Innowacyjne ładowanie pojazdów elektrycznych - Materiały problemowe - Elektromobilność\nCIRE.PL » Elektromobilność » MATERIAŁY PROBLEMOWE » Innowacyjne ładowanie pojazdów elektrycznych\nInnowacyjne ładowanie pojazdów elektrycznych\nRene Wetzel, ubitricity; Paweł Jamrożek, FENICE Poland ("Energia Elektryczna" - 4/2020)\nZapotrzebowanie na infrastrukturę do ładowania samochodów elektrycznych stało się faktem. Pod koniec lutego 2020 roku w naszym kraju zarejestrowane były 9803 samochody osobowe z napędem elektrycznym - wynika z najnowszego Licznika Elektromobilności Polskiego Stowarzyszenia Paliw Alternatywnych oraz Polskiego Związku Przemysłu Motoryzacyjnego. Tylko w pierwszych dwóch miesiącach tego roku przybyło 1166 samochodów elektrycznych oraz hybryd plug-in. Oznacza to wzrost o ponad 180 proc. w stosunku do stycznia i lutego sprzed roku.\nIle wobec tego mamy stacji ładowania i jak wygląda ich struktura? Dość przeciętnie, bo w przeliczeniu na jedną ładowarkę przypadało aż dziesięć pojazdów. Warto również wspomnieć o ich charakterystyce i lokalizacji. Pod koniec lutego 2020 roku mieliśmy ponad tysiąc stacji ładowania, z czego zdecydowaną większość, bo aż 70 proc., stanowiły wolne ładowarki prądu przemiennego (AC) o mocy mniejszej lub równej 22 kW. Tylko w lutym odnotowaliśmy wzrost liczby stacji o kolejne 44. Czy to wystarczy? Zdecydowanie nie.\nEksperci podkreślają, że zanim zaprojektuje się typ, umiejscowienie i moc stacji ładowania, najpierw należy przyjrzeć się nawykom użytkowników samochodów elektrycznych. Trzeba ustalić, gdzie najczęściej pozostawiane są auta, jakie dzienne zasięgi są oczekiwane oraz na jak długo pojazdy mogą być podłączane.\nJeśli zatem samochody z napędem tradycyjnym pokonują średniorocznie 40 do 80 km w dni robocze, a 20 do 60 km przy uwzględnieniu dni wolnych od pracy, to auta elektryczne na pewno nie są kupowane, żeby je wykorzystywać na dłuższych dystansach. Wręcz przeciwnie, nabywają je przede wszystkim ci, których odległość z domu do pracy lub szkoły jest poniżej przeciętnej. Dlatego montowanie dużych i wydajnych stacji ładowania, co pochłania kapitał i czas, może być - z punktu widzenia sieci dystrybucyjnej - mało korzystne.\nNie tylko w Polsce możliwości umiejscowienia stacji ładowania w centrach miast są mocno ograniczone przez konserwatorów zabytków. Biorąc pod uwagę spójność ładu przestrzennego, ograniczone powierzchnie przewidziane pod postój oraz dostępne moce w ramach sieci dystrybucyjnych, warto wziąć pod uwagę zachodnie przykłady umiejscowienia stacji ładowania w ramach słupów oświetleniowych.\nRys. 1. Przeciętny dystans (km) pokonywany przez samochody w poszczególnych krajach (Euromonitor International)\nPubliczne stacje ładowania montowane w godzinę\nW Londynie niemal dwa tysiące publicznie dostępnych punktów ładowania zamontowano w tempie godnym podziwu. Po fazie pilotażowej spółki Siemens oraz Ubitricity zbudowały jedną z najbardziej skomasowanych sieci ładowarek, która bazuje na rozwiązaniach dobrze odpowiadających realiom i wyzwaniom infrastruktury miejskiej. Większość punktów ładowania zintegrowano z publiczną siecią latarni, co znacznie przyspieszyło proces instalacji. Ładowarki pojawiły się tam, gdzie najbardziej były potrzebne - przy istniejących już miejscach do parkowania.\nRys. 2. Przykład stacji ładowania wkomponowanej w słup oświetleniowy\nRozwój rynku ładowarek pojazdów elektrycznych\nZaproponowane rozwiązanie przyszło w porę. W 2019 roku w Europie po raz pierwszy liczba zarejestrowanych pojazdów elektrycznych (tzw. PEV) przekroczyła milion. Biorąc pod uwagę liczne czynniki, na czele z rozwojem technologii, można oczekiwać, że od 2020 roku sprzedanych ,,elektryków'' będzie przybywać w większym tempie.\nW miastach właściciele samochodów dysponują ograniczonymi możliwościami ich parkowania. Dlatego potrzeba budowy ładowarek elektrycznych dostępnych szerszemu gronu użytkowników powinna iść w parze z dostępnym miejscem - szczególnie jeśli nie ma go zbyt wiele.\nRozbudowę infrastruktury można podzielić na dwa segmenty rynku: stacje szybkiego ładowania oparte na prądzie stałym (DC, ang. direct current) lub ładowarki tradycyjne z wykorzystaniem prądu zmiennego (AC, ang. alternating current).\nZwykle wyższe koszty inwestycyjne wiążą się z instalacją opartą na prądzie stałym. Z uwagi na skomplikowanie infrastruktury kwestie przyłączeniowe oraz zapotrzebowanie na wyższe moce zamówione są one nawet kilkukrotnie wyższe. Po stronie dystrybutora energii elektrycznej na danym obszarze należy oczekiwać modernizacji podstacji oraz sieci. Także użytkownicy takich ładowarek nie będą do końca szczęśliwi. Jednostkowa cena energii wynika nie tylko z potrzeby amortyzacji nakładów, ale także konieczności odłączenia pojazdu z sieci natychmiast po zakończeniu ładowania, dlatego kierowcy są zmuszeni czekać do momentu uzyskania oczekiwanej dyspozycyjności pojazdu.\nKiedy samochody elektryczne ładowane są w pobliżu restauracji, a czynność ta służy jako przerwa w podróży - technologie oparte na prądzie stałym są preferowanym rozwiązaniem. Natomiast codziennie najlepiej będą sprawdzały się stacje wykorzystujące prąd zmienny, zwłaszcza przy pokonywaniu odległości rzędu 40-50 km każdego dnia.\nW przypadku stacji ładowania prądem zmiennym głównym kryterium ich wyboru przez użytkowników pojazdów elektrycznych są cena i dostępność. Ponadto inwestor jest w stanie znacząco lepiej zagospodarować posiadane środki i ulokować poszczególne punkty na mapie miast - ładowarki pojawią się zwłaszcza tam, gdzie naprawdę są potrzebne. Jednostkowe koszty energii ponoszone przy ładowarkach standardowych, dysponujących prądem zmiennym, są porównywalne do stawek przewidzianych dla gospodarstw domowych. Ponadto, zakładając, że punkty ładowania pojawią się w miejscach dotychczasowego postoju samochodów, ładowanie staje się dużo bardziej przewidywalne i wygodne. Dogodniejsze nawet niż tankowanie auta na stacji benzynowej.\nRys. 3. Sieć stacji ładowania dostępnych w Londynie\nRys. 4. Tempo rozwoju sieci stacji ładowania na przykładzie Londynu\nPojazdy elektryczne nowym etapem dla sieci dystrybucyjnych\nPoza dużo mniejszymi wymaganiami stacji ładowania dysponującymi prądem przemiennym, pojazdy elektryczne spełnią nową, nieznaną dotychczas funkcję. W dłuższym czasie baterie zainstalowane w samochodach będą zdecentralizowanymi magazynami energii.\nZe swoimi pojemnymi akumulatorami auta wydają się zdecydowanie najlepszym sposobem na buforowanie energii oraz odzyskiwanie jej w chwilach, gdy wymaga tego infrastruktura elektroenergetyczna. W połączeniu z cyfrowymi i bardziej zautomatyzowanymi sieciami, inteligentne pojazdy elektryczne będą w stanie bilansować w ultraszybkim tempie kilku sekund zapotrzebowanie na moc, także w odniesieniu do lokalnego wymiaru ich położenia względem odbiorcy energii. Także z technologiami inteligentnych dwukierunkowych przewodów ładowania (m.in. SmartCable) właściciel ,,elektryka'' oraz przedsiębiorstwa elektryczne staną się naturalnymi partnerami dla efektywnej alokacji zasobów oraz zapewnienia oczekiwanej elastyczności sieci w wymiarze lokalnym i regionalnym.\nRys. 5. Liczba zarejestrowanych aut elektrycznych w kolejnych latach\nRys. 6. Liczba samochodów elektrycznych w przeliczeniu na stację ładowania\nZnacznie mniej miejsca\nWkomponowanie w jednym punkcie stacji ładowania prądu przemiennego (tzw. Type 2) i słupów oświetleniowych z wykorzystaniem dostępnej sieci może zająć około 45-50 minut. Czas niezbędny na instalację ma duże znaczenie, inwestycja wiąże się też z mniejszymi formalnościami oraz węższym zakresem robót ziemnych, ograniczonych do najbliższego otoczenia latarni. Przechodnie nie stracą ani jednego metra kwadratowego z dotychczas dostępnej przestrzeni. Takie rozwiązania pozwalają w pełni wykorzystać miejsce w ramach słupów oświetleniowych.\nWygodny dostęp dla kierowcy\nPrzedstawione technologie ładowarek pojazdów elektrycznych mogą być wykorzystywane na dwa sposoby. Po pierwsze, bezpośrednio, gdzie każdy użytkownik auta może swobodnie wykorzystać swój dotychczasowy przewód zasilający. Gdy już dotrze na miejsce, wystarczy, że zeskanuje kod QR dostępny przy ładowarce oraz podąży za krótką instrukcją dostępną online. Nie jest w tym celu potrzebny ani abonament, ani rejestracja nowego konta.\nDla optymalnego wykorzystania dostępnych punktów ładowania system pomiarów mobilnych (Mobile Metering) okaże się jeszcze lepszym rozwiązaniem. Specjalny kabel zasilający (np. SmartCable) posiada zdolność pomiaru oraz przekazywania niezbędnych danych. Dzięki temu użytkownik, tuż po podłączeniu ,,elektryka'' do dowolnej ładowarki, jest na bieżąco rozpoznawany wraz ze swoją taryfą wynikającą z umowy z operatorem. Przewód automatycznie rozpocznie proces ładowania i naliczy opłaty, które pojawią się na zbiorczym rachunku miesięcznym.\nRys. 7. Rozbudowa infrastruktury ładowania samochodów elektrycznych jest potrzebna mieszkańcom Europy. Mimo że istnieje ponad 200 tys. stacji ładowania, ich skala wciąż nie jest w stanie sprostać rosnącemu zapotrzebowaniu. Organizacja EFAO (European Alternative Fuels Observatory) monitoruje liczbę pojazdów elektrycznych w przeliczeniu na punkt ładowania. Wnioski są jednoznaczne - ona rośnie szybciej niż sieć ładowarek.\nLondyn, Berlin i Nowy Jork pionierami\nPoza Londynem, montaż blisko tysiąca punktów ładowania zintegrowanych ze słupami oświetleniowymi jest prowadzony w Berlinie. W podobnym kierunku podążają także miasta Stanów Zjednoczonych, co może zrewolucjonizować tamtejszy rynek. W Nowym Jorku pierwsze sto punktów pojawi się już wkrótce w ścisłym centrum.\nBiorąc pod uwagę rosnące światowe zapotrzebowanie na infrastrukturę ładowania, jedynie kwestią czasu pozostają nowe partnerstwa pomiędzy przedsiębiorstwami energetycznymi i technologicznymi. Rezultatem tej współpracy będą innowacyjne rozwiązania ładowania pojazdów elektrycznych możliwe do wdrożenia w wielu miastach.\nAutor: Zielony_Insider 13.06.2020r. 11:19\nŻadna propaganda ilościowa nie zmieni ograniczeń jakościowych, ponieważ E=V*I*t i przyszłość eMoblity bez zmiany tej... pełna treść komentarza


Stojaki reklamowe dla firm - stojaki plastikowe\nHome / stojaki plastikowe / Stojaki reklamowe dla firm\nTags: standy na reklamę, standy reklamowe, stojaki na ulotki, stojaki plastikowe, stojaki reklamowe\nGdzie postawić stojaki reklamowe w firmie?\nWybierając stojaki reklamowe do firmy, przekonamy się o tym, że jest to zakup, który może się bardzo szybko zwrócić. Wszystko będzie zależeć od tego, jaki model takiej konstrukcji wybierzemy i w jakim miejscu w naszej firmie zechcemy go postawić. Musimy tutaj uwzględnić przede wszystkim metraż, jaki mamy do dyspozycji, a także to, z której strony znajduje się wejście do danego pomieszczenia, czy w jakim miejscu są ulokowane siedzenia dla klientów.\nKiedy zdecydujemy się zakupić stojaki reklamowe, będziemy mogli stwierdzić, że doskonale wspierają one sprzedaż, zwłaszcza, jeśli są dopełnieniem prowadzonej kampanii reklamowej. Jak wiadomo, kiedy inwestuje się w kampanię, wybiera się najbardziej intratne kanały, jakimi pragnie się dotrzeć do odbiorców, jednak nie wszystkie. Natomiast ci, którzy z nich nie korzystają, będą mogli dowiedzieć się o obecnej atrakcyjnej ofercie właśnie za pośrednictwem ulotek, które znajdą się na takim stojaku.\nWarto też wspomnieć o tym, że stojaki reklamowe to bardzo dobry zakup dla firmy, zarówno pod względem finansowym, jak i mając na uwadze to, że łatwo uda się je dostosować do każdej prowadzonej akcji promocyjnej, czy informacyjnej. Można bowiem na przykład zdecydować się na zakup stojaków modułowych, które bardzo szybko uda się dostosować do indywidualnych potrzeb.\nDlaczego warto postawić na standy reklamowe w firmie – również ze względu na ich wygląd i szeroką dostępność. Te dwa czynniki sprawiają, że przedsiębiorcy bardzo chętnie inwestują w tego rodzaju rozwiązania. Bez problemu będzie można je dostosować do profilu każdej firmy z racji tego, że najczęściej są one transparentne. Poza tym są wykonane w sposób niezwykle elegancki, dlatego też ich obecność w danym pomieszczeniu z pewnością nie obniży jego standardu.


fantasta 29 Kwi 2011 13:01 5019 11\n#1 29 Kwi 2011 13:01\nSzukam jakiegoś sprytnego falownika który będzie w miarę potrafił kontrolować silnik 0.25kW w stylu serwo napędów.\nKonkretnie chodzi o to że mam silnik, w falowniki na START podaje krótki impuls ok. 0.4sek i aby takie krótkie obroty silnika były jak najbardziej powtarzalne. Teraz mam falownik Eurotherm 650 i silnik raz obróci się o pół obrotu raz jeden obrót a raz w ogóle itd.\n#2 29 Kwi 2011 16:17\nChodzi Ci o to, że chciałbyś sterować przy pomocy PWM?\n#3 29 Kwi 2011 17:20\nWażne abym mógł mieć większą kontrole nad silnikiem niż teraz mam przy tym skalarnym falowniku. Może w opcji wektorowej było by lepiej\n#4 29 Kwi 2011 17:34\npolecam seria 8400 StateLine, świetnie zachowuje właściwości serwa w połączeniu ze "zwykłymi" silnikami\n#5 30 Kwi 2011 14:46\nZastosuj enkoder na wałku silnika lub na przekładni jeśli taka jest wpuść sygnał w sterownik tam go obrobisz i wysterujesz falownik (sposób wypróbowany zastosowałem w 3 maszynach dokładność 3 mm na 15 m enkoder miał tylko 100 inp na obrót i montowany był na wale przekładni) bez enkodera żaden falownik nie sprawi że silnik będzie działa jak servo\n#6 30 Kwi 2011 20:26\nWiem o tym dlatego napisałem ze kontrolować silnik w stylu serwo napędów.\nEnkoder nie ma za bardzo miejsca. Nie potrzebuje wielkich dokładności Ten skalarny po prostu nie radzi sobie z tym bo nie jest do tego stworzony.\nJaka może być cena tego 8400 StateLine 0.25kW?\n#7 01 Maj 2011 22:54\nMoże falownik wektorowy ?. A jak chcesz coś bez enkodera\nto falownik z bezpośrednim sterowaniem momentem DTC tylko nie wiem\njak się taki falownik zachowa dla małych mocy silnika bo przy większych\n#8 01 Maj 2011 23:48\nObawiam się że przymałych mocach będzie wesoło chodzi o magnesowanie się silnika... enkodera może być ciężko prosty enkoder drobisz z kawałka stali i czujnika indukcyjnego to stary sprawdzony patent jak nie chcesz robić serwa do cnc\n#9 05 Maj 2011 12:35\n8400 StateLine wystarczy do zrobienia wektora bez sprzężenia zwrotnego. Jeżeli chciałbyś użyć sprzężenia zwrotnego (enkoder HTL) to wtedy potrzebna jest wersja HighLine\n#10 05 Maj 2011 12:59\nTylko czy poradzi sobie aby obracać mi silnik o 1/2 obrotu w np 0.4sek i utrzymać taka powtarzalność?\n#11 05 Maj 2011 14:39\nZ małymi bezwładnościami na osi silnika i bez pracy w trybie pozycjonowania możnaby się pokusić na wektorze bez sprzężenia enkoderowego\n#12 06 Maj 2011 10:20\nWstawiłem na próbę z innej maszyny budżetowego wektorowego LG IC5.\nDaje sobie rade i to nawet nawet.\nNajśmieszniejsze jest to ze tak zaawansowaną technologie trzeba było użyć, już myślałem o serwie, a przed remontem sterował to radziecki pierwowzór falownika i dawał sobie z tym rade bardzo dobrze przez 30lat.\nPodobne tematy Falownik - sterowanie silnikiem indukcyjnym jak serwem\nWitam. Przerabiam napęd maszyny drukarskiej. Jest tam zamontowany silnik DC z prądniczką, ze sterownikiem sprzed 30 lat. Chciałbym go przerobić na ... (9)\nWitam posiadam podobny problem z tym falownikiem, chciałbym za pomocą 5-ciu przycisków wystopniować obroty silnika, czyli 1p = 20hz 2p = 30.....itd ... (6)\nSterowanie serwem czym najprościej\nWitam pytanie laika więc nie bijcie, niestety czas na nagli a z samorodną nauką w takiej dziedzinie bywa różnie a trochę nie moja działka więc pytam ... (11)\nLPT sterowanie serwem badź siłownikiem\nWitam! Niestety nie znalazłem nigdzie dokładnej instrukcji w jaki sposób podłaczyć serwo do komputera przy pomocy portu LPT. Mówiąc dokładnej ma n... (3)


Barum Brillantis 2 » Sprawdź testy i opinie » Opinie strona 3 » Oponeo\nOpony jak za te pieniądze są nie najgorsze. Wydaje mi się, że zużywają się nieco szybciej niż fabryczne opony w pandzie małżonki, ale może jest to moja subiektywna ocena - trzeba by to zbadać w doświadczalnych instytutach :) Ogólnie polecam tę oponę. Nie ma co przepłacać jeśli ktoś jeździ, nazwijmy to, "rozsądnie" :)\nPodsumowanie: Przyzwoita opona za rozsądne pieniądze.\nopona traci wiele na mokrym asfalcie. Niewiele lepsza od Dębicy - a wg wszystkich wyszukanych przeze mnie testów przed zakupem miało być wspaniale. Podstawowym kryterium jaki brałem pod uwagę w testach było zachowanie na mokrym i cena. Polecam ale dla tych którzy jeżdżą spokojnie i w czasie deszczu zwalniają na łuku.\nPodsumowanie: polecana na suchy asfalt\nW tej cenie nie spodziewałem się dostać tak porządnych, dobrze przyczepnych opon. Mam je założone w dwóch autach na przedniej osi, zero problemów z przyczepnością. Nawet na mokrej nawierzchni niewielka różnica. Aż żałuję, że nie mam kompletów pozakładanych, ale sami wiecie, dwa auta, osiem opon na raz... ;) POLECAM!\nPodsumowanie: Mucha nie siada, sprawdzają się na przedniej osi (napędowej)\nPolecam opony ze względu na komfort jazdy. Jeżdze na nich dopiero 2 miesiące, wybór jest trafiony wygląd opony tłumienie nierowności oraz male opory toczenia podczas duzych predkosci tego oczekiwałem. Hamowanie na mokrej nawierzchni zrobilo tez na mnie dobre wrażenie. Podczas jazdy w deszczu czuje sie bezpiecznie.\nPodsumowanie: Bardzo dobre opony za przywoitą cenę.\nWitam! Stosunek jakość - cena według mnie jest dobra. Opony zachowują się dobrze zarówno na śliskiej jak i suchej nawierzchni. Przy szybkiej jeździe nie są głośne, w błocie pośniegowym radzą sobie dość dobrze. Na śliskiej nawierzchni trzeba uważać. Tak ogólnie nie ma idealnych zimówek. Polecam opony firmy Barum!\nOpony spisują się bezbłędnie. Ciche na suchej nawierzchni, bardzo dobrze trzymają na mokrej. W mojej Skodzie od nowości były Barumki i wytrzymały bez problemu 10 sezonów. Żadnych uszkodzeń, pęknięć. Dlatego kupiłem jeszcze raz Barum. Dodam, że "zimówki" też mam Barum i jestem zadowolony. Szczerze polecam.\nPo roku użytkowania tych opon nie zauważyłem żadnych większych minusów tej opony. Bardzo dobre prowadzenie i praktycznie niewielkie ślady zużycia. Jest to mój drugi komplet opon Barum obok zimówek i szczerze mogę polecić te opony jak i tą markę każdemu kto szuka dobrych opon za niewygórowane pieniądze.\nPrzy ruszaniu czasami piszczą i zrywają trakcję, tak na mokrej, jak i na suchej nawierzchni. Dodam, że nie ruszam zazwyczaj ze świateł z piskiem opon i nie do końca mnie to cieszy. Nie zauważyłem nadmiernego zużycia, ale też przejechałem na nich tylko coś około 6000 km. Może nie są bardzo ciche, ale w japończyku i tak silnik zagłusza wszystko już w okolicy 3000 RPM, więc nieco głośniejsze opony mi nie przeszkadzają. Ogólnie jestem z nich raczej zadowolony. Dość rozsądna cena i przyzwoite właściwości jeśli ktoś jeździ w granicach 15-20 tyś. km na rok i nie ma ambicji sportowych.\nPodsumowanie: Trochę piszczą przy ruszaniu, czasami zrywają trakcję, ale ogólnie brak większych zastrzeżeń. Raczej dobre w tej kategorii cenowej.\nDo tej pory kupowałem opony kilkuletnie, używane i zmieniałem praktycznie co roku. Te opony naprawdę nie są drogie, a mają podstawową zaletę... Kupiłem je jako nowe. Jedyną ich wadą jaką mogę stwierdzić po pierwszym sezonie to buczenie, które staje się słyszalne przy jeździe powyżej 100 km/h.\nPodsumowanie: Niezłe opony za niewielkie pieniądze, trochę głośne powyżej 100km/h\nOpona fajnie trzyma się drogi, odporna na ścieranie. Choć nie powinno się tego robić, ale zużytkowuję oponę od trzech lat latem i zimą, żadnej różnicy i żadnych zmian nie zauważyłem, Mam Barum Brilantis 2 i jestem bardzo zadowolony. Droga hamowania krótka, przyczepność też znakomita. Polecam.\nPodsumowanie: naprawdę fajna opona, odporna na ścieranie, cicha i dobrze trzyma sie drogi\nUważam, że zakup opon Barum Brillantis 2 był bardzo dobrym wyborem. Samochód dobrze trzyma się nawierzchni, gdy jest sucho i mokro. Hałas opon jest nieznaczny. Wiem, że na najbliższy sezon zimowy również kupię opony z portalu oponeo.pl Polecam wszystkim dobrą jakość w przystępnej cenie!\nPodsumowanie: W takiej cenie lepszych opon nie znajdziecie. Polecam opony Barum!\nOponki w dniu opiniowania mają przejechane ok 10000 km po różnych nawierzchniach z czego około połowę po starym dziurawym radzieckim betonie. Bardzo niewielkie ślady zużycia. Bardzo dobrze trzymają się nawierzchni. Fajny bieżnik. Jak dla mnie idealne gumki w dobrej cenie. POLECAM ! ! !\nNiska cena a jakość zadawalająca, jak dla mnie, który jeżdzi umiarkowanie szybko. Polecam dla osób którzy nie muszą jeżdzić jak ,,Frog". Jeśli ktoś miał wcześniej opony Matador to te są zdecydowanie bardziej ciche i lepsze na mokrej nawierzchni. Polecam Oponeo. Obsługa bez zastrzeżeń.\nPodsumowanie: Wersja ekonomiczna o zadowalającej jakości.\nW fieście taty spisuje się doskonale. Opona doskonała do tego typu samochodów które przeznaczone są spokojnej opanowanej jazdy w mieście. Dobrze radzi sobie także poza miastem na autostradzie. Dla osób bardziej ,,usportowionych`` polecam raczej coś lepszego i dwa razy droższego.\nPodsumowanie: opona doskonale dopasowana do nie dużych samochodów np. ford fiesta. Bardzo dobry stosunek cena/jakość. Polecam\nWitam Serdecznie, szukając opony taniej i solidnej, a do tego bezpiecznej, mogę polecić ją w 100% przejechałem na letnich oponach około 20 tys. km i jestem zadowolony. Nie widzę zadnych wad w oponie, solidna i tania opona w której bezpieczeństwo i energonomia jest zbilansowana\nBardzo dobre opony za niewielkie pieniądze, na mokrej nawierzchni bardzo ciężko zerwać trakcje przy ruszaniu, hamowanie na suchym, jak i mokrym rewelacja. Jedynie do czego można się przyczepić to uginanie opony przy szybszym wchodzeniu w zakręty. Spalanie wyraźnie mniejsze :)\nNa tych oponach przejechałem około 2000 km jak dla mnie zdecydowanie za głośnie. Przy prędkościach powyżej 100km/h jazda staje się bardzo uciążliwa. Dość twarda guma - trzeba uważać przy hamowaniu na mokrej drodze. Niestety w tym przypadku niska cena równa się niska jakość.\nPodsumowanie: Niska cena i umiarkowana jakość\nOpony godne polecenia. Bardzo dobrze sprawują sie zarówno na suchej jak i mokrej nawierzchni. Dobra przyczepność na zróżnicowanych nawierzchniach. Jedyny minusik to poziom hałasu - nie należą do najcichszych, ale nie przeszkadza mi to. Ogólna ocena ceny i jakości to 4,5.\nPodsumowanie: Najlepsze opony w tym przedziale cenowym.\nSą to raczej opony do samochodów z małym silnikiem, bo do szybkiej i dynamicznej jazdy trzeba kupić zdecydowanie lepsze. Jednak kosztują niewiele i zapewniają odpowiedni komfort i bezpieczeństwo. Na pewno są odpowiednie dla sporej części samochodów jeżdżących w Polsce.\nPodsumowanie: Za tak niską cenę ciężko znaleźć lepsze opony\nopona po prostu tragiczna. O ile na suchym zachowuje sie jeszcze zupelnie znosnie to na mokrym jakby jechalo sie po lodzie. Blyskawicznie wpada w poslizg i zero mozliwosci wyprowadzenia. Takie wynalazki powinno sie eliminowac z rynku bo groza utrata zdrowia i/lub zycia\nPodsumowanie: nie, nie i jeszcze raz nie - na mokrym absolutna tragedia\nNa oponach przejechałem jakieś 8 tyś km w różnych warunkach. Jako, że lubię czasami depnąć odradzam wchodzenie na nich w ostre zakręty z większą prędkością, opony strasznie się kładą na boki. Ładnie odprowadzają wodę. Polecam dla kierowców jeżdżących spokojnym stylem\nPodsumowanie: Dla spokojnych kierowców\nNiskie zużycie opony, w stosunku do przebytych 12000km. Bardzo dobra przyczepność na mokrej i suchej nawierzchni. Wszystko zależy od stylu jazdy. Umiarkowanie jeżdżąc trwałość bez zarzutów, można nawet zaszaleć po autostradach. Polecam dla lubiących zaoszczędzić.\nPodsumowanie: Najlepsze opony w stosunku ceny do jakości\nUżytkuje opony brillantis 2 już kilka miesięcy i jestem bardzo zadowolony. Przyczepność jest bardzo dobra, a przy tym opory toczenia nie są wcale za duże. Opony nie hałasują i póki co to nie widać na nich śladów zużycia pomimo że juz zrobiłem ponad 5 tys kilometrów.\nPodsumowanie: Jestem zadowolony z użytkowania opon Barum Brillantis 2\nZnakomicie trzymają się drogi i nie hałasują nadmiernie. Nie wiem jak jest z oporami toczenia - przy tak niewielkim dystansie od założenia nie mogę stwierdzić, czy są oszczędniejsze od innych. Za to bardzo fajnie wyglądają i nie zużywają się zbyt szybko. Polecam.\nPodsumowanie: Bardzo dobre oponki w takiej dobrej cenie. Polecam.\nPrzejechaliśmy (żona i ja) na nich jak dotąd około 12000 km i nie zawiodły nas. Nie testowałem ich celowo, więc ciężko było je oceniać we wszystkich kategoriach. Jedyne co dokładnie sprawdziłem to zachowanie podczas deszczu. I tutaj sprawdzały się świetnie.\nPodsumowanie: Jestem z nich bardzo zadowolony, zwłaszcza z zachowania na mokrej nawierzchni.\nKupione do Punto na zastępstwo starych, juz zjeżdzonych, Dębica Passio. Śmieszna cena, darmowa dostawa a komfort jeżdżenia bez porównania do używanych kilkuletnich opon. Do małego samochodu przewidywalne, nie halasuja, nic lepszego nie potrzeba. Polecam!\nPodsumowanie: w tej cenie brać i jeździć\nOpony sprawują się świetnie. Służą do jazdy miejskiej i w trasę i jak dla mnie, w tej cenie, są super. Czasem zdarza im się pisk, ale być może to kwestia "narwania" kierowcy ;) Doskonale spisują się na mieście. Na pewno są ekonomiczne w użytkowaniu.\nPodsumowanie: Fajna jakość za fajną cenę.\nJestem z nich zadowolony. Są niedrogie i dosyć trwałe. Nigdy nie zdarzyła mi się żadna sytuacja, żeby auto zachowywało się dziwnie przez nie. Pracują ciszej niż w drugim aucie, które jest ze dwie klasy wyżej. Generalnie polecam, zwłaszcza w tej cenie.\nPodsumowanie: niedrogie, bezproblemowe opony\nSzczerze mówiąc, to po Barumie spodziewałem się czegoś więcej. A tu, otrzymujesz wybitnie przeciętną oponę, za średnią cenę. Następnym razem chyba kupię Dębicę. Wielkiej różnicy nie ma, a zawsze te 200 zł zostaje w kieszeni (przy zakupie kompletu). Jeśli ktoś ma pomysł, aby jeździć na tych oponach zimą, to niech lepiej dokupi sobie AC. Twarde jak kamień, niesamowicie skłonne do poślizgu. Ja się rozmyśliłem i jednak przełożyłem. Na poprzednich Dębicach, aż tak wielkiego problemu jeżdżąc zimą nie było, mimo, że też letnie.\nPodsumowanie: Bywało lepiej...\nOpony troszeczkę za twarde, samochod lekko myszkuje po drodze. Dotychczas jeździlem na continentalach i postanowiłem spróbować czegoś tańszego, ogólnie uważam że opona jest warta swojej ceny, jednakźe następnym razem kupię jednak coś z wyższej półki.\nPodsumowanie: dobra jakosc za niska cene\nDo słabego auta poniżej 100 kM opony bardzo dobrze się spisują, ładnie trzymają się drogi jeżdżę autostradą na co dzień i przy wyższych prędkościach nie są bardzo hałaśliwe i ich właściwości jezdne są b.dobre. Polecam ze względu na cenę i trwałość.\nOpony dobrej jakości jak na klasę budżet. Bardzo dobry stosunek ceny do jakości. Może nie są najlepsze, ale dostępne w przyzwoitej cenie. Jeżeli ktoś potrzebuje w miarę sensownych opon w dobrej cenie to oferta firmy Barum jest skierowana dla niego.\nPodsumowanie: Jakość klasy średniej w cenie klasy niskiej.\nJestem zadowolony z tych opon, szczególnie gdy zmieniłem ze starych Passio 2 na których po deszczu bałem się jeździć, a tu spory zapas bezpieczeństwa zarówno na suchym jak i mokrym. W moim nie za szybkim samochodzie spisują się świetnie. Polecam.\nPodsumowanie: Dobra niskobudżetowa opona. Przy normalnej jeździe zapewnia spory margines bezpieczeństwa\nJazda na tych oponach jest bardzo dobra i bezpieczna,namawiam do kupna tych opon gdyz probowalam juz lepiej oceniane opony i duzo drozsze, ale nie zdaly egzaminu.Barum Brillantis 2 sa godne polecenia i napewno po zuzyciu kupie takie same. Kasia\nPodsumowanie: Opony godne polecenia na okres letni\nUżytkowałem w/w opony od kwietnia i przejechałem na nich 2000 km.bez zstrzeżeń.Obecnie zamieżam kupić w/w opony do Dodge Calibra dlatego ponieważ są dobre i tanie.Pozdrowienia dla wszystkich użytkowników w/w opon i szerokiej drogi.-życzy Marian\nPodsumowanie: Jestem bardzo zadowolony z użytkowania opon Barum.\nPodsumowanie: Nie znajdziecie lepszych opon w lepszej cenie.\nDo normalnej spokojnej jazdy zdają egzamin wyśmienicie.Fajna miękka guma.Dobrze trzymają zarówno na mokrym jak i na suchym,ciche.W porównaniu do Dębicy Pasio dużo lepiej sprawują się na mokrym,tamte lubiały zabuksować przy ruszaniu. Polecam.\nPodsumowanie: Opony tanie, a przede wszystkim dobre\nSporo jeżdżę, często długie trasy jestem zadowolony, gdyż opony nie hałasują przez co jazda nie jest mecząca. Nie zauważyłem zbyt dużego zużycia bieżnika po przejechaniu 7tyś km. Za tą cenę Barum oferuje całkiem ciekawą oponę. Pozdrawiam\nDość dobry produkt za niską cenę. W moim przypadku 2 szt. tych opon uległy zniszczeniu (bąble na bokach opon) po najechaniu na nieoznakowaną dziurę w asfaltowej nawierzchni. Nie mam wiedzy, jak zachowały się opony innych producentów.\nPodsumowanie: Jakość średnia +


O tym że da się zrefować dziobnice - SzkutnikAmator.pl\nHome Pomeranka Jakuba O tym że da się zrefować dziobnice\nO tym że da się zrefować dziobnice\nwtorek, 28 lipca 2015 18:12\tJakub\nTen odcinek będzie o tym, że nie zawsze jest wszystko po naszej myśli i że czasami oprócz opisywania sukcesów trzeba sie przyznać do błędów, czyli jak zrefowałem dziobnicę.\nZaczęło się od tego że podczas ustawiania wręg i całego tego bajzlu okazało się, że nie zgadza się linia wodna na dziobnicy. Po konsultacjach telefonicznych z projektantem ustawiłem dziobnicę na wymiary czyli: odległość od pierwszej wręgi do najbardziej wystającego końca dziobnicy i drugi pionowy od linii wodnej wręg do szczytu dziobnicy. Wszystko to z olaniem linii wodnej na samej dziobnicy gdyż ta nijak nie chciała się zgadzać choć sprawdzałem wielokrotnie z planami. I tak po ustawieniu zacząłem ukosować wręgi i dlłutować wpusty pod listwy.\nWręgi ukosowałem szlifierką taśmową z papierem 60-tką. Szło to bardzo sprawnie tylko trzeba uważać żeby nie przegiąć.\nDobra wracam do refowania dziobnicy :) Podczas gdy założyłem już próbnie pierwsze listwy po jednej z każdej ze stron zauważyłem, że między drugą wręgą a dziobem listwa nienaturalnie musi być wygięta ku górze łódki czyli tak jak by pokład był wypukły na pierwszej wrędze od dziobu. Nie zgadzało mi się też to, że półpokładnik musiał by też być wygięty zamiast przebiegać w lini prostej.\nPo przeprowadzeniu burzy mózgów i kilku pomiarach okazało się że zamiast złapać odległość dziobnicy od tyłu pierwszej wręgi to złapałem od jej przedniej krawędzi co dało 30mm różnicy. O tyle dłuższa była łódka ale i o tyle odbiegała linia półpokładnika.Wiedziałem już co trzeba zrobić, wiedziałem też, że naginanie dziobnicy do dołu przy założonej przykręconej i wklejonej stępce to zły pomysł. Mimo wszystko usunąłem mocowanie dziobnicy z ławy montażowej i delikatnie podginałem ją jednocześnie sprawdzając wymiary i wtedy usłyszałem ten dzwięk... łamiącej się sosny :(\nI tak dzisiaj zrobiłem kurs pod Wyszków do składu z drewnem ( jejku ile tam było dębiny ) i nabyłem dębinę z której już klei się nowa, trzecia dziobnica.\nPytanie do do bardziej doświadczonych. Na logikę klejąc dwie deski do siebie wyciąłem z nadmiarem kształt dziobnicy i łaczę żeby słoje układaly się tak () czy lepiej było by tak )( ?\nPozdrawiam wszystkich i jak się uda to jutro wrzucę zdjęcia gotowej trzeciej tym razem dębowej dziobnicy ;)\nCzas start« poprzednia\nnastępna »Pierwsze listewki\nPoprawiony: piątek, 31 lipca 2015 06:25\n#1 Piotr Biały 2015-07-30 21:50\nCzasem lepiej zrobić 3x, ale osiągnąć ostatecznie zamierzony efekt.\nObrabiając dąb pamiętaj o części bielastej - nie powinna być stosowana w szkutnictwie, jest bardzo nietrwała.\nDeski należy łączyć )(. Łącząc je () niemal na pewno krawędzie się rozejdą. Deska pracuje odwrotnie niż krzywizna słojów.\nMoim zdaniem lepiej nie rozbić wpustu "na gotowo". Można wstępnie zrobić rowek, ale ostateczne pasowanie dopiero przy klejeniu listwy.\nI na zakończenie - mam wrażenie, że błąd kształtu części dennej wpustu dziobnicy jest powtórzony i w Twojej dokumentacji. Jutro zerknę na swoją.\n#2 Jakub 2015-07-31 06:23\nHmm dziobnica już sklejona, wycięta i zamontowana mam nadzieje że jednak krawędzie się nie rozejdą. W porównaniu z poprzednimi sosnowymi ta naprawdę jest solidna i wygląda masywnie. Co do wpustu robię go pasując do listewek i tylko początek. Dalej będę dłutował w trakcie poszywania. Co do błędu w dokumentacji się nie wypowiem bo dopiero zaczynam swoja przygodę ze szkutnictwem. Na pewno nie zgadza się u mnie linia wodna na dziobnicy. Dorzuciłem na koniec zdjęcie nowego dzióbka


Krypto-aktywa w świetle wytycznych Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA). – Prawo kryptowalut\nKrypto-aktywa w świetle wytycznych Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA).\nBlockchain a problem trwałego nośnika informacji\nStale zwiększająca się popularność kryptowalut, a także istniejąca nadal niepewność regulacyjna w tej sferze wzbudziły zainteresowanie krypto-aktywami wśród organów Unii Europejskiej. Na początku 2019 r. Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (dalej: „ESMA”) wydał oficjalne zalecenia porządkujące informacje w tym zakresie (Advice on Initial Coin Offerings and Crypto-Assets, 9 January 2019 | ESMA50-157-139) (dalej: „Zalecenia”).\nW Zaleceniach ESMA zwróciła uwagę, że pojawienie się w obrocie gospodarczym aktywów cyfrowych opartych o technologię rozproszonego rejestru postawiła przed organami nadzoru specyficzne – nieznane dotąd – wyzwania prawne. Brak jasności co do ram regulacyjnych mających zastosowanie do krypto-aktywów rodzi konieczność reinterpretacji dotychczas stosowanych przepisów. Zdaniem ESMA, priorytetowe w tym zakresie jest zidentyfikowanie podstawowych cech, jakimi odznaczają się nowe instrumenty, a następnie porównanie ich do tych, tradycyjnie występujących w porządku prawnym. Taki zabieg ma na celu zapewnienie, że działania i aktywa o tej samej lub bardzo zbliżonej specyfice będą objęte zakresem zastosowania tych samych regulacji. Powyższe rozważania prowadzą do m.in. konkluzji, iż prawna kwalifikacja tokenów wprowadzanych do obrotu powinna być poprzedzona ustaleniem, czy dane krypto-aktywo wykazuje cechy instrumentu finansowego w rozumieniu Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych (dalej: „MiFID II”). W razie pozytywnego wyniku, obrót danym krypto-aktywem podlegać będzie reżimowi właściwemu dla obrotu instrumentami finansowymi. Skutki prawne takiej sytuacji są niezwykle doniosłe. Zakwalifikowanie określonego rodzaju tokenów do kategorii instrumentów finansowych powoduje, że czynności mające je za przedmiot mogą być uznane za czynności/usługi inwestycyjne (których wyczerpujący katalog tworzy sekcja A załącznika 1 do Dyrektywy MiFID II), a w konsekwencji wymagać uzyskania stosownego zezwolenia od właściwego organu nadzoru. Dla przykładu, prowadzenie platformy wymiany tokenów inwestycyjnych (tzw giełd) może w pewnych sytuacjach wypełniać znamiona prowadzenia wielostronnej platformy obrotu (MTF) lub zorganizowanej platformy obrotu (OTF). W konsekwencji, podmioty które świadczą usługi związane z obrotem tokenami inwestycyjnymi muszą liczyć się z obowiązkiem dopełnienia sformalizowanych wymogów prawnych przewidzianych dla firm inwestycyjnych m.in. w zakresie:\nc)procedury ubiegania się o uzyskanie określonych licencji lub zezwoleń;\nDyrektywa MiFID II nie jest bynajmniej jedynym aktem prawnym, które może mieć zastosowanie w powyższej sytuacji. Zaliczenie określonego krypto-aktywa do kategorii instrumentów finansowych niesie za sobą obowiązek dostosowania działalności do wymogów przewidzianych przez szereg restrykcyjnych aktów prawnych regulujących funkcjonowanie rynku kapitałowego. Tytułem przykładu można wymienić:\nRozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1129 z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie prospektu, który ma być publikowany w związku z ofertą publiczną papierów wartościowych lub dopuszczeniem ich do obrotu na rynku regulowanym (dalej: „Rozporządzenie prospektowe”).\nRozporządzenie prospektowe będzie miało zastosowanie do tokenów wykazujących cechy zbywalnych papierów wartościowych oferowanych publicznie. Podleganie obowiązkom będzie zależało przede wszystkim od wielkości oferty. Emisje przekraczające próg 1 miliona euro będą wiązały się z koniecznością sporządzenia prospektu emisyjnego, zawierającego m.in. szczegółowe informacje w przedmiocie:\na) działalności „emitenta”;\nb) praw i obowiązków związanych z oferowanym tokenem\nc) warunków i terminów oferty;\nd) ryzyk, charakterystycznych dla danej technologii.\nDyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2013/50/EU z dnia 22 października 2013 r. zmieniająca Dyrektywę 2004/109/WE w sprawie przejrzystości informacji o emitentach, których papiery wartościowe dopuszczane są do obrotu na rynku regulowanym (Dyrektywa ws. przejrzystości).\nDyrektywa ws. przejrzystości nakłada na emitentów papierów wartościowych, które mają być przedmiotem obrotu na rynku regulowanym określone obowiązki w zakresie publikowania jednolitych, aktualnych i wyczerpujących informacji finansowych (w szczególności rocznych i półrocznych sprawozdań finansowych). Głównym założeniem aktu jest zapewnienie odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa i przejrzystości danych w relacjach z inwestorami poprzez regularny przepływ informacji.\nRozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (EU) 596/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie nadużyć na rynku (Rozporządzenie MAR).\nRozporządzenie MAR reguluje m.in.:\na) informacje poufne i procedurę ich ujawniania;\nb) listy osób mających dostęp do informacji poufnych;\nc) zakaz wykorzystywania i bezprawnego ujawniania informacji poufnych (np. insider trading);\nd) zakaz dokonywania manipulacji na rynku;\ne) zapobieganie nadużyciom na rynku i ich wykrywanie;\nf) rekomendacje inwestycyjne.\nJednocześnie, w Zaleceniach ESMA potwierdziła że tokeny o charakterze płatniczym (payment tokens) lub użytkowym (utility tokens) wykazują małe prawdopodobieństwo zakwalifikowania się do kategorii instrumentów finansowych. Dla tego typu krypto-aktywów ESMA zaproponowała dwa rozwiązania, które mogą być przyjęte przez krajowe organy nadzoru państw członkowskich UE.\nPierwsze z nich zakłada stworzenie nowego reżimu prawnego właściwego wyłącznie dla tych tokenów, które nie spełniają cech instrumentów finansowych czy pieniądza elektronicznego. Ramy prawne powinny być ujęte w taki sposób, aby uwzględniać zróżnicowaną charakterystykę i czynniki ryzyka związane z aktywami opartymi o rozproszony rejestr. Tego typu rozwiązanie zostało już przyjęte na Malcie, o czym pisałam tutaj.\nDrugie rozwiązanie (tzw. „do nothing”) polega na braku podejmowania jakiekolwiek działalności legislacyjnej w tym zakresie.\nW ocenie ESMA pozostawanie poza zakresem zastosowania przepisów regulujących rynek finansowy może powodować, że inwestorzy nie będą objęci należytą ochroną. Rekomendowane zatem jest przyjęcie rozwiązania pierwszego. W mojej ocenie należy zgodzić się z tym stanowiskiem. Przykład Malty dowodzi, iż jasne i racjonalne przepisy prawne regulujące działalność związaną z krypto-aktywami przyczynia się do popularyzacji technologii rozproszonego rejestru i stanowi kryterium, które zachęca przedsiębiorców do wyboru tej jurysdykcji. Według ogólnie dostępnych informacji, wybór jednego z powyższych rozwiązań ma być pozostawiony poszczególnym krajom członkowskim, a Unia Europejska nie pracuje aktualnie nad wdrożeniem jednolitych rozwiązań dla całego rynku europejskiego. Nie ma jednak wątpliwości, że przyjęcie zharmonizowanych standardów w obrębie całej organizacji przyniosłoby wiele korzyści, m.in. w sferze transgranicznego prowadzenia działalności. Podejście zaproponowane przez ESMA zostało już przyjęte m.in. we Francji i Liechtensteinie, które obecnie pracują nad uchwaleniem przepisów kompleksowo regulujących rynek kryptowalut.


Zobacz wątek - pięcioletnie opony - jezdzic czy wymieniac ? stan IDEALNY\npięcioletnie opony - jezdzic czy wymieniac ? stan IDEALNY\nprzez Insekt » 5/3/2014, 00:03\nJak w temacie, jako, ze ciagle siedze za granica za kasą to malo siedze w PL i mam Pirelli Diablo Strada zalozone w stanie idealnym tylko, ze dot jest bodajze 3409, wymieniac? Faj, nie jakby ktos napisal co jezdzil lub probowal jezdzic na takich wiekowych. Z gory dzieki.\nprzez stareRadio » 5/3/2014, 06:58\nja tył mam PR2CT z konca 2009 i jest ok,\nJak nie spękana...spróbować nie zaszkodzi\nprzez melvin » 5/3/2014, 11:37\nja bym jeździł, tylko najpierw je trochę przetrzeć zanim zaczniesz ostrzej jeździć po winklach, miałem kiedyś chyba siedmioletnią d207 i trzymała elegancko. Jak opona nie jest spękana, odkształcona bo moto nie stało rok czasu w miejscu to nie ma się co spinać.\nprzez freedek » 5/3/2014, 18:05\nJa jeździłem na 11 letniej z przodu... Dokładniej battlax bt-45. Jako nowa też dobrych opinie nie zbiera, a sam na nowej nie jeździłem więc porównania nie mam. Faktem natomiast jest to, że łapała uślizgi przy ostrzejszym hamowaniu ma suchym, czystym i ciepłym asfalcie. Jeśli Twoja zachowuje się dobrze, a nie jest wizualnie poniszczona to myślę, że nie ma powodu do zmiany.\nprzez Insekt » 5/3/2014, 18:25\nDzieki koledzy, sprobuje jak sie zabije to nie dam znac\nprzez power_bit » 5/3/2014, 18:31\nNie popadajmy w paranoje, ale jeżeli koniecznie chcesz je wymienić, to ja chętnie odkupię.\nprzez SkoQ » 6/3/2014, 08:45\nTeoria mówi, że się nie powinno, w praktyce sam jeździłem chyba na 6 letnich, i nic się z nimi złego nie działo, nie czułem żeby mi coś uciekało.\nprzez piotras29 » 6/3/2014, 20:35\nwiększość z nas chyba jeżdzi na 4,5 letnich gumach także ja bym zakładał smiało. a to co freedek pisze ze battlax-y łapały uslizg przy hamowaniu to chyba norma z tymi oponami ja miałem je z tyłu i naprawde te opony sobie nie radziły\nprzez czuły » 6/3/2014, 21:01\nMam ten sam problem. Mam w swoim moto fabryczne opony z 2004r - mają ok 1tyś km przebiegu. Dzisiaj przy zamykaniu opony parę razy złapałem drobny uślizg. Zobaczę jak będą zachowywały się przy wyższych temperaturach. Najwyżej trzeba będzie zmienić.\nprzez piotras29 » 8/3/2014, 00:45\nPanowie i Panie nie wymagajmy od swoich opon żeby w marcu na zimnym, brudnym, zawilgoconym asfalcie po zimie w temp. otoczenia max 10 stopni opony trzymały jak w lato przy temp 28 stopni. wczoraj jechałem autem po mieście, jakis ziomek wpadał na rondo pięknym k4 1000 w biało niebieskim malowaniu widząc z jaka predkościa wjeżdza powiem szczerze lekko sie zdziwiłem, ładnie zaczał sie składac, ale moim zdaniem za szybko jechał jak na tą pore roku i tył mu pościł obrót wokół własnej osi i lekki slizg bez większysz szkód, jestem pewien że w srodku sezonu przejechałby tamtedy nawet szybciej i opona by nie puściła tylko dlatego ze opony i asfalt byłyby bardziej rozgrzane i bez zimowego syfu którego defakto niby nie widac ale jest.\nprzez melvin » 8/3/2014, 14:30\nwiadomo że asfalt jest brudny, ale przynajmniej coś z tym robią, bo zamiatarki widzę na mieście dość często. Teraz tylko czekać na 2-3dni ulewnych deszczy a później cieszyć się przyczepnością


Logistyka i zarządzanie łańcuchem dostaw. Część 2 - Andrzej Szymonik (306405) - Lubimyczytać.pl\nLogistyka i zarządzanie łańcuchem dostaw. Część 2\nCzęść 2 podręcznika, podobnie jak pierwsza Logistyka i zarządzanie łańcuchem dostaw, jest odpowiedzią na zapotrzebowanie studentów kierunku studiów pierwszego stopnia Logistyka. Układ podręcznika jest zgodny ze standardem kształcenia zatwierdzonym przez Radę Główną Szkolnictwa Wyższego. Część 2 podręcznika opisuje następujące zagadnienia: - zarządzanie łańcuchem dostaw – metody, narzędzia,...\nCzęść 2 podręcznika, podobnie jak pierwsza Logistyka i zarządzanie łańcuchem dostaw, jest odpowiedzią na zapotrzebowanie studentów kierunku studiów pierwszego stopnia Logistyka. Układ podręcznika jest zgodny ze standardem kształcenia zatwierdzonym przez Radę Główną Szkolnictwa Wyższego.\nCzęść 2 podręcznika opisuje następujące zagadnienia:\n- zarządzanie łańcuchem dostaw – metody, narzędzia, wskaźniki, kryteria oceny,\n- czynniki integrujące przedsiębiorstwa w łańcuchy dostaw,\n- strategie zarządzania łańcuchem dostaw na świecie i w Polsce,\n- technologie informatyczne wspierające i integrujące przepływ informacji w łańcuchu dostaw,\n- analiza procesowa i fazowa łańcucha dostaw,\n- model zintegrowanego łańcucha dostaw.\nKażdy rozdział zakończony jest spisem literatury i źródeł internetowych. Z jednej strony jest to zestaw dzieł cytowanych i opracowań internetowych, z których autor korzystał, a z drugiej jest to spis pomocnych materiałów pozwalających studentowi indywidualnie rozszerzyć swoją wiedzę z obszaru logistyki.\nWydany podręcznik (część 1 i 2) jest przeznaczony zarówno dla studentów, jak i dla menedżerów-logistyków różnych szczebli zarządzania, tym bardziej że część materiału została opracowana w oparciu o praktyczne rozwiązania stosowane w firmach o zasięgu globalnym.\nźródło opisu: http://www.ksiegarnia.difin.pl/archiwum/19/logisty...(?)\nźródło okładki: http://www.ksiegarnia.difin.pl/archiwum/19/logisty...»


Prezent na mikołajki - fajne pomysły do 50 zł - Shopping - Polki.pl\nPrezent na mikołajki - fajne pomysły do 50 zł\nPrzekonaj się, że można kupić fajny prezent i nie wydać fortuny.\nEliza Laskowska / 12.12.2018 10:37\nMikołajki zbliżają się wielkimi krokami! To najwyższy czas, aby pomyśleć o drobnych upominkach dla najbliższych. Specjalnie dla ciebie stworzyłyśmy listę prezentów do 50 zł, z których ucieszy nie niemal każda osoba.\nUmówmy się.... książka to zawsze dobry pomysł! Bardzo ważne jest, aby dobrać ją do zainteresowań i osobowości osoby, którą chcesz obdarować. Romantyczka zapewne ucieszy się z powieści Katarzyny Grocholi, a domatorka z nowej książki kucharskiej.\nKażda kobieta lubi błyskotki. Przy tak ograniczonym budżecie nie będziesz mogła zaszaleć, ale z pewnością uda ci się znaleźć stylową bransoletkę lub modny pierścionek. Nam najbardziej podobają się wiszące kolczyki w kształcie gwiazdek.\n3. Czapka lub szalik\nPrzyda się każdemu! Ciepły szalik lub modna czapka to bardzo praktyczny prezent, ale my akurat bardzo lubimy takie upominki. W tym sezonie bardzo modne są czapki z pomponami i szaliki w kratę.\n4. Kosmetyki pachnące świętami\nBalsam pachnący pomarańczą, żel pod prysznic o zapachy wanilii i cynamonu, a może krem do rąk o aromacie choinki? To idealna propozycja dla wszystkich przedstawicielek płci pięknej, które uwielbiają testować kosmetyczne nowości.\n5. Kubki termiczne\nZima wszystkim daje się we znaki, więc jeżeli wiesz, że bliska ci osoba jest zmarzluchem, to z pewnością ucieszy się z kubka termicznego. Można do niego wlać ulubioną kawę lub herbatę i ogrzać się nawet w czasie największego mrozu.\n6. Świąteczne ozdoby do domu\nA może warto pomyśleć o zapachu do domu lub świeczce, dzięki której magia świat zagości w domu obdarowanej osoby już dzisiaj.\nNie wyobrażamy sobie bez nich Bożego Narodzenia! 15 świątecznych swetrów z sieciówek\nTagi: prezent, mikołajki, książka, biżuteria, okazje


Trudne warunki w górach Foto: http://kamery.topr.pl/ | Video: TVN24\nKoniec ferii zimowych TVN24\n"Bezpieczeństwo ponad wszystko"\n"Bezpieczeństwo ponad wszystko" tvnmeteo.pl\nW Tatrach obowiązuje drugi stopień zagrożenia lawinowego, w Bieszczadach pierwszy. Oznacza to, że warunki do uprawiania turystyki są trudne.\nJak czytamy w komunikacie Tatrzańskiego Parku Narodowego, w górach wieje silny wiatr, który ma przybrać na sile w godzinach popołudniowych. Na wszystkich szlakach jest bardzo ślisko i występują oblodzenia. Drogi dojściowe do schronisk (jak Dolina Kościeliska czy Chochołowska) są całe pokryte lodem. Powyżej górnej granicy lasu pokrywa śnieżna jest mocno zróżnicowana, miejscami śnieg jest grząski i przepadający, a w innych miejscach twardy i zmrożony.\nWybierając się w wyższe partie gór, należy posiadać duże doświadczenie górskie, odpowiedni sprzęt (raki, czekan, kask, lawinowe ABC) i umiejętność posługiwania się nim oraz umiejętność oceny lokalnego zagrożenia lawinowego. Niemniej jednak odradzamy w dniu dzisiejszym wyjść w wyższe partie gór.\nW górnych partiach Bieszczad obowiązuje pierwszy - w pięciostopniowej, rosnącej skali - stopień zagrożenia lawinowego. Późnym popołudniem, w nocy oraz w poniedziałek rano w regionie możliwy jest silny wiatr.\n- Podobnie jak w poprzednich dniach, zagrożenie lawinowe występuje przede wszystkim na zawietrznych stokach. Dotyczy między innymi połonin Wetlińskiej i Caryńskiej, Tarnicy, Halicza, Wielkiej Rawki oraz Szerokiego Wierchu - powiedział ratownik dyżurny bieszczadzkiej grupy Górskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego Jakub Dąbrowski.\nW Bieszczadach temperatura powietrza waha się od jednego do trzech stopni Celsjusza powyżej zera. W dolinach pokrywa śnieżna wynosi od ośmiu centymetrów w Cisnej do 26 cm w Ustrzykach Górnych, a powyżej górnej granicy lasu średnio leży około 30 cm śniegu.\nWyruszając w góry trzeba pamiętać o odpowiednim stroju i obuwiu. - Należy ze sobą zabrać ciepłe napoje oraz naładowany telefon komórkowy - przypomniał ratownik dyżurny.\nNa Podkarpaciu w niedzielę wieczorem, w nocy oraz w poniedziałek rano prognozowany jest silny wiatr. Jego średnia prędkość wyniesie 35-50 kilometrów na godzinę. W porywach prędkość może dochodzić do 100 km/h, a miejscami 110 km/h. Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej wydał ostrzeżenia.\nSłowaccy ratownicy w nocy z soboty na niedzielę przeprowadzili akcję ratunkową pod Krywaniem, gdzie utknęło dwóch polskich skialpinistów. Ratownicy słowackiej Horskiej Zachrannej Służby bezpiecznie sprowadzili poszkodowanych do Trzech Źródeł. Akcja zakończyła się o godzinie 3.30.\nŹródło: PAP, GOPR, TOPR, TPN


rodzina.wiara.pl » Edukacja i wychowanie » Chcemy powiedzieć: Pamiętamy\nRoman Tomczak\tUczestników projektu wiele różni, ale łączy jedno – emocjonalny stosunek do ofiar obozu i historii tego miejsca.\nCiszę w pokoju przerywał tylko szelest szczoteczek i dyskretny, urywany szloch. – Na początku odmówiłem wykonywania tej pracy. Niełatwo jest wziąć na siebie taki ciężar – mówi mężczyzna pracujący przy renowacji bucików, należących do dzieci zamordowanych w Auschwitz.\nPrzez dwa tygodnie kilkudziesięcioosobowa polsko-niemiecka grupa przebywała na terenie byłego niemieckiego obozu koncentracyjnego w Auschwitz. Dwa tygodnie to dość czasu, żeby poznać się między sobą. Za mało, żeby poukładać w głowie wszystko, co się tu zobaczyło i usłyszało.\n– Na miejscu codziennie byliśmy dzieleni na grupy. Ja wykonywałam różne prace na terenie byłego obozu Auschwitz II, czyli Birkenau, np. wymieniałam drut kolczasty w ogrodzeniu. Trudno opisać słowami, co się wtedy czuje. Emocje są skrajne – mówi Dagmara Pytel z Kotli. Przez kilka dni pomagała także na wydziale wystawienniczym muzeum w Auschwitz, porządkując dokumentację po zamkniętych wystawach czasowych.\nDamian Dietrich z Chocianowa pracował przy renowacji obuwia więźniów. – Zdarzało mi się trzymać w rękach dziecięce buciki. To było najbardziej przejmujące. Bo to były osoby niewinne, czyste, które nie zdążyły jeszcze nawet zgrzeszyć na tym świecie, a musiały zginąć z rąk ludzi, którzy to wszystko przygotowali. Dlatego na początku odmówiłem wykonywania tej pracy. Nie czułem się dość silny psychicznie – opowiada.\nŚwiadkowie mówili później, że w pokoju, w którym pracował z kolegą, cały czas panowała grobowa cisza, przerywana tylko szelestem szczoteczek i ukradkowymi chlipnięciami. – W Auschwitz byłem już kiedyś, ale prywatnie. Czy da się porównać ze sobą te dwie wizyty? Nie, nie da się – mówi w zamyśleniu Damian.\nPracę przy butach i odzieży należało wykonywać tak, żeby nie odjąć im nic z autentyczności. Zadbać o to, żeby każdy eksponat „jak najwolniej” się starzał, by w przyszłości mogło go zobaczyć jak najwięcej osób.\nŻałowałam, że znam niemiecki\nW programie biorą udział pracownicy VW Motor Polska w Polkowicach i uczniowie Zespołu Szkół w Chocianowie. – W koncernie projekt „Nauka poprzez spotkanie” realizowany jest od 1987 roku, w Volkswagen Motor Polska – od 2001 roku. To projekt zupełnie nietypowy, jedyny w swoim rodzaju. Młodzież i nasi pracownicy raz w roku wyjeżdżają na dwa tygodnie do Oświęcimia. Tam spotykają się ze swoimi kolegami i koleżankami, uczniami zawodu z niemieckich fabryk Volkswagena. W Auschwitz pracujemy przy utrzymaniu przedmiotów, które kiedyś należały do więźniów, ofiar byłego niemieckiego obozu koncentracyjnego. Na terenie Birkenau, czyli Auschwitz II, sprzątamy baraki, wymieniamy drut kolczasty. Chcemy utrzymać to miejsce w takim stanie, żeby mogły je zobaczyć przyszłe pokolenia. Żeby ono ciągle trwało. Żebyśmy nie zapomnieli tej historii – wyjaśnia Agnieszka Stefanko, koordynator programu „Praca w miejscu pamięci”.\nAnna Soliwoda-Zając w Auschwitz po raz pierwszy była jeszcze na studiach. – Nie da się porównać tamtej wycieczki z tym projektem. Jadąc tam tym razem, wiedziałam, dokąd się udaję, i bałam się tej wizyty. Wiedziałam, że będzie trudna, głównie emocjonalnie. To olbrzymie obciążenie – opowiada.\nNa miejscu została objęta programem dla kierowników grupy Volkswagen. – Nie pracowaliśmy fizycznie, ale intensywnie, razem z przewodnikiem, zwiedzaliśmy różne części obozu. Opowieści były tak przejmujące, że wiele razy żałowałam, iż rozumiem po niemiecku. Taka jest prawda – mówi.\nChoć w kolaboracji z III Rzeszą uczestniczyło wraz z Volkswagenem kilkadziesiąt innych niemieckich firm i wiele z nich działa do dziś, tylko on prowadzi program upamiętniania ofiar ostatniej wojny. – Jesteśmy jedyną firmą, która działa na rzecz miejsca pamięci w taki sposób. Owszem, do Auschwitz przyjeżdża co roku wielu wolontariuszy, ale to z reguły projekty instytucji działających na rzecz ofiar – mówi A. Stefanko.\nIdea projektu powstała ponad 30 lat w tej samej firmie, w której przed wojną narodził się projekt „samochodu dla ludu”, wymyślony przez Adolfa Hitlera. – Niestety, tak było – przyznaje A. Stefanko. – Wkrótce przyszła wojna i fabryka zaczęła świadczyć usługi na rzecz niemieckiej machiny wojennej. Dziś nikt nie zaprzecza tym faktom. To jest i zawsze będzie geneza naszego powstania. Ale jako koncern postanowiliśmy coś zrobić dla upamiętnienia ofiar tamtych tragicznych sytuacji. To nie jest rekompensata. Chcemy przez to powiedzieć: my się nie odcinamy od naszej historii. Nie umywamy rąk. Pamiętamy, ale pamiętamy także po to, żeby pokazać naszym pracownikom, że ten element historii był bardzo trudny, ale że należy o nim mówić. Po to, żeby w przyszłości nic takiego się nie wydarzyło – mówi koordynatorka projektu.\nJesteśmy blisko potrzebujących dzięki wam | Miłość – podaj dalej | Dobra nowina o... kryzysie? | Właśnie zaczyna się nasza era | Pamięć do wzięcia? | 100 dni to może być początek | Potrzebuję, poszukuję, próbuję odkryć.. | Nie mieszajcie porządków | Kreatywni liżą kamienie | Bohaterowie bez ubezpieczenia


Regulamin świadczenia usług przewodnickich i Polityka Prywatności - Przewodnik już od 29 zł!\nRegulamin świadczenia usług przewodnickich i Polityka Prywatności\nRegulamin korzystania z usług przewodnickich Vademecum\nPodmiotem świadczącym usługi przewodnickie jest firma Vademecum Elżbieta Sanetra, z siedzibą w Krakowie, przy ul. Kuźnicy Kołłątajowskiej 15C/2; NIP: 6772220294; REGON: 122559419; zwana dalej “Usługodawcą”.\nWykonawcami usług przewodnickich, oferowanych przez Usługodawcę, są przewodnicy miejscy po Krakowie, współpracujący z Usługodawcą i posiadający niezbędną wiedzę oraz uprawnienia, określone przez obowiązujące przepisy prawne.\nWykonawca reprezentuje Usługodawcę wobec Zwiedzających na czas świadczenia Usługi.\nKlienci indywidualni lub grupowi, korzystający z Usługi\nUsługa przewodnicka, obejmująca oprowadzenie Zwiedzających przez przewodnika miejskiego, po ustalonej trasie turystycznej na terenie Krakowa lub OPN, w określonym terminie.\nII REZERWACJA I REALIZACJA USŁUGI\nZwiedzanie w ramach Usługi odbywa się pieszo i jest prowadzone w zamówionym wcześniej języku.\nZwiedzający rezerwują Usługę za pośrednictwem strony internetowej Usługodawcy: www.vmkrakow.pl, mailowo lub telefonicznie. Dowodem dokonania rezerwacji jest pisemne (mailowe) potwierdzenie rezerwacji przez Usługodawcę, z wyszczególnieniem ustalonego terminu oraz godzin zwiedzania.\nO wyborze trasy Zwiedzający decyduje w momencie zamawiania Usługi, ustalając szczegóły z Usługodawcą. Każdorazowa zmiana zaakceptowanej trasy jest możliwa wyłącznie po uzgodnieniu zmian z Usługodawcą.\nOpłacenie Usługi jest możliwe zarówno gotówką, w dniu zwiedzania, jak i przelewem, po wyświadczeniu Usługi (na podstawie faktury z 14-dniowym terminem płatności).\nIII ANULOWANIE REZERWACJI\nZwiedzającemu przysługuje prawo anulowania zlecenia usługi.\nAnulacja rezerwacji odbywa się pisemnie, drogą mailową.\nO anulowaniu rezerwacji Zwiedzający zobowiązany jest poinformować Usługodawcę w formie wiadomości mailowej na adres zwiedzanie@vmkrakow.pl, podając szczegóły rezerwacji, która ma zostać anulowana, nie później niż na 24 godziny przed terminem rezerwacji. Po przyjęciu anulacji Zwiedzający otrzyma wiadomość potwierdzającą jej dokonanie.\nBrak anulacji rezerwacji lub nie stawienie się w umówionym miejscu świadczenia usługi, bez wcześniejszego poinformowania o tym Usługodawcy, skutkuje obciążeniem Zwiedzającego kosztami Usługi.\nIV POLITYKA REKLAMACJI\nW uzasadnionych wypadkach Zwiedzającemu przysługuje zwrot kosztów usługi lub możliwość wyboru takiej samej usługi w innym terminie.\nZwrot kosztów przyznawany jest po pozytywnym rozpatrzeniu pisemnej reklamacji Zwiedzającego.\nRekalamacje składać należy drogą mailową, na adres zwiedzanie@vmkrakow.pl, podając szczegóły rezerwacji. Po przyjęciu reklamacji Zwiedzający otrzyma wiadomość o wyniku jej rozpatrzenia.\nZwrot zapłaconych kosztów usługi podlegającej reklamacji zostanie wypłacony Zwiedzającemu z wykorzystaniem tego samego kanału, którym dokonana została płatność, w terminie do 5 dni roboczych od daty wysłania potwierdzenia.\nV POLITYKA OCHRONY DANYCH OSOBOWYCH\nAdministratorem Danych Osobowych udostępnionych przez Zwiedzających w procesie zamawiania Usługi jest Usługodawca.\nDane Osobowe Zwiedzających służą wyłącznie obsłudze zlecenia (przekazanie potwierdzenia i szczegółów rezerwacji, dokonanie płatności, anulowanie lub zmiany rezerwacji itp.) i nie będą wykorzystywane w celach marketingowych ani przekazywane żadnym obcym podmiotom.\nZgodnie z art. 13 ogólnego rozporządzenia o ochronie danych osobowych z dnia 27 kwietnia 2016 r (Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016) „ RODO ” informujemy, że:\nAdministratorem Pani/Pana danych osobowych jest Vademecum Elżbieta Sanetra z siedzibą w Krakowie przy ul. Kuźnicy Kołłątajowskiej 15c/2, 31-234. Pani/Pana dane osobowe przetwarzane będą w celu nawiązania kontaktu i/lub udzielenia Panu/Pani odpowiedzi – na podstawie art. 6 ust. 1 lit. c RODO. Odbiorcami Pani/Pana danych osobowych będą wyłącznie podmioty uprawnione do uzyskania danych osobowych na podstawie przepisów prawa oraz podmioty zaangażowane w kontakt. Administrator danych nie ma zamiaru przekazywać danych osobowych do państwa trzeciego lub organizacji międzynarodowej. Pani/Pana dane osobowe przetwarzane będą przez czas prowadzenia korespondencji a następnie przechowywane przez czas wynikający z zasad archiwizacji dokumentacji. Przysługuje Pani/Panu prawo dostępu do swoich danych osobowych, sprostowania, usunięcia, ograniczenia przetwarzania, prawo do wniesienia sprzeciwu, oraz prawo do przenoszenia danych, w przypadkach określonych w przepisach RODO. Odbiorcami Pani/Pana danych osobowych będą podmioty świadczące usługę obsługi systemów i oprogramowania informatycznego administratora, zewnętrzne podmioty świadczące usługi na rzecz administratora, oraz podmioty uprawnione do uzyskania danych osobowych na podstawie przepisów prawa (w tym organy administracji publicznej).Przysługuje Pani/Panu prawo wniesienia skargi do organu nadzorczego tj. Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych. Informujemy, że podanie danych osobowych jest dobrowolne i niezbędne do udzielenia Państwu odpowiedzi lub do przeprowadzenia sprawy Państwa zamówienia.\nTreść niniejszego regulainu może ulec modyfikacji w związku ze zmianami przpisów prawa, dotyczących świadczenia usług przewodnickich oraz zasad płaności on-line.\nJakiekolwiek zmiany wymagają formy pisemnej i nabierają mocy obowiązującej w terminie 24 godzin od publikacji na stronie www.vmkrakow.pl


Jakie buty na zimę? - Buty i Ubrania Sportowe | 50 Style\n50Style.pl Jakie buty na zimę?\nButy Sergio Tacchini Mitchel\nA może jesteś typem osoby, która zimowe miesiące spędza bardzo aktywnie? Najlepszym wyborem będą dla Ciebie buty trekkingowe. Podczas zakupu tego typu obuwia zwróć szczególną uwagę na stabilizację kostki oraz antypoślizgową podeszwę. Gumowa podeszwa z bieżnikiem to przyczepność na oblodzonych powierzchniach. Wysoka cholewka, która chroni stopy przed śniegiem i chłodem, to dodatkowy atut obuwia na zimę.\nButy Timberland Westford\nPodczas zakupów zwróć uwagę na materiał, z którego wykonane zostały buty zimowe. Od jego rodzaju zależy to, czy model będzie trwały, ciepły i nieprzemakalny. Możesz postawić na propozycje outdoor ze skóry naturalnej.\nSkóra naturalna jest odporna na niskie temperatury, doskonale dopasowuje się do stopy i przepuszcza powietrze. Spisze się nawet podczas największych mrozów - nie ulega odkształceniu, nie pęka. W naszej ofercie znajdziesz również modele wykonane z materiałów syntetycznych – nie ustępują one jakością ani komfortem innym, skórzanym propozycjom.\nButy New Balance MH574\nZimowy niezbędnik, aby przetrwać mrozyJak wybrać dobrą kurtkę zimową?Jak przygotować buty na zimę?Jak oczyścić buty z soli?Jakie buty na jesień?Jak czyścic buty z materiału?Zobacz wszystkie poradniki\nbuty zimowetraperybuty outdoorwysokie butyzimowe buty lifestyledamskie buty zimowemęskie buty zimowedziecięce buty zimowe


Węgry: Obchody rocznicy przybycia uchodźców polskich po wybuchu II wojny światowej – RadioMaryja.pl\nJesteś tutaj: Strona główna / Informacje / Świat / Węgry: Obchody rocznicy przybycia uchodźców polskich po wybuchu II wojny św...\nWęgry: Obchody rocznicy przybycia uchodźców polskich po wybuchu II wojny światowej\n13 września 2019 19:07 /w Informacje, Świat\nSeria obchodów 80. rocznicy przybycia na Węgry fali uchodźców polskich po wybuchu II wojny światowej jest planowana w najbliższym czasie w wielu miastach Węgier – powiedział PAP konsul RP w Budapeszcie Marcin Sokołowski.\nW najbliższych tygodniach odbędą się uroczystości m.in. na polskich kwaterach wojennych w Budapeszcie, w pobliskim Budakeszi, Egerze (północny wschód kraju), Gyoer (północny zachód) oraz w miejscach upamiętniających obecność polskich uchodźców na Węgrzech.\nUchodźcy polscy, zarówno cywilni, jak i wojskowi, zaczęli napływać na Węgry przez wspólną wtedy granicę polsko-węgierską po zaatakowaniu Polski przez ZSRR 17 września 1939 roku. Szacuje się, że w czasie wojny na Węgry trafiło ponad 100 tys. Polaków.\n„Nie wszyscy w Polsce zdają sobie sprawę, że II wojna światowa to szczególna karta w dziejach relacji polsko-węgierskich, bo chociaż byliśmy po dwóch stronach barykady, to nie byliśmy wrogami” – zaznaczył konsul Marcin Sokołowski.\nŻołnierze, którzy nie ruszyli na Zachód z uwagi np. na wiek, choroby czy rany, byli kwaterowani w obozach. Znajdowały się one w bardzo wielu miejscach, m.in. w Balatonboglar nad Balatonem, w Inarcs na południe od Budapesztu czy w Leanyfalu na północ od węgierskiej stolicy. W Balatonboglar otwarto nawet dzięki życzliwości władz węgierskich polskie liceum i gimnazjum, w którym wykształcenie zdobyło około 600 polskich uczniów.\nKiedy jednak Węgry podjęły nieudaną próbę przejścia na stronę aliantów, na ich terytorium wkroczyli Niemcy i kiedy pod koniec 1944 roku do władzy doszli węgierscy faszyści, strzałokrzyżowcy pod wodzą Ferenca Szalasiego, zaczęły zdarzać się przypadki ataków na polskich żołnierzy.\nPodczas zbliżających się uroczystości zostaną upamiętnieni uchodźcy na terenie całych Węgier.\nW najbliższą sobotę w Zalaszentgrot na zachodzie Węgier zostaną złożone wieńce w miejscu jednego z obozu dla polskich uchodźców, a także na polskich grobach na miejscowym cmentarzu, po czym w pobliskim Csaford zostanie poświęcona odnowiona mogiła pułkownika Tadeusza Moszczeńskiego, zamordowanego przez strzałokrzyżowców, oraz otwarta wystawa poświęcona polskim uchodźcom. Obchody te odbywają się z inicjatywy miejscowych Węgrów.\n18 września planowane są uroczystości w Budapeszcie przy pomniku-ławeczce Henryka Sławika i Jozsefa Antalla seniora, którzy podczas II wojny światowej wspólnie uratowali co najmniej 5 tys. polskich Żydów.\n19 września w Egerze odbędą się uroczystości poświęcenia odnowionej kwatery polskich żołnierzy zmarłych podczas II wojny światowej oraz złożenia wieńce pod tablicą na zamku w Egerze, gdzie znajdował się obóz dla internowanych oficerów.\n20 września odsłonięta zostanie tablica upamiętniająca pobyt polskich oficerów w Nagykanizsa (południowy zachód), a 27 września w Baja przy granicy z Serbią i Chorwacją. Odbędą się też uroczystości pod podobną tablicą w Keszthely nad Balatonem.\nI wreszcie 4 października w Budapeszcie w siedzibie Ogólnokrajowego Samorządu Narodowości Polskiej zostanie odsłonięta tablica upamiętniająca polskich uchodźców na Węgrzech.\nKonsul Sokołowski podkreślił, że to tylko część planowanych upamiętnień, których inicjatywa wychodzi zarówno od ambasady i węgierskiej Polonii, jak i przedstawicieli władz węgierskich, a niekiedy jest to oddolna inicjatywa miejscowych Węgrów.\n„Węgrzy rzeczywiście o tym pamiętają. Niezwykłych historii i pamiątek związanych z polskimi uchodźcami jest mnóstwo. Mamy bardzo dużo namacalnych dowodów, że Polacy byli bardzo wdzięczni za opiekę ze strony Węgrów i możliwość życia tutaj. Pod Sopron przy granicy z Austrią np. jest kościółek z tablicą, którą zostawili Polacy, gdy stamtąd odchodzili. Widnieje na niej napis +Znaleźliśmy drugą ojczyznę+. To nie były puste słowa” – podkreślił konsul.\nZaznaczył, że bardzo liczni Węgrzy, którzy Polakom pomagali, choć nie zawsze było to bezpieczne i łatwe, zasługują na ogromne uznanie.\n„Chciałbym też podkreślić, że to bardzo miły gest ze strony Węgrów – zarówno samorządów, jak i władz centralnych – że nie tylko wspierają czy pomagają w tych obchodach, ale bardzo często są ich inicjatorami. Można powiedzieć, że to bardzo ładna cegiełka do budowania naszych skądinąd świetnych relacji” – powiedział polityk.\nTagi: II wojna światowa, Węgry\nWieluń: Uroczystości z okazji 82. rocznicy wybuchu II wojny światowej\nPrezydent A. Duda: Wracamy do grona państw dobrobytu J. Kaczyński: Stawką wyborów jest to, czy pójdziemy w stronę dobrobytu...


Już w najbliższą sobotę MKS Piaseczno może zapewnić sobie udział w barażach o III ligę. Obecność na trybunach obowiązkowa!\n28 maja o godzinie 11:00 na Stadionie Miejskim w Piasecznie najważniejszy mecz kolejki, w którym MKS Piaseczno zagra z ekipą KS Raszyn.\nNasi przeciwnicy zajmują aktualnie 8. miejsce w ligowej tabeli. Raszyn w tym sezonie zwyciężył w 12 pojedynkach, 4 zremisował i 13 razy schodził z boiska pokonany. Rundę wiosenną rywale zaczęli od dwóch porażek po 1:3 (na wyjeździe z Oskarem Przysucha oraz u siebie z Mszczonowianką Mszczonów) oraz wyjazdowej przegranej z Żyrardowianką Żyrardów (0:1). Pozostałe wyniki KS-u wiosną to: 0:0 u siebie z Mazurem Karczew, 1:1 na wyjeździe z Płomieniem Dębe Wielkie, porażka 2:4 u siebie z Mazovią Mińska Mazowiecki, wygrana na boisku rywala 3:1 z Energią Kozienice, domowe zwycięstwo 3:2 z rezerwami Pogoni Siedlce, wyjazdowa wygrana 2:1 z Zamłyniem Radom, 1:1 u siebie z Victorią Sulejówek i na wyjeździe z Milanem Milanówek, a także triumf 5:1 u siebie z Naprzodem Skórzec.\nZwycięstwo naszej drużyny w starciu z Raszynem sprawi, że będzie ona miała na swoim koncie 81 punktów, co zapewni jej wejście do baraży o III ligę. Ponadto mamy nadzieję, że kibice będą mogli świętować zdobycie 100 bramki w tym sezonie. Zapowiada się wspaniałe widowisko.\n– W sobotnim meczu z KS Raszyn naszym celem jest wykonanie ostatniego kroku w zapewnieniu sobie gry w barażach o III ligę. Chcemy, żeby ten mecz był ukoronowaniem wspaniałego, niepowtarzalnego sezonu ligowego w naszym wykonaniu. Będziemy odpowiednio przygotowani, zmotywowani i jak zawsze damy z siebie 100 procent. Żadnego kibica MKS Piaseczno nie może zabraknąć na tym wielkim dla nas wszystkich wydarzeniu. Sobota, godzina 11.00. Zapraszamy. WSZYSCY NA MECZ!!! – zaprasza Trener Arkadiusz Modrzejewski.


Późne żniwa przyniosą podwyżki cen - Gloswielkopolski.pl\nPóźne żniwa przyniosą podwyżki cen fot. Łukasz Zarzycki\nData dodania: 01.08.2017, 18:45 Ostatnia aktualizacja: 17.08.2017, 14:44\n- zwraca uwagę prof. Krystyna Świetlik z Instytutu Ekonomiki Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej. - Fakt, że po raz pierwszy mamy do czynienia z kilkuprocentową podwyżką, nie jest niczym dziwnym. Na szczęście ceny masła, nabiału i mięsa będą wyhamowywały. Ceny produktów zbożowych wzrosną, ale dość nieznacznie- pociesza.\nO ile jednak powodów do szczególnych zmartwień być może nie ma, o tyle próżno szukać wśród rolników i konsumentów wielkiego optymizmu.\n- Wygląda na to, że zbiory kukurydzy będą rekordowe. To na ogół oznacza niskie ceny - mówi Marcin Przybył rolnik z Żernik. - Osobiście nie uprawiam rzepaku, ale ci, którzy go nie zakontraktowali, obawiają się, że ceny tego ziarna na wolnym rynku będą bardzo niskie.\nTO TYLKO FRAGMENT ARTYKUŁU. CZYTAJ CAŁOŚĆ W SERWISIE PLUS:\nRolnictwo: Późne żniwa przyniosą podwyżki cen\nZobacz też: Należy uprościć sprzedaż produktów przez rolników\nKrzysztof Sobkowski, 23 listopada 2017\nPraca rybaka do łatwej nie należy. Często jest mokro, wietrznie i zimno. Czasem nawet mroźno i ślisko. Wtedy – dla bezpieczeństwa – pracuje się trzy razy szybciej niż zwykle, ale z częstszymi przerwami. Szczególnie w czasie żniw.\nMartin Nowak, 22 listopada 2017\nCzy psom ze schroniska dzieje się krzywda?\nNa Strzeszynie, jak twierdzą mieszkańcy, buszuje kilka stad dzików. Nie boją się ludzi, ani samochodów. Dzika Tadeusza, który w sierpniu zamieszkał na jednej z posesji przy ulicy Puszkina, odłowiono w ubiegłym tygodniu. Przedstawiciele Urzędu Miasta zapowiadają, że w ciągu miesiąca rozwiążą problem buszujących po osiedlu dzików.


Rynek nieruchomości w dobie pandemii – dane z IV kwartału 2020 roku - Cityislife\nOpublikowano 9 kwietnia 202112:43\nPosted by Joanna Brzykcy on 9 kwietnia 2021. Updated: 9 maja 202119:58\nWedług najnowszych danych, które dotyczą IV kwartału 2020 roku, ceny za nieruchomość w największych miastach w Polsce znacznie się zmniejszyły. Czy to oznacza rewolucję na rynku?\nCeny nieruchomości w dobie pandemii\nKoniec roku 2020 roku był bardzo dynamiczny, a wszystko to ze względu na obostrzenia przeciwepidemiczne i wzrost zakażeń związanych z pandemią. W tym czasie zmniejszyła się także średnia cena za 1 metr kwadratowy mieszkania w siedmiu największych miastach, czyli Warszawie, Gdańsku, Gdyni, Krakowie, Wrocławiu, Łodzi i Poznaniu.\nWedług badań kwoty były te niewielkie, dlatego trudno ocenić, jak będą kształtowały się ceny nieruchomości w dobie pandemii w kolejnych kwartałach 2021 roku. Ponadto w 10 kolejnych miastach, tylko nieco mniejszych (Białystok, Bydgoszcz, Katowice, Kielce, Lublin, Olsztyn, Opole, Rzeszów, Szczecin i Zielona Góra), ceny wzrastały.\n– Ceny mieszkań jest niezmiernie trudno przewidywać. Generalne oczekiwanie na rynku jest takie, że będą rosły dalej. Po pierwsze z tego względu, że mamy szybki wzrost gospodarczy i relatywnie wysoki wzrost płac. Po drugie ze względu na fakt, że mamy bardzo niskie stopy procentowe, szczególnie realne, i wiele osób kupuje mieszkania jako formę lokaty kapitału – tłumaczy Ignacy Morawski, dyrektor SpotData, główny ekonomista „Pulsu Biznesu” dla agencji Newseria. – Jednocześnie w ostatnim czasie zaczęto coraz więcej mówić o podwyżkach stóp procentowych. Wątpię, czy do nich dojdzie już w przyszłym roku, ale może to nastąpić szybciej, niż wydawało się jeszcze kilka miesięcy temu. Co więcej, epidemia trwa dłużej, niż się spodziewaliśmy, i to też w jakiś sposób może ograniczać sentyment na rynku nieruchomości.\nW ujęciu rocznym, nadal ceny za mieszkania na rynku są wyższe niż w poprzednich latach.\nWyświetlenia wpisu: 773\nNext PostMieszkanie w kamienicy czy w bloku? Jakie zalety?


Olędry Nowotomyskie » Nowy Tomyśl – kamienie milowe rozwoju – Spacer historyczny 5 czerwca 2016 » Print\nNowy Tomyśl – kamienie milowe rozwoju – Spacer historyczny 5 czerwca 2016\n(Gudrun Tabbert i Przemek Mierzejewski) On 20/05/2016 @ 08:55 In Bez kategorii | Comments Disabled\nKrótkie kompendium z historii naszego miasta powstało przy okazji przygotowań do Spaceru Historycznego (5-6-2016). Tym razem spróbujemy ocenić czy plac Niepodległości (Nowy Rynek) ma jakąś tajemnicę?\nPoniższy tekst ukazał się w tradycyjnej formie z okazji spaceru historycznego 7 czerwca 2015. Link do artykułu w formie gazetki (wersja A4 ) oraz (wersja do druku A3 )\nPytanie czy Nowy Tomyśl ma jakąś historię, zawsze zachęca mnie do poszukiwania skrawków, które złożone razem stanowią odpowiedź na postawione pytanie.\nNa podstawie: Archiwum Państwowe w Poznaniu\nsygn. 2 „Beschreibung sämtlicher Gebäude in der Stadt Neutomischel”\nsygn. 6, 7 – „Der jährlich zu erstattende Hauptverwaltungs-bericht 1817-1890”\nsygn. 81 „Der Bau des Rathauses – im Allgemeinen”\nsygn. 128 „Eisenbahnen und Chausseen”\nsygn. 134 „Der Bau einer Wasserleitung„\nsygn. 135 „Angelegenheiten des Wasserwerks„\nsygn. 184 „Bau: a) des städtischen Wasserwerks, b) des Kreiskrankenhauses„\nsygn. 74 „Verhandlungen über die Vermessung und Ein-schätzung Gemeinde Neutomysl„\nsygn. 445 „Grundsteuerrolle Stadt Neutomyśl 1866 – 1899„\nsygn. 537 „Grundsteuerrolle Stadt Neutomyśl 1900 – 1934„\nJak to się stało, że ambicja wielu pokoleń, mieszkańców wielu narodowości i religii pozwoliła przekształcić nasze miasto z wiejskiego targowiska do miejsca, w którym dziś przyszło nam mieszkać?\nCzy to zasługa jednej osoby, czy też ciąg zdarzeń i zaangażowanie wielu pokoleń?\n1 692 – początek osadnictwa olęderskiego w naszym regionie\nZa początek historii naszego miasta należy uznać niewątpliwie założenie wsi Sękowo przez Bogusława Unruga 5 lipca 1692 roku. Od tej daty możemy mówić o historii olęderskiej naszego rejonu. Wcześniej na terenie naszej gminy istniały średniowieczne wsie: Wytomyśl, Bukowiec, Stary Tomyśl, Sątopy, Róża czy też młyny w Bobrówce i Mniszkach.\nOsadnicy, przeważnie wyznania protestanckiego, wyrażali wolę założenia swojej parafii. Feliks Szołdrski dał zgodę swoim „dysydenckim olędrom” i w 1777 formalnie założono parafię. W konsekwencji później wydał zgodę na budowę kościoła, który powstał w 1780.\n1780 – kościół dał początek miastu\nNiektóre publikacje z końca XIX w. podają jako datę założenia miasta nawet 13 sierpnia 1778, a wtedy Feliks Szołdrski przekazał grunt „na plac kościelny w sąsiedztwie Pietscha i na terenie gminy Glinki położony”. Dom Pietscha stał na miejscu domu przy placu Chopina 1/2, a więc przy wejściu na ulicę Mickiewicza.\nDługie lata trwał jeszcze spór pomiędzy mieszkańcami Paproci i Glinna, na terenie której wsi faktycznie postawiono miasto.\n1786 – król Stanisław August nadał prawa miejskie\nJednak za formalną datę powstania miasta należy uznać 8 kwietnia 1786, kiedy król Stanisław August jako władza wykonawcza ogłosił:\n(…) teraźniejszym listem Naszym pozwalamy onemuż w tychże dobrach swych dziedzicznych Nowy Tomyśl nazwanych, miasteczko na wzór i kształt innych miast koronnych lokować, zakładać, postawić, budować, fosami, groblami, wodami, obronami według swego upodobania obwieść i opatrzyć. (…)\nJakie następne wydarzenie można uznać za doniosłe w życiu naszego miasta? 18 lutego 1788 Feliks Szołdrski – właściciel i założyciel miasta – doprecyzował w ordynacji miejskiej:\nJa Feliks z Szołdr Szołdrski, starosta Łęczyc z Czempinia i dziedzic dóbr tomyskich itd. (…)\nObiecuję zatwierdzać na burmistrza, w pierwszych dniach nowego roku, jednego spośród czterech kandydatów wybranych przez mieszczaństwo, który powinien dobrać sobie sześciu rajców i z nimi wszystkie sprawy, procesy i interesy w sposób najlepszy załatwiać będzie. To samo powinno tyczyć sędziów. Wymienieni burmistrz i sędzia wraz z 12 ławnikami utworzą w przyszłości magistrat miasta Nowego Tomyśla. Wybiorą sobie pisarza miejskiego, który porządne i szczegółowe protokoły z wydarzeń dzierżyć będzie, a nadzór nad tym burmistrz sprawować będzie. (…)\nAby osiedlali się uczciwi ludzie, nie każdemu dozwolonym będzie do miasta, jak i również do cechu przyjęcie, ale tylko tym, którzy swoje rzemiosło traktowali rzetelnie, i mogą się wykazać świadectwem pochodzenia.\n1818 – Nowy Tomyśl znalazł się w powiecie bukowskim\nPrzez prawie 70 lat rozwój miasta przebiegał powoli. Wiemy to z opisów burmistrza Johanna Gottfrieda Hartmanna, z lat 1817 1831. Obraz miasta, który wyłania się z opisów przypomina raczej większą wieś, czy też miejsce targowej wymiany pomiędzy okolicznymi chłopami i rzemieślnikami zamieszkującymi miasto. Taką samą rolę pełniła wtedy również Boruja Kościelna i po części Jastrzębsko Stare. W tym czasie Nowy Tomyśl był miastem prywatnym należącym do rodziny Szołdrskich. Liczył wtedy ok. 600 mieszkańców.\nDzięki opisom burmistrza Hartmanna wiemy, że już w 1828 „główną dziedziną zarobkową tutejszych mieszkańców jest uprawa chmielu”, a więc przynajmniej 10 lat wcześniej niż pojawiła się pierwsza wzmianka o „ojcu naszego chmielarstwa”, którym był Joseph Jacob Flatau.\n1837 – Flatau odwiedził Nowy Tomyśl po raz pierwszy\nJoseph Jacob Flatau to kupiec żydowski z Berlina, który po raz pierwszy odwiedził Nowy Tomyśl w 1837. Został nazwany Hopfenkönig (Król Chmielu).\nNie wiemy, dlaczego skierował swoją uwagę na Nowy Tomyśl, ale próbował również zainspirować uprawą chmielu mieszkańców Buckow (pomiędzy Berlinem a Kostrzynem nad Odrą). Jego zasługą było to, że udało mu się przekonać lokalnych plantatorów do zmiany technologii uprawy i konserwacji szyszek chmielu. Jednocześnie był propagatorem nowotomyskiego chmielu na rynkach niemieckich oraz zagranicznych. Można powiedzieć, że stworzył grupę nowotomyskich kupców chmielowych. Prezentował i sławił nasz chmiel – również z pomocą finansów miejskich – nawet na wystawach w Stanach Zjednoczonych. W 1858 roku w uznaniu za zasługi dla naszego miasta otrzymał tytuł honorowego obywatela naszego miasta. Przyczynił się również do wybudowania synagogi w roku 1861.\nZmarł w Berlinie w 1887 i tam też jest pochowany na cmentarzu Berlin Weißensee.\n1840 – uruchomienie poczty\nPierwszy urząd pocztowy w Nowym Tomyślu uruchomiony został 1 kwietnia 1840 roku. Wcześniej miasto wyłącznie pośredniczyło w dostarczaniu przesyłek z Trzciela, Grodziska i Zbąszynia. Początkowo placówka pocztowa znajdowała się na ówczesnym Nowym Rynku (obecnie pl. Niepodległości), a kierował nią właściciel apteki Edward Weiss.\nOd tego czasu poczta kurierska z Nowego Tomyśla do Grodziska była wysyłana cztery razy w tygodniu. W styczniu 1849 roku uruchomiony został dyliżans pocztowy, który kursował trzy razy w tygodniu. Po wybudowaniu w 1870 roku linii kolejowej przez spółkę MärkischPosen Eisenbahn, Nowy Tomyśl otrzymał stację postojową.\nW 1881 roku powstał urząd pocztowy III klasy, który w związku ze stale wzrastającym ruchem przesyłkowym wkrótce został podniesiony do rangi II klasy. Do 1 października 1884 roku placówka pocztowa znajdowała się przy dzisiejszej ul. Poznańskiej pod numerem 1517, w pomieszczeniach udostępnionych przez właściciela browaru Hermana Pflauma. Następnie urząd przeniesiono na ul. Piłsudskiego (dawna ul. Dworcowa) do budynku kupca Nathanaela Maennela, który specjalnie przeznaczono do celów pocztowych.\n1848 – incydent w Buku\nZ letargu wyrwał nas rok 1848. Wybuchło powstanie po części pod hasłami liberalizacji życia społecznego, a po części było to powstanie narodowe. Nasze miasto „przysłużyło” się wysyłając nowotomyskie Bractwo Kurkowe do Grodziska celem walk przeciw powstańcom. Ale nie to wydarzenie w Grodzisku przyniosło nam impuls do rozwoju.\n4 maja 1848 roku do Buku wkroczyły wojska niemieckie, a dokładnie 5 kompania 18 regimentu piechoty pod dowództwem kapitana Boenigka. Rozproszyli się na kwaterach po kilku żołnierzy. Niespodziewanie o 8 rano polscy kosynierzy zaatakowali żołnierzy. Zginęło 6 Prusaków, dowództwo podjęło decyzję o wycofaniu. Po południu inna jednostka wojsk pruskich wzięła odwet, w którym zginęło ok. 120 kosynierów i mieszkańców Buku, w tym wikary tamtejszego kościoła.\nNa skutek tych wydarzeń władze pruskie podjęły decyzję, aby stolicę powiatu przenieść do Nowego Tomyśla. W tamtym czasie Buk był większym miastem, ale Nowy Tomyśl był zamieszkany w zdecydowanej większości przez Niemców. Powiat dalej nazywał się bukowski, ale siedziba władz była już w Nowym Tomyślu.\nBurmistrz pracował na Nowym Rynku (pl. Niepodległości), gdzie centralnie (mniej więcej tam gdzie jest dzisiejszy sąd, dawniejszy ratusz) stała małych rozmiarów chata z muru pruskiego, zresztą w połowie zajęta przez remizę strażacką. Nie udało się ustalić, gdzie miał swoją siedzibę starosta.\n1861 – budowa Synagogi\nGmina żydowska w Nowym Tomyślu istniała ponad sto lat. W sprawozdaniu ówczesnego burmistrza Georga Friedricha Hartmanna z roku 1833 przeczytać można, że w tym czasie żaden Żyd nie otrzymał zezwolenia na zamieszkanie w mieście. Pierwsza rodzina żydowska, która sprowadziła się do naszego miasta przed 1842 nazywała się Schmerl Basch i zamieszkała przy ulicy Złotej 17, czyli dzisiejszej Mickiewicza 13 (księgarnia). Tam też wybudowano rytualną łaźnię. Po prawie 20 latach lokalna gmina żydowska była na tyle liczna, że w roku 1861 zbudowała synagogę przy ulicy Długiej.\nW roku 1891 w Nowym Tomyślu mieszkało 215 Żydów (43 rodziny). W następnych latach liczba mieszkańców wyznania mojżeszowego systematycznie spadała. W okresie międzywojennym w mieście zostało tylko ok. 35 Żydów. Synagoga służyła żydowskim mieszkańcom Nowego Tomyśla do września 1939 roku.\nW międzywojennych latach znaczącą postacią był Heinrich Wittkowski, który zasiadał w magistracie, a nawet przez krótki czas pełnił rolę burmistrza. W sierpniu 1920 roku otrzymał tytuł honorowego obywatela Nowego Tomyśla. Zmarł 22 września 1937 roku i został pochowany na cmentarzu żydowskim, który znajduje się na Zaciszu.\nLos nowotomyskich Żydów został przypieczętowany w grudniu 1939. Zostali wywiezieni do Łodzi do getta i to jest ostatnia informacja o nowotomyskich Żydach.\nStacja kolejowa z 1870. Ze zbiorów Wojciecha Szkudlarskiego.\n1870 – otwarcie linii kolejowej\nKolejne zrządzenie losu. Kolej żelazna to synonim nowoczesności. Niektórzy nowotomyślanie w ramach wycieczki jeździli do Szamotuł, aby zobaczyć tego żelaznego, dyszącego parą potwora. Starania o powstanie linii kolejowej trwały przynajmniej od 1862 roku. Początkowo była mowa o linii z Gubina do Poznania poprzez Krosno Odrzańskie, Świebodzin i Nowy Tomyśl. Dyskutowano również nad innym wariantem przebiegu linii kolejowej, który miałby węzeł nie w Zbąszyniu, tylko w Nowej Wsi (na południe od Zbąszynia), przez co przebieg torów byłby przesunięty bardziej na południe względem Nowego Tomyśla i znajdował się bliżej Wolsztyna i Grodziska. Petycję za utrzymaniem przebiegu linii kolejowej przez Nowy Tomyśl poparli również znamienici mieszkańcy naszego miasta A. Maennel, Kutzner, Dampmann.\nArgumentem kluczowym za przebiegiem linii kolejowej, w kształcie jaki mamy dzisiaj, miała być znacząca produkcja chmielu wynosząca 1000 do 1500 ton rocznie i możliwość połączenia Nowego Tomyśla z Lipskiem i Bawarią.\nTory i dworzec kolejowy pociągnięto 2 km od centrum naszego miasta przez wieś Paproć, tak aby „gwizd lokomotywy nie zakłócił spokoju czcigodnych obywateli miasta”. Powstanie stacji w naszym mieście dało impuls do dalszego rozwoju.\nCo z dzisiejszej perspektywy wydaje się zabawne, zarysował się dosyć spory opór przeciwko kolei. Podnoszono, że połączenie kolejowe spowoduje to, że mieszkańcy zbyt łatwo będą mieli dostęp do towarów z większych miast.\nW 1867 wydano koncesję na budowę, a oficjalne otwarcie nastąpiło 26 czerwca 1870 roku.\n1879 – budowa sądu i ratusza\nRatusz wybudowany w 1879 r. (fotografia z 1888 r.)\nW 1877 roku burmistrzem został wybrany Carl Witte, który zasiadał na tym stanowisku aż do 1905 (28 lat). Jednym z jego pierwszych wielkich zadań była budowa ratusza.\nPierwszy ratusz powstał w ok. 1806 roku i była to niewielkich rozmiarów chata z muru pruskiego o wymiarach 12 x 7,5 m. W jednej części rezydował burmistrz, a druga służyła jako remiza strażacka. W 1865 na miejscu pierwotnej budowli powstał drugi ratusz z cegły o wymiarach 13 x 13 m.\nDopiero rok 1879 przyniósł pomysł, aby zbudować ratusz na miarę ambicji Nowego Tomyśla. Początkowo jednak w dokumentach nie pojawia się określenie „ratusz”. Był to „budynek sądu okręgowego i więzienia” o ogromnych jak na owe czasy rozmiarach 26 x 26 m i wysokości 11,5 m. Aby odczuć monumentalność tego budynku trzeba sobie wyobrazić Nowy Rynek (plac Niepodległości) w tamtych czasach. Dominowały małe chatki parterowe o spadzistym dachu, niekiedy jeszcze drewniane. Sąd w Poznaniu słał szczegółowe zalecenia, co do budowy: gdzie ma być pokój sędziego, gdzie ma być studnia, a nawet zastrzegli sobie prawo określenia kotła w pralni czy wybór stolarza, wykonawcy wyposażenia sądu i więzienia.\nRynek nie był wybrukowany i dopiero zalecenia „pierwszego prezydenta królewskiego sądu apelacyjnego w Poznaniu” nakazały najpierw wybrukować cały plac, a po negocjacjach tylko ścieżki dochodzące do sądu.\nZ innych zabawnych zaleceń: „sznurki do dzwonków wymaga się, aby zostały wyprowadzone z 3 wspomnianych pokoi, z sali ławników jak i z ostatniego pokoju na pierwszym piętrze i z pokoju narożnego na parterze na korytarz”.\n1887 – powiat nowotomyski\nJuż od 1848 roku Nowy Tomyśl był siedzibą władz powiatowych, ale powiatu bukowskiego. W skutek reformy administracyjnej 30 listopada 1887 powstał powiat nowotomyski z siedzibą w naszym mieście.\n1900 – budowa siedziby Starostwa\nDwa lata wcześniej podjęto decyzję o budowie siedziby starostwa. Nie udało się ustalić, gdzie wcześniej miał swoją siedzibę starosta nowotomyski. Budynek zaprojektowany został przez berlińskiego architekta Gustava Knoblaucha, a zbudowany przez lokalnego wykonawcę Hermanna Hasenfeldera. Do budowy użyto cegły piaskowo-wapiennej, którą Hasenfelder produkował w specjalnie do tego celu założonej fabryce w miejscu dzisiejszego cmentarza żołnierzy radzieckich.\nGazownia 1903 Ze zbiorów Wojciecha Szkudlarskiego.\n1903 – uruchomienie gazowni i oświetlenia miasta\nBez wątpienia ważnym wydarzeniem w życiu miasta było uruchomienie oświetlenia gazowego, które przetrwało do lat 60. XX wieku. Ówcześni radni zaakceptowali budowę gazowni, która wytwarzała gaz z węgla kamiennego. Wykonawcą była firma „Carl Franke” z Bremy. Gazownia miejska rozpoczęła pracę dokładnie 15 września 1903 roku. Proces wymiany oświetleniowych lamp gazowych na lampy elektryczne rozpoczął się dopiero po II wojnie światowej, w 1955 roku.\n1913 – uruchomienie wodociągów i szpitala\nNa ścieżkę nowoczesności pchnęła nas niewątpliwie budowa wieży wodociągowej i szpitala.\nWieżę ciśnień i wodociągi zaprojektowała i wykonała wspomniana już firma „Carl Franke” z Bremy. Uruchomienie nastąpiło w grudniu 1913 roku. Przed budową burmistrz Paul Franke zasięgnął opinii z innych miast, które już wcześniej zbudowały wodociągi. Warty jest zacytowania szczególnie zabawny fragment gazety, który nalazł się w archiwalnych aktach: „Nie radzę małym lub średnim gminom, na początku uruchomienia zakładu, od razu zakładać liczniki, ponieważ ludzie, gdy mają liczniki, nie używają wody.”\n1919 – 3 stycznia\nSzczęśliwie dla naszych mieszkańców, powstanie wielkopolskie nie przyniosło żadnych ofiar wśród nowotomyślan. Powstańcy pod wodzą Edmunda Klemczaka zajęli Nowy Tomyśl bez jednego wystrzału na ranem 3 stycznia 1919. Nie można tutaj pominąć zasług hr. Łąckiego, który politycznie przygotował powstanie w naszym powiecie m.in. skłaniając do współpracy adiutanta por. Waleriana Andersona z Obwodowej Komendy Uzupełnień (Bezirkskommando), Polaka służącego w szeregach armii niemieckiej.\n1939 – okupacja niemiecka\nWe wrześniu 1939 nasze tereny, jak cała Wielkopolska, nie były bronione. Nie było to możliwe ze względu na ukształtowanie zachodnich granic.\nPolska administracja internowała mieszkańców niemieckiego pochodzenia i wywiozła w kierunku Warszawy. Marsz zakończył się w okolicy Kutna. Wielu obywateli niemieckiego pochodzenia przypłaciło to życiem, m.in. 74letni pastor kościoła ewangelickiego Georg Reisel. Wojska niemieckie do naszego miasta wkroczyły 7 września 1939. Rozpoczął się tragiczny czas dla polskich mieszkańców Nowego Tomyśla. Pierwsza fala wysiedleń rozpoczęła się już w końcu listopada 1939.\nTragiczny los spotkał również żydowskich mieszkańców miasta wywiezionych do getta w Łodzi. Nie udało się ustalić, czy ktoś z nich przeżył czas wojny.\nDzisiejszy plac Niepodległości przybrał miano „placu 7 Września” („7 September Platz”).\n1945 – powstaje Chifa\nW czasie okupacji w 1941 fabryka „Żar” została przejęta przez firmę H. Windler AG z Berlina (Friedriechstr. 133a), która była fabryką instrumentów chirurgicznych i ortopedycznych oraz oświetlenia sal chirurgicznych. Posiadała między innymi udziały w innej fabryce „Windlers Ver. Werkstätten für Chirurgie und Krankenhausbedarf” z Tullingen. Częściowo produkcja została przeniesiona do Nowego Tomyśla. Po wojnie w 1945 na tej bazie mogła powstać Fabryka Narzędzi Chirurgicznych „Chifa”, która bez wątpienia tchnęła nasze miasto na nowe tory.\nGudrun Tabbert, Przemek Mierzejewski\nURL to article: http://oledry.pl/nowy-tomysl-kamienie-milowe-rozwoju-spacer-historyczny-5-czerwca-2016/\n wersja A4: http://oledry.pl/wp-content/uploads/2016/05/hauland_rund_um_den_Neuen_Markt_20160605_A4.pdf\n wersja do druku A3: http://oledry.pl/wp-content/uploads/2016/05/hauland_rund_um_den_Neuen_Markt_20160605_A3.pdf


Nowohucka telenowela - Renata Radłowska - 17,55 zł - PDF, mobi, ePub - porównywarka cen książek elektronicznych - SwiatCzytnikow.pl\nliteratura piękna reportaże literatura faktu reportaż wspomnienia publicystyka lifestyle samotność starość śmierć życie codzienne nowa huta dokumentalne proza fabularna beletrystyka – typy problematyki literatura obyczajowo-rodzinna hobby i rozrywka historia lokalna i rodzinna beletrystyka – charakterystyczna lokalizacja historia lokalna\nRówno 70 lat temu ruszyła budowa Nowej Huty. Zaplanowana jako osiedle dla pracowników pobliskiego kombinatu, stała się domem dla tysięcy ludzi z podkrakowskich wsi, szukających lepszego jutra w wielkim mieście.\n„Pierwsze wydanie «Nowohuckiej telenoweli» ukazało się w 2009 roku i składało się z kilkunastu tekstów – opowieści naiwnych, jeszcze pełnych nadziei, zachwytu i dobrych wspomnień, wiary w wieczność, socjalizm (tego nikt się nie wypierał). Tacy byli bohaterowie pierwszego wydania. Drugie uzupełnione jest o sześć nowych tekstów, minireportaży, niby z tej samej przestrzeni, ale emocjonalnie cięższych. Tu jest już samotność, starość, odchodzenie; czas, a zarazem brak czasu. Umiera pokolenie junaków, którzy budowali Nową Hutę, nowe rodzi się albo dorasta. Już zagląda do tych pustych mieszkań po junakach, już się w nich urządza, przegląda w historii sprzed siedemdziesięciu lat. Umierają właściciele miasta, przychodzą mieszkańcy” – Renata Radłowska\n„«Nowohucka telenowela» to niezwykły zapis dzisiejszej świadomości budowniczych i mieszkańców Nowej Huty, a zarazem świadectwo działania heroicznych (pokoleniowych) mitów, które z upływem czasu stają się nierzadko «kuchennymi opowieściami». Mamy tu do czynienia z domowymi opowieściami, zapisanymi najczęściej tak jak były wygłoszone, a więc w języku mówionym, który dziś jest jednym z najważniejszych kryteriów autentyzmu zjawisk kulturowych. Na tym polega m.in. niezaprzeczalna wartość tej książki, jej oryginalność, ukryta w chwytliwym dziś określeniu gatunkowym: telenowela” – prof. Roch Sulima\nZnaleziono 12 ofert ebooków od 17.55 zł\n(dla stałych klientów) 31.90 zł\n(z kodem prom.) 17.55 zł


Pielęgnacja włosów - Katalog stron - reklamuj się u nas\nGekoshop jest to sklep internetowy firmy Geko Cosmetics z Krakowa. W naszej ofercie są najlepsze kosmetyki damskie, kremy do pielęgnacji ciała i włosów, maseczki do twarzy znanych światowych marek. Geko Cosmetics jest również jedynym dystrybutorem marki Alexandria Professional producenta pasty cukrowej do profesjonalnego zastosowania w salonach kosmetycznych. Dzieki współpracy z producentami oferowanych kosmetyków zapewniamy najkorzytniejsze ceny w internecie oraz szybką przesyłkę pocztą polska. Zapraszamy do zapoznania się z naszą ofertą w sklepie internetowym i kontaktu z naszym konsultantem.\nSłowa kluczowe: kosmetyki, kobiety, maseczki, kremy, dla kobiet\nFRIVOL JACEK LEWANDOWSKI perfumerie internetowe »\nAsortyment sklepu internetowego NOWA Perfumeria zaspokoi oczekiwanie każdego, nawet najbardziej wymagającego klienta. Odnaleźć w nim można dokładnie wyselekcjonowane przez doświadczonych ekspertów z dziedziny kosmetyki marki świat...


Zaczarowane podwórko – Wikipedia, wolna encyklopedia\npolski film fabularny w reżyserii Marii Kaniewskiej (1974)\nZaczarowane podwórko – polski familijny muzyczny film kostiumowy z 1974 roku w reżyserii Marii Kaniewskiej i Ludmiły Niedbalskiej.\nfamilijny, kostiumowy, muzyczny\nBarbara Maruszewska – Mania Lazurek\nPiotr Sot – Mundek\nEdmund Fetting – docent Zbigniew „Zegarynka”, Jean Pierre Blanchard, intendent Anny Jagiellonki, nauczyciel w Szkole Rycerskiej, woźnica, pan Maćkiewicz\nStanisław Mikulski – Stanisław August Poniatowski\nGustaw Lutkiewicz – Hoffmann Ernst Theodor Amadeus\nLidia Wysocka - Anna Jagiellonka\nWłodzimierz Nowak – Zygmunt III Waza\nKazimierz Brusikiewicz – Malbrou\nHalina Kossobudzka – Michalina, żona E.T.A. Hoffmanna\nMaria Żabczyńska – Kiejstutowa, babcia Mundka\nKrzysztof Stroiński – przyjaciel Zygmunta III Wazy\nAdam Krajewicz – hydraulik Traszka\nKrystyna Karkowska – pani Róża\nAndrzej Prus – chłopak przynoszący zaginionego kota\nJanusz Gajos – milicjant\nLidia Korsakówna - matka Jadzi i Buby\nDzieci z warszawskiego osiedla na Mokotowie spędzają lato w mieście. Gdy spotykają tajemniczą „deszczową dziewczynkę”, Manię Lazurek, przenoszą się w czasie do przeszłości, poznając różne postacie historyczne, takie jak królowa Anna Jagiellonka, król Zygmunt III Waza, francuski pionier aeronautyki Jean-Pierre Blanchard, król Stanisław August Poniatowski, młody Tadeusz Kościuszko, młody Fryderyk Chopin, książę Karol Stanisław Radziwiłł „Panie Kochanku”; a także sędziego Drosselmajera z powieści Dziadek do Orzechów oraz autora powieści E.T.A. Hoffmanna.\nMundek - 9-letni główny bohater filmu. Jest pyskaty, czasami bezczelny, nawet wobec dorosłych, ale potrafi też być miły, grzeczny i pracowity, chętnie pomaga babci, z której często żartuje, ale bardzo ją kocha. Nie lubi dziewczyn, nie wierzy w magię i kpi z bajek. Zazdrosny o to, że Mania staje się przewodniczką dzieci na podwórku. Jego ulubione powiedzonka to „Rety Rumcajsa” (kiedy jest zdumiony) i „Godzina wychowawca” (kiedy coś mu się wydaje zbyt grzeczne).\nMania Lazurek - płanetniczka posiadająca magiczne moce, która ukazuje dzieciom z podwórka magiczny świat fantazji i wyobraźni. Sympatyczna nie kłótliwa, ale umie odpyskować Mundkowi, gdy ten jej dokucza. Dowcipna, pewna siebie. Znają ją Zegarynka, Traszka i pani Róża, którzy jako jedyni wiedzą, że Mania ma magiczne moce. Mania pojawia się na ziemi z deszczem i z deszczem ją opuszcza.\nZbigniew „Zegarynka” - docent wydziału historii na Uniwersytecie Warszawskim. Sympatyczny, oczytany, inteligentny, dowcipny, elegancki. Lubi dzieci i mądrych dorosłych, nie lubi spóźnialstwa, zawsze wie, która jest godzina. Nosi okulary o grubych ramkach. Właściciel starego automobilu o nazwie „Ambrozja”. Obeznany ze światem magii, podczas podróży dzieci po historii przybiera coraz to nowe postacie. Walczył w powstaniu warszawskim. Jego ulubione powiedzonko to „Na mnie już czas”.\nPani Róża - nauczycielka polskiego, przyjaciółka docenta Zegarynki, potajemnie w nim zakochana. Też nosi okulary o grubych ramkach. Lubi dzieci, szczególnie Mundka. Przyjmuje do siebie na wakacje Manię Lazurek. Właścicielka czarnego kota Cyferblata. Pożycza Mundkowi książki do czytania, instynktownie poprawia go, kiedy mówi niegramatycznie. Walczyła w powstaniu warszawskim, była pielęgniarką.\nPani Kiejstutowa - babcia Mundka. Sympatyczna staruszka, która wierzy w magiczne moce, wpływające na otaczenie. Zna się na płanetnikach, o których opowiada wnukowi. Pochodzi z Kresów Wschodnich, o czym świadczy jej akcent. Nie lubi kota Cyferblata.\nJan Traszka - hydraulik warszawski, przyjaciel Zegarynki i pani Róży, kiedyś sierżant w wojsku, walczący w powstaniu warszawskim. Dowcipny i wesoły. Zna świat magii i dobrze się w nim orientuje, znajomy Złotej Kaczki.\nPan Milicjant - młody milicjant pilnujący porządku na warszawskich ulicach, którego ulubione powiedzonka to „Bądź jezdni dżentelmenem” i „Na jezdni ma być kultura”.\nKarol Stanisław Radziwiłł „Panie Kochanku” - postać historyczna, książę i magnat, przeciwnik polityczny Stanisława Augusta Poniatowskiego, ukazany w filmie od najlepszej strony.\nZygmunt III Waza - postać historyczna, trzeci polski król elekcyjny. W filmie ukazany z czasów swej młodości, pasjonata piłki nożnej.\nAnna Jagiellonka - postać historyczna, córka Zygmunta I Starego i jego drugiej żony, Bony Sforzy.\nStanisław August Poniatowski - postać historyczna, ostatni król Polski. W filmie ukazany jako sympatyczny mecenas sztuki i nauki.\nErnst Theodor Amadeus Hoffmann - postać historyczna, pisarz niemiecki, autor książek fantastycznych, kryminalnych, baśniowych i satyrycznych. autor Dziadka do orzechów. W filmie ukazano jeszcze jedną jego powieść - Kota Mruczysława poglądy na życie.\nJean-Pierre Blanchard - postać historyczna, pionier aeronautyki, wynalazca i konstruktor, który w 1791 r. balonem własnej konstrukcji przeleciał nad Warszawą w towarzystwie podróżnika Jana Potockiego. W filmie postać Blancharda to jedno z wcieleń docenta Zegarynki.\nTadeusz Kościuszko - postać historyczna, naczelnik insurekcji kościuszkowskiej, w filmie ukazany w czasach studiów w Szkole Rycerskiej.\nMarie Sophie Madlene Blanchard - postać fikcyjna, żona Blancharda, która towarzyszy mężowi w podróży balonem przez Warszawę. Nieco ekscentryczna, lubi fajerwerki.\nDrosselmajer - postać z książki Dziadek do orzechów. W filmie nosi polskie nazwisko - Świdrzycki. Zegarmistrz, konstruktor i wynalazca. W filmie zabiera dzieci do Hoffmanna, pokazując mu także swój wynalazek - pozytywkę z ułanami Dąbrowskiego.\nMalbrou - generał angielski, dowódca oddziału na Gibraltarze.\nCyferblat - czarny kot pani Róży, którego imię pochodzi do tarczy zegarka, na którym lubił siadać. Zapowiedział przybycie Manii Lazurek, liżąc swe futerko. Później jako Mruczysław jest natchnieniem dla E.T.A. Hoffmanna.\nJadzia - koleżanka Mundka, zawsze uprzejma i sympatyczna, którą Mundek nazywa złośliwie Jadziucha-Podlizucha.\nBuba - młodsza siostra Jadzi, w wieku około 4 lat.\nMałgosia - dziewczynka zakochana w słynnych aktorach, których zdjęcia nosi przy sobie i wybiera wśród nich przyszłego męża.\nAutorami piosenek wykorzystanych w filmie są Jerzy Milian (muzyka) i Hanna Januszewska (słowa):\nZaczarowane podwórko w bazie IMDb (ang.)\nZaczarowane podwórko w bazie filmpolski.pl\nZaczarowane podwórko w bazie Filmweb\nZdjęcia z filmu Zaczarowane podwórko w bazie Filmoteki Narodowej „Fototeka”\nOstatnio edytowano 21 sty 2022 o 13:08\nTę stronę ostatnio edytowano 21 sty 2022, 13:08.