Manga Blame w polskiej wersji językowej.\nManga - Blame tom 1\nPierwszy tom mangi Blame w miękkiej oprawie.\nManga - Blame tom 2\nDrugi tom mangi Blame w miękkiej oprawie.\nManga - Blame tom 3\nTrzeci tom mangi Blame w miękkiej oprawie.\nManga - Blame tom 4\nCzwarty tom mangi Blame w miękkiej oprawie.\nManga - Blame tom 5\nPiąty tom mangi Blame w miękkiej oprawie.\nManga - Blame tom 6\nSzósty tom mangi Blame w miękkiej oprawie.


Samobójstwo – definicja\nSkuteczna profilaktyka i pomoc interwencyjna w zakresie zachowań suicydalnych nie jest możliwa bez dostępu do wiedzy, terminologii i najnowszych badań naukowych opartych o interdyscyplinarny zakres suicydologii. Mimo coraz większej liczby osób zainteresowanych tematyką samobójstw oraz wzrastającej liczby opracowań naukowych i raportów z tego zakresu wciąż brakuje uniwersalnych informacji i definicji, które jasno opisywałyby zachowania samobójcze, w tych samobójstwo dokonane.\nUdzielenie odpowiedzi na pytanie: czym jest samobójstwo? nie jest prostym zadaniem. Już starożytni filozofowie snuli rozważania nad śmiercią samobójczą. Historyczne rozważania oparte na dwubiegunowymi założeniami pomiędzy potępieniem (Arystoteles, Platon, czy Kant) a pochwałą (Camus, Nietzche), które dopiero z początkiem XX wieku zostały ujęte w ramy społeczne, z neutralnej pozycji badacza.\nSamobójstwo jest kwestią złożoną, która od stuleci wzbudza kontrowersje i skłania do rozmyślań. Stanowi ono wieloaspektowe zjawisko budząc tym samym zainteresowanie wśród przedstawicieli wielu dyscyplin naukowych. Często zastosowanie znajduje wiedza z zakresu psychologii, socjologii, kryminologii, prawa.\nZ tego też powodu niezwykle trudnym jest ustalenie jednej definicji samobójstwa.\nSamobójstwo jest świadomym pozbawieniem się życia. Najbardziej znanym i jednym z pierwszych naukowych podejść do tego zagadnienia jest stanowisko Emila Durkheima, socjologa francuskiego. Jest on autorem działa „samobójstwo” („Le Suicide”), które opublikowane zostało w 1897 roku. Samobójstwem nazywa on każdy przypadek śmierci będący bezpośrednim lub pośrednim skutkiem dla działań lub ich braku podejmowanych przez ofiarę doskonale zdającą sobie sprawę z konsekwencji swoich decyzji i zachowania. Szczególnie podkreślana jest tu teza, że samodzielne podejmowane kroki do śmierci nie są zawieszone w próżni społecznej. Socjolog nadał pewne ramy społeczne umożliwiając zwrócenie uwagi na akt samobójstwa jako problem społeczny. Ukazał on przyczyny tkwiące w relacji jednostka – społeczeństwo.\nInną definicją często pojawiającą się w teoriach naukowych jest podejście Edwina Sheidmana. Określa on samobójstwo jako świadome działanie ukierunkowane na samozniszczenie. Autor podkreśla konieczność ujęcia wieloaspektowego z nakierowaniem na indywidualną sytuację jednostki, której potrzeby są niezaspokojone. Według Sheidmana tak definiuje ona swoje problemy, aby ucieczka i zakończenie życia były umotywowanymi najlepszym rozwiązaniem.\nDefinicja w ujęciu Encyklopedii PWN ukazuje samobójstwo, jako celowe zachowanie samo destrukcyjne, które prowadzi do śmierci biologicznej. Występuje w niej rozróżnienie ze względu na charakter aktu: gwałtowny (np. samobójstwo przez powieszenie się) lub stopniowy (np. samobójstwo przez zagłodzenie się). W opisie istotne miejsce odgrywają intencje pozbawienia siebie życia, według których dane zachowanie prowadzące do śmierci zostaje zakwalifikowane do samobójstw.\nNie ma jednak definicji uznawanej przez szeroki zakres specjalistów, która byłaby akceptowana przez wszystkich. Krytyka dotyczy na przykład kwestii poruszania tematyki samobójstw bez uwzględniania prób samobójczych. Uwydatnienie aspektu świadomości często pomija ambiwalentny i nieświadomy komponent tendencji autodestrukcyjnych. Wiele definicji nie rozpatruje kwestii samobójstwa w ujęciu kulturowym, zbiorowym.\nSamobójstwem nie można określić jedynie pojedynczej decyzji o samounicestwieniu. Jest nim pewien proces, zbiór myśli, decyzji i wydarzeń wzajemnie ze sobą powiązanych, które niekiedy mogą trwać miesiącami, a nawet latami. Jest to zdarzenie wynikające zarówno z indywidualnej charakterystyki jednostki ale także wielu czynników społecznych, funkcjonujących w jej otoczeniu. Wieloaspektowość więc nie odnosi się jedynie do multidyscyplinarności naukowego rozumienia ale także do licznych czynników indywidualnych i społecznych odnoszących się do przyczyn i skutków danego zdarzenia.\nDurkheim E., Samobójstwo. Studium z socjologii, przekł. Wakar K., Biblioteka Myśli Socjologicznej, Oficyna Naukowa, Warszawa 2006\nEncyklopedia Powszechna PWN, t.V, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1988\nGmitrowicz A., Makara–Studzińska M., Młodożeniec A., Ryzyko samobójstwa u młodzieży, PZWL, Warszawa 2015\nGmitrowicz A., Zachowania samobójcze dzieci i młodzieży, Psychiatria i Psychologia Kliniczna Dzieci i Młodzieży. 3, 2001


Dziecięce koszmary i fantazje [H.P. Lovecraft] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00205 002995 21324935 na godz. na dobę w sumie\nDziecięce koszmary i fantazje - ebook/epub\nAutor: H.P. Lovecraft Liczba stron: 21\nWydawca: Wydawnictwo Wielokrotnego Wyboru Język publikacji: polski\nISBN: 9788393223211 Rok wydania: 2017\nHoward Phillips Lovecraft Dziecięce koszmary i fantazje Kraków 2017\nSpis treści Słowem wstępu Mała, czarna butelka (tłum. Radosława Jarosińskiego) Mała szklana butelka (tłum. Mikołaja Kołyszki) Tajemnicza jaskinia albo Przygoda Johna Lee (tłum. Mikołaja Kołyszki) Tajemnica cmentarza (tłum. Radosława Jarosińskiego) Tajemniczy Statek (wersja długa) (tłum. Radosława Jarosińskiego) Do Pana (tłum. Radosława Jarosińskiego) To Pan (oryginał H.P. Lovecraft) Karta redakcyjna\nSłowem wstępu Wielu chciałoby widzieć ojca Mitologii Cthulhu jako osobę zawsze spoglądającą w otchłań, gdzie czaiły się najgorsze koszmary. Sprawiło to, że wokół dziecięcych opowiadań Lovecrafta narosło wiele mitów, a za większość z nich odpowiada jedna osoba: śp. Keith Herber. Skupię się na jednym, charakterystycznym. W kultowym podręczniku do gry RPG „Zew Cthulhu” w rozdziale poświęconym Samotnikowi z Providence napisał: [H.P. Lovecraft – przyp. M.K.] w wieku sześciu lat napisał swoją pierwszą historię „The Little Glass Bottle”, która opowiadała jego pierwszy sen o straszliwych, bezkształtnych, skrzydlatych dzieciach nocy. Ten fragment utwierdził mnie tylko w przekonaniu, że pan Herber nigdy rzeczonego opowiadania nie przeczytał. Co więcej, przez to, że wielu fanów Lovecrafta traktuje podręcznik „Zew Cthulhu” jak źródło wiedzy o jego twórczości, nieprawdziwe opinie na temat utworów napisanych przez niego w dzieciństwie rozpełzły się po całym świecie. Być może nie do końca mam rację i prawdopodobne jest też to, że Herber znał dziecięcą twórczość ojca współczesnego horroru , ale postanowił po prostu okłamać swoich czytelników, tworząc wizerunek pisarza bardziej mrocznego, niż był w rzeczywistości. Jeśli to zrobił, to niepotrzebnie. Co prawda większość napisanych przez małego Lovecrafta opowiadań można zaliczyć do infantylnej literatury przygodowej, ale zdecydowanie widać w nich zamiłowanie do makabry i tajemnic, które w pełni rozkwitło w jego dojrzałej, dorosłej twórczości. To już samo w sobie jest niesamowite. Czy typowy siedmiolatek pisze liczące niemal dwie strony maszynopisu opowiadanie, w którym w toku fabuły umiera siostra protagonisty, a ten jest zmuszony przedzierać się na łódce przez podziemną, tonącą w ciemności rzekę, z jej stygnącym trupem na pokładzie? Lovecraft nie był zwykłym dzieckiem, to pewne. Nauczył się czytać przed osiągnięciem trzeciego roku życia, a pierwsze opowiadanie napisał w wieku sześciu lat. Nie był jednak, jak chcą niektórzy jego fani, genialnym twórcą od samego początku, który, od kiedy tylko wziął ołówek lub pióro do ręki, tworzył przerażające, doskonale skrojone opowiadania. Był niezwykłym dzieckiem, ale… dzieckiem. Dlatego przedstawione w niniejszym zbiorze utwory są dalekie od doskonałości. Raz na zawsze pozbądźmy się fałszywych przekonań na temat utworów kilkuletniego Howarda Phillipsa Lovecrafta. Zobaczcie po prostu, jak wyglądały naprawdę. Mikołaj Kołyszko\nH.P. Lovecraft (lat 6) Mała, czarna butelka tłum. Radosław Jarosiński – Do mnie, tu coś dryfuje na zawietrznej – mówiący te słowa był niskim, przysadzistym człowiekiem o imieniu William Jones. Był kapitanem małego jednomasztowca, którym on i kilku ludzi płynęło, kiedy zaczyna się ta historia. – Aye aye, sir – odpowiedział John Towers i łódź została zatrzymana, a kapitan Jones wyciągnął rękę po przedmiot, w którym rozpoznał szklaną butelkę. “Nic, tylko flaszka po rumie, którą wyrzucili ludzie z przepływającego statku” – powiedział, ale powodowany impulsem ciekawości wyciągnął po nią rękę. Była to flaszka po rumie i już miał ją wyrzucić, gdy zauważył w środku kawałek papieru. Wyciągnął go i odczytał, co następuje: Jan 1. 1864 Jam jest John Jones, który pisze ten list. Mój statek szybko tonie ze skarbem na pokładzie. Jestem, gdzie zaznaczono * na mapce po drugiej stronie kartki. Kapitan Jones odwrócił kartkę na drugą stronę, gdzie naszkicowano mapkę, a w rogu napisane były te słowa: Kropkowana linia przedstawia kurs, który obraliśmy. – Towers – rzekł podekscytowany Jones. – Przeczytaj to. Towers zrobił, jak mu powiedziano. – Sądzę, że opłaciłoby się popłynąć – rzekł Kapitan Jones. – A ty? – Jak pan sobie życzy – odpowiedział Towers. – Wyczarterujemy szkuner jeszcze tego dnia – powiedział podekscytowany kapitan. – W porządku – rzekł Towers. Wynajęli więc łódź i zaczęli płynąć, podążając za kropkowaną linią, a po 4 tygodniach dopłynęli do miejsca, gdzie ich skierowała. Nurkowie zeszli pod wodę i wyłonili się z żelazną butlą, którą znaleźli na końcu szlaku wytyczonego przez linię na kawałku brązowego papieru. 3 grudnia 1880 Drogi Poszukiwaczu, wybacz mi ten figiel, który Ci spłatałem, ale nie zasługujesz na znalezienie niczego innego po popełnieniu takiego głupstwa. – Coś takiego – powiedział kapitan Jones. – Czytaj dalej. Jednakże pokryję twoje wydatki, które poniosłeś, płynąc od miejsca, gdzie znalazłeś swoją butelkę, co, wydaje mi się, będzie sumą około 25.000 dolarów, taką więc kwotę znajdziesz w skrzyni poniżej. Wiem, gdzie znalazłeś butelkę, bo sam ją tam umieściłem, jak też żelazną skrzynię, a potem znalazłem dobre miejsce na umieszczenie drugiej butelki. Mam nadzieję, że to pokryje wasze wydatki — Nieznajomy – Chętnie skopałbym mu głowę z karku – rzekł kapitan Jones. Nurek po chwili wrócił ze skrzynią, w której było 25.000 dolarów, co pokryło ich wydatki, ale wątpię, czy dla nich kiedykolwiek popłynęliby w to tajemnicze miejsce zaznaczone na kartce.\nH.P. Lovecraft (lat 6) Mała, czarna butelka tłum. Mikołaj Kołyszko – Zatrzymaj żaglowiec. Coś tam się unosi na zawietrznej – rzekł niski, krępy mężczyzna, który nazywał się William Jones. Był on kapitanem keta , na którym on i grupa mężczyzn pływali w czasie, gdy rozpoczynała się ta historia. – Tak jest, kapitanie! – odrzekł John Towers. Ich łódź została zatrzymana. Kapitan przyjrzał się dziwnemu obiektowi, którym okazała się szklana butelka. – To tylko butelka po rumie, którą wyrzucili przepływający tędy ludzie – powiedział, ale z ciekawości wyciągnął ją z wody. Rzeczywiście była to butelka po rumie i w momencie, w którym kapitan miał ją ponownie wyrzucić za burtę, dostrzegł w jej wnętrzu kawałek papieru. Wyciągnął go i przeczytał taką wiadomość: 1 stycznia 1864 roku Jestem John Jones i piszę ten list w pośpiechu. Mój statek właśnie tonie ze skarbem na pokładzie. Znajduję się w miejscu zaznaczonym na mapie. Kapitan obrócił kartkę i zobaczył na niej to: Na rogu kartki znalazł taki dopisek: Linia kropkowana oznacza trasę, którą płynęliśmy. – Towers – powiedział kapitan Johnes rozentuzjazmowany. – Przeczytaj to. Towers zrobił, co mu polecono. – Myślę, że się opłaca – powiedział kapitan. – A ty jak uważasz? – Tak samo jak pan – odparł Towers. – W takim razie jeszcze dziś wynajmiemy szkuner – zadecydował podniecony kapitan. – Tak jest – przytaknął Towers. Wynajęli więc łódź i przez cztery tygodnie podążali trasą zaznaczoną na mapie, aż dotarli do celu. Tam nurkowie zeszli pod wodę i wrócili z żelazną butelką, w której znajdował się kawałek brązowego papieru z poniższą wiadomością: 3 grudnia 1880 roku Drodzy Poszukiwacze, Wybaczcie mi całą tę sytuację, która jest niczym innym jak wyszukanym żartem. Wymyśliłem go tylko po to, by ukarać Was za Wasze głupie postępowanie… – Rzeczywiście, dostaliśmy lekcję – odrzekł kapitan Jones. – Kontynuuj . Niemniej pokryję koszty Waszej wyprawy. Licząc odległość od miejsca, gdzie znaleźliście butelkę z pierwszą wiadomością, będzie to 25 dolarów. Taką sumę znajdziecie w żelaznym pudełku. Wiem, gdzie znaleźliście tę butelkę, ponieważ umieściłem ją w tym samym miejscu co pudełko. Następnie wyrzuciłem drugą butelkę z wiadomością z nadzieją, że zamieszczone poniżej pieniądze pokryją mniej więcej Wasze wydatki. Anonim – Chciałbym skopać go po głowie – odpowiedział kapitan Jones. Nurek ponownie zszedł pod wodę i po minucie wrócił z żelaznym pudełkiem, w którym znaleźli dwadzieścia pięć dolarów. Pokryło to koszty ich wyprawy, ale myślę, że już nigdy więcej nie zdecydują się na podążanie do tajemniczych miejsc kierowani tajemniczą butelką.\nH.P. Lovecraft (lat 7 lub 8) Tajemnicza jaskinia albo Przygoda Johna Lee tłum. Mikołaj Kołyszko – Bądźcie grzeczne, dzieci – powiedziała pani Lee – jak mnie nie będzie. Nie psoćcie ani nie róbcie żadnych głupstw. Państwo Lee musieli wyjść na cały dzień i zostawić same sobie dwoje dzieci: dziesięcioletniego Johna i dwuletnią Alicję. – Dobrze, mamo – odpowiedział John. Tak szybko, jak rodzice wyszli, szkraby zeszły do piwnicy i zaczęły grzebać w porzuconych gratach. Mała Alicja oparła się o ścianę i obserwowała Johna. Jej brat rozpoczął budowę łódki z desek ze starej beczki. Nagle dziewczynka rozpłakała się tak piskliwie, że cegły za jej plecami zaczęły się kruszyć. John szybko podbiegł do niej i podniósł ją, krzycząc tak długo, aż jego siostra zamilkła. – Ściana odpadła – powiedziała po chwili Alicja. John podszedł do miejsca, w którym jeszcze przed chwilą był fragment ściany, i ujrzał przejście. Odwrócił się do małej dziewczynki i odrzekł: – Chodźmy i zobaczmy, co tam jest. – Tak! – odparła dziewczynka. Przedostali się do miejsca, w którym mogli stanąć wyprostowani. Zobaczyli jednak tylko przejście tak długie, że nie widać było jego końca. John pobiegł na górę, podszedł do kuchennej szuflady i zabrał ze sobą dwie świeczki i trochę zapałek, a następnie czym prędzej wrócił do piwnicznego przejścia. Rodzeństwo ponownie weszło do dziury w ścianie. Sufit, ściany i podłoga były otynkowane. Niewiele dostrzegli, poza skrzynką, na której można było usiąść. Obejrzeli ją dokładnie, ale nic w niej nie było. Poszli dalej i wtem tynk zaczął odpadać. Okazało się, że są w jaskini. Mała Alicja była z początku przerażona, ale jej brat zapewniał ją, że wszystko jest w porządku, co pozwoliło jej okiełznać swój strach. Szybko dotarli do małej skrzyneczki, którą John podniósł i zabrał ze sobą, był pewien, że dojdą do jego łódki, w której były wiosła, które tam przeciągnął z niemałym trudem. Wtem odkryli, że dalsze przejście jest zawalone. John odepchnął przeszkodę i nagle,ku jego przerażeniu, zalał ich rwący potok. John był wyśmienitym pływakiem i nurkiem, a zanim zalały go wody, wziął głęboki oddech. Próbował utrzymać się na powierzchni, trzymając skrzyneczkę i własną siostrę. Niestety było to dla niego niemalże niemożliwe! Wtem dostrzegł swoją łódkę napływającą w jego stronę i chwycił się jej burty… Pamiętał później tylko tyle, że gdy niósł ich nurt, on przytulał ciało swojej siostry i tajemnicze pudełko. Nie był sobie nawet w stanie wyobrazić, skąd wzięła się taka ilość wody, ale zrozumiał, że zaczęło grozić im kolejne niebezpieczeństwo. Jeśli poziom wody będzie się dalej podnosić, w końcu dotrze ona do sufitu! W jego głowie narodziła się śmiała myśl. Mógł jeszcze szybko zatkać otwór, co uczynił najszybciej, jak to tylko możliwe. Następnie zaniósł pozbawione życia szczątki swojej siostry do łodzi, wspiął się na nią i pożeglował w dół przejścia. Otaczała ich makabryczna, przedziwna i absolutna ciemność. John stracił świeczki w czasie powodzi. Martwe ciało leżało obok niego. Nie spoglądał na nie, lecz wiosłował jak szalony, aż zauważył, że płynie już we własnej piwnicy. Szybko dopłynął do schodów, pobiegał na górę z ciałem swojej siostry i odkrył, że jego rodzice są już w domu. Opowiedział im wszystko, co się wydarzyło. * * * * * * Pogrzeb Alicji zajął tak wiele czasu, że John zapomniał o skrzyneczce. Ale kiedy ją w końcu otworzył, odkrył, że znajdują się w niej sztabki złota warte 10 tysięcy dolarów. Wynagrodziło mu to wszystko, tylko nie śmierć siostry. Koniec.\nH.P. Lovecraft (lat 7 lub 8) Tajemnica cmentarza tłum. Radosław Jarosiński Rozdział I Grobowiec Burnsów Było południe w małej wiosce Mainville, kiedy grupa żałobników otoczyła grób Burnsów. Joseph Burns był martwy. (Kiedy umierał, wydał następującą dziwną dyspozycję: “Zanim złożycie moje ciało do grobu, wrzućcie przez drzwiczki tę kulkę na punkt oznaczony literą A”. Następnie przekazał plebanowi małą, złotą kulę). Ludzie wielce żałowali jego śmierci. Kiedy pogrzebowe uroczystości dobiegły końca, Mr Dobson (pleban) rzekł: – Przyjaciele, teraz wypełnimy ostatnie życzenie zmarłego. – To mówiąc, zszedł do grobowca (by położyć kulkę w punkcie A). Zgromadzeni na pogrzebie zaczęli się wkrótce niecierpliwić, więc po chwili pan Cha’s. Greene (adwokat) udał się na poszukiwanie plebana. W końcu pojawił się z przerażoną miną i rzekł: – Pana Dobsona tu nie ma! Rozdział II Tajemniczy pan Bell Była godzina 3.10 po południu, kiedy dzwonek u drzwi posiadłości Dobsonów głośno rozbrzmiał, a służący zastał w nich starszego człowieka o ciemnych włosach i bokobrodach. Chciał się widzieć z panną Dobson. Kiedy go do niej przywiedziono, rzekł: – Panno Dobson, wiem, gdzie jest pani ojciec i za 10 000 funtów go przyprowadzę. Nazywam się Bell. – Panie Bell – powiedziała panna Dobson – mogę pana na chwileczkę przeprosić? – Naturalnie – odpowiedział pan Bell i wyszedł. Po niedługim czasie wrócił, a panna Dobson powiedziała: – Panie Bell, zrozumiałam. Porwał pan mojego ojca i przetrzymuje go pan dla okupu. Rozdział III Na posterunku policji O 3.20 po południu na posterunku policji w North End telefon rozdzwonił się wściekle, a Gibson (telefonista) zaczął się zastanawiać, o co chodzi. – Odkryłam prawdę o zaginięciu ojca! – powiedział żeński głos. – Tu panna Dobson, ojca porwano, przyślijcie King Johna! King John był słynnym na Zachodzie detektywem. Za chwilę wbiegł jakiś człowiek z krzykiem: – O zgrozo! Chodźcie na cmentarz! Rozdział IV Zachodnie okno Wróćmy do rezydencji Dobsonów. Pan Bell był raczej zaskoczony bezpośredniością panny Dobson. Kiedy odzyskał mowę, powiedział: – Proszę tak tego nie ujmować, panno Dobson, gdyż... – Przerwało mu wejście King Johna, który z parą rewolwerów w dłoniach zatarasował wyjście. Jednak szybciej niż w głowie pojawia się myśl, Bell doskoczył do zachodniego okna – i wyskoczył. Rozdział V Tajemnica grobowca Wróćmy na posterunek. Kiedy podekscytowany gość trochę się uspokoił, mógł już wyrazić się jaśniej. Widział na cmentarzu trzech ludzi krzyczących: – Bell! Bell! Gdzie jesteś, stary?! – i zachowujących się bardzo podejrzanie. Poszedł za nimi, a oni weszli do grobowca Burnsów! Śledził ich dalej, a w końcu dotknęli oni sprężyny w punkcie oznaczonym literą A i zniknęli. – Gdyby King John tu był – rzekł Gibson. – Jak pan się zwie?. – John Spratt – odpowiedział gość. Rozdział VI Pościg za Bellem Wróćmy ponownie do posiadłości Dobsonów – King John był zmieszany nagłym ruchem Bella, lecz kiedy otrząsnął się ze zdziwienia, przyszło mu na myśl, że powinien go ścigać. Puścił się zatem w pościg za porywaczem. Wytropił go nas dworcu kolejowym R.R. i z konsternacją odkrył, że ten wsiadł do pociągu do Kent, dużego miasta na Południu –. pomiędzy nim a Mainville nie było telegrafu ani telefonu. Pociąg właśnie odjechał! Rozdział VII Czarny woźnica Pociąg do Kent odjechał o 10.35, a około 10.36 podekscytowany, zakurzony i zmęczony człowiek dopadł do stojącego na postoju dyliżansu i rzekł do czarnego woźnicy, który stał w drzwiach: – Jeśli zawieziesz mnie do Kent w 15 minut, dam ci dolara. – Ni wim jak – powiedział Murzyn. – Ni mam dobrej pary koniów i mam... – Dwa dolary! – krzyknął podróżny. – Zgoda – powiedział woźnica do King Johna. Rozdział VIII Zaskoczenie Bella Była 11 w Kent, wszystkie sklepy były zamknięte, oprócz jednego ciemnego i obskurnego sklepiku na zachodnim krańcu. Znajdował się pomiędzy Kent Harbour, the Kent i Mainville R.R. W pierwszym pomieszczeniu nędznie odziana osoba o niewiadomym wieku rozmawiała z płowowłosą kobietą w średnim wieku. – Zgodziłem się na robotę, Lindy – powiedział. – Bell przybędzie o 11.30, powóz jest gotów, by zabrać go na nabrzeże, skąd tej nocy odpływa okręt do Afryki. – A jeśli King John się pojawi? – utyskiwała Lindy. – Zostaniemy złapani, a Bella powieszą – odpowiedział człowiek. Wtedy rozległo się stukanie do drzwi. – Czy to ty, Bell? – spytała Lindy. – Tak – brzmiała odpowiedź. – Dostałem się na pociąg o 10.35, a King John został w tyle, jesteśmy bezpieczni. O 11.40 grupa dotarła do portu i zobaczyła wyłaniający się z ciemności statek. Na burcie namalowano “The Kehdive of Africa”. Gdy tylko weszli na pokład, jakiś człowiek wystąpił z ciemności i rzekł: – Johnie Bell, aresztuję cię w imieniu Królowej! To był King John. Rozdział IX Proces Nadszedł dzień procesu i tłum gapiów zgromadził się wokół małego gaju (który w lato pełnił rolę gmachu sądu), by być świadkami procesu Johna Bella oskarżonego o porwanie. – Panie Bell – rzekł sędzia. – Jaka jest tajemnica grobowca Burnsów?. – Mówiłem już – powiedział Bell. – Jeżeli wejdziecie do grobowca i naciśniecie punkt oznaczony jako A, przekonacie się. – Gdzie jest pan Dobson? – pytał dalej sędzia. – Tutaj! – oznajmił głos za nim i pan Dobson we własnej osobie pokazał się w drzwiach. – Jak się pan tu znalazł? – rozległy się głosy. – To długa historia – rzekł Dobson. Rozdział X Opowieść Dobsona – Kiedy wszedłem do grobu – zaczął Dobson – było zupełnie ciemno i nic nie widziałem. Ale w końcu dojrzałem literę A narysowaną na białej, onyksowej podłodze. Rzuciłem kulkę na literę i natychmiast otworzyły się ukryte w posadzce drzwi. Wyskoczył z nich człowiek. To był ten tam – powiedział, wskazując na Bella, który stał drżący w miejscu dla skazańców. –On wciągnął mnie do jasno oświetlonego, okazałego pokoju, w którym przebywałem do dziś. Pewnego dnia wpadł tam młody człowiek, który oznajmił “Sekret się wydał!,” i poszedł. Nie widział mnie. Kiedy Bell zapomniał klucza, odcisnąłem go w wosku i cały kolejny dzień usiłowałem dorobić klucz. Następnego dnia klucz pasował, a jeszcze następnego (to jest dziś) umknąłem. Rozdział XI Zagadka wyjaśniona – Czemu zmarły J. Burns poprosił pana o zaniesienie tam kulki? –spytał sędzia. – By wpakować mnie w kłopoty – odpowiedział Dobson. – On i Francis Burns (jego brat) knuli przeciwko mnie latami, ale nie wiedziałem, że chcą mnie skrzywdzić. – Przyprowadzić Francisa Burnsa! – krzyknął sędzia. Rozdział XII Zakończenie Francis Burns i John Bell trafili do więzienia na resztę życia. Pan Dobson został serdecznie powitany przez swoją córkę, która przy okazji została panią King John. Lindy i jej kompan zostali odesłani do więzienia Newgate na 30 dni za pomoc w ucieczce kryminalisty. Koniec.\nH.P. Lovecraft (lat 11 lub 12) Tajemniczy Statek (wersja długa) tłum. Radosław Jarosiński Rozdział I Wiosną 1847 małą wioskę Ruralville ogarnął lęk z powodu pojawienia się tajemniczego brygu. Nie miał flagi, a na burcie nie wymalowano żadnej nazwy – to wszystko było niepokojąco podejrzane. Statek przybył z Trypolisu w Afryce, a jego kapitan zwał się Manuel Ruello. Strach ludzi wzrósł jeszcze bardziej, kiedy John Griggs (miejscowy szlachcic) nagle zniknął ze swego domu. Nocą z czwartego na piąty października bryg odpłynął. Rozdział II Na fregacie U.S. “Constitution” zabrzmiał ósmy dzwon, gdy kapitan Farragut dostrzegł dziwny bryg po zachodniej stronie. Nie miał flagi ani żadnej nazwy na burcie, to wszystko było niepokojąco podejrzane. Na powitanie bryg wciągnął piracką flagę. Farragut rozkazał strzelać z dział, a gdy tylko rozpoczęto ostrzał, piracki statek odpowiedział ogniem z burty. Kiedy walka ustała, kapitan Farragut zauważył brak jednego człowieka o nazwisku Henry F. Johns. Rozdział III Było to latem na wyspie Madagaskar. Tubylcy zbierali kukurydzę, kiedy jeden z nich krzyknął: – Towarzysze! Dostrzegłem statek! Nie ma flagi ani nazwy na burcie i to wszystko jest niepokojąco podejrzane! Tubylcy rozbiegli się we wszystkich kierunkach, a kiedy spotkali się po drugiej stronie wyspy, jednego z nich, imieniem Dahabea, brakowało. Rozdział IV Po jakimś czasie zdecydowano, że coś trzeba zrobić, i porównano doniesienia. Wspomniano o trzech zniknięciach: Johna Griggsa, Henry'ego Johnsa i Dahabei. W końcu wypuszczono ogłoszenia, w których zaoferowano 5000 funtów nagrody za schwytanie Manuela Ruello i załogi statku oraz odnalezienie porwanych. Kiedy ekscytujące wieści dotarły do Londynu, nieznany bryg bez nazwy rozbił się we Florida Keys w Ameryce! Rozdział V Ludzie pospieszyli na Florydę i dostrzegli TO. Stalowy, wrzecionowaty kształt leżał płasko na wodzie, za potrzaskanym wrakiem brygu. – Łódź podwodna! – krzyknął ktoś. – Tak! – krzyknął drugi. – Tajemnica się wyjaśniła – rzekł inteligentnie wyglądający człowiek. – Korzystając z zamieszania podczas walki, odpalali łódź podwodną i niezauważeni, brali, co im się podobało. I… – John Brown zniknął! – krzyknął głos z pokładu. Z całą pewnością nie ma Johna Browna! Rozdział VI Odnalezienie statku podwodnego i zaginięcie Johna Browna znów wzbudziło podekscytowanie wśród ludzi, a wtedy dokonano nowego odkrycia. W związku z nim warto przytoczyć geograficzny fakt: na biegunie północnym rzekomo znajduje się rozległy kontynent, zbudowany z lawy wulkanicznej, częściowo dostępny dla podróżników i odkrywców, ale pustynny i jałowy, przez co całkowicie nieprzebyty. Zwie się “Ziemia Niczyja”. Rozdział VII Na najdalej na Południe wysuniętej części Ziemi Niczyjej odkryto przystań i chatę, a także oznaki niedawnej ludzkiej bytności. Na zardzewiałej tabliczce na drzwiach chaty napisano “M. Ruello”. Zatem był to dom Michaela Ruello. W domu znaleziono notatnik należący do Johna Griggsa, dziennik pokładowy “Constitution” odebrany Henry'emu Johnsowi i kosę z Madagaskaru należącą do Dahabei. Rozdział VIII Kiedy już mieli wychodzić, po jednej stronie chaty dostrzegli sprężynę. Nacisnęli ją, a wtedy pojawiła się tam dziura, do której pospiesznie weszli. Znaleźli się w podziemnej jaskini, plaża opadała w dół na skraj czarnego, mrocznego morza. Na morzu spoczywał podłużny obiekt – następna łódź podwodna – do której weszli. Tu, przykuci do podłogi kabiny, leżeli Griggs, Johns i Dahabea, cali i zdrowi. Rozdzielili się po powrocie do Londynu: Griggs wrócił do Ruralville, Johns na “Constitution”, a Dahabea na Madagaskar. Rozdział IX Tajemnica Johna Browna pozostawała jednak nierozwiązana. Nasilono obserwację portu i Ziemi Niczyjej, licząc na to, że pojawi się tam łódź podwodna. W końcu przybyła, z Johnem Brownem na pokładzie. Na piątego października wyznaczono termin ataku. Ustawiono się wzdłuż wybrzeża i uformowano grupy. Po pewnym czasie jeden za drugim – z Manuelem Ruello na czele – piraci zeszli z łodzi. Zostali (ku swojemu zdumieniu) wzięci w krzyżowy ogień. Rozdział X Konkluzja Wszyscy piraci zostali pokonani i rozpoczęto poszukiwania Browna. W końcu go (wyżej wspomnianego Browna) znaleziono. John Gregg został po królewsku przyjęty w Ruralville i wyprawiono przyjęcie [...]. Dahabeę wybrano królem Madagaskaru, a Manuela Ruello stracono w więzieniu Newgate. Koniec.\nH.P. Lovecraft (lat 11 lub 12) Do Pana tłum. Radosław Jarosiński Raz w zielonym wąwozie Gdzie strumień toczył wodę Ubawiłem się przez chwilę Choć we śnie być może Nad strumykiem nagle stanął Człek w połowie, a pół kozioł Z kopytem zamiast stopy Oraz z szyją okoloną brodą Z gałązek zwykłych drzew Półczłowiek wyczarował dźwięk Za nic miałem ludzką chęć Bo wiedziałem, że Pan to jest Pląsa tłum satyrów oraz nimf Gdy muzyka raźno wokół brzmi Przykro było się obudzić Wrócić znów do świata ludzi I darmo we wsi się trudzić By flet Pana znów się złudził\nCopyright © for translations by Choose and win media Mikołaj Kołyszko and Radosław Jarosiński, 2017. Copyright © for this edition by Choose and win media Mikołaj Kołyszko, Radosław Jarosiński and Michał Stonawski, 2017. Autor: Howard Phillips Lovecraft Tytuł: Dziecięce koszmary i fantazje Projekt okładki: Mikołaj Kołyszko Na okładce wykorzystano zdjęcie kilkuletniego Howarda Phillipsa Lovecrafta. Zdjęcie znajduje się w domenie publicznej. Na okładce wykorzystano czcionkę GNU Typewriter. Czcionka użyta zgodnie z licencją Open Font Licence. Ilustracje: Radosław Jarosiński Tłumaczenia: Radosław Jarosiński i Mikołaj Kołyszko Korekta i redakcja: Małgorzata Letniańska Redakcja końcowa: Mikołaj Kołyszko Wszelkie prawa zastrzeżone. Niniejsza publikacja nie może być modyfikowana ani odsprzedawana bez pisemnej zgody tłumaczy i wydawców. Publikacja nie ma charakteru komercyjnego. Publikacja wydana przy współudziale poniższych wydawców: Choose and win media Mikołaj Kołyszko Rynek Główny 28 31-010 Kraków mikolaj.kolyszko@wydawnictwoww.pl Michał Stonawski Radosław Jarosińki Wydawnictwo Wielokrotnego Wyboru (grupa nieformalna) wydawnictwo@wydawnictwoww.pl Portal Lubię Grozę (grupa nieformalna) kontakt@lubiegroze.pl Wydanie I\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Dzieciece_koszmary_i_fantazje-ebookRO/p04013844i040" target="_blank" title="Dziecięce koszmary i fantazje [H.P. Lovecraft] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Dziecięce koszmary i fantazje [H.P. Lovecraft] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Spotkanie DDL – wrzesień, październik i listopad 2011r. – Wrocławska Oaza\nSpotkanie DDL – wrzesień, październik i listopad 2011r.\nRelacja ze spotkań Diecezjalnej Diakonii Liturgicznej: wrzesień – listopad 2011r.\nW naszych spotkaniach Diecezjalnej Diakonii Liturgicznej, ponieważ odbywają się one od lat zawsze w poniedziałki, często towarzyszy nam tekst czytania z Nieszporów z poniedziałku IV tygodnia: „Pan niech pomnoży liczbę waszą i niech spotęguje waszą wzajemną miłość…” (1 Tes 3,12 – 13). W obecnym roku formacyjnym z radością obserwujemy liczebny wzrost naszej diakonijnej grupy i dziękujemy Bogu za każdą nową osobę, która chce pogłębiać swoją formację i podejmować służbę w liturgii.\nNa pierwszym spotkaniu, które odbyło się 12 września 2011r, podsumowaliśmy krótko nasze doświadczenia wakacyjne i zaplanowaliśmy terminy spotkań DDL na cały rok oraz omówiliśmy zagadnienia, którymi chcemy się zająć w tym roku formacyjnym. Za jeden z priorytetów uznaliśmy odnowienie zakładki DDL na naszej stronie internetowej, podawaliśmy pomysły, co mogłoby się tam znaleźć (efekty na stronie). Pojawił się także temat na kolejne warsztaty liturgiczne. Podjęliśmy również decyzję o przeniesieniu naszych spotkań spod „4” (czyli mocno obciążonej spotkaniami w poniedziałki Katedralnej 4) do parafii Bożego Ciała we Wrocławiu.\nDiakonia w 2011 r.\nNa spotkaniu, które odbyło się 17 października 2011r, po Eucharystii w kościele Bożego Ciała i odmówieniu Nieszporów zajęliśmy się studium kolejnych punktów adhortacji apostolskiej Benedykta XVI „Verbum Domini”. Ten dokument nie przestaje nas zaskakiwać, a celność niektórych sformułowań papieża sprawia, że chcemy się nimi podzieliće z wszystkimi. „Człowiek jawi się jako adresat słowa, zachęcany i wzywany, by włączył się w ten dialog miłości, dając wolną odpowiedź. Tak więc Bóg uczynił każdego z nas zdolnym do słuchania słowa Bożego i odpowiadania na nie” (nr 22). „Jakże ważne jest w naszych czasach odkrycie, że tylko Bóg odpowiada na pragnienie obecne w sercu każdego człowieka!” (nr 23). „Decydujące znaczenie ma ukazywanie zdolności słowa Bożego do dialogu o problemach, którym człowiek musi stawiać czoło w życiu codziennym” (nr 23). „Dzięki głoszeniu słowa Bożego rodzi się wiara, z którą całym sercem przyjmujemy objawioną nam prawdę i powierzamy całych siebie Chrystusowi” (nr 25). Na spotkaniu omówiliśmy także naszą posługę w czasie zjazdu Szkoły Animatora w listopadzie, aktualne zagadnienia związane ze stroną internetową oraz z posługą w czasie różnych spotkań w diecezji.\nW czasie spotkania, które odbyło się 7 listopada 2011r, po Mszy Św. i wspólnych Nieszporach podzieliłam się wrażeniami z jesiennego Dnia Wspólnoty Diakonii Diecezjalnych, które odbyło się 5 listopada 2011r w sanktuarium Św. Teresy od Dzieciątka Jezus w Rybniku – Chwałowicach. Tematem DWDD była posoborowa wizja parafii i związane z tym nasze posługiwanie. Odbył się panel dyskusyjny z udziałem proboszczów, mieliśmy czas, by wymienić doświadczenia związane z posługą w parafii, odbyło się także spotkanie odpowiedzialnych za diakonie diecezjalne (spotkanie diakonii liturgicznej odbyło się wraz z diakonią muzyczną). Mieliśmy również okazję do wspólnej modlitwy i przy relikwiach św. Teresy od Dzieciątka Jezus – patronki parafii, i bł. Jana Pawła II.\nPotem na spotkaniu DDL przypomnieliśmy zagadnienia związane z posługą w czasie Szkoły Animatora oraz podjęliśmy decyzję o przygotowywaniu posług liturgicznych w parafii Bożego Ciała na Eucharystii, która poprzedza nasze spotkania. W studium nad tekstem adhortacji „Verbum Domini” rozważaliśmy punkty 27 – 31, zatrzymując się nad podrozdziałami „Maryja Mater Verbi Dei i Mater fidei” oraz „Kościół właściwym miejscem hermeneutyki biblijnej”. W tych fragmentach Maryja jest ukazywana jako ta, która „od zwiastowania aż po zesłanie Ducha Świętego jawi się nam jako niewiasta w pełni gotowa do pełnienia woli Bożej” (nr 27). „Maryja jest także symbolem otwarcia się na Boga i na innych; czynnego słuchania, które pozwala na głębokie przyjęcie, przyswojenie, w którym Słowo staje się formą życia” (nr 27). „Magnificat – który można określić portretem Jej duszy – jest w całości utkany z wątków Pisma Świętego, z wątków słowa Bożego. W ten sposób objawia się, że w słowie Bożym czuje się Ona jak u siebie w domu, z naturalnością wychodzi i wchodzi z powrotem. Ona mówi i myśli według słowa Bożego. W ten sposób objawia się również, że Jej myśli pozostają w syntonii z myślami Bożymi, że Jej wola zjednoczona jest z wolą Boga” (nr 28). Takiej postawy możemy się nieustannie uczyć od Maryi, jest Ona dla nas niedościgłym wzorem. Powinniśmy stale dążyć do tego, by nasze myślenie, a w konsekwencji nasze wybory i życie, stawało się coraz bardziej Boże, czyli zgodne z Bożą wolą.\nPomagać ma nam w tym systematyczne studium Pisma Świętego, a „właściwym miejscem interpretacji Biblii jest życie Kościoła” (nr 29). Lektura Pisma Świętego wymaga wiary, gdyż inaczej nigdy nie będzie ono właściwie zrozumiane (następny temat rozważań, który chce ogłosić Benedykt XVI w 2012 roku ma brzmieć „Rok Wiary”!). „Św. Hieronim przypomina, że nie możemy nigdy sami czytać Pisma Świętego. Spotykamy zbyt wiele zamkniętych drzwi i łatwo błądzimy. Biblia została napisana przez lud Boży i dla ludu Bożego, pod natchnieniem Ducha Świętego” (nr 30). „Głębia autentycznego doświadczenia eklezjalnego sprzyja lepszemu zrozumieniu autentycznej wiary w odniesieniu do słowa Bożego; i na odwrót, trzeba powiedzieć, że czytanie w wierze Pism prowadzi do wzrostu życia eklezjalnego. Możemy tu w nowy sposób pojąć znane stwierdzenie św. Grzegorza Wielkiego: Słowa Boże wzrastają wraz z tym, kto je czyta” (nr 30).\nNastępne spotkanie DDL odbędzie się 5 grudnia 2011r. w parafii Bożego Ciała we Wrocławiu przy ul. Świdnickiej 26a. Rozpocznie się Eucharystią w kościele o godz. 19.00, a następnie przechodzimy na plebanię. Wszystkich, którzy chcieliby do nas dołączyć, bardzo serdecznie zapraszamy (na następnym spotkaniu studium adhortacji Benedykta XVI „Verbum Domini” od numeru 31).\nNina Majek Diecezjalna Diakonia Liturgiczna


Bez kategorii "|" SolarHill\nŚwięta, święta i po świętach. A my tuż przed nimi oddaliśmy do użytkowania kolejną instalację fotowoltaiczną. Tym razem nasze podejście oraz doświadczenie doceniła wrocławska spółdzielnia mieszkaniowa. To na jej zlecenie zaprojektowaliśmy i zrealizowaliśmy wspólnie z naszym Partnerem instalację balastową, typu “Aero” o łącznej mocy 9,9 kWp. Całość oparta na wysokiej jakości komponentach, w tym m.in. … Czytaj dalej\nJesteśmy dostępni dla klientów z Brzegu Dolnego i okolic.\nZ wielką radością informujemy, że od początku listopada oferujemy nasze wsparcie w zakresie doboru i wdrożenia profesjonalnych instalacji fotowoltaicznych na terenie Brzegu Dolnego i okolic. Zapraszamy do kontaktu z naszym Doradcą, który odpowie na wszelkie pytania, przeanalizuje Państwa potrzeby i możliwości montażowe. W razie zainteresowania przygotuje ofertę oraz udzieli wsparcia we wszystkich procesach związanych z uruchomieniem własnej … Czytaj dalej\n9.09.2020 weszła w życie nowelizacja ustawy PrawoBudowalne, która nakłada nowe obowiązki zarówno na instalatorów systemów #PV, jak i samego inwestora. Zmiany dotyczą bezpieczeństwa instalacji w zakresie p.poż. i dotyczą mikroinstalacji o mocy po stronie #DC powyżej 6,5 kWp. Idąc za informacjami dostępnymi na stronie StowarzyszenieBranżyFotowoltaicznejPolskaPV zestawiamy poniżej rekomendowany przebieg realizacji inwestycji dla instalacji powyżej 6,5 … Czytaj dalej\nKolejni klienci Solar Hill po stronie OZE.\nZa nami montaż dwóch instalacji fotowoltaicznych u klientów indywidualnych. Niby podobne, a jednak różne.\nJakie zachowania sprzedawcy powinny wzbudzić naszą szczególną ostrożność, jeśli poważnie myślimy o inwestycji w fotowoltaikę dla naszego domu


7 marca 2020 – ARCHIDIECEZJA.NET\nDaily Archive: 7 marca 2020\nInformacja pobrana z chcejezusa – Nowy początek Jezus wziął z sobą Piotra, Jakuba oraz brata jego, Jana, i zaprowadził ich na górę wysoką, osobno. Tam przemienił się wobec nich: twarz Jego zajaśniała jak słońce, odzienie zaś stało się białe…\nInformacja pobrana z swkrzysztofbialystok.pl – II NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU 8 marca 2020r. 1/ Dziś Międzynarodowy Dzień Kobiet. Życzymy, abyście Drogie Panie były darzone wielkim szacunkiem. Bądźcie zawsze bardzo mądre, szczere i miłe, a ideałem Waszym niech będą święte kobiety….\nInformacja pobrana z dojlidyparafia.pl – 08 marca 2020 – II NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU 1. Dzisiaj przypada Międzynarodowy Dzień Kobiet! Wszystkie Niewiasty polecamy Bogu w naszych modlitwach i składamy najserdeczniejsze życzenia!Serdeczne Bóg zapłać wszystkim troszczącym się, (na różne sposoby: modlitwą,…\nInformacja pobrana z krolowarodzin.pl – 8 marca – II Niedziela Wielkiego Postu – ogłoszenia II Niedziela Wielkiego Postu – 08.03.2020 W tym tygodniu: Zapraszamy na nabożeństwa pasyjne: Gorzkie Żale w niedzielę o godz. 17:15, we…


Kolejny remis przy Starzyńskiego | KS Pelikan Łowicz\nKolejny remis przy Starzyńskiego\nOpublikowany 15 października 2018 przez Pelikan\nPelikan Łowicz zremisował z Olimpią Zambrów 1:1 (1:0) w meczu 12. kolejki III ligi. Łowiczanie prowadzili po bramce do szatni Michała Adamczyka. Goście wyrównali w 54. minucie.\nBiało-zieloni wyszli na prowadzenie w 45. minucie. Michał Żółtowski z lewego narożnika pola karnego dośrodkował na głowę Michała Adamczyka, który nie dał szans bramkarzowi, umieszczając futbolówkę w okienku bramki. Dla 39-latka był to czwarty gol w tym sezonie. Akcja bramkowa była ostatnią przed przerwą.\nGoście odpowiedzieli w 54. minucie. Patryk Malinowski zdecydował się na strzał z dystansu z około 30 metrów. Piłka wpadła „za kołnierz” Patryka Orła, który pierwszy raz w tym sezonie stanął między słupkami pierwszej drużyny „Ptaków”.\nW następnej kolejce zespół Łukasza Chmielewskiego zmierzy się na wyjeździe z Sokołem Ostróda. Mecz odbędzie się 20 października o godzinie 18.\nPelikan Łowicz – Olimpia Zambrów 1:1 (1:0)\nMichał Adamczyk 45 – Patryk Malinowski 54\nPelikan: Patryk Orzeł – Kacper Kaczorowski, Bartosz Broniarek, Grzegorz Wawrzyński, Michał Żółtowski – Sebastian Czapa, Krystian Mycka (86 Damian Szczepański), Bartosz Bujalski, Michał Dobkowski (46 Dawid Kieplin), Michał Adamczyk – Sebastian Szerszeń.\nŻółte kartki: Sebastian Czapa (Pelikan) oraz Patryk Malinowski (Olimpia).


Woda, węgiel, wodór: powstaje hub współpracy dla 3W - Forsal.pl\nWoda, węgiel, wodór: powstaje hub współpracy dla 3W\n15 maja 2022, 21:42\nBank Gospodarstwa Krajowego, Sieć Badawcza Łukasiewicz oraz 11 polskich uczelni rozpoczynają nowy projekt. Interdyscyplinarne Centrum Innowacji 3W ma przyspieszyć i ułatwić komercjalizację nowych technologii z obszaru wody, wodoru oraz węgla\nTworzymy nowy rozdział w obszarze tego, jak można połączyć naukę, innowacje i biznes. Znajdziemy w tym celu środki finansowe i będziemy rozwijać nowe, przełomowe technologie, bazując na naszych najważniejszych zasobach, czyli wodzie, wodorze i węglu - mówiła Beata Daszyńska-Muzyczka, prezes Banku Gospodarstwa Krajowego, podczas wystąpienia towarzyszącego podpisaniu porozumienia w sprawie utworzenia Interdyscyplinarnego Centrum Innowacji 3W (ICI 3W) na kongresie Impact’22 w Poznaniu.\nJak dodawał członek zarządu BGK Dariusz Szwed, inicjatywa 3W jest szczególnie bliska bankowi.\n- Wierzymy, że edukacja młodych ludzi, którzy na studiach będą uczyli się nie tylko o idei 3W, ale i pozostałych ważnych przedmiotów, zaszczepi w nich to, co najważniejsze, czyli inne wykorzystanie wody, węgla, wodoru w przyszłości - powiedział Dariusz Szwed.\nW inicjatywie tworzenia centrum oprócz Banku Gospodarstwa Krajowego uczestniczy Sieć Badawcza Łukasiewicz i 11 polskich uczelni: Akademia Górniczo-Hutnicza w Krakowie, Politechnika Koszalińska, Politechnika Krakowska, Politechnika Opolska, Politechnika Poznańska, Politechnika Rzeszowska, Politechnika Warszawska, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, Uniwersytet Zielonogórski oraz Zachodnio-pomorski Uniwersytet Technologiczny w Szczecinie.\nPrzedstawiciele wszystkich tych instytucji podpisali porozumienie w sprawie utworzenia Centrum 3W podczas Impact’22.\nICI 3W będzie wspierać ośrodki naukowe i polskich badaczy, którzy rozwiązują problemy z dostępem do wody, opracowują sposoby, jak wykorzystać wodór w transformacji energetycznej, tworzą innowacyjne technologie związane z różnymi postaciami węgla pierwiastkowego: grafenu, nanorurek, fulerenów i innych. ICI 3W będzie też m.in. promować doktoraty wdrożeniowe, tworzyć programy studiów oraz szkolenia związane z 3W.\n- To niewątpliwe bardzo ważny krok we wspólnym działaniu m.in. dla zmiany klimatu - ocenił prof. dr hab. Inż. Teofil Jesionowski, rektor Politechniki Poznańskiej.\nOmawiając składniki 3W, wskazał, że woda to molekuła życia, przy czym należy pamiętać, że w przyszłości wyzwaniem będzie kwestia jej zasobów, retencji czy utylizacji ścieków. Wodór to rewolucyjne paliwo przyszłości, w którego produkcji Polska dominuje. W przypadku trzeciego „W” chodzi przede wszystkim o węgiel nowej generacji, czyli grafen.\n- Powołanie Interdyscyplinarnego Centrum Innowacji 3W jest ważne z kilku powodów. Po pierwsze, to dosyć unikatowa sytuacja, że liderem budowania konsorcjów projektowych jest instytucja finansująca, czyli BGK - zauważył dr Piotr Dardziński, prezes Sieci Badawczej Łukasiewicz.\nJak dodał, drugi powód, który przesądza o tym, jak istotny jest projekt, zawiera się w słowie „Centrum”.\n- Żeby realizować ambitne projekty, trzeba być interdyscyplinarnym, ale trzeba też umieć łączyć siły. W Polsce bardzo potrzebujemy tego, aby łączyć siły baz naukowych polskich uczelni, polskich instytutów badawczych po to, aby pracować dla polskich przedsiębiorców - tłumaczył Piotr Dardziński.\nWyjaśnił też, że celem inicjatorów projektu, jest stworzenie konsorcjów, które będą skutecznie składały wnioski o dofinansowanie z instrumentów dostępnych zarówno w Polsce, jak i w Europie.\n- Horyzont Europa (Program Ramowy UE finansowania badań i innowacji na lata 2021-2027 - red.) jest naszym kluczowym wyzwaniem, żeby ze sobą nie konkurować, ponieważ mamy bardzo dobre różne kompetencje i powinniśmy je zmaterializować - podkreślił rektor Politechniki Poznańskiej.\nZagadnieniu porozumienia zawartego wokół wody, węgla i wodoru została poświęcona również debata podczas Impact’22 „Nowy model współpracy nauki i biznesu w ramach inicjatywy 3W”. Uczestnicy dyskusji zgodnie podkreślali rolę, jaką w projekcie do odegrania ma synergia.\n- Patrzymy na te trzy aktywa - woda, wodór, węgiel - przez pryzmat ich wzajemnej synergii. Banalny przykład dotyczy tego, że dla produkcji zielonego wodoru potrzebujemy krystalicznie czystej wody, a ta woda może być oczyszczona przez technologie węglowe - wskazał Maciej Przybyła, dyrektor zarządzający pionem strategii i wsparcia biznesu w Banku Gospodarstwa Krajowego. Jak podkreślił, synergia jest hasłem kluczem dla nowej inicjatywy.\n- Centrum Innowacji 3W opiera się na synergii potencjałów. W naszym zamyśle to platforma łącząca świat nauki, biznesu, ale też świat sektora publicznego czy też sektora finansów - wszystkich interesariuszy, którzy mogą wnieść określony potencjał do realizacji naszych celów. Ta synergia ma wykreować wartość dodaną. Zależy nam na tym, aby interdyscyplinarne zespoły pracowały i wnosiły w tą inicjatywę to, co mają najlepszego - uzupełnił.\nWagę synergii podkreślił również prof. dr hab. inż. Michał Wieczorowski, prorektor Politechniki Poznańskiej ds. rozwoju i współpracy z gospodarką.\n- Realizacja pewnych projektów będzie odbywać się we współpracy z biznesem. Będziemy mieli radę naukowo-biznesową, w której zasiądą również odbiorcy wszystkich rozwiązań, które będą wymyślane - wskazał.\nJak dodał, członkowie rady z ramienia biznesu będą mieli możliwość oceny, czy proponowane projekty mają szansę powodzenia i są skalowalne.\n- Jednocześnie biznes będzie adresatem naszych działań - uzupełnił prof. Wieczorowski.\nKomentował on również kwestię komercjalizacji projektów polskich naukowców. Jak zauważył, z biegiem lat polskie uczelnie radzą sobie coraz lepiej w tym obszarze. Od jakiegoś czasu większość z nich posiada centra transferu technologii odpowiedzialne właśnie za komercjalizację, m.in. za sprzedaż patentów. Wiele uczelni powołało również spółki celowe z myślą o komercjalizacji wypracowanych rozwiązań.\nOczekiwania BGK wobec projektu ICI 3W dotyczą właśnie efektów związanych z synergią. Jak wskazywał Maciej Przybyła to na przykład patenty, które będą wartością dla polskiej gospodarki czy dynamiczne zespoły kreujące konkretne rozwiązanie, które będzie można sfinansować.\n- Wierzę w to, że ta wymiana wiedzy będzie propagowała pewną świadomość społeczną w wymiarze potencjału i wartości tych trzech zasobów (3W - red.), ale też pewnego standardu nowego modelu życia. Wierzę, że społeczność 3W będzie z czasem wyznaczała kierunki rozwoju dla biznesu, dla nauki w kreowaniu tych rozwiązań. I w konsekwencji wierzę, że Centrum Innowacji 3W będzie ośrodkiem certyfikacji określonych rozwiązań i będzie ona na tyle wiarygodna, że ułatwi w bardzo istotnym stopniu nie tylko finansowanie, ale i wchodzenia na rynki i ekspansję zagraniczną - wyjaśniał dyrektor zarządzający pionem strategii i wsparcia biznesu w BGK.\nPodczas debaty Piotr Dardziński wskazał na rolę biznesu w finansowaniu projektów naukowych.\n- Dobre finansowanie zaczyna się u przedsiębiorcy. Jeżeli jest on w stanie wyłożyć środki na badania, to znaczy, że ta potrzeba jest właściwie zidentyfikowana. Mam nadzieję, że Interdyscyplinarne Centrum Innowacji 3W będzie takim miejscem, do którego będą przychodzić przedsiębiorstwa będące w stanie wyłożyć własne środki. Ale ponieważ mamy gospodarkę opartą w głównej mierze na małych i średnich przedsiębiorstwach, a nie na dużych, mających centra badawczo-rozwojowe, to środki, którymi dysponują przedsiębiorcy w naturalny sposób są ograniczone. I tu jest właśnie rola banku, który może zlewarować możliwości przedsiębiorcy - naświetlał kwestię finansowania Piotr Dardziński.\nJednocześnie przypomniał, że Centrum Innowacji 3W to pierwsza globalna inicjatywa skoncentrowana na wodzie, wodorze i węglu. Jej przewagą ma być interdyscyplinarność, to że biorą w niej udział różne jednostki, które równocześnie koncentrują swoją uwagę na budowie wspólnej agendy badawczej.\n- To oznacza realizowanie wspólnych projektów. Nie zaczynamy tego przedsięwzięcia od tego, żeby spróbować zbudować centralne laboratorium. Jesteśmy skoncentrowani na tym, aby mieć konkretne projekty i w tym sensie jest to podążanie za globalnym trendem. Ta inicjatywa nie oznacza konieczności przenoszenia ludzi, sprzętu, zasobów materialnych. Ona oznacza trudną sztukę skoncentrowania naszych sił i kompetencji na realizacji wspólnych projektów - podkreślał prezes Sieci Badawczej Łukasiewicz.\nPiękna wizja niczym telewizja Kurskiego


Ciekawe zdjÄcie Rods-a - UFO - Grupa Badań\nOtrzymalismy dzisiaj zastanawiające i intrygujące zdjęcie "rodsa". Wykonano je w województwie Pomorskim, jakieś 2 tygodnie temu z aparatu zamontowanego w telefonie SE K750i. Zdjęcie dość niewyraźne ale sam obiekt jak widać wręcz przeciwnie.\nMoże Ty również drogi internauto uchwyciłeś coś niezwykłego swoją kamerą video lub wykonałeś intrygującą fotografię? Podziel się tym z innymi. Czekamy na maile.


Rodowód łaski Tamar - Francine Rivers - książka | Księgarnia Internetowa LoveBooks - z miłości do czytania! O nas | Kontakt | Jak zamawiać | Koszty przesyłki | Regulamin zakupów | Polityka prywatności | Odbiór osobistyw naszej ofercie znajduje się 145797 produktów\n> Rodowód łaski Tamar\nRodowód łaski TamarFrancine RiversWydawca: AetosDział: Literatura > PowieśćEAN: 9788361097273ISBN: 9788361097273Stron: 192Data wydania: 2013, Oprawa: miękka ze skrzydełkami\njeżeli planujesz zakup tego produktu w przyszłości > dodaj do schowka> poleć znajomemu> napisz komentarzTamar. Jedna z pięciu zwykłych kobiet, które odegrały niezwykłą rolę w dziejach ludzkości.\nPewnego... cena: 26,90 18,64 złdo koszyka Wychowanie w mocy DuchaSally HohnbergerJeśli twoje dziecko należy do grupy wiekowej pomiędzy piątym i dwunastym rokiem życia, to prawdopodobnie zdążyłeś się już przekonać, jak trudne bywa wychowywanie. W jednej chwili słodkie i milutkie, w następnej uparte i zbuntowane. W... cena: 35,00 22,74 złdo koszykaInne książki tego autora:Aaron Arcykapłan brat Mojżesza Część 2Amos Prorok pasterz z Tekoa Część 4ArcykapłanBatszeba. Rodowód łaskiDziecko PokutyEcho w ciemnościEcho w ciemnościEcho w ciemności - Francine RiversGłos w wietrzeGłos w wietrzeJak świt porankaJak świt porankaJonatan Syn Saula przyjaciel Dawida Część 3Kaleb Wojownik i szpieg Część 1Maria. Rodowód łaskiMost PrzeznaczeniaOgród LeotyOstatni Zjadacz GrzechuPotęga MarzeńPotęga NadzieiPudełko po butachPudełko po butachPudełko po butach + Audiobook CD białePudełko po butach + DVDPurpurowa nićPodobne tytuły Rodowód łaski. RutFrancine RiversRodowód Łaski. Rut to trzecia część fascynującej sagi o pięciu kobietach wymienionych w biblijnej genealogii Jezusa Chrystusa. Choć bohaterki tej opowieści były kobietami starożytnego Wschodu, ich historie mają zastosowanie w naszym... cena: 29,90 19,39 złdo koszyka Maria. Rodowód łaskiFrancine RiversCały świat od wieków czekał na to niezwykłe Dziecko. Bóg wybrał kobietę, która miała zostać Jego matką. Maria – jedna z pięciu zwykłych kobiet, które odegrały niezwykłą rolę w dziejach ludzkości. Jej imię zostało... cena: 29,90 19,39 złdo koszyka Rachab. Rodowód łaskiFrancine RiversRodowód Łaski to powieść historyczna, której ramy wyznacza Biblia. Budując na fundamencie Pisma Świętego, autorka stworzyła fabułę, dialogi, wewnętrzne motywacje bohaterów, a w niektórych przypadkach dodatkowe postacie. Na końcu... cena: 29,90 19,39 złdo koszyka Batszeba. Rodowód łaskiFrancine RiversJej uroda rozpaliła zmysły króla. Jej ból poruszył serce Boga. Batszeba - jedna z pięciu zwykłych kobiet, które odegrały niezwykłą rolę w dziejach ludzkości. Jej imię zostało uwiecznione w najważniejszej genealogii świata - w... cena: 29,90 19,39 złdo koszyka Londyński rodowód PRLEugeniusz GuzLondyński rodowód PRL podejmuje całkowicie pominięty zarówno w historiografii PRL, jak i obecnie, temat pierwotnych źródeł powstania Polski Lubelskiej. Autor płynie zdecydowanie pod prąd rozpowszechnionej dzisiaj opinii, jakoby Stalin... cena: 29,90 19,74 złdo koszyka Słowiański rodowódPaweł Jasienica"Słowiański rodowód" to - po "świcie słowiańskiego jutra" oraz "Archeologii na wyrywki" - dzieło zamykające cykl reportaży archeologicznych Pawła Jasienicy. Autor przygląda się w nim pracy uczonych na kilkunastu stanowiskach... cena: 45,00 30,69 złdo koszyka Wspólnota łaskiSmuniewski CezaryTeologia łaski — charytologia — nie cieszy się specjalnym uznaniem w ramach współczesnych poszukiwań teologicznych. Taka sytuacja jest spowodowana przede wszystkim dokonującym się w tej dziedzinie teologii przejściem od... cena: 59,00 36,99 złdo koszyka Łaski dawaniaMarja Verschoor-MeijersCzy żyjesz pełnią życia? Czy raczej dążysz do tego różnymi sposobami, ale odnosisz wrażenie, że im bardziej się starasz, tym bardziej Ci się nie udaje? Czy przyszło Ci do głowy, że może próbujesz się tam dostać złą drogą? Jak... cena: 18,00 11,61 złdo koszyka Siedem dni łaskiGracia Mercade CarlaMiłość, zdrada i skomplikowane rodzinne relacje na tle wielkiego zrywu społecznego.\nBarcelona, koniec XIX wieku. Mariana, córka wyklętej przez rodzinę Elany, po śmierci matki dorasta w domu dziadków wraz ze swoimi kuzynami Feliksem i... cena: 39,99 25,97 złdo koszyka Miejsce łaskiPiotr Rostworowski OSBPomimo tego, że postać o. Piotra Rostworowskiego jak i jego spuścizna piśmiennicza nie są całkowicie obce polskiemu Czytelnikowi, to jednak nadal tyniecki i bielański przeor wraz ze swoją myślą duchową pozostaje postacią do końca... cena: 24,00 15,83 złdo koszykawięcej...


TORUŃ: Festiwal o jedzeniu - NewsBook\nStrona główna Imprezy i wydarzenia TORUŃ: Festiwal o jedzeniu\nTORUŃ: Festiwal o jedzeniu\nBlisko 150 imprez z ponad 40 dziedzin – tak zapowiada się program 16. edycji Toruńskiego Festiwalu Nauki i Sztuki, która potrwa od 22 do 26 kwietnia.\nTo już 16. edycja Toruńskiego Festiwalu Nauki i Sztuki – imprezy współorganizowanej przez Uniwersytet Mikołaja Kopernika, Urząd Miasta Torunia oraz Towarzystwo Naukowe w Toruniu.\nTegoroczny program obejmuje prawie 150 imprez z ponad 40 dziedzin. Wstęp na nie jest tradycyjnie jest bezpłatny, jednak na większość obowiązują wcześniejsze zapisy (telefoniczne bądź elektroniczne), które rozpoczęły się 11 kwietnia 2016 r. Wejściówki na niektóre z wydarzeń festiwalowych będą tradycyjnie rozdawane w Dworze Artusa 20 kwietnia 2016 r. w godz. 16:00-18:00.\nTematem przewodnim tegorocznego festiwalu jest żywność. W ten sposób organizatorzy nawiązują do ogłoszonego przez ONZ 2016 – Międzynarodowego Roku Roślin Strączkowych. O żywności w jej różnych aspektach będą mówić na wykładach, pokazach i warsztatach dietetycy, chemicy, historycy, archeolodzy, fizycy, a nawet teatrolodzy i muzycy.\nMotywowi przewodniemu festiwalu będzie też poświęcony wieczór inauguracyjny festiwalu 22 kwietnia o godz. 18:00 w Sali Wielkiej Dworu Artusa. Eksperci z Katedry i Zakładu Żywienia i Dietetyki oraz Katedry i Kliniki Geriatrii Collegium Medicum UMK będą dyskutować o żywności i żywieniu człowieka, zdrowej diecie, a także faktach i mitach związanych z suplementami.\nPodczas kolejnych wydarzeń festiwalowa publiczność będzie miała okazję przeżyć kulinarną podróż przez wieki. W ramach cyklu „Smak przeszłości – jedzenie, kuchnia i dieta naszych przodków” zaplanowano m.in. pokaz połączony z degustacją pn. „Kucharz dobrze usposobiony”, nawiązujący do książek kucharskich Jana Szyttlera. Poprowadzi go 25 kwietnia o godz. 17:00 w Ratuszu Staromiejskim prof. Jarosław Dumanowski z Instytutu Historii i Archiwistyki UMK.\nW organizację festiwalu włączy się oczywiście Centrum Nowoczesności „Młyn Wiedzy”, które 23 i 24 kwietnia zaprasza o godz. 10:30 na imprezę plenerową „Naukowy bazar”. Na stanowiskach przed budynkiem CNMW będzie można stworzyć instrumenty z warzyw, pachnące rysunki, sprawdzić czy ziemniak „czuje” rytm oraz czy matematyka przydaje się w kuchni. Na boisku Międzynarodowego Centrum Spotkań Młodzieży przekonamy się, że upadek, nie zawsze, oznacza ból. Na uczestników pikniku popularnonaukowego będą czekały duże kule Atomowego Bubble Soccer. Oczywiście nie zabraknie gigantycznych baniek mydlanych, które cieszą się ogromnym zainteresowaniem wśród najmłodszych.\nW niedzielę odbędą się pokazy kuchni molekularnej (będzie można spróbować przygotowanych przy pomocy nauki „potraw”) w ramach wydarzenia „Molekuły w kuchni”.\nDo przypadającej w tym roku 550. rocznicy podpisania II pokoju toruńskiego nawiąże inscenizacja historyczna 24 kwietnia. Tego dnia o godz. 14:00 w Sali Wielkiej Dworu Artusa nastąpi odtworzenie momentu zawarcia II pokoju toruńskiego. Potem orszak przemaszeruje do kościoła Najświętszej Marii Panny, gdzie zostanie odśpiewane „Te Deum laudamus”. Po zakończeniu uroczystości król przekaże wielkiemu mistrzowi dary – futra i skrzynię złota oraz zaprosi go na ucztę do ratusza. Gdy za sygnatariuszami pokoju zamkną się bramy ratusza, herold ogłosi święto w całym mieście, a na Rynku Staromiejskim rozpocznie się festyn średniowieczny, który potrwa do 17:30.\nW programie 16. edycji pojawi się również akcent odwołujący się do 1050. rocznicy chrztu Polski. Będzie to dyskusja panelowa „Początki Polski. U źródeł państwa piastowskiego – opinie, hipotezy, pytania”, w której wezmą udział naukowcy z UMK, Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu i Polskiej Akademii Nauk (24 kwietnia, godz. 18:00 w Sali Wielkiej Dworu Artusa).\nFestiwal zakończy się spektaklem operowym – „Weselem Figara” W. A. Mozarta w wykonaniu artystów z Akademii Muzycznej im. Feliksa Nowowiejskiego w Bydgoszczy (26 kwietnia, godz. 18:00, Aula UMK


Caroline Abram w Warszawie! - Glamki.se.pl\nBLOGI Blogi modowe Caroline Abram w Warszawie! - #carolineabram #kolekcja #oprawkiokularowe #opticcollet #prezentacja\nBlogi modowe 3 lata, 2 miesiące temu\nCaroline Abram w Warszawie!\nParyż w centrum Warszawy.\nPanuje przekonanie, że Paryż to stolica mody i przywykliśmy do tego, że po wszelkie nowinki modowe znawcy i koneserzy udają się właśnie tam. W ostatnich dniach miało miejsce wydarzenie modowe, które odwróciło opisany wyżej stan. Do Warszawy przyleciała z Paryża projektantka Caroline Abram, by zaprezentować medialnie swoją najnowszą, nowatorską kolekcję opraw okularowych i okularów przeciwsłonecznych. Na spotkaniu z dziennikarzami i stylistami powiedziała o swoich polskich (!) korzeniach – babcia projektantki pochodziła z Krakowa, a dziadek z Kutna. Projektantka wyjaśniła, czym są dla niej okulary, jako część garderoby i jako część wizerunku oraz co inspiruje ją do tworzenia oryginalnych kształtów i łączenia barw w oprawach okularów korekcyjnych i przeciwsłonecznych. W jednym z wywiadów telewizyjnych projektantka wyraziła przekonanie, że dobrze dobrane oprawki stanowią znakomitą alternatywę dla liftingu twarzy kobiety. Mogły się o tym przekonać licznie przybyłe na prezentację gwiazdy, którym projektantka osobiście dobierała najlepsze, najbardziej pasujące do twarzy i stylu oprawy, wzbudzając prawdziwy zachwyt.\nGośćmi prezentacji kolekcji Caroline ABRAM -- były: Anna Powierza, Monika Zamachowska , Aleksandra Mikołajczyk, Monika Mo-J Jarosinska, Małgorzata Tomaszewska, Wiganna Papina, Olga Kalicka, Laura Breszka, Magdalena Antosiewicz, Paula Jagodzińska Beauty.Fashion.Shopping., wokalistki Singin' Birds, Aldona Orman, Agata Steczkowska, Jarek Szado, Ian Rooth, Sylwia Nowak oraz wielu stylistów i dziennikarzy z redakcji modowych. Wszyscy słuchali cennych i celnych uwag projektantki na temat doboru opraw, urzeczeni jej otwartością, filozofią, wiedzą i talentem. Nadchodzący sezon modowy będzie niewątpliwie czasem, w którym znana w Polsce od trzech lat marka Caroline Abram poszerzy grono klientek, które potrzebują okularów do codziennego użytku oraz traktują je jako uzupełnienie stroju, biżuterię i element podkreślający wyjątkową osobowość i styl.\nWyłącznym dystrybutorem marki Caroline Abram w Polsce jest Optic Collet /VN Group Violetta Nowak. Oprawy można nabyć w salonach optycznych, których lista znajduje się na stronie www.opticcollet.pl\nSzczególne podziękowania dla partnerów wydarzenia <3 :\n- Mionetto Prosecco\n- Mydlarnia u Franciszka - kosmetyki naturalne\nPatronat medialny: Oh Me <3\nTagi: #carolineabram, #kolekcja, #oprawkiokularowe, #opticcollet, #prezentacja\nFestiwal w Opolu kto wystąpi


Mąż potrzebny na już ebook (epub,mobi)\nLekka komedia z nutą romantyzmu. W dzisiejszych czasach znalezienie odpowiedniego męża to bardzo ambitny plan. Bernadeta i jej przyjaciółki zaczynają się zastanawiać, czy w ogóle da się go zrealizować. Opowieść o sześciu przyjaciółkach z dzieciństwa, które mimo różnych zawodów i zainteresowań wspierają się w ważnych momentach życia. Dwudziestoośmioletnie singielki, dzielące swoje sekrety od czasów podstawówki, kłócą się o wszystko, ale postanawia...\nPowieść jest przepełniona nietuzinkowym humorem, ot komedia pomyłek wręcz bym powiedziała. Chyba nikt inny nie rozumie Berki jak ja! Zanosiłam się śmiechem, gdy czytałam o randkach żywcem wyjętych z mojego życiorysu. Niektóre zdarzenia są przewidywalne, ale to co się dzieje na końcu, totalnie zmiata z nóg! Czytałam z wypiekami na twarzy i wypisanym na niej szokiem!\nŚmiałam się! Czasami był to raczej śmiech przez łzy, bo opisana w książce sytuacja polityczna jest „z życia wzięta”, a czasami zdrowa radość płynąca z historii. Nie mogło również zabraknąć trupa, jak na komedię kryminalną przystało, którego zagadkowe pojawienie się będzie próbowała wyjaśnić Zofia. Wszak doświadczenie z denatami jakieś posiada.\nKaprys gangstera ebook (epub,mobi)\nKaprys gangstera jest bardzo fabułą podobny do 365 dni. Za bardzo! Czytając miałam wrażenie, że autorka fabułę zerżnęła z Blanki Lipińskiej dla niepoznaki zmieniając kilka wydarzeń lub dodając swoje.\nPieśń słowika ebook (epub,mobi)\nArapaggio – samotny drapieżnik i artysta rozmiłowany w malowaniu nocnych krajobrazów – decyduje się zakończyć swoją egzystencję po tym, jak miłość jego życia przepada bez śladu. Ratuje go nietypowa bohaterka: piękna ladacznica Józefina, polująca na nazistowskich oficerów w szarpanym wojną Wiedniu. Aby okazać wdzięczność, Arapaggio przeprowadza ją na stronę ciemności i obiecuje uczynić Królową Nocy. Czy temperamentna kurtyzana wygra bitwę o jego...\nTa książka potrafiła obudzić we mnie wyobraźnię i bez problemu przeniosłam się do pogrążonego w wojnie Wiednia, w którym nigdy nawet nie była czy do czasów mocno historycznych. Niemalże słyszałam w głowie śpiew „słowika” będąc w książkowej operze i cierpiałam razem z głównym bohaterem po jego stracie. Czy można wymagać od powieści czegoś więcej niż emocji?\nDo tej pory Colleen Hoover w zupełności kojarzyła mi się z poruszającymi romansami. Jednak to, co dostałam przeszło moje najśmielsze oczekiwania. Podczas lektury niejednokrotnie miałam na sobie dreszczyk emocji i czułam, jakbym w nią wsiąkała całą sobą.\nWładcy ciemności - audiobook (mp3)\nMiłość i śmierć, co zwycięży w odwiecznym boju? Eilis Ormond, córka bogatego mieszczanina, za sprzeciwianie się woli rodziny zostaje wysłana do klasztoru, gdzie ma się nauczyć pokory. Tu poznaje Gabriela Montana, któremu się oddaje, wierząc, iż w ten sposób pokona nieustępliwych rodziców. Pełny namiętności, burzliwy romans ma swoje tragiczne skutki. Montan nie może związać się z kobietą, jego przeszłość i popełnione błędy nauczyły go, aby nie ulegać słabostkom. Tym bardziej że...\nNie potrafię zaszufladkować powieści do konkretnego gatunku, ale nie uważam tego za wadę. Znajdziemy w niej nie tylko elementy historyczne i religijne, ale również sensacyjne, trochę fantastyczne i przede wszystkim – romansowe. I to takie, że nierzadko sięgniemy po wodę, bo zaschnie nam z wrażenia w gardle.


przemoprzem 27 Dec 2011 18:03 5213 10\n#1 27 Dec 2011 18:03\nWitam. Potrzebuję pomocy, bo pomysły na mój amatorski rozum się skończyły. Jest piec Beretta Venus 24 IC, do którego jest podpięty sterownik Euroster 2000. Na piecu było ustawione ok 60 stopni Celsjusza, na eurosterze ok 22. Zimno w domu było praktycznie cały czas.\nZacząłem coś tam eksperymentować, wczoraj ustawiłem na piecu temperaturę max ok 75 stopni, na eurosterze dałem 20,5 stopnia i w domu parówka. Zmieniłem przed wyjściem do pracy temperaturę na 20 stopni na sterowniku, żeby nie robić w domu sauny.\nOk 16.20 wracam do domu, na sterowniku temperatura 19 stopni, wiatraczek się kręci - czyli sterownik daje sygnał - "włącz". W domu oczywiście zimnica. Idę do pieca - dioda zielona świeci, piec niby włączony. Temperatura na piecu ok 20-30 stopni, ciśnienie ok 1,1-1,3 bara. Wziąłem wyłączyłem - włączyłem piec - niby wystartował, ale po chwili znowu cisza. Na eurosterze cały czas wiatraczek się kręci, czyli coś musi być nie teges z piecem.\n1. Co to może się dziać?\n2. Czy piec nie powinien przy ok 36 stopniach sam się załączyć - zabezpieczenie antykorozyjne?\n3. Czy piec może się nie włączać przy jakiejś tam pogodzie? Okno w kotłowni zamknięte, otwarte jest to samo - czyli piec niby chodzi kilka godzin, a następnie coś mu odbija i ma gdzieś co mu "każe" euroster. Tak jakby się zawieszał, nie włączy się. Co ciekawe - jak euroster daje sygnał do włączenia pieca, ale piec nie załączy się to chucham na czujnik przy eurosterze. Temperatura sztucznie podnosi się powyżej zadanej, euroster daje sygnał "wyłącz". Po kilku sekundach jak temperatura znowu opadnie, euroster daje sygnał włącz i piec startuje ......\n#2 27 Dec 2011 19:26\nBaterie w eurosterze?\n#3 27 Dec 2011 19:46\nEuroster raczej wykluczam. Baterie co prawda wymieniane na początku roku jak pamiętam, ale byłem teraz pogrzebać przy piecu. Rozebrałem dekiel od tej kostki przyłączeniowej na piecu - kiedy euroster daje sygnał "włącz" to na przewodzie pojawia się napięcie - czyli euroster daje sygnał poprawnie.\nKiedy na piecu była temperatura ok 20-25* to piec po restarcie włączał się na dosłownie kilka minut i stop. Ciągły reset mało co dawał. Po kilku razach restartowania pieca, kiedy piec osiągnął powyżej ok 35-40* już chodzi non stop.\nKiedy eurester daje sygnał słychać "cyknięcie" przy elektrozaworze gazowym, ale palnik nie startuje. Może ten piec ma jakieś zabezpieczenie, że poniżej 35* piec startuje na raty? Tylko dlaczego piec dopuszcza do takiego spadku temperatury.\nKiedy o 23 piec przechodzi na tryb nocny (19,5*) to rano jakoś problemów nie ma, zawsze rano jest ciepło w domu (od 6.00 jest teraz 20,5* ustawione). Najgorzej jest w dzień. Czujnika temperatury na zewnątrz nie ma, więc teoretycznie jak ma na sterowniku 21* to powinien piec grzać, bez względu jaka pogoda na zewnątrz.\nWezwał bym serwisanta jakiegoś, bo nie zamierzam grzebać przy piecu za bardzo, ale co mu powiem? Po nocy piec chodzi, a w dzień coś nie tak. Znając życie przyjedzie i piec będzie chodził.\nMa ktoś z kolegów jakieś pomysły, ewentualnie co można zrobić, żeby wykluczyć któreś podzespoły?\n#4 27 Dec 2011 19:54\nOdłącz na dwa dni eurostera, zapnij zamiast niego zworę i zobaczymy co się dzieje.\n#5 27 Dec 2011 20:13\nNo właśnie też tak myślałem, żeby wywalić sterownik. Czytam jeszcze o piecach beretty i czy zakurzenie pieca może mieć jakiś wpływ? Jak ściągnąłem obudowę to to było trochę kurzu, wezmę zaraz odkurzacz i go wyczyszczę.\nPatrzę jeszcze na schemat i tam gdzie jest elektrozawór jest też "elektronika zapłonu i kontroli płomienia". Nie wiem jak dokładnie działa piec, ale skoro jest "cyknięcie" w tamtych okolicach to co to znaczy?\nMoże elektroda zapłonowa jest coś niesprawna?\n#6 28 Dec 2011 16:35\nEuroster odpięty, na piny 4 i 5 założona zwora. Piec się uruchamia, po kilku dosłownie minutach gaśnie. Nawet 40 stopni nie osiąga i koniec.\n#7 28 Dec 2011 19:21\n#8 28 Dec 2011 21:05\nCzytałem tamtego posta. Dzwoniłem do serwisanta, może jutro wpadnie z termostatem.\nGeneralnie piec jak przekroczy 40* to jakoś chodzi. Teraz piec śmiga, jest już ok 60*. Co ciekawe, ok 16.00, czyli jak piec był wyziębiony to było tak:\n1. włączyłem piec\n2. piec - start na 5 minut (ok 40*) i stop. I tak restartowałem kilka razy.\n3. wtedy zauważyłem, że pokrętło temperatury nie reaguje w ogóle, tzn. jak się wyłączył przy 40* to można było kręcić pokrętłem na skrajne położenia i nic nie "cykało".\n4. Teraz piec ma ok 70* i jak mu obniżę temperaturę do (powiedzmy) 60* - piec się wyłączy. Dam z powrotem na maks - piec startuje po kilku sekundach. Czyli jest wszytko ok.\nSam już nie wiem. Czy temperatura na zewnątrz może mieć znaczenie? Tata mówi, że serwisant już kiedyś był, nic nie zrobił generalnie i .... 50 zł zgarnął. Nie chcę się naciąć na wydatki, dlatego drążę temat.\n#9 29 Dec 2011 23:15\nBył dziś "Pan od pieców" - rozkręcił piec i na dole było sporo brudu, czyli rdzy. Niestety, ale okazało się, że żeliwny płaszcz - te żeberka - jest mokry, czyli gdzieś jest wyciek wody.\nWyczyściliśmy piec, odkurzaczem wydmuchał syf z żeberek i przy okazji je trochę osuszył, poskręcaliśmy piec i start - piec grzał ładnie, dobił do 75*C, euroster go wyłączył, bo temperatura zadana została osiągnięta. Piec ostygł do ok 35*C - i znowu jest to samo - 1 minuta i piec gaśnie.\nW sumie to by się zgadzało. Jak się piec restartuje do skutku i w końcu przejdzie ponad ok 40*C to już chodzi - po prostu kilka razy jak popracuje to wilgoć z żeberek odparuje i robią się one suche. Jak piec wystygnie to wilgoć znowu się pojawia i piec nie chodzi.\n1. Skąd piec może wiedzieć, że jest wilgoć? Który czujnik może go blokować.\n2. Jaki może być koszt wymiany płaszcza żeliwnego - tych żeberek?\n#10 30 Dec 2011 07:53\n#11 01 Jan 2012 13:51\nWitam ponownie. W piątek wieczorem postanowiłem obejrzeć elektronikę, która jest w niebieskiej obudowie na elektrozaworze gazu. W sumie to wziąłem ją odkręciłem, pooglądałem i założyłem z powrotem. Jest też jakiś przycisk na tej niebieskiej puszcze - taki czerwony grzybek, nacisnąłem go. Od tamtego momentu piec chodzi idealnie, jak tylko euroster daje sygnał, od razu słychać pracę pompki wody, a po ok 10 sekundach piec startuje, można się bawić pokrętłem od temperatury pieca do woli - za każdym razem piec startuje.\nNie wiem co zrobiłem, może na sykach coś nie łączyło, nie wiem. Ta płytka elektroniczna łączy się z elektrozaworem za pomocą 4 nóżek więc może tam styku jakiegoś nie było.\nW każdym razie obyło się bezkosztowo. Rozmawiałem ze znajomym, piec może się delikatnie pocić, jeśli wody nie ubywa w obiegu to nie cieknie. Ciśnienie jest w normie, więc piec jest ok.\nNa tę chwilę temat rozwiązany.\nSimilar topics to beretta Venus 24 IC + Euroster 2000 - piec się "zawiesza"/\nMam możliwe że głupie pytanie, ale jest to dla mnie ważne (nie ma tego w instrukcji, a możliwe że powoduje to, że mój sterownik źle działa): Czy że... (7)\nWitam Wszystkich, Zima ciężka i długa a tu pojawił się niespodziewany problem...:-) Jak pisałem w temacie posiadam piec Junkers ZWR 24-3 KE który ... (18)


➤ GNet G414 - Zobacz Zanim Kupisz na VideoTesty.pl\nNiestety nie znamy dokładnej ceny GNet G414, ale zapraszamy do zapoznania się z naszym rankingiem telefonów komórkowych 2018.\nA może wiesz coś więcej o tym produkcie? Pomóż innym w wyborze i dodaj pierwszą opinię o GNet G414.\nTelefon komórkowy GNet G414 posiada baterię Li-Ion 700 mAh. GNet G414 ma ekran o rozdzielczości 128 x 128 px. Telefon posiada wymiary obudowy 98,00 x 43,00 x 14,00 mm.\nInstrukcja obsługi do GNet G414


Leila Schayegh odziedziczyła po Chiarze Banchini klasę skrzypiec barokowych w Schola Cantorum Basiliensis. Występowała w zespołach Ensemble 415 oraz La Risonanza, w tym ostatnim grając przy pierwszym pulpicie. Jako solistka porusza się w przestrzeni repertuaru zapomnianego bądź mało znanego. Przygotowując nagranie sonat Franciszka Bendy, posłużyła się manuskryptem z Biblioteki Państwowej w Berlinie, ktĂłry zawiera wybĂłr trzydziestu czterech (z około stu pięćdziesięciu) sonat czeskiego twĂłrcy. Wyjątkowość rękopisu polega na tym, że wbrew konwencji epoki skryba umieścił w nim szczegĂłłowe propozycje sposobu wykonania: realizację ozdobnikĂłw, artykulację, a nawet oznaczenie rubato. Paleta ornamentĂłw obejmuje m.in. appoggiatury, mordenty, tryle oraz biegniki wznoszące się i opadające. Jak sugeruje dołączony do albumu komentarz, staranne wykończenie partytury pozwala traktować ją jako wartościowe źrĂłdło wiedzy o stosowaniu ozdobnikĂłw na przełomie baroku i klasycyzmu. Czasu powstania poszczegĂłlnych utworĂłw nie znamy, ale niektĂłre z nich datuje się na rok ok. 1760.\nStylistycznie muzyka Bendy przywodzi na myśl dorobek Carla Philippa Emanuela Bacha - jej cechą charakterystyczną jest brak tematu głĂłwnego; w zamian kompozytor buduje narrację opierającą się na kilku tematach, podczas gdy harmonie bliskie są idiomowi klasycznemu. Wyjątek stanowi XXXII Sonata E-dur, ktĂłra ma klasyczną formę.\nTwĂłrczość Czecha łączy elementy szkoły włoskiej, ktĂłra kładła nacisk na śpiewność, oraz szkoły niemieckiej - pielęgnującej delikatność linii melodycznej i ekspresywność ornamentyki. Nawiasem mĂłwiąc, śpiew był jedynym wykształceniem, jakie Benda odebrał w ramach edukacji muzycznej podjętej w Pradze u oo. benedyktynĂłw, pĂłźniej u jezuitĂłw. Gry na skrzypcach i rzemiosła kompozytorskiego nauczył się sam.\nNa płycie znalazły się sonaty: XI D-dur, XXIII c-moll, XIII g-moll i XXXII E-dur przedzielone Adagio poco andante z VII Sonaty A-dur. Układ Ăłw przypomina zgrabnie skrojony recital. W rozmowie ze mną Leila Schayegh podkreślała, że zależało jej na "wybraniu utworĂłw najbardziej zrĂłżnicowanych i reprezentatywnych dla całej kolekcji, włącznie z uwzględnieniem rĂłwnowagi między sonatami w tonacjach durowych i tymi w tonacjach molowych". Partia generałbasu zrealizowana została na klawesynie lub pianoforte, a w wybranych kompozycjach przez wiolonczelę, co urozmaica brzmienie.\nArtyści w swoich interpretacjach tworzą świat pełen migotliwych obrazĂłw i zmieniających się, subtelnych nastrojĂłw, ktĂłre dobrze oddają charakter utworĂłw. Jeśli chodzi o ekspresję - na ogĂłł zachowują klasyczny umiar. Kluczem do autentyczności wykonań jest w opinii Schayegh umiejętność stosowania ozdobnikĂłw. "Manuskrypt z Berlina towarzyszył mi przez prawie dziesięć lat. Wnikliwa analiza ornamentyki, jaką przeprowadziłam pod koniec studiĂłw, pozwoliła mi lepiej zrozumieć, w jak dużym stopniu jest ona prawdziwą sztuką, w granicach ktĂłrej nie ma miejsca na improwizację. [...] A zatem to nie tylko kwestia intuicji, ale rĂłwnież intelektu, co odpowiada mojemu sposobowi pracy i grania" - twierdzi solistka.\nUtrwalone wykonania odznaczają się klarownością faktury i przejrzystością prowadzenia frazy. Nie ma w nich miejsca na zbędny wirtuozowski popis. Jest natomiast dużo taneczności (np. w Allegro z Sonaty E-dur) i śpiewności (Allegro moderato z Sonaty c-moll), ktĂłra doskonale harmonizuje z brzmieniem instrumentĂłw. Uwagę skupiają zwłaszcza skrzypce - wykonane w Cremonie w 1675 roku przez Andreę Guarneriego. W rejestrze dolnym mają brzmienie zimne i szorstkie, w rejestrze gĂłrnym zaś emanuje z nich ciepło i słodycz.\nPłyta jest doskonałą propozycją dla miłośnikĂłw muzyki dawnej.\nSonaty skrzypcowe (wybĂłr)\nLeila Schayegh skrzypce, VĂĄclav Luks klawesyn, pianoforte, Felix Knecht wiolonczela\nGlossa 922507 (2012)


Spotkania ze Zmartwychwstałym – Z serca dla Serca\n18 kwietnia 2021KATEGORIE:\nWyrazów: 603CZAS CZYTANIA:\n3. Niedziela Wielkanocna; 18 IV 2021\nEwangelia według św. Jana 24, 35-48\nJezus po swym zmartwychwstaniu ukazywał się wielu osobom w różnych postaciach, a rozpoznanie Go następowało nie od razu. Zjawiał się nagle i odsłaniał swą tajemnicę innego życia, zadziwiał i zaskakiwał. Inaczej widziała go Maria Magdalena. Wydawało się jej, że to nie On we własnej osobie, lecz ogrodnik. Inaczej doświadczyli Go dwaj uczniowie idący do Emaus, Kleofas i jego towarzysz podróży.\nJezus zaskoczył Marię Magdalenę, odezwawszy się do niej po imieniu. Wtedy powiedziała do Niego: Rabbuni, to znaczy „Mój Nauczycielu”. On polecił jej powiadomić uczniów, by udali się na spotkanie z Nim do Galilei. To dzięki jej świadectwu: Widziałam Pana Piotr i Umiłowany Uczeń udali się do grobu. Obecne przy grobie Jezusa kobiety, które przyszły dopełnić czynności pogrzebowych, przestraszyły się na widok aniołów mówiących: Dlaczego szukacie żyjącego wśród umarłych? Wtedy niewiasty zrozumiały, że Jezus żyje. Zmartwychwstały dołączył do uczniów idących do Emaus, rozczarowanych Jego tragiczną śmiercią. Szedł i rozmawiał z nimi nierozpoznany, i wyjaśniał im Pisma, rozwiewając ich wątpliwości. Zaproszony przez nich do wieczerzy spożył z nimi posiłek i tam Go rozpoznali po łamaniu chleba. Wtedy zniknął. Zjawił się też nieoczekiwanie Apostołom zalęknionym i przerażonym, zamkniętym w Wieczerniku z obawy przed represjami żydowskimi, a później wątpiącemu Tomaszowi.\nJezus przeszedł przez zamknięte drzwi, ukazał się uczniom, pozdrowił ich, pokazał zranione ręce, nogi i bok.\nZachowując się tak, Jezus pokazywał Apostołom swe realne ciało, w ten sposób udowadniał, że nie jest zjawą. Być może chciał przez to wskazać, że nie podlega prawom natury i jest nieśmiertelny, ale może widzialnie przebywać pośród swoich. Nie chciał też nikogo przestraszyć, ale uradować i napełnić pokojem. A działo się to w czasie, gdy byli smutni, jak płacząca Maria Magdalena czy zrezygnowani, rozczarowani jak ci dwaj idący do Emaus. Wątpiącego Apostoła Tomasza zachęcił, aby dotknął Jego ran i by uwierzył w prawdziwą Jego obecność. W serce niedowierzającego ucznia wlał wiarę, którą ten wyznał w słowach: Pan mój i Bóg mój. Zmartwychwstały rozmawiał i jadł pieczoną rybę na oczach zdziwionych Apostołów. To był przekonujący dowód, że nie jest zjawą, lecz że żyje i rzeczywiście zmartwychwstał!\nNam zgromadzonym przy Jego ołtarzu podczas każdej Eucharystii i wszystkim zebranym w Jego Imię chrześcijanom Jezus wyjaśnia Pisma i przypomina, że nasza droga podobna jest do Jego drogi, że przez cierpienie, krzyż i śmierć przechodzi się do chwały zmartwychwstania. W Eucharystii doświadczamy, że Jezus prawdziwie żyje, że jest realnie obecny pośród nas, choć pod osłoną znaków sakramentalnych. W każdym takim Eucharystycznym spotkaniu z Nim, gdy ofiarowuje On siebie Bogu Ojcu za wszystkich ludzi jako Chleb życia, mówimy: Głosimy śmierć Twoją, Panie Jezu, wyznajemy Twoje zmartwychwstanie i oczekujemy Twego przyjścia w chwale. Zbawiciel otwiera nam oczy na tę wielką tajemnicę wiary i wtedy każdy na swój sposób odczuwa to, czego życzył swoim uczniom Zmartwychwstały Pan, tj. pokój i radość niezmąconą, a przeżywaną we wspólnocie uczniów i uczennic. Prośmy Boga, abyśmy i my mogli naszą wiarą w Jezusa podzielić się z innym.\nTekst opublikowany także na stronie Apostolstwa Modlitwy: https://www.ampolska.co/art-2750-Spotkania-ze-Zmartwychwstalym-18-IV-2021.htm


Kowalczyk i Staręga wracają do Pucharu Świata | Sportsinwinter.pl\nKowalczyk i Staręga wracają do Pucharu Świata\n3 lata ago Daniel Topczewski\nfot. Irek Trawka\nW nadchodzący weekend w Planicy odbędą się kolejne zawody Pucharu Świata w biegach narciarskich. W Słowenii swoją formę sprawdzą jednak nie tylko zawodnicy, którzy startowali w miniony weekend, ale także nasza najlepsza dwójka: Justyna Kowalczyk i Maciej Staręga, którzy powrócą do rywalizacji po miesięcznej przerwie.\nWeekend w Planicy będzie idealną okazją do zdobycia pucharowych punktów przez zawodników specjalizujących się w technice klasycznej. W Planicy odbędą się bowiem sprinty klasykiem (zaplanowane na sobotę) i biegi na dystansie 10 i 15 kilometrów tym samym stylem (niedziela).\nDo rywalizacji po miesięcznej przerwie powróci Justyna Kowalczyk, która dobrowolnie odpuściła Tour de Ski, aby skoncentrować się na indywidualnych przygotowaniach do igrzysk olimpijskich w Pjongczang. Polka w słoweńskiej Planicy wystartuje w obu biegach i postara się poprawić swój najlepszy wynik z tego sezonu (7. miejsce w sprincie klasykiem w Lillehammer), aby potem ponownie zniknąć z Pucharu Świata. Kowalczyk pojawi się na zawodach dopiero w Korei Południowej, gdzie będzie rywalizować o kolejne medale olimpijskie. Kadrę kobiet na Planicę uzupełniają Ewelina Marcisz i Sylwia Jaśkowiec.\nW gronie mężczyzn także będziemy świadkami powrotu. W Słowenii wystartuje Maciej Staręga, który przez ostatnie starał się powrócić do pełnej sprawności po złamaniu kości dłoni. Polak na początku stycznia informował, że jest szansa na to, że wystartuje w Planicy, ale nie miał co do tego stuprocentowej pewności. Teraz stało się jasne, że Staręga pobiegnie w ten weekend. Oprócz 27-latka w Słowenii wystartują także Paweł Klisz i Jan Antolec.\nŹródło: PZN, informacja własna\nDoświadczona szwedzka sprinterka zakończyła karierę - 12 kwietnia 2021\nNajważniejsze wieści tygodnia. Kto zakończył przygodę z biegami? Kontrowersje w Rosji i powrót po kontuzji - 7 kwietnia 2021\nNiemiecki biegacz kończy karierę. Miał być świetnym sprinterem - 31 marca 2021\nTags: Ewelina Marcisz, Jan Antolec, justyna kowalczyk, Maciej Staręga, Paweł Klisz, Planica, PŚ w biegach narciarskich, PŚ w biegach narciarskich 2017/2018, Puchar Świata w biegach narciarskich 2017/2018, sylwia jaśkowiec\nPrevious Jest głos PZN w sprawie Jana Ziobry\nNext Pungertar i Greiderer kończą ze skokami\nNorweska gwiazda przeszła załamanie nerwowe. “Myślałem, że to koniec”\nNajważniejsze wieści tygodnia. Kto zakończył przygodę z biegami? Kontrowersje w Rosji i powrót po kontuzji\nAfera podczas mistrzostw Rosji. Biegaczka wystartowała w stroju wroga\n6 dni ago Mateusz Król\nRewolucyjny pomysł Szwedek. Chcą równouprawnienia\nPekin 2022. Znamy szefa Polskiej Misji Olimpijskiej\n2 tygodnie ago Piotr Wojtaszczyk\n17 godzin ago Angelika Uchacz