NANGA Burak czerwony w proszku 100 g - Biorganic24\n» NANGA Burak czerwony w proszku 100 g\nUrodowe superfoods prosto z Polski\nBurak czerwony Beta vulgaris to nasze lokalne superfoods, uprawiane na żyznych glebach Europy. Korzeń buraka swoją charakterystyczną, bordową barwę zawdzięcza barwnikowi o nazwie betanina. Jest to również antyoksydant, który zmiata wolne rodniki niszczące nasze zdrowie i młodość.\nBurak poprawia trawienie, perystaltykę jelit, pomaga radzić sobie z zaparciami.\nproszek z buraka doskonale sprawdza się jako barwnik do ciast i deserów, a także jako prozdrowotny dodatek do koktajli warzywnych, owocowych smoothie, owsianek i jogurtów.\nsprawdza się jako słodzik o niskim indeksie glikemicznym.\nze względu na barwę używany jest do hennowania włosów, aby nadać im bardziej czerwone i wiśniowe tony.\nzrób swoją własną szminkę i róż do policzków na bazie buraka! Naturalna kompozycja z olejów, wosków i buraczanego proszku stanie się Twoim uniwersalnym kosmetykiem do makijażu.\nWartość odżywcza 20g proszku:\nKwas foliowy: 109 mcg (27% RDA)\nSkład: 100% sproszkowanego korzenia suszonego buraka czerwonego\nNie wiesz, gdzie kupić sproszkowanego buraka i inne dodatki do hennowania? Sprawdź naszą ofertę!\nNANGA Urzet barwierski Isatis tinctoria - ziele cięte 50 g DATA WAŻNOŚCI 31/10/22\nNANGA Soda oczyszczona 1 kg


Cameo Light FLAT PRO SPOTIX 4 - 4 x 30 W COB LED, reflektor sceniczny LED - Megascena.pl\nCameo Light FLAT PRO SPOTIX 4 - 4 x 30 W COB LED, reflektor sceniczny LED\nNr katalogowy: CLFLATPROSP4\nUrządzenia Cameo Flat Pro Spotix to kompaktowe, płaskie reflektory LED z mieszanką kolorów RGB, przeznaczone do profesjonalnych zastosowań. Trwałe diody LED COB o mocy 30 W tworzą płynne kombinacje kolorów o kącie wiązki światła 30°. Kontrola na poziomie pojedynczych pikseli w ramach efektów mapowania pikseli daje efektowne, spektakularne oświetlenie.\nSterowanie reflektorami Cameo Spotix odbywa się w 6 różnych trybach DMX. Pracują one także jako urządzenia\nstandalone z różnymi funkcjami, jako urządzenia Master lub Slave, a dzięki zintegrowanemu mikrofonowi możliwe\njest również sterowanie poprzez zewnętrzne źródła dźwięku. Wyświetlacz z podświetleniem i cztery przyciski\nobsługi umożliwiają łatwą, intuicyjną obsługę.\nkąt wiązki światła 30°\nkontrola na poziomie pikseli\nregulowany pałąk montażowy/stelażowy w zestawie\nwejście i wyjście Neutrik PowerCON\nwejście i wyjście DMX 3- i 5-stykowe\nnapięcie robocze 100–240 V AC, 50–60 Hz\n30 W 3-in-1 COB\nmęskie, 3-stykowe, XLR\nmęskie, 5-stykowe, XLR\nżeńskie, 3-stykowe, XLR\nżeńskie, 5-stykowe, XLR\nprogramy kontroli na poziomie pikseli\n110–240 V AC/50–60 Hz\nNatężenie oświetlenia (w odległości 1 m)\nF2 AL/250 V (5 x 20 mm)\n< 85% bez kondensacji\nmetal, odlew ciśnieniowy\nFlash LED PAR 64 18X10W RGBW 4W1 IP65\nCameo Light FLAT PRO 7 SPOT - Compact, flat 7 x 15 Watt Quad LED PAR spot, reflektor sceniczny LED


Roces Mazoom Różowo Niebieskie 550064 01 – Grapil\nRoces Mazoom Różowo Niebieskie 550064 01\nSKU: 3a434d1edb66 Kategorie: Roces, Rolki Tagi: 25 5 cm jaki to rozmiar buta, buty jazz, buty szyte na miarę kraków, buty taneczne ślubne, pg9opole, wkładka 19 cm jaki to rozmiar\nWrotki Roces Mazoom różowo niebieskie 550064 01 Wrotki damskie firmy Roces, wykonane z najwyższej jakości materiałów. Obcas oraz szyna wrotek damskich wykonane zostały z nylonu. But wykonany jest z ekologicznej skóry. Wrotki wyposażone w sznurówki, które gwarantują stabilizacje. Kółka na płozie PU na łożyskach ABEC-5, wykonane z poliuretanu. Z przodu wrotek znajduje się hamulec. Dane techniczne:·skorupa: tworzywo sztucznego·łożysko: ABEC-5·kółka: PU, 54x 32 mm·twardość kół: 85A Waga: 2.5 kg\nwww.eobuwie, modne naszyjniki 2021, nike kupony, inpost naklejka, buty jezdzieckie oficerki, adidas shoes, salomon amphib bold, 25, klapki białe z łańcuchem, odzież premium hurt, indigo red carpet, sklep suzana, zawyżona rozmiarówka


Mezoterapia aleksandrów łódzki - Kliniczne Centrum Medyczne Aleksandrów Łódzki\nPoprawa wyglądu, napięcia i kondycji skóry oraz wygładzenie drobnych zmarszczek to bardzo ważne cele znacznej części zabiegów medycyny estetycznej.\nStarzeniu się skóry nie można całkowicie zapobiec, ale istnieją skuteczne metody, które mogę ten proces znacznie opóźnić i pozwolić nam jak najdłużej cieszyć się młodym wyglądem.\nZabiegi mezoterapii polecane są przede wszystkim osobom w wieku 30-60 lat, które chcą odmłodzić swoją twarz lub inne okolice ciała, zredukować objawy starzenia się i poprawić stan oraz kondycję skóry.\nZabiegi mezoterapii wskazane są w szczególności wtedy, gdy problemem jest zmęczona, wiotka, pozbawiona elastyczności i napięcia skóra. Dużą korzyć odniosą z nich osoby skarżące się na zmiany potrądzikowe, przebarwienia, worki lub zasinienia pod oczami, obwisłą skórę, teleangiektezje (pajączki naczyniowe), uszkodzenia posłoneczne lub nadmierne rogowacenie naskórka.\nZabiegi mezoterapii skóry są szczególnie wskazane u osób narażonych na negatywny wpływ takich czynników, jak: zanieczyszczone powietrze, palenie tytoniu (czynne lub bierne), alkohol, niewłaściwa dieta, stres, mała ilość snu czy nadmierna ekspozycja na światło słoneczne.\nPo serii zabiegów mezoterapii widoczna jest wyraźna poprawa gęstości skóry, jej rozjaśnienie i odmłodzenie. Wykonanie serii zabiegów igłowej skutkuje nie tylko poprawą strukturalną, ale i funkcjonalną skóry. Jej rezultatem jest m.in. pogrubienie naskórka oraz poprawa jego funkcji.


Cerkiewki, kościółki i......\nJeśli małe nóżki i oczy zmęczą się odwiedzaniem rozlicznych na tych ziemiach zabytków sakralnych – uroczych, pamiętających minione lata cerkiewek i kościółków – można zabrać pociechy do Centrum Kultury Ekumenicznej – muzeum miniatur sakralnych w Myczkowcach koło Soliny na Podkarpaciu.\nNa niewielkim obszarze zgromadzone są świątynie (katolickie, greckokatolickie, prawosławne) nie tylko z terenu Podkarpacia, ale i z krajów ościennych – Ukrainy i Słowacji. Są też miniatury obiektów, które … już nie istnieją. Pod gołym niebem ustawionych jest w sumie 140 makiet w skali 1: 25. Tak naprawdę można chodzić długo, przyglądając się architektonicznym detalom. Z dziećmi pewnie ta „podróż” przebiegnie szybciej, ale gwarantowane, że zainteresują się drewnianymi obiektami. Dodatkową atrakcją jest wydobywająca się dyskretnie z małych głośników muzyka sakralna, dopasowana do zwiedzanych obiektów. Można zasłuchać się, siedząc na ławeczce, w cerkiewnych śpiewach…\nTuż obok, na terenie tego samego Ośrodka, znalazły swe miejsce lamy, daniele, kozy, konie, liczne ptaki i inne zwierzęta – mini-zoo to bezsprzeczna atrakcja dla każdego malucha.\nI jeszcze, dla osób, dla których ten temat jest ważny – ogród biblijny z biblijną roślinnością, postaciami, cytatami. Tu wstępem jest „cegiełka” o dowolnej wartości. Podobnie jak za parking – przybyli płacą wedle swego uznania.\nA wszystko to mieści się na terenie Ośrodka Rehabilitacyjno – Wypoczynkowego Caritas w Myczkowcach. Warto tam zajrzeć podczas wizyty w Bieszczadach. I koniecznie wybrać się, z wiatrem we włosach, na spacer po myczkowieckiej zaporze.\nOpis atrakcji przysłała Pani Anna Lubowicka.\nCaritas Diecezji Rzeszowskiej Ośrodek Rehabilitacyjno – Wypoczynkowy w Myczkowcach,\nTel. (13) 4618370, 4618510, 4608800, kom. 605 106 755\nZOBACZ TAKŻE:na powietrzuwyjazdyzoo


string(8) "szukanie" Wodny roztwór fioletu gencjanowego - ulotka, skład, dawkowanie i działanie\nWodny roztwór fioletu gencjanowego - skład\nWodny roztwór fioletu gencjanowego - Działanie\nWodny roztwór fioletu gencjanowego - wskazania\nWodny roztwór fioletu gencjanowego - Przeciwwskazania\nWodny roztwór fioletu gencjanowego - ostrzeżenia\nWodny roztwór fioletu gencjanowego - ciąża\nWodny roztwór fioletu gencjanowego - efekty uboczne\nWodny roztwór fioletu gencjanowego - interakcje\nWodny roztwór fioletu gencjanowego - dawkowanie\nWodny roztwór fioletu gencjanowego - uwagi\nFiolet gencjanowy działa bakteriobójczo, przeciwpasożytniczo, przeciwgrzybiczo, ogranicza wydzielanie ropy. Wrażliwe są niektóre bakterie Gram-dodatnie w szczególności Staphylococcus spp. i grzyby - Candida spp. Słabiej działa na bakterie Gram-ujemne. Nie działa na bakterie kwasoodporne, przetrwalniki grzybów i bakterii. Działanie antyseptyczne zwiększa się w środowisku zasadowym w miarę wzrostu pH.\nNadwrażliwość na składniki preparatu. Nie stosować na otwarte rany. Nie stosować na błony śluzowe. Nie stosować w razie głębokich i rozległych uszkodzeń skóry, wymagających doraźnej pomocy chirurgicznej.\nNie stosować w razie głębokich i rozległych uszkodzeń skóry, wymagających doraźnej pomocy chirurgicznej. Unikać kontaktu z oczami.\nStosowanie w okresie ciąży i karmienia piersią wyłącznie na zlecenie lekarza (brak danych).\nFiolet gencjanowy traci działanie w zawiesinie bentonitu, z którym wiąże się, tworząc trwały kompleks. Obniżenie pH oraz obecność materii organicznej (ropa, wydzieliny) osłabia działanie preparatu.\nZewnętrznie na skórę. Miejsca chorobowo zmienione smarować wacikiem nasączonym płynem.\nLek barwi skórę i ubrania.


Home > Herbs>Kwiaty>Główna>Duże opakowania>Poziewnik ziele - Galeopsis tetrahit 50g\n[name] => Poziewnik ziele - Galeopsis tetrahit 50g\nWe współczesnym ziołolecznictwie ziele poziewnika głównie z powodu dużej zawartości rozpuszczalnej krzemionki znajduje zastosowanie jako środek pomocniczy w leczeniu gruźlicy i bliznowaceniu ognisk chorobowych w płucach. Również w miażdżycy naczyń krwionośnych, kamicy nerkowej i w stanach zapalnych przewodu pokarmowego. Także dla osób starszych i rekonwalescentów dla uzupełnienia mikroelementów. W połączeniu z innymi surowcami podobnie działającymi bywa stosowane ziele poziewnika jako lek moczopędny oraz jako środek wykrztuśny i łagodzący kaszel.\nOdwar : 2 łyżki ziela zalać na noc 2 szklankami wody letniej. Rano ogrzać do wrzenia i gotować powoli pod przykryciem 10 min. Odstawić na 10 min i przecedzić. Pić 1/3-1/2 szklanki 2-3 razy dziennie 1 godz. po posiłkach, jako środek poprawiający przemianę materii, mineralizujący, przeciwzapalny i wykrztuśny.\nOdwary z ziela poziewnika zawierające rozpuszczalną krzemionkę wywierają korzystny wpływ na cały organizm. Jest ona wchłaniana w przewodzie pokarmowym, skąd przedostaje się do tkanek i organów. Uzupełnia ubytki w miejscach uszkodzonych, jak rany, blizny, ubytki skórne i ogniska gruźlicze. W moczu spełnia rolę koloidu ochronnego.\n[link_rewrite] => poziewnik-ziele-galeopsis-tetrahit-50g\n[date_add] => 2014-05-22 12:37:28\n[date_upd] => 2019-06-07 15:19:47


E-kursy językowe dla dzieci - Zatonski Development\nCoraz młodsze dzieci, spędzają mnóstwo czasu przed komputerem, dla niektórych to po prostu najlepsza – najfajniejsza metoda spędzania wolnego czasu, dla innych, to przywilej za dobre zachowanie, czy wyniki w nauce. Tak czy inaczej, nie za bardzo do się teraz wychować dziecko bez obecności w jego życiu komputera i Internetu.\nKurs języka angielskiego Katowice nauczy nas języka obcego\nAle czas spędzony przy komputerze nie musi być czasem straconym lub nieprzynoszących korzyści. Tak jak od wielu lat istnieją serwisy internetowe, poświęcone nauce przez zabawę dla najmłodszych, tak od jakiegoś czasu możemy znaleźć w internecie kurs języka angielskiego Katowice dla dzieci.\nNa stronach tych, pod pełnym nadzorem rodziców i po rejestracji, nasze pociechy mogą brać udział w zabawach z wirtualnymi przyjaciółmi, uczyć się piosenek, słówek, czy zwyczajów oraz słuchać bajek i brać interaktywny udział w ich powstawaniu, a to wszystko w języku angielskim, przy pełnej kontroli wypuszczanych programów przez doskonale wykształconą kadrę pedagogów i filologów. Jest to taka domowa szkoła językowa. Dodatkowo systemy te pozwalają, jako że dostępne są po rejestracji, język angielski dla dzieci jest zindywidualizowany, poprzez dostosowanie kolejnych zabaw-lekcji do poziomu edukacji i przyswajania wiedzy przez dziecko. W ten sposób w swoim wolnym czasie, dziecko przyswaja wiedzę, momentami zupełnie nieświadomie, przy równoczesnej frajdzie z tego, że rodzice pozwalają mu spędzić część dnia przed komputerem. Taki wirtualny kurs języka angielskiego, to też okazja dla rodziców, którzy biorąc udział razem z dzieckiem w grach, czy zabawach na ekranie monitora, mogą pomóc dziecku w momencie, kiedy zobaczą, w jakim aspekcie poznawania języka dziecko napotyka problem, a przy okazji spędzą z dzieckiem czas, na wspólnej aktywności oraz odkrywaniu tego, do czego nasze dziecko ma predyspozycje. Uzupełniając takie kursy dodatkowymi materiałami, takimi jak książki do nauki języka dla maluchów, możemy pomóc naszemu dziecku w jego rozwoju, jak i zagwarantować mu w przyszłości podstawy, gdy rozpocznie już poważną edukację w kierunku nauki języka.


PÓJŚCIE W IMIENIU PAŃSKIM\nZłoty Tekst: "Błogosławiony, który idzie w imieniu Pańskim” (Mat. 21:9).\nW ostatniej naszej lekcji Jezus i Jego uczniowie, jako też inni podróżnicy podróżowali do Jeruzalem na obchodzenie Święta Przejścia. Po ominięciu Jerycha, Jezus powiedział im przypowieść o talentach; w piątek wieczorem przybyli do Betanii, do miejsca zamieszkania Łazarza, Marty i Marii, dokładnie na tydzień przed Jego ukrzyżowaniem. Podczas sabatu Jezus odpoczął ze swymi przyjaciółmi, wziął wspólny udział w uczcie, która była przygotowana tego wieczoru dla Niego; tam otrzymał namaszczenie kosztowną maścią od Marii, a następnego poranka, pierwszego dnia w tygodniu, udał się w dalszą podróż do Jeruzalem. I chociaż przez cały tydzień zamieszkiwał w Betanii, każdego dnia chodził rano do miasta i powracał wieczorem. Betania znajdowała się około dwie mile odległości od świątyni. I tu się nasza lekcja rozpoczyna.\nZ Panem była znaczna liczba ludzi, którzy w Jego towarzystwie przybyli do Jeruzalem, podczas gdy inni przybyli z Jeruzalem do Betanii, by Jego zobaczyć, gdy słyszeli, że Prorok z Nazaretu znajdował się w domu Łazarza, którego wzbudził od umarłych. Gdy ta rzesza przybyła do Betfage, małej wioski położonej na Górze Oliwnej, Jezus zatrzymał się tam i wysłał dwóch Swoich uczniów do innej pobliskiej wioski, by przywiedli oślicę i oślę do Niego. Właściciel tych zwierząt mógł być zaznajomiony z Jezusem i jeżeli znał Pana, to zapewne był zaznajomiony z Jego uczniami. W każdym razie życzeniom naszego Pana zadośćuczyniono, gdyż Marek mówi, według poprawnego tłumaczenia, że oni przyrzekli właścicielowi, że Jezus miał oddać mu oślę z powrotem. Widocznie naszego Pana zwyczajem nie było jeździć, i chociaż on odbywał w każdy poranek i wieczór dalsze podróże w czasie całego tygodnia, to było jedyne wydarzenie Jego podróży, o której my wiemy. I w tym wypadku podróż ta nie świadczyła bynajmniej o Jego zmęczeniu. On w tym czasie miał przedstawić samego siebie ludowi według zwyczaju ich królów, którzy w przeszłości, jak jest powiedziano, że przy inauguracji triumfalnie wjeżdżali na białych osłach do miasta stołecznego.\nCEL I ZNACZENIE TEGO WJAZDU\nPewien wybitny pisarz, opisując tę lekcję, przedstawia ta wydarzenie w bardzo złym świetle, co do kierunku i programu naszego Pana, mówiąc: "Jezus przez trzy dni czynił ostateczne zabiegi, by wyperswadować żydowskiemu narodowi, by Go przyjęli jako Mesjasza, a przez to samo zachowali samych siebie od zniszczenia i stali się wielką potęgą w zaprowadzeniu Królestwa Niebieskiego między ludźmi. On używał każdego możliwego środka, wielorakich rozmaitych sposobów, by dopiąć Swego celu. On przedstawił samego siebie jako król dla nich. On okazał Swój królewski autorytet przez oczyszczenie świątyni, dom Jego Ojca. On dokonywał królewskich czynów, mocy i miłosierdzia w uzdrawianiu chorych. On argumentował, On rozprawiał, On bronił, On nauczał, On odpowiadał na zarzuty, On odgrażał, ostrzegał”. Powyższe przeczy faktom, które stwierdzają, że Pan nasz unikał podburzenia ludzi, aby oni przemocą nie "porwali go, aby go uczynili królem”. (Jana 6:15.) On pouczał ludzi w przypowieściach i mglistych zdaniach, które obszerniej objaśniał jedynie prywatnie Swym uczniom, mówiąc: "Wam dano wiedzieć tajemnicę królestwa Bożego; ale tym, którzy są obecni, wszystko się podawa w podobieństwach; aby patrząc patrzeli, ale nie widzieli, i słysząc słyszeli, ale nie zrozumieli”. (Mar. 4:11-12.) Na kilka dni przedtem nasz Pan wyraźnie powiedział Swym uczniom, że On sam miał być zupełnie znieważony przez rządców narodu, że miał być ukrzyżowany i znowu powstać dnia trzeciego. Oni przynajmniej mieli częściowo wyrozumienie tej sprawy, ponieważ odradzali mu takich myśli, lecz On im wytłumaczył, że Jego królestwo będzie niebieskie "w odrodzeniu” (Mat. 19:28) czasów, kiedy oni usiądą na dwunastu stolicach, sądząc dwanaście pokoleń Izraela.\nNasz Pan wiedział, że miał być odrzucony i zanim wszedł o miasta, patrząc na nie, zapłakał nad nim, mówiąc: "Oto wam dom wasz pusty zostanie” (Mat. 23:38). To jest widoczne, że On nie miał najmniejszego zamiaru, by zwabić ludzi w celu popieraniu Go ku ustanowieniu królestwa ziemskiego. Możemy wnosić, że On posiadał władzę w obronie własnego stanowiska, lecz Pan jej nie użył. Nawet w czasie, gdy był obwiniany przed Piłatem, gubernator rzymski powiedział, że On nie wstawiał się w Swej obronie. Wszystko to było w harmonii z proroctwem, które oznajmia: "Jako owca przed tymi, którzy Go strzegą, oniemiał i nie otworzył ust Swoich” (Iz. 53:7).\nJezus starał się, by dostać pod Swój wpływ tylko tych żydów, którzy byli "Prawdziwymi Izraelitami”, w których nie było zdrady (Jana 1:47); i On rozumiał plan Ojcowski, że to Jego poselstwo było kierowane pod przewodnictwem opatrznościowym, by przyciągnąć tylko tę klasę – a innych sobie nie życzył, gdyż nie było to wolą Ojca, jak On oznajmił. Prócz tych świętych "prawdziwych Izraelitów”, pozostałość z tego narodu, według Boskiego planu i postanowienia miała odrzucić naszego Pana, ukrzyżować Go, gdyż była zaślepiana z górą przez osiemnaście stuleci. Wszak w czasie Jego Wtórej Obecności ich oczy wyrozumienia zostaną otworzone i oni będą "patrzyć na tego, którego przebodli i płakać będą nad nim płaczem jako nad jednorodzonym, gorzko mówię płakać na nim jako gorzko płaczą nad pierworodnym”. (Zach. 12:10.) W międzyczasie łaska Pańska podczas tego Wieku Ewangelii przejdzie na cały świat, jako jest zamierzono, aby czynić uczniów czystych w sercu, powołać gorliwą klasę z rozmaitych narodów, ludów, pokoleń, języków, w celu wybrania współdziedziców do królestwa niebieskiego. Nie było zamierzonym, aby Pan ustanawiał wtedy ziemskie lub niebieskie królestwo, aż w słusznym Boskim czasie – we Wtórym Swoim Przyjściu.\nDwa proroctwa się łączą w zanotowanym tu oświadczeniu: "Powiedzcie córce Syońskiej, Oto Król twój przyjdzie tobie sprawiedliwy i zbawiciel ubogi i siedzący na ośle, to jest oślęciu źrebiątku oślicy”. (Porównaj Iz. 62:11; Zach. 9:9.) Te proroctwa wypełniły się, gdy Jezus wjechał na oślęciu do Jeruzalem. Żydzi byli obeznani z tym proroctwem i przez długie stulecia wyczekiwali jego spełnienia się odnośnie przyjścia Mesjasza. Według Boskiego programu zachodziła potrzeba, by nasz Pan literalnie, aktualnie dokonał tego, co przepowiedzieli prorocy, tak by Izrael był bez wymówki za Jego odrzucenie; przeto w przyszłości, gdy ich ślepota będzie odwrócona, gdy ich oczy wyrozumienia będą otwarte, wtedy będą patrzeć na Tego, którego przebodli i będą żałować, że Go odrzucili, nie znajdą żadnej wymówki, lecz zrozumieją, że Pan spełnił im, jako Swemu sprzymierzonemu ludowi, wszystkie Swoje obietnice, zatem wina za ich odrzucenie (od łaski) spadała zupełnie na nich; że ich serca nie były we właściwym usposobieniu na przyjęcie Swojego Króla; ponieważ On był cichy i uniżonego serca, podczas gdy oni byli pyszni i chełpliwi; On był czystym i niesamolubnym, podczas gdy oni byli skażeni i zarozumiali i nie nadawali się do królestwa. Jednym słowem, Bóg uczynił dla naturalnego Izraela wszystkie rzeczy, które zamierzył i obiecał, a spełnienie się ich, dowiedzie im, że to była zupełnie ich wina.\nTłum towarzyszący Panu po części pojmował ducha tego wydarzenia i podczas okrzyków "Ho-sanna synowi Dawidowemu” (Mat. 21:9), oto Mesjasz, ludzie ci torowali królewską ścieżkę dla Jego zwierzęcia, niektórzy rozpościerali szaty swoje, inni łamali gałęzie z drzew i słali przed Nim. Było to zwyczajem w pośród wielu ludzi, którzy przez długie stulecia przyjmowali w ten sposób z honorami swych władców. W niektórych krajach zwyczaj ten był zachowywany przez używanie kwiatów, w innych gałązki z drzew, a jeszcze innych szaty były używane dla okazania lojalności i posłuszeństwa dla swych władców. Nie możemy przypuszczać, by ci wszyscy z tego tłumu byli świętymi, chociaż bez wątpienia wielu z nich, oprócz apostołów, byli sympatykami Jezusa. Ta cała manifestacja nie była przygotowana z namowy apostołów, co wskazuje nam fakt, z opowiadań innego ewangelisty, że niektórzy z uczonych faryzeuszów przyszli z pośród tłumu do uczniów i podali im sugestię, aby oni zwrócili uwagę Panu w tej sprawie, wykazując mu na niewłaściwość takiego postępowania.\nSkromność naszego Pana względem siebie jako Mesjasza jest godna uwagi. My wiemy, że przy żadnej okazji On nie przedstawił samego siebie jako Mesjasza. Jego najwyższą pretensją było, że On był Synem Bożym. Taką samą pretensją i tytułem cieszą się wszyscy z Jego prawdziwych uczniów przez cały Wiek Ewangelii, od zesłania Ducha Świętego. Przy każdym wydarzeniu, gdy On był nazywany Mesjaszem, to przez innych ludzi, czemu Pan wcale nie przeczył. Na przykład, przy pierwszej okazji, gdy Jezus zapytał się uczniów: "Kimże mię powiadają być ludzie?” następnie: "A wy kim mię być powiadacie?” gdy Piotr, mówiąc za innych, odpowiedział: "Tyś jest Chrystus (Mesjasz), On Syn Boga żywego”. Jezus okazał swe potwierdzenie następująco: "Błogosławionyś Szymonie – synu Jonaszowy, bo ciało i krew nie objawiły tobie, ale Ojciec mój, który jest w Niebiesiach” (Mat. 16:13-17). W tej chwili właśnie tłum obwieszczał, że On jest synem Dawida, Mesjaszem, On jedynie w cichości to przyjmował, lecz gdy inni zaczęli się oburzać, On odpowiedział, że to wołanie było potrzebne, by się wypełniło proroctwo, które wykazywało, że tak miało się dziać, mówiąc: "Wykrzykaj Córko Jeruzalemska: Oto król twój przyjdzie tobie sprawiedliwy i Zbawiciel ubogi i siedzący na ośle, to jest na oślęciu, źrebiątku oślicy” (Iz. 9:9). Trzeci wypadek, gdzie o Nim jest mowa jako o Mesjaszu, był przed Piłatem, który się Go zapytał: "Tyżeś jest On król żydowski?” (Jana 18:33) On odpowiedział: "Jam się na to narodził i na tom przyszedł na świat, abym świadectwo wydał prawdzie” (Jana 18:37).\n"HOSANNA NA WYSOKOŚCI”\nCzy ta manifestacja, okrzyki i królewskie honory oddawane naszemu Panu nie mają szerszego znaczenia oprócz wydanego świadectwa narodowi żydowskiemu; – czy to było tylko przedstawienie im ich Króla, że mieli Go przyjąć lub odrzucić? W owym czasie one nie miały innego znaczenia, lecz bezpośrednio one są lekcją dla duchowych Izraelitów przy zakończeniu tego wieku, ponieważ wiemy, że za Boskim zrządzeniem historia naturalnego Izraela, od śmierci Jakuba aż do owych wydarzeń, wyobrażała doświadczenie duchowego Izraela – od śmierci Jezusa aż do Jego chwalebnego Wtórego Przyjścia i przedstawienia samego siebie swemu ludowi. Oznajmienia proroków opiewały, że On musiał oddać samego siebie za "obydwa domy Izraela” (Żyd. 3:5-6) – za cielesny dom i za duchowy dom. Tak jak w cielesnym domu znajdowali się prawdziwi i nieprawdziwi Izraelici, tak samo i w duchowym domu obecnego Wieku Ewangelii, "Chrześcijaństwa”, znajdują się prawdziwi i nieprawdziwi Izraelici – ci, którym przekonanie każe wyczekiwać za Mesjaszem i jego królestwem.\nNaturalny Izrael wyczekiwał 1845 lat za przyjściem Pana jako ich Króla, ku ustanowieniu sprawiedliwości na ziemi i użyciu ich jako Swego kanału ku błogosławieniu wszystkich narodów według warunków Abrahamowego Przymierza. Lecz gdy Mesjasz przyszedł, oni nie byli gotowymi na Jego przyjęcie i nie odpowiednimi na Jego współpracowników – oprócz kilku rzeczywistych Izraelitów, których On wybrał z tego narodu i ustanowił zawiązek nowego narodu. Gdy żydowski naród, naturalny Izrael, nie nadawał się do przyjęcia, ale został odrzucony, wtedy Pan rozpoczął wybór duchowego Izraela ze wszystkich narodów, jak On przewidział i przepowiedział. Nominalny, czyli duchowy Izrael wyczekiwał podobny przeciąg czasu, 1845 lat, od śmierci Jezusa aż do czasu naznaczonego, kiedy On przedstawił samego siebie jako Król.\nWiele pism łączy się w oświadczeniu, że nasz Odkupiciel przedstawił samego siebie duchowemu Izraelowi według daty odpowiadającej do tego triumfalnego wjazdu do Jeruzalem i przedstawienia się naturalnemu Izraelowi, mianowicie w 1878 A. D. (proroctwa świadczące o tym przedmiocie, prosimy zobaczyć w Wykładach Pisma Św. II i III tom.) Wierzymy, że w tym czasie nominalny duchowy Izrael – Kościelnictwo "Babilon” – został odrzucony w taki sam sposób, jak naród żydowski był odrzucony. W rzeczywistości chrześcijaństwo nie pojmuje tego odrzucenia, tak samo i naturalny Izrael nie pojmował swego odrzucenia i że ich dom miał pozostać pusty, pozostawiony na zniszczenie. 37 lat po odrzuceniu naturalnego Izraela przez naszego Pana przyszło na nich całkowite zniszczenie ich miasta i rządu, tak i teraz spodziewamy się, że 37 lat od 1878 przyprowadzi "chrześcijaństwo” do zniszczenia w czasie Wielkiego Ucisku, przepowiedzianego w proroctwach. (Autor pisał z wiarą, że zniszczenie chrześcijaństwa miało się rozpocząć z rokiem 1914 P. R.)\nŻyjemy jeszcze w czasie, w którym duchowi Izraelici mają zadecydować czy oni są za lub przeciw Mesjaszowi; czy Go przyjmują jako swego Pana i Króla lub odrzucają Go; czy wykrzykują w swoich sercach "Hosanna synowi Dawidowemu, który przychodzi w imieniu Pańskim”, albo przeciwnie, czy z pośród tych, którzy słyszeli poselstwo prawdy, są tacy, którzy stają się rozgoryczonymi. Którzy Go przyjmują mogą być upewnieni, że będą uczestnikami pozaobrazowych błogosławieństw, które były udziałem prawdziwego ludu Pańskiego podczas Zielonych Świątek. Ta pozafigura będzie niezmiernie większą i okazalszą niż w typie. Nic nie zabraknie w zupełnej przemianie ze skazitelnych do nieskazitelnych warunków w pierwszym zmartwychwstaniu. Podczas inni, gdy nie będąc w sercu przygotowani na przyjęcie Pana i błogosławieństw, będą mieli swój dział w czasie Wielkiego Ucisku, w którym się ten wiek zakończy i który przygotuje ludzkość w zupełności do chwalebnego tysiącletniego panowania sprawiedliwości szybko wprowadzonej.\nTak prędko jak Jezus skazał naród żydowski na zniszczenie, mówiąc: "Oto wam dom wasz pusty zostanie; albowiem powiadam wam, że mię nie ujrzycie od tego czasu, aż rzeczecie Błogosławiony, który idzie w imieniu Pańskim” (Łuk. 13:35), On zaprzestał wszelkich wysiłków na korzyść tego narodu – ich próba się zakończyła jako narodu, lecz jeszcze On dawał możność jednostkom, które były we właściwym usposobieniu serca. Postępując dalej do Świątnicy i wyczyszczając ją z przekupniów i tych, którzy pieniędzmi handlowali, wyganiał je biczem z powrozów. On użył autorytetu, który się należał każdemu żydowi jakiegokolwiek stanu, lecz dodatkowo On posiadał autorytet królewski wobec zgromadzonego tłumu, który się zgromadził około Niego i który był przygotowany popierać Go swą fizyczną siłą; ma się rozumieć, że nad to wszystko On posiadał niebieską władzę.\nOCZYSZCZENIE POZAOBRAZOWEJ ŚWIĄTYNI\nWedług naszego wyrozumienia był to głośny i ważny zarys obrazowy, ilustrujący wielką prawdę zastosowaną obecnie dla duchowego Izraela. Świątynia wybudowana przez Heroda była jedynie typem. Prawdziwą świątynią jest kościół Boga żywego. Ten kościół, świątynia, może być rozważany z dwóch punktów: (1) Chwalebny kościół w przyszłości, którego wierni Pańscy obecnie są żywymi kamieniami, będąc obecnie obcinani i przygotowywani; (2)Kościół w obecnych warunkach upokorzenia, niedoskonałości, albo właściwie namiot, w którym Pan zamieszkuje. Jak tam w typie były ścisłe reguły zastosowane do uwielbienia i uwielbiających, tak samo tu są stanowcze reguły w Słowie Bożym dla tych, którzy stanowią kapłanów i Lewitów, wykonując usługi namiotu w obecnym czasie, przygotowawczym do ustanowienia przyszłej chwalebnej świątyni.\nPisma wyraźnie wykazują, że w końcu tego Wieku Ewangelii Bóg zamierzył wyczyścić Jego świątynie, jego kościół – chrześcijaństwo. Nie będzie żadnej rzeczy lub łączności z świątynią w chwale, co by potrzebowało oczyszczenia, nic pokalanego tam nie wejdzie; lecz świątynia, kościół obecnego czasu, składając się jedynie z poświęconych wiernych; lecz niektórzy zostali zmieszani z tłumem, a uchodząc pod imieniem chrześcijańskiego kościoła i tworzą partie zupełnie niechrześcijańskie, złączone z rzeczami tego świata na zasadach czysto samolubnych. Pan zamierzył oczyścić tę świątynię, jak oświadczył przez proroka Daniela, lecz aż po 2300 dniach (latach), aż wtedy świątynia miała być oczyszczona. Tam było jedynie typowe czyszczenie w typowej świątyni, którego Pan nasz dokonał; pozafiguralne czyszczenie jest zarówno ważnym, a my żyjemy w tym czasie teraźniejszego czyszczenia. (Zobacz Wykłady Pisma Św., tom III, rozdz. IV.)\nÓw typ daje nam sugestię względem sposobu czyszczenia, co się odnosi głównie do tych, którzy handlują świętymi rzeczami – do tych, którzy są złączeni z Pańską pracą dla samolubnych celów, ponieważ "ich chleb jest tym masłem smarowany”, dzięki czemu cieszą się większymi honorami od ludzi, większymi korzyściami i przyjemnościami z życia, oraz mają lepsze powodzenie w interesie z powodu ich łączności, z kościelnictwem. Wszyscy z tej klasy muszą być wygnani. Sam Pan zajmie się tą pracą. Dom Pański nie będzie domem handlarzy. Pan szuka za takimi chwalcami, którzy Go chwalą w duchu i prawdzie, a nie tych, którzy szukają za chlebem i rybami, albo jakimikolwiek ziemskimi korzyściami. On przedstawi prawdę w takiej formie, że ona będzie błogosławieństwem dla właściwej klasy, a odseparuje wszystkich niewłaściwego serca, przepełnionego nienawiścią względem wiernych i którzy są w łączności ze swym królem.\nW obecnym czasie bat prawdy z drobnych sznurków szkodzi jedynie tym, którzy są w świątyni w celach handlarstwa, lecz innym nie szkodzi. Mamy dziś wielu handlarzy pieniędzy w nominalnej świątyni, którzy obdzierają ludzi, a nawet pobierają zapłatę za to, co nie jest pokarmem; mieniąc się nauczycielami dróg Pańskich, oni otrzymują honory od ludzi i inne zyski, gdy w rzeczywistości błędnie przedstawiają Pana i Jego prawdę. Wszyscy tacy będą odseparowani od prawdziwej klasy świątyni; wszyscy ci będą zagniewani na Mistrza i Jego naśladowców, tak samo jak oni przekupnie i handlarze pieniędzy w typowej świątyni, lecz oni będą mieli swoich sympatyków ku czynieniu tego, co oni czynią.\nŚWIĄTYNIA JASKINIĄ ZŁODZIEI\nZłodziejstwo, zabójstwo zazwyczaj czyni się sekretnie, oszukańczo. Złodziej zwykle przedstawia samego siebie w dobrym świetle. On pozuje się jako honorowy człowiek, lecz chytrze pod pokrywkę, zdobywa sobie to, co nie jest właściwie jego. Czy inaczej dzieje się z wieloma wyznaniowymi chrześcijańskimi ministrami i nauczycielami, albo starszymi w rozmaitych częściach chrześcijaństwa? Czy wielu nie pozuje jako słudzy krzyża Chrystusowego i Słowa Bożego, lecz którzy zapierają się Słowa Bożego i dla których krzyż Chrystusowy jest głupstwem? W tej klasie są tacy, którzy mówią nam, że oni są ewolucjonistami; że zamiast upadku człowieka od podobieństwa Bożego i potrzeby okupu przez krew krzyża (Chrystusowego) i potrzeby Wtórego Przyjścia Pana ku przywróceniu człowieka, ich pojęcie jest bardzo przewrotne względem prawdy, mianowicie, że jeżeli człowiek upadł, to jego upadek jest do góry, że on nie potrzebuje być odkupiony i że wyglądanie za Wtórym Przyjściem Pana w celu zbawienia świata jest głupstwem. Czy ci ludzie nie otrzymują pieniędzy pod fałszywą pretensją? i czy taka kradzież nie jest najgorszą w świecie? Czy to nie jest otwartym rabunkiem? Czy oni nie okradają Boga z chwały i honoru przyswajając je sobie? Czy oni nie okradają ludzi, zabierając od nich pieniądze i honory itd., równocześnie oszukują ich, sprzedając im to, co nie jest pokarmem, oraz co nie daje żadnej satysfakcji?\nDom Ojca, Jego Kościół, powinien się składać z tych, którzy Go wychwalają w duchu i prawdzie. Jest trafnym, że wszyscy inni powinni być precz wyrzuceni, a Pan uczyni to teraz, ponieważ czas właściwy ku temu nadszedł. Świątynia będzie wyczyszczona i stanie się świątynią chwały, honoru, panowania i władzy, skąd wypłyną błogosławieństwa dla całej ludzkości.\nLudzie na ogół byli ogromnie zachwyceni triumfalnym wjazdem, a następnie przez schłostanie handlarzy pieniędzmi. Na zapytanie: "Któż ten jest?” Nadeszła odpowiedź: "Ten ci jest Jezus. On prorok z Nazaretu Galilejskiego” (Mat. 21:10-11). Wieść się rozeszła, a biedni i chromi z miasta rozpoczęli gromadzić się do świątyni. Bez wątpienia oni słyszeli poprzednio o tym wielkim Proroku i wielu z nich dowiedziało się, że jest to ich sposobność ku otrzymaniu błogosławieństw z Jego rąk. Tak samo będzie w przyszłości, gdy duchowa świątynia będzie w całości wyczyszczoną i Pan świątyni będzie w niej w władzy i wielkiej chwale, wtedy uzdrawianie i błogosławienie wszystkich rodzajów ziemi nastąpi według porządku – w czasie tym wszyscy pragnący błogosławieństwa je otrzymają.\nTe okrzyki tłumu podczas tej manifestacji bez wątpienia ustały, jednak dzieci w świątyni widocznie je podnieśli i niewątpliwe bez żadnego szczególnego znaczenia powtarzając śpiewali "Hosanna, hosanna, Synowi Dawidowemu” (Mat. 21:9). To ilustruje jak w przyszłości wysławianie Pana wypełni Jego świątynię, lecz faryzeusze, którzy słyszeli dzieci, byli przez to zaniepokojeni. Możemy przypuszczać, że oni usiłowali powstrzymać je, lecz bezskutecznie, a wtenczas odwołali się do Mistrza, jako do tego, który byłby wysłuchany i żeby je zgromił; lecz On im odpowiedział, że to jest wypełnieniem proroctw, jako napisano, "iż z ust niemowlątek i ssących wykonałeś chwałę” (Mat. 21:16). Tak wielce wywyższony w łasce i oświacie naturalny Izrael nie ocenił im danego przywileju i omieszkał wydać świadectwa, przeto Pan sprawił, że to było dokonane nawet przez usta niemowląt. Ale niejednokrotnie to zostało stwierdzone, że ziemska mądrość jest skłonną do przekręcenia Boskich zamiarów. Z tych względów bardzo często Pan używa słabych, biednych, nieuczonych jako Swoje narzędzia. Poza tym, drodzy bracia, jakiekolwiek są nasze sposobności i talenty, starajmy się być jako małe dzieci, nieprowadzeni mądrością światową, lecz "wyuczeni od Boga” (Jana 6:45), tak abyśmy mogli w tym czasie właściwie wzorowo ogłaszać Naszego Mistrza, Onego Mesjasza i we wszelki sposób współdziałać z Nim w Jego pracy i być zaliczeni jako jedni z wiernych i godnych do współudziału w chwale królestwa Jego.\nBrzask Nowej Ery 9,10/1944 str. 72-76


Panattoni wybuduje fabrykę urządzeń medycznych we Wrocławiu | ISB Zdrowie\nStrona główna Aktualności Panattoni wybuduje fabrykę urządzeń medycznych we Wrocławiu\nPanattoni wybuduje pierwszy w Europie zakład produkcyjny globalnego dostawcy technologii dla ortodoncji i stomatologii odtwórczej na rynku EMEA, podała spółka. Inwestycja o powierzchni ok. 40 000 m2 powstanie we Wrocławiu i zostanie otwarta w styczniu 2022 roku. Dzięki niej zatrudnienie znajdzie 2 500 osób.\nObiekt pozwoli obsłużyć region EMEA (Europa, Afryka, Bliski Wschód) i dotrzeć do nawet 150 mln potencjalnych klientów. Panattoni zrealizuje fabrykę o powierzchni 40 000 m2, z czego 20 000 m2 zajmie rozbudowana strefa produkcyjna. Ponadto inwestor skorzysta z tzw. clean roomu, czyli pomieszczenia o ściśle kontrolowanych parametrach środowiskowych. W zakładzie firma będzie produkować przede wszystkim aparaty ortodontyczne, a nowa fabryka pozwoli dostarczyć na kolejne rynki przezroczyste zdejmowane nakładki stosowane w prostowaniu zębów, produkowane przy wykorzystaniu technologii cyfrowej i 3D, podano.\n„To dla nas ogromna nobilitacja, że kolejne globalne przedsiębiorstwo podejmując tak ważny krok w rozwoju, stawia na współpracę z Panattoni. Nasza pozycja lidera w dostarczonej powierzchni przemysłowej, potwierdzona przez ostatni ranking PropertyEU procentuje, a doświadczenie, nabywane z kolejnymi zaawansowanymi realizacjami, okazuje się kluczowe dla partnerów z drugiego końca świata – ze Stanów Zjednoczonych czy m.in. Chin. Inwestycja cieszy ogromnie także ze względu na jej wpływ na region, postrzeganie Polski na świecie i przede wszystkim lokalny rynek pracy. Ponadto będzie stanowiła wzór zrównoważonego budownictwa. To po raz kolejny potwierdza, że Panattoni dostarcza obiekty istotne zarówno dla rozwoju lokalnych rynków, jak i całej branży nieruchomości” – powiedział development director w Panattoni Damian Kowalczyk, cytowany w komunikacie.\nPoprzedni artykułMorawiecki przedstawił 10 projektów 'Polskiego Ładu’ do realizacji w 100 dni


Spotkania, w których uczestniczyło SHBON\nSpotkania, w których uczestniczyło SHBON\nśroda, 17 października 2018 17:39\nW dniu 19 września 2018 roku w Katolickim Liceum Ogólnokształcącym w Wieluniu miało miejsce spotkanie pracowników IPN z ekipy prowadzącej ekshumacje,wolontariuszy oraz przedstawicieli rodzin pomordowanych żołnierzy KWP. Dzięki spotkaniu zebrani mogli dowiedzieć się o pracach ekshumacyjnych prowadzonych na wieluńskim cmentarzu.\nO szczegółach prac opowiadał dr Krzysztof Latocha pracownik IPN Łódź - Stanowisko do spraw Poszukiwań i Identyfikacji IPN w Łodzi, zaś o historii poszczególnych żołnierzy członkowie rodzin. Do momentu, w którym odbywało się spotkanie znaleziono szczątki czterech żołnierzy, do końca prac było ich już siedem. W tym roku prace dobiegły końca i obecnie nastąpi identyfikacja za pomocą metody porównania materiału genetycznego.\nW spotkaniu wzięli udział członkowie Stowarzyszenia Bataliony Obrony Narodowej z Wielunia, w ten sposób oddając hołd pomordowanym żołnierzom II konspiracji oraz zdobywając wiedzę na temat Konspiracyjnego Wojska Polskiego pragniemy móc przekazywać ją kolejnym pokoleniom Polaków.\n25 września 2018 roku na zaproszenie Organizatorów wzięliśmy udział w spotkaniu zorganizowanym w Gminnym Ośrodku Kultury i Sportu w Skomlinie, a poświęconym filmowi Ewy Szakalickiej zatytułowanym „Podwójnie Wyklęty” o kpt. Romualdzie Rajsie ps. „Bury”, dowódcy 1 kompanii szturmowej 3 Wileńskiej Brygady AK (1944), dowódcy 2 szwadronu 5 Wileńskiej Brygady AK (1945) i dowódcy 3 Brygady Wileńskiej NZW i szefa PAS w KO NZW Białystok (1945-1946).\nPo projekcji filmu reżyser Ewa Szakalicka odniosła się do treści zawartych w swoim dziele, przedstawiła oraz uzupełniła dane biograficzne dotyczące kpt. Romualda Rajsa oraz odpowiadała na liczne pytania publiczności.\nCzłonkowie SHBON z Wielunia wzięli udział w spotkaniu pragnąc zapoznać się lepiej z postacią kpt. Romualda Rajsa, by móc mieć szersze spojrzenie na walkę toczoną przez żołnierzy 3 Wileńskiej Brygady AK zarówno w latach okupacji niemieckiej, jak i późniejszej sowieckiej.\nDziękujemy serdecznie Organizatorom z możliwość wzięcia udziału w spotkaniu.


Andrzej Wiczkowski - Inwestycje na miarę lidera - Magazyn Fakty\nMagazyn Fakty > Aktualności > Samorząd > Andrzej Wiczkowski – Inwestycje na miarę lidera\nSamorząd Wywiad Zdrowie\nNasze plany koncentrują się na podwyższaniu standardów obiektów świadczących usługi medyczne, lecz zakres realizowanych działań przez struktury powiatowe jest bardziej złożony – mówi Andrzej Wiczkowski, starosta ostródzki\nAndrzej Wiczkowski, starosta ostródzki\nPierwsze miejsce w kategorii powiatów do 120 tys. mieszkańców w Rankingu Gmin i Powiatów ZPP za 2019 rok to dla starosty niewątpliwie powód do dumy. Jak traktuje pan ten wynik i wyróżnienie honorowym tytułem „Dobrego Polskiego Samorządu 2019”?\nAndrzej Wiczkowski – Cieszy mnie fakt, że tak wysoko oceniono prowadzone działania naszego samorządu powiatowego. Zdobycie honorowego tytułu i tym samym po raz pierwszy w historii pozycja lidera w rankingu ZPP jest bezprecedensowym sukcesem współpracy wszystkich struktur powiatowych. Dzięki racjonalnej strategii pozyskiwania środków finansowych i zgodnej współpracy z samorządami gminnymi mieliśmy okazję spełnić większość wytycznych z takich dziedzin, jak: inwestowanie w infrastrukturę, ochrona zdrowia, oświata i wychowanie, działania proekologiczne, promocja regionu oraz usprawnianie funkcjonowania urzędu. Określenie wspólnych celów i ich sukcesywna realizacja umożliwiła uzyskanie prestiżowej nagrody, która cieszy się wśród samorządów wielkim uznaniem. Jako samorządowcy jesteśmy poddawani wnikliwej weryfikacji naszych działań przez lokalną społeczność. Nie możemy bać się opinii publicznej, bo to mieszkańcy powierzyli nam zarządzanie administracją powiatową. Jestem przekonany, że naszymi działaniami spełniamy ich oczekiwania.\nCo składa się na tak wysoką pozycję w rankingu i z czego jest pan najbardziej dumny, biorąc pod uwagę wyniki samorządu?\nAndrzej Wiczkowski – Na uzyskany wynik w znacznym stopniu przełożyły się prowadzone działania inwestycyjne. Zakres tematyczny podlegający opinii jury w konkursie był bardzo obszerny. Tak wysoki wynik uzyskaliśmy dzięki spełnieniu kryteriów w 86 proc. Wszystkie zadania realizowane przez samorząd są dla mnie istotne, jednak jestem przekonany, że największe wyzwanie stanowi poprawa jakości świadczonych usług medycznych. Opieka zdrowotna jest dla nas kluczowym i najważniejszym dziś zadaniem, zwłaszcza w związku ze stanem epidemicznym wprowadzony w kraju. Ubiegamy się o zewnętrzne formy finansowania, aby umożliwić mieszkańcom powiatu ostródzkiego dostęp do jak najlepszego zakresu usług medycznych.\nSala operacyjna ostródzkiego szpitala.\nW ostatnim czasie przeprowadziliśmy szereg zadań inwestycyjnych o wartości ok. 14 mln zł mających na celu podniesienie jakości opieki medycznej, z czego ok. 8 mln to środki pochodzące z Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Warmińsko-Mazurskiego na lata 2014–2020. Rozbudowaliśmy szpital powiatowy pod potrzeby nowego bloku operacyjnego z oddziałem intensywnej terapii, dokonaliśmy termomodernizacji dwóch obiektów szpitala oraz przychodni. Aktualnie przygotowujemy projekty, z których jeden dotyczy modernizacji izby przyjęć w szpitalu, a kolejny jest związany z doposażeniem szpitala w związku z sytuacją epidemiologiczną.\nJakie wyzwania stoją obecnie przed władzami powiatu ostródzkiego i jaki udział będą miały w planowanych przedsięwzięciach środki pozabudżetowe?\nAndrzej Wiczkowski – Jak wspomniałem, nasze plany koncentrują się na podwyższaniu standardów obiektów świadczących usługi medyczne, lecz zakres realizowanych działań przez struktury powiatowe jest bardziej złożony. Na przestrzeni ostatnich trzech lat zrealizowaliśmy projekty w obszarze poprawy jakości dróg, opieki zdrowotnej i społecznej oraz edukacji, których łączna wartość wyniosła ponad 100 mln zł, z czego dofinansowanie z funduszy zewnętrznych stanowiło ponad 80 mln zł, tak więc środki pozabudżetowe mają bardzo duże znaczenie w realizowanych przez nas przedsięwzięciach. W największym stopniu na tę kwotę złożyły się projekty drogowe o wartości 65 mln zł – ich wdrożenie było możliwe m.in. dzięki współpracy i partycypacji finansowej innych samorządów.\nNie zapominajmy o zrealizowanych działaniach zmierzających do podniesienia jakości kształcenia zawodowego, tj. modernizacji i doposażeniu bazy dydaktycznej w nowoczesny sprzęt oraz podniesieniu kompetencji zawodowych wśród uczniów i nauczycieli. Zrealizowano 16 projektów edukacyjnych o łącznej kwocie ponad 20 mln zł, z czego dofinansowanie w ramach RPO WWM na lata 2014-2020 to blisko 17 mln zł. Ostatnio przygotowaliśmy projekt termomodernizacji 4 budynków kształcenia zawodowego – złożymy go w odpowiedzi na konkurs RPO „Efektywność energetyczna w budynkach publicznych”. Całkowita wartość projektu to blisko 5,5 mln zł.\nMam nadzieję, że wspólnie uda nam się opanować obecną sytuację epidemiczną w kraju i z pełnym zaangażowaniem zrealizować wszystkie wyznaczone cele na najbliższe lata.\nTagi: Andrzej Wiczkowski, Ranking Gmin i Powiatów, samorząd, starosta ostródzki, ZPP


Jan Pęzioł, Rafał Olchawski\nOstatni wywiad. Gabriele Amorth w rozmowie z Marcello Lanzą http://kmt.pl/pozycja.asp?ksid=48230\nBóg albo nic - rozmowa o wierze\nZapis rozmowy z afrykańskim kardynałem Robertem Sarahem o jego życiu i wierze, a także kondycji współczesnego Kościoła i świata.\nZmarła w wieku 103 lat, ale nawet po setnych urodzinach można było codziennie spotkać ją w tramwaju. I u dominikanów, na Mszy Świętej. Jej kalendarz był zawsze zapełniony. Nikomu nie odmawiała spotkania. Wiele osób chciało jej słuchać. Dlaczego? Bo wystawiała receptę na szczęśliwe życie. Przeżyła dw...\nZ fotografiami Adama Golca. Jeden z najwybitniejszych polskich pisarzy i najbardziej niezwykłych postaci życia literackiego, laureat Nagrody Nike w wywiadzie rzece z dziennikarką „Gazety Wyborczej”, autorką książek "Mężczyźni rozmawiają o wszystkim" oraz "Polonez na polu minowym". Zapis ich wspóln...\n„Ta książka opowiada o naszej potrzebie rozmowy, potrzebie zrozumienia i bycia zrozumianym. Mówi też o słuchaniu siebie nawzajem, nie tylko o słuchaniu słów, ale także ciszy między nimi. Nie opisuje żadnego magicznego procesu. To część naszego codziennego życia – mówimy i słuchamy”. Wszyscy jesteśm...\n„Albo napiszę książkę, albo sprzedam biżuterię. A ja tak kocham swoje klejnoty…”. Tymi słowami Ava Gardner rozpoczęła rozmowę z Peterem Evansem, podczas której złożyła mu pewną niecodzienną propozycję. Znany dziennikarz został poproszony przez gwiazdę o spisanie jej biografii. Co takiego wyznała Ava...\nDwie małżeńskie pary spotykają się w ekskluzywnej restauracji na z pozoru kurtuazyjnej pogawędce przy kolacji. Do omówienia mają jednak bardzo poważny problem dotyczący ich nastoletnich synów. Gdy wystrojone kelnerki wnoszą na stół kolejne dania, a neutralne tematy niepokojąco szybko się wyczerpują,...\nBliżej siebie Rozmowy z Mistrzami. O życiu, uczuciach, marzeniach, relacjach, zdrowiu, finansach i możliwości zmiany siebie\nDavid Buss, Robert Cialdini, Martin Seligman, Philip Zimbardo\nTa książka zawiera rozmowy z najwybitniejszymi postaciami polskiej i światowej psychologii. Każdy autor w tej książce to nazwisko liczące się w światowej psychologii. Rozmówcy - profesorowie psychologii i psychoterapeuci - wychodzą naprzeciw współczesnym zaciekawieniom, wątpliwościom, wahaniom i pos...\nPaulina Młynarska i Dorota Wellman zapraszają do świata kobiecych spraw. Pogadajmy o tym, co dla nas ważne! Najlepiej z czerwonym winem albo z kawałkiem czekoladowego ciasta, które na pewno nie pójdzie nam w biodra. Wspólna praca stała się dla nich początkiem inspirującej przyjaźni. Mieszkały w ró...\n"Rozmowy bez retuszu" to niekonwencjonalny wywiad z jednym z najbardziej znanych polskich aktorów filmowych i teatralnych Arturem Barcisiem. Książka jest wzruszającą wędrówką poprzez koleje życia aktora; zawiera wiele anegdot, ukazuje kulisy pracy teatralnej i filmowej , mówi o spotkaniach z wielkim...\nAnna Bałchan, Katarzyna Wiśniewska\nZ siostrą Anną Bałchan SMI o problemie prostytucji (i nie tylko) rozmawia Katarzyna Wiśniewska. Ta książka sprawi, że jadąc na urlop, inaczej spojrzysz na kobiety przy autostradzie, a film Pretty Woman odłożysz na półkę z bajkami. Widok kobiety w krótkiej spódniczce stojącej na ulicy czy przy drodz...\nNiektórzy wieścili mu, że będzie karykaturą księdza. Niespełna jedenaście lat jego kapłaństwa to m.in. stworzenie domowego hospicjum, potem budowa od podstaw hospicjum stacjonarnego; organizacja Areopagów etycznych – letnich warsztatów dla studentów medycyny; praca katechety w szkole, gdzie ani uczn...\nKsiążka funkcjonująca także pod tytułem: „Magda, Piotr i Paweł. Dziennik Matki”. Książka opowiada historie przeciętnej, niestety niepełnej rodziny opisaną oczami matki wychowującej samotnie trójkę dzieci. Codziennie sytuacje i wydarzenia są tutaj podstawą do rozmów, dialogów i nauki życia. Matka koc...\nRozmowa kwalifikacyjna dla bystrzaków\nPożegnaj bezrobocie lub stanowisko, które Ci nie pasuje! Skuteczne i pewne sposoby, by świetnie wypaść na rozmowie kwalifikacyjnej i dostać pracę marzeń! Rozmowa kwalifikacyjna. Czy jest ona dla Ciebie równie przyjemna, jak odwlekana wizyta u dentysty? Stresująca niczym pierwsza randka? Relaksując...\nMałżeństwo nie musi boleć. Jak budować więzi między małżonkami. Karola Meissnera OSB pytają Elżbieta i Jacek Kopocz http://katalog.wydawnictwowam.pl/?Page=opis&Id=60013\nBabcie nie są aniołami, tylko starają się wykonywać ich pracę. Eduard Martin Dziecko, próbując zrozumieć świat, stawia pytania - zaskakujące, pozornie naiwne, kłopotliwe, odważne, czasem zabawne. Docieka prawdy tak, że rozmówca często nie może wyłgać się ogólnikami. Dialogi babci z wnuczkiem zawart...\nZnaleziono książek: 83


Profil użytkownika Zuzanna (biedronka123)\npoprzez zielony przycisk "wyślij wiadomość" :)\nBardzo jesteśmy z mężem zadowoleni. Ja uczę się od podstaw, on do certyfikatu i już widzimy efekty nauki. Polecam również tym którzy po prostu lubią spędzać czas w miłym towarzystwie :)\nPodpisuję się ręcyma i nogami pod poniższymi opiniami. Polecam i mam nadzieję, że jeszcze mnie Pani dużo nauczy :) FCE już zdane, ale przyszła chęć na kolejne wyzwania!\nPolecam, jakby mi ktoś powiedział, że po roku nauki mój poziom rozmawiania po angielsku zmieni się tak diametralnie, to bym nie uwierzyła. Lekcje jak dla mnie, o dziwo, są bezstresowe.\nJestem bardzo szczęśliwa, że po tylu nieyudanych próbach w końcu udało mi się nzaleźć włąściwą lektorkę. Lekcje są przyjemnością i nawet nie zauważam, jak szybko ta godzinka mija. Korygowanie błędów odbywa się w bardzo delikatny i pomocny sposób, w ogóle nie zakłócając konwersacji, a jedynie motywując. lekcje są prowadzone z pradziwą pasją i zaangażowaniem, polecam każdemu.\nPragnę wyrazić wdzięczność za pomoc jaką otrzymałam w pokonaniu mojej niezniszczalnej bariery w mówieniu. Już po kilku tygodniach udało mi się otworzyć, dzięki bardzo ciepłemu podejściu lektorki i jej stu tysiącom pytań ;) Nie wiem skąd ich tyle bierze.\nCzekam z niecierpliwością na kolejne postępy w nauce.\nto nie profil Pani Grażyny i nie rozpoznaję też wymienionej sytuacji. Musiał coś Pan pomylić :)


New Hotel in Zakopane with air-conditioned rooms with mini-bar, safe and balcony with Tatra Mountains View\nZapraszamy do spędzenia pobytu w Hotelu Kopieniec Medical SPA w malowniczej miejscowości Murzasichle koło Bukowiny Tatrzańskiej. Do Państwa dyspozycji oddajemy komfortowe pokoje typu Standard.\nZachęcamy do wybrania pokoi typu Superior - każdy z nich posiada balkon, z którego rozpościera się unikatowy widok na Kasprowy Wierch. Większość pokoi posiada stylową przeszkloną łazienkę wyposażoną w suszarkę, kosmetyki, szlafroki oraz ręczniki. Każdy Gość hotelowy może korzystać bezpłatnie z centrum Wellness, saun oraz Sali cardio. W cenę wliczone jest także urozmaicone śniadanie oparte na regionalnych produktach. Gwarantujemy, że w żadnym innym hotelu w Zakopanem nie znajdziecie Państwo równie pięknych widoków jak w Kopieńcu.\nW bliskim sąsiedztwie znajdują się liczne atrakcje czekające na turystów chcących aktywnie spędzić czas. W promieniu kilku kilometrów znajdziecie Państwo stacje wyciągi narciarskie, restauracje regionalne, parki linowe, szlaki turystyczne, termy, paintball oraz wiele, wiele innych. Na większość z nich posiadamy atrakcyjne rabaty specjalnie dla Gości hotelu Kopieniec. Jeżeli jesteś pasjonatem górskich widoków lub jeżeli szukasz luksusowego, kameralnego miejsca, w którym spędzisz wolny czas w spokoju to nasz hotel będzie idealnym miejscem dla Ciebie.


Akumulatory i auta elektryczne jako magazyny energii | elektrotechnik AUTOMATYK\nAkumulatory i auta elektryczne jako magazyny energii\nDynamiczny rozwój elektrycznych samochodów ma sprawić, że branża motoryzacyjna będzie w mniejszym stopniu zatruwać nasze środowisko. Być może jednak rola pojazdów napędzanych energią elektryczną będzie dużo większa niż tylko bezemisyjny transport ludzi bądź towarów. Renault rozpoczął właśnie projekt „Advanced Battery Storage”, którego celem jest utworzenie największego stacjonarnego systemu magazynowania energii.\nStacjonarny system magazynowania energii wykorzystywać będzie wyłącznie akumulatory trakcyjne samochodów elektrycznych. Docelowo system będzie w stanie przyjąć min. 60 MWh, co oznacza, że będzie największym tego typu systemem, jaki kiedykolwiek powstał w Europie. Pierwsze instalacje zostaną zrealizowane już na początku przyszłego roku w trzech lokalizacjach we Francji i w Niemczech: w zakładach produkcyjnych Renault w Douai i w Cleon oraz w starej kopalni węgla w Nadrenii Północnej-Westfalii.\nStopniowo pojemność systemu będzie zwiększana – docelowo ma liczyć 2000 akumulatorów trakcyjnych do samochodów elektrycznych. Wówczas system osiągnie lub prawdopodobnie przekroczy próg 60 MWh. To tyle, ile zużywa dziennie miasto liczące ok. 5000 gospodarstw domowych.\nCelem systemu jest regulowanie różnic pomiędzy zużyciem a produkcją energii elektrycznej w danym momencie, a także zwiększenie udziału energii z odnawialnych źródeł w miksie energetycznym. Chodzi o utrzymanie równowagi pomiędzy podażą a zapotrzebowaniem w sieci energetycznej poprzez podłączenie różnych źródeł energii, których moc produkcyjna nie jest stała. Nawet najmniejsze różnice między produkcją a zużyciem energii mogą spowodować niepożądane zmiany napięcia w domowej sieci (50 Hz).\nSystem jest zbudowany z akumulatorów trakcyjnych samochodów elektrycznych, które zostały umieszczone w specjalnych kontenerach. Wykorzystuje akumulatory wycofane z użytkowania w samochodach oraz częściowo również nowe. To jedyne w swoim rodzaju połączenie daje systemowi Advanced Battery Storage możliwość przyjmowania lub oddawania 70 MW energii i to niemal natychmiastowo.\nFrancuski koncern testuje jeszcze inne rozwiązania związane z autami elektrycznymi. Inteligentne ładowanie, czyli smartcharging, steruje ładowaniem akumulatora trakcyjnego w zależności od potrzeb użytkownika oraz podaży energii elektrycznej dostępnej w sieci. Ładowanie odbywa się głównie w okresach nadwyżki podaży energii elektrycznej nad popytem, w szczególności w okresach nadprodukcji ze źródeł odnawialnych. Jeśli zapotrzebowanie na energię elektryczną jest większe niż podaż w sieci, ładowanie zostaje przerwane.\nZ kolei dzięki systemowi vehicle-to-grid, to samochody elektryczne będą w stanie oddawać energię elektryczną do sieci w okresach szczytowego zużycia. W ten sposób, oprócz zdolności do inteligentnego doładowywania, samochody elektryczne mogą również służyć jako jednostki czasowego magazynowania energii elektrycznej.


Uroczystości w Klonowie – TELEWIZYJNO FILMOWA AGENCJA PROMOCYJNO INFORMACYJNA\n2 września 1939r. żołnierze 9 Dywizji Piechoty stoczyli zacięty bój z wojskami niemieckimi. Najwięcej poległo w rejonie stacji kolejowej Klonowo. Po wojnie wszystkie odnalezione zwłoki poległych żołnierzy ekshumowano i pochowano w zbiorowej mogile. Pochowano tu także poległych żołnierzy z terenu Bysławia, Suchej i Trutnowa. Ogółem w mogile zbiorowej spoczywa 75 poległych żołnierzy Wojska Polskiego. W czasie ekshumacji udało się ustalić nazwiska 47 poległych.\nUroczystości zaszczycili swoją obecnością, m.in.:\nKapitan Paweł Szyling – członek Korpusu Walk o Niepodległość Rzeczpospolitej Polskiej, współtwórca napisu na pomniku w Klonowie,\nKombatanci Polskiego Związku Kombatantów Rzeczpospolitej Polskiej\ni Byłych więźniów Politycznych z Tucholi: Pani Helena Kubińska i Pan Antoni Górecki,\npani Eugenia Wojewoda-Stefaniuk z Gdyni – córka żołnierza, który pochowany jest w kwaterze w Klonowie, poległ 2 września 1939r.\nksięża: ksiądz Kanonik Roman Walkows proboszcz parafii w Lubiewie oraz ksiądz Piotr Lubecki – proboszcz parafii w Suchej,\ndelegacje zakładów pracy, instytucji i organizacji pozarządowych,\ndwa plutony funkcjonariuszy służby więziennej z całej Polski,\nmieszkańcy Gminy Lubiewo,\nUroczystości rozpoczęły się od wspólnego odśpiewania Hymnu Państwowego\nw asyście pocztów sztandarowych.\nNabożeństwa za spoczywających w klonowskiej kwaterze i wszystkich poległych podczas II wojny światowej odprawił ksiądz proboszcz parafii w Suchej – Piotr Lubecki.\nWójt Gminy Lubiewo, wyraził wdzięczność i podziękował zebranym za liczną obecność na tej ważnej uroczystości. Szczególnie podkreślił znaczenie dla młodego pokolenia obecności kombatantów i weteranów walk o niepodległość oraz Pani Eugenii Wojewody-Stefaniuk, która każdego roku przyjeżdża\nz Gdyni by pokłonić się przed grobem, w którym spoczywa jej ojciec – żołnierz, który poległ 2 września 1939r. i został pochowany właśnie w kwaterze w Klonowie.\nApel poległych odczytał pan Stefan Ochendal – nauczyciel Szkoły Podstawowej w Lubiewie.\nNastępnym punktem było złożenie hołdu i kwiatów.\nHołd poległym i wiązanki kwiatów złożyli:\nPolskiego Związku Kombatantów Rzeczpospolitej Polskiej i Byłych więźniów Politycznych z Tucholi, który reprezentowali: Pani Helena Kubińska i Pan Antoni Górecki,\nMieszkańców Gminy Lubiewo reprezentowanych przez Wójta Gminy Lubiewo Michała Skałeckiego i pracowników urzędu gminy,\nRadnych Gminy Lubiewo,\nSołtysów Gminy Lubiewo,\nMieszkańców sołectwa Klonowo\nSzkoły Podstawowej Janusza Korczaka w Bysławiu,\nSzkoły Podstawowej im. Wojska Polskiego w Lubiewie,\nSzkoły Podstawowej w Klonowie,\nPrzedszkola Samorządowego Gminy Lubiewo „Borowiacka Tęcza”,\nBiblioteki – Centrum Kultury i Promocji Gminy Lubiewo,\nZakładu Komunalnego w Lubiewie z siedzibą w Bysławiu,\nGminnej Spółdzielni Samopomoc Chłopska w Lubiewie z siedzibą w Klonowie,\nOśrodka Doskonalenia Kadr Służby Więziennej w Zaciszu,\nZPUH JK Miłosz Kiedrowski z Bysławia,\nBanku Spółdzielczego Koronowo oddziału w Lubiewie,\nOchotniczych Straży Pożarnych Gminy Lubiewo\nStowarzyszenia Gminna Rada Kół Gospodyń Wiejskich w Lubiewie,\nStowarzyszenia Rozwoju Gminy Lubiewo „Bory”,\nStowarzyszenia Rozwoju Edukacji i rozwoju wsi Klonowo nad Brdą „Klon”\nPolskiego Związku Emerytów, Rencistów i Inwalidów koła nr 5 w Lubiewie i chóru „Stokrotki”,\nPo uroczystym odczytaniu apelu poległych, uroczystość uświetnił swoim występem chór „Stokrotki”, który zaprezentował kilka patriotycznych utworów.\nUroczystości zakończono wspólnym odśpiewaniem ROTY.\nUroczystości zostały przygotowane przez Urząd Gminy w Lubiewie i sołectwo Klonowo.\nOrganizatorzy dziękują wszystkim za obecność, złożone kwiaty i znicze, chwilę zadumy.\nPrevious TLEŃ. VI Kujawsko-Pomorskie Forum Turystyki Wiejskiej\nNext 19 – latek z marihuaną


Miasto Złotej – rzeczownik\nrzeczownik / Sklep / Książki / Miasto Złotej\nZobacz koszyk “Alice’s Adventures in Wonderland” został dodany do koszyka.\nSKU: 9788394989064 Kategoria: Książki Tagi: książka, polskie książki\nMiasto zbudowane z betonu. Kamienne, surowe, geometryczne bloki piętrzą się, nachodzą na siebie, nie pozostawiając miejsca na najmniejszy skrawek zieleni. Wśród tego betonu siedzi dziewczynka o złotych włosach. Uśmiecha się, macha nogami i czyta książkę. To Złota, mieszkanka tego miasta, która nigdy nie opuściła jego murów. Złota dostrzega w jednobarwnym, smutnym świecie całą gamę kolorów. Z uśmiechem na ustach próbuje nam je pokazać. Złota wraz ze swoimi przyjaciółmi – Tiną, Misiem oraz nowo poznaną tajemniczą Sylvą – podejmie próbę wyzwolenia się z osaczających ich betonowych bloków. Dzieci będą musiały wykazać się odwagą i pomysłowością, której na szczęście im nie brakuje. Nic nie jest w stanie stłumić iskry przygody tkwiącej w każdym młodym umyśle. Być może przyjaciele nigdy nie odniosą pełnego zwycięstwa nad betonowym miastem, ale nie czują się już uwięzieni. Współpracują, uruchomili wyobraźnię. Gra wciąż trwa.


Artykuł w GW "Metamorfoza "mordercy nienarodzonych"\nby Nitka on Nie 04 Paź 2009, 23:15\nPolecam Wam artykuł Piotra Głuchowskiego i Marcina Kowalskiego - wart przeczytania, ze względu na spisane myśli drugiej strony - lekarza, który dokonuje aborcji.\nCiężarówki - nie czytajcie.\n"Były wiceminister zdrowia, Bolesław Piecha opowiada, jak zmienił poglądy i życie\n- Karetka przywozi kobietę w ciężkim stanie. Miała usuwaną ciążę, ginekolog przedziurawił macicę. Moje zadanie to usunięcie resztek płodu i zaszycie. Podchodzę rutynowo, wszystko przebiega pomyślnie.\nWidząc ją, zaczynam myśleć: "Jak mogłem stać się maszynką do zabijania?".\nTakimi słowami pan wtedy myśli: "maszynka", "zabijanie"?\n- Nie, jeszcze wtedy nie. W tamtym czasie, a jest rok 1985, myślę i mówię: płód, zarodek, embrion, trofoblast. Ale przecież łyżeczkując, widzę co innego: dziecko, jego rączki, nóżki, główkę.\nŻeby jakoś pokonać ten dysonans i zarazem nie zwariować, piję wódkę i robię się coraz bardziej ostry, czasem brutalny. Krzyczę na pacjentki, jakbym chciał przerzucić na nie winę za to, że muszę przeprowadzać zabiegi. Że przyszło mi sprzątać po ich seksualnych ekscesach. Pozwalam sobie nawet na jakieś makabryczne żarty... Chcę pokazać, jaki jestem twardy, zdecydowany, bez wątpliwości. Maska na twarz i robić swoje. Oto racjonalnie myślący materialista, który wszystko zniesie.\nA nie jest pan taki?\n- Pochodzę z rodziny katolickiej, gdzie do pacierza klęka się wspólnie z rodzicami, gdzie modlitwę odmawia się przed każdym obiadem i kolacją, gdzie chodzi się do kościoła nie tylko w niedzielę i święta. Gdzie rodzice są świętością a słowo "autorytet" ma wagę.\n- Nauczyciel, ksiądz, ogólnie: człowiek starszy. Panuje kult przedwojnia. Pamiętam takie powiedzenie: "Jak za starej Polski". Odległa, lepsza, kraina.\nDzieci, a jest nas czworo, są dorosłym posłuszne, zasłuchane w ich słowa, pamiętają o obowiązkach: sprzątanie, mycie naczyń, zakupy, rzetelna nauka...\n- Nieprawda. Rodzice nie bili, tylko z nami rozmawiali. Nie są wylewni - jak to na Śląsku - ale szczerzy i autentyczni w tym, co robią. A dla dzieci ważniejszy jest przykład niż słowa. Ja w szkole średniej nie piję alkoholu, nie palę, dobrze się uczę, chcę być lekarzem. Przez cztery lata liceum opuszczam tylko dwa dni nauki. Potem się to zmienia.\nNa Śląską Akademię Medyczną trafiam w ostatnich latach Gierka.\nW ostatnich latach śląskiego, pozornego, dobrobytu...\n- Alkohol, muzyka, imprezy. Zachwyt dorosłością. Wchodzę w to. Wstyd mi już klękać przy kolegach w pokoju. Odpuszczam sobie pacierz, a potem niedzielne msze. Ale kiedy jadę do rodziców, nie daję nic po sobie poznać.\nA wybór ginekologii?\n- Przypadek. Na stażu w szpitalu w Żorach wpadam w oko ordynatorowi oddziału ginekologicznego. Po stażu dostaję mieszkanie w bloku i etat. Zakochuję się - Danuta, magister pielęgniarstwa, będzie moją żoną.\n- ...od razu po studiach. W sumie przeprowadziłem około tysiąca zabiegów. Zabiłem tysiąc dzieci. Tak po prostu.\nTeoretycznie powinienem przeprowadzić rozmowę z każdą kobietą, zrobić wywiad, czy istnieją tzw. względy społeczne niezbędne do usunięcia ciąży. W praktyce wystarczało, że kobieta opisze, jak wymiotowała w autobusie. Pytam: "Ile pani ma dzieci? Kiedy była ostatnia miesiączka? Choruje pani? Dziękuję".\nPo wyjściu ze szpitala milczę. Ginekolodzy nie rozmawiają o aborcjach. To nasza mroczna tajemnica.\n- Domyśla się, ale nie podejmujemy tematu. Ona nie pyta, ja nic nie mówię. Generalnie mało w tym czasie rozmawiamy. Zamykam się w swoim piciu. Aż do 1985 roku. Pierwsza jest ta pacjentka, która rodzi mimo podwójnego zabiegu. Widzę oczywistość: gdybym prawidłowo wyłyżeczkował, tego dziecka by nie było. Popełniłem błąd, życie jest. Straszne to. A zaraz potem w ciążę zachodzi żona. Doniesienie przychodzi z trudem, rodzi się Jacek. Rok później drugi syn - Tomek, po dwóch latach - córka Kasia. Oglądam film "Niemy krzyk".\n- W szpitalu. Projekcję dla lekarzy zorganizowała grupa psychologów katolickich. Już to, że na nią poszedłem, uważam dziś za pierwszą jaskółkę zmiany. Sam film - szokujący.\nCo może zaskoczyć ginekologa praktyka?\n- A jednak zaskoczyło... Zobaczyłem zabijanie krok po kroku. Lektor nie używał już tego zakłamanego słownictwa: płód, zarodek. Film mówi: "dziecko".\nKrytycy "Niemego krzyku" zarzucali mu manipulację: to dziecko ucieka przed narzędziem chirurgicznym, cierpi...\n- ...bzdury! Myślicie, że pokazywano by ginekologom jakieś bajki? Film jest rzetelny. Oglądając go wówczas, zżymałem się, słysząc lektorski komentarz, ale co do meritum uwag mieć nie można.\nPo projekcji zapada kompletna cisza. Lekarze skonsternowani. Państwo reprezentujący środowisko pro-life też nic nie mówią. To mnie porusza najbardziej. Milczenie.\nPostanawiam: nigdy więcej! I mogę wprost usłyszeć, jak - pyk! - odblokowuje mi się sumienie.\nNa początku zachowuję się niczym alkoholik, który już wie, że jest nałogowcem i nie może pić, a jednak boi się presji, więc stosuje różne wybiegi. A to nie pije, bo boli go głowa, innym razem musi prowadzić auto.\nZaczynam unikać wpisywania na zabiegi aborcyjne.\nI działać w pro-life...\n- W Rybniku dzięki psychologom z Klubu Inteligencji Katolickiej powstaje przy parafii poradnia. Mój pierwszy sukces to wyproszenie u szefa oddziału ginekologii zgody, by kobiety chcące usunąć ciążę trafiały tam na konsultacje.\nDzięki temu jednemu ruchowi ratuję wiele dzieci. Zaczynam też czytać. Głównie materiały z USA. Sam też piszę artykuły, ale nie ujawniam się z nimi w kraju, wysyłam do periodyków wychodzących za oceanem. Jeżdżę na spotkania pro-life do Włoch, Irlandii, USA.\nDlaczego w Polsce się pan nie ujawnia?\n- Bo się boję ostracyzmu w środowisku.\n- Zgadzam się. I to trwająca latami. Ale w końcu zaczynam mówić o tym głośno w swoim macierzystym ZOZ-ie w Rybniku. Patrzą na mnie różnie.\n- O tym, że aborcja to zabójstwo, a ja w nim nie chcę uczestniczyć.\nW 1996 roku TVP 2 kręci ze mną 40-minutowy film "Zabieg". Mój coming out zaczyna się słowami: "Ja również zabijałem...".\nZrobił pan rachunek zysków i strat?\n- Zrobiłem. Na pewno straciłem finansowo. W latach 90. koledzy przeprowadzający aborcje zarabiali coraz większe pieniądze w prywatnych gabinetach, a ja dokładałem do działalności pro--life z własnej kieszeni. Straciłem też swój wizerunek racjonalisty. Odwróciło się wielu ludzi, którzy zaczęli mnie traktować jak nawiedzonego, oszołoma. Nie nazwę ich przyjaciółmi. Powiedzmy: znajomi.\nAle zyskałem więcej.\nPrzede wszystkim wróciłem do korzeni. Do Kościoła, do Boga, do chrześcijańskich wartości - tak bliskich od dziecka. Poznałem nowych przyjaciół, ludzi wartościowych, oddanych sprawie życia nienarodzonego. Zyskałem równowagę...\n...oraz miejsce w wielkiej polityce. Przed aborcyjnym coming outem zwykły radny Rybnika, potem już poseł, wiceminister zdrowia PiS...\n- To nie ma nic do rzeczy. Moja kariera polityczna, jeśli tu można mówić o karierze, zaczęła się pięć lat po filmie "Zabieg" i zawdzięczam ją temu, że się znam na organizacji służby zdrowia. Ludzie wybrali do Sejmu dobrego dyrektora szpitala w Rybniku, bo tak się reklamowałem. Film i mój późniejszy wywiad dla "Gościa Niedzielnego" przeszły - poza środowiskami katolickimi - bez większego echa.\nGłówne media przypomniały sobie o mnie dopiero teraz, gdy zgłosiłem projekt ustawy zakazującej in vitro. A przecież wprowadzenie tego projektu to tylko naturalne zwieńczenie mojej życiowej drogi. Nic nadzwyczajnego.\nChce pan pozbawić możliwości posiadania dzieci tysiące par, by w ten sposób odpokutować prywatne winy. Jako antyaborcyjny neofita idzie pan w tym projekcie dalej, niż wymaga Kościół katolicki.\n- Bo ja na temat powstawania życia i jego zabijania wiem więcej niż księża."\nTekst pochodzi z serwisu Wyborcza.pl - Agora SA\nRe: Artykuł w GW "Metamorfoza "mordercy nienarodzonych"\nby Marzena i Maja on Nie 04 Paź 2009, 23:42\nfilm "Niemy krzyk" jest na you tubie, mna wstrzasna.\nby Nitka on Nie 04 Paź 2009, 23:46\na ja nie widziałam i nie wiem czy podołam, bo czytałam recenzje\nby Zaklejona on Nie 04 Paź 2009, 23:49\ntez dzis czytalam ten artykul\ni bardzo Wam polecam\notwiera oczy tym, co mieli zamkniete!\nby gonialbn on Nie 04 Paź 2009, 23:55\nOglądałam niemy krzyk w liceum na lekcji religii,straszne\nby Joliczka on Pon 05 Paź 2009, 00:09\npo oglądnięciu "Niemego Krzyku" jestem w rozsypce , wstrząsający film!\nby Mama i corcia on Pon 05 Paź 2009, 00:11\nAbsolutnie nie bede sie katowac ogladajac go,tez czytalam recenzje i juz to mi wystarczy.\nby gonialbn on Pon 05 Paź 2009, 00:17\nnie zachęcam do oglądania filmu\nby mama33 on Pon 05 Paź 2009, 00:47\nChyba nie dałabym rady obejrzeć tego filmu!\nHistoria jakich pewnie wiele....\nby bywalec1 on Wto 06 Paź 2009, 19:08\nZ zasady nie biore udzilau w netowych dyskusjach "ideolo" n atemat aborcji. Nie dlatego bynajmniej bym nie miał na ten temat zdania - przewnie mam jasno sprecyzowane. Ale dlatego,że dyskusje ta mimo wysokiej temperatury i poziomu emccji maja to do siebi eże po wymianie argumentów kązdy pozostaje przy swoim zdaniau.\nNatomiast jeśli trafię na forum na post kobiety ktora waha się - urodzić czy usunąć - i jest bodaj cień szansy że nie jest to prowokacja opowiadam taką (autentyczną!) historię:\n"Witaj! Opowiem Ci pewną historię: Koniec lat 50-tych, aborcja od niedawna legalna i często wręcz polecana. Kobieta 42 lata, schorowana (wada serca, przewlekłe zapalenie stawów) ma już 3 dzieci w wieku od 7 do 17 lat. W małym domku bez wygód (3 izby) mieszka już 8 osób. A tu – wpadka, całkiem jak u Ciebie. Lekarz stwierdzając ciążę bez wahania wystawia skierowanie na aborcję. Kobieta jest wierząca, wie że aborcja jest rzeczą złą ale jest zagubiona i bardzo się boi, zwłaszcza tego że długo nie pożyje i nie zdąży „odchować” maleństwa. Ze swoimi wątpliwościami idzie do psychologa. Ten mądry człowiek po zapoznaniu się z sytuacją mówi: Absolutnie urodzić!\nKobieta: „A co będzie jak niedługo umrę?”\nOn: „Przecież jest starsze rodzeństwo, zaopiekują się”\nOstatecznie rodzi się czwarty syn.\nPowiesz może: historia jak historia można spotkać takich wiele... Ale dla mnie ma ona szczególne znaczenie. Dlatego że ta kobieta – to moja matka. A to czwarte dziecko – to ja.\nGdy byłem już dorosły matka wyciągnęła z głębi szafy i pokazała mi pożółkły papier – właśnie to, na szczęście niewykorzystane, skierowanie – i opowiedziała mi całą tę historię. Nie wiem czy jesteś w stanie wyobrazić sobie jak to jest trzymać w ręku wyrok śmierci na... siebie. Ja to przeżyłem wiec czuję się upoważniony żeby w imieniu Dziecka, które nosisz prosić Cię:\nMamo! Nie rób mi nic złego! Zobaczysz, jak już będę wszystko się ułoży i będę Twoją wielką radością!\nPozdrawiam Cię serdecznie życzę dużo mądrości i odwagi.\nPS. Dodam, że Mama zmarła gdy miałem.... 36 lat!"\nMyślę że w ten sposób choć w malym stopniu spłacam Opatrzności dług wdzięczności za to że dane mi jest przeżywać fascynującą przygodę pt. "życie"\nby gonialbn on Wto 06 Paź 2009, 19:46\nNigdy bym się nie zdecydowała na aborcję.Tak myślalam mając 18 lat i tak myślę teraz.Jak mogłabym zabić własne dziecko.Wiem,ze zawsze znajdzie się jakieś inne rozwiazanie.Jest tyle par,które nie moga mieć dzieci,więc szanse na adopcje duże.\nby rumianek :) on Wto 06 Paź 2009, 19:50\nBywalcze łezka mi się w oku kręci... Przypuszczam, że między Tobą i Twoją Mamą musiała być szczególna więź...\nby Mama i corcia on Wto 06 Paź 2009, 20:35\nPrzeszly mnie ciarki na calym ciele i lza w oku zakrecila sie jak u Rumianka.\nby aniaffff on Wto 06 Paź 2009, 23:44\nPiekna i wzruszająca historia\nby dagolis on Sro 07 Paź 2009, 00:04\nbywalec1, łezka mi spłynęła po policzku. Mogę tylko wyobrazić co czułeś i czujesz czytając tematy o takich sprawach. myśle że każdy kto przeczyta Twoją opowieść wzruszy się.\noglądałam też "Niemy Krzyk". płakałam i nie mogłam się powstrzymać. myśle ze ten film każdego łapie za serce. ale nie chciałabym widziec tego po raz kolejny. za duże to przeżycie, za wielki smutek i żal......\nby agnese on Sro 07 Paź 2009, 18:17\nnie polecam oglądania filmu Niemy Krzyk !!!\nwczoraj przed pójściem do łóżka poczytałam sobie tu na forum i postanowiłam go obejrzeć, to było straszne, nie obejrzałam do końca, nie wiem czy nawet do połowy doszłam... popłakałam się i mój mąż się wystraszył że cos się stało, w nocy nie mogłam zasnąć..............\nby MamaM on Pią 13 Lis 2009, 22:56\nkiedy byłam na studiach moja koleżanka z pokoju zdecydowała się na aborcje...nie piszę o motywach bo nie o to chodzi...przed wyjazdem do Czech bodajże poszłam z nią do ginekologa w Polsce...jako jedyna słyszałam bicie serca jej dziecka...do dziś pamiętam tamten dzwięk...czasami mam wrażenie, że zapłaciłam za to, że wtedy nawet nie próbowałam jej powstrzymać...że ciągle płacę za to nieobronione wtedy życie...ufff


STANISŁAW PELCZAR | 1 marca - Narodowy Dzień Pamięci Żołnierzy Wylętych\nStrona główna » STANISŁAW PELCZAR\nStanisław Pelczar urodził 14 listopada 1916 roku we Lwowie. Po ukończeniu szkoły podstawowej, pobiera lekcje w placówce o profilu technicznym, w której egzaminy końcowe zdaje w 1936. Rok później zostaje powołany do wojska, gdzie jest przydzielony do 40. Pułku Piechoty stacjonującego w jego rodzinnym mieście. Następnie trafia do Korpusu Ochrony Pogranicza, gdzie awansuje na stopień kaprala. Po wybuchu wojny służy w brygadzie wchodzącej w skład Armii Kraków. Jak sam później wspomina, w trakcie walk w okolicach Janowa Lubelskiego, zostaje pojmany i trafia do niewoli. Październik 1939 roku spędza w szpitalu, gdzie zostaje poddany leczeniu. Po zwolnieniu otrzymuje obowiązek stawienia się w jednym z niemieckich obozów pracy, jednak rozkazu tego nie wykonuje.\nNa początku 1940 roku wraca do Lwowa, gdzie znajduje pracę w elektrowni, a następnie na kolei. Cały czas jednak nie zapomina o otaczającej go rzeczywistości i nawiązuje kontakt z oddziałem Narodowej Organizacji Wojskowej w Leżajsku. Początki działalności konspiracyjnej nie należą do najłatwiejszych. Jego oddział szybko zostaje rozpracowany i praktycznie rozbity (zginęło ponad 40 partyzantów). Pelczarowi, jako jednemu z nielicznych, udaje się wydostać z zasadzki. Po tym niepowodzeniu ucieka do Biłgoraju, gdzie wstępuje do oddziału Tadeusza Szyberka – Rychtera, ps. Żegota. Pelczar odbywa kilkutygodniowe szkolenie i właśnie tam zostaje mu nadany pseudonim Majka. Następnie zostaje skierowany do oddziałów Franciszka Przysiężniaka ps. Ojciec Jan, gdzie jest wyróżniającą się postacią. Duża aktywność przynosi awans w hierarchii wojskowej do stopnia sierżanta. Swój chrzest bojowy przechodzi 15 lipca 1942 roku podczas akcji we wsi Bukowina, która została wcześniej zajęta przez ukraińskich partyzantów. W okresie jesienno-zimowym uczestniczy w wielu akcjach skierowanych przeciwko niemieckiemu okupantowi. Po zakończeniu zimy zostaje przeniesiony do polsko-sowieckiego oddziału dowodzonego przez Mikołaja Kunickiego ps. Mucha. Sam Pelczar kieruje tam oddziałem dywersyjnym, który bierze udział akcjach mających na celu likwidację niemieckich grup partyzanckich. Szczególnie ważna akcja odbyła się 14 czerwca 1944 roku na Wzgórzu Portowym. Brało w niej udział ponad 3 000 ochotników walczących przeciwko regularnej armii III Rzeszy.\nW lipcu oddział Ojca Jana zostaje rozwiązany i Majka wraca do Leżajska. Tam działa aktywnie i szkoli specjalny Oddział Leśny, w którego skład około 40 osób. Co ciekawe, większość z nich była niezidentyfikowana. Znane są jedynie ich pseudonimy. Na przełomie marca i kwietnia Pelczar współpracuje z innymi oddziałami, chroniąc polską ludność w walkach przeciwko Ukraińskiej Armii Powstańczej. Pod koniec kwietnia dochodzi do połączenia wszystkich Oddziałów Leśnych, których przywódcą zostaje wspomniany już wcześniej Franciszek Przysiężniak. Grupa ta walczyła głównie z oddziałami Milicji Obywatelskiej oraz NKWD. Niebawem ma miejsce największa w historii Polski bitwa z oddziałami drugiej organizacji. Podczas niej ginie 7 partyzantów. Straty po stronie NKWD są jednak znacznie większe, gdyż zabitych zostaje niemal 60 „żołnierzy”. Oddziały w dalszym ciągu uczestniczą w wielu akcjach wymierzonych w Sowietów oraz zdrajców Ojczyzny. Niestety, 21 czerwca 1945 we wsi Stary Nart partyzanci zostają zaskoczeni. W trakcie walk zabito 17 osób, 3 pojmano. Reszcie udaje się zbiec. Niestety, schwytane osoby najprawdopodobniej wydały swoich kolegów, co doprowadziło do licznych aresztowań. Sam Pelczar zostaje ujęty na początku sierpnia. W czasie zatrzymania posługuje się konspiracyjną tożsamością - Tadeusz Grzegorzewski. Podczas aresztowania Majce przedstawiono liczne zarzuty, m. in. kierowanie grupą przestępczą, oraz nielegalne posiadanie broni. Do 8 lutego 1946 przetrzymywany jest bez wyroku. Dopiero tego dnia zostaje skazany na 6 lat pozbawienia wolności przez Sąd Garnizonowy w Przemyślu. Dzięki wstawiennictwu brata, który był pracownikiem Prokuratury, władza stosuje wobec niego amnestie z 1945 roku. Wyrok zostaje zmieniony na trzy lata więzienia w zawieszeniu.\nPo opuszczeniu więzienia Majka zatrzymuje się u swojego brata. Nie zostaje tam jednak długo i już po kilku tygodniach przenosi się do Wieńca Zdroju, gdzie zamieszkuje u przyjaciela Władysława Muchy. W położonej nieopodal Jeleniej Górze nawiązuje kontakt z Narodowymi Siłami Zbrojnymi i praktycznie od razu wstępuje do organizacji. Latem 1946 roku Pelczar po raz pierwszy trafia do Prudnika, z którym będzie potem związany przez wiele lat. Właśnie w tym przygranicznym mieście nawiązuje kontakt z oddziałami Ojca Jana, który stacjonował wówczas pod Opolem. Podczas pobytu na Opolszczyźnie Majka wykonuje rozkazy z wydane z ramienia NSZ. Aktywna działalność doprowadza do aresztowania, które miało miejsce w listopadzie 1946 roku. Wraz z nim UB zatrzymuje dziewięć innych osób. Podczas przesłuchania Pelczar dość szczegółowo opowiada o swojej działalności, jednak zapewnia, że jego celem nie było obalenie panującego systemu. Zeznania pozostałych aresztantów brzmią podobnie. Osobą, która wsypała Pelczara i jego towarzyszów był najprawdopodobniej dawny partyzant Korzeniowski ps. Korzeń, którego imienia nie ustalono. Świadczyć o tym mogą zapisy samego Pelczara, „człowiek, który zmuszał mnie do wstąpienia do organizacji (…) miał pseudonim Korzeń. On również doprowadził do mojego aresztowania, gdzie odwieziono mnie na Bezpieczeństwo w Będzinie.”\nNa początku kolejnego roku dochodzi do kolejnych przesłuchań, które często mają charakter konfrontacji. W czasie nich Majka nie przyznaje się do wielu stawianych mu zarzutów – m. in. udziału w napadzie na kasę Społem w Łańcucie. Niestety, inny z zatrzymanych wsypuje Pelczara mówiąc, że jego zadaniem była ochrona rabujących. 18 marca sąd kończy dochodzenie i stawia Pelczarowi trzy zarzuty: przynależności do Narodowych Sił Zbrojnych oraz kontakt z innymi członkami organizacji, nielegalnego posiadania broni, która miała być użyta do celów dywersyjno-terrorystycznych a także chęć obalenia panującego w kraju systemu, mimo że podczas rozprawy potwierdzono tylko dwa pierwsze. Sąd stosuje wobec Majki surowe sankcje – piętnaście lat więzienia oraz pięć lat pozbawienia praw obywatelskich. Pelczarowi w trakcie procesu nie pomaga adwokat, lecz mimo tego Majce udaje się doprowadzić do skrócenia wyroku do dziesięciu lat. Mimo niekorzystnej sytuacji, próbuje skorzystać z prawa łaski i pisze list do Bolesława Bieruta. Wniosek jednak zostaje odrzucony. Swoją prośbę motywuje m. in. nielegalnymi metodami stosowanymi przez funkcjonariuszy UB. W trakcie odsiadki Majka jest często przenoszony do nowych zakładów karnych. W marcu 1950 roku trafia do Rzeszowa, skąd ponownie pisze list do Bieruta. Powołuje się w nim głównie na swoje robotnicze pochodzenie, walkę z hitlerowskich partyzantem oraz udział w akcjach z sowieckim partyzantami. Mimo pozytywnej opinii naczelnika więzienia, wniosek zostaje odrzucony 18 sierpnia 1951 roku. Pod koniec 1953 roku zostaje przeniesiony do Strzelec Opolskich, gdzie po kilku miesiącach zostaje oddelegowany do Ośrodka Pracy Więziennej. Podejmuje kolejną próbę wysłania wniosku o ułaskawienie, ponownie nieskuteczną. W uzasadnieniu czytamy, że „niczym się nie zasłużył i nie mamy przekonania, że po zwolnieniu jego na wolność, mógłby prowadzić życie uczciwego obywatela”. Areszt opuszcza w kwietniu 1955 roku, po warunkowym zwolnieniu przez sąd w Katowicach. Początkowo nałożony jest na niego okres próby, który trwa listopada 1956 roku. Po wyjściu na wolność zamieszkuje u siostry przy ulicy Marchlewskiego 10 (obecna Młyńska) w Prudniku. Znajduje tam zatrudnienie w zakładach przemysłu bawełnianego „Frotex”.\nWładza ludowa jest cały czas nieufna wobec Pelczara i 23 kwietnia 1957 roku zastępca komendanta Służby Bezpieczeństwa w Opolu wydaje wniosek o wydanie akt dotyczących spraw Majki. Prośbę motywuje podejrzeniem o nielegalną działalność Pelczara. Akta trafiają także do Prudnika. Świadczy to dobitnie, że musiał być obserwowany przez SB bądź został wydany przez jednego z tajnych współpracowników. Jego akta były przeglądane także w latach późniejszych, jednak próżno szukać informacji, w związku z jakimi sprawami.\nW 1964 oraz w 1970 roku Majka składa wnioski o zatarcie wyroku. Oba jednak zostają odrzucone, mimo że w ówczesnym czasie prośby wielu osób były rozpatrywane pozytywnie. Na początku lat 70. zostaje zwolniony z „Froteksu” i utrzymuje się z prac dorywczych. Coraz bardziej dokucza mu choroba płuc, która sprawia, że praca przychodzi mu z trudem. Dodatkowo, jako osobie skazanej, nie przysługuje mu renta chorobowa. Ostatnie lata życia są, więc dla niego bardzo trudne. Wedle ustaleń Stanisław Pelczar zmarł 1 lub 2 maja 1977 roku. Okoliczności śmierci nigdy nie zostały potwierdzone, ale oficjalna wersja podaje, że popełnił samobójstwo skacząc z okna klatki schodowej, w której mieszkał. Został pochowany na cmentarzu w Prudniku, a na jego nagrobku widniał napis „b. partyzant, ps. Majka”.\nPostać Pelczara długo nie była znana lokalnej publiczności. Ta usłyszała o nim dopiero 1 marca 2014 roku podczas obchodzenia Narodowego Święta Żołnierzy Wyklętych, których był centralną postacią. Na prośbę rodziny już po dziesięciu dniach jego zwłoki zostały ekshumowane i przeniesione na cmentarz w Białej Nyskiej.


Lexus LS 600h F Sport | autoGALERIA.pl\nLexus LS 600h w wersji F Sport ma w sobie mniej więcej tyle sportu, co paczka Sportów bez filtra. To wcale nie przeszkadza mu być szybkim i jednocześnie ekonomicznym pojazdem. Pytanie tylko, czy wydając na samochód pół miliona złotych, ktokolwiek zawraca sobie głowę oszczędnością?\nPół miliona złotych to mnóstwo pieniędzy. Dzięki nim możecie zamienić mieszkanie na przytulny domek z małym ogródkiem i budą dla psa. Żona z pewnością będzie z Was zadowolona, a pies i tak obsika trawnik i pogryzie meble na werandzie. Dzieci po tygodniu mieszkania w nowym miejscu obrażą się na Was, bo przecież wolą mieć kolegów z bloku, niż ciamajdowatych znajomych o imionach Alan i Vanessa. Chwilę później zostawi Was żona – będzie mieć zbyt dużo czasu na jeżdżenie do dentysty… Wszystko to jak widzicie nie tworzy najlepszego obrazu. Może więc warto rozważyć inny scenariusz?\nZamiast męczyć się w kieracie rodzinnych powinności, bezceremonialnie zgrajcie całą kwotę w Monte Carlo, rzucając o stół żetonami. Oczywiście z wymownym okrzykiem: „Jeszcze jedno Bacardi proszę!”. A, co tam! Jeśli to dla Was zbyt duży „hardkor”, pozostaje Wam opcja inwestycji w obraz, będący jedną wielką plamą na płótnie. W końcu interpretacja sztuki jest dowolna, a satysfakcja z tłumaczenia innym, że nie rozumieją jej piękna, to rzecz bezcenna. Kto chce zachować więcej gustu niż pieniędzy i jednocześnie posiadać rzecz, z której może korzystać na co dzień, powinien zainteresować się Lexusem LS 600h. Nie jest on obrazem ani domkiem na przedmieściach, ale spokojnie pojedziecie nim po matkę na dworzec kolejowy. Oprócz tego japońska limuzyna pozwala uciec od banalności Mercedesa i BMW, a to przy samochodach za kilkaset tysięcy złotych wbrew pozorom argument dość poważny.\nŻadna LS-ka nie jest autem zwyczajnym, a już na pewno nie wersja F Sport z obniżonym o 10 mm zawieszeniem i dyskretnie zmienionymi zderzakami. W trakcie trwania testu udało mi się namierzyć wzrokiem kilka egzemplarzy poprzednich generacji flagowego Lexusa, ale uwierzcie mi: w tym samym czasie na swej drodze minąłem tyle „Mercoli” Klasy S i „Beemek” Serii 7, że do ich zliczenia zabrakłoby mi wszystkich palców świata. Lexus w swoich materiałach podkreśla, że do tej pory w ciągu 23 lat wyprodukował już łącznie ponad 730 000 sztuk LS-ów. Ta liczba jawi się być kroplą indywidualizmu w morzu masówki, gdy porównamy ją z wolumenem produkcji największego z Mercedesów. Każdej generacji Klasy S sprzedaje się ok. 0,5 mln sztuk.\nNietuzinkowość nie tylko czyni duże Lexusy bardziej interesującymi autami, lecz także w jakimś stopniu przyczynia się do utrzymania ich wysokiej jakości. Dość powiedzieć, że każdy egzemplarz LS-a na etapie produkcji przechodzi szereg rygorystycznych prób. Silniki V8 japońskich limuzyn w celu zredukowania niepożądanych wibracji osłuchiwane są stetoskopem i badane akcelerometrem. Gotowe nadwozia mierzy się zarówno po jak i przed polakierowaniem. W procesie sprawdzania jakości każdego LS-a brane są pod uwagę 24 punkty pomiarowe z przodu i 16 z tyłu auta. Wszystko to w celu osiągnięcia perfekcji w montażu. Każdy samochód po złożeniu zabierany jest na firmowy tor, gdzie sprawdza się jego zachowanie przy prędkościach rzędu 200 km/h. Następnie dla pewności przechodzi też „ścieżkę zdrowia” symulującą jazdę po nierównych nawierzchniach pokrytych kostką brukową. W tym czasie pozostawione wewnątrz Lexusa mikrofony analizują hałasy docierające z elementów wyposażenia kabiny. Nic nie może ocierać, piszczeć ani skrzypieć. Dopiero tak sprawdzony i dopracowany do perfekcji LS trafia na nasze stoły…. To znaczy do garaży.\nTyle teorii, a teraz…\n…przyjrzyjmy się japońskiej limuzynie nieco dokładniej. Czy rzeczywiście jest taka idealna? Cóż, nie jesteśmy robotami, by mierzyć każdą szczelinę w karoserii i sprawdzać odległość pomiędzy kratkami nawiewów, ale na pewno rzeczą, którą zauważymy od razu będzie automatyczne domykanie drzwi. To „bajer” na dzień dobry witający pasażerów LS-a. Wystarczy leciutko puścić klamkę, a resztę samochód robi za nas. W kabinie Lexusa pierwszym, co odczujemy, będzie zapach skóry pokrywającej mięciutkie fotele wyposażone w wentylację. W niektórych autach chłodzone siedzenia oznaczają obecność irytująco hałaśliwych dmuchaw zamontowanych w okolicach podłogi. W Lexusie możecie zapomnieć o tego rodzaju wpadkach. Tu wszystko działa niesamowicie cicho i płynnie.\nKażdy silniczek elektryczny, każdy element komfortowego wyposażenia (a jest tego mnóstwo) – nic nie może narzucać się kierowcy czy pasażerowi. Wszystko ma jedynie wydawać z siebie delikatny szmerek i ułatwiać życie użytkownikom auta w sposób niezauważalny i graniczący z chorobliwą perfekcją. Robi to nawet z pozoru banalny, analogowy zegarek umieszczony na środku deski rozdzielczej. Spójrzcie na niego. Nie jest zwykłym czasomierzem, lecz kolejnym przejawem dążenia Japończyków do absolutu technologicznego. Wskazania godziny są w nim automatycznie korygowane na podstawie sygnałów z GPS-u… Powiedzcie teraz sami, co jest bardziej przydatne: satelitarna korekcja czasu w zegarku czy też elektrycznie sterowane zagłówki i regulatory wysokości pasów bezpieczeństwa? Te udogodnienia także odnajdziecie na pokładzie Lexusa LS 600h, a debata nad sensem ich istnienia jest tak samo potrzebna, jak smarowanie łokci dżemem. Takie po prostu są luksusowe samochody.\nO dużej ilości miejsca we wnętrzu Lexusa LS, oddzielnych lusterkach sufitowych dla pasażerów drugiego rzędu siedzeń czy też boczkach drzwi obłożonych skórą nawet nie warto wspominać. To wszystko to rzeczy oczywiste w limuzynach za pół miliona złotych i musiałbym być niesamowitym katem, by męczyć Was opowieściami o ergonomii wnętrza i dżojstiku do obsługi multimedialnego systemu umieszczonym na tunelu środkowym. Zamiast przynudzania o niezliczonej ilości detali, lepiej czym prędzej wziąć do ręki ogromny metalowo-plastikowy kluczyk obłożony skórą i zrobić użytek z maszynerii kryjącej się pod połyskującą czernią karoserii Lexusa.\nJest czym pojeździć\nTestowany LS 600h wyposażony był w hybrydowy zespół napędowy składający się z 32-zaworowej wolnossącej benzynowej V8-ki wspomaganej 225-konnym silnikiem elektrycznym. Wszystko to połączono ze skrzynią bezstopniową typu CVT i układem stałego napędu na cztery koła wykorzystującym międzyosiowy mechanizm różnicowy typu Torsen. Sami przyznacie: już w katalogu Lexus wygląda cudownie. Nie inaczej jest w rzeczywistości. Przy ruszaniu z miejsca LS 600h zdaje się dosłownie „odpływać do przodu”, nie emitując żadnego odgłosu. Maska unosi się do góry, po czym auto majestatycznie zaczyna pożerać drogę.\nSpokojny start, jak zwykle w przypadku hybryd, odbywa się tylko na silniku elektrycznym. Stąd błoga cisza panująca w kabinie i na zewnątrz auta. Wielkie, 19-calowe koła przesuwają się w doskonale wyciszonych nadkolach, wyrzucając spod siebie małe kawałeczki żwiru. Zza grodzi silnika nie dobiega żaden dźwięk, a Lexus dostojnie nabiera prędkości. Wtedy wciskamy pedał gazu nieco mocniej. Do akcji włącza się benzynowy 394-konny „kocioł” z podwójnym układem zmiennych faz rozrządu. Przy cichutko szepczącym 19-głośnikowym systemie audio Mark Levinson moment uruchomienia benzynowego V8 spokojnie można przegapić. Nie jest to nawet kwestia wyciszenia kabiny, ile samej konstrukcji napędu.\nChyba każdy, kto miał kiedyś przyjemność pojeździć choćby i tańszymi hybrydami skonstruowanymi przez Toyotę, dobrze wie, że załączanie silnika spalinowego (nawet prostego czterocylindrowca) przebiega w tych autach bezobjawowo. W Lexusie jest tak samo, tyle że do naszych uszu od czasu do czasu dobiega stłumiony bulgot ośmiu cylindrów w układzie V zasilanych przez układ bezpośredniego wtrysku benzyny. Prawdziwa poezja dla uszu fana motoryzacji… Właśnie tak to wszystko wygląda, gdy głaskamy LS-a i jedziemy powolutku. A gdy zapragniemy osiągnąć „setkę” w 6,1 sekundy?\nWystarczy wcisnąć prawy pedał do podłogi i przełączyć japońską limuzynę w program Sport S+. 2,2-tonowy, 5-metrowy „Lex” wystrzeli wtedy jak z procy. O idealną trakcję zadba napęd na cztery koła. Sumaryczna moc silników spalinowego i elektrycznego to 445 KM! Dzięki temu japońska limuzyna potrafi być niezwykle szybka. Przyspieszenia są oczywiście zupełnie inaczej odbierane niż w mniejszych autach o dużej mocy. Wysokich prędkości nie odczuwa się tak bardzo, więc łatwo złapać się na jeździe 120 km/h z przeświadczeniem podróżowania „dziewięćdziesiątką”.\nPrzy całym sentymencie dla dźwięku wolnossącej V8-ki, co chwila przebijającej się swym pomrukiem do wnętrza Lexusa, trzeba wspomnieć, że nawet w przypadku tak wspaniałego silnika, efekty działania skrzyni CVT potrafią być dość irytujące. Owszem – melodia pięciolitrowego motoru jest genialna, ale jakoś trudno przywyknąć do jednostajnej pracy motoru przy ostrzejszych przyspieszeniach.\nLS 600h jasno wskazuje, że to samochód stworzony do spokojnej jazdy, lecz wersja F Sport ma być przecież pewnym ukłonem w stronę aktywnie prowadzących kierowców. Jak głęboki jest to ukłon? Cóż, raczej wypadałoby go nazwać delikatnym dygnięciem. Na pokładzie testowanego LS-a znajdziemy oczywiście całą armię wynalazków, które w ciągu paru sekund mają uczynić z reprezentacyjnej limuzyny prawdziwe auto sportowe. Jest pneumatyczne zawieszenie, które posiada kilka trybów pracy (w tym sportowy), przekładnia kierownicza ze zmiennym przełożeniem oraz stabilizatory poprzeczne wyposażone w elektryczne siłowniki kompensujące przechyły nadwozia na zakrętach. Jak to wszystko działa w praktyce?\nDoznania z jazdy LS 600h w wersji F Sport są jednoznaczne: z dynamicznym prowadzeniem samochód ten mimo wszystko ma niewiele wspólnego. Układ kierowniczy pracuje niesamowicie lekko, co z początku odbiera trochę pewności jazdy. Duży Lexus najlepiej zachowuje się w programach Sport S i Sport S+, które pozwalają prowadzić nieco żwawiej. Choć oba ustawienia trudno nazwać prawdziwie „sportowymi”, to jednak wybierając jedno z nich do codziennego podróżowania, unikniemy „kanapowatości” którą odznacza się LS w pozostałych trybach jazdy (Comfort, Eco, Normal). Jedno jest pewne: samochód w każdym ustawieniu skupia się bardziej na izolowaniu pasażerów od nierówności drogi niż zaspokajaniu dynamicznych ambicji kierowcy.\nTen, kto po przełączeniu Lexusa w program Sport S+ spodziewa się różnicy w jeździe porównywalnej do dowolnego BMW z aktywnym zawieszeniem i innymi elementami układu jezdnego sterowanymi elektronicznie, może być srogo zawiedziony. W LS 600h nie ma narowistej mapy pedału gazu, nie ma twardego zawieszenia i sztywno pracującej kierownicy. W tym samochodzie taki wymiar jazdy po prostu nie istnieje. Nastawy określane przez Japończyków jako sportowe są delikatnym „zwarciem szeregów”. Próżno jednak doszukiwać się w nich „maximum attack”. Czy to w bujającym Comforcie, domyślnym Normalu czy też w najlepszym na co dzień trybie Sport S, Lexus zawsze ma zapewniać spokój i delikatność prowadzenia. I tak właśnie jest.\nRelaks pond wszystko\nPomimo braku ewidentnie agresywnych ustawień, LS ma w sobie coś, co może się podobać kierowcom doceniającym jakość prowadzenia. Podróżując japońską limuzyną w ogóle nie odczuwa się ciężaru nadwozia i rozmiarów zewnętrznych samochodu. Lekkość z jaką limuzyna dosłownie unosi się nad jezdnią, pozwala zapomnieć o ponad dwutonowej masie i 1,9-metrowej szerokości. Układ kierowniczy ze zmiennym przełożeniem pomaga manewrować po parkingach z gracją o metr krótszego samochodu. Przydaje się też w codziennej jeździe. Przy małych prędkościach wystarczy zaledwie delikatny skręt kierownicą, by LS 600h podążył dokładnie tam, gdzie sobie tego życzymy. Wszystko intuicyjnie i bez brania żadnych „poprawek” na wielkość samochodu. To sprawia, że za kierownicą japońskiej limuzyny w każdej sytuacji można poczuć się zrelaksowanym.\nZ eksploatacyjnych uwag warto wspomnieć o elektrohydraulicznym układzie hamulcowym Lexusa. Jest on dość skuteczny, jednak wymaga długotrwałego przyzwyczajania do charakteru jego pracy. Skok pedału hamulca jest niesamowicie krótki, co wpływa na specyficzną nerwowość pracy układu. Minie parę dni zanim na dobre opanujemy sztukę płynnego hamowania Lexusem – w szczególności dotyczy to miejskiej jazdy. Podczas niej LS 600h ujawnia jeszcze jedną niezaprzeczalną zaletę: niewielkie zapotrzebowanie na paliwo.\nWiem, że trudno w to uwierzyć, ale fakty są takie, że nowoczesna technologia hybrydowa pozwala poruszać się prawie 450-konnym samochodem, który pali w mieście niecałe 12 l/100 km. Z kolei na testowym odcinku pozamiejskim, na którym starałem się jechać możliwe jak najgrzeczniej, uzyskałem średni wynik zużycia na poziomie 8,3 l/100 km. Oczywiście nie przekraczałem wtedy prędkości 100 km/h i delikatnie muskałem pedał gazu, ale już sam fakt zejścia w okolice 8 l/100 km budzi respekt.\nPod koniec testu zastanawiałem się dość długo, dla kogo właściwie stworzono LS 600h z pakietem F Sport. W folderach Lexusa oczywiście naczytacie się o tym, że zawieszenie usportowionej wersji dostrajał zespół fachowców pracujących przy modelu LFA. Może i tak, ale w hybrydowej odmianie flagowy Lexus niewiele ma wspólnego z prawdziwym samochodem „dla kierowcy”. To typowo „prezesowski” wóz, w którym zamożny szef firmy z chęcią usiądzie za kółkiem. Zrobi to jednak nie dla zabawy, ale dla wygody pełnienia swych obowiązków.\nTo właśnie wygoda, która towarzyszy użytkowaniu Lexusa jest jego najmocniejszą stroną. Wszystkie urządzenia obsługuje się w miarę intuicyjnie, układ napędowy jak na swoją niebagatelną moc odznacza się niewielkim apetytem na paliwo, zaś dość pospolity wygląd pozwala… wtopić się w tłum. Jeśli przemilczymy śmiesznych rozmiarów bagażnik (370 litrów bez możliwości powiększenia to kpina w tej wielkości aucie), LS 600h okaże się idealnym wyborem dla kogoś, kto potrzebuje dyskretnej, reprezentacyjnej limuzyny. A wersja F Sport? Cóż, po prostu nie należy od niej oczekiwać zbyt wiele w kwestii samych emocji płynących z prowadzenia auta…\n+ poręczność i prostota obsługi\n+ ekonomiczny i jednocześnie mocny układ napędowy\n– maluteńki bagażnik\n– wrażliwy na zarysowania lakier\n– zbyt czuły układ hamulcowy\nWersja F Sport wprowadza do koncepcji tego samochodu pewien dysonans. Nutka zadziorności nie pasuje do wizerunku kanapowej limuzyny, gdyż nie taka jest prawdziwa natura Lexusa. LS 600h w każdej sytuacji ma zapewniać spokój i delikatność prowadzenia. I taki właśnie jest, bez względu na obecność spoilerów i obniżonego zawieszenia. Oszczędność w obchodzeniu się z paliwem będzie dodatkowym bonusem dla nabywców hybrydowego LS-a. Tak jak wspaniały dźwięk V8-ki, który co pewien czas delikatnie pieści uszy pasażerów…\nSilnik benzynowy, V8, 32 zaw. + elektryczny\nTyp zasilania paliwem wtrysk bezpośredni + baterie\nPojemność 4969 cm³\nMoc maksymalna benz.: 394 (290 kW), el.: 225 KM (165 kW)\nłącznie: 445 KM (327 kW)\nMaks. moment obrotowy benz.: 520 Nm przy 4000 obr./min.\nel.: 300 Nm\nBagażnik / po złożeniu siedzeń 370 l\nWymiary (dł./szer./wys.) 5090/1875/1470 mm\nMasa własna /ładowność 2270/535 kg\nSpalanie: miasto/trasa/średnie 10,5/7,5/8,6 (test: 11,6/8,4/10,0)\nGwarancja mechaniczna 3 lata lub 100 tys. km/5 lat lub 100 tys. km (hybryda)\nCena wersji podstawowej LS 600h Elite: 539 900 zł\nCena wersji testowej 565 950 zł\nCena egz. testowego 604 750 zł\nLexus GS 300h - Przystępniejszy\nDotychczas chcąc kupić hybrydowego Lexusa GS, skazani byliśmy na wersję 450h. Napęd na pewno wart uwagi, ale jego cena nie była już tak przystępna. Japończycy chyba dostrzegli ten sam problem, ponieważ do oferty wprowadzają drugą hybrydę - 300h. Niższa [...]\nW Lexusie rozdają auta za darmo!\nMimo że już jesteśmy po wizycie Świętego Mikołaja, oferta Japończyków brzmi niewiarygodnie. Lexus Polska rozpoczął okres wielkich wyprzedaży - przykładowo do najdroższego LS 600h można dostać w prezencie... najtańszego CT 200h. Nie wierzycie?\nLexus LF-CC Concept - Teraz My\nTeraz My. Tak można by krótko podsumować najnowszą strategię Lexusa. Firma postanowiła śmielej powalczyć o klienta, czego dowodem jest nowa linia stylistyczna marki, a także zapowiadane modele. Jednym z nich będzie Coupe segmentu D, które zapowiada [...]\nFlagowe A8 od 16 lat stoi na szczycie gamy modelowej Audi - w ofercie tego producenta nie znajdziemy niczego lepszego. Na polskie drogi wjechała właśnie najnowsza, trzecia odsłona tej reprezentacyjnej limuzyny. Może być ona nie tylko świetnie wyposażona, [...]