Forum Zabrze :: Zobacz temat - Rolety wewnętrzne\n» Na każdy temat » Rolety wewnętrzne Poprzedni temat :: Następny temat\nWysłany: Nie 11 Mar, 2018 Rolety wewnętrzne\nRolety okienna to naprawdę fajny pomysł.\nJagnam na pewno tak się nie stanie. Sa one przyklejane tak wiec nie uszkodza okna.A na pewno go nie rozszczelnia. Nie spotkałam się aby obecnie ktoś już przywiercał rolety na stałe. Raczej sie takiego rozwiązania nie stosuje. Dodatkowo taki system możesz zamówić sobie i zamontować sama ( nie jest to wielki problem bo wszystko będziesz miała opisane w instrukcji)\nZerknij sobie jeszcze do tego artykułu:\nJest tutaj opisane jak dobrać rolety do wystroju wnętrz.\nTakie roletki to bardzo fajne rozwiązanie dla wnętrza\nTeż jestem zwolenniczką rolet, tym bardziej kiedy można nimi sterować zdalnie. Ja osobiście polecam automatykę do rolet z oferty https://sukcesgroup.pl/ . To co ją wyróżnia, to to że rolety zatrzymują się, kiedy na ich drodze pojawi się jakaś przeszkoda. Dzięki temu macie pewność, że rolety nie ulegną zniszczeniu.\nCzy są one antywłamaniowe?\nTrzeba przede wszystkim zadbać o odpowiednią oprawę okien dachowych bo to od nich najczęściej nagrzewa się cały dom. Rolety są więc podstawą. W internecie znajdziesz bardzo dużo informacji na ten temat, warto się zastanowić i przeanalizować.\nJa obecnie szukam odpowiednich rolet do kuchni. Najpierw szukałem czegoś ciekawego w marketach, jednak mają bardzo ograniczoną gamę kolorów. Mnie zależy na konkretnym odcieniu jednego koloru. Zacząłem więc szukać w internecie. Znalazłem na stronie https://www.agatarolety.p...lete-do-kuchni/ ciekawe porady dotyczące rolet w kuchni, jak i szeroki ich wybór. Dzięki temu, że zamówię rolety na wymiar wszystko będzie idealne dopasowane do okna, więc efekt estetyczny będzie idealny.\nCzy widzieliście juz oferte okien https://www.okna-pasywne....-sa-bezpieczne1 ?\nFajną opcją są rolety rzymskie, mi takie się najbardziej chyba podobają. Także ciekawą opcją będą takie rolety 3d https://rolety.eu/pl/66-3d Takie na pewno nie będzie wstyd powiesić w salonie. Można wybrać bardzo ciekawe wzory takich rolet i będa one wtedy stanowić bardzo ciekawy dodatek dekoracyjny\nMi się najbardziej podobają rolety dzień-noc. Są bardzo praktyczne i eleganckie.\nUważam w sumie podobnie. Na pewno za niedlugo u siebie wymienie rolety na tego typu produkty. Mam już namiar od znajomej na firme https://www.agabytom.pl i to tam będę próbować. Wybór jest bardzo duży, więc warto mieć wsparcie takich wyspecjalizowanych firm.\n» Na każdy temat » Rolety wewnętrzne


Jak żyć po zdradzie? | Kafeteria.pl\nStało się. Naga prawda – i to dosłownie – została odkryta. Ból, rozgoryczenie, wściekłość, żal, niewymowny smutek. Dlaczego właśnie teraz i dlaczego właśnie ja… Czy możliwa jest miłość po zdradzie?\nBardzo często zdrada pojawia się kiedy w związku coś się „sypie”. Jest wynikiem kryzysu, zmęczenia pracą, szarością życia, poczuciem bycia niezrozumianym przez partnera lub partnerkę. Zdarza się, że osoba która zdradza ulega pokusie i po takim doświadczeniu ma do siebie wstręt i bardzo tego żałuje. Bywa jednak i tak, że partner poszukuje tego, czego w związku mu zabrakło. Każda relacja się zmienia z czasem, jeżeli zdradzając osoba nie odnajdzie tego, czego szukała, może zdradzić ponownie.\nZdrada nie jest końcem świata\nMoże być momentem zwrotnym w związku, jeśli uświadomi partnerom jak bardzo są dla siebie bliscy i ważni. Oczywiście nie stanie się tak od razu, trzeba najpierw o ten związek zawalczyć. Często potrzebna jest separacja, przemyślenie wszystkiego na spokojnie i przede wszystkim czas. Bardzo istotne jest odnalezienie przyczyny — co popchnęło do zdrady? Czy partner, który się tego dopuścił chce naprawić swój błąd? Czy oboje chcą pracować nad odbudową zaufania w związku?\nBędzie inaczej, ale będzie dobrze\nJeżeli związku nie da się uratować, trzeba pogodzić się ze stratą. Nie przyjdzie to jednak od razu. Wymaga to czasu i przejścia etapu żałoby. Złość powinna zostać wyrażona w jakiejś symbolicznej formie, aby móc do niej nie wracać, nie przeżywać straty na nowo. I najważniejsze – przebaczenie. Partnerowi, a czasem również sobie. Wybaczenie krzywdy przynosi ulgę i pozwala zbudować swoje życie na nowo.\nPrzeżyć zdradę nie znaczy zapomnieć. To raczej niemożliwe i… chyba też niepotrzebne. Każde trudne doświadczenie czegoś uczy i także z tego należy wyciągnąć konsekwencje. Chociażby, aby zwrócić uwagę na to, co było w związku nieprawidłowe, jak zapobiec podobnej relacji w przyszłości, jakich ludzi unikać, co zmienić w swoim życiu.\nJak wybaczyć zdrodęZwiązekCzy wybaczyc zdradeZdrada w zwiazku\nDieta po ciąży Wszystko, co najważniejsze o urlopie wychowawczym Ból piersi w ciąży Jak zajść w ciążę? Jak widzi niemowlę? Problemy żołądkowe u dziecka? Dowiedz się, jak przeciwdziałać ich skutkom Kołysanie – jak wpływa na dziecko? Zabiegi fryzjerskie w ciąży Prawidłowa postawa dziecka Co powiesić na choince? Kreatywna zabawa to najlepsza zabawa 4 błędy, które popełniasz, wożąc dziecko samochodem


Klub Nomadów: Polski czar - pierwszy "krajowy" pokaz Klubu Nomadów\nPolski czar - pierwszy "krajowy" pokaz Klubu Nomadów\nPierwsze spotkanie Klubu Nomadów poświęcone podróżowaniu po Polsce za nami!\nKiedy cała Polska grzała się w niedzielę w pierwszych wiosennych promieniach my w Klubie Podróżnik Warszawa szczelnie zasłanialiśmy okna. Nie ma przebacz - szesnasta na zegarze, trzeba zaczynać, a tu tak jasno, że rzutnik nie daje rady! Na szczęście słońce odzyskaliśmy na slajdach z wodnych i lądowych wojaży po kraju.\nKto był, to wie (a spotkanie raczej z tych kameralnych) dlaczego warto było dotrzeć. Podczas pokazu Joanny i Jakuba Tokarzewskich aż pluskało, tyle wody było na zdjęciach. Kiedy mikrofon przejęła Kamila Trajnerowicz, żeby dziarskim krokiem podprowadzić nas pod Częstochowę, szum sitowia zastąpił łopot flagi i megafony nagłaśniające pielgrzymkę. Każdy mógł znaleść coś dla siebie.\nPo niedzielnych doświadczeniach już wiemy, że kolejne pokazy muszą być skupione na jednym temacie, bo treści w kajakach i pielgrzymowaniu było tyle, że z trudem zmieściliśmy się w czasie.\nA na zakończenie czekały same przyjemności. Najmłodsi dostali obiecane Kompasy Małego Podróżnika, ( o których pisaliśmy TUTAJ). Starsi mogli wylosować nagrody ufundowane przez Travelito. A potem były rozmowy, rozmowy...aż do wieczora.\nPodsumowując - dziękujemy za tak miłe spotkanie. Zresztą jak było zobaczcie sami:\nJoanna i Jakub Tokarzewscy zaczynają opowieść o swoich przygodach na kajakach. A mieli ich już sporo.\nZ Renatą i Denisem jesteśmy już od pokazu z południowej części Indii. Tym razem towarzyszyli nam jako widzowie i autorzy podróżniczych zagadek.\nJoanna i Jakub Tokarzewscy\nCierpliwość małych podróżników została nagrodzona.


Liczenie strat | Głos Koszaliński\nChociaż w sierpniu często pada, jednak tegoroczna lipcowa susza nie oszczędziła upraw na terenie gminy Grzmiąca. Straty rolników w "brzęczącej monecie" wyceniono na 3 miliony złotych.\nOkres prawie dwóch miesięcy w czerwcu i lipcu bez deszczu nie mógł pozostać bez wyraźnego wpływu na wielkość plonów. Słońce spustoszenie poczyniło w uprawach praktycznie wszystkich zbóż. Ale najbardziej ucierpiały zboża jare. W zależności od klasy ziemi straty sięgają od 40 do 60 procent. Niemal zupełnie wyschły w tym okresie użytki zielone.\nW sumie gminna komisja ds. oszacowania skutków suszy odwiedziła pola blisko setki rolników, z których aż 70 wystąpiło o preferencyjny kredyt na wznowienie produkcji rolnej. Mimo zapewnień rządu o pomocy ofiarom katastrofalnej suszy na razie nic nie słychać o jakiś nadzwyczajnych ulgach. Jak zwykle w podobnych przypadkach, producenci rolni mogą liczyć na przesunięcia spłat kredytów suszowych z lat poprzednich. Nowością jest możliwość umorzenia części lub całości opłat za dzierżawę gruntów Agencji Nieruchomości Rolnych.


Koniec świata dorosłych dzieci – Gepardy Biznesu\n11 października 2008 admin\tBrak komentarzy\nChciwość jest cechą kapitalizmu. Bankierzy powinni chcieć zarabiać. Tak działa kapitalizm. Problemem nie jest chciwość sama w sobie, problemem jest kapitalizm, który potrzebuje infantylizacji dorosłych oraz przemiany dzieci w konsumentów, zanim jeszcze dorosną – mówi Benjamin Barber w rozmowie z Igorem Janke.\nNapisał pan, że rynek psuje dzieci, infantylizuje dorosłych i połyka obywateli. „Skonsumowani” – czy tytuł pańskiej ostatniej książki okazał się proroczy?\nTrochę. W 1995 r. pojawiła się moja książka pod tytułem „Dżihad kontra McŚwiat” i ludzie mówili, że to abstrakcyjna metafora. W 2001, po zamachu na WTC, metafora stała się brutalną rzeczywistością. Gdy opublikowałem „Skonsumowanych” półtora roku temu, ludzie mówili, że nie ma nic złego w konsumowaniu, że to jest w porządku, i gospodarka rozwijała się świetnie. Wszystko szło doskonale. Teraz ten kryzys finansowy pokazuje, ze w tym, co napisałem, był element proroctwa.\nRozumiem, że obecny kryzys pana nie zaskoczył?\nJa to przewidziałem. Napisałem, że nieregulowany system sam nie się utrzyma i się rozpadnie, jeśli będzie dalej sprzedawał ludziom rzeczy, które nie są im tak naprawdę potrzebne i na które ich nie stać. Sektor bankowy oparty na tej rozbuchanej konsumpcji zawalił się pod własnym ciężarem. I pociągnął za sobą inne rynki.\nCzy to skutek nieodpowiedzialności wielkich szefów banków czy zinfantylizowania świata dorosłych na Zachodzie, zwłaszcza w Ameryce?\nTo wina systemu. Są różni bankierzy: chciwi, głupi i dobrzy. Chciwość jest cechą kapitalizmu. Bankierzy powinni chcieć zarabiać. Tak działa kapitalizm. Problemem nie jest chciwość sama w sobie, problemem jest kapitalizm, który potrzebuje infantylizacji dorosłych oraz przemiany dzieci w konsumentów, zanim jeszcze dorosną.\nMax Weber opisał protestantyzm niosący ze sobą wartości, które były niezbędne w rozwoju kapitalizmu w XV i XVI wieku: ciężka praca, oszczędzania, pomaganie innym, służenie. Teraz zamieniono oszczędzanie na wydawanie; wynagrodzenie w przyszłości na natychmiastową gratyfikację. Zdrowy rozsądek i umiar dorosłych na dziecinne pragnienie posiadania wszystkiego zaraz.\nCzy plan Paulsona, polegający na tym, że amerykańskie państwo dopłaci z budżetu instytucjom finansowym ogromne pieniądze, by je ratować, nie jest kolejnym krokiem w utrzymaniu takiego infantylnego podejścia do świata?\nTak, i dlatego podchodzę do niego bardzo krytycznie. Jest on konieczny, ale to dopiero początek niezbędnych zmian. Jeśli problemem jest osłabienie demokracji, deregulacja, brak aktywności obywatelskiej, brak demokratycznego nadzoru, to rozwiązaniem jest więcej demokracji, więcej zaangażowania, więcej odpowiedzialności. Taka jednorazowa akcja nie załatwi problemu zaufania. Kiedy Kongres wreszcie przyjął plan, kursy akcji spadały dalej. To pokazuje, że nie jest to kwestia zaufania gospodarczego, ale zaufania społecznego. Tego kapitału zaufania społecznego teraz zabrakło.\nA może byłoby lepiej, gdyby bańka pękła. To byłoby bolesne dla wielu, ale może miałoby cechy ozdrowieńcze. I dla ludzi, i dla gospodarki?\nTo tak, jak powiedzieć, że dobrze, iż „Titanic” zatonął, bo mogliśmy udowodnić, że inżynier popełnił błędy, projektując go. Udowodniliśmy to, ale przy okazji prawie wszyscy zginęli. W świecie, w którym wszystko jest ze sobą powiązane, współzależne, gdzie wszystkie rynki są ze sobą powiązane, nie możemy sobie pozwolić na upadek jednego rynku. Bo po nim padną wszystkie inne.\nPatrzymy na ten kryzys z Polski. Co to mówi nam o świecie? W ojczyźnie wolnego rynku stosuje się interwencjonistyczne metody.\nMam problem nie z tym, że ludzie kupują rzeczy, których potrzebują, i nawet nie z tym, że kupują rzeczy, których nie potrzebują. Mam problem z ludźmi, którzy poświęcają cały swój czas na zakupy\nTo mówi nam, że kiedy ludzie porzucają jeden system, to często wcale się nie uwalniają, tylko wpadają w inny system. Kiedy Polacy się uwolnili od sowieckiego systemu, bolszewizmu i państwa komunistycznego, to wpadli w ręce nowej ideologii – ideologii liberalizmu, wolnego rynku. Komunizm był zły, państwo komunistyczne nie mogło nic, a rynek przecież może wszystko. Tym Polacy się zafascynowali. Polacy przyjęli liberalną metodę Hayeka i Friedmana i zdecydowali, że rynek sam rozwiąże wszystkie problemy. Polacy zmienili jedną świecką religię komunizmu na inną świecką religię – religię rynku. A obie te religie mają jedną cechę wspólną: nie rozumieją demokracji.\nA propos religii. Czy wypychanie religii z życia to nie jest inny aspekt infantylizacji społeczeństw Zachodu, bo religia to trudna sprawa? Łatwiej jest przecież żyć bez niej.\nPrzez długi czas religia była establishmentem, a nauka, sekularyzm, wielokulturowość, ateizm i agnostycyzm były wyrazicielami ducha oporu. W USA i Europie to się zmieniło. Dlatego uważam, że musimy dać religii więcej, a nie mniej przestrzeni. Rozdział religii od państwa posunął się o wiele za daleko, niż to zakładano. Gdybym żył w XVII, XVIII wieku, byłbym Galileuszem. Domagałbym się więcej przestrzeni dla nauki i racjonalizmu. Ale nie wydaje mi się, żebyśmy teraz mieli do czynienia z taką sytuacją. McSwiat jest wszędzie, a jakie są jego wartości? Jakie są wartości Hollywoodu? Kupowanie, materializm, przemoc, seks. Nie jestem purytaninem, lubię seks i lubię przemoc, ale wszędzie mamy tylko to i to staje się świecką religią naszych czasów.\nA kiedy ktoś chce umieścić gdzieś Chrystusa jako symbol wybaczenia, człowieka, który umarł za nasze grzechy, to nie może tego uczynić, Żyd chce powiesić na ścianie dziesięć przykazań – nie może, bo to religia. To absurd.\nWróćmy do konsumpcjonizmu. Kupuje pan rzeczy, których pan nie potrzebuje?\nOczywiście. Wszyscy mamy ciała, wszyscy jesteśmy konsumentami. Nie jestem krytykiem konsumpcji. Jestem krytykiem konsumpcji odbywającej się wszędzie i zawsze, kiedy na nic innego nie ma miejsca. Mam problem nie z tym, że ludzie kupują rzeczy, których potrzebują, i nawet nie z tym, że kupują rzeczy, których nie potrzebują. Mam problem z ludźmi, którzy poświęcają cały swój czas na zakupy, z ludźmi, którzy idą do centrum handlowego, nie mając żadnego konkretnego celu. Ja też chodzę do sklepu i czasem kupuję bzdury czy rzeczy kiepskiej jakości. Ale to jest pewna część mojego życia. Ale z drugiej strony, jako obywatel, ciągle krytykuję siebie jako konsumenta. Weźmy samochody. Lubię duże samochody. Jestem Amerykaninem. Jeździłem dużym bmw, jeżdżę audi, ale audi A4, mniejszym. To jest mój kompromis.\nKupił pan mniejszy samochód, bo taki pan jest odpowiedzialny?\nGdybym był tylko konsumentem, kupiłbym audi A8. Ale jako obywatel kupiłem mniejszy samochód, choć gdybym był tylko obywatelem, kupiłbym priusa o napędzie hybrydowym albo jeździłbym środkami komunikacji miejskiej.\nJaka jest różnica między prawdziwymi a sztucznymi potrzebami? Taka jak między audi A4 a audi A8?\nNie ma na to pytanie prostej odpowiedzi. Oczywiście wiemy, jakie są nasze podstawowe potrzeby. Woda, jedzenie, reprodukcja, miejsce do spania, ciepło. Ale o ile woda jest potrzebą, o tyle woda w butelkach – nie. Woda w butelkach jest idealnym przykładem wykreowanej potrzeby. Zawsze były wody mineralne, wody z głębi ziemi. Ale dzisiaj większość wody butelkowanej to woda z kranu. Odkręcają kran, nalewają wodę i ci ją odsprzedają. Tylko że to ma nadruk i jest w butelce z plastiku. Kosztuje pieniądze, choć można by ją pić za darmo. To idiotyczne. To jest wykreowana potrzeba.\nNalać panu z tej butelki?\nMam ochotę powiedzieć Polakom: tak, jesteście między dwoma potęgami, ale i Rosja, i Niemcy są tak samo jak Polska uzależnione od innych narodów\nDziękuję, chętnie. Czy radio i słuchanie muzyki to wykreowana potrzeba? Nie. To jest sztuczne, ale nie wykreowane. Ale iPhone, czyli połączenie mnóstwa niedoróbek w jednym opakowaniu? Słaby aparat, słaby telefon, słaba przeglądarka internetowa. W jednym. Po co? Ludzie krzyczą: chcę iPhona! Dostarczają iPhona, bo ludzie mówią: tego chcę. Czy to jest coś niezwykłego? Nie, ale oni to złożyli do kupy i wmówili nam, że to jest coś, czego powinniśmy chcieć.\nJak więc możemy się wydostać z tej pułapki? W jaki sposób zachodnie społeczeństwa i rynek mogą się stać bardziej odpowiedzialne?\nSą dwie drogi. Droga gospodarcza i droga polityczna. Kapitalizm powinien się cofnąć do tego, co robił kiedyś i co robił bardzo dobrze. Powinien produkować towary i usługi, które zaspokajają prawdziwe ludzkie potrzeby. A dzisiaj jest bardzo wiele prawdziwych potrzeb, które nie są zaspokajane. Kiedy wynajdzie się coś, co zaspokaja prawdziwe potrzeby, ma się z tego zysk. Oczywiście jest w tym element ryzyka. Może ludzie tego nie zechcą, może się to ludziom nie spodoba. Taki był kiedyś kapitalizm. Miało się problem, bo się ryzykowało. Teraz nikt nie chce ryzykować. Teraz ryzyko ma być przeniesione na innych. Na społeczeństwo. To podatnik ma ryzykować.\nAle kapitalista musi zarabiać.\nNiech zarabia. Na przykład, zamiast produkować butelki na wodę, którą mamy za darmo w świecie rozwiniętym, niech kapitaliści wymyślą, w jaki sposób dostarczyć czystą wodę dwóm czy trzem miliardom ludzi, którzy nie mają do niej dostępu. To fantastyczne zadanie i tym powinni się zajmować.\nAle to kiepski interes.\nJest duńska firma produkująca „rurki życia”. Mają one po dziewięć filtrów. I te filtry przechwytują wszelkie możliwe szkodliwe substancje, jakie można sobie wyobrazić. Bakterie, błoto, brud, choroby itp. Starcza jej na mniej więcej rok. Wodę przefiltrowaną może pić cała rodzina. Dzięki temu można pić wodę gruntową, wodę skażoną. Wodę z Gangesu. Ta rurka rozwiązuje problem wody. Firma, która ją produkuje, zaczęła przynosić wielkie zyski. Bo to jest coś, czego ludzie naprawdę potrzebują. Wielką, prawdziwą potrzebą w krajach bogatych jest znalezienie alternatywnych źródeł energii. Ktoś, kto rozwiąże ten problem, będzie bardzo bogaty. Wielu ludzi traci pieniądze, próbując tego dokonać, ale tak już musi być. Tylko tak można zasłużyć na prawdziwą wygraną.\nTo zatem pańska propozycja dla gospodarki. A dla polityki?\nLudzie muszą upomnieć się o demokrację, odbudować postawę obywatelską, angażować się i kontrolować gospodarkę.\nMówi pan często: wolny rynek jest zglobalizowany, a demokracja nie. Co możemy z tym zrobić? Zatrzymać globalizację rynku czy rozszerzać sferę demokracji?\nNie ma możliwości zatrzymania tego. Każdy, kto uważa, że można zatrzymać globalizację, jest głupcem. Historia się nie cofa. Globalizacja jest efektem współzależności, a współzależność jest konsekwencją technologii, zmian klimatycznych i nowego połączenia świata w jedną wielką sieć. Mamy światowe wojny, globalne choroby, światowy terroryzm, światowy rynek, światową technologię, światową komunikację, światową przestępczość, światowy problem narkotykowy. Nie sposób tego cofnąć. Stoimy tylko przed wyborem: albo zdemokratyzować globalizację, albo zglobalizować demokrację.\nPytanie, jak to zrobić. Narzucanie demokracji nie wychodzi najlepiej.\nDemokrację rozwija się od dołu, a nie z góry. Dlatego potrzebni nam są globalni obywatele, globalne społeczeństwo obywatelskie, organizacje pozarządowe, zanim będziemy mieli globalny światowy rząd. Biznes ma Forum Ekonomiczne w Davos. Trzeba tworzyć jego społeczny odpowiednik.\nZapewne pięknie jest rozmawiać. Ale mamy takie państwa, jak Chiny czy Rosja, z którymi musimy dać sobie radę.\nPan mówi bardzo staroświecko. Patrzy pan na wiek XIX i mówi: globalizacja to tylko fantazja i utopia. A ja mówię, że to jest tu i teraz. Globalizacja i współzależność są tutaj. A suwerenność to przeszłość. George Bush żyje w XIX wieku. Uważa, że Ameryka jako mocarstwo może powstrzymać terroryzm. Uważa, że najlepszym sposobem na rozwiązanie wszystkich problemów jest utwierdzenie zwierzchniej roli Ameryki. Jest idealistą. A realista mówi: to już nie zadziała. Bo jedyną odpowiedzią jest współzależność.\nNo dobrze, to co my jako społeczeństwo, jako obywatele, możemy robić z takimi firmami, jak Google czy Yahoo, które współpracują z Chinami?\nTo jest bardzo dobry przykład. Są tutaj dwie filozofie – muszę przyznać, że jestem niezdecydowany. Nie możesz walczyć z każdą dyktaturą, ale też nie musisz z żadną dyktaturą współpracować. Nie musimy przyznawać im igrzysk olimpijskich, zmieniać zasad, które słowa są dopuszczalne w Google’u. Nie musimy tam robić interesów. Ale, z drugiej strony, olimpiada może pomóc Chinom się otworzyć, dać im poczucie własnej wartości, sprawić, że będą bardziej otwarte. A Google to cenna platforma informacyjna i na dłuższą metę pozwoli Chińczykom zrozumieć, że mogą sobie poradzić. W końcu się zorientują, że kiedy wpisują po chińsku hasło Tiananmen, to znajdują informację o historii architektury, ale nic o tym, co się tam wydarzyło. Pewne kompromisy mają wartość, bo tym sposobem dostajemy się do wnętrza bestii.\nKtóra z tych postaw może być bardziej skuteczna?\nDo pewnego stopnia dostrzegam słuszność obu. Ale moja prawdziwa odpowiedź brzmi: na dłuższą metę Chiny są takie same jak USA. Bez względu na potęgę ekonomiczną ucierpią, kiedy nadejdzie światowy kryzys finansowy. Ucierpią też wskutek globalnego ocieplenia. Podobnie jak Stany Zjednoczone, Chiny i inne „wielkie mocarstwa”, wcale nie są już takie wielkie. I tak czy inaczej są skazane na współpracę z innymi. Podstawowe pytanie brzmi: w jaki sposób stworzyć nowe instytucje, które pozwolą nam pracować razem?\nPan wierzy w silne instytucje międzynarodowe?\nWcale w nie nie wierzę. Narody Zjednoczone okazały się klęską. MFW i Bank Światowy też nie spełniają dobrze swej roli. Bank Światowy mógł stawiać pewne warunki, zażądać, by kapitał finansowy postępował właściwie, ale nie – on się domaga, żeby kraje rozmontowały swoje programy socjalne i żeby inwestowały. Tak więc w rzeczywistości istniejące instytucje światowe nie na wiele się przydają, niestety. Gdyby je zreformować, gdyby okazały się dobre…\nKryzys w Gruzji pokazał, jak głęboko podzielona jest Unia Europejska i jak politycznie słaba jest to organizacja. Może to właśnie pokazuje, że takie organizacje nie mają szans działać dobrze? Może taka polityczna integracja nie jest możliwa, bo interesy narodowe, lokalne są tak zróżnicowane, że kraje nie są w stanie działać razem?\nA co powinna Unia zrobić w sprawie Gruzji?\nSpodziewałem się, że Unia…\n…pójdzie na wojnę z Rosją?\nOczywiście że nie, ale że będzie w stanie wspólnie postawić Rosji twarde warunki.\nGdyby Gruzja była w NATO, obecność wojsk rosyjskich na ziemi gruzińskiej wymagałaby interwencji wojskowej…\nSpodziewałbym się po Unii Europejskiej dużo bardziej stanowczej postawy wobec Rosji. Między wojną a tym, co Unia uchwaliła, jest naprawdę dużo miejsca na rozmaite działania. Z Rosją trzeba rozmawiać twardo. Rosjanie rozumieją głos siły.\nCzyli Polacy są tak bardzo przywiązani do Stanów Zjednoczonych dlatego, że Rosjanie rozumieją tylko język siły. A USA są siedliskiem siły? Czy tak?\nChciałem się upewnić. Zawsze słyszę, że Rosja rozumie tylko język siły.\nKiedy się żyje tutaj, dobrze to widać. Ale pan się nie zgadza?\nAle tu chodzi o nasze bezpieczeństwo.\nZgadzam się. Ale co, Rosja zrobi inwazję na Polskę? Celem obecności amerykańskich rakiet w Polsce nie jest powstrzymanie rosyjskich czołgów przed inwazją na Warszawę. Nie przyjadą tutaj. Już nie. To się nie stanie. A więc celem obecności tych rakiet jest tylko prowokowanie Rosji i poprawa samopoczucia Polaków, drażnienie Rosji, mówienie: zobaczcie, gdzie jesteśmy. Wy robiliście to przez tyle lat, a teraz my się odwdzięczamy. Ale nie w taki sposób powinno się zabezpieczać swoją pozycję między Rosją a Niemcami, tak by Polska czuła się dobrze.\nPo Gruzji to już nic nie wiadomo. Rosyjskie czołgi zapewne nie wjadą na ulice Warszawy, ale wszędzie będzie rosyjski gaz. Gazprom jest najbardziej potężną armią w tej części Europy. To nie jest przedsiębiorstwo, to jest polityczna armia. I my musimy sobie z tym jakoś poradzić.\nNo to sobie radźcie. To jednak coś innego niż czołgi. Ale pan tym samym wrócił do mojego tematu do ekonomicznych współzależności. Mówi pan, że polska gospodarka jest uzależniona od obcej energii. Bo Polska zużywa za dużo tradycyjnej energii i jest zależna. Polska, podobnie jak Rosja, Chiny i Stany Zjednoczone, podobnie jak cały świat, będzie musiała zerwać z nałogiem paliw kopalnych. Zdaję sobie sprawę, że Polska znajduje się w bardzo specyficznej sytuacji.I że to nie jest przyjemne, kiedy przyjeżdża Amerykanin, mówi coś o Rosji i nie bierze pod uwagę polskich problemów. Ale jednocześnie, kiedy niektórzy ludzie mówią mi w Stanach: jesteśmy wielkim mocarstwem, jesteśmy potęgą, to ja im mówię: zapomnij o tym.\nBo teraz żyjemy w nowym świecie i czas szukać nowych rozwiązań. Więc z jednej strony mam ochotę powiedzieć Polakom trochę gruboskórnie: tak, jesteście między dwoma potęgami, ale zapomnijcie o tym. Bo teraz jesteście częścią świata współzależnego. I Rosja, i Niemcy są tak samo jak Polska uzależnione od innych narodów. Więc lepiej pomyślcie, jak z nimi współpracować, a nie być przeciwko nim.\nrozmawiał Igor Janke\nProf. Benjamin Barber przyleciał do Polski na zaproszenie prezydenta Wrocławia. Wygłosił wykłady w Dolnośląskiej Szkole Wyższej i na Uniwersytecie Wrocławskim, które współorganizowały jego pobyt\nUr. 1939 r., amerykański politolog, wykładowca Uniwersytetu Maryland, znany z zaangażowania w liczne inicjatywy obywatelskie, kieruje m.in. projektem Civ World mającym szerzyć świadomość współzależnego charakteru współczesnego świata. Doradzał politykom (m.in. Billowi Clintonowi) i instytucjom międzynarodowym. Zyskał sławę m.in. dzięki tekstom przewidującym starcie świata islamu z zachodnim konsumpcjonizmem, których podsumowaniem jest książka „Dżihad kontra McŚwiat” (wyd. pol. 2005). W tym roku ukazała się w Polsce jego najnowsza książka „Skonsumowani”.\nNadużywam praw autorskich Igora Janke, publikując wywiad w całości. Niech mi wybaczy, proszę. Na www.rp.pl ten wywiad za trzy dni nie będzie bezpłatnie dostępny, a są w nim ważne myśli, które powinny być darmowe.\nZ prawie wszystkim, co mówi Benjamin Barber, zgadzam się.\nTu chciałbym zwrócić uwagę na nadużywanie siły w polityce międzynarodowej przez USA i NATO oraz upokarzanie Rosji.\nOd pięciu lat na forum gazeta.pl prowadzę wątek związany z barbarzyńskim atakiem na Irak, w którym, niestety, uczestniczyły wojska mojego państwa. Jest mi wstyd z tego powodu, niestety, nie mogłem wiele zrobić, by przeciwstawić się temu. Moje wypowiedzi na forum gazeta.pl to jedyna forma sprzeciwu.\nPublikuję swoje najważniejsze opinie z 2003 r., bo może gazeta.pl w końcu je wykasuje. Całość można zobaczyć pod adresem Nigdy więcej coca coli.\nAutor: Gość: Jerzy Krajewski IP: 213.241.23.* 21.03.03, 19:21\nW proteście przeciw niezgodnej z prawem międzynarodowym akcji militarnej USA w Iraku wzywam do bojkotu amerykańskich towarów i usług.\nNigdy więcej coca coli!!!\nPrecz z żarciem od morderców z McDonalds!!!\nLepszy Linuks niż Microsoft!!!\nW kinach oglądamy tylko europejskie firmy!!!!\nPS. Może ktoś kupi ode mnie forda escorta z 1997 r. montowanego w Płońsku, ale z amerykańskich części.\nAutor: Gość: Jerzy Krajewski IP: 213.241.23.* 24.03.03, 13:38\nDla jasności: Sadam to morderca, łobuz i dyktator. Jeszcze 12 lat temu nie przeszkadzało to jednak, by USA z nim się przyjaźniły.\nONZ to był ład ustanowiony po II wojnie światowej. Nie funkcjonowało to najlepiej, ale jakieś prawo międzynarodowe było. A teraz mamy prawo buszu – kto silniejszy bije w mordę słabszych, a reszta powinna wsadzić mordę w kubeł.\nA zaczęło się o "skurwysyńskich" (cytat za "Nie") nalotów na Belgrad, by odwrócić uwagę gawiedzi od skandalu z Moniką i cegarem wkładanym między jej uda przez szefa hipermocarstwa. Reszta to kłamstwa i propaganda.\nTak na naszych oczach rozpada się nasz świat. Co wyłoni się z chaosu? Nie wiadomo!\nJa wolę ład (choć czasami nieskuteczny) niż chaos.\nJeżeli ktoś popiera dążęnia USA do trzymania świata za mordę po trupach niewinnych ludzi, to współczuję mu.\nLudzie mają prawo żyć, tak jak im się podoba. Jeżeli uważają, że demokracja nie jest im potrzebna, nie można jej im narzucać.\nDla jasności: mi demokracja podoba się.\nLudzie, czyście powariowali, przecież w Iraku żyją ludzie.\nNajpotężniejsze armie na świecie napadły na zacofany, słaby kraj i rozwalają go bombami i rakietami w drzazgi, a Wy macie wątpliwości, po której stronie się opowiedzieć.\nAutor: Gość: Jerzy Krajewski IP: 213.241.23.* 28.03.03, 17:40\nSzanowny Panie Victor!\nW dość łagodnej formie wyraziłem swój sprzeciw wobec niesprawiedliwej i niezgodnej z prawem i ładem międzynarodwym agresji USA i ich wasali na suwerenny kraj, członka ONZ od założenia tej organizacji.\nInspiratorem i organizatorem tego barbarzyństwa są obecne władze USA, które w tym działaniu popiera podobno 70% Amerykanów.\nWcześniej odbierałem ten naród jako sympatycznych, zaradnych i miłujących pokój ludzi. Teraz widzę, że urażona duma po zamachach na WTC odebrała tym ludziom rozum, bo popierają\nNie mam zamiaru kajać się z powodu tych swoich opinii. Każdy kolejny dzień wojny z kolejnymi ofiarami wśród niewinnych ludzi, będzie upewniał mnie w przekonaniu, że mam rację. A tych dni i ofiar będzie jeszcze sporo, więc moja pewność będzie długo rosła.\nBilans zysków i strat wojny w Iraku będzie dla ludzkości zdecydowanie ujemny.\nPrzywódcy USA bardzo się pomylili w swoich rachubach na rychłe zwycięstwo.\nIch klakierzy w Polsce są żałośni. Gdy słuchałem w Sejmie Marka Jurka z partii Parawo i Sprawiedliwość popierającego agresję, widziałem hipokrytę. Nawet współczułem mu, że musiał się tak ześwinić, zaprzeczyć swemu przywiązaniu do katolicyzmu, bo wymagała tego od niego partia, której śni się objęcie władzy w Polsce.\nNatomiast prezydent Kwaśniewski i premier Miller po prostu złamali konstytucję i kodeks karny posyłając polskie wojsko do Iraku. Zawiadomienie o tym ich przestępstwach złożył dziś Piotr Ikonowicz.\nZobaczymy, czy prokuratura uzna ewidentne złamanie prawa, czy wniosek odrzuci. Jeżeli odrzuci, będzie to kolejny przykład degrengolady wymiaru sprawiedliwości w Polsce.\nJa tylko bronię prawa i wyrażam oburzenie, gdy jest on łamane. A prawo jest po to, by było nam łatwiej żyć.\nSwoje oburzenie wyrażam z umiarem. Nie palę kukieł agresorów i podżegaczy wojennych, nie rzucam kamieniami w okna ambasady USA ani okna barów McDonalds.\nWojna mnie wścieka, odrywa moje myśli od rodziny i pracy. Budzi też moje obawy, czy nie rozleje się na cały świat.\nMam złe przeczucia, a chciałbym jeszcze trochę pożyć w spokoju z moją żoną i dwoma synami.\nJeden z nich ma 11 miesięcy, nie umie jeszcze chodzić i wymaga ciągłej uwagi. Wczoraj, gdy żona karmiła go kaszką, a ja zabawiłem go, by jadł, zapytałem ją, czy wybraża sobie opiekę nad takim maleństwem w zbombardowanym mieście, bez wody i energii elektrycznej. Żona poprosiła, bym nie zadawał jej tak okropnych pytań.\nCzy Pan, Panie Viktor zna odpowiedź na to pytanie? W Basrze i Bagdadzie takich 11-miesięcznych maluchów są tysiące.\nCzy Pan, Panie Victor, wie jak długo buduje się most, elektrownię czy stacje wodociągową?\nPrzynajmniej kilka lat, a zniszczyć je można w kilka minut.\nCzy Pan, Panie Victor, wie, ile wysiłku trzeba włożyć w wychowanie dziecka, by stało się samodzielne? Kilkanaście lat starań. A człowieka można zabić w sekundę?\nTrzeba mieć naprawdę mocne argumenty, by poprzeć wojnę. A jakie Pan, Panie Victor, ma argumenty za atakiem na Irak? Garść propagandowej waty, stworzonej przez doradców Busha.\n← Bankowość spółdzielcza jest bezpieczna\nKoniec amerykańskiego kapitalizmu? →


Gminna Biblioteka Publiczna im. Marii Dąbrowskiej catalog › Details for: Zawsze w porę /\nDetails for: Zawsze w porę /\nBy: Krawczyk, Agnieszka, (1972- ).\nContributor(s): Wydawnictwo Filia. Wydawca.\nMaterial type: TextSeries: Ulica Wierzbowa: 2.Publisher: Poznań : Filia, 2020Description: 441 stron ; 20 cm.Content type: Tekst Media type: Bez urządzenia pośredniczącego Carrier type: woluminISBN: 9788381951029.Subject(s): Relacje międzyludzkie | Sąsiedztwo (socjologia)Genre/Form: Powieść obyczajowa\nNa ulicy Wierzbowej szczęśliwe chwile splatają się z tymi trudnymi: miłość z rozczarowaniem, radość ze smutkiem. Każdy z sąsiadów musi się zmierzyć z niełatwym wyzwaniem. W miasteczku także szykują się zmiany, a nie wszystkie będzie łatwo zaakceptować. Tylko czy społeczność będzie potrafiła się zjednoczyć i wspólnie pokonać przeciwności? Wciągająca opowieść o ludziach, którzy walczą o swoje szczęście i wierzą, że życie pisze dla nich dobry scenariusz. I choć teraz pada deszcz, wkrótce musi zaświecić słońce. Bo na świecie każda sprawa ma swój czas i nie dzieje się bez przyczyny. Ważne, żeby mieć nadzieję, iż prowadzi nas pomyślna gwiazda. I że pewne rzeczy zawsze przychodzą w porę. Nawet jeśli w tym momencie ich nie oczekujemy. źródło opisu: materiały Wydawnictwa\n821-3 pol. (Browse shelf) Checked out 2. 26/10/2020 1 042878\nStanowi tom 2. serii, tom 1. pt.: Najmilszy prezent.\nNa ulicy Wierzbowej szczęśliwe chwile splatają się z tymi trudnymi: miłość z rozczarowaniem, radość ze smutkiem. Każdy z sąsiadów musi się zmierzyć z niełatwym wyzwaniem.\nW miasteczku także szykują się zmiany, a nie wszystkie będzie łatwo zaakceptować. Tylko czy społeczność będzie potrafiła się zjednoczyć i wspólnie pokonać przeciwności?\nWciągająca opowieść o ludziach, którzy walczą o swoje szczęście i wierzą, że życie pisze dla nich dobry scenariusz. I choć teraz pada deszcz, wkrótce musi zaświecić słońce. Bo na świecie każda sprawa ma swój czas i nie dzieje się bez przyczyny. Ważne, żeby mieć nadzieję, iż prowadzi nas pomyślna gwiazda. I że pewne rzeczy zawsze przychodzą w porę. Nawet jeśli w tym momencie ich nie oczekujemy.


Górscy ratownicy: Bez tchu - część 2 (56) - serial obyczajowy\nGórscy ratownicy: Bez tchu - część 2 (56)\nJulia i Tom wracają na miejsce wypadku. Szykują się do zejścia w dolinę. Jedyne wyjście z jaskini zostaje nagle zasypane. Poziom dwutlenku węgla rośnie bardzo szybko. Grozi im śmierć przez uduszenie.\nJulia i Tom wracają na miejsce wypadku. Szykują się do zejścia w dolinę. Jedyne wyjście z jaskini zostaje nagle zasypane. Poziom dwutlenku węgla rośnie bardzo szybko. Całej trójce grozi śmierć przez uduszenie. Tymczasem zaniepokojona Sandra, ciężarna dziewczyna Georga, alarmuje górskich ratowników. Katharina i Markus ruszają na poszukiwania.\nGórscy ratownicy: Uprowadzona - część 1 (93) - serial obyczajowy - dziś, 14 października 17:10\nGórscy ratownicy: Uprowadzona - część 2 (94) - serial obyczajowy - dziś, 14 października 22:45 i 2 późniejsze emisje


Cerkiew w Podbielu - Hej Podlasie!\nStrona główna » architektura drewniana » cerkwie drewniane » cerkwie na Podlasiu » ciekawe miejsca na Podlasiu » Podbiele » Podlasie » prawosławie na Podlasiu » prorok Eliasz » Cerkiew w Podbielu\nPamiętam, jak w dzieciństwie często jeździłam pociągiem na trasie Białystok-Czeremcha, a czasami jeszcze dalej, do Borowik. Mijałam poszczególne stacje: Białystok, Białystok Stadion, Lewickie, Hołówki Duże, Zimnochy, Strabla, Rajsk, Bielsk Podlaski, Lewki, Podbiele... Cóż, o Podbielu wiedziałam... niewiele.\nW tamtych czasach był to dla mnie tylko jeden z przystanków w drodze do babci. Podbiele to nawet nie wieś, a kolonia wsi Dubiażyn. O jej istnieniu, oczywiście, wtedy nawet nie słyszałam. Tak samo jak nie wiedziałam, że od ponad 100 lat znajduje się tam okazała drewniana cerkiew. Na szczęście wspólnie udało się nam ją odkryć. I od tego czasu czujemy potrzebę, żeby tu wracać. Sprawdzamy, jak świątynia prezentuje się o różnych porach roku. W taki sposób oglądamy wszystkie drewniane cerkwie na Podlasiu. Czasami zaskakują nas ich kolejne odsłony. Raz oglądamy je skąpane w morzu kwiatów i słońcu, innym razem przykryte ciepłym kożuchem puszystego śniegu.\nZ ogromnym zadowoleniem zauważam, że po niedawnym remoncie świątynia nadal "ubrana" jest w mój ulubiony "cerkiewny" kolor, czyli błękit. W przypadku wielu remontowanych ostatnio cerkwi decydowano się na zmianę koloru elewacji. Niestety, nie wszystkim wyszło to na dobre. Ta w Podbielu do tego grona, na szczęście, nie należy.\nCerkiew pod wezwaniem św. Eliasza wybudowano w 1876 roku. Wcześniejsze świątynie w tych okolicach zawsze były wznoszone pod wezwaniem Przemienienia Pańskiego. O pierwszej z nich mówi się, że mogła pochodzić z XVI wieku. Jednak nawet obecny, niemalże stuczterdziestoletni budynek, pamięta wiele przebudów, dobudów i remontów. Dzięki hojności miejscowych wyposażano go w drogocenne utensylia liturgiczne. Potem został z nich okradziony podczas zawieruch wojennych. To cerkiew, która przez lata gościnnie przyjmowała ludzi spragnionych duchowej karmy. Jednak pamięta też czasy pustki i samotności, kiedy ograbiona z materii i ducha cierpliwie czekała na kolejnych gospodarzy. Pierwszym z nich był ksiądz Eliasz Tałyzin, który szczególnie angażował się w jej budowę. Dziesięć lat później służbę przerwała mu jednak choroba. Ale nawet po śmierci jest blisko swojej cerkwi, gdyż został pochowany pod jej ołtarzem.\nPrace remontowe okazały się doskonalą okazją, żeby zajrzeć do pięknego wnętrza cerkwi. Panowie odpowiedzialni za renowację poczuli się naszym zainteresowaniem nieco zaskoczeni. Byli jednak na tyle uprzejmi, że specjalnie dla nas wezwali proboszcza, za zgodą którego wszystko dokładnie obejrzeliśmy.\nKategoria: architektura drewniana, cerkwie drewniane, cerkwie na Podlasiu, ciekawe miejsca na Podlasiu, Podbiele, Podlasie, prawosławie na Podlasiu, prorok Eliasz | Lokalizacja: Podbiele, Polska\nAnonimowy 6 listopada 2015 13:22\nCerkiew w Podbielu jako ze znajdowała się obok lini kolejowej słuzyła też podróżującym pociągiem. Brano tu śluby, chrzczcono dzieci.\nHej Podlasie 8 listopada 2015 12:54\nZ komentarza możemy się domyślać, że Pani lub Panu cerkiew w Podbielu jest dobrze znana... Chętnie usłyszymy więcej historii na temat tej świątyni :)\nAnonimowy 21 lipca 2016 02:44\nWpadłem na pewną niespójność, rok budowy 1876, który wydaje mi się prawidłowy (to moja rodzinna parafia), ale znalazłem tekst, odwołujący się do rożnych oficjalnych źródeł, że jej budowę rozpoczęto w 1902r , a stara cerkiew PW. Przemienienia Pańskiego spłonęła w 1924r (miała wówczas 300 lat)\nlink do tekstu : http://www.testowy.minigo.pl/index.php/page/podbiele\nHej Podlasie 26 lipca 2016 05:05\nBardzo ciekawa informacja. Szukamy teraz czegoś, co mogłoby potwierdzić znalezione przez Pana źródło. Dziękujemy za podzielenie się tym linkiem :)\nStalin wciąż na Podlasiu szczerzy kły… Nie wierzycie? Wystarczy przejechać się wzdłuż Bugu, choćby między Niemirowem a Drohiczynem.


niebieskamalinkax3 - Jak tak na Ciebie patrzę to aż szkoda mi czasu na mruganie. ♥\nJak tak na Ciebie patrzę to aż szkoda mi czasu na mruganie. ♥\nJak tak na Ciebie patrzę, to aż szkoda mi czasu na mruganie. ♥\nTrzymam za Ciebie kciuki, że zmądrzejesz./niebieskamalinkax3\nW sumie kurwa, możesz mnie nie lubić, Tak jak ja nie lubię ludzi, którzy mówią, by mówić. /DonGURALesko - Synku, jestem w budynku.\nPotrafił swoim uśmiechem rozpierdolić wszystkie moje kłopoty, jest bezkonkurencyjny.\nCzasem piszę do kogoś szczere wiadomości, których nie wysyłam\nBo czasem są takie dni kiedy ani "ja pierdole" ani "kurwa mać" nie wystarczy. Wtedy zazwyczaj mówię " ja jebie" .\nniebieskamalinkax3 dodano: 5 luty 2012\ntak sobie myślę, że chyba jestem szczęśliwa.\nA kiedy powiesz mi, że znowu Ci na mnie zależy i tak bardzo Ci mnie brak, powiem Ci to samo co Ty mi w dzień zerwania. Leciało to mniej więcej tak: sorry, ale teraz mam kogoś innego na oku, kocham inną. Ty też powinnaś znaleźć sobie drugą połówkę.\nmyślisz, że mi pomożesz słowami "zapomnij", "miej wyjebane", "spróbuj". myślisz do chuja, że nie próbowałam? skoro masz mi tak pisać, proszę cię nie pytaj co u mnie, jak z nim, daj mi spokój, daruj mi. to, że ty nie jesteś stały w uczuciach, nie znaczy, że ja też będę.


Włókniarz tylko w Polsacie! - eurosport.interia.pl\nWłókniarz tylko w Polsacie!\nCzwartek, 19 lutego 2004 (10:47)\nTegoroczne spotkania żużlowców Włókniarza transmitowała będzie telewizja Polsat. Paradoksalnie decyzja działaczy Częstochowy o podpisaniu kontraktu z Polsatem oznacza niemal na 100% brak ligi żużlowej w publicznej telewizji.\nTelewizja publiczna postawiła warunek iż będzie transmitowała tegoroczne spotkania ligowe w wypadku zgody siedmiu klubów ekstraligi. (wcześniej umowę z Polsatem zawarł klub wrocławski). Kluby miały dojść do porozumienia do 20 lutego. Po mariażu Włókniarza z Polsatem klubów pozostało sześć, więc podstawowy warunek telewizji nie zostanie spełniony.\n- Niestety tak to jest, że publicznie wszystkie kluby są solidarne, a potem każdy działa dla siebie nie patrząc na dobro dyscypliny. Decyzja Włókniarza stawia w ciężkiej sytuacji inne kluby, którym zależało na umowie z TVP - twierdzi anonimowo jeden z działaczy. Przykładem takiego klubu jest Rybnik. Właśnie od obecności spotkań w TVP wejście w sponsoring uzależniała firma Purmo.\nW myśl podpisanej umowy Polsat przeprowadzi sześć transmisji z obiektu Włókniarza. Klub nie otrzyma gratyfikacji finansowych, a spotkania retransmitowane będą w Polsacie, Polsacie 2 oraz Polsacie Sport. Na żywo zmagania mistrzów Polski pokaże TV Puls. - Dla nas to korzystna umowa. Do sezonu niedaleko i należało sfinalizować umowę z telewizją. To nie nasza wina , że negocjacje z TVP nie mogą znaleźć końca. - mówi prezes częstochowskiego klubu.\nDowiedz się więcej na temat: Polsat | kluby | TVP | telewizja


Kozaczek.pl » Sara May » Sara May: Józefowicz powinien częściej myć włosy?\nczytany: 6884 razy\nNie tylko Czytelnicy Kozaczka zwrócili uwagę, że włosy Janusza Józefowicza w Tańcu z gwiazdami trochę za bardzo lśnią.\nSara May napisała na swoim blogu:\nCzy Wy też odnosicie takie wrażenie, że Janusz Józefowicz powinien częściej myć włosy? Wyglądają na brudne i przetłuszczone. Być może stosuje za dużo żelu, brylantyny i innych lśniących dopalaczy. Wygląda to w każdym razie mało elegancko. A to przecież ewidentnie przystojny mężczyzna.\nTym razem grzecznie. I kusząco. Miley Cyrus nie ryzykuje już z ostrymi fotkami pstrykanymi w łazience. Nie oznacza to jednak, że sieć została pozbawiona dopływu świeżych fotek gwiazdki. Ostatnio portale kopiują ... czytaj więcej\nAustin Butler - nowy chłopak Vanessy Hudgens (FOTO)\nCiacho? Fajniejszy od Efrona? Vanessa Hudgens nie mogła długo pozostawać singielką. Jest młoda i bardzo atrakcyjna, z pewnością nie może narzekać na brak adoratorów. Najnowsze plotki dotyczące życia uczuciowego aktorki ... czytaj więcej