Clash - Aurora Belle | Książka w Sklepie EMPIK.COM\nClash (okładka miękka)\n79 oceny i 33 recenzji\nokładka miękka, 2021 30,06 zł\n30,06 zł 44,90 zł (-33%)\nWłaśnie zrecenzowałem Clash\nAutorka bestsellerowej serii „Raw Family”! Nie zasługiwał na nią, ale jej serce już wybrało.Emily Aldrich jest zdesperowana. Musi pilnie znaleźć pracę. Oczywiście najlepiej, aby była ...\n23-02-2022 o godz 11:59 przez: GirlsBooksLovers\n“Miałem dużo do czynienia z kobietami i wiedziałem z doświadczenia, że kobiety kłamią. Była przekonująca, to fakt, ale jej nie ufałem. Może nabrała chłopaków, ale nie mnie. Ja byłem czujny. Uznałem, że muszę mieć ją na oku. Prędzej czy później dowiem się, co kombinuje.” Po świetnej trylogii, którą była seria Raw, Belle Aurora na polski rynek wydawniczy wkracza z kolejnym cyklem Niebezpieczne zakręty. Gdy zobaczyłam w zapowiedziach, że Wydawnictwo NiezWykłe po raz kolejny wyda tę autorkę, byłam wniebowzięta. Wiedziałam już, jakim stylem pisze autorka i czego można się po niej spodziewać, dlatego “Clash” był dla mnie pozycją obowiązkową. Nie wiedziałam, że z niej taki kolos, ale o dziwo nie straciłam zapału do czytania, jak to się ma w innym przypadkach, gdy książki są tak grube. “Clasha” przeczytałam w trzy wieczory i jestem tą lekturą zachwycona. Tym razem w opowieści autorki poznajemy zespół rockowy Left Turn, który poszukuje asystentki na czas trasy koncertowej. Nasza główna bohaterka Emily, małym podstępem dostaję tę pracę i wyrusza z chłopakami w świat. Mężczyźni są świetnymi osobnikami poza jednym. Connorem Clashem. Już od samego początku pokazuje, jaki z niego jest cham i dupek, ale czy będzie taki przez cały czas? A może w którymś momencie się zmieni? Odpowiedzi dostaniecie, czytając tę zarąbistą historię. “Connor Clash był enigmą. Potrafił być największym gburem, jakiego w życiu się spotkało, ale potrafił być też przesłodki. Trudno było się w tym połapać.” Specjalnie nie zagłębiam się bardziej w fabułę, ponieważ ta książka jest tak fajowa, że przeczytanie jej samemu, bardziej sprawi Wam radość, niż znając pewne wątki i czytając bez ciekawości i zapału. Troszeczkę przybliżę Wam naszych głównych bohaterów i zacznę od Emily zwaną przez chłopaków Emmy. Dziewczyna nie miała w życiu łatwo i uwierzcie mi na słowo, że tak było. Była zdesperowana, poszukiwała pracy, ale nic dla niej nie było. Nie miała przyjaciół oprócz Jima. Zmieniło się to dopiero, gdy zaczęła pracować jako asystentka Left Turn. Z natury, Emily była bardzo wstydliwa i odrobinę niezdarna, ale za to miała bardzo dobre serduszko, aż czasami za bardzo. Naprawdę ją lubiłam, bo była taka prawdziwa. Współczułam jej, ale z dumą obserwowałam zmiany, jakie w niej zachodziły, gdy z szarej myszki przeistoczyła się w silną kobietę. Natomiast Clash, to kawał gnoja i też uwierzcie mi na słowo, że taki był. Z początku pokazał się jako cham, prostak i dupek do potęgi entej. Jednak z czasem zaczynamy go rozumieć. Mężczyzna się otwiera i jest bardzo uczuciowy. Bał się tego, co się z nim dzieje przy Emily i przez strach pieprzy pewną sprawę koncertowo. Uwierzcie mi, że chciałam go za to zabić, aż mi było przykro i wyzywałam go na czym świat stoi. Ale on też przechodzi ogromną przemianę, jednak czy na lepsze? Życie też go doświadczyło, dlatego był taki zgorzkniały i miał wszystko w dupie, aczkolwiek za tą fasadą, był zranionym człowiekiem. Muszę jeszcze wspomnieć o reszcie chłopaków z kapeli. Boże jak ja ich kochałaaaaam. Wszystkich bez wyjątku. To banda takich gości, których by się złapało we wspólny uścisk i nie puściło przez długi czas. Zresztą sami zobaczycie, jak przeczytacie książkę. Wnieśli wiele humoru do tej opowieści, przez co nie raz wybuchałam śmiechem. Autorka pisze tak genialnie, że przez jej historie się płynie. Dobiera taki zasób słownictwa, który jest prosty w odbiorze i kartki normalnie fruwają między palcami. Żeby nie było tak cukierkowo, to mam dwie rzeczy, do których muszę się przyczepić, a mianowicie chodzi mi o literówki, których było sporo. Szkoda, że osoba, która robiła korektę, tego nie wychwyciła, bo raziło to po oczach. I druga sprawa to, że brakuje mi punktu widzenia Connora. Akurat rozdziałów jego oczami powinno być zdecydowanie dużo więcej. Były może ze dwa czy trzy, ale to było nic, jak na książkę, która ma 488 stron. Szkoda, bo ja byłam ciekawa, co siedzi w jego głowie. To takie moje dwa minusy. Belle Aurora zdecydowanie miała pomysł na tę książkę, który świetnie zrealizowała. Dostałam tu wszystko, czego od takich historii, oczekuję. Były dramy, chemia, przyjaźń, przyciąganie, wsparcie, były i gorące sceny. No było wszystko po prostu. Ja bardzo Wam polecam tę książkę. Nie zawiedziecie się. Daję jej mocne 8/10. Kasia https://girlsbookslovers.blogspot.com/2022/02/belle-aurora-clash-nie-zasugiwa-na-nia.html\n26-12-2021 o godz 18:42 przez: bookaholic.in.me\nWow. To chyba najlepsze podsumowanie tej książki. Choć o muzykach rockowych przeczytałam dość dużo romansów to ten wzbija się na wyżyny i z pełnym przekonaniem mogę stwierdzić, że to najlepszy romans z rockiem w tle. Napisany od początku do końca zaskakująco, a zarazem bardzo przemyślanie. Choć jest pokaźnej objętości to absolutnie nie zawiera niczego ponad to, co niezbędne, by pokazać zarówno relację głównych bohaterów jak i oddać świat, w którym żyją. To jednak nie jest łatwa i przyjemna opowieść. Jest brudna, trudna, skomplikowana, wywołująca całą paletę emocji. Śmieszy, rozdziera serce, frustruje, doprowadza do rozpaczy i nieopisanego szczęścia. A co najlepsze, tak zawładnie myślami czytelnika, że nawet odkładając tę książkę, wciąż podświadomie będziecie tkwić w tej wyimaginowanej rzeczywistości wraz z bohaterami. Czy warto? Z ręką na sercu- to jest lektura warta każdej godziny jej poświęconej. Zdecydowanie nie będzie to czas zmarnowany, bo pokochacie Left Turn, The Vixens i oczywiście Em. A że napsują przy tym trochę krwi? Cóż, tak to już bywa w rodzinie, nawet jeśli członkowie są nią z wyboru, a nie powiązań krwi. Emily reprezentuje rodzaj samotności absolutnej. Nie ma przyjaciół, jej jedyną rodziną jest babcia, na dodatek niewiele wie o świecie, który funkcjonuje gdzieś poza jej świadomością. I ta samotność, to, że potrafi się w niej odnaleźć, że nie narzeka, że tak zaciekle walczy o każdy dzień, to wszystko jest idealnym przykładem na to, jak silną jest osobą. Emily jest szalenie nieśmiała, ale gdy poznaje się ją bliżej okazuje się, że to pełna życia i ciepłej, pozytywnej energii dziewczyna. Zaraża swoją dobrocią, bezinteresownością i niewinnością, bezwarunkową pomocą i ludzkimi, szczerymi odruchami na każdym kroku. Do tej pory jedynie egzystowała i dopiero dzięki chłopakom z Left Turn zacznie żyć. I odkrywać w sobie potencjał, by sięgać gwiazd. Connor to mężczyzna tajemniczy, wszyscy określają go jako enigmę. Nikt nie jest w stanie stwierdzić co mu siedzi w głowie, wiadomo jednak, że jest to szalenie skomplikowane. Trudno go zrozumieć, a tym bardziej zaakceptować wszystkie jego maniery, humory i dziwne zachowania. Bezczelny, arogancki, przekonany o swojej wyższości, a jednak okrutnie pogubiony w świecie i też.. samotny. Samotny pośród tłumu groupies, fanów, którzy daliby wszystko by znaleźć się obok niego choć na chwilę, sztabu ludzi, który z nim i dla niego pracuje. Nie rozumie Emily, jej świata, wartości, a jednak szalenie go intryguje i sama jej obecność działa na niego kojąco. Ale czy człowieka tak złożonego jak Clash można poskromić? Ta książka jest pełna wielu, trudnych uczuć, które niełatwo podsumować, ująć w kilka zdań, po prostu trzeba poznać historię Emily i Connora. I choć wydawać by się mogło, że ta dwójka jest kompletnie różna, to jednak mają ze sobą dużo wspólnego. Inna przeszłość, niemniej jednak tak samo trudna i odbijająca się na ich teraźniejszości. Inna wrażliwość, a jednak prowadząca ich ku sobie. Inne podejście do życia, choć stanowią idealne uzupełnienie siebie nawzajem, bo są silni, gdy ta druga strona upada. Na wyróżnienie zasługuje też fantastyczna przyjaźń chłopaków z LT oraz dziewczyn z TVV, którą obdarzyli Emily, to było naprawdę cudowne, ujmujące i bezcenne. Oraz ukazanie blasków i cieni sławy, życia na świeczniku i braku prywatności. A wisienką na torcie dopracowania całej książki są dla mnie tytuły rozdziałów, gdzie każdy jest nazwą piosenki, wyjątkowej, która idealnie oddaje to, o czym przeczytamy. Zakochajcie się wraz ze mną w tym idealnie stworzonym świecie, nie powinniście pożałować wyruszenia w tę niesamowitą przygodę.\n29-12-2021 o godz 08:42 przez: Złotowłosa i Książki\nEmily Aldrich nie miała łatwego życia. Teraz została jej tylko babcia, która koniecznie wymaga medycznej pomocy. A to potrzebna jest gotówka, której kobiety nie posiadają. Emily zrobi jednak wszystko aby zapewnić ukochanej kobiecie odpowiednie warunki. Niestety poszukiwania pracy co rusz kończą się fiaskiem. Aż przypadkiem trafia na przesłuchanie, na rozmowę kwalifikacyjną, na którą nie była umówiona. I staje się coś, czego się zupełnie nie spodziewała. Zostaje zatrudniona. Już wkrótce, podczas pierwszego spotkania z zespołem "Left Turn" dowiaduje się, że jedzie z nimi w trasę koncertową. Trafiła jej się posada asystentki jednego z najpopularniejszych zespołów muzycznych. Niestety jednemu z członków kapeli nie podoba się Emily. Czy dziewczyna da sobie radę z trasą, chłopakami i urokami sławy? Czy Connor zmieni o niej zdanie? Co takiego się wydarzy podczas tego wyjazdu i jak wielki będzie miało wpływ na wszystkich? Może niektórym z Was ciężko będzie w to uwierzyć, ale to moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki. Serio, choć na półce czeka na swą kolej seria "Raw Family" a serię "Friend-Zoned" kojarzę z okładek. Jedno jest pewne- muszę koniecznie to wszystko nadrobić. Okładka do pierwszego tomu nowej serii "Niebezpieczne zakręty" dość mocno mnie zmyliła. Sądziłam, że to będzie mafijna historia. A tu niespodzianka, bo niebo mafii mowa a o muzyce. Nie powiem, szczękę zbierałam z podłogi już na wstępie. Z początku z powieści wyzierał taki smutek. Powaga i niesprawiedliwość. Przewrotność losu, który bywa okrutny. Współczułam głównej bohaterce. Emily dostała wszystko skromne cechy charakteru. Taka zwykła, szara myszka, nieznana, niepozorna, nieświadoma swego ciała. Ambitna i waleczna. A przede wszystkim empatyczna i troskliwa. Polubiłam ją od pierwszej strony. Wzbudziła we mnie cieplejsze uczucia. Taka kobieta to skarb. Byłam ogromnie ciekawa tego, jak sobie poradzi w nowym miejscu pracy. A łatwo nie było. Na uwagę zasługują wszyscy członkowie kapeli "Turn Left", osoby z nimi bezpieczeństwo związani oraz grupa "The Vixens", która również była ogromnym zaskoczeniem. Pozytywnym oczywiście. Ale tu w tej części na pierwszy plan wybija się opryskliwy i niemiły Connor. Facet, którym od pierwszej chwili miałam ochotę wstrząsnąć. Co z nim było nie tak? Dlaczego tak się uparł na Emily? Pozostali członkowie okazali się niezwykle sympatyczni i zabawni. Świetni w każdym calu. Tylko on jeden rodzynek "ział ogniem". Zacierałam rączki. Autorka pokazała dokładnie uroki sławy. Plusy i minusy. Z uwagą śledziłam każdy krok bohaterów, każdy pojawiający się wątek. Doskonale budowane napięcie. Było romantycznie, gorąco, zabawnie, humorystycznie a jednocześnie smutno i wstrząsająco. Nie spodziewałam się takich rewolucji. Takiej przewrotności i nieprzewidywalności. Walki ze sobą, z przeszłością i ze sławą. W powieści było kilka kluczowych momentów, podczas których czułam się tak, jakby mnie przejechał walec. Szok i zaskoczenie to zdecydowanie za mało. Moje biedne serce. Moja biedna cierpliwość. Co za historia! Co za petarda. Jestem zachwycona tą powieścią. Zakochana w całej muzycznej fabule. W bohaterach, którzy okazali się niezwykle dopracowani. Unikatowi i czatujący na swój sposób. Nie mogę się doczekać kolejnej części. Dosłownie zżera mnie ciekawość. Mogłabym mówić o tej historii non stop. I tylko w samych superlatywach. Inaczej się po prostu nie da. Nie pozostało mi nic innego jak tylko z czystym sumieniem zachęcić was do czytania. Szczególnie, jeśli wątek muzyczny w lekturach jest bliski waszemu sercu. Polecam. Współpraca: Wydawnictwo NieZwykłe\n13-03-2022 o godz 15:37 przez: Książka w autobusie\nW ostatnim czasie dość rzadko sięgam po zagraniczne książki, które dla mnie stały się teraz jakimś swoistym urozmaiceniem od naszej rodzimej literatury, a pomyśleć, że jeszcze kilka lat temu czytałam głównie obcojęzycznych autorów. Jestem dumna z twórczości naszych autorów i autorek, którą spokojnie możemy się pochwalić na arenie międzynarodowej. Powiedzcie mi, czy Wy częściej sięgacie po nasze, czy zagraniczne książki? Dzisiaj chciałabym Wam przybliżyć właśnie jedną z nie naszego „podwórka”. O książkach autorstwa Belle Aurory jest zawsze dosyć głośno, jedni je wręcz kochają, a drudzy, no cóż, ich po prostu nie trawią. Ja miałam już przyjemność poznać inną książkę autorki i w tym przypadku po raz kolejny czuję się zaskoczona i przyznaję się bez bicia, że absolutnie się nie spodziewałam czegoś takiego. Jednak czy była to pozytywna niespodzianka, przekonacie się, czytając tę opinię do końca. Emily Aldrich to młoda dziewczyna, której świat wywrócił się do góry nogami. Aby pomóc ukochanej osobie, musi pilnie podjąć jakąkolwiek prace, niestety do tej pory bezskutecznie. Codziennie sprawdza ogłoszenia i stopniowo traci nadzieję na zmianę. Jednak pewnego dnia, los wyciąga do niej niespodziewanie rękę i przypadkiem otwiera drzwi do dobrze płatnej pracy. Podając się za kogoś, kim nie jest na rozmowie kwalifikacyjnej, zostaje asystentką popularnego zespołu rockowego „Left Turn” i ma wyjechać z nimi w kilkumiesięczną trasę koncertową. Emily nie jest do końca taką zwykłą dziewczyną, ona nie ma zielonego pojęcia, kim jest „Left Turn”. Mimo iż nowa asystentka, niejednokrotnie zaskakuje chłopaków, to każdy z nich od początku ją polubił, każdy oprócz jednego. Connor Clash to stereotypowy gwiazdor rocka, rozkapryszony do granic możliwości, opryskliwy i niemiły dla każdego, jednym słowem – dupek. Na każdym kroku dogryza Emily i wyszukuje jej wad. Dąży za wszelką cenę, aby się jej pozbyć. Pytanie tylko dlaczego? Czy uda mu się pozbyć Emily? Czy może jakimś cudem, uda im się znaleźć wspólną nić nieporozumienia? Belle Aurora świetnie włada piórem i tworzy niesamowite i nietuzinkowe historie. Pokochałam ją przy serii „Raw” i urzekła mnie ponownie. „Clash” podbił moje czytelnicze serducho. Od historii Connora i Emily nie idzie się oderwać nawet na sekundę, dzięki czemu te prawie pięćset stron czyta się po prostu ekspresowo. Wykreowane postacie są dla mnie wielowymiarowe, są skomplikowane i złożone, a nie płytkie i stworzone na siłę. Bohaterowie nie są idealni, nie brakuje im wad, zwłaszcza Connor nie jest przykładem czystego jak łza kandydata na chłopaka, ale na naszych oczach zmienia się, dorasta i dostrzega swoje błędy. Pracuje nad sobą i stara się stać kimś lepszym dla siebie i dla ukochanej. W książce znajdziemy trudną miłość, przyjaźń, problemy z uzależnieniem, odpowiedzialność za drugą osobę, a także ogromną samotność, niezrozumienie, nieśmiałość, lęk o przyszłość i ogromny brak poczucia własnej wartości. Zdecydowanie zachęcam Was do poznania tej opowieści, a na pewno tego nie pożałujecie. Serdecznie polecam. Za egzemplarz do recenzji bardzo dziękuję Wydawnictwu NieZwykłemu.\n17-01-2022 o godz 10:38 przez: Anonim\nKsiążki z wątkiem muzycznym. Nie ma ich ostatnio na rynku zbyt wiele. Dlatego z ogromną przyjemnością sięgnęłam po najnowszą książkę Belle Aurora. Znam twórczość autorki z serii ,,Raw Family” i pokazała tutaj swoje inne oblicze, mniej mroczne, ale równie gorące, ekscytujące i intrygujące. Na uwagę zasługuje fakt, że każdy rozdział zaczyna się od tytułów piosenek. Przesłuchałam je wszystkie i tworzą wspaniałą playlistę hitów, niektórych już zapomnianych, a przywołujących wspomnienia. Czytanie tej książki to było fascynujące doznanie. Emily jest zdesperowana. Musi znaleźć pracę i to jak najszybciej. W innym wypadku jej schorowana babcia, cierpiąca na demencję trafi do obskurnego domu opieki. A na to dziewczyna nie może pozwolić. To babcia ją wychowała i była dla niej oparciem, teraz to ona zadba o staruszkę. Przypadkiem trafia na rozmowę o pracę, na którą nie była umówiona. Dostaje pracę, nie do końca wiedząc, czym będzie się zajmować. Dopiero kiedy staje twarzą w twarz z członkami jednego z najpopularniejszych zespołów muzycznych ,,Left Turn”, dowiaduje się, że będzie ich asystentką. Musicie to przeczytać! Rozmowa kwalifikacyjna i moment spotkania z chłopakami jest po prostu genialny, nie mogłam powstrzymać się od śmiania. Dziewczyna wydaje się z innej epoki, wychowana na muzyce lat 60-70 ubiegłego wieku kompletnie nie zdawała sobie sprawy z kim ma do czynienia. Dla niej Paul Anka, Nancy Sinatra, Doris Day, Abba to byli idole, a ,,Left Turn”? Kto słyszał o ,,Left Turn? Wszyscy oprócz Emily. Zespół przyjął ją z otwartymi ramionami, z wyjątkiem jednego członka zespołu Connora Clasha. ,,Ja byłem czujny. Uznałem, że muszę ją mieć na oku. Prędzej czy później dowiem się co kombinuje.” I pilnował! To były długie, ekscytujące i pełne wrażeń trzy miesiące, dla obojga. Powiedzieć, że Connor Clash był osobą skomplikowaną to, jak nie powiedzieć nic. Miał mnóstwo osób wokół siebie, ale tak naprawdę nikt go nie znał. Albo nie próbował poznać. Wszyscy widzieli tylko otoczkę tego, co sam chciał im pokazać. Wszyscy oprócz Emily, ona dostrzegła, kto kryje się za tym scenicznym wizerunkiem. I zapłaciła za to wysoką cenę… Bardzo podobała mi się przemiana Emily, która ze szczerej, ale nieśmiałej, dziewczyny, stała się pewną siebie kobietą. Nie odbyło się to jednak bezboleśnie. Stajemy się świadkami, jak Emmy rozkwita. Wcześniej schowana w swoim hermetycznym świecie, teraz odżywa i otwiera się na nowe przyjaźnie, odkrywa nowe kierunki muzyczne, których zmysły wcześniej nie była świadoma i zakochuje się. ,,Dla świata Connor był gwiazdą. Dla mnie powoli stawał się całym wszechświatem.” Kiedy chodzi z głową w chmurach, upadek z tak wysoka musi być bardzo bolesny. I był, ale czy tylko dla Emily? Tego musicie dowiedzieć się już sami. ,,I wtedy cały, ból, który czułam, uderzył we mnie z niewyobrażalną siłą. Miałam ściśnięte gardło, bolała mnie głowa, a serce mi pękło.” To pierwszy tom serii ,,Niebezpieczne zakręty” i jestem ogromnie ciekawa co wydarzy się w kolejnym, skoro tym autorka zaczęła z takim przytupem. Ogromnie polecam!!!\n01-01-2022 o godz 15:28 przez: BarbaraAndHerBooks\n„Clash” rozpoczyna nową serię „Niebezpieczne zakręty” jednej z moich ulubionych Autorek – Belle Aurory. Bardzo cieszy mnie to, że nie jest to kolejna mafijna seria i mamy okazję zagłębić się w świat wielkich gwiazd muzyki. Główna bohaterka tej książki to 24-letnia Emily Aldrich, która mieszka wraz z chorą na demencję babcią. W domu się nie przelewa i dziewczyna pilnie potrzebuje dobrze płatnej pracy. W biurze pracy kilkukrotnie otrzymuje informację, że nic dla niej nie ma. Przypadkowo jednak dostaje się na rozmowę, na którą nie była umówiona i tak właściwie nie ma pojęcia, czym miałaby się zajmować. O dziwo zostaje zatrudniona i ma być asystentką jednego z najpopularniejszych zespołów rockowych na świecie – Left Turn. Wszyscy są dla niej mili poza jednym z jego członków. Connor Clash jest opryskliwy i robi wszystko, aby ją zniechęcić. Emily ma jednak motywację i tak łatwo nie odpuści. Jest introwertyczką, która nie przepada za kontaktem z innymi ludźmi, kocha czytać i pisać. Nie doświadczyła zbyt wielu rzeczy w życiu i jest trochę staroświecka. Connor Clash jest jednym z członków grupy Left Turn i gra na gitarze. Pod maską cynizmu i wredoty kryje się wrażliwy mężczyzna, który sporo przeszedł w życiu. Emily początkowo nie przypadła mu do gustu i postanowił ją obserwować. Uwielbiał jej dogryzać i ją prowokować. W tych momentach pękałam ze śmiechu. Po jakimś czasie zaczęła się jednak między nimi pojawiać nić porozumienia. Bardzo podoba mi się przemiana Emily z zahukanej dziewczyny, która niewiele w życiu doświadczyła w kobietę, która jest pewna siebie, otwarta i niezwykle waleczna. Ta jej radość i naturalność reakcji na pewne rzeczy była cudowna. Moimi ulubionymi fragmentami są te, gdy członkowie Left Turn robią sobie żarty z Emily, a ona z nich. Śmiałam się wtedy do łez. To było niesamowicie dobre. Nie myślcie jednak, że to słodka historia. Nic bardziej mylnego. Ta książka wywołała u mnie mnóstwo skrajnych emocji. Zarówno tych pozytywnych, jak i negatywnych. Bardzo nie podobało mi się zachowanie Clasha wobec Emily. Zachowywał się jak dupek, a w pewnym momencie po prostu przegiął. Dlaczego nie zakochała się w Noahu – wokaliście zespołu? Niestety serce nie sługa, a kobiety podobno wolą niegrzecznych chłopców… Belle Aurora jeszcze nigdy mnie nie zawiodła. Nieważne, czy to słodkie historie miłosne, romanse mafijne, czy opowieści o sławnych muzykach. Jej książki zawsze błyskawicznie pochłaniam. Wprost nie mogę się od nich oderwać. Już dawno nie bawiłam się przy żadnej książce tak dobrze, jak przy tej. To była cudowna uczta dla moich oczu i serca. Uwielbiam tą książkę i niecierpliwie wypatruję kolejnej części. Co tu dużo mówić – CZYTAJCIE! To jest po prostu świetne!\n25-12-2021 o godz 13:27 przez: Klaudia\nW twórczości Belle Aurory zakochałam się po jej rewelacyjnej książce "Lev" i na każdą jej nową historię zawsze czekam ze zniecierpliwością. Jak tylko dostałam propozycję zrecenzowania "Clasha" to przyjęłam ją bez zastanowienia i mogę śmiało powiedzieć, że nie żałuję swojej decyzji, bo jestem zachwycona tą historią. Tym razem trochę zmieniamy klimat, bo przerzucamy się na myzyków rockowych, a ja osobiście uwielbiam ten motyw. Bardzo popularny zespół "Left Turn" wyrusza w trasę koncertową i potrzebują asystentki, gdyż ich poprzednia zachodzi w ciążę. Na rozmowę kwalifikacyjną zgłasza się Emily, która z powodów osobistych desperacko poszukuje pracy. Na pierwszy rzut oka mogłoby się wydawać, że nie jest ona najlepszą kandydatką na to stanowisko, jednak dość szybko kradnie ona serca wszystkich członków zespołu i okazuje się, że całkiem nieźle wywiązuje się z powierzonych obowiązków. Mamy tu tak naprawdę typowy schemat, czyli dziewczyna - szara myszka i chłopak - arogancki playboy, jednak całość jest poprowadzona w taki sposób, że wszystkich bohaterów uwielbia się od pierwszych stron. Historia nie jest też tak cukierkowa jak mogłoby się wydawać, bo porusza wiele ciężkich tematów, takich jak np. utrata bliskich, prześladowanie czy uzależnienia. Jest to także historia, która wywołuje w czytelniku wiele emocji i nawet nie zliczę ile razy łzy stawały mi w oczach, albo wręcz przeciwnie, miałam ochotę rozszarpać, któregoś z bohaterów. Belle Aurora pisze w bardzo przystępny sposób, który nie męczy czytelnika i wprowadza nas doskonale w klimat całej historii. Dodatkowo, tworzone przez nią postacie są wielowymiarowe i po prostu nie da się ich nie lubić i im nie kibicować. W całej tej książce dostrzegam tak naprawdę jeden minus, a mianowicie fakt, że końcówka za długo się ciągnie. Akcja mogła się skończyć w jednym, konkretnym momencie i wtedy całość miałaby te 300-350 stron, jednak Belle dodaje mnóstwo kolejnych scen, ale zdążyłam już zauważyć, że to jest typowy element powieści autorki. Tak po prostu już ma i chyba pozostaje mi tylko się z tym pogodzić, choć niestety za tym nie przepadam, bo choć miło jest poznawać dalsze losy postaci, to nie wniosło to nic nowego do głównej fabuły. Nie zmienia to jednak faktu, że pokochałam wszystkich bohaterów, cały stworzony przez autorkę świat i nie mogłam się od niej oderwać, dopóki nie skończyłam. Ma ona w sobie wszystko to, co uwielbiam w romansach, czyli relację hate-love, dramaty, bohaterów, którzy są swoim przeciwieństwem, ciekawe tło wydarzeń, gorące sceny i dużą część poświęconą przyjaźni. Na pewno będę ją polecać wszystkim miłośnikom romansów, aby mogli się nią zauroczyć tak samo jak ja.\n21-12-2021 o godz 18:07 przez: Lettoaletto\n🎄 𝕽𝖊𝖈𝖊𝖓𝖟𝖏𝖆 𝖕𝖗𝖟𝖊𝖉𝖕𝖗𝖊𝖒𝖎𝖊𝖗𝖔𝖜𝖆 🎄 Belle Aurora zachwyciła mnie kiedyś swoją serią „Raw Family”, więc z chęcią sięgnęłam po tę nowość, tym razem o tematyce bardziej muzycznej. ☺ Ktoś już czytał? Jak wrażenia? Mnie się podobało!😁 Emily desperacko poszukuje pracy. Przez kilka lat opiekowała się babcią z demencją, a teraz musi znaleźć źródło dochodu, aby zapewnić jej miejsce w domu opieki. 🥺 Trochę przypadkiem, a trochę oszukując, trafia na rozmowę kwalifikacyjną na nie wiadomo jakie stanowisko. 😜 Okazuje się, że otrzymała pracę i będzie to asystowanie zespołowi muzycznemu w trasie koncertowej. Ciężko w to uwierzyć, ale Emmy nie zna członków grupy, chociaż są szalenie popularni. Szybko jednak docenia ich muzykę, a także zaprzyjaźnia się z chłopakami, poza jednym… Connor od początku jest wobec niej chamski, nieufny i wystawia na próbę jej cierpliwość. Najchętniej by go unikała, jednak w małym autokarze nie ma miejsca na fochy i przestrzeń osobistą, a to pomoże wszystkim zacieśnić więzy. 😚 Trudna relacja Clasha i Emmy przekształci się w swego rodzaju przyjaźń, od czasu do czasu wzbogaconą czymś więcej. 😉 Żadne z nich nie dopuszcza możliwości jakiegokolwiek związku, jednak Connor, aby upewnić dziewczynę, że nie jest dla niej odpowiedni, będzie chciał mocno ją skrzywdzić… 😣 Czy mu się to uda? Czy mu przebaczy? Jak bardzo oboje się później zmienią? Od tego momentu będzie ich czekać jeszcze długa i bardzo wyboista droga… Świetnie czytało mi się tę historię i kompletnie nie poczułam jej długości! A co do bohaterów… Connor nie raz zachowywał się jak bydlę i nic go nie usprawiedliwiało, a Emily i tak widziała w nim dobro. Była jedną z tych irytująco niewinnych i naiwnych postaci, ale tylko do czasu. 😉 Przejdzie niezłą zmianę, pokaże niebywałą siłę i lojalność, czym mi bardzo zaimponowała. 😉 Jedyne, co mnie nie przekonało, to kwestia wychowania Emmy z dala od wszystkiego. Nie mieści mi się w głowie, że dziewczyna nie miała telefonu, komputera, itp. Bieda, biedą, ale te wszystkie opisy sprawiły wrażenie, jakby Emmy w ogóle nie miała woli życia, chęci poznawania świata i wyjścia z domu, a potem nagle chłonęła wszystko jak gąbka. Serio, nie słyszała żadnych piosenek nowszych niż lata siedemdziesiąte? Mogła nie mieć radia, ale w komunikacji miejskiej czy sklepach przecież są. 😁 Trochę to było naciągane. 🤔 Ale to jedyny minusik, reszta była naprawdę fajna, a bohaterowie uroczy. Idealna książka dla fanów serii „VIP” Kristen Callahan, a myślę nawet, że lepsza. ☺ 8,5/10\n02-01-2022 o godz 17:04 przez: Barbara Bandyk\n„Przyglądał mi się bezwstydnie, moim emocjom, których nie potrafiłam ukryć. Wyglądał, jakby się nimi upajał. Kiedy piosenka się skończyła, wypuściłam powietrze, po czym przełknęłam”. Będę czytać jeszcze raz – pomyślałam, gdy tylko skończyłam czytać. Chociaż czuję się wypruta z wszelkich emocji, ale i w stanie nieważkości, który pozwala upajać mi się historią „Clasha” na każdej płaszczyźnie – jestem PO PROSTU zakochana w tej powieści. Tak, jakby wniknęła mi pod skórę i na dobre zagościła w moim krwiobiegu. Tak, jakby bezwstydnie wniknęła w moje ciało i duszę. Belle Aurora pisze z kunsztem, a jej pióro nadaje jednocześnie lekkości i płynności całej historii. Muzyka jest nieodłączną częścią mnie – może właśnie dlatego tak bardzo przeżywałam to wszystko, bo szukałam głębi i tego spokoju, który towarzyszy mi, gdy zanurzam się w dźwiękach piosenki. Ale ten spokój nie nastał. Natomiast obudził się huragan, który wstrząsnął mną i spowodował, że „Clash” okazał się dla mnie objawieniem i najlepszą książką zagraniczną przeczytaną w tym roku. Postać Clasha jest wielowymiarowa, skomplikowana i naszpikowana beznadziejnością. Naprawdę. Popełniając błędy, reagując na „swój sposób” Connor Clash stał się dla mnie wyjątkowy. Pod wieloma względami rozumiałam go – to, że reaguje żartami, gdy próbuje zepchnąć emocje na drugi plan i to, że jego miłość do muzyki jest ogromna, chociaż sława ma swoje różne oblicza. Kreacja bohaterów okazała się jednym z atutów całej historii, ale nie tylko. Jej nieprzewidywalność. Rozdziały pełne emocji. I nieszablonowość. Chociaż pewne kwestie dałoby się przewidzieć pojawiały się one w takiej kolejności, że autorka zaskakiwała (mnie!) na każdym kroku. „To było coś potężnego. Coś, co dotykało do głębi. To dopiero była muzyka. Ogarnął mnie smutek. Poczułam się uboższa, bo nigdy wcześniej nie słyszałam czegoś takiego”. Właśnie tak działa „Clash”. Ta historia jest potężna, dotyka głębi, sprawia, że czytelnik staje się uboższy w emocje, bo one wszystkie znajdują ujście powodując nagość duszy. To książka, która jest warta przepłakania, odsłonięcia swoich czułych punktów i obnażenia – ze wszystkich przeciwności, z którymi mierzyli się bohaterowie. Zżyłam się z nimi niesamowicie. I gdyby tylko muzyka mogła płynąć z tej historii brzmiałaby fenomenalnie – tak, że słuchałabym jej ciągle i wciąż. Moje serce już wybrało i poleca Wam tę historię jako moją #polecajkaodzaczytanej. Niczego więcej mi nie trzeba, może tylko więcej książek z serii „Niebezpieczne zakręty”.\n28-12-2021 o godz 21:39 przez: Ania Antosiewicz\n„Clash” to było moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki i totalnie przepadłam. Książka liczy prawie 500 stron i pochłonęłam ją w dwa dni, czym sama jestem zaskoczona, bo spodziewałam się, że będę potrzebowała więcej czasu. Przechodząc do najważniejszego, do książek z wątkiem muzycznym mam mieszane uczucia, ostatnio kilka mnie rozczarowało, więc nie miałam jakiś dużych oczekiwań wobec tej i pozytywnie się zaskoczyłam. Zaczynając od bohaterów, byli prze cudowni – wszyscy, bez wyjątku. Emmy była nieśmiała i niewiele wiedziała o życiu. Od dłuższego czasu opiekowała się chorą babcią i nie miała czasu na inne rzeczy. W końcu musiała znaleźć pracę i z dnia na dzień została wrzucona do „wielkiego świata”. Przez całą książkę mamy okazję podziwiać przemianę Emmy z szarej myszki w pewną siebie seksowną kobietę. I jak mi się spodobała na początku Emily po przemianie, która wiedziała czego chce, to bardziej polubiłam jej pierwszą wersję. Była wtedy taka urocza i niczego nieświadoma. Connor Clash – arogancki, zarozumiały, pewny siebie, nie liczący się ze zdaniem innych dupek. Robił wszystko, żeby uprzykrzyć życie Emily. Jednak jak wiadomo takie zachowanie musiało skądś wynikać. Jak poświęcimy więcej czasu Connorowi, bliżej go poznamy i zrozumiemy to wszystko jasne. Każdy się musi zmierzyć z demonami przeszłości, jedni z mniejszymi, drudzy z większymi, a Clash miał ich sporo. Kiedy światy tej dwójki się ze sobą zderzą, nie będzie łatwo. Coś ich do siebie przyciąga, ale sami jeszcze nie wiedzą co. Autorka w świetny sposób przedstawiła ich relacje. Najpierw lepiej się poznali i ze sobą zaprzyjaźnili, dopiero później doszło do czegoś więcej. Bohaterów łączyła prawdziwa chemia i namiętność. Jednak czy było warto? Niektórych zachowań Connora wobec Emily nie rozumiałam, naprawdę. Jest skrzywdzonym, w jego mniemaniu samotnym człowiekiem, ale jest jeszcze coś takiego jak rozmowa. Powinno się rozmawiać z drugą osobą, aby dojść do jakiegoś kompromisu. Czasami były małe przeskoki w akcji, co było denerwujące, bo nie wiedziałam co się dzieje i miałam wrażenie, że umknęło mi kilka stron. Autorka wykreowała świetną grupę przyjaciół, bo byli nie tylko zespołem, ale również rodziną. Zawsze mogli na siebie liczyć i wzajemnie się wspierali. Na zakończenie tylko dodam, że było mało rozdziałów z perspektywy Connora, bo z przyjemnością przeczytałabym więcej o jego odczuciach. Świetnie się bawiłam podczas czytania książki i czekam na kolejną część.\n05-01-2022 o godz 15:58 przez: Anonim\n,,Clash" to absolutny must read dla każdej miłośniczki romansów! Niedawno, wracając po raz kolejny do serii ,,Raw" Belle Aurory poczułam niedosyt jej powieści na polskim rynku, i wtedy jak za sprawą magicznej różdżki pojawił się ,,Clash" i rozłożył mnie na łopatki. Belle Aurora ma dar do tworzenia nietuzinkowych postaci i niezapomnianych wrażeń. Autorka znana głównie z romansów mafijnych, dark romansów tym razem postawiła na miłość w rytmie rocka i z jej strony był to strzał w dziesiątkę. Każda nazwa rozdziału to inny kultowy, nie raz już zapomniany tytuł piosenki znanych rockowych zespółów z Queen na czele. Rewelacyjny zabieg autorki, dzięki któremu można zatracić się w rockowym klimacie książki. Powieść ta jest bogata w wydarzenia, skandale i miłosne perypetie bohaterów i mimo ponad pięciuset stron było mi ciągle mało. Świetnie skonstruowane charaktery, nie tylko główne ale i te poboczne, gdzie nikt nie jest nijaki a każdy wzbudza zainteresowanie czytelnika. Główną bohaterką tej powieści jest Emily, młoda dziewczyna ze starą duszą. Wychowana przez babcię przy utworach Paul Anki wypływających ze starego gramofonu, miłośniczka herbat i nieśmiała domatorka. Gdy jej babcia trafia do domu opieki ze względu na pogłębiającą się demencję, Emily zostaje obciążona niewyobrażalnymi kwotami, dlatego jak najszybciej musi znaleźć dobrze płatną pracę. I tak właśnie zdesperowana Emily, całkowitym zbiegiem okoliczności wkręca się na rozmowę kwalifikacyjną do rockowego zespołu Left Turn, o którym nie ma bladego pojęcia. Mimo to, zauroczeni jej osobą postanawiają dać jej szansę i wyruszyć z nią w trasę koncertową. W ten sposób Emily wkracza w nowy, nieznany jej świat showbiznesu. Czy nieśmiała okularnica będzie w stanie zapanować nad czwórką rosłych rockmanów? I przede wszystkim jak poradzi sobie z najgorszym z nich, Connorem, który marzy tylko o tym, aby dziewczyna zniknęła? Ta książka to jazda bez trzymanki, tak samo jak relacja Emily i Connora. Wybuchowy, nieposkromiony i opryskliwy mężczyzna vs słodka i niewinna dziewczyna. Rockman i miłośniczka ABBY. Na pozór nie łączy ich kompletnie nic. Ale jak wiadomo, przeciwieństwa się przyciągają. Wspaniale było obserwować przemianę małej Emily w prawdziwą Killer Queen! Polecam Wam gorąco, jeśli szukacie nieprzeciętnej lektury, po której będzie leczyć książkowego kaca to ,,Clash" sprawdzi się bez dwóch zdań. Z niecierpliwością czekam na kontynuację, aby poznać losy reszty członków zespołu.\n06-01-2022 o godz 10:28 przez: Ewelina\n"Clash" Belle Aurora Wydawnictwo NieZwykłe to książka którą jestem oczarowana. Historia Emily, Clasha, zespołu Left Turn oraz The Ultra Violet Vixses to isny rollecoaster emocji. Problemy i troski z którymi borykają się bohaterowie stają się Nam bardzo bliskie. Przeżywamy wszystko z bohaterami i im kibicujemy. "Od rutyny do całkowitej nieprzewidywalności w czasie jednego uderzenia serca. Kto mógł wiedzieć, co przyniesie jutro". Emily Aldrich musi jak najszybciej znaleźć pracę, aby opłacić dom opieki dla chorej babci. Jedno kłamstwo i rozmowa kwalifikacyjna zmienia ją i jej życie. Emmy zostaje asystentką znanego zespołu rockowego Left Turn i jedzie z nimi w trasę koncertową. Wszystko byłoby dobrze, gdyby nie opryskliwość i niechęć jednego z członków zespołu. Connor Clash bo o nim mowa od samego początku założył, że szybko pozbędzie się dziewczyny. Niestety Emily pomimo wycofania społecznego radzi sobie genialnie z członkami zespołu, nawet Clash zauważa że potrzebuje Emily. Rodząca się pomiędzy nimi przyjaźń, wspólnie spędzony czas doprowadzą do innych uczuć. Niestety bojący się uczuć Clah straci zaufanie Emily. "Miałem dużo do czynienia z kobietami i wiedziałem z doświadczenia, że kobiety kłamią. Była przekonującą, to fakt, ale jej nie ufałem. Może nabrała chłopaków, ale nie mnie. Ja byłem czujny". Czy Emily poradzi sobie jako asystentka znanego zespołu? Czy miłość zabije przyjaźń? Czy Clash zrozumie co jest dla Niego ważne? Czy Emily poradzi sobie z przyjacielską zdradą? "To może odmienić twoje życie. Wypowiedział przepowiednię, z której żadne z nas do końca nie zdawało sobie sprawy, dopóki światy każdego z nas nie zatrzęsły się tak, że zakręciło się nam w głowach". Historia którą przedstawiła autorka pokazuje Nam jak zaciera się granica przyjaźni pomiędzy kobietą a mężczyzną. W takim przypadku może przerodzić się w nienawiść lub w trwałe uczucie, które niejednokrotnie trwa całe życie. "Clash" to książka której nie można odłożyć na bok i wrócić za chwilę. Czytałam ją z zapartym tchem do ostatniej kartki. Losy bohaterów wywoływany we mnie mnóstwo emocji. Był śmiech, złość, smutek i ogromną radość. Wykreowani przez autorkę bohaterowie przechodzili niesamowitą przemianę, a ja jako czytelnik kibicowałam im w tym, wierząc że wszystko się uda. Jeśli chcecie wiedzieć jak potoczą się losy bohaterów i co będzie zapalnikiem do wielkich przemian jest to pozycja w sam raz dla Was. Emocje gwarantowane.\n21-02-2022 o godz 18:11 przez: czytaniepogodzinach\n„Clash” to książka, która jest naprawdę niesamowita. Zwłaszcza jej bohaterowie zdobyli moją sympatię. Ale znaleźć w niej można również mnóstwo emocji, ciekawe wątki i walkę z uzależnieniem. Ta historia to rollercoaster zdarzeń i uczuć. Rewelacyjnie została opisana relacja bohaterów. A zdarzenie, które wywraca wszystko o 180 stopni, mocno szokuje. Bo ja absolutnie nie spodziewałam się takiego obrotu spraw! A element zaskoczenia w książce, to zawsze duży plus. Najbardziej w tej historii podobała mi się kreacja bohaterów, a już szczególnie Emily. Chociaż była szarą myszką, bardzo zacofaną życiowo i technologicznie, ze względu na sytuację w jakiej się wychowywała, to jej postawa w ogóle mnie nie drażniła, a wręcz przeciwnie – wzbudzała podziw. Sposób, w jaki jej osoba została przedstawiona, bardzo mnie przekonał. Emmy to osoba mocno zagubiona, ale jednocześnie wzbudzająca ogrom sympatii. Była nieśmiała, ale jednocześnie waleczna. Nie bała się podejmować wyzwań i to mnie w niej urzekło. Connor z kolei był początkowo specyficzny i miał swoje dziwne odzywki, ale szybko dało się do tego przyzwyczaić. Jego zachowanie i sposób w jaki traktował Emmy wywoływał całą gamę pozytywnych uczuć. Przyjemnie było czytać o tej dwójce i relacji, jaką między sobą stworzyli. W ogóle przyjaźń wszystkich bohaterów bardzo mnie urzekła. Posiadanie ludzi, którzy skoczą za tobą w ogień jest bezcenne. A bohaterowie właśnie tacy dla siebie byli. Jednak w pewnym momencie Clash mocno stracił w moich oczach. To co odwalił sprawiło, że musiałam na chwilę odłożyć książkę, żeby ostudzić emocje. Bo tak wczułam się w tę historię i losy bohaterów, że wszystko przeżywałam razem z nimi. Ale w tej historii inaczej się nie da. W pewnym momencie zrobiło się jak dla mnie odrobinę zbyt „cukierkowo”, ale biorąc pod uwagę całokształt tej historii, jestem w stanie przymknąć na to oko. Chociaż nie mogę się pozbyć uczucia, że jednak czegoś mi tu zabrakło. Na dodatek było kilka informacji, o których czytelnik został powiadomiony mimochodem, a moim zdaniem były niezwykle ważne i miały istotny wpływ na przebieg tej historii. Nie jest to bardzo duży minus, ale jednak ten fakt troszeczkę zaważył na moim końcowym odbiorze tej historii. Mimo tych paru niedociągnięć uważam, że to cudowna historia i jeśli lubicie romanse, w których główny bohater jest muzykiem, to obowiązkowo musicie się zapoznać z tym tytułem ❤\n10-01-2022 o godz 10:56 przez: historie_budzace_namietnosc\n„Jak to mówią: Zaufanie buduje się latami, wystarczy sekunda, by je zburzyć, i trzeba życia, by je odbudować.” Są takie książki które potrafią czytelnikowi zapewnić rollercoaster emocjonalny i „Clash” do nich należy. Od samego początku do końca jesteśmy bombardowani emocjami. Czy pojawiły się łzy? O tak, i to nie jedna. Czy pękało mi serce? Oczywiście, że tak. Na szczęście można liczyć również na uśmiech i śmiech, który łagodzi przykrości. A to wszystko przez historię Clasha i Emmy. On jest gwiazdą rocka, a jego bronią na otaczający go świat jest jego bezczelność i irytacja. Za każdym razem pokazywał swoje inne obliczę. Tylko pytanie które było prawdziwe? Bo tak naprawdę były to tylko pozory, które miały chronić i ukrywać to jaki był na prawdę. Ona znowu była jego przeciwieństwem od samego początku. Skromna, niewinna, sympatyczna, mądra, pomocna. Nie wiedziała jak wygląda życie, bo była wychowywana przez babcie. A teraz Emmy musiała znaleźć szybko pracę by zapewnić jej specjalistyczną opiekę, bo już dłużej nie była w stanie sama się nią zajmować. I tak przez przypadek, zrządzenie losu została asystentką zespołu rockowego i musiała wyjechać z nimi w trasę koncertową. Wtedy dopiero tak naprawdę poznała swoich pierwszych przyjaciół, poznawała uroki życia i nie bała się, że zostanie wyśmiana lub poniżona, zaczynała rozwijać skrzydła. Tylko ciągle jedna osoba nie przekonała się do niej. Dlaczego? Za niedługo miało się to zmienić. Tylko czy gdy strach przejmuje nad kimś kontrolę tak jak jego demony, nie może się to skończyć zbyt dobrze. Pierwsze co przyszło mi do głowy po przeczytaniu to, że jest to niegrzeczna i rockowa wersja Kopciuszka. To było moje pierwsze spotkanie z tą autorką i jestem zachwycona. Miała naprawdę dobry pomysł na fabułę i wszystkich bohaterów. Nie są płytcy, każda z postaci ma swoje wady i zalety, każda posiada swoje demony które potrafią wypłynąć i niszczyć, ale są również przyjaciółmi którzy mimo wszystko stoją po naszej stronie i pomagają walczyć z nimi byśmy je pokonali. Ta książka jest przepełniona bólem i prawdą. Szczerze w połowie książki miałam ochotę nią rzucić, a Clasha porządnie sprać. Tak mnie denerwował, ale nie żałuje że tego nie zrobiłam, bo to była naprawdę niesamowita przygoda. Na naszych oczach widzimy przemianę jaka zachodzi w nich i jak powoli zmierzają w jednym kierunku.\n05-01-2022 o godz 22:04 przez: ania7770\n„Clash” autorstwa Belle Aurory to pierwszy tom z serii „Niebezpieczne zakręty”. I tak naprawdę długo zastanawiałam się co o niej napisać, bo do dnia dzisiejszego mam sprzeczne odczucia. Książka nie była taka, jak się spodziewałam. Patrząc na okładkę i czytając notkę, oczekiwałam mrocznego romansu i chociaż łatwo dostrzec niespokojny męski charakter, to książka jest naprawdę słodka. To jak rollecoaster emocji, i szczerze mówiąc, moje odczucia są wszechobecne, jeśli chodzi o tę książkę i wciąż nie jestem pewna, co o tym myśleć. Na początku byłam uzależniona od tej historii i pokochałabym ją, gdyby została wydana kilka lat temu. Ale ewoluowałam jako czytelnik i po prostu oczekuję czegoś więcej. Czytanie tej książki było zabawne i beztroskie, ale czasami wciąż emocjonalne i bolesne. I niby miało wszystko, jednak czegoś mi brakowało. Ta książka zawierała rzeczy, które kochałam i których nie lubiłam. Bardzo podobały mi się relacje Emily ze wszystkimi członkami zespołu. Czasami było to bardzo wyjątkowe i zabawne. Widać było, że wszyscy bardzo się o nią troszczą. To były niesamowite postacie i zdecydowanie były ważnym powodem, dla którego nadal podobała mi się ta książka, nawet jeśli w końcu jej nie pokochałam. Bardzo podobała mi się pierwsza połowa książki, ale druga połowa zrobiła się trochę szalona. Bohaterka była słodka, naiwna, nieśmiała i niepewna siebie. Walczyła o przystosowanie się do nowego i nieznanego środowiska. Cudownie było patrzeć, jak przekształca się w silną i odporną kobietę, jednocześnie zachowując tę niewinność, którą tak bardzo polubiłam. A potem poczułam, że książka zatrzymała się z piskiem opon i zrobiła obrót o sto osiemdziesiąt stopni. Nie zdradzając zbyt wiele, powiem tylko, że był to główny punkt zwrotny w książce. To było trochę przesadzone, sprawy zaczęły się nasilać i irytować. Pomyślałam też, że Emily jest trochę zbyt naiwna i chroniona. Więc jej przemiana w dalszej części książki nie wydawała się w pełni wiarygodna. Co do Connora, nie za bardzo go polubiłam. Zrobił coś, co mnie tak zaszokowało, że dosłownie zamarłam i moim zdaniem Emily zbyt szybko mu wybaczyła. Ogólnie to nie była to moja ulubiona książka Belle, ale wciąż była w stanie wzbudzić we mnie wiele emocji. Myślę, że potrzebuję jeszcze trochę czasu, aby całkowicie zrozumieć własne uczucia w stosunku do tej historii.\n02-01-2022 o godz 14:50 przez: werka777\nGłówna bohaterka książki, Emily, to młodziutka dziewczyna, która niesie na swoich barkach ogromną odpowiedzialność za bliską jej osobę, jaką jest babcia. Wrażliwa, a zarazem waleczna. Gotowa do podjęcia wyzwania, kiedy los przypiera ją do muru. Kibicowałam jej z zapartym tchem w konfrontacji z nieprzychylnym jej, tytułowym Clashem. I choć jedni zarzucają jej, że nie potrafi się postawić i bywa uległa, dla mnie okazała się niezwykle silną bohaterką. Taką, która nie szuka zwady, nie wychyla się, a jednak potrafi pokazać moc charakteru. Clash z kolei wstępnie czaruje tylko fizycznością. To gbur i arogancki typ, nieprzychylnie nastawiony do głównej bohaterki. Można się jednak spodziewać, że dranie bywają słodcy i że najwięksi twardziele chowają pod warstwą pozorów czułe strony duszy. Książka rozpoczyna się momentem przełomowym w życiu głównej bohaterki. Rychłe zmiany w psychicznym stanie zdrowia babci doprowadzają do konieczności podjęcia działania Emily. Dziewczyna wyrusza w trasę koncertową u boku zupełnie nieznanych jej mężczyzn. Jakże przyjemnie obserwowało mi się zmagania dziewczyny z opornym Clashem, którego zachowanie początkowo wydawało mi się nieco niezrozumiałe. Jego współtowarzysze, mili, sympatyczni i otwarci, szybko znaleźli z Emily wspólny język. On nie. Ale przecież rozwijające się, skomplikowane, miłosne relacje są czymś, co czytać uwielbiamy. Tak też tutaj było. W fabule pojawia się moment przełomowy, punkt zwrotny, który wprawił mnie w stan konsternacji i zapewnił huśtawkę emocji. To niewątpliwie książka o miłości, ale także o przyjaźni i o tym, że nie warto oceniać ludzi po pozorach. W głębi człowieka lubią czyhać spychane na dno demony, które przysłaniają prawdziwe oblicze i czekają na moment ujawnienia. O sile rozmowy, o tym, że czasami warto się otworzyć. Powieść, w której nie brak ani namiętności, ani też tematu choroby, radzenia sobie z bliskimi, których kochamy, a którym nie jesteśmy w stanie sami zapewnić należytej opieki. Jest i muzyka, wszak to właśnie wokół niej uwijają swoją historię postaci niniejszej historii. Książka, w mojej ocenie, potrafi wywołać emocje. Była chemia i ja to kupuję. Znana i lubiana autorka na pewno mnie nie zawiodła. http://ktoczytaksiazki-zyjepodwojnie.blogspot.com/2022/01/clash-belle-aurora-wielka-podroz-i.html\n07-01-2022 o godz 21:12 przez: em.love.book\nCóż mogę powiedzieć na temat tej książki? No zakochałam się, zanim jeszcze zaczęłam czytać, czułam, że tak będzie, gdyż mam totalną słabość do rockmenów, z której nie da się mnie wyleczyć. Książki autorki, które mam na koncie, bardzo lubię i również w tym przypadku, dałam się zaczarować słowom, które przelała na papier. Opowieść zaintrygowała mnie już od pierwszych stron, a kiedy na scenę wkroczył Connor wraz se swoją ekipą, niczym prawdziwa groupie, byłam już kupiona. Clash to ogromny wrażliwiec, przybierający pozę ignoranta i dupka, w głębi duszy czuje lęk przed odrzuceniem, do tego stopnia, że przed swoim strachem ucieka w narkotyki. Jego problem został wiarygodnie ukazany, zważywszy na to, że nie był w tej trudnej sytuacji anonimowy, jako gwiazda rocka, musiał zmierzyć się z oceną fanów i krytyków. Jego związek z młodą i niedoświadczoną dziewczyną, która ruszyła w trasę z zespołem, był pod ciągłym znakiem zapytania i do samego końca z wypiekami na twarzy śledziłam akcję z obawą, co tej parze może się jeszcze przytrafić. Sama Emmy, okazała się zjawiskiem, zarówno w oczach chłopaków jak i w moich. Skromna, staroświecka, słodka, kompletnie nie nadążającą za światem dziewczynka, która wychowana przez ukochaną babcie, znalazła się na życiowym zakręcie, który zmusił ją do wyjścia ze swojej skorupy. Autorka w niesamowity sposób ukazała metamorfozę tych dwojga, gdzie jedno z nich rozkwitało na naszych oczach, a drugie popadało w depresję. Ten związek, przeplatany wieloma dobrymi i złymi emocjami, pozwalał poczuć chemię, której tak w książkach szukam. Tło fabuły okraszone muzyką, którą uwielbiam sprawiło, że te prawie 500 str pochłonęłam w mgnieniu oka. Książka wywoływała we mnie mnóstwo sprzecznych uczuć, momentami byłam zdruzgotana, aby później pławić się w serduszkach. Autorka idealnie zachowała balans pomiędzy słodyczą, a dramaturgią sytuacji, stworzyła bohaterów nieidealnych. Nawet sceny miłosne nie były, niczym wyjęte z komedii romantycznej, miały swoją ostrość, prostotę. „Clash” podobał mi się pod wieloma względami, ale przede wszystkim mogłam poczuć, że jestem w prawdziwej trasie koncertowej z gwiazdami rocka!\n11-01-2022 o godz 20:45 przez: alexandria\n𝐓𝐨 𝐭𝐡𝐞 𝐰𝐨𝐫𝐥𝐝, 𝐂𝐨𝐧𝐧𝐨𝐫 𝐰𝐚𝐬 𝐚 𝐬𝐭𝐚𝐫. 𝐁𝐮𝐭 𝐭𝐨 𝐦𝐞, 𝐡𝐞 𝐰𝐚𝐬 𝐬𝐥𝐨𝐰𝐥𝐲 𝐛𝐞𝐜𝐨𝐦𝐢𝐧𝐠 𝐦𝐲 𝐞𝐧𝐭𝐢𝐫𝐞 𝐮𝐧𝐢𝐯𝐞𝐫𝐬𝐞. 🖤 Emily Aldrich musi pilnie znaleźć pracę. Przypadek sprawia, że Emily trafia na rozmowę kwalifikacyjną, na którą nie była umówiona, po czym dostaje posadę nie wiedząc właściwie jaką. Dopiero podczas spotkania z członkami jednego z najpopularniejszych zespołów muzycznych 'Left Turn' dowiaduje się, że jedzie z nimi w trasę. Mężczyźni są w porządku, oprócz Connora Clasha, który jest opryskliwy i niemiły. Od samego początku szuka w Emily wad. Zrobi wszystko by obrzydzić dziewczynie wyjazd i tym samym szybko się jej pozbyć. 🖤 Znacie serię VIP od Callihan? Clash to cały cykl w jednym i dodatkowo na dopalaczach! Ta cegiełka zapewniła mi mnóstwo emocji - od irytacji do mruczenia 'awww' pod nosem🤣❤ 🖤 To moje pierwsze spotkanie z piórem Belle i było naprawdę udane. Umiejętne żarty przeplatane z tymi, które mogły opuścić tylko usta faceta. Dziwne połączenie, ale niezwykle udane. 🖤 W fabule dużo się dzieje. Nie ma przestojów, gdzie razi monotonia. I autorka potrafi zaskoczyć, a starego romansowego wyjadacza ciężko czymś zszokować. Naprawdę miła odmiana🙌🏻 🖤 Emily swoją początkową niezdarnością i strachem przed czymkolwiek bardzo przypominała mi zmierzchową Bellę. Klepanie w ramię może ją doprowadzić do zawału🤣 Pewnie większość z czytelników popuka się w tym momencie w głowę, ale... Ogólnie większość wydarzeń z fabuły można porównać do Zmierzchu, ale to już moje zboczenie🙈 🖤 Wracając do głównej bohaterki, dziewczyna przez kilkadziesiąt pierwszych stron zachowuje się jakby urwała się z choinki *ach, ten świąteczny klimat🎄🎅🏻* To nawet urocze, ale gdy ten sam schemat zachowania powtarza się któryś raz z rzędu to człowiek ma tego dość i jedyne co czuje to żenada. Jednak im dalej w las, tym lepiej. Relacja z członkami Left Turn to wisienka na torcie. Chłopaki, oprócz Clasha, traktują ją jak ukochaną siostrzykę. I to jest słodkie. 🖤 Sama relacja Connora i Emily to wzloty oraz upadki, które obserwuje się z zapartym tchem. Naprawdę polecam!\n12-01-2022 o godz 10:19 przez: Jadzka.aa\n"Poczułam się głupio z tym, co powiedziałam, jednak w oczach Connora zobaczyłam zrozumienie i nasza więź natychmiast stała się ciut mocniejsza. Byliśmy układankami złożonymi z kawałków o różnych kształtach i rozmiarach, ale przez jedną krótką chwilę, nasze elementy pasowały do siebie". "Zaufanie buduje się latami. Wystarczy sekunda, by je stracić. Potrzeba całego życia, by je odbudować". Cholera, muszę powiedzieć to głośno: zakochałam się w tej książce, w tej historii, w tych bohaterach... Już dawno nie byłam tak rozdarta emocjonalnie. Uwielbiam książki, w których pierwsze skrzypce gra zespół rockowy. Wtedy mam pewność, że historia napisana przez autora będzie niezwykle emocjonująca. Connor jest mężczyzną z problemami. Jest arogancki i wyrachowany. Za fasadą maski ukrywa swoje prawdziwe emocje. W jednej chwili jest czarujący i uroczy, by za chwilę zmienić się w człowieka oschłego i pozbawionego zahamowań. Jest osobą, którą się kocha i nienawidzi. Emma sprawiała wrażenie mocno oderwanej od rzeczywistości, której los nie oszczędzał. Jej drugie imie to skromność. W tym swoim zagubieniu jest tak bardzo urocza, że nie sposób jej nie polubić. "Clash" jest pierwszą pozycją spod pióra Belle Aurory, jaką miałam okazję czytać i jestem nim zauroczona. To książka, która wciąga w swój świat od pierwszych stron. Hipnotyzuje i uzależnia. Jest jak dobry narkotyk. Wystarczy ją poczuć, a już wiesz, że przepadłeś. To historia, która nie pozwala odłożyć się na miejsce, zanim nie przekręcisz ostatniej strony. Autorka oczarowała mnie nie tylko fabułą, ale także tym jak pokazała przemianę głównych bohaterów. Zarwałam dla tej książki noc i nie żałuję. Z wypiekami na twarzy śledziłam dalsze losy Connora i Emmy, a momentami bałam się wręcz przekręcać kolejne strony. Historia ta łapie za serce, wywołuje masę sprzecznych emocji. Od napadowego śmiechu, poprzez łzy i współczucie, a momentami nawet irytację. Sceny zbliżeń napisane smacznie. Ta książka jest idealna pod każdym względem. Z niecierpliwością czekam na kolejny tom! Jestem nią oczarowana i polecam ją z czystym sercem.\n29-12-2021 o godz 12:36 przez: zaczytanamatka\nEmily pilnie potrzebuje pracy. Całe życie wychowywana przez babcię musi zapewnić jej godną starość. Gdy przez przypadek trafia na rozmowę o pracę o której nic nie wie, nie waha się ani chwili. Robi na przyszłych pracodawcach piorunujące wrażenie i pomimo braku doświadczenia zostaje asystentką jednego z najbardziej znanych zespołów muzycznych Left Turn. 4 mężczyzn i ona przez trzy miesiące w trasie. Dziewczyna, która jest z innej epoki, słucha Abby, jest nieśmiała szybko łapie wspólny kontakt z członkami zespołu. Nawet Connor Clash największy gbur i cynik jest zauroczony Emmy. Mimo, że robi jej na przekór, ona się nie poddaje. „Dla świata Connor był gwiazdą. Dla mnie powoli stawał się całym wszechświatem.” Wow, wow, wow. Zarwałam dwa wieczory aby przeczytać tę książkę i nie żałuje ani sekundy. Żałuję tylko, że nie mogę ponownie wchłonąć tej historii na nowo. Belle Aurora pewnie niektórzy znają z bardziej mrocznego wydania z serii Raw, która nawiasem mówiąc też była świetna. Tu Emily nie sposób nie pokochać. Dziewczyna jest prostolinijna, wychowana przez kochającą babcię, jest w stanie dla niej i najbliższych wskoczyć w ogień. I tak rzuca się w płomień trasy koncertowej zespołu, o którym do tej pory nie miała żadnego pojęcia. Clash, to złoty chłopiec, playboy, który za zasłoną arogancji ukrywa swoje lęki. Emmy staje się dla niego przyjaciółką… To nie jest słodka historia o związku biednej dziewczyny z bogatym muzykiem. To słodko-gorzka opowieść o dziewczynie z niezłomną wiarą i miłością i muzyku, który z chłopca staje się mężczyzną. Obydwoje w tej historii musieli dojrzeć do uczucia, które ich połączyło. Podczas czytania towarzyszyło mi wiele skrajnych emocji, od smutku poprzez radość. Autorka pokazuje jak wielką siłę ma prawdziwa przyjaźń, gdy wszystko się wali, Ci prawdziwi zawsze z Tobą zostaną i będą Cię wspierać. Myślę, że ta książka znajdzie wielu fanów. Jest naprawdę niezwykła. Autorka stworzyła jedyną w swoim rodzaju magię, dzięki bohaterom, którzy są prawdziwi i wielowymiarowi


Komunikacja może oznaczać celową wymianę poglądów w dialogu, ale też przypadkowy sygnał. Od kiedy w 1970 Frank Dance podał 126 definicji stosowanych ich. - ppt pobierz\nOpublikowałSebastian Matusiak Został zmieniony 2 lata temu\nPrezentacja na temat: "Komunikacja może oznaczać celową wymianę poglądów w dialogu, ale też przypadkowy sygnał. Od kiedy w 1970 Frank Dance podał 126 definicji stosowanych ich."— Zapis prezentacji:\n2 Komunikacja może oznaczać celową wymianę poglądów w dialogu, ale też przypadkowy sygnał. Od kiedy w 1970 Frank Dance podał 126 definicji stosowanych ich liczba stale rośnie.\n3 Od samego początku nasza planeta i jej ukształtowanie miały fundamentalne znaczenie w sposobie komunikowania się ludzi. Nawet we współczesnych czasach satelitów i Internetu, Ziemia odgrywa zasadniczą rolę w przekazywaniu informacji.\n4 Ludzie nauczyli się komunikować ze sobą za pomocą różnorodnych środków: od wyrazu twarzy, poprzez gesty, takie jak podanie ręki. po wydawane przez siebie dźwięki, na przykład śmiech. Istnieją również bardziej wyszukane sposoby porozumiewania się między ludźmi. Aby nawiązać kontakt z drugim człowiekiem, nauczyliśmy się mówić i pisać. Gdy to nie wystarcza, pomagamy sobie obrazem lub muzyką.\n5 W dzisiejszych czasach człowieka wspomaga także technika. Na co dzień korzystamy z książek, gazet, telefonów, przekazu telewizyjnego lub radiowego. Trudno też wyobrazić sobie dziś życie bez komputerów, taśmy magnetycznej oraz płyty kompaktowej.\n6 Ewolucja mózgu odróżniła człowieka od zwierząt, gdy doprowadziła do powstania rewolucyjnego sposobu komunikacji - mowy.. Mowa, zbiór wokalnych symboli opartych na logicznej strukturze, umożliwiła przekazywanie informacji i wiedzy kolejnym pokoleniom w doskonalszy sposób. Mowa oznaczała możliwość koordynacji i współpracy, postępu technicznego, nauki, inżynierii, powstania pojęć abstrakcyjnych i kultury.\n7 Mowa nie jest jednak doskonała. Komunikacja przy pomocy głosu, bądź sygnałów migowych, na odległości większe niż kilometr była praktycznie niemożliwa. Pamięć ludzka wraz z upływem czasu często ulegała zniekształceniu, istnieje także ograniczenie ilości informacji możliwych do zapamiętania przez jednostkę\n8 SYMBOLE Najstarsze znane nam symbole przeznaczone do komunikacji na przestrzeni czasu to malowidła jaskiniowe.\n9 PISMO Symbole i petroglify były prekursorem kolejnego wielkiego wynalazku – pisma. Zamknięty zbiór symboli, wyrażających dźwięki fonetyczne bądź pojęcia, umożliwił przechowywanie skomplikowanych, długich wiadomości i stanowił ‘graficzny zapis mowy’ 6. 6\n10 Najstarszy system pisma, sumeryjskie pismo klinowe, jest przykładem pisma ideograficznego – wykształcił0 się ono z ideaogramów.\n11 Najstarszy znany nam dziś przykład alfabetu datuje się na 2000 p.n.e. 21 i był on używany w Egipcie przez Semitów, którzy nadali egipskim hieroglifom nowe nazwy. Niezwykła uniwersalność pisma fonetyczno- alfabetycznego, prostota, możliwość adaptacji i ogromna użyteczność bez wątpienia tworzą z niego jeden z najbardziej znaczących wynalazków w dziedzinie technik komunikacji. 21\n12 Znaczącym wynalazkiem była bez wątpienia prasa drukarska. Pierwsze maszyny używające czcionek wywodzą się z Chin. Powszechnie za wynalazcę maszyny do druku uważany jest Johann Gutenberg. W tym też czasie wynaleziono atrament na bazie oleju i usprawniono produkcję papieru. Druk umożliwił tańsze i szybsze wytwarzanie książek i innych publikacji.\n13 Kody Wraz z rozwojem języków powstały też kody. Niektóre kody przeznaczone byty do szyfrowania informacji i te nazywamy szyframi, inne jednak – jak kod Morse’a czy Baudota - miały na celu przede wszystkim usprawnienie komunikacji na odległość, poprzez zmniejszenie liczby znaków jakie muszą być przesłane.\n14 Sygnały optyczne Wiele kultur stosowało sygnały wzrokowe, oparte na dymie i ogniu, nazywane dziś także ‘optycznym telegrafem’. Ograniczeniem zasięgu takich sposobów komunikacji był zasięg zmysłów Najbardziej zaawansowane cywilizacje budowały niekiedy wieże sygnałowe, jak Chiny na Wielkim Murze.\n15 Specyficznym rodzajem wież sygnałowych są do dziś używane latarnie morskie.\n16 Heliograf Na 400 r. p.n.e. datuje się heliografy, czyli urządzenia działające na zasadzie odbijania promieni świetlnych przez lustra. Po raz pierwszy opis ich użycia napotykamy w Hellenice Ksenofona, gdzie spotykamy opis sygnałów bitewnych przesyłanych przy pomocy wypolerowanych tarcz. 26 26\n17 Sygnały dźwiękowe Kultury żyjące na obszarach obfitujących w duże drzewa stosowały wydrążone pnie drzew, niekiedy przykryte skórą, czyli bębny – ten wynalazek powstał niezależnie od siebie w wielu kulturach afrykańskich i amerykańskich. Najbardziej znanym dziś przykładem takiej komunikacji są tam-tamy, czyli ‘mówiące bębny’ pochodzące z kultur zachodniej Afryki, dziś dalej wykorzystywane. Rogi, bębny i inne sposoby przekazywania dźwięku były także często używane do komunikacji na polach bitew.\n18 Kurierzy i poczta W połączeniu z technologią wytwarzania coraz to praktyczniejszych materiałów piśmienniczych – od tabliczek glinianych, poprzez papirusowe zwoje po papier, pismo umożliwiło także przysyłanie wiadomości na dalsze odległości. Specjaliści od szybkiego i pewnego dostarczania fizycznych wiadomości – kurierzy – z pewnością pojawili się wkrótce po wynalezieniu pisma. Najstarsze informacje o istniejącym systemie kurierskim pochodzą z Egiptu 2400 p.n.e 29. 29 Rozwój tego sposobu przesyłania wiadomości dał początek systemowi pocztowemu.\n19 Telegraf Wynalazek elektryczności oznaczał nowa erę w technikach komunikacji, tworząc możliwość prawie natychmiastowej (praktycznie z prędkością światła) komunikacji na dłuższe odległości. Razem z telegrafem gwałtownie zaczęły rozwijać się gazety, które mogły oferować swoim czytelnikom wiadomości już nie sprzed kilku dni, ale sprzed kilkunastu godzin. Dziś prawie na całym świecie funkcje telegrafu przejmuje Internet i e-mail.\n20 Telefon Telefon jest starszy od telegrafu tylko o dekadę – Antonio Meucci skonstruował pierwszy telefon w 1848. W latach 70. XIX wieku wynalazek ten spopularyzował Amerykanin Aleksander Bell, popularnie lecz błędnie uznawany za wynalazcę tego urządzenia. Prekursorem dzisiejszej telefonii bezprzewodowej były wynalazki Mikołaja Tesli z końca XIX wieku. Modele najnowszej generacji są w stanie przesyłać także inne niż głos rodzaje informacji – m.in. wiadomości tekstowe, graficzne, pliki komputerowe, itp, a także łączyć się z Internetem.\n21 W dwudziestym wieku popularnym dodatkiem do telefonu był fax, który osiągnął szczyt popularności w latach 80. tego wieku, wraz ze spadkiem jego cen, jednak już od następnej dekady widać zmierzch tej technologii na rzecz komputerów i Internetu. Równocześnie od lat 90-tych komputery osobiste przejmują inne funkcje telefonów - są w stanie zastępować telefon stacjonarny, łącząc w sobie funkcjonalność aparatu telefonicznego, faksu i automatycznej sekretarki.\n22 Radio Ojcem teorii, które doprowadziły do stworzenia radia był fizyk James Maxwell. W latach 60. wynalazek tranzystora doprowadził do powstania pierwszych przenośnych odbiorników radiowych. Pierwszy komunikacyjny satelita, TELESTAR, został wystrzelony w 1963 roku. Od początku lat 90. komputery osobiste są w stanie odbierać i odtwarzać fale radiowe.\n23 1897 - Komputer Pierwsze komputery miały istotne ograniczenie, gdyż dana maszyna mogła wykonywać tylko te konkretne i nieliczne operacje, do jakich została zaprojektowana od podstaw. Znacząca rewolucja w świecie komputerów nastąpiła w 1941 roku, gdy Konrad Zuse zbudował Z3 36, pierwszy komputer ‘kompletny’ w interpretacji Teorematu Turinga, czyli taki, który może wykonywać każde zaprogramowane mu zadanie. 36\n24 Od tej pory komputer umożliwiał coraz łatwiejszy dostęp, bardziej skomplikowane i szybkie operacje na informacji. Komputery bez wątpienia przyczyniły się do zwiększenia tempa postępu naukowego, jednak przez długi czas sposoby komunikacji używane przez komputer (karty perforowane, taśmy magnetyczne, wydruki) nie miały dużego znaczenia dla rozwoju technik komunikacji międzyludzkich. Znaczenie komputerów dla komunikacji gwałtownie wzrosło w drugiej połowie dwudziestego wieku, wraz z rozwojem sieci komputerowych.\n25 1927 - Telewizja Pierwsze eksperymenty z przesyłaniem obrazów na odległość są niewiele późniejsze od wynalazku radia. Pierwsza transmisja telewizji publicznej odbyła się w Nowym Jorku w 1927 roku.\n26 Internet w połączeniu z funkcjonalnością komputera to kolejna rewolucja w technikach komunikacji. W połączeniu z Internetem i peryferiami komputerowymi, takimi jak drukarka, skaner, słuchawki i mikrofon, a także z rozwijanymi technologiami, takimi jak elektroniczny papier 41, komputer wkrótce może połączyć w sobie wszystkie zalety poprzednich sposobów komunikacji. Już dziś komputer internetowy przejął większość usług udostępnianych w poprzednich dekadach przez fax i videotext, praktycznie całkowicie wchłaniając dawne sieci, takie jak BBS. 41\n27 Dzisiejszy komputer to nie jest ogromne, ciężkie monstrum sprzed kilkunastu lat. Nowe, przenośne i lekkie urządzenia, takie jak palmtop, mają ogromne implikacje dla technik komunikacji. Człowiek wykorzystując tę technologię ma teraz zawsze, w dowolnym miejscu i porze możliwość zarówno natychmiastowej komunikacji (tekstowej, dźwiękowej i wizualnej) jak i dostępu do największej multimedialnej biblioteki świata, jaką jest dziś Internet.\n28 Niektóre z informacji istnieją dziś wyłącznie na sieci – np. Wikipedia, największa dziś encyklopedia, nie ma swojej ‘rzeczywistej’ wersji, istnieje tylko w przestrzeni elektronicznej. Podobnie unikalne narzędzia takie jak wyszukiwarki internetowe (np. Google), które w sekundę mogą przeszukać pod kątem potrzebnych nam informacji odpowiednik miliardówksiążek, nie mogą istnieć poza siecią.\n29 Dzięki łatwości kopiowania materiału i braku centralizacji, Internet to także najbezpieczniejsze archiwum, w którym raz wprowadzonej i powielonej w kilku miejscach informacji nie grozi niebezpieczeństwo zniszczenia czy zwykłej degradacji w czasie.\n30 Lecz Internet to nie tylko największa biblioteka i skarbnica wiedzy. To także nowe, interaktywne metody komunikacji. E–mail jest nie tylko znacznie szybszy od zwykłej poczty, ale także o wiele łatwiejszy do zarchiwizowania i późniejszego sortowania. Internet to ogromna oszczędność czasu – informacje są dostępne natychmiast, znika konieczność oczekiwania na fizyczne doręczenie poczty czy podróży do sklepu lub biblioteki.\n31 Być może jednak największym osiągnięciem Internetu było umożliwienie nieograniczonej – liczbowo i przestrzennie – grupie ludzi natychmiastową komunikację z równoczesnym uniknięciem chaosu informacyjnego. Usenet i fora dyskusyjne mogą przyjąć praktycznie nieograniczoną liczbę informacji (e-maili, postów) w każdej sekundzie, które trafiają do właściwych hierarchicznie uporządkowanych kategorii. –\n32 Techniki komunikacji już nieraz rewolucjonizowały nasze życie. Choć nie wiadomo, jakie nowe innowacje kryją sie w przyszłości, jest wysoce prawdopodobne, że przekonamy się o nich osobiście już za kilka lat – a potem, jeszcze szybciej, ujrzymy ich następców.\nPobierz ppt "Komunikacja może oznaczać celową wymianę poglądów w dialogu, ale też przypadkowy sygnał. Od kiedy w 1970 Frank Dance podał 126 definicji stosowanych ich."


*** HOTEL TRAVELODGE MANCHESTER SPORTCITY, MANCHESTER ***\nTravelodge Manchester Sportcity Manchester Travelodge Manchester Sportcity Manchester Travelodge Manchester Sportcity Manchester Travelodge Manchester Sportcity Mánchester Travelodge Manchester Sportcity Manchester Travelodge Manchester Sportcity Manchester Português Svenska Dansk Čeština Magyar Travelodge Manchester Sportcity Manchester Ελληνικά 日本語 简体中文 한국어 Travelodge Manchester Sportcity Манчестер עברית Türkçe عربي\nBirch Street Off Hyde Road, West Gorton Hyde, Manchester, Manchester, Wielka Brytania\nBudżetowy Travelodge Manchester Sportcity jest 3-gwiazdkowym obiektem ulokowanym w 3.3 km od Ogrody Picadilly.\nObiekt usytuowany w odległości 30-minutowego spaceru od The King's House.\nTravelodge Manchester Sportcity oferuje pokoje o nowoczesnym wystrojem wystroju posiadające regulator temperatury, TV i biurko do pracy, co bezspornie zapewni miły pobyt w Manchester.\nZjeść obiad można w pobliższych restauracjach Jaljeera i The Fox & Goose Inn, które znajdują się w 550 metrach stąd.\nTravelodge Manchester Sportcity 3*\nTravelodge Manchester Sportcity, Wielka Brytania\nMarriott 5-gwiazdkowe Hotel w Warszawie - Polska;\nLord 4-gwiazdkowe Hotel w Warszawie - Polska;\nColibra 3-gwiazdkowe Hotel w Warszawie - Polska;\nIbis Centrum 2-gwiazdkowe Hotel w Warszawie - Polska;\nMagic Aqua Rock Gardens 3-gwiazdkowe Hotel w Benidorm - Hiszpania;\nVenus 4-gwiazdkowe Hotel w Side - Turcja;\nCosmos 3-gwiazdkowe Hotel w Moskwie - Federacja Rosyjska;\nMaritim Saray Regency 5-gwiazdkowe Hotel w Side - Turcja;\nStar Elegance 5-gwiazdkowe Hotel w Side - Turcja;\nDiamond Premium 5-gwiazdkowe Hotel w Side - Turcja;\nGale Cerro Alagoa 4-gwiazdkowe Hotel w Albufeira - Portugalia;\nLa Chancla 3-gwiazdkowe Hotel w Malaga - Hiszpania;\nIberostar 5-gwiazdkowe Hotel w Cancúnie - Meksyk;\nAlfamar Beach & Sport 4-gwiazdkowe Ośrodek wypoczynkowy w Albufeira - Portugalia;\nBerns 4-gwiazdkowe Hotel w Sztokholmie - Szwecja;\nMiracle 5-gwiazdkowe Ośrodek wypoczynkowy w Antalya - Turcja;\nSkeppsholmen 4-gwiazdkowe Hotel w Sztokholmie - Szwecja;\nLublu.no... 3-gwiazdkowe Hotel w Moskwie - Federacja Rosyjska;\nCity Life 3-gwiazdkowe Zajazd w Moskwie - Federacja Rosyjska;\nGr Caribe By Solaris Deluxe All Inclusive 5-gwiazdkowe Ośrodek wypoczynkowy w Cancúnie - Meksyk;\nCasa Di Clara Nocleg ze śniadaniem w Turynie - Włochy;\nPetit Hotel w Zermatt - Szwajcaria;\nAllegroitalia Golden 5-gwiazdkowe Hotel w Turynie - Włochy;\nLe Jour Et La Nuit 4-gwiazdkowe Nocleg ze śniadaniem w Genewie - Szwajcaria;\nLa Terrazza Sul Po Nocleg ze śniadaniem w Turynie - Włochy;\nCentury 4-gwiazdkowe Hotel w Genewie - Szwajcaria;\nThe Corner Park 4-gwiazdkowe Hotel w Antalya - Turcja;\nSanta Eulalia And Spa 4-gwiazdkowe Hotel w Albufeira - Portugalia;\nValdocco Hotel apartamentowy w Turynie - Włochy;\nBerlioz 3-gwiazdkowe Hotel w Lyon - Francja;\nGrand Zermatterhof 5-gwiazdkowe Hotel w Zermatt - Szwajcaria;\nWow Kremlin 5-gwiazdkowe Hotel w Antalya - Turcja;\nIbis Reduta 3-gwiazdkowe Hotel w Warszawie - Polska;\nCrystal Plaza 3-gwiazdkowe Hotel w Sztokholmie - Szwecja;\nSol Y Sombra 3-gwiazdkowe Hotel w Benidorm - Hiszpania;\nBilbaino 3-gwiazdkowe Hotel w Benidorm - Hiszpania;\nHotel Boutique Casa Mallorca Hotel w Cancúnie - Meksyk;


Projekty EU – Purella\nProgram Operacyjny o Inteligentny Rozwój na lata 2014 – 2020 Oś priorytetowa III: Wsparcie innowacji w przedsiębiorstwach Działanie 3.2: Wsparcie wdrożeń wyników prac B+R Poddziałania 3.2.1 „Badania na rynek”. Tytuł projektu: „Uruchomienie produkcji przekąsek dla dzieci opracowanych na podstawie przeprowadzonych prac badawczo – rozwojowych”\nCel Projektu: Purella realizuje projekt inwestycyjny, którego celem jest podniesienie konkurencyjności firmy na rynku polskim oraz wejście z nowymi produktami na rynek międzynarodowy. Cel ten zrealizowany zostanie przede wszystkim poprzez wprowadzanie na rynek nowych produktów oraz rozszerzenie gamy produktów już dostępnych. Nowe i udoskonalone produkty zostały opracowane na skutek zleconych prac B+R. Ich wdrożenie umożliwi osiągniecie założonego celu głównego projektu, który zostanie osiągnięty w wyniku realizacji celów szczegółowych: -wprowadzenie na rynek trzech nowych produktów w oparciu o prace B+R wykonanych na zlecenie Spółki; -wprowadzenie na rynek udoskonalonych produktów, których udoskonalenia zostały osiągnięte na skutek przeprowadzonych prac B+R. Zrealizowanie projektu pozwoli firmie na utworzenie nowego zakładu, poprawienie konkurencyjność́, a w konsekwencji na systematyczne ugruntowanie pozycji rynkowej.\nWartość projektu: 16 252 537,28 PLN\nWartość przyznanego dofinansowania: 9 067 450,00 PLN\nPurella Food Sp z o.o. realizuje projekt dofinansowany z funduszy europejskich w ramach finansowania projektu grantowego w ramach: Działania 1.3: „Prace B+R finansowane z udziałem funduszy kapitałowych Poddziałanie 1.3.1: Wsparcie Projektów badawczo – rozwojowych w fazie preseed przez fundusze typu proof of concept – BRIdge Alfa\nCelem projektu jest: „Opracowanie linia zdrowych przekąsek dla dzieci w wieku szkolnym na podstawie przeprowadzonych prac badawczo – rozwojowych przez Purella Food Sp. z o.o.”\nDofinansowanie projektu z UE: 1.616.000 PLN\nPurella Sp. z o.o. realizuje projekt dofinansowany z Funduszy Europejskich „Przygotowanie do internacjonalizacji przedsiębiorstwa Purella Sp. z o.o. na nowe rynki zagraniczne.\nCelem projektu jest nawiązanie współpracy biznesowej z przedsiębiorstwami na nowych rynkach zagranicznych w ramach sprzedaży przekąsek superfoods, zdywersyfikowanie źródeł przychodów, uniezależnienie od fluktuacji na rynku krajowym, zwiększenie rozpoznawalności marki Wnioskodawcy na rynkach zagranicznych. Dodatkowo dzięki temu firma osiągnie przychody z eksportu na nowe rynki, tj. Dania, Królestwo Niderlandów, Norwegia i Szwecja, a także wykreuje wizerunek firmy jako solidnego partnera biznesowego oferującego wysokiej jakości produkty.\nDofinansowanie projektu z UE: 323 765. 00 PLN


Kurtyna świetlna, lampki LED 300 sztuk , 3x3, zimny biały | sklep spokoloko.net\nKurtyna świetlna, lampki LED 300 sztuk , 3x3, zimny biały\nPiękna kurtyna świetlna, dzięki ciepłej barwie, wprowadzi do Twojego domu świąteczna magię.\nKurtyna świetlna doskonale sprawdzi się jako wyjątkowa świąteczna dekoracja, ale lampki mogą również służyć w pozostałych okresach roku, szczególnie jako niebanalne wieczorne oświetlenie pokoju dziecięcego.\n300 lampek LED\nRóżne tryby świecenia - możesz szybko przejść od przytulnego wnętrza nastawionego na spokojny wypoczynek, do wesołej imprezy karnawałowej.\nLampki zasilane są sieciowo - podłącz je do prądu i ciesz się świątecznym blaskiem.\nZ łatwością zepniesz ze sobą dwie kurtyny przy pomocy złączki. Możesz również połączyć ze sobą różne zestawy lampek, o ile posiadają płaskie wtyczki.\nilość lampek: 300\nodległość między lampkami: ok 26 cm\ndługość kurtyny: 3 m\nwysokość kurtyny: 3 m\ndługość kabla zasilającego: 1,9\nwymiary opakowania: 17 cm x 9 cm x 10 cm


Pożegnanie z dzieciństwem – kadr z podróży\n16 czerwca, 2015 17 czerwca, 2015\nMoja pierwsza świadoma podróż do Afryki odbyła się w życiu dorosłym, dwa lata temu. Kenia nie kojarzy mi się prawie w ogóle z ckliwą historią Karen Blixen. Dla mnie była powrotem w krainę dzieciństwa, zderzeniem zakorzenionych w głowie obrazów z ich pierwowzorem.\nMożna się śmiać, ale większość dzieciaków z mojego pokolenia płakało, gdy zginął Mufasa. Dziś albo się do tego przyznają, albo nie. Ja się przyznaję, jako dziecko oglądałam „Króla lwa”. O tym, jak chłonny jest umysł, gdy jesteśmy mali i jak obraz, który za młodu wrył się w pamięć wpływa na nasz odbiór rzeczywistości przekonałam się najdobitniej po wizycie w Kenii. Gdy wyruszając na safari ujrzałam słynny wschód słońca nad sawanną, w głowie rozbrzmiała mi natychmiast dawno zapomniana piosenka:\nNiektórzy zżymają się, że tego typu dzieła kultury masowej kształtują świadomość, ale walka z tym byłaby skazana na niepowodzenie. Nie wierzę, że gdy obwożący po sawannie przewodnicy na widok guźca wołają „pumbaa!”, ludzie z mojego pokolenia nie mają ochoty spytać „gdzie timon”? Nie przyjmuję też do wiadomości, że gdy zwrócą się do Was z pozdrowieniem „hakuna matata!”, nie uśmiechniecie się pod nosem wspominając słynny przebój w wykonaniu Krzysztofa Tyńca i Emiliana Kamińskiego.\nPrawda jest taka, że gdyby produkcja ta nie oddawała tak wiernie – oczywiście na swój bajkowo-cukierkowy sposób – kolorów, klimatu i cech charakterystycznych sawanny oraz jej mieszkańców, nie zdominowałaby do tego stopnia masowej wyobraźni. A Kenia była jednym z plenerów, które służyły inspiracją rysownikom z wytwórni Disney’a. Aby jak najwierniej oddać na ekranie przyrodę wschodniej Afryki, udali się m.in. do Wrót Piekieł (Hell’s Gate National Park), położonego na północny zachód od Nairobi. Sporo czasu spędzili też w plenerach też w sąsiedniej Tanzanii, w parku Serengeti.\nKenia, wersja Disney’a\nKenia, wersja prawdziwa\nGdy miałam okazję pojechać do Kenii równo dwa lata temu, podążyliśmy jednak śladami „Pożegnania z Afryką”, zwiedzając park narodowy Tsavo, gdzie Blixen miała swoją farmę kawy, a także położony bliżej granicy z Tanzanią park Amboseli. Co ciekawe, słynny film z Robertem Redfordem i Meryl Streep kręcony był zupełnie gdzie indziej. Nie wykorzystano dostępnego dziś do zwiedzania prawdziwego domu Karen, lecz jego replikę. Plenerem był znajdujący się w centralnej części kraju rezerwat Shaba.\nMuszę przyznać, że nie rozumiem fenomenu opowieści o baronowej Blixen. W skrócie można ją streścić: przyjechała do Kenii, była nieszczęśliwa, straciła wszystko, wyjechała i dalej była nieszczęśliwa. Takie scenariusze pisze życie aż w nadmiarze, nie wiem czy warto umartwiać się nimi jeszcze na ekranie. Jedno natomiast trzeba przyznać, film oddaje sprawiedliwość prawdziwej bohaterce tej historii, czyli Kenii. Nawet w dzisiejszej wersji produktu turystycznego pt. safari dla zachodniego konsumenta, który i jest całkowicie bezpieczny i na którym nie ma szans na przeżycie podobnych scen:\nTamtej Kenii już nie ma, a na pewno nie doświadczymy jej jadąc na zwykły wyjazd turystyczny. Czasy się zmieniły, a wolni, dzicy Masajowie, którzy według Denysa umierali gdy zamknąć ich w więziennej celi, dziś bawią turystów odwiedzających ich wioski.\nPrzygotowany przez nich spektakl pt. „życie w wiosce masajskiej” jest tak wyćwiczony i profesjonalny, że mamy ochotę zapytać: „No dobra, fajne te gliniane chatki, ale gdzie macie pilot od telewizora?”. Doświadczenie wizyty w masajskiej wiosce jest tak klasycznie skansenowe, że gdy podczas naszego w niej pobytu krowa urodziła cielaczka, nie wierzyliśmy, iż nie zostało to specjalnie dla nas zaaranżowane.\nPrzecież widać, że krowa jest sztuczna…\nJednak nawet taka „Kenia w wersji dla turysty” pozostawia piętno. Aby więc w pełni zrozumieć „Pożegnanie z Afryką” oraz miłość Blixen do tego kraju, trzeba go odwiedzić. Nawet jeśli po pierwszym zachwycie przyuważoną na safari antylopą, po kilku dniach bycia obwożonym po sawannie na kolejne „zaliczone” już gatunki reagujemy ze znużeniem: „o, antylopa”.\nSafari w dzisiejszym wydaniu jest co prawda bardziej humanitarne niż to w wykonaniu Roberta Redforda, lecz nadal jest polowaniem. Zamiast karabinów, uzbrojeni jesteśmy w obiektywy, a najcenniejszą zdobyczą są dobre ujęcia co trudniejszych do „strzelenia” gatunków. Potem, specjalnie zakładamy blog, by pochwalić się swoim:\nTen jest prawdziwy. Serio.\nNajcenniejsze trofea stanowi oczywiście afrykańska „wielka piątka”, czyli lew, słoń afrykański, bawół afrykański, nosorożec i lampart. Większość z nich możemy „upolować” w Tsavo, jednak na nosorożca musimy wybrać się dokładnie tam, gdzie Karen i Denys, czyli do parku Masai Mara, położonego bardziej na północny zachód przy granicy z Tanzanią.\nKenia jest, podobnie jak Tunezja, jednym z ulubionych plenerów filmowych dla ekip z całego świata. Jest jednak plenerem innego rodzaju, często „grając” sama siebie. W kraju tym realizowano zdjęcia do ponad 600 produkcji pełnometrażowych, seriali, filmów dokumentalnych i przyrodniczych.\nCzasami Kenia udawała inne miejsca, tak jak w przypadku „Dnia Niepodległości”, czy „Piątej władzy”. Powstawały tu jednak również zdjęcia do adaptacji powieści „Śniegi na Kilimandżaro”, której akcja – jeśli w przypadku Hemingway’a możemy mówić o akcji – ma miejsce w Kenii. Co prawda Hemingway nigdy tu nie zawitał, ale Gregory Peck i reszta ekipy filmowej owszem. Aby oddać hołd swemu idolowi, przybył tu również Michael Palin, który zjeździł świat śladami powieści Hemingwaya, robiąc przy okazji serial dokumentalny.\nFanów filmu „To właśnie miłość” może zainteresuje fakt, że powstawały tu zdjęcia do scen, których w ostatecznej wersji nie wykorzystano w filmie. Obejrzawszy te sceny, można jedynie stwierdzić, że całe szczęście:\nEkipa „To właśnie miłość” zwiedziła więc sobie Kenię, zrobiła dwa ujęcia, które potem wycięto i wróciła do domu. Nie ma to jak wakacje na koszt budżetu filmowej superprodukcji.\nNie ma się co im dziwić, bo do Kenii rzeczywiście warto się wybrać. Niestety, obecnie, przy eskalacji działań somalijskich ekstremalnych grup islamskich fanatyków, nie jest to już tak łatwe i bezpieczne jak dwa lata temu. Pozostaje liczyć, że w kraju tym wszystko wróci do normy no i że hakuna matata.\nZamieszczone w FilmyOtagowane Amboseli, Kenia, Król lew, Pożegnanie z Afryką, Tsavo2 Komentarze\n2 uwagi do wpisu “Pożegnanie z dzieciństwem”\n17 czerwca, 2015 o 3:08 pm\nAż chce się tam być, natychmiast, teraz… Mam nadzieję, że kiedyś pojadę. Ale przedsmak kenijskiej atmosfery dzięki tekstowi już jest. Wiadomo, że to trzeba zobaczyć. Może kiedyś będzie w Kenii spokojniej… Świetny tekst!!! (zdjęcia i filmiki też!) 🙂\n18 czerwca, 2015 o 10:23 pm\nLipiec 1998, trwa finał mundialu. Na Stade de France szaleństwo. W 90 minucie Petit zatapia Brazylię. Wcześniej dwie bramki dla trójkolorowych wbił Zidane.\nJa w knajpie Mamba (z suahili „krokodyl”) w Mombasie sączę lokalny rum Kenia Kane. Za parę godzin mam samolot do Wiednia i dalej pociąg do Warszawy. Jestem po trzech tygodniach szaleństwa – od przyrodniczej uczty w Masai Mara po wypad na Zanzibar najbardziej zdezelowaną awionetką jaka kiedykolwiek wzbiła się w powietrze.\nSpotkałem nową miłość.\nKoniec meczu, ostatni gwizdek i pożegnanie z dzieciństwem. Nic już nie będzie smakować tak samo…\nOdpowiedz na Iggy Anuluj pisanie odpowiedzi\n← Wszystkie temperatury Kołobrzegu\nAle głupi ci Rzymianie →


luty 2021 – Szkoła Podstawowa z Oddziałami Sportowymi nr 5 im. Polskich Olimpijczyków w Krakowie\nprzez as · Published 28 lutego 2021 · Last modified 25 marca 2021\nKOCI ŚWIAT – wyniki konkursu plastycznego\nPrzełom lutego i marca był dla naszych świetliczaków niezwykle ekscytujący. Oprócz szeregu interesujących zajęć i konkursów w naszej świetlicy, miały także możliwość wykazania się w konkursie międzyszkolnym pt. „Koci świat”. Zapraszamy do zapoznania się z galerią prac.\nprzez as · Published 27 lutego 2021 · Last modified 24 marca 2021\n„PORTRET KOTA” – wyniki konkursu plastycznego\nW dniach 15 – 23 lutego 2021r. w świetlicy odbył się konkurs plastyczny: „Portret kota”. Dzieci uwielbiają swoich puszystych przyjaciół, więc z ochotą wzięły się do pracy. Powstały piękne prace, które można podziwiać na wystawie w świetlicy...\nprzez as · Published 25 lutego 2021 · Last modified 24 marca 2021\nLegendy krakowskie – wyniki konkursu plastycznego\nW lutym świetliczaki miały okazję spotkać się z krakowskimi legendami. Podczas zajęć w świetlicy poznały historie o bazyliszku, żółtej ciżemce, wieżach mariackich, Wandzie i wiele, wiele innych. Przeprowadzony został również konkurs plastyczny na ilustrację do wybranej opowieści....\nprzez as · Published 24 lutego 2021 · Last modified 24 marca 2021\nOd czasu do czasu w świetlicy szkolnej wraca temat kina. Tym razem, oprócz projekcji filmów i zapoznawania się z ich gatunkami, uczniowie komponowali własny scenorys. Dodatkowo, by ubarwić naszą salę, tworzyli smakowity popcorn, który możemy podziwiać na...\nprzez as · Published 24 lutego 2021 · Last modified 29 czerwca 2021\nPREZENTACJA INTERAKTYWNA <– kliknij NABÓR DO KLAS SPORTOWYCH – POBIERZ TEST:TEST JUDO, PLYWANIE, GIMNASTYKATEST PIŁKA SIATKOWATEST PIŁKA NOŻNA WNIOSEK O PRZYJĘCIE DO SZKOŁY – POBIERZ INFORMATOR DLA KANDYDATÓW DO SP NR 5 – POBIERZ ZAPRASZAMY DO ODWIEDZENIA...\nprzez as · Published 24 lutego 2021 · Last modified 2 marca 2021


Postrach Mazowsza wita ;) - Katastrofy, egzekucje, mutacje, śmiertelne wypadki, perwersje - forum bez tabu - HcFor\nPostrach Mazowsza wita ;)\nMiło znaleźć się w tak wyjątkowym gronie\nBartosz Sułkowski - pisarz\nElo, witamy i pozdrawiamy\nPsycho Dad - wklejarz\nA co pisujesz?\nz tytułu postu wnioskuję że albo bajki, albo si-fi\nNo ja pomyślałam o horrorach/kryminałach .\nWygooglujcie "Czarodziej z Portalu"... Ostro pojechałem...\n"Oszust matrymonialny czy sprzedawca marzeń. Literatura tylko dla dorosłych.\nBartosz Sułkowski - mistrz przekraczania wszelkich granic - opisuje swoje podboje na popularnych portalach randkowych.\nPostawił sobie za cel zaliczyć sto kobiet przed trzydziestymi urodzinami. Czy mu się to uda? Czy w polskim Internecie jest aż tyle naiwnych kobiet? Na której randce najłatwiej jest odnieść sukces? Jak zręcznie lawirować w zakamarkach kobiecej psychiki?\nW tę arcyciekawą, kontrowersyjną i absolutnie niepoprawną politycznie opowieść wplecione są najciekawsze historie z życia autora. Dowiesz się, jak to się robi w Santiago de Chile, jak żyje Michelle w Zambii i co się wyprawia na Kubie. Przez trzy lata Sułkowski przebywał na emigracji w okolicach Londynu, gdzie pracował m.in. przy przeszukiwaniu kobiecych torebek (zwolniony za molestowanie seksualne) oraz w liniach lotniczych (dowiesz się, kim naprawdę są stewardesy...). W brutalny, ale i do bólu szczery sposób przedstawia obraz Polaków w Wielkiej Brytanii.\nLektura bulwersuje, rozśmiesza do łez, gorszy, wzrusza, oburza. Wieczory z tą książką są jak wieczory z Sułkowskim - gorące i pozostające w pamięci do końca życia"\nPo tym mnie nie urzekłeś, ale szukaj , powodzenia .\nmazowsza, postrach, wita\n« Siemano wszystkim | nic nie muszę »


Przedsmak Warmia Mazury Senior Games – Gwiazdy, muzyka i sport w Ostródzie\n23 sierpnia 2012, 11:27\nNim sportowe areny Warmii i Mazur zapełnią się uczestnikami Senior Games 2012, do sportowej rywalizacji staną gwiazdy estrady i telewizji. Dziś rozpoczyna się I Olimpiada Gwiazd Ostróda 2012. Choć bazą zawodów jest Ostróda, pierwsza konkurencja odbędzie się na polu golfowym w Naterkach. Później gwiazdy oraz fanów czeka oficjalne otwarcie połączone z sesją autografową, a następnie mecz piłkarski z udziałem zawodników Reprezentacji Artystów Polskich. Wieczorem w amfiteatrze przy nabrzeżu Jeziora Drwęckiego rozbrzmiewać będą piosenki Rafała Brzozowskiego i Sylwii Grzeszczak.\nW kolejnych dniach emocje zapewnią m.in. turnieje tenisa, ping ponga, zawody wakeboardingowe oraz pokazy samoobrony. Po sportowej rywalizacji organizatorzy zaserwują fanom kolejną dawkę muzyki i rozrywki. Zagrają m.in. Evergreens i Afromental.\nPodczas czterech dni zabawy połączonej ze sportową rywalizacją promowane będą zawody Warmia Mazury Senior Games 2012. I Olimpiadę Gwiazd otworzy marszałek województwa warmińsko-mazurskiego Jacek Protas.\nDZIEŃ PIERWSZY: 23.08.2012\n12:00 – 16:00 – rozpoczęcie zawodów w golfa,\nlokalizacja: Mazury Golf & Country Club, ul. Golfowa 20 a, Naterki k. Gietrzwałdu,\n17:30 – 18:30 – OFICJALNE OTWARCIE I OLIMPIADY GWIAZD,\n17:30 – 18:00 – sesja autografowa (m.in. wybrani zawodnicy Reprezentacji Artystów Polskich),\n18:30 – 20:30 – mecz gwiazd,\nlokalizacja: stadion miejski w Ostródzie, ul. 3 maja,\n21:00 – 23:00 – koncert Rafała Brzozowskiego i Sylwii Grzeszczak,\nlokalizacja: amfiteatr przy nabrzeżu jeziora Drwęckiego, Ostróda.\nDZIEŃ DRUGI: 24.08.2012\n10:00 – 19:00 – zawody w tenisa,\nlokalizacja: stadion miejski w Ostródzie, ul. 3 maja 19,\n15:00 – 16:30 – sesja autografowa – spotkanie z gwiazdami seriali „M jak Miłość” i „Na Wspólnej”,\n18:00 – 19:00 – spotkanie z olimpijczykami,\nlokalizacja: dziedziniec zamku przy ul. Mickiewicza 22,\n19:30 – 22:00 – koncert zespołów Ściana Wschodnia, Evergreens i Afromental,\nDZIEŃ TRZECI: 25.08.2012\n11:00 – 14:00 – bieg na 10 km,\nlokalizacja: start – plaża miejska jezioro Kajkowo,\n10:00 – 14:00 – pokaz samoobrony „Obroń się sama”,\nlokalizacja: bulwar miejski przy ul. Mickiewicza,\n12:00 – 14:00 – finały zawodów w tenisa,\n12:00 – 16:00 – zawody w ping ponga,\nlokalizacja: hala sportowa OCSiR, ul. Piłsudskiego 4,\n16:00 – 18:00 – promocja płyty Rafała Brzozowskiego przed Hotelem Willa Port (ogródek od strony nabrzeża),\n17:00 – 19:00 – zawody w wakeboardingu,\nlokalizacja: nabrzeże Jeziora Drwęckiego, Ostróda,\n19:30 – 22:00 – koncert Anny Teliczan i „Wróćmy nad jeziora … ”,\nDZIEŃ CZWARTY: 26.08.2012\n10:00 – 14:00 – dodatkowe zawody:\nzawody w pływaniu rowerami wodnymi.


Asbach GmbH (Rüdesheim nad Renem, Niemcy) - opinie\nHotele w pobliżu St. Jakobus\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: Asbach GmbH\nAtrakcje w pobliżu obiektu Asbach GmbH\nAsbach GmbH opinie, Rüdesheim nad Renem\nNr 10 wśród 26 atrakcji w lokalizacji Rüdesheim nad Renem\nTaunusstrasse 1-3, 65385 Rüdesheim nad Renem, Hesja, Niemcy\n+49 6722 497345\nGartocharn, Wielka Brytania\nCiekawe, warte odwiedzenia. Bardzo przyjazny i pomocny personel. Po południu dobrze wydane. Dziękuję Asbach.\nCo za wspaniałe popołudnie uczta jest na Asbach brandy kawy. W restauracji na świeżym powietrzu, kelnerka serwowane mój syn i ja to specjalna uczta demonstrując jak to zrobić. I przepyszne. I nie jestem miłośnikiem kawy!\nBardzo mi się podobało .... bardzo przyjazny i pomocny pani, która myślę że byłem trochę ponad cieszy! Kupiliśmy wiele pamiątek i prezentów.. nie mogę się doczekać, aby ponownie odwiedzić to miejsce.\nTak .... Brandy!\nTo wspaniałe miejsce do historii Asbach brandy! Nie długo aby obejrzeć film i to jest najlepsze miejsce, aby kupić czekoladę trunków i innych takich artykułów na autentyczne Boże Narodzenie prezenty!!!\nCzytaliśmy o Asbach gorzelnia przed wyjazdem do Rudesheim, więc zdecydowaliśmy się na wizytę. w końcu znaleźliśmy drogę, ponieważ nie był dobrze oznakowany w dniu przyjazdu i zapytano nas, czy byliśmy częścią grupy. Kiedy powiedzieliśmy, że nie, pani mówili, że mogliśmy zobaczyć film o historii Asbach...brandy i wokół gorzelni. Film był bardzo dobry, ale destylarni była rozczarowaniem, tylko w jednym pokoju, tylko w wyniku fermentacji systemu VATS. trasy potem zabrał nas z powrotem do sklepu. Co za różnica w porównaniu do destylarni byliśmy cały czas w Szkocji gdzie dostaje się przeprowadziła wycieczkę i wszystko zostało wyjaśnione. O K wycieczka była za darmo, ale my za niewielką dopłatą na smak brandy pod koniec, jak szklanki wydawało się być określone dla grupy spodziewali się po naszej wizycie. To na pewno nie było warte sucha w odległości od centrum miasta.Więcej\nDość długi spacer\nChodziłem tu z centrum miasta i jest dość długi spacer. Centrum składa się dobrze i personel jest przyjazny. Miałem nadzieję, że mieli tam miniatury więcej niż tylko brandy użyte na kawę, ale nie zrobili tego.\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Asbach GmbH.


Studenci III roku architektury krajobrazu na Politechnice Krakowskiej postanowili – w ramach swoich zajęć – odwzorować Osiedle Podwawelskie w grze Minecraft. Projekt ma posłużyć mieszkańcom do przekazywania pomysłów na rewitalizację terenów blokowiska. Do 18 grudnia każdy zainteresowany może zaprezentować swoje koncepcje w wirtualnym świecie.\nMinecraft to gra komputerowa, której ideą jest budowanie i niszczenie konstrukcji składających się z bloków, głównie sześcianów. Wirtualna zabawa cieszy się dużym zainteresowaniem wśród miłośników gier. Minecraft doczekał się już 600 milionów użytkowników. Popularność gry oraz możliwości jakie daje postanowili wykorzystać studenci Wydziału Architektury Politechniki Krakowskiej. Nim jednak zdecydowali się przenieść jedno z krakowskich osiedli do świata gry, zbierali materiał, który posłużył dokładnemu odwzorowaniu blokowiska w Minecraftcie.\nNa podstawie podkładu z programu AutoCAD, młodzi architekci krajobrazu przenieśli do gry budynki, które stały się punktami odniesienia. Przyjęli też zasadę, że jeden klocek w wirtualnym świecie będzie równy jednemu metrowi. „Budowanie” osiedla zajęło studentom niecały miesiąc.\nWięcej informacji na stronie: Studenci PK przenieśli jedno z krakowskich osiedli do świata popularnej gry komputerowej\nZOBACZ RÓWNIEŻ: POLITECHNIKA KRAKOWSKA - STRONA WWW UCZELNI\nPK Politechnika Krakowska


PenisizeXL zajrzyj – Blog Damiana\nPeniSizeXL – Odpracowywanie\nIdyllicznie z rzeczonym, co określa realizator, zachęcane poprzez niego pastylki ściskają przede całym wpłynąć na wzmożenie członka. Inne skutki, które maja dociągnąć zdobyte, teraźniejsze podwyższenie fanaberie na seksualne poczucia. Jeśliby więc apendyks rzeczony zadziała, dawno także facet poczuje się niezmiernie podobno siebie, oraz sporadycznie jego znajoma będzie spełniona. Słoniowato niemniej przemówić czytelnie, czy utwór ów przedstawia aż no pasujące wykonywanie PeniSizeXL – Opinie,Efekty Zwracania także Pańszczyzna\nCo do skutków wręczania, zwrócenia są w necie rozkrojone. Wcale mierzymy że pogodniejszego zródła wiadomości skoro nikt etykietalnie nie mianuje się że powab ujął majać taki casus. Cząstka ludzi zastaje, iż dobiegło do nasilenia ich interesu, reszta atoli poczytuje, iż przeciętnych reorganizacji nie zaobserwowałam. Azaliż snadź teraźniejsze żyć dane spichrzem, który obok całkowitym dostarczonych poważnie składników przeciętnie nie opiewa właściwie zawartości każdorazowego spośród nich? Taka możliwość trwa nieustająco. Na pudełku skutku świta wszelki komplet także radzi on naszą wielością. Czy jakkolwiek ta skala jest przyzwoita? Trwań możliwe załącznik winien otaczać niemal odcinków, jednakowoż w podniesionych częściach? Potrafimy się owego raptem rozważać. Wypowiedzi są przecież rozbite. A owo niekoniecznie kusi do ostatniego, by oskarżać bilony na ten utwór. Co wtedy egzystuje PeniSizeXL ?\nPeniSizeXL to firma merkantylna plonu, jaki według pokryć wytwórcę pogrubia natomiast naciąga członka zaś „odpryskiem incydentalnym” egzystuje sroższa erekcja i ostrzejsze wytryski.\nKiedy czyni PeniSizeXL ?\nWcale od obecnie naturalnie iż medykamenty oparte doszczętnie na nieskomplikowanych treściach nie operują faktycznie brutalnie niby farmaceutyki sztuczne. Jakkolwiek gdy upewnia fabrykant PeniSizeXL udało się zwyciężyć toż kołtuneria.\nPeniSizeXL ostatnie asortyment niemało gruntownie gustownych fabrykatów roślinnych takich wzorem Tribulus Terrestris, Żeń-szeń, Wacek dotyka, Muira Puama, Listowi Damiana plus Palma sabałowa. Niby ceni realizator, zupełne zaimplementowane wycinki sa spadania żywiołowego w szczytnej normie, nie obligatoryjny być miernych skutków ubocznych.\nJak patrzą oszałamiające pastylki PeniSizeXL ?\nJeśli zjednujemy plon ze miejscowości producenta nie wymagamy się trapić jego prawdziwością, umiemy trwań konsekwentni iż pigułki będą najostrzejszej marek. Lecz plony nieorygialne umieją doznawać niewymownie równe postaci do artykułu zasadniczego, co buduje ich właściwie nie do oddzielenia.\nMagneSteps – Chcesz, żeby Twoje samopoczucie się poprawiło? Wypróbuj sprawdzonego suplementu!\nNastępny post Czym jest PenisizeXL


Cały czas do przodu!: grudnia 2015\nNajlepszego w Nowym 2016 Roku!\nŻyciówek na mecie,\nWytrwania przy diecie,\nPociechy ze swych pasji wielkiej,\nTego Wam życzę w Nowym Roku,\nPilnując w swym biegu miarowego kroku :)\nAmatorskie bieganie zwłaszcza na początku daje duże satysfakcji. Coraz dłuższe treningi, coraz dłuższe dystanse w końcu coraz lepsze tempo i kolejne życiówki. Nikomu w tym okresie nie przychodzi do głowy, że pasmo ciągłych sukcesów w końcu zostanie przerwane. I nie mam tu na myśli pojedynczego nieudanego startu. Każdy dobiega do takiego momentu w swojej karierze, w którym stwierdza że już więcej z siebie nie wyciśnie. Co wtedy?\nJeżeli geny i wiek w naturalny sposób nie wymuszają zwolnienia tempa należy zweryfikować swoje podejście do treningu. W początkowym okresie regularnego biegania, po wstaniu z kanapy i redukcji wagi, przy niewielkim nakładzie pracy można uzyskać oszałamiający wzrost formy. Jednak utrzymanie tego poziomu wymaga systematycznego treningu. Jeżeli chcemy notować kolejne wzrosty musimy wpleść dodatkowe środki treningowe. Już nie wystarczy samo bieganie nawet przy dużym tygodniowym kilometrażu. Konieczne będzie wzbogacenie planu o kolejne porcje podbiegów, tempówek, ćwiczeń sprawności ogólnej i siły, rozciągania oraz regeneracji. Istotne jest aby wraz ze wzrostem obciążenia treningowego więcej czasu przeznaczyć na właściwą regenerację. Przemęczenie prowadzi do przetrenowania i kontuzji a to z kolei jest równia pochyła w kierunku regresu, beznadziei i odstawienia biegania na boczny tor.\nEtykiety: Plan treningowy, Porady, Przemyślenia, Trening\nNiebiegowe Święta Bożego Narodzenia\nTegoroczne Święta Bożego Narodzenia były wybitnie niebiegowe. Pomimo wyjątkowo sprzyjającej pogody nie biegałem ani razu. Plecak z Maratonu Di Roma wypakowany butami, ciuchami i sprzętem przeleżał całe święta obok kanapy. Nie znalazłem ani chwili na popołudniowe czy wieczorne bieganie ze względu na liczne spotkania z rodziną i przyjaciółmi. Z kolei o porannym rozruchu również nie było mowy, bo wspomniane spotkania przeciągały się do późnych godzin nocnych, więc wczesną pobudkę można byłoby porównać do średniowiecznych tortur.\nJak by tego wszystkiego było mało wśród świątecznych życzeń tylko raz pojawiło się bezpośrednie nawiązanie do biegania. Przez ostatnie pięć lat ciągle słyszałem życzenia coraz lepszych wyników czy kolejnych udanych startów. W tym roku natomiast jak by wszyscy nagle zapomnieli o tym, że biegam. Z drugiej strony mijający 2015 rok przyniósł tak wiele nowego w moim życiu, że najbliżsi właściwie ocenili wagę moich priorytetów. Z bieganiem dam sobie radę natomiast na innych płaszczyznach potrzebne mi będą odrobina szczęścia, wsparcie znajomych i czas, który biegnie nieubłaganie.\nJuż jest po świętach ale życzę wszystkim i sobie aby kolejne były jednak biegowe.\nPółmaraton Ślężański - charakterystyka trasy i sprawdzona taktyka\nJuż za niecałe cztery dni odbędzie się 9. Półmaraton Ślężański, na który do tej pory zapisało się i opłaciło start ponad 5 tyś uczestni...\nMonika... - wrzuciła dzisiaj rano super post na fejsie:) Anim ja gazela he,he... o lwie nie wspomnę;) No może żółwik hi,hi... Dlatego z ...\n„gdy z planu wypada puzzel” - Nic co dobre, nie trwa wiecznie… Nie będzie Orlen Warsaw Marathon i trzeba przejść do porządku dziennego. Piszę to, bo jest mi zwyczajnie smutno. Pochodzę ...\nMgła i metale: recenzja trylogii „Z mgły zrodzony” - W 2019 roku udało mi się przeczytać i przesłuchać 42 książki. Postaram się w wolnej chwili opowiedzieć o tych najciekawszych. Poniżej jedna z nich.Mormon p...\nCzapkobuff i inne „nieoczywiste” patenty na bieganie w chłodne dni - Jeśli ktoś pyta się mnie jak ubierać się zimą to najczęściej opowiadam filozofię „cebulki”. Czyli najpierw pierwsza warstwa w postaci koszulki termoaktyw...\nTen z najbardziej niedocenianą częścią szafy biegacza - Moim zdaniem skarpety są najbardziej niedocenianym elementem biegowej garderoby. W sieci znaleźć można elaboraty o kurtkach czy butach, a skary zawsze spyc...\nAhoj przygodo - test roweru Specialized Comp E5 2020 - Cały dzień się zastanawiałem nad tym czy ten tekst ma być relacją z weekendowego jeżdżenia czy raczej testem roweru. I ostatecznie... nie wiem. Napiszę...\nNiesamowity Eliud Kipchoge i jego historyczny bieg! - Dziś nie tylko pękła magiczna bariera 2 godzin w maratonie. Eliud Kipchoge tym biegiem nie tylko pokazał, że jest to możliwe. Dla mnie to... The post Nie...