„Najpiękniejszy chłopiec na świecie” – przekleństwo niewinności Björna Andrésena - Zwierciadlo.pl\nBjörn Andrésen na planie filmu "Śmierć w Wenecji". (Fot. materiały prasowe MDAG)\nW 1971 roku w Cannes ma premierę „Śmierć w Wenecji”, a grający Tadzia Björn Andrésen staje się objawieniem. Jego uroda sprawia, że z miejsca zyskuje rozgłos. Zakochują się w nim i kobiety, i mężczyźni – geje uznają go za ikonę, a japońska rysowniczka Riyoko Ikeda obdarza jego twarzą bohatera popularnej mangi. Dziś Andrésen nie jest szeroko znany w świecie. A w Szwecji?\nKristian Petri: Szwedzka branża filmowa jest na tyle mała, że jak raz w nią wejdziesz, już na zawsze cię zapamiętują. Taki jest przypadek Björna, któremu nadal zdarza się grać w filmach – pojawił się choćby w głośnym „Midsommar” z 2019 roku. Poznaliśmy się, kiedy kręciłem serial dla dzieci „Världarnas bok” kilkanaście lat temu. Oczywiście znałem historię Björna, ale nigdy nie rozmawialiśmy o „Śmierci w Wenecji”, bo w Szwecji każdy wie, że to drażliwy temat. Kilka lat później wpadliśmy na siebie i umówiliśmy się na kolację. Zaproponowałem Kristinie, żeby poszła z nami.\nKristina Lindström: Kristian poinstruował mnie: „Nie wspominaj o filmie Viscontiego!”. A ponieważ gdy ktoś mi czegoś zakazuje, robię dokładnie odwrotnie, szybko poruszyłam ten temat. Zapytałam: „Gdzie byli twoi rodzice i dziadkowie, dlaczego nie ochronili cię przed tym wszystkim?”.\nKL: Björn zwierzył się, że nie wie, kto jest jego ojcem, że jego matka na lata zniknęła z jego życia – nikt nie wiedział, gdzie jest, szukała jej nawet policja. Mówił o babce, która miała obsesję na punkcie jego popularności. Słuchając tych opowieści, postanowiliśmy zrobić o tym film. To znaczy podjęcie decyzji, że chcemy w to wejść, zajęło nam w sumie pół roku, a gromadzenie materiału i spotkania z Björnem – kolejne pięć lat.\nKP: Najważniejsze było jego poczucie bezpieczeństwa. Kiedy czuł, że jest gotowy podzielić się kolejnymi wspomnieniami, dzwonił do nas, a my przyjeżdżaliśmy z kamerą. Kręciliśmy przecież dokument o tym, jak kino potrafi skrzywdzić aktora, więc ostatnią rzeczą, do jakiej chcieliśmy przyłożyć rękę, było skrzywdzenie naszego bohatera. Kiedy Björn zdecydował się z nami podzielić szczegółami depresji, w którą wpadł, gdy zmarł jego dziewięciomiesięczny syn, wiedzieliśmy, że uwolnił wszystkie myśli i emocje, które mu ciążyły. Wtedy poczuliśmy, że film jest gotowy.\nPraca nad dokumentem podziałała na niego terapeutycznie?\nKP: Nie chcę wypowiadać się za Björna, ale liczyliśmy na to. Bardzo nam zależało, żeby to był dokument robiony z nim, a nie o nim. Żeby to nie była historia o Tadziu z filmu Viscontiego, tylko o Björnie Andrésenie. Chcieliśmy go w ten sposób upodmiotowić; pokazać, że jest kimś więcej niż tylko ślicznym chłopcem z tamtego dzieła. Wierzyliśmy, że w ten sposób pozwolimy mu odzyskać kontrolę nad jego własną historią.\nPrzy okazji odwiedziliście hotel na Lido, gdzie kręcono „Śmierć w Wenecji”, oraz Tokio, gdzie Björn nagrywał płytę.\nKP: Kiedy wybraliśmy się na Lido, Andrésen stanął przed Grand Hotel des Bains, który jeszcze pół wieku temu był okazałym budynkiem, a teraz jest niemal ruiną, i powiedział: „To miejsce jest dobrą metaforą mojego życia”.\nKL: Była w tym dawka humoru. Björn jest radosnym człowiekiem, któremu życie zafundowało wiele smutków i przykrości.\nKadr z filmu "Najpiękniejszy chłopiec na świecie". (Fot. materiały prasowe MDAG)\nWyjątkowa uroda stała się jego przepustką do międzynarodowej kariery, a zarazem życiowym przekleństwem.\nKL: Po premierze filmu w Cannes prasa piała z zachwytu. Nazywano go cherubinkiem. Ale gdy kilka lat później zagrał w dramacie „Bluff Stop”, wylało się na niego wiadro pomyj. Krytycy go nie oszczędzali, pisząc, że ktoś o takiej twarzy nigdy nie stworzy wiarygodnej psychologicznie postaci. Takie słowa były typowe dla recenzentów z lat 70., którzy wszystko widzieli w dwóch kolorach: czarnym i białym. Trzeba było albo film zjechać, albo wychwalać. „Śmierć w Wenecji” się udała, więc okrzyknięto Björna cudownym dzieckiem kina. „Bluff Stop” się nie udał, za co winiono również Björna. Traktowano go jak przedmiot, który jednego dnia zachwycał, a następnego drażnił. Björn zaczął się załamywać.\nKP: Z jednej strony cieszył się uwielbieniem, dostawał dziesiątki listów miłosnych od nastolatek na całym świecie. Z drugiej – kiedy próbował się do kogoś naprawdę zbliżyć, zwykle odkrywał, że ktoś na jego popularności próbuje zbudować własną karierę.\nTrudno uwierzyć, że po roli u Viscontiego nie posypały się inne równie istotne propozycje ról.\nKP: Visconti szybko dał Björnowi odczuć, że był dla niego człowiekiem „jednorazowego użytku”. W archiwach w Rzymie niespodziewanie znaleźliśmy negatyw konferencji prasowej „Śmierci w Wenecji” z Cannes. Reżyser mówił na niej, że chłopiec był piękny na planie jego filmu, teraz będzie już tylko brzydszy, jego uroda będzie ulatywać, a zachwyceni dziennikarze śmiali się i bili mu prawo. To było straszne!\nKL: A jednak po premierze „Śmierci w Wenecji” Björn poznał dobrą stronę sławy. Jeździł przez rok po całym świecie, był w większości krajów Europy, w Hollywood, miał kontrakt w Japonii. Za nic nie płacił, nie musiał sprzątać pokoju, martwić się o śniadanie ani obiad, wszystko podstawiano mu pod nos. Na każdym kroku towarzyszyła mu ochrona. Takim życiem można się zachłysnąć i Björn nie jest tu żadnym wyjątkiem, znamy mnóstwo takich przypadków dziecięcych gwiazd. Problemy pojawiły się, kiedy poczuł pragnienie przynależności do grupy, a koledzy ze szkoły nie patrzyli już na niego tak samo. Byli zazdrośni, więc dokuczali mu i go upokarzali. Nastoletniego Björna na taki obrót spraw nikt nie przygotował.\nKL: W wywiadach, których udzielił szwedzkiej prasie po powrocie do ojczyzny z tournée, cały czas powtarzał, że ma już dość sławy, że chce wrócić do normalności. Najbardziej bolesna była jednak świadomość, że powrotu do normalności już nigdy nie będzie, dlatego zaczął powtarzać dziennikarzom, że film Viscontiego zniszczył mu życie.\nCzy dziś Björn deklaruje, że chciałby cofnąć czas i nigdy nie pojawić się na castingu u Viscontiego?\nKL: To nie tak. On doskonale zdaje sobie sprawę, co zawdzięcza udziałowi w „Śmierci w Wenecji”, ale i jaką cenę za to zapłacił. Nie patrzy więc na to zerojedynkowo.\nStać was na wyrozumiałość w stosunku do Viscontiego, mimo że tak potraktował Björna?\nKP: Nie ulega wątpliwości, że wykorzystał swoją władzę w niewłaściwy sposób, w tej kwestii nie da się go wybronić. Ale też nie da się zaprzeczyć, że Björn do roli Tadzia był idealnym wyborem. Ze względu na swoją własną historię i skomplikowaną sytuację rodzinną miał tak wielki smutek w oczach, że wyróżniał się na tle innych chłopców. Widzieliśmy to na nagraniu z castingu, na którym Visconti się nim zachwyca. Dziś to nagranie budzi niesmak, bo reżyser każe mu się rozebrać do majtek i studiuje jego ciało cal po calu. Bardzo nieprzyjemnie się to ogląda, ale nie zmienia to faktu, że Visconti zapewnił mu bezpieczeństwo na planie, otoczył opieką, zwracał uwagę na to, jak jest traktowany. Zachowały się nagrania robione przez babkę Björna, na których chłopak skacze po hotelowym łóżku, śmieje się, biega po weneckiej plaży. Jest pełen życia i energii. Widać, że ma dobre warunki. Visconti wiedział, jak łatwo może przekroczyć granicę seksualizowania chłopca, więc dbał, żeby to się nie wydarzyło ani na planie, ani na ekranie. Czy faktycznie przejmował się Björnem, czy działał cynicznie, bo wiedział, że dzięki jego roli ma szansę nakręcić kolejne arcydzieło – to już inna sprawa.\nUważacie, że cała ta historia mogła potoczyć się inaczej?\nKP: Może gdyby oboje rodzice Björna żyli, wtedy zapewniliby mu gładszy powrót do codziennego życia, poza hotelami i bankietami? Ciekawy jest przypadek jego babki, która miała prawdziwą obsesję sławy. Popychała wnuka tam, gdzie mógł zyskać jeszcze większą popularność, nie bacząc na konsekwencje. Dzięki niej mamy sporo materiałów w filmie, bo wszędzie zabierała ze sobą kamerę. Kręciła wszystko. Sama chciała zostać gwiazdą, a że jej się nie powiodło, próbowała wykorzystać do tego wnuka. W młodości nazywano ją „piękną dziewczyną ze Sztokholmu”, bo odznaczała się wyjątkową urodą. Matka Björna odziedziczyła ją po niej i pracowała przez jakiś czas jako modelka Diora w Paryżu.\nKL: Dodatkowym utrudnieniem był dla niego też na pewno brak zakorzenienia. Przez jakiś czas mieszkał w Danii, potem w Szwecji, a nawet w Norwegii. Wszędzie był gościem, często się przeprowadzał. Przez jakiś czas prawa do opieki nad nim miał jego ojczym, który wysłał go do szkoły z internatem. Sytuacja zmieniła się dopiero, kiedy jego babka i dziadek zostali jego prawnymi opiekunami. Kiedy odnalazła się jego matka, opieka społeczna i policja próbowały ustalić, kto jest biologicznym ojcem Björna, ale to się nie udało. Państwo nie zapewniło mu żadnej pomocy, chociaż specjaliści zdawali sobie sprawę z tego, w jak skomplikowanej jest sytuacji. A mimo to zostawiono go z tym wszystkim samego.\nBjörn Andrésen w Budapeszcie w 2018 roku. (Fot. materiały prasowe MDAG)\nA czy podczas pracy nad waszym filmem ktokolwiek przeprosił Andrésena za to, jak go kiedyś potraktował?\nKL: Riyoko Ikeda, autorka mangi „Róża Wersalu”, której główny bohater był inspirowany Björnem, bardzo się przejmowała spotkaniem z nim. Kiedy ją odwiedziliśmy, była niesamowicie zdenerwowana. Obawiała się, że to, jak wykorzystała twarz Björna, mogło się odbić na jego życiu. Mówiła, że nie spała z tego powodu wiele nocy.\nKP: Kiedy polecieliśmy do Japonii śladami jego wyprawy w latach 70., znaleźliśmy wszystkich ludzi, z którymi współpracował. Wszyscy żyli i dobrze go pamiętali. To było dla nich bardzo ważne spotkanie, nikt nie odmówił. Japończycy mieli dużo autorefleksji na ten temat. Zdawali sobie sprawę, do czego przyłożyli rękę.\nCzy waszym zdaniem historia Björna mogłaby się dzisiaj powtórzyć?\nKP: Pracuję z reżyserami obsady i wiem, że ich podejście do młodych, łatwych do zmanipulowania ludzi jest inne. Dzisiaj na planach filmowych bierzemy większą odpowiedzialność za siebie nawzajem. Kiedy powstawała „Śmierć w Wenecji”, mieliśmy do czynienia z kultem mistrzów. Najważniejsze było to, jaki film powstanie, a nie jakie będą tego koszty. Kiedy udawało się stworzyć arcydzieło, wybaczano reżyserowi jego zachowanie na planie, nawet jeśli wiązało się z nadużyciami wobec aktorów i ekipy. Dzisiaj zdrowie psychiczne współpracowników bierze się pod uwagę, co nie zmienia faktu, że jest wielu twórców tak bardzo zaślepionych wizją świetności swojego filmu, że są gotowi do łamania zasad i naginania czyjejś wrażliwości i ufności. Czujność trzeba zachować zawsze.\nFilm „Najpiękniejszy chłopiec na świecie” będzie miał swoją premierę na festiwalu Millennium Docs Against Gravity, który potrwa od 3 do 12 września w siedmiu miastach oraz od 16 września do 3 października online na mdag.pl.\nKristina Lindström rocznik 1957. Szwedzka pisarka, dziennikarka, reżyserka i producentka. Wraz z Maud Nycander zrealizowała film dokumentalny „Palme”.\nKristian Petri rocznik 1956. Szwedzki reżyser, scenarzysta, pisarz i dziennikarz kulturalny. Jego filmy „Former in the World”, „The Crack” i „Lato” pokazano na festiwalu w Cannes, a thriller psychologiczny „Ond tro” – na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Toronto.


Abonamenty numizmatyczne : KOLEKCJA DINOSAURIA\nKOLEKCJA "DINOSAURIA" - NUMIZMATYCZNY HIT ROKU 2008!Prezentujemy pierwszą w Polsce kolekcję srebrnych numizmatów DINOSAURIA, kunsztownie wykonanych przez Mennicę Polską S.A.Zapraszamy Państwa w podróż do prehistorycznego świata. Przedstawiamy niezwykłe, budzące podziw i grozę, najsłynniejsze wielkie jaszczury. Władców świata przez ponad 160 milionów lat.Ta ośmioelementowa kolekcja składać się ze srebrnych numizmatów, przedstawiających następujące gatunki dinozaurów:Tyrannosaurus rex „królewski jaszczur tyran", jeden z największych drapieżników lądowych wszech czasów. Atakował z rozwartymi szczękami, miażdżąc kości dużych zwierząt 15-centymetrowymi zębami lub trzymając mniejsze w morderczym uścisku.Brachiosaurus zwany „gadem ramiennym" ze względu na wielkie łapy przednie w porównaniu z tylnymi. Jeden z największych i najcięższych dinozaurów roślinożernych w historii Ziemi, mógł ważyć aż 80 ton.Stegosaurus „zadaszony jaszczur", zwany tak ze względu na płyty kostne znajdujące się na jego grzbiecie. Najlepszą obroną stegozaura były cztery kolce na ogonie, którymi wymierzał swoim napastnikom mordercze ciosy.Triceratops „twarz o trzech rogach", dinozaur o trzech rogach i krótkiej kryzie. Żywił się niską roślinnością, którą ścinał potężnym dziobem. Rogów prawdopodobnie używał do obrony przed drapieżnikami. Był jednym z ostatnich dinozaurów, jakie żyły na Ziemi.Homalocephale „jaszczur poziomogłowy" o spłaszczonej u góry głowie pokrytej licznymi małymi zagłębieniami i kościstymi guzami przypominającymi koronę. Odkryty przez dwie polskie badaczki, Teresę Maryańską i Halszkę Osmó\nKOLEKCJA "DINOSAURIA" - NUMIZMATYCZNY HIT ROKU 2008!\nPrezentujemy pierwszą w Polsce kolekcję srebrnych numizmatów DINOSAURIA, kunsztownie wykonanych przez Mennicę Polską S.A.\nZapraszamy Państwa w podróż do prehistorycznego świata. Przedstawiamy niezwykłe, budzące podziw i grozę, najsłynniejsze wielkie jaszczury. Władców świata przez ponad 160 milionów lat.\nTa ośmioelementowa kolekcja składać się ze srebrnych numizmatów, przedstawiających następujące gatunki dinozaurów:\nTyrannosaurus rex „królewski jaszczur tyran", jeden z największych drapieżników lądowych wszech\nczasów. Atakował z rozwartymi szczękami, miażdżąc kości dużych zwierząt 15-centymetrowymi zębami lub trzymając\nmniejsze w morderczym uścisku.\nBrachiosaurus zwany „gadem ramiennym" ze względu na wielkie łapy przednie w porównaniu z tylnymi. Jeden\nz największych i najcięższych dinozaurów roślinożernych w historii Ziemi, mógł ważyć aż 80 ton.\nStegosaurus „zadaszony jaszczur", zwany tak ze względu na płyty kostne znajdujące się na jego grzbiecie. Najlepszą obroną stegozaura były cztery kolce na ogonie, którymi wymierzał swoim napastnikom mordercze ciosy.\nTriceratops „twarz o trzech rogach", dinozaur o trzech rogach i krótkiej kryzie.\nŻywił się niską roślinnością, którą ścinał potężnym dziobem. Rogów prawdopodobnie używał do obrony przed drapieżnikami. Był jednym z ostatnich dinozaurów, jakie żyły na Ziemi.\nHomalocephale „jaszczur poziomogłowy" o spłaszczonej u góry głowie pokrytej licznymi małymi\nzagłębieniami i kościstymi guzami przypominającymi koronę. Odkryty przez dwie polskie badaczki, Teresę Maryańską i Halszkę Osmólską.\nParasaurolophus podobny do „jaszczurzego grzebienia" dinozaur kaczodzioby z imponującym grzebieniem na głowie o długości do 1 metra.\nPlesiosaurus „płetwojaszczur" miał długą szyję, małą głowę, dwie pary płetw oraz liczne, ostre i lekko zagięte zęby o kształcie ułatwiającym chwytanie ryb.\nPterodactylus „palec skrzydłowy" miał niewielką klatkę piersiową, długie skrzydła i krótki ogon.\nZamawiając kolekcję „DINOSAURIA" otrzymacie Państwo pierwszy numizmat z wizerunkiem Tyrannosaurusa reksa, kolejne numizmaty z serii raz w miesiącu, a także prezenty: sakiewkę, lupę, stylizowane pudełko oraz certyfikat autentyczności całej kolekcji (dołączane do kolejnych przesyłek).\nTyrannosaurus rex „królewski jaszczur tyran", jeden z największych drapieżników lądowych wszechczasów, otwiera serię numizmatów „Dinosauria".\nTyrannosaurus rex „królewski jaszczur tyran", jeden z największych drapieżników lądowych wszechczasów. Atakował z rozwartymi szczękami, miażdżąc kości dużych zwierząt 15-centymetrowych zębami lub trzymając mniejsze w morderczym uścisku.\nCena: 99zł/szt - wszystkie pozycje dostępne


Wziąć najnowszy flagowiec z Plusa i nie spłacać rat? Sieć ma na to sposób. UOKiK bada, czy zgodny z prawem | Technologie na Next Gazeta\nWziąć najnowszy flagowiec z Plusa i nie spłacać rat? Sieć ma na to sposób. UOKiK bada, czy zgodny z prawem\nRobert Kędzierski 05.02.2018 13:59\nUOKiK i UKE biorą pod lupę sposób, w jaki Plus chroni się przed konsumentami niespłacającymi rat za telefon. Przyznaje sieci prawo do bronienia swoich interesów, ale ma kilka zastrzeżeń.\nFot. Agencja Gazeta/Wykop.pl\nNa początku roku portal Zaufana Trzecia Strona opisała przypadek jednego z klientów sieci Plus, który zauważył na swoim telefonie aplikację Samsung Knox Mobile Enrollment. Nie dało się jej w żaden sposób odinstalować, dlatego też mężczyzna postanowił sprawdzić, w jakim celu znalazła się na jego urządzeniu.\nZ wyjaśnień Plusa i Samsunga wynika, że Knox - telefonie wyświetla się pod nazwą INFO - zabezpiecza telefon. Pozwala na jego blokadę w przypadku niespłacania rat. Aplikacja jest instalowana przez operatora jako zabezpieczenie - jeśli ktoś weźmie "na abonament" drogi telefon po to, by go na przykład odsprzedać, a przestanie spłacać raty, telefon stanie się bezużyteczny. Na ekranie pojawi się jedynie informacja o konieczności spłaty zobowiązań.\nSpecjaliści Zaufanej Trzeciej Strony postanowili zainteresować sprawą UOKiK i UKE. Do rozważenia są bowiem trzy kwestie. Pierwsza to czy operator ma prawo takie zabezpieczenie instalować. Druga dotyczy kwestii informowania o tym fakcie abonenta. Ostatnia dotyczy danych osobowych - czy aplikacja zainstalowana na telefonie służy wyłącznie do blokowania urządzenia i wyświetlania komunikatu o niespłacanych ratach?\nCzytaj też: Chiński Samsung - Xiaomi. Co wiemy o potędze tej marki?\nUOKiK obiecał, że sprawę przeanalizuje i zdecyduje, czy możemy mówić o naruszeniu obowiązujących przepisów.\nPierwsze wnioski ma już jednak UKE. Ten urząd stwierdził, że Plus ma prawo zabezpieczać swoje interesy przed nieuczciwymi konsumentami.\nUrząd wyraził jednocześnie wątpliwości, czy konsumenci są wystarczająco informowani.\n[...] zapis „Polkomtel informuje, iż w oprogramowaniu Urządzenia telekomunikacyjnego dokonano implementacji aplikacji wspierającej komunikację i realizację umowy i umowy ratalnej.” – powołany zapis jest niejasny. Taki zapis nie może być traktowany jako zgoda abonenta na zainstalowanie w użytkowanym przez niego telefonie aplikacji Samsung Knox Mobile Enrollment ani jako wykonanie obowiązków informacyjnych Polkomtela jako sprzedawcy aparatu wobec abonenta. Brak jest jakiejkolwiek informacji, jaka to aplikacja i jakie skutki dla abonenta ma zainstalowanie jej w telefonie.\n- pisze Martin Stysiak, rzecznik UKE w liście do ZTS.\nPlus, zdaniem Urzędu, powinien też zobowiązać się do darmowego usunięcia aplikacji, kiedy konsument spłaci ostatnią ratę. Użytkownik powinien też mieć bardziej szczegółowe informacje na temat uprawnień aplikacji.\nBiuro prasowe Plusa w przesłanym nam komentarzu zapewniło, że narzędzie ma jedynie chronić przed konsekwencją nieopłaconych rat.\nZdarza się niestety, że nieuczciwe osoby podpisują umowy nabycia sprzętu na raty, po czym nie spłacają rat i sprzedają telefony np. w lombardach, komisach czy innych podobnych punktach. Osoby kupujące telefony w takich miejscach, a więc z drugiej ręki, nie mają świadomości nabywania zadłużonego i zablokowanego urządzenia. Zarówno aplikacja INFO, jak i formularz na naszej stronie internetowej pozwala takim osobom uniknąć oszustwa i zakupu telefonu, który jest obciążony niespłaconymi ratami.\nAplikacja INFO opierając się na sprawdzonych rozwiązaniach informatycznych służy jednak wyłącznie do komunikacji z klientem, który dokonał zakupu na raty sprzęt firmy Samsung. Jej funkcjonalność to tylko i wyłącznie wyświetlanie komunikatów dotyczących rat i ewentualne zablokowanie urządzenia w przypadku braku spłaty, przy jednoczesnym pozostawieniu możliwości dzwonienia na numery alarmowe oraz do działu windykacji naszej sieci w celu wyjaśnienia sytuacji.\nAplikacja nie pobiera ani nie wysyła żadnych danych klienta.\nPo spłaceniu całości wartości zakupionego urządzenia klientowi nadawane jest uprawnienie do odinstalowania aplikacji. Użytkownik może wówczas ją usunąć lub przywrócić ustawienia fabryczne sprzętu, a aplikacja więcej nie zostanie pobrana.\nZrzut ekranu widoczny powyżej wskazuje na to, że właściciel telefonu kupił go na raty, po czym przestał wywiązywać się z umowy, którą sam podpisał i przestał spłacać raty. [...] To, że firmy próbują się zabezpieczać przed nieuczciwymi klientami jest czymś całkowicie normalnym i standardowym i w interesie przede wszystkim klientów uczciwych.\n- czytamy w przesłanym do nas oświadczeniu.


Niepełnosprawni na Uniwersytecie Gdańskim - Kalendarium\nNiepełnosprawni na Uniwersytecie Gdańskim → Kalendarium\nPrzegląd dokonań wspierających osoby niepełnosprawne na Uniwersytecie Gdańskim\n1995 - początek\n1997 - pierwszy zakup i początki pracowni komputerowej\n1998 - pracownia komputerowa, serwis informacyjny, List Intencyjny Prorektora UG, TESTLAB\n1999 - konferencje i dalsze wyposażanie pracowni\n2000 - konferencja Światło w mroku , powołanie Rektorskiej Komisji ds. Projektu Uniwersytet bez barier i Pełnomocnika Rektora ds. Osób Niepełnosprawnych\n2001 - konferencje, publikacje, prezentacje, Wirtualna Biblioteka Literatury Polskiej\n2002 - dalsze udostępnianie uczelni osobom niepełnosprawnym\n2003 - fundusz Pełnomocnika, III Forum, pierwsza brajlowska książka w katalogu Biblioteki Głównej, Referent ds. Studentów i Pracowników UG, nowe urządzenia\n2004 - IV Forum, sieciowa publikacja książki dr Juranda Czermińskiego, nowy komputer, Wieczór "Mój biegun"\n2005 - zbiory brajlowskie, uroczyste zebranie Komisji i podziękowania Rektora dla Prof. Rutkowiak za Jej dotychczasową działalność\nPierwszy zamysł wyposażenia Uniwersytetu w sprzęt pozwalający niewidomym na korzystanie z komputerów i sieci Internet datuje się na wiosnę 1995 roku i był związany z realizacją prac nad komputeryzacją Biblioteki Głównej UG, a ściślej wyjazdem dr Juranda Czermińskiego na konferencję European Library Automation Group (ELAG) w Trondheim (Norwegia).\nPierwsze nawiązanie kontaktów z osobami niewidomymi używającymi sprzętu komputerowego (mgr Krystyna Kossowska oraz mgr Lucyna Kremer) zawdzięczamy śp. Jerzemu Kłuskiewiczowi, byłemu Głównemu Informatykowi Urzędu Miasta Gdańska.\nPierwszy zakup i początki pracowni komputerowej\nPierwszy zakup specjalistycznego oprogramowania zrealizowano z funduszy MEN przeznaczonych na obsługę konferencji ELAG '97 w 1997 roku (czytnik ekranu HAL-5 obsługujący syntezę mowy na platformie DOS oraz program Lunar 95 powiększający osobom niedowidzącym obraz wyświetlany na ekranie), natomiast z funduszy KBN zakupiono w tym samym roku czterojęzyczny syntezator mowy Apollo II.\nZaplanowany na długofalowe działanie cykl prac, przystosowujący techniczną infrastrukturę Uniwersytetu Gdańskiego do wsparcia osób niepełnosprawnych (ze szczególnym uwzględnieniem niewidomych studentów) zapoczątkował we wrześniu 1997 roku Jurand Czermiński. Przy wyborze wydziału, na którym należało zainicjować projekt pilotażowy, brane były pod uwagę następujące czynniki:\nZapotrzebowanie na dany rodzaj studiów wśród osób obarczonych kalectwem\nRezerwy w zakresie pomieszczeń nadających się do adaptacji\nŻyczliwy stosunek władz Wydziału\nPo wnikliwej analizie wybór padł na Wydział Filologiczno-Historyczny. Roli promotora idei wobec władz wydziału podjął się prof. dr hab. Józef Bachórz. Dziekan Wydziału, prof. dr hab. Jan Iluk wskazał na możliwość adaptacji dwóch pomieszczeń na parterze budynku (sale 07 i 08). Prace adaptacyjne podzielono na dwie fazy. W ramach pierwszej fazy zaplanowano całkowite oczyszczenie zaniedbanych pomieszczeń i usunięcie wszystkich instalacji, ścianek, podwieszanego sufitu i podłogi. W ramach drugiej fazy zaplanowano założenie nowej instalacji elektrycznej i ciepłowniczej, tynkowanie obydwu pomieszczeń, instalację oświetlenia, alarmu, wykonanie i instalację drzwi stalowych z zamkami "Gerda", położenie sieci komputerowej, położenie nowej wykładziny podłogowej, zakup mebli, komputerów i drukarki sieciowej.\nJanusz Młodzianowski zrywa starą otulinę ze ścian sali 08\nDalszy postęp prac umożliwiły połączone fundusze Fundacji Rozwoju Uniwersytetu Gdańskiego, Dyrektora Administracyjnego UG, Wydziału Filologiczno-Historycznego oraz Rezerwy Rektora UG.\nPracownia komputerowa, serwis informacyjny, List Intencyjny Prorektora UG, TESTLAB\nW styczniu 1998 r., zaledwie cztery miesiące od rozpoczęcia prac remontowych, Wydział dysponował już unikalnym zespołem dwóch sąsiadujących ze sobą pomieszczeń (sale 07 i 08), oczyszczonych ze starych instalacji i wykładzin ściennych. Ta część prac została wykonana w całości przez wolontariuszy (Jurand Czermiński, Adam Krężel, Janusz Młodzianowski, Rafał Połoński i Marcin Sochacki). Większe z nich po dokończeniu remontu i wyposażeniu w sprzęt, miało spełniać funkcję pracowni komputerowej dla ogółu studentów Wydziału. Przyległe, mniejsze pomieszczenie, zostało przeznaczone na instalację drogiego sprzętu specjalistycznego dla osób niewidomych. Z własnych funduszy Wydziału zakupione zostały komputery dla studentów widzących, systemowe oprogramowanie, pakiet MS Office a z rezerwy Prorektora ds Nauki Prof. dr hab. Andrzeja Ceynowy, drukarka laserowa.\nW marcu 1998 na dorocznej konferencji ELAG w Hadze Jurand Czermiński uczestniczy w warsztatach User services for handicapped i nawiązuje osobisty kontakt z koordynatorem europejskiego projektu TESTLAB Richardem Tuckerem.\nLatem 1998 r. na głównej stronie internetowej Uniwersytetu Gdańskiego umieszczony został odsyłacz do systemu dokumentów elektronicznych, opisujących dokonania uczelni, wspierające osoby niepełnosprawne. Wprowadzając te dokumenty na sieci, Uniwersytet Gdański stał się drugą w Polsce uczelnią (po Uniwersytecie Warszawskim), która opublikowała program wprowadzanych przez siebie ułatwień dla osób niepełnosprawnych.\nNa początku września, kierujący grupą inicjatywną dr Jurand Czermiński został zaproszony do Brukseli przez kierownictwo projektu europejskiego TESTLAB celem zreferowania prowadzonych prac.\n21 września 1998, o godz. 12, Prorektor UG ds. Nauki dr hab. Andrzej Ceynowa, prof. UG oraz Dziekan Wydziału Filologiczno-Historycznego UG dr hab. Jan Iluk prof. UG w obecności zaproszonych gości dokonują otwarcia nowoutworzonej Wydziałowej Pracowni Komputerowej.\n22 września 1998 Prorektor UG ds. Nauki dr hab. Andrzej Ceynowa, prof. UG, podpisuje List Intencyjny, deklarujący gotowość Uniwersytetu Gdańskiego do uczestnictwa w europejskich projektach zorientowanych na ułatwianie osobom niepełnosprawnym dostępu do bibliotek i usług sieciowych.\nTekst listu oraz tłumaczenie w formacie HTML\n28 września 1998 dr Jurand Czermiński występuje na seminarium projektu TESTLAB w Brukseli, referując przebieg prac wspierających osoby niepełnosprawne na Uniwersytecie Gdańskim oraz wręczając Koordynatorowi Projektu wspomniany wyżej List Intencyjny Prorektora UG. Następnego dnia wizytuje laboratoria akustyczne TCTS kierowanej przez Thierry Dutoit grupy syntezy mowy na Faculte Polytechnique w Mons, gdzie w ramach projektu MBROLA opracowano nagrodzony w 1996 roku system syntezy mowy.\nKonferencje i dalsze wyposażanie pracowni\nW czerwcu 1999 dr Jurand Czermiński na międzynarodowej i środowiskowej konferencji Użytkownicy informacji elektronicznej na Uniwersytecie Jagiellońskim wygłosił referat Niewidomy i niedowidzący użytkownik autonomicznych i sieciowych systemów informacyjnych, a w sierpniu tegoż roku na konferencji X lat komputeryzacji niewidomych w Polsce w Warszawie, referat Blaski i cienie europejskich projektów wspierających niewidomych i niedowidzących.\nJesienią 1999 r. Uniwersytet Gdański otrzymał dotację z PFRONu na zakup systemu brajlowskiego i w 1999 r. wyposażył pracownię w pełni funkcjonalne stanowisko do odczytu i druku w systemie Braille'a, na który złożyły się monitor brajlowski, drukarka brajlowska Index Everest oraz czytnik ekranu Jaws, pracujący w środowisku MS Windows. W ramach tego samego projektu Uniwersytet zakupił z funduszy KBN 6 syntezatorów mowy Apollo II, profesjonalny serwer unixowy i zainstalował na korytarzu Wydziału 6 znakowych terminali dostępowych do serwera. Dr inż. Janusz Młodzianowski opracowuje płytkę sprzętową na magistralę ISA umożliwiającą przekształcenie starego peceta na terminal linuksowy mający obsługę 2 języków narodowych (polskiego i rosyjskiego) w trzech standardach kodowania znaków, unikalną możliwość obsługi przez użytkownika napędu dyskietek pod linuksem (oprogramowanie zrealizowane we współpracy z Marcinem Sochackim) oraz mający możliwość dalszej rozbudowy umożliwiającej docelowo użycie syntezatorów mowy Apollo 2 oraz obsługi unikodu.\nKonferencja Światło w mroku , powołanie Rektorskiej komisji ds. Projektu Uniwersytet bez barier i Pełnomocnika Rektora ds. Osób Niepełnosprawnych\nW marcu 2000 dr Jurand Czermiński we współpracy z Pełnomocnikiem Rektora UG ds. Targów AKADEMIA 2000 dr Marią Żukowską oraz dr Anną Kobylańską z Instytutu Pedagogiki organizuje dwudniową konferencję "Światło w mroku. Niewidomi i niedowidzący na uczelni". W konferencji wzięło udział grono cenionych naukowców różnych dyscyplin, którzy przezwyciężając trudności związane z inwalidztwem wzroku osiągnęli wysoki status akademicki: matematyk prof.dr hab. Jan Krempa z Uniwersytetu Warszawskiego, chemik prof.dr hab. Ryszard Korewa z Uniwersytetu Gdańskiego oraz elektronik dr inż. Ryszard Kowalik z Politechniki Gdańskiej. Swoimi doświadczeniami dzielili się też psychologowie mgr Lucyna Kremer z Poradni Psychologiczno - Pedagogicznej w Sopocie, mgr Krystyna Kossowska z Ośrodka Szkolno-Wychowawczego w Sopocie oraz mgr Robert Opora z Uniwersytetu Gdańskiego, anglista mgr Rafał Charłampowicz i polonistka mgr Agnieszka Pietrzyk - obydwoje również z Uniwersytetu Gdańskiego. W dyskusji zabierali też głos nauczyciele akademiccy prowadzący osoby niewidome: anglista prof.dr hab. Bogusław Marek z Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego oraz poloniści prof. dr hab. Józef Bachórz i dr Stanisław Szczepiński z Uniwersytetu Gdańskiego.\nZadaniem konferencji było zaprezentowanie możliwości kształcenia osób niewidomych w szerokim zakresie dyscyplin naukowych, poznanie zarówno wypowiedzi osób niewidomych, jak ich widzących nauczycieli, oraz prześledzenie wspomnień osób z różnych generacji.\n19 czerwca 2000 J.M Prof. dr hab. Marcin Pliński, Rektor UG, zwraca się z prośbą do Prof. dr hab. Joanny Rutkowiak z Instytutu Pedagogiki UG o podjęcie się przewodniczeniu Komisji ds. projektu o roboczej nazwie "Uniwersytet dla Wszystkich". Zaproszenie zostaje przyjęte i Zarządzeniem Nr 22/R/00 z dnia 4 sierpnia 2000 Rektor UG powołuje w Uniwersytecie Gdańskim trzynastoosobową Komisję ds. Projektu "Uniwersytet bez Barier".\n27 września 2000 roku Przewodnicząca Komisji występuje do JM Rektora UG z prośbą o wprowadzenie poprawek do Statutu Uniwersytetu Gdańskiego oraz regulaminu określającego zasady i tryb rekrutacji na studia.\n28 września 2000 roku Przewodnicząca Komisji występuje do JM Rektora UG z prośbą o powołanie dr Anny Kobylańskiej na Pełnomocnika ds. Osób Niepełnosprawnych.\nJesienią 2000 r. prof. dr hab Marcin Pliński, Rektor UG powierzył dr Annie Kobylańskiej z Zakładu Pedagogiki Specjalnej funkcję Pełnomocnika ds. Osób Niepełnosprawnych. Po konsultacjach z prawnikami Wojewódzkiego Urzędu Pracy i PFRON Komisja wypracowała formuły poprawek do Statutu UG oraz Regulaminu Studiów, które zostały przyjęte przez Senat UG w listopadzie 2000 r.\nKonferencje, publikacje, prezentacje, Wirtualna Biblioteka Literatury Polskiej\nW styczniu 2001 prof. dr hab. Joanna Rutkowiak oraz dr Anna Kobylańska uczestniczą w organizowanym przez Uniwersytet Warszawski seminarium pt. Dostępność studiów wyższych dla osób niepełnosprawnych - model Uniwersytetu Warszawskiego .\nW marcu 2001 Komisja organizuje w czasie dorocznych dni uczelni AKADEMIA 2001 forum dyskusyjne pt. Niepełnosprawni na Uniwersytecie Gdańskim. Uniwersytet bez Barier . W czasie Forum mgr Rafał Charłampowicz demonstruje publicznie możliwości pracy osoby niewidomej w środowisku Internetu.\nRafał Charłampowicz demonstruje w systemie linijki brajlowskiej i syntezatora mowy obsługę pakietu PowerPoint oraz redakcję pliku źródłowego w formacie HTML. W głębi siedzi Marcin Sochacki.\nWiosną 2001 dr Anna Kobylańska organizuje zbiórkę pieniędzy na zakup pompy insulinowej dla chorej studentki (akcja zakończyła się sukcesem w grudniu 2001).\nBiblioteka Główna UG podlinkowuje do opisów bibliograficznych swojego katalogu on line kolejne utwory z realizowanej przez dr Marka Adamca w Instytucie Filologii Polskiej UG pod auspicjami UNESCO Wirtualnej Biblioteki Literatury Polskiej, co umożliwia niewidomym odsłuchiwanie przez syntezator mowy ponad stu pozycji z klasyki literatury polskiej, od średniowiecza po wiek XX.\nProf.dr hab. Joanna Rutkowiak rzuca ideę systematycznych publikacji członków Komisji na tematy osób niepełnosprawnych w prasie uniwersyteckiej. W czerwcu 2001 Wojciech Flisikowski, przedstawiciel Biblioteki Głównej UG w Komisji publikuje w uniwersyteckim miesięczniku Vivat Academia artykuł pt. Biblioteka bez barier , Jurand Czermiński referuje na konferencji międzynarodowej organizowanej przez europejski projekt Accelerate w Salonikach metodologię wklejania pełnotekstowych zasobów elektronicznych do polskich katalogów on line pod kątem widzenia udostępniania ich osobom niewidomym. W listopadzie Anna Kobylańska uczestniczyła w polsko-niemieckim seminarium na temat rehabilitacji zawodowej osób niepełnosprawnych. W styczniowym (2002) numerze miesięcznika uniwersyteckiego Vivat Academia ukazują się trzy artykuły poświęcone niepełnosprawnym, przygotowane przez członków Komisji (dr J. Grodzicki, dr P. Kuropatwiński (przekład z Oxford Today), mgr R. Opora i dr J. Czermiński).\nDalsze udostępnianie uczelni osobom niepełnosprawnym\nDnia 27 marca 2002 Przewodnicząca Komisji zwróciła się z prośbą do Dyrektora Administracyjnego UG dr Andrzeja Friedricha o wszczęcie postępowania mogącego doprowadzić do instalacji windy dla osób niepełnosprawnych w Instytucie Pedagogiki UG. Projekt ten znakomicie nadzoruje mgr inż. Elżbieta Gorlikowska, Zastępca Dyrektora Administracyjnego UG ds Technicznych, będąca zarazem członkiem Komisji ds. Projektu Uniwersytet bez barier.\nNa mocy zawartej umowy z Urzędem Miasta Gdańska Uniwersytet Gdański tworzy od pierwszego grudnia 2002 nowe stanowisko pracy i zatrudnia swojego niewidomego absolwenta mgr Rafała Charłampowicza na stanowisku administratora komputerowego systemu brajlowskiego. Tym samym instytucjonalizacja obsługi osób niepełnosprawnych na Uniwersytecie Gdańskim przeszła z fazy projektów w fazę realizacji.\nDzięki istnieniu przygotowanej i utrzymywanej przez Rafała Charłampowicza anglojęzycznej wersji niniejszego systemu, 1 sierpnia 2002 Jurand Czermiński otrzymuje e-maila od Kari Larsen, konsultantki wspierającej osoby niepełnosprawne na Uniwersytecie w Oslo, z prośbą o udzielenie technicznej pomocy niewidomemu studentowi studiującemu język polski i wybierającemu się na studia na Uniwersytecie Jagiellońskim. Kontakt zostaje nawiązany i 22 listopada 2002 Ivar Andreassen przyjeżdża do Gdańska. Rafał Połoński w ciągu 12 godzin konfiguruje mu podwójny system operacyjny (polski i norweski) oraz dokonuje polonizacji czytnika ekranu JAWS.\nPrzed końcem roku 2002 uruchomiona została nowa winda w Instytucie Pedagogiki UG.\nFundusz Pełnomocnika, III Forum, pierwsza brajlowska książka w katalogu Biblioteki Głównej, Referent ds. Studentów i Pracowników UG, nowe urządzenia\n21 marca 2003 w ramach Targów Akademia 2003 odbywa się zorganizowane przez Komisję ds. Projektu "Uniwersytet bez Barier" III Forum dotyczące Osób Niepełnosprawnych "O pomocy i pomaganiu innym". Referat plenarny "Pomaganie innym: misja, czy umiejętność" wygłasza dr Krystyna Rzedzicka. W ramach Forum występ Teatru "Wybrzeżak".\n24 kwietnia 2003 Senat Uniwersytetu Gdańskiego zatwierdza plan finansowo-rzeczowy uczelni na rok 2003, w którym po raz pierwszy znajduje się stałe dofinansowanie działalności merytorycznej Pełnomocnika ds. Osób Niepełnosprawnych w wysokości 8000 złotych.\nCzerwiec 2003 - absolwentka Wydziału Prawa i Administracji UG mgr Katarzyna Heba przekazuje w darze Bibliotece Głównej UG brajlowski egzemplarz książki Maksymiliana Pazdana "Prawo Prywatne Międzynarodowe". Biblioteka Główna UG we współpracy z Rafałem Charłampowiczem przygotowuje do udostępniania to pierwsze wydawnictwo brajlowskie w historii bibliotek akademickich. Książka została podzielona na 5 oddzielnie pakowanych jednostek, z podwójnym opisem (brajl dla niewidomych i czarnodruk dla bibliotekarzy) i skatalogowana. Nienagannie skonfigurowany system VTLS pozwala na wyszukanie tego pojedynczego rekordu przez wyszukiwanie złożone i ustawienie formatu filtru na pozycji "Książka-Braille". W połowie roku 2005 jest to nadal jedyna taka pozycja w akademickich katalogach online całej Polski.\nPaździernik 2003 - Z funduszu Pełnomocnika ds. Osób Niepełnosprawnych zakupione zostają trzy zestawy PC-Ratownik do sprzętowego zabezpieczenia komputerów stacjonarnych, wykorzystywanych przez osoby niewidome, przed skutkami niekontrolowanego przejęcia wirusów z Internetu.\nStaraniem dr Jacka Taraszkiewicza, Prorektora UG ds. Studenckich 14 listopada 2003 w Dziale ds. Socjalnych Uniwersytetu Gdańskiego na stanowisku samodzielnego referenta ds. Studentów i Pracowników Niepełnosprawnych zatrudniony został mgr Szymon Formela. W ramach tego samego projektu zostają zakupione pierwsze składniki do przyszłego systemu tworzenia materiałów dydaktycznych w technologii grafiki dotykowej dla osób niewidomych:\nDrukarko-zgrzewarka Zy-Fuse do puchnącego papieru\nPapier puchnący (3 ryzy po 200 sztuk)\nOprogramowanie Corel Draw 11.\nIV Forum, sieciowa publikacja książki dr Juranda Czermińskiego, nowy komputer, Wieczór "Mój biegun"\n19 marca 2004, w ramach Targów Akademia 2004 Komisja ds. Projektu "Uniwersytet bez Barier" organizuje doroczne, IV Forum dotyczące Osób Niepełnosprawnych, pod ogólnym tytułem "Uniwersytet jako miejsce rozwoju". Referat programowy "Pokonywanie trudności jako wymiar rozwoju kulturowego" wygłasza dr Jolanta Dyrda. W ramach Forum rozmowy okrągłego stołu i dialogi otwarte "Nauczyciele akademiccy i ich uczniowie o swojej wspólnej pracy dla rozwoju".\n28 maja 2004 Jurand Czermiński publikuje w sieci swoją książkę "Cyfrowe środowisko współczesnej biblioteki", mającą oficjalną zgodę wydawcy na rozpowszechnienie w wersji elektronicznej, dostosowanej do korzystania przez osoby niewidome. Książka jest dostępna zarówno poprzez hiperłącze w katalogu online Biblioteki Głównej UG, jak i bezpośrednio z serwera poprzez URL: http://panda.bg.univ.gda.pl/~jurand/cyfrowe_srodowisko/.\n5 października 2004 Z funduszu Pełnomocnika ds. Osób Niepełnosprawnych zakupiony zostaje komputer wchodzący w skład systemu tworzenia grafiki dotykowej dla osób niewidomych.\n6 grudnia 2004 na Wydziale Prawa i Administracji UG Komisja ds. Projektu "Uniwersytet bez Barier" wraz z Akademickim Centrum Kultury organizuje w ramach obchodów Międzynarodowego Dnia Osób Niepełnosprawnych wieczór filmowo-poetycko-muzyczny "Mój Biegun". W ramach imprezy Joanna Szczepkowska czyta poezję, jury pod przewodnictwem prof. dr hab. Krystyny Turo rozstrzyga konkurs poetycki "Mój Biegun", a z uczestnikami obchodów swoimi przeżyciami dzieli się mama Janka Meli, który w tym czasie kontynuuje zdobywanie swego drugiego bieguna. Całość uświetniają: koncert Chóru Akademickiego Uniwersytetu Gdańskiego ze specjalnym udziałem solisty Wiktora Szewkuna oraz wieczór filmowy.\nZbiory brajlowskie, uroczyste zebranie Komisji i podziękowania Rektora dla Prof. Rutkowiak za Jej dotychczasową działalność\nW styczniu 2005 w numerze 9/1 (66/67), str 18-19, pod tytułem "Każdy ma swój biegun" Gazeta Uniwersytecka publikuje reportaż z obchodów Międzynarodowego Dnia Osób Niepełnosprawnych na Uniwersytecie Gdańskim.\n5 lutego 2005 Komisja ds. Projektu "Uniwersytet bez Barier" zwraca się z prośbą do Biblioteki Głównej UG o sprowadzenie kolejnej pozycji brajlowskiej: "I ty możesz być matematykiem. Notacja matematyczna dla niewidomych. Poradnik." autorstwa M.Kalbarczyka i J. Omiecińskiego.\n14 marca 2005 Biblioteka Główna Uniwersytetu Gdańskiego otrzymała w darze od Fundacji Unia Pomocy Niepełnosprawnym "SZANSA" książkę Marka Kalbarczyka i Jana Omiecińskiego "I Ty możesz być matematykiem: notacja matematyczna dla niewidomych: poradnik" w brajlu i wersji czarnodrukowej. Książka została skatalogowana i udostępniona. W katalogu online może być wyszukiwana poprzez hasła autorskie, tytuł i hasło przedmiotowe "matematyka". Dla zawężenia wyszukiwania wersji brajlowskiej należy ustawić format filtru na "Książka-Braille" i zapamiętać ustawienie programowym przyciskiem "Zachowaj".\n10 czerwca 2005 W związku z przejściem na emeryturę Prof.dr hab. Joanny Rutkowiak, Przewodniczącej Rektorskiej Komisji ds. Projektu "Uniwersytet bez Barier" w gmachu rektoratu UG odbyło się uroczyste zebranie Komisji z udziałem J.M. Prof.dr hab. Andrzeja Ceynowy, Rektora UG. W imieniu Uniwersytetu Gdańskiego Rektor wyraził Profesor Rutkowiakowej gorące podziękowania za wieloletnie, ofiarne kierowanie pracami Komisji. W gronie rozszerzonym o pp. Rafała Charłampowicza, Szymona Formelę oraz przedstawicieli Akademickiego Centrum Kultury przedyskutowano zadania na najbliższy okres.\nOstatnio modyfikowane: 17.03.2014


Mapa MICHELIN Bocholt - plan Bocholt - ViaMichelin\nMapa, plan miejscowości Bocholt\nSzukasz mapy lub planu miejscowości Bocholt i jej okolic? Oferujemy wysokiej jakości mapę drogową aktualizowaną co 6 miesięcy. Plan centrum miasta, plan przedmieść, najlepsze adresy w pobliżu miejscowości Bocholt, urocze miejsca docelowe. Wybierz właściwą drogę z ViaMichelin.\nGdzie znajduje się Bocholt?\nLokalizacja Bocholt jest następująca: Deutschland, Nordrhein-Westfalen, Bocholt. Znajdź szczegółową mapę Deutschland, Nordrhein-Westfalen, Bocholt na ViaMichelin, zawierającą informacje o ruchu drogowym, pogodzie, możliwości zarezerwowania noclegu lub zasięgnij informacji o restauracjach MICHELIN i punktach turystycznych zawartych w Zielonym Przewodniku MICHELIN - Bocholt.\nCo można znaleźć na mapie ViaMichelin dla Bocholt?\nDla każdej miejscowości mapy miasta ViaMichelin pozwalają na wyświetlenie klasycznych elementów mapy (nazwy i typy ulic i dróg), ale także bardziej szczegółowych informacji: ulice dla pieszych, numery budynków i kierunki ulic, budynki administracyjne i główne punkty orientacyjne w mieście (ratusz, dworzec kolejowy, poczta, teatry...), punkty turystyczne z wyróżnieniem Zielonego Przewodnika MICHELIN (jeśli taki punkt jest wymieniony). Masz również możliwość wyświetlania parkingów w mieście Bocholt, informacji o ruchu drogowym w czasie rzeczywistym dla tej lokalizacji, a także stacji benzynowych. Możesz też sprawdzić wybraną restaurację MICHELIN Bocholt i zarezerwować stolik lub bezpłatnie zarezerwować hotel w Bocholt (w tym hotele zawarte w Przewodniku MICHELIN).\nViaMichelin oferuje bezpłatną rezerwację noclegu w Bocholt. We współpracy z Booking oferujemy różne możliwości zakwaterowania (hotele, schroniska, B&B, kempingi, apartamenty) w wybranej przez Ciebie lokalizacji. Możesz również sprawdzić i zarezerwować jeden z hoteli wybranych przez przewodnik MICHELIN.


wtorek 02-12-08, czytany: 20777 razy, autor: X-cess\nFotoerotica / © KAPiF Już po raz 8 redakcja polskiej edycji magazynu Playboy nagrodziła najpiękniejsze erotyczne fotografie. Finałowa Gala konkursu i wernisaż zdjęć odbyła się 1 grudnia, w klubie Platinium w Warszawie. Fotoerotica to konkurs w którym najważniejsze jest piękno kobiecego ciała i wysoka jakość estetyczna zdjęć. Nie dziwi więc, że zgłosiło się do niego wielu zdolnych fotografów. Nie mogło także zabraknąć naszych gwiazd, którym wieczór umilała swoim śpiewem Marysia Starosta. Polecane wideo


Maszyny czyszczące – Lublin\nKażda powierzchnia niezależnie od jej przeznaczenia musi być regularnie czyszczona, co jednak może być czasochłonnym i żmudnym zadaniem w przy dużym metrażu. W takich przypadkach warto wspomóc się profesjonalnym sprzętem, wybierając maszyny czyszczące. Klienci mogą liczyć na szeroką gamę urządzeń zasilanych zarówno kablowo, jak i bateryjnie, co pozwala na dobranie najbardziej optymalnego dla siebie rozwiązania, zgodnie z bieżącymi potrzebami i preferencjami. Dobór urządzenia do czyszczenia podłóg i posadzek powinien opierać się przede wszystkim na wielkości powierzchni do uprzątnięcia i czasu, w jakim planuje się to zrobić.\nProfesjonalne urządzenia czyszczące w Lublinie\nBogata i zróżnicowana oferta sprawia, że każdy dobierze dla siebie odpowiednie urządzenia czyszczące, pozwalające na utrzymanie nienagannej czystości w pomieszczeniach o różnym przeznaczeniu. Skierowana jest ona zarówno dla klientów biznesowych, jak i indywidualnych. Do dyspozycji są maszyny czyszczące: bateryjne, kablowe, trakcyjne, samojezdne, zamiatarki, szorowarki, polerki, odkurzacze profesjonalne i przemysłowe.\nWszystkie z oferowanych urządzeń służą do usuwania różnego typu zabrudzeń z powierzchni płaskich. Charakteryzują się niezawodnością nawet w przypadku intensywnej ich eksploatacji, wysoką skutecznością działania, solidnością, najwyższą jakością wykonania, bardzo dużą wytrzymałością, funkcjonalnością i uniwersalnością.\nPrzyspieszają i ułatwiają wykonywanie prac porządkowych niezależnie od czyszczonej powierzchni. Polecane są do czyszczenia zarówno mniejszych, jak i dużych przestrzeni. Za ich pomocą można dotrzeć do trudno dostępnych miejsc, pozbywając się nawet tych uporczywych zanieczyszczeń. Zamówienia na maszyny czyszczące realizowane są dla klientów z Lublina i okolic. Jest także możliwość umówienia bezpłatnego pokazu.


Ekstraliga Juniorów – VII runda – Klub Szachowy Polonia Wrocław\nEkstraliga Juniorów – VII runda\nBy Artur|2013-08-22T16:44:16+02:0029 lipca, 2013|Kategorie: BLOG, Ekstraliga Juniorów, Turnieje w Polsce|Tagi: DMPJ Ektraliga 2013|0 komentarzy\nW siódmej rundzie czekał nas decydujący mecz przeciwko Stoczkowi Białystok. Wygrana dawała nam szansę na zdobycie pierwszego miejsca. Do meczu przystąpiliśmy z bojowym nastawieniem.\nGrająca czarnymi Ania wybrała ostry i ryzykowny wariant w Obronie Francuskiej (grany także przez Olę w partii z Mariolą Woźniak). Niestety Grzesiek Nasuta wzmocnił swoją poprzednią partię i wykorzystał niedokładne odpowiedzi Ani. Kacper uległ grającemu białymi Kubie Szóstko, który uzyskawszy przewagę przestrzeni grał bardzo dokładnie. Realizując przewagę pionka zawodnik Stoczka nieopatrznie przeszedł do ciekawej końcówki pionowej (Diagram1).\nJedyną drogą do remisu było 45.Kg3 Kc6 46.Kf4 Kd6 47.Kf5 Ke7 48.Kg5 Ke6! i na 49. f4 f5! z remisem. Niestety Kacper wybrał 48…Kf8 i musiał uznać się za pokonanego po: 49.Kf6 Kg8 50.g5 Kf8 51.f4 Kg8 52.Ke7 Kg7 53.f5.\nKasia stawiła czoła utytułowanej i doświadczonej Oliwii Kiołbasie. Broniła się dzielnie i przeszła do trudnej końcówki z różnobarwnymi gońcami. Oliwia wykorzystując motyw zugzwangu doprowadziła swoje piony do celu i Kasia ostatecznie uległa.\nKamil zdeklasował utalentowanego Kubę Kosakowskiego w debiucie. Szybko rozwinął swoje figury i przeszedł do ataku. Przeciwnik zmuszony był oddać jakość. Partia ta mogłaby zostać przytoczona we wstępie do książki „Sztuka ataku” Vukovica lub „Agresywne szachy” Aagarda. Niestety Kamil nie poradził sobie z realizacją przewagi. Po kilku godzinach pomylił się i podstawił najpierw piona, potem jakość.\nOla po debiucie dostała bardzo pasywną pozycję. Silny pionek d6 ograniczający figury czarnych i potężny skoczek na e4 przesądziły o wyniku partii.\nRewelacyjną partię rozegrał Komil. Trwała zaledwie 22 ruchy i skończyła się druzgocącym atakiem na królewskim skrzydle (Diagaram 2).\nNastąpiło 19.Kf2! (umożliwia przerzut wieży na pole h1) 19…d:e4 20.Wh1 Hf5 21.Gh3 g6 (21…Hg6 22. H:g6 f:g6 23.Ge6+ Kh8 24. W:h7+ K:h7 25.Wh1 mat) 22.H:h7+ 1-0\nOstatecznie przegraliśmy 5:1 i musieliśmy skupić się na walce o brązowy medal.


PSA PEUGEOT CITROEN: DWA OŚWIADCZENIA O PLANACH\nDwa oświadczenia dotyczące przyszłości otrzymaliśmy dziś od koncernu PSA Peugeot Citroen. Mówią one o planach, uwzględniających sojusze z innymi producentami samochodów.\nZgodnie z informacją ogłoszoną w dniu 14 października, koncern PSA Peugeot Citroën potwierdza, że analizuje możliwości realizacji nowych projektów rozwoju przemysłowego i handlowego z różnymi partnerami, w tym spółką Dong Feng Motor, jak również projekt podwyższenia kapitału.\nKoncerny PSA Peugeot Citroën (PSA) i General Motors (GM) poinformowały dziś też o planach rozwoju nowych produktów w ramach strategicznego sojuszu obu firm. Sojusz, koncentrujący się dotychczas na wspólnym opracowywaniu nowych pojazdów, zakupach i logistyce, głównie na terenie Europy, został obecnie poszerzony na wspólne wykorzystanie mocy produkcyjnych obu koncernów.\nPartnerzy potwierdzają kontynuację współpracy w zakresie rozwoju dwóch samochodów w oparciu o platformy PSA: jednego modelu z segmentu B-MPV i jednego z segmentu C CUV. Oba koncerny będą również ściśle współpracować nad rozwojem nowego modelu lekkiego samochodu dostawczego z segmentu B na bazie najnowszej generacji platformy PSA. Pierwsze samochody opracowane przez sojusz powinny trafić do sprzedaży w 2016 roku.\n– Dzięki nowym projektom opracowywania wspólnych produktów współpraca z GM rozwija się. Jest ona kluczowym elementem poprawy kondycji Grupy w Europie – oświadczył Philippe Varin, prezes PSA.\n– Sojusz PSA i GM opiera się na wyważonym podejściu. Samochody obu producentów nadal będą się wyraźnie różnić i pozostaną spójne z odmienną tożsamością poszczególnych marek. Nasze firmy pracują obecnie nad wdrożeniem sojuszu, a jednocześnie pozostają otwarte na nowe możliwości rozwoju – wyjaśnił Karl- Thomas Neumann, prezes GM na Europę i wiceprezes General Motors.


Charytatywnie na balu | Dziennik Polski\nCharytatywnie na balu\n(ja) 07.02.2004 Zaktualizowano 07.02.2004\nNa dzisiejszy wieczór w remizie OSP Dolne Przedmieście w Myślenicach zaplanowano bal charytatywny, którego celem będzie zbiórka środków finansowych na wymianę stolarki okiennej w działającym przy Szpitalu Powiatowym w Myślenicach Oddziale Pielęgnacyjno-Opiekuńczym.\nW remizie OSP Dolne Przedmieście\nOrganizatorami balu są: dyrekcja i pracownicy wspomnianego oddziału oraz myślenickie stowarzyszenie "Dla Zdrowia". Honorowy patronat nad balem objął starosta myślenicki.\n- Podczas balu, na który zaproszeni zostali przedstawiciele władz gminnych i powiatowych, reprezentanci środowiska lekarskiego oraz biznesmeni, odbędzie się aukcja dzieł sztuki, które specjalnie na ten cel przeznaczył Myślenicki Ośrodek Kultury - _powiedziała jedna z organizatorek balu Małgorzata Gubała. - _Cały dochód z aukcji przeznaczony zostanie na wymianę stolarki okiennej w budynku naszego oddziału.\nDo tańca w czasie balu przygrywać ma zespół "Tytanic". Aukcję poprowadzi znany myślenicki prezenter Stanisław Cichoń.


Rainbow: Nasi klienci zażyczyli sobie więcej wygód - Biura podróży - rp.pl\nAktualizacja: 11.09.2019, 09:06\nRainbow: Nasi klienci zażyczyli sobie więcej wygód\nGrzegorz Baszczyński: Uzupełniliśmy półkę z hotelami pięciogwiazdkowymi\nDla rodzin - pięciogwiazdkowe hotele. Dla dzieci - więcej klubów z animacjami. Dla seniorów - tani wypoczynek poza sezonem. Prezes biura podróży Rainbow Grzegorz Baszczyński wyjaśnia, co nowego przygotował dla turystów na sezon Lato 2020\nFilip Frydrykiewicz: Rainbow rozpoczął sprzedaż wyjazdów na lato 2020 roku. W ofercie dodaliście aż pięćdziesiąt „hoteli premium". Co to za hotele?\nCzytaj: "Rainbow: Mamy więcej hoteli rodzinnych na przyszłe wakacje"\nGrzegorz Baszczyński, prezes biura podróży Rainbow: Premium to jedynie hasło, tak naprawdę rozumiem pod nim dużo więcej niż znaczy dosłownie. Ale po kolei. Zakontraktowaliśmy 50 nowych hoteli w formule kontraktów gwarancyjnych z całkowitą wyłącznością dla Rainbow na polskim rynku. Przede wszystkim chodzi o obiekty w Grecji i Turcji. Wszystkie są bardzo dobrej jakości, przy czym są to hotele cztero- i pięciogwiazdkowe, z przewagą tych drugich. I wszystkie – co jest bardzo ważne – spełniają wymóg obiektów rodzinnych.\nKtoś powie, że z czterema gwiazdkami to różnie bywa, czasem te cztery gwiazdki to tak jak w szkole dwójka wyciągnięta za uszy na trójkę. Dlatego chcę podkreślić, że to są hotele na co najmniej czwórkę z plusem.\nWarto też podkreślić, że wiele z nich to są hotele znanych, także na polskim rynku, sieci: Labranda w Turcji i Grecji, Dessole, Kipriotis, Aldemar czy Louis w Grecji i wreszcie dawny Magic Life zarządzany kiedyś przez markę TUI.\nWszystkie te obiekty tylko wzbogacają naszą ofertę, bo nie wycofujemy hoteli, którymi dysponowaliśmy w obecnym sezonie, ale ją rozszerzamy o tę pokaźną pulę nowych obiektów. Wiążemy z nimi duże nadzieje, bo między innymi na ich podstawie zwiększymy na przyszły sezon liczbę miejsc w Turcji i Grecji.\nMówi pan, że „spełniają wymóg rodzinności", w czym się to przejawia?\nWiększość mieści się tuż przy plaży i ma zaplecze w postaci kilku basenów, zjeżdżalni, parków wodnych, klubów dla dzieci i bogatej oferty animacyjnej. Podam przykład – są wśród nich dwa hotele, a właściwie całe wioski wakacyjne, które zdobyły popularność pod nazwą Magic Life by TUI. TUI je sprzedał i teraz sieć nazywa się Waterworld by MP Hotels, ale obydwa obiekty są nadal w czołówce najpopularniejszych hoteli rodzinnych w Turcji. To są ogromne kompleksy, w których jest co robić przez cały tydzień, nie trzeba nawet ich opuszczać.\nCo się stało, że w jednym sezonie przyłączacie tak dużą pulę ekskluzywnych obiektów?\nPrzeprowadziliśmy szerokie badania wśród nie tylko klientów naszej marki, ale też klientów innych bur podróży. Wyraźnie wynika z nich, że Rainbow jest niedoreprezentowany w segmencie wysokiej klasy hoteli rodzinnych, co z kolei nadzwyczaj dobrze wychodzi naszej konkurencji, szczególnie TUI. Oferta ta jest więc z jednej strony próbą uzupełnienia i poszerzenia naszej oferty w segmentach, w których mieliśmy wyraźne braki, a z drugiej strony odpowiedzią na zapotrzebowania naszych własnych klientów, którzy takiego produktu szukają.\nWykorzystaliśmy przy tym dobry moment w Grecji. Ten rok okazał się bowiem dla tamtejszej branży turystycznej gorszy niż poprzednie, greccy hotelarze byli więc bardziej skłonni do negocjowania, zarówno cen jak i warunków umowy.\nCo jeszcze pokazały badania?\nNa przykład okazało się, że często ludzie, którzy jeżdżą z nami zimą na egzotyczne wycieczki, narzekali, że nie znajdują u nas dla siebie ofert letniego wypoczynku z wyższej półki. Teraz, dzięki uzupełnieniu naszego programu o hotele najwyższej jakości, to się zmieniło.\nTo nie znaczy, że zmienił się trend na rynku – po prostu na naszych półkach było trochę za mało towaru z metką „pięć gwiazdek". Naprawiamy ten błąd.\nJeszcze jakieś nowości?\nZmieniliśmy też podejście do kontraktowania pokojów - w poszczególnych hotelach bierzemy teraz pokoje różnych rodzajów, w danym obiekcie będzie więc dostępna większa ich różnorodność. Inaczej mówiąc – jeśli hotel ma na przykład pięć rodzajów pokojów, to sprzedajemy je teraz wszystkie, a wcześniej kontraktowaliśmy zwykle tylko dwa rodzaje, najczęściej te najtańsze.\nZa tym poszła zmiana w systemie rezerwacyjnym, z którego korzystają agenci turystyczni i prezentacja na stronie dla klientów. Kiedyś nasz system sam podpowiadał i wybierał za klienta typ pokoju, teraz turysta może sam zdecydować. Pokażemy mu precyzyjny opis każdego typu pokoju wraz ze zdjęciami, podamy metraż, wyposażenie, a nawet jaki ma widok z okna. To też ukłon w stronę klientów rodzinnych i klientów z segmentu premium, bo wcześniej proponowaliśmy raczej tańsze rozwiązania, które mogły nie odpowiadać ich oczekiwaniom. Teraz przedstawiamy ich całą paletę, pozwalając klientom decydować.\nInnym efektem zwiększenia liczby hoteli dla rodzin będzie zwiększenie liczby naszych Figloklubów, z niesamowicie bogatym, autorskim programem animacyjnym dla dzieci. Na sezon 2020 zaoferujemy aż 70 takich hoteli.\nMamy także w ofercie nowy koncept wczasów. Jest to oferta dla seniorów – w moim przekonaniu pierwsza prawdziwa taka na polskim rynku, dokładnie trafiająca w potrzeby tej grupy klientów. Demografia jest nieubłagana - społeczeństwo się starzeje, ale jednocześnie żyjemy coraz dłużej. Obecnie 60-latek ma średnio około 20 lat życia przed sobą i to życia w dobrej formie, więc ten nowoczesny senior to nie ten sam senior sprzed kilkunastu lat. Ci ludzie chcą aktywnie spędzać czas, chcą się rozwijać i chcą wyjeżdżać, co przy rosnącej zamożności społeczeństwa powinno być dostępne dla coraz szerszej grupy ludzi.\nNasz koncept nazwaliśmy Spokojne wakacje 50+, bo w badaniach wyszło, że ta grupa nie chce być nazywana seniorami.\nDokąd i za ile mogą pojechać seniorzy?\nTo głównie tygodniowe wyjazdy do krajów basenu Morza Śródziemnego – Grecja, Turcja, Hiszpania – organizowane przed i po sezonie, czyli w kwietniu, maju i październiku.\nCeny będą naprawdę bardzo atrakcyjne, są w przedziale od 1700 do 2000 złotych. W tym jest przelot, noclegi i wyżywienie (trzy posiłki z napojami lub all inclusive) w hotelu trzy- lub czterogwiazdkowym. W cenę zawsze wliczona jest także jedna wycieczka fakultatywna.\nJedyny warunek, żeby skorzystać z takiego pakietu, to ten, że jedna z wyjeżdżających osób ukończyła 50 lat. Te same świadczenia dostaną wszyscy uczestnicy wycieczki. Mogą jechać sami seniorzy, rodzice z dziećmi, dziadkowie z wnukami lub inne osoby powiązane rodzinnie lub towarzysko.\nSpokojne wakacje 50+ powinny pojawić się w sprzedaży od końca tego tygodnia.\nObmyślając ten produkt wzorowaliśmy się na pomyśle hiszpańskim - kilka lat temu Unia Europejska, a potem rząd Hiszpanii, dopłacały do wypoczynku seniorów z różnych krajów w Hiszpanii. Chodziło o zapełnienie hoteli poza sezonem. To się sprawdziło, seniorzy chętnie jeździli. Wprawdzie u nas nie ma dopłat, ale koncept wyjątkowo tanich wczasów pozostał.\nCzy w związku z planami budowy lotniska w Radomiu i wypraszaniem czarterów z Warszawy zmienia się coś w rozkładach lotów Rainbowa?\nPojawi się w naszej ofercie trochę rejsów z Modlina. Bardzo ładnie rozwija się także nasza współpraca z lotniskiem w Łodzi. Nie dlatego, że akurat mamy w tym mieście siedzibę, ale dlatego, że klienci, którzy dotąd jeździli na wakacje z Warszawy coraz chętniej korzystają z możliwości, jakie im dajemy tu na miejscu. W nowym sezonie planujemy więc siedem kierunków z tego portu, w tym cztery nowe: Rodos, Korfu, Heraklion i Bodrum.\nCzy przewiduje pan w nowym sezonie wzrost liczby klientów?\nLiczę na wzrost w Turcji, Egipcie, Grecji, Tunezji i Bułgarii, ale jest za wcześnie, aby wskazywać, jak duży ten wzrost będzie. W Grecji w tym sezonie nieco zmniejszyliśmy program w stosunku do roku 2018, zakładam więc, że wrócimy do tego lepszego wyniku. To nadal kierunek numer jeden w Polsce, stąd też między innymi nasze inwestycje hotelowe na greckich wyspach.\nZ kolei w Turcji cały czas gonimy konkurencję, bo moim zdaniem mamy nieco za mało tego towaru w stosunku do TUI czy Itaki. Stąd znaczne zwiększenie programu tureckiego i spore poszerzenie portfolio hotelowego na Riwierze Tureckiej.\nZobacz też: "Prezes Rainbowa: Jestem zadowolonym hotelarzem z przypadku"


kredyty preferencyjne - portal tygodnik-rolniczy.pl\n1000, 500 czy 250 złotych – jaka będzie pomoc suszowa?\nW środę, 12 września 2018 roku Jan Krzysztof Ardanowski, minister rolnictwa, ogłosił szczegóły dotyczące pomocy dla gospodarstw, które ucierpiały w wyniku tegorocznej suszy. Dotyczy to także tych rolników, których straty wyniosły między 30 a 70%.\nRolnicy, którzy chcą ubiegać się o preferencyjny kredyt z dofinansowaniem Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa mogą już składać wnioski do odpowiedniego banku.\nMożna starać się o kredyty preferencyjne dla rolników z dopłatą ARiMR\nBudżet na rolnictwo w 2018 r. lekko okrojony\nWydatki na rolnictwo, rozwój wsi i rynki rolne łącznie z KRUS z budżetu państwa wyniosą w bieżącym roku niespełna 27 mld zł, jest to 6,8% wydatków finansowanych przez państwo. W porównaniu do 2017 r. są to wielkości o 0,6 mld i o 0,4% mniejsze. Tę pulę zasilą jeszcze środki unijne oraz środki z Banku Gospodarstwa Krajowego, łącznie więc na polską wieś trafi prawie 49 mld zł.\nKredyty dla zadłużonych rolników pomogą niewielu\nW poprzednim numerze „Tygodnika” poruszyliśmy temat niskiej dostępności kredytów na spłatę zobowiązań cywilnoprawnych (linia ZC). Odpowiedź otrzymana z ARiMR potwierdza zamieszczone w nim uwagi. Jak poinformowała nas ta instytucja, w ramach tej linii, do 19 kwietnia 2017 r. udzielono 70 kredytów na łączną kwotę 29,93 mln zł.


Ktoś podszył się pod syna szefa NIK-u. Wysłał maila do służb: "wysadzę dom" - Niezależna\nPolska • 13.05.2021 11:58\nKrakowska policja potwierdziła, że otrzymała zgłoszenie o rzekomej próbie samobójczej syna szefa NIK Mariana Banasia. Jak przekazała dziś policja, po otrzymaniu zgłoszenia o rzekomej próbie samobójczej, Jakuba Banasia, informacja została sprawdzona i okazała się nieprawdziwa.\nByliśmy nie w domu, a pod domem pana Banasia. Rozmawialiśmy z członkiem rodziny. Zgłoszenie nie zostało potwierdzone\n– powiedział mł. insp. Sebastian Gleń, rzecznik małopolskiej policji.\nPolicja u Banasiów\nZe względu na to, że zgłoszenie dotyczy osoby prywatnej, a nie publicznej policja nie informowała czego dotyczyło. O interwencji policji poinformował Dariusz Rosati.\nPolicja u Banasia o 6 rano, jakoby sprawdzając czy syn nie popełnił samobójstwa. W rządzie niezła panika przed dzisiejszą publikacją raportu NIK o odpowiedzialności premiera za wybory kopertowe\nAlarm bombowy w NIK... ale też w SN, KRS i w wielu innych miejscach w Warszawie. Ostatnim zdaniem konferencji Marian Banaś ujawnił prywatne motywacje swoich działań. Trudno nie odbierać ich jako zemsta za problemy syna i próba obrony za wszelką cenę.https://t.co/q6nQZMPEkz\n— Samuel Pereira (@SamPereira_) May 13, 2021\nTreść maila ujawnił dziennikarz TVP Info, Samuel Pereira.\nPiszę tę wiadomość, aby nie było wątpliwości - bezpośrednio, nikt nie przyczynił się do mojej śmierci. To wyłącznie moja decyzja. Chcę popełnić samobójstwo. Planowałem to od jakiegoś czasu. Nikt mnie nie zamordował. To ja postanowiłem pożegnać się ze światem. Moje życie, moja świetnie zapowiadająca się kariera, zostały zrujnowane przez służby PiS. Szantażowano mojego ojca aby zrezygnował ze stanowiska, miałem odegrać rolę karty przetargowej. Koniec tego, skończyło się. Każdy człowiek ma swoje granice wytrzymałości. Moje zostały już przekroczone. Wysadzę dom, zniszczę wszystkie dowody, już nigdy go nie przeszukacie. Już nigdy nie będziecie szantażować mnie, ani mojego ojca. Zostanę zapamiętany jako męczennik\n- napisał nieznany autor, podszywając się pod Jakuba Banasia.\nAlarm bombowy, potem "list syna"\nDo sprawy odniósł się dziś Marian Banaś, po zakończeniu konferencji w siedzibie NIK dotyczącej prezentacji raportu Izby w sprawie wyborów prezydenckich w trybie korespondencyjnym. Szef Najwyższej Izby Kontroli wygłosił krótkie oświadczenie.\nPrzekazał informację o mailach, które przychodziły do Izby z informacją o podłożonej bombie w budynkach NIK. Potwierdził też, że w czwartek przyszedł mail z informacją o rzekomej próbie samobójczej syna – Jakuba.\nTak się dziwnie składa, ze dwa dni temu dostaliśmy maila, że jest bomba podłożona w naszych budynkach i ośmiu delegaturach, a dziś z kolei był mail, że rzekomo mój syn Jakub ma popełnić samobójstwo. Więc policja pojawiła się u mojej rodziny w Krakowie i u syna\n– powiedział Marian Banaś.\nŹródło: niezalezna.pl, twitter, TVP Info, PAP\n#Jakub Banaś #Marian Banaś #NIK #policja #list samobójcy #próba samobójcza #Samuel Pereira


Panorama Cięciny | Znajkraj!\n... do położonej pod przełęczą Szarcula agroturystyki "Na Połomiu". Rzut oka, już po zmroku, oraz przebieg drogi na mapie sprawiły, że następnego dnia rano wspiąłem się z powrotem na Szarculę by przejechać nią w stronę Stecówki. Gdyby móc pociągnąć taką klimatyczną trasę po płonących jesienią szczytach polskich gór, byłaby jednym z piękniejszych szlaków rowerowych Europy. Podobne wrażenia przywiozłem z drogi w dolinie Krężelki, położonej pod granicą ze Słowacją, gdzie werwy dodawała mi soczysta mżawka sącząca się z nieba. I z urokliwego asfaltu przebiegającego obok schronu "Wyrwidąb" koło Węgierskiej Górki. Trasa do schronu Wyrwidąb koło Węgierskiej Górki Bohaterskie Westerplatte południa Okolice Węgierskiej Górki to obowi...\n... ego przez miejscowych entuzjastów tradycji codziennie od kilkunastu lat. Miałem to szczęście dotrzeć do Koniakowa z doliny Krężelki dokładnie w momencie rozpoczęcia koncertu - do Chaty na Szańcach prowadziły mnie dźwięki oryginalnych instrumentów. Codzienny koncert w Koniakowie Malowany mgłą Beskid Śląski Niewiele brakowało, by jesienna aura zepsuła mi przejazd najbardziej widowiskowym odcinkiem trasy. Bo zjazd z wysoko położonego Koniakowa i masywu Ochodzity uznaje się za jeden z najbardziej atrakcyjnych widokowo w Beskidzie Śląskim. Na moje szczęście wkrótce za karczmą pod Ochodzitą wyjechałem z niskich chmur i dookoła mnie rozpostarły się piękne, beskidzkie widoki, urozmaicane unoszącą się gdzieniegdzie mgłą. W połączeniu z będąc�...\n... uzeum Fauny i Flory w Jaworzu Śląski odcinek Wiślanej Trasy Rowerowej Przed wyjazdem z ciekawością patrzyłem na mapie na oznaczenia Wiślanej Trasy Rowerowej, jaka ma swój początek u źródeł Wisły. Na nadwiślański szlak trafiłem w Skoczowie, a później przejechałem odcinek z Ustronia do Wisły, aż do okolic prezydenckiej rezydencji. To na pewno zbyt mało, by móc wyrobić sobie zdanie na temat całej trasy, ale leśny odcinek między Ustroniem a Wisłą był kapitalny. Mam nadzieję, że żadnemu z miejscowych urzędników nie przyjdzie do głowy zamieniać go na asfaltowy, czy cokolwiek w nim zmieniać. No, może poza oznaczeniem, którego czasem brakowało i piekielną kostką w Wiśle. Jednak nawierzchnię między miastami - równe, twarde leśne szutry - bez w...


"Niegodny Thor" - Recenzja - Planeta Marvel\nJakąkolwiek broń będziesz nosił, jakiekolwiek imię wybierzesz… zawsze będziesz Thorem.\nŚledząc poczynania Jane, jako „całkiem nowej, całkiem innej” Thor, nie można zapomnieć o Odinsonie, bo w sercach fanów Marvela to jednak on (a nie doktor Foster) zawsze będzie tym, który nierozerwalnie wiąże się z Mjolnirem. Tworząc więc historię o Gromowładnej Jason Aaron po prostu nie mógł pominąć księcia Asgardu. I nie pominął! Ba, uhonorował go, przedstawiając doskonałe studium jego charakteru w napakowanej akcją mini-serii Niegodny Thor.\nLektura Niegodnego Thora właściwie nie wymaga od czytelnika znajomości poprzednich poczynań Odinsona, jednak warto wiedzieć, że punktem wyjścia do tej historii stały się wydarzanie opisane w evencie Original Sin. To tam Nick Fury wyszeptał Thorowi coś do ucha, a owo coś sprawiło, że gromowładny bohater wylądował z Mjolnirem na Księżycu, bezskutecznie próbując unieść swój młot.\nCzytając niniejszy album oczywiście poznacie brzmienie tych kilku cichych słów, które chociaż same w sobie nie miały mocy sprawczej, to uczyniły Thora niegodnym. Dlaczego? Bo w nie uwierzył. Strona po stronie zobaczycie, jak zmienił się Odinson. Jak z boga stał się człowiekiem pogrążonym w głębokiej depresji. Jak nie spał, jak pił, jak walczył… nie tylko z innymi, ale przede wszystkim z samym sobą. Jak zaczął w końcu rozumieć i jak z będąc na samym dnie powoli wrócił do formy.\nTen szept był dla niego niczym wirus, na który co prawda nie ma lekarstwa, ale po czasie silny organizm jest w stanie wytworzyć sobie na niego odporność. I tak się stało z księciem Asgardu; pogodził się z losem i wyzdrowiał. Aż do finału chyba sam nie zdawał sobie sprawy, że dokona świadomego i dojrzałego wyboru tego, co naprawdę jest ważne.\nOprócz całej tej psychologicznej przemiany Thora, w komiksie znajdziecie kilku innych, bardzo wyrazistych bohaterów, jak chociażby Beta Ray Billa – taką przeciwwagę złamanego Odinsona i doskonały przykład prawości. Uwagę przykuwa również główny złoczyńca, którego imienia nie zdradzę, żeby nie psuć Wam przyjemności z lektury. Postać do tej pory odbierana przeze mnie raczej jako neutralna, no może z kilkoma wyskokami na stricte ciemną stronę, tutaj została przedstawiona jako zło wcielone. Już nawet pomijając jego obsesyjne hobby i porwanie pewnej naprawdę OGROMNEJ hmm… rzeczy, zaskoczyło mnie w nim niesamowicie silne pragnienie władzy i bezwzględność – nawet Thanos (wraz ze swoimi „dziećmi”), dysponujący niezaprzeczalnie wielką siłą, wypadł przy nim blado.\nNie da się też nie wspomnieć o pojawiających się w albumie zwierzętach, które w całej historii odgrywają dość znaczące role: kozioł Szczękacz (w ang.Toothgnasher) i Thori (diabelski pies) ujmują magicznością i skutecznością w walce, a w przypadku tego drugiego, jeszcze charakterem, co z kolei prowadzi do kilku zabawnych sytuacji. A jako że kosmicznej fauny w ogólnym zamieszaniu przemyka się dużo więcej, to tak sobie myślę, że gdyby ktoś w uniwersum Marvela chciał szukać fantastycznych zwierząt, to teraz wie, gdzie je znaleźć.\nZa stronę wizualną Niegodnego Thora odpowiadają między innymi Olivier Coipel i Kim Jacinto, którzy stworzyli naprawdę zgrany duet. Szaleństwo Thora, jego gniew, pustka, poczucie winy i moment przemiany – cała gama uczuć jest wyraźna i rzeczywista. Każda kreska sprawia, że to fantastyka w czystym wydaniu, idealna i emocjonalna – na tych rysunkach ożywa każdy bóg, heros, villain czy przedstawiciel kosmicznej menażerii. Bez problemu dostrzeżemy drobne zmarszczki na twarzach postaci, czy napinające się mięśnie podczas scen walki. Dzięki pracom rysowników komiksowe panele żyją, a całości dopełniają pastelowe barwy tak umiejętnie dobrane przez paru kolorystów. Bardzo ujęło mnie również to, że na ilustracjach pojawiają się szczegóły kojarzące się ze skandynawskimi wojownikami, np. drakkar, w końcu postać Thora pochodzi przecież z mitologii skandynawskiej.\nGdy trzy lata temu kończyłam czytać tę serię w oryginale, byłam zachwycona. Wtedy zakochałam się w tej przemyślanej i dopracowanej historii, w postaciach, dynamice i emocjonalnym wydźwięku całości. Spodobało mi się też nieoczywiste zakończenie, choć zdaję sobie sprawę, że dla wielu może być rozczarowujące – mnie zaskoczyło. Teraz, po egmontowym wydaniu całości, zdania nie zmieniam ani na jotę. Ten piękny graficznie komiks, to nie opowieść o bogu, a o człowieku ze wszystkimi jego słabościami. Tak ludzkiej strony Odinsona jeszcze nie znaliście! Poznacie w nim siłę przyjaźni, doświadczycie tajemnicy, zobaczycie, jak po Mjolnir ustawia się kolejka chętnych, prześledzicie niejedną widowiskową potyczkę. Tu nie ma miejsca na nudę. Jeśli więc zastanawiacie się, czy warto sięgnąć po ten album – warto! Bo Thor może i jest niegodny, ale seria z pewnością jest godna uwagi.\n← “Czarna Wdowa” – Recenzja\n“Punisher Max” (Tom 8) – Recenzja →\n“Sensational Spider-Man: Self-Improvement #1” (2019) – Recenzja\nMam nadzieję, że w komiksie pojawia się Volstag, Fandral i Hugon. Bo oni jeszcze bardziej dodają kolorytu przygodom Thora.\nCzarna Wdowa Przeszłość nie śpi Kolejny film ze stajni Marvela Studios ma trafić do kin, tym razem ukazując nam solowe


Kasy wirtualne od kiedy w Polsce? Obowiązkowe e-paragony? | ifirma.pl\nKasy wirtualne - omówione zagadnienia:\nDo kiedy kasy z zapisem elektronicznym i papierowym?\nJak będą działały kasy wirtualne?\nKasy fiskalne od swoich początków do chwili obecnej ulegały licznym przekształceniom. Obecnie w użytkowaniu znajdują się 3 rodzaje kas fiskalnych: kasy on-line, kasy z zapisem elektronicznym i kasy z zapisem papierowym. Informatyzacja wszystkich obszarów w działalności gospodarczej nie omija również kas. Od niedawna zostały wprowadzone kasy on-line, a już się mówi o kasach wirtualnych.\nKasy z zapisem elektronicznym i papierowym powoli są wycofywane z użycia. Te z zapisem elektronicznym mają być dostępne na rynku do 31 grudnia 2022 r. Natomiast kasy z zapisem papierowym były dostępne do 31 sierpnia 2019 r. Oczywiście można z nich w dalszym ciągu korzystać, aż do momentu zapełnienia pamięci fiskalnej.\nPrace nad wprowadzeniem kas on-line trwały dość długo. Ten rodzaj kas działa na zasadzie ciągłego przesyłania w czasie rzeczywistym danych do systemu zwanego Centralnym Repozytorium Kas (CRK), który jest nadzorowany przez szefa Krajowej Administracji Skarbowej. W CRK gromadzone są wszystkie dane o każdym zdarzeniu odnotowanym na kasie fiskalnej. Paragony fiskalne mogą być wydawane kupującemu w formie papierowej lub elektronicznej. Obowiązek posiadania kas fiskalnych on-line jest wprowadzany stopniowo od 2020 roku. Jakie branże i od kiedy muszą stosować tego typu kasy można przeczytać tutaj.\nTego typu kasy są na razie w fazie projektu. Z założenia kasy wirtualne mają postać oprogramowania w postaci aplikacji mobilnej i będą mogły być obsługiwane przez urządzenia elektroniczne takie jak smartfony czy tablety. Z założenia dostęp do użytkowania tego rodzaju kas musi być otwarty dla szerokiego grona odbiorców, oparty o publicznie dostępną specyfikację wymagań. W przypadku tych kas tak samo jak przy kasach on-line będzie następował przesył danych w czasie rzeczywistym do CRK.\nProjekt rozporządzenia nie zakłada odejścia od paragonów papierowych. To nabywca będzie decydował czy chce paragon tradycyjny, czy w postaci elektronicznej. Jak z tego wynika nie będzie możliwe użytkowanie kasy wirtualnej bez połączenia z drukarką fiskalną.\nZgodnie z założeniami kasy wirtualne mają być dostępne dla przedsiębiorców, u których sprzedaż nie przekracza 10 milionów euro rocznie. Projekt zakłada, że z kas wirtualnych będą mogły skorzystać tylko niektóre branże, a mianowicie transportowa i przewozowa, w tym taksówki.\nNie ma na razie terminu wejścia w życie przepisów. Niewątpliwie na tym etapie największe zainteresowanie będzie leżało po stronie wspomnianych zakresów działalności gospodarczej.\nJak wypełnić wniosek RSR - rozłożenie składek ZUS na raty?\nJak wypełnić wniosek RDS - zawieszenie spłaty umowy?\nZakupy towaru z Chin będą coraz droższe – co to oznacza dla przedsiębiorców?\nNiskie ceny produktów sprzedawanych przez internet przez chińskich sprzedawców za pośrednictwem popularnych portali sprzedażowych są atrakcyjną ofertą dla kupujących Europejczyków. Państwo środka może pozwolić sobie na konkurencyjne ceny ze względu na istniejące zwolnienie z VAT od importowanych towarów o wartości nieprzekraczającej 22 euro. Jedną ze zmian wprowadzanych przez unijny pakiet VAT dla e-commerce jest zniesienie tego zwolnienia. Czy spowoduje to, że zakupy z Chin będą coraz droższe?\n5 rzeczy, o których należy pamiętać przed rozpoczęciem pracy nad projektem\nPlanowanie projektu może okazać się długotrwałym procesem. Niektóre projekty wymagają tego, aby zaangażować w nie kilku członków zespołu, a czasem biorą w nim udział wszyscy. Jak zatem przygotować się na takie wyzwanie i sprawnie doprowadzić do końca projektu – od jego początku aż do finału?\n28 maja, 2020 (Aktualizacja: 22 lipca, 2021)\nBlog , Kasa fiskalna , Zmiany w prawie\nKasy online - techniczne aspekty użytkowania\nObowiązek posiadania kasy online


W Rapperswilu - Wiersze gotowe - Polski Portal Literacki\nGdzie błękit nieba rozmawia z górami,\nA te na ucho powtarzają falom?\nGdzie te alejki słynące różami\nCo skradły serca najsroższym góralom?\nGdzie cztery wieże dumnie wyprężone\nNad cichym miastem drzemiącym w dolinie?\nGdzie dachy skute historią i szronem\nI czas z prędkością brył lodowca płynie?\nGdzie chopinowski nokturn zza ścian dźwięczy,\nJózef Piłsudski wciąż stroszy wąsiska?\nGdzie miał swą przystań potok wysiedleńczy\nI mógł ojczyzny cień podziwiać z bliska?\nGdzie duch szwajcarskiej wspaniałomyślności\nCo matką była szlachetnym przysługom?\nGdzie duch tradycji, tolerancyjności?\nGdzie? W Rapperswilu- Ale już niedługo.\n*edit z 28.09.2020\nEdytowane Poniedziałek o 08:40 przez dmnkgl (wyświetl historię edycji)\nTomasz Kucina 1103\nSytuacja z Muzeum jest wręcz skandaliczna. Wiersz bardzo dobry. Z przyjemnością udzielam lajka pod tym wierszem. Pozdrawiam.\nPracowałem w szwajcarskiej firmie długie lata i byłem w Szwajcarii bardzo wiele razy. Słowa artykułu o "nienawiści" są głęboko niesprawiedliwe i nieprawdziwe. Szwajcaria wielokrotnie przyjmowała Polaków, a choćby w 1940 roku po przegranej Francji wielu polskich żołnierzy zostało w Szwajcarii, gdzie zapewniono im prawdopodobnie najlepsze warunki, w tym bezpłatną edukację. Jeden z oficerów , po ukończeniu politechniki w Zurichu, pracował w mojej firmie, kończąc na stanowisku dyrektora największej fabryki. To Tadeusz Sztachelski. Jego imieniem jest jedna z największych sal w firmie.\nNie wiem, o co chodzi w temacie muzeum, ale Szwajcarzy mają respekt do własności prywatnej, i jeśli właściciel budynku ma jakieś plany, żaden rząd , ani władze kantonu nie mogą tego zmienić, podobnie jak interwencja na szczeblu naszych władz.\nNależy zatem zakupić jakieś locum i tam przenieść zbiory, a nie robić afery.\n@Marek.zak1 Cóż, w Szwajcarii nigdy nie byłem i w najbliższym czasie nie zamierzam, ale...\nTemat muzeum jest taki, że znajdowało się tam (z dwiema przerwami) od 1870 r. kiedy to zostało założone przez hr. Władysława Platera. Była to największa tego typu instytucja, o czym może świadczyć, że ekspozycja zajęła 13 wagonów, kiedy była przewożona do Polski. Oczywiście nie jest już to to samo muzeum co kiedyś, ale ciągłość placówki i znaczenie historyczne pozostaje. Byli tam wszyscy nasi prezydenci, chwaliła się tym miejscem szwajcarska ambasada, na stronach turystycznych zbiera bardzo przychylne opinie... długo by wymieniać.\nTym bardziej dziwi fakt, że (jak donosi prasa) w miejscu zajmowanym dotychczas przez muzeum, ma stanąć restauracja. Interwencje dyplomatyczne już się odbyły i nic niestety nie wskórały. Z punktu widzenia kapitalistycznego, właściciel budynku ma pełne prawo do zarządzania nim według woli- pełna zgoda. Z drugiej strony, to jest kawał naszej historii i kładzenie po sobie uszu nie wydaje mi się tu dobrym rozwiązaniem.\n41 minut temu, Marek.zak1 napisał:\nSłowa artykułu o "nienawiści" są głęboko niesprawiedliwe i nieprawdziwe.\nRozumiem twoje nastawienie, przy czym tylko zwracam uwagę na to, że dotyczyły one kampanii informacyjnej poprzedzającej decyzję władz lokalnych. Nie mogę oczywiście sprawdzić ich wiarygodności, ale w kontekście całej sytuacji zdawały mi się prawdopodobne. Afery pewnie się nie uda zrobić, a szkoda :)\nA tutaj więcej na temat rzekomej kampanii.\n@Tomasz Kucina @janulek Dziękuję ślicznie :)\n@dmnkgl Dlatego należy wynająć czy kupić dom w Rapperswilu i przenieść tamże pamiątki i eksponaty. Jestem przekonany, że Polacy, mieszkający w Szwajcarii i nie tylko wspomogą taką akcję. Tutaj przecież nie chodzi o jakieś wielkie sumy.\n@dmnkgl Słownictwo - oligarchy, to tak jak w Rosji. Jeszcze raz, ani władze kantonalne, ani tym bardziej w Bernie nie mają żadnych uprawnień do zmuszenia właściciela do zrobienia czegokolwiek. Argumentacja o historii czy roli muzeum jest dla niego żadna. To nie jest (nazwa kraju do wstawienia), że na telefon od ministra, prezesa... właściciel się kłania i robi to, co mu każą. Sorry.\n@Marek.zak1 Jak świadczy o kraju fakt, że wyrzuca się w nim muzea, by zakładać w ich miejsca restauracje, czy jak twierdzi ambasador szwajcarski, sale weselne? Miejsce w którym stoi muzeum nie jest przypadkowe, Plater wyremontował cały obiekt (z pierwotnej ruiny), żeby mogło powstać. Ono też jest częścią dziedzictwa narodowego.\nJestem przekonany, że znalazłoby się dużo osób chętnych wesprzeć projekt, ale dostrzeżmy też absurdalność decyzji władz i nie gódźmy się na to, żeby nawet przyjaciele nami pomiatali (a tak to niestety się prezentuje).\nDobrze @dmnkgl że poruszasz ważny i nieznany dla większości temat. Bardzo dobrze. Podziwiam osoby, które piszą dobrze o ważnych sprawach.\n@dmnkgl Wiersz na czasie i potrzebny. Ostatnio Polska nie ma dobrej prasy na tzw. zachodzie, każdy coś od nas chce i sobie roszczy( Portugalia, Niemcy, Szwajcaria, Francja itd.) Ktoś dorobi temu pewnie zaraz polityczną gębę, a mi chodzi ogólnie o coś z deczka innego. Może jesteśmy zbyt niemili dla siebie nawzajem a zbyt mili dla pozostałych - tak to widzę.\nPs. Ostatnio co wręcz mnie już mało szokuje, potrafimy nawet tłumaczyć innych, że jak nam dogryzają, kpią czy delikatnie szkalują choćby w komedii, serialu etc. (a jest tego też coraz więcej) że to tylko niewinne i normalne żarty. Zachód tak ma i tak miał trzeba nam tylko przyswoić więcej dystansu do siebie.\nPs. (2) w szkołach w których uczę w Anglii też widać niemało kwiatków. Otóż w gablotach językowych (języki obce) o sławnych Niemcach dowiaduje się, że Kopernik(Nikolaus Copernicus) był Niemcem a Marie Curie( Składowska już wsiąkła gdzieś) Francuzką.\nEdytowane 17 września przez Pan Ropuch (wyświetl historię edycji)\n@Pan Ropuch Jestem po kilku kursach negocjacji plus (bardzo) wielu w realu. W negocjacjach trzeba być zawsze miłym, ale dobrze negocjować, a nie odwrotnie. Poza tym warto ustępować w małych sprawach, żeby uzyskać więcej. Pozdrawiam.\n@Marek.zak1 To chyba oczywista oczywistość, myślę, że Brytyjczycy zamknęli to w najlepszej ekspresji słownej business as usual dopóki dopóty pieniądz się zgadza i jest zysk możemy kupczyć wszystkim i jak chcemy.\nNo właśnie. Negocjacje to umiejętność i sztuka, której nasi dyplomaci z politycznego klucza się zwyczajnie nie uczą. Przykładem jest pan Beck, mówiący, ze najważniejszy jest honor, a kilka miesięcy później wiadomo co nastąpiło.\nDzisiaj rocznica 17.09.1939.\nEdytowane 17 września przez Marek.zak1 (wyświetl historię edycji)\n@Pan Ropuch Mikołaj Kopernik pochodził z Prus (Królewskich co prawda, ale co za różnica), Maria Curie, to nawet nazwisko ma francuskie, nie mówiąc już o Chopinie ;)\nNegocjacje to umiejętność i sztuka, której nasi dyplomaci z politycznego klucza się zwyczajnie nie uczą. Przykładem jest pan Beck, mówiący, ze najważniejszy jest honor, a kilka miesięcy później wiadomo co nastąpiło.\nPrawda, ale akurat z III Rzeszą nie wiem czy byśmy się dogadali. Co to za negocjacje, jak ktoś wychodzi z pozycji żądania fragmentu twojego kraju?\n@Marek.zak1 Tutaj już bym raczej uważał, historycznie można próbować ten model rozciągnąć na zbyt wiele podjętych decyzji i dowodzić ich nieroztropności. Sam chyba popełniłeś prozę jak mnie pamięć nie myli o III rzeszy, która przetrwała (historia alternatywna) i ma się dobrze. Gdybyśmy uprawiali taką gdybologię równie dobrze musielibyśmy przyjąć i wariant, że to Niemcy dzisiaj graniczyłyby z Rosją a nie Polska. Zbyt łatwo jest wydać osąd i porównać nas do kogoś, a ten ktoś przecież ot choćby geograficznie nigdy nie był i nie będzie w takim jakże specyficznym położeniu.\nPiłsudski powtarzał, że Polska ma wejść do wojny jako ostatnia, a co było? Zachód zrobił wszystko, żeby Hitlera skierować na wschód. Trzeba było negocjować, zwlekać, a z historii wiemy, że jedno jest najgorsze, sojusz Rosji i Niemiec. Jakich fragmentów Polski żądał Hitler? Pomysł eksterytorialnej autostrady do Prus Wschodnich był polskim pomysłem z lat 20tych. Gdańsk nie był częścią Polski. Pogrywki z Czechosłowacją i Zaolziem też nam nie pomogły. Jakoś Mannerheimowi udało się obronić Finlandię.\n@Marek.zak1 (...)Jednocześnie koncepcja niemiecko-polskiego sojuszu była w Niemczech bardzo niepopularna, z kolei Hitler w prywatnej rozmowie z naczelnym dowódcą wojsk niemieckich Brauchitschem odbytej 25 marca 1939 przyznał, że ma to być (proponowane porozumienie z Polską) jedynie sojusz taktyczny w celu ochrony tyłów Niemiec podczas planowanego w pierwszej kolejności ataku na Francję, w dalszej kolejności Hitler planował rozgromić Polskę, przyłączyć do III Rzeszy ziemie po prostą linię między wschodnią granicą Prus Wschodnich a wschodnią granicą Górnego Śląska, a także utworzyć państwo ukraińskie z granicą wysuniętą maksymalnie na zachód.\n-Wikipedia, za Leszek Moczulski, Wojna Polska 1939, 2009 r., s. 421\nCzy Polska wkroczyłaby na ziemie niemieckie w wypadku ataku na Francję? Co zrobiłoby w odpowiedzi ZSRR? Nie wiemy i nigdy się nie dowiemy.\n49 minut temu, Marek.zak1 napisał:\nJakoś Mannerheimowi udało się obronić Finlandię.\nCzy była to zasługa jego wybitnej dyplomacji i grania na czas? Nie. Postąpił dokładnie tak jak rząd polski- odrzucił wrogie warunki. W jego przypadku zaważył teren, nieprzygotowanie wojsk armii czerwonej, pogoda, oraz oczywiście mobilizacja armii fińskiej.\nZbyt łatwo jest wydać osąd i porównać nas do kogoś, a ten ktoś przecież ot choćby geograficznie nigdy nie był i nie będzie w takim jakże specyficznym położeniu.\nOt, nasze przekleństwo i błogosławieństwo.\nEdytowane 17 września przez dmnkgl (wyświetl historię edycji)\n@dmnkgl Hej Niku,\nnie znałem tej sprawy i pewnie wielu Polaków także nic o tym nie wie. Twój świetny wierszowany manifest mógłby mieć wielką moc sprawczą w akcji przeniesienia zbiorôw w inne, równie godne miejsce. Na oficjalne apele, czy kanały dyplomatyczne, raczej bym nie liczył. Prędzej na odruch ludzi dobrej woli. Wiersz odpowiednio rozpropagowany, byłby dobrym ambasadorem idei, zarówno wśród Polonii, jak i w kraju. Ten szlachetny kawałek polskości nie zasługuje na poniewierkę. Brawo za podjęcie tematu.\nNa oficjalne apele, czy kanały dyplomatyczne, raczej bym nie liczył.\nNiestety one już w dużej mierze się odbyły i nic pomimo początkowych zapewnień nie wskórały.\nCo do rozpropagowania... jestem tylko szaraczkiem i największy zasięg organiczny mam na tym forum, więc jeśli ktoś to czyta i może coś zrobić to byłoby super :) Uważam, że cała sprawa jest zbyt wąsko nagłaśniana, a zdecydowanie na to zasługuje.\n@dmnkgl Poinformuj Nas jak możesz tutaj pod ty Twoim wierszem, jak historia tego muzeum się zakończy. Jeszcze raz ważny wiersz na ważny temat.


Radio Białystok | Gość | Witold Bańka - minister sportu\n9.10.2018, 08:30, akt. 08:54\n"Na województwo podlaskie dotychczas w latach 2016-2018 popłynęło około 70 mln zł i dzięki temu zostało zmodernizowanych, bądź też wybudowanych od nowa około 160 obiektów sportowych" - mówi minister.\nWitold Bańka, źródło: www.msit.gov.pl\nZ Witoldem Bańką rozmawia Adam Dąbrowski\nHale sportowe, boiska przyszkolne otwarte dla wszystkich mieszkańców i inne miejsca aktywności - ministerstwo sportu w ramach programu Sportowa Polska deklaruje dofinansowanie każdego pożytecznego pomysłu samorządów. Ostatnio dzięki finansowej pomocy resortu, hali sportowej w Wysokiem Mazowieckiem przywrócono stan sprzed 20 lat, kiedy powstawała. Z ministrem Witoldem Bańką rozmawia Adam Dąbrowski.\nAdam Dąbrowski: Panie ministrze, jest tyle tych programów, które ministerstwo uruchomiło, że w Wysokiem Mazowieckiem wiedzą, że dostali pieniądze z ministerstwa, wiedzą na co, ale nawet nie wiedzą z jakich programów.\nWitold Bańka: To jest tak, że rząd Prawa i Sprawiedliwości stawia ogromny akcent na rozwój infrastruktury sportowej. My w tym roku tylko przeznaczyliśmy ponad 516 mln zł w skali całego kraju na dofinansowanie infrastruktury sportowej.\nPodsumowując można powiedzieć, że na województwo podlaskie dotychczas w latach 2016-2018 popłynęło około 70 mln zł i dzięki temu zostało zmodernizowanych, bądź też wybudowanych od nowa około 160 obiektów sportowych, w tym 76 otwartych stref aktywności.\nMy jesteśmy otwarci na dofinansowanie tejże infrastruktury sportowej, z takich najważniejszych inwestycji to: Suwałki - dofinansowanie hali, czy Jagiellonia Białystok - centrum piłkarskie. Jeśli chodzi o Białystok to 12,5 mln w latach 2016-2018 dofinansowaliśmy różnego rodzaju obiektów sportowych - tam była modernizacja pływalni, ośrodka lekkoatletycznego, modernizacja sal przy szkołach, więc to są naprawdę duże projekty i rząd chce tutaj dofinansowywać i dofinansowuje infrastrukturę sportową.\nO tych tak zwanych OSAch już pan powiedział, jest także Sportowa Polska, ile w sumie tych programów jest, które dotujecie?\nSportowa Polska, Otwarte Strefy Aktywności, to także program lekkoatletyczny dedykowany tylko obiektom o charakterze lekkoatletycznym i program strategiczny zawierający w sobie te większe inwestycje, o charakterze ponadlokalnym, strategiczne można powiedzieć z punktu widzenia sportowego. To jeśli chodzi infrastrukturę sportową, natomiast nie zapominajmy także o takich programach SKS, jak Klub czyli program upowszechniania sportu - też kilka milionów złotych.\nTo te programy miękkie.\nTak, to są programy, których zadaniem jest właśnie aktywizacja dzieci, młodzieży, osób dorosłych. To też jest jedno z naszych zadań - resortu sportu i turystyki. Są wielkie projekty, bo program SKS, czy program Klub, to jest w tym roku 54 mln zł na SKS, 42 mln na Klub, więc można powiedzieć, że to jest około 100 milionów złotych na upowszechnianie sportu z dwóch głównych programów na teren całej Polski. Tutaj też z SKS-ów i z programu Klub korzystają kluby i szkolne kluby sportowe, także z województwa podlaskiego, co cieszy.\nWracając jeszcze do tych programów infrastrukturalnych - są też takie, dzięki którym po raz pierwszy w gminach powstają pierwsze hale sportowe.\nTak, to jest jeden z naszych priorytetów w ramach Sportowej Polski, także program szkolny tak zwany, czyli dofinansowujemy sale gimnastyczne pełnowymiarowe i tutaj jest też pierwszeństwo takich gmin, które takich sal nie mają. Mogą się starać o dofinansowanie, te uboższe nawet do 70% i też takie obiekty były przez nas dofinansowane i na pewno będą.\nW gminie Łomża w Jarnutach taka sala ma powstać.\nMy chcemy przekazywać te środki szczególnie w takie miejsca, w których jest zapotrzebowanie, gdzie lokalna społeczność takich obiektów potrzebuje - dzieci, młodzież i osoby starsze też.\nPriorytet też mają takie inwestycje, które mają za zadanie służyć lokalnej społeczności, nie tylko sportowi wyczynowemu, ale przede wszystkim dzieciom, młodzieży, lokalnej społeczności, więc wszelkiego rodzaju sale gimnastyczne, czy boiska o charakterze wielofunkcyjnym, o charakterze otwartym mają u nas pierwszeństwo w uzyskaniu dofinansowania.\nJak przeglądałem założenia tego programu - tam rzeczywiście są różne obiekty, ale ścieżek rowerowych na przykład ministerstwo sportu nie dofinansowuje.\nJesteśmy też otwarci na nowe, o tym też pan premier Mateusz Morawiecki mówi - na dofinansowanie, być może w przyszłym roku będzie też program specjalny dofinansowania o charakterze takim bardziej turystycznym, można powiedzieć takiej turystyki też społecznej, w którym też uwzględnimy tak zwane ścieżki rowerowe.\nTutaj nie do końca się z panem pozwolę zgodzić, bo my w ramach departamentu turystyki mamy taki program dofinansowania imprez, może nie tyle imprez, co inwestycji o charakterze turystycznym i tam też dofinansowaliśmy modernizację szlaków turystycznych, w których też pewien element był ścieżek, ale szlaków turystycznych, więc jestem również otwarty na ścieżki.\nA poza tym na ścieżkach bardziej zależy samorządom, ponieważ mają dodatkowe punkty za to budując ulice.\nTo jest też tak, że to są bardziej inwestycje charakterze infrastrukturalnym, typowo infrastrukturalnym, turystycznym ale infrastrukturalnym, więc tutaj też jest z innych programów, z innych części budżetowych możliwość też uzyskania wsparcia finansowego, jeśli chodzi o takie inwestycje.\nA panu osobiście, jaki rodzaj sportu jest najbliższy, jeżeli miałby pan uprawiać, a nie oglądać.\nTo nie jest żadna tajemnica, jako były lekkoatleta nie powiem nic innego, jak królowa sportu, bo na tej się wychowałem, ale zaczynałem od piłki nożnej, jak każdy młody chłopak. Lekkoatletyka jest to fundamentem do uprawiania różnych innych dyscyplin sportu i też dzisiaj możemy śmiało to powiedzieć, że to jest taka nasza najbardziej medalodajna dyscyplina sportu.\nCzyli na dotacje stadionów na przykład lekkoatletycznych samorządy mają duże szanse?\nTak, oczywiście jest specjalny program lekkoatletycznych, który uwzględnia to zapotrzebowanie i te obiekty my chcemy wspierać, bo wielkim plusem tych obiektów jest to, że one są otwarte, że służą nie tylko sportowcom uprawiającym lekkoatletykę, ale także mieszkańcom, dzieciom, młodzieży - czy na lekcji wychowania fizycznego czy na zajęciach dodatkowych sportowych, więc bardzo chętnie dofinansowujemy.\nO tym elemencie turystyki, dotacji mówił pan już, czy jakiś inny program jest przygotowany, na który samorządy mogły być się nastawić, żeby móc czerpać z waszej kasy?\nTo jest tak, że infrastruktura sportowa, ta Sportowa Polska. Specjalnie powstał jeden duży program, żeby uprościć te kwestie ubiegania się o te środki i tutaj chcemy szczególnie wzmacniać budżet na przyszły rok, żeby samorządy mogły z tych środków też korzystać.\nNa pewno musimy obudzić regionalne struktury, musi być coraz więcej aktywnych członków, abyśmy z nową siłą ruszyli w te wybory prezydenckie - mówi Krzysztof Truskolaski.\nautor książki "Niemy Niemen"\n- Zacząłem szukać potomków bohaterów książki "Nad Niemnem" i znalazłem - mówi Robert Pawłowski.\nProf. Sławomir Presnarowicz\n22 stycznia 1863 r. wybuchło powstanie styczniowe, narodowy zryw skierowany przeciwko jednemu z zaborców - Cesarstwu Rosyjskiemu. Trwało aż do jesieni 1864 r.\nwokalista i gitarzysta zespołu Starsabout\n"Jesteśmy bardzo wdzięczni, że tu jesteśmy, to jest niesamowita rzecz. Zobaczyliśmy, że bardzo fajne, inne kapele się zgłaszają, to pomyśleliśmy sobie, że pewnie, też chcemy być wśród nich. Niebieski Mikrofon jest naprawdę świetną inicjatywą" - mówi Piotr Trypus z zespołu Starsabout.\nkierowca i pilot rajdowy\n- Na starcie rajdu założyliśmy, że jeśli zajmiemy miejsce w najlepszej dwudziestce Rajdu Dakar, to uznamy to za sukces. Byliśmy na 18. miejscu.\nprof. Adam Bartnicki [wideo]\n- Władimir Putin, który zaanektował Krym, który doprowadził do wojny na Ukrainie, który doprowadził do zestrzelenia samolotu linii malezyjskich, który destabilizował Europę, został dopuszczony do grona państw na zasadzie równości. To jest straszne.\nkierownik Kliniki Chorób Zakaźnych i Hepatologii USK w Białymstoku


W klasach I-III nauczyciele czytali dzieciom bajki po angielsku. Pojawiły się też elementy języka hiszpańskiego, co nasi mali uczniowie przyjęli z wielkim entuzjazmem. ¡Muchas gracias, amigos!\nW klasach IV-VI lekcje języka angielskiego miały w tym dniu formę quizu. Okazało się, że nasi uczniowie świetnie znają stolice różnych państw oraz rozpoznają miejsca charakterystyczne dla danego kraju. Doskonale wiedzą też, jak należy przywitać się nie tylko po angielsku, ale i w języku czeskim, francuskim, greckim, a nawet arabskim!


Jennings Franciskovic w PGE Skrze Bełchatów! To pierwszy Amerykanin w klubie | Belsport\nJesteś w: Strona Główna | PGE Skra Bełchatów | Jennings Franciskovic w PGE Skrze Bełchatów! To pierwszy Amerykanin w klubie\nJennings Franciskovic w PGE Skrze Bełchatów! To pierwszy Amerykanin w klubie\nJennings Franciskovic został nowym rozgrywającym PGE Skry. 25-letni Amerykanin jest pierwszym siatkarzem z tego kraju, który zagra w bełchatowskim klubie.\nFranciskovic urodził się 10 marca 1995 w Chicago i mierzy 189 cm wzrostu. Dorastał w Kalifornii, gdzie stawiał też swoje pierwsze siatkarskie kroki. Po ukończeniu wieku juniorskiego, grał w uniwersyteckiej lidze NCAA w barwach Uniwersytetu Hawajskiego (wywalczył z zespołem brązowy medal). Prezentował się na tyle dobrze, że został dostrzeżony przez włodarzy włoskiej Modeny, a ostatni rok spędził w zespole BluVolley Verona. Nowy rozgrywający PGE Skry ma za sobą również występy w młodzieżowych reprezentacjach Stanów Zjednoczonych.\n- Transfer do PGE Skry to wielka rzecz w mojej karierze. Jestem bardzo podekscytowany, że będę mógł grać w kolejnej wielkiej europejskiej drużynie i przede wszystkim w tak poukładanym klubie. Jestem typem gracza, który lubi wygrywać, bez względu na to czy gram. Najważniejsze, by drużyna osiągała duże rezultaty i to się dla mnie liczy. Staram się doceniać każdy moment spędzony na boisku. Słyszałem o historii PGE Skry i wiem, że jest bardzo bogata w sukcesy, więc cieszę się, że będę mógł reprezentować jej barwy w przyszłym sezonie - mówi Jennings Franciskovic.\n@j10nings jest pierwszym Amerykaninem w #TeamSkra ???????????? See you in Bełchatów ???? #TeamSkra #USA #Amerykanin #transfer #seeyou #yellowblackfamily\nA post shared by PGE Skra Bełchato?w (@pgeskra) onJun 12, 2020 at 8:46am PDT\n- Na ten transfer patrzyliśmy pod nieco szerszym kątem, bo to zawodnik, który może wnieść równie dużo do rywalizacji o miejsce pierwszego rozgrywającego z Grzegorzem Łomaczem, ale ma inne predyspozycje, niż Grzesiek i może być bardzo przydatny nie tylko przy podwójnej zmianie. Jest już na tyle ograny w lidze włoskiej, że nie musi stanowić tylko uzupełnienia składu - mówi Konrad Piechocki, prezes KPS Skra Bełchatów S.A.\n- Jennings to rozgrywający, który dysponuje bardzo dobrym odbiciem do tyłu, świetną zagrywką z wyskoku oraz blokiem. Przede wszystkim jest zawodnikiem o innej charakterystyce, niż Grzegorz i to duży atut dla naszej drużyny. Dzięki temu nasz zespół będzie różnorodny i rozgrywający będą się świetnie uzupełniać. Jennings to bardzo istotny zawodnik, który pomoże nam w naszej kampanii ligowej w przyszłym sezonie - ocenia Michał Mieszko Gogol, trener PGE Skry Bełchatów.\nFranciskovic wkrótce ma przylecieć do Polski i rozpocząć przygotowania z zespołem PGE Skry do nowego sezonu PlusLigi.\nJednocześnie klub poinformował również o odejściu Piotra Orczyka. O odejściu tego siatkarza już pisaliśmy.\nArtykuł dodał: info i foto: PGE Skra Bełchatów


bielsko.info: Po rozbiórce w elektrociepłowni: były kominy, jest... lipa - Bielsko-Biała\nSymbolicznym sadzeniem lipy na terenie zakładu zakończyła się pod koniec czerwca rozbiórka wyłączonej z użytkowania części Elektrociepłowni w Bielsku-Białej, przy ul. Tuwima 2.\nPo rozbiórce w elektrociepłowni: były kominy, jest... lipa · fot. MROZEK A.S.\nWyburzenie obejmowało 32 budynki i budowle, między innymi: komin H-160 m, komin H-120 m, chłodnię kominową, elektrofiltry, budynek główny maszynowni, budynek główny kotłowni i pozostałe. Kontrakt obejmował również wykonanie prac porządkowych terenu po robotach rozbiórkowych oraz niwelacyjnych wraz z obsianiem trawą. Roboty trwały łącznie 2 lata.\nCzeski Wykonawca - firma MROZEK a.s. poddał recyklingowi i zutylizował łącznie około 30 000 t odpadów, w tym szkodliwego azbestu. Niebezpieczne prace rozbiórkowe przeprowadził bez żadnego wypadku, z poszanowaniem otaczającego teren drzewostanu. Drzewa usunięte z konieczności - zastąpią nowe nasadzenia. Teren po nieczynnym zakładzie już zazielenił się trawą, a do połowy 2022 zostanie obsadzony około dwustoma sztukami drzew oraz krzewów i upiększy okolicę.\nWykonawca swój wkład w ochronę środowiska zasymbolizował nasadzeniem okazałej lipy, która jest też czeskim symbolem narodowym a symbolizuje bezpieczeństwo i harmonię, w podziękowaniu spółce TAURON za współpracę, a okolicznym mieszkańcom za wyrozumiałość i cierpliwość w czasie prowadzonych prac budowlanych.\nwczoraj, 12:10 29