Antywirus na telefon - jaki najlepszy antywirus wybrać? Poradnik - Scroll\nAntywirus na telefon – jaki najlepszy antywirus wybrać? Poradnik\nDarmowy antywirus na telefon – jaki wybrać?\nDarmowy antywirus na telefon – jaki jest najlepszy? Podsumowanie\nPłatny antywirus na telefon – jakiego wybrać?\nRodzaje wirusów komputerowych – co może zaatakować Twój telefon?\nAntywirus na telefon z Androidem nie jest czymś nieosiągalnym. Programów antywirusowych jest pełno w Sklepie Play. W tym zestawieniu dowiesz się jaki jest najlepszy antywirus na Twój telefon. Dzięki temu poradnikowi dokonasz dobrego wyboru.\nAntywirus na telefon będzie świetnym dodatkiem do Twojego smartfona, działającym na systemie Android. Użytkownicy tego oprogramowania są narażeni na wiele zagrożeń ze względu na o wiele większy dostęp do ogromnej gamy aplikacji i programów. W telefonach z Androidem można instalować niezliczoną ilość dodatków – pod tym względem iPhone’y są znacznie bezpieczniejsze.\nZnane przysłowie mówi „lepiej dmuchać na zimne” i właśnie tak należy podejść do sprawy. Darmowy antywirus jest już w stanie wykryć i zabezpieczyć nas przed wieloma zagrożeniami. Warto wyposażyć swój telefon w antywirus i spać spokojniej. Przypominamy, że antywirus na telefon nie uchroni nas od wszystkich zagrożeń. Najlepszym antywirusem jesteśmy my sami i nasz umysł – dlatego korzystając ze smartfona musimy uważać w co wchodzimy, co pobieramy, co klikamy. Spójrzcie jakie są najlepsze darmowe antywirusy.\nCiężko jest wydać pieniądze na coś nienamacalnego. Lubimy, gdy widzimy, co nabyliśmy za określoną kwotę. W większości, darmowe programy antywirusowe zapewniają ochronę podstawową, a ich dodatkowe funkcje odblokujemy za opłatą abonamentową. Choć antywirus płatny ma większy wachlarz zabezpieczeń, to darmowy antywirus nie jest bezużyteczny. Zdecydowanie lepiej profilaktycznie mieć podstawową ochronę, aniżeli nie posiadać żadnej. Jakiego darmowego antywirusa wybrać? Doradzimy.\nAvast – musiał się tu znaleźć!\nAvast to darmowy antywirus, który na rynku oprogramowań zjadł już swoje zęby. Od wielu lat ta aplikacja oferuje możliwość korzystania z antywirusa bez opłat, choć dla chętnych istnieje możliwość poszerzenia pakietu. Jeżeli chodzi o wygląd Avasta, to nie jest przodownikiem jeśli chodzi o przejrzystość, ale łatwo się w nim odnaleźć. Wykonanie skanowania to dosłownie 2 kliknięcia, więc antywirus nie jest skomplikowany.\nSprawdź też: Zasady bezpiecznego internetu – zobacz, o czym musisz pamiętać\nDarmowa wersja antywirusa chroni użytkowników przed wirusami i malware, a rozpoczęte skanowanie prześwietla nam wszystkie pliki, aplikacje, a nawet sieć. Co więcej, Avast pomoże utrzymać nasz telefon w dobrej kondycji, ponieważ z poziomu aplikacji możemy optymalizować pamięć RAM, wyczyścić pliki-śmieci, a nawet sprawdzić prędkość naszej sieci Wi-Fi. To ciekawe dodatki, które zasługują na pochwałę.\nAvast jest jednym z popularniejszych antywirusów\nNiestety, darmowy antywirus posiada także pewne niedogodności i są to min. wszechobecne reklamy. Jeżeli zależy nam na automatycznym skanowaniu, blokowaniu aplikacji czy połączeniach VPN, to nie otrzymamy tych funkcji w darmowej wersji aplikacji. W tym wypadku musielibyśmy spojrzeć na wersję premium. Wariant płatny Ultimate kosztuje 69,99 zł na pierwszy rok, a każdy następny 119,99 zł. Jeżeli komuś zależy na kompleksowym poczuciu bezpieczeństwa, może rozważyć rozszerzenie pakietu.\nAVG Antivirus Free – ukryty Avast\nSformułowanie „ukryty Avast” to nic innego jak sama prawda. W 2016 roku AVG i Avast połączyły siły i pracują jako jedna, wielka firma. Do tego stopnia są jednością, że podczas pobierania aplikacji zdaje się, że jedynie czym różni się antywirus to drobna kosmetyka, zmiana logo i to by było na tyle.\nSprawdź też: Norton wykopie kryptowaluty? Co wprowadza antywirus?\nNa dobrą sprawę, zakres oferty jaką prezentuje AVG, jest taki sam jaki pokazuje Avast. Przeglądając funkcję darmowego antywirusa, dostrzeżemy te same zabezpieczenia, które pokazało nam pierwsze oprogramowanie. Oznacza to, że nie ma za dużej różnicy jakiego antywirusa wybierzemy – zarówno AVG, czy Avast spełni swoje zadanie tak samo dobrze.\nKaspersky Antivirus: Applock – najlepszy wybór?\nKaspersky warto pochwalić za estetyczny wygląd, bo jest zdecydowanie przyjemniejszy dla oka, szczególnie w porównaniu do Avasta. Firma Kaspersky istnieje na rynku już od wielu lat i wyrobiła sobie dobrą renomę dzięki swojemu darmowemu oprogramowaniu. Tak jak w przypadku poprzednika, możemy wykupić rozszerzenie odblokowujące nam dodatkowe funkcje. Przy instalacji antywirusa, otrzymujemy propozycję rocznego rozszerzenia premium za 29,99 zł – jest to promocja obowiązująca tylko na ten moment, co w każdej chwili może się zmienić. To wyjątkowo dobra cena, ogromny plus dla Kasperskyego.\nCo oferuje darmowa wersja? Standardowo, zabezpieczenie przed wirusami i adware i potencjalnie szkodliwymi aplikacjami. Należy pochwalić filtr połączeń i Anti-Theft – jest to funkcja zabezpieczająca nasz smartfon w razie kradzieży. Muszę jeszcze wspomnieć o funkcji, której nie ma Avast w swojej darmowej wersji – mowa o VPN. Kaspersky oferuje nam dzienny limit 200MB korzystania z VPN i to ogromna zaleta darmowego antywirusa.\nRzuca mi się w oczy jeszcze jedna zaleta – brak reklam, a to miłe zaskoczenie. Jeżeli zdecydujemy się na rozszerzenie pakietu, to otrzymamy ochronę w czasie rzeczywistym (skanowanie automatyczne i anti-phising), blokadę aplikacji, nadzorowanie naszej komunikacji SMS-owej i ochronę Internetu. Bardzo ciekawa aplikacja do darmowej ochrony!\nESET Mobile Security – prosty i konkretny\nESET to jeden z antywirusów, który ma ogromne doświadczenie na rynku. W Sklepie Play możemy go pobrać za darmo, choć tak jak poprzednicy, oczywiście oferuje rozszerzoną ofertę swoich funkcji. Ten program antywirusowy jest dosyć znany i cechuje się dobrymi opiniami w bibliotece aplikacji. Darmowy antywirus oferuje standardowe skanowanie w poszukiwaniu zagrożeń, raport zabezpieczeń i zdalną blokadę.\nESET zapewni podstawową ochronę\nGeneralnie, ESET ma dość ubogą ofertę darmowego antywirusa w porównaniu do konkurencji, jednak to wciąż dobry wybór. Jeśli szukasz intuicyjnego oprogramowania, bez reklam, które będzie w stanie wykryć zainfekowanie Twojego telefonu – warto go rozważyć. To nie aplikacja, która zasypie Cię mnogością opcji, stąd będzie to lepszy wybór dla osób, które tego nie potrzebują.\nSprawdź też: Nie wiesz co to jest SPAM? Wyjaśniamy! Definicja, rodzaje, jak blokować\nCena za wykupienie abonamentu na rok wynosi 48 zł, choć producent oferuje 30 dni testów za darmo. Gdybyśmy się zdecydowali na opłacenie licencji, otrzymamy anti-theft (dostępny u Kaspersky’ego za darmo), anti-phising, ochronę płatności, blokadę aplikacji i filtr połączeń. Biorąc pod uwagę dostępną konkurencję, ESET, w mojej opinii nada się na urządzenie rzadziej używane lub dla osoby, której wystarczy tylko podstawowa ochrona.\nMalwarebytes – moja sugestia\nMalwarebytes to antywirus, o którym nie każdy słyszał. Stoi w cieniu gigantów, choć swoją siłą mógłby ich pokonać. To oprogramowanie antywirusowe chroni głównie przed najnowszymi zagrożeniami typu malware. Występuje w wersji próbnej za darmo na okres 30 dni, ale oczywiście można go nabyć natychmiast po pobraniu. Osobiście używam Malwarebytes na swoim komputerze i wielokrotnie interweniował podczas przeglądania internetu – w momencie gdy np. Avast nie widział żadnego problemu.\nMalwarebytes zasługuje na ogromnego plusa ze względu aktywną osłonę w czasie rzeczywistym – ochroni nas przed infekcją w dowolnym momencie. To po prostu faktycznie działa. Skanowanie telefonu trwa bardzo długo, ponieważ antywirus dokładnie przegląda każdy zakątek naszego smartfona – paradoksalnie to ogromna zaleta. Malwarebytes nie zasypuje reklamami, jego interfejs jest prosty i schludny.\nMalwarebytes to dobry antywirus, który po zakupie zamienia smartfon w prawdziwą fortecę\nCena pakietu premium to koszt 53,99 zł na rok. Gdy go nabędziemy, otrzymamy także wykrywanie ransomware (szkodliwe oprogramowanie potrafiące blokować telefon), zwalczanie programów szpiegujących, a nawet ostrzeganie o podejrzanych stronach. Po upływie darmowego okresu premium wciąż możemy używać antywirusa, ale wtedy otrzymamy tylko aktywną osłonę przed malware. Polecam przetestować oprogramowanie, a nawet rozważyć zakup wersji premium.\nBitdefender Antivirus – cichociemny agent\nOstatnia propozycja w tym zestawieniu – Bitdefender, to darmowy antywirus oferujący mocną esencję, czyli wszystko, co najważniejsze. Znajdziemy tutaj ochronę przed złośliwym oprogramowaniem, skanowanie chmury i udokumentowany niski wpływ na baterię. Te cechy czynią go antywirusem nie rzucającym się w oczy, ale wciąż czuwającym nad naszym bezpieczeństwem.\nSilniki Bitdefendera oferują wysoki stopień wykrywalności, a pozytywne opinie w bibliotece sklepu Play tylko to potwierdzają. Posiadając tego antywirusa możemy spać spokojnie. Certyfikowana aplikacja wykrywa 99% wszystkich wirusów na urządzeniach z systemem Android. Przyjrzałem się bliżej darmowemu antywirusowi i muszę przyznać, że jego interfejs jest na tyle skromny, że faktycznie nie rzuca się w oczy i jest łatwy w obsłudze.\nMożna odnieść wrażenie, że się zapomina o jego istnieniu. Ofertę Bitdefendera porównałbym do tego, co oferuje ESET, natomiast ten antywirus jest znacznie prostszy i czytelniejszy, nie wymaga od użytkownika żadnej konfiguracji. Jeśli ktoś chciałby rozszerzyć wachlarz funkcji, koszt rocznej licencji wyniesie 43,05 zł. Dodatkowe opcje, jakie otrzymamy, to min.: zdalna lokalizacja smartfona, czyszczenie zawartości (to co posiada Kaspersky), bezpieczna sieć VPN – 200MB na dzień.\nNajlepszy antywirus to taki, który jest darmowy i oferuje całkiem dużo funkcji zabezpieczeń – tak z pewnością odpowiedziałaby większość czytelników na pytanie z nagłówka. Choć darmowe antywirusy mają pewne wyłączenia, to udało mi się wytypować wyjątkowe oprogramowanie, które moim zdaniem zasłużyło na wygranąw tym zestawieniu.\nW mojej opinii, najlepszym darmowym antywirusem na Androida będzie Kaspersky Antivirus: Applock. Jego zakres funkcji i tego, co oferuje, jest na ten moment w zasadzie bezkonkurencyjne. Weźmy pod uwagę dostępną, darmową funkcję przeglądania bezpiecznego internetu dzięki VPN-owi – gdzie w przypadku np. Avasta, należy wykupić wersję premium.\nW mojej opinii, najlepszym darmowym antywirusem jest Kaspersky\nKaspersky oprócz szerokiej gamy zabezpieczeń zaimponował mi wyglądem interfejsu i tym, że nie jest inwazyjny. Podczas korzystania z antywirusa nie atakują nas reklamy, czy rzucające się w oczy banery „ROZSZERZ SWOJĄ OCHRONĘ”. Pozwala to na wygodne korzystanie z antywirusa, bez irytacji – tak jak ma to miejsce w popularnym Avaście. Wieloletnie doświadczenie i pozytywne opinie, okraszone wysoką wykrywalnością zagrożeń, spowodowały, że Kaspersky będzie najlepszym darmowym antywirusem.\nJeżeli chcesz nabyć rozszerzoną usługę ochrony dla swojego smartfona, to dobrze trafiłeś, ponieważ przygotowałem 3 propozycje godne rozważenia. Opłacona licencja potrafi zabezpieczyć użytkowników przed wieloma zagrożeniami.\nNorton to antywirus powszechnie znany, szczycący się bardzo dobrymi opiniami i sprawną funkcjonalnością. Na urządzenia mobilne antywirus oferuje kilka pakietów, w których znajdzie się nawet funkcja Dark Web Monitoring. Najtańszy wariant kosztuje 77,99 zł na rok, po 14-dniowym okresie próbnym i zapewnia dość dobrą ochronę użytkownika. Istnieje możliwość darmowego przetestowania, do którego zachęcam. Nie mniej jednak, jest to najdroższy antywirus.\nPonownie w zestawieniu. Występuje jako darmowy z bogatą ofertą, ale warto rozważyć zakup tego antywirusa w wersji premium, bo jego subskrypcja nie pozbawi naszego portfela wielu pieniędzy. Aktualna promocja pozwala na nabycie rocznej ochrony w cenie 29,99 zł – oferta nie do przebicia, nie wspominając o wielu funkcjach jakie oferuje. Dla większości użytkowników to będzie najlepsze rozwiązanie w przyzwoitej cenie.\nNiezbyt drogi antywirus, zabezpieczający nas przed przeróżnymi wirusami typu malware. Znany wśród komputerowego świata ze swojego „dobrego nosa” do zagrożeń. Jego aktywna ochrona smartfona w czasie rzeczywistym potrafi zawstydzić wielu innych korporacyjnych gigantów. Cena za roczną subskrypcję to lekko ponad 50 zł, myślę, że warto. Prywatnie używam tego oprogramowania na swoim komputerze i jestem bardzo zadowolony.\nW mojej opinii ta trójka najbardziej zasługuje na wyróżnienie, jeśli planujesz zakup licencji antywirusa na swoim telefonie. Oczywiście istnieje wiele innych oprogramowań antywirusowych jak np. McAfee czy Avira, jednak to jest śmietanka wśród innych. Rozszerzenie licencji Avasta także nie będzie złym pomysłem, choć zakres jego oferty po prostu nie powala.\nWirusów w sieci jest całe mnóstwo, warto się przed nimi dobrze zabezpieczyć. Możemy do tego wykorzystać antywirusa, choć należy pamiętać, że najlepszym antywirusem powinien być nasz umysł. Nie powinniśmy wchodzić w podejrzane linki, strony czy inne aplikacje. Stopień zagrożeń może być różny, w zależności od intencji hakera.\nMożemy napotkać złośliwe oprogramowanie, które będzie nam wyświetlać jakieś szkodliwe obrazki, animacje, ale zdarzają się też wirusy nastawione na kradzież naszych danych. Największym zagrożeniem zdecydowanie są trojany, czyli oprogramowanie, które buduje w naszym sprzęcie sieć, służącą w następstwie do przeprowadzania cyberataków DDoS. Trojana możemy „zgarnąć” przy wchodzeniu w dziwne linki czy aplikacje – stąd moja prośba o rozważne korzystanie z sieci. To jednak nie wszystko, podczas surfowania po Internecie możemy natknąć się na wiele Malware, a wśród nich wyróżniamy:\nRootkit – groźne oprogramowanie, które ukrywa działania hakerskie.\nWabitt – szkodliwy program duplikujący pliki, doprowadzający do zapełnienia pamięci.\nRobaki – dość powszechne szkodniki służące do budowania sieci botnet, tak jak w przypadku trojanów.\nSQL/URL – oprogramowanie służące do infekowania baz danych SQL, wykorzystywane przez wyszukiwarki internetowe.\nSpyware – szpiegujące oprogramowanie, którego celem jest zbieranie informacji o użytkowniku. Ofiary spyware mają często wyświetlane np. niechciane reklamy.\nKeylogger – oprogramowanie rejestrujące kliknięcia naszych klawiszy. Może zostać wykorzystywane do wyłudzenia haseł.\nPhishing – zmora dzisiejszych czasów, oprogramowanie polegające na kradzieży poufnych danych jak np. hasło do banku. Linki phishingowe często są wysyłane w postaci SMS’ów przypominające te dostarczane z np. InPostu i innych firm kurierskich.\nRansomware – złośliwy program służący do szantażu i wyłudzania pieniędzy poprzez blokowanie danych w komputerach/telefonach. Program Malwarebytes w wersji premium chroni przed tym szkodliwym oprogramowaniem.\nTo oczywiście nie wszystkie zagrożenia czyhające na użytkowników Internetu. Korzystajmy z tego dobra rozważnie, aby uniknąć nieprzyjemnych sytuacji. Darmowy antywirus z pewnością, w pewien sposób zabezpieczy zawartość naszego telefonu, choć nie w 100%. Należy o tym pamiętać. A czy Ty korzystasz z jakiegoś antywirusa na swoim telefonie? Jeśli tak, to z jakiego? Zostaw komentarz!


Powieści i opowiadania Producent: Borgis, Media Service Zawada - Porównywarka Portal Morski\nProducent: Borgis, Media Service Zawada\n23 9,59 - 15,07 zł\n18 15,11 - 23,25 zł\n18 23,99 - 50,92 zł\nBezsens - Mariusz Michalak - książka, Borgis\nJako obywatele danego kraju posiadamy sporo praw i obowiązków. Lecz czy niewątpliwie wiemy, co to znaczy być obywatelem? Czy potrafimy odpowiedzieć na pytanie: co to jest państwo? Czy żyjemy w...\nMarikowo to kraina, w której wszyscy mieszkańcy są szczęśliwi. Nagle do tego niezwykłego, stworzonego poprzez dziecięcą wyobraźnię miejsca wkrada się smutek. Czy przyjaciołom uda się rozwikłać...\nPaweł Bury powraca!W lesie w okolicach Terespola zostaje znaleziona wychłodzona na śmierć nastolatka. Jako iż jest wrzesień, wszyscy idealnie wiedzą, iż dziewczyna nie zamarzła, przebywając na...\nNaklejkowe szaleństwo - ponad 70 miękkich wypukłych naklejek z lalkami L.O.L. Surprise!W kolorowej teczce z rączką znajdziecie też książeczkę z niebanalnymi historyjkami o laleczkach pt. "Rusz...\nTajemnica mrocznego jeźdźca to doskonała propozycja dla fanów Carrie i Instytutu Stephena Kinga.Layla wydaje się typową nastolatką. Ma standardową rodzinę, standardowe marzenia i problemy w szkole....\npakiet: Psi patrol. Pieski i leśna przygoda ze słoniem i Pieski i leśna misja\nKolorowa książeczka dla niedużych wielbicieli sympatycznej Świnki Peppy. Wyszukamy w niej zabawne i pouczające przygody rodziny świnek, efektowne ilustracje, ciekawostki i ruchome okienka z...


Roaming: Ceny spadają od 1 lipca, także za transmisję danych - Biznes, Finanse i Prawo\nMarcin Maj 10-05-2012, 13:14\nOd 1 lipca br. unijne regulacje dotyczące roamingu obejmą także opłaty za pobieranie danych. Komisja Europejska szacuje, że przeciętna rodzina zaoszczędzi do 200 euro rocznie na kosztach roamingu, a dla biznesmenów oszczędności mogą sięgać nawet 1 tys. euro.\nW Unii Europejskiej od 2007 roku funkcjonują pułapy cenowe, które ograniczają koszty rozmów w roamingu. Potem rozszerzono je na SMS-y, a dziś Komisja Europejska poinformowała, że zostaną one rozszerzone także na usługi dotyczące transmisji danych.\nOd 1 lipca maksymalne koszty usług zostaną ograniczone do:\n70 eurocentów za 1 megabajt pobranych danych (planowane są dalsze obniżki do 45 euro-centów w 2013 r. i wreszcie do 20 euro-centów od 1 lipca 2014 r);\n29 centów za minutę wykonywanej rozmowy (wcześniej 35 centów);\n8 centów za minutę rozmowy otrzymywanej;\n9 centów za SMS (wcześniej 11 centów).\nSzczególnie obniżki cen transmisji danych mogą być odczuwalne. W lipcu 2009 roku wynosiły one u wielu operatorów więcej niż 4 euro za megabajt. Komisja Europejska utrzyma też przepisy "przeciwszokowe", tzn. operatorzy będą musieli ostrzegać konsumentów, jeśli kwota ich rachunku za usługi w roamingu przekroczy 50 euro. Klient będzie mógł nadal korzystać z usług, ale dowie się o tym, że trzeba będzie za nie więcej zapłacić.\nWarto przypomnieć, że to nie koniec roamingowych działań UE. Komisja Europejska chce, aby konsumenci podróżujący po UE mogli wybierać dostawce roamingu innego niż ich operator, zachowując numer. Taka możliwość ma być dostępna po roku 2014. Komisja wierzy, że konkurencja między dostawcami roamingu najlepiej ureguluje ceny.\nNiezależnie od tego planowane są kolejne obniżki pułapów cenowych. W roku 2014 będziemy płacili maksymalnie 19 centów za minutę wykonywanej rozmowy w roamingu, 5 centów za minutę rozmowy otrzymywanej, 6 centów za SMS-y i 20 centów za megabajt pobranych danych.\nUnia Europejska UE transmisja danych telekomunikacja roaming regulatorzy Komisja Europejska KE ceny połączeń


Chilli Plate: Maślaki w śmietanie z polędwiczkami drobiowymi podane z makaronem i zieloną pietruszką\nMaślaki w śmietanie z polędwiczkami drobiowymi podane z makaronem i zieloną pietruszką\nPo trzech tygodnia wspaniałego miesiąca miodowego i znoszenia amerykańskiej kuchni ( o Panie, miej nas w swojej opice! )...czas wrócić do wspaniałej polskiej rzeczywistości kulinarnej! Kocham Cię Polsko za Twoje smaki!\nSezon grzybowy rozpoczęty! Nic tak nie łagodzi twardego lądowania w polskiej rzeczywistości jak nasza kuchnia i świeże leśne grzyby. Pierwsza jajecznica z maślakami za nami ( przepisu na nią postanowiłam Wam oszczędzić, gdyż jest banalny ). Zupa grzybowa z borowików i maślaków jutro...a dziś...\n...a dziś na talerzu maślaki...\n0,5kg maślaków i maślaków modrzewiowych\n0,25g polędwiczek drobiowych\njedna duża cebula cukrowa\nwino białe półwytrawne - Celebro\nCebulę kroimy w drobną kostkę i podsmażamy na złoto na maśle, delikatnie solimy. Grzyby myjemy, obieramy kapelusze ze skórki, kroimy i dodajemy do podsmażonej cebulki.\nPolędwiczki kroimy w kostkę 2cm, opruszamy solą, pieprzem i odrobiną mąki - podsmażamy na osobnej patelni na maśle - dodajemy do cebuli i grzybów. Do całości dodajemy śmietanę. Dusimy 5 minut - doprawiamy do smaku solą i pieprzem.\nMakaron dowolny ( u mnie tagiatelle ) gotujemy wg przepisu, pietruszkę siekamy drobno.\nPodajemy z białym półwytrawnym winem Celebro, delikatnym, lekkim, aromatycznym...\nAutor: MaryJane o 18:55\nEtykiety: Danie główne, Grzyby, Wina i inne alkohole


Najlepszy odkurzacz bezprzewodowy, czyli dla każdego coś odpowiedniego – BLEVA.PL\nNajlepsze odkurzacze bezprzewodowe to określenie, które dla każdego może oznaczać zupełnie coś innego. Jeśli więc chcesz odpowiedzieć sobie na pytanie, jaki odkurzacz bezprzewodowy wybrać, zdefiniuj najpierw swoje oczekiwania. Wówczas szybko okaże się, jaki model to najlepszy odkurzacz bezprzewodowy.\nGdy na rynku pojawił się odkurzacz bezprzewodowy pionowy, wywołał niesamowitą sensację. Początkowo sądzono, że nie przyjmie się on na rynku, a producenci tradycyjnych urządzeń byli pewni, że ich produkty są po prostu bezkonkurencyjne. Tymczasem dość szybko okazało się, że klienci te nowoczesne, pionowe urządzenia uznali za najlepsze odkurzacze bezprzewodowe. Zaczęto cenić nie tylko to, że urządzenia nie wymagają podłączania kabla zasilającego do gniazdka. Zwracano także uwagę, że najlepszy odkurzacz bezprzewodowy może być odpowiedni dla alergików i właścicieli samochodów. Przyjrzyjmy się zatem, co takiego jest w tych urządzeniach, że są tak doceniane.\nNajlepszy odkurzacz bezprzewodowy, czyli nieograniczony zasięg\nWydaje się, że odkurzacze bezprzewodowe zdobyły tak wielka popularność, bo pozwoliły użytkownikom sprzątać mieszkania bez obaw. Przestali oni się bowiem bać, że odkurzacz nie będzie w stanie dotrzeć do odległych zakamarków i trzeba będzie go kilkukrotnie przełączać z gniazdka do gniazdka. W odkurzaczach zainstalowano więc akumulatory, które są w stanie gromadzić zapas energii, tak, by urządzenie mogło działać bez podłączania kabla zasilającego do gniazdka. Najlepszy odkurzacz bezprzewodowy jest w stanie pracować nawet 80 minut, pracując tylko w oparciu o naładowany akumulator. Modele średniej klasy pracują w ten sposób przynajmniej 20 minut. Można zatem sprzątać mieszkanie lub dom, nie martwiąc się o zasięg odkurzacza.\nPrzed przystąpieniem do pracy trzeba jednak pamiętać o naładowaniu akumulatora. Jeśli urządzenie nie będzie miało zgromadzonej wystarczającej energii, to z pewnością trzeba będzie sprzątać na raty.\nOdkurzacz bezprzewodowy pionowy, czyli najlepsze urządzenie dla alergików\nCi, którzy cierpią na alergie, ciągle zastanawiają się, jaki odkurzacz bezprzewodowy kupić, by pomieszczenia, w których przebywają, były dla nich przyjazne i nie pogarszały ich samopoczucia. W takich okolicznościach najlepiej sprawdzają się odkurzacze wyposażone w filtry klasy HEPA. Filtry te produkowane są z kompozytu poliestrowo-szklanego, a na ich powierzchni znajdują się pory o wielkości 3µm. Dzięki temu są w stanie wychwycić drobinki kurzu, pyłu i zanieczyszczeń o takiej średnicy lub większej. Odkurzone takim sprzętem pomieszczenia są wyjątkowo przyjazne alergikom, bo zapewniają im duży komfort na co dzień.\nOdkurzacz pionowy, czyli sprzątanie na mokro\nNiektóre modele odkurzaczy pionowych mają możliwość mycia podłóg na mokro, co ma ogromne znacznie, jeśli w mieszkaniu i domu podłogi są wyłożone w większości panelami lub płytkami ceramicznymi. Odkurzacz tego typu ma dwa zbiorniki. Jeden na czystą wodę z detergentem, a drugi na wodę zbieraną przez urządzenie po umyciu podłogi. [Artykuł nadesłany]\nPreviousPrevious post: Oczyszczacz powietrza – smog i zanieczyszczenia szybko odejdą w zapomnienie\nNextNext post:Wybierz filtr powietrza do swojego domu


Lilla Asien, Sztokholm - recenzje restauracji - TripAdvisor\nLilla Asien, Sztokholm\nWyszukaj Europa›Szwecja›Sztokholm›Sztokholm›Sztokholm Restauracje›Lilla Asien\nNr 2 303 wśród 2 616 Restauracje w lokalizacji Sztokholm Okolica: Kungsholmen\nPokaż też MapaSatelitarna Aktualizacje mapy są wstrzymane. Przybliż, aby zobaczyć zaktualizowane informacje. Wyzeruj przybliżenie Trwa aktualizowanie mapy… Wróć do mapy Znajdź trasę 17 Gjoerwellsgatan, Sztokholm 112 60, Szwecja +46 8 656 50 20\nRecenzje (12) napisane przez członków społeczności TripAdvisor Najlepsze oferty restauracji w dniu dzisiejszym Garage del GustoZniżka w wysokości nawet 50% Zobacz wszystkie oferty Hotele uwielbiane przez podróżnych...\nWyczyść wszystko Zacznij pisać recenzję lokalizacji Lilla Asien Kliknij, aby ocenić\nTrwa aktualizowanie listy... Lilla Asien — podobne obiekty, przeglądane przez podróżnych\nSztokholm, Sztokholm Rice Asian Restaurant & Bar\nSztokholm, Sztokholm Griffins Steakhouse\nByłeś(-aś) w Lilla Asien? Podziel się wrażeniami! Napisz recenzję\n17 Gjoerwellsgatan, Sztokholm 112 60, Szwecja Lokalizacja:\nPytania? Uzyskaj odpowiedzi od pracowników i klientów obiektu Lilla Asien.\nWskazówki dotyczące publikacji Otrzymuj powiadomienia o nowych odpowiedziach na Twoje pytania. Zadaj pytanie Zazwyczaj zadawane pytania: Czy w ofercie są posiłki bezglutenowe? Czy w obiekcie obowiązują zasady dotyczące ubioru? Czy psy mogą przebywać na zewnętrznym patio? W pobliżu obiektu Lilla Asien Najlepiej oceniane atrakcje w pobliżu 62 recenzje(-i) Langholmen\nPrzeglądaj wszystkie atrakcje Najlepiej oceniane restauracje w pobliżu 294 recenzje(-i) Bjork Bar & Grill\n10 recenzje(-i) Mumbai Garden\n10 recenzje(-i) Wkb Marieberg


EURO 2012 - Informacje o: Kadra - Mistrzostwa Europy 2012\nKadra na mecze towarzyskie powołana\nFranciszek Smuda powołał już kadrę na spotkania towarzyskie z reprezentacjami Argentyny i Francji. Największą sensację wzbudził wybór debiutanta - Mateusza Klicha z Cracovii.\nTrener reprezentacji Polski zaskoczył wszystkich wyborem do kadry pomocnika Cracovii - Mateusza Klicha. Zawodnik krakowskiego klubu, który obecnie znajduje się na ostatnim miejscu Ekstraklasy, ma 20 lat i będzie to jego debiut w drużynie narodowej. Z drużyny "Pasów" w składzie znajdzie się również Łukasz Mierzejewski.\nZespół zagra najpierw 5 czerwca z Argentyną, a następnie 9 czerwca z Francją. Obydwa mecze nie będą należały do najłatwiejszych, ale zawodnicy są dobrej myśli.\nOto jak wygląda cały skład Smudy na obydwa mecze:\nBramkarze: Wojciech Szczęsny (Arsenal), Grzegorz Sandomierski (Jagiellonia Białystok).\nObrońcy: Łukasz Piszczek (Borussia Dortmund), Kamil Glik (US Bari), Arkadiusz Głowacki (Trabzonspor), Łukasz Mierzejewski (Cracovia), Maciej Sadlok (Polonia Warszawa), Tomasz Jodłowiec (Polonia Warszawa), Grzegorz Wojtkowiak (Lech Poznań).\nPomocnicy: Dariusz Dudka (AJ Auxerre), Ludovic Obraniak (Lille OSC), Adam Matuszczyk (FC Koeln), Cezary Wilk (Wisła Kraków), Rafał Murawski (Lech Poznań), Szymon Pawłowski (Zagłębie Lubin), Adrian Mierzejewski (Polonia Warszawa), Mateusz Klich (Cracovia), Jakub Błaszczykowski (Borussia Dortmund).\nNapastnicy: Robert Lewandowski (Borussia Dortmund), Paweł Brożek (Trabzonspor), Kamil Grosicki (Sivasspor), Michał Kucharczyk (Legia Warszawa).\nLewandowski: W kadrze nie powinny grać osoby nie znające języka polskiego\nPolski piłkarz grający w niemieckiej Bundeslidze dla Borussi Dortmund po raz kolejny stał się gwiazdą polskich mediów traktujących o piłce nożnej. W ostatnim meczu, przeciwko FC Augsburg, zdobył dla swojego klubu aż trzy bramki.\nW wywiadzie dla dziennika „Polska The Times” zawodnik mówi nie tylko o swoim niezadowoleniu związanym z powołaniami do kadry narodowej, ale także swojej pozycji w niemieckim klubie oraz o kryzysie w Borussi.\nLewandowski zapytany o opinię nt. próby powołania do reprezentacji Maora Melliksona, odpowiedział, że jest w szoku. „Maor jeszcze niedawno grał dla Izraela. Nie wiem, o co tam chodzi, czy on sam nagle zapałał miłością do naszej drużyny, czy to jest jakaś gra menedżerska, której zawodnik stał się ofiarą. Naprawdę nie wiem” - mówił napastnik.\nZdaniem piłkarza reprezentant Polski powinien mówić po polsku.\nNa pytanie o znajdujących się już wcześniej w kadrze narodowej zawodników, którzy nie znają języka polskiego zawodnik odpowiedział, że „nie powinien nosić koszulki z orłem na piersi facet, co w ogóle po polsku nie rozumie”. Wypowiadając się na temat Obraniaka, będącego w kadrze już dwa lata dodał „Przecież on debiutował jeszcze u Beenhakkera. Każdy, kto by chciał, w takim czasie opanowałby nasz język. Nie oszukujmy się”.


Połyskujące duże liście w neonowych kolorach - Tapeta flizelinowa w rolce - Decor Mint\nTapeta flizelinowa w rolce:Połyskujące duże liście w neonowych kolorach\nTapety z patternami to stylowe rozwiązanie dla każdego fana ponadczasowych trendów i świetnego designu, szczególnie gdy motywem przewodnim wzorów jest Natura. Jako motyw przewodni wzorów tapet to jeden z bardziej wdzięcznych i uniwersalnych akcentów, jakie mogą pojawić się na dekoracjach ściennych w mieszkaniu. Do pomieszczenia, którego ściany ozdobią, na przykład Do sypialni Do przedpokoju Do wnętrza użytkowego, wprowadzą niepowtarzalny designerski klimat. Pomieszczenie, w którym tapeta Połyskujące duże liście w neonowych kolorach ozdobi ściany, nie tylko nabierze zupełnie nowego charakteru, ale i zmieni się optycznie. Dekoracje ścienne tego typu mogą wizualnie powiększyć przestrzeń w mieszkaniu, co szczególnie przyda się właścicielom małych m. Tapety w powtarzalne wzorki nawiązujące do natury – na przykład Połyskujące duże liście w neonowych kolorach – to pomysł na dekorację mieszkania dla fana ponadczasowych trendów wnętrzarskich. Wzory tego typu z łatwością dają się połączyć z motywami, których bazą jest Natura. Taka mieszanka to po prostu kwintesencja dobrego stylu i praktyczności.\nProjekt Połyskujące duże liście w neonowych kolorach – jao idealny przykład tapet z naturalnym motywem – będzie sprzyjał wyciszeniu i odpoczynkowi, a dodatkowo nie ulegnie wpływowi czasu, nie straci na aktualności. Dekoracje tego typu znajdą zastosowanie w wielu różnych aranżacjach, także tych Do sypialni Do przedpokoju Do wnętrza użytkowego albo opartych o styl\nNowoczesny. Zasługą jest Natura, którajako motyw wzorów pojawiających się na tapetach, jest rozwiązaniem uniwersalnym i ponadczasowym. Z łatwością łączy się z różnymi wykończeniami. Pozwala to na łatwe dopasowanie dekoracji do różnych wnętrz, aranżacji i pomieszczeń, na przykład Do sypialni Do przedpokoju Do wnętrza użytkowego. Między innymi dlatego tapety z patternami, których tematem jest Natura to rozwiązanie, które nie jest jednosezonowym trendem. Wzory i dekoracje tego typu nie wyjdą z mody, nie ulegną dezaktualizacji, zawsze będą stanowiły ciekawe tło dla najróżniejszych aranżacji. W opis ten doskonale wpisuje się także tapeta Połyskujące duże liście w neonowych kolorach. Będzie stylowym rozwiązaniem do wielu różnych pomieszczeń, niezależnie od ich stylu czy charakteru, na przykład Do sypialni Do przedpokoju Do wnętrza użytkowego.\nAtutem tego typu dekoracji jest nie tylko ogromna różnorodność wzorów, ale i materiał, z którego są wykonane. Tapety – w tym Połyskujące duże liście w neonowych kolorach – to dodatek, który wyróżnia się wyjątkową trwałością, co gwarantuje doskonały wygląd dekoracji ściennej na całe lata.\nTekstylia Poduszka[ Połyskujące duże liście w neonowych kolorach ] Tapeta flizelinowa w rolce[ Połyskujące duże liście w neonowych kolorach ] Tapeta winylowa zmywalna w rolce[ Połyskujące duże liście w neonowych kolorach ] Tapeta samoprzylepna w rolce[ Połyskujące duże liście w neonowych kolorach ]


Kraj tysiąca jesieni – Miasto Książek\nNie mogłam sobie wymarzyć lepszego początku roku pod względem czytelniczym. „Tysiąc jesieni Jacoba de Zoeta” czytałam przez niecałe trzy dni, i to tylko dlatego, że już od połowy zaczęłam celowo spowalniać lekturę, nie chcąc zbyt szybko opuścić świata w niej przestawionego. Wydawałam z siebie ciche okrzyki zachwytu, powtarzając – Jaka to dobra książka! – i choć rodzina jest przyzwyczajona do moich dziwactw, tym razem musieli się stukać w głowę, bo nie chciałam powiedzieć nic więcej, tylko co jakiś czas odkładałam książkę, kręciłam głowę i wyrażałam zachwyt. A im mniej stron zostawało mi do przeczytania, tym smutniej mi się robiło, a zarazem tym bardziej się denerwowałam – bałam się, że zakończenie zepsuje mi tę doskonałą lekturę, że książka, która ma szansę stać się jedną z najlepszych w tym roku, choć przeczytałam ją w pierwszym tygodniu stycznia, pod koniec mnie rozczaruje. Na szczęście tak się nie stało, i choć to dopiero druga książka Mitchella, którą przeczytałam (recenzja pierwszej tutaj), staję się jego dozgonną fanką. Niektórzy krytycy wyrażają śmiałe opinie, że w chwili obecnej jest on najlepiej piszącym brytyjskim powieściopisarzem, i przyznaję, że choć jestem za mało oczytana, żeby taką opinię wygłosić, to nikt z autorów mi znanych go nie przewyższa.\nStarczy tych peanów – powiecie, przejdźmy do konkretów. Proszę bardzo – przenosimy się w rok 1799, na Dejimę – sztuczną wysepkę u wybrzeży Japonii, w zatoce Nagasaki. Jest naprawdę malutka – mierzy zaledwie 120 na 75 metrów, otoczona jest wysokim murem i pilnie strzeżona, na stałe mieszka tu zaledwie około dwudziestu osób. A jednak to niepozorne miejsce jest jedynym oknem na świat potężnego, izolującego się od świata kraju. Japonia, wskutek rozporządzenia panującego szoguna, zamknęła się przed obcymi. Żaden Japończyk nie mógł kraju opuścić, a żaden cudzoziemiec nie mógł doń wjechać. Ograniczone kontakty handlowe dozwolone były tylko z Chińczykami i Holendrami, a jedynym miejscem, w którym możliwe były kontakty Japończyków i Europejczyków, była właśnie ta sztuczna wysepka, zbudowana w połowie XVII wieku, połączona z lądem pilnie strzeżonym mostem.\nDejimę zamieszkują Holendrzy zatrudnieni przez Zjednoczoną Kompanię Wschodnioindyjską – większość z nich to karierowicze, którzy godzą się na izolację i nudę w zamian za spodziewane zyski płynące z pokątnego handlu japońskimi produktami – miedzią, ale także wyrobami z laki i porcelany, kamforą i srebrem. Statek z Jawy przypływa tylko raz w roku, resztę czasu spędza się na intrygach, hazardzie i ograniczonych kontaktach z Japończykami.\nJacob de Zoet jest takim właśnie urzędnikiem. Trafia do Azji poniekąd przypadkiem – musi zbić majątek, żeby ojciec jego ukochanej Anny zgodził się na ich ślub. Jego pobyt na Wschodzie ma potrwać pięć lat, część z nich ma spędzić właśnie na Dejimie.\nPrzypływając na wyspę, trzeba pozbyć się wielu uprzedzeń i zgodzić na sporo ustępstw. Zakazane są wszelkie praktyki religijne – posiadanie książek i przedmiotów związanych z kultem religijnym jest surowo zabronione. Jacob przemyca jednak psałterz, będący swego rodzaju rodzinną relikwią. Tym samym zawiera znajomość z człowiekiem, którego obowiązkiem jest przeszukanie bagaży przybyszów i który przymknie na nielegalną książkę oko – tłumaczem Ogawą Uzaemonem, młodzieńcem pełnym ideałów, zafascynowanym europejską nauką i myślą polityczną, drugim bohaterem powieści.\nPsałterz nie jest jednym sekretem Jacoba. Wkrótce po przyjeździe na Dejimę spotyka niejaką pannę Aibagawę, Japonkę o oszpeconej twarzy, która, o dziwo, nie jest kurtyzaną zatrudnioną na wyspie, ale położną i studentką medycyny, pobierającą nauki u holenderskiego lekarza. Jacob, którego wspomnienia o Annie coraz bardziej bledną, jest zafascynowany tajemniczą Japonką, a swoje zainteresowanie objawia w sposób oczywisty dla każdego widza. W osiemnastowiecznej Japonii zaś zdradzanie uczuć nie jest zbyt rozsądne – wszędzie pełno jest szpiegów, których pracodawcy potrafią wykorzystać wiedzę o innych do własnych celów.\nTak zaczyna się fascynująca, chwytająca za gardło historia Jacoba, tłumacza Uzaemona i panny Aibagawy. Nie myślcie jednak, że to historia miłosnego trójkąta, o nie. Owszem, miłość, a przynajmniej zauroczenie jest jedną z głównych osi wydarzeń, ale za całą historią kryje się znacznie więcej. Władza, dążenie do wiedzy, fanatyczne przekonanie o własnej nieomylności, żądza zysku – to są czynniki stojące za dramatem, którego bezsilnymi świadkami będziemy jako czytelnicy. Japonia przełomu wieków jest krajem niebezpiecznym, fascynującym i hermetycznym, zaś wśród zamieszkujących Dejimę Holendrów też nietrudno o kanalię. W dodatku, w stronę wyspy płyną już Anglicy, chcący odkroić dla siebie kawałeczek tortu, który do tej pory dostępny był tylko dla Holendrów. Jacob de Zoet, przesadnie praworządny, niedoświadczony, naiwny idealista, wkracza w świat, którego nie rozumie, pomiędzy ludzi, którzy nie są tacy, jacy się wydają.\nTo prawdziwa powieść akcji, z porwaniem, pościgiem, skrytobójcami, samurajami i tajemniczym klasztorem, odizolowanym od świata. Podzielona na trzy części, które ostatecznie splatają się w spójną całość, wciąga bezlitośnie, odmalowując niesamowicie plastycznie świat, o którym wiemy naprawdę niewiele. Wąskie uliczki Nagasaki, drewniane domki Dejimy rojące się od szpiegów, domostwa dostojnych urzędników i przydrożne karczmy – Japonia ery Edo jest tu przedstawiona tak obrazowo, jakbyśmy oglądali świetnie zrealizowany film. Cała powieść jest zresztą filmowa, ze wspaniałymi scenami bitewnymi, spotkaniami w ciemnych zaułkach, nastrojowym spotkaniem w japońskim ogrodzie i kilkoma scenami zabiegów medycznych, których nie sposób wymazać z pamięci, nawet jeśli się trochę wie o paskudnej rzeczywistości osiemnastowiecznych medyków i pacjentów.\nWartka akcja z kilkoma naprawdę zaskakującymi wydarzeniami nie jest jednak głównym atutem tej książki. Być może nie jest nim nawet malownicze tło, choć bez wątpienia stanowi ono bardzo mocny punkt. Myślę jednak, że tym, co najbardziej przykuwa uwagę, są sami bohaterowie – ich powolne dojrzewanie, zmiany, które w nich zachodzą pod wpływem tego, co się dzieje wokół. W tej zaskakującej scenerii ma bowiem miejsce prawdziwe zderzenie kultur, które spowoduje, że obie strony będą musiały zrewidować swoje poglądy na życie. Mitchell współczuje swoim bohaterom, choć ich nie oszczędza. Świat, w którym żyją, decyduje za nich. Mnisi i niewolnicy, sędziowie i samuraje, europejscy urzędnicy i japońscy tłumacze, ubogie kobieciny ze wsi i naukowcy – nikt z nich nie wybiera swojego losu. Powieść zaczyna się w pasjonującej chwili – położna odbiera wyjątkowo trudny poród – konkubina pewnego wysoko postawionego Japończyka rodzi martwe dziecko, lekarz zaś nie może jej pomóc, za dotknięcie jej lub choćby zerknięcie groziłaby mu bowiem kara. Dziecko nie oddycha, matka powoli się wykrwawia, gdy nagle staje się cud – chłopczyk zaczyna kwilić. Przywrócony z martwych, nie wiadomo dlaczego, stanie się zbawieniem i przekleństwem dla położnej, która ten cud umożliwiła. Taki właśnie los czeka wszystkich bohaterów – szyderczo przypadkowy, nieprzewidywalny, cudowny i straszny.W finałowej scenie dwóch bohaterów rozgrywa partię go, tradycyjnej gry chińskiej. „Może to nie my gramy w go, ale go gra w nas?” – zastanawia się jeden z nich.\nMamy więc fascynujące tło wydarzeń, doskonale zbudowane postaci, wartką akcję przynoszącą sporo zaskoczeń. Wydawałoby się, że coś musi być niedopracowane – o książki idealne nie jest łatwo. Zostaje jeszcze język, ostatni element układanki. Cóż mogę jednak począć – nie jestem w stanie go skrytykować. Mitchell to doskonały stylista. Bawi się słowami, stylami i gatunkami. Śmiało sobie poczyna, płynnie przechodząc z jednej stylizacji z drugą. I choć z tego, co czytałam, znacznie bardziej bawi się formą w innych swoich powieściach, tutaj wybierając linearną i pozornie tradycyjną narrację, wciąż jednak momentami szarżuje, niejednokrotnie ociera się o pastisz, cały czas jednak zachowując stosowny umiar. Potrafi czytelnika zatrzymać znienacka, w chwili gdy ledwie łapiemy oddech po dramatycznych wydarzeniach, i zmusić do wysłuchania opisu ocierającego się o poezję. W dodatku prowadzi narrację w czasie teraźniejszym, uważanym za trudniejszy od przeszłego, robi to jednak tak sprawnie, że czytelnik nawet nie orientuje się, dlaczego tak łatwo jest mu znaleźć się nagle w centrum wydarzeń.\nCzytałam książkę po polsku i na pewno przeczytam ją jeszcze raz, tym razem po angielsku. Polskie tłumaczenie autorstwa Justyny Gardzińskiej jest jednak znakomite i polecam je całym sercem. Jeśli zresztą jeszcze się nie zdecydowaliście, namawiam wprost – przeczytajcie tę książkę. Być może nie zachwycicie się aż w takim stopniu, jak ja. Zdaję sobie sprawę, że nie jestem całkiem obiektywna, bo to książka stworzona specjalnie dla mnie – akcja tocząca się w mojej ukochanej epoce, na przełomie osiemnastego i dziewiętnastego wieku, w miejscu, które istniało naprawdę, a o którym wcześniej nic nie wiedziałam, na Dalekim Wschodzie, którego głos słyszę w snach. Jednak nawet jeśli nie jesteście tak idealnym odbiorcą tej książki, przeczytajcie i tak – jest tak doskonale napisana, że musi się spodobać, i szkoda byłoby przejść obok niej obojętnie.\n6/6Booker PrizeJaponialiteratura brytyjskapowieść historycznawiek XVIII


Hair Atelier Białorudzka&Wiora - Zarezerwuj wizytę online - Booksy\nFale, loki. Cena od 100 zł do 150 zł w zależności od długości włosów.\nCena od 150 zł do 200zł. Upięcia ślubne Próbne upięcia ślubne Upięcia okolicznościowe Możliwość dojazdu po u...przedniej konsultacji.\nKoloryzacja + refleks słoneczny - włosy krótkie\nKoloryzacja + refleks słoneczny - włosy średnie\nKoloryzacja + refleks słoneczny - włosy długie\nCOLOR & GLOSS - włosy krótkie\nŻel barwiący na bazie naturalnej arganiny, bez amoniaku i bez MEA.\nCOLOR & GLOSS - włosy średnie\nCOLOR & GLOSS - włosy długie\nGLOSSING - włosy średnie\nNabłyszczenie i pielęgnacja struktury włosa.\nGLOSSING - włosy długie\nProsimy o kontakt telefoniczny w celu konsultacji. Usługa zaliczkowana. W przypadku koloryzacji trwającej powy...żej 5h, oferujemy darmowy lunch.\nDemakijaż pigmentu - włosy krótkie\nUsługa dodatkowa do usługi koloryzacji.\nDemakijaż pigmentu - włosy średnie\nDemakijaż pigmentu - włosy długie\nW przypadku koloryzacji zaawansowanych takich jak baleyage lub dekoloryzacja prosimy o kontakt z salonem.\nKonsultacja trychologiczna - trichoscopia\nOIL THERAPY - Kuracja Lipidowa\nOd 150 do 200 zł w zależności od długości włosów. Usługa dodatkowa. Do uslugi należy doliczyć koszt modelowani...a lub strzyżenia.\nPC COMPLEXE ampułka\nMoże być stosowana podczas koloryzacji jak i osobny zabieg pielęgnacyjny. Usługa dodatkowa\nOd 30 zł do 50 zł w zależności od długości włosów. Usługa dodatkowa.\nCHEVEUX LONGS ampułka\nPielęgnacja wzmacniająca długie włosy i nie tylko. Usługa dodatkowa do usługi koloryzacji lub strzyżenia,\nUsługa jak zawsze zasługuje na najwyższa ocena. Dzięki Pani Sylwi po każdej wizycie wychodzę coraz bardziej zadowolona. Polecam !...\nPolecam salon i fryzjerkę Sylwię z całego serca. Ja poszłam z rozjaśniania kręconymi włosami, Sylwia bardzo dobrze dobrała mi klor farby ujednoliciła kolor na głowie i bardzo dobrze wycieniowała włosy. Do tego najlepszy masaż głowy jaki kiedykolwiek ...miałam. Czuje się zaopiekowana i obslużona na najlepszym poziomie.\nWspaniale! Bardzo dziękujemy za tak miłą opinię. Masaż głowy to zdecydowanie specjalność Sylwii. ;) Pozdrawiamy i zapraszamy ponownie! :)\nDziękuję! Jak zawsze kolor wyszedł po mistrzowsku 😃...\nDziękujemy bardzo, zapraszamy ponownie! 💞\nPolecam z całego serca! Pełen profesjonalizm, miła atmosfera, wnętrze salonu również zachęca do skorzystania z usług. Pani Sylwia z dużym zaangażowaniem tłumaczyła krok po kroku, jakie zabiegi wykonuje na mojej głowie. Dostałam przy okazji kilka cenn...ych rad i już wiem, że to była pierwsza i nie ostatnia wizyta w tym salonie! 10/10 !\nDziękujemy bardzo i czekamy na następną wizytę! ❤\nBardzo polecam, miła atmosfera i fach w ręku, z salonu wyszłam zadowolona 😀 dziękuję...\nTo my dziękujemy za super opinię i mamy nadzieję, że zobaczymy się ponownie! :)\nGorąco polecam! Jestem stałą klientką Pani Sylwii, która zawsze z ogromnym zaangażowaniem i świetnym wyczuciem zajmuje się moimi włosami :)...\nOd dłuższego czasu szukałam odpowiedniego fryzjera i znalazłam. Fryzura świetna. Polecam wszystkim....\nSuper! Dziękujemy bardzo i zapraszamy ponownie. :)\nFryzjerka która potrafi ogarnąć każdą ilość włosów, gęste włosy stają się lekkie i jest z nimi mniejszy problem. Polecam 🙂...\nPierwszy raz spotkałam fryzjera, który nie prostował kręconych włosów. Rewelacyjnie wycieniowane. Układają się super - i co najważniejsze: nie muszę z nimi nic robić....\nJestem bardzo zadowolona strzyżeniem jakie wykonała Pani Sylwia! Włosy w końcu przestały się wywijać, czego nie potrafił zrobić żaden fryzjer do tej pory. Atmosfera miła i przyjemna. Czułam się odpowiednio zaopiekowana. Bardzo dziękuję i serdecznie p...olecam 😌\nJak zawsze rewelacyjny efekt i super podejście do klienta :-)...\nFantastyczne, profesjonalne i genialne dziewczyny!!!! Najlepsze swoim fachu! Zdecydowanie i gorąco polecam!...\nDziękujemy bardzo i zapraszamy ponownie! <3\nPolecam, świetna obsługa i dobrej jakości produkty 👌🥰...\nBardzo klimatyczne miejsce. Miła i sympatyczna atmosfera. Piękne włosy, idealnie dobrany kolor, pełen profesjonalizm....\nDziękujemy za wspaniałą opinię i zapraszamy ponownie! :)\nPrzychodząc pierwszy raz do salonu byłam mile zaskoczona nowoczesnym i pięknym wystrojem. Pani Renata od początku do końca wszystko tłumaczyła po kolei co wykonuje na mojej głowie. Przesympatyczna i przemiła osoba, która zna się na tym co robi, a to ...bardzo ważne. :) Wysłuchała mnie uważnie i wzięła pod uwagę to co ja chcę, ale również doradziła coś od siebie. Wizytę uważam za jak najbardziej udaną jak i fryzurę, którą cieszę się każdego dnia. Polecam z całego serca ❤ Na pewno wrócę! :)\nSuper! Bardzo się cieszymy, że Renata sprawiła uśmiech na Pani twarzy! Dziękujemy za tą wspaniałą opinię i zapraszamy ponownie! :*\nCudownie jak zawsze :)...\nJak zawsze 5 gwiazdek - dziękuję Pani Renato😀...\nSuper! Dziękujemy bardzo i zapraszamy ponownie :)\nPolecam panią Sylwię! Pełen profesjonalizm, idealne cięcie, umiejętność słuchania i doradzenia. Jestem bardzo zadowolona i z pewnością wrócę :)...\nDziękujemy bardzo i cieszymy się, że jest Pani zadowolona! Zapraszamy ponownie :)\nWyszłam z salonu z pięknym kolorem włosów, odprężona i wypoczęta. Usługi fryzjerski na bardzo wysokim poziomie i przemiła atmosfera. Pani Sylwia bez pośpiechu wysłuchała moich oczekiwań, doradziła i wyczarowała piękny kolor włosów. Szczerze polecam!...\nJesteśmy przeszczęśliwe, że jest Pani zadowolona. :) Zapraszamy ponownie! :)\nSuper atmosfera, włosy jak zawsze po wizycie u Pani Renaty wyglądają przepięknie ;) polecam !...\nDziękujemy, zapraszamy ponownie! :)\nDwie dynamiczne stylistki, szukające wyzwań fryzjerskich oraz odważnych Pań i Panów otwartych na nietuzinkowe metamorfozy. Hair Atelier B&W został stworzony z pasji do fryzjerstwa klasycznego i awanga...rdowego. Po niezliczonej ilości szkoleń i pokazów mamy wizję na Twój NEW LOOK.\n572 821 049


Aktualności - Grupa Zabawowa - grupazabawowa.org.pl\nAnimatorki piszą o swoich grupach\nCieszy mnie to, że rodzice są zadowoleni z zajęć, które prowadzę i chcą na nie przychodzić.\nO naszych Grupach Zabawowych w innych językach\nDla ciekawych świata przedstawiamy ulotki Grup Zabawowych, przygotowane dla tadżyckich rodziców.\nGrupy Zabawowe dla dzieci i rodziców w Tadżykistanie\nO naszych doświadczeniach w przygotowaniu Animatorek Grup Zabawowych do prowadzenia zajęć dla rodziców z dziećmi od urodzenia do 3 r.ż. dowiaduje się coraz więcej osób. Na początku 2016 r. zgłosiła się do nas przedstawicielka tadżyckiej organizacji Public Parents Organization of children with Down Syndrome <<SiDa>>. Opowiedziała nam o potrzebie organizowania Grup Zabawowych w Tadżykistanie dla członków jej organizacji ale również w innych stowarzyszeniach i fundacjach. Podjęliśmy w Fundacji decyzję, że będziemy składać wniosek do programu „RITA Przemiany w regionie”. Na wiosnę dowiedzieliśmy się, że nasz wniosek został wysoko oceniony i dostaliśmy na jego realizację dofinansowanie.\nArgumenty do wykorzystania przy pisaniu wniosków na Grupę Zabawową\nJeśli składacie wnioski na utworzenie nowej Grupy Zabawowej i zastanawiacie się jak uzasadnić wpływ spotkań na dzieci, zapraszam do skorzystania z wyników badań, które prowadziliśmy w Grupach Zabawowych. Pełny raport z badań znajduje się na naszej stronie.\nRuszyła kolejna edycja konkursu "Na dobry początek"\nRuszyła już 9 edycja konkursu grantowego Fundacji Steczkowskiego "Na dobry początek". W ciągu ostatnich kilku lat niektóre nasze Animatorki wygrywały w konkursie i otrzymywały grant na swoje działania. Zachęcam do zapoznania się z regulaminem konkursu i składania wniosków! Dokumenty konkursowe znajdują się na stronie Fundacji Steczkowskiego.\nBezpłatny, rekomendowany program do rozliczania PIT\nKonkurs 1000 pierwszych dni rozstrzygnięty.\nAktualne lokalizacje Grup Zabawowych\nJak finansujemy Grupy Zabawowe - deklaracje Animatorek a możliwości pozyskania grantów.


Ludzka psychika jest szczególnie słaba i podatna na pomysły zewnętrzne jak m.in. silne emocje, doznane urazy lub traumatyczne przeżycia. Niestety, w dzisiejszych warunkach istnienia nie da się uniknąć narażenia na stres. Co zrobić, aby jak najdłużej zajmować się dobrym zdrowiem psychicznym?\nIdealnym wyjściem jest psychoterapia. Określeniem tym zwie się zbiór technik, które pomagają lub ułatwiają leczenie różnych schorzeń i problemów, mających podłoże w naturze psychicznej człowieka. Czym dzieli się psychoterapia od leczenia stricte medycznego? Otóż, stosowane techniki psychoterapeutyczne bazują na stosunku międzyludzkim. Z psychoterapii bierze się głównie podczas leczenia zaburzeń nerwicowych (określanych także jako zaburzenia lękowe) i zaburzeń osobowości. W sukcesu, kiedy pacjent nie ma na sklasyfikowane zaburzenie, i potrzebuje czyjejś pomocy, zaleca się korzystanie z dopłat psychospołecznej.\nPrzed wizytą u psychoterapeuty warto być przekonanym, jakie cele osiągnie osiągnąć wkład w psychoterapii. Do jej pierwszych założeń należy przede każdym nacisk na zmianę podejść i postaw pacjenta i wzrost jego zdolności emocjonalnych np. podniesienie samooceny, usługa w radzeniu sobie ze zawodem lub różnymi lękami, podniesienie poziomu własnej samokontroli, lepszego nawiązywania relacje międzyludzkich, polepszenia mówienia się z otoczeniem, rozwijania umiejętności współpracy, a ponadto poprawę własnej inspiracji do korzystania wszelakich działań.\nProponowana przez nas psychoterapia stanowi dobrą formę pomocy, z której można wziąć w dowolnej sytuacji kryzysowej. Jeśli borykasz się z częstymi zmianami nastroju, rozmaite lęki utrudniają Ci oczywiste funkcjonowanie, odczuwasz niepokój, który nie powoduje Ci zasnąć, trapią Cię problemy w utrzymaniu towarzyskim czy stałym lub po prostu nie czerpiesz przyjemności ze znajomego istnienia, zgłoś się do nas. Dzięki swym metodom powrócisz do udanego życia.\nWczasy nad wlasnym mrowiem


zespół wad wrodzonych OUN\nKiedy Bartuś się urodził, lekarze uznali go za zdrowego noworodka. Niestety już w 2 miesiącu życia pediatra zwrócił uwagę na nieprawidłowy obwód głowy. Kilka miesięcy później pojawił się pierwszy atak padaczki, ale diagnozę postawiono dopiero, kiedy chłopczyk miał 3 latka. Brzmiała ona: zespół wad wrodzonych ośrodkowego układu nerwowego. Dzisiaj Bartek nie siedzi, nie chodzi, nie mówi i jest całkowicie zależny od pomocy innych.\nLeżaczek do kąpieli FANTAZJA SPEŁNIONA\nBartuś nie potrafi sam wyrazić swoich marzeń, ale mama opiekująca się nim 24 godziny na dobę, potrafi odczytywać jego emocje. Wie, że ogromną frajdę sprawia mu kąpiel. Aby była ona w pełni bezpieczna i komfortowa, potrzebny jest specjalistyczny leżaczek, który można wstawić do wanny. Wtedy pluskanie się w wodzie będzie znacznie dłuższe i przyjemniejsze.\nBartek jest dzieckiem leżącym ze znacznym stopniem upośledzenia. Bierze udział m.in. w zajęciach z neurologopedą oraz tyflopedagogiem, ale na co dzień bardzo by mu się przydał duży tablet. Specjalne programy oraz gry edukacyjne będą efektywną formą wspomagania jego rozwoju, a jednocześnie świetną zabawą.


• BYĆ POETĄ • Dla Ciebie • Było... • Jasność • TU I TERAZ • Bo miłość nie jest taka prosta. Przeszłość • Bo miłość nie jest taka prosta. Przeszłość • Bo miłość nie jest taka prosta. Przeszłość • Bo miłość nie jest taka prosta. Przeszłość • Bo miłość nie jest taka prosta. Przeszłość • delfinn szuka książki\t• martyna071095 szuka książki\t• patrycja620 szuka książki\t• izagd2121 szuka książki\t• mojeksiazki szuka książki\t• Skromna noblistka. Portret Marii • - W każdej rzeczywistości istnieje • Recenzja gry planszowej „Gierki • Wywiad z Florence Hinckel i Vincentem • Łatwopalna. Portret Agnieszki Osieckiej. • Recenzja gry Gobblety czyli kółko • "Mój przyjaciel kryzys" - zwiastun książki • "Szczęściary" - zwiastun książki • "Wielka Mała Wyspa Wielkanocna" - • #kasiuniagotuje - zwiastun książki • "Dobre uczennice zostają top modelkami" STRONA GŁÓWNA


Lokal biurowy do wynajęcia - Szczecin, Polska, 17.50m2\nSzczecin - 17.50m2\n: 17.5 mkw.\nSzczecin - 160.00m2\nSzczecin - , 100.00m2\nSzczecin - 85.00m2\nUWAGA ! Zapytaj o Szczecińską Mapę Powierzchni Biurowej , Usługowej i Magazynowej do Wynajęcia ! Do Państwa dyspozycji mamy najlepsze i najkorzystniejsze lokalizacje oraz ceny. Mamy najlepszą ofertę biur, lokali i magazynów do wynajęcia w Szczecinie. Specjalizujemy się wyłącznie w Nieruchomościach Komercyjnych na terenie całego miasta. Dzwoń po więcej dopasowanych dla Ciebie ofert ( również niepublikowanych ). Do wynajęcia lokal o powierzchni17,5m 2 .Pomieszczenie biurowe dobrze doświetlone światłem dziennym. Cena wynajmu już z ogrzewaniem.Możliwość wynajmu różnej powierzchni w tym samym biurowcu oraz miejsca postojowego.Idealna lokalizacja w centrum miasta.Koszt wynajmu 560 zł. netto m-c plus opłata ze energie elektryczną. Pośrednik odpowiedzialny zawodowo za wykonanie umowy pośrednictwa: Więckowski Jacek (licencja nr: 23556)Oferta wysłana z systemu Galactica Virgo Kontakt do agenta: Kamil Ignasiak Zobacz kontaktkamil@4katyszczecin.pl Zobacz kontakt517094001


DWFX do W2D - Jak przekonwertować plik DWFX do W2D? - OTFE\nKonwersja pliku z DWFX do W2D\nCzęsto zdarza się, że mimo zainstlowanego odpowiedniego oprogramowania do obsługi danego typu pliku, nie możemy poradzić sobie z jego obsługą. Formaty plików DWFX oraz W2D są do siebie podobne i możemy wykonać konwersję z formatu DWFX do W2D. Po wykonaniu takiej czynności, możemy skorzystać z programów, które obsługują plik W2D. Być może po konwersji, będzie nam łatwiej wykonać zamierzone czynności.\nPoniżej znajdziesz listę programów, które przekonwertują plik DWFX do W2D.\nJak przeprowadzić konwersję DWFX do W2D?\nZawsze sprawdź, czy aplikacje domyślnie obsługujące plik DWFX nie mają wbudowanych możliwości zapisania danych w innym formacie, np. W2D. Taka sytuacja często ma miejsce i nie ma konieczności pobierania wtedy specjalistycznego oprogramowania.\nKonwertery pliku DWFX do W2D\n„Konwersją danych” określamy pewne działania, mające na celu zmianę formatu plików, który przechowuje konkretne informacje, na inny. Konwertowanie danych to nic innego jak zmiana sposobu prezentacji danych dla komputera (dla użytkownika widoczne zmiany to inna końcówka pliku W2D zamiast DWFX, czy też możliwość otwarcia pliku w innej aplikacji niż dotychczas, natomiast sama treść pozostaje względnie podobna). Dla komputera natomiast zmienia się cała struktura danego pliku.\nWszystkie dane, z których korzystają komputery są kodowane na wiele różnych sposobów. Prawie każda aplikacja, z której korzystamy na co dzień, posiada swój własny format plików, w którym zapisuje przetwarzane dane. Aby skorzystać z tych samych danych w innym programie, bądź na innym systemie operacyjnym musimy wykonać ich konwersję (w tym przypadku z pliku DWFX do pliku W2D). Nawet pliki z tym samym rozszerzeniem (DWFX) utworzone przez różne wersje aplikacji (nowsze lub starsze) mogą posiadać trochę inne struktury danych. Nawet zmiana bitów z jednego formatu do drugiego (w celu możliwości zastosowania nowych funkcji, lub międzyoperacyjności) jest już konwersją danych.\nKonwersje mogą mieć różny poziom trudności ich wykonania – począwszy od prostych, takich jak zmiana kodowania znaków w pliku tekstowym aż do złożonych i skomplikowanych jak konwertowanie plików dźwiękowych czy grafik (w przypadku plików DWFX i W2D mamy do czynienia z konwersją bardziej skomplikowaną).\nAby wykonać tego typu konwersję, zazwyczaj potrzebujemy specjalistycznego oprogramowania. Może się zdarzyć, że konieczne będzie przejście przez procesy pośrednie lub operacje „eksportu” i „importu ”danych. Pobierz jeden z programów, których nazwy znajdziesz na naszej liście, jeżeli uda Ci się wykonać bezpośrednią konwersję danych z pliku DWFX do W2D, problem będzie rozwiązany. Jeżeli jednak nie, możesz spróbować znaleźć ścieżkę postępowania z konwersją na format pośredni.\nJeżeli nie znalazłeś programu, który wykona konwersję bezpośrednią, sprawdź, jakie konwersje dla pliku DWFX są dostępne. Jedną z nich jest na pewno konwersja z DWFX do W2D.\nW tym momencie, konwertując najpierw plik DWFX do W2D , a następnie W2D do .NEW twój plik będzie posiadał pożądaną przez Ciebie strukturę.\nMożliwości i kombinacji jest wiele, pamiętaj, aby szczegółowo sprawdzić każdą z nich. Zawsze najprostszym rozwiązaniem jest bezpośrednia konwersja DWFX do W2D, jednak nie w każdym przypadku taka jest możliwa, trzeba wtedy szukać najlepszego rozwiązania. Pamiętaj też, aby zawsze wykonać kopię zapasową pliku DWFX, który konwertujesz. Nigdy nie wiadomo, czy wszystkie operacje przebiegną prawidłowo i czy plik DWFX nie zostanie uszkodzony. Warto przed taką sytuacją się zabezpieczyć.\nJeśli jest taka konieczność, możesz również spróbować przekonwertować plik DWFX na format inny, niż W2D. Lista innych możliwych opcji konwersji:\tDWFX do DWG, DWFX do ASC, DWFX do DWF, DWFX do DXF, DWFX do W3D,


Młodzieżowe Ośrodki Socjoterapii - STREFA MŁODYCH STREFA MŁODYCH - Portal Rzecznika Praw Dziecka\nHome > Wasze sprawy > Młodzieżowe Ośrodki Socjoterapii\ndodano 30 listopada 2015 / brak komentarzy\nZdarza się, że czasem nieźle Wam się życie skomplikuje. Z różnych względów. Wtedy możecie trafić o Młodzieżowego Ośrodka Socjoterapii. O co w tym chodzi?\nMłodzieżowe Ośrodki Socjoterapii trochę izolują Was od rodziców czy opiekunów, od Waszego środowiska, ale też trzeba pamiętać, że najczęściej to właśnie oni byli przyczyną lub skutkiem Waszych kłopotów. Zamiast tych kontaktów macie szansę na nauczenie się rzeczy, które przydadzą Wam się w tym, być lepiej żyć, a nauczą Was tego nauczyciele i wychowawcy MOS. Czy jest się czego bać?\nNa pewno nie. To nie więzienie ani poprawczak, a czas w MOSie możecie dobrze spędzić. Nauczyć się panować na gniewem, wstydem, poznać i oswoić emocje. To przydałoby się Gołocie czy Ronaldo – przyda się i Wam.\nTroszkę podglądając życie w MOSach, zobaczcie jak wygląda REGULAMIN MOS W SMOLNICY.\nI zobaczcie jak wyglądają warsztaty w Radości w ramach projektu Kalejdoskop:\nPo kilku rundach i omówieniu zmieniamy zabawę. Teraz jedna osoba w podgrupie jest „rzeźbiarzem” pozostałe „gliną”. Rzeźbimy w sobie nawzajem. Oswajamy się z dotykiem, skrępowanie szybko mija.\nKolejne dzisiejsze zadanie to „kalambury”, mamy, każdy z osobna, pokazać wylosowane emocje. Sprawa nie jest prosta – trudno pokazać i trudno odgadnąć. Mamy bardzo wiele haseł np. wstręt, odraza, tęsknota, zaniepokojenie, zazdrość oraz inne równie trudne do pokazania. Przy tej okazji odkrywamy, że Pan Maciek jest po prostu Mistrzem! Odgadnijcie, jakie pokazuje emocje…\nPo tym ćwiczeniu nasuwa się nam jeden wspólny wniosek odczytanie tego, co ktoś ma na myśli, tego, co czuje jest niezwykle problematyczne – mamy o czy rozmawiać.\nPo dyskusji przechodzimy do głównego zadania dzisiejszego dnia – Improwizacji do fragmentu książki „Piaskowy wilk”.\nWszyscy wysłuchaliśmy opowiadania o Karusi, Jej mamie i piaskowym wilku, dostaliśmy teksty i w trzyosobowych grupach ruszyliśmy do boju – odegrania tak jak czujemy owej niezwykłej sceny. Mrożące krew w żyłach emocje, targane uczucia, rozterki – każda prezentacja to istna kula ujawnionych przeżyć bohaterów.\nSpokój przed burzą!\nKlaudiusz – Piaskowy Wilk,\nWojtek – Karusia. Pełen kunszt aktorski\nKasia, jako Karusia jest niezwykle przekonywująca. Sara świetnie radzi sobie z ukazaniem napięcia, jakie narasta w matce dziewczynki.\nKamil – Piaskowy Wilk.\nPolecamy serię o „Piaskowym wilku”- świetna w każdym wieku!\nPo krótkim odpoczynku i omówieniu doświadczeń – zadanie na koniec. Bawimy się w tzw. ”Ślepca”- po ustaleniach i doborze w pary oprowadzamy się pomiędzy przeszkodami. Są stłuczki, zmyłki i podstępy – jak w każdej dobrej zabawie.\nRadośnie zmęczeni siadamy i omawiamy dzisiejszy warsztat. Zapisujemy na karteczkach trzy największe według każdego problemy, z jakimi musimy się borykać – to baza pod naszą filmosztukę, której premiera w kwietniu.


Jak czuć się kobieco - nie tylko w Dniu Kobiet\nKażda z nas marzy o tym, by na co dzień zachwycać pięknym i kobiecym wyglądem. Często przeszkadzają nam w tym dodatkowe centymetry odłożone w biodrach czy na naszym niegdyś płaskim brzuchu. Co tu zrobić, aby powtarzane jak mantra „Muszę zrzucić kilka kilo” w końcu się urzeczywistniło? „Zastosuj metodę drobnych kroczków-?”- pisze Kasia Cichopek w swoim poradniku „Jedz, chudnij i ciesz się sobą!”\nNie skacz od razu na głęboką wodę – najpierw, zanim zaczniesz radykalnie zmieniać swój sposób żywienia, zrób dokładny plan. Zastanów się, czy jesteś właśnie w tym momencie życia, w którym naprawdę możesz skupić się bardziej na swoich potrzebach.”\nZacznij pisać dzienniczek wagi\nCzy wiesz, że pisanie dziennika pomaga zrzucić kilogramy? Oczywiście nie chodzi o zapiski w stylu: „dzisiaj mi się zdarzyło”, ale o dokładne notowanie wszystkiego, co zjadłaś danego dnia. Z własnego doświadczenia wiem, że na początku takie zapisywanie jest żmudne i nudne: trzeba opisywać każdy dodatkowy kęs drożdżówki, którą poczęstowała nas koleżanka, każdy chips „ściągnięty” z paczki męża albo łyżkę lodów podkradzioną z porcji dziecka.\nPo jakim czasie od momentu przebudzenia zjadasz śniadanie?\nIle posiłków zjadasz w ciągu dnia?\nCzy udaje ci się do każdego posiłku włączyć warzywa i owoce?\nIle razy w tygodniu jesz mięso na obiad?\nIle wypijasz dziennie wody (chodzi tu o czystą wodę, a nie mleko, kawę, herbatę, czy soki)?\nW jakim nastroju byłaś po zjedzeniu obiadu/kolacji?\nJaką ilość słodyczy zjadasz w ciągu dnia?\nOdpowiedzi na te pytania pomogą ci lepiej poznać twój sposób jedzenia. Przyjrzyjmy się więc im trochę dokładniej.\n1. Zwiększ ilość błonnika w diecie\nJego dobroczynne działanie odczujesz na kilka sposobów. Po pierwsze, błonnik przechodzi przez układ pokarmowy i „czyści” go z toksycznych produktów przemiany materii. Po drugie, pobudza ruchy jelit, dzięki czemu trawienie staje się szybsze. Po trzecie, ogranicza nieco wchłanianie tłuszczy, a po czwarte – zapobiega napadom głodu, ponieważ chłonie wodę i pęcznieje w żołądku, dając uczucie sytości. Same plusy! Ale to jeszcze nie wszystko.\nKolejną wielką zaletą potraw z błonnikiem jest to, że trzeba je długo gryźć albo żuć. Wydłuża to czas posiłku, dzięki czemu sygnał „już się najadłam!” dociera do mózgu już w trakcie jedzenia, a nie dopiero wtedy, kiedy zmieciesz z talerza podwójną porcję.\nAle uwaga: aby działanie błonnika nie obróciło się przeciwko tobie, pamiętaj o piciu przynajmniej 1,5–2 l wody dziennie. Jeśli wody będzie za mało, błonnik zacznie zalegać w jelitach i może doprowadzić do – ujmijmy to delikatnie – kłopotów w toalecie. Bóle brzucha mogą pojawić się także wtedy, kiedy błonnika w diecie będzie za dużo (więcej niż 40 g dziennie). Zwykle jednak zjadamy go raczej zbyt mało, bo przesada w drugą stronę jest trudna do realizacji.\nNajlepsze źródła błonnika:\nowoce (jabłka, cytrusy)\nwarzywa, np. seler naciowy\n2. Wróć do robienia brzuszków\nCzęsto też, kiedy zaczyna się intensywnie ćwiczyć, kilogramy ani drgną, za to zmienia się obwód w pasie i udach. Wyznacznikiem mojego wyglądu nie jest więc waga, ale... moje spodnie. Kiedy robi mi się w nich za ciasno, to dla mnie sygnał: „O, trzeba się za siebie wziąć!”.\nNie rzadziej niż co 3–4 godziny. Dzięki stałemu rytmowi posiłków łatwiej zapanujesz nad głodem, a twoja przemiana materii przyspieszy.\n4. Nie szczędź sobie warzyw\nMarchewka kłuje cię w zęby, a buraki odstraszają samą nazwą? Znam mnóstwo kobiet, które pozwalają swoim dzieciom zostawić surówkę, oby tylko dokończyły kotlecika. Ten lekceważący stosunek do warzyw niejedna z nas nabyła właśnie w dzieciństwie.\nTymczasem jarzyny i owoce są głównym źródłem witamin i, co równie ważne, błonnika, który wypełniając twój żołądek, chroni cię przed pojadaniem między posiłkami. Porcja warzyw nie musi być duża: ta zalecana przez dietetyków wynosi ok. 100 g albo 200 ml soku (owocowego lub warzywnego).\nJeśli jednak masz ochotę, możesz bez obaw jeść ich o wiele więcej – na pewno nie utyjesz. Ale uważaj: tak jak zawsze, liczy się nie tylko ilość, ale też jakość: postaraj się, aby na twoim talerzu codziennie znalazły się jarzyny z różnych grup kolorystycznych:\nczerwone (pomidory, papryka, jabłka),\nzielone (brokuły, szpinak, ogórek),\npomarańczowe (marchewka, dynia, cytrusy),\nbiałe (kalafior, cebula, cykoria) i fioletowe (bakłażan, czarne porzeczki).\nWarzywa z różnych grup zawierają różne witaminy i składniki mineralne, dlatego ważne jest, aby jeść je wszystkie. Czyhają w nich na ciebie same zalety: zawierają dużo wody, jeszcze więcej witamin i błonnika, a kalorii tyle co nic!\n5. Pokochaj ryby\nPieczone albo gotowane na parze świetnie zastąpią mięso podczas obiadu. Najlepszy wybór to tuńczyk, dorsz, makrela, łosoś albo śledź. Uważaj jednak na ryby z Bałtyku, mogą zawierać dużo rtęci.\n6. Przestań słodzić\n7. Skończ z soleniem\n8. Jedz mało ale często\n9. Nigdy nie zapominaj o śniadaniu\nNigdy go nie pomijaj, nawet jeśli zaspałaś do pracy i musisz pędzić na łeb, na szyję do autobusu. W takie kryzysowe poranki (tak, tak, zdarzają się) zabieram z sobą śniadanie złożone z batonika zbożowego i soku przecierowego z owoców. To jednak jedynie wariant minimum, który nie powinien być wykorzystywany notorycznie, ok?\nO wiele lepiej dla twojego zdrowia (a także nastroju, wydajności w pracy, kreatywności i urody) będzie, jeśli rano poświęcisz dłuższą chwilę na przyrządzenie porządnego posiłku, a potem zjesz go w spokoju, siedząc przy stole, a nie przy okazji, w trakcie malowania rzęs. Dzięki takiej mega dawce energii wzrośnie nie tylko twoja odporność na wirusy, ale też zdolność koncentracji i wewnętrzna harmonia, a energia?\nWystarczy ci jej za dwoje! Zwróć uwagę, aby twoje śniadanie zawierało wszystkie trzy grupy składników odżywczych: tłuszcze, węglowodany i białko. Odpowiednią ich porcję zapewnisz sobie, jeśli zdecydujesz się na owsiankę z mlekiem albo jogurtem naturalnym. Warto takie danie uzupełnić jeszcze kilkoma migdałami (wartościowe kwasy tłuszczowe).\n10. Ruch, ruch i jeszcze raz ruch\nCzy wiesz, że w najnowszej ustalonej przez naukowców piramidzie żywienia aktywność fizyczna została umieszczona na samym dole, jako niezbędna część zdrowego odżywiania się? Na samym początku zmian nie myśl więc o zmianie sposobu jedzenia, ale systematycznie zwiększaj dawkę ruchu.\nOprócz ćwiczeń modelujących twoją sylwetkę ( propozycje znajdzieszw książce „Sexy mama”), korzystne będą też treningi, które nie wymagają zbyt wiele wysiłku, ale za to trwają przynajmniej pół godziny (spacer, niespieszne bieganie, skakanie na skakance, jazda na rowerze, taniec czy pływanie).\nWybierz ten sport, który naprawdę lubisz – jeśli będziesz zmuszać się do treningów, za którymi nie przepadasz, najpewniej szybko je porzucisz. Tymczasem gra jest warta świeczki: już po 2–3 tygodniach regularnych ćwiczeń (trzy razy w tygodniu, po ok. godzinie, łącznie z rozgrzewką i rozciąganiem mięśni po treningu) zauważysz zmiany. Twoje ciało stanie się jędrniejsze, a ty, dzięki endorfinom, poczujesz przypływ energii.\n13. Oszczędzaj na głupstwach\nKomentarze do: Jak czuć się kobieco - nie tylko w Dniu Kobiet


OGŁOSZENIA DUSZPASTERSKIE IV NIEDZIELA ZWYKŁA | Rzymskokatolicka Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa w Bytomiu\n28 stycznia 2017 | Ogłoszenia duszpasterskie\nOgłoszenia Duszpasterskie IV Niedziela Zwykła – 29.01.2017\n1. W poniedziałek na Mszy o 18.00 spotkanie dla rodziców dzieci z klasy pierwszej gimnazjum.\n2. W środę 1 lutego, o 19.00 spotkanie kandydatów do bierzmowania – chłopców z klas trzecich.\n3. W czwartek, 2 lutego, Święto Ofiarowania Pańskiego. Msze jak w święta, dodatkowo o 9.30 i 17.00. Po Mszach poświęcenie gromnic. Do puszek zbieramy na Siostry Klauzurowe. Bóg zapłać za okazane wsparcie na ten cel. W tym dniu kancelaria będzie nieczynna. Z racji pierwszego czwartku odwiedzimy chorych. Wieczorem na Mszy o 18.00 poświęcenie książeczek i świec pierwszokomunijnych. Po Mszy spotkanie rodziców dzieci przystępujących w tym roku do I Komunii Świętej.\n4. W piątek, 3 lutego – wspomnienie św. Błażeja, biskupa i męczennika, patrona ludzi z chorobami gardła. Z tej racji po każdej Mszy św. będzie udzielane specjalne błogosławieństwo św. Błażeja. Tego dnia na godz. 9.00 zapraszamy do pomocy przy demontażu szopki i dekoracji bożonarodzeniowej. To także pierwszy piątek miesiąca. Spowiedź od 16.30 do 19.00. O 17.00 Msza dla dzieci.\n5. Przypominamy, że osoby dorosłe, pragnące przyjąć sakrament bierzmowania mogą przygotować się przez udział w katechezach prowadzonych w lutym, w kościele Franciszkanów na Placu Klasztornym. Pierwsze spotkanie 5 lutego o 19.00. Nie będzie innych przygotowań dla dorosłych do bierzmowania.\n6. W sobotę, 3 lutego o godz. 8.00 Msza Św. Za Ojczyznę, po Mszy godzinki o Niepokalanym PNMP.\nSkładamy podziękowanie za ofiary złożone podczas kolędy i za tacę z zeszłej niedzieli. Życzymy błogosławionego tygodnia.


Poważne komplikacje przepukliny wystąpią, gdy tkanki przepukliny zostaną uwięzione. (...) Rodzaje przepuklin Istnieje kilka rodzajów przepuklin: przepukliny nadbrzuszne, przepukliny...\nW przepuklinie wyróżniamy: wrota przepuklin, kanał przepukliny i worek przepuklinowy. (...) Przepuklina pachwinowa Najczęstszą postacią przepuklin brzusznych jest przepuklina...\nObjawy przepukliny pępkowej Objawy przepukliny pępkowej zależą oczywiście od jej umiejscowienia. (...) Leczenie i zapobieganie przepuklinie pępkowej Przepuklinę leczy się niestety tylko...\nCo to jest przepuklina oponowo-rdzeniowa? Przepuklina oponowo-rdzeniowa to wrodzona wada kręgosłupa. (...) Objawy przepukliny oponowo-rdzeniowej Wyróżnia się cztery rodzaje przepukliny...\n* Przepukliny u dzieci * Dieta po operacji przepukliny * Przepuklina mosznowa - przyczyny, objawy, leczenie Leczenie przepukliny W leczeniu objawów (...) Metoda leczenia objawów...\nPrzepuklina mosznowa - przyczyny, objawy, leczenie\nPrzepuklina mosznowa ma postać przepukliny pachwinowej skośnej. (...) Niestety ryzyko powrotu przepukliny nadal istnieje. Przepuklina mosznowa może też być usunięta drugim sposobem.\nPrzepuklina pachwinowa - rodzaje Przepukliny brzuszne dzielimy na wrodzone i nabyte. (...) przepukliny występują nad więzadłem pachwinowym), przepukliny udowej - na tę przepuklinę...\nCo to jest przepuklina? Skutkiem nieprawidłowej pracy przepony jest przepuklina rozworu przełykowego, na którą częściej cierpią kobiety. (...) Dotychczas nie ustalono przyczyny przepukliny.\nRodzaje przepukliny Lekarze wyróżniają pięć najważniejszych typów przepukliny brzusznej: przepuklina brzuszna - udowa, przepuklina brzuszna - pachwinowa (...) , przepuklina...\nPrzepuklina żołądka - przyczyny Niestety medycyna nie poznała jeszcze odpowiedzi na nurtujące pytanie, co sprawia, że postaje przepuklina żołądka. (...) Przepuklina żołądka - objawy Najczęstszym objawem...\nNa poziomie l4\_l5 widoczna szerokopodstawna tylna przepuklina krazka miedzy kregowego ok 2mm. Midelujaca worek oponowy. Zwezajace zachylki boczne przylegajaca do zachylk rdzeniowych w zachylkach bodznych. . zmiany deharacyjno degenaracyjne krazka. Co...\nCo znaczą pogrubiałe więzadła żółte?\nDzien Dobry. Mam pytanie co oznacza, ze na poziomie L4- L5 obnizenie wysokosci i sygnalu krazka mk, centralno-lewoboczna przepuklina krazka mk uciska worek opony twardej,ogranicza swiatlo zachylka kanalu kregowego i otworu miedzykregowego.Pogrubiale wieziadla...\nOperacja przepukliny • Przepuklina kregoslupowa • Bole w pachwinie • objawy przepukliny kręgosłupa • przepuklina kręgosłupa ćwiczenia • Zwyrodnienie kręgosłupa • Przepuklina żołądka • przepuklina krążka międzykręgowego • przepuklina kręgosłupa leczenie • Przepuklina kregoslupa ledzwiowego • zdrowie_indeks • Przepuklina l5 s1 • Choroby przełyku • Rozwór przełykowy • indeks_zdrowie


Przeczytane w 2013 #5 – Cichy Fragles\nDodane: 20 lutego 2014, w kategorii: Literatura\nZapis dyskusji, jaką dwaj intelektualiści (ateista i biskup, nie muszę chyba precyzować, który jest który) przeprowadzili na łamach czasopisma „liberal” w latach 1995-96. Dyskusja trwała dobry rok i obejmowała takie kwestie jak źródła etyki, aborcja czy równość płci, można by się więc spodziewać ostrych sporów, ale bynajmniej – obaj polemiści aż do przesady podkreślają swój szacunek dla interlokutora i jego poglądów, a własne artykułują tak subtelnie i ostrożnie, zawczasu unikając jakichkolwiek zadrażnień, że czytelnik przyzwyczajony do polskich standardów debaty publicznej gotów zwątpić, czy oni tak na serio. Ot, różnice kulturowe.\nProblem w tym, że przy tych wszystkich wzajemnych uprzejmościach chwilami brakuje miejsca na meritum – rozmówcy unikają przekształcenia się dyskusji w kłótnię, ale za cenę jej ugładzenia (żeby nie powiedzieć zbanalizowania) i poprzestania w konkluzji na tradycyjnym „agree to disagree”. Oczywiście z kłótni też by pewnie nie wynikło nic więcej, bo i jakie porozumienie można osiągnąć w kwestiach światopoglądowych wobec tak poważnej różnicy stanowisk – ale przynajmniej coś by się działo, a tak pozostaje lekki zawód i poczucie, że zamiast gry o stawkę zobaczyliśmy mecz towarzyski, zakończony zadowalającym obie strony bezbramkowym remisem.\nInne Umberto Eco: Imię róży, Podziemni bogowie\nPozostajemy w klimatach okołoreligijnych, ale już w zupełnie innym sensie i konwencji. Dziewiąty tom serii, wbrew tytułowi, przełomu w Wielkiej Rozgrywce O Wszystko jeszcze nie przynosi, ale już bardzo poważnie go zapowiada – dzieci Lilith ruszają do ataku na Srebrne Miasto, w Piekle dochodzi do kolejnego przewrotu, Jill Presto rodzi dziecko Basanosów, Ellaine Belloc zmaga się z trudami rządzenia własnym wszechświatem (myślałby kto, że tworzenie wszechświatów to taka prosta sprawa), a Lucyfer… no, gdzieś tam się przewija w tle, ale trudno go zauważyć. Może nie chce mu się już uczestniczyć w tej telenoweli, w jaką zmieniła się obiecująca niegdyś seria. Pozostaje mieć nadzieję, że w kolejnym tomie zapowiadany przełom faktycznie wreszcie nastąpi.\nPoprzednie tomy: #1-2, #3, #4, #5-6, #7, #8\n„Zbiór siedmiu ocierających się o makabrę opowiadań, studium psychozy w najróżniejszych formach” – czytamy na okładce. Liczba się zgadza, za studium psychozy można od biedy uznać ze dwa opowiadania, ale gdzie wydawca dopatrzył się tej makabry, nie mam bladego pojęcia. W podręczniku marketingu pewnie. Tu psychozy i makabry nie ma, jest za to niezła literatura – co prawda, jak to zwykle w przypadku takich zbiorków bywa, w zbyt krótkich formach, żeby naprawdę zabłysnąć. Bez wątpienia najlepszym tekstem jest „Rozkoszne konanie” – historia faceta, który zakochał się na zabój w… manekinie. Miłością płomienną, zdolną góry przenosić, ale i zaborczą – jakkolwiek absurdalnie by to nie brzmiało w tej sytuacji. Ale jeszcze bardziej absurdalnie się zrobi, gdy ich „związek” zacznie przeżywać kryzys.\nNiecodzienny i niesymetryczny związek opisują również „Refleksje oswojonej małpy”, z oczywistych przyczyn budzące skojarzenia ze „Sprawozdaniem dla Akademii” Kafki, natomiast namiastkę obiecanego studium psychozy możemy znaleźć w „Psychopolis”, gdzie autor przedstawia całą galerię odchyleń od normy – nawet interesującą, choć szkoda, że nie opatrzył tego jakąś zauważalną fabułą. Pozostałe cztery opowiadania – do zapomnienia. Sam już ich nie pamiętam.\nInne tego autora: Amsterdam, Ukojenie\nHistoria przestrzeni publicznej, jej powstania, przemian i relacji ze sferą prywatną na przestrzeni wieków – począwszy od roli ubioru, przez konwencje towarzyskie i społeczne, aż po sferę uczuciową. Brzmi groźnie? I słusznie, bo lektura nie dla mięczaków – temat sam w sobie nielekki, podobnie jak książka (600 stron z okładem), a styl autora ciężki potwornie – aż sam sobie się dziwię, że mimo wszystko zmogłem. OK, nie był to stracony czas, autorowi z pewnością nie można odmówić inteligencji, erudycji i szerokiej wiedzy historycznej – jednak po zakończeniu lektury poczułem zdecydowanie bardziej ulgę niż satysfakcję.\nKsiążka o organizacji ATTAC napisana przez trójkę dziennikarzy (Christiane Grefe, Mathias Greffrath i Harald Schumann), którzy najwyraźniej nie mogli się zdecydować, czy pisać esej, reportaż czy agitkę – w efekcie mamy tu wszystkiego po trochu, co daje średnio strawną mieszankę. Paradoksalnie, najlepiej wypada pierwsza część, w której o ATTAC-u nie ma prawie nic, za to dużo o patologiach światowego systemu gospodarczego, pozornie nastawionego tylko na wolny handel i otwartość, w istocie dbającego przede wszystkim o interesy najbogatszych.\nProtekcjonizm na ten przykład jest zbrodnią wołającą o pomstę do nieba, gdy stosują go biedne kraje Afryki czy Azji, ale nie stanowi poważnego problemu w wykonaniu USA czy UE, nawet gdy dotują one swoich rolników kosmicznymi pieniędzmi. Wymuszanie na biednych krajach prorynkowych reform pod groźbą odcięcia dostępu do kredytów, to chętnie stosowana przez Bank Światowy praktyka, ale liberalizacji politycznej BŚ wymuszać ani myśli, bo to by już przecież była niewybaczalna ingerencja w wewnętrzne sprawy suwerennych państw. W kwestiach gospodarczych zresztą też zabiega się o równanie do zachodnich standardów tylko pod względem swobody biznesu i kapitału, natomiast pod względem praw pracowników, BHP czy ochrony środowiska już niespecjalnie. Tego typu przykładów znajdziemy tu dużo więcej.\nNiestety, dalsza część książki wypada już dużo słabiej, lekko przynudzając, a momentami wyglądając jak reklamówka ATTAC-u, przedstawianego całkowicie bezkrytycznie, momentami prawie jak jedyne zbawienie dla świata. I całe dobre wrażenie przepada…\n„Asteriks” nie miał ostatnio dobrej passy, delikatnie mówiąc: „Latraviata” była jednym z najsłabszych tomów serii, „Kiedy niebo spada na głowę” wyznaczyło nowy poziom dna, a „Złota księga” jeszcze to dno przebiła. W tej sytuacji Uderzo udał się w końcu na zasłużoną emeryturę, a pałeczkę przejęli młodzi, zdolni i ambitni Jean-Yves Ferri (scenariusz) i Didier Conrad (rysunek). Zmiana ryzykowna, ale z pewnością konieczna dla uratowania Galów przed wymarciem. Czy jednak nowi autorzy udźwigną ciężar odpowiedzialności i tak dalej?\nPierwszy stworzony przez nich tom pozwala powiedzieć, że Conrad z pewnością – trzeba naprawdę dobrego oka, żeby zauważyć zmianę rysownika, co zasługuje na uznanie tym bardziej, że styl Uderzo był przecież bardzo charakterystyczny. Ferri natomiast pozostaje znakiem zapytania – scenariusz niewątpliwie dużo lepszy od ostatnich „Asteriksów”, w dużej mierze udało się zachować typowy dla serii humor (vide chociażby imiona Piktów: Mac Aronh, Mac Rofagh, Mac Kuinh czy Mac Mini), ale do najlepszych tomów serii jeszcze sporo brakuje. Fabuła nie dość, że prosta jak budowa cepa, to mogłaby się rozegrać gdziekolwiek, bo Piktowie zostali zaledwie naszkicowani – gdzie tu porównanie z „Asteriksem u Brytów”, czy „Asteriksem na Korsyce”, w których aż się roiło od wyśmiewanych stereotypów i drobnych smaczków…\nAle ogólnie w porządku, fatalna passa została przerwana, więc ciągle jest nadzieja, że może kiedyś doczekamy się wreszcie „Asteriksa u Polan”;-).\nPięć reportaży o kobietach. O kobiecie, która przez dziesiątki lat relacjonowała swoje życie w drobiazgowym do granic absurdu pamiętniku, numerując nawet obejrzane programy telewizyjne. O kobiecie, która od lat regularnie odwiedza fotografa, robiąc sobie zdjęcia w coraz to nowych kreacjach i stylizacjach. O znalezionej w kawiarni tajemniczej kartce z listą kobiet i o dziennikarskim śledztwie mającym na celu ustalenie, czemu ta lista miała służyć. O kobiecie, której mąż zafundował dowód miłości w postaci pomnika jeszcze za życia. Wreszcie o kobiecie, która śpiewała w Tercecie Egzotycznym. Wyżyny sztuki reportażu to może nie są, niemniej lektura lekka, łatwa i przyjemna.\nInne tego autora: Gottland, Láska nebeská\nMiliarder zapisuje w testamencie cały swój majątek nieślubnej córce, o której istnieniu nikt nie wiedział i która jest misjonarką gdzieś w amazońskiej dżungli, z dala od cywilizacji. Ponieważ zmarły miał kilka żon i z każdą jak najbardziej ślubne dzieci, a cała ta gromadka bardzo się cieszyła na spodziewaną fortunę, szykuje się ostra batalia o obalenie testamentu, podczas gdy jeden z prawników będzie brnąć przez dzikie ostępy w poszukiwaniu dziedziczki. Zaraz, tylko jeden? I to alkoholik, którego specjalnie w tym celu wyciągnęli z kliniki? Zmuszony podróżować przez dżunglę marną motorówką z dwoma tubylcami, nawet – jak się okaże – niezaszczepiony przeciw tamtejszym chorobom? Korporacja warta 11 miliardów dolarów naprawdę nie mogła się bardziej wysilić?\nOK, jak się przymknie oko na wiarygodność tej historii, to czyta się ją dobrze, aczkolwiek idzie ona w dość niespodziewanym kierunku – Grisham, specjalista od thrillerów prawniczych, tym razem niewiele uwagi poświęca procesowi (dziwnie krótkiemu i prostemu, jak na tak wysoką stawkę), koncentrując się na perypetiach wspomnianego prawnika, którego wprawdzie spotykają w dżungli wszystkie nieprzyjemności, jakie tylko mogą go tam spotkać, ale za to przeżywa po tym wszystkim duchowy przełom i odnowienie, po powrocie z wyprawy zaczyna składać swoje życie do kupy i tak dalej. Płytkie jak Harlequin i równie przewidywalne, ale dużo lepiej napisane, więc – jeszcze raz podkreślmy – czyta się dobrze.\n21 lutego 2014, 17:48 Sigvatr\nKorporacja warta 11 miliardów dolarów naprawdę nie mogła się bardziej wysilić?\nMoże specjalnie o to chodziło, żeby się kolesiowi nie udało?:)\nPomyślałem, że skądś znam to nazwisko – no tak, przeczytałem całkiem niedawno, jego książkę „Firma” (według mnie średniak). Swoją drogą ciężko by było mi określić tą książkę jako thriller prawniczy.\n21 lutego 2014, 21:23 Cichy\nMoże specjalnie o to chodziło, żeby się kolesiowi nie udało?\nNikt w korporacji nie miał w tym żadnego interesu – przeciwnie, w razie nieodnalezienia dziedziczki testament straciłby ważność i następni w kolejce byliby z automatu krewni – a przed nimi cała korporacja drżała, bo byli bandą kretynów i nieudaczników. Tak więc raczej chodziło tylko o ubarwienie fabuły.\n22 lutego 2014, 08:38 Sigvatr\nWybacz, że wciąż ciągnę tego offtopa, ale, czy akurat misjonarka jest lepsza od bandy kretynów i nieudaczników? No chyba, że zanim nią została, to miała za sobą błyskotliwą karierę szefowej :)\n22 lutego 2014, 11:47 Cichy\nKrewni byli tak żałosnym towarzystwem, że misjonarka raczej nie mogła się okazać jeszcze gorsza, więc ryzyko niewielkie. Zresztą bez jej odnalezienia nie dałoby się tego sprawdzić.\n24 lutego 2014, 15:48 ejdzej\n„pozostaje lekki zawód i poczucie, że zamiast gry o stawkę zobaczyliśmy mecz towarzyski”\n… tu przebitka na skecz Monty Pythona z „dysputą” stoczoną na bokserskim ringu :)\n@Asteriks: a Goscinny i Uderzo nadal na okładce firmują serię?!?\n24 lutego 2014, 20:13 Cichy\nNo ba, nie rezygnuje się z dobrej marki. Taki Disney od kilkudziesięciu lat nie żyje, a dalej firmuje.


Moja wolność - Oświęcimskie Forum Praw Człowieka\nJesteś tutaj: Oświęcimski Instytut Praw Człowieka >> Wystawy >> Moja wolność >>\nWystawa składa się z 60 zdjęć oraz wypowiedzi oświęcimianek i oświęcimian wchodzących dopiero w dorosłe życie. Nastolatkowie wyjaśniali, jak rozumieją pojęcie wolności. Ich wypowiedzi zderzone zostały z trzema biografiami osób, które zaznały utraty wolności w okresie nazizmu, stalinizmu i komunizmu: Alicji Sobeckiej, Tadeusza Smreczyńskiego i Zbigniewa Ferczyka.\nWystawa została przygotowana przez: Joannę Chrząszcz-Wronkę, Martynę Doległo, Dominikę Pilarską, Sylwestera Stanio, Justynę Januszyk, Magdę Pietras, Joannę Strug, Paulinę Stańczyk, Natalię Zdżalik pod opieką dr Alicji Bartuś.\nMłodzi o wolności\nwywieziona do Kazachstanu w 1940 r.\nKomuniści uczynili z niej półsierotę, a potem przez lata nie pozwalali na spotkanie z ojcem\nWolność zaczęłam tracić jako małe dziecko. Wyrywano mi ją w okolicznościach strasznych, kawałek po kawałku. W końcu okradziono z niej nie tylko moje ciało, ale też umysł i serce. Bałam się, że nie ma jej we mnie ani krzynki – i nigdy już nie będzie.\nA przecież urodziłam się wolna, w wolnej rodzinie i wolnej Polsce. Było to 10 lipca 1935 r. w Mostach Wielkich, w powiecie Żółkiew, w województwie lwowskim. Ów sielankowy świat zaczął się walić po wybuchu wojny. Ojciec poszedł bronić Ojczyzny, był saperem u gen. Stanisława Maczka. Kiedy się z nami żegnał, byłam czteroletnią dziewczynką, która nie mogła wiedzieć, że zobaczy tatę dopiero jako 21-letnia kobieta. Może lepiej, że nie wiedziałam…\nA to był dopiero początek odzierania z wolności. Kilka miesięcy później, 12 kwietnia 1940 r., do drzwi naszego domu załomotali sowieccy żołnierze. Dali kilka minut na spakowanie. Chowałam się za nianią, błagając: Wisiu, nie oddawaj mnie. Z tej nocy został we mnie paniczny strach. Właściwie do dziś. Strach przed brutalną siłą każącą ci robić rzeczy, których strasznie nie chcesz. A ty nie możesz zrobić nic. To jest właśnie brak wolności.\nPrzed całkowitą jej utratą mama broniła nas do końca. W koszmarną podróż bydlęcymi wagonami do Kazachstanu zabrała ledwie jedną walizkę, ale zrządzeniem losu spakowała do niej garnitur ojca, a ten nieledwie uratował nam życie. Spieniężony w zimnym stepie pozwolił kupić lepiankę – i w niej, namiastce domu, przetrwać mroźną zimę. Przymierałyśmy głodem, ale jakoś szło. Niestety, w 1942 r. mama zachorowała na tyfus. Gdy strasznie smutni ludzi przyszli po jej czarną sukienkę, wiedziałam, że nigdy już mamy nie zobaczę…\nW sąsiedniej wsi mieszkała stryjenka z dwoma synami. Przygarnęła mnie – delikatnie mówiąc – niechętnie, rzucając na powitanie, że swoim dzieciom nie ma co dać jeść, a tu „nowa gęba do wyżywienia”. Miałam zwyczaj chować kawałeczki chleba – na czas, kiedy będę jeszcze bardziej głodna. Głód – to było kolejne śmiertelne zagrożenie dla życia i dla wolności. Dzisiejszym sytym Europejczykom trudno sobie nawet wyobrazić, jak bardzo się go bałam – i to jeszcze przez długie, długie lata po wojnie.\nW Kazachstanie ludzie z głodu codziennie umierali, inni padali z wycieńczenia i chorób. Pamiętam wszechobecne pchły i pluskwy. Zimą śnieg zasypywał wejścia do domów, wilki chodziły po dachach. Rankami sąsiedzi, którym nie zasypało drzwi, odkopywali zasypanych.\nW 1945 r. Sowieci pozwolili wracać do Polski. Nie mogliśmy uwierzyć. Wyobrażaliśmy sobie, co będzie się działo w wagonach, gdy przejedziemy polską granicę. Znowu łzy – ale ze szczęścia. Z odzyskanej wolności.\nAle ta wolność szła do mnie bardzo powoli. Wróciłam dopiero trzecim transportem – w czerwcu 1946 r. Zajechaliśmy ze stryjenką w okolice Wrocławia. Dostaliśmy opuszczony przez Niemców domek. Miałam 10 lat i znałam zaledwie kilka zdań po polsku. Ojciec był w Anglii i bał się wracać. Chciał mnie zabrać do siebie, ale komuniści nie pozwolili mi wyjechać. Zamiast wizy dostałam skierowanie do sierocińca – Państwowego Domu Młodzieży w Krzeszowicach.\nJakbym cofnęła się w czasie.\nŻycie zgodne z regulaminem, pod dyktando cudzych poleceń.\nGdy skończyłam 18 lat, dostałam wyprawkę: kołdrę. Powiedzieli: jesteś wolna. Ale nie byłam.\nDopiero w 1957 r. dali mi wizę – i 2 funty (tyle wtedy przysługiwało w ramach państwowego przydziału). Wybrałam się do Anglii. Ojciec przyjechał po mnie do Londynu wraz z mym 7-letnim przyrodnim bratem. W trakcie kilkudziesięciokilometrowej podróży cały czas nas obejmował – i płakał. Macocha przyjęła mnie serdecznie, mówiłam do niej „mamo”. Pragnęłam tak mówić – całe życie tęskniłam za matką. Nieukojony ból zadany sercu dziecka nie opuszczał serca dorosłej kobiety.\nMyślałam wtedy, że ta moja długa droga do wolności – z odległych stepów Kazachstanu, przez komunistyczną Polskę na Wyspy, skończy się właśnie tutaj, w nowym domu ojca. Ale Anglia nie była miejscem dla mnie. Tęskniłam za Polską, to był mój świat zapisany w sercu i umyśle. Tam postanowiłam odnaleźć utraconą wolność.\nPracowałam w Zakładach Chemicznych w Oświęcimiu, wyszłam za mąż… I zaczęłam czuć się wolna.\nNigdy nie narzekałam. Na zesłaniu spotkało mnie przecież najgorsze, potem z każdym dniem, kawałek po kawałku, odzyskiwałam możliwość decydowania o swoim losie. Czyli wolność. A z nią – godność i coraz większy spokój serca.\nWiem już jednak, że rany zadane przy utracie domu, dzieciństwa i bliskich, nigdy się nie zabliźnią.\nprzywieziony do KL Auschwitz w 1944 r.\nUsunął z ręki obozowy numer. Myślał, że pomoże mu to zapomnieć o strasznej przeszłości.\nUrodziłem się 14 kwietnia 1924 r. w Zatorze. Tato był tam burmistrzem. Mieliśmy też małą piekarnię. Doglądała jej mama.\nW 1930 r. zmarł tato. Miał zaledwie 39 lat. W obliczu tego moje maleńkie życie też się na moment zatrzymało, a potem wszystko się zmieniło... Dlaczego tato umarł? – zapytałem. Mama odpowiedziała, że Bóg tak chciał. Wtedy uświadomiłem sobie, że nie mogę liczyć na jej pomoc w zrozumieniu tego, co się stało. Starałem się szukać odpowiedzi w książkach. Biblię studiowałem przez blisko cztery lata. Codziennie wertowałem również „Ilustrowany Kurier Codzienny”. Zadawałem sobie ciągle pytanie: Dlaczego, jeśli Bóg istnieje i jest wszechmocny, sprawiedliwy, bez wiedzy którego nic się nie dzieje, to śmierć jest przez Niego akceptowana?\n6 sierpnia 1939 r., jako piętnastolatek, pojechałem do Krakowa. Uczestniczyłem na Błoniach w uroczystościach z okazji 25. rocznicy wymarszu pierwszej Kadrowej Józefa Piłsudskiego z Oleandrów. Było to dla mnie bardzo ważne przeżycie.\nMoje pokolenie doznało szoku w 1939 r. Wkroczenie wojsk niemieckich i sowieckich pozbawiło nas wolności. Szybko zewsząd zaczęły dochodzić straszne informacje: o aresztowaniach, wywózkach, rozstrzelaniach i obozach koncentracyjnych. Przygnębiającą atmosferę pogłębiały jeszcze wiadomości o losie Polaków na terenach okupowanych przez ZSRR.\nRok później zostałem wywieziony na roboty przymusowe do Saksonii. Pracowałem przy naprawie torów kolejowych. Po tygodniu uciekliśmy z trzema kolegami, ale złapała nas straż graniczna. Wysłali nas wtedy do kamieniołomów. Ale stamtąd też udało mi się szybko uciec. Przedostałem się do Krakowa.\nW grudniu 1943 r., w skutek zeznań kolegi, którego zatrzymali Niemcy, zostałem aresztowany. Bity wyznał, że pomagałem uciekinierom z Niemiec w przekroczeniu granicy Generalnego Gubernatorstwa, rozprowadzałem tajną prasę i ulotki.\nTrafiłem do więzienia w Mysłowicach. 26 maja 1944 r. przywieźli mnie do Auschwitz. Wiedziałem, czym jest to miejsce. Przed bramą Arbeit macht frei zdjęli mi kajdanki. Przypomniał mi się wtedy napis z wejścia do piekła w „Boskiej komedii” Dantego Alighieri: Porzućcie wszelką nadzieję, wy, którzy tu wchodzicie. Byłem pewien, że to jest ostatni dzień mojego życia.\nWiedziałem o działającym w Auschwitz sądzie doraźnym, gdzie zapadały wyroki śmierci. Na placu między X i XI blokiem stało stłoczonych stu kilkudziesięciu więźniów.\nJohannes Thümmler, doktor prawa i szef Gestapo, wraz z oficerami rozpoczął szybko Standgericht (sąd doraźny). Wchodziliśmy pojedynczo. Sprawdzano naszą tożsamość, wygłaszano oskarżenie i kierowano każdego do jednej z trzech grup. O naszym życiu decydowano w dwie minuty. Zostałem zaprowadzony do najmniejszej grupy, która liczyła zaledwie 13 osób. Nie wiedziałem, co to oznacza. Oczekiwałem najgorszego. Więźniowie z dwu pierwszych grup trafili do komór gazowych. My, po nocy przeleżanej na zimnym betonie, zostaliśmy skierowani do łaźni. Tam ogolili nam głowy, dali pasiaki. Mnie umieścili w bloku nr 2. Otrzymałem numer 188506.\nNastępnego dnia współwięźniowie zawołali mnie przed blok. Stał tam starszy mężczyzna z niskim numerem. Powiedział, że współpracował z moim ojcem, gdy ten był burmistrzem Zatora. Dał mi porcję chleba i poradził: Nie daj się zabić. Pamiętaj, przy formowaniu kolumny więźniów nie stawaj z przodu ani z tyłu, ani po bokach, bo tych biją najczęściej. Potem odszedł. On obozu nie przeżył.\nW lipcu 1944 r. zabrali mnie z tysiącem innych więźniów do KL Mauthausen. Byłem w podobozie Mauthausen-Linz III, którego więźniowie pracowali w największym w Austrii zakładzie metalurgicznym.\nWkrótce zaczęły się amerykańskie naloty. Zginęło wielu więźniów. Zostałem ranny w plecy. Pamiętam, jak stałem w kolejce do obozowego lekarza i pomyślałem, że życie ma naprawdę sens tylko wtedy, gdy czynimy drugiemu jakieś dobro. Wtedy postanowiłem, że jeśli przeżyję wojnę, to zostanę lekarzem.\n5 maja Amerykanie wyzwolili obóz. W lipcu pojechałem do domu. A potem spełniłem podjęte w obozie zobowiązanie. Zostałem lekarzem.\nW 1952 r. podczas rozdawania dyplomów na zakończenie studiów medycznych usiadła obok mnie prof. Janina Kowalczykowa. Zobaczyłem jej numer obozowy. Spytałem, kiedy go usunie. Odpowiedziała: NIGDY. Potem, gdy jako lekarz myłem ręce przed operacją, za każdym razem widziałem swój obozowy numer – a z nim straszną przeszłość. W 1981 r. usunąłem go. Myślałem, że to coś zmieni, że stanę się wolny od tragicznych wspomnień. Ale do dziś budzę się w nocy, widząc obóz.\nWolność dla mnie to sposób życia w dialogu z innymi. Wolność to wartość, która stanowi o innych ważnych sprawach. Prawda i uczciwość mają rację bytu, jeżeli pozwolimy człowiekowi być wolnym w poglądach i działaniach.\nUważam, że człowieka nie można wyzuć z człowieczeństwa, dopóki ma jakieś wartości, w które wierzy i jest im wierny. A godność to istota osoby ludzkiej.\nW poszukiwaniu zagubionej tożsamości podejmujemy podróż w głąb siebie. Czasem zdarza się, że uciekamy od trudnych pytań i wspomnień, ponieważ nie potraﬁmy ich właściwie sformułować i nie do końca świadomi konsekwencji popadamy w beznadziejne poczucie krzywdy i osamotnienia. Przychodzi jednak czas na rozliczenie się z samym sobą i wtedy budujemy mosty ponad rzekami zapomnienia, aby się spotkać i odnaleźć sens minionych chwil.\nw latach 80. XX w. aktywny działacz Solidarności w Nowej Hucie\nWolność ma w sobie i wokół siebie\nKiedy myślę o swoim bardzo długim życiu, zastanawiam się, czemu dość rzadko padało słowo WOLNOŚĆ. Może dlatego, że była to dla mnie rzecz bardzo ważna, wielka, niemal święta – a równocześnie tak oczywista i konieczna jak słońce czy otaczająca rzeczywistość.\nUrodziłem się w szczęśliwym czasie. Tuż po odzyskaniu niepodległości i po obronie przed sowiecką nawałą. Z fragmentów wspomnień z tych lat pamiętam ojca legionistę w błękitnym mundurze ze sztandarem, rocznicowe akademie i obchody świąt narodowych 3 maja, 6 sierpnia i 11 listopada („11 listopada lekcji robić nie wypada…”), jazdę na stopniach samochodu marszałka Rydza-Śmigłego w Wilnie i 25. rocznicę wymarszu Kadrówki na krakowskich błoniach. To była dla mnie ta moja własna, prywatna, dziecięca umiłowana WOLNOŚĆ.\nWrzesień 1939 roku – wielki wstrząs i dramat, wszystko legło w gruzach. Polegli żołnierze zastygli w przedziwnych pozach, trupy koni – stałem samotnie osłupiały, nieprzytomny na kieleckiej ulicy i przyglądałem się maszerującym kolumnom wrogich, obcych wojsk. A WOLNOŚĆ odchodziła gdzieś daleko… Wierzyłem, że szybko wróci, bo przecież jak mawiano „słonko wyżej – Sikorski bliżej”.\nTrzeba było tej WOLNOŚCI pomóc! Najpierw Narodowe Siły Zbrojne, potem Armia Krajowa w Górach Świętokrzyskich i marsz w ramach akcji „Burza” na pomoc walczącej Warszawie. Wydawało się, że WOLNOŚĆ była na wyciągnięcie ręki. Niestety znów druga okupacja, terror, beznadzieja.\nJeszcze 1945 rok, kontynuacja ruchu oporu, lata bezsilności i oczekiwania na coś, co powinno nastąpić.\nWreszcie Solidarność! Zachłysnęliśmy się na chwilę tą szczyptą WOLNOŚCI, stan wojenny, praca w podziemiu, niechciany Okrągły Stół i stopniowo, nieśmiało krok po kroku doszliśmy do tej wymarzonej WOLNOŚCI. Takie mam przekonanie. Nie zwracam się do „Najwyższych Czynników” z prośbą: „Ojczyznę wolną racz nam zwrócić Panie…”, bo ją mam w sobie i wokół siebie. To że niedoskonała, słaba, ułomna? To ją naprawiajmy, wzmacniajmy, pielęgnujmy, przecież to wszystko od nas zależy, jaka ona ma być. Bo jak uczył nas Największy Polak naszych czasów, wolność nie jest nam dana raz na zawsze – trzeba o NIĄ nieustannie walczyć.\nA na koniec tym, którzy mylą wolność z samowolą, przypominam, że wolność ma też swoje granice i kończy się tam, gdzie zaczyna wolność drugiego człowieka.\nZbigniew Ferczyk urodził się 1 października 1925 r. w Nowej Wilejce koło Wilna. W czasie II wojny światowej był żołnierzem Związku Walki Zbrojnej, Armii Krajowej i Narodowych Sił Zbrojnych. Po wojnie był kasjerem w Spółdzielni Inwalidów w Szczecinie (1947–1949), reporterem sportowym w redakcji „Słowa Polskiego” we Wrocławiu (1949–1953) i organizatorem imprez kulturalnych w Towarzystwie Wiedzy Powszechnej we Wrocławiu (1952–1953). W 1953 r. trafił do Huty im. Lenina. Z patronem kombinatu – i całego systemu – miał zawsze problem. W 1945 r. prowadził skrzynkę kontaktową podziemia. W 1956 r. i 1968 r. demonstrował. W 1960 r. rozlepiał plakaty nawołujące do bojkotu wyborów. W 1980 r. współorganizował i przewodniczył Komitetowi Założycielskiemu „Solidarności” na Wydziale Dyrekcji Inwestycji Huty im. Lenina. W stanie wojennym zainicjował Duszpasterstwo Hutników przy kościele Matki Bożej Częstochowskiej na osiedlu Szklane Domy w Nowej Hucie. Był animatorem duchowego i materialnego wsparcia dla rodzin internowanych oraz więzionych. Organizował wycieczki i wczasy dla dzieci, paczki mikołajkowe, pomoc i rozdział darów dla najbardziej potrzebujących. Dokumentował przejawy represji. Kolportował też prasę podziemną.\nW 1989 r. współtworzył Komitet Obywatelski i kierował Nowohuckim Sejmikiem Obywatelskim.\nMłodzi o wolności.pdf (Rozmiar: 0.46 MB)\nBartosz BARTYZEL Prawda ma znaczenie fundamentalne. Myślę, że jest podstawą budowania relacji międzyludzkich – relacji społecznych.