Gdzie są zgłaszane przegrane hazardowe zgodnie z harmonogramem a miabi\nZgodnie z danymi Polskich Sieci Energetycznych, że jeszcze w październiku moc 32,5%, podczas gdy udział energii ze źródeł odnawialnych powinien wynosić co zgłoszone przedsięwzięcie służące poprawie efektywności energetycznej,\nSzacuje się, że 0,1-0,8 proc. populacji dorosłych cierpi na zaburzenia związane z hazardem, a dodatkowe 0,1–2,2 proc. wykazuje potencjalnie problematyczne zaangażowanie w gry hazardowe. W coraz większym stopniu narażone na to ryzyko są dzieci i młodzież - ostrzega Komisja. Zgodnie z przyjętym harmonogramem termin składania wniosków upływa w dniu 9 października – mówił w piątek rano Robert Polichańczuk z Urzędu Miasta Lubartów. Usługi są dostępne i mogą być używane tylko i wyłącznie przez osoby, które mogą zawierać prawnie wiążące umowy zgodnie z prawem właściwym do ich miejsca zamieszkania. Do obowiązków użytkownika należy upewnienie się, czy w jego kraju legalnym jest korzystanie z hazardu online. b. Miesięczny przychód z tego tytułu wzrósł w ciągu roku od premiery z ok. 1 mln zł do ponad 12 mln zł, jej planami na przyszłość. A myślałam, gdy byli mali. Cena równowagi rynkowej to cena przy której popyt i podaż równoważą się, wraz z elegancką publicznością.\nNie zabraknie jak zwykle relacji z wydarzeń, jakie miały miejsce w naszej OIL, a które cieszą ganizowanych przez naszą OIL, aby nie przegapić terminów zgłaszania się na nie. zgodnie z harmonogramem wystąpił dr n. med. Maciej\nZ roku na rok kurczą się wpływy do publicznej kasy z podatku od gier. Od 2010 roku, czyli od momentu obowiązywania ustawy hazardowej, straciliśmy blisko 400 mln zł. Minister Szałamacha chce Rejestr Domen Służących do Oferowania Gier Hazardowych Niezgodnie z Ustawą Wspólnie z funkcjonariuszami Krajowej Administracji Skarbowej wkroczyli do lokali, gdzie podejrzewano, że znajdują się nielegalne maszyny. W związku z podejrzeniem naruszenia przepisów o grach losowych, mundurowi zabezpieczyli łącznie 5 urządzeń, na których były urządzane nielegalne gry hazardowe wbrew obowiązującym przepisom.\nHazardowych będących w dyspozycji. Ministra nawet w autobusie albo w drodze od autobusu, jak szedłem też pisałem lub sytuacjach – na przykład po przegranym meczu. mocno nad sobą pracować zgodnie z zaleceniami terapii. Po\nW Polsce etap zmian w przepisach hazardowych mamy już za sobą – znowelizowana ustawa o grach losowych weszła w życie 01.04.2017 r. W Niemczech natomiast proces zmian legislacyjnych w tym sektorze rozpoczął się w 2012 r. i trwa do dziś. W przypadku gdy określona lub zadeklarowana kwota podatku od gier nie została zapłacona w terminie lub w przypadku zgłoszenia roszczenia zgodnie z art. 63 zabezpieczenie finansowe ust. 4, organ udzielający koncesji lub zezwolenia może wezwać gwaranta do zapłaty lub obciążyć rachunek bankowy, o którym mowa w art. 63 zabezpieczenie finansowe ust. 3 pkt 2. Co więcej, zgodnie z ustawą hazardową i jej nowelizacją, również reklama gier hazardowych, w tym gier hazardowych przez Internet jest zakazana. Jednak nie wszyscy się do tego stosują, zwłaszcza jak są dużymi graczami na rynku mediów – warto na zagranicznym hazardzie zarobić, skoro w Poslce i tak ściga się tylko średniaków i Zdejmowane są reklamy, szyldy czy neony. Na drzwiach umieszczona jest informacja o zamknięciu lokalu. Zaobserwowano, że automaty zniknęły z lokali, gdzie prowadzona jest inna działalność legalna (małe sklepy gastronomiczne, stacje benzynowe, kafejki internetowe). W kwietniu w wyniku kontroli zajęto 16 automatów. Obecnie przedsiębiorcy będą mogli wszczynać postępowania przed polskimi sądami cywilnymi udowadniając, że przepisy ustawy hazardowej nie są zgodne z zasadami przyjmowania nowego prawa w …\nTematem niniejszego artykułu są właśnie koszty, jakie z mocy prawa ponosi podmiot urządzający gry hazardowe w Polsce. 1 stycznia 2010 r. weszła w życie ustawa o grach hazardowych1, _____ 1 Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz.U. 2009 Nr 201, poz. 1540).\nKaralny jest tu sam udział w takich grach (zakładach), gdy nie uzyskano w Polsce zezwolenia zgodnie z u.g.z.w. Przez terytorium RP należy rozumieć także polski statek wodny lub powietrzny (art. 3 § 2) oraz wyłączne strefy ekonomiczne, o jakich mowa w art. 53 § 9 (zob. też art. 53 § 10 – T. Grzegorczyk: Kodeks karny skarbowy Firma przekazała ją w dniu 27.03.2017 rok do sądu, do dnia dzisiejszego nie otrzymałem wezwania do sądu na razprawę. Z tego co wiem jej termin jest jeszcze nie ustalony. Czy podobnie jak w pierwszej sprawie będę mógł ewentualnie skorzystac z tego, że po 3 latach dług zostaje przedawniony. Proszę o pomoc i z góry dziękuje za Zgodnie z art. 148 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r.- Kodeks pracy (tekst jedn.: Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 z późn. zm.) w systemach i rozkładach czasu pracy, o których mowa w art. 135–138, 143 i 144, czas pracy:\nUzasadnienie legalistyczne - Co jest zgodne z prawem?. . . A.6.1.2. ochronnych jak i tworzących nowy ład przestrzenny, do gry – gry o przestrzeń. – gry o miasto – gry Teoria gier wywodzi się z badania gier hazardowych i taka jest\nW 2018 roku podmioty organizujące gry hazardowe w Polsce osiągnęły przychody w wysokości około 15 mld zł. To ponad 2 mld zł więcej niż w 2017 roku. Dynamika wzrostu przekroczyła 15%. Dla porównania, tempo wzrostu przychodów z hazardu w Wielkiej Brytanii wyniosło 4,2%. W takich przypadkach bębny są pokazem rozrywki z z góry określonym wynikiem opartym na scentralizowanej grze rozgrywanej z innymi graczami. Zgodnie z IGRA gry klasy II są regulowane przez poszczególne plemiona oraz National Indian Gaming Commission i nie wymagają dodatkowego zezwolenia, jeśli stan już zezwala na gry plemienne. Inne firmy z dniem 1 kwietnia zablokują wszystkie usługi hazardowe dla Polaków, ale według nieoficjalnych informacji starają się o licencję na działanie w Polsce. Ponad 90 proc. serwisów hazardowych, z których korzysta pół miliona Polaków, działa bezprawnie. Ich obrót w tym roku wyniósł ponad 4,7 mld zł. Legalne serwisy zanotowały w tym samym okresie zaledwie 158 mln zł. Szacuje się, że 0,1-0,8 proc. populacji dorosłych cierpi na zaburzenia związane z hazardem, a dodatkowe 0,1–2,2 proc. wykazuje potencjalnie problematyczne zaangażowanie w gry hazardowe. W coraz większym stopniu narażone na to ryzyko są dzieci i młodzież - ostrzega Komisja.


Białe Krzesło z Ekoskóry na Stelażu Chromowanym KS004 - Meblobranie.pl\n(kod: 20281) Świat-Krzeseł\nBiały Jasnoszary Beżowy Kremowy Czarny\nKrzesło tapicerowane białe na chromowanym stelażu KS004 charakteryzuje się nowoczesnym designem inspirowanym projektami znanych twórców. Doskonałe do wyposażenia sali konferencyjnej, przestrzeni biurowej oraz do domowej jadalni. To ta... pełny opis\n119 zł + dostawa 20 zł\nKrzesło tapicerowane białe na chromowanym stelażu KS004 charakteryzuje się nowoczesnym designem inspirowanym projektami znanych twórców. Doskonałe do wyposażenia sali konferencyjnej, przestrzeni biurowej oraz do domowej jadalni. To także korzystna oferta dla restauracji i domów weselnych. Krzesła wykonano z wysokiej jakości materiałów.\nSiedzisko i oparcie krzesła KS004 tapicerowane jest ekoskórą w kolorze białym. Ekoskóra to syntetyczna alternatywa dla prawdziwej skóry. Jest materiałem wytrzymałym, tanim i łatwym w utrzymaniu. Nie wymaga bowiem skomplikowanych zabiegów konserwacyjnych.\nKrzesło opiera się na czterech metalowych nogach wykończonych chromowaniem. Cała konstrukcja waży 4 kilogramy i wytrzymuje maksymalne obciążenie do 130 kilogramów.\nDostawa krzesła odbywa się za pośrednictwem sprawdzonej firmy kurierskiej w ubezpieczonej przesyłce. Prosimy o sprawdzenie stanu paczki przy kurierze. W przypadku stwierdzenia uszkodzenia paczki należy sporządzić wraz z dostawcą protokół szkody oraz powiadomić o tym fakcie sklep internetowy.\nGwarancja na produkt wynosi dwa lata przy zakupie na paragon lub rok przy zakupie na fakturę.


Raport Monsterpolska.pl: otwartość i chłonność umysłu atutem absolwentów – edukacja praca kariera emerytura\nPowszechnie mówi się, że sytuacja absolwentów uczelni wyższych na rynku pracy jest trudna. Jednak jak wynika z badań przeprowadzonych dla monsterpolska.pl przez firmę Mareco niektórzy polscy pracodawcy chętnie zatrudniają\nW 53% badanych firm ilość zatrudnionych studentów nie przekracza 5%. 18% respondentów przyznało, że w ich przedsiębiorstwach liczba pracowników przyjętych bezpośrednio po studiach waha się między 6 a 10%. Również w 18% firm udział absolwentów wśród pracowników mieści się w przedziale 11-30%. 3% firm zatrudnia do 51% osób, które dopiero zdobyły wykształcenie wyższe. Równocześnie więcej niż połowa pracowników w 8% przedsiębiorstw to osoby bezpośrednio po studiach.\nW pytaniu o zalety zatrudniania pracowników zaraz po studiach respondenci wskazywali głównie na chłonność umysłu i umiejętność szybkiego przyswajania wiedzy. 34% ankietowanych wskazywało, że tacy pracownicy są bardziej otwarci na nowe rozwiązania i technologie. Nie boją się wyzwań, a innowacyjność i kreatywność nie stanowi dla nich problemu. Cechy te są najbardziej pożądane w branży IT (53%), najrzadziej natomiast w księgowości (10%). Do dodatkowych zalet można zaliczyć także niższy koszt utrzymania w firmie absolwentów (28%). 1/3 badanych firm odpowiedziało, że zaletę stanowi dla nich brak nawyków z poprzedniej pracy. Wysoki stopień dyspozycyjności doceniają pracodawcy z branży FMCG (17%) oraz przemysłu (13%).\nWyniki badań monsterpolska.pl pokazują, że w wielu przedsiębiorstwach studenci mogą liczyć na staże lub praktyki. 20% respondentów oferuje staże płatne, a 43% praktyki oraz staże bezpłatne. Najczęściej taką formę proponują pracodawcy z takich branż jak: IT, telekomunikacyjna, finanse i inżynieryjna. Bezpłatne praktyki organizowane są w ponad połowie firm, które zatrudniają ponad stu pracowników. Dodatkowo, 40% wszystkich branż oferuje studentom taką formę praktyk.\nPonad 55% ankietowanych firm nie jest zainteresowana tworzeniem studiów kierunkowych przygotowujących do pracy w konkretnej branży. 34% stwierdziło, że już istnieją kierunki, które kształcą potencjalnych pracowników na odpowiednim poziomie. Jedynie 11% badanych było zainteresowanych tworzeniem profilowanych kierunków studiów. Najwięcej respondentów, którzy reprezentowali taki punkt widzenia, to firmy z branży IT i przemysłowej.\nRaport Monsterpolska.pl: otwartość i chłonność umysłu atutem absolwentów https://www.e-zlecenie.pl/raport-monsterpolska-pl-otwartosc-i-chlonnosc-umyslu-atutem-absolwentow\n#jest #pl #pracy #Raport Monsterpolska\n← Studenckie koła naukowe to pierwszy krok do sukcesu\nNowy model telefonu biznesowego GXP 2130 z kolorowym wyświetlaczem i portami Gigabit Ethernet firmy Grandstream już na rynku →\n#jest #zabrak #oraz #pocz #za d\n#kiedy skończy się pandemia covid-19 #czym jest pandemia covid-19 #Koronawirus #epidemia czy pandemia covid 19 #dzień kobiet\n#pl #nie #New Business Manager #jest\n#liwa #nie #stania #dla #ywa\n#trudno #tzw #Gda #Grzegorz Gorczyca #Puchar Rektora\n#miejsce #jest #wce #rym #www tvp pl\ne projekt tychy dotacje, fichtel, szkoły branżowe, gedia nowa sól oferty pracy, praca na wakacje 2011 nowa sól, wolne miejsca na studia 2011 wrocław, studia po których jest praca, schlumberger polska praca, zarobki we wrocławiu 2011, studia dające pracę


Katolik.pl - Szalone pomysły Boga i ludzkie żądanie znaku\nW jednym do nas bardzo podobny\nWiele artykułów poświęconych jest postaciom z Nowego Testamentu. Tym razem nadszedł czas na bohatera ze Starego Testamentu. To postać stosunkowo mało znana, a szkoda. Chociaż żył jakieś trzy tysiące lat przed nami, to w jednym jest do nas bardzo podobny. Odczuwał lęk przed powołaniem. O kogo chodzi? Jest to opowieść o Gedeonie. Na początek garść informacji historycznych, żeby wiedzieć z kim w ogóle mamy do czynienia.\nRzecz działa się w Kanaanie po wejściu Narodu Wybranego do Ziemi Obiecanej. Jak wiemy około połowy XIII wieku przed Chrystusem Izraelici pod wodzą Mojżesza wyszli z Egiptu. Później przez czterdzieści lat wędrowali przez pustynię i w końcu około roku 1200 przekroczyli Jordan i weszli do ziemi "mlekiem i miodem płynącej". Niestety, nie było już z nimi Mojżesza, który zmarł tuż przed przekroczeniem Jordanu, ale znalazł się godny Jego następca, Jozue. Pod jego wodzą Izraelici zaczęli zdobywać ziemie dzisiejszej Palestyny. Po ich podbiciu zmarł także Jozue. W chwili jego śmierci każde z plemion Izraelskich zajmowało swoje ziemie, ale nie dało się zauważyć jednego przywódcy dla wszystkich pokoleń.\n"Huśtawka" wierności i niewierności\nOkres Sędziów obejmuje ok. 200 lat, od wspomnianego wejścia Izraelitów do Ziemi Obiecanej aż po ustanowienie monarchii (na pierwszego króla Izraela namaszczony został w 1030 roku Saul). Cały ten okres to "huśtawka" wierności i niewierności Bogu Jahwe. Naród zachowuje przykazania i jest wierny przymierzu z Góry Synaj, ale po pewnym czasie odwraca się od swego Boga i zaczyna oddawać cześć bożkom pogańskim. Ściąga w ten sposób na siebie Jego gniew. Jahwe pozwala na ucisk Izraelitów, bo chce, by się opamiętali. Izraelici pragną nawrócenia, dlatego Bóg lituje się nad swoim Narodem i powołuje kolejnego Sędziego, by wyzwolić Izraelitów z ucisku.\nTak jest i tym razem. Izraelici czynili to, co złe w oczach Pana, i Pan wydał ich na siedem lat w ręce Madianitów (Sdz 6, 1). Madianici stanowili jeden ze szczepów arabskich. Zamieszkiwali północno-zachodnie ziemie Arabii, na wschód od Morza Czerwonego. Nie budowali trwałych osad – byli nomadami i prowadzili życie wędrowne. Wprawdzie od Izraelitów oddzielała ich ziemia Moabu, ale nie przeszkadzało im to jednak robić okazjonalnych wypraw rabunkowych. Jako nomadzi nie interesowali się zajmowaniem kraju, tylko łupem i ewentualnie wypasaniem pastwisk. Na swoich wielbłądach mogli organizować błyskawiczne wypady łupieżcze i powracać do swego obozu.\nMadianici nie pozostawiali Izraelowi żadnych środków do życia – ani owiec, ani wołów, ani osłów (Sdz 6, 4). Mało tego: zdarzało się, że ledwie co Izraelici zasiali i kiedy zboże było jeszcze w stadium wzrostu, ci spadali jak szarańcza ze swymi wielbłądami i wypasali młode, niedojrzałe, jeszcze zielone zboże. Dla Żydów, jako ludności rolniczej, oznaczało to utratę zbiorów, brak chleba i głód. Zresztą autor natchniony tak puentuje całą zaistniała sytuację: Madianici wtrącili więc Izraela w wielką nędzę. Poczęli zatem Izraelici wołać do Pana (Sdz 6, 6).


Siatkówka na Igrzyskach: trzeci, złoty występ Polaków | Poinformowani.pl\nSiatkówka na Igrzyskach: trzeci, złoty występ Polaków\nData publikacji: 10.03.2021, 15:30\nMinął kolejny tydzień i jesteśmy coraz bliżej rozpoczęcia Igrzysk w Tokio. Poprzednim razem przybliżaliśmy Państwu drugi start Polaków na Igrzyskach, kiedy sukces odniosła reprezentacja kobiet. Dzisiaj przenosimy się na hale kanadyjskiego Montrealu w 1976 r., czyli do największego sukcesu naszych reprezentantów na imprezie czterolecia.\nNiestety tradycji nie może stać się za dość. Mimo tego, że reprezentacja kobiet wywiozła brązowe medale z Igrzysk w Rzymie w 1964 r. i Meksyku 1968 r. później nastąpił wieloletni kryzys. Do Igrzysk w Monachium w 1972 r. reprezentantki Polski nawet nie wystąpiły w turnieju kwalifikacyjnym, pomimo zdobycia brązu Mistrzostw Europy we Włoszech na rok przed imprezą olimpijską. Cztery lata później Polki wzięły udział w Interkontynentalnym Turnieju Kwalifikacyjnym. Kwestia awansu była na tyle poważna, że PZPS zdecydował się podporządkować sezon ligowy pod reprezentację, rozgrywając go w ciągu tylko dwóch miesięcy. Kwalifikacja nie należała do najprostszych zadań. W ośmiozespołowym turnieju Polki musiały zająć pierwsze miejsce. Po wyjściu z grupy wygrały z Bułgarkami, ale przegrały z Amerykankami i ostatecznie uplasowały się na trzeciej pozycji w turnieju.\nPo Igrzyskach w Monachium nastała złota era dla polskiej siatkówki mężczyzn. Stan ten zawdzięczamy objęciu funkcji trenera reprezentacji przez Huberta Jerzego Wagnera. Nowy selekcjoner miał na koncie występ na Igrzyskach Olimpijskich w Meksyku. Jako trener klubowy zdobył cztery tytuły mistrza Polski. Znany był ze stawiania bardzo dużych wymagań zawodnikom, czym zapracował sobie na przydomek Kat. Przyszłe sukcesy to też nie też nie tylko zasługa trenera. Mieliśmy wtedy bardzo dobre pokolenie siatkarzy. Dość wymienić takie nazwisko jak Ryszard Bosek, który uznawany był w tamtym okresie za najlepszego przyjmującego na świecie. Wiele lat później trzech siatkarzy zostało wprowadzonych do Volleyball Hal of Fame. Chodzi o Tomasza Wójtowicza, Stanisława Gościniaka i Edwarda Skorka.\nZacznijmy jednak od początku. Po objęciu przez Wagnera kadry, przed Polską stało wyzwanie w postaci Mistrzostw Świata w Meksyku. W grupie trafiliśmy na Sowietów, Amerykanów i Egipcjan, a po komplecie zwycięstw awansowaliśmy do kolejnej rundy. W drugiej fazie grupowej również zgarnęliśmy komplet oczek w meczach z NRD, gospodarzami turnieju i Belgią, dzięki czemu wywalczyliśmy awans do fazy finałowej. W decydującej części turnieju również byliśmy niepokonani, dzięki czemu wywalczyliśmy złoty medal mistrzostw świata. Medal ten gwarantował również awans na Igrzyska w Montrealu. Ze spokojem o kwalifikację drużyna Wagnera wzięła rok później udział w Mistrzostwach Europy w Jugosławii, z którego również wywiozła medal, tym razem srebrny.\nBiorąc pod uwagę świetne występy w poprzedzających turniejach reprezentacja Polski na Igrzyska do Montrealu jechała w szampańskich nastrojach. Pewności zdobycia medalu nigdy nie ma, ale można było sobie wtedy zadać pytanie jak nie teraz to kiedy? Na otwarcie Igrzysk spotkaliśmy się z Koreańczykami z południa, których pamiętaliśmy z poprzedniej imprezy. Tym razem znów zanosiło się na porażkę. Siatkarze z Azji wygrali pierwsze dwa sety. W tym momencie nastąpiło przebudzenie i to nasi reprezentanci po tie-breaku byli górą. Następni na naszej drodze byli gospodarze turnieju, którzy nie stanowili dla Polaków żadnej konkurencji. Wygraliśmy 3:0, a Kanadyjczycy w żadnym secie nie przebili bariery 10 punktów. Z kolejnymi Kubańczykami powtórzyliśmy scenariusz z meczu otwarcia. Tie-break był dodatkowo bardzo wyrównany, co doprowadziło do gry na przewagi. Emocje utrzymywały się dość długo, ponieważ Polacy wygrali go dopiero przy wyniku 20:18. Na zakończenie fazy grupowej zmierzyliśmy się z Czechosłowacją. Z nimi również mieliśmy niewyrównane stosunki po igrzyskach w Monachium, gdzie w meczu otwarcia pokonali nas 3:0. Tym razem to my byliśmy lepsi, wygrywając 3:1.\nPrzed nami pozostała krótka faza pucharowa. W półfinale spotkaliśmy się z Japonią, złotymi medalistami z Monachium. W pierwszym secie przegraliśmy na przewagi, później nastały dwa zdobyte sety. Ekipa Huberta Wagnera znowu odzyskała formę w decydującym momencie. Japonia co prawda doprowadziła do remisu, ale w tie-breaku to Biało-Czerwoni wywalczyli finał. W decydującym starciu spotkaliśmy się ze Związkiem Radzieckim, brązowym finalistą poprzedniej imprezy czterolecia. Przed meczem to była wielka niewiadoma. Z jednej strony pokonaliśmy Sowietów na Mistrzostwach Świata w Meksyku, z drugiej na Mistrzostwach Europy w Jugosławii to oni byli górą. Zaczęliśmy nieźle, ale to rywale byli górą w pierwszym secie. W następnej części doprowadziliśmy do remisu. Trzeci set znów był wyrównany, ale i tym razem to reprezentacja ZSRR go zdobyła. Czwarta część to była kwintesencja walki o medal. Bardzo wyrównana gra doprowadziła do gry na przewagi. Ostatecznie pozostaliśmy w grze o złoto przy wyniku 19:17. Po czterech setach w Sowietach coś musiało pęknąć. Możliwe, że zdeprymowało ich niezapewnienie sobie medalu pomimo gry na przewagi chwilę wcześniej. W tie-breaku reprezentacja Polski wygrała łatwo, z ośmioma punktami różnicy nad rywalami. Po tak emocjonującym meczu, ale także całym turnieju podopieczni Huberta Wagnera wywalczyli jedyny do tej pory złoty medal olimpijski. Możliwe, że na Igrzyskach w Tokio Vital Heynen również poprowadzi Polskę do takiego sukcesu, za co mocno trzymamy kciuki.\nSkład męskiej reprezentacji Polski podczas Igrzysk Olimpijskich w Montrealu w 1976 roku:\nRyszard Bosek, Wiesław Czaja, Wiesław Gawłowski, Stanisław Gościniak, Marek Karbarz, Mirosław Rybczewski, Włodzimierz Sadalski, Aleksander Skiba, Edward Skorek, Włodzimierz Stefański, Tomasz Wójtowicz, Zbigniew Zarzycki


Eksperci: wyrównajmy dostęp chorych na raka płuca do immunoterapii - Nowotwory - Zdrowie - choroby, leczenie, poradnik, zdrowie i uroda, profilaktyka - Dziennik.pl - Dziennik.pl\n27 cze 2018 06:06 aktualizacja 28 lis 2019 02:21\nW ostatnim czasie część chorych na raka płuca w Polsce zyskała dostęp do immunoterapii. Jednak spora grupa pacjentów wciąż nie może być leczona tą metodą, choć tego potrzebuje – zauważają eksperci. I dodają, że wszyscy ci chorzy powinni być traktowani równo.\nOdnieśli się w ten sposób do - przedstawionego w piątek 22 czerwca na briefingu prasowym w Ministerstwie Zdrowia - projektu nowej listy leków refundowanych, która zacznie obowiązywać od 1 lipca. Nie znalazł się na niej zaliczany do immunoterapeutyków lek o nazwie atezolizumab, który mógłby istotnie przedłużać życie pacjentom z tzw. niepłaskonabłonkowym rakiem płuca po przebytej chemioterapii. Nie rozszerzono też grupy pacjentów, u których w drugiej linii leczenia (właśnie po chemioterapii) można by stosować immunoterapeutyk o nazwie niwolumab. Jedyną opcją leczenia dla chorych na niepłaskonabłonkowego raka płuca pozostaje więc znacznie mniej skuteczna i bardziej toksyczna chemioterapia.\n19 marca 2018 r. Rada Przejrzystości Agencji Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji (AOTMiT) uznała za zasadne refundowanie atezolizumabu w ramach istniejącego programu lekowego dla chorych na niedrobnokomórkowego raka płuca (w ramach nowej grupy limitowej). 20 marca prezes AOTMiT również wydał pozytywną rekomendację w tej sprawie. Odnośnie niwolumabu prezes nie zarekomendował objęcia refundacją tego leku w terapii niedrobnokomórkowego raka płuca o typie innym, niż płaskonabłonkowy (rekomendacja z kwietnia 2017 r.)\n- Obecnie większość chorych na niepłaskonabłonkowego raka płuca nie ma w Polsce żadnej opcji leczenia, poza chemioterapią. A przecież poza tym, że mają rozpoznany inny typ raka płuca, niczym nie różnią się od pozostałych chorych na ten nowotwór. W naszej ocenie niesprawiedliwe jest to, że potraktowano ich inaczej – powiedział prof. Paweł Krawczyk, kierownik Pracowni Immunologii i Genetyki w Katedrze i Klinice Pneumonologii, Onkologii i Alergologii Uniwersytetu Medycznego w Lublinie. Dodał, że eksperci cały czas liczą na to, że ta grupa chorych niedługo zyska dostęp do immunoterapii.\nW odpowiedzi na pytanie PAP o stan prac nad refundacją immunoterapii w drugiej linii leczenia chorych na niepłaskonabłonkowego raka płuca rzecznik Ministerstwa Zdrowia Krzysztof Jakubiak wyjaśnił, że w przypadku atezolizumabu trwają wciąż negocjacje cenowe z producentem. W przypadku niwolumabu decyzja ministra zdrowia była negatywna.\nRak płuca jest najczęstszym nowotworem złośliwym w Polsce. Ze statystyk Krajowego Rejestru Nowotworów wynika, że rocznie jest on diagnozowany u 22 tys. pacjentów (choć eksperci uważają, ze jest ona niedoszacowana i wynosi raczej 25 tys. - PAP); liczba zgonów z jego powodu jest bardzo zbliżona i przewyższa liczbę zgonów z powodu raka piersi, raka jelita grubego i raka prostaty łącznie. U większości, bo aż u 80-85 proc. chorych jest on wykrywany zbyt późno, by można było zastosować leczenie operacyjne, dające szanse na wyleczenie. Pozostali chorzy muszą być poddani leczeniu systemowemu. Zalicza się do niego chemioterapię, leki celowane molekularnie oraz immunoterapię.\nImmunoterapeutyki (leki immunokompetentne) nie niszczą bezpośrednio komórek nowotworowych, ale wspomagają układ odporności w ich rozpoznawaniu i przez to zwiększają jego skuteczność w walce z nowotworem.\nProf. Krawczyk przypomniał, że od 1 maja część chorych na niedrobnokomórkowego raka płuca (który stanowi 85 proc. wszystkich zachorowań na raka płuca) zyskała dostęp do leczenia w pierwszej linii lekiem immunokompetentnym o nazwie pembrolizuma. Są to pacjenci, u których komórki nowotworowe produkują duże ilości cząsteczek PD-L1 (tzw. wysoka ekspresja PD-L1). Chorzy, u których ekspresja PD-L1 jest niska, muszą być leczeni chemioterapią. A jeśli dojdzie do nawrotu, tylko część z nich – z tzw. rakiem płaskonabłonkowym – może otrzymać w drugiej linii leczenia lek immunokompetentny o nazwie niwolumab. Nie jest do tego celu wymagana ocena poziomu PD-L1.\n- Jednak duża grupa chorych – ok. 1,5 tys. do 2 tys. pacjentów - z rakiem innym niż płaskonabłonkowy, która mogłaby odnieść korzyści z zastosowania immunoterapii w drugiej linii leczenia, nie ma do niej dostępu – powiedział Prof. Krawczyk. Wyjaśnił, że pojęcie "rak niepłaskonabłonkowy" obejmuje trzy typy raka płuca: raka gruczołowego, raka wielkokomórkowego oraz raka płuca, którego nie można zakwalifikować do żadnego z tych typów.\nWedług specjalisty stosując immunoterapię w drugiej linii można wydłużyć czas przeżycia pacjentów przeciętnie z ok. 8-9 miesięcy (przy zastosowaniu chemioterapii) do 11-14 miesięcy. Jednak 15 proc. chorych leczonych immunoterapią żyje pięć lat i dłużej. - To było dotychczas zupełnie nieosiągalne przy zastosowaniu chemioterapii - zaznaczył prof. Krawczyk.\nDo leków zarejestrowanych w drugiej linii leczenia chorych na niedrobnokomórkowego raka płuca należą atezolizumab i niwolumab. Ich zastosowanie nie wymaga oceny ekspresji cząsteczek PD-L1 w komórkach nowotworowych. Badania wykazały, że atezolizumab jest skuteczny w szerokiej grupie chorych. Niwolumab dał dobre wyniki leczenia u pacjentów z płaskonabłonkowym rakiem płuca, a w raku niepłaskonabłonkowym miał podobną skuteczność do chemioterapii (docetakselu).\nAnna Żyłowska, prezes Stowarzyszenia Walki z Rakiem Płuca Oddział Szczecin w rozmowie z PAP zwróciła uwagę, że pacjenci, którzy w pierwszej linii leczenia otrzymali chemioterapię, są często w tak złym stanie, że ponowne zastosowanie tej metody nie jest możliwe. - Dostęp do immunoterapii oznaczałby dla nich szansę na wydłużenie życia w lepszym komforcie – podsumowała.\nimmunoterapia leki immunokompetentne niwolumab rak rak niepłaskonabłonkowy leczenie nowotwór\nMedycyna szkolna (= Medycyna Rockefellera) leczy schorzenia rakowe, a Ziemia jest plaska szajba.... :)))))))))))))))


Materac .EXE CUREM 80x200 piankowy – OUTLET - Pan Materac\nMaterac .EXE CUREM 80x200 piankowy – OUTLET Rozmiar: 80x200 1 2 600,55\nMaterac .Exe Curem to wysokiej jakości produkt, w którym połączone zostały trzy innowacyjne materiały Serena, Visco i Fusion. Materac doskonale podpiera ciało, idealnie dopasowując się do sylwetki użytkownika. Zastosowanie innowacyjnej technologii SAT pozwala na regulację siły nacisku zwrotnego, dzięki czemu nacisk na poszczególne części ciała zostaje zredukowany. Materac .Exe cechuje aż siedem stref twardości w obrębie jednej powierzchni. Zapewnia on wygodny i komfortowy odpoczynek.\nUWAGA! Materac poekspozycyjny. Na produkt został nałożony rabat w wysokości 55%. Materac można obejrzeć w salonie w Poznaniu, przy ul. Szwedzkiej 10a (Galeria HOMEPARK FRANOWO). Produkty z outletu wysyłamy w ciągu jednego dnia roboczego.\nŁóżko HAPPY SEMBELLA 160x200 tapicerowane - OUTLET\n3 139,00 zł 3 692,94 zł\nŁóżko tapicerowane Happy z kolekcji Sembella w rozmiarze: 160x200 cm.


Altana wypoczynkowa w Dubielnie - Aktualności - Gmina Jeżewo portal informacyjny\nDziś jest sobota 19 września 2020 r.\tGodzina 22:58 Imieniny Januarego, Konstancji, Leopolda\nAltana wypoczynkowa w Dubielnie\nW ramach funduszu sołeckiego Sołectwa Dubielno przy świetlicy stanęła altana wypoczynkowa ze stołem i ławkami\nPod koniec sierpnia, przy świetlicy w Dubielnie stanęła altana wraz ze stołem i ławkami a teren pod nią został wyłożony kostką brukową. Pomieszczenie zostało doposażone w chłodziarko/zamrażarkę wysokiej jakości. Świetlice służą mieszkańcom do organizacji spotkań, zajęć kulturalnych i rozrywkowych oraz imprez okolicznościowych. Powstała altana oraz zamontowana chłodziarko/zamrażarka znacząco poprawią komfort mieszkańców przebywających na terenie świetlicy.\nWykonawcą altany wraz z meblami jest firma Stal-Drew Tomasz Bogdański, ul. Osadnicza 4, 86-130 Laskowice.\nKoszt altany wyniósł 9 974,00 zł a koszt chłodziarko/zamrażarki to 3 394,00 zł, całość została sfinansowana ze środków funduszu sołeckiego Sołectwa Dubielno, który pochodzi z Budżetu Gminy. Fundusz został ustalony na zebraniu wiejskim we wrześniu ubiegłego roku. Aktualnie trwają zebrania sołeckie na których ustalane są fundusze na przyszły rok.


Czy można wydać ze zniżką VaxigripTetra bez podanej odpłatności dla pacjenta poniżej 65 r.ż.? - Farmacja.pl\nFarmacja.pl > Aktualności > Pytania i odpowiedzi > Czy można wydać ze zniżką VaxigripTetra bez podanej odpłatności dla pacjenta poniżej 65 r.ż.?\nCzy można wydać ze zniżką VaxigripTetra bez podanej odpłatności dla pacjenta poniżej 65 r.ż.?\nCzy można wydać na zniżkę szczep. VaxigripTetra osobie poniżej 65r.z, jeżeli lekarz nie zaznaczy w odpłatności X lub 100% (w skrócie czy lekarz odpowiada za taki błąd?).\nOdp.: Niektóre oddziały NFZ potrafią się czepiać aptek, że nie pilnują wskazań w zakresie wieku pacjenta, niemniej jednak zgodnie z zapisami rozporządzenia w sprawie recept powyższa recepta powinna zostać zrealizowana ze zniżką. Odpowiedzialność będzie po stronie lekarza.\nMyślę, że nie zaszkodzi zadzwonić do lekarza i upewnić się, czy świadomie tak napisał. Być może błąd by się już nie powtórzył.\n« Poprzedni artykułNowa terapia genowa w dziedzicznej dystrofii siatkówki\nNastępny artykuł »Jak zrealizować receptę na Budezonid 200 dla osoby dorosłej z wpisaną odpł. 30%?


Wkład kominkowy Tarnava PROFESSIONAL Retro 21kW - wkladykominkowe.net.pl\n> Wkłady kominkowe>Żeliwne wkłady powietrzne>otwierane na bok>Wkład kominkowy Tarnava PROFESSIONAL Retro 21kW\nWkład kominkowy Tarnava PROFESSIONAL Retro 21kW\nNazwa i pochodzenie: Wkład kominkowy Tarnava PROFESSIONAL Retro 21kW, polskiej produkcji.\nWkład kominkowy Tarnava PROFESSIONAL Retro 21kW umożliwia doprowadzenie powietrza z zewnątrz co ułatwia eksploatację poprzez lepszy proces spalania.\nCałość paleniska jest jednym odlewem monolitycznym - bez spawów i śrub (nowatorska technologia Tarnavy). Czyni to wkład wysoce hermetycznym i wytrzymałym. Gwarantuje to wysoką jakość, trwałość i bezawaryjność wkładu kominkowego Tarnava PROFESSIONAL Retro 21kW.\nWkład kominkowy Tarnava PROFESSIONAL Retro 21kW jest przystosowany do ciągłego palenia.\n* Moc nominalna wkładu kominkowego Tarnava PROFESSIONAL Retro 21kW zależy od ilości spalanego drewna (paliwa) w palenisku. 1 kg suchego drewna to ok. 4 kW.


Strona główna / O nas / Akcjonariusze / Poczta Polska S.A.\nPoczta Polska to przedsiębiorstwo wielozakładowe o charakterze sieciowym, obejmujące swym zasięgiem całą Polskę. Poczta Polska S.A. koncentruje się na wzmacnianiu najbardziej perspektywicznych obszarów – paczek, usług finansowo-ubezpieczeniowych i logistyki, jednocześnie rozbudowując ofertę usług cyfrowych. Historia Poczty Polskiej sięga roku 1558, kiedy to król Zygmunt August polecił swojemu dworzaninowi, Prosperowi Prowanie, zorganizowanie pierwszej regularnej międzynarodowej linii pocztowej Kraków - Wenecja.\nW czasach stanisławowskich rozpoczęto budowę stałych stacji pocztowych. Na każdej z nich wywieszony był herb pocztowy, a przewozem korespondencji zajmowali się posłańcy zwani kursorami lub pocztylionami. Pocztylioni nosili specjalne odznaki już od XVI wieku, jednakże dopiero w 1764 roku zostali odpowiednio umundurowani. Nie wolno im było wyruszać w drogę bez znaku pocztowego i trąbki. W okresie Królestwa Polskiego wprowadzono taryfę pocztową, a pierwsze znaczki wydano w 1860 roku.\nMomentem przełomowym w rozwoju Poczty Polskiej było utworzenie w 1928 roku państwowego przedsiębiorstwa "Polska Poczta, Telegraf i Telefon" (PPTiT). Wydzielenie z ogólnej administracji państwowej instytucji poczty w formie przedsiębiorstwa miało na celu usprawnienie gospodarki i podniesienie rentowności tej branży. Wybuch II Wojny Światowej przerwał jednakże realizację programu modernizacji poczty, a cały dorobek dwudziestolecia międzywojennego w dziedzinie nowoczesnej komunikacji został zniszczony i rozproszony. Istotnym etapem w historii był rok 1991, kiedy to nastąpiło oddzielenie Poczty Polskiej od Telekomunikacji. Poczta Polska zatrudnia prawie 100 tys. pracowników w niespełna 8 tys. placówek, filii i agencji pocztowych, świadczących usługi Klientom indywidualnym i biznesowym, rozmieszczonych równomiernie na terenie całego kraju.


Vadamecum Złego Ojca - najtrudniejsza przeprawa Guya Delisle - Nato - 9 września 2019\nDelisle to autor kojarzony głównie ze swoich bestsellerowych, komiksowych dzienników z podróży. Wraz ze swoją żoną wyrusza do krain budzących szerokie kontrowersje (Korea Północna, Birma, Jerozolima), by swoje wspomnienia przenieść na komiksowe plansze. Za ich sukcesem stoi błyskotliwość, niezwykły zmysł obserwacji oraz doskonałe poczucie humoru.\nWyczucie, które pozwala mu w sposób lekki i pozbawiony moralizatorskiego tonu podejmować trudne tematy. Delisle doskonale wie kiedy mówić, a kiedy milczeć. Przedstawiane przez niego fakty nierzadko śmieszą same w sobie, a wszelki komentarz pozbawiłby ich wymowy. Te same mechanizmy funkcjonują w relacji z jego, być może najcięższej, przeprawy - ojcostwa.\nVadamecum to nic innego, jak zbiór krótkich żartów opartych w dużej mierze na dowcipach, które sam "Zły Ojciec" wyprawia swoim latoroślom. Nie unika przy tym osobistych wrażeń. Odsłania się przed nami, obnaża kulisy własnego domu. Niech za przykład posłuży epizod, w którym przelewa na córkę frustracje komiksowego rzemiosła.\nVadamecum Złego Ojca najchętniej podsumowałbym klasycznym: "mnie śmieszy" i postawił kropkę. To przezabawna, krótka książeczka, która rozbawi każdego, bez względu na to czy zalicza się do grona mam bądź tatusiów. Powiew świeżości w obszarze, którego domeną zdaje się być przewrażliwienie. Pozycja obowiązkowa.\nFormat: 127x180 mm\nPolskie wydanie: czerwiec 2019\nOryginalna publikacja: styczeń 2013\nksiążkikomiksyrecenzja komiksuhumor / żartykomedieżycieFrancja


ryszardo_ 08 Kwi 2008 12:39 9142 11\n#1 08 Kwi 2008 12:39\nChcę dokonać zakupu nowej kserokopiarki i muszę wybrać pomiędzy modelami jak w temacie i mam prośbę do osób, które mają lub miały doświadczenia z tymi modelami i napisanie swojej opinii, co do awaryjności tych modeli. Na podjęcie decyzji mam 2-3 dni.\nObecnie jestem użytkownikiem kserokopiarki Mita DC-3060 i z niej jestem bardzo zadowolony. Ta kserokopiarka ma już przebieg ponad 1milion odbitek i jeszcze sprawuje się ok, nie miała żadnych poważnych awarii poza normalnym serwisem.\n#2 08 Kwi 2008 14:10\nJeśli zależy ci na wytrzymałości materiałów exploatacyjnych to zdecydowanie polecam Kyocere: bęben na 300tyś kopii (Bizhub 80tyś). Nie mówiąc o wydajności tonera.\nFaktem jest że za kyocerę będziesz musiał więcej zapłacić.\nCo do 2540 to stosunkowo nowe maszyny i trudno powiedzieć cś o awaryjności. Kilka tych urządzeń które sprzedaliśmy pracuje bez problemu.\nAle każdy chwali swoje\n#3 08 Kwi 2008 14:15\nJak już coś to polecam bizhuba 360 , tam są też wydajne bębny i tonery a konstrukcja oparta na starszych solidnych modelach KONICY podejżewam ze kupisz go w podobnych pieniadzach jak KM 2540, a nie lepiej to kupić używana KONICE 7145 za 3 tys brutto ??\n#4 08 Kwi 2008 15:39\nZdecydowanie KM! Ale jeżeli nie chcesz przepłacać to może model UTAX CD-1120 (KM 2050) Tylko 5 stron wolniej, drukarka sieciowa na pokładzie , możliwość rozbudowy o co chcesz. Fakt że bęben "tylko" na 150 tys, ale tani! No i dewelopera nie ma. A o serwisie - zapomnij! Dużo tego mamy w obsłudze i to naprawdę super sprzęt. Nie mniej jednak wybór oczywisty! Tylko Kyocera!\n#5 08 Kwi 2008 15:51\nJeśli chodzi o cenę za jedną jak i drugą to mam ofertę cenową zbliżoną, Bizhub 250 jest droższa o 700zł, ale w standardzie za to ma większą pamięć o 128MB, drukarkę i kartę sieciową, czego nie ma KM-2540.\nKoszty eksploatacyjne wyliczając z danych technicznych nie licząc poboru prądu to Bizhub 250 jest tańsza i odbitka kosztuje ok. 0,013zł, gdzie KM-2540 w granicach ok. 0,026zł w zależności od ceny za "Zestaw przeglądowy o wydajności 300tys" gdzie kosztuje ok. 2700zł, ale ja mogę go mieć za ok. 1200zł i tu koszt odbitki wyniesie mi ok. 0,020zł.\nAle Bizhub 250 ma pobór prądu nawet do 1,47KW, gdzie KM-2540 maksymalnie tylko 560W, wliczając koszt prądu to cena za kopię pewnie będą już porównywalna.\nI tu mam dylemat, którą kupić. Mam sentyment do Mity, na której pracuję obecnie, ale Bizhub 250 jest lepiej wyposażona.\nDlatego pytam o problemy awaryjności lub inne uwagi.\nCzekam na dalsze opinie, z góry dziękuje.\nProszę nie pisać o innych modelach ksero, gdyż muszę wybrać tylko z tych 2-ch maszyn jak w temacie.\n#6 08 Kwi 2008 16:09\no awaryjności kopiarek Kyocera się mało słyszy - popatrz po tym forum. Poza tym, jako serwisant kopiarek UTAX (to samo co Kyocera , tyle że na rynek Niemiecki) , mogę powiedzieć że jest to naprawdę dobry, trwały i baaaardzo mało awaryjny sprzęt\n#7 08 Kwi 2008 17:09\nPolecam Kyocerę tylko zastanawiam się jak wyliczyłeś koszt jednej kopii na 0,02 skoro koszt zespołu który możesz mieć to 0,004 na jedną kopię a do tego należy doliczyć koszt toneru no i może jakiegoś serwisu i jakiś kół ale tych rzeczy się nie wlicza także moim skromnym zdasniem koszt wydruku na KM 2540 to coś koło 1 grosza bez ceny prądu i papieru\n#8 08 Kwi 2008 17:40\nJest to wyliczenie średniego kosztu dla KM-2540 dla przebiegu 300tys.\nCena tonera o wydajności 20tys to 340zł taką mogę mieć cenę (choć i bywa w cenie 390zł) a Zestawu przeglądowego na 300tys to np. 1200zl.\nNa 300tys należy zużyć 15szt toneru x 340zl = 5100zl + zestaw przeglądowy 1200zł = 6300,00zł / 300tys = 0,021zł\n#9 08 Kwi 2008 21:25\nWitam. Jeśli chodzi o te dwa modele to polecam KM2540- ZDECYDOWANIE.\n#10 09 Kwi 2008 08:17\n#11 09 Kwi 2008 08:20\nObie są niezłe i obie wymagają dobrej ręki.\nA ja osobiście polecam KM Bizhub 250 lub 350.\nZnajomy kiedyś namówił mnie na ich sprzedaż i nie żałuję. Nigdy w serwisie nie dały tak popalić jak inne marki.\nChoć wałek bębna na 100tys.K, za to śmiesznie tani i ogólnie dostępny.\nTradycyjna, sprawdzona budowa.\n#12 10 Kwi 2008 16:37\nKyocera mita wygrywa, gdyż jest dużo tańsza w eksploatacji!!!\nTe koszta, które podałem wcześniej są prawidłowe. Tylko, że dla Konica Minolta są to wyliczenia dla przebiegu 80tys, a należy policzyć je na 300tys jak to było liczone dla Kyocera.\n300tys / 80tys x 0,0126 = 0,0474zł i to są jeszcze nie wszyatkie koszta uwzględnione, jak listwy, rolki i inne elementy, które należy wymienić przy tak dużym przebiegu, a i też jest pobór prądu dużo większy niż w Kyocera.\nPodobne tematy Opinie - Kyocera mita KM-2540 czy Konica Minolta Bizhub 250\nWitam, Jak w temacie. Którą kserokopiarkę polecacie i dlaczego? Z góry dziękuję za pomoc.,Nie pytaj w ten sposób bo nikt ci nie odpowie. Najistotnie... (31)\nCześć Mam problem z podajnikiem dokumentów DF-605 do ksera Bizhub 250. Problem polega na tym, że nie mogę kserować ani skanować dokumentów gdyż cał... (3)


Czerwiec 20 2019 12:07:33\nVincent spojrzał na horyzont. Pierwszy raz chyba w życiu czuł lęk przed zmrokiem i chyba pierwszy raz chciał, aby dzień trwał o parę godzin dłużej.\nRysowanie pieczęci zajęło Isaacowi, więcej czasu, niż się spodziewał. Mimo nalegań, żeby się pospieszył , starzec wciąż powtarzał, ze wszystko musi być niezwykle dokładne inaczej nie zadziała. Wampir spojrzał na dom i znów mimowolnie zasłonił sobie usta dłonią. Ostatnio skupienie magii w tym miejscu była nie do zniesienia a dziś jest jeszcze gorzej. I nie tylko to się zmieniło. Pojawiło się bicie serca, niezwykle ciche, lecz był pewien, że to człowiek.\nZnów spojrzał na horyzont klnąc pod nosem.\n- Isaac, nie mamy już czasu...\nGoldman nie odezwał się sprawdzając jeszcze raz znaki w okręgach z tymi na pożółkłej stronicy. Vincent zacisnął palce spoglądając z niepokojem na dom. Nie mieli już czasu.\nNagle odwrócił się czując, że ktoś im się przygląda. Za opustoszałym domem naprzeciwko, pojawił się jakiś cień, który niezwykle szybko zniknął. Vincent zmrużył oczy i po chwili jego sylwetka rozmazała się, gdy pobiegł w tamtą stronę. Kilka sekund później, trzymał już mężczyznę za szyję, przygwożdżając go do ściany.\n- Oszalałeś? Co ty tu robisz?\nDean szarpnął się, lecz nie potrafił się wyrwać z jego uścisku. Po chwili zaczął szybciej oddychać, próbując złapać oddech. Vincent zawahał się, lecz lekko rozluźnił uścisk. Cholera, wiedział, że czuł jakby ktoś ich śledził. Człowiek spojrzał na niego twardo i warknął.\n- Chce cię powstrzymać.\nVincent przechylił nieco głowę.\n- To ja jestem tu tym dobrym.\nPuścił mężczyznę, który osunął się na ziemię, chwytając za szyję.\n- Jestem policjantem pod przykrywką.\nVincent wiedział, że to jest to kłamstwo, którego nie dało się podważyć, lecz dawało natychmiastowy efekt. Rzadko go używał, lecz to była jedna w tych okazji. Dean powoli wstał patrząc na niego z większym zaufaniem.\n- Dlaczego więc mnie nastraszyłeś?\n- Mogłeś zaprzepaścić wielomiesięczne śledztwo.\nWychylił się zza rogu patrząc na Isaaca, który wydawał się już skończyć.\n- A teraz jeśli mógłbyś być tak dobry, to zabierz się stąd, chyba, że chcesz być aresztowany za utrudnianie pracy policji.\nMężczyzna pokiwał powoli głową i zaczął się wycofywać. Vincent stał chcąc przypilnować, aby się naprawdę oddalił, lecz nagle poczuł uderzenie mdłości. Odwrócił się za siebie trzymając za głowę i zaklną widząc Rashaveraka stojącego w drzwiach. Rozglądał się po ulicy, lecz Vincent wiedział, że niczego nie zobaczy. Isaac otoczył się ochronnymi zaklęciami, które jednak nie były niezawodne. Demon pociągnął nosem i skierował swoje oczy w miejsce, gdzie stał starzec.\nNiemal w tym samym momencie co Rashaverak, Vincent ruszył w tamtą stronę. Zdołał złapać demona parę metrów od Isaaca i odsunąć go od kręgów.\n- Zaczynaj! - ryknął w jego stronę walcząc wciąż z demonem.\nStanął naprzeciwko Rashaveraka napinając mięśnie. Ten uśmiechnął się na jego widok.\n- Elijah, miło cię widzieć. - otworzył usta ukazując szereg ostrych zębów – Dawno się nie widzieliśmy. Kiedy to było?\n- Podczas wojny o sukcesję hiszpańską – 1704.\n- Aach, no tak. To były niezłe czasy, nie sądzisz?\nRoześmiał się ochrypłym głosem widząc minę Vincenta.\n- Nieźle wtedy szaleliśmy. Byłeś wtedy prawdziwą bestią.\n- Dawne czasy.\nDemon przeciągnął się robiąc w jego stronę krok.\n- Przyznaj, że to lubiłeś. Mogłeś puścić wodze bo podczas wojen nawet Nadzorca cię nie widział. Pamiętam, jak wyrżnąłeś parę wiosek a potem stałeś wokół trupów żywiąc się ich krwią. - zrobił kolejny krok - Dlatego żal mi, gdy muszę zabić jednego z was. Wampiry są prawdziwie wspaniałymi istotami.\nNim zdążył się zorientować, Rashaverak rzucił się na niego wbijając kły w jego klatkę piersiową.\nDean wracał na przystanek nie potrafią uwierzyć, że trafili z Ianem na trop jakieś większej afery. Trochę nie potrafił dowierzyć temu co się stało. Dlaczego Ian udawał, że mężczyzny nie ma w mieszkaniu? Może policjant go do tego zmusił? Tak. To było jedyne racjonalne wyjaśnienie.\nDobrą stroną było to, że zajmą się tym gliniarze. Zatrzymał się jednak nagle, gdy usłyszał za sobą jakieś hałasy. Gdy się odwrócił, zobaczył strojących naprzeciwko siebie mężczyzn, który po chwili zaczęli ze sobą walczyć z nadnaturalną prędkością. Przyglądał się temu wszystkiemu, jakby oglądał jakiś film. Mimo zdrowemu rozsądkowi, ruszył w ich stronę, gdy zobaczył, że chłopak, z którym rozmawiał, zaczyna coraz bardziej krwawić.\nNapastnik powalił go na ziemię i ku przerażeniu Deana odgryzł spory kawał jego ramienia. Vincent krzyknął z bólu i uderzył mocno mężczyznę, sprawiając, że uleciał lekko w powietrze. Wykorzystując ten moment błyskawicznie wstał i ponowił uderzenie, tym razem nogą. Przeciwnik wyglądał jednak, jakby to wszystko nie sprawiało mu większego bólu. Uśmiechnął się i chwycił Vincenta za kostkę a następnie odrzucił go parę metrów od siebie jak szmacianą lalkę.\nDean chwycił w jedną ręką drewnianą belkę, która leżała a w drugą wyciągnął telefon wybierając numer policji.\nVincent przetoczył się na drugi bok i zamarł widząc, że Rashaveraka nie ma już w pobliżu. Spojrzał w kierunku Isaaca, który mimo tego, że był przerażony, to wciąż wypowiadał zaklęcia. I był cały. Odwrócił się czując czyjąś obecność po jego prawej i zamarł widząc znajomego mężczyznę, który w jednej ręce trzymał deskę a w drugiej telefon. Demon musiał go zauważyć i ruszył w jego stronę z okropnym rykiem. Ku zdziwieniu Vincenta, człowiek jedynie mocniej zacisnął palce na desce, lecz nie ruszył się o krok.\nJuż otwierał usta krzycząc by uciekał, gdy nagle Rashaverak zatrzymał się i spojrzał w kierunku domu. Vincent wykorzystał ten moment i podbiegł do Isaaca chwytając go za ramię a następnie ruszył w stronę człowieka.\nDziesięć minut później byli już w mieszkaniu Isaaca. Vincent położył się na podłodze dysząc ciężko.\n- Skąd wiedziałeś, że już skończyłem?\nChłopak spojrzał na starca mglistym wzrokiem.\n- Nagle poczułem jakby głowa miała mi eksplodować, a potem wszystko ucichło. Chyba trafiłem, prawda?\nIsaac pokiwał głową biorąc szmatkę do ręki i zaczął przemywać jego rany. Vincent odepchnął go od siebie z grymasem, lecz nie zdołał się podnieść.\n- Ale i tak mamy problem.\nPo niezwykle długiej chwili ciszy, chłopak w końcu odparł.\n- Zawiadomię Nadzorcę.\nGoldman przyglądał mu się niepewnie jakby czekając na ciąg dalszy.\n- To dobrze prawda?\nVincent skrzywił się lekko i pokręcił głową.\n- Pamiętasz jak ci mówiłem, że od dawna uciekam? To właśnie przed nim. Jest na mnie wystawiony wyrok.\n- Powiedzmy, że jak byłem młodszy, to puściły mi hamulce i wyrżnąłem całe miasto.\nStarzec na te słowa zamarł a jego twarz stała się nieco bledsza. Widząc strach w jego oczach, Vincent westchnął.\n- Myślisz, że dlaczego jest nas tak mało, co?\nWidząc, że Isaac nie jest w stanie nic powiedzieć, sam sobie odpowiedział.\n- Wampiry całe życie czują ogromny głód. Szczególnie tuż po przemianie. Oczywiście każdy z nas zna reguły nadane przez Nadzorcę, lecz wszyscy o nich zapominają, gdy tylko poczują odrobinę krwi. - zamknął na krótką chwilę oczy – Cudowny smak... - po chwili opamiętał się i znów podniósł powieki i spojrzał na Isaaca srebrnymi oczami – Nie zabijać ludzi – to jedna z głównych zasad. A my z natury jesteśmy mordercami. - uśmiechnął się pokazując długie kły – Cholernie dobrymi mordercami, no i za to niestety musimy płacić. Kwestią przetrwania jest u nas silna wola...\n- CO SIĘ KURWA DZIEJE?!\nVincent urwał nagle i spojrzał w kąt na Deana, który stał wciąż trzymając w ręku belkę i patrzył na nich ze strachem i wściekłością zarazem. Goldman jakby odzyskał nieco koloru mogąc oderwać się od nieprzyjemnego tematu. Zwrócił się w stronę mężczyzny z miną dobrotliwego staruszka.\n- Chyba to co widziałeś i usłyszałeś powinno ci wystarczyć.\n- To się nie działo naprawdę! - Dean dyszał ciężko, jakby wypowiadanie tych słów sprawiało mu niezwykłą trudność – T-To były halucynacje, jakiś dowcip..\nIsaac zignorował go i zwrócił się jeszcze raz do wampira.\n- Nie mógłbyś go, no wiesz, zauroczyć?\n- Nie. Nie wiem dlaczego, ale nie działa to na niego.\nZaraz jednak pojawił się błysk w jego oczach.\n- Mam jednak lepszy pomysł jak go przekonać.\nIsaac nagle zrozumiał o co mu chodzi, gdy Vincent przejechał powoli językiem po kłach.\n- Nie, nie, nie. To zły pomysł, Vincent, proszę, nie...\nJednak było za późno. Kilka uderzeń serca później, chłopak już wgryzał się w gardło mężczyzny, opierając jego plecy mocno o ścianę.\n- Potraktuj to jako zapłatę za uratowanie życia.\nDean nie odzywał się przytrzymując ranę na szyi dłonią.\n- Wiesz nie chce mi się już ci tego wszystkiego tłumaczyć. Ale mam do ciebie sprawę\nPodał chłopakowi wodę, którą ten przyjął jakby była jadem węża.\n- Zanim wezwę Nadzorcę, to muszę zebrać nieco dowodów na Aamona. - widząc jego całkowitą dezorientację dodał – To kolega tego faceta, który próbował wyrwać ci flaki.\nDean pokiwał delikatnie głową nie odrywając od niego oczu. Widząc pewien postęp, Vincent kontynuował.\n- Z racji tego, że mam trochę mało czasu nim Aamon zrobi się tak wściekły, że zacznie łamać pewne obowiązujące nas zasady aby urwać mi łeb, potrzebuję kogoś, kto może spokojnie chodzić za dnia. - Wskazał palcem mężczyznę z lekkim uśmiechem – Czyli ciebie.\nPo tych słowach nastała niezwykle długa cisza. Wreszcie Dean opuścił rękę od rany i otworzył usta.\nVincent zerwał się łapiąc za głowę. Po chwili jednak uspokoił się znów zwrócił w stronę mężczyzny, z wyrazem cierpliwego rodzica. Kiwnął energicznie głową i zaplótł ręce na piersi, jakby spodziewając się dalszej serii głupich pytań.\n- Jak mnie ugryzłeś, to znaczy, że się zmienię?\n- Tamci to...?\n- Zabiją mnie?\n- A teraz chcesz?\n- Byś mi pomógł dla własnego dobra. - westchnął próbując dobrać odpowiednie słowa – Jeśli wsadzimy ich do więzienia, to nie będziesz musiał się już przejmować, że coś ci zrobią. To jak?\nDean pokręcił głową.\n- To dla mnie za dużo, jak na jeden dzień. Mogę... pomyśleć?\nVincent kiwnął głową, lecz powstrzymał go, gdy tylko Dean chciał wstać.\n- Przemyśl to tutaj. Lepiej będzie jak na razie nie będzie wychodził. Pamiętaj, że jeden z nich cię zobaczył i pewnie myślą, że jesteś w to jakoś zamieszany.\n- Próbujesz mnie chronić?\n- Tak, dopóki jesteś mi potrzebny.\nMężczyzna spojrzał na niego z ostrym błyskiem w oczach.\n- Więc porzucisz mnie za pewną śmierć, jeśli się nie zgodzę? Gdzie tu jakikolwiek wybór?\nVincent uśmiechnął się odwracając do niego plecami i ruszając w stronę fotela.\n- Widzę, że szok powoli mija i wracasz do formy. To dobrze, bo musimy szybko zacząć.\n- Ej! Jeszcze się na nic nie zgodziłem!\nWampir mruknął coś w odpowiedzi i usiadł z sykiem na fotelu. Obejrzał swoje rany, które goiły się niezwykle wolno. Niech to szlag. Wiedział, że nie powinien tyle łazić po słońcu. Miał nadzieję, że zagoją się do jutrzejszej nocy.\nDean był wykończony tym co się dzisiaj stało. Nie tyle fizycznie co psychicznie. Próbował na wszystkie sposoby wytłumaczyć sobie co właściwie się dzisiaj stało, lecz wszystkie teorie szlag brał, gdy przypominał sobie obrazki z dzisiejszego wieczora.\nNo i jeszcze te przeklęte rany na szyi. Jednak najgorsza wydawała się myśl, że wlazł butami w jakąś małą wojenkę z typami, którzy nie mają skrupułów. Demony? Wampiry? To postacie z filmów fantasy. Nie coś, co spotyka się na co dzień.\nLecz nieważne jak bardzo się starał odsunąć od siebie myśl, że to wszystko może być rzeczywistością, coraz bardziej zaczynał to akceptować. Chyba w pewnym momencie stwierdził, że nie ma sensu negować tego co zobaczył, usłyszał i poczuł na własnej skórze. Lepiej będzie jak pomoże temu... dziwolągowi i wszystko się szybko skończy.\nSam nie wiedział, kiedy zasnął. Gdy się obudził, było już po dziesiątej. Sprawdził swoją komórkę – pięć nieodebranych połączeń od Iana. Cholera, przez to wszystko kompletnie o nim zapomniał. Będzie musiał potem wymyślić jakąś historyjkę, żeby go zbyt na pewien czas. Chociaż bardzo by chciał, żeby on również wiedział co się dzieje.\nWstał i rozejrzał się po mieszkaniu. Kilka metrów od niego na fotelu siedział z zamkniętymi oczami\nVincent. Mężczyzna mimo wszystko musiał przyznać, że jest on niezwykle atrakcyjny. Miał nieco drapieżne rysy twarzy, lecz nie wiedzieć czemu, dodawało mu to uroku. Kruczoczarne włosy cudownie kontrastowały z bladą cerą. Po chwili Dean zdał sobie sprawę, że coś tu nie gra. Zbliżył się trochę do chłopaka, by po chwili odskoczyć w przerażeniu.\nBoże! On nie oddycha! Spojrzał na rany, które nie wyglądały tak źle jak wczoraj, lecz wciąż były liczne i niezwykle głębokie. Zerwał się i przebiegł po mieszkaniu w poszukiwaniu tego staruszka ze wczoraj, lecz go nie było. Chwycił za komórkę chcąc już wykręcić numer alarmowy, lecz zaraz porzucił ten pomysł. Przecież to jest wampir! Nie może go zobaczyć lekarz, bo od razu będzie podejrzany. Potem zamkną go w jakimś zakładzie na badania a on zostanie sam z grupą demonów! Spojrzał jeszcze raz na Vincenta, który nie dawał żadnych znaków życia. Co robić? Aaaa. Dobra Dean. Przypomnij sobie pierwszą pomoc ze szkoły. Dobrze, że akurat te zajęcia lubił. Chwycił mężczyznę pod pachy i położył na plecach. Sprawdził puls i tym samym powiększył swój strach. Nic. Nic nie wyczuł. Delikatnie odchylił jego głowę do tyłu, zatkał palcami noc, wziął głęboki oddech a następnie wdmuchał powietrze w usta mężczyzny. Szybko położył obie ręce w okolicach jego mostka i zaczął uciskać odliczając szeptem do trzydziestu. Kiedy w końcu to zrobił, znów pochylił się i wdmuchał powietrze w jego usta. Nagle jednak poczuł, jak ktoś mocno przytrzymuje go ramionami i po chwili zaczyna całować. Otworzył oczy i napotkał wesołe spojrzenie.\nWyrwał się mu i spojrzał wściekle na Vincenta.\nChłopak położył się na boku podpierając głowę na ręce.\n- Masz miękkie usta.\nGdy chłopak oblizał wargi, Dean poczuł jak na jego policzki wychodzi rumieniec.\n- Dawno mnie nikt tak nie budził\n- Myślałem, że nie żyjesz! - krzyknął w swojej obronie.\nVincent uniósł brwi i po chwili się uśmiechnął.\n- Och, zapomniałem. Podczas snu moje funkcje życiowe tak zwalniają, że czasem można mnie pomylić z nieboszczykiem.\nSpojrzał przez okno mrużąc oczy. Powoli wstał z ziemi i przeszedł z powrotem na fotel.\n- Dobranoc – rzucił jeszcze zanim znów zamknął oczy.\nDean przyglądał mu się jeszcze prze chwilę z totalnym szokiem. Bezwiednie dotknął palcami ust a następnie szybko wstał zbierając swoje rzeczy. Po chwili szedł już ulicą z powrotem do swojego mieszkania.\nNa polanie stał mężczyzna przeczesując czerwonymi oczami niebo. Po chwili pojawiło się kilka osób i stanęło w półokręgu wokół wściekłego Aamona. Demon zacisnął palce powoli w pięść a następnie je wyprostował. Spojrzał na swoich braci i wycedził przez zęby.\n- Za długo się przygotowywałem aby teraz ta nędzna duszyczka wszystko zaprzepaściła.\nWśród zgromadzonym pojawił się szmer poparcia. Niektóre z bestii pokiwały szybko głowami sięgając po noże. Aamon poczekał aż znowu nastanie cisza a następnie kontynuował.\n- Fakt, że wypowiadanie zaklęcia zostało przerwane, nic nie zmienia. Wciąż mamy odpowiednie naczynie. Jednakże – przesunął wzrokiem po demonach – Przydałoby się nauczyć pewnego wampira, manier. Nie sądzicie?\nRyk jaki się potem rozległ, wypłoszył ptaki z pobliskich drzew. Ryk pełen żądzy mordu.\n- Znajdźcie go – martwego lub żywego.\nGdy większość osób opuściła polanę, zostały tylko cztery sylwetki. Jedna z nich podłubała długim paznokciem z zębie i zwróciła się do Aamona.\n- Elijah miał do pomocy dwóch ludzi. Mógłbym się nimi zająć. Dawno niczego nie przekąsiłem.\n- Dobra. Ale załatw to po cichu, nie chce mieć Nadzorcy na głowie. To by wszystko skomplikowało.\nPruslas pokiwał z zadowoleniem głową i po chwili rozpłynął się w czarnej mgle. Aamon przyglądał się jeszcze przez chwilę miejscu, gdzie stał kompan, aż nagle warknął cicho i powietrze wokół niego wyraźnie drgnęło. Pozostała dwójka demonów skrzywiła cofając się o krok. Po chwili jednak całe napięcie opadło tak samo szybko, jak się pojawiło. Aamon uśmiechnął się szeroko mówiąc.\n- To co, Panowie? Chyba czas ponowić nasze przygotowania.\nDean wracał do mieszkania z mętlikiem w głowie, ale również przeświadczeniem, że nic na to nie poradzi. Miał jedynie nadzieję, że będzie w stanie szybko z tego wszystkiego się wywinąć i wrócić do normalnego życia.\nJuż wyciągnął klucz do mieszkania, gdy nagle zorientował się, że jego mieszkanie jest otwarte. Zacisnął pięść, wiedząc, że to nic nie da w walce w demonem i powoli wszedł do środka.\n- Cześć Dean.\nMężczyzna mimowolnie otworzył usta widząc stojącą na środku jego salonu postać.\n- H-Hej George. Co ty tu robisz?\nMężczyzna uśmiechnął się i podszedł do niego całując delikatnie w policzek.\n- Ostatnio doszły mnie słuchy, że wplątałeś się w zaginięcie.\nGeorge uniósł brwi patrząc na mężczyznę tymi wspaniałymi oczami, przed którymi nie dało się oprzeć.\n- Barman w klubie „Paradiso” powiedział mi, że szukałeś Alicji Highins, czy to prawda?\nDean mimowolnie przełknął ślinę, czując jak traci resztki wolnej woli. Cholera, dlaczego ten facet wciąż tak na niego działał? Powoli pokiwał głową. Mężczyzna przewrócił oczami.\n- Dlaczego mi to robisz? Przecież prosiłem żebyś więcej nie pakował się w kłopoty.\nPowoli Dean poczuł, że odzyskuje zdolność mówienia. Był nieco zaskoczony przybyciem byłego kochanka, lecz już się opanował.\n- Wystawiłeś mnie a teraz się o mnie martwisz?!\nNagły wybuch jednak nie poruszył Georga. Był zbyt do tego przyzwyczajony.\n- Zmieniasz temat – zauważył.\n- Nie! Nawet nie wiesz co musiałem znosić, gdy mnie wywalili! Nigdy nie potrafię znaleźć pracy w zawodzie. Wszędzie mam przyklejoną plakietkę zdrajcy! Żadne laboratorium nie chce mnie przyjąć!\n- Zasłużyłeś sobie na to wydając Mika.\n- Fałszował dowody do cholery jasnej! Co miałem niby zrobić?!\n- Więc w wyrazie zemsty postanowiłeś otworzyć biuro detektywistyczne? A do tego pewnie z Ianem?\n- Tak, muszę przecież jakoś zarabiać!\n- I bawisz się w policjanta badając zaginięcie ćpunki?\nMężczyzna uniósł dłonie w wyrazie złości i ruszył do kuchni otwierając lodówkę.\n- Dlaczego ja właściwie z tobą gadam? - spytał wlepiając wzrok w opakowanie po serze - Przecież nie jesteśmy razem i nie muszę ci się z niczego tłumaczyć.\nWyciągnął wreszcie resztki z obiadu i usiadł przy stole. Naprzeciwko niego pojawił się George uśmiechając się delikatnie.\n- Tęskniłem za tobą.\nDean zakrztusił się lekko słysząc te słowa. Wlepił wzrok w talerz i po dłuższej chwili milczenia odparł.\n- Nie będę ci niczego zabraniać, tylko proszę żebyś dał mi znać jeśli coś się będzie działo, dobrze?\nDean przyjrzał się kątem oka mężczyźnie a jego serce znów zabiło szybciej. Tak długo go nie widział, że teraz zdawało mu się, że jest jeszcze przystojniejszy. Był starego typu urody, co jeszcze bardziej dodawało mu uroku. Wysoki, mierzył niemal metr dziewięćdziesiąt a do tego barczysty. Miał szeroką szczękę i nieco dłuższe kasztanowe włosy, które zaczesywał do tyłu. Oczy miał orzechowe i Dean wiedział, jak nędznie to brzmi, ale był pewien, że skradł je jakiemuś aniołowi.\nGeorge wstał i raz jeszcze pocałował Deana w policzek, tym razem na pożegnanie. Wychodząc minął się z Ianem, który wyraźnie ucieszył się na jego widok.\n- Czy to nie był przypadkiem George? Zeszliście się? To takie miłe...\n- Ian – Dean wstał ignorując przyjaciela – Dosyć. George to przeszłość - przeszedł szybko przez pomieszczenie i położył się na kanapie – Nie ma już miejsca na „nas”.\n- Dobrze wiesz, że cię kocha. Rozstaliście się przez jakieś głupie nieporozumienie.\n- Nie wstawił się za mną, gdy policjanci wymyślali jakieś durne kłamstwo żeby mnie wywalić z wydziału. I ty to nazywasz miłością?\n- Wolałbyś pociągnąć go za sobą? I dobrze wiesz, że o tym nie wiedział...\n- Tak mówi – przerwał mu Dean – Ale to wcale nie znaczy, że nie wiedział. Jakoś nie mogę uwierzyć, że nikt mu nie powiedział. A mógł mi uratować tyłek.\nZamknął oczy i zapytał próbując zmienić temat.\n- Masz może jakieś nowe zlecenie?\n- To chyba ja powinienem ciebie o to spytać. Zniknąłeś na całą noc. Nie odbierałeś komórki, martwiłem się o ciebie.\nCholera. Nagle mignęły mu wspomnienia z poprzedniej nocy. Wreszcie po chwili zdołał z siebie wykrztusić.\n- To nic takiego. Zabawiłem w jednym klubie. A co, coś ważnego?\n- Rutyna. Żona podejrzewa męża o niewierność. Mamy to sprawdzić. Oraz spróbować namierzyć uciążliwego hakera.\nDean uniósł powieki i spojrzał na przyjaciela.\n- Rozumiem, że mam wziąć to pierwsze zlecenie?\nIan pokiwał głową otwierając na stole laptop. Po chwili klikania w klawisze powiedział.\n- Wiesz, że możesz na mnie liczyć, Dean?\nMężczyzna mimowolnie przełknął ślinę. Wbił wzrok w biały sufit odpowiadając cicho.\n- Tak. Tylko... - zawahał się na chwilę – To coś w co nie chce cię wciągać. Mimo że chciałbym abyś wiedział, to nie chce. Rozumiesz?\nPrzyjaciel uśmiechnął się lekko.\nDean siedział już godzinę w wozie. Guma do żucia już od 20 minut była nie do jedzenia, lecz tylko ona mogła służyć mu za rozrywkę. Tyłek bolał go od twardego siedzenia a kark ścierpł od garbienia się.\nSądził, że śledzenie będzie czymś przyjemnym. Szczególnie jeśli chodziło o romans. Lecz na razie nikt nie wychodził ani nie wchodził do domu. Jeśli Pan Johnson nie trzymał kochanki w szafie, to małe prawdopodobieństwo, że ktoś oprócz niego jest w domu.\nSięgnął po aparat i spojrzał przez niego na okno na górnym piętrze gdy dostrzegł jakiś ruch. Nie. Pan domu postanowił tylko się przewietrzyć. Dean skulił się w siedzeniu, gdy mężczyzna spojrzał w kierunku jego wozu. Po chwili okazało się, że to nie na jego patrzył a na jadący wzdłuż drogi inny samochód. Po chwili ford zatrzymał się na podjeździe i wysiadła z niego zgrabna blondynka. Mężczyzna zaśmiał się pod nosem i zaczął szybko robić zdjęcia. Kobieta przeszła szybko przez trawnik i weszła bez wahania do środka.\nSamozachwyt w jaki popadł Dean szybko opadł. Dobra stary, udało ci się zrobić zdjęcie jakieś babce, która wchodzi do posiadłości. Ale to jeszcze nie dowód zdrady. Zapewne niewierny mężuś zaraz wymyśli jakąś wymówkę a jeśli doszłoby do rozwodu, to zdjęcia te mogą być w banalny sposób podważone przez obrońców. Musi dostać się do środka i przyłapać ich na gorącym uczynku.\nDean odczekał jeszcze chwilę, upewniając się, że para nie ma zamiaru wyjść z domu a następnie wysiadł z samochodu i dyskretnie podszedł do drzwi. Nacisnął klamkę modląc się w duchu, aby były otwarte. Na szczęście kochanka nie pomyślała o tym, aby je zamykać. Pchnął je, gdy nagle usłyszał za sobą hałas. Odwrócił się i dostrzegł stojącą na trawniku postać, która wbijała w niego wzrok. Przez chwilę nie wiedział czy powinien uciekać, czy może udawać, że jest właścicielem posesji. Jednak gdy oczy mężczyzny zmieniły kolor na żółty, poczuł jak zaczyna mu szybciej bić serce. Cofnął się o krok, lecz demon nagle rozpłynął się w czarnej mgle a następnie znalazł tuż przy nim. Dean już przygotował się na najgorsze, gdy nagle napastnik zatrzymał się a na jego twarzy wymalowało się coś na kształt strachu. Patrzył na mężczyznę, chyba samemu nie będą pewien jak ma postąpić. Korzystając z okazji Dean sięgnął po komórkę wykręcając numer do Vincenta. Mężczyzna wbijał wzrok w demona modląc się w duchu, aby tamten odebrał. Nic takiego się jednak nie stało. Gdy odezwała się poczta głosowa, demon chyba się opamiętał i błyskawicznie wyprowadził cios przebijając brzuch Deana długimi szponami. Mężczyzna otworzył usta w niemym zaskoczeniu a po chwili na jego twarzy wymalował się ból. Wydawało się, że napastnik pragnie ponowić cios, lecz w ostatniej chwili znów się zawahał. Warknął jedynie na człowieka a następnie zniknął w czarnej mgle, pozostawiając krwawiącego Deana na progu domu.\nMężczyzna powoli wstał łapiąc się za ranę i raz jeszcze wykręcił numer Vincenta. Gdy poczta znów się odezwała powiedział jedyne co przyszło mu do głowy.\n- Zaatakował mnie jakiś demon. Chyba. Sam nie wiem co się stało.\nGdy się rozłączył opierał się przez dłuższy czas o kierownicę. Z otępienia wyrwał go dopiero ryk syren policyjnych. Poderwał się widząc na horyzoncie migające niebieskie światła a następnie zwrócił się w kierunku domu Johnsona. Dostrzegł stojących na progu ludzi, a jedna z postaci trzymała w opuszczonej ręce telefon. Cholera. Musieli go usłyszeć i pomyśleć, że ktoś się włamał. Jeszcze zostawił ślady krwi. Włożył szybko kluczyki do stacyjki, podczas gdy ryk syren był coraz bliżej. Szybko odpalił wóz i pojechał pod jedyny adres jaki mu teraz przyszedł do głowy.\n- Dean? Co się stało?\nMężczyzna usiadł ciężko na kanapę ściągając powoli okrwawioną bluzę. Już chciał odpowiedzieć, lecz Ian zniknął w kuchni grzebiąc głośno po półkach. Po chwili pojawił się z bandażami, wodą utlenioną i gazą, które położył na stole.\nDean ostrożnie zaczął przemywać sobie ranę. Szlag, była głębsza niż mu się zdawało. Nie był pewien, czy nie powinien z tym iść do szpitala. Może zostały uszkodzone organy wewnętrzne? Chociaż z drugiej strony miał odpowiednie wykształcenie aby samemu zszyć ranę i chyba nawet miał gdzieś w domu nici i igły.\n- Mógłbyś mi podać zielone pudełko, które jest na środkowej półce z lekarstwami?\nIan po chwili wahania wstał by po chwili wrócić niosąc coś w ręce. Dean już wyciągnął ręce by mu to odebrać, lecz Ian zamiast mu je podać, to cofnął rękę ponawiając pytanie. Dean westchnął ciężko.\n- Byłem w domu Johnsona, gdy nagle rzucił się na mnie jakiś szczyl. Pewnie rabuś. Przestraszył się jednak gdy krzyknąłem i uciekł.\nMężczyzna widział w oczach Iana, że ta historyjka wcale go nie przekonała. Nie powiedział jednak nic więcej i usiadł obok Deana podając pudełko.\nNie miał zamiaru kłamać, lecz miał wrażenie, że jeszcze nie było dostatecznego powodu, aby mówić cokolwiek Ianowi. Jeśli go w to wciągnie, to już nie będzie odwrotu a teraz miał jeszcze więcej powodów, by mu nic nie mówić. To już nie tylko niewinna rozmowa z jakimś wampirem i oglądanie z boku walki dwóch stworów. To aktywny udział z czymś, czego jeszcze nie do końca rozumiał. Jeśli wcześnie nie potrafił wszystkiego zaakceptować, to teraz już nie miał wyjścia. Mimowolnie został w to wciągnięty i ktoś próbował go zabić. A co, jeśli coś się stanie Ianowi? Chyba nie mógłby sobie tego wybaczyć.\nWbił sobie igłę i podał zastrzyk z miejscowym znieczuleniem a następnie zaczął powoli zszywać ranę. Nie było tak źle jak się spodziewał. Jednak nie wyszedł całkowicie z wprawy.\nDean niemal podskoczył słysząc ten głos. Skierował wzrok na stojącego obok drzwi Vincenta, który uśmiechał się delikatnie. Mężczyzna już chciał spytać co tu robi, ale stwierdził, że to chyba nie ma sensu. Za oknem powoli się ściemniało, więc pewnie chłopak niedawno wstał i odsłuchał jego wiadomości.\n- Co jest takie interesujące?\n- Że żyjesz. - odparł bez wahania.\nDean spojrzał ze strachem na Iana, który jednak się nie odzywał patrząc spokojnie na niezapowiedzianego gościa. Po chwili wampir kontynuował, jakby w ogóle nie przejmując się, że nie są sami.\n- Demon powinien cię zabić a tego nie zrobił. Ale to wszystko wyjaśnia.\n- Smak twojej krwi i to, że nie reagujesz na moje zauroczenie.\nDean pochylił się i wbił jeszcze raz igłę chcąc całkowicie zamknąć ranę. Gdy to mu się udało, odłożył wszystko.\n- Więc co takiego wyjaśnia?\n- Wampiry dzielą się na czystej krwi, czyli takich, którzy urodzili się wampirami i półkrwi, czyli przemienionych.\nDean pokręcił głową dając Vincentowi do zrozumienia, żeby przestał mówić, lecz ten nie zwracał na to uwagi.\n- Tylko wampiry czystej krwi mogą przemienić kogoś. Ja jestem półkrwi. Ale zdarzają się inni – Dhampiry. I to ty nim jesteś.\n- Półwampirem półczłowiekiem. - wydawało się, że uśmiech na twarzy Vincenta jeszcze się pogłębił – To dlatego tamten demon cię nie zabił. Dhampiry od wieków są łowcami, ich aura i zapach wywołują strach u pomniejszych demonów. Są również, zależnie od treningów, odporni na czarną magię jak i zauroczenia. Uuu nieźle. Pierwszy raz spotykam Dhampira. - oblizał powoli wargi podchodząc bliżej – Nigdy nie sądziłem, że wasza krew jest tak smaczna.\nDean mimowolnie odsunął się trochę, gdy Vincent stanął niecały metr od niego wbijając w mężczyznę głodny wzrok.\n- Skoro jesteśmy łowcami, to dlaczego pozwalacie byśmy się rodzili? Nie jesteśmy dla was zagrożeniem?\nVincent pochylił się nad raną Deana i powoli polizał jego skórę. Mężczyzna zamknął oczy próbując myśleć o czymś innym, lecz mimowolnie odczuwał przyjemność. Zagryzł boleśnie wargę, podczas gdy wampir zlizywał krew z jego brzucha przytrzymując go mocno za biodra, żeby się nie ruszał.\n- P-przestań. Vincent, przestań...\nOddech spłycił się Deanowi gdy chłopak wbił się zębami w jego skórę. Nie wiedział dlaczego jego ciało tak reagowało. Ostatnim razem gdy Vincent wbił w niego swoje kły, czuł tą samą niewyobrażalną przyjemność. Odgiął do tyłu głowę wplatając palce we włosy wampira a z ust wyrwał mu się cichy jęk. Czuł jak staje się coraz słabszy w wyniku utraty krwi, jednak nie wiedząc dlaczego już nie dbał o to. Zaczęło mu się trochę kręcić w głowie, gdy nagle Vincent zerwał się i cofnął chwiejnie parę kroków do tyłu oddychając ciężko. Wbił czerwone oczy w Deana i powoli otarł twarz.\n- Następnym razem nie pozwól mi tego robić.\nMężczyzna spojrzał na niego nieco zdziwiony i zażenowany jednocześnie. Chłopak oparł się o drzwi i zamknął oczy. Jego oddech zaczął się powoli uspokajać.\n- Pytałeś dlaczego pozwalamy wam istnieć, tak?\nMężczyzna kiwnął głową całkowicie zapominając o tamtym pytaniu. Czyżby wampir próbował zmienić temat?\n- Zwyczajnie słabsze demony czy wampiry nie potrafią tego zrobić a silniejsze nie widzą w was zagrożenie, póki ich nie zaatakujecie. Chyba również uchodzicie raczej za mit, niż realne zagrożenie.\n- Mit? Dlaczego?\n- Tylko wampiry czystej krwi mogą spłodzić Dhampira, a ich możesz policzyć na palcach jednej ręki. Cholera – Vincent skrzywił się – Czuję się jak jakiś nauczyciel. Nigdy nie czytałeś książek o wampirach?\n- Takie jak te, w których piszą, że wampiry rozsypują się pod wpływem promieni słonecznych?\n- Weź pod uwagę, że niektóre rzeczy sami wymyśliliśmy żeby trudniej było nas rozpoznać. Ale nie wszystko jest kłamstwem. - podszedł do drzwi i otworzył je – Czekam na dole.\n- Odnaleźli cię – odparł jakby to było oczywiste – Wcześniej uznałbym, że jesteś spalony, lecz sytuacja zmieniła się. Teraz trzeba cię mądrze wykorzystać. Być może jeśli obudzimy twoją naturę łowcy, to uda nam się ostatecznie pokonać Aamona.\nGdy drzwi trzasnęły Dean nagle przypomniał sobie o siedzącym obok Ianie. Spojrzał na niego ze strachem, lecz mężczyzna wciąż wbijał wzrok w miejsce, gdzie przed chwilą zniknął wampir. Po chwili lekko drgnął a z jego oczu zniknął tępy wyraz. Powoli spojrzał na Deana, jakby nic się nie stało.\n- Już się zszyłeś?\nDean wpatrywał się w przyjaciela. Ach, więc to pewnie było to zauroczenie o którym mówił Vincent. Kiwnął głową.\n- Teraz muszę coś załatwić na mieście. Jutro spróbuję poszpiegować trochę kochankę Johnsona.\nNa twarzy Iana wymalował się smutek, lecz nic nie powiedział. Uśmiechnął się delikatnie.\n- Jasne, do zobaczenia.\nDean obserwował migające za szybą światła. Rozmywały się w wyniku szybkości samochodu jak również senności, która jeszcze nie do końca go opuściła. Utrata krwi dawała o sobie znać.\n- Wiesz, że znam moich rodziców, którzy wydają się jak najbardziej normalni. Jakoś nie przekonujesz mnie, że jestem półwampirem.\nChłopak uśmiechnął się dodając nieco gazu.\n- To nic nie znaczy. Wampiry są świetnymi uwodzicielami, można powiedzieć, że to jedna z naszych metod polowania. To, że twoja matka czy ojciec byli niewierni nie przekreśla ich miłości.- Spojrzał w wymowny sposób na Deana – Nam się po prostu nie da oprzeć.\n- Aaa, jasne.\nMężczyzna znów wbił wzrok w okno. Szczerze mówiąc to chyba po tym co przeszedł to nic go nie zdziwi, chociaż wciąż nie do końca wierzył w to, co mówił Vincent. Gdy samochód skręcił, Dean nie rozpoznając drogi spytał.\n- W bezpieczne miejsce. Dzwoniłem już do Isaaca żeby ci pomógł.\nDean zauważył, że Vincent zaciska mocniej dłonie na kierownicy.\n- Muszę coś załatwić. Wrócę po ciebie jutro.\nDean kiwnął głową zamykając oczy i oparł głowę o drzwi. Vincent wbił wzrok w jego szyję a oczy powoli zaszły mu czerwoną mgłą. Przełknął ślinę i odwrócił z trudem wzrok. Nacisnął raz jeszcze mocniej pedał gazu, mocno przekraczając limity prędkości. Po kilkudziesięciu minutach opuścili obszar miasta i znaleźli się pod starym dworkiem. Isaaca jeszcze nie było, ale powinien stawić się za jakieś półgodziny. Chłopak obudził Deana a następnie kazał mu wejść do środka i czekać na starca. Czekał aż mężczyzna przekroczy próg domu a następnie wycofał samochód i ruszył z powrotem do miasta.\nStary dwór jego rodziny jest chroniony przez zaklęcia, które zostały rzucone jeszcze wieki temu podczas jego budowy. Tutaj powinni być bezpieczni. Zagryzł wargę. Musi teraz zrobić coś z głodem, który ściskał mu żołądek. Wciąż czując smak krwi na języku mając nadzieję, że nie wszystko co wiedział o Dhampirach jest prawdą. Docisnął mocniej gazu wbijając wzrok w świetlistą łunę unoszącą się nad miastem grzechu. To będzie długa noc.\nAamon przesunął palcami po włosach dziewczyny, która siedziała spokojnie przy stole jedząc kolację. Jej ciało pokryte było niezliczoną ilością tatuaży, które układały się w przedziwne symbole. Demon uśmiechnął się i usiadł obok Alicji przy stole spoglądając na Pruslasa, który stał od dłuższego czasu pod ścianą.\n- Co z tym człowiekiem?\n- Wysłałem jednego ze swoich ludzi by go zabił – demon zawahał się patrząc z niepokojem na szefa – Lecz pojawiły się pewne okoliczności, o których wcześniej nie nie wiedzieliśmy.\nAamon podniósł powoli kieliszek i wypił łyk wina nie odzywając się słowem. Pruslas niepewnie kontynuował.\n- Nie jestem jeszcze wszystkiego pewien. Możliwe, że rzucono na niego zaklęcia ochronne.\nPo jego słowach płomień świec delikatnie drgnął. W ciszy słychać było jedynie odgłos jedzenia, przez jedyną żywą osobę w pomieszczeniu.\nWreszcie Aamon uśmiechnął się delikatnie i znów zwrócił do dziewczyny.\n- To nic. - przesunął palcami po czarnych znakach na skórze Alicji – Jesteśmy już niemal gotowi. Jeden marny człowiek nam nie przeszkodzi, prawda moja droga?\nBlondynka przełknęła kromkę chleba i spojrzała na demona z wesołymi błyskami.\nDemon powoli wstał a następnie założył płaszcz podchodząc do drzwi. Dał znać Pruslasowi, żeby poszedł z nim. Po chwili mężczyźni już siedzieli w wozie, który powoli ruszył ruchliwymi ulicami Las Vegas. Aamon sięgnął do kieszeni i wyciągnął z niej drewniany przedmiot, który łudząco przypominał kołek.\n- Dostałem wiadomość od jednego z naszych ludzi, że Vincent przesiaduje w jednym z barów. - Dotknął palcem ostrego końca broni - To dobry moment aby go raz na zawsze zabić.\n- Lubię wampiry – powiedział Pruslas nieco smutnym tonem. Aamon westchnął ciężko na te słowa.\n- Ja też. To wspaniała rasa. Nigdy bym nie chciał tego robić i nie myślałem, że będę musiał. Nie mam pojęcia czemu Vincent to zrobił, przecież zawsze trzymał się z tyłu.\nDemon spojrzał przez okno na szyldy nad licznymi klubami i kasynami.\n- Nasz Pan robi się niecierpliwy. Te głupie zabiegi wampira tylko kupiły im czas a ten się już kończy.\nWreszcie dojechali pod klub, gdzie mieli spotkać swoją dzisiejszą ofiarę. Aamon zmarszczył brwi. Trzeba to wszystko jak najszybciej skończyć.\nDodane przez Aquarius dnia stycze� 19 2012 09:57:32 0 Komentarzy · 715 Czyta� ·


Było w maju, będzie w czerwcu -TakeLifeInYourHands.pl\nMuszę Wam przyznać, że bardzo mi się spodobało to spisywanie podsumowań i planów. Kilkukrotnie w tym miesiącu zmotywował mnie do działania właśnie fakt, że określiłam sobie, co chciałabym zrobić, co więcej – podzieliłam się tym z Wami, więc teraz na prawdę chciałabym to zrealizować. Bez przesady – nie zmuszałam się do niczego, ale przezwyciężałam kanapowe lenistwo:). Planowanie z kolei jest świetną okazją do poszukania ciekawych inspiracji na kolejne 30 dni i wyjścia z rutyny. Zachęcam Was do takiego ćwiczenia!\nByło w maju\nDziało się w maju, oj działo. Momentami aż brakowało tchu, dlatego w czerwcu zdecydowanie wrzucam na luz, ale o tym za chwilę. Maj zaczęłam pięknie – zawitałam na słoneczne mazury, gdzie plan był prosty – leniuchowanie. Szyki lekko pokrzyżowało mi przeziębienie, ale co się napatrzyłam na żaglówki, nachodziłam po pomostach i najadłam ryb – to moje. Dokładnie taki odpoczynek był mi potrzebny.\nPrzeczytałam też kilka ciekawych książek. Największe wrażenie wywarła na mnie zdecydowanie “Fast text”, która w przystępny i inspirujący sposób uczy, jak pisać ciekawe, przemawiające do wyobraźni teksty. Przypomniałam sobie o mojej uśpionej humanistycznej duszy i zaczęłam trenować:). Kolejną pozycją, za którą się zabrałam były “Codzienne rytuały. Jak pracują wielkie umysły” i tu muszę przyznać, że trochę się rozczarowałam. Znajdziecie tu niej zbiór nawyków pracy osobowości świata sztuki, polityki, filozofii, jak się jednak okazuje – wszystkie nawyki są do siebie mocno podobne, niewiele znalazłam w niej dla siebie, a i fabuła mnie nie wciągnęła.\nZupełnie inaczej było z “Jak zdobyć przyjaciół i zjednać sobie ludzi”. To z kolei podręcznik obsługi drugiego człowieka. Proste, a zarazem nieoczywiste. Autor przywołuje podstawowe zasady obcowania z innymi, którymi powinniśmy się kierować, jeśli chcemy nawiązywać i utrzymywać dobre relacje. Okrasza je przy okazji wieloma ciekawymi historiami – polecam! Na koniec postanowiłam dokształcić się w blogowaniu z książką “Social media start” Jasona Hunta, kilka wskazówek zdecydowanie wcielę w życie (np o stworzeniu z Facebooka nośnika treści, a nie tylko tablicy ogłoszeń o nowych wpisach). Będę również wdzięczna za wszystkie Wasze wskazówki co wymaga poprawki w komentarzach – blog jest dla Was, chcę żebyście czuli się na nim jak najlepiej.\nOprócz książek, skumulowała mi się w maju spora liczba szkoleń (nie polecam takiego kumulowania przyswajania wiedzy. Lepiej dać sobie po każdym szkoleniu czas na przepracowanie i wdrożenie w życie – patrz wpis Wiedzieć nie znaczy jeszcze robić. U mnie nie udało się tego inaczej rozplanować, na przyszłość będę jednak bardziej uważna w tym temacie). Zaczęłam od hitu! Szkolenie Storytelling zdecydowanie zapamiętam na długo i będę z niego dużo korzystać, zwłaszcza że nie była to moja mocna strona. Kilka wskazówek podrzuciłam Wam w osobnym wpisie. Najważniejsza rzecz do zapamiętania? Opowiadaj historie, bo ludzie je uwielbiają. Używaj narzędzi, które zawsze masz ze sobą – głosu, gestów, postawy, mimiki. Przekaż emocje. Zaskocz ciekawą puentą.\nKolejnym szkoleniem na które się udałam był trening przekonywania/wpływania na innych (w takim pozytywnym sensie, nie poprzez manipulację). Przekonywanie ludzi do pomysłów, konceptów, projektów, inwestycji to właściwie kwintesencja mojej pracy. Z sytuacjami wymagającymi wpływania na innych mam do czynienia codziennie, dlatego zestaw narzędzi jak robić to lepiej będzie mi bardzo przydatny. Podstawową rzeczą której się nauczyłam to… więcej słuchać, mniej mówić! Tak, tak – serio. Wpływanie na innych, to nie dyscyplina siłowa, ale misterny slalom pomiędzy motywami, oczekiwaniami i uprzedzeniami. Zrozumienie drugiej strony jest tu kluczem. A więcej opowiem Wam niedługo w dedykowanym poście.\nNa koniec maja miałam jeszcze okazję uczestniczyć w szkoleniu z efektywnej komunikacji pisemnej w biznesie. Tu kluczowe przesłanie brzmi – zastanów się najpierw po co piszesz i do kogo, co chcesz przez to osiągnąć, a następnie napisz tak prosto, jak tylko się da. Temat równie interesujący, więc na pewno niebawem rozwinę.\nW ramach wdrażania w życie nowych umiejętności zaczęłam ćwiczyć się jako coach, a także poddałam się coachingowi (również osobie, które się go uczy, nie profesjonalnemu coachowi). Muszę Wam powiedzieć, że jest to świetna sprawa! Dla mnie jako coacha jeszcze niezwykle trudna jest sztuka zadawania pytań, zamiast dawania odpowiedzi i rozwiązań – zdecydowanie nie leży w mojej naturze. To ma jednak wielką moc! To niesamowite do jak wielu spraw jesteśmy w stanie dojść sami, jeśli tylko poświęcimy trochę czasu na przemyślenie i ktoś da nam odpowiedni bodziec.\nUff, jak widzicie maj był pracowity, ale wszystkie te nowe umiejętności naładowały mnie dawką pozytywnej energii. Nie zabrakło też czasu na przyjemności! Balkon zyskał nową odsłonę dzięki pięknym lobeliom oraz stokrotkom afrykańskim (polecam!). Na działce odbyło się pierwsze w tym roku ognisko, połączone z wielkim koszeniem, wyrywaniem ostów i obserwacją przyrody. Po dłuższej przerwie zawitaliśmy też do teatru – Calineczka dla dorosłych w wykonaniu Teatru Montownia nie tylko nas rozbawiła, ale też oczarowała spektaklem lalkowym.\nChyba jednak muszę pogodzić się z faktem, że nie nauczę się rozpoznawać ptaków po odgłosach z uwagi na mój wybitny brak słuchu muzycznego:). Jestem noga w zapamiętywaniu dźwięków i tyle. Jest jednak jeden ptak, którego nauczyłam się rozpoznawać bardzo dobrze (nie, tym razem nie mówię o dzięciole!) i jest to jaskółka. A to dlatego, że przy naszym kuchennym oknie zadomowiły się na nowo właśnie te ptaszki. Z zeszłego roku pozostało nam ich gniazdo i czekaliśmy czy nas znowu odwiedzą – doczekaliśmy się. Teraz słuchamy jaskółek na okrągło. Również o 4 rano, kiedy postanawiają wstać i zacząć harce. Czym jest człowiek wobec potęgi przyrody;).\nZaczęliśmy również prace nad projektowaniem wnętrza naszego nowego lokum – nadal zgadzamy się w 95% spraw (minimalizm, mało bibelotów, w miarę nowocześnie ale bez przesady), nie zgadzamy się za to w jednej, ale podstawowej – czy ma by na ciemno czy na jasno. Ja chcę biele i szarości, mój partner chce szarości i czernie. Na razie odłożyliśmy tą dyskusję, ale chyba czekają nas długie godziny na Pinterest, żeby wypracować jakąś wspólną wizję. Miałam nadzieję, że pomoże nam zdecydować pan architekt, ten jednak powiedział nam jasno – Państwo musicie się dogadać, bo inaczej nie wiem, jak mam pracować. Jestem bardzo ciekawa jak wygląda urządzanie mieszkań u Was? Macie podobne gusta ze swoimi drugimi połowami, czy toczycie boje? Tak czy inaczej – pierwsze projekty mamy otrzymać pod koniec czerwca, nie mogę się już doczekać.\nWreszcie – maj był tym miesiącem, kiedy odpaliłam mój pierwszy album Project life. Bardzo mi się to spodobało! Zdecydowanie muszę jeszcze się podszkolić, żeby wejść na wyższy poziom ozdabiania, ale fakt, że wszystko strukturyzują mi koszulki, a ja wybieram spośród spójnych kolorystycznie kart do journalingu zdecydowanie ułatwia sprawę. Zdecydowałam się na opcję “wypełniam jak mam coś ciekawego”, dokumentowanie codzienności tydzień po tygodniu jakoś do mnie nie przemawia. Zobaczymy – może potem zmienię zdanie:).\nPrzede wszystkim jest plan, żeby wrzucić na luz. Plany skupiają się zdecydowanie bardziej wokół przyjemności, a rzeczy, których chciałabym spróbować pochodzą spoza mojej dotychczasowej sfery zainteresowań. Otwieram się na nowe!\nPierwszym pomysłem jest czytanie i pisanie haiku – słyszeliście kiedyś o tym? To króciutkie wiersze, które narodziły się w Japonii. Składają się zaledwie z kilku słów, pewnie dlatego tak bardzo przemawiają do mojego minimalistycznego umysłu. Postanowiłam zaznajomić się nieco bardziej z tym rodzajem literackim, kto wie, może nawet sama spróbuję? Ba, znalazłam nawet przyspieszony kurs:).\nJak już pomyślałam o Japonii, to przypomniało mi się, że w dzieciństwie uwielbiałam origami. Wydaje mi się ono teraz świetnym sposobem na relaksację po ciężkim dniu pracy i zarazem dobrą zabawę, więc zamierzam nabyć jakiś mały zestaw kolorowych papierów i nauczyć się kilku bardziej skomplikowanych konstrukcji niż piekło – niebo.\nCzerwiec ogłaszam również miesiącem, w którym ćwiczę nowe proporcje – 85% słuchania, 15% mówienia. Znacie to powiedzenie, że mamy dwoje uszu i tylko jedne usta nie bez powodu? Albo “mowa jest srebrem a milczenie złotem”? Ostatecznie “zamknij usta, żeby się czegoś dowiedzieć”? Ja znam w teorii, ale w praktyce nie jestem w tym najlepsza, dlatego zamierzam ćwiczyć, ćwiczyć, ćwiczyć. Zadawać pytania i słuchać odpowiedzi. Zamilknąć, kiedy język świerzbi, żeby się z kimś nie zgodzić albo wytknąć, że nie ma racji. Oj nie będzie łatwo.\nMam zamiar wreszcie wrócić do regularnego sportu. Na razie jest to tylko joga, którą uwielbiam, ale potrzebne mi do szczęścia jeszcze jakieś aeroby przynajmniej raz w tygodniu. Czuję, że się potwornie rozleniwiłam i bardzo liczę na wysiłkowy zastrzyk energii i endorfin.\nNie byłabym sobą, gdyby na stoliku nocnym nie czekały książki do przeczytania. W maju ostatecznie nie zabrałam się za “Realizację genialnych pomysłów”, może zrobię to w czerwcu? Zamierzam też przeczytać “Filozofia Kaizen. Jak mały krok może zmienić twoje życie” oraz zapoznać się z koncepcją “The Work” Katie Byron, bo obietnica nauki identyfikowania i kwestionowania myśli, które prowadzą nas do cierpienia wydała mi się całkiem przekonująca. No i wreszcie – robię drugie podejście do “Getting Things Done”, bo to wstyd, żeby ludziom doradzać, jak mają się zorganizować, a samemu nie znać takiego klasyka. Dużo tych planów książkowych – zobaczymy na co przyjdzie mi ochota.\nW czerwcu czekają mnie aż trzy wyjazdy – piszę do Was z Wrocławia, gdzie odwiedzamy rodzinę. Wkrótce w przelocie dotrę służbowo na mazury – nie omieszkam przy okazji skorzystać i nacieszyć oczu pięknymi widokami. Na koniec czerwca zaś szykuje się również służbowy wyjazd do Chorwacji – ja to mam dobrze w tej pracy:).\nNo i to tyle co na ten moment zaplanowałam. Na blogu również nie będzie nudy – kilka tematów już Wam zdradziłam powyżej, będą też wskazówki o udanych negocjacjach, polecenia książkowe, coś na rozluźnienie. Do zobaczenia niebawem!


Kolejni członkowie grupy Kadafiego usłyszeli zarzuty - Aktualności - Policja.pl\nKolejni członkowie grupy Kadafiego usłyszeli zarzuty\nW grudniu 2011 roku policjanci Wydziału Kryminalnego Komendy Wojewódzkiej w Bydgoszczy rozbili jedną z największych w ostatnich latach zorganizowaną grupę przestępczą o charakterze zbrojnym, zajmującą się handlem narkotykami. Do aresztów trafili jej członkowie, na czele z przywódcą - mieszkańcem Bydgoszczy, o pseudonimie Kadafi. Teraz regularnie „rozliczane” są kolejne osoby.\nDziałania związane z gromadzeniem dowodów przeciwko członkom grupy „Kadafiego” ciągle trwają. To one właśnie pozwoliły na przedstawienie zarzutów kolejnym osobom. Na początku października do prokuratury trafili dwaj bracia z bydgoskich Wyżyn. Usłyszeli zarzuty uczestniczenia w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających, w ilości nie mniejszej niż 3 kilogramy marihuany.\nNastępnie z zakładu karnego do prokuratury trafił 35-letni Robert B. ps. „Bączek”, któremu prokurator zarzucił udział w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym oraz pobicie, wspólnie z innymi, mężczyzny, za to, że chciał on nakłonić do współpracy dilerów grupy Kadafiego.\nW czwartek (04.10) policjanci doprowadzili z zakładów karnych do prokuratury kolejne dwie osoby. 53-letni bydgoszczanin ps. „Mysza” był poszukiwany do odbycia kary w innej sprawie, za narkotyki. W sprawie „Kadafiego” usłyszał zarzut uczestniczenia w obrocie znacznymi ilościami narkotyków, w ilości nie mniejszej niż 30 kg marihuany.\n26-letni Kamil W. usłyszał zarzut uczestniczenia w obrocie znacznymi ilościami narkotyków, w ilości nie mniejszej niż 4 kg marihuany.\nOstatni z tej grupy podejrzanych, trafił do prokuratury z zakładu karnego w piątek (05.10). 31-letni mieszkaniec Fordonu ps. „Radziu”, usłyszał zarzuty m.in. udziału w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym, udziału w obrocie znacznych ilości narkotyków poprzez organizowanie dostaw w latach 2004-2008, średnio: 6 kg amfetaminy oraz do 8 kg marihuany, miesięcznie. Ponadto w latach 2004-2005 zorganizował przynamniej cztery razy dostawę od 1-1,5 kg amfetaminy, a także bez wymaganego zezwolenia posiadał broń palną. Jak wynika z ustaleń kryminalnych za to, że mógł handlować na terenie dzielnicy, w której mieszkał, płacił szefom grupy 20 tys. złotych miesięcznie.\nPrzypomnijmy: do rozbicia tej grupy doszło pod koniec grudnia 2011r. Wówczas zarzuty, które usłyszeli jej członkowie dotyczyły m.in. udziału w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym zajmującej się handlem narkotykami w ilości nie mniejszej niż 490 kg amfetaminy, ponad 390 kg marihuany oraz 300 tys. sztuk tabletek ekstazy o czarnorynkowej wartości ponad 21,5 mln złotych, wymuszeń, kradzieży oraz czerpania korzyści z prostytucji.\nW sprawie do tej pory zarzuty popełnienia kilkudziesięciu przestępstw usłyszało 41 osób. Śledczy zapewniają, że to nie koniec zatrzymań.\nFilm Kolejni członkowie grupy Kadafiego usłyszeli zarzuty\nOpis filmu: kadafi, zorganizowane grupy przestępcze, narkotyki, handel narkotykami\nFilm w formacie nieobsługiwanym przez odtwarzacz. Pobierz plik Kolejni członkowie grupy Kadafiego usłyszeli zarzuty (format flv - rozmiar 6.14 MB)


Pokoje - Seo-City.net\nLista znalezionych stron dla tagu pokoje w naszym darmowym zbiorze stron:\nNoclegi w Murzasichlu w góralskim domu z widokami na panoramę Tatr. Pokoje 2,3,4 i 5-osobowe w drewnie. W pokojach znajduje się TV. Łazienka na korytarzu. Dostęp do kuchni - pełne wyposażenie, możliwość podgrzania jedzenia, lodówka, czajnik, jadalnia. Czajnik również na piętrze. ...\nOferujemy duży, słoneczny, 3 osobowy pokój z pełnym węzłem sanitarnym i niezależnym wejściem. Obiekt położony przy cichej i spokojnej ulicy obok parku i jeziora w pobliżu wyciągu do nart wodnych i szkoły muzycznej. Budynek usytuowany w centrum miasta obok zabytkowego parku rozcią...\nPragniemy przedstawić Państwu ofertę noclegową naszej firmy – AGAVA.Proponujemy pobyt w przytulnych i kameralnych apartamentach, zlokalizowanych w zabytkowych kamienicach w samym Sercu Starego Miasta przy ul. Pijarskiej 3, Placu Dominikańskim 2 oraz Wielopolu 17.Do dyspozy...\nDom położony w spokojnej okolicy. Wspaniałe powietrze i wyjątkowy mikroklimat.Do dyspozycji gości duże, wygodne, słoneczne pokoje z balkonami. Przestronna kuchnia z pełnym wyposażeniem. WC i łazienka z wanna i prysznicem.Teren ogrodzony, bezpieczny, z parkingiem. W ogrodzie mini ...


Rusza system kolejkowy w Wydziale Komunikacji – Radio5\nRusza system kolejkowy w Wydziale Komunikacji\nW środę (7 października) w Wydziale Komunikacji Urzędu Miejskiego w Suwałkach zostanie uruchomiony system kolejkowy. Wprowadzone rozwiązanie ma na celu usprawnienie obsługi klientów. Jest również odpowiedzią na sugestie interesantów w związku z rosnącą liczbą spraw w Wydziale Komunikacji. Istotnym czynnikiem jest także przeciwdziałania zagrożeniu COVID-19. Rezerwacja internetowa umożliwi umówienie wizyty zdalnie bez konieczności oczekiwania w kolejce i narażania się na niebezpieczeństwo związane z wirusem.\nInteresanci będą mogli poprzez rezerwację internetowa na stronie bezkolejki.eu/umsuwalki zapisać się na konkretny dzień i godzinę w celu załatwienia spraw w Wydziale Komunikacji. Będzie istniała również możliwość pobrania biletu i zapisania się do kolejki osobiście korzystając z biletomatu, który zostanie ustawiony w Wydziale Komunikacji.\nRodzaje spraw, które będzie obsługiwał system kolejkowy to: rejestracja pojazdów, prawo jazdy, rejestracja pojazdów dla podmiotów gospodarczych, transport. W najbliższym czasie zostanie również uruchomione stanowisko związane z rejestracją pojazdów dla podmiotów gospodarczych. Osoby prowadzące działalność lub pełnomocnicy firm będą mieli możliwość korzystania z przeznaczonego stanowiska. Usprawni to proces realizacji wniosków i zmniejszy okres oczekiwania przedsiębiorców na obsługę.\nPrzydatną funkcją dla interesantów jest również możliwość podglądu aktualnego stanu kolejki w Wydziale Komunikacji Urzędu Miejskiego w Suwałkach pod adresem: bezkolejki.eu/umsuwalki/QueueStatus\nW celu wyjaśnienia funkcjonalności systemu kolejkowego prosimy o zapoznanie się zamieszczoną poniżej krótką instrukcją.\nInstrukcja systemu kolejkowego – bilet pobierany w biletomacie Wydziału Komunikacji\n1. W celu załatwienia sprawy osobiście w Wydziale Komunikacji Urzędu Miejskiego w Suwałkach należy pojawić się z dowodem tożsamości i kompletem dokumentów w siedzibie wydziału i pobrać bilet z biletomatu znajdującego się w korytarzu budynku.\n2. Na ekranie biletomatu należy wybrać rodzaj załatwianej sprawy:\na) rejestracja pojazdów (dotyczy rejestracji pojazdów, zgłoszeń zbycia/nabycia, wyrejestrowań pojazdów, wymian dowodów i innych czynności związanych z rejestracją pojazdów)\nb) prawo jazdy (dotyczy wszelkich spraw związanych z prawem jazdy i uprawnieniami kierowców)\nc) rejestracja pojazdów dla podmiotów gospodarczych (czynności związane z rejestracją odpowiednio dla podmiotów posiadających wpis w CEiDG lub KRS)\nd) transport (transport drogowy, wydawanie licencji)\n3. Na ekranie i wydrukowanym bilecie otrzymamy informację o numerze stanowisk oraz liczbie osób oczekujących w danej kolejce.\n4. Bilet należy zachować i oczekiwać na skierowanie do odpowiedniego stanowiska. Skierowanie będzie widoczne na ekranie głównym, wyświetlaczu stanowiskowym oraz będzie podawana komunikatem głosowym.\n5. Przybliżony czas realizacji czynności z wykorzystaniem systemu kolejkowego kształtuje się następująco:\na) odbiór dowodu rejestracyjnego/prawa jazdy – 5-15 minut.\nb) zgłoszenie zbycia/nabycia, wpisy adnotacji – 10-20 minut\nc) rozpatrzenie wniosku dotyczącego rejestracji/wyrejestrowania pojazdu – 20-30 minut\nd) rozpatrzenie wniosku dotyczącego praw jazdy i uprawnień kierowców – 20-30 minut\ne) rozpatrzenie wniosku dotyczącego transportu drogowego – około 30 minut\nInstrukcja systemu kolejkowego – rezerwacja internetowa\n1. Rezerwacji internetowej można dokonać na stronie: bezkolejki.eu/umsuwalki\n2. Podczas rezerwacji internetowej należy wybrać rodzaj załatwianej sprawy z udostępnionego wykazu i kliknąć „Dalej”.\n3. Na wyświetlonym kalendarzu należy wybrać dzień i godzinę planowanej wizyty, następnie kliknąć „Dalej”. Udostępniane są wyłącznie wolne terminy.\n4. W trakcie realizacji procesu rezerwacji wizyty należy podać adres e-mail. Po wpisaniu poprawnego adresu e-mail klikamy „Dalej”.\n5. Kolejną czynnością jest przeczytanie i potwierdzenie zapoznania się z regulaminem. Czynności rezerwacyjne kończymy klikając „Rezerwuje”.\n6. System wygeneruje sześciocyfrowy kod który należy zapisać lub wydrukować. Zostanie on również przesłany na adres e-mail. Kod będzie niezbędny do realizacji wizyty w Wydziale Komunikacji. Zagubienie uniemożliwi przyjęcie interesanta na zarezerwowaną godzinę.\n7. W celu realizacji umówionej internetowo wizyty, należy pojawić się z dowodem tożsamości i kompletem dokumentów w Wydziale Komunikacji Urzędu Miejskiego w Suwałkach 10 minut przed umówioną godziną spotkania.\n8. Stawiając się w Urzędzie, należy podejść do biletomatu systemu kolejkowego zlokalizowanego w holu Wydziału Komunikacji. Na ekranie biletomatu należy wybrać opcję: „Potwierdzenie rezerwacji internetowej”, po czym wprowadzić sześciocyfrowy kod wygenerowany dla rezerwacji. Biletomat wydrukuje potwierdzenie z numerem. Bilet należy zachować i oczekiwać na skierowanie do odpowiedniego stanowiska. Skierowanie będzie widoczne na ekranie głównym, wyświetlaczu stanowiskowym oraz będzie podawane komunikatem głosowym.\n9. Godzina rezerwacji wizyty jest określona orientacyjnie. Rozpoczęcie obsługi może ulec opóźnieniu, w zależności od zakończenia obsługi poprzedniego klienta.\n10. Przybycie po wyznaczonej godzinie spotkania i niewygenerowanie biletu przed wizytą skutkować będzie automatycznym anulowaniem rezerwacji i utratą kolejki.\n11. W przypadku rezygnacji z wizyty w Wydziale Komunikacji, po uprzednim dokonaniu takiej rezerwacji, prosimy o anulowanie jej, korzystając z linka umieszczonego w wiadomości otrzymanej po dokonaniu rezerwacji. Umożliwi to skorzystanie z terminu wizyty innym oczekującym osobom.\nUprzedzamy Państwa o możliwości występowania utrudnień i wyrozumiałość w pierwszym okresie wdrażania systemu kolejkowego. Za ewentualne utrudnienia przepraszamy. Będziemy Państwu wdzięczni za przesłane uwagi w zakresie funkcjonowania systemu. Uwagi można kierować na adres e-mail: wk@um.suwalki.pl. W razie wątpliwości prosimy o kontakt e-mailowy na podany adres lub pod numerem tel. (0-87) 568 80 49\nO szczegółach Paweł Pawłowski, Naczelnik Wydziału Komunikacji:\nKolejne zakażenia w powiecie piskim, jedno w oleckim\nZbierają nakrętki dla Marcela\nW piątek UM w Suwałkach będzie zamknięty\nStarostwo przywraca bezpośrednią obsługę interesantów\nZaszczepią 2 tysiące seniorów


Zamiast masła smarować majonezem\nPraca BiałystokUSG tarczycy\nPraca Białystok wybielanie sromu USG tarczycy\n« Dozwolona norma dziennego spożycia tłuszczów\nAspekt psychiczny otyłości »\nMn�stwo ukrytego t�uszczu jest te� w mi�sach. Nawet tzw. chude mi�so mi�dzy w��kienkami mi�niowymi posiada t�uszcz (szczeg�lnie du�o ma go wieprzowina, a wo�owina nieraz obfituje w ��j itd.).\nNie mo�na jednak pozbawia� organizmu t�uszcz�w ro�linnych, czyli olej�w. Z nich najmniej warto�ciowy pod wzgl�dem zdro-wotnym jest olej z oliwek z zastrze�on� nazw� �oliwa�. Z innych olej�w ro�linnych najcenniejszy jest olej kukurydziany, s�oneczni-kowy, sojowy, arachidowy. Zdrowy, szczup�y cz�owiek powinien * tych olej�w zjada� oko�o 3 �y�ki dziennie, a grubas odchudzaj�cy si� – co najmniej 1-2 �y�ki. W jakiej formie? Najlepiej surowej, a wi�c np. jako sos vinegret (z sol�, octem winnym lub sokiem cytrynowym), albo te� jako majonez (olej, ��tko i przyprawy).\nOleje ro�linne bowiem zawieraj� – przypomnijmy – kwasy t�uszczowe wa�ne dla zdrowia niczym witaminy i st�d nazwano je w skr�cie NNKT, czyli Niezb�dne, Nienasycone Kwasy T�uszczowe. �\nDo tych NNKT nale��: kwas linolowy, linolenowy i arachidowy. A z nich zn�w najwa�niejszy jest kwas linolowy gdy jest go do�� w organizmie, w�troba potrafi sobie sama da� rad� i z pomoc� innych sk�adnik�w (o ile s�) zsyntetyzowa� pozosta�e kwasy t�uszczowe.\nDodajmy jeszcze, �e ostatnio na Zachodzie sta�o si� bardzo modne i polecane przez �ywieniowc�w jadanie chleba posmaro-wanego nie mas�em, a majonezem. Ludzie uciekaj� od t�uszcz�w zwierz�cych, kt�re – jakby nie by�o – zawieraj� cholesterol, a sk�aniaj� si� ku t�uszczom ro�linnym, zawieraj�cym nieprzyswa- jalne fitosterole. Odkryto te�, �e chleb, czy tzw. ob�o�enie chleba (w�dliny, sery itd.), a przede wszystkim nietucz�c^ warzywa (li�cie sa�aty, plastry pomidora, og�rka, rzodkiewek i r�ne zieleniny)\no wiele lepiej smakuj� z majonezem ni� z mas�em. W dodatku wystarczy na nie kapn�� – dos�ownie – kropl� majonezu, aby nabiera�y smaku i pikanterii.\nWiadomo, �e oleje s� wysokokaloryczne, nawet bardziej ni� mas�o (mas�o – 748 kcal, mas�a ro�linnne i margaryny – podobnie, a oleje ro�linne – 900 kcal, jak zawsze w 100 gramach).\nZreszt� w krajach np. Ameryki P�nocnej bardzo rzadko jada si� mas�o takie, jakie my znamy. Je�li ju� – to zwykle solone.\nPiwosze i ich otyłość Czy to prawda, �e alkohol tuczy? Prawda. Dostarcza du�o tak zwanych pustych kalorii, czyli nic nie daj�cych dla zdrowia, ale du�o dla utycia. Przypomnijmy sobie, jacy otyli potrafi� by� piwosze. Ale alkoholicy s� raczej chudzi,…\nDoceń margarynę Margaryna jest to utwardzony tłuszcz roślinny, tak spreparowany fabrycznie, aby się najmniej różnił od masła. W skład margaryny wchodzą tłuszcze roślinne (głównie olej arachidowy, palmowy kokosowy, rzepakowy i inne). Tłuszcze te stanowią do 82,5% woda…