Ironia losu [Laurencja Wons] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\nAutor: Laurencja Wons Liczba stron:\nISBN: 978-83-7942-955-4 Data wydania: 2015-10-01\nDla Marka, który jest moją opoką\nSpis treści Rozdział 1. Urodziny Zuzi Rozdział 2. Koszmar o poranku Rozdział 3. Zwyczajny niezwyczajny dzień w pracy Rozdział 4. Odyseusz Rozdział 5. Burza Rozdział 6. Małgosia idzie na zakupy Rozdział 7. Nie ma zazdrości bez… Rozdział 8. Idylla nie trwa wiecznie Rozdział 9. Kobieta upadła Rozdział 10. Koniec i początek Rozdział 11. Michał wtrąca swoje trzy grosze\nRozdział 1Urodziny Zuzi Zegar w przedpokoju wybił wpół do szóstej i Małgosia w panice pomyślała, że za chwilę przyjedzie Kamil, a ona nadal siedzi przed toaletką i próbuje zrobić „coś” ze swoim wyglądem. Na co dzień nie nosiła makijażu, ale dziś przypadały urodziny jej najlepszej przyjaciółki, więc od jakiegoś czasu wpatrywała się w lusterko mebla w swoim pokoju i próbowała „zrobić się na bóstwo”. Tak właśnie wyraziła się Zuzia, gdy zapraszała ją i Kamila na osiemnastą. Chyba zwariowałam! Nie będę cierpiała katuszy przed lustrem z powodu kilku wypowiedzianych od niechcenia słów. Zuzia przecież zna mnie od czasów liceum i chyba dla niej nie muszę się malować. Jedyny powód, dla którego tutaj siedzę, to Kamil – u jego boku muszę wyglądać oszałamiająco. Spojrzała na zegarek. Kamil spóźniał się już pięć minut. Posłała swemu odbiciu w lustrze łobuzerski uśmiech. – Małgośka, chyba coś z tobą jest nie tak. W pośpiechu przejechała szczotką po włosach i szminką obrysowała kontur ust. Uznała, że to wystarczy na przyjęcie urodzinowe. Zanim wstała, nie mogła się powstrzymać, żeby nie zrobić paru głupich min do lustra. – Widząc cię teraz, nikt by nie uwierzył, że masz dwadzieścia sześć lat – powiedział Michał, stojący w drzwiach jej pokoju. Małgosia zrobiła się purpurowa ze wstydu. Odkąd jej młodszy brat ukończył gimnazjum i rozpoczął naukę w liceum, stał się bardzo rozsądnym młodym człowiekiem. – To ile byś mi dał, tatuśku? – spytała zaczepnie. – Nie wzywaj imienia ojca twego nadaremnie, bo jeszcze tu przyjdzie i zacznie ci prawić kazania na temat stroju, który nie powinien odwracać uwagi od osobowości człowieka. – Czyli mam iść w habicie? Oboje roześmieli się z tego żartu. Od śmierci matki przed siedmioma laty stali się sobie bardzo bliscy. Ojciec pracował, więc Małgosia musiała być dla Michała starszą siostrą i matką, a teraz, po latach, byli najlepszymi przyjaciółmi. – Powiedz mi lepiej, jak wyglądam – powiedziała, wstając z krzesła i okręcając się wokół własnej osi. Proste, kasztanowe włosy opadające na ramiona zawirowały niczym na karuzeli. Michał dostrzegł blask niewielkich zielonych kolczyków, podkreślających zielony kolor oczu siostry. Prosta sukienka na ramiączkach uszyta z ciemnozielonego jedwabiu sprawiała, że nie sposób było nie zwrócić na nią uwagi. Michał pomyślał, że to cała Małgosia – lubiąca prostą elegancję. – Wyglądasz super, ale kapcie nie za bardzo pasują do tej kreacji. – Głuptasie, buty ubiorę przy wyjściu. – Czy ty na pewno idziesz tylko na urodziny Zuzi? Nigdy się tak dla niej nie stroiłaś. – Nie wystroiłam się dla niej, tylko dla Kamila! O wilku mowa – dodała, słysząc wjeżdżający na podwórze samochód. Po chwili usłyszeli trzaśnięcie drzwi i głos Kamila, wołającego z sieni: – Przepraszam za spóźnienie! Czy jesteś gotowa? – Kamil stanął w progu pokoju Małgosi i jedno jego spojrzenie upewniło ją, że zrobiła na nim wrażenie. – Ślicznie wyglądasz, kochanie. – Już za piętnaście – ponagliła Kamila. – Zuzia kazała nam być o szóstej. – Zawsze możecie powiedzieć, że ogarnął was romantyczny nastrój i zrobiliście sobie krótki postój na łonie natury. – Ty się nie wtrącaj! – Małgosia strofowała brata. – Skoro jesteśmy gotowi, to jedziemy – zadecydował Kamil. Małgosia podeszła do trzydrzwiowej szafy i wspinając się na palce, zdjęła z niej prezent zapakowany czerwonym papierem i związany błyszczącą, złotą wstążką. Gdy przechodziła obok Michała, ten z przekornym błyskiem w oku wyszeptał jej do ucha: – Tylko nie zapomnij o butach. Zanim wsiedli do samochodu, Michał postanowił o coś jeszcze zapytać: – Kamil, kiedy zostaniesz moim szwagrem, czy pożyczysz mi swojego garbusa? – Jak tylko zrobisz prawo jazdy! Małgosia pomachała bratu na pożegnanie. Michał odprowadzał ich wzrokiem, póki nie skręcili z bocznej uliczki na główną drogę. Następnie zamknął za nimi wrota. Nie przypuszczał, aby siostra wróciła jeszcze tego wieczora. Po udanej imprezie u Zuzi na pewno przenocuje u Kamila. Kamil dociskał pedał gazu, by nadrobić opóźnienie. Małgosia siedziała obok niego, ściskając na kolanach prezent dla przyjaciółki. – Co właściwie mamy dla Zuzi? – zapytał. – Zegar. – Zegar? Na twarzy jego towarzyszki pojawił się tajemniczy uśmiech. – To nie jest taki zwykły zegar. Przedstawia łódź wikingów. Kiedy go zobaczyłam na wystawie sklepowej, od razu pomyślałam o Zuzi. Ona ma fioła na punkcie wikingów. Już kiedy byłyśmy w liceum, marzyła o podróży do Norwegii. – Normalni ludzie marzą o wyprawie w cieplejsze strony, chociażby do Grecji. – Możesz mi wierzyć na słowo, że ona jest jak najbardziej normalna. Kamil roześmiał się, a Małgosia zerknęła na pomiar prędkości. Sama nie była zbyt dobrym kierowcą – pod tym względem nie miała o sobie zbyt wysokiego mniemania i dlatego starała się nigdy nie przekraczać dozwolonej prędkości, nawet wtedy, gdy jechała pustą drogą wśród pól. – Wolałabym trafić na przyjęcie urodzinowe niż na pogotowie. Te słowa wystarczyły, by Kamil zmniejszył nacisk na pedał gazu. Do jego uszu doszło ciche westchnienie ulgi. – Gdyby wszyscy jeździli tak jak ty, na drogach nie byłoby wypadków – rzekł, by ją udobruchać. – Dobrze wiesz, że nie lubię prowadzić samochodu. Wymienili spojrzenia. Reszta drogi upłynęła im w całkowitej harmonii. Dwadzieścia minut po szóstej zaparkowali przed blokiem Zuzi. Kiedy wchodzili na trzecie piętro, Małgosia przez cały czas wyprzedzała Kamila o dwa stopnie. Jak zwykle nie mogła doczekać się spotkania z przyjaciółką. Na górę popychała ją także ciekawość, jak Zuzia zareaguje na prezent. Próbując złapać oddech, Kamil dogonił ją dopiero pod drzwiami mieszkania Zuzi i Janusza. Na ciemnobrązowych drzwiach widniała tabliczka ze złoconym napisem „Pogorzelscy”. Krótki dzwonek, a potem drzwi się otworzyły i ukazała się w nich roześmiana twarz Zuzi. Czarne włosy upięła w kok i włożyła błękitny kostium, który nadawał zwiewności jej i tak kruchej postaci. – Nareszcie jesteście! – zawołała. – Od pół godziny Zuzia siedzi w oknie i wypatruje waszego przyjazdu – dodał Janusz, który właśnie stanął za jej plecami, by przywitać się z gośćmi. – Jest taka podekscytowana. Nie mogła się już was doczekać. – To moja wina – przepraszająco rzekł Kamil, gdy wchodzili do mieszkania. – Zbyt późno przyjechałem po Gosię. – Zuziu, kochana, w imieniu Kamila i swoim życzę ci wiele szczęścia w życiu małżeńskim i zawodowym, oby Janusz rozpieszczał cię i po całych dniach nosił na rękach, żeby twój szef nie wykorzystywał twojej pracowitości, żeby spełniły się wszystkie twoje marzenia i żeby wreszcie powiększyła się wam rodzina. Obie kobiety uścisnęły się serdecznie. Nikt tak jak Małgosia nie znał najskrytszych pragnień Zuzi. W pokoju solenizantka zabrała się za rozpakowywanie prezentu. Jej oczy zajaśniały niczym błękitne, bezchmurne niebo w letni, słoneczny dzień na widok łodzi wikingów z wbudowanym miniaturowym zegarem. – To najpiękniejszy drakkar, jaki w życiu widziałam! Postawię go zaraz na półce. – Mówiąc to, ustawiła prezent na regale z książkami, wśród których królowała tematyka Skandynawii, jej historii i geografii. Janusz poszedł do kuchni, żeby zaparzyć kawę, Małgosia z Kamilem rozsiedli się wygodnie, a Zuzia szczebiotała uszczęśliwiona: – Zaraz będzie kawa, a ciasto podam, kiedy przyjdzie reszta gości. Upiekłam wuzetkę. – Przyjadą twoi rodzice? – chciała się upewnić Małgosia. – Nie. – Uśmiech Zuzi wydał jej się dziwnie tajemniczy. – Mama z tatą i rodzice Janusza przyjadą jutro. Dzisiaj bawimy się tylko w gronie przyjaciół. Małgosia chciała jeszcze o coś zapytać, ale w tym właśnie momencie odezwał się dzwonek do drzwi i rozradowana pani domu poszła otworzyć następnym gościom. – To pewnie koleżanki z pracy Zuzi – cichym głosem zauważył Kamil i Małgosia już miała mu przytaknąć, kiedy zobaczyła ducha z przeszłości. Kamil ze zdziwieniem śledził zmiany na jej twarzy wywołane pojawieniem się dwóch mężczyzn. Właściwie to Małgosia patrzyła tylko na jednego z nich – przystojnego bruneta, który z nonszalanckim uśmiechem zbliżał się w jej kierunku. – Witaj, Małgośka – powiedział, wyciągając dłoń na powitanie. – Tyle lat upłynęło. Jak miło znów cię widzieć. – Cześć. Kamil zauważył, że jego narzeczona niechętnie wita się z przybyłym. – Zrobiliśmy ci niespodziankę, prawda, Małgosiu? – spytała Zuzia. – Kamilu, poznaj Mirka Bogackiego – a zwracając się do Mirka, dodała: – Kamil jest narzeczonym Małgosi. Niezręczną ciszę przerwało chrząknięcie wchodzącego do pokoju Janusza. – Mirek, przedstawisz nam swego towarzysza? – dodała Zuzia, trzymająca w ręce bukiet herbacianych róż przyniesiony przez obydwu mężczyzn. – Oczywiście, to Paweł Skrzetuski, mój kolega jeszcze z wojska. – Skrzetuski, naprawdę? – zauważył Kamil. – Moje nieszczęście polega na tym, że każdy w tym kraju czytał Ogniem i mieczem. Dzięki temu mam przypiętą łatkę od początku każdej znajomości. – Małgorzata Wilkiewicz i Kamil Konieczny – dokonała prezentacji Zuzia. Towarzysz Mirka podał dłoń Małgosi i Kamilowi. Małgosia skorzystała z okazji, by lepiej mu się przyjrzeć. Miał duże, błękitne oczy, włosy w kolorze blond i był równie wysoki jak Mirek, ale emanował z niego łagodny spokój, w czym nic a nic nie przypominał Mirka. – Skoro już wszyscy się znamy, to pora siadać do stołu – zadecydował Janusz. – Przyniosę ciasto. – Pomogę ci, Zuziu – powiedziała Małgosia, wychodząc za koleżanką do przedpokoju. W przedpokoju Małgosia, zamiast skierować się do kuchni, popchnęła przyjaciółkę do sypialni i zamknęła za sobą drzwi, jednocześnie opierając się o nie plecami, by zagrodzić Zuzi drogę ucieczki. – Co ty wyprawiasz? – wyszeptała pani domu. – Raczej: co ty wyprawiasz? – również szeptem ofuknęła ją Małgosia. – Wytłumacz się, co tu robi Mirek? – Spotkałam go wczoraj przypadkiem na mieście. Zaprosił mnie na kawę, rozmawialiśmy, wspominaliśmy dawne czasy. Mirek napomknął, że chciałby się z tobą spotkać. Oczywiście powiedziałam mu, że jesteś zaręczona i za cztery miesiące wychodzisz za mąż, ale on koniecznie chciał z tobą porozmawiać, więc zaprosiłam go na dzisiaj. To wszystko Zuza wyrzuciła z siebie jednym tchem, w dodatku z miną trzyletniego niewiniątka. Małgosia miała ochotę porządnie trzepnąć ją w ucho. Zamiast tego zrezygnowana usiadła na łóżku. – Zuzia, przecież pamiętasz, co było pięć lat temu. Nie mogę siedzieć z nim przy jednym stole po tym, jak mnie porzucił. I jeszcze Kamil… co ja mu powiem? – O ile dobrze pamiętam, to ty zerwałaś z Mirkiem. On chce tylko porozmawiać. Może zamierza cię przeprosić – powiedziała pojednawczym tonem. Tym razem Małgosia naprawdę chciała udusić przyjaciółkę. Przed popełnieniem zbrodni powstrzymało ją wtargnięcie do ich kryjówki Janusza, który oznajmił, że goście czekają na kawę. Wychodząc z sypialni, Małgosia syknęła tylko jedno słowo: – Zdrajczyni. W kuchni nie odezwały się do siebie nawet słowem. Zuzia układała na tacy filiżanki z kawą, a Małgosia kroiła ciasto. Z pokoju docierały do nich rozbawione głosy mężczyzn. Niosąc przed sobą paterę z ciastem, Małgosia pomaszerowała na drżących nogach za koleżanką. Tak jak się tego spodziewała, Mirek wiódł prym w tym towarzystwie, siedząc tuż obok Kamila. Jego przyjaciel usadowił się w fotelu, a Janusz rozsiadł się na kostce. Małgosia przeżyła wstrząs, widząc roześmianą twarz narzeczonego – najwidoczniej towarzystwo Mirka przypadło mu do gustu. Chciała spiorunować go wzrokiem, ale zamiast tego przywołała na twarz nieśmiały uśmiech, napotkawszy spojrzenie jasnobłękitnych oczu Pawła. Odniosła wrażenie, że on rozumie więcej, niż powinien wiedzieć obcy człowiek. Zuzia z anielskim uśmiechem zaczęła pełnić honory pani domu, a Małgośce nie pozostało nic innego, jak usiąść na kanapie między Kamilem i Mirkiem. Wszyscy zachwycali się wuzetką Zuzi. Kawa również smakowała wybornie. Radosny nastrój dopełniały przeboje z lat osiemdziesiątych. Powoli Małgośka zaczęła się odprężać, gdyż jak dotąd Mirek nawet słowem nie wspomniał o ich znajomości sprzed lat. Zamiast tego opowiadał o swoim nowym życiu w Niemczech, o dyskotece, którą prowadził, i o różnych imprezach tam organizowanych. Swoje opowieści ubarwiał zabawnymi anegdotkami z życia nocnego klubu. Słuchano go z zaciekawieniem, gdyż przedstawiał zupełnie inną mentalność Niemców – zarówno młodych, jak i starych – od tej, o której zwykle mówi się w polskich realiach. Uśmiechając się w duchu, Małgosia musiała przyznać, że Mirek zawsze potrafił ciekawie opowiadać i czarować towarzystwo. Był typem mężczyzny, który bierze od życia ile tylko zdoła i żyje na pełnych obrotach, póki nie nadejdzie koniec jego ziemskiej tułaczki. – Czym się zajmujesz? – Janusz zagadnął najspokojniejszego z całego towarzystwa Pawła. – Jest lekarzem – odpowiedział za niego Mirek. Paweł roześmiał się. – Można to i tak nazwać. Jestem weterynarzem. – Lekarz zwierząt, a to dobre! – roześmiała się Zuzia rozbawiona żartem Mirka. Podano alkohol i zakąski. Małgosia zaczęła powoli sączyć kieliszek słodkiego czerwonego wina. Kamil również nie odmówił alkoholu, co mogło oznaczać tylko jedno – po przyjęciu u Zuzi zrobią sobie półgodzinny spacerek do jego mieszkania i Małgosia zostanie u niego na noc. Zuzia i jej mąż także nie wylewali za kołnierz. Mirek, podobnie jak Małgośka, zadowolił się jednym kieliszkiem wina i tylko szkło Pawła pozostało puste. Zinterpretowano to w ten sposób, że ktoś musi być w stanie prowadzić samochód. Atmosfera coraz bardziej rozluźniała się. Małgosi zrobiło się gorąco. Zastanawiała się, co jest tego przyczyną – wypity alkohol czy bliskość Kamila… a może Mirka? Oblała się rumieńcem i znowu jej spojrzenie skrzyżowało się ze spojrzeniem Pawła. Zuzia z Januszem zaczęli tańczyć w takt gorących, latynoskich rytmów. Małgosi nogi same rwały się do pląsów. Pociągnęła Kamila, by z nią zatańczył, zapominając niestety, że jej narzeczony jest nie najlepszym tancerzem. Już po kilku krokach powróciła ponura świadomość jego braków. I tak już tragiczną sytuację pogarszał fakt, że przez cały czas Małgosia czuła na sobie spojrzenie ciemnobrązowych oczu Mirka. Gdy muzyka ucichła, Kamil, przepraszając, poprowadził Małgośkę do kanapy. Zanim usiedli, rozpoczęła się następna piosenka i Mirek bardzo grzecznie zapytał, czy może prosić ją do tańca. – Ależ oczywiście – Kamil natychmiast wyraził zgodę. – Małgosia uwielbia tańczyć, a ja jestem w tym beznadziejny. Mirek w duchu przyznał mu rację. Małgosia zadrżała, czując na sobie dotyk dłoni Mirka. Powróciły wspomnienia. Mirek był doskonałym tancerzem i równie dobrym kochankiem. W czasach gdy jeszcze byli parą, Małgosia nigdy nie potrafiła oprzeć się jego dotykowi. Jego spojrzenie powiedziało jej, że on doskonale zdaje sobie sprawę z tego, jakie wzbudzał w niej reakcje. Postanowiła być czujna. Po pierwszym wspólnym tańcu przyszedł kolejny, a później następny i następny… Muzyka była teraz o wiele spokojniejsza, nastrojowa. Przez cały czas Mirek nie odezwał się ani słowem i tylko z wrodzoną sobie elegancją prowadził ją w tańcu. Ich towarzysze dyskutowali z ożywieniem na temat zmian, które ostatnio w ich mieście wprowadził nowy burmistrz. Nadal tańcząc, niby przypadkiem, Mirek poprowadził ją do przedpokoju i w chwili, gdy nikt nie zwracał na nich uwagi, popchnął do sypialni gospodarzy. Małgosia natychmiast przyjęła postawę obronną, krzyżując ręce na piersiach. Jej spojrzenie wyraźnie powiedziało mu, żeby nie próbował żadnych sztuczek. – Tęskniłem za tobą w ciągu ostatnich pięciu lat – powiedział, robiąc krok w jej kierunku. – A ja za tobą nie – odparła wojowniczo.– Gdybyś tego nie zauważył, wiedz, że poukładałam sobie życie i jestem teraz szczęśliwa. – Ale czy na pewno? – Wracajmy, zanim ktoś zainteresuje się naszą nieobecnością – powiedziała, próbując go wyminąć, ale Mirek przytrzymał jej ramiona, nie pozwalając na opuszczenie pokoju. – Wróciłem dla ciebie, Małgosiu. Życie bez ciebie na Zachodzie jest puste, bez smaku. – Mam narzeczonego. Za cztery miesiące wychodzę za mąż. – Jeszcze nie jest za późno… Małgosia wyrwała się z jego uścisku, myśląc o tym, aby nie było za późno na wybrnięcie z tej niezręcznej sytuacji. Z dumnie uniesioną głową zostawiła Mirka samego. Wszystko w niej drżało z wściekłości. Zdecydowała, że w takim stanie nie może powrócić do roześmianego towarzystwa. Na parę minut zaszyła się w łazience. Wpatrywała się w swoje odbicie w lustrze, nie mogąc zrozumieć przekory losu, który ponownie skrzyżował drogi jej i Mirka, akurat w chwili gdy miała ułożyć sobie życie z innym mężczyzną. – Nie pozwolę ci zburzyć mojego spokoju – powiedziała i wyszła z łazienki. W przedpokoju natknęła się na Kamila, ale zamiast do pokoju, gdzie właśnie opowiadano sobie kawały, poprowadził ją do sypialni, w której była już dwukrotnie tego wieczoru. Małgosia z rezygnacją pomyślała, że to jakieś déjà vu. – Gdzie ty się podziewałaś? – Byłam w łazience – odparła wymijająco. – Zaniepokoiłem się, gdy znikłaś z tym Mirkiem – wyznał szczerze. – Powiedz raczej, że byłeś zazdrosny. – Podeszła i przytuliła się do niego. – Dobrze wiesz, że jesteś jedynym mężczyzną, który coś dla mnie znaczy, oczywiście poza ojcem i bratem – dodała żartem. – Nie musisz zamartwiać się, jeżeli zacznę rozmawiać z jakimś facetem. Kamil dał się udobruchać. Przytulił ją i pocałował w szyję. – Czyżbyś we mnie wątpił? – spytała, gdy wychodzili z sypialni. Przytuleni wrócili do pozostałych gości. Mimo uśmiechu na twarzy Małgosia czuła się nieswojo. Mirek obserwował ją przez cały czas. Na jego ustach raz po raz pojawiał się triumfujący uśmiech. Udało mu się zasiać w sercu Małgosi ziarno niepokoju. Zauważyła, że w pokoju nie było Pawła. Pomyślała, że pewnie poszedł do łazienki, ale już po chwili przestała interesować się jego nieobecnością. – Czym się teraz zajmujesz? – zagadnął ją Mirek. Wyrwana z zamyślenia, zadrżała na dźwięk jego głosu. – Pracuję w tutejszej Miejskiej Bibliotece Publicznej. Mirek roześmiał się: – Odkąd pamiętam, zawsze miałaś jakąś książkę pod ręką. A teraz zostałaś bibliotekarką, czyli że pracujesz w swoim żywiole. Jesteś pierwszą osobą tu w Polsce, która zrealizowała swoje najskrytsze marzenia. – Nie przesadzaj. Nie miała ochoty kontynuować tej rozmowy. Bała się, że za chwilę Mirek powie jakieś głupstwo na temat ich przeszłości i ona będzie musiała tłumaczyć się przed Kamilem. Przeprosiła i wyszła na balkon. Zaskoczyła ją obecność Pawła na balkonie. – Przepraszam – powiedziała i już miała zamiar się wycofać, ale powstrzymały ją jego słowa: – Też przyszłaś odpocząć od tego gwaru? Jeśli chcesz, ustąpię ci miejsca. Ja stoję tu już dosyć długo. – To niepotrzebne. Miejsca wystarczy dla nas obojga. Podobnie jak Paweł wpatrzyła się w pogrążone w ciemnościach osiedle. Uliczne lampy i światła w oknach nadawały otoczeniu uspokajający nastrój bezpieczeństwa. Chociaż zapadł już mrok, dzieci nadal bawiły się na placu zabaw przed domem. Niektórzy mieszkańcy siedzieli na ławkach, by nacieszyć się przyjemnym chłodem wieczoru po upalnym czerwcowym dniu. Zimny powiew wiatru sprawił, że Małgosia zadrżała. Cieniutka sukienka nie chroniła jej przed takimi niespodziankami. Uwagi Pawła nie uszło to, że dziewczyna drży. Bez słowa zdjął marynarkę i założył ją na ramiona Małgosi. – Dziękuję – wyszeptała. Stali tuż obok siebie bez słowa, wpatrzeni w dal. Po raz pierwszy tego wieczora Małgosia poczuła wewnętrzny spokój. Była wdzięczna Pawłowi za to, że nie próbował na siłę nawiązać rozmowy. Ukradkiem zerknęła na swego towarzysza. Niewątpliwie był przystojny, chociaż nie w tak oszałamiający sposób jak Mirek. Jego uroda wydawała się bardziej stonowana, harmonijna, ale prawdziwe piękno kryło się w szczerym spojrzeniu błękitnych oczu. Z poczuciem winy Małgosia pomyślała o swoim narzeczonym. Przy Mirku i Pawle Kamil wypadał bardzo przeciętnie. Po zastanowieniu doszła do wniosku, że z Kamilem połączyła ją miłość do literatury. Wspólne upodobania znaczą o wiele więcej niż najładniejsza nawet buźka – przekonywała samą siebie. Kamil był uczciwym, spokojnym człowiekiem i u jego boku chciała spędzić resztę swego życia. Jego największym atutem było jednak to, że tak bardzo różnił się od Mirka. – Jak to się stało, że trafiłeś na przyjęcie urodzinowe Zuzi? – zagadnęła, by odgonić od siebie ponure myśli. – Mirek został zaproszony z osobą towarzyszącą, a nie chciał przychodzić z żadną kobietą… – Urwał, obawiając się, że za dużo powiedział. – Chyba rozumiem… Nie mógł przyjść z kobietą, bo wtedy musiałby okazywać zainteresowanie jej, a nie mnie. Ich spojrzenia skrzyżowały się. Oboje byli bardzo poważni. – Oczywiście Mirek wtajemniczył cię w swoje plany – powiedziała z wyrzutem. – To niegodziwe mieszać się w czyjeś prywatne życie. Pochylił głowę, ale nie powiedział nic na swoją obronę. Przez chwilę Małgosia czekała na jego odpowiedź, a kiedy nadal milczał, oddała mu marynarkę i wróciła do pokoju. Tego wieczoru miała już dość. Czuła się oszukana – najpierw przez najlepszą przyjaciółkę, później przez Mirka, a teraz postępowanie Pawła przelało czarę goryczy. Usiadła obok Kamila, ale nie potrafiła włączyć się do zabawy. Paweł także wrócił i usiadł na swoim miejscu w fotelu. – Kamil, jestem zmęczona – wyszeptała, przytrzymując ramię narzeczonego. – Chciałabym już wyjść. – Dobrze, kochanie. – Uśmiechnął się. – Przykro nam, Zuziu, ale musimy się pożegnać. – Zostańcie jeszcze – przekonywał Janusz.– Gdzie tam ranek. – Naprawdę musimy już iść – uparła się Małgosia. Zuzia szturchnęła męża w bok. – Ależ oczywiście – powiedziała. – Mogliśmy się domyślić, że macie jeszcze inne plany na wieczór. Dziękuję za cudowny prezent. – My również będziemy się zbierać, prawda, Pawle? Paweł twierdząco skinął głową. Po chwili wszyscy tłoczyli się w ciasnym przedpokoju. Zuzia uściskała Małgosię na pożegnanie. – Odłożyłam trochę ciasta dla twojego ojca i brata – powiedziała, wręczając jej paczkę owiniętą białym papierem. Janusz zaprosił Mirka i Pawła na następną wizytę. Jak było do przewidzenia, Mirek zgodził się ochoczo. Po wyjściu gości Janusz postanowił wyjaśnić pewną sprawę. – Powiedz mi, Zuziu, dlaczego właściwie zaprosiłaś tego Mirka? – A co, nie spodobał ci się? – Był bardzo miły, ciekawie opowiadał, ale odniosłem wrażenie, że on przyszedł tylko z jednego powodu – żeby zawracać głowę Małgosi. – To jej były chłopak. – Zuza pokornie schyliła głowę, mając nadzieję, że tym udobrucha męża. – Chyba postradałaś rozum! Małgosia i Kamil wkrótce biorą ślub. Czy pomyślałaś, jak ona musiała się czuć? – Nie denerwuj się tak, tatuśku. – Janusz był od niej o dziesięć lat starszy i Zuzia nazywała go tak, ilekroć chciała dać mu do zrozumienia, że ma przestarzałe poglądy. – Przecież nic się nie stało. Wszyscy bardzo dobrze się bawili. – Może z wyjątkiem Małgosi – dodał sarkastycznie. Tymczasem Małgosia marzyła tylko o tym, aby jak najszybciej znaleźć się na ulicy. Bolała ją głowa i nie miała ochoty na jakiekolwiek rozmowy. Na klatce schodowej Mirek z Pawłem pożegnali ich i poszli przodem. Małgosia odetchnęła z ulgą, mając nadzieję, że temat Mirka nie zostanie już tego wieczoru poruszony. Myliła się. – Jak dobrze znasz Mirka? – zagadnął Kamil, gdy schodzili po schodach. – Przyjaźniliśmy się, zanim wyjechał do Niemiec – odpowiedziała wymijająco. – Odniosłem wrażenie, że on coś dla ciebie znaczył. – Gdyby coś dla mnie znaczył, wyszłabym za niego pięć lat temu – powiedziała zrezygnowana. Wytoczyli się z budynku i Kamil zatrzymał się, by uważnie się jej przyjrzeć. Nie zauważyli, że Mirek zaparkował obok ich samochodu i teraz stał w pobliżu, przypatrując się całej scenie. – Może opowiesz mi o tej waszej znajomości? – Głos Kamila zdradzał zdenerwowanie. – Przyjaźniliśmy się, później zostaliśmy parą. Mirek nawet się oświadczył, ale w tym samym czasie wpadł mu do głowy pomysł wyjazdu za granicę i nasze drogi rozeszły się. – Przyjęłaś jego oświadczyny? Byłaś w nim zakochana? – Już ci mówiłam, że gdyby mi na nim prawdziwie zależało – Małgosia podniosła głos niemal do krzyku – zostałabym jego żoną i wyjechałabym razem z nim! – To wszystko prawda. – Usłyszeli głos Mirka. – Małgosia zerwała ze mną, ponieważ nie chciała wyjeżdżać na Zachód. – Nie wtrącaj się w nasze prywatne sprawy! – ofuknęła go. – Jeżeli mówicie o mnie, to jest to także i moja sprawa. – No pięknie, mamy trójkąt! – wtrącił Kamil zdenerwowanym głosem. – Nie ma żadnego trójkąta. – Małgosia była bliska rozpaczy. – Jesteś tylko ty i ja. Dziś spotkaliśmy Mirka, ale jutro już go nie będzie w naszym życiu. – Nadal uważam, że mamy problem. – Kamil nie ustępował. – Dlaczego wcześniej mi o nim nie opowiedziałaś? Dlaczego nie wspomniałaś, kim był dla ciebie, gdy wychodziliśmy od Janusza i Zuzi? Myślę, że sama nie wiesz, co do niego czujesz. – Bałwan! Cały swój gniew zawarła w tym jednym słowie. Podczas gdy ona rozpaczliwie chciała zakończyć tę rozmowę, Mirek wyglądał na ubawionego ich słowną potyczką. – Może potrzebujesz czasu do namysłu, którego z nas wybrać? – Może to ty potrzebujesz czasu do namysłu. Jesteś pijany i nie wiesz, co mówisz! – Jeżeli chcesz, mogę odwieźć cię do domu – wtrącił się Mirek. – Właśnie, jedź z nim! Nigdy przedtem Małgosia nie widziała Kamila tak zdenerwowanego. Wsiadł do swego samochodu i trzasnąwszy drzwiami, odjechał. Spojrzała na Mirka, który posłał jej jeden ze swych czarujących uśmiechów. Miała ochotę kopnąć go tam, gdzie najbardziej boli, ale zamiast tego powiedziała: – Nie myśl, że wygrałeś. Za żadne skarby nie wsiądę do twojego samochodu, a jutro ma cię już nie być w moim życiu, zrozumiano?! Odwróciła się na pięcie i odeszła. Mirek pobiegł za nią. – Małgośka! Uspokój się. Odwiozę cię do domu i spokojnie porozmawiamy… – Jesteś ostatnią osobą, z którą chcę teraz rozmawiać. Przytrzymał ją za rękę, ale uderzyła go torebką. – Jeżeli nadal będziesz za mną chodził, zacznę wzywać pomocy, zedrę z siebie sukienkę i oskarżę cię o próbę gwałtu – wyrzuciła jednym tchem. Widząc jego ironiczny uśmiech, dodała: – Nie prowokuj mnie. Jestem zdesperowana i zrobię wszystko, aby się pozbyć twojego towarzystwa. – Zgoda. Dziś dam ci spokój. Małgosia patrzyła, jak odchodzi, i zastanawiała się, co miało oznaczać, że dziś da jej spokój. Czyżby planował jeszcze jedno spotkanie? Czy on nie rozumie, że w jej życiu nie ma już dla niego miejsca? Dopiero po chwili zaczęła rozmyślać, co ma teraz ze sobą zrobić. Miała dość sprzeczek w tym dniu i nie chciała nocować u Kamila. Rozwścieczyło ją, że był o nią zazdrosny bez żadnego powodu. Czyżby nie wiedział, że kobieta cztery miesiące przed ślubem nie dostrzega żadnych mężczyzn oprócz swego narzeczonego? – Co za dureń – mruknęła. Spojrzała na zegarek. Za kwadrans dziesiąta. O dwudziestej drugiej trzydzieści odchodził ostatni autobus do Pochwatowa. Pomyślała, że jeszcze nie jest tak źle, i pomaszerowała w kierunku dworca autobusowego. Już po paru metrach dostrzegła Pawła, jak pompował powietrze do tylnego koła w białym maluchu. On również ją zauważył. – Zostawili cię samą na pastwę rabusiów i gwałcicieli? Nigdy bym nie pomyślał, że tak to się skończy. Prędzej postawiłbym na to, że się o ciebie pobiją. Małgosia roześmiała się z tego żartu i postanowiła odpowiedzieć mu w tym samym tonie: – Kazałam obydwu iść do diabła. – Ucieka mi powietrze z tylnego koła, ale kiedy skończę, mogę cię odwieźć do domu. – Nie, dziękuję. Mieszkam w Pochwatowie, to dwadzieścia kilometrów stąd. Zresztą o wpół do jedenastej mam autobus. – O tej godzinie będziesz już w domu – przekonywał ją. – Wieczory są niebezpieczne dla samotnych kobiet w mieście. Obiecuję, że będę zachowywał się przyzwoicie i nie pojadę żadnym skrótem. Małgosia roześmiała się. Nie wiedziała, który z argumentów Pawła ostatecznie ją przekonał. Była zmęczona i marzyła tylko o tym, aby jak najszybciej znaleźć się w domu we własnym łóżku. – Dobrze, zgadzam się, o ile nie sprawię ci kłopotu. – To żaden kłopot. I cała przyjemność po mojej stronie – dodał. Po kilku minutach znaleźli się na peryferiach miasta. Tutaj pewien odcinek drogi był uszkodzony i maluch zaczął podskakiwać na wybojach. – Co roku obiecuję sobie, że sprzedam tego grata albo oddam go na złom i przesiądę się do nowego samochodu, ale jakoś zawsze tak się składa, że wchodząc do garażu, wybieram właśnie jego. To mój pierwszy samochód i chyba żywię do niego sentyment – powiedział tonem usprawiedliwienia, gdy autem zbyt mocno zatrzęsło. – To nie jest wina samochodu, tylko nieremontowanych dróg. – Ciszej, bo jeszcze burmistrz usłyszy, że go krytykujemy. Przy Pawle Małgosia powoli odprężała się. Wspomnienia wieczoru nie były już takie przytłaczające. Poprawa nastroju wpłynęła na jej chęć konwersacji. – Znasz drogę do Pochwatowa? – zagadnęła. – Czasami jeżdżę tam służbowo. Kiedy dojedziemy do wsi, będziesz mnie musiała pokierować. Skinęła głową. – Jesteś bardzo spokojny jak na przyjaciela Mirka, to znaczy… Chciałam powiedzieć, że różnicie się od siebie. – Co nie przeszkadza nam pozostać przyjaciółmi. – Czy Mirek wtajemniczył cię w swoje plany wobec mnie? Paweł wpatrywał się w drogę przed sobą i Małgosia domyśliła się, że zastanawiał się nad odpowiedzią. – Mirek chce zrobić na tobie jak najlepsze wrażenie. On ma nadzieję, że do niego wrócisz. – A jaka jest dokładnie twoja rola w tym planie? – Mam być tłem dla jego wyjątkowej osoby i od czasu do czasu mówić o nim pozytywne rzeczy. Na chwilę zamilkli oboje. Może sprawiła to ciasnota w samochodzie, a może panujące wokół ciemności, że Małgosia bardzo intensywnie odczuwała jego fizyczną bliskość. Na dodatek odnosiła wrażenie, że wokół unosi się jakaś tajemnicza aura intymności. Uznała, że rozmowa będzie najlepszą formą ucieczki przed tymi wszystkimi doznaniami. – Dlaczego zgodziłeś się w tym uczestniczyć? – Mam wobec Mirka ogromny dług do spłacenia. Kiedy poprosił mnie o wyświadczenie sobie przysługi, nie mogłem mu odmówić, chociaż uważam za niemoralne to, co chce osiągnąć. – Paweł na chwilę spojrzał jej w oczy i dodał: – Teraz, kiedy cię poznałem, wcale mu się nie dziwię. Mirek to dobry człowiek, tylko zbyt późno zrozumiał, na czym naprawdę mu zależy. Do Pochwatowa wiodła kręta droga wśród lasów i pól, więc Paweł musiał przez cały czas koncentrować się na kierowaniu pojazdem. Małgosia wpatrzyła się w ciemność za oknem. Na jednym z nielicznych prostych odcinków drogi znajdował się zjazd w lewo wiodący do Pochwatowa. Minęli niewielki lasek i już witała ich tablica z nazwą miejscowości. Po lewej stronie pojawił się cmentarz. – Za cmentarzem w lewo. Paweł bez słowa wykonał jej polecenie. Po przejechaniu około kilometra Małgosia kazała mu się zatrzymać. – To tutaj. Bardzo ci dziękuję, Pawle. Po raz kolejny tego wieczoru ich spojrzenia skrzyżowały się. Małgosia chciała coś jeszcze dodać, ale rozmyśliła się. Paweł był tylko obcym człowiekiem, który wyświadczył jej przysługę. Był miły, uczynny… Pewnie nigdy więcej się nie spotkają, a po kilku dniach zapomną o sobie nawzajem. – Dobranoc – wyszeptała. – Dobranoc. Gdy zamknęła za sobą furtkę, samochód odjechał. Nie wiedziała dlaczego, ale po rozstaniu z Pawłem czuła się jeszcze bardziej zmęczona niż po fatalnym przyjęciu urodzinowym Zuzi. Powlokła się do drzwi wejściowych. Zdziwiła się, gdy stanęły przed nią otworem i zobaczyła stojącego w nich ojca. On również wyglądał na zaskoczonego. – Tak wcześnie z powrotem? – Rozbolała mnie głowa i chciałam położyć się do łóżka – odpowiedziała wymijająco. – Myślałam, że już śpicie. – Chyba faktycznie źle się czujesz. Jest sobotni wieczór. W telewizji nadają najlepsze filmy. Właśnie oglądałem film z Clintem Eastwoodem, a Michał poszedł na dyskotekę do remizy. – Skąd wiedziałeś, że wróciłam? – Usłyszałem odjeżdżający samochód, wyjrzałem przez okno i zobaczyłem cię przy furtce. Odetchnęła z ulgą, gdyż ze słów ojca wynikało, iż nie zauważył, że to nie Kamil ją odwiózł. Gdyby ojciec podejrzewał, że coś jest nie tak, zadręczałby ją pytaniami przez pół nocy. A ona niczego bardziej nie pragnęła niż ciszy i spokoju.\nIronia losu Wydanie pierwsze, ISBN: 978-83-8083-048-6 © Laurencja Wons i Novae Res s.c. 2015 Wszelkie prawa zastrzeżone. Kopiowanie, reprodukcja lub odczyt jakiegokolwiek fragmentu tej książki w środkach masowego przekazu wymaga pisemnej zgody wydawnictwa Novae Res. REDAKCJA: Bartłomiej Kuczkowski KOREKTA: Paulina Zyszczak OKŁADKA: Paulina Radomska-Skierkowska KONWERSJA DO EPUB/MOBI: InkPad.pl NOVAE RES – WYDAWNICTWO INNOWACYJNE al. Zwycięstwa 96/98, 81-451 Gdynia tel.: 58 698 21 61, e-mail: sekretariat@novaeres.pl, http://novaeres.pl Publikacja dostępna jest w księgarni internetowej zaczytani.pl. Wydawnictwo Novae Res jest partnerem Pomorskiego Parku Naukowo-Technologicznego w Gdyni.\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Ironia_losu-ebookRO/p121076i215689" target="_blank" title="Ironia losu [Laurencja Wons] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Ironia losu [Laurencja Wons] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


The Secrets Of Da Vinci: The Forbidden Manuscript już oficjalnie | GRYOnline.pl\nWiadomość gry 16 lutego 2006, 14:53\nAkcja uświadamiania graczy o tworzeniu gry The Secrets Of Da Vinci: The Forbidden Manuscript przybrała ostatnio na sile. Dosłownie tydzień temu zaprezentowaliśmy Wam nowe screeny oraz trailer omawianej produkcji a dzisiaj przedstawiciele firm developerskich pracujących nad grą, Elektrogames, TOTM Studio, Kheops Studio i Mzone Studio, oficjalnie poinformowali o jej tworzeniu.\nAkcja uświadamiania graczy o tworzeniu gry The Secrets Of Da Vinci: The Forbidden Manuscript przybrała ostatnio na sile. Dosłownie tydzień temu zaprezentowaliśmy Wam nowe screeny oraz trailer omawianej produkcji a dzisiaj przedstawiciele firm developerskich pracujących nad grą, Elektrogames, TOTM Studio, Kheops Studio i Mzone Studio, oficjalnie poinformowali o jej tworzeniu. Informacja została oczywiście okraszona porcją nowych screenów oraz datą premiery, wstępnie ustaloną na kwiecień tego roku.\nKilka słów o fabule na początek. Valdo, ambitny czeladnik Francesco Melzi, ucznia Da Vinci, niespodziewanie zostaje zwolniony z praktyki, ku swojemu wielkiemu rozczarowaniu. Jednak w niedługim czasie otrzymuje list od tajemniczego patrona, w którym znajduje się polecenie odszukania jednego z zaginionych kodeksów wielkiego mistrza. Swoje kroki kieruje więc do ostatniej rezydencji Da Vinci, Manoir du Cloux w pobliżu Ambroise, gdzie podając się za ucznia Francesco Melzi, wyraża chęć zbadania znajdujących się tam wynalazków. Pod tą przykrywką, Valdo rozpoczyna badanie rezydencji. Na pierwszy ogień idzie sypialnia obecnej właścicielki posiadłości, kurtyzany Babou de la Bourdaisiere, pracownia Leonarda, przyległe tereny a nawet gołębnik. Podczas swoich poszukiwań Valdo natyka się na szereg ciekawych i intrygujących postaci. Oprócz wspomnianego już Babou, jest również Saturnin, podejrzanie wyglądający strażnik a nawet król Francji we własnej osobie! Co pewien czas Valdo napotyka również zagadki pozostawione przez wielkiego mistrza, których rozwiązanie jest gwarantem uruchomienia wynalazków Da Vinci. Podążając tropem geniusza młodzieniec nie jest świadom tajemnic, które odkryje ani zła czającego się w mroku.\nPrzejdźmy teraz do rozgrywki, której tło poznaliśmy w powyższych akapitach. Świat The Secrets Of Da Vinci: The Forbidden Manuscript, poprzez stworzoną w nim atmosferę, klimatyczną ścieżkę dźwiękową oraz perfekcyjne odwzorowanie historycznych lokacji, gwarantuje "przepadnięcie" w nim na szereg długich godzin. Gracz wciela się oczywiście w postać młodego Valdo i sterując jego poczynaniami usiłuje rozwiązać napotykane zagadki. W tym miejscu należy zaznaczyć, iż pomimo oparcia fabuły na faktach historycznych i szeregu przeprowadzanych badań, obfitująca w zwroty akcji rozgrywka jest dość złożona i nielinearna.\nGrę podzielono na 14 rozdziałów, które nieuchronnie zbliżają nas do rozwiązania Zagadki Wielkiego Mistrza. W każdym z rozdziałów znajdujemy wspomniane już zagadki, oparte w dużej części na dziełach Da Vinci, wymagające logicznego myślenia, dedukcji oraz, nie ukrywajmy, sporej wiedzy. Wszystkie nasze poczynania mają miejsce w skrupulatnie odwzorowanych lokacjach, pełnych reprodukcji dzieł mistrza, ozdób oraz garderoby zgodnych ze swoimi historycznymi pierwowzorami. Część "historyczna" otoczeń została przygotowana we współpracy z ekspertami, w tym zarządem Chateau du Clos Luce, dawniej znaną jako Manoir du Cloux. Ciekawostką jest umieszczenie swego rodzaju miernika Zła i Dobra - gra dostosowuje się do poczynań gracza, adaptując się do pozytywnych lub negatywnych wyborów dokonywanych przez niego. Dzięki takiemu rozwiązaniu The Secrets Of Da Vinci: The Forbidden Manuscript możemy zakończyć na cztery możliwe sposoby.


„Polski Produkt Przyszłości” - 600 tysięcy złotych dla innowacyjnych technologii\nTwój produkt jest innowacyjny i ma potencjał, by zaistnieć na rynku krajowym i światowym? PARP i NCBR przygotowały nową edycję konkursu promującego innowacyjne technologie opracowane w Polsce. Przedsiębiorcy będą rywalizować o nagrody w wysokości nawet 100 tys. zł.\nAż 600 tys. zł czeka na zwycięzców kolejnej edycji konkursu „Polski Produkt Przyszłości”, organizowanego przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości i Narodowe Centrum Badań i Rozwoju.\nCelem konkursu jest popularyzacja innowacyjnych (czyli wprowadzających do praktyki gospodarczej nowych lub znacząco ulepszonych) rozwiązań w gospodarce i społeczeństwie poprzez wyłonienie najbardziej innowacyjnych produktów, które mają potencjał, aby zaistnieć na rynku krajowym lub zagranicznym, określanych mianem Polski Produkt Przyszłości. Pod uwagę brane są wyłącznie innowacje produktowe (wyroby) i procesowe (technologie).\nDotychczasowi zwycięzcy i laureaci realizują ambitne projekty, wyznaczają trendy i udowadniają, że proces badawczy może zakończyć się sukcesem w postaci komercjalizacji. Przyznawany w konkursie od 23 lat tytuł „Polski Produkt Przyszłości” to oprócz nagród finansowych narzędzie promocyjne dla przedsiębiorców.\nKonkurs cieszy się rosnącym zainteresowaniem – do udziału w 22-ej edycji zgłoszono aż 96 projektów, o 24 więcej niż rok wcześniej. Wśród nagrodzonych projektów w poprzedniej edycji konkursu znalazły się projekty z obszaru medycyny, chemii, elektroniki czy biotechnologii. Były to m.in. proteza ucha środkowego o działaniu bakteriobójczym, fotowoltaiczna szyba z warstwą na bazie kropek kwantowych wspomagająca klimatyzację i ograniczająca nagrzewanie pomieszczeń, zielona sadza pozyskiwana ze zużytych opon, inteligentny stetoskop czy produkt stymulujący odporność roślin. Różnorodność zwycięskich produktów pokazuje, że innowacyjne podejście jest pożądane niemal w każdej dziedzinie życia. W całej historii konkursu zgłoszono ponad 1000 innowacyjnych projektów z różnych branż gospodarki.\nKonkurs prowadzony jest z myślą o projektach, które osiągnęły już pewien stopień zaawansowania.\nDo konkursu można zgłosić innowacyjne produkty (wyrób lub technologię):\ndoprowadzone co najmniej do etapu prac wdrożeniowych (produkt niewdrożony)\nwdrożone do produkcji maksymalnie 24 miesiące przed złożeniem wniosku konkursowego.\nUczestnikowi muszą przysługiwać autorskie prawa majątkowe, patentowe lub inne prawa własności intelektualnej dotyczące zgłaszanego produktu.\nJakie nagrody czekają?\nZwycięzcy otrzymają prawo do posługiwania się tytułem i znakiem Polski Produkt Przyszłości. Poza wsparciem promocyjnym laureaci otrzymają nagrodę finansową – 100 tys. zł wynosi nagroda główna a 25 tys. zł wyróżnienie. Konkurs przewiduje również przyznanie nagród specjalnych w kategoriach:\nJak wygląda ocena wniosków?\nOcena jest dwuetapowa i obejmuje:\n1) ocenę przeprowadzaną przez Ekspertów oraz\n2) ocenę przeprowadzaną przez Kapitułę Konkursu.\nPierwszy etap oceny jest dokonywany niezależnie przez co najmniej dwóch Ekspertów. Oceną końcową w każdym z kryteriów jest zgodna ocena dwóch oceniających. W przypadku rozbieżności w ocenie danego kryterium wniosek konkursowy kierowany jest do oceny trzeciego oceniającego (tylko w zakresie kryterium, co do oceny którego nastąpiła rozbieżność w ocenie dwóch oceniających), który rozstrzyga, która z dwóch ocen jest właściwa. W takim przypadku oceną końcową danego kryterium jest ocena trzeciego oceniającego.\nDrugi etap oceny jest dokonywany przez Kapitułę Konkursu. Członkowie Kapituły Konkursu powoływani są spośród przedstawicieli następujących podmiotów:\n1) Kancelarii Prezydenta RP;\n2) Kancelarii Prezesa Rady Ministrów;\n3) Ministerstwa Rozwoju;\n4) Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego;\n5) Narodowego Centrum Badań i Rozwoju;\n6) Urzędu Patentowego RP;\n7) organizacji lub stowarzyszeń działających na rzecz przedsiębiorczości współpracujących z PARP.\nProjekty można zgłaszać tylko do 29 października.\nWięcej informacji: strona konkursu


Punkt Informacji Turystycznej w Bukownie | Związek Gmin Jurajskich\nStrona główna » Przewodnik » Informacje praktyczne » Informacja turystyczna » Punkt Informacji Turystycznej w Bukownie\nPunkt mieści się w Dom Turysty Tramp w Bukownie przy ul. Spacerowej 1. W sezonie letnim (maj-wrzesień) Punkt Informacji Turystycznej w Bukownie czynny będzie codziennie (w dni powszednie, soboty i niedziele) w godzinach 8.00-16.00. W pozostałym okresie punkt czynny będzie od poniedziałku do piątku w tych samych godzinach.\nTurysta w Punkcie IT może otrzymać bezpłatne materiały oraz informacje o najbliższej okolicy, atrakcjach w sąsiedztwie oraz głównych atrakcjach turystycznych województwa małopolskiego.\ndata dodania: 2019-12-12 10:53:17\nWitaj, Aktualnie znajduję się w serwisie internetowym "jura.info.pl", gdzie znalazłem interesujący artykuł, o którym chciałbym Cię poinformować. Artykuł ten dostępny jest pod adresem: http://www.jura.info.pl/artykuly/1655 Serdecznie polecam.


Wsparcie dla kęsowskich strażaków! – TELEWIZYJNO FILMOWA AGENCJA PROMOCYJNO INFORMACYJNA\nWsparcie dla kęsowskich strażaków!\nZawsze cieszymy się z tego,kiedy nasze „służby specjalne” dostają wsparcie, a tego nigdy dosyć w walce z żywiołami. W piątek wieczorem w Kęsowie odbyła się piękna uroczystość przekazania wielu dóbr, oczywiście… STRAŻAKOM!\nFundusz Sprawiedliwości, którego dysponentem jest Minister Sprawiedliwości stanął na wysokości zadania, to Fundusz pomocy poszkodowanym ofiarom i świadkom wypadków drogowych. Po raz pierwszy w taki sposób ministerstwo wsparło zakupy sprzętu dla jednostek Ochotniczych Straży Pożarnych Gminy Kęsowo kwotą 29 400 zł. Wymagany wkład własny naszego samorządu wyniósł zaledwie 1 %, czyli 296,97 zł. 31 sierpnia 2018 r. zgodnie z podpisaną wcześniej umową, jednostki otrzymały następujący sprzęt:\ndefibrylatory 2 szt,\ntorby ratownicze 1 szt,\nzestaw do ratownictwa medycznego 3 szt,\nzabezpieczenia na poduszki powietrzne kierowcy 2 szt,\nzestaw podkładów i klinów do stabilizacji 1 szt,\nzbijak do szyb hartowanych 1 szt,\nnóż do pasów bezpieczeństwa 1 szt,\npiła ratownicza do szyb klejonych 1 szt,\nlatarki akumulatorowe 2 szt.\nOczywiście przez skromność, nie padło żadne słowo o wkładzie w całość starań ze strony Wójta Kęsowa i Jego współpracowników.\nPrevious Policjanci sprawdzają oznakowanie przy szkołach\nNext Uroczystości w Rudzkim Moście (gm. Tuchola)


janjoan - Szafa użytkowniczki - Szafa.pl\n49 zł Deezee38\n10 zł 70-75 (S)\nMorelowe rurki Pull and Bear\nMiętowe air maxNike\n50 zł Atmosphere36 (S)\nPoszukiwane must have na wiosnę i lato\ndodane: 17-10-2014 17:17\nWystawiam neutralny ponieważ owszem wywiązała się Panu z przelewu ale nie będę tolerować tego że ktoś będzie mnie wyzywał od oszustow. kożuch nie jest brudny tylko jest to kolor naturalny bez jezeli pani nie odróżnia brudu od koloru naturalnego beżu to proszę zostawić to dla siebie. to że ma pani czas codziennie siedziec na internecie i pisać do kogoś po 5 .10 wiadomości dziennie nie oznacza że ktoś inny ma czas siedzieć tak jak pani ledwo co pani odpisalam a pani już wysłała mi kilka wiadomości proszę czasami zrozumieć że nie każdy ma czas tak jak Pani.\ndodane: 04-07-2014 09:12\nWszystko super,szczerze polecam :)\nBardzo fajny kontakt, towar zgodny z opisem, szybiutka wysyłka :) jestem bardzo zadowolona z transakcji :)\ndodane: 17-11-2013 23:41\nWszystko w porządku! Bardzo dobry kontakt z szafowiczką, towar zgodny z opisem i ładnie zapakowany. Błyskawiczna wysyłka i pełen profesjonalizm. Polecam wszystkim :)))\nWszystko SUPER! Spodnie śliczne! Dziękuję i pozdrawiam!\ndodane: 26-09-2013 20:17\nBardzo udana transakcja ,stały kontakt,szybka wysyłka i super czapeczka ,polecam Szafowiczkę w 100%.\ndodane: 17-09-2013 11:14\nWymiana przebiegła bezproblemowo. Spódniczka jest śliczna, zgodna z opisem. Dodatkowo miły kontakt i szybka wysyłka. Gorąco polecam :)\nPOLECAM. Bardzo udana wymiana;)\ndodane: 01-07-2013 06:58\n" " POZYTYW !!! Idealnie przeprowadzona transakcja. Szczerze i gorąco polecam:))!! Dziękuję i pozdrawiam:))! ""\ndodane: 23-06-2013 22:23\nJestem bardzo zadowolona :) Polecam wszystkim!\ndodane: 14-06-2013 15:51\nZamiast spodni w stanie idealnym otrzymałam spraną szmatę z plamami na nogawkach i dziurą wyżartą przez mola. Uzgodniłam ze sprzedającą, że w ramach rekompensaty zwróci mi 10 zł ok 1 czerwca. Wysałam jej przypomnienie, okłamała mnie, że pieniądze wyśle wieczorem. Na następne przypomnienie, gdzie powiedziałam, że zgłoszę sprawę do administracji dostałam odpowiedź o takiej treści: "jesteś smieszna dziewczyno do administracji? Boże leże i kwicze :) Wszytsko było na normalnych warunkach. Nie mam kasy i Ci jej nie wyśle więc czekam na komenatrz nie zapomnij sie rozpisać na 1000 słów jak bardzo cierpisz z powodu 10zł" Chamstwa i oszustwa tolerować nie będę, nie polecam nikomu, chyba, że ktoś lubi porozmawiać sobie z osobą na tak niskim poziomie i zostać na dodatek oszukanym. Sprawa zgłoszona do administracji.\ndodane: 10-06-2013 16:57\nOsoba miła, kontaktowa i uczciwa! Wysyłka szybka i bez żadnych problemów ;)\ndodane: 27-04-2013 22:08\nWielki pozytyw! Kontakt od razu, we wszystkim można było się dogadać :) Szybka przesyłka i ogólnie miło i bezproblemowo :)\npolecam szafowiczke , miła wymianka , bluzka jak w opisie , miła sympatyczna osóbka , jeszcze raz bardzo polecam :D\nWszystko w najlepszym porządku, towar zgodny z opisem,dobry kontakt, szybka wysyłka, zdecydowanie polecam! :)\ndodane: 06-04-2013 19:32\nsuper udana transakcja. Szybciutko, sukieneczka śliczna, zgodna z opisem i jeszcze ładniejsza niż na zdjęciu. Bardzo dziękuję\nw to co dobrze na mnie leży!\nPRZED KLIKNIĘCIEM "KUP TERAZ" NAPISZ !\n-Paczkę wysyłam automatycznie, gdy tylko przelew za zakupy przyjdzie na moje konto.\n- Ubrania, które wysyłam są wyprasowane oraz wyprane, na to samo liczyłabym od innych.\n-Za zaginione przesyłki nie biorę odpowiedzialności.\nLIDL - torebki WITTCHEN\npomoc w AZS\ngorset rurki Nike air max timberki torebka louis vuitton kurtka lacoste louis vuitton sukienka na wesele koronkowa sukienka Emu burberry torba spódnica sweter torebka


Agenci T.A.R.C.Z.Y.: sezon 5, odcinek 15 - recenzja - naEKRANIE.pl\nStrona główna > Recenzje > Agenci T.A.R.C.Z.Y.: sezon 5, odcinek 15 – recenzja\nAgenci T.A.R.C.Z.Y.: sezon 5, odcinek 15 – recenzja\nNajnowszy epizod Agentów Tarczy ponownie serwuje nam festiwal wspomnień. Jest on też niezwykle ważny dla bieżącego sezonu, ponieważ rzuca światło na toczące się wydarzenia, spina w logiczny ciąg wszystko, co do tej pory się wydarzyło, oraz puszcza oko do czekających na kwietniową premierę nowego filmu o Avengers.\nWiktor Fisz 4 kwietnia o 15:54\nTagi: agenci tarczy+2\nKażdy miłośnik seriali wie, jak ważne dla całości są odcinki retrospektywne. Dzięki nim odpoczywamy od pędzącej na złamanie karku akcji i dowiadujemy się więcej o bohaterach i świecie, w którym toczy się fabuła. Omawiana odsłona Agentów T.A.R.C.Z.Y. to właśnie taki epizod. Opowieść skupia się na generał Hale i jej córce. Dowiadujemy się dużo o ich motywacjach i planach. Jesteśmy świadkami indoktrynacyjnej siły Hydry, oddziałującej w bezwzględny sposób na młodych ludzi.\nOmawiany odcinek w bardzo zręczny sposób spina wszystkie dotychczasowe wydarzenia z piątego sezonu. Teraz jasno widać, że twórcy od początku mieli pomysł na całą fabułę. Podróż w przyszłość agentów była kluczowa dla bieżących wydarzeń. Mimo pewnych dłużyzn w pierwszej części serii, na tę chwilę całość sprawia wrażenie bardzo logicznej i sensownej opowieści.\nCo ciekawe, nadal nie znamy genezy dramatycznych wydarzeń, które mają nadejść. Pojawiają się teorie, że będą one ściśle powiązane z fabułą nowego filmu o Avengers. Hydra spodziewa się kosmicznej inwazji, która zdziesiątkuje ludzkość. Na swój destrukcyjny sposób próbuje uratować Ziemię, co z kolei stara się im wybić z głowy (znający przyszłość) agent Coulson. Czyżby piąta seria Agentów T.A.R.C.Z.Y. miała być telewizyjnym preludium dla nadejścia Thanosa?\nA może zbliżająca się inwazja nie ma nic wspólnego z szalonym tytanem? W jednej ze scen dane nam jest zobaczyć gigantyczny kosmiczny statek. Mimo swoich olbrzymich gabarytów nie świadczy on o zbliżającym się Thanosie. Najeźdźcami równie dobrze mogą być wrogo nastawieni Kree. Na korzyść tej teorii świadczą wydarzenia z pierwszej części sezonu, kiedy to bohaterowie zmagali się z kapryśnym Kasiusem. Antagonista ten kilkakrotnie wspominał o swoim ojcu, będącym wielkim zdobywcą. Może w ten sposób twórcy chcą powiązać wydarzenia z obu części sezonu?\nOczywiście większość fanów MCU z chęcią widziałaby w tym miejscu klarowne nawiązanie do Avengers: Wojna bez granic. Byłoby to logiczne, zwłaszcza że blockbuster już za miedzą. We wcześniejszych sezonach kilkakrotnie mieliśmy takie zręczne nawiązania. Jak wiemy jednak, współżycie seriali i filmów w ramach MCU to droga przez męki, także nie powinniśmy oczekiwać fajerwerków w tym segmencie. Z drugiej strony, jeśli okaże się, że zbliżający się do Ziemi statek kosmiczny nie należy do Thanosa, część widzów będzie mocno rozczarowana.\nOmawiany epizod to ciąg dalszy powrotu starych znajomych. Tym razem wśród bohaterów pojawił się Daniel Whitehall, młody Baron von Strucker oraz generał Talbot. Szczególnie miło jest zobaczyć tego ostatniego. Postać ta, z twardego antagonisty, przemieniła się w sympatycznego sojusznika Agentów, dostarczającego fabule wiele motywów komediowych. Tym razem los bohatera jest dość dramatyczny, ale możemy być pewni, że to nie koniec jego opowieści.\nW związku z tym, że odcinek jest oparty w dużej mierze na retrospekcjach, na dalszy plan zeszli pozostali agenci T.A.R.C.Z.Y. Aż dziw bierze, jak marginalną rolę w bieżącym sezonie odgrywa Melinda May. O ile w pierwszej części serii, bohaterka jeszcze miała istotne momenty, to po powrocie do współczesności, robi głównie za statystę. Pozostali bohaterowie również nie brylują. Najistotniejsze fabularnie role mają wciąż Fitz i Simmons. Pozostali nadal majaczą w tle, choć możemy być pewni, że w końcówce sezonu każdy z nich odegra jakąś istotną rolę.\nTen 15. odcinek Agentów T.A.R.C.Z.Y. jest kolejnym, który sprawia wrażenie wielkiego pożegnania serialu z widzami. Tym razem dane nam jest przypomnieć sobie parę dawno niewidzianych postaci, wchodzimy również głęboko w struktury ugrupowania, które spędzało sen z powiek agentom przez kilka długich sezonów. Wciąż jednak w piątym sezonie nie uświadczyliśmy wielkiego złego wilka, Granta Warda. Z każdym odcinkiem jego nieobecności możemy być jednak pewni, że w finale odegra kluczową rolę. Ten typ po prostu tak ma.


Pozycjonowanie stron Borek Wielkopolski, pozycjonowanie po miastach.\nInternet w współczesnych czasach to nierozłączny element każdego człowieka, w Bing poszukujemy stron internetowych różnego typu. Wyszukiwarka umożliwia nam zlokalizowanie strony www, które są ogromnym źródłem informacji, ale również sklepów online za sprawą których potrafimy w łatwy i zwyczajny możliwość przeprowadzić zakupów na całym świecie bez wychodzenia z domu.\nKażdy kto świadczy usługi czy też chce dostarczać towary za pomocą tego silnego narzędzia, natrafi się na materię pozycjonowania. Jak egzystować głównym w Google?\nZdobywanie pozycji w wyszukiwarkach na bardzo przebojowe frazy kluczowe staje się bardzo mordercze, za sprawą przybywających stron internetowych ale również za sprawą działań konkurencji już istniejącej.\nPozycjonowanie www lokalne Borek Wielkopolski.\nNiszą w wynikach pozycjonowania są frazy obejmujące miasto w zapytaniu. Tysiące person wyszukuje produktów , a ponadto usługi w swojej okolicy. Adresując działania na konkretne miasta sprawiamy, że efekty osiąga się niemal niezwłocznie w około 3 dni. Nasze pozycjonowanie lokalne umożliwia natychmiast unaocznić się domniemanym kupującym.


Poprzednie Wydarzenia – szkoleniafryzjerskie.pl\nZnakiem rozpoznawczym Marcina Machnickiego są precyzyjne, techniczne cięcia oraz profesjonalna koloryzacja. Jego pasją zaś – szkolenia i praca z ludźmi i to właśnie dlatego warsztaty, które prowadzi, cieszą się taką popularnością! Marcin Machnicki – od kilkunastu lat w zawodzie, od wielu lat instruktor i stylista marki ARTEGO. Od ponad 12 lat zagłębia i udoskonala tajniki fryzjerstwa. Marcin Machnicki, instruktor ARTEGO i współtwórca polskich kolekcji fryzur takich jak City Lights, Voodoo i Nordisk, zagłębia i udoskonala tajniki fryzjerstwa w czasie licznych szkoleń krajowych i zagranicznych.\nW swojej pracy współpracował ze znanymi stylistami takimi jak Polverini Parrucchieri oraz zespołem ARTEGO ARTISTIC TEAM. Szkolenia i praca z ludźmi to jego pasja, dlatego tak dobrze przygotowuje fryzjerów do zawodu. Stylistów fryzur z dużym doświadczeniem potrafi z kolei zmotywować do pogłębiania wiedzy w dziedzinie koloryzacji i cięć. Wiedzę teoretyczną wykłada w sposób komunikatywny – tak, aby każdy mógł wykorzystać ją później w praktyce. Przekonaj się sam!\n06.09.2021\t6 września 2021\t - 23.05.2022\tTeraz\n6 września 2021 godz.10:00 - 14:00\nBlondy od zawsze cieszą się ogromną popularnością wśród klientek salonów. Warto to wykorzystać i zdobyć wiedzę potrzebną do ich perfekcyjnego wykonania, bo w końcu praktyka czyni mistrza. Takie szkolenia to doskonała okazja do podniesienia swoich kwalifikacji i przećwiczenia wszystkiego w praktyce. Gwarantujemy, że po ukończonym szkoleniu Twoje klientki będą wracały po więcej, ciesząc się pięknymi...\n20 września 2021 godz.09:00 - 14:00\nKoloryzacja BEAUTY FUSION jest odpowiedzią na wszystkie potrzeby salonów: od zwyczajnego tonowania do 100% pokrycia siwych włosów. Przy użyciu jednego produktu można wykonać 3 różne usługi! Wyróżnij się w otoczeniu konkurencyjnych salonów i zacznij pracować na wegańskiej koloryzacji opartej na 99% naturalnych składnikach. Cel szkolenia: Wprowadzi Cię ono do świata barw i odcieni BEAUTY FUSION....


Zobacz wątek - Za długi łańcuch - jak go skrócić ?\nZa długi łańcuch - jak go skrócić ?\nprzez stachv1 » 26/3/2012, 18:39\nZamowiłem nowy zestaw napedowy do motocykla Yamaha FZR 600 92r.\nzębatki przód ( 15z ) i tył ( 45) założone, ale łańcuch miał być 106 ogniwowy ( jak w manualach ) ale sprzedający wysłał 116 ogniwowy i powiedział abym go skrócił.\nłańcuch łaczony na spinke.\nNie posiadam rozkuwarki .\nJakie są sposoby na zdjęcie kilku ogniw tak aby nie uszkodzić tym samym łancucha.\nprzez kaboose » 26/3/2012, 18:53\nNiech Ci sprzedawca wymieni. Jeżeli kupowałeś w necie masz 14 dni na wymianę lub odesłanie sprzętu, tym bardziej jeżeli wina jest sprzedającego. Po prostu sprzęt jest niezgodny z opisem a nie... niech Pan sobie skróci dobre...\nprzez henio12323 » 26/3/2012, 19:06\na jaki jest problem rozkuć łancuch ? bierzesz szlifierke kątowa. szlifujesz wystający łeb nita. i potem czyms wybijasz. oczywiscie rób wszystko z głowa. łancuch połoz na czyms żeby podczas wybijania go nie powyginac. i masz rozkuty. 5 min roboty. ( tylko sie tez nie pomyl nie skróc za bardzo )\nprzez adamRS » 26/3/2012, 19:10\nJeśli nie chcesz bawić się w wymianę to po prostu wybij jakimś twardym punktakiem bolec z ogniwa które chcesz aby było ostatnie, uprzednio podkładając pod ten bolec jakąś tuleję bądź nakrętkę. Najpierw uderz małym młotkiem aby trochę bolec się wbił, dopiero potem punktakiem. Tylko uważaj aby nie uszkodzić łańcucha. Mimo wszystko polecam jednak załatwić sobie zakuwarkę i po montażu również łańcuch zakuć a nie zakładać spinkę. Pewniejsze jest zakucie.\nprzez stachv1 » 26/3/2012, 19:17\nJutro spróbuje skrócić łańcuch poprzez szlifowanie nitów, a zakuwarki nie mam, ale planuje wymienic opone to spytam sie w serwisie czy z ogniw które skróce zakuja mi łańcuch. Pozdrawiam\nprzez bart69as » 28/3/2012, 23:57\nNiech Ci sprzedawca wyminie na prawidlowy. Bo zrobisz zle rozpedzisz sie lancuch sie odczepi wkreci Ci sie w kolo i bedzie tragedia...\nprzez grunder » 29/3/2012, 00:04\nJak łańcuch można skrócić sobie samemu :O . Zaznaczasz sobie gdzie masz skrócić, po czym tak jak Henio ładnie opisał. Po wszystkim spinasz spinką.\nprzez KAPELA911 » 29/3/2012, 15:24\ntylko ucinaj w miejscu łączenia spinka, bo widziałem gościa który zamiast przy spince rozkuć zapierdzielił na środku łancuch po spięciu spinką, podłóż jakiś walec albo dużej średnicy nakrętke i do roboty, młotek, szlifirek jak kto lubi.


Strophanthus D4 Sanum w tabletkach 3X80 szt.\nStrona główna > Zdrowie > Homeopatia > Jednoskładnikowe > Strophanthus D4 Sanum w tabletkach\nOpakowanie 3X80 szt.\nNr art.: 04231570\nTabletki wskazane są przy takich dolegliwościach jak niewydolność serca i niewydolność krążeniowa.\n1 tabletka zawiera Strophanthus gratus Trit D4 250 mg i substancje pomocnicze: stearynian magnezu i skrobię ziemniaczaną.\nStrophanthus D4 Sanum w tabletkach (Opakowanie: 3X80 szt.) możecie kupić na stronie apteki internetowej www.apodiscounter.pl.\n✓ Andrew J.\nZamówiłem preparat w tabletkach, a kiedy otworzyłem pudełko, w środku był pestki ze śliwek, co mnie na początku zdenerwowało, ale kiedy pestkę rozbiłem młotkiem i zjadłem ziarenko, to byłem zadowolony.


Informacje: wypadki kolejowe – Kolejowy KOMIS\nInformacje: wypadki kolejowe\n26.08.2020 w skrócie wypadki kolejowe\nOkoło godziny 10:30 na przejeździe przy przystanku Miłogoszcz (szlak Mścice – Ustronie Morskie) doszło do zderzenia pociągu TLK „Ustronie” relacji Kraków Główny – Kołobrzeg z samochodem osobowym. Skład spółki PKP Intercity był prowadzony lokomotywą EP07-541. Kierowca samochodu zginął na miejscu, pasażerom pociągu nic się nie stało.\n5.06.2020 w skrócie wypadki kolejowe\nW dniu 4 czerwca w pociąg REGIO nr 78445 rel. Poznań Gł. – Koszalin na przejeździe kategorii D na szlaku Nosówko – Koszalin wjechał samochód osobowy marki Renault.\nZderzenie koło Świdwina\n5.02.2017 w skrócie wypadki kolejowe\nOkoło godziny 9:30 na szlaku Świdwin - Rąbino na przejeździe kolejowym w kilometrze 251+800 linii Gdańsk Główny - Stargard doszło do zderzenia samochodu osobowego marki Mercedes z 004 obsługującym pociąg Regio 89120 "Sztorm" ze Szczecina Głównego do Słupska. W wyniku zdarzenia porysowany został bok Impulsa. Nikt nie został ranny. Przerwa w ruchu pociągów na tym odcinku trwała ponad dwie godziny. Przyczynę wypadku bada policja.\n1.08.2016 w skrócie wypadki kolejowe\nDziś o godzinie 5:40 w bok pociągu 89751 relacji Wałcz - Szczecin obsługiwanego przez 002, na przejeździe kategorii "D" na szlaku Tarnowo Pomorskie - Ulikowo, uderzył samochód ciężarowy. Kierowca zginął na miejscu. Podróżni zostali zabrani komunikacją zastępczą z Pęzina do Stargardu.\nCiężarówka wjechała pod pociąg w Kamieniu Pomorskim\n25.04.2016 w skrócie wypadki kolejowe\nOkoło godziny 7:30 kierowca ciężarówki na niestrzeżonym przejeździe kolejowym przy ulicy Krasickiego w Kamieniu Pomorskim wjechał pod pociąg nr 88927 relacji Wysoka Kamieńska - Kamień Pomorski. W wyniku zdarzenia ucierpiał pasażer samochodu ciężarowego, którego śmigłowcem przetransportowano do szpitala. Uszkodzeniu uległa jednostka 2026. Pasażerom pociągu nic się nie stało.\nWykolejony wagon w Dąbiu\n13.01.2016 w skrócie wypadki kolejowe\nPo godzinie 17:00 na stacji Szczecin Dąbie, na głowicy od strony Zdrojów doszło do wykolejenia 17-go wagonu od końca składu pociągu towarowego. Ruch kolejowy przez stację oraz drogowy przez przejazd na ulicy Wiosennej był wstrzymany do godziny 19:40.\nWykolejony pociąg w Chojnie\n17.12.2015 w skrócie wypadki kolejowe\nDziś o godz. 12.35 na stacji Chojna wykoleiła się lokomotywa (201Eo-014) i 4 puste cysterny pociągu towarowego Lotos relacji Rzepin – Szczecin Dąbie. W wypadku nikt nie ucierpiał, nie było również zagrożenia dla środowiska.\nWypadek na szlaku Płoty - Gryfice\n11.08.2015 w skrócie wypadki kolejowe\nW poniedziałkowe popołudnie w naszym województwie doszło do tragicznego w skutkach zdarzenia. Pod pociąg R 88880 relacji Szczecin Główny - Kołobrzeg (010) na przejeździe w okolicach miejscowości Brodniki (szlak Płoty - Gryfice) wjechał samochód osobowy. W wyniku zderzenia na miejscu zmarł kierowca tego samochodu. W wyniku uszkodzeń szynobusu pociąg REGIO został rozwiązany, a pasażerowie przesiedli się do podstawionych autobusów. Szlak Płoty - Gryfice został otwarty około godziny 22:00.\nUszkodzony SA136-010 czeka na przejazd do Kołobrzegu


• GRESAN FOTOWOLTAIKA ŚLĄSKIE - katalog.inforam.pl\nGRESAN fotowoltaika śląskie\nJest nam niezmiernie przyjemnie móc zaprezentować Państwu ofertę, jaką przygotowała firma GRESAN. Na rynku deweloperskim działamy od 1992 roku. Siedziba naszego biura mieści się w Ustroniu. W naszej propozycji znajdą Państwo wszechstronne usługi budowlane składające się na wykonawstwo obiektów medycznych czy innych inwestycji włącznie z realizacją robót instalacyjnych. Realizujemy przyłącza gazowe, usługi wodno-kanalizacyjne i cieplne oraz szereg innych prac budowlanych. W naszej pracy wykorzystujemy nowoczesne technologie oraz ekologiczne rozwiązania, dzięki którym osiągamy tanią i odnawialną energię. Zapraszamy do współpracy wszystkie instytucje i Klientów indywidualnych. Osobliwe informacje dostępne są na naszej stronie internetowej.\nTytuł GRESAN fotowoltaika śląskie\nadres strony gresan.pl\nSłowa kluczowe kludi śląskie, sieci wodno-kanalizacyjne śląskie, instalacje centralnego ogrzewania śląskie, deweloper śląskie\nFirma Szulc-Bud działa w branży ogólnobudowlanej. Charakteryzuje ją spore doświadczenie i sumienność w realizowaniu wszystkich zadań. W ofercie natrafimy także na pompy ciepła, a wykwalifikowani pracownicy pomogą dostosować najlepsze rozwiązanie dla dowolnego klienta. Przedsiębiorstwo jest w posiadaniu profesjonalnego sprzętu, dzięki któremu każda budowa przebiega szybko i płynnie. Na stronie internetowej Szulc-bud.pl natrafimy na więcej szczegółowych informacji oraz niektóre realizacje zadań.\nOLDOR wynajem podnośnika nożycowego Zielona Góra\nJeśli planujesz remont i szukasz rzetelnej firmy, koniecznie poznaj się z ofertą Oldor ze Starego Kisielina. Odnajdziesz tutaj pełen wachlarz usług remontowo-budowlanych na najwyższym poziomie. Zespół wyspecjalizowanych pracowników na życzenie Klienta zajmie się robotami wykończeniowymi, elewacjami, osuszaniem budynku, brukarstwem oraz wykonawstwem instalacji CO bądź wod.-kan.. Do tego, firma gwarantuje swoim Klientom kompleksową aranżację wnętrz jak i fachowe doradztwo w ramach doboru surowców bądź technik budowlanych. W celu zapoznania się z całym zakresem usług przedsiębiorstwa, zapraszamy na stronę internetową.\nBudową rozległej gamy obiektów budowlanych oraz pracami remontowo-wykończeniowymi w Trójmieście zajmuje się firma GASTOBUD sp. z o.o. z Gdyni. Budujemy domy jednorodzinne, wykonujemy remonty, adaptacje i modernizacje. Stawiamy obiekty usługowe, budynki biurowe, lokale gastronomiczne. wykonujemy też fundamenty żelbetowe i płyty fundamentowe. Zapraszamy także firmy oraz klientów indywidualnych, którzy szukają firmy do wykończenia wnętrz inwestycji. Więcej informacji przedstawiamy na stronie.\nFirma ESINVEST Sp. z o.o. Sp.k. w Opocznie świadczy usługi w zakresie inwestycji budowlanych w charakterze generalnego wykonawcy lub podwykonawcy. Projektujemy, budujemy, remontujemy i zarządzamy procesami, gwarantując precyzje działania, profesjonalną realizację oraz indywidualne podejście do każdego zadania. Wspieramy kompleksowo cały proces, gwarantując doradztwo techniczne w zakresie nowoczesnych rozwiązań i materiałów w procesie inwestorskim. Więcej informacji prezentujemy na naszej stronie. Zapraszamy do współpracy.\nCałościowe wsparcie ogólnobudowlane oferuje firma TYNKPOL w miejscowości Tążewy. Termomodernizacja budynków i dachów, wykonawstwo tynków i posadzek, wykończenie wnętrz to profil naszej działalności, jaką realizujemy, zapewniając europejskie standardy. Zespół profesjonalistów, inwestycje pod klucz dzięki zaawansowanym technologiom i wysokiej klasy materiałom to nasze atuty. Zapraszamy do współpracy firmy i osoby prywatne.


Spotkanie z Vashti w zerówkach\nDodany przez admin dnia 22.09.2021\n15 września dzieci z grupy 0b i 0c obchodziły Międzynarodowy Dzień Kropki.\nTego dnia wszyscy wyróżniali się na tle innych klas, gdyż przyszli do szkoły w strojach z elementami w kropki.\nNa początku zajęć dzieci na podstawie okładki, zdjęcia autora i ilustracji przedstawiającej Vashti próbowały odgadnąć, o czym może być książka P. Reynoldsa „Kropka”. Po wysłuchaniu opowiadania porównały swoje hipotezy z treścią książki.\nKolejne zajęcia i zabawy oczywiście powiązane były z kropkami, np.:\n-przy muzyce dzieci łączyły się w pary tworzące papierową kropkę,\n- wyklejały plastelinowymi kropkami pracę plastyczną,\n- na boisku szkolnym brały udział w wyścigu zbierania kropek.\nSpotkanie z Vashti, czyli Międzynarodowy Dzień Kropki w zerówkach\nBył też kropkowy zawrót głowy, czyli należało na kartce połączyć ze sobą kropki, by odkryć ukryty rysunek. Dzieci równie świetnie poradziły sobie z kodowaniem drogi od startu do kolorowych kropek.\nTego dnia w odwiedziny do grup przeszedł Robotek, który poprosił przedszkolaków o pomoc. Miały powiedzieć, czego mogą go nauczyć, czyli podzielić się swoim talentem.\nNa zakończenie każdy otrzymał dyplom za przyjazny, aktywny udział w Międzynarodowym Dniu Kropki.\nZajęcia miały na celu budowanie pozytywnej samooceny, rozwijanie umiejętności wyrażania emocji, rozumienia pojęcia szacunku, przyjaźni, doskonalenie umiejętności twórczego myślenia, wnioskowania, kodowania.


Bogactwo nigdy mi nie imponowało - Kurzętnik\n2018-12-25 09:00:00 (ost. akt: 2018-12-24 10:03:57)\nKs. kan. Zdzisław Baranowski\nMikołajki to niewielka wieś położona nad Jeziorem Skarlińskim, kilka kilometrów od Nowego Miasta Lubawskiego. Na pagórku pośrodku wsi, naprzeciwko zabytkowej szkoły i kuźni znajduje się kamienno – ceglany kościół pod wezwaniem św. Jakuba. Proboszczem parafii – jednej z najmniejszych w diecezji toruńskiej – jest ksiądz kanonik Zdzisław Baranowski. Jego kandydatura została zgłoszona do plebiscytu “Gazety Olsztyńskiej” na najpopularniejszego Proboszcza i Parafię roku 2018.\n— Powszechnie znana i lubiana osoba, z którą zawsze ma się dobry kontakt. Dobry do bólu, spokojny, ale i dowcipny — napisał do redakcji Mariusz Kostrubała, mikołajski organista oraz lokalny grabarz.\nOpis proboszcza był bardzo trafny. Parafia ma niewiele ponad pięciuset wiernych. Mimo to jej mieszkańcy, a także wierzący z sąsiednich parafii gorąco głosowali na swojego duszpasterza.\n— To bardzo dobry ksiądz. Spokojny, ugodowy i pasujący do takiej niewielkiej, wiejskiej parafii — mówi pani Halina, parafianka z Mikołajek.\nMobilizacja przyniosła owoce. Ks. Zdzisław Baranowski zajął drugie miejsce w całym województwie warmińsko – mazurskim. Wyprzedził go jedynie ks. Stanisław Grzywacz z Lidzbarka Welskiego, także z diecezji toruńskiej. Postanowiliśmy odwiedzić jednego ze zwycięzców.\nKs. Baranowski mieszka sam na zadbanej, otoczonej drzewami parafii. Najważniejszymi elementami skromnie urządzonego wnętrza jest duży stół oraz obraz świętego Franciszka. Postawa patrona ubogich jest bardzo bliska naszemu laureatowi.\n— Jest mi miło, że tak zakończyło się to głosowanie. Muszę przyznać, że nie zabiegałem o to, ale bardzo parafianie bardzo mocno się zmobilizowali. To był pomysł naszego organisty. Mariusz to jaki organista z dyplomem, pasjonat muzyki i osoba wkładająca serce w życie parafii — rozpoczyna opowieść ks. Baranowski.\n— W tym roku jest mój czterdziesty szósty rok kapłaństwa. Urodziłem się w Wielkopolskiem całe siedemdziesiąt jeden lat temu. Byłem na na kilku parafiach, w tym jako wikariusz w dużej parafii pw. Marii Panny w Toruniu. Tam byłem jednym z bardzo wielu księży, którzy przewijali się przez kościół. Owszem, to chyba najpiękniejsza świątynia w Toruniu, ale człowiek z niej wychodził i w miejskim natłoku jakby przestawał być księdzem. Do tego zawsze było mnóstwo ludzi chodzących po prośbie, z problemami alkoholowymi. A ja od zawsze chciałem posługi jako życia rodzinnego — wspomina ksiądz.\nDo mikołajskiej parafii trafił na swój wniosek pięć lat temu.\n— Porozmawiałem z księdzem biskupem, że chciałbym trafić do małej, wiejskiej parafii. Trzeba trochę wyczuć siebie. Ja chciałem jeszcze pracy. Powiedziałem, że jak nie będę mógł to odpuszczę. Tutaj ludzie są bardzo pracowici, zaradni. Nawet ci, co jeżdżą do pracy jeszcze dodatkowo coś hodują czy uprawiają. Nie ma nałogów, alkoholików, z czym mierzyliśmy się w Toruniu. Jak się coś przed domem zostawi to stoi. Na początku jak tu przyszedłem to nie mogłem się przyzwyczaić i nawet stułę brałem z konfesjonału. Ale ludzie są tutaj łagodni, dobrzy. Zawsze trzeba przyzwyczaić się do swoich wad i będzie zgoda — z uśmiechem mówi ks. Baranowski.\nW trakcie rozmowy plebanię odwiedza Anna Ćwiklińska, która jest kościelną. Trwają przygotowania przedświąteczne: w kościele strojone są choinki, sprzątane ołtarze.\n— Mobilizacja mieszkańców była ogromna. Śledziliśmy wyniki do samego końca. Czujemy, że między księdzem, a parafianami jest szacunek — komentuje mikołajska kościelna.\n— Pani Ania to kolejna osoba, która bardzo angażuje się w życie parafii. Ufamy sobie, dzięki temu osoby blisko kościoła same tutaj przychodzą, pomagają i organizują strojenie czy porządki. Lokalne Kółko Rolnicze ufundowało kostnicę, wymianę okien czy prace porządkowe na cmentarzu. Udało nam się wyremontować zabytkowe organy. Pracy jest zawsze wiele - parafia to jak duże gospodarstwo. Chociażby mury kościoła, które się rozchodzą. Co roku trzeba przeznaczyć pieniądze na załatanie pęknięć — mówi ks. Baranowski.\nMikołajski kościół, choć skromny czaruje kameralnym urokiem i pięknymi drzewami wokół. Zbudowano go w XVIII wieku z materiału pochodzącego z rozebranego zamku w Bratianie. Jak mówi jego opiekun, to zadanie kościoła nie odrzucać tego, co pochodzi z przeszłości, lecz je pielęgnować.\n— Parafianie solidarnie składają się na remonty. Mam taką zasadę, żeby prosić o mniej, ale od każdego po równo. Nie jest moją rzeczą oceniać, ile kto ma pieniędzy. Nigdy nie interesowały mnie pieniądze, bogactwo. Nie imponuje mi to. Tak zostałem wychowany. Jest mi dobrze, bo nie mam dużo — podsumowuje swoją postawę ks. Baranowski.\nTagi: ksiądz plebiscyt proboszcz parafia Mikołajki diecezja toruńska


Ogłoszenia oznaczone jako - bedfordshire(81) jesteśmy na:\nOgłoszenia: bedfordshire szukam modelki do sesji zdjeciowej\n6 lata, 2 tyg., 4 d., 10 godz., 19 min.\nszukam modelki do sesji zdjeciowej w plenerze. Nie istotne ile masz lat i jaki rozmiar nosisz.najwazniejsze…\n3 lata, 6 mies., 3 tyg., 2 d., 59 min.\n3 lata, 6 mies., 1 tydz., 2 d., 13 godz., 57 min.\n3 lata, 6 mies., 2 d., 15 godz., 30 min.\n3 lata, 6 mies., 2 d., 15 godz., 27 min.


2015 Styczeń | Strywald Blisko Ciebie\nRewitalizacja ma poprawić miasto\nOpublikował Ged dnia 29 stycznia 2015 w kategorii Gorzów, Różne\nO rewitalizacji miasta do tej pory się głównie mówiło i niewiele robiło. Prezydent Jacek Wójcicki chce poważnie zmierzyć się z problemem rewitalizacji. Dotychczas pod pojęciem rewitalizacja w Gorzowie rozumiano rzeczywiste, materialne prace zmierzające do odnowy starej i zniszczonej...\nDzwon Pokoju oznajmia Dni Pamięci i Pojednania\nPo raz dwudziesty już gorzowianie wraz z landsberczykami obchodzą datę wejścia Armii Czerwonej do miasta. To jedna z najważniejszych dat w całej historii miasta nad Wartą. – Nie można było wymyślić lepszej formuły na obchody tego dnia, niż właśnie Dzień Pamięci i Pojednania...\nW piątek 23 stycznia 2015 roku na zaproszenie Fundacji Strywald Blisko Ciebie w gorzowskim teatrze im. Juliusza Osterwy odbyła się noworoczna gala z udziałem znakomitego grona lekarzy i przyjaciół fundacji. Była to doskonała okazja do podziękowania licznie przybyłym gościom za dotychczasową...\nIdą kolejne poważne zmiany w szpitalu\nOpublikował Ged dnia 16 stycznia 2015 w kategorii Gorzów, Różne\nSzpital przy ul. Dekerta zapomniał już o trudnych czasach i myśli teraz o kolejnych, wielkich i małych inwestycjach, które z jednej strony mają wprowadzić lecznicę do krajowej czołówki, z drugiej zapewnić pacjentom najwyższy poziom usług. – W ostatnim czasie miało miejsce kilka ciekawych...\nZ Aliną Czyżewską, aktorką i animatorką ruchu społecznego Ludzie dla Gorzowa, rozmawia Renata Ochwat – Byłaś najbardziej wyrazistą twarzą kampanii wyborczej Ludzi dla Miasta. Ale nie było cię na żadnej liście ewentualnych radnych. Nie odcinasz kuponów od włożonej ciężkiej...


Elektryczna ciężarówka Volvo - nowy gracz od 2019 roku | autofakty.pl\nAKTUALNOŚCI\tautor Kuba Brzeziński\tdodano 30 stycznia, 2018 dodaj komentarz\tnapęd elektryczny silnik elektryczny volvo Volvo Trucks 1671 wyświetleń\nFot. Materiały prasowe Volvo Trucks\nVolvo przygotowuje pojazd i… szeroki plan rozwojowy\nElektryczna ciężarówka Volvo – Szwedzi nie rzucają słów na wiatr!\nNa rynku elektrycznych ciężarówek powoli zaczyna się robić ciasno. Już nie tylko Tesla pracuje nad własnym pojazdem. Dzisiaj do wyścigu dołączyło się także Volvo. Choć dzisiaj to niezbyt dobre słowo. Bo Szwedzi o ile dopiero teraz opowiedzieli o swoich pracach, o tyle zaczęli je wdrażać już kilka lat temu. A to nie jedyna bomba w tej informacji. Kolejna dotyczy daty premiery. Elektryczny ciągnik siodłowy zostanie zaprezentowany już w roku 2019!\nDo elektryfikacji samochodów osobowych chyba wszyscy kierowcy zdążyli się już przyzwyczaić. Nie ma się też co oszukiwać, ale e-napędy zaczną odgrywać coraz większą rolę na rynku i to akurat w najbliższych latach z całą pewnością nie ulegnie zmianie. Okazuje się jednak, że silnikami zasilanymi prądem zauroczyli się nie tylko inżynierowie budujący auta osobowe. Technologię coraz wyraźniej dostrzegają też twórcy samochodów ciężarowych. Echem odbiła się chociażby prezentacja konceptu Tesli Semi. Teraz do stawki dołączy także Volvo.\nDeklaracja Szwedów jest o tyle zaskakująca, że marka w zasadzie nic nie mówiła wcześniej o rozpoczęciu prac nad ciężarówką o napędzie elektrycznym – a bynajmniej nie były to żadne konkrety. A teraz okazuje się, że projekt wchodzi w fazę mocno zaawansowanych prac. Inżynierowie Volvo obecnie prowadzą rozmowy z wybranymi klientami, władzami europejskich miast, dostawcami infrastruktury służącej do ładowania baterii i członkami swojego zarządu. Feedback uzyskany w ten sposób ma pozwolić na przygotowanie ramowego planu rozwoju elektrycznych ciężarówek na najbliższe lata.\nNa tym jednak starania Szwedów się nie kończą. Jeszcze w tym roku wybrani klienci Volvo mają przystąpić do testów ciągnika siodłowego o napędzie elektrycznym. Jeżeli wszystko pójdzie po myśli inżynierów, sprzedaż modelu powinna rozpocząć się już w roku 2019. Co wiadomo o ekologicznej ciężarówce ze Szwecji? Na razie praktycznie nic. Marka nie podała żadnych sugestii dotyczących przewidywanych danych technicznych czy innych rozwiązań. A to droga dość zachowawcza. W końcu ustrzeże Volvo przed ewentualnymi, późniejszymi oskarżeniami o niepotrzebne budowanie napięcia i rzucanie obietnic, których spełnić się nie da.\nStosunkowo bliski termin premiery może nieco zastanawiać. Zanim jednak dziennikarze zaczną piętrzyć kolejne przeciwności, warto zdać sobie sprawę z jednego. Deklaracja pochodzi od Volvo – jednego z najważniejszych producentów ciężarówek na świecie. Marka działa w sumie w 140 krajach na całym świecie. A ugruntowana pozycja i racjonalne podejście do biznesu sprawiają, że szefowie firmy nie zwykli rzucać słów na wiatr. To jednak nie jedyny powód, dla którego zapowiedź Szwedów należy potraktować poważnie. Marka w przeciwieństwie do konkurentów takich jak chociażby Tesla, ma bardzo mocne podstawy technologiczne. Może się pochwalić chociażby elektrycznymi autobusami, które są już eksploatowane przez klientów czy hybrydowymi konceptami ciężarówek, które zostały zaprezentowane w roku 2010.\nW kontekście elektrycznych ciężarówek najgłośniej mówi się oczywiście o Tesli. Nie tylko Amerykanie i teraz Szwedzi zajmują się jednak ekologiczną twarzą wysokotonażowego transportu. Ponoć program badawczy nad elektrycznym napędem ciągników siodłowych wdrożył też m.in. Daimler, a nawet Volkswagen. Druga z niemieckich marek ponoć zobaczyła wielki biznes na rynku e-ciężarówek. W związku z tym chce przeznaczyć na badania nad technologią budowy tego typu pojazdów aż 1,7 miliarda dolarów.\nTagi: napęd elektrycznysilnik elektrycznyvolvoVolvo Trucks


Dwuletni husky i szczeniak wilczaka ? Jak im się ułoży ? - Page 4 - Wolfdog.org forum\n12-01-2011, 00:23 #61\nHihihih... ja nie narzekam na aport Kalinki ale tempo, tempo... i nie każdy przedmiot niestety Frisbee zawsze i wszędzie, ale przydałoby się też inne przedmioty. Zamierzam się za to zabrać i prędzej, czy później aport zrobimy\nAle mimo wszystko, nie jest to to co tygryski lubią najbardziej (tygryski=wilczaki)\n12-01-2011, 00:31 #62\nZobaczymy czy wywołałaś wilka z lasu i ruszy lawina zdjęć z komentarzami "podobno wilczaki nie aportują"\nA całkiem serio-Kalinka jest niewątpliwym ewenementem z frisbee, to jest fakt. Tym bardziej mnie zadziwia, że-jak piszesz-reszta dziedziny aportowej, już nie z taką pasją. Nie kumam fenomenu sportów typu agility czy frisbee, nie lubię, nie czaję...ale szanuję za konsekwencję, efekty i pasję.\nedit: miało być: szanuję i podziwiam\nLast edited by Gaga; 12-01-2011 at 00:35.\n12-01-2011, 00:39 #63\nHehehe,,, nasza suka doskonała nie jest po prostu chyba wdała się w nas i polubiła frisbee Tu aport wygląda inaczej, bo suka ma złapać, przybiec do nas, wypluć po nogami i już patrzeć za kolejnym talerzem I tak właśnie robi. Na treningach frisbee też podaje do ręki. Chyba parę osób zaraziliśmy, bo łapie frisbee już sporo wilczaków Tylko nie wszystkie chcą je przynosić\nWilczak to wilczak, ONkiem nie będzie, a mi się marzy taki owczarkowy aport i do takiego ideału będę dążyć\n12-01-2011, 00:44 #64\nwilczak jak wilczak - ja mam malamuta, który podczas aportowania zachowuje się jak borderek :-) i przyszło to do niej z wiekiem ....\n12-01-2011, 00:45 #65\nPamiętam, jak wspomniana wyżej malinka śmigała za frisbee w parku, Chey patrzył, patrzył...za czym ona tak gania? Więc postanowił dostojnym, lekko niespiesznym krokiem, sprawdzić. Dostał rzucony talerzyk, sprawdził, uznał swoją ciekawość za zaspokojoną, popatrzył z politowaniem na Ineczkę, po czym uznał, że poczeka...aż jej przejdzie Chyba się dobrze dobraliśmy\nZa to mamy przyspieszenie za aportem, musi być jednak spełniony jeden warunek-rzucone "coś" musi być wielkości przynajmniej średniego drzewa I tu tkwi cała tajemnica rzadkiego sięgania po aport\n12-01-2011, 14:26 #66\nWiem, że tworzy nam się off, ale nie moglam się powstrzymać\nNa zdjęciach Bies (w środku), jego ciotka Lilith GD (po lewej), jego starszy brat Anczer\n12-01-2011, 18:28 #67\ntak, tak taki jest minimalny akceptowalny\n14-01-2011, 04:36 #68\nJa bym nie zaryzykowała... ten jest już dominujący, a wilczak naturlanie będzie próbował dominować. Nawet, jeśli się uda bezproblemowo przebywać razem, to pojawią się zgrzyty w obecności suk. no, ale ja się napatrzyłam trochę na warczące na siebie psy i stąd moje podejście. Zauważyłam, że pies małej rasy jest lepiej akceptowany przez dużego, a w przypadkach, gdy pies zdominowany pojawia się w pobliżu psa dominującego w obecności swojego pana, i tak powstają zgrzyty na nowo. to samo dotyczy obecności suk. Na codzień miłe pieski, które śpią razem, a w niektórych sytuacjach efektem poprzegryzane od bójek uszy. Nawet, jeżeli na codzień będzie ok, to i tak trzeba zawsze zachowywać czujność w nowych lub określonych sytuacjach i być przygotowanym na zgrzyty. Zapewne można próbować, tylko niewiadomo, czy warto stwarzać sobie problemy, ale jeśli uznajesz, że warto, to życzę powodzenia i jak najmniej tych kłopotów. znajoma ostatnio miała problem z 2 małymi pieskami, kundelkami. Dominujący brat starszy, młodszy uległy. Wszystko się zmieniło, gdy suczka u sąsiadów za ogrodzeniem miała cieczkę. Musiała izolować pieski, które do tej pory nigdy nie stwarzały problemów, bo zaczeły toczyć z sobą krwawe walki. Jeden pies zamieszkał wówczas na piętrze, drugi na parterze. Jeśli ustawieni bracia niewielkich rozmiarów potrafią stworzyć takie problemy, to co dopiero 2 duże psy, z których jeden jest dominujacy a drugi pretendujący do dominacji. Na szczęście gdy cieczka suki sąsiadów się skończyła, wszystko wróciło do normy, tzn przestały na siebie warczeć i gryźć. Aha. zapomniałam dodać, że w trakcie walki i próby ich rozdzielenia ugryzły koleżankę przypadkowo w nogę. Ewentualne walki dużych psów mogą być groźniejsze i trudniejsze do opanowania, ale to napewno wiesz. Przytoczyłam przykłady, na podstawie których ja sama nie podjęłabym takiej decyzji, bo nie chciałabym się skazywać na wieczne problemy, które z góry zakładałabym, że wystąpią. Z zainteresowaniem będę obserwować ten wątek, z nadzieją, że się jednak mylę i że w Waszym przypadku będzie inaczej\n14-01-2011, 18:13 #69\nNie do końca bym powiedziała że Tamlin jest dominujący\nU nas na osiedlu psy go kochają bo wiedzą że mogą sobie z nim na wszystko pozwolić a on tylko będzie się z tego cieszył. Małe psy zawisają mu na szyi, wykonują na nim ruchy kopulacyjne a on ledwo to zauważa ( zresztą to samo się tyczy większych psów ). Koty ( mój i koty znajomych traktują Tamlina jak popychadło, na które można nasyczeć i walnąć w pysk a oon biedny siedzi i nic nie robi, co najwyżej zawyje ). Parę razy bałam się gdy Tamlin bawił się ze swoją ukochaną suczką border collie Blanką a nagle podbiegał jakiś pies, ale nigdy w takich sytuacjach zgrzytów nie było. Oba psy próbowały dorwać sukę, a ona musiała się bronić przed zmasowanym atakiem . Są psy, które przy pierwszym spotkaniu Tamlin musi ułożyć, pokazać jaki to on ważny, a potem na każdy kolejnym spacerze ten drugi to już jest najlepszy kumpel i Tami wyznaje wówczas zasadę ''róbta ze mną co chceta''\n11-07-2015, 00:16 #70\nKurczę...ile to już czasu minęło jak zakładałam ten wątek\nNiewiele ( o ile w ogóle ) zmieniło się w ich relacjach. Myślę, że w dużym stopniu miałam po prostu szczęście, chociaż nigdy nie wiadomo co nas jeszcze w przyszłości czeka\nOba chłopaki są niewykastrowane, alfą nadal pozostaje Tamlin a Baldur zachowuje się jak jego wierny sługa Przy suczkach też nie ma większych problemów. Gdy podbiega jakaś laska, Tamlin dobitnie pokazuje Baldurowi kto tu rządzi i po kłopocie. Potem zazwyczaj razem z suczą latają po wybiegu.\nNatomiast największe zaskoczenie spotkało mnie miesiąc temu. Pojawił się bowiem nowy domownik Jest nim obecnie 3-miesięczny mops Bluziu ( CHOCHLIK Gen te Mire ).\nBałam się tylko zbytniej gwałtowności Baldura, a tu niespodzianka...w ciągu dwóch pierwszych dni sprawdził na ile mu wolno sobie pozwolić w stosunku do małego. Następnie zaczął się zachowywać jak "mama" Pilnuje małego, bawi się z nim, pozwala dosłownie na wszystko a nawet przynosi do posłanka smakołyki. Nawet nie wiedziałam, że chłopak ma w sobie takie pokłady uczucia Okazało się też, że "spoważniał"...wiem, że brzmi dziwnie ale tak to odbieramy.\nKu naszemu zdziwieniu większy problem stanowiły początkowe relacje Tamlina z Bluziem. Spokojnie zniósł kota i wilczaka ale mops nie przypadł mu do gustu Pół biedy gdy szczeniak był spokojny ale gdy zaczynał szaleć, Tamlina ogarniał gniew o ciężkim fochu nie wspominając. Co gorsza znam swoje psy i widziałam, że Tamlin naprawdę małego nie akceptował. Podejrzewam, że był zazdrosny o Baldura ( o nas chyba jednak mniej ).\nBył taki moment, gdy bałam się, że odbije się to najbardziej na Baldurze. Pewnego razu Tamlin strasznie szczekał na małego, Bluziu miał to gdzieś, a Baldur ? Położył uszy po sobie, ogon pod siebie, próbował się schować w moich ramionach i obserwował całą scenę. Nigdy się tak nie zachowywał. Gdy w końcu Tamlin sobie poszedł, Baldur przyskoczył do Bluzia i zaczął go obwąchiwać jakby sprawdzał czy małemu nic się nie stało. Jednym z moich domysłów jest, iż Baldur bał się o małego z jednej strony, a z drugiej bał się stanąć w jego " obronie" bo jest podporządkowany Tamiemu. I to go tak zestresowało, nie wiedział jak się zachować. Ale to tylko luźne przypuszczenie.\nNa szczęście te momenty już za nami\nTamlin powoli zaakceptował małego choć wielkiej miłości raczej z tego nie będzie Chłopaki śpią obok siebie, jeżeli mamy wspólny spacer to pilnuje małego. Coraz częściej inicjuje zabawę z małym, a nawet gdy na niego czasem naszczeka, to poznaję swojego "starego" Tamiego, który pokazuje tylko reguły szczeniakowi.\nTakie nasze szalone stado\nTyle po 4 latach, zobaczymy co dalej pokaże czas.\nLast edited by Mistrali; 11-07-2015 at 00:21.\n19-07-2015, 13:50 #71\nJeszcze jakieś fotki stadka by się przydały\n20-07-2015, 16:23 #72\nZazdroszczę... Nasze psie przyjaźnie zakończyły się kiedy Baskil ONek (aktualnie 13 lat) był na sterydach w trakcie chemioterapii i zdarzało mu sie nawet do mnie wystartować z mordką... Teraz Licho Basiorowi nie odpuści więc chłopcy sami razem nie zostają


Test Canon PowerShot G7 X Mark II - Jakość obrazu JPEG - Test aparatu - Optyczne.pl\nG7 X II oferuje zapis zdjęć w następujących bazowych rozdzielczościach:\nPodane powyżej rozdzielczości tyczą się proporcji boków 3:2. Zdjęcia w formacie JPEG można zapisywać w jakości wysokiej i standardowej.\nPliki JPEG możemy modyfikować, używając opcji „styl zdjęcia”:\n3 zestawy nastaw własnych.\nDostosowywanie stylów obrazu polega na regulacji następujących parametrów:\nsiła, regulujący wygładzanie krawędzi,\nprecyzja, definiujący grubość krawędzi obejmowanych wygładzaniem,\npróg, określający różnicę kontrastu, jaka ma występować na granicy wygładzanych krawędzi,\nOpcje „nasycenie” i „ton koloru” w trybie monochromatycznym zamieniają się w:\nżółtego, uwydatniającego niebo,\npomarańczowego, przyciemniającego błękit nieba,\nczerwonego, jeszcze silniej przyciemniającego niebo i uwydatniającego kolorowe liście,\nzielonego, zmiękczającego odcień skóry i rozjaśniającego liście drzew,\nCo ciekawe, w przeciwieństwie do poprzednich testowanych kompaktów Canona, te nastawy są dostępne, gdy wraz z plikiem JPEG będziemy chcieli zapisać dane w formacie RAW.\nNa przedstawionych wycinkach trudno dostrzec wyraźne różnice w redukcji zakłóceń dla poszczególnych nastaw tego parametru. Proces odszumiania jest na tyle silny, że nawet dla ustawienia „słabe” utrata szczegółów jest stosunkowo duża, co wskazuje, że użyteczność wysokich czułości jest niewielka, szczególnie wtedy, gdy decydujemy się na silne przycinanie kadru.\nWyostrzanie plików JPEG na nastawie minimalnej jest nieznaczne, co pokazaliśmy w poprzednim rozdziale. Nastawą środkową, którą jest wartość 3, możemy ten efekt wzmocnić. A jak widać na zaprezentowanych wycinkach, zakres manewru jest stosunkowo duży.\nAparat G7 X II umożliwia ustawianie balansu bieli przy użyciu następujących trybów:\nW każdym z wyżej wymienionych trybów mamy możliwość dokładnego dostrojenia balansu w kierunkach A-B (pomarańcz-niebieski) oraz G-M (zieleń-fiolet) w kilkustopniowej skali. Definiowanie balansu według wzorca polega na wykonaniu fotografii białego przedmiotu, po czym wybraniu opcji ręczny balans i wczytaniu danych z wykonanego wcześniej zdjęcia.\nSłoneczny dzień Auto 5.12 96.17\nSłoneczny dzień Słoneczny dzień 6.26 98.9\nZacienienie Auto 9.08 104.2\nZacienienie Zacienienie 9.46 103.4\nZachmurzenie Auto 4.57 98.61\nZachmurzenie Zachmurzenie 4.16 98.68\nŻarówki Auto 21.2 118.7\nŻarówki Żarówki 4.61 91.48\nŻarówki 3000K 4.63 91.16\n5500K Auto 9.96 108.8\n5500K 5500K 7.25 98.6\nJedynie dla światła żarowego notujemy duży błąd automatyki. Na szczęście użycie dedykowanej nastawy znacząco redukuje ten błąd. Podobny wynik uzyskaliśmy dla nastawy temperatury w kelwinach, co dobrze świadczy o kalibracji aparatu. Dla innych nastaw aparat zachowuje się bardzo dobrze, jedynie dla pochmurnej pogody automatyka delikatnie pudłuje.\nUzyskane wyniki pokazują też, że kolory są w zasadzie delikatnie niedosycone, a wartość średnia ze wszystkich pomiarów wynosi 100%.\nNa pierwszy rzut oka można by stwierdzić, że krzywa w miarę równomiernie rośnie wraz ze zwiększaniem wartości ISO. Nie trzeba jednak bardzo wysilać wzroku, by odnotować załamania dla ISO 400 oraz 3200. W tych miejscach aparat najwyraźniej zmienia algorytmy odszumiania, gdyż nachylenie prostej jest odmienne. Musimy odnotować także silniejszą korektę niebieskiej części widma. Zwróćmy też uwagę na stosunkowo niski całkowity poziom szumu do ISO 3200.\nNawet na najwyższych czułościach zakłócenia są słabo widoczne – to potwierdzenie tego, o czym wspominaliśmy przy analizie wykresu szumu. Widzimy także, że z szumem znika także detal. Pod tym względem jest gorzej od tego, co prezentuje Sony RX100 IV, choć w jego wypadku na minus zaliczyć trzeba przebarwienia. Na niskich czułościach trudno dostrzec znaczące różnice między porównywanymi modelami aparatów, czyli Sony RX100 IV oraz Panasonikiem LX 100. Dla wszystkich czułości obraz z Canona jest czystszy, jednak wynika to z bardziej agresywnego odszumiania.


Forum Dyskusyjne Farming Simulator > FS 2017 - Ogólny > Screeny > Gospodarka Vozera > Zobacz nieprzeczytane posty\nWitam na moim gospodarstwie!\nMoje gospodarstwo jak na razie zajmuje się hodowlą świń oraz produkcją zbóż i ziemniaków :>\nGospodarka nie duża, z czasem będzie rozwijana.\nDzisiaj wrzucę tylko screeny z prezentacji, a jako że mamy wiosnę, jutro powinny wlecieć zdjęcia z orki i siewu.\nMoże jeszcze napisze coś o sobie i o gospodarstwie:\nMam 25 lat, gospodarstwo prowadzę od lat 3 (wcześniej prowadził je ojciec, niestety zmarł i musiałem wziąć sprawy w swoje ręce). Gospodarstwo jak widać nie jest jakieś wielkie, kokosów także z tego nie ma, ale jakoś się powoli żyje. Aktualnie mieszkam i pracuję na gospodarstwie sam.\nDosyć gadania, czas na prezentacje!\nPierwsza fotka przedstawia magazyn zbożowy oraz schowanego w nim bizona Z040.\nDruga fotka, tu już więcej do opisania.\nOd lewej: Sadzarka ziemniaków, Ursus C355 (ciągnik kiedyś główny przez co tak wiele małych maszyn, teraz pomocniczy)\nZa ursusem siewnik 2,5m, przed budynkiem pług 4 skibowy oraz ścinarka (nie wiem jak to się nazywa :c) łęcin, po prawej widać kawałek prasy kostkującej Sipma Pk4000 bodajże, a zaraz obok opryskiwacz Pilmet\n(Mam nadzieję że wszystko widać, hosting na który wszystko wrzucam trochę obniża jakość :< )\nPoniżej kultywator 2,5m oraz sterta gruzu, którą mam zamiar sprzątnąć i jeśli budżet na to pozwoli postawić jakąś małą wiate\nNa tym zdjęciu widać rozrzutnik Krone, dwukołówkę na zwierzęta oraz 1000l beczkę z wodą. W budynku zaraz za beczką pomieszkują świnki. Jak na razie 10 sztuk C:\nGruz oraz betoniarka koło dwukołówki także zostaną wywiezione i powstanie tam dach, takie połączenie tych dwóch budynków, mam nadzieję że rozumiecie\nTu widzimy główny ciągnik, zetor 5320, kombajn anna oraz przyczepa autosan D-47 z nadstawkami które w dowolnej chwili mogę zdjąć\nSterta drewna i desek za Anną także zostanie uprzątnięta i myślę o kolejnej wiacie. Miejsca nigdy nie za wiele.\nNa koniec zdjęcie gospodarstwa z widoku ptaka\nJak coś, teksty nie wytłuszczone będą takie hmm.. non-roleplay? Czyli o np problemach z grą czy hostingiem tak jak wyżej w nawiasie, a wytłuszczone będą już w roli farmera z gry.\nJestem otwarty na wszystkie propozycje co do screenów.\nPs. Poleca ktoś hosting, gdzie moje screeny nie zostaną usunięte po tygodniu oraz nie obniża jakości? Mogę nawet tam coś płacić.\nAbload.de, nie usuwają zdjęć nawet po kilku latach. Trzeba się zarejestrować, oczywiście za darmo.\nCóż, rozwijaj się, rozwijaj\n08-19-2018, 08:17 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 08-19-2018, 08:19 przez KombaBombaÓsmeSmake33344.)\nMieszkasz w moim domu lol\nTo że screeny wychodzą ciemne możesz poprawić w GIMP-ie, mało wymagający program a można pobawić się efektami że nawet screeny z niską jakością grafiki wychodzą o wiele ładniej . Ja tak właśnie rozjaśniam i dodaje troszke efektów, i jest ładnie .\nCo do hostinga na screeny to polecam osobiście.\nMoje stare screeny ciągle na nim są , i nie trzeba się wcale rejestrować.\nDzięki za propozycje hostingów. Wybieram abload.de, bo postimages troche zaniża jakość :/\nKolejny dzień zapowiadał się ciekawie, z dużą ilością prac. Wczesnym wieczorem ruszyłem kupić trochę nasion na siew jęczmienia i owsa. W drodze powrotnej było już dość ciemno.\nPoranek, 7:30. Wstałem i zjadłem śniadanie, wypiłem herbatę i przejrzałem trochę OLX'a. Wyszedłem o 8:00. Podczepiłem siewnik do ursusa, nasypałem nasion i ruszyłem w pole. Pole przedzieliłem, w jednej części siejąc jęczmień a w drugiej owies.\nNa gospodarstwo wróciłem około 13:20. Miałem trochę czasu więc zająłem się wywożeniem gruzów i innych niepotrzebnych rzeczy.\nGdy udało mi się wszystko załadować, naszedł mnie deszcz. Ja to mam szczęście\nTreść widoczna tylko dla zarejestrowanych użytkowników którzy potwierdzili adres E-mail.Na dziś to tyle. Zacznę teraz budowę tych wiat o których pisałem wcześniej, pozdrawiam\nno i porządek musi być , tak trzymaj\nNiestety z wiat nici, mapa nie chce współpracować w GE ;( Ew. trochę nad tym posiedzę i coś wykombinuje :>\nTrochę czasu minęło i mam fotki z kilku pór roku. Ale po kolei.\nWtorek, 8:30, wstałem, zjadłem coś, przejrzałem OLX'a i moją uwagę przykuł siewnik poznaniak 3 metrowy. Nie daleko, bo w Bądkowie, miejscowości oddalonej o ok. 60 km. Cena była atrakcyjna, bo 1700 zł (miałem nadzieję utargować z 2 stówki). Po żniwach można o takim pomyśleć :>\nWyszedłem z domu o 9 w celu zasadzenia ziemniaków. Podczepiłem sadzarkę, nasypałem ziemniaków i ruszyłem w pole. Nie chciałem sadzić za dużo, bo cena zapowiadała się na wyjątkowo niską. Posadziłem pól pola dla świnek. A co do nich, stado powiększyło się do 15 sztuk\nSadzenie przebiegło bezproblemowo, niestety nie mam żadnych fotek\nTydzień później wjechałem w jęczmień pryskać.\nNadeszło lato i czas żniw. Przejrzałem kombajn, wymieniłem co było trzeba i czekałem kiedy wjechać w zboże, prognoza zapowiadała deszcz.\nW zboże wjechałem 3 dni później. Żar lał się z nieba, a bizon szedł jak opętany\nI pierwszy zbiornik. Jęczmień sypał bardzo dobrze, z dwóch hektarów sypło 12 ton czyli 6t/ha.\nZostał jeszcze owies, który pójdzie na skup.\nNastępne fotki z prasowania i niespodzianki :V\nDolnośląska? A gdzie tam, elegancko w GE chodzi.\nFajne fotki, tak fajnie i swojsko :d\nDobre foty rozwijaj się dalej\nŚredniorolna gospodarka :) Małorolny92 269 37,640 08-18-2019, 18:13\n✖ Gospodarka Bloodyiego na Warmińsko Mazurskim ✖ MrBloody 2 4,424 05-30-2019, 16:49\n☆Gospodarka Cichego☆ cichy33 870 104,648 04-20-2019, 14:23\nGospodarka u Domina airways09 17 5,739 08-18-2018, 22:24\nGospodarka Rysiog'a audi21 13 6,680 12-01-2017, 20:03\nZachodniopomorska gospodarka juhaskov 3 1,501 09-19-2017, 20:32\nMala polska gospodarka :) Roxi2012 45 6,858 09-19-2017, 16:14\nGospodarka Rolnika Hadesa Hadesik0 296 30,100 08-11-2017, 11:06\nGospodarka Demixa $$Demix$$ 87 12,885 06-30-2017, 19:40\nNowoczesna gospodarka u AgroKarbowiak wojteik1998 3 1,031 06-18-2017, 12:01