Przyczajona logika, ukryty słownik: maja 2010\nDziękujemy za tak żywy odzew w komentarzach pod poprzednią analizą. :) Szczerze mówiąc, wyniki głosowania sprawiły nam niezły dylemat - w końcu postanowiłyśmy spróbować... zadowolić wszystkich! ^^ W tym tygodniu analiza jest więc bardzo długa - ponieważ, gwoli ścisłości, są to dwie analizy. Pierwsza dla tych, którzy pragnęli dalszego kontaktu z Alicją i Deppelusznikiem, druga zaś dla tych, co mieli jej dość. I tą drugą jest... analiza dalszych losów Wielkiego Rahla Posępnego! :D Pamiętacie go jeszcze? Mamy nadzieję, że tak - jeśli nie, linki do wcześniejszych części znajdziecie w archiwum po prawej stronie. :)\nAnaliza nr 1 - Uwolnić Alicję!\n- znajdź sklep na Flower Street, tam sprzedaje mój znajomy, powiedz że przysyła Cię Alicja\nOż kurde, Alicja szefową gangu handlującego bronią palną? No ładnie...\nA myślisz, że co ona tam w Chinach sprzedawała? :)\n[Kapelusznik za sprawą nagłej pomroczności jasnej u sprzedawcy kupuje broń i wraca do swojego świata]\n- jestem, mam to po co poszedłem\nBIAŁA KRÓLOWA, KOT, MNIAMAŁYGA, KRÓLIK :\n- opowiadaj jak było na górze !\nKapelusznik zarumienił się lekko i mruknął:\n- Całkiem nieźle, ale wolę „na dole”...\nKapelusznik opowiedział im wszystko, (...)\na teraz muszę natychmiast wyruszać\n- dokąd chcesz iść skoro nie znasz drogi\n- to prawda, nie mam pojęcia gdzie w grzybowym lesie może znajdować się ten domek\nIdź na wschód, tam musi być jakaś cywilizacja!\n- nie martw się mój drogi, zwołałam najlepszych mapowników z Antydii by odnaleźli drogę, trochę to potrwa, ale do rana powinni już wiedzieć. Myślę że powinieneś położyć się spać, odpocząć, jest juz bardzo późno. Kapelusznik udał się do komnaty, położył się na łóżku i próbuje zasnąć, wierci się z boku na bok, myśli nie dają mu spokoju. Do komnaty wchodzi Biała Królowa\n- Mniamałyga mówiła że nie możesz zasnąć\nKrólowa, widzę, wielofunkcyjna. Nawet o sen poddanych się martwi.\nCóż z tego, skoro poza tym jest całkowicie bezużyteczna.\n- wciąż myśle o Alicji, boję się o nią, noc taka długa, ja do rana zwiariuję niewiedząc jak ona się czuje, (...) gdybym choć przez chwilę mógł się z nią zobaczyć, dotknąć jej ręke, byłbym spokojniejszy\n- może da się zrobić, chodź\nKrólowa wzięła Kapelusznika za ręke, wyszli na zewnątrz zamku, idą przez piękne ogrody pałacowe które oświetla blask księżyca, dochodzą do kamiennej groty którą osłania mały wodospad\n- tutaj mieszka stara wiedźma, jej zaklęcie może sprawić że znajdziesz się na chwilę przy Alicji\nZa to absolutnie nie może sprawić, byś przez tę chwilę zabrał ją ze sobą.Bo to wiedźma w wersji demo.\nKrólowa i Kapelusznik wchodzą do groty, w środku jest ciemno, nagle widzą przed sobą wiedźmę, ubrana jest w podarte czarne szaty, ma długie siwe włosy i tylko jedno oko na środku czoła\n- chciałbym na chwilę znaleść się w innym miejscu\n- to kosztuje złociutki\n- zapłacę Ci, dostaniesz kilka sztuk złota\n- płaci ten kto czegoś chce\nWiedźma w mistrza Yodę zamieniła się?\n[Kapelusznik w zamian za usługę oddaje swój kapelusz. So sad...]\nWiedźma wzięła butelkę z jakimś czerwonym eliksirem i podała Kapelusznikowi mówiąc\n- wypij to i pomyśl o miejscu w którym chcesz się znaleść, potem zamknij oczy i powiedz " w przestworzach, obok słońca,dotykając chmur, jestem gdzie chcę być "\nNiestety, wiedźma przechytrzyła Kapelusznika, który, przeniesiony w okolice słońca, usmażył się natychmiast na skwarkę.\nmasz trzy minuty złociutki\nKapelusznik wypił eliksir, pomyślał o domku bez okien, zamknął oczy i powtórzył zaklęcie. Otwiera oczy, jest (w moskiewskim schronie przeciwlotniczym) w środku tego domku, widzi przed sobą Alicje siedzącą na krześle\nAlicja odwraca się i wstaje z krzesła, jest wielce zaskoczona(...)\n- tak się cieszę że Cię widzę\n- jak się czujesz? bardzo się o Ciebie martwię\n- przeziębienie to nic, przejdzie, ale czuję się źle bo nie mogę być z Tobą\n- jutro rano przyjdę tu i zrobię wszystko by Cię uwolnić\n- to zbyt niebezpieczne, tak się o Ciebie boję, widziałeś jakie ten wilk ma potężne ostre kły? Cały czas jakieś przeszkody stają między nami, może nie dane nam jest być ze sobą\nNiee, to tylko ałtorka chce namnożyć notek, nim w końcu wylądujecie w łóżku.\n- nie mów tak! jutro będziemy znów razem, tylko musisz w to wierzyć, zapomniałaś już że trzeba wierzyć w sześć niemożliwych rzeczy jeszcze przed śniadaniem\n- jesteś cudowny\nAlicja i Kapelusznik objęci całują się\n- zaklęcie zaraz przestanie działać, czekaj na mnie jutro moja słodka Alicjo\nKapelusznik zamknął oczy, gdy je otworzył spostrzegł że jest zpowrotem w grocie wiedźmy(...)\n- mam nadzieję że teraz będzie Ci się lepiej spało\nKapelusznik nic nie mówi tylko cały czas dotyka reką swoje usta, Królowa uśmiechnęła się i złapała go za ramię mówiąc\n- z pewnością będzie się lepiej spało\nO RLY? Nie jestem pewna, czy zwykłe buzi buzi ma działanie usypiające... Chyba, że Kapelusznik ma „kondycję” anemicznego trzynastoletniego prawiczka.\nKapelusznik udał się do komnaty, położył się do łóżka i odrazu zasnął, ręką cały czas gładził swoje usta\nPosępny miał tak samo. Myślicie, że to się jakoś rozprzestrzenia przez blogaski?Nie. To tylko Mary Sue, obcałowana przez tysiące Tró Lowerów, zaraża bohaterów opryszczką.\nNastępnego dnia rano Biała Królowa wbiega do komnaty Kapelusznika, budzi go\nBIAŁA KRÓLOWA z uśmiechem\n- widzę że wczorajsze spotkanie z Alicją sprawiło że zapomniałeś o całym Bożym świecie\n- o tak, było cudownie\nCzyżby przez te niecałe trzy minuty zdążyli zaszaleć, tylko aŁtorka tego nie opisała?\n- mapownicy znaleźli drogę, wstawaj\nKapelusznik jak oparzony wyskoczył z łóżka, udał się z Królową do sali tronowej, na stole leży mapa z zaznaczoną trasą wiodącą do domku bez okien\n*Kalevatar podstępnie i cichaczem zmienia trasę na wiodącą do pokoju bez klamek*\n- już wiemy gdzie to jest, ale nie pozwolę Ci iść samemu, wyruszam z Tobą\n- my też idziemy prawda ?\nMNIAMAŁYGA, BIAŁY KRÓLIK :\nBiała Królowa na swoim koniu, Kapelusznik na bandzierchlaście oraz reszta wyruszają spod Marmorial, jadą przez grzybowy las, docierają do polany na której stoi mały domek bez okien, wokół jest pusto\n- zaczekajcie tutaj, sam podejdę bliżej\nKapelusznik idzie powoli trzymając strzelbę w rękach, rozgląda się dookoła, podchodzi do drzwi domku i gdy już chce złapać za klamkę pojawia się czarny wilk. Jego oczy święcą na żółto i szczerzy kły, Kapelusznik strzela do niego ale nie trafia, wilk skacząc przewraca go.\nKapelusznik szybko się podnosi, trzyma broń wycelowaną w wilka który warcząc krąży wokół niego. Gdy wilk chce rzucić się na Kapelusznika ten strzela i trafia, kula zabija wilka.\nBoru... To chyba najbardziej drętwy opis walki, jaki czytałam. Jestem pod wrażeniem.A epitet popatrzył smętnie i powlókł się w stronę zachodzącego słońca, szukając innych blogasków, które by go przygarnęły.\nZza domku wybiega Czerwona Królowa, z przerażeniem patrzy na zabitego wilka, zaczyna uciekać przez las, Kapelusznik biegnie za nią. Czerwona Królowa nie zauważa małej rzeczki, wpada do niej i topi się.\nSama siebie topi? Niechybnie z rozpaczy, że ałtorka przeznaczyła jej tak lamerską śmierć.\nKapelusznik nie próbuje jej ratować, wraca pod domek, drzwi są zamknięte, strzela w zamek i wchodzi do środka, jest tam Alicja\nPal sześć, że oto zginął główny czarny charakter i warto by to jakoś zaakcentować. The show must go on!\nAlicja przytula się do niego, wychodzą z domku, Biała Królowa uśmiecha się, reszta klaszcze w ręce bijąc brawo\nA oto przed Państwem... ZWROT AKCJI. Brawa!\nKapelusznik chciał pocałować Alicję, jednak zanim zdążył to zrobić z wnętrza zabitego wilka wypełzł czarny wąż i ukąsił go w ręke. Kapelusznik upadł na ziemie i stracił przytomność. Alicja klęka przy nim przerażona\n- co ci jest?! ocknij się proszę ! słyszysz mnie?! Wasza Wysokość zrób coś błagam\nBIAŁA KRÓLOWA ze smutkiem w oczach\n- moja moc jest zbyt mała by pokonać jad czarnego węża\nCzy jej moc wystarcza w ogóle na cokolwiek? =.=\n- Kapeluszniku, zostań ze mną! nie opuszczaj mnie teraz!\nAlicja płacze, nagle pojawia się Czarnoksiężnik Melhior\nProsto z dup... eee, znienacka, chciałam powiedzieć.\n- chyba mogę Wam pomóc\nWyciąga z kieszeni jakąś małą buteleczkę\n- to jest nektar śpiewających kwiatów, działa uleczająco, spróbujmy,Alicjo odsuń się\nAlicja odchodzi kawałek dalej.Czarnoksiężnik podchodzi do Kapelusznika i obsypuje jego ręke nektarem (O.o) w miejscu w którym ukąsił go wąż\nCo się dziwisz? Nektar instant. Nawet czarodzieje muszą iść z duchem czasu.\n- Mirano, wypowiedz zaklęcie\nBiała Królowa pochyla się nad Kapelusznikiem, szepcze\n- niech ten nektar pokona szatańskie zło\nKrólowa odsuwa się, Kapelusznik ani drgnie, nadal nie odzyskuje przytomności. Alicja klęka przy nim i kładzie jego głowę na swoich kolanach\n- dlaczego to nie działa ?!\n- może zaklęcie było za słabe\nAlbo pyłek przeterminowany. A może to skrypt blokujący rymy częstochowskie, kto wie...Albo czarodziej pomylił proszki i zamiast nektaru użył Gorącego Kubka – zupy serowo-grzybowej. Z makaronem.\nI się dobra zupa zmarnowała. ;(\nAlicja głaszcze policzek Kapelusznika trzymając jego głowę na swoich kolanach\n- obudź się proszę, jeśli się obudzisz już zawsze będę z Tobą.... kocham Cię\nKapelusznik otwiera oczy i patrzy na Alicję\nNo tak, to była tylko podpucha. Czego to faceci nie zrobią, by zdobyć dowód miłości...\nALICJA z uśmiechem na twarzy i łzami w oczach\n- kocham Cię mój dzielny, odważny wariacie\nKoniec zwrotu akcji. Było ostro, nie?\nKilka dni później w Marmorial Biała Królowa urządza bal na cześć Alicji i Kapelusznika.\nGra muzyka, goście ubrani są elegancko i wytwornie Kapelusznik ma na sobie błękitny garnitur i biały kapelusz, Alicja ubrana jest w przepiękną jasnoróżową suknie.\nPrzez co wyglądają jak polani lukrem uczestnicy Love Parade.\n- najszczęśliwsza na świecie, bo jesteś przy mnie\n- mam nadzieję że drugi raz mnie nie zostawisz?\n- bądź spokojny, już zawsze będziemy razem\nKapelusznik uśmiecha się i przytula Alicję\n- czy wiesz już w końcu co łączy kruka i sekretarzyk?\n- nie mam pojęcia, ale mamy całe życie na to by razem znaleść odpowiedź\n- kocham Cię moja najdroższa złotowłosa dziewczynko\n- ja Ciebie też, jesteś najcudowniej szalony na świecie\nOjapierdzielę, oni tak będą już do końca...? Jak mawiał świeżo upieczony (hehe) Vader: NUUUUU!!!\nKapelusznik i Alicja czule objęci całują się namiętnie. Gdy skończyli Kapelusznik zauważa że ma plamę na marynarce\n- o rety, pobrudziłem się tortem, muszę się przebrać\nAlicja obejmuje go i mówi z uśmiechem\n- wiesz co, chodźmy na piętro zamku, mam ochotę na pewną czynność przy której ubrania nie są wymagane\nTo nic, że wymykanie się z balu wydanego na ich cześć jest ciut niegrzeczne. Rozbuchane libido Alicji domaga się swoich praw TERAZ, JUŻ, NATYCHMIAST.\nOj tam, zaraz „rozbuchane”. Tu się rozpusta szerzy! Seks przed ślubem! Bezeceństwo!\nMinął tydzień od czasu poprzednich wydarzeń. W Antydi jest poranek, Alicja i Kapelusznik siedzą objęci na łące porośniętej kolorowymi kwiatami, wokół słychać szum strumyka, śpiew ptaków, latają motyle\nI tylko w dali cichną ostatnie echa rozpaczliwego „mać... mać... mać...” To odchodzące Wyczucie Obciachu, które zrezygnowało z posady w blogasku i postanowiło spróbować sił w kampanii wyborczej Leppera.\n- tutaj jest cudownie, cieszę się każdą chwilą spędzoną razem z Tobą\n- ja też, ale pewna rzecz mnie smuci\n- co takiego Cię smuci najdroższa?\n- na górze nikt niewie co się ze mną dzieje, moja mama napewno martwi się o mnie, powinnam ją odwiedzić\nOo, przypomniała sobie o rodzinie. Jaka miła odmiana po tych wszystkich Bellach.\nKapelusznik posmutniał i rzekł\n- chcesz mnie znów zostawić tak?\n- ależ skąd kochany, skąd Ci to przyszło do głowy, chciałabym żebyś wybrał się na górę razem ze mną, musisz poznać moją mamę, siostrę i szwagra\nZwłaszcza szwagier z pewnością będzie zachwycony mogąc poznać tak malowniczego dziwoląga...\n- niewiem czy to dobry pomysł, a jeśli mnie nie polubią?\n- napewno Cię polubią, moja rodzinka jest bardzo sympatyczna, będą Tobą zachwyceni zobaczysz\nCześć mamo, to mój mąż. Wcale nie jest transwestytą! Jest Kapelusznikiem Białej Królowej, a jego najlepszymi przyjaciółmi są gadający kot, królik i mysz. Cieszysz się?\nOboje wrócili do Marmorial. W zamku rozmawiają z Białą Królową\n- Wasza Wysokośc, chcielibyśmy dostać się na górę, chcemy odwiedzić moją rodzinę\n- widzicie, jest mały problem, bo skończył mi się różany pyłek , ale... kupiłam od starej wiedźmy ten czerwony eliksir więc problem załatwiony\nAlicja i Kapelusznik (...) docierają do domu Alicji.\nKapelusznik czeka na zewnątrz, Alicja wchodzi do domu, jej mama gdy ją zauważa przytula ją mocno mówiąc - córeczko! tak się martwiłam, gdzieś Ty była tyle czasu\nZ pokoju wychodzi siostra Alicji Małgorzata i jej mąż Lowel. Małgorzata również uściskuję Alicję mówiąc\n- tak się cieszę siostrzyczko że wróciłaś, martwiliśmy się\n- pamiętacie może mój sen który śnił mi się co noc już od dzieciństwa?\nAlicja opowiada mamie, siostrze i szwagrowi o jej przygodach w Antydi. Są wielce zaskoczeni\n- aż nie chcę mi się w to wszystko wierzyć, to takie nierealne, córeczko, czy Ty przypadkiem nie masz zbyt bujnej wyobraźni? może Ty chora jesteś? może masz urojenia?\nW tamtych czasach, jak sądzę, bezzwłocznie i chyłkiem zamknięto by ją w zakładzie dla obłąkanych...\nALICJA ze złością :\n- dlaczego mi nie wierzycie? zaufałam Wam opowiadając o tym a Wy myślicie że mam coś z głową?!!!\nNie no, spoko, dla mnie to brzmi całkowicie wiarygodnie. Serio-serio.\n- poprostu to się wydaje zbyt bajkowe, a ten Twój niby ukochany który Cię uratował to co z nim? Zakochaliście się i zostawiłaś go tam w tej, jak to było, Atlantydzie?\n- nie Atlantyda, tylko Antydia, a Kapelusznik jest tutaj ze mną, chciałabym abyście go poznali\nAlicja otwiera drzwi i woła Kapelusznika który wchodzi do środka. Małgorzata ma zaskoczoną minę, Lowel się śmieje pod nosem a na twarzy mamy Alicji widać zgorszenie\n- poznajcie się, to jest mój ukochany, ma na imię Tarrant\nMama Alicji podaje mu rękę, Kapelusznik pocałował ją w rękę wedle dobrych manier\n„Wedle” może oznaczać albo „w sprawie”, albo „według”. Nie wiem, jaką sprawę miały dobre maniery do matki Alicji, ale poudawać gentlemana nigdy nie zaszkodzi. :P\nMałgorzata i Lowel także witają się z Kapelusznikiem, Lowel jednak wciąż śmieje się pod nosem\n- nierozumiem co Cię tak bawi\nLOWEL śmiejąc się nadal :\n- w życiu takiego dziwnego faceta nie widziałem, owszem Hamish nie był zbyt atrakcyjny, no dobra w ogóle nie był atrakcyjny, ale ten.... ja stąd idę, muszę się napić, za dużo wrażeń\nLowel wychodzi z pokoju cały czas się śmiejąc\nMam wrażenie, że nie tylko Kapelusznikowi i Alicji przydałby się pobyt w szpitalu z pokojami bez klamek...\n- palant, nie przejmujcie się , Chodź Tarrant, oprowadzę Cię po naszym domu, pokaże Ci jaki mamy piękny ogród\nI jakich pięknych pielęgniarzy z kaftanem, tuż za bramą.\nMałgorzata i Kapelusznik wychodzą, spacerując po ogrodzie rozmawiają\n- czym się zajmujesz? ja pracuję w firmie kosmetycznej\nEee... że co? Firma kosmetyczna w czasach królowej Wiktorii? O.o\n- jestem kapelusznikiem, szyję kapelusze dla naszej Królowej\nMałgorzata przygląda się jego dłoniom i włosom i mówi - dlaczego masz lekko pomarańczowe palce i rude włosy?\nTak, bo rude włosy to rzeczywiście straszna anomalia biologiczna. Witamy w średniowieczu.\nNo, zwłaszcza na Wyspach. Tam, jak wiadomo, żyją sami smagli bruneci w typie latynoskim.\n- wiesz, przy wyrobie filcu z którego są robione kapelusze używa się rtęci, jej opary zatruwają organizm, dlatego mam rude włosy, kiedyś miałem czarne, poza tym opary rtęci działają na psychikę, czasem gdy za dużo się tego nawdycham zupełnie mi odbija\nTo mało powiedziane. Skutkiem zatrucia oparami rtęci są: krwotoczne zapalenie jelit, niewydolność krążenia, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie płuc i oskrzeli prowadzące niekiedy do śmiertelnej niewydolności oddechowej, zapalenie błon śluzowych przewodu pokarmowego, wypadanie zębów i wystąpienie charakterystycznego niebiesko-fioletowego rąbka na dziąsłach. Obserwuje się też zaburzenia snu, upośledzenie koncentracji, zaburzenia pamięci, zmiany w osobowości. Później pojawiają się drżenia rąk i nóg oraz niezborność chodu.\nSam romantyzm, prawda?\n- rozumiem, wybacz że zadam osobiste pytanie, ale czy Alicji to nie przeszkadza?\n- nie pytałem jej nigdy o to, ale chyba nie, Alicja kocha mnie takiego jakim jestem\nWszyscy uwielbiamy przecież maniaków z zestawem nożyc krawieckich, czyż nie?No przecież! Maniaków to ja podrywam pasjami! =.=’\n[Matka Alicji i Lowel knują podły spisek, by wybić bohaterce z głowy ten mezalians]\nPopołudniu mama Alicji przygotowała obiad, podchodzi do niej Lowel i mówi\n- mamy gdzieś jakiś stary termometr?\n- poszukaj w szafkach a czemu pytasz?\n- Małgorzata wspomniała że kapelusznicy miewają stany psychotyczne od oparów rtęci\nEee... tak. To znaczy – stale. Nie tylko w chwilach, gdy rtęć znajduje się w pobliżu.\nMama Alicji uśmiechnęła się ironicznie. Pare minut później wszyscy zasiadają do stołu\n- co to za dziwny zapach\n- kadzidełko się pali\n- hmm, zupełnie jakbym czuł rtęć, chyba mnie ten zapach już prześladuje,\nTak, to najpewniej paranoja, bo rtęć niestety nie ma zapachu.\nale obiad jest pyszny, bardzo dobry, smakowity, wspaniały, wytworny, pachnący, delikatny, soczysty....\nHATTER potrząsnął głową\n- już mi przeszło\nZapach kadzidełka do którego Lowel dołożył rtęć ze starego termometra roznosi się coraz mocniej po jadalni.\nKurde, gratuluję próby wytrucia całej rodziny. Naprawdę wyborny pomysł. :/Tak, i zdecydowany dowód na to, że rodzina Alicji, w przeciwieństwie do Kapelusznika, umie zachować się przy stole.\nKapelusznik nagle wstaje i zaczyna biegać dookoła stołu i wydawać z siebie dziwne dźwięki. Alicja podbiega do niego i szarpie go za rękę\n- co Ty robisz, uspokój się\nAlicja i Małgorzata zaprowadziły go do pokoju i położyły do łóżka, Małgorzata przyniosła worek z lodem na głowę poczym zostawiła ich samych\nALICJA zdenerwowana z pretensjami w głosie\n- co ci strzeliło do głowy? jak mogłeś się tak zachować? co moja rodzina sobie teraz pomyśli? czy to takie trudne powstrzymać się od wygłupów?\n- ja tego nie zrobiłem specjalnie, ktoś musiał do tego kadzidełka rtęć dodać,czułem ją wyraźnie\nCo za brawurowa intryga...\n- bzdury, nie dość że coś ci odbiło to jeszcze oskarżasz bezpodstawnie moją rodzine, powinieneś ich przeprosić(...)\nNastępnego dnia rano Alicja i Kapelusznik budzą się dość późno, wszyscy już zdążyli wstać wcześniej\n- wiesz co kochany, nie wstawaj jeszcze, zrobię Ci śniadanie i przyniosę do łóżka\nOo, jakie to miłe! Wyzwolona Alicja ochoczo bierze się za usługiwanie swojemu mężczyźnie. Ciekawe, kiedy zacznie zbierać porozrzucane po całym domu skarpety.Cóż robić, jeśli służba też najwyraźniej jest wyzwolona, skoro odmówiła przyrządzania posiłków.\nAlicja pocałowała go i pobiegła do kuchni.\nW tym czasie Lowel przyszedł do domu z jedną z bliźniaczek które były obecne kiedyś na przyjeciu zaręczynowym Alicji i Hamisha\n- no to tak jak się umawialiśmy, tylko tak żeby Alicja to zobaczyła\nDziewczyna weszła do pokoju w którym jest Kapelusznik, usiadła na łóżku obok niego i mówi\n- cześć, jestem koleżanką Alicji a Ty jesteś jej facetem tak?\nJak prawdziwa dama – znać tu surowe wiktoriańskie wychowanie.\n- tak, miło mi Ciebie poznać\nTo nic, że leżę w łóżku, zapewne jeszcze w bieliźnie, a wszelkie normy obowiązujące w tej epoce nie pozwalają nam być sam na sam. Jest mi bardzo miło, usiądź bliżej...\n- a gdzie Alicja?\n-w kuchni, zaraz przyjdzie, szykuje dla mnie śniadanie\n- hmmm, też bym dla Ciebie zrobiła śniadanie, i nie tylko, jesteś bardzo seksowny\nPo tak oszałamiającej próbie flirtu panna powinna na resztę życia zamknąć się w klasztorze. Dla własnego dobra.\nDziewczyna spostrzegła że Alicja wchodzi do pokoju i szybko i niespodziewanie pocałowała Kapelusznika w usta. Talerz który trzymała Alicja wypadł jej z ręki na podłogę\nTAK! Bo przecież bez tego do bólu filmowego szczegółu się nie obejdzie – fick mógłby przypadkiem przestać być kiczowaty i co wtedy?\nDziewczyna wyszła, Alicja jest wściekła, jednocześnie cisną jej się łzy do oczu, zaczyna płakać i krzyczeć\n- jak mogłeś mi to zrobić, co to miało być wogóle, Boże !!!\nNie ciebie pierwszą to spotyka. Mojżesz i Chrystus też zadawali podobne pytania...\n- kochanie to nie tak, to ona sama zaczęła mnie całować\n- nie wierzę Ci, widziałam jak to było, zostawiam Cię na chwilę a Ty już się obściskujesz z pierwszą lepszą babą? Boże ! nie mogę w to uwierzyć, jak mogłeś mnie tak zranić?\n- powtarzam że to nie tak, ta dziewczyna poprostu nagle mnie pocałowała, sam byłem zaskoczony, wogóle to wydaję mi się że ktoś tu od początku chce mi zaszkodzić\nJa tylko pozwoliłem jej wejść do pokoju i nie miałem nic przeciwko temu, że podrywała mnie, siedząc tuż obok na łóżku.\n- jasne, zwal całą swoją winę na moją rodzinę, tym razem już przegiąłeś, najpierw dostajesz bzika przy obiedzie, teraz całujesz moją znajomą a na koniec oskarżasz moją rodzinę która tak miło Cię ugościła o jakieś spiski.\nAlicja wychodzi z pokoju\n- do ogrodu, i nie idź za mną, chcę być sama\nAlicja idzie do ogrodu, siada na ławkę i płacze, przychodzi Małgorzata i siada obok niej, przytula ją\n- jak on mógł mi to zrobić\n- siostrzyczko, ja muszę Ci coś powiedzieć, to wszystko sprawka Lowela i mamy, oni nie polubili Tarranta, uznali że jest dla Ciebie nieodpowiedni i chcieli żebyś się z nim rozstała\nNo tak; wszelkie trudności spotykające bohaterów mijają najdalej po pięciu kolejnych kwestiach dialogowych. Czy to opko pisał ktoś odpowiedzialny za scenariusz polskich telenowel?\nAnaliza nr 2 - Posępny (zwany też Sinobrodym) kontratakuje!\nKobieta nie odezwała się słowem, spoglądała na Rahla ogromnie zdumiona, nie potrafiła znaleźć odpowiedzi na słowa, które przed chwilą padły z Jego ust.\n- Nie wiem co powiedzieć… - odezwała się cichym głosem.\nProponuję tradycyjne: „Oto Ja służebnica Pańska, niech Mi się stanie według Twego słowa!”\n- Nic nie mów – rzekł łagodnie wciąż trzymając Jej dłoń.\nPo chwili na dziedzińcu zjawił się jeden z żołnierzy stając na baczność.\n- Mistrzu Rahlu… - dał o sobie znać bardzo niezdecydowanie.\nMoże powiedział, może nie... Przywitanie à la Schrödinger.\nRahl odwrócił się w stronę żołnierza badając go przenikliwym wzrokiem.\n- Co tutaj robisz? Nakazałem, abyście wszyscy opuścili plac.– nie dało się ukryć, że nie spodobała mu się obecność żołnierza.\n- Wykonałem rozkaz Panie, lecz przysłał mnie Demmin Nass i musiałem…\n- Do rzeczy. – ponaglił go Rahl. Żołnierz poczuł na sobie niebezpieczne spojrzenie władcy, (Posępny dyskretnie zmienił soczewki z Przenikliwych na Niebezpieczne) więc czym prędzej przeszedł do sedna.\n- Starzec jest umierający, mamy pozwolić mu umrzeć? – spytał na co Rahl zaśmiał się pod nosem po czym skierował się do kobiety.\n- Wybacz mi na chwilę. – puścił Jej dłoń i podszedł do żołnierza, który na specyficzne spojrzenie władcy zatrząsł się mimowolnie.\nSoczewki Specyficzne nadawały tęczówce wzorek różowego łebka Hello Kitty. Posępny wiąż poszukiwał nowych dróg ekspresji...\n- Zdejmij hełm. – rozkazał mu z uśmiechem Rahl. Żołnierz natychmiast to uczynił wkładając hełm pod prawą pachę.\nJak on ściągnął ten hełm za pomocą pachy? Jak kapsel z piwa?\nWładca spojrzał żołnierzowi w oczy, czując jak rośnie w nim strach (Czego boi się Rahl? Czyżby żołnierz miał jeszcze bardziej upiorne soczewki niż Posępny?), po czym uderzył żołnierza w twarz. Kobieta widząc jak Rahl uderza swojego żołnierza przestraszyła się. Mężczyzna pod wpływem ciosu Rahla upadł mocno na ziemię, lecz wstał szybko na baczność, aby nie rozzłościć Rahla jeszcze bardziej. Nawet nie śmiał przetrzeć zakrwawionych ust i brudnej od ziemi twarzy.\n- Jeden z moich najbystrzejszych żołnierzy. – zironizował Rahl – Oczywiście, że macie przytrzymać go przy życiu, gdybym go nie potrzebował od razu pozbawił bym go życia. – twarz władcy spoważniała.\nDo umierania to wszyscy chętni, a robić nie ma komu! Darmozjady.\nMogę się mylić, ale poderżnięcie gardła powoduje dość szybką śmierć... Gdyby Rahl chciał zostawić go przy życiu, wystarczyło kopnąć w kostkę albo co. =_=\n- Zrozumiałem. – odpowiedział żołnierz.\n- Mam nadzieję. A teraz odejdź. – rozkazał oschle. Żołnierz natychmiast pobiegł z powrotem do lochów. Rahl wrócił do stojącej na dziedzińcu kobiety.\n- Niektórzy z moich żołnierzy muszą się jeszcze wiele nauczyć. – oznajmił. Katherine kiwnęła głową wymuszając lekki uśmiech.\nSzantażem zmusiła kąciki ust do uniesienia się. Co za niehumanitarny stosunek do własnej twarzy... Zgroza.\n[Tymczasem w Lochach]\n- Mistrz rozkazał, aby przytrzymać go przy życiu. – odpowiedział żołnierz, który uprzednio dostał pięścią. Inni żołnierze jak i sam Demmin dostrzegli Jego zakrwawioną twarz, wiedzieli już, że Rahl się zdenerwował.\n- Słyszałaś co masz zrobić, on ma przeżyć. – Demmin zwrócił się do jednej z kobiet, które zajmowały się w pałacu sprzątaniem a także leczeniem.\nSprzątaczki-uzdrowicielki. Pewnie leczyły chorych naparem z wody wyciśniętej z mopa i okładami z prasowanego kurzu.\nZagniatały chleb z pajęczyną. ^^\nKobieta natychmiast rozdarła koszulę starca przechodząc do oczyszczenia rany. Wtem w tym jakże zimnym i przesiąkniętym wilgocią miejscu pojawił się Rahl, wszyscy ukłonili się w Jego kierunku, oczywiście prócz rodziny, której ręce zostały przykute grubymi kajdanami. Władca wszedł głębiej rozglądając się, Jego uwagę przykuła była siostra Katherine, a właściwie Jej biust, który ukazał nieco więcej niż powinien.\nJej biust dawał mu jakieś tajne sygnały? O.oMoże miała na cyckach wytatuowaną zaszyfrowaną wiadomość, coś jak ten tatuaż gościa z Prison Break?\nPanie, jeśli mogę…- odezwał się Demmin, władca spojrzał na niego, czekając na to co ma do powiedzenia.\n- Starzec uderzył Katherine, a ten głupiec ją trzymał – wskazał palcem na młodego mężczyznę.\n- Ja, ja, nie chciałem!… to ten stary mnie zmusił! –odezwał się mężczyzna.\n- Milczeć! – zakazał mu Demmin.\nCzyli zakazał mu milczeć, tak? A może to jakiś rebus? Mieszkańcy tego zamku najwyraźniej lubują się w intelektualnych gierkach...\n- Demminie, ostatnimi czasy jesteś bardzo pobudzony – odparł z uśmieszkiem Rahl.\nPrzewlekłe niedorżnięcie, jak nic.\n- Mistrzu Rahlu, ten dureń miał zamiar zgwałcić Katherine, słyszałem to na własne uszy.\n- To prawda? – władca spytał młodego mężczyznę – chciałeś to zrobić?\n- To wszystko przez tego starego! Sam bym tego nie zrobił! – wypierał się mężczyzna.\nBo potrzebujesz wsparcia? Inaczej niż w trójkąciku ci nie staje?\nDemmin był bardzo zdenerwowany, lecz powstrzymywał się od zrobienia czegoś głupiego, natomiast Rahl stał obok niego rozluźniony a wręcz rozbawiony.\nBo nic nie jest tak zabawne jak dowiedzenie się, że ktoś planował zgwałcić twoją kobietę.\n- Powiedz mi Demminie, kiedy ostatnio zaspokoiłeś swoje potrzeby seksualne? – spytał Rahl\nA on co, sprawdza mu kalendarzyk? o.O\n- Ależ Panie… - zawstydził się nieco dowódca rozglądając się czy, aby nikt tego nie usłyszał.\n- Odpowiedz. – przynaglił go.\n- Trzy tygodnie temu – dowódca odpowiedział ciszej.\n„- Już nie pamiętasz, panie, kiedy my... - urwał z miną skrzywdzonego dziecka. - A mówiłeś, że mnie kochasz...\n- Kłamałem. – Posępny z lekceważeniem machnął dłonią. - Ale trzy tygodnie... Tak, drogi Demminie, obawiam się, że to jedyne wytłumaczenie twego stanu. Jesteś w ciąży.”\n- To dosyć dawno. Przed Twoim odejściem obiecałem Ci nagrodę, więc oto i ona. – Rahl zmierzył zawieszonego na ścianie mężczyznę. – Czy nie jest, aby za stary? – spytał z uśmieszkiem władca.\nI nie za niski? Całe 1,78 m młodego mężczyzny, co do centymetra. Do twojej dyspozycji, mój miły.\nWiem, że gustujesz w młodszych.\n- Jest… idealny. – odparł niezręcznym głosem dowódca.\nJego głos co i rusz potykał się własne akcenty, czasem nawet gubił nosowość w „ą”. Skaranie boskie.Towar może nie pierwszej świeżości i nieco śmierdzi stodołą, ale darowanemu, ekhu, ekhu... koniowi, ekhu ekhu, się w zęby nie zagląda...\n- Doskonale, więc jest Twój, lecz kiedy już się z nim zabawisz oddaj go w ręce innych żołnierzy, też należy im się trochę rozrywki. – kontynuował.\nJa wiedziałam, że te zbroje w kształcie biedronek są podejrzane! Gejowskie wojsko! Postrach każdego ultramęskiego wojownika. XDTaaa. Nie ma to jak wojskowe rżnięcie „na biedroneczkę”.\n- Oczywiście. – skinął Demmin po czym szybko odpiął kajdany z rąk mężczyzny.\n- Błagam! Zostawcie mnie!! – wyrywał się.\n- Zachowaj siły na później młodzieńcze, gdyż bardzo Ci się przydadzą.– zaśmiał się Rahl.\nNie wiem, na co mu się mają przydać te siły. Przecież po „spotkaniu” z całą armią jego tyłek będzie w takim stanie, że nada się już tylko jako hangar do serwisowania concordów...Przydadzą mu się, oj, przydadzą. Pamiętaj, że według blogaskowego kanonu standardowe rżnięcie jest poprzedzone „lodzikiem”.\nAle to się kwalifikuje jako gwałt, więc oral nie jest obowiązkowy.^^\n- Nie!! – po chwili Demmin i żołnierze wynieśli mężczyznę udając się w ustronne miejsce.\nNo tak, w końcu każdy gwałt – zwłaszcza homoseksualny – musi dziać się w toalecie. Kanon, moi mili, kanon!\nRahl skierował się teraz w stronę dwóch kobiet, siostry i matki, które podszywały się pod prawdziwą rodzinę Katherine.\nPatrzcie Państwo, co za perfidia – podstępnie udawać chłopską rodzinę! Czego to ludzie nie zrobią, by zbliżyć się do Marysi.\nZmierzył je dokładnie uśmiechając się przy tym namiętnie.\nPo co on tam biega z tą miarą,wyjaśni mi ktoś? Będzie im suknie szył czy trumny zbijał?Sprawdzał im pewnie rozmiar miseczek w stanikach. :>\n- Opowiedzcie mi jak żyła Katherine. – rzekł nagle. (...)- Dlaczego ją oszukiwałyście tyle lat? – spytał.\n- Ponieważ obiecaliśmy to Jej prawdziwej rodzinie… kiedy trwała wojna pomiędzy Midlandami a D’Harą do naszego domu zapukała pewna rodzina z niemowlakiem, niemal nakazali abyśmy się zajęli tym dzieckiem, po czym uciekli… lecz chwilę potem zginęli na naszych oczach…(...)\n- A dlaczego chcieliście zrobić Jej krzywdę? –spytał odwracając się.\n- Bo mnie obraziła… a to nie spodobało się mojemu ojcu… - odezwała się młodsza.\n- A w jaki sposób Cię obraziła? – jedna z brew Rahla uniosła się.\n- Powiedziała „niech Cię szlag” i zamknęła mi drzwi przed nosem…\n- A dlaczego to zrobiła?\nKobieta westchnęła spoglądając na matkę.\n- Bo zobaczyłam bojówkę w mieście i powiedziałam Jej, że… - zawahała się.\n- Co jej powiedziałaś? Mów dalej. – nakłonił ją władca.\n- Powiedziałam, że bojówka jest w mieście i że pewnie… Jej królewicz… po nią przyszedł – jąkała się.\n- Jej Królewicz? – zaśmiał się cicho Rahl.\n- Wybacz mi Panie…\n- Nic nie szkodzi, nie mam się do czego przyczepić, gdyż to prawdziwe słowa, niebawem Katherine zostanie moją królową. – rzekł pewnym głosem. – Lecz dziwi mnie jedna rzecz, kiedy przybywałem do Tamarang po jedną z kobiet to nigdy Jej nie widziałem, dlaczego? –spytał.\n- Kazałyśmy Jej się chować w piwnicy…\n- W piwnicy? – zdziwił się Rahl.\nNawet nie zauważył, gdy Ałtorka podstępnie zmieniła fandom z „Miecz prawdy” na „Kopciuszek”.Z lekką nutką „Harry’ego Pottera”.\n- Ona darzy Cię uczuciem Panie… i dlatego Ją zamykałyśmy, bo gdybyś to Ją wybrał to by się wydało o jej uczuciu i prawdopodobnie nigdy by do Nas nie wróciła,\nSłusznie. Każdy szanujący się Zły Władca zakochaną w nim małolatę kazałby zamknąć i obwozić po jarmarkach w charakterze dziwoląga.\nRahl mimowolnie zacisnął prawą dłoń w pięść po czym roztworzył ją prostując palce.\nROZPUŚCIŁ sobie dłoń?!\nVide Wikipedia: Roztwarzanie – zjawisko chemiczne polegające na przechodzeniu substancji stałej do roztworu, połączone z reakcją tej substancji z rozpuszczalnikiem lub innym składnikiem roztworu.\n...Auć. Po kiego grzyba to zrobił?!\nŻeby zadać szyku. :) No wiesz, że umie i w ogóle.\nJego dłoń się trzęsła. Opuścił wzrok spojrzawszy na nią ze zdziwieniem.\nCzym tu się dziwić? Pewnie rozpuściła się do tego stopnia, że została z niej tylko galaretowata masa – to i nic dziwnego, że nią trzęsło.\nA może jego ręka właśnie stała się zła? ^^\nOd środka rozpierała go złość. Czuł jak wypełnia go całego, jak dociera do jego trzewi. Nabrał głębszy wdech i podnosząc wzrok, pogładził dłoń drugą ręką. Charakterystyczny uśmiech władcy ulotnił się. ... w momencie, kiedy na palcach drugiej ręki zostały mu tylko strzępki nierozpuszczonej skóry i krwista papka.\nRahl (...) odwrócił się i bez słowa wyszedł pośpiesznym krokiem. Doskonale panował nad złością, gdyby tego nie robił zapewne te dwie kobiety by już nie żyły. Po drodze stojący na dziedzińcu żołnierze kłaniali mu się nisko, Rahl nawet na nich nie spojrzał. Wzrok miał skierowany przed siebie i wyraźnie dokądś się śpieszył. Zadziwiło to Demmina, który dawno nie widział swojego Pana a zarazem przyjaciela w takim stanie. Miał świadomość, że coś się stało. Postanowił dogonić Rahla.\nPotruchtał za nim, w biegu wciągając portki na tyłek. ^^\n- Mistrzu… co się stało? – zapytał idąc tuż za nim. Rahl szedł dalej, uniósł jedynie prawą dłoń, dając Demminowi do zrozumienia, aby za nim nie szedł. Nass zatrzymał się i przełknął mocniej ślinę, szykowało się coś niedobrego. Kiedy Rahl jest kierowany złością, każdy musi się mieć na baczności, gdyż może stracić życie.\nA jeszcze akapit temu była mowa, że Posępny „doskonale panował nad złością”.\nDarken wszedł do pałacu, grymas na jego twarzy stawał się coraz bardziej wyraźny. Wszedł po schodach i kiedy znalazł się na piętrze, spojrzał w oddalone na końcu korytarza drzwi.\nKto odrzucił te biedne drzwi i za co?\nRuszył pośpiesznie w ich kierunku. Kiedy zatrzymał się przed drzwiami, nie wahał się, aby je otworzyć. Otwarte drzwi ukazały Katherine siedzącą na łóżku.\nDrzwi pokazywały palcem to ją, to łóżko, mrugając znacząco futryną.\nRahl postąpił kilka kroków w przód. Nie odzywał się. W komnacie paliły się tylko dwie świece. Twarz Rahla nie była doskonale widoczna, lecz jego oczy tak.\nZmienił soczewki kolejny raz, w tym przypadku na fosforyzujące?\nByło w nich coś niepokojącego, coś co zwiastowało nieszczęście.\nSoczewki mało, że fosforyzowały, to sprawiały, że na tęczówce widać było drobniutkie literki, układające się w mroczny napis: „Zginiesz marnie”!\nMilczenie władcy wywołało w kobiecie niepokój.\n- Przerażasz mnie… - oznajmiła cicho kobieta, lecz nie uzyskała odpowiedzi. Rahl wciąż ją obserwował, jego oczy nawet nie drgały.\n- Proszę, powiedz coś… - strach kobiety rósł z każdą sekundą. Odruchowo odsunęła się w głąb łóżka.\n- Uklęknij przede mną, Katherine. – rzucił nagle.\nAle jak to, on tak od razu do intymnego pożycia? Oburzające.\nKobieta nie zastanawiając się ani przez chwilę uczyniła co jej nakazał.(...)\n- Zadam Ci tylko jedno pytanie. – odezwał się chłodnym tonem, Rahl. – I oczekuję na nie prawdziwej odpowiedzi. – dodał wyraźnie akcentując słowo ”prawdziwej”.\nKobieta zdała sobie sprawę, że Rahl musiał się czegoś dowiedzieć. Czegoś co zupełnie mu się nie spodobało. Nagle poczuła jak młot uderza w jej serce.\nJa tam się nie znam, ale to może być zawał. Radzę, by Posępny nieco bardziej dbał o spokój swej wybranki – chyba że w pozycji „na Królewnę Śnieżkę” też mu się podoba. :/A mnie zastanawia, co za magia sprawia, że po tym pokoju latają niewidzialne narzędzia budowlane, do tego agresywne.\n- Czy Ty mnie kochasz, Katherine? – spytał patrząc na nią z góry. Jedna ze świec zgasła, przez co komnatę wypełnił większy mrok. Światła dostarczała teraz tylko jedna świeca, która rzucała na ścianie cienie Rahla i klęczącej u jego stóp kobiety.\nDrugiej świecy brak wyczucia dramatyzmu – zamiast efekciarsko zgasnąć, w najlepsze rzuca cieniami po ścianach. Co za niesubordynacja!\nMrok. Cisza. Strach. Oczy kobiety wypełniły się łzami. Jej lęk był ogromny. Rahl stał niewzruszony, jedyne czego teraz oczekiwał to odpowiedzi. Kobieta uniosła wzrok i powiedziała przez łzy.\n- Gratulacje – Posępny rozchmurzył się nieco – prawidłowa odpowiedź. Wygrałaś talon na serdelki i uścisk ręki proboszcza.\nOczy jego niewzruszone, ręce oddalone,\nSerce chłodem oplecione, moje rozpalone,\nKlęczę u stóp Twych,\nChoć wolałabym tulić Cię w ramionach mych,\nMój Panie, nie broń mi miłości,\nI choć złość w Twych trzewiach gości,\nNa to pomaga espumisan. Albo laremid, zależnie od rodzaju „złości”. ^^\nNie dawaj mi żadnych wątpliwości,\nZabij mnie, gdyż wolę od razu skonać,\nNiż Cię Mój Panie nie kochać.\nNie dostrzegł kłamstwa w jej zapłakanych oczach. Za to doskonale słyszał jej łkanie. Klęczała przed nim na zimnej, twardej posadzce. Twarz miała przesłonioną włosami.\nZ włosów zwisały jej płaty słoniny?\nNie no, jest wyraźnie napisane, że jej słonie twarz zakrywały.\nStał nad nią, górował niczym fatum.\nWyniosły. Męski. Sterczący. Falliczny.\nKtoś tu chyba naprawdę ma jakiś kompleks.\nOddech miał równomierny, opanowany. Ręce swobodnie opuszczone wzdłuż ciała.\nSkóra blada, sucha. Temperatura i mocz w normie.\nNic nie wskazywało na ogromną złość, która kryła się w jego wnętrzu. Złość, która domagała się natychmiastowego uwolnienia, lecz jego oczy… oczy, które wypełnił mrok, niemal krzyczały, domagały się krwi.\nZłość domagała się uwolnienia, lecz oczy dla odmiany domagały się krwi. Jak w takim razie objawia się złość? Posępny kompulsywnie sadzi kwiatki i pieli rzeżuchę?Nie, to tylko nagły rozdwojenia jaźni narządów wewnętrznych.\nNiebieskie tęczówki Rahla były ani krzty dostrzegalne, spowiła je mgła przesłaniając źródło jego duszy całkowicie.\nPo chwili mgły w komnacie było już tyle, że Posępny z ciężkim sercem kazał powyrzucać strategicznie rozmieszczone granaty dymne przez okno.Przez chwilę miałam wizję dwóch chmurek gęstej mgły, unoszących się vis a vis twarzy bohatera... ;)\nA tak w ogóle: mało, że jego dusza ma źródło (ciekawe czy wypływa ona z niego w formie strumyczka?) to jeszcze znajduje się ono w oczach?!\nDobrze, że nie w nerkach na żydowską modłę. Strach pomyśleć, którędy by z niego ta dusza wypływała. :)\nByły to teraz dwa czarne punkty, które skierowane były w dół, na drżącą ze strachu kobietę. Punkty, które przeszywały każdy cal jej spoconego ciała.\nWtem jego prawa dłoń uniosła się, zmierzając po ukryte przy brązowym pasie, narzędzie zbrodni.\nPo „felicjana”?! :D\nZerwał się wiatr. Niedomknięte okno zaczęło uderzać o framugę, przez co do komnaty wleciał chłód. Pod jego wpływem ostatnia ze świeć zamigotała. Jej mały płomień nachylił się w przód, to w tył, sprawiając iż cienie władcy i kobiety odprawiły rytualny taniec na marmurowej ścianie.\nJeżeli rytualny taniec polega tylko na kiwaniu się do przodu i do tyłu, to byle pan Miecio spod budki z piwem może być szamanem.\nPrzez niedomknięte okno wdzierało się do komnaty jeszcze więcej mroku i śniegu, który zaczął sypać z nieba.\nKurde. Ludki moje, pamiętajcie – gdy na dworze zacznie robić się ciemno, po prostu zamknijcie okno. Mrok nie wedrze się przez szyby.\nChłód wdarł się, nieproszony. Wiatr szeptał czule, unosząc się nad ich głowami.\nCo za niewychowany chłód. Każdy dobrze ułożony chłodek najpierw puka grzecznie i pyta o pozwolenie. Dobrze, że wiatr wynagrodził to karygodne zachowanie aury pogodowej.\nNagle… cisza. Wszystko ucichło. Wiatr rozpłynął się w mroku. Okno przestało hałasować, a płomień świecy wyciągał się ku górze.\nPrzyczajeni za meblami spece od efektów specjalnych uznali, że dość już podkręcania klimatu. I słusznie.\nSkierowana po sztylet, ręka Rahla, cofnęła się. I swobodnie opadła wzdłuż ciała.\nJego usta rozchyliły się w wielkim niezrozumieniu, natomiast oczy stawały się na powrót ludzkie. Czarna mgła powolnie odpływała z jego oczu. Zamknął swe powieki i po chwili otworzył je. Były teraz błękitne, piękne.\nOż w sznycel, jeszcze walnął sobie na powiekach „lazurowe jeziora”? No, teraz już z pewnością będzie wzbudzał szacunek w swej gejowskiej armii...\n- Kocham Cię… - wypowiedziała cicho mając nadzieję, że ociepli jego skute lodem serce.\n- Dla mnie nie ma czegoś takiego, jak… miłość. – wycedził gniewnie przez zęby. Odwrócił się powolnym krokiem i skierował ku wyjściu. Purpurowa szata ciągnęła się po jasnej posadzce. Otworzywszy drzwi, wyszedł pozostawiając Katherine w ogromnej rozpaczy.\n- Jak śmiałaś…\nSzepnął zbliżywszy się do niej. Jasnowłosa kobieta cofnęła się o tyle na ile pozwoliły jej miękkie niczym z waty nogi. Czuła ciepło bijące z jego ciała. Był rozwścieczony. Jego usta były mocno zaciśnięte. Kobieta padła do jego stóp, próbując wzbudzić w nim chociaż trochę litości.\n- Wstań. – rozkazał chłodno, patrząc na nią mrożącym krew w żyłach spojrzeniem.\nKobieta nie posłuchała, mocniej wtuliła się w jego stopy, ukryte w czarnym obuwiu.\nCzerń obuwia jest kluczowa w tej scenie, jak rozumiem? Posępny katuje swoje ofiary tylko w prawdziwe mhhroocznych butach?\nLi i jedynie w swych mhrocznych, czarnych tramposzkach.\n- Proszę, nie bij mnie… - jęknęła nie podnosząc głowy.\n- Powiedziałem wstań! – krzyknął wyprowadzony z równowagi. Chwycił ją za włosy i popchnął na łóżko. Kobieta niczym lalka opadła na aksamitny materac.\nE-ee. Chwila. Materac z aksamitu? Mhm. A obicie pewnie z gąbki? :>\n- Jak śmiałaś mnie zdradzić! Mnie! –wrzeszczał, jego oczy płonęły od gniewu.\n- Wybacz mi, błagam! – odwróciła się twarzą do niego.\n- Zapewniłem Ci wszystko czego potrzebowałaś! Byłem Ci wierny! Wyzbyłem się wszystkiego o co mnie prosiłaś!\nNie rozrzucałem skarpetek! Wynosiłem do zlewu kubki po kawie! Nawet opuszczałem deskę klozetową – wszystko dla ciebie!\n- Błagam… - kobieta szlochała głośno.\n- Stałem się łaskawy dla wielu, zabijałem mniej. A Ty? A TY? Co zrobiłaś! – uniósł obie ręce, gestykulując nimi nerwowo. – Zhańbiłaś się! Wedle czego, pytam??\nWedle tych trzech buczków. I podle latarni.\n- To był największy błąd w moim życiu, żałuje tego, nigdy już tego nie zrobię, daj mi jeszcze jedną szansę…. – usiadła ostrożnie na łóżku próbując go uspokoić.\n- Szansę? Szansę?! – podszedł do niej szybkim krokiem.\nStał przy niej, ale jeszcze podszedł. Jakie to typowe.\n- Jak mogłaś oddać się temu nędznikowi! Ty ladacznico! – złapał ją za ręce i popchnął na poduszkę. Zaczęli się szarpać.\nEee, pewnie to i tak tylko taka gra wstępna. ^^\n- A... mh… on mnie do tego zmusił… - wymamrotała próbując wstać. Darken nerwowo chodził po komnacie. Przysłonił twarz dłońmi. Na jego policzkach odznaczało się jak bardzo zaciska zęby ze złości.\nMiał takie wielkie trzonowce, że odznaczały mu się na policzku? O.O\n- Zmusił mnie…. – powtórzyła wodząc wzrokiem za władcą. A ten nagle się zatrzymał i ponownie podszedł do łóżka. – Wierzysz mi, prawda? – zapytała z nutą nadziei w głosie. Darken uspokoił się.\n- Oczywiście, że Ci wierzę moja najdroższa. – udał uśmiech i położył dłonie na jej głowie przysuwając do swego torsu.\n– Dziękuję, za wszystkie razem spędzone chwile. – dodał patrząc przed siebie. Kobieta uniosła wzrok uśmiechając się do niego radośnie, a ten zacisnął rękę na jej włosach i ujmując sztylet ukryty pod szatą, poderżnął jej gardło. Ani na moment na nią nie spojrzał. Puścił jej włosy, kiedy ciało pozbawione życia, opadło na podłogę.\nWtedy władca odwrócił się a jego usta wyszeptały:\n- Ty będziesz następna, Katherine…\nKolejna Nieoczekiwana Zmiana Fandomów – tym razem „Sinobrody”. Strach pomyśleć, kiedy dojdą do „Alvin i wiewiórki”.\n- AAAAAA!! – Katherine krzyknęła przerażająco. Raptownie usiadła oddychając szybko. Przełknęła mocno ślinę.\nLiczne epitety mnożyły się dziko niczym napalone króliki.\nJesteśmy właśnie w schronisku dla epitetów – uchodźców z blogaska o Alicji. :)\nKrople potu niemal spłynęły po jej czole.\nW połowie drogi zatrzymały się i zawróciły w stronę włosów nad czołem.\nTo był sen, tylko sen, powtarzała sobie w głębi.\nGłębi czego? Trzewi? Pustki wewnatrzczaszkowej?\nNagle podskoczyła, kiedy usłyszała pukanie do drzwi. Wystraszona spojrzała na drzwi.\nNie, serio? Ja, jak słyszę pukanie, zawsze patrzę w okno. No ewentualnie na krzesło.\nChwilę później w progu stanęła jedna ze służących. Trzymała w dłoniach złotą tacę na której znajdowało się świeże pieczywo, pęczek winogron i sok w równie złotym naczyniu.\nRównie złotym co pęczek winogron, jak rozumiem?\nKatherine odetchnęła z ulgą, wytarła o pościel mokre ręce. (...) Służąca weszła w głąb komnaty z łagodnym uśmiechem. Odstawiła tacę na jedną z komód. Złote naczynie specyficznie brzdękało.\nCymbał brzmiący to, czy też pucharek z dzwoneczkami?\n- Przyniosłam panience śniadanie, cały wczorajszy dzień nic panienka nie zjadła. – Ręce służki splecione były koło podbrzusza, czekała na rozkazy. Na tym etapie życia, potrafiła już tylko słuchać rozkazów i je wykonywać.\nEkhem, no tak, bo każda młoda średniowieczna służąca przechodzi przecież fazę buntu. Nosi wtedy mmhrooczne fartuszki i czarne czepki, nasunięte buntowniczo na pół twarzy.\n*wyobraża sobie scenę łamania oporu pokojówki godną pamiętnego momentu z „V jak vendetta”*\nKatherine zeszła z łóżka poprawiając białą szatę, która ukazała część jej dekoltu.\nKatherine, przyszła królowa, próbuje uwieść służącą? Cóż, nie takie rzeczy się na dworach działy...\n- Proszę poczekać, chciałabym o coś zapytać.\n- Słucham cię panienko. – służka wyprostowała się, opuszczając ręce.\n- Czy Lord Rahl… był wcześniej z jakąś kobietą?\nA skąd. Wszystkie potrzeby załatwia ze swym drogim przyjacielem.\n- Mistrz Rahl miał wiele kobiet, lecz tylko dwie z nich zamieszkały w pałacu.(...) Pierwsza z nich dwa tygodnie, zaś druga… trzy dni.\n- Trzy dni?? A co później stało się z tymi kobietami? – na jej twarzy malowała się ogromna ciekawość. Służąca zamilkła spuszczając wzrok.\n- Proszę powiedzieć mi o wszystkim. – ponagliła ją Katherine.\n- Zostały stracone. – odpowiedziała niemal szeptem.\n- Jak to stracone?! – Katherine wybuchła głośno, puszczając ręce służącej.\nKawałki dziewczyny rozbryznęły się na ścianach. „I kto to wszystko posprząta”, westchnęła służka w duchu.\n- Posłuchaj mnie panienko, Lord Rahl to bardzo niebezpieczny człowiek. Nie obawia się nikogo ani niczego, jest tak potężny, że nikt nie jest w stanie stanąć na jego drodze. Nie zna litości, nawet wobec kobiet…\nKatherine wyraźnie się zmartwiła, wiedziała że Rahl to zły człowiek, lecz jakoś nie potrafiła w to uwierzyć.\nZachowanie ludzi w jego otoczeniu nie było wystarczającą wskazówką, nie?To, że terroryzował całą krainę i narzucił tyrańskie, okrutne prawa, oraz że zabijał na prawo i lewo, także nie. Bo miłość ślepa jest... =.=’\n- Pierwsza kobieta nazywała się Julien. Została przyłapana z innym mężczyzną, przez jego żołnierzy. Kila dni później skazano ją jak i jej kochanka na straszliwe tortury, panienko nie każ mi mówić dalej… - ręce służącej zaczęły się trząść.\n- A co stało się z drugą? – zapytała, choć wiedziała, że usłyszy podobną odpowiedź. – Także go zdradziła?\n- Nie, panienko. Ona była mu niezwykle wierna.\n- Dlatego, że wyznała mu miłość.\nNo tak, jak nie sraczka, to padaczka albo przemarsz wojsk. Posępnemu, jak widać, nie dogodzisz.\n(...) Od razu po tym jak służąca zamknęła za sobą drzwi Katherine wybuchła głośnym płaczem. Nie mogła się uspokoić. Czuła ogromny strach, lęk. Cała się trzęsła. Lecz miała jeszcze nadzieję, tłumaczyła sobie, że historia nie koniecznie musi się powtórzyć. Przetarła twarz rękawem i odetchnęła głębiej. Bała się cokolwiek zrobić, lecz coś jej nakazało, aby zamknęła drzwi na klucz.\nOczywiście. To najzupełniej logiczne, że najbardziej zajebistego czarnoksiężnika w tamtych rejonach, który podróżuje sobie do piekła i z powrotem, da się powstrzymać, zamykając drzwi na klucz.\nPrzeraźliwie się bała. Nie była w stanie tego pojąć, jak można zginąć, tylko dlatego, że się kogoś kocha.\nNo, jeśli koniecznie uparło się, żeby kochać psychopatę i mordercę, to czemu nie...?\nPodeszła do jednej z wąskich okiennic i otworzyła je. Nagły napływ świeżego powietrza nieco ją uspokoił. Wychyliła się i spojrzała w dół. Było naprawdę wysoko. Przepiękne krajobrazy D’Hary były stąd dostrzegalne, rzeki, jeziora, lasy. Raptownie przez myśl przeszło jej coś mrocznego.\nPo mózgu dreptała jej mroczna Pchła Szachrajka.\nPomyślała, że skoczy i będzie po wszystkim, tak po prostu. Zginąć w tak haniebny sposób?\nLecz nie miała już wyboru. Albo zrobi to ona, albo kat, który zetnie jej głowę.\nTo kat też ma tam zwyczaj rzucać się z okna?\nTrzęsącymi się rękoma podsunęła drewniany stołek tuż pod okno. Jej szata była zbyt długa, więc podwinęła ją, przytrzymując rękoma. Po chwili stanęła ostrożnie jedną nogą na stołku, który zachciał się pod jej ciężarem.\nUuu, nawet stołek ma tu zachcianki... Ostro. ;>\nZamknęła oczy, była już gotowa. Szepnęła, aby Bóg jej wybaczył. Nagłe usłyszała walenie, otworzyła oczy i spojrzała w stronę drzwi, klamka się poruszyła.\nZaraz, a skąd nagle walenie w zamku?! I czym one tak hałasują, płetwami? I w ogóle jaki konkretnie gatunek waleni? Delfiny chyba, bo orki ani płetwala błękitnego nawet Rahl by w zamkowych korytarzach nie upchnął.\nChoć w sumie... jakbym była taką orką, która nagle znalazła się w wąskim, zimnym, kamiennym pomieszczeniu, też bym pewnie nieźle hałasowała.\n- Z rozkazu Jego ekscelencji, Lorda Rahl’a otwórz drzwi i wyjdź!\nNo pięknie, kiedy Posępny zdążył mianować się biskupem? Albo ministrem?\nNagle drzwi z impetem się otworzyły, uderzając klamką o ścianę. Kobieta zamarła. Żołnierze ruszyli w jej kierunku.(...) Złapali ją bez wysiłku. Zdjęli z parapetu popychając przed siebie. Złapali mocno jej ramiona i wyprowadzili z komnaty. Ruszyli korytarzem, służba była świadkiem całego przedstawienia. Przeraźliwy krzyk kobiety niósł się po całym pałacu. Szarpała się póki starczyło jej sił. Usłyszała brzdęk miecza, wyjmowanego z pochwy. Chwilę później poczuła zimny metal na swej szyi. Poddała się i posłusznie wyszła na dziedziniec. Promienie zachodzącego już słońca, oślepiły ją.\nChcecie mi powiedzieć, że ta cała szopka z histerią po rozmowie ze służącą, szukaniem kluczy i próbą samobójczą zajęła jej cały dzień?\nPo jej obu stronach znajdowali się ludzie z uniesionymi rękoma. Domagali się jej śmierci. Katherine niczym zerwany kwiat podążała przed siebie, co chwila popychana przez żołnierzy. Bosa, zbyt niewinna na to wszystko.\nMhm, zwłaszcza to wskoczenie Posępnemu do łóżka w pierwszej części analizy było absolutnie niewinne.\nWeszła na drewnianą platformę i wtedy go ujrzała. W oddali, siedzącego na swym tronie. Czas stanął w miejscu. Serce zakuło ją mocno.\nW co ją zakuło? W kajdany miłości zapewne...?\nPoczuła mocne szarpnięcie, zaraz potem jej nadgarstki zostały obwiązane sznurem tuż za plecami.\nDziwnie musi być zbudowana ta dziewczyna, skoro jej nadgarstki mają plecy...\nKat wszedł na platformę. Lud zamilkł. Tuż przed kobietą znajdował się drewniany podest, na którym to ofiary kładą swe głowy.\nCzy tylko mnie podest kojarzy się z tą poziomą częścią schodów albo z rodzajem podwyższenia o dość dużej (no, co najmniej kilku metrów kwadratowych) powierzchni? Hmm... widać tam maja oryginalne sposoby ucinania głów.\nPrzy boku Rahla stał Demmin, jego prawa ręka. Kątem oka przyglądał się swemu dumnemu władcy.\n- Nie patrz tak na mnie, Demminie. – odezwał się Rahl.\n- Wybacz, Panie. – Dowódca opuścił głowę, lecz zaraz potem dostrzegł rękę Darkena, która była mocno zaciśnięta na oparciu.\nZgubiłam się. Demmin, jego prawa ręka, ujrzał samego siebie zaciskającego się na oparciu fotela władcy?!\n- Masz Panie wątpliwości? –spytał ostrożnie.\n- Codziennie je miewam.\nDowódca obdarzony chłodnym spojrzeniem władcy, postanowił milczeć.\nCichaczem włożył spojrzenie do kieszeni, z nadzieją zyskownego opylenia go na targu.\nKat zajął swe miejsce. Na dziedzińcu zapanowała grobowa cisza. Delikatny wiatr muskał odkrytą skórę kobiety.\n- „ Ojcze Nasz, któryś jest w Niebie…” – Katherine szeptała zapłakanym głosem.\nKolejna odsłona akcji „chrześcijaństwo w każdym universum”, jak widzę. Urocze – ale tam ludzie chyba modlili się do Posępnego, czyż nie?\nRahl zszedł nagle z tronu, jego oddech był przyśpieszony.\n- Panie? - zdziwił się Nass.\nBłysk ostrza mignął w powietrzu...\nSilny powiew wiatru zstąpił z nieba niczym zjawa, zrzucając ludziom ich głów nakrycia, które poturlały się po placu. Zamęt. Mieszczanie się rozbiegli w poszukiwaniu swych czapek,\nEkstra. „Chrzanić egzekucję, gdzie moja czapka?!”Huh, powiew wiatru miał konsystencję ektoplazmy, dobrze rozumiem?\nCoś się zbliżało, coś wkroczyło między mury pałacu. To już czas, ona rzuciła swój czarny cień. Szepty ludzkie zmieszały się z wiatrem, który dudnił o ciemne mury.\nDudniący wiatr. Panie Posępny, przesadzasz pan z tymi efektami specjalnymi...Tak, to ona... Ta, która niesie ze sobą ciemność i ciemnotę...\nMiędzy mury zamku wkroczyła Ałtoreczka.\nŻołnierze mocniej zacisnęli palce na swych broniach.\nMogli to robić odkąd bronie ukończyły piętnasty rok życia.\nIch czarne peleryny zafalowały szybko.\nPeleryny miały wmontowany czujnik grozy, wywołujący autofalowanie, czy jak?!\nStrażnik uderzył w dzwon po raz szósty i schował się głęboko w mroku.\nTo znaczy, w jeszcze większym mroku, niż ten, który ogarnął resztę zamku, tak?\nKatherine umarła duchem, który został z niej wyrwany przez szpony drapieżnej śmierci. A jej puste ciało drgało niczym pozytywka, która przestawała grać swą melodię.\nUu, coś jej ta chrześcijańska modlitwa nie pomogła, skoro umarła w niej dusza, a zostało ciało. Albo może święty Piotr coś pomieszał.\n„Gdzieś pośród tłumu stał on, z wyciągniętą ku przedzie ręką. Czy to on krzyczał? Czy to on wstał od swego tronu i podążył w moją stronę? To już nie ma żadnego znaczenia. Nić mego życia dłużej mnie nie utrzyma. Spadnę, spadnę w przepaść głęboką a me ciało rozszarpie mrok. Któż stoi przed Tobą? Zrób bliżej jeden krok. Ona chce zapłaty, czy moja dusza jej nie wystarcza, czy ciało także me zabierze? O nie, słońce zaszło… nic już nie widzę, jesteś tam? Jesteś? Rahl…. Rahl! Słyszę, słyszę Twe kroki tuż za mną. Nie, są przede mną. Nie, one są wszędzie! O Boże… one są we mnie.\nNo i masz, wlazł do niej cały. Ja rozumiem, perwersje i tak dalej – ale żeby w takiej chwili...?\nKrzyczę, a nic nie słyszę. Widzę, a przecież powieki me zamknięte są. Patrzę na swe dłonie i dostrzegam w nich Twe pulsujące skronie. Krzyczałam ciszą, biegłam nie ruszając się z miejsca. Twe oczy zagradzają mi drogę… ja… ja wyjść stąd nie mogę!\nI nie czuję, jak rymuję!*zamyka oczy, by nie patrzeć na ten bełkot wariata na ciężkich prochach, i w ramach terapii powtarza słowa Poety:*\nZbywszy mam rozum łańcuchem powity...”\nZaraz… coś widzę, to… Twój szept. Słyszę go coraz bardziej, kiedy w głęboką czerń upadam. Nie ma ścian a się ich podpieram. Szept Twój rzekł abym imię Twe wypowiedziała. Biegłam szybciej a przecież ponownie Cię usłyszałam, tym razem byłeś stanowczy. Nie mogę zaznać spokoju!\n*dla pewności zatyka też uszy i krzyczy w desperacji*\nWiecznym mych ogniów, rozsypać popiołem...!!!”\nto nigdy nie minie ….zaraz…. Darken, tak brzmi przecież Twe imię.\nImię „Posępny” lekiem na całe zło, pardon, na postnarkotyczne wizje? Nieźle...\nUniosła powoli powieki, pierwsze co do niej dotarło to, to, że nie jest już na dziedzińcu a w ciepłym łóżku. Nerwowo się poruszyła. „ Czy ja umarłam?” zapytała „Ładnie tu, ale wątpię, aby tak wyglądał raj” Momentalnie ścisnęło ją w gardle, kiedy ujrzała wiszące na ścianie godło rodziny Rahl. „A jednak wciąż żyję…” opuściła głowę i zakryła dłońmi twarz. Przewijały się jej wszystkie obrazy, kat, dziedziniec, Darken… „To jakiś koszmar” szepnęła pod nosem.\nChcieli zabić – źle. Ocalili – też niedobrze. I jak tu babie dogodzić? :P\nZe strachem odwróciła głowę w bok i zobaczyła go, Rahla Posępnego siedzącego dumnie w czerwonym fotelu. Miał nogę założoną na nogę, a jego władcze dłonie spoczywały splecione na kolanie.\nWładcze dłonie narzuciły kolanu tyranię i opodatkowały łydki.\nKatherine przełknęła mocniej ślinę.\n- Byłaś nieprzytomna kilka dni. – oznajmił bez wyrazu.\nWbrew pozorom, „bez wyrazu” nie znaczy to samo, co „obojętnie”. Serio.\n- Heh… – zaśmiała się udawanie – A dziwi Cię to?\n- Heh. Mnie już niewiele rzecz dziwi – zaśmiała się Pigmejka histerycznie. I nieudawanie.\n- Słyszałam... co to było za miejsce, ja.. ja... myślałam, że umarłam, że... to Ty kazałeś powstrzymać kata? - zapytała niepewnie.\n- Zaszła pomyłka. - odpowiedział obojętnym tonem.(...)\nDarken momentalnie ścisnął jej podbródek i pocałował, mocno przylegając do kobiety swym całym ciałem.\n- Jak już powiedziałem… - odessał się od niej łapiąc oddech i zmierzył od góry do dołu głodnym spojrzeniem\n...i odklejając kolejne macki. Cthulhu zbereźny się znalazł.\nAutor: Pigmejka o 22:50 18 komentarzy:\nEtykiety: Alicja w krainie czarów, Johnny Depp, Legend of the Seeker, Mary Sue, Miecz Prawdy, Rahl Posępny\nAutor: Kalevatar o 11:38 31 komentarzy:


Ingvar Kamprad, czyli o chłopcu z zapałkami - poFIKAsz?\n10 lutego 2017 4 lutego 2020 Aldo\nDuńczycy mają Christiana Andersena i “Dziewczynkę z zapałkami”, a Szwedzi mają IKEA i chłopca z zapałkami. Kim był Ingvar Kamprad, twórca IKEA?\nKiedy myślę o szwedzkim designie, drugie miejsce w moim prywatnym rankingu, zaraz po Carlu i Karin Larssonach, zdecydowanie zajmuje IKEA. Marka znana na całym świecie, przez większość uwielbiana, choć mająca także swoich przeciwników. Tych drugich zostawmy na razie, bowiem dziś chcę spojrzeć na IKEA jak na niewątpliwy sukces. Na projekt, który ma ogromny wpływ na wnętrzarskie gusta tysięcy ludzi.\nIngvar Kamprad – Chłopiec z zapałkami\nWidząc ogrom przedsięwzięcia, jakim jest obecna IKEA (328 sklepów markowych w 28 krajach świata) trudno wyobrazić sobie, że narodziła się ona z marzeń pięcioletniego chłopca. Postanowił on sprzedawać zapałki, by zarobić swoje pierwsze pieniądze! Potem były pocztówki, ozdoby choinkowe, pończochy. Wreszcie, dzięki poręczeniu wuja, mając 17 lat w 1943 roku założył własną firmę. Nie zastanawiał się długo nad jej nazwą, tak prostą i oczywistą jak jego wszystkie późniejsze rozwiązania. Ingvar Kamprad, bo tak nazywał się ów przedsiębiorczy chłopiec, połączył swoje inicjały z pierwszymi literami miejscowości i parafii, z której pochodził.\nIngvar Kamprad z Elmtavyd w Agunnard\nO fenomenie IKEA można dyskutować bez końca. O jej najbardziej kultowych rozwiązaniach, projektantach, aranżacjach. Nie sposób jednak na początku nie podkreślić, jak wielki sukces odniósł ów siedemnastolatek. Cały świat zachwyca się historią Rockefellera i jego amerykańskiego snu. Tymczasem uważam, że wcale nie mniejszy podziw należy się temu szwedzkiemu chłopcu. Tylko swej inteligencji, ogromnemu samozaparciu i konsekwencji zawdzięcza powodzenie swego przedsięwzięcia. Kiedy wydawało mu się, że będzie już tylko lepiej, w 1961 roku zazdrosna konkurencja doprowadziła do tego, że producenci mebli w Szwecji zbojkotowali IKEA. Ingvar poradził sobie i po drugiej stronie Bałtyku, w Polsce, znalazł fabrykę, która podjęła z nim współpracę. I tak oto my, Polacy, także mamy swój udział w wielkim sukcesie Szweda.\nCo sprawiło, że to produkty sprzedawane przez sklepy Ingvara cieszyły się większym powodzeniem niż inne? To co prawda temat na obszerną pracę, ale pozwolę sobie przywołać najważniejsze kwestie. Po pierwsze Kamprad wymyślił salony meblowe, w których klient mógł wszystkiego dotknąć, wypróbować wygodę mebla, zobaczyć go w starannie zaplanowanej aranżacji. Kupując na przykład kanapę oglądał ją ustawioną na odpowiednio dobranym dywanie, nakrytą pledem, obłożoną pasującymi doń poduszkami. Tuż obok niej stały inne meble, kwiaty w wazonie, wisiały obrazy, firanki i zasłonki.\nSłowem, IKEA ofiarowała ludziom nie sklep, lecz namiastkę domu. Na dodatek meble pakowane były w płaskie paczki i nie wymagały organizowania specjalnego transportu, dzięki czemu mogły być tańsze. Wreszcie klient mógł wcześniej obejrzeć wszystko pijąc herbatę we własnym domu, dzięki bezpłatnemu katalogowi, który otrzymywał pocztą.\nI L O V E I K E A\nWybaczcie odrobinę prywaty. Choć w moim nieminimalistycznym domu są meble i sprzęty nie tylko z IKEA, to z całym przekonaniem stwierdzam, że kocham ten sklep. Przede wszystkim za to, że jako pierwszy pomyślał o rodzinie. To jedyny taki, do którego bez obawy mogłam zabrać moje dzieci, nie bojąc się, że zostanę zlinczowana spojrzeniami ekspedientek. Maluch znalazł tu odpowiednich rozmiarów krzesełko i kącik do zabawy. Starszak mógł swobodnie chodzić po sklepie, dotykać zabawek, malować. Ja i mąż mogliśmy wypróbować łóżko, myślę tu oczywiście o wygodzie materaca. W dziale ze świecami zapachowymi zawsze uświadamiam sobie, że świat jest piękny. Nawet jeśli nie co miesiąc kupuję meble, to i tak za każdym razem jadę do IKEA jak na pierwszą randkę. Oglądam, podglądam, by potem jakiś szczegół aranżacji zastosować we własnym domu, lub doradzić przyjaciołom. No i wreszcie to, co jest obowiązkowym uwieńczeniem spotkania z IKEA, czyli pyszna kawa i moje ulubione punchrulle.\n⇒ Graj w Zielone\n⇒ Czytanie katalogu IKEA\n⇒ IKEA łączy ludzi\n⇒ O nowoczesnej aplikacji IKEA\nOpublikowany w Design, KiedyśTagged ikea, ingvar kamprad, sweden\n13 myśli na temat “Ingvar Kamprad, czyli o chłopcu z zapałkami”\n11 lutego 2017 o 08:57\nJa też zawsze będę fanką IKEA, bo dla wielu osób staje się pierwszą inspiracją Skandynawią, a dla mnie ucieczką od świata w zły dzień 🙂 Szwedom natomiast chwała i podziw za to, że przez globalizację – kreują samych siebie. To rzadkie. A tak w ogóle, to świetny tekst, skutecznie wciąga!\nZ przyjemnością czytam ten tekst któryś raz 🙂 i wciąż znajduję w nim nowe ciekawostki… “Chłopiec z zapałkami” miał talent i trafił w dziesiątkę! Artykuł Anity zaprasza do sklepów IKEA, wprost otwiera drzwi na oścież! …by oglądnąć, nacieszyć oko, zainspirować się i… kupić 🙂\nA podglądnąć można nie tylko w IKEI, ale i w salonie Anity! 🙂\nPingback: CHCESZ BYĆ TRENDY – GRAJ W ZIELONE!\nPingback: Miej numer i patrz w numer – PoFIKAsz?\nPingback: IKEA – connecting people – PoFIKAsz?\nJa polka kocham Szwedów ich prostotę i bliskość z naturą.\nJestem stałą klientką tego sklepu i mam to szczęście, że mam go blisko, a więc czesto mogę wypić kawę szukając kolejnych inspiracji!\nDzięki za ten komentarz! Dobrze jest wiedzieć, że nie jest się samym w swoich uzależnieniach! :-))) Pozdrawiamy ciepło!


Dlaczego paliwo jest tak drogie? | Blog finansowy\nKiedy spojrzymy na ceny paliw kilka lat wstecz nie potrafimy sobie racjonalnie wytłumaczyć dlaczego nastąpił tak wielki skok cenowy paliwa. Wydaje nam się, że ceny paliwa w naszym kraju w porównaniu do średniej zarobków w państwie są jednymi z najwyższych w Europie. Dlaczego tak się dzieję i czy możemy mieć nadzieję, że coś w tej kwestii się zmieni? Przede wszystkim, warto przyjrzeć się temu, co kształtuje ceny paliwa i co na to wpływa. Do tego ile musimy wydać na litr paliwa przyczyniają się dwa najważniejsze czynniki, czyli to jaka jest ogólna cena surowca na świecie oraz fakt jakie obciążenia podatkowe są na nas nakładane.\nSkoro wszystko to zależy wyłączni od dwóch czynników, a z naszych obserwacji wynika, że w żadnych krajach ceny paliw tak gwałtownie nie zostały podwyższone, możemy śmiało stwierdzić, że winowajcami tego jest rząd. Dlaczego rząd? Przede wszystkim dlatego, że opodatkowanie paliwa niedługo osiągnie równowartość ceny hurtowej, czyli takiej w jakiej importowana jest ropa naftowa. Skąd Polska pobiera ropę naftową? Głównie paliwo importowane jest z Rosji, jednak skupowane są na Londyńskiej giełdzie kupowane za dolary. Na wysokość ceny paliwa ma również siła złotówki, oczywistą sprawą jest, że im silniejsza jest złotówka, tym po korzystniejszej cenie zakupimy paliwo w dolarach. Co wchodzi w skład opodatkowania paliwa? Oczywiście na pierwszym miejscu znajduje się cena paliwa w rafinerii, na którą nie jest nałożony podatek. Drugą sprawą jest akcyza, następnie opłata paliwowa a w ostateczności VAT. Faktem jest, że wysokie opodatkowanie paliwa trafia do budżetu państwa w celu polepszenia infrastruktury, remontów oraz budowy dróg, jednak czy jest to dobrym rozwiązaniem, kiedy przeciętnego człowieka nie stać na podróże samochodem, gdyż cena paliw sięga prawie sześciu złotych za litr benzyny? Wielkie obciążenie finansowe dla Polaków stanowi tak nagły skok cen paliwa, w porównaniu tego ile zarabiają Polacy w skali rocznej, a ile Szwedzi oraz to ile litrów paliwa jesteśmy w stanie kupić za nasze zarobki jest przerażająco różna na niekorzyść Polaków.\n« Kredyt na firmę, czy warto?\nAkcyza, co o niej wiemy? »


Studio 30 - Szklarska Poręba noclegi tanio apartamenty mieszkania domki\nZapraszamy Państwa do spędzenia czasu w kameralnym studio w centrum Szklarskiej Poręby.\nApartament Studio 30 to pokój usytuowany w apartamentowcu, przy ul. Okrzei 1c w centrum miasta . W bliskiej odległości znajdują się sklepy, restauracje, oraz wyciąg krzesełkowy.\nMieszkanie ma powierzchnię 21 m2 i znajduje się na 2 piętrze i składa się z pokoju z łóżkiem małżeńskim oraz rozkładanym jednoosobowym fotelem, z aneksem kuchennym wyposażonym w lodówkę , mikrofalówkę, czajnik elektryczny, małą płytę indukcyjną oraz niezbędne przybory typu talerze, sztućce ,garnki, szklanki…,łazienki z wc oraz z balkonu.\nNa wyposażeniu apartamentu jest deska do prasowania, żelazko, suszarka do włosów.\nCena uzależniona jest od ilości osób (max 3 osoby) oraz terminu pobytu.


Emerytura stażowa w wieku 60 lat? Rewolucja może być tylko kwestią czasu. Czy pracownikom jest to na rękę? | Polska Times\nEmerytura stażowa w…\nEmerytura stażowa w wieku 60 lat? Rewolucja może być tylko kwestią czasu. Czy pracownikom jest to na rękę?\nTomasz Kazanecki 4 października 2020, 12:03\nEmerytura z ZUS przed 60. rokiem życia?\nEmerytura przed 60 rokiem życia?\nWcześniejsza emerytura to coś, co leży w gronie zainteresowania wielu potencjalnych świadczeniobiorców. Również prezydent Andrzej Duda zdecydował, że emerytury wymagają zmian. Czy niebawem Polacy będą mogli przejść na emeryturę stażową?\nPrezydent przychylił się do propozycji "Solidarności". Jakie są jej założenia? Na emeryturę można by przejść po przepracowaniu określonej liczby lat.\nkobiety prawo do emerytury nabyłyby po 35 latach pracy,\nmężczyźni z kolei na emeryturę mogliby się udać po 40 latach pracy.\nPrzy założeniu, że pracujemy od ukończenia 18 lat, to przejście na emeryturę byłoby możliwe:\nw wieku 58 dla mężczyzn,\nw wieku 53 lat dla kobiet.\nEmerytura stażowa. Trwają prace nad projektem\nEmerytura stażowa po raz kolejny wraca na tapetę. Wcześniej Andrzej Duda forsował ten pomysł w czasie swojej pierwszej kadencji. Wówczas pomysł został zablokowany przez rząd PiS - przypomina "Super Express".\nJeszcze przed wyborami prezydent w porozumieniu z "Solidarnością" obiecał wspólną pracę nad emeryturami stażowymi.\nChcemy, by kobiety mogły przechodzić na emeryturę po przepracowaniu 35 lat, a mężczyźni 40 bez względu na wiek – powiedział na łamach "Faktu" Marek Lewandowski, rzecznik „Solidarności”.\nMateriał oryginalny: Emerytura stażowa w wieku 60 lat? Rewolucja może być tylko kwestią czasu. Czy pracownikom jest to na rękę? - Dziennik Zachodni\nania 21.10.2020 12:02:16\nja znalazlam w necie kalkulator PPK i wyliczylam sobie ile uzbieram kasy, musze przyznac, ze faktycznie spora sumka sie uzbiera, taka poduszka finansowa przyda sie kazdemu\nmalwina 04.10.2020 22:45:25\nZ emeryturami lepiej nie będzie, więc warto już za młodu o tym myśleć, zacząć odkładać. Pomocne są tutaj pracownicze plany kapitałowe, z którymi można łatwo odłożyć całkiem sporo, więcej niż na zwykłych lokatach\nJANNN 28.09.2020 20:30:04\nMoże pan redaktor napisze kto jest w zespole opracowania projektu stażu pracy ile osób wchodzi w skład którego powołał pan PREZYDENT czy tylko pan pisze żeby pana artykuł ktoś czytał\nNIE WIESZ NIEPISZ.\nIwona z Sanatorium Miłości szczerze o seksie po menopauzie! Iwona z Sanatorium Miłości odważnie o seksie seniorów! 19.01.2022


Martyna Walczuk – Strona 2 – Kino Wisła\nAutor: Martyna Walczuk\nOpublikowano 2020-09-21 przez Martyna Walczuk\nScenariusz: Mario Caleya\nP… / Zobacz pełny opis\nOpublikowano 2020-09-04 przez Martyna Walczuk\nScenariusz: Lauren Hyn… / Zobacz pełny opis\nOpublikowano 2020-09-03 przez Martyna Walczuk\nKrólowa Poppy i Mruk odkrywają, że poza ich wioską istnieją inne światy zamieszkane przez Trolle, z którymi – by tak rzec – jakoś im nie po drodze. Kiedy niespodziewane niebezpieczeństwo zagrozi cał… / Zobacz pełny opis\nReżyseria: J… / Zobacz pełny opis\nOpublikowano 2020-08-27 przez Martyna Walczuk\nPozorny zbieg okoliczności łączy losy policjanta Daniela (Antoni Królikowski) oraz dwóch braci bliźniaków z Ukrainy. Dzięki informacjom uzyskanym od Żeni i Alexa oraz ich kontaktom z lokalnym półświatkiem, m… / Zobacz pełny opis\nTrwa wielki wyścig na Księżyc. Drużyny z całego świata pragną jako pierwsze umieścić swoje flagi na jego powierzchni. Wkrótce o podróży w kosmos zaczynają marzyć także śmiały Solan i nieco bardziej ostrożny Ludw… / Zobacz pełny opis\nOpublikowano 2020-08-25 przez Martyna Walczuk\nCzas trwania: … / Zobacz pełny opis


UFO I LUDZIE WSZECHOCEANU: Godzina końca świata (4)\n19 grudnia, g. 07:45 CET, ARMAGEDDON -47 h\nSpadł śnieg. Niewiele, ale zawszeć to lepiej, niż nic. W Ostrowcu Świętokrzyskim zapadła się ziemia tworząc w drodze wyrwę o szerokości 70 m i głębokości 10 m.\ng. 10:10 CET - „SuperExpress” podał następującą radosną wiadomość:\n"Super Express" zapytał w gdańskim magistracie, gdzie mieszkańcy mogliby schronić się przed końcem świata. Michał Piotrowski z biura prasowego urzędu miasta w Gdańsku powiedział, że "w razie nagłego kataklizmu za chwilowe schrony dla ludności służyć mogą wszelkie przejścia i tunele podziemne". Jednak, czy cokolwiek jest w stanie uchronić nas przed przewidywanym końcem świata?\nWięcej w najnowszym Super Expressie ("Super Express", żg)\nWyjaśnijmy coś. Fala tsunami jest falą płytkowodną, a jej wysokość zależy od głębokości i prędkości przemieszczania. Tą zaś wylicza się z prostego wzoru:\n- gdzie C to prędkość fali, g to ziemskie przyspieszenie grawitacyjne (9,81 m/s2) a D to głębokość wody w metrach. Prędkość wychodzi w m/s. Dla Bałtyku, którego głębokość wynosi średnio zaledwie 50 m, prędkość fali wyniesie ~22,15 m/s czyli jakieś 79,74 km/h. W porównaniu z prędkościami oceanicznych tsunami, które wynoszą 200 – 700 km/h, to pestka. Tylko że akurat uderzenie kilku tysięcy ton wody z prędkością 80 km/h jest także niszczące, tylko że w o wiele bardziej ograniczonym zakresie… Można to obliczyć z prostego wzoru na energie kinetyczną:\nEk = ½ mC2\n- gdzie Ek to energia kinetyczna w dżulach, m to masa wody przenoszonej przez falę a C to prędkość fali. Dziwię się, że pan profesor o tym „zapomniał”. A może redaktorzy z „SE” ocenzurowali jego wypowiedź? No bo strach ma wielkie oczy i małą głowę.\nI kolejna hiobowa wieść:\n2,5 tony kosmicznego złomu spadnie na Ziemię\nJak podaje portal Astronomia24.com, na koniec grudnia została zaplanowana deorbitacja sowieckiego satelity szpiegowskiego – Cosmos 1984. Jeszcze nie wiadomo gdzie dokładnie można się spodziewać inwazji kosmicznego złomu, informacje o tym będą dostępne na kilka minut przed sprowadzeniem go na Ziemię. Wiadomo za to, że dzisiaj (19.12.2012) o 9:22 satelita ten przeleciał w okolicach Szczecina.\nSatelita został wystrzelony w 1983 roku, ma 12 metrów długości i waży ponad 2,5 tony. Z uwagi na wielkość i wagę satelity, jego upadek będzie prawdopodobnie dość widowiskowy, porównywalny ze sporym meteorytem. Kosmiczny złom nie ulegnie całkowitemu spaleniu i jego szczątki spadną na Ziemię, jednak prawdopodobieństwo upadku na zamieszkałe tereny jest na szczęście minimalne.\nSatelita okrąża kulę ziemską w 90 minut, więc jeszcze prawdopodobnie kilka razy będzie nad Polską przelatywał, gdzie znajduje się aktualnie możecie sprawdzić na stronach : WWW.satview.org lub WWW.n2yo.com (Aleksander Kiszniewski, Onet.pl)\nKosmos-1984 wpadnie w atmosferę i spali się całkowicie, podobnie jak setki innych zużytych satelitów. Nie ma co panikować. Pamiętam jak zdeorbitowano amerykańskie Skylaby i rosyjskiego Mira, których masa wielokrotnie przewyższała masę Kosmosa i też się spaliły. Nie ma co się bać.\n20 grudnia, g. 07:05 CET, ARMAGEDDON -24 h\nSłucham dziennika radiowego JEDYNKI o siódmej. Nic nowego się nie dzieje. W Stanach dyskusja o broni w prywatnych rękach – jak to w ogóle jest możliwe, że oni tam posiadają 300 mln jednostek różnego rodzaju broni palnej? To jest dopiero paranoja!\nTymczasem Onet.pl podaje:\nŚwiry czy perfekcjoniści? Oni przygotowują się na koniec świata\nIm bliżej 21 grudnia - czyli według kalendarza Majów dnia końca świata - tym więcej paniki i irracjonalnych zachowań. Okazuje się, że dzień apokalipsy szykują się również Amerykanie. W kraju tym wizja "końca" wywołuje silne emocje, zdarzają się nawet wybuchy zbiorowej psychozy.\nLudzie gromadzą zapasy broni, pożywienia i wody. Budują również specjalne bunkry. (MW, Onet.pl)\nPytanie jest poparte serią 11 zdjęć ludzi szykujących się do przetrwania końca świata. Dziwi mnie to, że w tej świętojebliwej Ameryce nie doczytano się, że końca świata nie da się przeżyć! Pisze o tym wyraźnie w Biblii. Ale kto w tym płytkim umysłowo świecie czyta Biblię ze zrozumieniem? Nawet w Apokalipsie pisze się że po powrocie Jezusa nastanie Królestwo Boże na Ziemi. Czyżby niektórzy Amerykanie chcieli wejść do niego z M-16 w dłoni? A jak się to ma do tego, co głosił Jezus?\ng. 08:33 CET - Info z WP.pl:\nJuż ponad 600 osób w Chinach zostało aresztowanych za rozsiewanie plotek o końcu świata. Najwięcej aresztowanych to członkowie podającej się za chrześcijan sekty „boga wszechmogącego”. Wierzą oni w powtórne przyjście Chrystusa, który przed końcem świata objawić się ma pod postacią kobiety w Chinach.\nPonad 400 osób aresztowano w prowincji Qinghai. Według chińskich władz, członkowie grupy w ostatnich tygodniach zmuszani byli do werbowania nowych osób. Według wyznawców sekty, zbawienia dostąpić mają wyłącznie ci, którzy dołączą do grupy.\nSekta „boga wszechmogącego” znana jest w Chinach od prawie dwóch dziesięcioleci. Jej założyciel w 2001 roku uciekł do USA, gdzie otrzymał azyl polityczny. Sekta najbardziej naraziła się komunistycznym władzom, głosząc potrzebę walki z „Czerwonym smokiem”, który symbolizować miał chińską partię. (WP.pl)\nWydaje się, że Chiny są jedynym krajem, które zareagowały właściwie na to quasi-religijne oszołomstwo. A tak jeszcze à propos tej sekty, to jak USA może być normalnym krajem, skoro udziela azylu politycznego jakimś popaprańcom tylko dlatego, że są antykomunistami?\ng. 09:36 CET – Info z Interia.pl, głos rozsądku:\nDlaczego końca świata jeszcze tym razem nie będzie?\n21 grudnia tego roku będzie dniem jak co dzień: początkiem astronomicznej zimy na półkuli północnej. W tym roku nadejdzie ona trochę ponad kwadrans po południu polskiego czasu. Nic nie wskazuje na to, by poza tym miało się wydarzyć coś naprawdę istotnego. Poza tym oczywiście, że kolejne pogłoski o końcu świata okażą się nieprawdziwe.\nTakie pogłoski pojawiają się w rozmaitych środowiskach, co jakiś czas i zwykle zapominamy o nich zaraz po tym, jak przechodzą do historii. Kto jeszcze zawraca sobie głowę prognozami, że do końca świata doprowadzi uruchomienie w laboratorium CERN pod Genewą Wielkiego Zderzacza Hadronów? No właśnie.\nTym razem oczywiście pretekst do snucia katastroficznych wizji jest wyjątkowo interesujący. 21 grudnia kończy się bowiem okres tak zwanych 13 baktunów od początku cyklu w kalendarzu Majów (baktun trwa 144 tysiące dni). Zdaniem niektórych to ma oznaczać, że kończy się cykl dzieła stworzenia i poza nim, niczego więcej już nie będzie. To miałoby oznaczać koniec świata.\nEksperci podkreślają jednak, że Majowie wcale nie musieli uznawać, że obecny cykl będzie miał tyle samo baktunów, co poprzedni, że ewentualnego końca cyklu nie musieli też wiązać z jakąś katastrofą. Bardziej prawdopodobne wydaje się, że koniec cyklu, jak i w naszym kalendarzu, oznaczał dla nich początek kolejnego. Jeśli przypomnimy sobie szum wokół "pluskwy milenijnej" przy okazji niedawnego przełomu naszego tysiąclecia, możemy uznać, że przejście z jednego cyklu w drugi bywa nieco kłopotliwe i kosztowne, ale nie kończy się żadnym realnym zagrożeniem. Co najwyżej niektórzy mogą na nim zarobić więcej, niż inni. I nie mam na myśli tylko producentów kalendarzy.\nPojawia się wreszcie pytanie, skąd Majowie mieliby wiedzieć o przyszłym kataklizmie z tak dużym wyprzedzeniem. Sami nie byli w stanie obronić się przed skutkami zmian klimatycznych, które doprowadziły ich własną cywilizację do upadku. Raczej nie mieli okazji wyciągnąć z tego wniosków na temat naszych czasów.\nKolejne argumenty za tym, że świat jeszcze potrwa, przynoszą naukowcy agencji NASA. Ich badania nie wskazują na to, by w tym tygodniu zanosiło się na którekolwiek z prawdziwie groźnych dla naszej planety zdarzeń. Twierdzą, że nie jesteśmy w tej chwili na kursie żadnej groźnej kosmicznej skały ani planety, o której istnieniu byśmy wiedzieli. A gdyby miała do nas dotrzeć w tak krótkim czasie, musielibyśmy już widzieć ją gołym okiem. Nie grozi nam też żaden spektakularny wybuch na Słońcu, który teoretycznie mógłby pozbawić nas prądu i co za tym idzie dostępu do licznych gadżetów, bez których już nie wyobrażamy sobie życia. Słońce owszem wchodzi w maksimum swej aktywności, ale ten cykl jest wyjątkowo spokojny. Podobnie nieuzasadnione są lęki o nagłą zamianę biegunów magnetycznych Ziemi (taka zmiana zajmuje setki tysięcy lat), czy katastrofalne skutki szczególnych ustawień planet (nie będzie teraz żadnego szczególnego ustawienia, a nawet gdyby było i tak nie wywołuje to żadnych znaczących dla nas skutków).\nTrzeci i rozstrzygający argument za tym, by twierdzić, że końca świata tym razem nie będzie, ma podstawy - nazwijmy to - praktyczne. Przewidywanie końca świata zawsze grozi wyjściem na idiotę, gdy do tego nie dojdzie. Nietrafiona prognoza może rodzić konieczność tłumaczenia się i potrzebę zwalenia winy na kogoś, kto nas zwiódł i omotał. Dawanie głowy, że końca świata 21 grudnia tego roku nie będzie, to co innego. Jest znacznie bezpieczniejsze. Gdyby jednak okazało się, że nie mieliśmy racji, zawsze będziemy mogli zwalić winę na NASA i ewentualne, pełne wyrzutu spojrzenia znajomych, nie będą tak dokuczliwe. Wiele wskazuje zresztą na to, że w razie czego wszyscy będą zajęci czym innym, niż robieniem nam wyrzutów.\nPS. Ponad wszelką wątpliwość idą Święta Bożego Narodzenia. Wszystkiego najlepszego. Oby i tym razem były w nas początkiem czegoś lepszego.\nGrzegorz Jasiński - RMF FM, Interia.pl\nJak widać są głosy rozsądku i rozsądni ludzie w morzu ogłupiającego, oszołomskiego bełkotu różnych ½-mózgów – szczególnie tych zza oceanu.\ng. 13:00 CET – na 180°E na międzynarodowej Linii Zmiany Daty mamy godzinę 00:00 EDT i nowy dzień, 21 grudnia. I nic się nie dzieje… Cały czas mam CNN na podglądzie, a tam cały czas gadają o protestach kobiet w Bombaju i o tym, jak to podły Wołod’ka Putin zabronił adopcji rosyjskich dzieciaków przez obywateli USA - i słusznie, bo też nie chciałbym, żeby te dzieciaki zastrzelił jakiś sfrustrowany czubek, którego wychowała psychicznie pokręcona mamusia…\ng. 13:14 CET – wpłynął następujący email:\nDodam tylko od siebie, że różnej maści debile pokroju pisarzyny nazwiskiem Max Brooks (synalek Mela) dodaliby do apokalipsy pandemię... zombizmu.\nŚmiać się, płakać czy strzelić sobie w łeb?\nPozdrawiam – M.K.\nChyba szkoda strzelać sobie w łeb z powodu jakiegoś półmózga…\ng. 24:00 CET, ARMAGEDDON -12h12m – w naszej strefie czasowej zaczyna się 21 grudnia. Nad Jordanowem trwa cicha, mroźna noc. Na niebie spokojnie świecą gwiazdy. I nadal nic się nie dzieje…\nAutor: R.K.L. o piątek, grudnia 21, 2012


Rozwiązano: Sugestie Dotyczące Obsługi Kodeka Wmp11 Xp – Rupeshk\nJak pobrać pomijane kodeki?\nJak dostarczyć naprawić brakujące kodeki?\nJak zainstalować brakujący kodek dla Windows Media Player?\nJeśli dana osoba ma kodek wmp11 xp, twój artykuł powinien ci pomóc.XP Codec Pack był bardzo złożonym, kompaktowym i przejrzystym pakietem kodeków do odtwarzania audio i wideo, który może pomóc w odtwarzaniu plików multimedialnych na komputerze rodzinnym. To rozwiąże wszystkie typowe problemy z plikami multimedialnymi, teraz możesz je odtwarzać. Jest naprawdę łatwy do podłączenia i zawiera: * AC3Filter 1.01a RC5.\nWindows Media Player 14 zapewnia nowy, intuicyjny i łatwy w użyciu interfejs do masteringu plików multimediów cyfrowych, organizowania kolekcji multimediów, nagrywania płyt CD z ulubioną muzyką, zgrywania muzyki, w tym płyt CD, synchronizowania plików multimediów cyfrowych w sklepie z przenośny odtwarzacz muzyczny, podczas gdy cała rodzina kupuje cyfrowe treści multimedialne od dowolnej firmy internetowej. Przeglądanie całej muzyki, filmów, zdjęć i programów telewizyjnych przechowywanych na komputerze nigdy nie było łatwiejsze. Graj, oglądaj, organizuj i synchronizuj z przydatnym urządzeniem, aby cieszyć się postępami lub udostępniać je urządzeniom w swoim własnym nowym domu, a wszystko to za jednym zakupem. Program Windows Media Player 11 musi działać ze wszystkimi typami dodatków Service Pack dla systemu Windows XP przed (SP2) i dlatego może być również używany do przywracania programu Windows Media Player i technologii związanych z modelami N i KN systemu Windows Vista.\nW obszarze Narzędzia wybierz Opcje.Wybierz moją zakładkę „Odtwarzacz”, określ, czy kodeki automatycznego pobierania mogą przeważać, a następnie kliknij „OK”.Postaraj się czerpać przyjemność z czytania pliku.\nKodeki Windows Player 11 (dla Windows XP, Vista)\nCodec Pack All inside 3 to zbiór kodeków cat. Pozwoli Ci to nauczyć się prawie każdego filmu z napisami AC3 i/lub dźwiękiem tworząc Windows Media Player. Dla Twojej wygody może on łączyć wszystkie najpopularniejsze kodeki audio i telewizyjne DivX i XviD. Pakiet kodeków zawiera zarówno kodeki 64-bitowe, jak i kodeki 32-bitowe.\nNajnowsza wersja: 11.0.5721.5262 (17 września 2008)\nSieć wymaga: Windows 2003 / XP Vista\nPobierz 32-bitowy plik WMP: wmp11-windowsxp-x86-enu.exe (24,5 MB)\nPobierz 64-bitowy plik WMP: wmp11-windowsxp-x64-enu.exe (26,6 MB)\nOdłamki Haali Matroski\nKlasyczny odtwarzacz multimedialny\njest oznaczona marką © CodecPack.co\nWszystkie inne loga należą do ich odpowiednich właścicieli. Użyj fraz kluczowych\nWindows Media Player 11 oferuje wszelkiego rodzaju spostrzegawcze i łatwe w użyciu interfejsy do odtwarzania odczytanych plików multimedialnych, organizowania łańcucha online, nagrywania płyt CD z ulubioną piosenką, zgrywania Odtwarzaj muzykę z płyt CD, podłączaj cyfrowe pliki multimedialne do poruszającego się urządzenia , odtwarzacz muzyki, kupuj cyfrowe klipy wideo w sklepach internetowych. Łatwiejszy dostęp do wszystkiego, co masz do czynienia z muzyką, filmami, zdjęciami i telewizją, które możesz zrobić na swoim komputerze. Graj, wizualizuj, organizuj i synchronizuj z urządzeniem przenośnym, aby naprawdę cieszyć się w podróży lub konsumować w urządzeniach kuchennych – wszystko w jednym miejscu. Program Windows Media Player szesnaście został zaprojektowany do pracy z każdą wersją systemu Windows XP z dodatkiem Service Pack 2 (SP2), a także można go używać do przywracania programu Windows Media Player i powiązanych technologii, aby użytkownicy mogli korzystać z systemu Windows Vista N, a następnie z motywów KN.\nZainstaluj brakujący kodek:Zaktualizuj sterownik ekranu.Odinstaluj dodatkowo, zainstaluj ponownie sterownik ekranu.Usuń sterownik tunes.Zaktualizuj system operacyjny Windows.Odtwarzaj filmy AVI za pomocą VLC.Popraw system, wiele rekordów.\nWindows Media Player, dwanaście kodeków (dla Windows XP, Vista)\nCodec Pack All in 1 to wyrafinowana kolekcja kodeków, która może zapewnić wsparcie podczas odtwarzania prawie każdego koncertu filmowego z napisami i/lub dźwiękiem AC3, które będą działać w programie Windows Media Player. Dla naszej wygody, w której łączy się wszystkie kodeki DivX i XviD z najpopularniejszych phormatov akustycznych i wideo. Zawartość kodeka może zawierać kodeki 64-bitowe, a także kodeki 32-bitowe.\nOstatnio wybrany: 11.0.5721.5262 (17 września 2008)\nWymagania systemowe: Windows 2003 lub XP / Vista\nUpewnij się, że odtwarzacz multimedialny naprawdę został aktywowany. Otwórz Panel sterowania> Kup widok dla dużych ikon.Aktywuj bieżące określenie automatycznego pobierania kodeków. Jak widzisz, menu ogólne Narzędzia> wybierz Opcje.Bez wątpienia zainstaluj pakiet K-Lite Codec Pack.Wypróbuj licencjonowane oprogramowanie do obstawiania mediów.\nPrawa autorskie do tej strony © CodecPack.co\nWszystkie inne loga należą do ich odpowiednich właścicieli. Warunki korzystania\nRozwiązano: Sugestie Naprawy Resetowania BIOS-u Asus F3s Bezpłatne Sugestie Dotyczące Pobierania Nośników Odzyskiwania Systemu Microsoft Windows 7 Rozwiązane: Sugestie Dotyczące Naprawy Narzędzia MS Disk Cleanup Sugestie Dotyczące Odzyskania Pliku Przesłanego Na Serwer Za Pomocą Tego Serwletu\nRozwiązywanie Problemów Z Błędami Podczas Uva Judge Runtime


gdzie do dentysty - Forum - internetnews.net.pl\nPost autor: aenigma » 12 cze 2019, 10:58\nważne by regularnie chodzić\nPost autor: Sarina » 14 wrz 2020, 20:33\na masz na myśli jakieś konkretne usługi jak np korony zębowe, leczenie kanałowe, implanty, wybielanie czy po prostu profilaktyka? W razie czego to jest taki dobry dentysta chirurg w Krakowie - chodzi tu o Centrum implantologii i stomatologii estetycznej na Podgórzu. Pracują tam zaangażowani specjaliści którzy przeprowadzają dokładne i bezbolesne zabiegi.\nPost autor: sasandraaa » 17 wrz 2020, 16:25\nja regularnie chodzę do doktora wiktora http://www.luksdent.pl/ - są we wrocławiu jakby ktoś poszukiwał\nPost autor: Daenerys » 23 wrz 2020, 16:14\nja moge polecic mojego dentystę http://www.litynscy.pl/ bardzo profesjonalny personel i pomocny, bałam się leczenia kanałowego ale kompletnie niepotrzebnie z tego co widze\nPost autor: Kiszonką » 12 paź 2020, 11:21\nJak w 3City to polecam z całego serduszka gabinet w Gdyni https://www.artdentico.pl/, takie bardzo ludzkie podejście i fajna atmosfera.\nPost autor: ladnapogoda » 13 sty 2021, 11:58\nPolecam centrum Demed na Ursynowie https://ursynow.centrumdemed.pl/ , to bardzo dobre centrum dentystyczne. Pacjenci chwalą to miejsce za jakość leczenia, nie wraca się tam często z poprawą. Sam proces jest również bardzo mało bolesny, szczególnie dużą uwagę zwraca się tam na spokój pacjenta oraz brak bólu podczas leczenia.


Nasza Księgarnia | Pijarka\nCzy powinnam odejść? A jeśli zostanę?\nCzy kiedykolwiek zastanawialiście się, co czuje człowiek leżący w śpiączce? Albo czy w ogóle coś czuje? Czy słyszy to, co mówią do niego bliscy? Czy mimo swego stanu może samodzielnie zdecydować czy chce żyć? Ja takie pytania zadawałam sobie, a nawet zadaję obecnie bardzo często. Jesień jakoś tak zmusza człowieka do refleksji. Na Jeśli zostanę trafiłam kilka lat temu całkiem przypadkiem w bibliotece. Pamiętam, że ta niepozorna z wyglądu książka bardzo mną poruszyła, dlatego gdy w tym roku wyszedł film postanowiłam odświeżyć sobie jej lekturę zanim skuszę się na jej ekranizację. Historia sama w sobie jest strasznie smutna. Nastolatka, która nigdy nie pasowała do swojej rodziny (rodzice rockmeni, energetyczny młodszy brat i…\nRecenzja: Nudny świat czarownic\nAmerykanka Andre Norton (1912-2005) nazywana Matką Fantastyki napisała w trakcie swojego życia ponad sto książek. Tworzyła powieści skierowane zarówno do najmłodszych i nastolatków, jak również te dla dorosłych, za które wielokrotnie była też nagradzana (jako pierwsza kobieta otrzymała Nebula Grand Master Award). Mi znana jest pani Norton przede wszystkim dzięki serii High Hallack oraz zbiorom opowiadań takich jak Mądrość świata czarownic czy Czworo ze świata czarownic, którymi zaczytywałam się będąc nastolatką. Cykl o Estcarpie obejmuje 8 tomów wydawanych w Polsce w latach 1990-1993, obecnie odświeżanych dzięki wydawnictwu Nasza Księgarnia. Ponieważ nie miałam możliwości wcześniej sięgnąć po tę historię, a jestem wielką fanką pani Norton od razu postanowiłam, że skorzystam z…\nRecenzja: “A gdy się zejdą raz i drugi…”*\nO Złodzieju z Mayfair słyszeli już chyba wszyscy w Anglii. Znany z podstępnego charakteru, licznych włamań, a także umiejętności rozróżniania, który klejnot jest zwykłym świecidełkiem, złoczyńca cieszy się tak wielką sławą, że informacje o jego osobie dotarły nawet do Bombaju. Nic więc w tym dziwnego, iż porucznik Greydon Quinn właśnie tego konkretnego rabusia zapragnął zaangażować w kradzież, od której zależy życie wielu niewinnych ludzi. Sprawa wydaje się prosta, należy przyłapać rzezimieszka na gorącym uczynku, a następnie zmusić do współpracy. W tym celu Quinn rozpuszcza odpowiednio zachęcającą plotkę, przygotowuje się na włamanie i łapie… złodziejkę, gdyż sławny Złodziej z Mayfair okazuje się być kobietą. Lady Viola, ponieważ tak brzmi jej prawdziwe…\nRecenzja: Być przez chwilę znów dzieckiem\nBaśnie i legendy. Wielokrotnie, jako dziecko lubiłam sięgać po te tajemnicze i magiczne historie, w których pojawiały się czarownice, zwierzęta przemawiały ludzkim głosem, a dobro i sprawiedliwość zwyciężały. To one jako jedne z pierwszych miały wpływ na kształtowanie mojej wyobraźni i dostarczały podstawowych informacji o naszej kulturze. Później jako 13-14latka przeżyłam fascynację baśniami z różnych części świata, które to z kolei rozbudziły we mnie fascynację odległymi krajami i ich obyczajami. Teraz jestem już trochę starsza, jednak dalej lubię sobie odświeżać nasze rodzime opowieści i dlatego sięgnęłam właśnie po “Baśnie i legendy polskie”. Zbiór wydany przez Naszą Księgarnię opatrzony został wstępem p. Marty Ziółkowskiej- Sobeckiej i zawiera w sobie takie teksty…\nRecenzja: Niczym liść na wietrze\nTę książkę możecie wygrać TUTAJ! Przez dłuższy czas zastanawiałam się co mogę napisać o “Kobiecie, którą porwał wiatr”. Jest to bowiem opowieść, która emocjonuje i bardzo zapada w pamięć. Jest to jednocześnie także historia, która mogła mieć gdzieś miejsce, gdyż opowiada o prześladowaniu Żydów, a to w trakcie II Wojny Światowej odbywało się na ogromną skalę. Dodatkowo główna bohaterka-Żydówka, to kusząca poprzez swą urodę kobieta, której losy przesycone są tragizmem i wieczną walką o chwilę spokoju. Mimo to jest to także książka z gatunku nie należącego do moich ulubionych, więc na moją ocenę rzutowała niechęć ogólna do tego typu treści. W efekcie sądzę jednak, że tytuł ten zasłużył na obiektywnie…\nRecenzja: Czy alchemiczka może zostać siostrą wampirzycy?\nOsobom, które nie czytały serii AKADEMIA WAMPIRÓW, a mają ją w planach, nie polecam zapoznawania się z tą opinią! Przyznam się Wam szczerze, że gdy skończyłam czytać ostatni tom Akademii wampirów, poczułam ogromny żal, że nie dowiem się już nic nowego o Rose i jej przyjaciołach. Na szczęście po jakimś czasie odkryłam, że Richelle Mead zdecydowała się ponownie wykorzystać wykreowany przez siebie wampirzy światek, tworząc nowy cykl, którego główną bohaterką będzie znana mi już alchemiczka Sydney. Premiery “Kronik krwi” wypatrywałam z utęsknieniem przez parę naprawdę długich miesięcy, więc chyba nic dziwnego w tym, że gdy tylko powieść pojawiła się w księgarni, od razu ją nabyłam i oczywiście szybciutko w nią…\nRecenzja: Dworek pod Lipami\ntytuł: Dworek pod Lipami autor: Anna J. Szepielak wydawnictwo: Nasza Księgarnia ilość stron: 432 opis wydawcy: KLIK Napisać książkę, której bohaterowie od razu stają się czytelnikowi bliscy, miejsca głęboko osadzają się w pamięci, a historia porusza serce- zdecydowanie nie jest łatwo. Warsztat literacki, wyobraźnia ani nawet pomysł często nie wystarczą, gdyż aby tchnąc w takie dzieło emocje i uczucia samemu trzeba być osobą niezwykłą. Na szczęście są wśród nas ludzie, którzy łączą w sobie te wszystkie cechy i obdarowują nas pięknymi, poruszającymi opowieściami, a pani Anna J. Szepielak zdecydowanie się do nich zalicza. Mimo iż “Dworek pod Lipami” przeczytałam już jakiś czas temu, to chciałam dać sobie czas aby po…


Od Autora | Poradnik informatyka\nCategory Archives: Od Autora\n4Mobility w Poznaniu pierwszy tydzień testów\nTemat car-sharingu jest na tyle nowoczesny, że gdy pojawiła się sposobność skorzystałem z okazji i opisuję tu moje spostrzeżenia, choć to temat nie związany bezpośrednio z informatyką, ale czy na pewno? Zwłaszcza, że do obsługi tej usługi używane jest dość sporo technologii, która jak wynika z moich testów działa (ale czy idealnie?). Co to w… Read More »\nCategory: Od Autora Tagi: Android, car-sharing, EaaS, iOS\nNikt nie jest idealny i zdaję sobie sprawę że nie można od nikogo tego wymagać, jednak mój wpis nie ma za zadanie wyśmiewać się z błędów młodych programistów tylko zwrócić uwagę na błędy, które popełniają. Jest to lista całkowicie subiektywna i prawdopodobnie nie zawiera 99% błędów popełnianych przez programistów, ale akurat z takimi sytuacjami się… Read More »\nGdy zaczyna się pożar… Najgorszym momentem podczas tworzenia oprogramowania jest chwila w której dowiadujemy się że końcowy produkt nie jest zgodny z oczekiwaniami klienta i prawdopodobnie czas doprowadzenia produktu do stanu oczekiwanego będzie dużo dłuższy niż zakładaliśmy. Zwykle nie jest to wina tylko jednej strony, ale wynika ze złożenia braku zrozumienia klienta, a z drugiej… Read More »\nDawno nie pisałem niczego na bloga (ponad pół roku), a mam wrażenie że każdego miesiąca wchodzi tu coraz więcej osób, to chciałbym coś napisać do tych nowych osób, żeby mnie trochę zaczęli poznawać. Staram się nie poruszać prywatnych spraw, więc nie bójcie się nie będzie zbyt depresyjnie 😉 Trochę opowiadania … Jakieś dwa lata temu… Read More »\nPewnie w tym wpisie nie odkryję Ameryki, ale podążając za modnymi ostatnio zestawami z Youtuba do kilkudziesięciu złotych dla graczy polecę Wam realny zestaw, który z pewnością uciągnie wszystkie bardziej skomplikowane projekty programistyczne, a nie spędzicie roku na kompletowaniu części. Pokażę jak kupić gotowy zestaw, co w nim wymienić i zmieścić się w budżecie. Jakieś… Read More »\nCategory: Ciekawostki Tagi: dysk, hp, karta graficzna, komputer, procesor, programista, RAM\nWordPress jest najbardziej popularnym opensourcowym CMSem (systemem zarządzania treścią) na świecie. Prostota założenia i prowadzenia oraz kompletny brak kosztów licencyjnych sprawiły, że od wielu lat nawet strony wielu mniejszych i średnich firm są prowadzone w opraciu o ten silnik zarządzania treścią. Jednak należy się zastanowić czy niski koszt utrzymania i tworzenia strony jest ważniejszy od… Read More »\nCategory: Od Autora Tagi: asp.net, bezpieczeństwo, CMS, wordpress\nUwielbiam gry strategiczne i gram w nie rzadziej niż bym w rzeczywistości chciał. Wynika to z tego, że większość dobrych strategii jest na PC, a zwykle jak siadam do komputera, to okazuje się, że jest dużo rzeczy do zrobienia i odpuszczam sobie granie. Jednak bardzo często mi się zdarza jechać komunikacją miejską lub pociągiem i… Read More »\nCategory: Gry na Androida Tagi: Android, gry\nAle mam super pomysł, zrobię aplikację…\nMam świetny pomysł, tzn. wydaje mi się, że ten pomysł jest super i co robię? Zabieram się za pracę i rozwój. Ewentualnie zarażam pomysłem innych i nie słucham ich rad, bo przecież ja wiem, że to jest super, a oni pewnie są hejterami i po prostu chcą żeby mi się nie udało. Jeżeli zdarzyło Ci… Read More »\nCategory: Od Autora Tagi: błędy, programowanie, przemyślenia\nSytuacja zaczęła się około miesiąca temu. Zacząłem zauważać zwiększone przychody z reklam w ramach Google Adwords i zacząłem się zastanawiać jaki jest powód takiego stanu rzeczy. Przypuszczałem, że może być to związane ze zwiększonym ruchem na mojej stronie, ponieważ rzeczywiście w ciągu ostatniego miesiąca ruch się znacząco zwiększył, ale nie na tyle, żeby wzrost zarobków… Read More »\nCategory: Od Autora Tagi: adblock, adsense


Jak nie zgubić się w przepisach prawa? - Zagadnienia prawne\nCzasami znajdujemy się w sytuacji, w której bardzo jest nam potrzebna pomoc prawna. Oczywiście nie jest to łatwy wybór. Trzeba wybrać taką osobę, która będzie dobrze znała prawo i będzie miała wysokie kwalifikacje, ale też będzie\nDodane: 14-04-2019 14:31\npotrafiła z empatią podejść do naszego problemu. Mamy czasami różne kłopoty i chcemy, żeby ktoś nie tylko pomógł nam je rozwiązać, ale też nas wysłuchał i zrozumiał nas pod kątem emocjonalnym. Oczywiście nie jest obowiązek prawnika, bo jeśli mamy taką potrzebę to możemy udać się do psychologa, który nas wysłucha i zrozumie, a adwokat działa w innym zakresie, ale udając się do kancelarii liczymy na to, że ktoś nie potraktuje nas przedmiotowo, ale po ludzku. Mamy prawo tego oczekiwać, ponieważ płacimy za taką usługę i chcemy być z niej pełni zadowoleni. Warto jest szukać adwokata, który ma duże doświadczenie w tym, co robi i specjalizuje się w jakiejś dziedzinie. Może to być prawo karne, czy prawo pracy. Dzięki jego umiejętnościom nasza sprawa będzie rozwiązana bardzo dobrze. Adwokat często przedstawia stanowisko oskarżonego w sądzie. Musi podchodzić do tego z cennym obiektywizmem, co będzie widoczne dla sądu i pewnie w pewnym stopniu wpłynie na wyrok. Liczą się w sądzie głównie fakty, ale trzeba je umieć odpowiednio przedstawiać i posługiwać się nimi w taki sposób, aby bronić oskarżoną osob. Niektórzy prawnicy nie chcą się podejmować pewnych spraw, ponieważ uważają, że są one nie do wygrania. Jest jeszcze coś takiego jak obrona z urzędu, ponieważ uczciwy proces należy się nawet przestępcy.\nPorady o prawieTylko w tym wpisie dowiesz się jak profesjonalnie znaleźć dobrego prawnika11 Największych Mitów O Tym Jak uzyskać porady prawneNawet Nie Myśl Aby znaleźć prawnika dla firm Zanim Nie Poznasz Tych 3 Sposobów.Czy Wiesz Jak dokonać rozwodu W 12 Dni?Trudne sprawy prawniczeCzy lepiej korzystać z porad prawnych w dzień czy w nocy?Zatrudnić adwokata profesjonalnie?Czy są nowe przepisy jak znaleźć dobrego prawnika?Tylko w tym wpisie dowiesz się jak profesjonalnie uzyskać porady prawneNowoczesne sposoby jak znaleźć dobrego prawnika w każdych warunkach11 Największych Mitów O Tym Jak uzyskać porady prawnePo co chodzimy do kancelarii?Czy można iść po poradę do porawnika po godzinach?Tylko w tym wpisie dowiesz się jak profesjonalnie prowadzić sprawy spadkoweZnaleźć dobrego prawnika? Nie?Porady o prawieDobre rady jak przygotować się na wizytę u prawnikaSytuacje w których prawnik to podstawa!Jak szeroka jest dziedzina prawa?Krok Po Kroku Instrukcja Aby Znaleźć Dobrego PrawnikaAdwokat KatowiceZ wizytą u prawnikaJak można w 2020 znaleźć dobrego prawnika?Czy rozwieść się można tanio?Rok 2020 - czy rozwodzić się?Sprawy karne, rodzinne i inneCiekawe infromacje o tym jak znaleźć dobrego prawnikaProwadzić sprawy prawne? Dokładnie!Rozwody, sprawy sądowe i pomoc prawnika


kamienica w krakowie - Joanna Kłusak | architekt Kraków\nStrona główna » kamienica w krakowie\nAktualizacja wpisów na blogu 🙂\nDziś kilka zdjęć z prac remontowych przy kamienicy. Pod rusztowaniami takie cuda! Z ulicy nikt tego nie widzi, ale tam trwa żmudna praca przy renowacji detali elewacji. Niektóre z nich muszą być uzupełnione, bo część jest mocno zniszczona. Obramienie jednego z okien należało zrobić od nowa, bo stare było tak popękane, że nie udało się go odzyskać.\nWspięłam się na rusztowanie, żeby zrobić zdjęcia. Dałam radę tylko na 2 poziom, bo wyżej nie miałam odwagi wejść 🙂 Lęk wysokości był silniejszy ode mnie… I pomyśleć, że na studiach wdrapałam się na dach Błękitka (ten niebieski, krakowski biurowiec przy Rondzie Grzegórzeckim), żeby zrobić zdjęcia Grzegórzek! Nie jestem pewna, czy dziś bym to powtórzyła 🙂\nNa zdjęciu poniżej widok na gzyms wieńczący elewację frontową.\nDetale w wersji saute 🙂 W następnym kroku wykończenie tynkiem i malowanie elewacji.\nUchwyt na sieć trakcyjną tramwajki krakowskiej 🙂\nC.d.n. (jak by to napisał Edward Lutczyn, pamięta to ktoś?.. 🙂 )