Włosy - jak pielęgnować by były zdrowe i lśniące - Forum Kobiet - NETKOBIETY.PL\nWłosy - jak pielęgnować by były zdrowe i lśniące - Netkobiety.pl\nForum Kobiet » PIELĘGNACJA WŁOSÓW » Włosy - jak pielęgnować by były zdrowe i lśniące\n1 Temat przez esmeralda 2007-07-27 01:22:27\nTemat: Włosy - jak pielęgnować by były zdrowe i lśniące\nmoje włosy są matowe. żeby choć przez jakiś czas miały połysk, muszę je farbować, ale farba szybko się zmywa i one znów wyglądają nieciekawie. to jest jak błędne koło! ani szampony ani odżywki chyba na nie nie działają, co robicie by mieć ładne włosy, może jakaś z waszych porad okaże się skuteczna i spełnią się moje marzenia o ładnych włosach!:)\n2 Odpowiedź przez lenka 2007-08-11 00:40:58\nOdp: Włosy - jak pielęgnować by były zdrowe i lśniące\nja farbuję- zeby się świeciły:D a na poważnie to robie czasem płukanki z wody dodatkiem siemienia lnianego, no po prostu gotuję siemię, odlewam wodę i używam do spłukiwania:)efekt znakomity!!!\n3 Odpowiedź przez Anina32 2007-08-17 22:17:23\ndobra jest maseczka, ta z żółtka jajka z dodatkiem oliwy i soku z cytryny, jak się ją regularnie nakłada na głowę to naprawdę widać efekty!!!\n4 Odpowiedź przez ClonMack 2007-08-31 20:01:24\nja zaczelam uzywaz odzywki GOLD WELLA jest droga ale bardzo dobra biore troche na reke ak jakby ziarenko grochu i rozprowadzam na mokrych wlosach nie splukuje juz po pierwszym razie sa bardziej miekkie i nawilzone\n5 Odpowiedź przez przedziorek 2007-09-23 22:08:52\nPolecam kosmetyki Loreal Professionel iprzede wszystkim Kerastase, są droższe niż kosmetyki popularne, ale bardzo dobre i naprawdę starczają na długi okres czasu, są bardzo wydajne. Poza tym polecam też kosmetyki BioSilk oraz TIGI, z kolei wystrzegam przed Fekkai, miałam kilka serii i nie byłam z żadnej zadowolona, a cena też jest dość agresywna dla portfela.\n6 Odpowiedź przez Asiak 2007-11-07 13:33:14\nJa mogę wam polecić używanie tylko profesjonalnych kosmetyków, które są o wiele lepsze od tych z drogerii, szczególnie polecam kosmetyki firmy Farouka, z ich jedwabiem Biosilk na czele, który jest rewelacyjny. Po zmianie szamponu i odzywki na Silk Therapy i używanie kropelki jedwabiu po każdym myciu moje włosy bardzo się zmieniły, oczywiście na lepsze, są gładkie i z dość dużym połyskiem\n7 Odpowiedź przez siopek 2007-11-07 14:12:30\nPolecam kuracje rycynowa, wlosy sa po niej rewelacyjne;) wiecej o niej mozna przeczytac np tutaj: http://www.homeopatiaok.pl/portal/forum … aspx?ID=37\n8 Odpowiedź przez Ann82 2007-11-08 16:31:00\nja także farbuję włosy ale nie dlatego by się błyszczały, ale po to by zatuszować odrosty:D\na co do sposobów\nja mam jeden i to sparwodzony:)\nmyje włosy codziennie, szamponem z AVONu do włosów farbowanych, czekam aż na włosach pojawi się piana, i zostawiam je tak na chwil kilka, easy:) aaa i nie stosuję żadnych lakierów, żeli itp. )\n9 Odpowiedź przez kknd 2008-02-12 17:46:38\nWlosy powinno sie myc dwa razy za pierwszym splukujesz zanieczyszczenia dnia codziennego a za drugim oczyszczasz w pelni skore glowy (zauwaz ze dopiero za drugim razem powstaje obfita piana), w wiekszosci salonow fryzjerskich stosuje sie podwojne mycie wlosow. Polecam tez stosowac jedwab ulatwiaja rozczesywanie, wlosy sa mniej narazone na mechaniczne uszkodzenia, gwarantowany polysk (bierze sie doslownie mala ilosc jedwabiu i naklada na wlosy a nie w skore glowy).\nTrzeba tez pamietac ze sa rozne typy wlosow i kazdy ma inne potrzeby.\nProponuje rowniez poczytac poradniki jak dbac o wlosy jak je myc jak suszyc jak czesac, najwiecej uszkodzen mechanicznych powstaje wlasnie podczas tych czynnosci.\n10 Odpowiedź przez jemena 2008-03-09 20:45:32\nDzięki za poradę, bo nigdy nie myłam ich dwa razy, zawsze tylko raz a potem używałam odzywki do spłukiwania.\n11 Odpowiedź przez mcstg 2008-03-11 15:51:55\nFarba szybko sie zmywa gdy włos jest zniszczony i porowaty oraz nie ma tego ładnego połysku, jedynym rozwiązaniem byłoby w Twoim przypadku zastosowanie profesjonalnych kosmetyków, ja osobiście już od dłuższego czasu stosuje kosmetyki Farouk i moje włosy wyglądaja zupełnie inaczej, są w świetnej kondycji, błyszczą się i są nawilżone. Pozdrawiam serdecznie i życzę powodzonka w pielęgnacji Jeśli spróbujesz napisz jak efekty\n12 Odpowiedź przez gosiula 2008-03-23 20:48:42\nco mam zrobic ze strasznie rozdwojonymi, bialymi koncowkami??:( prawde mowiac dbam o swoje wlosy, nie prostuje ich, nie uzywam suszarki, lokowki itp a mimo to strasznie sie niszcza:( gdy je podcinam szybko znowu staja sie zniszczone:( z daleka moje wlosy wygladaja bardzo ladnie, blyszcza sie ale gdy sie przypatrzec to koncowki maja straszne;( pomocy!!:((\n13 Odpowiedź przez coś co działa 2008-03-27 12:46:58\ncoś co działa\nnie wystarczy jedynie unikać suszarki czy prostownicy, najważniejsze są kosmetyki jakich używamy do pielęgnacji naszej czuprynki. Jest takie serum na zniszczone końcówki firmy Alfaparf Milano nazywa sie to Gold Serum. To bym Ci zaproponowała na początek bo liczą sie również szampon i odżywka jakiej używasz. Ja stosuje juz tylko profesjonalne kosmetyki do włosów bo miałam serdecznie dość kosmetyków powszechnie dostępnych w drogeriach które niby miały odmienic moje włosy chociaż wylała byś cała butelke taniej odżywki na głowe on i tak nie zadziała jak ta profesjonalna, zapraszam Cie na kalamis.pl, tam znajdziesz kosmetyki o serum o którym Ci wspomniałam\n14 Odpowiedź przez mcstg 2008-03-27 12:49:05\ntak to jest jak zapominam się zalogować, post wyżej jest do Ciebie gosiula ode mnie\n15 Odpowiedź przez jemena 2008-03-27 12:59:42\nOstatnio kupiłam Gliss Kur ekspresową odżywkę s sprayu na zniszczone końcówki, łądnie pachnie, nie widzę jakiś specjalnych efektów, używam dopiero jakiś tydzień, ale no myślę że działa na wnętrze włosa.\n16 Odpowiedź przez mcstg 2008-04-02 13:59:34\nkosmetyk o którym mówisz jing jang nie jest profesjonalnym kosmetykiem dlatego ciężko jest dostrzec efekty, polecam Gold Serum firmy Alfaparf Milano która działa bez zastrzeżeń.\n17 Odpowiedź przez luzaczek 2008-06-23 22:36:30\na prostownice ? maja jakies negatywne efekty uboczne na zdrowie i wytrzymalosc wlosow?\n18 Odpowiedź przez Christina 2008-06-24 20:57:51\nJa jestem szatynką i farbuję włosy (o ton czy dwa ciemniejsze od moich naturalnych), ale używam maseczek na włosy lub olejku na gorąco tak dwa do trzech razy w miesiącu. Ograniczam suszarkę, prostownicy wcale nie używam, rzadko stosuję piankę czy jakieś utrwalacze. Ale staram się chodzic do fryzjera (cięcie końcówek) minimum raz na pół roku. Sukces dobrego cięcia jest ważny bo wtedy same sie ukłądają i nie trzeba ich katowac żelami, piankami i lakierami. Ale skoro moja fryzjerka mi mówi że mam ładne, lśniące i grube włosy to znaczy że moje metody są skuteczne.\n19 Odpowiedź przez Jeanne 2008-08-04 22:17:22\nJa splukuje wlosy po umyciu chlodna woda z dodatkiem soku z cytryny lub octu jablkowego.Pozniej wcieram krople do dwoch jedwabiu w plynie.Wloski pieknie blyszcza\n20 Odpowiedź przez Mazowszanka 2008-09-07 12:48:23\nJa od niedawna używam szamponu i odżywki Revalid. Są świetne na osłabione i zniszczone włosy. Szampon działa stymulująco, dobre zwłaszcza na wypadające włosy, ale także odbudowuje strukturę włosa. Do tego jest balsam z dużą zawartością protein, który odbudowuje naturalną strukturę włosa i nawilża, dzięki czemu włosy się nie rozdwają. Ja akurat mam włosy osłabione wieloletnim farbowaniem, ale te produkty są przeznaczone też dla włosów zniszczonych trwałą albo ogólnie suchych i łamliwych. Moje włosy są teraz wygładzone i lśniące. Widziałam, że w tym zestawie jest też krem intensywnie pielęgnujący do rzadszego stosowania ale jeszcze nie próbowałam.\n21 Odpowiedź przez igiełka 2008-09-10 13:17:23\nPolecam serię do włosów zniszczonych Pantene. Ostatnio kupiłam też naftę do włosów (można dostać w aptece), do nałożenia 15 minut przed myciem - działa świetnie.\n22 Odpowiedź przez alas.ala 2015-12-02 18:47:29\nw dobrych salonach fryzjerskich można skorzystać z kuracji repleź, która odbudowuje mostki dwusiarczkowe i sprawia, że włosy sa mocniejsze bardziej blyszczące i mniej wypadają.\n23 Odpowiedź przez gabrysiaKA 2015-12-09 16:34:23\na jak nakładasz tę naftę? mieszasz ją z czymś? no i co z nieprzyjemnym zapachem?\n90% naszych zmartwień dotyczy spraw, które nigdy się nie zdarzą...\n24 Odpowiedź przez rehberga 2015-12-10 09:52:08\nw dobrych salonach fryzjerskich można skorzystać z kuracji replex, która odbudowuje mostki dwusiarczkowe i sprawia, że włosy sa mocniejsze bardziej blyszczące i mniej wypadają.\nWiadomo że takie profesjonalne zabiegi w salonach fryzjerskich sa o wiele bardziej skuteczniejsze niż te domowe sposoby... JA muszę cos koniecznie pomyśleć bo jak zwykle jesień/zima to moje włosy najbardziej zaniedbane;(\n25 Odpowiedź przez Jakly 2015-12-10 10:14:35\nSumienne dbanie o włosy domowymi sposobami jest o wiele skuteczniejsze, a przede wszystkim tańsze niż profesjonalne zabiegi w salonach fryzjerskich. Taki zabieg można sobie od czasu do czasu zrobić, ale nie zastąpi ci on codziennej pielęgnacji.\n26 Odpowiedź przez karolinaa147 2015-12-10 12:49:26\nA nie uważacie że najlepszą pielęgnacją nie są kosmetyki tylko dieta? Jak się ma dobrą dietę to i włosy i paznokcie i cera są w dobrej kondycji. Choćbyśmy nie wiem ile wydawały u fryzjera i na kosmetyki to jak będziemy się źle odżywiały to moim zdaniem nic nie pomoże. Drożdże dobrze działają na te trzy rzeczy (włosy, cerę i paznokcie), wystarczy rozpuścić w ciepłym mleku i wypić szklankę dziennie i będzie lepiej po jakimś czasie\n27 Odpowiedź przez truskaweczka19 2015-12-22 15:33:22\nJa też używam nafty, więc może odpowiem. Używam nafty Kosmedu zwykłej od około miesiąca, ale tak co 2 mycie w sumie, a myję włosy co 2 dni. Nakładam ją samą na skórę głowy i czasem też trochę na włosy w niewielkiej ilości staram się, bo i tak nie ma co dużo nakładać. No zmywa się trochę trudniej, 2 razy trzeba umyć mocniejszym szamponem. No chociaż wiem, że warto z czymś mieszać, kiedyś pewnie tak zrobię. Mam ją na głowie tak pół godziny czy godzinę, choć zdarzyło się parę godzin, ale teraz wiem, że lepiej tyle nie, może wtedy chyba podrażnić. Nic takiego nie miałam, ale lepiej jednak potrzymać chyba z pół godziny czy godzinę. Zapach u mnie jest nie jakiś przyjemny, ale też nie jest źle, nie jest też bardzo męczący, myślałam, że będzie gorszy. Trochę jest złagodzony jakby cytrusowym aromatem, takie mam wrażenie. Potem zmywam. Na razie efekty są niezłe, włosy lekko wzmocnione, nieco gładsze po niej, nie jest to też jakaś rewelacja, ale całkiem nieźle. Skóra głowy też często taka uspokojona po niej i po umyciu.\n28 Odpowiedź przez baarbbara 2015-12-28 18:50:50\nnafty nie znam, nie stosowałam nigdy. Może wypróbuję. Ja używam serum na końcówki jakieś mam takie z olejkiem arganowym Venita Salon, jest ok, kupiłam na próbę, za jakieś małe pieniądze, a sprawdza się, ogólnie jestem z niego zadowolona, widzę po włosach że jest lepiej.\n29 Odpowiedź przez truskaweczka19 2015-12-28 21:14:03\nJa teraz używam też oleju ze słodkich migdałów, od niedawna, ale już widzę, że bardzo fajnie nawilża\n30 Odpowiedź przez lidia098 2016-03-04 10:29:25\nJa od niedawna stosuje na włosy olejek arganowy, który przywiozłam z Maroka jak na razie nie ma wielkiego WOW ale tez nie szkodzi, stosuję go dopiero od 2 tyg więc może za wcześnie na widoczne zmiany. 2 lata temu też stosowałam przez niemal 5 miesięcy h pantoten i mogę powiedzieć iż włosy odzyskały blask i przestały wypadać. Na stronie prasa24h.pl jest artykuł Piękne włosy? Nic trudnego w którym można poczytać jak dbać o włosy\n31 Odpowiedź przez abelarda 2016-03-06 10:46:42\nJa również lubie olejowanie\n32 Odpowiedź przez piasekp91 2016-03-11 14:10:53\nJa serdecznie polecam rosyjskie szampony kupione w sklepie ziołowym, na początku włosy są lekko otępiałe, ale szybko się przyzwyczajają, od wewnątrz już od miesiąca stosuje tabletki Hairvity i mam wysyp baby hair i piękne lśniące włosy! Polecam!\n33 Odpowiedź przez maskotek00 2016-03-14 08:43:05\nTo się zgadza, że po 3 tygodniach od farbowania włosy sie robią takie, że można je ściąć.\nAktualnie od jakiegoś 1,5 miesiąca sama pozmieniałam wszystko co do tej pory robiłam w pielęgnacji włosów.\nPowód? - wypadanie, suche, szorstkie włosy, łysienie.\nnajpierw ścięłam je tak do ramion. ( były długości do [połowy pleców, lecz co mi z nich skoro się zaczął robić mysi ogonek)/\nZmieniłam szampon do włosów i odżywkę . Do tej pory używałam tylko ( Bardzo długo już)Panetene, różne rodzaje.\nSzampon wymieniłam na dove ( włosy suche), a odżywkę w sumie na trzy. Włosy szybko się przyzwyczajają do szamponu, czy odżywki. Nalezy je co jakiś czas zmieniać.\n1/ używana po myciu na mokre włosy ( raz w tyg)- specjalna kuracja na wypadające włosy, maseczka z łopianu do spłukiwania.\n2/ szybkie odżywki gliskur na końcówki włosów do psikania., bez spłukiwania\n3/ skrzyp polny, odżywka do psikania skóry włosów - używam co dziennie idąc spać. Nie obciąża włosów,nie muszę ich myć.\nz gumek do włosów- ważne to jest, że gdy tylko jest okazja, to włosy trzymać luźno związane. Ja gumki do włosów wymieniłam na te zrobione ( wycięte) z podkolanówek. Nie uciskają, nie niszczą włosów.\nSuplementy do łykania, to skrzyp polny 2 x dziennie, oraz magnez, czasem vit a plus e.\npo 1,5 miesiąca widzę bardzo duza różnice. Tam, gdzie łysiałam ( zakola), widać baby włosy.( ogólnie wszędzie widać, gdy włosy zapnę w gumkę).\nFarby do włosów także zmieniłam na te bez amoniaku.\njak na razie jestem zadowolona z efektów.\n34 Odpowiedź przez adiafora 2016-03-14 14:16:30\njak wy dziewczyny, stosujecie kozieradke na czerep? Splukujecie czy zostawiacie tak? Ponoc nie nalezy a zapaszek sie ulatnia po wyschnieciu. Przyznam, ze wczoraj na kudly robilam poznym wieczorem kompres i juz mi sie go nie chcialo splukiwac, poszlam spac z mokrymi wlosami, rano mialam splukac. Rano zaspalam, szybko rozczesalam te strzeche, wygladalo ok, puszysto i ladnie, i nawet specjalnie nic nie wanialo, to pognalam do pracy. A w pracy, co zbyt energicznie potrzepie glowa to mi zalatuje rosolem psia kosc. No kudly mi jada gastronomia. Musze jak mumia siedziec.\n35 Odpowiedź przez timme 2016-03-14 14:24:15\nJa farbuję regularnie włosy bo bardzo nie lubię swojego naturalnego koloru. Jest mysi, bez wyrazu i zdecydowanie lepiej mi w mocnym rudym.\nUżywam specjalnych odżywek i szamponów do włosów farbowanych Fajna jest maska Perfect Me, Jest kilka wersji ale polecam w pomarańczowym opakowaniu Repair & Color save. Jest w saszetkach w Biedronce ale bardziej opłaca się kupić większe opakowanie ( kupowałam tydzień temu w Hebe) bo jest taniej w stosunku do objętości.\nMaska odżywia kolor, włosy wyglądają na mocniejsze. Zapach rownież mi odpowiada. Jest delikatny, świeży. Cytrusowo kwiatowy.\n36 Odpowiedź przez wiktoria8912 2016-03-16 21:49:22 Ostatnio edytowany przez vinnga (2016-03-16 21:57:13)\nPolecam siarkę organiczną. Siarka jest najważniejszym elementem w utrzymaniu pięknych i zdrowych włosów, skóry i paznokci. Poleciła mi ją fryzjerka i faktycznie efekt jest super. Kupiłam siarkę organiczną na SPAM. Opakowanie jest wydajne, wspólnie z siostrą i mamą ją bierzemy trzy razy w tygodniu ok 2 g ( ok pół łyżeczki). Siarka organiczna to MSM pozyskiwana z miazgi drzewnej jest czysta i niezbędna dla organizmu. Sprawdź sama, jest niezastąpiona dla kondycji włosów i nie tylko.\n37 Odpowiedź przez victoriasmile9333 2016-03-17 18:52:32 Ostatnio edytowany przez vinnga (2016-03-17 19:35:07)\nJa także mam problem ze zniszczonymi włosami.. kupiłam ostatnio w Rossmannie szampon i odżywkę SPAM. Nie używałam tego wcześniej - będę dawać znać o tym, jakie efekty przyniosło. Do tego staram się jeść zdrowiej - dużo warzyw oraz owoców.\n38 Odpowiedź przez joanna.go 2016-04-13 10:58:42\nTeż mnie dotyczy ten problem, chociaż od dawna zdrowo się odżywiam i uprawiam sport. Prostownica nie ułatwia mi walki o piękne włosy. Próbowałam już chyba wszystkie możliwie odżywki i maseczki i efektu brak. Ostatnio czytałam, że naturalne oleje są fajne, po pierwsze rycynowy, a po drugie - brzozowy. I chyba się na ten drugi skuszę, bo rycynowy podobno przyciemnia włosy, a ja lubię swój kolor\n39 Odpowiedź przez Myszka55 2016-05-13 09:17:38\nJa na przykład stawiam na naturalne kosmetyki. Ostatnio kupiłam szampon oraz odżywkę Petal Fresh Organics - jestem po prostu zachwycona\n40 Odpowiedź przez Ślimaczyca 2016-05-14 12:18:30\nJa od jakiegoś czasu nie myję włosów szamponem. Używam różnych mieszanin, np. sody oczyszczonej z gliceryną roślinną i czasem do tego miód, czasem żółtko jaja z olejem lnianym i miodem. do tego płukanki z soku cytrynowego lub ziół. Czasami myję też samą wodą. Bardzo polecam\n41 Odpowiedź przez joannajanicka 2016-05-15 23:05:56\nJa używam olejka macadamia. Tak mi się spodobało jego działania, że znalazłam całą serię kosmetyków (Kosswell) i teraz używam szamponu, odżywki i olejka a czasami kremu do stylizacji. Włosy są nawilżone, nie puszą się, nie odstają. Zaczęłam nawet je rzadziej podcinać, bo końcówki nie rozdwajają się. Więc są i dłuższe przy okazji Są to kosmetyki profesjonalne ale w dobrych sklepach fryzjerskich można je dostać .\n42 Odpowiedź przez kiniabinia 2016-05-16 09:26:04\nJa polecam naturalną henne - po niczym moje włosy się tak nie błyszczały. Warto też stosować oleje i zmywać włosy zimną wodą. Ale henna działa najskuteczniej.\n43 Odpowiedź przez anetanowaczykanetka 2016-05-16 10:35:53\nno to mnie pocieszyłyście ..... ja też mam słabe włosy, ciągle mi wypadają i już nie wiem co robić. Mam szczotkę TT ale nad ranem i wieczorem to ze 3 garści włosów wyrzucam plus wieczny Łupież :(Końcówki poniszczone i żadne olejki maseczki nic Ostatnio mialam nawet do testów L'biotica silk and shine, ale dopiero po kilku tygodniach zauważyłam efekt, jak już mi się produkt skończył A do tego te głupie gumki do włosów, które ciągle mi wyrywają włosy Mam teraz invisibooble ale podróbke bo też oryginalna wyrywała:( A opaskę mam IvyBands to przynajmniej ona nie ciągnie włosów. Cym te włosy smarować żeby polepszyć ich kondycję ale żeby nie ścinać końcówek? HELP\n44 Odpowiedź przez manikowskaiwona 2016-05-18 21:36:35\nJa używam olejku macadamia z firmy Kosswell , wiem, że jest cała seria i mam zamiar ją wypróbować. Włosy stały się bardziej nawilżone i sprężyste. Polecam !\n45 Odpowiedź przez mariola1987 2016-05-23 15:25:36\ndla mnie najlepsza pielęgnacja to olejek rycynowy i żółtko albo nafta\n46 Odpowiedź przez Wiola_84 2016-05-24 18:55:53\nJa 1 raz w tygodniu pół godziny przed umyciem włosów smaruję od połowy głowy oliwą z oliwek, a po umyciu nakładam maskę z keratyną.\nOliwa z oliwek czyni cuda I zamyka rozdwajające się końcówki\n47 Odpowiedź przez lilly25 2016-06-16 21:11:20 Ostatnio edytowany przez lilly25 (2016-06-16 21:14:39)\nOlejki - lniany, kokosowy, z odżywek/masek dobra jest Garnier Fructis. Można też zainwestować więcej pieniążków, i zakupić profesjonalną odżywkę/serum do włosów bardzo zniszczonych (nawet gdy ma się całkiem niezłe ) w sklepie z artykułami fryzjerskimi (taki sklep powinien być w każdym średniej wielkości mieście, ale jeśli jednak nie będzie, to zakupić w takim samym, tylko internetowym).\nOd wewnątrz - pić codziennie pokrzywę, siemię lniane (pamiętajcie jednak proszę że jedna łyżeczka siemienia lnianego czyli szklanka napoju z nim to 50 kcal ).\nZ pożywienia - banany, a jeśli nie ma przeciwskazań ideologicznych (np. wegetarianizm) bądź zdrowotnych jeść rybki, i generalnie dbać o zróżnicowaną dietę.\nPodczas samego mycia, i dla lepszego rozczesywania - Syoss.\n48 Odpowiedź przez magda.magdalena11 2016-06-17 13:13:58\nOd roku używam kosmetyków MonRin, które znalazłam na stronie Trycho.pl. Jestem mega zadowolona szczególnie z szamponu do włosów farbowanych + lotionu odżywczego włosy się łatwo rozczesują i układają a poza tym są ładne i lśniące. Używałam też do tego balsamu, lecz wówczas moje włosy były zbyt sypkie a ja wolę mieć takie "twardsze" Wyczytałam też, ze mają jakiś specyfik, który jeszcze się dodaje do farbowania. Jeśli chodzi o cenę, to kosmetyki są w przystępnej cenie i wydajne. Polecam\n« Ciekie włosy |


Fantastyczny świat Leona Zabookowca: października 2016\nMatylda B. 10/25/2016\n— Powtarzam to niemożliwe.\n— I znowu pana poprawię. Trudne. A „trudne” i „niemożliwe” to kuzyni, których często się myli, choć mają ze sobą niewiele wspólnego.\nNa szkarłatnych morzach to powieść pułapka, jeśli zaczniecie ją czytać, to łatwo jej nie odstawicie. W labiryncie intryg i kłamstw Locke Lamora radzi sobie, jak mało który bohater. Jest mistrzem sztuczek i pozorów, a w tej części swoich przygód będzie musiał stanąć na rzęsach, by sprostać wyzwaniom, jakie przewrotny los postawił na jego drodze. Scott Lynch w drugim tomie perypetii Niecnych Dżentelmenów otwiera przed czytelnikami podwoje wykreowanego przez siebie uniwersum, Camorra — miasto poprzedniej części znika z horyzontu, odwiedzamy za to z bohaterami inne krainy świata, w którym knowania i spiski są wliczone w stały punkt dnia.\nPierwsza część serii o Niecnych Dżentelmenach skończyła się w najmniej sprzyjających Locke'owi okolicznościach. Jego los wisiał na włosku, ale jakimś pokrętnym sposobem udało mu się wyjść cało z opresji. Wylądował wreszcie w mieście grzechu, hazardu i ludzi rządnych władzy — Tal Verarr. Robi to, co wychodzi mu najlepiej — tworzy grę pozorów, by ukraść wielki majątek z Wieży Grzechu, krainy hazardu, z której zwinięcie choćby miedziaka grozi śmiercią. Sprawy się komplikują, a Locke i jego wierny przyjaciel-zabijaka Jean Tannen stają się piratami. Wspaniała branża dla ludzi, którzy na statku dostają choroby morskiej. Jak sobie poradzą bohaterowie? Z kim przyjdzie im się mierzyć? Czy Locke nie przesadzi w intrygach?\nKsiążka podzielona jest na trzy części, w których wydarzenia teraźniejsze poprzedzielane są "Reministencjami", te drugie mają na celu pokazanie nam całego misternego przez Locke'a planu zdobycia bogactw Tal Verarr. Bardzo mi się ten zabieg spodobał, pozwolił na snucie domysłów, jak geniusz Lamora chce przeprowadzić całą akcję.\nFabuła toczy się i na lądzie, i na morzu, jednak to ten marinistyczny punkt był dla mnie najbardziej miłym. Polubiłam zgraje piratów, którzy na każdym kroku nastręczali Locke'owi problemów. W tej części jest zdecydowanie więcej istotniejszych postaci, ale z pewnością nie są one aż tak ciekawe, jak te z pierwszego tomu. Muszę szczerze przyznać, że chociaż Na szkarłatnych morzach mi się podobało, to jednak nie jest to tak dobra książka jak Kłamstwa Locke'a Lamory. Patrząc na drugi tom z perspektywy czasu, dostrzegam, że zakończenie było ciekawe, ale odrobinę przekombinowane, jednak... Niecni Dżentelmeni jako historia przyjaźni, miłości, która wreszcie zawitała na karty powieści i byłą jednym z milszych w niej wątków, przygody i braterstwa, jest świetną lekturą, której nie mogę wiele zarzucić. Styl Lyncha należy do tych epickich, on nie bawi się w proste zdania, tylko tworzy piękne akapity. Jego bohaterowie prowadzą między sobą świetne dialogi, które zapadły mi w pamięć na długo po skończonej lekturze. Myślę, że to właśnie rozmowy między bohaterami czynią z tej książki wyjątkową cegiełkę. Świat przedstawiony chciałabym odkrywać i odkrywać, bo cóż, mam wrażenie, że jeszcze dużo przede mną.\nCóż mogę dodać? Uwielbiam tę serię i bardzo miło ją wspominam, jest ciągle w czołówce moich najbardziej ukochanych cykli, więc to o czymś świadczy. Myślę, że patrzę trochę na nią przez pryzmat różowych okularów, ale nic na to nie poradzę...\nMatylda B. 10/23/2016\nPodobnie jak struktura ludzkiego ciała nie pozwala nam na latanie, struktura naszego umysłu nie pozwala nam dostrzec wszystkiego, co się wokół nas znajduje\nJesteś osobą spostrzegawczą? Nic nie jest w stanie pozbawić Cię uwagi? W filmie dostrzegasz każde możliwe niuanse? Twoja uwaga działa bez najmniejszego zarzutu? Wyobraź sobie, że jesteś w kinie i szukasz swojego miejsca,\nWzrok jest jednym z najbardziej rozwiniętych zmysłów u człowieka, obdarzamy go niesamowitym zaufaniem, ale czasem i on nie jest w stanie zapewnić nam stuprocentowej orientacji w tym, co się dzieje wokół. Zacznijmy od małego testu, dobrze? Twoim zadaniem będzie policzenie liczby podań wykonanych przez drużynę w białych koszulkach.\nPowiem szczerze, że ten eksperyment jest jednym z moich ulubionych. Niektórzy z Was z pewnością zdołali zauważyć tajemniczego stwora pomiędzy podaniami, ale większości się to jednak nie udało, dlaczego? Coś jest nie tak? Wzrok nie działa? Ależ skąd! W psychologii zjawisko to nazywa się inattentional blindness, czyli ślepota z nieuwagi lub ślepota z braku uwagi. Pierwszymi, którzy zaproponowali tę nazwę byli Mack i Rock. Test, który przed chwilą widzieliście powszechnie nazywa się testem goryla, został on skonstruowany przez Daniela Simonsa i Christophera Chabrisa na początku lat 90. XX wieku. W ich pierwszym eksperymencie wzięło udział 196 wolontariuszy aż 46% z nich nie zauważyło przechadzającego się goryla. Test goryla jest jednym z najczęściej powtarzanych eksperymentów w psychologii, doczekał się wielu różnych wersji, ale zawsze wyniki oscylują wokół połowy.\nA teraz spróbujmy jeszcze raz:\nTeraz już zdawaliście sobie sprawę z goryli, ale czy zauważyliście pozostałe zmiany?\nOk, dobra! Już nie będę Was męczyć kolejnymi eksperymentami, teraz przedstawię Wam równie fascynujące badanie, które polega miej więcej na tym samym, tylko spójrzcie, jak zbyt zaabsorbowani ludzie, nie zauważyli, co się wokół nich działo.\nPowyższy eksperyment jest powtórzeniem doświadczenia przeprowadzonego już przez wspomnianych Chabrisa i Simonsa w 1998 roku, możecie na nim zauważyć, że ludzie, którzy zbyt skupili się na jednej czynności nie są w stanie dostrzec zmian rozmówcy! Nie mogłam znaleźć tego samego doświadczenia, w którym mężczyznę podmieniono z kobietą, a rozmówca nawet się nie zorientował! Ale dlaczego tak się dzieje?\nNasza świadoma percepcja wymaga zaangażowania uwagi – tak przynajmniej uważa większość naukowców zajmującym się tym zagadnieniem, gdy jesteśmy maksymalnie zaabsorbowani danym zadaniem, inne bodźce (pojawiające się w polu widzenia) zostają zwyczajnie pominięte.\n“Niewidzialny goryl. Dlaczego intuicja nas zawodzi”, Christopher Chabris, Daniel Simons, Wydawnictwo Laurum, 2011.\nA. Mack, I. Rock, Inattentional Blindness, MA: MIT Press, Cambrige 1998,\nDożywocie, czyli powieść idealna na smutne, jesienne wieczory\nMatylda B. 10/21/2016\nPanie i panowie, dzisiejszego popołudnia mam Wam do przedstawienia powieść, która przysporzyła mi wiele śmiechu podczas zimnych wieczorów, a właściwie jednego... Nie była ona zbyt długa, nie posiadała fabuły mogącej pobudzić serca do szybszego bicia, zamiast tego była rozrywką na najwyższym poziomie. Gagów nie było końca, a z każdą przerzuconą stroną mój uśmiech stawał się coraz większy. O czym mówię? O Dożywociu stworzonym przez, o dziwo, polską pisarkę Martę Kisiel. Wiecie, że rzadko sięgam po rodzimym pisarzy, zazwyczaj reaguję alergicznie na ich teksty, ale tym razem było zupełnie inaczej.\nLichotka, miejsce wydające się być wręcz zapomniane przez cywilizację, stary pałacyk skrywa wiele tajemnic, o którym nie ma pojęcia spadkobierca, czyli Konrad. Pisarz i swoisty ekscentryk, kiedy okazuje się, że w Lichotce pomieszkuje anioł w bamboszkach, widmo romantycznego samobójcy o różnych stanach skupienia oraz pradawny demon ciemności gotujący specjały mogące skraść każde podniebienie niebiańskością smaków...\nMarta Kisiel nie pokusiła się o stworzenie spójnej fabuły, wszystko kręci się wokół kolejnych absurdalnych poczynań czy to Licha czy widma, które ciągle zmienia swoje upodobania i wizerunek... Pod koniec Dożywocia troszkę było mi nie do śmiechu, że wszystko ciągle dotyczyło tego samego, jedynie ubranego w inne słowa i nieco inne sytuacje. Konrad niemal w każdym z pięciu rozdziałów dochodził do tego samego wniosku... Tym niemniej nie mogę narzekać na tę historię, nie oczekiwała niczego wybitnego, dostałam uroczą wydmuszkę, które doprowadzały mnie często do wybuchów śmiechów. Na pewno na uwagę zasługują bohaterowie Dożywocia, nie można byłoby ich podmienić z jakąkolwiek inną postacią, byli niezwykle oryginalni, każdy posługiwał się oryginalnym stylem wypowiadania się, każdy inaczej reagował... Pod koniec przez ponowne i ponowne powtarzanie niemal identycznych motywów, stali się podróbkami samych siebie... Konrad w jednym rozdziale już wie, że zostanie w Lichotce, w następnym się waha i tak w kółko. Przez to Licho i reszta dożywotników zachowaniem się niewiele różnią.\nJednak nie mogę powiedzieć, że Dożywocie nie sprawiło mi radości, była to po prostu lektura w ramach przerwy od poważniejszych i lepszych tytułów, taka książka idealna na kaca, czytelniczy klinik... Polecam ją młodszym czytelnikom i osobom, które chcą troszkę odsapnąć od jesiennej chandry.\nMatylda B. 10/17/2016\nBohaterowie, z którymi nie zmieniłabym się miejscami\nMatylda B. 10/15/2016\n1. Gollum - Władca Pierścieni J.R.R Tolkien\nNie chciałabym zmienić się miejscami z tym smutnym, a zarazem zagubionym w świecie bohaterem jednej z moich ulubionych powieści, czyli Władcy Pierścieni. Jego los nie należał do najmilszych. Wiele lat spędził w samotności. Niechciany. Zdradliwy. Pogrążony w ciemnościach. Jego żywot należał do smutnych. Nie chciałabym podzielić jego losu.\n2. Katniss Everdeen Igrzyska Śmierci autor\nNie jestem taka odważna jak ona i pewnie nigdy nie podjęłabym się tego, czego ona. Nie mam rodzeństwa, więc też trudniej jest mi wyobrazić sobie i zrozumieć jej decyzję. Katniss nie jest bohaterką idealną, ale z całą pewnością ma w sobie wiele z heroizmu. Cóż, a trafienie na arenę Igrzysk nie byłoby miłym przeżyciem. Zdecydowanie nie chciałabym mierzyć się z innymi trybunami.\n3. Winston Smith Rok 1984 George Orwell\nŻyje w antyutopii, w której jest ciągle inwigilowany, a propanagda pcha się do jego jaźni ze wszystkich stron. Telewizja? Jego teleekran nie może zostać wyłączony. Winston ponadto zmienia rzeczywistość, przerabia istniejące artykuły/książki/piosenki na takie, które byłby zgodne z proroctwami Partii, zgodne z obecną polityką zagraniczną, zgodne z wizją. Cóż, bałabym się zmienić miejscami z Winstonem, bo chyba nie zniosłabym tej wszechobecnej propagandy, może mam zbyt delikatną psychikę? Sama nie wiem. Wizja stania się Winstonem i mieszkania w Oceanii, jest przerażająca.\n4. Julia Capuleti nazwisko Romeo i Julia William Szekspir\nDlaczego nie chciałabym zamienić się z bohaterką chyba najbardziej romantycznej historii w dziejach? Cóż, jak pomyślę sobie, że miałabym zakochać się na zabój po jednej wspólnie spędzonej nocy, to ja jednak podziękuję za taką miłość. Pomijam kwestię wieku, który w tych czasach nie był aż tak... dostrzegalny? Ludzie szybko umierali, więc i szybciej dorastali, o. Ale uczucie Romea i Julii zawsze było dla mnie fikcją, więc no nie... Nie chciałabym być bohaterką dramatu Szekspira, zważając jeszcze na koniec tej historii.\nA Wy z jakimi postaciami nie zmienilibyście się miejscami?\nMatylda B. 10/13/2016\nNigdy nie uważaj się za lepszego od innych. To cecha człowieka o prawdziwie otwartym umyśle.\nKiedy Królowie Dary pojawili się w polskich księgarniach, w blogosferze książkowej nie sposób było znaleźć miejsca, w którym Ken Liu i jego dzieło nie byliby chwaleni. Jak to mam ostatnio w zwyczaju przeczekałam pierwszą nawałnicę pozytywnych recenzji, a teraz szukając choćby cienia negatywnych słów na temat Królów Dary, nie mogłam znaleźć czegoś, co działałoby na niekorzyść tej książki... Skusiłam się, przeczytałam i jestem całkiem zadowolona z lektury, ale nie jest to powieść pozbawiona wad, wręcz przeciwnie, jednak trzeba przyznać, że lepszych momentów było odrobinę więcej od tych złych.\nRodzice Kuniego Garu planowali dla niego świetlaną przyszłość, wydając niemal ostatnie grosze, wysłali chłopaka do najlepszego z możliwych nauczycieli w Zudi. Jednak Kuni chociaż bystry i posiadający niebywałe zdolności umysłowe, ze względu na swoje czasem karygodne zachowanie, nie zabawił długo w szkole. Kuni Garu wszedł na drogę złodziejaszka, który w żadnym miejscu nie potrafi zbyt długo zabawić. Od razu można było w nim dostrzec cechy Robin Hooda, chociaż Kuni nie zawsze robił wszystko ze szlachetnych pobudek, to jednak ludziom będących w gorszej sytuacji od niego, potrafił pomóc. Miałam wrażenie, że ten bohater nie chce w ogóle uchodzić za kogoś, kto został obdarzony dobrym serce, wręcz przeciwnie, próbował zgrywać raczej postać obojętną, dopiero wraz z rozwojem powieści zaczął przyzwyczajać się do roli, której widzą w nim wszyscy inni. Kuni przez większą część powieści polegał na swoim intelekcie i świetnej umiejętności blefowania, nie okazał się niezwykłym strategiem, to ludzie, których przyjaźń potrafił sobie zaskarbić okazywali się często grać pierwsze skrzypce, on im to zwyczajnie umożliwiał. Kuni miał swoje wzloty i upadki, nie był postacią, którą mogłabym jednoznacznie uznać za złą czy dobrą... Jednak cokolwiek, by się nie działo, wiedziałam, że Garu czy to za sprawą przyjaciół, czy rodziny, czy własnych umiejętności wyjdzie z tarapatów obronną ręką, niestety jeśli chodzi o kłopoty, to zazwyczaj Kuni radził sobie z nimi znakomicie. To sprawiało, że powieść w pewnych momentach stawała się przewidywalna, wiedziałam, że autor tak pokieruje akcją, by Kuniemu nie stała się żadna krzywda. To jeden z tych mankamentów, o których wspominałam już na początku. Ta przewidywalność zabijała we mnie radość z lektury...\nPo przeciwnej stronie barykady staje Mata Zyndu, chłopak przewyższający wszystkich znanych sobie ludzi, wyglądem przypomina mitycznych herosów, wysoki, barczysty i pełen chęci zemsty na zabójcach swojej rodziny. Członek szlachetnego rodu wojowników, wychowywany przez wuja, który wpoił mu wielkie ideały klanu Zyndu. Mata to przeciwieństwo Kuniego, to prosty chłopak, który kieruje się niemal wyłącznie swoją nadnaturalną wręcz siłą, nie zważając na to jaki chaos, zapanuje wokół przez jego działania. Nie ma smykałki do polityki, kieruje się zasadą twardej ręki. Jednak mimo czasem tragicznych w skutkach i dość makabrycznych decyzji, Matę da się lubić właśnie przez jego prostotę bytu i wielkie ideały, które nigdy go nie opuszczają. To taki szlachetny rycerz rodem ze średniowiecza.\nObu bohaterów połączył jeden cel: upadek imperium Xany, której władca ciemięży podbite ludy, niemal każdy mieszkaniec Imperium stracił kogoś przy tworzeniu misternych i często zupełnie niepotrzebnych budowli ku chwale tyrana. Rebelia to kwestia czasu... Kuni Garu i Mata Zyndu stają się jej symbolami, jednak w miarę rozwoju akcji powstają między nimi kolejne spięcia, które ostatecznie doprowadzają do otwartego konfliktu... Kto ma w nim racje? Po czyjej stronie staną ludzie?\nKen Liu wprowadził na scenę wielu bohaterów, ale potrafił nimi w taki sposób kierować, że czytelnik jest w stanie sobie ich odpowiednio wyobrazić. Nie było tutaj postaci płytkich czy bezsensownych, chociaż co prawda miałam czasem wrażenie zagubienia, kiedy zmieniały się poszczególne sceny, a między niektórymi mijały lata, to mimo wszystko nie mogę na to specjalnie narzekać. Klimat też był wprost stworzony dla mnie, dało się wyczuć w Królach Dary inspiracje orientem i kulturą chińską... Jednak styl autora pozostawiał w wielu miejscach odrobinę zbyt sztywny, pomijający czasem bardziej ekscytujących fragmenty, jednak wielkim plusem narracji Liu jest to, że nie ocenia bohaterów i ich postępowania. Często za to bywa odrobinę ironiczny.\nCo mnie w tej książce nie ujęło? Najbardziej odbiór psuła mi przewidywalność kolejnych wątków, wiedziałam, w którą stronę podąży rebelia, wiedziałam, co zmieni się w życiu Kuniego Garu i jego kompanów... W pewnych momentach książka robiła się też dość nudna, na początku trudno było mi pozwolić się wciągnąć, aż wreszcie nie mogłam się od niej oderwać, by potem znowu czytać w wielkich bólach. Jednak najbardziej wpłynęły na mnie absurdalności choćby pływanie na wielkich rybach... Cóż, to zdecydowanie nie działało na korzyść książki, jednak takie momenty nie zdarzały się dość często.\nOgólnie polecam tę książkę, jeśli lubicie posmakować odrobiny orientu, nie jest to lektura porywająca, jest to powieść raczej średnia, ale ma w sobie przebłyski genialnej.\nMatylda B. 10/11/2016\n1. Kiedy skończę czytać obszerną książkę, która wcale nie była czymś dobrym\nUff, nareszcie! Myślałam, że nigdy tego nie skończę!\n2. Kiedy wreszcie udaje mi się zajść do biblioteki/księgarni\nNie wiem czy wy też tak macie, ale mi często nie jest po drodze do tych miejsc, zwłaszcza do biblioteki, w mojej miejscowości jest ona bardzo słabo wyposażona, a bliskie większe miasto jest oddalone o 30 km... A w roku akademickim zwyczajnie nie mam czasu...\n3. Kiedy ktoś zaczyna kłótnie o wyższości ebooków nad tradycyjnymi książkami i odwrotnie. Kiedy jeden fandom kłóci się z drugim... Kiedy ktoś lubi inny gatunek, a ktoś inny go potępia...\nOd czasu do czasu pojawią się pewien przykry motyw w blogosferze/facebooku/jakiś forach, cóż burze łatwo wywołać i to różnymi tematami...\n4. Kiedy przekonam kogoś do przeczytania danej pozycji:\nPo wielu próbach, po wysłaniu kilku recenzji, wreszcie się udało!\n5. Kiedy jakaś powieść mnie wciągnie mnie do swojego świata i nie mogę doczekać się dowiedzenia się o nim czegoś więcej\nMatylda B. 10/09/2016\nW biurze spotkał tylko paru znajomych funkcjonariuszy, którzy biegali z pokoju do pokoju i zajmowali się swoimi sprawami. Bo spraw była cała masa. Tu nie tylko pracowano nad sprawami morderstw z Kowar, zaginionym [...] chłopcem, ale też setkami innych spraw[...]\nZazwyczaj recenzję staram się rozpocząć jakimś ładnym zdaniem zaczerpniętym z omawianej powieści, Kolejność należy do tego typu literatury, w której nie sposób znaleźć coś wartego uwagi... To skupisko powtórzeń: dialogowych, powiedzmy Do tej pory pytaliśmy go tylko o wrogów i potencjalne długi. Teraz musiy mieć historię jego życia. Ostatnie lata. Układy, problemy, ewentualne długi. Pan komisarz, ten który wypowiada tę znamienitą kwestię, Iwanowicz jak widzicie do najbystrzejszych nie należy... Powtórzeń opisowych Mięśnie twarzy drgnęły nieznacznie. Wciąż jednak nie umiał odczytać jej myśli. Kamienna twarz... Jednak moimi największymi faworytem jest powtarzanie w kółko i w kółko tych samych sytuacji, Iwanowicz ciągle pyta o to samo, Iwanowiczowi trzeba powtarzać coś dwa razy, Iwanowicz Przeszukał meble, wszystkie półki, ale niczego nie znalazł. Znalazł stare talerze [...], to w końcu coś znalazł czy nie? Iwanowicz to najgorszy glina o jakim miałam okazje czytać, przy nim mój kot wydaje się lepszym kandydatem do rozwiązywania spraw kryminalnych, a inteligencją to on niestety nie grzeszy...\nBrutalne morderstwa w Kowarach wstrząsają okolicą, ofiary się mnożą, a dzielni policjanci z Iwanowiczem na czele stoją w miejscu przez większą część powieści. Jedynie na ostatnich siedemdziesięciu stronach cokolwiek zaczyna się dziać i posuwać do przodu, ale za to mamy wspaniałe opisy pary wodnej, w którą komisarz się wpatruje. Mamy kupowanie wody mineralnej, chyba nawet dwukrotne! Pływanie w basenie. Otwieranie e-maili. Odbieranie telefonów w liczbie niezliczonej, zazwyczaj z bezsensownymi i nic nie wnoszącymi do sprawy informacjami. Mamy picie kawy. Krótkie sny Iwanowicza, który biedny podczas śledztwa nie może się wyspać. Mamy przesłuchiwanie po kilka razy tych samych świadków, którzy nic nowego nie wnoszą... Mamy idiotyczne rozmyślenia Iwanowicza, który pewnie nawet gdyby mu się sprawcę pod nos wymachującego nożem postawiło, to by go nie zauważył. Mamy picie hektolitrów kawy. Mamy wreszcie książkę pisano w taki sposób, jakby ktoś odhaczał kolejne punkty w zadaniu domowym z polskiego. Hipotetyczna treść brzmiałaby Opisz policjanta i wszystko wokół niego, nie zapomnij o zupełnie zbędnych szczegółach. Kolejność to nędzny kryminał, który wydawał mi się przez całą lekturę tekstem wyprodukowanym przez ucznia gimnazjum. Narracja monotonna, statyczna, bez polotu. Bohaterowie papierowi i odpychający... Trzecioosobowy narrator. oprócz pierwszego rozdziału, ciągle skupiony jest na Iwanowiczu, który jest takim statystycznym głównym bohaterem kryminałów, samotny, z nieciekawą przeszłością, pozytywnym aspektem są jego powiązania z wojskiem... Jest jeszcze jego partner, z którym co jakiś czas ucina sobie filozoficzne dysputy, bo przecież łapanie psychopaty nie powinno pochłaniać ich czasu. Jest też komendant kowarowskich policjantów, który według narratora miał być chyba nadętym bucem, ale coś nie wyszło, bo jako takiego widziałam Iwanowicza, który w każdej sytuacji tylko straszył świadków przesłuchiwaniami na komendzie lub wytrzeźwiałką.\nPrzez całą powieść zastanawiałam się dlaczego ktoś to wydawał, nie mogłam znaleźć w Kolejności żadnych pozytywnych aspektów. Sprawcę całego zamieszania odgadłam, ba! nawet motyw jego działań. Najbardziej irytującym aspektem tej historii były ciągłe rozmyślenia Iwanowicza, o tym, kto mógł to zrobić, co znaczą pozostawione liczby, o tym jaka była i nie była dana ofiara, mamy kilkukrotnie powtórzenia tych samych informacji. Iwanowiczowi brygadzista wytłumaczył, dlaczego w kopalni trwają roboty i czemu ma to służyć, a potem on i jego partner jakby o tym zapomnieli i znowu muszą dostawać te same informacje od miejscowych policjantów. No, ludzie! Litości!\nNie polecam tej książki nikomu, męczyłam się z nią trzy dni i ledwo dobrnęłam do końca... Już naprawdę miałam dość drętwych opisów, które nic nowego nie wnosiły, dialogów, które gdy się je przeczytało na głos, brzmiały niewyobrażalnie sztucznie... To zła książka z piękną okładką, przed którą bardzo mocno ostrzegam.\nBook z Wami,\nMatylda B. 10/07/2016\nBakemono no ko to animacja, która z całą pewnością spodoba się fanom Studia Ghibli, mnie ona urzekła i sprawiła, że na dwie godziny przeniosłam się do świata, który potrafił rozbawić, wzruszyć i przysporzyć zmartwień. Jest to produkcja śmiało mogąca konkurować ze Spirited Away: W krainie bogów czy Mój sąsiad Totoro, dlaczego wspominam o tych dwóch dziełach Hayao Miyazakiego? Bo tak samo jak w Chłopcu i Bestii bohater poznaje inny świat - bliski, a zarazem zupełnie inny i wręcz niezrozumiały. Mamoru Hosoda, czyli twórca filmu, wpisał się na listę moich ulubionych artystów już przy okazji Dziewczyny skaczącej przez czas i Wilczych dzieci, ale to tą produkcją udowodnił, że muszę szczególnie zwracać uwagę na jego poczynania. Pełna magii opowieść o dorastaniu, poszukiwaniu bliskości i własnego ja, czynią z tej animacji produkcję nie tylko dla najmłodszego widza...\nDziewięcioletniego Rena poznajemy w dramatycznych okolicznościach, jego matka zmarła, a z ojcem nie ma żadnego kontaktu, trafia więc w ręce rodziny, z którą nie chce mieć nic do czynienia. Jest butny, a złość, w którą w sobie gromadził, nie pozwala mu zostać z opiekunami, ucieka z domu... Pewnej nocy, kiedy błąka się ulicami Shibuyi, poznaje Kumatetsu - olbrzymią bestię o aparycji niedźwiedzia, a zarazem mistrza sztuk walki. Nieznajomy proponuje mu podążenie za nim, jednak jego aparycja, która do najprzyjaźniejszych nie należy skutecznie odstrasza chłopca, zbieg okoliczności dał jednak szansę tym dwoje i tak Ren stał się uczniem Kumatetsu. Co ma bowiem zrobić bezdomne dziecko? Dokąd udać się po pomoc? Decydując się na podróż do Jutengai, w którym bestie można spotkać na każdym kroku, nie spodziewał się ilu zmartwień mu to przysporzy. Obserwujemy poczynania Rena, jego powolne oswajanie się z nową sytuacją i zawiązywanie się więzi pomiędzy uczniem a mistrzem, która nie jest łatwa, bo i Kumatetsu, i dzieciak mają ciężkie charaktery. Wieczne kłótnie są akumulatorem kolejnych śmiesznych sytuacji. sprawiających, że usta same układają się w uśmiechu. Gdzieś do połowy filmu bohaterowie wzajemnie się poznają i próbują dotrzeć... W kolejnej części Ren jest już niemal dorosłym mężczyzną, a decyzje które podejmie zaważą na jego przyszłości. Co wybierze: pozostanie u boku mistrza czy może wrócenie do swojego świata? Czy odnajdzie siebie? Stał się bestią czy wciąż jest człowiekiem? Czego potrzebuje?\nKumatetsu i Iouzan. Dwóch rywali, dwa przeciwieństwa, ten pierwszy jest nieokrzesany, pyszałkowaty i a przez swój opryskliwy sposób bycia nikt w Jutengai nie postawiłby na jego wygraną w pojedynku z poważnym i szanowanym Iouzanem złamanego miedziaka. Kumatetsu nie ma żadnego ucznia, bo i żaden nie chce się z nim zadawać. Iouzan ma ich całą trupę. Kumatetsu jest samotnikiem, nie ma rodziny, nie ma dzieci za to Iouzan prowadzi życie przykładnej głowy rodu. Ten pierwszy to gbur, drugi uprzejmy dżentelmen. Ta dwójka to ogień i woda, ale to właśnie pomiędzy nimi zostanie rozstrzygnięte kto stanie się arcymistrzem... Kto będzie rządził Jutengai. Kumatetsu nie kieruje się żadnymi szlachetnymi pobudkami, do zdobycia tytułu pcha go jedynie wizja pojedynku z Iouzanem.\nCzy kreska w tej produkcji i jej wykonanie może zachwycić? Cóż, jasne, że tak! Jest to produkcja odrobinę trącająca o styl wypracowany przez Hayao Miyazakiego, ale jednocześnie nie można napisać, że jest jego kopią, zwyczajnie jest do niej podobna. Muzyka? Miód na moje uszy! Jest po prostu świetna, to nic dziwnego skoro za nią odpowiada Takagi Masakatsu, twórca muzyki również do Wolf Children.\nSkoro już popłynęło morze lukru, to co mogę więcej napisać? Skuście się na tę produkcję, jeśli szukacie dobrej animacji dla starszych i młodszych, która ma morał, ma świetną fabułę i sporą dawkę humoru, który sprawił, że mój smutny wieczór przerodził się w wesołe zakończenie dnia.\nMatylda B. 10/05/2016\nMatylda B. 10/03/2016\nKarol – z wyglądu niegrzeczny chłopiec, wychowany „na złej ulicy”, student ekonomii i bokser. Kiedyś, w innym życiu, Diana i Karol spotykali się. Nie traktowali tego poważnie, ale to, co ich rozdzieliło, było śmiertelnie poważne. Pięć lat później wpadają na siebie na studenckiej imprezie. Przypadek? Żadne z nich nie wierzy w przypadki. Szybko okazuje się, że stają się dla siebie bardzo ważni. Czy razem uda im się zbudować wspólną przyszłość? Bez względu na wszystko…[opis z lubimyczytać]\nGdy już udało mi się podejść do romansu bez żadnych uprzedzeń, bez napompowanego balonika oczekiwań, spotkało mnie gorzkie rozczarowanie. Wszystko, co zawierali Urodzeni, by przegrać mogłabym określić mianem: sztampa. Sztuczni bohaterowie, ona - Diana - idealna pod niemal każdym względem: mądra, inteligentna, piękna i z tajemną tajemnicą, on piękny i każda, powtarzam KAŻDA kobieta z marszu się do niego ślini (zostało to kilkakrotnie podkreślone w książce, jaki to Karol nie jest przystojny, jakie z niego to umięśnione ciacho...) plus jego nieciekawa przeszłość, której można domyślić się niemal od pierwszych stron, ponadto uganiał się kiedyś za spódniczkami, ale Diana zawsze była dla niego istotna i nigdy o niej nie zapomniał. Gdyby oni mieli jeszcze jakiekolwiek charaktery, jakieś głębsze uczucia, gdyby zostali jakoś szczególniej zarysowani, nie, no, bo po co? Dostajemy dwa kartony o uroku wałka do mięsa, które lubują się w sobie, bo tak, bo inaczej być nie może, ona niby się waha, ale to nic, zaraz jej przechodzi, bo on taki dobry, taki miły... Zgrzytom zębów nie było końca!\nWydarzeń w tej powieści jest tyle, co kot na płakał. A w wyścigu o najbardziej mdły i cukierkowy początek Urodzeni, by przegrać zostawia konkurencję daleko w tyle. Na koniec zostałam uraczona zalążkiem jakieś akcji... Niby zaczyna się szczególnego dziać, ale te wszystkie zawirowania fabularne są na tyle niepoważnie przedstawione, że miałam ochotę rozstać się raz na zawsze z tą powieścią. No i to zakończenie! Z czym do ludzi! Niby miało być słodko-gorzkie, a wyszła jakaś telenowela. O, to jest bardzo dobre słowo do określenia Urodzonych, by przegrać, zwłaszcza, że przez większą część powieści dostajemy same dialogi, należy tutaj nadmienić, że niezwykle bezsensowne (bo ileż to można rozmawiać o imprezach, psach, studiowaniu etc.) raz po raz przerywane jakimiś mniejszymi czy większymi didaskaliami. Gdybym chciała tylko je czytać, to bym sobie jakiś dramat kupiła, a czekajcie... tragedię już dostałam. Wiecie co się stanie jeśli podrzucicie piłkę? Spadnie. Oczywiste, prawda? Tak samo jak większość nagłych zwrotów akcji w tej powieści. Ogólnie miało być wielu momentach smutno i miałam przez tę książkę dostać emocjonalnego kopa, ale przez drętwość narracji nie mogłam wczuć się w wydarzenia, Bohaterowie (bo to oni na zmianę prowadzili narrację) w ogóle nie różnili się sposobem wysławiania, gdyby nie odmienne końcówki osobowe nie zorientowałabym się, że właśnie nastąpiła jakakolwiek zmiana perspektywy! Postacie drugoplanowe też nie grzeszą charakterami, dostajemy głupiutkiego studenta socjologii Haribo, który występuje chyba tylko po to, by rzucać nieśmiesznymi uwagami i szukać okazji do zdobycia dziewczyny. Jest też Marta przyjaciółka Diany, która jest najbardziej papierową postacią ze wszystkich, jest bo jest, po co drążyć temat, nie wiemy o niej niemal nic, tylko to, że uczy się do matury i miała niedawno dość mocno traumatyczne przeżycia, jednak zostało to tak bezpłciowo przedstawione, że w ogóle mną nie zatrząsnęło, a ilość zła, które ją spotkała jest dość spora... Statysta. Tło. Papier.\nMogliście zauważyć w moich poprzednich recenzjach, że nie cytuję opisów wydawców, próbuję za to przybliżyć Wam fabułę za pomocą własnych słów, tutaj jednak pokusiłam się o opis fabuły zapożyczony ze strony lubimyczytać, dlaczego? Aby oszczędzić Wam czytania tej powieści, tam jest niemal wszystko zawarte! No, może bez ostatnich stu stron, ale więcej się tam nie dzieje... Dochodzi do dramatycznych zdarzeń, ale book mi świadkiem, są tak absurdalne, że nie należy ich wspominać. Plus: na końcu miałam wrażenie, ze Karol to jeden wielki buc, któremu ktoś powinien coś przetrącić, bo co jak co, ale jego zachowanie do najmądrzejszych nie należało.\nWerdykt? Owszem, da się przeczytać, ale można najspokojniej w świecie sobie odpuścić, istnieją lepsze romanse, które podobnie jak ten czyta się łatwo i bezboleśnie, ale czy to czyni tę lekturę naprawdę wartą czasu? Wątpię.\nUrodzeni, by przegrać Iga Wiśniewska\n5 powodów sprawiających, że byłabym najgorszą główną bohaterką\nMatylda B. 10/01/2016\nMoje urodziny były niedawno, więc mogliście się z nich dowiedzieć, jakie książkowe cechy mnie charakteryzują, teraz poznacie mnie z tej nieco złej strony, cóż, zapraszam Was serdecznie do tej dość dziwnej podróży.\n5. Byłam, a może wciąż jestem, rozpieszczona,\nmoże nie tak jak Joffrey z Gry o tron, ale cóż, wiecie jestem jedynaczką, więc cała uwaga mojej rodziców była skupiona na mnie, chociaż moja mama zawsze próbowała wyplenić ze mnie złe nawyki, to dziadkowie starali się jak mogli, bym stała się nieznośna... Zrobili ze mnie małego potworka. Nie rzucałam się, co prawda w sklepach na podłogę, a w miejscach publicznych zachowywałam się, jak należy, ale w domu byłam diabłem wcielony. Wyrosłam z tego, jednak... no, kto wie, jakie zło się we mnie czai!\n4. Jestem niezdecydowana,\nto jedna z tych cech, które w bohaterkach literackich najbardziej nie lubię, a którą zauważyłam u siebie... Wybrać tę książkę czy tamtą, obejrzeć ten film czy tamten. W mojej sferze uczuciowej na szczęście nie było żadnych dziwnych figur geometrycznych, ale... Już sobie wyobrażam jak zachowywałabym się w sytuacji wymagającej szybkiej reakcji "A czy B? Może C?", spanikowałabym!\n3. Jestem panikarą,\nboję się wielu rzeczy, począwszy od pająków po wizyty u lekarzy, którzy mogliby u mnie wykryć jakieś dziwne choroby... Zbyt często przejmuję się szczegółami, które innych by w ogóle nie obeszły, a ja poświęcam im często całe wieczory.\n2. Nie myślę zanim coś zrobię/powiem\npaplam często jak najęta, jak katarynka, ale tylko wówczas, gdy znam dane osoby, często w rozmowach z obcymi ludźmi, będąc w grupie, wolę trzymać się z tyłu, dopiero potem wkraczam do akcji. Jestem impulsywna, ale potrafię przyznać się do błędu, ale gdy mam pewność, że mam rację - walczę jak lwica, by moje było na górze.\n1. Jestem nudna,\nco może być fajnego w życiu studentki? Ok, chodzę na imprezy, ale to robi każdy, moje życie uczuciowe jest stabilne, chodzę na uczelnie, wracam do siebie, czytam książki. Czasem dowiem się czegoś ciekawego o ludzkim mózgu, ale nie każdego mogłoby to pasjonować.\nA Ty jaką byłabyś/byłbyś postacią?\nDaj znać w komentarzach, a może na swoim blogu?\nNich Book będzie z Wami,


Sposób na niegrzeczne dziecko - RODZICE.PL - Ciąża, Poród, Dziecko\n9 sposobów by Twoje dziecko było grzeczne\nCzy istnieje skuteczny sposób na niegrzeczne dziecko? Wielu rodziców już dawno straciło na to nadzieję. Na szczęście, niesforne dziecko można okiełznać. Co więcej, osiągnięcie tego celu nie musi być trudne.\nTwórz zasady, a potem ich przestrzegaj.\nUcz panowania nad emocjami.\nChwal nawet za drobne rzeczy.\nMów o konsekwencjach.\nSprawiaj, że obowiązek stanie się zabawą.\nPozwalaj dziecku dokonać wyboru.\nStawiaj na krótkie komunikaty.\nNie bądź wymagający.\nKrytykuj zachowanie, nie dziecko.\n1. W świecie zasad\nDziecko, wbrew przeświadczeniu wielu dorosłych, z reguły wcale nie chce być niegrzeczne. Często po prostu nie wie, czego się od niego oczekuje. Najlepszy sposób na niegrzeczne dziecko polega więc na konkretnych informacjach odnoszących się do naszych oczekiwań. Dziecko powinno wiedzieć, co ma robić, dlaczego jest to ważne, a także, co się stanie, jeśli będzie łamało zasady.\n2. Trudna sprawa – uczucia\nPrzed rodzicami piętrzą się wyzwania, a jedno z najważniejszych zakłada nauczenie dzieci, jak panować nad uczuciami. O tym, że nie jest to proste, wiedzą nawet dorośli, którym nie zawsze się to udaje. Warto więc podkreślać, że dostrzega się uczucia, jakie targają dzieckiem i podpowiadać, jak walczyć z tymi, które są destrukcyjne. O uczuciach należy też pamiętać krytykując. Krytyka jest potrzebna. To właśnie ona pozwala dziecku na odkrycie, gdzie popełnia błędy. Musi ona jednak dotyczyć jego zachowania, a nie samego malucha.\n3. Magia pochwał\nGrzeczne zachowanie wynika po części z wiary w siebie. Dziecko wie, że jest kochane i akceptowane i nie musi zwracać na siebie uwagi. Jeśli więc komentujemy zachowanie dziecka, gdy nie jest ono właściwe, nauczmy się zwracać na nie uwagę i wtedy, gdy jest powodem do dumy. Raz na jakiś czas warto też pochwalić dziecko przy świadkach. To bardzo motywujące.\n4. Świadomość konsekwencji\nDziecko bywa nieposłuszne między innymi dlatego, że nie rozumie, czego się od niego wymaga. Wie, że ma nie ciągnąć kotka za ogon, nie ma jednak świadomości tego, że sprawia zwierzęciu ból i naraża je na cierpienie. Jeśli będziemy uzasadniali swoje polecenia, maluchowi łatwiej będzie ich przestrzegać. Podobna zasada obowiązuje i wtedy, gdy mówimy o konsekwencjach łamania zasad. Dziecko musi wiedzieć, że jeśli jeszcze raz uderzy braciszka łopatką, nie obejrzy swojej ulubionej bajki. Co ważne, w przypadku nieposłuszeństwa należy dotrzymać słowa.\nPamiętajmy też, że krótkie komunikaty są znacznie bardziej efektywne niż wielominutowe wywody. Z tych ostatnich maluch najprawdopodobniej nic nie zapamięta.\n5. Zabawa zamiast obowiązku\nNiektóre czynności, takie, jak sprzątanie po sobie, wydają się dziecku nudne i właśnie dlatego maluch najczęściej nie chce się ich podjąć. Jeśli jednak wykażemy się kreatywnością, zmienimy nawet tak męczące obowiązki w zabawę. Dziecko będzie posłuszne, bo przecież kto nie lubi się bawić? Nawet, jeśli jest to zabawa w sprzątanie pokoju.\n6. Radość z wyboru\nKażdy z nas irytuje się, gdy ktoś inny próbuje podejmować za niego decyzję. Dziecko nie jest tu wyjątkiem. Skłaniając je do wykonywania poleceń można więc dawać mu szansę na dokonanie wyboru. Może najpierw posprzątać klocki, a my pozbieramy z nim puzzle? A może woli zacząć od puzzli, a my pomożemy mu z klockami?\n7. Walka z presją oczekiwań\nNiekiedy okazuje się, że niegrzeczny pięciolatek w rzeczywistości wcale nie jest dzieckiem nieposłusznym. Właśnie tak postrzegają go rodzice, ci jednak wymagają od niego tego, z czym nie poradziłoby sobie nawet znacznie starsze dziecko. „Grzeczność nie jest nauką łatwą ani małą” – pisał Mickiewicz, może więc warto wziąć sobie do serca słowa Wieszcza i dać dziecku nieco czasu?\nNauka dobrych manier i posłuszeństwa trwa od najmłodszych lat i często nie jest łatwa. To, czy znajdziemy sposób na niegrzeczne dziecko, w dużej mierze zależy przy tym od nas – rodziców.\nImiona żeńskie na Ł – Imiona dla dziewczynki na Ł\nPierwsze USG wszystko widac i slychac :-)\ntani nocleg we Wrocławiu\nDziadkowie są kochani, ale czasem zdarza im się przesadzić i bywają nadopiekuńczy w stosunku do wnuczków. Sprawdźcie, jakie najczęściej nietrafione rady można usłyszeć od dziadków. 1. Dziecko z gorączką powinno...\nWspólne gotowanie i jedzenie to coś więcej niż zaspokajanie jednej z podstawowych potrzeb człowieka, jaką jest głód. W kuchni rozmawiamy, a więc nawiązujemy relacje. Podejmujemy decyzje: te duże (co dziś...\nDziecko płacze i krzyczy w miejscu publicznym? Ten trik pomoże je uspokoić!\nDzieci płaczące i krzyczące w miejscach publicznych bywają irytujące dla otoczenia. Szybko przekłada się to na stres rodziców, którzy nie mogą sobie poradzić z dzieckiem. Składający się z czterech kroków...\nKwestia tego, jak budować więź z dzieckiem, powinna być ważna dla każdego rodzica już od momentu narodzenia potomka. Od pierwszych chwil po narodzinach niemowlę wyczuwa emocje rodziców i to właśnie wtedy...\nPytanie o to, kiedy dzieci powinny przestać wierzyć w istnienie Świętego Mikołaja może być podchwytliwe i odpowiedź na nie wcale nie jest jednoznaczna. Każdy maluch jest inny, podobnie jak rodzina,...\nTest marshmallow (pianek do jedzenia) wydaje się banalny, a jednak pokazuje, które dziecko ma szansę na osiągnięcie sukcesu w przyszłości. Nie wierzysz? Wbrew pozorom to ma sens!\nWychowanie małego człowieka jest jedną z najtrudniejszych stron rodzicielstwa. Czasami ten trud powoduje chwilowy kryzys, nerwy i pod jego wpływem wypowiadamy słowa, które nigdy nie powinny być wypowiedziane. Kiedy ugryźć...\nKażde dziecko ma mocne i słabsze strony, a rolą rodziców jest poznanie dziecka i wspieranie jego rozwoju. Określenie najważniejszych cech osobowości malucha jest konieczne, żeby odpowiednio stymulować jego rozwój. Zobacz,...\nUparte dziecko? Zobacz jak sobie z nim radzić Wielu rodziców nie wie, jak poradzić sobie z niegrzecznym dzieckiem, co sprawia, że zachowanie ich malucha zaczyna być po prostu frustrujące. Tymczasem,...\nInternet to wspaniałe narzędzie, które daje nieograniczone możliwości. Pozwala poznawać świat, zwiedzać go bez wychodzenia z domu, oglądać dzieła sztuki bez konieczności wizyty w muzeum, uczyć się języków przez rozmowy...\nSztuka prowadzenia rozmów z dzieckiem nie jest łatwa, zwłaszcza gdy chodzi o rozmowy wychowawcze. Słowa mają ogromną moc, kształtują psychikę dziecka od jego najmłodszych lat. Potrafią zbudować pewność siebie i poczucie...\nDzieci potrafią być prawdziwymi mistrzami w tworzeniu chaosu: wywrócenie całego pokoju do góry nogami zajmuje im mniej czasu, niż rodzicowi przygotowanie kanapki. I na pewno nieporównywalnie mniej czasu, niż zajmuje...\nDla większości dzieci rodzic jest wzorem. Zwłaszcza dla tych najmłodszych, mama i tata to bohaterzy. Jaki wpływ ma więc ich nieobecność na życie dziecka? Coraz częściej w codziennym pędzie potrzeby...\nKażdy rodzic doświadczył bądź doświadczy sytuacji, w której jego strategie wychowawcze zawiodą i będzie musiał zmierzyć się z histerycznym płaczem dziecka. Powodów takiego płaczu może być bardzo dużo. Wystarczy, że...\nZabraniasz dziecku korzystania z tabletu? To taki sam błąd jak pozwalanie mu na nieograniczony dostęp do nowych technologii!\nPrzeraża Cię, gdy Twoje dziecko chce spędzać wolny czas z tabletem lub komórką w ręku? Prawda jest jednak taka, że nasze dzieci nie znają życia bez komputerów, smartfonów i nowinek...\n“W Polsce może być nawet kilkaset tysięcy dzieci, które mogły zjeść ciepły, pełnowartościowy posiłek tylko w szkole.” Szkoła na Widelcu ruszyła z akcją Paczka Dobra\nGdy polityków i media mainstreamowe pochłania poziom programu “Szkoła” TVP, w zaciszu wielu domów przebywają dzieci, które utraciły możliwość zjedzenia jedynego, ciepłego i pełnowartościowego posiłku dziennie. Taki posiłek mogły zjeść...\nSperma często kojarzona jest jedynie z samymi plemnikami. Tymczasem stanowią one zaledwie 1% wydzieliny. Męskie nasienie i jego skład od lat są przedmiotem badań naukowców. Dzisiaj wiadomo, że znajduje się...


• kolczyki ze stali szlachetnej z kryształkami rivoli\nstal-szlachetna rivoli stare-srebro różowe kolczyki srebrne kolczyki\nSrebro i kianit- kolczyki z zawieszkami. Kolczyki wykonane w całości ze srebra pr, 925 przyciemnianego i polerowanego, wynosi 3,3cm130,00 zł Pomysł na prezent misie polarne - kolczyki wkręty. Piękne, ręcznie wykonane kolczyki w kształcie reniferów44,99 zł\n143,00 zł Kolczyki "jak ocean" ręcznie malowane na drewnie. Kolczyki powstały z zerwanej przez wiatr gałęzi, a następnie oszlifowałam, ***59,00 zł\n-15%Niekwiat kolczyki z alpaki, ręcznie malowane. Kolczyki wykonane z blachy alpaki tzw nowe srebro, 400 st, Bigle ze stali szlachetnej, Ty projektujesz63,75 zł\n75,00 zł -15%Lekkie kolczyki z alpaki i miedzi transferowej. Kolczyki wykonane z alpaki tzw nowe srebro, kształtowane, transferowa, Wymiary elementów, Waga93,50 zł\n-15%Kolczyki emaliowane, malowane. Emalia-jubilerska kolczyki Kolczyki wykonane z blachy miedzianej 0,8mm, kształtowanej, 800 st, Po wystudzeniu, 15,8g, Pisz89,25 zł\n105,00 zł -15%Kolczyki emaliowane, malowane. Nałożone warstwy prawdziwej emalii jubilerskiej, która jest wypalana w temperaturze ok93,50 zł


Zasady wyboru zdjęcia\nWybierając zdjęcie na ścianę do domu należy wziąć pod uwagę kilka szczególnie ważnych elementów. Należy do niej format, kolorystyka, tematyka i kompozycja. Nie wszystkie zdjęcia pasują do każdego wnętrza. Możemy za pomocą odpowiednio dobranej fotografii podkreślić funkcję pomieszczeń, ich nastrój, preferencje a nawet własną osobowość. Poniżej kilka wskazówek, które można wziąć pod uwagę przy wyborze zdjęć.\n- mniejsze zdjęcia dają wrażenie przytulności, ciepła\n- większe optycznie powiększają, zwracają natychmiastową uwagę, doskonałe\nw postaci mocnych akcentów kolorystycznych\n-czerwony – kolor ognia – działa pobudzająco, podniecająco, wzmaga aktywność fizyczną, inspiruje, wprowadza w dobry nastrój. Zdjęcia w tym kolorze sprawdzają się w postaci plam kolorystycznych i mocnych akcentów we wnętrzu. Dobrze zestawiają się z białym i szarym, ale również z grafitowym i stalowym.\n-niebieski - przynosi uspokojenie i inspiruje. Najlepszym sąsiedztwem dla niebieskiego jest uniwersalny biały. Zdjęcia w kolorze niebieskim łatwo można zestawić z wieloma odcieniami zieleni. Ciekawie wyglądają również w połączeniu ze stalą, grafitem i szarością, współgrają\nz brązami, ożywiając je i nadając im nowy wyraz.\n- fioletowy – kolor ekskluzywny i dostojny – łączy czerwień i błękit, tworzy dobre, ciekawe kompozycje z czerwienią.\n-różowy – połączenie czerwieni i bieli. Wyraża stałość, umiarkowanie, panowanie nad sobą.\n-żółty – kolor nauki, intelektu i optymizmu. Idealnie łączy się z czerwonym i pomarańczowym. W połączeniu z białym widocznie słabnie. Obok różowego żółty staje się gryzący. Zestawienie żółci i pomarańczy przywołuje klimat lata i słońca. Połączenie żółtego\nz niebieskim sprawi, iż ten pierwszy będzie się wydawał bledszy niż jest w rzeczywistości. Moc koloru żółtego wydobędziemy zestawiając go z fioletem.\n- brązy i beże – zdjęcia w tych barwach pożądane są w każdym wnętrzu. Sprawiają, że wnętrze staje się bardziej przytulne, można urozmaicić kompozycje błękitnym, pomarańczowym, czerwonym kolorem\n-zielony – kolor spokoju, równowagi i skupienia. Zielony – z nieograniczoną liczbą wariantów tonalnych – dobre kompozycje tworzy z brązem\n-pomarańczowy – łączy zalety żółtego i czerwonego, wzmacnia psychikę, delikatnie pobudza. Pomarańczowy źle znosi połączenie z bielą, tracąc w jej sąsiedztwie na swej intensywności. Klimat śródziemnomorski uzyskamy poprzez połączenie kolorów z gamy pomarańczowych z niebieskim.\n-szary – wydobywa przedmioty o intensywnych barwach, jest dla nich doskonałym tłem. Niezastąpiona w zestawieniach z białym. Doskonale współgra z aluminium i stalą. Szary przejmuje odcień od mocnych sąsiadujących barw, a w towarzystwie brązu przybiera nieciekawą żółtawą poświatę. Szary możemy zestawiać z brązem poprzez kolor biały.\n-czarny – zestawienia dwukolorowe – czerni z bielą oraz czerni z czernią na różnych rodzajach płaszczyzn – pozwalają uzyskiwać ciekawe efekty graficzne. Czerń idealnie komponuje się z szarością.\n·\ttematyka :\n-w nowoczesnych wnętrzach dobrze komponują się abstrakcje, figury geometryczne\n-w pomieszczeniach stylizowanych- pejzaże, kwiaty


Ochrona prywatności Użytkowników jest dla DARIUSZ OLSZEWSKI ADAR szczególnie ważna. Z tego względu Użytkownicy Serwisu www.rolety-piotrkow-trybunalski.pl mają zagwarantowane wysokie standardy ochrony prywatności. DARIUSZ OLSZEWSKI ADAR jako Administrator danych dba o bezpieczeństwo udostępnionych przez Użytkowników danych.\nCelem Administratora jest również należyte informowanie Użytkowników o prawach i obowiązkach związanych z przetwarzaniem danych osobowych, szczególnie wobec treści przepisów o ochronie danych osobowych określonych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27.04.2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (dalej jako „RODO”). Dlatego też, dbając o ochronę prywatności Użytkowników Serwisu, w niniejszym dokumencie Administrator informuje o podstawach prawnych przetwarzania danych osobowych przekazanych przez Użytkowników w związku z korzystaniem przez nich z Serwisu www.rolety-piotrkow-trybunalski.pl (dalej jako „Serwis”), sposobach zbierania, przetwarzania i ochrony danych osobowych, a także o prawach Użytkowników.\nUżytkownikiem jest każda osoba fizyczna, której dane dotyczą, korzystająca z serwisu internetowego www.rolety-piotrkow-trybunalski.pl lub usług elektronicznych dostępnych za pośrednictwem Serwisu.\nAdministratorem danych osobowych udostępnionych przez Użytkownika w Serwisie www.rolety-piotrkow-trybunalski.pl jest DARIUSZ OLSZEWSKI ADAR, Juliusza Słowackiego 7, 97-300 Piotrków Trybunalski, NIP 7711482534, (dalej jako „Administrator”).\nKorzystanie z Serwisu www.rolety-piotrkow-trybunalski.pl przez Użytkownika oznacza, że Użytkownik akceptuje, że Administrator gromadzi oraz wykorzystuje dane osobowe zgodnie z niniejszą Polityką Prywatności.\nW przypadku chęci skorzystania przez Użytkownika z przysługujących mu praw jako podmiotu danych osobowych, może on się skontaktować z Administratorem za pomocą następujących danych kontaktowych: DARIUSZ OLSZEWSKI ADAR, Juliusza Słowackiego 7, 97-300 Piotrków Trybunalski, adar.72@o2.pl.\nAdministrator wyznaczył Inspektora Ochrony Danych, z którym można się kontaktować pod następującym adresem: adar.72@o2.pl,\nW celu uzyskania jakichkolwiek informacji dotyczących niniejszej Polityki Prywatności, Użytkownik może skontaktować się z Administratorem danych osobowych: DARIUSZ OLSZEWSKI ADAR, Juliusza Słowackiego 7, 97-300 Piotrków Trybunalski, z wykorzystaniem następujących danych kontaktowych: adar.72@o2.pl.\nPonadto istnieje również możliwość kontaktu drogą pocztową pod adresem: Juliusza Słowackiego 7, 97-300 Piotrków Trybunalski.\nDane kontaktowe Inspektora Ochrony Danych to: Dariusz Olszewski, adar.72@o2.pl.


Majówka teatralna – Poza czasem na Placu Szembeka – Wszystko o Warszawie\nMajówka teatralna – Poza czasem na Placu Szembeka\nPrezentacja najnowszego spektaklu plenerowego Teatru Akt. To metafora podróży w czasie i przestrzeni, która prowadzi w głąb własnej wyobraźni. Podejmujemy ją nieświadomie każdego dnia, poszukując wartości i dociekając sensu istnienia. Podróżując doświadczamy, poznajemy, pokonujemy słabości, a potem nigdy nie pozostajemy już tacy sami. Zderzają się tu nowe doświadczenia z refleksją nad przemijaniem. Wędrówka poza czasem to chwila, w której możemy się zatrzymać i dostrzec drugiego człowieka obok nas.\nData : 02.05.2015, Godzina: 20.00\nMiejsce: Warszawa – Praga Południe, Plac Szembeka\nMuzyka – Godzzilla Team / Grzegorz Szyma i Dominik Strycharski\nŚwiatła – Adam Sztorc\nWystępują: Marta Suzin, Karolina Banaszek, Agnieszka Musiałowicz, Marek Kowalski, Tomasz Musiałowicz, Krzysztof Skarżyński, Julian Waglewski\nNastępny post Międzynarodowy dzień tańca – pokaz filmów o tańcu\nPoprzedni post #odzłośćsię! – Festiwal tłuczenia talerzy


Grudzień | 2014 | Grzegorz Cuber\nOpublikowany 31 grudnia 2014 przez Grzegorz Cuber\nU mnie szesnasta dziesięć. Sylwester. My jak co roku w domu, z wnukami: Oliwką i Patrykiem. Z Różyczką widzieliśmy się wczoraj, to były jej pierwsze urodziny. Żadnych podsumowań, wspomnień i postanowień. W nowy kalendarz przepisałem ważne terminy, urodziny i godziny spotkań, aby nie zapomnieć. Spokój, cisza, równowaga. Jest dobrze. Czegóż chcieć więcej ?\nWięc Ci życzę wszystkiego, co najlepsze. Baw się dobrze w Sylwestrową Noc i przywitaj Nowy dzień i Nowy rok z uśmiechem. Marzenia się spełniają częściej, niż ci się wydaje. Niech się spełni to, o czym marzysz i to, o co prosisz. Ja się cieszę z tego co mam, zrób to samo. Przecież zawsze może być gorzej, nieprawdaż ? Swoje życie lubię, nawet bardzo. Wiem, że będzie lepiej. Niech strzelają korki od szampana, petardy i fajerwerki, niech ci wzrośnie ciśnienie, byle nie za bardzo. Często jutro wygląda tak, jak w piosence ABBY . Ale dziś będzie inaczej. Niech żyje Nowy Rok, niech żyje Polska, i niech my żyjemy !\nOpublikowany 29 grudnia 2014 przez Grzegorz Cuber\nOpublikowany 27 grudnia 2014 przez Grzegorz Cuber\n„Ludzie po prostu do ojca Leona garną się. Można nawet powiedzieć, że kleją się do niego, bo widzą ogromną akceptację, ogromną mądrość, a jednocześnie wielkie doświadczenie. Widzą w nim przyjaciela, który pokaże im kierunek, który nie będzie niczego narzucał, ale który rzeczywiście dobrze im życzy, bo pokaże im prawdę. To jest duża rzecz” – dodaje Zuchniewicz. Czytaj dalej →\nOpublikowany 24 grudnia 2014 przez Grzegorz Cuber\nJeszcze raz życzenia , które dostałem od państwa Wojciecha i Elżbiety Dindorfów. Przekazuję je wszystkim dobrym ludziom, za zgodą Profesora.\nŻyczymy Wam, Świąt Wesołych\nWrażeń najmilszych, niebios łaski\nNiech smacznym jadłem kuszą stoły\nNiech drzewko oczy pieści blaskiem\nNiech pod choinką nie zabraknie\nTego, co spełni Twe marzenia.\nTeż, czego dziś najbardziej łakniesz\nSerca, Uśmiechu, Przytulenia\nOpublikowany 23 grudnia 2014 przez Grzegorz Cuber\nWiersz autorstwa profesora Wojciecha Dindorfa, nowy i opublikowany po raz pierwszy na mojej stronie. To najlepsze życzenia dla wszystkich moich czytelników, których w tym miejscu serdecznie pozdrawiam… A wszystkim uczniom moim i nie moim – ten wiersz szczególnie polecam !\nKolejny grudzień, znowu święta\nWięcej się kwęka, mniej pamięta\nCzęściej się szuka, niż znajduje\nWięcej wspomina, mniej planuje\nMocniej się kaszle, słabiej słyszy\nW ogóle to się ledwo dyszy.\nI dobrze gdy przyjadą młodzi\nZ nimi radośniej dzień przechodzi\nOni przyszłości są nadzieją\nPatrzysz jak się do siebie śmieją\nJak na keybordach sprawnie piszą\nJak nic – co wokół nich – nie słyszą\nJak stale łomot mają w uszach\nŁomot co wszystko im zagłusza\nMają Laptopy – tam gdzie trzeba\n(Rzecz potrzebniejsza im od chleba)\nKlikają w pliki jak najęci\nYou-tube czy face-book – to ich kręci\nI marzy tylko on i ona\nBy nowy model mieć Smartphona.\ni bywa, że\nTata da z pensji, Babcia z renty\nWtedy Mikołaj, fiński „święty”\nTaki gadżecik wręczyć musi\nSpełniając expectation wnusi.\nNastępny raz się zobaczcie\nGdy minie rok – jak Bóg pozwoli\nOpłatkiem znów się podzielicie….\n….Chyba, że Skype ich zadowoli.\nOpublikowany 20 grudnia 2014 przez Grzegorz Cuber\nOstatni piątek w szkole. Potem już Boże Narodzenie, Nowy Rok i Święto Trzech Króli. W Gliwicach świąteczne życzenia – od Dyrektora usłyszałem wiele ciepłych słów i pochwałę, która dla mnie wiele znaczy. Życzenia pani księgowej, dla pań z dyrekcji, sekretariatu, od świetnych nauczycieli i wielu sympatycznych uczniów. A potem powrót do Knurowa – cały czas miałem zielone światła ! Nigdy mi się to jeszcze nie zdarzyło – rano wyjeżdżam o siódmej i jestem w szkole za dwadzieścia ósma. Po południu wyjazd po piętnastej- jeżeli uda się być w domu po szesnastej, to się cieszę. Korki, światła, światła czerwone i sznur samochodów. A teraz byłem w domu w ciągu dwudziestu minut ! Rewelacja ! Jeszcze w czasie jazdy telefon z Dębieńska – życzenia od Urszulki i życzenia dla dyrektora i wszystkich nauczycieli. Ciągle o mnie pamiętają, ja o nich też nie zapominam. W potem wjazd na parking knurowskiego LO. Zablokowałem wyjazd samochodu pani Dyrektor – nie było gdzie stanąć. Nigdy tak nie robię, ale przecież to tylko chwila… Wpisać oceny 1c – a tu od progu życzenia uczniów z opłatkiem i pytanie, czy mogą moją osobę sparodiować w skeczu podczas studniówki ? Jasne, drogie dzieci, bawcie się dobrze. Życzenia ciepłe i serdeczne pani Dyrektor i jej prawej ręki ,a także najmilszej pani z sekretariatu, nauczycieli, pani Danusi i Małgosi i wiele innych, których już nie pamiętam. Z chwili zrobiło się co najmniej pół godziny. W końcu wychodzę, za mną pani Dyrektor. Zdążyłem wycofać samochód – i znowu mi się udało . Kolejne zielone światło. Cały dzień był udany a na zielono zakończył się późnym wieczorem – poślizgiem na trawie – mokrej i zielonej oczywiście. Pozbierałem się jakoś a moje dziewczyny pociągnęły smycze i… w świetnym nastroju wróciliśmy do domu.\nCzym zasłużyłem na taki dobry dzień ? Czasami cuda się zdarzają. Tobie też takich dni życzę wielu – na Boże Narodzenie, a także i potem. Bądźmy szczęśliwi.. Bóg się rodzi – więc się trzymaj i bądź dobra dla ludzi.\nOpublikowany 15 grudnia 2014 przez Grzegorz Cuber\nHUMOR Z ZESZYTÓW UCZNIOWSKICH:\nKupię czas. Czas tanio sprzedam\nOpublikowany 13 grudnia 2014 przez Grzegorz Cuber\nNie myśl, że powiem zaraz, że nie mam czasu i ciągle tak dużo pracy. Każdy z nas może powiedzieć to samo. Wczoraj, dziś i nazajutrz. Porządki, remonty, zakupy…\nObaj wiemy, że nie o to chodzi na Boże Narodzenie. O coś zupełnie innego. Wiemy, ale robimy to samo i tak samo każdego roku. Dziś wieczór jest ciepły. Na Starym Cmentarzu młodzież głośno odbywa wieczorne spotkanie. Na ulicy dwóch młodych ludzi paliło marihuanę. Kiedy patrzyłem na nich byli oburzeni, że patrzę. Moja ulica jest pusta. Ludzie w swoich domach pracują i przygotowują się do Świąt. W naszym mieszkaniu też jest ładniej, czyściej i jakoś inaczej. Na parterze otwiera się sklep „Schody do mody” z używaną odzieżą. Na podwórzu posprzątałem stosy śmieci nagromadzonych przy wyrzucaniu rzeczy niepotrzebnych, podczas wietrzenia szaf i wywalania książek, których nikt już nie czyta. Jestem bardzo spokojny, wręcz flegmatyczny w ostatnim czasie. Na targu ruch jak w każdą sobotę. Teraz w oknach palą się światła, ludzie żyją. Kiedyś w ‚Przekroju”, dawno temu, gdy była to gazeta na stole moich rodziców kupowana i czytana z wielkim pietyzmem /krzyżówki były moją pasją, takich nie było nigdzie indziej/, przeczytałem opowiadanie o diable, który wieczorem podnosił dachy domów i mieszkań i zaglądał, co ludzie w nich robią. Wrażenia były rozmaite. Gdy w oknie pali się światło, może tam być radość ale i kłótnia, alkoholowa libacja albo oglądany w milczeniu telewizor. Najbliżsi nie mają sobie nic do powiedzenia.\nWróciłem do domu. Tu zawsze jest ciepło. Śpiewa Edith Piaff. Mam małą gorączkę i boli trochę gardło. To przejdzie, jak wszystko. A co zostanie ? To, co myślisz i w co wierzysz. Wszystkim brakuje czasu. Na targu nie było go na żadnym straganie.\nGdy ludzie mnie krytykują…\nOpublikowany 12 grudnia 2014 przez Grzegorz Cuber\nMoże czasem jako chrześcijanin czujesz się odrzucony, niezrozumiany, fałszywie oceniany. Może ludzie dopisują do twoich działań intencje, których w twoim sercu nie ma. Pamiętaj, Jezus też tak miał. Jeśli wyrzucał złe duchy, „to przez Belzebuba”, jeśli mówił prawdę przed arcykapłanem, to usłyszał, że „bluźni”, źle zrobił, że uzdrowił w szabat, itd. Jednak dziś, gdy wspominamy te wydarzenia, widzimy je w prawdzie. Wiemy, że mocą Bożą wyrzucał złe duchy, prawdę mówił przed arcykapłanem, że dobrze zrobił, uzdrawiając w szabat. Krótko mówiąc, dziś wiemy, że Jezus postępował tak, jak należało postępować. Tak już jest, że prawda sama się obroni. Najmniej powinniśmy się przejmować tym, co powiedzą o nas ludzie. Trzeba nam myśleć o tym, jak oceni nas Bóg, bo tylko On wie, co każdy z nas ma w sercu, jaka jest prawda o nas. Jak zgrabnie ujął to św. Paweł: „Mnie zaś najmniej zależy na tym, czy będąc osądzony przez was, czy przez jakikolwiek trybunał ludzki. (…) Pan jest moim sędzią”.\nKto ma uszy, niechaj słucha !\nOpublikowany 11 grudnia 2014 przez Grzegorz Cuber\nWykrzyknik czy – według mądrości Wikipedii – „znak wykrzyknienia”, stosowany jest na końcu zdania lub wyrażenia wtedy, gdy trzeba podkreślić siłę wypowiedzi. Stosowany bywa przy zawołaniach, okrzykach, rozkazach, życzeniach, ostrzeżeniach, wyrazach dźwiękonaśladowczych oraz służy do zwrócenia uwagi czytelnika na coś szczególnie istotnego”. No właśnie, co takiego istotnego może być w zawołaniu: „Kto ma uszy, niechaj słucha!”, że zakończono je aż wykrzyknikiem. Czyż nie każdy ma uszy? I czy nie jest to tożsame z tym, że słucha? Prawie każdy człowiek słyszy czy chce, czy nie chce; słyszy i tak. Otóż jest różnica między słuchaniem i słyszeniem – to pierwsze jest związane z aktywnością człowieka, to drugie sugeruje raczej bierność. Wszyscy, którzy mają uszy, coś słyszą, to prawda, ale tylko ci, którzy mają uszy do słuchania, są w stanie słuchać naprawdę.


Admiranda Avengers zestaw upominkowy I. szampon 300 ml + żel pod prysznic 300 ml recenzje i informacje\nAdmiranda Avengers zestaw upominkowy I. szampon 300 ml + żel pod prysznic 300 ml. Admiranda Avengers najlepsze ceny. Admiranda kup teraz. Zobacz pełny opis produktu >>>\nZ nami wybierz tanie zestaw upominkowy. produkt Admiranda Avengers zestaw upominkowy I. szampon 300 ml + żel pod prysznic 300 ml e-Shop iPerfumy.pl Kup w cenie 61.9 zł. Przetestuj produkt Admiranda Avengers zestaw upominkowy I. szampon 300 ml + żel pod prysznic 300 ml jest zwykle sprzedawany po cenie 61.9 zł. Sprawdź sklep, aby uzyskać bardziej szczegółowe i dokładne informacje o towarze.\nO sprzedającym: Z wysokiej jakości e-sklepu iPerfumy.pl możesz wygodnie zamówić Admiranda Avengers zestaw upominkowy I. szampon 300 ml + żel pod prysznic 300 ml.\nZobacz jakie opinie mają użytkownicy o produkcie Admiranda Avengers zestaw upominkowy I. szampon 300 ml + żel pod prysznic 300 ml\nDoświadczenie z Admiranda Avengers zestaw upominkowy I. szampon 300 ml + żel pod prysznic 300 ml\nopinie: Lubię szczegóły i opis produktu Admiranda Avengers zestaw upominkowy I. szampon 300 ml + żel pod prysznic 300 ml. Cenię komunikację handlową jako wspaniałą. Mam odpowiedzi na wszystkie pytania.\nKupił: Admiranda Avengers zestaw upominkowy I. szampon 300 ml + żel pod prysznic 300 ml\n- kod EAN i ID towarów ADMAVED_CSET01\nGdzie kupić Admiranda Avengers zestaw upominkowy I. szampon 300 ml + żel pod prysznic 300 ml\nCeneo jest świetnym doradcą przy zakupie . Możesz spojrzeć na pytania Admiranda Avengers zestaw upominkowy I. szampon 300 ml + żel pod prysznic 300 ml. Lub po prostu przejrzyj listę e-sklepów oferujących zestaw upominkowy i wybierz najbliższy punkt dystrybucji i najwyższą cenę. Sprawdź najlepsze ceny w ceneo\nCuba Blue zestaw upominkowy II. woda toaletowa 100 ml + woda po goleniu 100 ml + dezodorant w sprayu 200 ml\nCuba Gold zestaw upominkowy IV. woda toaletowa 100 ml + woda toaletowa 35 ml + woda toaletowa 15 ml\nVersace Vanitas zestaw upominkowy tester dla kobiet 3 szt. woda toaletowa 4,5 ml + żel pod prysznic 25 ml + mleczko do ciała 25 ml


Czekoladowe, owsiane ciasteczka | Lavanna\n← Życzenia Wielkanocne\nTort cukiniowo – migdałowy →\nCzekoladowe, owsiane ciasteczka\nOpublikowano 02/05/2011, autor: Joanna\nDzisiaj proponuję na podwieczorek szybkie i łatwe do zrobienia ciasteczka. Są kruche z rozpływającą się w ustach czekoladą. Lubią je nie tylko dzieci\n125 g białego lub brązowego cukru (ja daję mniej, a i tak są słodkie)\n170 g mlecznej, pokruszonej na kawałki czekolady (wystarczy tabliczka)\nUtrzyj masła z cukrem na jednolitą masę. Dodaj po kolei resztę składników, w tym że czekoladę na końcu. Podziel ciasto na małe porcje i rozłóż je w sporej odległości na natłuszczonej lub wyłożonej papierem do piecze na blasze. Wszystkie porcje rozpłaszcz lekko spodem łyżeczki. Piecz w piekarniku nagrzanym do 160 stopni przez 8-10 minut.\nTen wpis został opublikowany w kategorii Ciasteczka, Czekoladowe i oznaczony tagami czekolada, owsiane. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.\n5 odpowiedzi na „Czekoladowe, owsiane ciasteczka”\n02/05/2011 o 19:04\nJak je zobaczyłam, to mi się przypomniało, że miałam dziś kruche ciastka piec!\n02/05/2011 o 20:31\nfajne te twoje ciasteczka!i to z czekolada…mniam!\n05/05/2011 o 23:37\nfajnie wyglądają… owsianych ciasteczek nie jadłam…\n08/05/2011 o 15:54\n08/05/2011 o 22:09\nwyglądają naprawdę wspaniale\nPozostaw odpowiedź izaa_a Anuluj pisanie odpowiedzi