Grupy CEDC i marki Soplica.\nAlkomaty będą rozdawane po niedzielnych mszach o godz.: 7.30, 9, 10.30, 12, 18 w kościele pw. Niepokalanego Poczęcia NMP, a także w kościele pw. św. Mikołaja na Czwartku o godz.: 7, 8.30, 10, 11.30 i 18.\nżałoba gmina ryki\nżałoba w gminie ryki\nśmierć stanisława bu...\nBurmistrz Ryk ogłosił żałobę na terenie całej gminy\nW piątek burmistrz Ryk, Jarosław Żaczek, wydał zarządzenie dotyczące wprowadzenia w poniedziałek (14 października) na terenie całej gminy żałoby. Jest ona związana ze śmiercią ks. seniora prałata Stanisława Burzca.


Dom Piła, pilski, 257,80 m² - 8506999982 - oficjalne archiwum Allegro\nDom Piła, pilski, 257,80 m² (8506999982)\nZakończona o 2:31 dnia 20.11.2019 r.\noferta nr 8506999982\nDOM PIŁA, PILSKI, 257,80 M²\nKontakt: Michał Semrau\nNumer licencji agenta: 24239\nDostępna przestrzeń: 220.00\nPowierzchnia działki: 257.80\nNr oferty ogłoszeniodawcy: FP3-DS-191096\nPowierzchnia użytkowa: 570.00\nBudynek jednorodzinny, wolnostojący parterowy z poddaszem użytkowym całkowicie podpiwniczony. Dom wybudowany w technologii tradycyjnej, dach czterospadowy o konstrukcji drewnianej kryty dachówką ceramiczną. Nieruchomość oddana do użytkowania w 1990 r., w kolejnych latach modernizowana. Stolarka okienna drewniana, okna połaciowe marki Velux\nDuży taras z markizą zlokalizowany od strony południowej ok 20 m2\nŁazienka z oknem, wanną z hydromasażem oraz wc o pow. 13,80 m2 połączona z garderobą o pow. 2,82 m2\nW bryle budynku znajduje się również garaż o pow ok 20 m2. Piwnica wykończona z powodzeniem może stanowić pomieszczenia typu hobby, posiada również wyznaczone pomieszczenia na pralnię oraz suszarnię\nOgrzewanie - kocioł gazowy II funkcyjny z zasobnikiem wody ciepłej o poj. 150 l\nDziałka o pow. 570 m2 w całości ogrodzona. Przepiękny ogród z żywopłotem odsłaniającym od sąsiadów. Mozaika z kostki granitowej, liczne nasadzenie w tym pnącza winogron\nBrama wjazdowa oraz garażowa na pilota, ogrodzenie frontowe drewniane wykonane rok temu. Domofon, wewnątrz domu monitoring. Nieruchomość położona na uboczu, niewielki ruch uliczny\nDom z niebywałym klimatem, wykończony z najwyższych jakości materiałów z dbałością o szczegóły. Bliskość centrum miasta, terenów spacerowych (5 min. do wyspy)\nTę nieruchomość po prostu trzeba zobaczyć, serdecznie zapraszam na prezentację\nPowierzchnia użytkowa [m2]: 220


Piękny warkocz Rihanny - Zeberka.pl\nZeberka.pl » Rihanna » Piękny warkocz Rihanny\nPiękny warkocz Rihanny\nrihanna fryzury wiosna lato 2013 rihanna _fryzury fryzury gwiazd rihanna zdjęcia\nPiosenkarka zwraca na siebie uwagę nie tylko strojem, ale również fryzurą.\nRihanna to jedna z tych gwiazd, które wyglądają fantastycznie niemal przy każdej okazji.\nPiosenkarka nawet w sytuacjach codziennych jest w stanie zaprezentować look, o którym będzie mówiło się przez kilka następnych dni.\nDziś mamy dla Was zdjęcia wykonane przez paparazzi na lotnisku LAX w Los Angeles, na którym gwiazda pojawiła się ubrana w biało-czarny kombinezon marki DKNY oraz prześwitujące botki od Alexandra Wanga.\nNajmocniejszym punktem stylizacji była jednak fryzura - gruby, zaczesany na bok warkocz, dzięki któremu piosenkarka prezentowała się dziewczęco, ale z pazurem.\nJak oceniacie ten look RiRi?


Zaczęła się moda na Śląsk Lavicki – dzisiaj na meczu z Pogonią padnie rekord frekwencji! - Wrocławskie Fakty\nZaczęła się moda na Śląsk Lavicki – dzisiaj na meczu z Pogonią padnie rekord frekwencji!\nW felietonie w cyklu #PrzedMeczem pisze dla Państwa Dariusz Nowakowski.\nTo, co w tym sezonie wyprawiają piłkarze Śląska Wrocław przypomina raczej sen i to wyjątkowo piękny sen. Drużyna, którą jeszcze w poprzednim sezonie rozpaczliwie walczyła o ligowy byt dziś po sześciu spotkaniach jest liderem tabeli.\nDo Wrocławia przyjeżdża Pogoń Szczecin, która wcale na pożarcie na Stadionie Wrocław nie jest skazana. Portowcy z pewnością do tego spotkania podejdą niezwykle zmotywowani. Jest to mecz o fotel lidera rozgrywek, który na tę chwilę przypada dla Jagielloni.\nMocny start Pogoni\nPogoń miała bardzo dobry początek sezonu. Szczególnym sukcesem z pewnością można uznać wygrany mecz przy ul. Łazienkowskiej z Legią, gdzie kapitalnie spisali się dwaj najbardziej wyróżniający się: Adam Buksa, Zvonimir Kozulj. To właśnie Oni będą dziś największym zagrożeniem.\nOprócz samych indywidualności w zespole ze Szczecina bardzo ważni są wszyscy zawodnicy – liczy się cała drużyna. Piłkarze trenera Kosty Runjaicia, który wraz ze swoim przyjściem do klubu przyniósł profesjonalizm i dobre wyniki, na każdy mecz wychodzą po trzy punkty. Każdy z Portowców doskonale wie jakie ma zadania na boisku. Dzięki temu Pogoń jest zdyscyplinowana taktycznie, a co za tym idzie trudna do pokonania.\nJakiego meczu się spodziewamy?\nPrzede wszystkim wyrównanego, bo wydaje się, że obie strony nie lubią narzucać swojego stylu gry, a jeśli już to chętniej to Pogoń. Śląsk powinien być skupiony na zabezpieczeniu dostępu do własnej bramki tak jak robił to w poprzednich spotkaniach, w odpowiednich momentach sam będzie szukał swoich okazji.\nBezbramkowy remis nie zaskoczyłby nikogo\nDzisiejsze hitowe starcie na Stadionie Wrocław zapowiada się pasjonująco. Sama informacja, że wczoraj do godziny 15 sprzedano, aż 20 tysięcy biletów budzi lekkie niedowierzanie i przypomina sen wspomniany na początku tego tekstu. Obejrzałem już tysiące spotkań ekstraklasy. Myślę, że dziś mecz będzie rozgrywany w pełnym tempie. Na boisku będzie duszno i gorąco. Nie są to idealne warunki do grania w piłkę. Podobnie było na meczu z Piastem. Mecz, mimo, że wygrany to senny jak większość odcinków „Mody na sukces”. Dziś może być podobnie, choć z pewnością walka o fotel lidera każe myśleć, że oba zespoły dziś będą gladiatorami, a stadion będzie Ich Coloseum.\nNie wystarczą spacery – o tym, jak mieszkać z psem\nII wojna światowa była jedną wielką zbrodnią wywołaną przez szalone pożądanie władzy


historycy.org -> Reichstag\nReichstag, pozycja cesarza\nHej. mam pytani, może ktoś się tym interesuje, ale chciałabym wiedzieć jak wyglądała sprawa, gdy była jakaś ustawa, której nie chciały zaakceptować stany Rzeszy, a zależało na niej cesarzowi, to w jaki sposób mógł on wywrzeć nacisk na stany? I o co chodziło np z edyktem Wormackim, który wszedł w życie bez wyraźnej zgody stanów. Chodzi mi również dekret Interim i Formuła Reformationis. Tzn one ogólnie zostały przyjęte, tak? Przeszły jako ustawa Rzeszy. To by znaczyło że cesarz ma prawo wydania dokumentu bez zgodzy sejmu? Nie ogarniam... Post #1 salvusek\nQUOTE(pelek @ 2/04/2011, 19:32)Hej. mam pytani, może ktoś się tym interesuje, ale chciałabym wiedzieć jak wyglądała sprawa, gdy była jakaś ustawa, której nie chciały zaakceptować stany Rzeszy, a zależało na niej cesarzowi, to w jaki sposób mógł on wywrzeć nacisk na stany? I o co chodziło np z edyktem Wormackim, który wszedł w życie bez wyraźnej zgody stanów. Chodzi mi również dekret Interim i Formuła Reformationis. Tzn one ogólnie zostały przyjęte, tak? Przeszły jako ustawa Rzeszy. To by znaczyło że cesarz ma prawo wydania dokumentu bez zgodzy sejmu? Nie ogarniam... Tylko o jaki okres Ci chodzi. O Reichstag w czasie rozdrobnienia feudalnego czy Sejm Rzeszy w XVI wieku ? Różnica jest zasadnicza bo Sejm Rzeszy w XVI składał się z kolegium miast, kolegium książąt i elektorów, kolegium książąt Rzeszy. Więc może chodzi Ci o kolegia nie stany. Wniosek uchwalony przez wszystkie trzy stany stawał się ustawą po zatwierdzeniu cesarza. A władza cesarska słabła, a osłabła zwłaszcza po 1519 roku i tzw. kapitulacji wyborczych. I Cesarz nie miał prawa wydania ustawy bez zgody sejmu jeśli przeszły przez Sejm, Cesarz mógł tylko zatwierdzić. A edykt to jest bardziej coś w stylu rozporządzenia i przecież kolegia nie musiały się na niego zgadzać. Społeczeństwo stanowe to już przeżytek. Post #2 pelek\nChodzi mi przede wszystkim o wiek XVI. Tak, wiem ustawa sejmowa, Reichsabschied, była oddawana do podpisania cesarzowi. Interim augsburskie to dekret cesarza, więc formalnie on nie musi prosić stanów o podtwierdzenie? A z druhiej strony ustawy są przeciez zapisywane w formie dekretów dopiero od 1663 (jak sejm się stał sejmem nieustającym). Interim było pomysłem Karola V, ale nie zadowalało w sumie nikogo, jak to się stało że został podtwierdzony przez sejm? Czy cesarz może jakoś wpłynąć na obrady sejmu, pomimo swojej malutkiej pozycji? Post #3 salvusek\nQUOTEInterim augsburskie to dekret cesarza, więc formalnie on nie musi prosić stanów o podtwierdzenie? Tak, Interim to był dekret. Tylko, że różnica jest taka, że postanowienia tego dekretu zostały również niejako narzucone sejmowi. To, że nie zadowalał ani katolików i protestantów to inna sprawa. Ale Karol miał prawo wydać taki dekret, zwłaszcza wobec wydarzeń związanych z wojnami religijnymi. Podstawa prawna schodzi na dalszy plan. QUOTEA z druhiej strony ustawy są przeciez zapisywane w formie dekretów dopiero od 1663 (jak sejm się stał sejmem nieustającym).Ustawy nigdy nie były zapisywane w formie dekretów, raczej na odwrót to dekret miał moc ustawy. QUOTEInterim było pomysłem Karola V, ale nie zadowalało w sumie nikogo, jak to się stało że został podtwierdzony przez sejm? Stało się to w sumie podstępem gdy dokument trafił do hiszpańskich zakonników, a ci przekazali go dalej. Lecz nie zapominaj, że to w zasadzie sejm pierwszy wyszedł z inicjatywą porozumienia w sprawach religijnych. Nad projektem Interim pracowała komisja złożona z przedstawicieli protestanckich i katolickich. Poza tym, w zasadzie sejm tak nie miał możliwości. Musiał przyjąć jakieś rozwiązanie, tym bardziej, że Sobór Trydencki nadal trwał. QUOTECzy cesarz może jakoś wpłynąć na obrady sejmu, pomimo swojej malutkiej pozycji?W tej kwestii zrobił. Powołał komisję złożoną ze "swoich" ludzi, a potem jak komisja nic nie ustaliła, to już bez żadnej komisji napisanie dekretu zlecił swoim ludziom. Sejm w zasadzie nic nie miał do powiedzenia, a nie można powiedzieć, że Cesarz łamał prawo. Ten post był edytowany przez salvusek: 3/04/2011, 14:24 Post #4 pelek\nyhm... rozumiem... mam jeszcze jedno pytanie. Każda z trzech kurii, po przeliczeniu głosów opowiadała się za lub przeciw, tak? Czyli tak jakby 3 kurie = 3 głosy za lub przeciw. 2 głosy "za", ustawa przechodziła? Bo w gruncie rzeczy taka podstawowa sprawa, a nie mogę tego nigdzie znaleźć... Czy były jakieś inne zasady? Już nie wiem poprostu na ile mogę polegać na książkach, bo "ustawy zapisywane w formie dekretów dopiero od 1663 " znalazłam w którymś z podręczników do historii Niemiec. Wogóle np podręczniki dotyczące ustroju, niewiele piszą na temat ustroju Rzeszy w XVI w Ten post był edytowany przez pelek: 3/04/2011, 21:30 Post #5 salvusek\nQUOTEKażda z trzech kurii, po przeliczeniu głosów opowiadała się za lub przeciw, tak? Czyli tak jakby 3 kurie = 3 głosy za lub przeciw.Każda kuria osobno uchwalała ustawę. QUOTE2 głosy "za", ustawa przechodziła?Żeby projekt nabrał mocy ustawy musiał zostać uchwalony w trzech kuriach i na końcu musiał potwierdzić go cesarz. QUOTE Już nie wiem poprostu na ile mogę polegać na książkach, bo "ustawy zapisywane w formie dekretów dopiero od 1663 " znalazłam w którymś z podręczników do historii Niemiec.Ale to dotyczy bardziej działalności prawotwórczej cesarza. QUOTE Wogóle np podręczniki dotyczące ustroju, niewiele piszą na temat ustroju Rzeszy w XVI wW 1663 dokonała się jedna bardzo ważna rzecz. Sejm został przekształcony w nieustającą siedzibę. Zlikwidowano kurie, koniec z deputacjami, w sejmie zaczęli zasiadać posłowie. Nadal pozostawiono jedynie kolegia. Polskie podręczniki do historii ustroju ogólnie są słabe. Może kiedyś ktoś w końcu wyda jakieś aktualne i ciekawe opracowanie. Szczaniecki i Dziadzio to już się wyczerpali, zbyt stare opracowania, mimo wznowień. Żeby lepiej wejść w temat trzeba by poszperać w niemieckiej literaturze. Ten post był edytowany przez salvusek: 4/04/2011, 13:42 Post #6 pelek\nmiałam jeszcze Koranyi, w gruncie rzeczy nie było tam o wiele więcej niż w Szczanieckim. Dzięki za odpowiedź. Pozdrawiam. Post #7 salvusek\nQUOTE(pelek @ 4/04/2011, 15:19)miałam jeszcze Koranyi, w gruncie rzeczy nie było tam o wiele więcej niż w Szczanieckim. Dzięki za odpowiedź. Pozdrawiam.Nie dziwne, bo to jeszcze w sumie starsze od Szczanieckiego. Pozdrawiam. Post #8 POLISH-EMPIRE\nQUOTESejm Rzeszy w XVI składał się z kolegium miast, kolegium książąt i elektorów, kolegium książąt Rzeszy. A w tych kolegiach obowiazywała zasada jednomyslności czy głosowanie większościowe?Oddnosnie elektorów - jakie prawa mieli elektorzy, których nie mieli pozostali ksiażęta(oczywiscie nie liczać wyboru cesarza, i faktu obecności w innym kolegium na sejmie)? Post #9 2 Użytkowników czyta ten temat (2 Gości i 0 Anonimowych użytkowników)


Łyżeczka Itsumo do herbaty\nSzkatułka na biżuterię Stackers 3 komorowa classic różowa\nSzczotka do WC Charley\nSzczotka do WC Charley marki Seletti stanowi dowód tego, że stylowe detale mogą zagościć w każdym zakamarku Twojego domu i… pod każdą postacią. Zalety:Uchwyt szczotki i jej baza mają oryginalną, nieregularną powierzchnię. Złota barwa sprawia, że szczotka prezentuje się nieco barokowo. Przeznaczenie:Pasuje idealnie do nowoczesnych, awangardowych toalet - zarówno w mieszkaniach, jak i w lokalach typu hotele czy restauracje. Materiały:Konstrukcja produktu jest metalowa, powleczona warstwą mosiądzu. Dobrze wiedzieć!Autorami projektu są designerzy tworzący pod szyldem Studio Job.


Piękne i trwałe masy cukrowe na tort – AleCatering.pl – blog cukiernia, piekarnia i kawiarnia\nAleCatering.pl – blog cukiernia, piekarnia i kawiarnia\nWitaj na blogu poświęconym piekarniom, cukierni oraz kawiarni\nNiezbędne do produkcji blachy do pieczenia\nPudełko na muffiny – czym powinno się charakteryzować?\nPiękne i trwałe masy cukrowe na tort\nBrokat do jedzenia\nTorty są pyszne, ponadto mogą być bardzo pięknie udekorowane. Dodatkowo coraz więcej osób decyduje się na samodzielne przygotowanie tortów, także na stosunkowo duże uroczystości. W związku z tym wzrasta ilość akcesoriów oraz dodatków dekoracyjnych, jakie wykorzystywane są do dekoracji tortów.\nMasa cukrowa – podstawowe informacje\nWspółczesny rynek wyrobów cukierniczych jest zaś bardzo bogaty i obfity w dekoracje najwyższej jakości i to w przystępnej cenie. Należy do nich między innymi masa cukrowa. Dostępna jest w różnych kolorach oraz o różnej elastyczności. Lukier plastyczny pozwala na stworzenie każdego wzoru oraz najbardziej wymagających kształtów. Co więcej, dzięki masie cukrowej na tort z łatwością można stworzyć wiele zróżnicowanych kształtów oraz bardzo zaawansowanych wzorów i kształtów. Należą do nich między innymi kształty postaci na przykład bajkowych, które bardzo często stają się głównym motywem w przypadku tortów przygotowanych dla małych dzieci.\nMasa cukrowa na tort – zalety\nDzięki masie cukrowej wszystkie dekoracje stworzone na torcie mogą utrzymać bardzo długo nadany im kształt. Jest to zatem ich bardzo dużą zaletą. Ponadto lukier plastyczny dostępny jest w bardzo przystępnych kategoriach cenowych. To zaś sprawia, że warto go zakupić na przykład po to, aby poćwiczyć wcześniej swoje umiejętności plastyczne przed ostatecznym przygotowaniem danych kształtów na tort. Jednakże masa cukrowa na tort może być nie tylko konkretnymi kształtami, gdyż może stanowić polewę, która w całości pokrywa tort oraz zwiększa jego stabilność i trwałość.\nZobacz wszystkie wpisy opublikowane przez Witek\n8 października 2021 13 października 2021\nPoprzedni Poprzedni wpis: Brokat do jedzenia\nNastępne Następny wpis: Pudełko na muffiny – czym powinno się charakteryzować?


Apartament nr 5 U Miśka - Zakopane\nApartament nr 5 U Miśkaapartamenty - mieszkania\nObiekt Apartament nr 5 U Miśka oferuje balkon oraz widok na ogród. Do dyspozycji Gości jest również czajnik. Odległość ważnych miejsc od obiektu: Aqua Park Zakopane – około 600 m.\nW naszej ofercie m.in.: Pościel, ręczniki itp. prane są zgodnie z wytycznymi władz lokalnych, W miejscach zakwaterowania gości oraz ważnych częściach wspólnych znajdują się środki do dezynfekcji rąk, dostęp do Internetu, płatne WiFi, park wodny, WiFi, ogrzewanie, szkółka narciarska, pokoje rodzinne, ogród, pokoje dla niepalących, Zasady dystansu społecznego są przestrzegane, narciarstwo, kręgielnia, indywidualne zameldowanie / wymeldowanie, Możliwe wystawienie faktury, część przeznaczona dla palących, piesze wycieczki, Przedmioty używane przez wiele osób, np. wydrukowane karty menu, czasopisma, długopisy czy gazety zostały usunięte, całkowity zakaz palenia.\nW obiekcie obowiązuje zakaz organizowania wieczorów panieńskich, kawalerskich itp. Prosimy o wcześniejsze poinformowanie obiektu Apartament nr 5 U Miśka o planowanej godzinie przyjazdu. Aby to zrobić, możesz wpisać treść prośby w miejscu na życzenia specjalne lub skontaktować się bezpośrednio z obiektem, korzystając z danych kontaktowych widniejących w potwierdzeniu rezerwacji. Depozyt na poczet zniszczeń w wysokości PLN 300 jest wymagany po przyjeździe. Będzie to płatność gotówkowa. Zapłacona kwota powinna zostać zwrócona przy wymeldowaniu. Całość depozytu zostanie zwrócona w gotówce po sprawdzeniu stanu obiektu.\nOferta naszego partnera Booking.com BG.2934657


Nieruchomości Bydgoszcz | Nowa Sól nieruchomości\nArchiwa tagu: Nieruchomości Bydgoszcz\nW takich miejscowościach jak Kraków można oczekiwać na znacznie bardziej opłacalne warunki wynajmowania tak mieszkań a jednocześnie także wynajmowania również innych nieruchomości, jak nieruchomości firmowe. Z drugiej strony baza nieruchomości może nie być tak duża w porównaniu do Nieruchomości Kraków, które można znaleźć w ramach sprzedaż mieszkań Wrocław. W tym względzie między innymi szczególnie ważne jest, by nieruchomość spełniała konkretne kryteria, które stawiane są przez wynajmującego, co ma bardzo duże znaczenie w dłuższym okresie czasu.\nGdy poszukuje się mieszkania po wynajem można teraz korzystać z coraz większej liczby portali z nieruchomościami i ogłoszeniami o nieruchomościach. W tym względzie można decydować się na mieszkania, które są dostępne tak w ogólnodostępnych portalach a jednocześnie na ogłoszenia wynajmę mieszkanie wrocław, które dostępne są na łamach portali agencji nieruchomości. W tego typu miejscach można odszukać często takie oferty wynajmowanych mieszkań, które nie są dostępne w ramach innych portali z ogłoszeniami o nieruchomościach.


Blog XIX LO w Gdańsku, grupa 3 » Nasze przedsięwzięcie\nNaszym pomysłem na przedsięwzięcie jest Kawiarnia „Delta”. Nasza kawiarnia będzie się wyróżniać na tle innych nowoczesnością i nastawieniem do klienta. W przyszłości, jeżeli nasze przedsięwzięcie odniesie sukces, zamierzamy poszerzyć naszą działalność a także zawrzeć współprace z firmą wypożyczającą rowery i firmą dystrybuującą e-bookami i audiobookami.\nOdbiorcami naszego przedsięwzięcia będą osoby młode, uczące się, osoby starsze lubiące nowe technologie, a w przyszłości osoby korzystające z usług firmy rowerowej.\nChcemy, aby nasze przedsięwzięcie wyróżniało się na tle innych dzięki temu nasza marka zostanie zapamiętana. Będziemy poszerzać nasze usługi o inne innowacyjne pomysły. Jesteśmy otwarci na propozycje naszych klientów.\nStronę odwiedzono: 40480 razy


Wózki dla spożywki - Biznes technologie\nData: 25-03-2009, 11:59\nParametrami wpływającymi na dobór wózków transportowych do obsługi firm z sektora spożywczego są rodzaj napędu oraz materiał, z jakiego wykonany jest pojazd. - Do pracy przy produkcji żywności zalecane są wózki widłowe wykonane ze stali nierdzewnej lub ocynkowanej - mówi Nina Jędrzejewska z Jungheinrich Polska. - Stal szlachetna gwarantuje bowiem najwyższy poziom higieny, a ponadto zabezpiecza wózki przed korozją.\nProducenci przyznają, że co prawda wózki wykonane ze stali nierdzewnej są znacznie droższe, jednak biorąc pod uwagę jej trwałość, jest ona w efekcie najbardziej ekonomicznym rozwiązaniem. - Jungheinrich oferuje szereg wózków widłowych wykonanych ze stali nierdzewnej lub ocynkowanej, np. ręczny wózek paletowy AM 2200, wózek unoszący z dyszlem EJE czy wózek podnośnikowy z dyszlem EJC - wylicza Nina Jędrzejewska.\nspadaj młody 2009-06-28 13:59:09