Kwiecień, 2009 | Od technologii do ekologii\nDrakula, wirusy i kultura obrazkowa\nOpublikowano 29 kwietnia 2009 Autor: Piotr Siergiej\nCzego najbardziej obawiamy się w trzecim tysiącleciu? To nie potencjalne konsekwencje naszej kultury technicznej: globalne ocieplenie, inteligentne maszyny, czy groźne sieci komputerowe, ale wirusy – najmniejsze żywe organizmy budzą w nas lęk największy. Świetnie wyczuwający te nastroje producenci filmowi raczą nas licznymi obrazami, w których nasza cywilizacja ulega kompletnemu rozpadowi wskutek masowych infekcji wywołanych przez te groźne drobnoustroje. Czyż nie spełniają one wszystkich warunków wymaganych przez twórców filmów grozy? Odporniejsze niż Drakula na osinowy kołek. Nie kierujące się żadną logiką, poza naturalną chęcią powielania się. Niewidzialne i wszechobecne, atakujące bez przyczyny i ostrzeżenia, stanowią wzorzec wroga doskonałego.\nW amerykańskiej produkcji „12 małp” nieznany wirus pustoszy ludzką populację. Uwolniony przez szalonego naukowca na jednym z lotnisk w ciągu kilkunastu godzin rozprzestrzenia się na wszystkie kontynenty. Pozostali przy życiu ludzie przenoszą się pod powierzchnię Ziemi, gdzie wegetują w podobnych do wojskowo-obozowych warunkach. Podobnie dzieje się też w dwóch innych filmach: „28 dni później” i „Jestem legendą”, gdzie badania prowadzone nad chorobami stają się źródłem pandemii wymazującej ludzkość z powierzchni Ziemi. W obydwu tych filmach zainfekowani ludzie albo szybko umierają, albo przekształcają się w krwiożercze monstra, które porykując głośno dla postrachu, polują na pozostałych przy życiu. Obrazy, które ulatują z pamięci równie szybko jak wirująca w projektorze taśma filmowa. Z jednym wszakże wyjątkiem. Widoki niszczejącej po zarazie Filadelfii, wyludnionego Londynu i porastającego trawą Manhattanu – jak prorocze memento, długo jeszcze prześladują swoją wizją.\nUjęcia opustoszałych meksykańskich ulic, zwykle gwarnych i zatłoczonych, wywołują znajome odczucia. Już to gdzieś widzieliśmy. Potężna 20 milionowa metropolia pozbawiona ludzi sprawia wrażenie upiornej dekoracji filmowej. Dodajmy do tego wojsko strzegące wejść do szpitali i już wiemy co o tym myśleć. Wdrukowane obrazy same przywołują skojarzenia. Oparte na lęku i dezorientacji zbyt silne są, by się im oprzeć. Nie zapominajmy jednak, że kultura obrazu w której wyrośliśmy świadomie posługując się skrótem, gubi wszelkie półtony i niuanse odbierając nam możliwość obiektywnej oceny.\nOglądając więc przejmujące zdjęcia z Meksyku nie dajmy się zmanipulować zachowując własny, trzeźwy osąd sytuacji.\nPlastik jak rybka – lubi pływać\nOpublikowano 24 kwietnia 2009 Autor: Piotr Siergiej\nIle folii potrzeba by owinąć naszą planetę? Każdego roku produkowane jest na świecie 105 milionów ton polietylenu i polipropylenu. To tyle by przykryć folią jedną trzecią powierzchni lądów na Ziemi. Dziesięć lat produkcji wystarcza już na cały glob. Od początku wytwarzania tworzyw sztucznych zdążyliśmy otoczyć Ziemię kilkoma warstwami szczelnej, przeźroczystej osłony. To podobno bardzo skuteczna metoda odebrania sobie życia.\nSzacuje się, że na powierzchni światowych oceanów unosi się już około 100 milionów ton plastiku. Wywiewany z pobliskich wysypisk, czy spływający rzekami z głębi lądu, popychany przez wiatr i fale przemieszcza się powoli do spokojniejszych miejsc, w których gromadzi się jak ptaki przed odlotem na zimowe leże. Najbardziej spektakularnym nagromadzeniem morskich śmieci jest Wielka Pacyficzna Łacha Śmieci – Great Pacific Garbage Patch. Unieruchomiona prądami morskimi rozciąga się na północnych obszarach Pacyfiku zajmując powierzchnię większą od Europy. US Navy szacuje ilość pływających tam odpadów na 3 miliony ton.\nTo tylko skromna, widzialna część pływających zanieczyszczeń. Pływający w morzach plastik pod wpływem promieni słonecznych po pewnym czasie rozpada się na drobne, trudne do dostrzeżenia w wodzie fragmenty. Ten proces dekompozycji rozbija łańcuchy polimerów aż do poziomu molekularnego pokrywając ocean warstwą przemielonego ruchami fal i światłem poliuretanowego żuru. Na wielu obszarach zagęszczenie drobin plastiku siedmiokrotnie przekracza gęstość zooplanktonu.\nDlaczego jednak mielibyśmy się tym zamartwiać? To tylko śmiecie pływające po odległym, przez nikogo nie odwiedzanym obszarze oceanu. Proces opisany powyżej właściwy jest jednakże każdemu akwenowi wodnemu. Małe morza, takie jak Bałtyk są nawet bardziej podatne na zanieczyszczenia ze względu na niewielką wymianę wody.\nPlastik działa jak odkurzacz na wszystkie chemiczne zanieczyszczenia spływające do oceanów, ponieważ toksyczne polichlorowane bifenyle (PCB) i pestycydy (DDT) przywierają z ochotą do pływających cząsteczek polimerów. Większość z nich jest tak mała, że służy za pokarm niewielkim morskim organizmom. Ponieważ toksyny odkładają się w ich ciałach, z każdym następnym ogniwem łańcucha pokarmowego stężenie trucizn rośnie. Plastik niczym sprawny taśmociąg przenosi zanieczyszczenia do organizmów coraz większych drapieżników. Na końcu długiego ciągu wzajemnie pożerających się zwierząt stoimy my – w kolejkach do smażalni na molo. Zapoczątkowany przez drobinki plastiku łańcuch pokarmowy prędzej czy później dostarczy na nasz stół dorsza z frytkami. Dalsza podróż plastiku jest prosta: spływa wraz ze ściekami ze smażalni do oczyszczalni i spowrotem do morza. Nie zapominajmy – plastik nie tonie, unosić się więc będzie po powierzchni Bałtyku w oczekiwaniu na kolejne głodne stworzenie. Koło się zamyka.\nNawet jeśli cudownym zrządzeniem losu zaprzestaniemy jutro produkcji tworzyw sztucznych, te które pływają po oceanach pozostaną na ich powierzchni przez długie tysiące lat. Jako puentę przytoczę wypowiedź Dr. Anthonego Andrady z North Carolina’s Research Triangle: „Jestem pewien, że (w przyszłości) znajdzie się wiele gatunków mikrobów których geny pozwolą im na biodegradację plastiku. Przetworzenie takiej ilości plastiku jaka istnieje dzisiaj zajmie setki tysięcy lat, ale w końcu, on też ulegnie biodegradacji. Lignina jest dużo bardziej skomplikowanym związkiem, a przecież ulega biodegradacji. Musimy tylko poczekać, aż ewolucja mikrobów dogoni obecnie produkowane materiały.”\nŹródła: Wikipedia, „Polymers are forever”\nJak jest po aborygeńsku polietylen?\nOpublikowano 22 kwietnia 2009 Autor: Piotr Siergiej\nW 1898 roku niemiecki chemik, Hans von Pechmann przez przypadek syntetyzuje białą woskowatą substancję. 35 lat później dwóch brytyjskich naukowców niezamierzenie odkrywa metodę przemysłowej produkcji tej substancji. Tylnymi drzwiami, nieomal podstępnie, polietylen – najbardziej dziś rozpowszechnione tworzywo sztuczne – wkracza na arenę, na której do tej pory niepodzielnie królowały produkty wykonane z drewna, szkła i metalu. Nikt nie mógł przewidzieć wtedy, że to niepozorne białawe tworzywo stanie się dobrodziejstwem i przekleństwem współczesnego świata.\nUpłynęło 80 lat i nie ma już na naszym globie zakątka, do którego nie zawędrowałyby przedmioty wykonane z polietylenu. Kolorowe miski w afrykańskich wioskach, spinki do włosów u australijskich aborygenów, czy folia chroniąca przed deszczem w amazońskich lasach. Dokądkolwiek nie dotarliby współcześni podróżnicy, napotykają się na przedmioty wykonane z plastiku. Jego globalna wszechobecność staje się tym bardziej dostrzegalna, im prymitywniejsza jest kultura, do której zawędrował.\nDlaczego coś, co jest synonimem złej jakości, tandety i nietrwałości stało się tak powszechne? Odpowiedź jest oczywiście banalna – plastik jest tani. Na wytworzenie jednego kilograma polietylenu razem z kosztem energetycznym potrzeba tylko 1,75 kg ropy naftowej. Wytworzenie kilograma surowej stali pochłania równoważnik 1,5 kg ropy. Jeśli jednak doliczymy koszty wydobycia rudy i walcowania, okaże się jasne dlaczego na światowych giełdach tona polietylenu kosztuje dziś tylko 600 dolarów, zaś cena tony stali walcowanej która jeszcze niecały rok temu wynosiła około 1300 dolarów, zmalała dziś do skromnych 900. Wyprodukowanie stalowego produktu wymaga skomplikowanych linii produkcyjnych i dużych ilości energii, natomiast plastikowe przedmioty powstawać mogą w małych fabryczkach przy pomocy stosunkowo prostych maszyn. No i wreszcie, co sam sprawdziłem, plastikowe wiadro jest trzykrotnie lżejsze od stalowego, co oznacza że z kilograma polietylenu wyprodukować można trzy razy więcej produktów pełniących tę samą funkcję co stalowe.\nNieubłagane prawa rynku po raz kolejny podjęły za nas decyzję. Nie znam żadnego przypadku w którym produkt droższy wyparłby z rynku jego tańszy i równie funkcjonalny odpowiednik. Ugrzęźliśmy na dobre w przepełnionym plastikiem świecie.\nŹródła: Wikipedia, www.worldsteel.org, www.steelonthenet.com, www.ptonline.com\nLow-Tech, czyli cała wstecz\nOpublikowano 21 kwietnia 2009 Autor: Piotr Siergiej\nDlaczego czujemy wewnętrzny sprzeciw, gdy słyszymy, że żyjemy nieekologicznie? Przecież segregujemy odpady, zakręcamy kran i wkręcamy energooszczędne żarówki. Kupiliśmy nawet ekologiczną torbę na zakupy. To prawda, ale myślenie ekologiczne zdaje się posiadać wiele poziomów ortodoksji. Każdy kolejny cechuje się coraz większym poświęceniem siebie dla środowiska. Można przecież więcej: z samochodu przesiąść się na rower, a ubrania kupować tylko w sklepach z używaną odzieżą. Jeszcze dalej, na krawędzi samozatracenia, znajduje się M-ski – bohater najnowszej powieści Michała Olszewskiego „Low-tech”. Na wzór wczesnośredniowiecznych wizjonerów głosi on proekologiczną nowinę grupce wiernych uczniów. Współczesny odpowiednik eremity, Szymona Słupnika z żarliwością proroka upowszechnia ideę ekologicznego ascetyzmu.\nW swych krótkich manifestach nagrywanych na taśmie a potem zapisywanych na maszynie wygłasza on radykalne idee odwrotu od cywilizacji. To fascynujące, ale jednocześnie toksyczne i zaraźliwe monologi, które długo pozostają w pamięci. W lapidarny i obrazowy sposób oddaje w nich absurdalność rozwoju i postępu naszej epoki. Ten spis grzechów głównych przejmuje trafnością diagnozy i wywołuje uczucie wstydu i zażenowania.\nKontrapunktem dla osoby M-skiego jest Cwiszen, architekt, który swoją osobą reprezentuje wszystko, czego M-ski nienawidzi. Jest on punktem wyjścia do rozważań o innym, mniej ortodoksyjnym, bardziej pospolitym punkcie widzenia. Poprzez kolejne strony autor podsuwa nam rozmaite tropy, z których jak ze śladów na śniegu odczytać musimy własną ścieżkę. Rozprawia się on z naszym cywilizacyjnym poczuciem winy, nie wskazując nam jednocześnie drogi wyjścia. Musimy, tak jak Cwiszen, sami odnaleźć w sobie nasz krąg wtajemniczenia.\nHistorię M-skiego odczytać można także w wymiarze bardziej uniwersalnym. Proroka otaczają uczniowie, z których niektórzy wyrzekają się go, a inni chcą krzywdzić tych, którzy pragną go pojmać. Finałowa, przejmująca scena, rozgrywa się na czymś w rodzaju współczesnej Golgoty, gdzie mistrz stojący na niewielkim wzniesieniu otoczony jest przez kilku uczniów i nic nie pojmujący motłoch.\nJęzyk, jakim napisana jest książka sprawia autentyczną przyjemność podczas czytania. Gęsty i mroczny opis miasta K. i pierwszego spotkania z M-skim na początkowych kilkunastu stronach sprawił, że poczułem się splugawiony i brudny. Prawdziwe mistrzostwo.\n„Low-tech” to książka ponadczasowa i uniwersalna, której akcja dziać się może w każdym europejskim kraju. Książka po której spojrzenie na naszą cywilizację nigdy już nie będzie takie samo. Lektura obowiązkowa nie tylko dla zwolenników szeroko pojętej ekologii.\n„Low-tech” – Michał Olszewski, Wydawnictwo Literackie 2009\nSłoń w intenecie\nOpublikowano 20 kwietnia 2009 Autor: Piotr Siergiej\nUmiejętność odręcznego pisania potrzebna jest dziś jedynie przy podpisywaniu dokumentów, wypisywaniu świątecznych kartek i rozwiązywaniu krzyżówek. Czy ktokolwiek wyobraża sobie dzisiaj napisanie książki, zredagowanie listu lub wpisu na blog ręcznie, albo nawet na maszynie do pisania? Pozbawieni możliwości natychmiastowej korekty w edytorze tekstów stanęlibyśmy przed trudnym zadaniem formułowania własnych myśli w bardziej gotowej, ukończonej formie. Zmuszeni zostalibyśmy do zastanowienia.\nDzięki komputerom teksty tworzone są szybko, a prędkość ich powstawania ograniczają jedynie nasze umiejętności manualne. Barierę tę przekraczamy jednak z łatwością używając oprogramowania pozwalającego dyktować maszynie nasze słowa. Automatyczna korekta poprawia błędy i tekst po krótkim czasie gotowy jest do publikacji. Wycyzelowany i upiększony pomysłowymi metaforami znajdzie swe miejsce w jednym ze współczesnych mediów. Po raz pierwszy każdy obywatel świata może zaprezentować swoje przemyślenia wszystkim mówiącym w jego języku.\nIlość blogów w samej tylko domenie Onet.pl świadczy o tym, że pokusie tej nie oparło się półtora miliona ludzi. Każdy z nich zamieścił średnio 12 postów, z których każdy skomentowało 7 osób. Nie jest to przytłaczająca statystyka. Potwierdza ona tylko ogólnie znaną prawdę, że najbardziej lubimy słuchać siebie.\nPowszechność i dostępność wypowiedzi ma swoją cenę. Jakość treści zamieszczanych w internecie stała się odwrotnie proporcjonalna do jej ilości. Sztuką przestało być tworzenie informacji, prawdziwym wyzwaniem natomiast staje się umiejętność wyłowienia jej w gąszczu rzeczy miałkich i bezwartościowych. Internet umożliwił dostęp do niezmierzonych zasobów danych, nie dając jednocześnie do ręki instrumentu umożliwiającego odróżnienie ziarna od plew. Popularne wyszukiwarki internetowe segregując i kategoryzując internetowe zasoby są, jak na razie, jedynym prymitywnym narzędziem ułatwiającym nam to zadanie.\nProblemy sprawia nam także prawidłowa i krytyczna interpretacja odnalezionych informacji. Miliardy mylone są z milionami, a Obama z Osamą. Fora i blogi przepełnione są dyskusjami przypominającymi rozmowę ślepców o słoniu. Każdy z nich dotykał tylko jednego fragmentu zwierzęcia i nie może zgodzić się z pozostałymi, o czym tak naprawdę rozmawiają.\nMając możliwość darmowego wstępu do największej na świecie biblioteki wybieramy najczęściej Dział Rozrywki. Jest przecież tuż przy wejściu.\n…a diabłu ogarek\nOpublikowano 14 kwietnia 2009 Autor: Piotr Siergiej\nJeśli próbować ocenić z wysokiej orbity okołoziemskiej stopień rozwoju różnych rejonów naszej planety to najłatwiejszą metodą będzie nocna obserwacja zagęszczenia źródeł światła. Tam gdzie jest ich najwięcej – cywilizacja kwitnie i wzrasta, ich brak natomiast wskazuje na obszary biedy i stagnacji. Światło i jego dostępność definiują postęp.\nCiemności od początku naszego istnienia wzbudzały atawistyczny lęk, w mroku czaiło się nieznane i niewidoczne zło. Obawy te rozpraszaliśmy początkowo paląc ogniska, potem lampki oliwne i świece, aż wreszcie w kulminacji XIX-wiecznej wynalazczości stworzyliśmy żarówkę. Nasze poczucie bezpieczeństwa zaspokaja od tej pory mocny i ciepły krąg światła.\nRosnąca lawinowo ilość źródeł światła sprawiła, że zaczęło przekształcać się nasze otoczenie. Miasta i ich okolice rozjarzyły się nocną poświatą, a nasze mieszkania zaczęły przypominać świąteczne dekoracje. Halogeny sufitowe, podłogowe, ogrodowe, światełka w basenach i wannach z hydromasażem i wreszcie wszechobecne diody LED. W którymś momencie przekroczyliśmy granicę, poza którą przydatność źródeł światła stała się iluzoryczna.\nCzy naprawdę potrzebujemy tej diody na wyłączonym monitorze pokazującej, który przycisk wcisnąć by go uruchomić? Chodząc nocą po ciemnym domu napotykam się na sprzęty oznajmujące mi swoją obecność. Telewizor – to tam gdzie jarzy się mały czerwony punkcik. Poniżej mruga bursztynowo DVD – lakonicznie powiadamia mnie o braku płyty w środku. Komputer to kolejne kolorowe punkty, cały ich zestaw. A kuchenka mikrofalowa, lodówka, rozliczne ładowarki i telefony? Jest jeszcze pralka – świeci jak choinka w Boże Narodzenie.\nWszystkie te urządzenia pobierają niewielką porcję bezpowrotnie marnowanego prądu, uwalniającego w procesie produkcji drobne ilości zanieczyszczeń i gazów cieplarnianych. We wszystkich polskich domach, przez 24 godziny na dobę, energia ucieka jak woda z dziurawego wiadra. Godzimy się z tym, przestając dostrzegać bezsens mrugających o trzeciej nad ranem wielkoformatowych miejskich reklam. Światło stało się integralną częścią naszego środowiska naturalnego.\nNocne niebo dawno już straciło swój głęboki odcień zastąpiony brudnopomarańczowym zabarwieniem. I tylko czasami, gdy przegrzane bloki energetyczne zatrzymują się na parę godzin, a zdenerwowani technicy usiłują przywrócić im sprawność, mamy możliwość ujrzenia zimnego i czystego światła gwiazd.\nMiasta – enklawy ekologii?\nOpublikowano 8 kwietnia 2009 Autor: Piotr Siergiej\nWieś, osada - to środowiska z których wszyscy pochodzimy. Pomimo wielu stuleci istnienia miast wciąż czujemy się w nich trochę nie na miejscu. Dlatego często tęsknimy za prostym wiejskim życiem, w którym przyroda jest na wyciągnięcie ręki. Krystaliczne powietrze, czysta i zimna woda ze studni, słoneczne poranki i życzliwi sąsiedzi – obrazy z popularnych seriali wzmacniają jeszcze te uczucia. Więc uciekamy – w każdy wiosenny i letni piątek drogi wypełniają się uciekinierami z miast rozpaczliwie próbującymi zaspokoić swoją potrzebę kontaktu z naturą.\nGdzieś w połowie drogi między miastem a wsią tkwią przedmieścia – podmiejski substytut wsi z miejskimi wygodami. W całym świecie pełnią one tę samą funkcję – dają dostęp do prywatnego fragmentu oswojonej przyrody. Paradoksalne jest, że realizowanie w ten sposób tej najpierwotniejszej z potrzeb jest jednocześnie jednym ze znaczących czynników degenerujących środowisko naturalne.\nEmisja gazów cieplarnianych cywilizacyjnego molocha – Nowego Jorku jest, w przeliczeniu na mieszkańca, dużo niższa niż jego najbliższych okolic. Głównym sprawcą są tutaj rozległe, rzadko zabudowane przedmieścia. Według Institute for Environment and Development (IIED) miasta odpowiadają za 40% emisji gazów cieplarnianych, wywierając dużo mniejszy wpływ na globalne ocieplenie niż wcześniej sądzono. Im gęstsza zabudowa, tym mniejszy staje się wpływ człowieka na środowisko.\nMała powierzchnia wielkomiejskich mieszkań oznacza niewielkie zużycie energii i, tym samym, niską emisję gazów cieplarnianych. To nielubiane wieżowce są bardziej przyjazne środowisku niż rozbudowane podmiejskie posiadłości.\nWzrost zamożności obywateli świata, jest niestety nieuchronną przyczyną zniszczeń środowiska, które z rozpaczą oglądamy na naszych 42-calowych telewizorach plazmowych. Nazywamy ten proces rozwojem, i pochylamy się nad nim z troską gdy zwalnia. W Pekinie tymczasem dzięki temu widziano ostatnio błękitne niebo.\nPlaneta na chwilę odetchnęła.\nAtlantyda i Kultura Przesytu\nOpublikowano 6 kwietnia 2009 Autor: Piotr Siergiej\nZa tysiące lat, gdy archeologowie przekopywać się będą przez tajemnicze wzgórza otaczające nasze dzisiejsze miejsca zamieszkania, natkną się na niezwykle zastanawiające znaleziska, których istnienie będzie dla nich prawdziwą zagadką. Wśród tych pieczołowicie przeczesywanych dwudziestowiecznych wysypisk śmieci, zawierających elementy każdego aspektu naszego życia najbardziej uderzy ich jedno: ogromna ilość działających, nie do końca zużytych przedmiotów.\nMozolne przeszukiwanie średniowiecznych śmietników pozwala archeologom analizować dawne kultury tylko poprzez najbardziej wysłużone rzeczy: wytarte, dziurawe buty, potłuczone garnki i połamane resztki domowych sprzętów. Przedmioty które zbliżały się do kresu swojej funkcjonalności były niegdyś albo naprawiane i odświeżane, by jak najdłużej pełniły swoje zadanie, albo zmieniano ich funkcję na prostszą. Nietrudno sobie wyobrazić, że większość pracy archeologa dawnych wieków polegać musi na detektywistycznym układaniu fragmentów wykopalisk.\nAnaliza archeologiczna naszego obecnego stylu życia nie będzie przedstawiać takich wyzwań. Nasza cywilizacja nazwana zostanie Kulturą Przesytu. Kulturą w której ilość przedmiotów stała się tak duża, że uznano za słuszne pozbywanie się ich nawet wtedy, gdy jeszcze nadają się do użytku.\nKomputer o parametrach nieprzystających do najnowszych wersji oprogramowania, telefon komórkowy zastąpiony nowym dlatego że kolejny kosztuje tylko złotówkę, niemodne buty i torebki, stare miski, szklanki i talerze nie pasujące do kompletu – to wszystko prędzej czy później ląduje na wysypisku. Kupno nowych przedmiotów jest dziś łatwiejsze i przyjemniejsze niż kiedykolwiek w historii świata. Jednocześnie, wymuszona zwiększoną cyrkulacją artykułów i koniecznością obniżania ceny, spada ich średnia jakość i trwałość. Zaczynają otaczać nas awaryjne, niedbale wykonane urządzenia, których pozbywamy się równie łatwo jak je zakupiliśmy.\nAle tego archeologowie nie będą mogli wiedzieć, bo warstwy Kultury Przesytu nie będzie przykrywać od góry żadna inna, bliższa ich czasom.\nI to będzie zagadka dużo większa niż zniknięcie Atlantydy.\nCzy kurczaki uratują planetę?\nOpublikowano 1 kwietnia 2009 Autor: Piotr Siergiej\nMięso. Soczyste i krwiste, pieczone, grillowane, wędzone w zimnym dymie, duszone w smakowitych sosach. Podstawa naszej diety, jeśli nie ilościowa, to na pewno jakościowa. Czy można wyobrazić sobie świąteczną biesiadę bez wędlin, pieczeni i kiełbas? Wielkanocny stół zastawiony serkami tofu, miskami kaszy, soczewicy i różnych rodzajów roślin strączkowych? To zbyt wielkie wyzwanie dla większości Polaków.\nWiemy już że dwutlenek węgla jest zły, a spalanie paliw kopalnych to grzech ciężki. Węgiel w piecu, benzyna w samochodzie, ropa w elektrowni – to wszystko sprawia, że dawno już nie widzieliśmy prawdziwej zimy. Według World Resources Institute potrzeby transportowe mieszkańców Ziemi przyczyniają się do emisji ok. 14% CO2. Za drugie tyle odpowiedzialne jest rolnictwo, którego lwią część stanowi hodowla zwierząt. FAO szacuje, że 1 kilogram wołowiny przyczynia się do emisji ekwiwalentu 20 kg CO2. Inaczej rzecz ujmując, przeciętna polska rodzina, która spożyje 55 kilogramów wołowiny rocznie przyczyni się do wzrostu emisji CO2 równoważnemu przejechaniu samochodem 20 tysięcy kilometrów. To tylko kilogram tygodniowo – skromne zrazy zawijane z ziemniaczkami.\nSchabowe oczywiście także biorą udział w globalnym ociepleniu. Wprawdzie jest on 4-krotnie mniejszy niż wołowiny, ale w Polsce ilościowo bardziej znaczący. Dodajmy więc do cotygodniowych rodzinnych posiłków 4 kg wieprzowiny i już możemy dokupić naszej rodzinie drugi samochód przejeżdżający kolejne 20 tysięcy kilometrów.\nPozostały jeszcze smakowite pieczone kurczęta. W porównaniu do wołowiny są aż 10-krotnie wydajniejsze. To one są prawdziwym mistrzem w przetwarzaniu energii na mięso. Zamiana rodzinnej diety z wołowiny i wieprzowiny na mięso kurczęce pozwoliłaby zmniejszyć emisję CO2 o ekwiwalent 2450 kg ropy rocznie.\nNa samym szczycie wydajności uplasowała się skromna marchewka. Sto razy oszczędniejsza niż wołowina. No tak, ale kto chciałby jeść marchewkę?\nKapryśna dusza komputera\nGdy biorę do ręki młotek nie oczekuję od niego, że nagle odmówi wykonania zadania do którego został stworzony. Taka wiertarka jednak ma już większe pole do popisu – może nieoczekiwanie zacząć wiercić w przeciwnym od pożądanego kierunku, by po chwili wypuścić małą smugę dymu i trochę iskier z silnika. To zrozumiałe – jest bardziej złożonym urządzeniem i za oczywisty przyjmujemy fakt, że może ulec nagłej awarii. Samochody, zwłaszcza te dłużej używane, zaczynają nabierać czegoś w rodzaju osobowości. Robią się kapryśne – jeden rodzaj pogody sprawia że czują się lepiej, inny – wręcz przeciwnie. Miewają okazjonalne napady mechanicznego artretyzmu, czy spalinowej histerii.\nZdajemy sobie sprawę, że im bardziej skomplikowany system, tym większa szansa wystąpienia anomalii w jego działaniu. Komputery, pomimo ich nieporównanie większego zaawansowania technologicznego od samochodu, potrafią złośliwie zawieszać się w najmniej oczekiwanym momencie. Poklepujemy je wtedy pieszczotliwie po blaszanej obudowie z niemą prośbą o litość. Głuche są jednak na nasze prośby. W końcu to tylko maszyny. Nieoczekiwany skok napięcia w sieci, wywołując chimeryczne z pozoru zachowania sprawia, że zaczynamy postrzegać w komputerze ludzkie cechy.\nDo pewnego przedszkola w Japonii wprowadzono, drogą eksperymentu, interaktywnego robota.Zaciekawione czterolatki początkowo wydawały się być zaintrygowane dziwnym towarzyszem. Robot jednak zachowywał się przewidywalnie, a jego reakcje na jednakowe bodźce były – jak to u robota – zawsze takie same. Dzieci już po krótkim czasie porzuciły go, tak jak wiele innych mechanicznych zabawek. Co ciekawe, dopiero po wprowadzeniu przez badaczy do zachowania robota czynnika przypadkowości zainteresowanie dzieci powróciło. Zaczęły traktować go jak istotę żywą.\nNasze przetrwanie od tysiącleci uzależnione było od tego czy odróżnimy niegroźny martwy przedmiot od żywej, potencjalnie groźnej, istoty. Każdy z nas instynktownie dokonuje takich rozróżnień bez większych kłopotów. Technologia na obecnym poziomie skomplikowania zaczynaj wprowadzać ten instynkt w stan rozkojarzenia. A to dopiero początek nadciągających komplikacji.\nKomputery kwantowe, których budową i opracowaniem zajmuje się już wielu badaczy, posiadać będą niewiarygodne możliwości obliczeniowe. Dokonywane one będą na poziomie kwantowym, co oznacza że wynik pojedynczych obliczeń podlegać będzie odchyleniom statystycznym. Po raz pierwszy w historii dwa razy dwa wynosić będzie siedem. Wprawdzie tylko przez bardzo krótką chwilę, ponieważ ostateczny rezultat uzyskiwany będzie po statystycznym porównaniu wielokrotnie wykonanych identycznych działań. Czy komputery których istotą działania będzie kwantowa przypadkowość sprawią, że ujrzymy kiedyś duszę wewnątrz maszyny?


Kraków ma nowy budżet\nkrakow.gosc.pl → Wiadomości z archidiecezji krakowskiej → Kraków ma nowy budżet\nW 2015 r. krakowski budżet miejski będzie miał większy deficyt\tRoman Koszowski /Foto Gość\nKrakowscy radni uchwalili 28 stycznia nowy budżet miejski. Nie wszyscy są z niego zadowoleni.\nW 2015 r. o ponad 30 mln zł wzrośnie m. in. deficyt budżetowy finansów Krakowa. W projekcie budżetu przedstawionym w listopadzie, deficyt zakładano na 41 mln zł. Teraz jednak ma on wynieść ponad 73 mln zł.\nZwiększono również w stosunku do projektu, zarówno dochody jak i wydatki miasta. Mają one wynieść odpowiednio: ponad 4 mld 101 mln zł i 4 mld 174 mln zł.\n- Projekt budżetu musi zawsze wyważać proporcje między oczekiwaniami, a możliwościami finansowymi. Wprowadziliśmy do niego autopoprawki, zawierające propozycje klubów radnych - powiedział prof. Jacek Majchrowski, prezydent Krakowa, dziękując radnym za uchwalenie budżetu.\nPrezydent Majchrowski w swej autopoprawce budżetowej, „dosypał” 82 mln zł na rozmaite przedsięwzięcia, w większości zgłoszone przez klub radnych PO, pozostający w koalicji z prezydentem.\nZwiększono m. in. wydatki na budżet obywatelski - w skali ogólnomiejskiej do 10 mln zł, w skali dzielnic do 7 mln. Zwiększono także wydatki m. in. na utrzymanie zieleni miejskiej, remonty niektórych ulic, modernizację boisk szkolnych.\nZa uchwałą budżetową głosowało 23 radnych z koalicji PO - Przyjazny Kraków, przeciw było zaś 19 radnych PiS.\nPrzedstawiciele klubu radnych PiS mieli zastrzeżenia, że w budżecie uwzględniono jedynie 20 proc. ich poprawek i to nie tych najważniejszych.\n- Nie uwzględniono naszych kluczowych propozycji, dotyczących m. in. dopłat do obiadów w stołówkach szkolnych i wprowadzenia bezpłatnych przejazdów komunikacją miejską dla uczniów szkół gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych - powiedział Włodzimierz Pietrus, przewodniczący klubu PiS w RMK.\nPonad 310 mln zł pójdzie na inwestycje strategiczne m. in. współfinansowanie lub współfinansowanie budowy drogi S7, północnej obwodnicy Krakowa, trasy łagiewnickiej, rozbudowy i remont torowisk.\nWśród inwestycji strategicznych znajdzie się m. in. budowa układu komunikacyjnego przy Centrum Jana Pawła II, w związku z planowanymi na 2016 r. Światowymi Dniami Młodzieży.\nDochody Krakowa pomniejszą się w tym roku o 60 mln zł, które miasto wpłaci do budżetu centralnego jako tzw. „janosikowe”, zasilające budżety biedniejszych gmin.\ndodane 28.01.2015 20:05\nFINANSE MIEJSKIE KRAKOWA


Praktyka czyni mistrza. Projekt UŚ i ŚTM\nW piątek, 6 marca 2020 r. Śląskie Towarzystwo Marketingowe i Uniwersytet Śląski zawarli porozumienie w sprawie współpracy dotyczącej realizacji międzynarodowego projektu pod polską nazwą „Praktyka czyni mistrza. Studenckie praktyki zawodowe w obliczu zmian prawnych, społecznych i gospodarczych”. Projekt realizowany będzie z udziałem Funduszy Norweskich, a ŚTM jest jedynym polskim partnerem Uniwersytetu Śląskiego w ramach tej współpracy. Partnerem norweskim jest organizacja kreująca współprace gospodarczą pomiędzy Norwegią i Polską – StreitSagt.\nPrzez 24 miesiące partnerzy w porozumieniu z interesariuszami (studenci, pracownicy uczelni, biznes) będą wypracowywali nowe formy i przepisy dotyczące praktyk studenckich. Efektem będzie multimedialne wydawnictwo pn. „Kodeks dobrych praktyk studenckich”.\nŚląskie Towarzystwo Marketingowe będzie w ramach projektu odpowiedzialne za kontakty z biznesem, kompleksową organizację 2 wydarzeń kongresowych oraz produkcję filmu upowszechniającego rezultaty projektu. Będziemy także uczestniczyli we wszystkich pracach koncepcyjnych dotyczących „Kodeksu dobrych praktyk studenckich”.


Baska : 31.07.2017, 01:21\nCzy mam szansę aby mój mąż przestał pić\nMegi: 19.07.2017, 22:44: 19.07.2017, 23:00\nJestem słaba. Ciągle wierzę, że będzie lepiej a jest coraz gorzej. 33 lata w związku, troje dzieci i wielki ból. Tak było jak piszecie. Wszystko było moją winą. A on pił i pije bo chce, bo to jest moja wina. A ja cały czas się boję. Czego? Może samotności... Najmłodszy syn ma inklinacje do picia jak mój mąż. Coraz częściej myślę o rozwodzie. Tyle lat zmarnowanych. Najgorszy jest już brak zainteresowania męża życiem, mną... I ta jego ignorancja. Dzieci mówią mi żebym zrobiła co dla mnie będzie najlepsze. Ja po walce z rakiem, i wszystkich z tym związanych doświadczeniach nie wiem co jest dla mnie ważne. Mój mąż pije już codziennie piwo i nie wiem kiedy miał przerwę. Już nie awanturuje się - to ja byłam awanturnicą - krzyczałam, błagałam, prosiłam, sama się leczyłam. Teraz już milczę, bo nawet cicha uwaga z mojej strony o problemie jest już krzykiem. Nie chcę tak żyć! Jednocześnie boję się tego co chyba jest nieuniknione, rozwodu. Życzę sobie sama odwagi i szczęścia w tej trudnej dla mnie decyzji.\nPaweł: 15.06.2017, 03:08\nWiem, że jestem alkoholikiem piję nie z jakiegoś ważnego powodu, z którym nie mogę sobie poradzić. Po prostu piję i przyczyna nie jest do końca ważna. Uważam, że w moim przypadku przyczyna to przyzwyczajenie, odkładanie sprawy na później, pewnie stres w pracy i wiele innych powodów. W ostatnich latach zauważyłem, że jeśli np. zakończę jakiś projekt, zakończę pewien etap w sposób pozytywny okupiony kilkoma dniami abstynencji to "wpadam" w niekontrolowane picie - niestety. Ale uważam, że przede wszystkim to predyspozycja mojego organizmu (czytaj psychiki). I obecnie (mam 50 lat) nie bardzo wiem jak sobie z tym poradzić, chociaż z paleniem poszło mi gładko po 30 latach palenia (nie pale 8 lat - a zacząłem nałogowo w wieku 12 - i nie zapalę). W wieku 12 lat też zacząłem pic alkohol. Moje założenie jest takie - uniezależnić się od alkoholu ale nie przestać całkiem pić. Czytając wasze wypowiedzi wydaje się to nierealne. Ale ... tak jak walczyłem z papierosami i zmuszanie siebie do niepalenia przyniosło efekt na tydzień, miesiąc, rok, najdłużej 3 lata. 3 lata to poziom mojej silnej woli. Obecnie nie palę 8 lat i wiem, że nie zapalę - ale nie jest to rezultat silnej woli - to efekt jakiegoś sposobu, który w sobie znalazłem. I wiem, że jest to możliwe w przypadku alkoholizmu.\nBerlinka: 13.06.2017, 21:13\nI ja się na to złapałam parę miesięcy temu. Tak, tez byłam jedną z tych mądrych, która mówiła że nigdy nie zwiąże się z alkoholikiem. A jednak! Fajny, inteligentny, interesujący facet. Wiedziałam, że pije i - o naiwności! - uwierzyłam w zapewnienia, że dzięki mnie przestanie i uporządkuje swoje życie. I zaczęło się: pomiędzy pojedynczymi przyjemnymi dniami, pełna manipulacja, kłamstwa, zaniżanie mojej samooceny spod znaku "a kto by w ogóle z Toba chciał być", "ciesz się w ogóle ze ktoś jeszcze Cie chce", pretensje, telefony po nocach z pijackimi filozofiami ze wszystkiemu jestem winna, dobijanie się do drzwi po trzeciej w nocy. Przyjmowałam przeprosiny, dyskutowałam, prosiłam a w duchu czułam się niesamowicie samotna i sfrustrowana bo skutecznie zabijał moja i tak niską pewność siebie. Głupia myślałam sobie "no ale przecież go kocham" i dawałam kolejne szanse, przecież obiecał mi zmianę! Aż po pewnym razie, kiedy dobijał sie w nocy do moich drzwi wyobraziłam sobie że tak może wyglądać reszta mojego życia (mam 33 lata)...I przeraziło mnie to. Wyrzuciłam. Ostatnimi przebłyskami rozumu zakończyłam ten związek. I choć na sercu jeszcze czasem ciężko to dawno nie byłam z siebie tak dumna jak teraz. Wygrałam życie - swoje własne. Czytam Wasze historie i tym bardziej widzę, co mnie omija. Tym bardziej utwierdza mnie to w przekonaniu że dobrze zrobiłam i Bogu dzięki,że na czas się zorientowałam w jaka matnię trafiłam. Każdej z Was, drogie Kobiety w każdym wieku, życzę odwagi do zrobienia tego pierwszego kroku i walki o własne życie czy o życie własnych dzieci. Naprawdę jesteśmy wszystkie tego warte (nawet bez produktów L'Oreala)\nSylwia: 20.05.2017, 08:15\ndroga Aniu masz świętą racje muszę zrobić tak jak Ty mój konkubent pije do oporu tylko to ja go wywalę ze swojego mieszkania wiesz kochana mam tylko głupi dylemat że moi sąsiedzi będą się cieszyć ze zostałam sama i to mnie denerwuje bardziej niż pijący konkubent\nArika: 13.05.2017, 04:53\nA ja piję, bo nie jestem kochana. Właśnie zrozumiałam, że to nie wyjście i nie tłumaczenie\nSmutna : 12.05.2017, 11:53\nJestem 34 lata po ślubie Moj mąż wspaniały człowiek tak tylko wtedy, kiedy nie pije W złych chwilach jestem obwiniana za cale życie 20 latemu popełniłam wielki błąd i zdradziłam męża powiedziałam mu, co zrobiłam i zaczęła się moja gehenna Pomimo ze dobrze nam się układa ze staje na głowie żeby spełnić nasze zachcianki zawsze, kiedy zaczyna pic mówi ze to moja wina Wszystko niszczy ciągle musze okłamywać ludzi ze jest chory ze wyjechał Wiem ze jest dobrym mądrym człowiekiem, lecz kiedy jest w upojeniu alkoholowym nie jest tym człowiekiem Boje się nie wiem, co zrobić on nie widzi problemu on nie uważa się za alkoholika Pije codziennie mniej lub więcej z niewielkimi przerwami od parunastu lat Czy to jest moja wina?\nZrozpaczona: 30.04.2017, 20:46\nDobrze, że jest takie forum, można się wygadać, ja już nie mam siły, jak tylko słyszę słowo piwo to dostaję białej gorączki, mam męża, dla mnie alkoholika,nie mogę powiedzieć, pracuje, zarabia dobrze, dla syna jest dobry, a dla mnie? Sama nie wiem, obojętny, żyjemy razem a jednak osobno, może nie byłoby tak źle gdyby nie wcześniej wspomniane piwo, zresztą nie tylko bo i setki sie zdarzają, jak widzę tylko ze jest wypity to mam ochotę go rozszarpac,robię się wtedy nerwowa. A zarazem bezsilna jak dziecko we mgle, zależy mi żebyśmy byli jeszcze szczęśliwi, żeby syn mial szczęśliwy dom, ale on nie chce sie leczyc, uważa że nie ma problemu ale niestety pije praktycznie zawsze jak tylko nie idzie na noc do pracy, ani prośby ani groźby nie skutkuja a mnie juz brakuje sił\nBrizit: 28.04.2017, 12:10\nDrogie wspoluzaleznione żony alkoholików sexsoholikow hazardzistów.Żaden facet nie jest wart takich kobiet które bezgranicznie wierzą w ich iluzje i piękne słowa.Bylam w takim toksyczny związku kilka długich zmarnowanych lat myślałam że wszystko się ułoży pójdzie mąż ma terapię niestety zamiar terapi znalazł sobie kochankę dla rozrywki do kieliszka i poszedł w sobą dal.Rozwodu nie zakłada bo Po co samochodem jeździ po pijaku może kiedyś coś się wydarzy że stanie się nieszczęście i spowoduje wypadek.Wtedy będzie zapuźno na co kolwiek ale to już nie mu problem tylko kochanką niech się martwi.Ja chodzę na terapi która bardzo mi pomaga Jedna ukończona z dyplomem w ręku radzę wam żony wspoluzaleznione zadbać o same siebie i swoje potomstwo bo takie toksyczne.zwiazki źle wpływają na.wychowywanoe dziecka A i Ty jako matka żona niszczysz swoje ja które ciężko potem odbudować.Dzieclo patrząc na sytuację rodzinną uczy się zachowań swoich opiekunów i to samo robi w życiu dorosłym.Ja córkę wychowałam sama bo mąż nigdy nie dorósł do bycia rodzicem myślał tylko o sobie i swoich przyjemnościach.Zarabia dość dużo żeby sobie na nie pozwolić dzięki tylko żonie która nie.wezwała policji kiedy była przemoc w domu dziś taką ma zapłatę za jej serce bo chory jak wezmą na izbę wytrzeźwień to co będzie.Niebieska karta nie bo Komisja Alkocholowa nie będę się leczył to Ty jesteś chora. Itp.Tak działa na psychikę alkoholik sexocholik hazardzista itp.typki To my jesteśmy ich zywicielami a oni są jak pasożyty które krew wypiją a dziury nie zrobią.\nTwiza: 26.04.2017, 20:38\nIle trzeba pić piw żeby być alkoholikiem? Kiedyś. słyszałam że mężczyzna który nie pije nie jest mężczyzną. Jakiego mam szukać męża. Abstynenta chyba nie znajdę. Bo koledzy wykluczają takich.\nania: 11.04.2017, 19:30\nJak czytam te wasze zale to robi mi sie nie dobrze.TO WY JESTESCIE CHORE TO WY POTRZEBUJECIE POMOCY SMIESZY MNIE TO ZE ZYJECIE DLA DOBRA DZIECI ALKOCHOLICY MOWIA O WAS PRAWDE ZE JESTESCIE GLUPIE BO ZYJECIE Z NIMIPowie wam ze was kocha i jest OK.zeby was kochal to by nie pil.Zylam z alkocholikiem rok powiedzialam jezeli nie przestanie to odejde.Rozesmial mi sie w oczy gdzie ty pojdziesz z rocznym dzieckiem ikto cie zechce. Nie mialam gdzie isc bo nawet moja matka powiedziala ze wstyd wobec boga i ludzi.wyprowadzilam sie .wynajelam mieszkanie .Pomimo jego blagan nie wwrocilam.jestem z drugim mezem 27 lat w domu nie maproblemow z alkocholem .Moja corka 30 letnia mowi mamo dobrze ze odeszlas dzieki tobiemialam szczesliwe zycie o ojcu alkocholiku nie chce nawet szlyszec. I NIE MOWCIE ZE NIE MACIEGDZIE SIE WYPROWADZIC LUBICIE JAK WAS WYZYWAJA PA\nSama : 28.03.2017, 13:08\nPrzyznam, że również dałam się usidlić alkoholowi. Rzecz jasna również obwiniałam wszystkich poza sobą. Wiele rzeczy nie ułożyło się tak, jak bym tego chciała, ale zamiast zawalczyć o swoje wolałam pić na smutno. Co najgorsze nie słuchałam najbliższych, wręcz ich odtrącałam jakby to była ich wina. Do terapii w ośrodku Wiosenna praktycznie byłam zmuszona, a okazało się to najlepszą decyzją w moim życiu. odzyskałam życie na nowo i tego samego życzę innym\nMaja: 22.03.2017, 08:55\nMąż alkoholik to niestety bardzo częsty problem. Sama tez z tym walczyłam jakiś czas temu. Dla mnie najgorsze były własnie te wszystkie wymówki i to, że on święcie w nie wierzył i uparcie nie chciał zauważyc tego, że ma problem. Udało mi sie go jednak namówic na terapię. Zawiozłam go do ośrodka Wsparcie w Koszalinie, gdzie był przez kilka tygodni. Trafił na odpowiednich ludzi, którzy pomogli mu zrozumiec chorobę. I teraz wraca mu w końcu dystans do samego siebie, więc moge potwierdzic, że jest to oznaka zdrowienia :)\nWeronika: 28.01.2017, 18:29\nMam 16 lat i mój tata pije od 15 lat, na początku nie bylo tak zle koszmar zaczał sie dopiero teraz rok temu przez swoje pijanstwo trafił na stół operacyjny po tym jak sie wywalil i mial peknieta czaszke krwiaki w mózgu i duzo duzo innych obrażen 2 tygodnie temu bylo to samo tylko juz nie operowali go bo krwiaki sie wchłoną ale wiem ze nastepny taki upadek skonczy sie zle bardzo zle , on nie chce jechac nawet na detoks bo twierdzi ze sam sobie poradzi , a najgorsze jest to ze ja sie o niego boje i nie moge normalnie funkcjonowac nie wysypiam sie bo po godzinie 6 przychodzi do mnie do pokoju bo spie tam z mama i bratem i chce od nas pieniądze na picie . Jest to strasznie męczące ten stres nie pozwala mi sie uczyc ani normalnie zyć , niewiem co mam robić :/\nGośka: 31.12.2016, 09:49\nWitam. Nie dajcie się nabrać na żadne miłe słówka. Mój konkubent po 3 latach i 3 miesiącach abstynencji zapił. Wcześniej terapia 2 lata. Na pytanie czemu to zrobił nie umiał odpowiedzieć dlaczego. Przepraszał, stwierdził że szkoda mu tych 3 lat i że nie chce pić. I co po tygodniu powtórka z rozrywki. Zabrałam mu klucz od mieszkania i powiedziałam że to koniec, swoje życie może niszczyć ale nie moje i córki. Alkoholik zawsze będzie alkoholikiem nawet jak pójdzie na terapie może nie pić nawet i 10 lat, a później znowu piekło.\nula: 26.12.2016, 21:07\nMój alkoholik poszedł pic Wigilie rano i pije do tej pory. Nie odbiera telefonu. I tyle w temacie. 16 grudnia po długiej rozmowie dałam mu ostatnia szanse. Tak właśnie ją wykorzystał . On ma 51 lat\npootz: 23.12.2016, 13:42\nmiałem kumpla, z którym siedziałem od dziecka w ławce od czasow szkolnych, doslownie bratnia dusza - wszystkie glupie pomysły realizowalismy razem w okresie dorastania, wiadomo, ziolko dragi alkohol, taka ot "toksyczna" lecz bratnia znajomość od dziecka. Byłem świadkiem jego staczania sie przez alkohol, z tej calej palety cpania i uzaleznien w jego przypadku musialo akurat pasc na alkohol. Nie pytajcie dlaczego bo nie wiem, pamietam za czasów szkolnych jak to wieszczył ze alkohol zły, ze ino palenie bo mniej szkodliwe, 100% za legalizacja itp itd. Po tym jak nasze sciezki się rozeszly w 3 technikum, przestalem miec z nim taki typowy braterski kontakt - ożeniłem sie wyprowadzilem sie na swoje i mialem inne rzeczy na glowie ( nie wiem czy przypadkiem nie byłem jednym z powodów jego picia) Wszystko zaczelo się jak rzuciła go miłość jego zycia jakies 5 lat temu ( teraz miałby 30 lat) i to nie bez powodu tylko dlatego że sie zaczynała go bać jak pusczał lejce na imprezach. Jasnym po pewnym czasie było ze chlop zaczał chlać, czy to z samotnosci, z depresji, czy przez wieczne boruty w domu z ojcem ze jest czarna owca w rodzinie itp. Pomine tu opis mojego samopoczucia gdy bylem swiadkiem jego zjazdu po rowni pochylej bo byl to prawdziwy test wytrzymałości mojego sumienia i wspolczucia (nie wiem czy nie byłem ofiarą alkoholowej manipulacji, bardzo niewykluczone ponieważ mam miekką dupę i nie potrafie ludziom mowić wprost o ich wadach, szczegolnie jak sa niestabilni emocjonalnie - juz stracilem jednego czlonka rodziny z powodu deprechy,moj wujas sie powiesil bo narobil dlugow w miedzyczasie faszerując sie xanaxem, wszyscy musieli sie zrzekac po nim spadku a po tej calej sytuacji jeszcze matka zaczela popijać i obecnie jest alkoholiczka pelna geba). Wracając do kolegi - pewnego razu poszedl na imprezke do jakis osiedlowych elementów z którymi doil browary pod żabka albo na alejkach, impreza super, ludzie pozalegali, rano się budzą a ziomek zimny, stwierdzono zgon przez uduszenie ( nie wiem albo wielorybek albo juz tak sie odwodnil i zalał alkoholem ze mu mieśnie sparaliżowało i na nieświadomce z mordą wciśniętą w poduszke został w swoim śnie. Z tąd tez moja przestroga drodzy ludkowie, alkohol to złodziej życia, nie tylko alkoholika ale i bliskich mu ludzi. Jeśli chcecie zeby wasze nerwy miały się dobrze, to odrazu podejmujcie radykalne kroki - detox przy kazdym podejrzeniu.\nCzytelnik: 24.11.2016, 17:26\nczytam co piszecie, hmm alkoholik potrafi obwiniać całą rodzinę tylko nie samego siebie, świetnie balansuje i wie na ile może sobie pozwolić. Nie ma co się litować nad takimi osobami, oni już swoje życie zmarnowali, nie pozwólmy aby i naszym życiem kierowali. Czują się panami całej rodziny, ale pomyślmy jak by tak odizolować ojca od pozostałej części rodziny to są pozostawieni sami sobie, są nikim. Zarobione pieniądze niech wezmą ze sobą, wyprowadzą się do jakiejś chatki. Żadne, ale to żadne pieniądze nie zwrócą wam zdrowia i spokoju ducha i psychicznego. Wolę już żyć o chlebie i wodzie a niżeli mieszkać pod jednym dachem z alkoholikiem i być mamionym tym, że mówi że się zmieni, że przestanie pić. Przed sąsiadami, w kościele robią bardzo dobrą grę aktorską , są nieskazitelnie poprawnym obywatelem, natomiast w czterech ścianach zdejmują ta maskę poprawności i co zauważamy szukają widza, widza którym są dzieci , matka. Tak nie musi być !!! Szkoda, że państwo chroni nie pokrzywdzonych a oprawcę. ...\nola: 12.11.2016, 23:11\nmój mąż pije od 20 lat ostatnio coraz więcej co mam robić nie chciałabym się rozstawać bo go kocham nie jest taki zły\nAga: 06.11.2016, 01:16\nOd wczesnych lat dzieciństwa żyłam wśród alkoholików;dziadek, matka, ojczym, ciocia, wujek...Praktycznie nie mam beztroskich wspomnień. Wyszłam za mąż również za alkoholika, z którym szybko się rozwiodłam, bo po 2 latach małzeństwa(pił, bił, zdradzał).Mineło od rozwodu 21 lat. Od 19 lat jestem szczęśliwą mężatką z mężczyzną, który praktycznie nie pije i daje mi poczucie bezpieczeństwa.Moja córka z pierwszego małżeństwa jest w związku z...alkoholikiem, Niestety ponownie i 2 razy mocniej przeżywam ten fakt. Jestem już zmęczona i szczerze nienawidzę zachowań alkoholików, a w duchu dziękuję Bogu, że poradziłąm sobie ze wszystkimi problemami nie topiąc ich w hektolitrach %.


ATV Adventure Park (Kuala Lumpur, Malezja) - opinie\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: ATV Adventure Park\nAtrakcje w pobliżu obiektu ATV Adventure Park\nATV Adventure Park opinie, Kuala Lumpur\nNr 16 wśród 68 Wypoczynek na świeżym powietrzu w lokalizacji Kuala Lumpur\nniesamowite doświadczenie, wzięliśmy RM 100 2 hr obwodu, który zabiera nas do jednego wodospadu i drodze powrotnej. w pobliżu rejestracji znajduje się pierścień treningowy, który umożliwia zapoznanie się z pierwszym biegaczem. Gorąco polecam to miejsce. także, mimo że był to 2-godzinny szlak, wzięliśmy nieco dłużej,...ponieważ graliśmy w wodzie przy wodospadach i na to pozwolili. więc było jeszcze lepiej. . . Jest też miejsce, w którym można wziąć prysznic i pływać, a także zmienić się po aktywności.Więcej\nWybraliśmy pakiet C, który jest jedną z najkrótszych ścieżek. Ma trwać 2 godziny, ale ukończenie trasy zajęło nam około 3 godzin. Trudniejsze niż się spodziewaliśmy, nasza grupa utknęła kilka razy z powodu zabrudzonych miejsc, ale ogólnie było to przyjemne doświadczenie, które gorąco polecam. W połowie...drogi wodospad był odświeżający i przyjemne miejsce do odpoczynku.Więcej\nChcesz przeżyć! Niesamowity\nATV znajduje się około 30 minut od centrum KL - w zależności od natężenia ruchu. Upewnij się, że zorganizujesz transport na drogę do domu i zapasową parę ubrań i butów. Wow, co za przygoda! Nie byłem pewien, czego się spodziewać, ponieważ byłem sam, jednak po...przybyciu pracowników, gdzie tak przyjazny i gościnny, że to naprawdę nie miało znaczenia. Trasa ma zróżnicowany teren z błotem, wzgórzami i skalistymi przełęczami, abyś mógł się poruszać. Istnieje kilka pakietów, które możesz wybrać. Polecam sprawdzenie na tej stronie. Rezerwacji można dokonać przez telefon lub za pośrednictwem aplikacji WhatsApp, co znacznie ułatwia życie. Bardzo dobre ogólne bezpieczeństwo i doświadczeni przewodnicy. Po prostu nie mogę się doczekać powrotu. Naprawdę wspaniały dzień! dziękuję całemu zespołowi ATV.Więcej\nMoja czteroosobowa rodzina poszła dzisiaj na ATV. Z powodu deszczu, choć przez krótki czas, dżungla stała się bardzo błotnista. Podczas gdy prawie zmieniłem zdanie, osoba odpowiedzialna zachęcała mnie, dostarczając 1 dodatkowy przewodnik do jazdy ze mną! Oryginał pojedzie z moją córką. Przewodnicy byli tak uważni...i profesjonalni przez cały czas, zawsze zwracając uwagę na nasze bezpieczeństwo. Nie możemy prosić o więcej. Z pewnością świetnie się bawiliśmy pokonując wyzwania i poznając przewodników. NIE BĘDZIESZ REGRETOWAĆ, gdy je wybierzesz.Więcej\nJa i grupa 5 przyjaciół odbyliśmy tę podróż 5 listopada. Nasza rezerwacja była na 10 rano, i powiedziano nam, że będziemy musieli poczekać. Niezupełnie najlepszy start, ale byliśmy na wakacjach i nie spieszyliśmy się, więc nam to nie przeszkadzało! Chcieliśmy zrobić dłuższą trasę, ale z...powodu dużej ilości deszczu ostatnio nie byliśmy w stanie zrobić tego utworu z powodu powodzi. Jednak połączyli dwie mniejsze trasy, co było w porządku. Zrobiliśmy kilka okrążeń treningowych wokół biurowca, aby sprawdzić, czy możemy użyć quada. Chociaż tylko 150 cm3 wszystkich maszyn było w dobrym stanie i wyglądało na całkiem nowe. Ze względu na cały deszcz wszystko było zabłocone, co było w porządku. Przewodnicy byli zawsze tam, gdzie potrzebna była pomocna dłoń. Nie możemy winić naszego dnia. Mamy jakieś piękne wodospady, jedziemy w monsunowych deszczach, a potem w słońcu przez gęstą dżunglę. Złapaliśmy taksówkę z KL i zapłaciliśmy, żeby pozostał tam, dopóki nasz dzień się nie skończy. Lokalizacja jest BARDZO ZDALNA, a ja radziłbym innym robić tak, jak my. Gorąco polecam i nie zawaham się wrócić jeszcze razWięcej\nWspaniałe doświadczenie. Strzeż się trochę daleko\n- Doświadczenie jest świetne! Prawdziwa dżungla i adrenalina. . . piękny wodospad (trasa C). Bądź gotowy, aby zabrudzić to, co dobre. - Strzeż się, że miejsce jest dalekie od wszystkiego, nie ma w nim ani chęci, aby wrócić do miasta, więc będziesz musiał zapłacić trochę...facetom, aby zabrali cię do mcdonals, aby uzyskać wifi lub złapać (uczciwa cena).Więcej\nBardzo doświadczeni i profesjonalni przewodnicy\nKażdy może być przewodnikiem ATV, ale wymaga bardzo doświadczonego, gdy pada deszcz i gdy na bardzo wąskiej drodze pojawia się inna grupa z innego kierunku. Cieszę się, że wszyscy przewodnicy z ATV Adventure Park są dobrze wyszkoleni do radzenia sobie w takich sytuacjach. Moją jedyną...skargą jest to, że rozdzielili mojego partnera i mnie. Całkowicie się czuję, kiedy połączyli nas z grupą 8, ale kiedy poprosili nas 5 dziewcząt, aby byli z przodu, podczas gdy pozostałych 5 chłopców z tyłu, to miłe zabił dla mnie zabawę. Przyjechałem z moim partnerem, więc oczywiście chciałem czerpać z niego radość, a nie z nieznajomymi, których już nigdy nie spotkam.Więcej\nmiał niesamowity weekend już po raz drugi, z przyjaciółmi, gorąco polecam dla grupy ludzi, że fajnie jest jeździć na atv i wodospadzie\nATV spadł na mnie i mojego kuzyna i byliśmy ciężko ranni. Stało się to z powodu nieostrożności instruktora, który umieścił na ATV 3 osoby, co spowodowało niewyważenie wagi. Naprawdę okropne doświadczenie\nInstruktor zabrał nas przez las i poprowadził nas do końca, wykonał kilka świetnych nagrań z mojego pro pro, mają różne ścieżki, by dopasować je do twoich możliwości, tak aby nawet absolutny początkujący mógł korzystać z ich usług.\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu ATV Adventure Park.


Królowa Elżbieta II będzie miała kolejnego wnuka! Księżniczka Eugenia w ciąży\nDodano: 25 września 2020, 10:23 0\nKsiężniczka Eugenie / Źródło: Instagram / @princesseugenie\nKsiężniczka Eugenia jest w ciąży – poinformował Pałac Buckingham. Oznacza to, że królowa Elżbieta II będzie miała kolejnego prawnuka.\nW oświadczeniu podkreślono, że księżniczka Eugenia oraz jej mąż Jack Brooksbank z radością ogłaszają, że dziecko ma przyjść na świat w początkach 2021 roku.\nRadosną wiadomością podzieliła się także sama księżniczka Eugenia na swoim profilu na Instagramie. Przy zdjęciu dziecięcych bucików wnuczka królowej Elżbiety II napisała, że ona i jej mąż z ekscytacją oczekują początku przyszłego roku.\nZwiązek księżniczki Eugenii i Jacka Brooksbanka\nKsiężniczka Eugenia poślubiła Jacka Brooksbanka 12 października 2018 roku. Para zaręczyła się w grudniu 2017 roku w Nikaragui po trwającym sześć lat związku. Córka księcia Yorku Andrzeja oraz księżnej Sarah Feguson zamieszkała wraz z mężem w pałacu Kensington, zostając sąsiadką Williama i Kate. Jack Brooksbank przez lata był menadżerem ekskluzywnego klubu nocnego Mahiki i marzy o stworzeniu własnej sieci lokali. Na początku znajomości para tworzyła związek na odległość, bo Eugenia pracowała na Manhattanie\nKsiężniczka Eugenia z rodziną


„Co robić czekając?” – wystawa na żywo, lecz przez szybę | Radio Sygnały\n„Co robić czekając?” – wystawa na żywo, lecz przez szybę\nGaleria Sztuki Współczesnej W Opolu wykorzystuje czas pandemii na tyle, ile potrafi i tworzy wystawy, które można oglądać przez szybę, by robić “coś” podczas oczekiwania na ponowne otwarcie drzwi galerii.\n– No tak, ale czekając?\nDialog ten pochodzi z książki Samuela Becketta „Czekając na Godota” i jak nigdy wpisuje się w obecne realia, gdy instytucje kulturalne takie jak kina, muzea, czy galerie sztuki są zamknięte, a wszystko trwa w zawieszeniu.\nTo już kolejna wystawa, którą obejrzeć można na żywo, lecz przez szybę w GSW. Aneks to niewielka, witrynowa przestrzeń, idealna na małą wystawę, zwłaszcza w okresie, gdy sama Galeria jest nieczynna. To właśnie tam w najbliższym czasie pojawiać się będą kolejne instalacje, obiekty, performance, formy audio i wideo oraz formy dokamerowe, które powstały niedawno, więc odnoszą się do aktualnych wydarzeń. Wprawdzie wystawa trwać będzie trochę ponad miesiąc, jednak warto zajrzeć do Aneksu kilka razy, bo instalacje w witrynie będą się regularnie zmieniać.\nO szczegółach opowiedziała Anna Łęgowik, kierownik działu promocji, informacji i edukacji Galerii Sztuki Współczesnej:\nFot.: GSW Opole


Watykan - Wielka Nierządnica - Page 16\non Czw 11 Sie 2016 - 17:29\nSuper aby wygrał w swojej kategorii.Wtedy dowie się cały świat.\nDojście do tego etapu to widoczne działanie Boga. Chwała mu za to\non Pią 12 Sie 2016 - 2:56\nNapisałem artykuł przedstawiający wystąpienie Kevina Annetta omawiającego zbrodnie Watykanu i Kościoła Rzymskiego i dodałem linki do...\nZachęcam do rozsyłania:\non Pią 12 Sie 2016 - 16:42\nMam propozycję modlitwy za dzieci przetrzymywane w wiecie jakim celu na 15 sierpnia.\nAby wspomóc ludzi Kevina.\nAby się im się nie udało\nAby wyszło to na światło dzienne\nAby cały świat dnia 16 sierpnia z rana dowiedział się o tym\nAby winni tych zrodni zostali ukarani na " oczach" świata czyli opisani w mediach, bo karę to dostaną w jeziorze ognia\non Pią 12 Sie 2016 - 17:43\nto może specjalna modlitwa 14.08 o 20:00\no ochronę i szczęśliwe uwolnienie dzieci oraz sprawiedliwy osąd sprawców.\non Nie 14 Sie 2016 - 17:19\nPapież ważniejszy już od Matki Boskiej. Nie klęka przed byle... demonem.\nWarto przeczytać narzekania katolików na brak szacunku dla demona Królowej Niebios.\nA tutaj Królowa Niebios zmusiła papcię do ukorzenia się przed nią. Popatrzcie na końcówkę.\non Pon 22 Sie 2016 - 18:23\nTo nie pierwszy znak, że Bogu ten podły człowiek definitywnie się nie podoba.\nZnalazłem niezwykły materiał i go opracowałem w artykule....\nZaczyna się na bardzo poważnie i to już w następnym miesiącu.\nDobrze by było rozpowszechniać ten artykuł i uświadamiać innych.\nCiekawa jest burza nad zwiedzionymi Chrześcijanami.\non Wto 23 Sie 2016 - 3:07\nthewordwatcher napisał: http://www.bibula.com/?p=88834\nWarto przeczytać narzekania katolików na brak szacunku dla demona Kr\nSZOK !! Właśnie obejrzałem filmik Benedykta przed odsłonienciem obrazu ! Oglądałem i patrzyłem na reakcje papierzy gdy się odsłaniał portret , widziałem jakby byli w jakimś amoku.. Włączyłem ten film z opóźnieniem i zrobiłem Screeny z ekranu co ujrzałem właśnie wbiło mnie w fotel !!\nPatrzcie na jego oczy !!\nChodzi mi dokładnie o efekt Gadzich oczów które przez cały czas gdy się obraz otwierał zmieniały się Francowi raz w normalne raz w gadzie jakby się wręcz z demonem komunikował\nOstatnio zmieniony przez Edwedere dnia Wto 23 Sie 2016 - 3:36, w całości zmieniany 1 raz\non Wto 23 Sie 2016 - 3:29\nOstatnio zmieniony przez przebudzonyzesnu dnia Sro 23 Sie 2017 - 18:52, w całości zmieniany 1 raz\non Wto 23 Sie 2016 - 3:31\nWłaśnie chodzi mi o gadzie oczy , w momęcie kiedy się obraz otwiera Frankowi się robią gadzie oczy i to widać wyraźnie\non Wto 23 Sie 2016 - 8:28\nPojawiają się gadzie oczy momentami. Ale obejrzyjmy to na jak największym ekranie, to będzie widoczne.\nJa zauważyłem co zupełnie innego, poza oczami.\nPapcio się bardzo wzruszył widząc... demona i ludzkie uwielbienie dla 'kolegi' papieża. Z trudem się opanował i był bliski płaczu. Był bardzo wzruszony widząc najprawdopodobniej to, czego nikt z nas nigdy nie widział.\nOstatnio zmieniony przez thewordwatcher dnia Pon 29 Sie 2016 - 22:25, w całości zmieniany 1 raz\non Pon 29 Sie 2016 - 19:15\non Pon 29 Sie 2016 - 22:24\nSuper! Ale... co to oznacza!?\nA Sąd Ostateczny to sąd na podstawie uczynków. Uczynki człowieka stanowią o jego charakterze i albo ma się charakter dobry i człowiek nadaje się do Królestwa Bożego, albo charakter jest podły - a można go tak określić na podstawie uczynków poprzez porównanie ich z 10-cioma Przykazaniami.\nNie dalej jak ze dwa dni temu napisałem gdzieś na forum, że świat szatana najbardziej boi się naszych... modlitw. Zwłaszcza o Królestwo. I wie doskonale, że Bóg na nasze modlitwy może zareagować.\non Wto 30 Sie 2016 - 4:20\nNie wiadomo czy prawdziwy.. ale znając życie...\non Czw 1 Wrz 2016 - 6:57\nNaszła mnie taka myśl odnośnie tego wydarzenia w Jerozolimie za kilka dni.\nA jeżeli postawili i odsłonią obrzydliwość czyniącą spustoszenie na miejscu świętym!?\nTo gwarantuje niemal natychmiastowy wybuch III Wojny Światowej - wojny religijnej.\nObrzydliwością tą może być posąg Baala, Marduka czy Amen-Ra.\nW ten sposób może zacząć się Wielki Ucisk!\nTo byłby iście szatański plan na wywołanie kataklizmu o podłożu religijnym i potem zrzucono by winę na religie i Boga.\nPapież i królowa mówili w zeszłym roku, że w okolicy Świąt świata naszego nie poznamy!\non Czw 1 Wrz 2016 - 13:30\nO tym samym myślałem parę dni temu i rzuciłem podobny wniosek w rozmowie na naszym fb czacie...\n..."a może podczas tych obrad największych religii na drodze do stworzenia jednej dojdzie do ustanowienia ohydy spustoszenia??"\non Czw 1 Wrz 2016 - 22:22\nA z Uciskiem mamy niemal natychmiastowe porwanie oraz pojawienie się 2 świadków oraz wymarsz na pustynię.\nTo są wielce realne opcje, jeżeli Watykan posunie się aż tak daleko. Ale wiele wskazuje na to, że się posunie daleko, czyli będziemy mieli w krótkim czasie odpowiedź Boga na takie posunięcie Watykanu.\nChyba, że będzie to jakieś wydarzenie podobne do zjazdu młodzieży, aczkolwiek nikt się niczego po tym zjeździe nie spodziewał.\nAle w tym przypadku mamy zbyt wiele detali, aby to ignorować. Papież zapowiedział w zeszłym roku, że w tym roku nie będzie świąt. Także zapowiedział swoją śmierć prosząc, aby to za bardzo nie bolało.\nByło o tym na forum. A to są zapowiedzi czegoś olbrzymiego pod względem duchowym.\nTakie działanie jest działaniem skierowanym bezpośrednio przeciwko samemu Bogu i być może ponownie głównym celem jest Lud Boży.\nA to w obecnym czasie byłoby jak dotkniecie źrenicy oka samego Stwórcy.\nDlatego papież robi to ze strachem ale idzie w zaparte wiedząc że dla niego życie się wkrótce zakończy w taki czy inny sposób i na wybaczenie czegokolwiek nie ma żadnych szans.\nJak jak dla wielu jego pokroju.\nWczoraj zacząłem czytać bardzo przerażający artykuł o chińskich 'lekarzach' którzy już w USA handlują organami ludzkimi.\nDziałalność ta nazywa się Falun Gong i jest obecna w Australii i w USA.\nNajstraszniejsze jest to, że robi się to masowo a operacje wycinania organów robi się na żywca bez jakiegokolwiek znieczulenia!!!!\nŁapie się ludzi i wycina się im na żywca nerkę. Rana się goi, człowiek cierpi bez środków przeciwbólowych oraz ze strachu, nie tyle przed śmiercią ale przed następnymi wycinaniami na żywca, a wycinają co się da, aż człowiek nie wytrzyma i umrze. Zresztą bez nerek czy wątroby lub trzustki nie można przeżyć.\nNajbardziej cennymi są dzieci, ponieważ mają najzdrowsze organy i mocniejsze.\nW USA Falun Gong założyła... Hillary Clinton według artykułu i było już kilka ataków na tych zbrodniarzy, którzy wołali do władz o pomoc i ochronę.\nWłosy się na głowie jeżą co się na ziemi dzieje.\nMnóstwo informacji na temat tego szatańskiego zbrodniczego kultu i zaczyna się olbrzymie świata przebudzenie do tego problemu.\nSą filmy ale tego nie da się oglądać!!!\nTeraz wiadomo co dzieje się z młodymi zaginionymi osobami.\nCzęści zamienne idą do Nefilimów i ich zboczonych rodzin.\nZbrodnie rządzących elit są niewyobrażalne.\nBoże... nie czekaj już więcej... daj im puchar twego gniewu aby się nim na śmierć upili i zasmakowali najbardziej bolesnej śmierci.\nAby wszystkie plagi z Objawienia, tych zbrodniarzy boleśnie dotknęły, aby gryźli swe podłe wężowe języki z bólu i błagali o śmierć a ona aby szybko na nich nie nadchodziła - z papieżem włącznie!\nOjcze, daj im tyle boleści, ile innym dali, zasłużyli na to!\nA Twe słowo jest Prawdą i Twoje wyroki są sprawiedliwe.\non Pią 2 Wrz 2016 - 15:31\nOstatnio zmieniony przez Gregor dnia Pon 26 Mar 2018 - 20:31, w całości zmieniany 1 raz\non Pon 5 Wrz 2016 - 17:20\nZwiedzenie nas dopada i te informacje o ogłoszeniu przez papieża czegokolwiek to znacznie wyolbrzymione... plotki, nie mające wiele wspólnego z rzeczywistością.\nW tej kwestii korzystałem z kilku witryn pochłaniając wszelkie informacje i w końcu dzisiaj zorientowałem się, że niemal wszystkie informacje ostro PRZESADZONE mają źródło w poniższym artykule.\nKomentarze innych zrobiły wielkie wrażenie, ale po bliskim sprawdzeniu okazuje się, że otwarto na Syjonie jakieś pomieszczenie, wielką salę gdzie przedstawiciele trzech religii będą się razem modlić.\nO papieżu nie ma mowy a także nie ma mowy o poświęceniu czegokolwiek.\nGłównym źródłem najbardziej sensacyjnych informacji jest ten film oraz linki pod nim.\nPo za tym jest to wydarzenie coroczne. Organizatorzy LICZĄ na udział artystów z całego świata.\nCzyli wszystko to fałszywy trop!\nPrzepraszam za nieumyślne wprowadzenie w błąd. Podejrzewam, że jest to akcja dezinformacyjna, których już kilka widziałem i jak wcześniej pisałem, zdecydowana większość blogów, czy kanałów YTube to forma zarabiania pieniędzy, czasami dużych za prezentowanie właśnie takich poczytnych informacji.\nTym razem ja padłem ofiarą tych ludzi - moja wina, że dokładnie nie sprawdziłem - a wprowadziłem w błąd także innych.\nReszta to były przypuszczenia i domysły, o co w tym wszystkim może chodzić. Wiele wydarzeń wręcz wisi w powietrzu, ale najprawdopodobniej dowiemy się o nich tak nagle, jak dowiedzieliśmy się o ataku w Nowym Jorku 9/11.\nNie jest wykluczone, że stosuje się znany ostatnio trik. Polega on na tym, że rozdmuchuje się półprawdziwe informacje aby ukryć coś większego.\nNiemniej nie spodziewajmy się za wiele w ciągu następnych dwóch tygodni.\nTo próba zwiedzenia nas i... niezupełnie się im udała.\nNie będziemy już czekali w napięciu na coś, co się nie wydarzy.\nNie znaczy to, że nic się nigdy nie wydarzy, ale znaczy to, że nie możemy praktycznie polegać na wielu źródłach informacji.\nZbyt wiele jest dezinformacji. Jest to jedna wielka zupa dezinformacyjna - tak w mas mediach jak ostatnio na Internecie.\nOwoc dezinformacji internetowej. Oto źródła owej dezinformacji -https://www.google.com.au/search?q=%E2%80%9CAmen-A+House+of+Prayer+For+All+Believers%E2%80%9D&ie=utf-8&oe=utf-8&client=firefox-b&gfe_rd=cr&ei=UDrNV8yxBsfr8AebyYK4DA\nTakże artykuł kluczowy w tytule posiada informację o planowanym przybyciu liderów trzech religii.\nOczywiście wszystko i w każdej chwili może się wydarzyć, ale jedno jest pewne - papież i przywódcy innych religii nie są w tym planie. Jest to dezinformacja, która nie posiada żadnych poważnych dowodów.\non Pon 5 Wrz 2016 - 21:27\nTu nie ma za co przepraszać.\nNie jesteśmy w stanie przefiltrować wszystkiego co jest podawane w internecie.\nNie mamy takiej mocy by przechytrzyć tych co nas zwodzą(jeszcze)\nWolna Polska też trąbi o kolejnym znaku tworzenia jednej ze światowych religi a mianowicie o zgromadzeniu duchownym nazwanym "amen"\n"To jest prawie że cud, że między czterema ścianami, zainaugurujemy tymczasowy dom dla trzech religii, które współdzielą Jeruzalem oraz dla wszystkich tych, którzy chcą mieszkać pod skrzydłami Wszechmocnego”\nJednak lepiej zawsze jest spodziewać się najgorszego co może okazać się mylącą bzdurą niż ma na nas spaść cos z góry czego w ogóle się nie spodziewamy.\nOczywiście my wręcz czekamy na "ohydę spustoszenia " bo jest to równoznaczne z powrotem Ojca i Jego Syna i każde większe zło na świecie zbliża nas do wypełnienia się kolejnych proroctw i obietnic danych nam przez Boga.\nW każdym razie chyba nikt z czytających czy biorących udział w forum nikomu nie będzie miał za złe że czasami jakaś informacja może okazać się nieprawdą.\nPrzecież my tylko szukamy.A kto szuka ten znajdzie\non Pon 5 Wrz 2016 - 23:03\n“Amen-A House of Prayer For All Believers”\nTo jest właśnie to - Amen - dom modlitwy dla wierzących.\nMnóstwo ludzi to rozpowszechnia a ja się dzisiaj połapałem, sprawdziłem solidnie i to nie jest nic specjalnego. Wprowadzają nas w błąd... NIEZALEŻNE MEDIA, które okazują się mediami szatańskimi.\nJakieś 80-90% pastorów blogerów to szatańscy agenci.\nCo jest znamienne, oni zarabiają pokaźne pieniądze na tym. Google może zawsze wyłączyć płacenie jak im się coś nie podoba a nawet zamknąć kanał. Jak zarabiasz tylko w ten sposób i całkiem nieźle na życie, to jakakolwiek groźba ucięcia źródła dochodu powoduje naginanie lub wręcz oszustwa. Do tego dochodzi celowa dezinformacja i mamy niemal mas media, które kłamią nieco inaczej ale nadal kłamią.\nZ tych przyczyn nie mam monetyzacji na YouTube a na własnych witrynach nie mam żadnych reklam czyli ani dolara.\nAle... jestem wolny i mam zupełną wolność słowa i nikt mnie nie kontroluje. Dlatego mnie stać na szybkie odkręcenie pomyłki. Inni wcale tego nie odkręcają tylko piszą dalej jakby się nic nie stało.\nA Biblia zapowiada wielką falę zwiedzenia i najwyraźniej ona już przewala się przez Internet i ofiarami padają różni ludzie.\nAle trzeba czuwać a to gwarantuje, że zbyt wielkiego zaskoczenia nie będzie dla nas.\non Pią 9 Wrz 2016 - 15:58\nMała notka na temat odbywających się w Jerozolimie modłów:\non Pią 16 Wrz 2016 - 16:36\nZ plemienia Dan to się zgodzę\nLink jest po czeskiej trzeba wrzucić na tłumacza\non Sob 17 Wrz 2016 - 20:49\nFranciszek już bez zachamowań twierdzi że powinniśmy Imigrantów przyjmować do domów gdyż to ma ponoć ich zmiękczyć ??.....\non Nie 2 Paź 2016 - 5:59\n"Sodoma i Gomora "nie zostały zniszczone ...chciałoby się powiedzieć ...a świstak siedzi i zawija w sreberka.\nPodkreślił dążenia Abrahama do znalezienia „znaków nadziei” pomimo grzechów mieszkańców miast kananejskich.\nBiskup skoncentrował się na negocjacjach patriarchy z Panem Bogiem.\nStwórca zgodził się nie niszczyć miasta, o ile znajdzie się w nim minimum dziesięciu sprawiedliwych.\nJego modlitwa wstawiennicza i śmiałość ocala Sodomę - powiedział biskup Nunzio Galantino cytowany przez theamericanconservative.com.\nMiasto zostaje ocalone, ponieważ znajduje się w nim przynajmniej garstka sprawiedliwych.\nJest zachowane przede wszystkim dlatego, że Abraham, człowiek modlitwy nie jest bezwzględnym oskarżycielem (...). Abraham, człowiek modlitwy, to nieustający poszukiwacz znaków nadziei (...) - mówił hierarcha.\non Czw 6 Paź 2016 - 4:13\nSzykuje się wkrótce jakaś wielka akcja "obłaskawiania demonów".\n"Przez wspólną „Wielką Pokutę” możemy zmienić bieg historii. Historii każdego z nas i całego świata. To jest czas potężnej walki cywilizacji życia z cywilizacją śmierci. To chwila wymagająca szybkiej i jasnej odpowiedzi każdego z nas."\n"To jest wydarzenie całego kościoła. Łączy wszystkie duchowości, wspólnoty, organizacje. Wszyscy czujcie się zaproszeni."\n"Patronat duchowy wydarzenia: Teresa Wielka, błogosławiony Jerzy Popiełuszko, Święty Maksymilian Kolbe, Święty Wojciech, Święty Jan Paweł II, Święta Siostra Faustyna, sługa Boży Kardynał Stefan Wyszyński, Święty Stanisław Papczyński, Święty Andrzej Bobola, Święty biskup Stanisław, Święta królowa Jadwiga."\nJest tam nawet... medytacja!


Smith FEATURE (MVU/9O) Home > Okulary słoneczne > Smith > FEATURE (MVU/9O)\nFEATURE są dostępne w 10 innych atrakcyjnych wersjach\nMY3/L7 562,50 zł\nWK0/52 329,51 zł\nPWC/L9 329,51 zł\nD28/L5 562,50 zł\nWK2/L9 329,51 zł\nMY3/F1 429,37 zł\nMY3/UD 329,51 zł\n392171 FEATURE/MVU/9O Okulary przeciwsłoneczneTe okulary są idealne na plaże, w drodze do pracy albo w mieście. Maja jednak jedną wadę: przyciągają spojrzenia zazdrośników. Okulary FEATURE marki Smith z kolekcji 2015 oraz 2016 są dostępne w sklepie internetowym Edel-Optics także w innych wariantach. Ta oprawka jest zaprojektowana z myślą o silnych kobietach. Odważny design i wyrazistość łączą się z klasyczną elegancją. Wybierając pełną oprawkę, pokazujesz, że idziesz na całość. Przy kwadratowych rysach twarzy prezentuje się niezwykle korzystnie. Mocno zarysowane kontury są skontrastowane przez nieposiadającą kantów formę. Tworzywo sztuczne to bardzo lekki i elastyczny materiał. Cieszy się długą żywotnością i niezwykłym komfortem noszenia. Odważny kolor niebieski jest odpowiedni dla osób pewnych siebie. Z nim szybko znajdziesz się w centrum zainteresowania. Szare okulary to klasyk w dziedzinie okularów przeciwsłonecznych. Przez to, ze nie zmieniają prawie pola widzenia, są szczególnie praktyczne. Z powodu swoich doskonałych właściwości i nienagannej ochrony przeciwsłonecznej UV400, model FEATURE, spełniając wygórowane warunki, zalicza się do profesjonaistów. Po kliknięciu na ikonę „Zamów okulary ze szkłami korekcyjnymi”, pzygotujemy szkła w naturalnej barwie lub wybranym przez Ciebie kolorze, a jeśli sobie życzysz, dokonać wyboru pomoże Ci nasz Cyfrowy Optyk. Wystaczy tylko, ze znasz wartość dioptrii. Kolejna wysyłka jest już w drodze i tym samym, Twoje okulary Smith będą wkrótce ponownie dostępne. Niesamowicie korzystna cena rekompensuje niewielki czas oczekiwania. Ponieważ Edel-Optics jest rajem, dla wszystkich poszukiwaczy okazji cenowych, u nas możesz dokonać zakupu tego top modelu w niezwykle atrakcyjnej cenie. To, co w innych sklepach online nazywane jest promocją, u nas jest po prostu standardem. Nowości


zamówienie szare etui beżowe etui\nEtui na telefon, wykonane ze stabilizowanego i impregnowanego filcu w kolorze szarym, wewnątrz bawełniana podszewka w beżowe lisy. Zamykane na szary zamek błyskawiczny. Ozdobą etui jest haftowany lis.\nzamówienie indywidualne - 2 szt etui na telefon - HappyArt REWELACJA!!!! Etui są przepiękne.Świetny kontakt, szybka dostawa. GORĄCO POLECAM!!!!!\nzamówienie indywidualne - HappyArt Super wykonanie!\n• ręczne wykonanie modne etui • akcesoria - etui • ręczne wykonanie happyart •\nFilcowe etui na telefon - lisek. Wykonane ze stabilizowanego i impregnowanego filcu w kolorze szarym, 8,5 cm44,00 zł Skórzane etui piórnik. Ręcznie robiona, praktyczna kosmetyczka lub piórnik, Wykonana z pięknej, kredki, ©201667,00 zł\nOrganizer. Z filcu, z elementami skory naturalnej, Z pewnoscia pomiesci Twoj laptop, notes, takze na dokumenty, Zapiecie125,00 zł Organizer na tablet laptop skora. Organizer z filcu, telefon, i jeszcze kilka innych drobiazgow, Organizer takze na dokumenty, Wymiary, bezowy115,00 zł\nFilcowe etui na telefon - kotki. Przedmiotem sprzedaży jest widoczne na zdjęciu etui na telefon, Wymiary wewnętrzne44,00 zł Filcowe etui na telefon - zakochane koty. Wykonane ze stabilizowanego i impregnowanego filcu w kolorze grafitowym, wysokość, 15 cm, 8 cm44,00 zł\nFilcowe etui na telefon - muzyczny haft. Wykonane ze stabilizowanego i impregnowanego filcu w kolorze ciemnozielonym, 16 cm, szerokość44,00 zł Filcowa teczka etui - prezesowa. Przedmiotem sprzedaży jest teczka mieszcząca laptopa 12 cali lub dokumenty, 24 cm, 33 cm84,00 zł


7,5 (1817 ocen\ti\t205 opinii) Zobacz oceny\nKarolinaa3 | 2010-08-24\n"Most Do Terabithii" jest rewelacyjną książką. opowiada ona o przyjaźni dwójki dzieci nowo przybyłej Leslie Burke i Jessa Aaronsa, który ma dwie pasje: rysowanie i bieganie. To właśnie ta druga pasja chłopca zachęca go do wzięcia udziału w szkolnych rozgrywkach. Konkurs ten niespodziewanie wygrywa Leslie. Chłopiec początkowo nie lubi dziewczynki, lecz z biegiem czasu zmienia się to. Dzieci zaprzyjaźniają się i postanawiają odnaleźć miejsce tylko dla siebie. Codziennie po szkole razem biegają po pobliskich lasach. Tak właśnie trafiają nad starą rzekę, gdzie za pomocą liny przedostają się na drugą stronę. Leslie, która ma bardzo bogatą wyobraźnię, w odróżnieniu od Jessa inaczej postrzega to miejsce.\nOpowiada o tym Jessowi. To właśnie dzięki niej chłopiec otwiera swoją wyobraźnię. Razem tworzą sekretną krainę Terabithię, która jest wymarzonym dla nich miejscem. Tutaj uciekają od wszelkich kłopotów, wrogów oraz obmyślają plany jak pokonać nieprzyjaciół. Tu w Terabithii przeżywają niezapomniane przygody np. walczą z gigantycznymi trollami, które są odzwierciedleniem ich szkolnych wrogów. Ta dwójka dzieci jest niemal nierozłączna. Wspólnie spędzają każdą wolną chwilę. Pewnego tygodnia wszystko zaczyna się komplikować. Deszcz pada cały czas bez ustanku. Poziom wody w rzece bardzo przybrał i Jess coraz bardziej boi się przechodzić do ich krainy. Dziewczyna w przeciwieństwie do niego nie boi się niczego. Pod koniec tygodnia Jess wybiera się wraz z swoją ulubioną nauczycielką w podróż do miasta. Chłopiec świetnie się bawi, lecz po powrocie do domu jego życie ulega całkowitej zmianie.\nMoim zdaniem jest to naprawdę świetna opowieść. Błędem jest sądzić, że książka ta jest skierowana tylko dla dzieci. Sugeruje nam to poniekąd okładka, lecz historia jest dla wszystkich, którzy mają ochotę na szczere doznania i chwile prawdziwych wzruszeń. Katharine Paterson stworzyła niezapomnianą książkę o przyjaźni i potędze wyobraźni, o odwadze i walce, o swoje miejsce w świecie, o przełamywaniu barier i byciu sobą! Czytelnik doświadcza zarówno chwil radości, jak i smutku, tak wielkich, że łzy same płyną falami. Wiara w przyjaźń, radość płynącą z wyobraźni i dziecięca beztroska nieoczekiwanie czynią z „Mostu do Terabithii” balsam na zbolałą duszę każdego, kto jest gotów zaakceptować kilka prostych, oczywistych prawd. Jestem pewna, że zapamiętam ją do końca życia. Na pewno jest to książka do której warto wrócić, nie odłożymy jej na półkę by z biegiem czasu zapomnieć o tych niesamowitych przygodach i tej wartości przyjaźni. Przewodnią myślą opisywanego obrazu są słowa: "Odkryj miejsce, które nigdy cię nie opuści, a przyjaźń odmieni cię na zawsze" Autorka napisała ją opierając się na przeżyciach własnego syna. Polecam wszystkim.


"Fotografia znana na… | Historia\n„Fotografia znana na…\n22 sierpnia 2018 admin Historia\n„Fotografia znana na całym Świecie „Tereska rysuje swój dom” autor David Seymour – 1948. Po prawie 70 latach udało się rozwikłać zagadkę, kto jest dokładnie na zdjęciu. Dlaczego Seymour akurat ją tak sobie upodobał, że cały arkusz 37 zdjęć podpisał na odwrocie: „Children of Europe, Poland. Tereska”?\nBo inne dzieci z klasy – Wojtek, Henio, Tadzio, Józio i Genia – w odpowiedzi na zadanie „to jest dom” białą kredą rysowały na tablicy okna, drzewa, uśmiechniętą mamę z kręconymi włosami, kuchenkę, stół otoczony wianuszkiem krzeseł, a tylko Tereska lewą rączką namalowała jakiś bohomaz?\nO Boże… To przecież nasza Niuńka\nPierwszą kostkę domina pchnął Patryk Grażewicz, 24-letni podróżnik i wolontariusz pracujący w Grecji. – W grudniu zeszłego roku trafiłem w internecie na zdjęcie Tereski z przekręconym podpisem, jako „Terezka”. Zanim to poprawiłem, postanowiłem pogrzebać w tym temacie. Nie dowiedziałem się właściwie nic, historia mnie więc zainteresowała. Tak dotarłem do niemieckiej fundacji charytatywnej Tereska i dowiedziałem się, że poszukują informacji na temat tożsamości dziewczynki, która stała się jej patronką. Postanowiłem w tym pomóc.\nAnna Przybyszewska-Drozd z działu genealogicznego Żydowskiego Instytutu Historycznego ostrzegła: „Będzie ciężko, to igła w stogu siana. A właściwie w kosmosie”. Doradziła jednak: – Zdobądźcie oryginały zdjęć Seymoura, klisze, negatywy. Może robił jakieś adnotacje na odwrocie? Może będzie więcej zdjęć dzieci z klasy Tereski i uda się któreś namierzyć, rozpoznać? Może inne zdjęcia wyjaśnią, co to był za budynek – szkoła, dom dziecka, placówka dla dzieci z traumą? Bo po Teresce ewidentnie widać, że nie do końca jest przytomna, jakby nie była na tym świecie.\nJuż po czterech dniach od tej rozmowy z archiwum agencji Magnum Photos w Nowym Jorku nadeszły skany zdjęć Seymoura, w większości nigdy niepublikowane. Dzięki nim możliwe było odtworzenie trasy, jaką przebył z Otwocka do Tereski. Kolejne budynki, na czele z małą szkołą przy ul. Tarczyńskiej 27 (obecnie, po kilku solidnych przebudowach, domem dziecka), rozpoznała grupa Warszawska Identyfikacja. Piotrek, członek tej ekipy, opowiada: – Budynek jak na szkołę wydawał się za mały, szukałem po przedszkolach, a potem także domach dziecka. Zabudowa w tle sugerowała Mokotów lub Ochotę, przejrzałem te dzielnice, na ortofotomapie przypasowałem zdjęcie do budynku przy Tarczyńskiej. Zachował gabaryty tego ze zdjęcia, no i zgadzało się tło.\n32-sekundowy dokument z Polskiej Kroniki Filmowej nr 38/48 pod tytułem „Pierwszy dzień nowej szkoły” po porównaniu ze zdjęciami budynku i klasy lekcyjnej ostatecznie potwierdził, że Tereska była uczennicą Publicznej Szkoły Podstawowej nr 177 w Warszawie.\nAdwentowskich w Polsce jest raptem kilkanaścioro, większość ma konta w serwisach społecznościowych. Na wiadomość pierwsza odpowiedziała Dagmara, dziennikarka i pisarka z Wrocławia: „To by się zgadzało, rodzina przed i po wojnie mieszkała w Warszawie i okolicach. Skonsultuję się z tatą i oddzwonię”. Tata, Waldemar, opowiedział pokrótce historię rodzinnej niesnaski, po której losy braci Adwentowskich w okolicach powstania warszawskiego całkiem się rozeszły. – Ale pamiętam, że mój tata wspominał kiedyś, w latach 60., że wuj w Warszawie ma kiosk z warzywami.\n12 marca parę minut po godzinie 23 wiadomość odebrała również Krystyna Adwentowska. „Czy mogę zadzwonić? Nie śpi pani?”, napisała. Jakieś trzy minuty później, zbombardowana informacjami: imię, nazwisko, data urodzenia, adres zamieszkania, adres szkoły, szpital w Świeciu, ręka, noga, kiosk, wyszeptała do słuchawki: – O Boże… To przecież nasza Niuńka.\nMiędzy odczytaniem wiadomości a wykręceniem numeru Krystyna zawołała męża do komputera. „Marek, patrz! Skąd ta kobieta ma zdjęcie twojej siostry Tereski?!”.\nNie wiedzieli też, że w 2008 r. niemiecki biotechnolog i przedsiębiorca Gregor Siebenkotten założył fundację dedykowaną „dzieciom, które cierpią z powodu głębokich psychicznych, fizycznych bądź materialnych trudności, w szczególności żyjącym na terenach dotkniętych wojną i głęboką biedą”. Wreszcie – że fundację nazwał po prostu: Tereska.\nBogatsza o tę wiedzę Krystyna przez telefon powiedziała: – Imiona rodziców się nie zgadzają, nie Franciszek i Józefa, tylko Jan i Franciszka. I data urodzenia jest przekręcona, czeski błąd. Ale cała reszta… I to zdjęcie…\nDwa dni później w swoim mieszkaniu na warszawskim Bemowie Marek i Krystyna pokazują pamiątki po Teresce, czy raczej Niuńce, jak ją przez całe życie nazywali. Całą rodzinę postawili na głowie, żeby je odnaleźć i zebrać. Na stół wykładają kilka malutkich zdjęć. Prawie 12-letnia Tereska, spokojna, z lekkim uśmiechem, w sukience z białym kołnierzykiem i wielką czarną kokardą we włosach. 14-letnia z Markiem na spacerze, znów z kokardą, w sukience odsłaniającej łydki, bardzo szczupłe, zwłaszcza prawa, ta z niedowładem, jakby całkiem pozbawiona mięśni. Z tyłu zdjęcia niewprawną ręką napisane: „ja muwiłam szes razy pacasz”. 15-, może 16-letnia w białym wianuszku na głowie i z grymasem niezadowolenia na twarzy. Po dwudziestce, na spacerze z rodziną, już całkiem skrzywiona.\nNa początku poszukiwań Anna Przybyszewska-Drozd z ŻiH przysłała e-maila: „Przyglądam się dziewczynce na zdjęciu i wydaje mi się, że nie była zaburzona od urodzenia i jeśli została umieszczona w ośrodku, to z powodu traumy tego, co przeżyła. Ma ogromne przerażenie w oczach, ale nie wydaje się być zaburzona nieodwracalnie”.\nCo dokładnie Tereska widziała, tego się już nie dowiemy, żaden z naocznych świadków z rodziny Adwentowskich nie żyje. Zachowały się natomiast zeznania ocalonych z rzezi Woli, zebrane w publikacji „Zbrodnia niemiecka w Warszawie 1944 r.”, wydanej w 1946 r. w Poznaniu.\nProtokół nr 62, świadek Jan Brodwicz: „Od Senatorskiej ciągnie nieprzebrana kolumna wypędzonej ludności; idą wszyscy: starcy, dzieci, mężczyźni, kobiety, chorzy, ranni; ciągle rewizje i rabunki, poganianie, bicie, rozstrzeliwanie tych, którzy im się nie podobają. Wszystko dookoła w płomieniach, walą się kamienice, ulica zasypane gruzami, a po bokach trupy, masa trupów; nad całą trasą panuje śmierć i zniszczenie”.\nProtokół nr 117, świadek Aleksandra Bajtasiuk: „Dalej pędzono nas przez plac Mirowski, Elektoralną, w kierunku Woli. Na placu były olbrzymie doły od bomb, płonęły trupy, ulice wokoło w ogniu. Skwar słońca, żar od palących się domów był nie do zniesienia”.\nProtokół nr 141, świadek Jadwiga Tomaszewska: „Widziałam domy palące się od ulicy Chłodnej do Towarowej, ludzi wystrzelano (…). Przy ul. Towarowej 60 również wystrzelano wszystkich mieszkańców, dom spalono”.\nPapierosy, jedzenie i kredki\nW aktach szkolnych zachowały się zapiski nauczycieli, na przykład: „Tereska jest życiowo dobrze rozwinięta, załatwia sprawunki, ma trafne powiedzonka”. Albo: „Tereska interesuje się pracą w klasie; w pogadankach, czytaniu i rachunkach bierze żywy udział”. Wiadomo też, że najlepsze oceny, mimo niepełnosprawności, osiągała z wychowania fizycznego, śpiewu, rysunku i prac ręcznych. Zawsze miała też bardzo dobre zachowanie.\nKrystyna dodaje: – Teściowa opowiadała, że Tereska kolekcjonowała gazetki dla dzieci, „Świerszczyk” i „Miś”. Kupowała je obsesyjnie, do tego stopnia, że jak nie miała pieniędzy, to z płaszczy w przedpokoju, gdy przychodzili goście z wizytą, podkradała drobne.\nFranciszka była w potrzasku: leki na uspokojenie zaczęła łykać garściami, mąż nerwowo nie wytrzymywał, młodszy syn dostawał od Tereski regularny łomot, co było robić? – Teraz są inne możliwości, domy opieki, pomocy społecznej, różne zakłady. A wtedy jedynym wyjściem był szpital psychiatryczny – wyjaśnia Marek. – Kiedy później, już na studiach i po powrocie do Warszawy, jeździłem ją odwiedzać, to miałem wrażenie, że dla niej to jest dobrodziejstwo, miała stałą opiekę, dostawała leki psychotropowe, na uspokojenie. Ale nie zdawała sobie sprawy ze swojej choroby. Nie cierpiała, nie tęskniła jak „normalny”, zdrowy psychicznie człowiek. Potrzebowała tylko papierosów, jedzenia i kredek.\nKrystyna: – Ja byłam u niej raz, teściowa mi pozwoliła pojechać, ale dopiero po dłuższym czasie, wcześniej nawet nie wspominała, że Tereska jest w szpitalu psychiatrycznym, sama to bardzo przeżywała, nie chciała o tym rozmawiać. Wrażenie ze szpitala? Koszmarne. Do dziś to pamiętam, chociaż minęło ponad 40 lat: pokoik malusieńki, białe ściany, dwie prycze, zakratowane okno, drzwi bez klamki od środka, to wszystko. No i Tereska, w ogóle mnie nie zauważyła, jakbym duchem była, jedyne, co do mamy doskoczyła i szeptem dopytywała: „Masz dla mnie papieroski?”.\nGregor Siebenkotten: – To bardzo smutna historia. Jedna z tych, które nigdy nie powinny wydarzyć się nikomu, a tym bardziej dziecku. To, że cierpienie Tereski nie było kaprysem natury, ale efektem okrucieństwa człowieka, jest znacznie trudniejsze do zaakceptowania. Na zdjęciu Seymoura zdaje się krzyczeć do całego świata: „Nigdy więcej nie róbcie dzieciom rzeczy, które sprawią, że będą musiały patrzeć na was tak jak ja”. Tym jednym spojrzeniem zrobiła w walce z wojną i okrucieństwem ludzi więcej, niż niejeden człowiek zdoła zrobić przez całe życie.\nMarek Adwentowski: – Od kilkudziesięciu lat zastanawiałem się, jakie Tereska miała zadanie do wykonania, jaki był cel jej życia i jej cierpienia. Czy miała „tylko” wzbudzić w najbliższej rodzinie uczucie miłości, nauczyć nas współczucia, troski, opieki nad drugim człowiekiem? Po prawie 40 latach od jej śmierci w końcu dowiedziałem się, że nie tylko.”\n#niemoje poprzedni wpis #2wojnaswiatowa #iiwojnaswiatowa #warszawa #historia #historiajednejfotografii\nKsięży Młyn z pozytywną oceną…\nUrzędowy hejt z 1934 roku….\ndarmowy email na 10 minut - podbitka drewniana dla mnie - wynajem samochodów koszalin - rzeczoznawca samochodowy Warszawa


Przycisk Sieci Życia: mała rzecz – wielka sprawa! | Miejska Rada Seniorów\nPotrzeby / Marginalizacja Ludzi Starszych / Integracja międzypokoleniowa / Przycisk Sieci Życia: mała rzecz – wielka sprawa!\nPrzycisk Sieci Życia: mała rzecz – wielka sprawa!\nW dniu 22 Gru, 2018\n„Teraz każdy może mieć w swoim telefonie Przycisk Sieci Życia®.\nW nagłym przypadku wystarczy go wcisnąć, aby uruchomić natychmiastowe wezwanie pomocy. Nie trzeba nic mówić. Nasz system automatycznie rozpozna skąd wysłano wezwanie.\nSieć działa na zasadach non-profit, wystarczy przystąpić do naszego stowarzyszenia, [w którym Seniorzy zwolnieni są od wnoszenia składek!]\nSąsiad, którego tak lubiłeś, zapomniał wziąć insulinę i doszło do tragedii…\nIle takich sytuacji mógłbyś wymienić? Ile razy myślałeś „gdybym wtedy tam był, gdybym nie wyszedł z domu, gdybym …” Fakt, każdej z tych sytuacji można było uniknąć.\nPowiedz o nas znajomym − możesz w ten sposób uratować komuś życie! […]“\n„Co kryje się pod tą nazwą?\nDoświadczeni ratownicy z Krajowej Sieci Alarmowej, prowadzonej przez działający na zasadach non-profit Sztab Ratownictwa SKSR, udostępnili supernowoczesne i wyjątkowo skuteczne rozwiązanie: zestaw alarmowy z breloczkiem do wzywania pomocy w takich sytuacjach jak napad czy nagłe zagrożenie życia w wyniku zawału serca, udaru mózgu, ataku epilepsji, astmy, cukrzycy. Do zestawu można podłączyć dodatkowo czujnik pożarowy, gazowy i włamaniowy. Korzystanie z Krajowej Sieci Alarmowej SKSR jest bezpłatne – wystarczy… [przyłączyć się do naszej sieci].\nTo, co zyskujemy w zamian, jest bezcenne – pewność, że w sytuacji zagrożenia my i nasi bliscy otrzymamy natychmiastową, w pełni profesjonalną pomoc.\nMożesz też z telefonu komórkowego lub stacjonarnego, funkcją szybkiego wybierania (wciskasz jeden przycisk przypisany do Sieci Życia®) wywołać numer alarmowy wpisany do pamięci, nie musisz nic mówić – nasz system automatycznie rozpozna skąd wysłano wezwanie.\nDo korzystania z Sieci Życia® można też wykorzystywać występujące na rynku urządzenia (różnego typu opaski z przyciskiem SOS, breloczki, centralki itp.) dedykowane dla seniorów. Należy tylko przed zakupem skonsultować z nami czy dane urządzenie jest w stanie wysłać sygnał alarmowy.[…]“\nŹródło, w którym można przeczytać więcej – TU\nWzór wypełnienia wniosku o rejestrację wraz z deklaracją członkowską, do ściągnięcia w pdf – TU\noraz ulotka informacyjna „Przycisk Sieci Życia“ – TU\nprzycisk sieci życia , przycisk życia , Ratownictwo SKSR , sieć życia , Społeczna Krajowa Sieć Ratunkowa\nOdsłon strony: 491663


Domnhall Gleeson w nowym filmie Netfliksa - Aktualno¶ci - Harry-Potter.net.pl - Magiczny ¦wiat Harry'ego Pottera\nS³ownik zaklêæ (61999)\nKamieñ Filozoficzny (56785)\nDodanych newsów: 9,613\nPostów na forum: 313,108\nPäivä Eddie ostatnio widziano 21.02.2019 o godzinie 18:00 w Chatka Hagrida\n[P]Liv O'Sullivan ostatnio widziano 21.02.2019 o godzinie 18:00 w Chatka Hagrida\nChiron Carmichael ostatnio widziano 21.02.2019 o godzinie 17:53 w Lochy\nNicholas Nikiforov ostatnio widziano 21.02.2019 o godzinie 17:44 w Lochy\nChiron Carmichael ostatnio widziano 21.02.2019 o godzinie 17:35 w Kuchnia\nNicholas Nikiforov ostatnio widziano 21.02.2019 o godzinie 17:22 w Kuchnia\nDomnhall Gleeson w nowym filmie Netfliksa\nDomhnall Gleeson (Bill Weasley), którego byæ mo¿e widzieli¶cie ostatnio w najnowszej czê¶ci Gwiezdnych Wojen, zagra³ tak¿e jedn± z g³ównych roli w nowym filmie Netfliksa Pusty i g³upi gest. Aktor wciela siê w Henry'ego Bearda, wspó³za³o¿yciela magazynu "National Lampoon", o którego historii opowiada produkcja. Przy okazji promocji filmu aktor udzieli³ wywiadu dla The Frame, w którym opowiedzia³ o swojej karierze aktorskiej oraz projektach, w które zaanga¿owany by³ ostatnimi czasy.\nKiedy doros³em i aktorstwo sta³o siê dla mnie prac± na pe³en etat, zrozumia³em, ¿e je¶li nie chcê, ¿eby by³ to tylko zwyk³y zawód a kontynuacja czego¶, co kocha³em, musi byæ ona wyzwaniem. My¶lê, ¿e dlatego role ró¿ni± siê od siebie motywem i charakterem - staram siê dalej byæ podekscytowany tym, co robiê.\nWiêcej fragmentów rozmowy znajdziecie tutaj.\nPremiera filmu mia³a miejsce 26 stycznia, a jego trailer mo¿ecie obejrzeæ tu.\nDomnhall zajêty jest ostatnio tak¿e promocj± filmu Piotru¶ Królik, w którym wciela siê w Pana McGregora. W sieci pojawi³ siê ostatnio nowy plakat filmu, który znajdziecie tu. Polska premiera zapowiedziana jest na 13 kwietnia.\nNieoryginalna dnia 09.02.2018 21:54 · 0 komentarzy · 264 czytañ ·\nAlette, ojej, czemu?\nRue Riddle, dzisiaj chodzi za mn± ciemna chmura. Czekam na kolejn± katastrofê, wiêc uciek³am na hpnet. A jak u ciebie?


W imię miłości. Trylogia jabłoniowa. Tom 2 - Michalak Katarzyna | Książka w Sklepie EMPIK.COM\nW imię miłości. Trylogia jabłoniowa. Tom 2 (okładka twarda)\n"W imię miłości" autorstwa Katarzyny Michalak to trzymająca w napięciu historia o poszukiwaniu własnego miejsca na ziemi, tęsknocie za prawdziwą rodziną oraz potrzebie bycia kochanym. To także opowieść o tym, że cuda się zdarzają.\n"W imię miłości" z pewnością zaskoczy każdego czytelnika bogactwem emocji i nieoczekiwanych zwrotów akcji lektura. Od czasów "Ani z Zielonego Wzgórza" nie było tak wzruszającej książki!\nTytuł: W imię miłości. Trylogia jabłoniowa. Tom 2\nWłaśnie zrecenzowałem W imię miłości. Trylogia jabłoniowa. Tom 2\n"W imię miłości" autorstwa Katarzyny Michalak to trzymająca w napięciu historia o poszukiwaniu własnego miejsca na ziemi, tęsknocie za prawdziwą rodziną oraz potrzebie bycia kochanym. To także ...\n21-07-2013 o godz 18:48 markietanka dodał recenzję:\n"W imię miłości" to magiczna opowieść o miłości i odrzuceniu, o niespodziankach, jakie los nam niesie. Pióro Kasi Michalak sprawia, że w głowie tłoczy się wiele pytań i refleksji. Czułam się jakbym siedziała przed wielkim ekranem i oglądała losy małej Ani. Wstrząsający los małej dziewczynki, która tak wiele przeszła w swoim życiu, a nadal pozostała pełna wiary, ufności w ludzi i miłości. Mała dziewczynka z wielkimi zasadami. Kiedy do tego doda się zatwardziałego dziadka, który pozbywa się ukochanych koni w imię miłości i zabójcę z zasadami - wychodzi z tego pasjonująca historia.\n19-07-2013 o godz 19:33 Kruszynka dodał recenzję:\n13-10-2013 o godz 16:56 Pani Domu dodał recenzję:\n„W imię miłości” Michalak poleciła mi koleżanka, powiedziała że to jedna z najbardziej wzruszających książek jakie miała okazje ostatnio czytać. I faktycznie tak jest. Historia opowiada o dziewczynce 10-letniej Ani. Dziewczynka straciła wszystko i błąka się samotna po świecie. Trafia do Edwarda- starego znudzonego życiem człowieka, który nie ma w życiu wiele miłości i uczuć. Ania budzi w nim jednak trochę ojcowskie emocje. Czytamy kolejne losy Ani i Edwarda z zapartym tchem. Bardzo chcemy żeby zaczęli być jak ojciec i córka. Jednak nie będzie to takie łatwe bo autorka przewidziała nam wiele zwrotów akcji. Bardzo wzruszająca historia o poszukiwaniu miłości. Ja szczerze polecam.\n04-10-2013 o godz 00:58 Mokka dodał recenzję:\n„W imię miłości” może nie jest tak wzruszająca książką, jak „Ania z zielonego wzgórza”, ale zdecydowanie zapodanie w naszej pamięci historia Edwarda. Bohater jest zniszczony przez życie i nie czerpie już z niego żadnej radości. Wszystko się zmienia, gdy trafia do niego mała dziewczynka o imieniu Ania. Edward musi zdać sobie pytanie czy będzie w stanie się nią zająć, obdarzyć prawie ojcowską miłością. Czy Jest zdolny jeszcze do takich uczyć. „W imię miłości” pozwala czytelnikowi razem z bohaterami odpowiadać sobie na pytania o tym co w życiu jest najważniejsze. Bardzo polecam tą pełną ciepła historię.\n03-10-2013 o godz 00:00 Katie dodał recenzję:\nJak podnieść się po tragedii? Jak poradzić sobie z pustką i poczuciem bólu i straty? A co jeśli trzeba zmierzyć się z tymi uczuciami mając dziesięc lat? Cudowna książka o dwójce zagubionych i zranionych ludzi, którzy muszą pomóc sobie nawzajem. Niesamowicie wzruszająca powieść Katarzyny Michalak. Czytałam z ogromnym przejęciem! Polecam!!\n03-11-2013 o godz 00:00 GosiaSkuz dodał recenzję:\nNiesamowicie wzruszająca książka. Zaintrygował mnie opis, że jest jak Ania z Zielonego Wzgórza. Mam sentyment do Ani i dlatego sięgnęłam po tą ksiażkę. Okazałą się niesamowitą opowieścią o dwójce skrzywdzonych, samotnych ludzi, którzy potrzebują miłości. Wzruszająca, pełna zwrotów akcji książka która wciaga od pierwszej strony. polecam\n09-12-2013 o godz 00:00 IgaTall1987 dodał recenzję:\nWielu z nas musi codziennie przyzwyczajać się do nowych ról matki, ojca. Radzić sobie z rodzinnymi tragediami, niesprawiedliwościami losu. I o tym właśnie jest ta książka - o mężczyźnie, który z dnia na dzień musi stać się ojcem i dziewczynce, która musi pogodzić się z własnym losem. Historia niesamowicie wzruszająca i piękna.


SWATCH SKIN 2017 #YOURMOVE → Zegarki i Moda\nPocząwszy od modelu SKINSKIN, subtelnego zegarka w stylu „nude”, po przyciągający wzrok czarno-biały model SKINNOIR, każdy model z kolekcji charakteryzuje biżuteryjna koronka oraz wyrafinowana stylistyka tarczy. Ta ponadczasowa kolekcja jest dostępna zarówno w regularnych jak i dużych rozmiarach, z których wszystkie są stworzone do noszenia z niemal nieważką łatwością, dając poczucie swobody i inspiracji.\nPoczucie ruchu odzwierciedla każdy szczegół kolekcji SKIN, ale co to właściwie znaczy się poruszać? Zainspirowana marzeniami, pomysłami i możliwościami, #YOURMOVE to opowieść o transformacji. Jest to opowieść o wolności, odsłaniająca najważniejsze momenty życiowe, kiedy ludzie pozwalają sobie na emocje, tworzenie zmian i taniec z nieznanym. Dzięki kolekcji SKIN wyrażanie siebie jest królem – jest to moc połączenia się z pewnością siebie i życiem według własnych zasad. Swatch SKIN uosabia takie historie i będzie dzielić się nimi na wszystkich kanałach Swatch Social Media przez cały rok.\nPREMIERA KOLEKCJI W LONDYNIE\nPonad 300 zaproszonych gości, w tym mediów i wpływowych osób z całego świata zebrało się w Londynie na premierze nowej kolekcji Swatch SKIN. Store at The Strand oferował idealne miejsce na spektakularny wieczór w stylu koncepcji kolekcji #YOURMOVE. Kreatywny projekt lekkiej, łatwej w obsłudze i minimalistycznej kolekcji SKIN był inspiracją do pokazu „SWATCH presents #YOURMOVE”, który poprzedził odsłonięcie 11 nowych modeli.\nDyrektor kreatywny Carlo Giordanetti, który był gospodarzem wieczoru wraz z wiceprezesem marki COO Gonzalo De Cevallos, znalazł właściwe słowa, aby podsumować to zapierające dech wydarzenie: „Z dumą przedstawiamy nową kolekcję SKIN, bardzo silnego członka naszej Rodziny Swatch, a także #YOURMOVE, motto, które mamy nadzieję, stanie się częścią codziennego języka. Jest to uczczenie trzech filarów o które dbamy: lekkość, wolność i wyrażanie siebie. Bardziej niż kiedykolwiek są one częścią duszy marki Swatch”.\nGALERIA KOLEKCJI SWATCH SKIN\nCena: 395 zł – 485 zł\n*Informacje i zdjęcia modeli pochodzą z materiałów prasowych marki Swatch


Gdzie wynająć lawetę i jak zabezpieczyć auto na lawecie?\nHome > Motoryzacja > Gdzie wypożyczyć lawetę?\nKupiłeś lub zniszczyłeś samochód i pragniesz przewieźć go z punktu A do puktu B? Niezbędna będzie Ci do tego laweta. Dziś przedstawimy Ci informacje na temat tego gdzie wypożyczyć można lawetę. Liczymy na to, że porada ta pomoże Ci w wynajęciu lawety 🙂\nWypożyczalnia lawet dla Ciebie\nJedną z najbardziej popularnych wypożyczalni lawet na Śląsku jest firma Etna Car z Tarnowskich Gór, która mając bardzo bogate zaplecze udostępnia swoim Klientom nie tylko lawety, ale też przyczepy, dłużyce i samochody osobnowe lub dostawcze. Firma swoim Klientom udostępnia sprzęt nowy i zadbany, dzięki czemu bez lęku można z niego korzystać mając świadomość, iż pozwoli on na bezpieczny transport samochodu.\nSkoro jesteśmy już przy lawetach samochodowych to chcemy przedsatwić Wam też podstawowe informacje na temat tego jak należy się nimi obsługiwać. Chodzi nam dokładnie o kwestię związaną z zabezpieczeniem samochodu na lawecie. Aby auto dobrze się na niej trzymało należy nałożyć dwa kliny na koło i przeciągnąć pas po przekątnej. Proces ten należy powtórzyć również dla drugiej przekątnej ;-). Jeśli chodzi o podpory pod koła, to należy ułożyć w zależności od tego, jak stoi samochód. Należy zwrócić uwagę, aby pasy nie były w żadnym stopniu uszkodzone lub poprzedzierane, ponieważ ich niewystarczająca jakość może być powodem mandatu i kary w przypadku kontroli, a co gorsza doprowadzić może to do wypadku.\nTagged laweta lawety samochód


Elegancka bielizna w dobrej cenie - Beauty Info\nBeauty Info / Bez kategorii / Elegancka bielizna w dobrej cenie\nElegancka bielizna w dobrej cenie\nby Beauty Expertupdated on 5 marca 2021 14 marca 2017 Leave a Comment on Elegancka bielizna w dobrej cenie\nKażda kobieta pragnie czuć się atrakcyjnie, niezależnie od okazji. A nic tak nie poprawia naszego samopoczucia jak efektowna bielizna, którą nosimy pod ubraniem, nawet jeśli nikt nie ma jej na nas zobaczyć. Bowiem to dzięki niej czujemy się przecież kobieco. Niestety, im lepszy jakościowo produkt, tym więcej musimy za niego zapłacić.\nZakup odpowiednio skrojonego biustonosza jest niezwykle ważny, nie tylko dla komfortu użytkowania, ale także kondycji naszych piersi. Jednak bielizna damska w najniższych cenach zazwyczaj jest bardzo kiepska jakościowo, niewygodna oraz mało elegancka. Natomiast renomowane marki, oferujące wysokiej jakości produkty, często są poza zasięgiem naszego portfela. Na szczęście istnieje kilka sposobów na to, aby robić zakupy taniej, nie rezygnując z dobrych marek.\nPrzede wszystkim warto korzystać z sezonowych wyprzedaży.\nKażdego roku w lipcu i w styczniu, w większości sklepów oferowane są wielkie obniżki na produkty pochodzące z minionej kolekcji. Także bielizna damska jest wówczas oferowana w przystępnych cenach. Niestety wówczas w sklepach jest mnóstwo osób, przez co biustonosz w popularnym rozmiarze może być trudniejszy do odszukania. Dlatego warto chodzić tam jak najwcześniej, kiedy ryzyko zastania tłumów jest mniejsze.\nJeśli jednak nie możemy czekać do następnej wyprzedaży, możemy skorzystać z outletu. Jest to rodzaj sklepu, w którym przez okrągły rok oferowane są jedynie produkty z minionych kolekcji, przez co są znacznie tańsze. Istnieją nawet całe galerie handlowe typu outlet, w większości z nich znajdziemy nie jeden salon z ekskluzywną bielizną, m.in. marek takich jak Esotiq. Dlatego warto zorientować się, czy gdzieś w naszej okolicy nie znajdzie się sklep tego typu.\nObniżki i przeceny\nKiedy jest nam potrzebna bielizna damska, szczególnie biustonosz, powinniśmy sięgać raczej po artykuły z wyższej półki. Nie koniecznie oznacza to natychmiast, że musimy na zakupy wydać bardzo dużo pieniędzy, bowiem również renomowane marki czasami organizują obniżki swoich produktów. Z tego powodu warto korzystać z sezonowych wyprzedaży oraz outletów.\nPrevious ArticleDamska koszula – elegancja w klasycznym stylu\nNext ArticleOdzież kierowana do osób grających w piłkę nożną\nDobrze spędzone wakacje w Polsce