Putin (26.04.2015) | Valconetti\n”To nasi przywódcy byli dla nas zawsze najokrutniejsi. To oni zmieniali naszych przodków w mięso armatnie na frontach Europy. Nie chcę, żeby władza nas niszczyła”\nLiteracki ojciec serii „Uniwersum Metro 2033”, autor popularnych książek, których akcja rozgrywa się w moskiewskim metrze po zagładzie atomowej, zagraniczny korespondent i twórca, który ostatnio opisał mroczną wizję jutra w powieści „Futu.re” – Dmitrij Głuchowski – tuż przed wizytą w Polsce opowiedział nam o tym, jak to możliwe, że nasza przyszłość już dawno się wydarzyła.\n– To była bardzo miła, wręcz idealistyczna prognoza. Nakreślił ją jeden z najpopularniejszych rosyjskich pisarzy Kir Bułyczow. Bohaterką jego opowieści była dziewczynka imieniem Alicja, a całość rozgrywała się w XXI wieku. Opisany w przygodach Alicji Sielezniewej świat był bardzo pozytywny – oczywiście komunizm zwyciężył, choć na odległych planetach zdarzały się inne reżimy, ale nie było cierpienia i wojen, ludzie pokojowo odkrywali najdalsze zakątki wszechświata pozbawionego przemocy i chorób. Taka właśnie literacka wizja przyszłości pojawiła się w moim życiu, gdy miałem sześć lat.\nW wydanej u nas niedawno książce „Futu.re” malujesz przyszłość w zupełnie innych barwach – jest brzydka, brutalna, czasem wręcz amoralna i obrzydliwa. Łatwiej jest snuć ponure opowieści w dystopijnym świecie?\n– Nie chodzi o łatwość, to po prostu bardziej interesujące. Nie sądzę, by ludzie byli zainteresowani czytaniem miłych historyjek o sympatycznych kosmicznych króliczkach przytulających się w lesie. Nie obchodzi nas piękna przyszłość, ludzie uwielbiają dramat, konflikty, reagują na przekaz, kiedy on nimi wstrząsa. Przyciąga ich masakra, krew, śmierć. Oto jak wychodzi z nas nasza zwierzęca natura. „Futu.re” to w dużej mierze książka o odkrywaniu proporcji między pewnym narzuconym porządkiem a tą naszą zwierzęcością, która ostatecznie też przecież czyni nas ludźmi. Szczerze – najbardziej zależało mi na dociekaniu, jak dużo w nas może być ze zwierzęcia, zwłaszcza kiedy już nasz ludzki rozum pokona naturę i odkryje przepis na nieśmiertelność. Przemoc, brutalny seks, specyficzna moralność są tego manifestacją. W pewnym momencie mojego życia doszedłem do wniosku, że wyjaśnianie pewnych rzeczy nie działa, ludzie nie chcą wykładów o moralności. Chcą doświadczać emocji, więc najlepszym sposobem na przekazanie im pewnych idei jest ubieranie ich w silne emocje. Więc to robię – umieszczam naukowe fakty, wyniki badań i prognozy w świecie przeżyć i wyborów głównego bohatera. „Futu.re” to nie jest książka, którą ma się lubić.\nCo mnie zaskoczyło: odwołujesz się w niej wielokrotnie do antyku. Nie chodzi już tylko o tak oczywisty symbol jak apollińskie maski noszone przez oddział Nieśmiertelnych, do którego należy główny bohater, ale i sam porządek świata – bardzo silne podziały społeczne na tych, którzy będą żyć wiecznie i ludzi niższej kategorii, kult piękna i zdrowia, spartańskie wychowanie dzieci. Wygląda na to, że twoja przyszłość już się wydarzyła w przeszłości.\n– Cóż, nie bez powodu o zwierzchniku czy też o głównym czarnym charakterze możemy myśleć jako o Cezarze, który siedząc na trybunach, skazuje ludzi na śmierć albo daje im nowe życie. Nasza cywilizacja została zbudowana na fundamentach kulturowych wzniesionych przez antycznych Greków, nie uciekniemy od tego. Kult ciała, dbałość o doczesną powłokę zdecydowanie nawiązuje do antyku, przeciwstawny do niego kult duszy rozwinęła kultura judajska. Pomyślałem, że skoro ciało stanie się nieśmiertelne i wiecznie młode, to cywilizacja zbliży się właśnie do greckiej, a oddali od judeochrześcijańskiej czy wszelkich wschodnich kultur nawołujących do dbałości o sferę duchową.\nSama idea duszy wywodzi się właśnie ze świadomości, że nasze ciało jest śmiertelne, nie jest więc godnym zaufania nośnikiem naszej tożsamości, osobowości, naszego jestestwa. Ciało może być zniszczone, zabite, choruje, starzeje się. Wynaleźliśmy duszę, by mieć backup danych… Dusza to chmura, w której zapisujemy naszą osobowość, ciało to tylko powłoka. Co się stanie jednak z tym naszym porządkiem świata, jeśli ciało przestanie się psuć i starzeć, jeśli będzie na tyle dobre, by nie potrzeba było tego dysku, tylko wystarczy nam to, co mamy fizycznego? Myślę, że nieśmiertelność niesie ze sobą pokusy. Nad tym powinni się zastanawiać naukowcy pracujący nad przedłużaniem ludzkiego życia. W mojej opowieści pokazuję taki wariant przyszłości, w którym okazuje się, że skoro teoretycznie nie ma śmierci, to nie potrzebujemy już duszy, a jeśli jej nie potrzebujemy- nie ma też kościołów, religii, Boga. Nie ma kto odpowiadać na pytania, które zwykliśmy kierować do stwórcy. A co z naszą moralnością?\n– Dla mnie science fiction to współczesna wersja antycznych mitów. Jedną z ich funkcji było mówienie prawdy o nas samych albo naprowadzanie na pewne wnioski w bardzo sugestywny sposób. Ludzie nie są w stanie doświadczyć wszystkich sytuacji życiowych i wyciągać wniosków wyłącznie na podstawie własnych przeżyć. Żeby nauczyć ich czegoś, pokazać im różne drogi, uruchomić procesy myślowe, wykorzystywano mity. Na tej samej zasadzie, w moim rozumieniu, działa literatura s.f. Czytając ją, uczysz się czegoś o świecie, ludzkiej naturze, o tym, gdzie kończyć się mogą granice życia, czym właściwie jest człowiek, co to jest dusza… Science fiction oferuje znacznie większą wolność niż inne gatunki literackie, jest świetnym narzędziem do analizowania kultury, kondycji społeczeństwa, a nawet nauczania! Oczywiście s.f. ma też inne funkcje, pozwala uciec od rzeczywistości.\n– Dla nas s.f. od początku było formą mówienia o tym, co niedozwolone w taki sposób, by cenzura nie mogła się przyczepić. Nasze książki miały zawsze znacznie więcej podtekstów, zawierały często krytykę pewnych wad systemu. Dzieła braci Strugackich poruszały wiele bardzo poważnych tematów i faktycznie, oni potrafili używać najbardziej wymyślnych forteli, by uniknąć zarzutów o działanie na szkodę władz komunistycznych.\nNa Wschodzie jesteśmy już przyzwyczajeni do tego, by o moralności i rządzących, człowieczeństwie i wolności mówić zawsze nie wprost. Metafora stała się dla nas codziennym narzędziem komunikacji. W „Futu.re” też przemycam krytykę współczesnej Rosji, ale w odróżnieniu od takich książek jak „Metro 2033”, które opowiada o problemach rosyjskiego społeczeństwa i rozgrywa się w Moskwie, tu zależało mi na stworzeniu czegoś bardziej uniwersalnego albo przynajmniej europocentrycznego. Jest w „Futu.re” kult młodości, rozwój życia, brak odpowiedzialności, a może niechęć do zastanowienia się na pewnymi duchowymi wartościami, a nawet niechęć do posiadania dzieci, którą można zaobserwować w zachodniej Europie. Coraz trudniej jest ludziom coś osiągnąć, choć żyją dłużej i dłużej pracują, mają poczucie, że wszystko co zostało do odkrycia, jest już odkryte, to, co było do osiągnięcia – jest osiągnięte. Nie ma miejsca na świeżą krew.\nPorozmawiajmy teraz o czymś świeżym w takim razie – ostatnio potwierdziłeś, że pracujesz nad nową książką, kontynuacją rozchwytywanej serii zapoczątkowanej przez „Metro 2033”. Od jak dawna myślisz o „Metro 2035” i osobistym powrocie do tuneli podziemnej kolejki w czasach po nuklearnej zagładzie świata?\n– To zdecydowanie nie był impuls. Robiłem różne rzeczy przez ostatnie lata, ale zanim przystąpiłem do pracy, musiałem ukończyć pisanie i promocję książki „Futu.re”. Nad „Metro 2035” pracowałem więc najintensywniej w ciągu ostatnich kilkunastu miesięcy i skończę całość w maju. Książka ma się ukazać w Rosji już w czerwcu, dokładnie 12 czerwca, w Dzień Rosji, takie mamy ambicje, myślę też, że powinna być przetłumaczona na polski jeszcze przed Bożym Narodzeniem.\nMamy w Polsce całkiem prężnie działające środowisko fanów „Uniwersum Metro 2033″, czyli tego literackiego świata, który ty powołałeś do życia, a który wciągnął potem tak wielu innych autorów.\n– Cóż, fani muszą się nastawić na to, że moja nowa książka będzie inna, bardzo(śmiech). Powiem ci szczerze, że wciąż czuję się dziwnie, mając tylu fanów. Gdy zaczynałem pisać „Metro 2033”, nawet nie podejrzewałem, że coś takiego się stanie. Kiedy potem obserwowałem ten rozkwit, a po książce „Metro 2034” zaczęły spływać liczne opowieści innych autorów, zacząłem się obawiać, że wszystko to przerodzi się w jakąś franczyzę jak „Star Wars”. Nie chciałbym, żeby „UM 2033″ było jak „Uniwersum Star Wars”. Przecież na początku wszystko było niezależną inicjatywą! Publikowałem swoje teksty za darmo w sieci, ludzie w tym uczestniczyli, nikt na tym nie zarabiał. Używałem postapokaliptycznej wizji przyszłości, w której mieszkańcy mojego miasta muszą żyć w tunelach metra, by snuć własne przemyślenia o społeczeństwie. Czuję się dziwnie, mając aż tylu tak zdyscyplinowanych miłośników. Jeszcze dziwniej się czuję, kiedy rozbijam w drobny mak ich oczekiwania. Przecież już druga moja książka w świecie „Metro 2033” różniła się od pierwszej, a „2035” to będzie coś z zupełnie innej bajki.\n– Właściwie to doszedłem do wniosku, że tych książek jest już za dużo, na szczęście większość rozgrywa się w 2033 roku, a ja akcję nowej książki – jak sam tytuł wskazuje – przenoszę do roku 2035. Zrozumiałe jest, że sporo się przez te dwa lata zmieniło, nie muszę więc czytać ponownie wszystkich tych książek, by napisać własną. Piszę coś odrębnego, samowystarczalnego, coś, co nie jest w aż takim stopniu zależne od wizji w pozostałych, cudzych opowieściach. W innym wypadku moja książka zamieniłaby się w niekończącą się wyliczankę cytatów. To by zniszczyło wszystko, nikt nie byłby szczęśliwy. Ponowna wizyta w miejscach, które sam opisałem jako pierwszy, jest naturalna. Teraz jednak opowiem o tym z zupełnie innej perspektywy, mój bohater dorósł, bo i ja dorosłem. Trzeba pamiętać, że „Metro 2033” pisałem jako nastolatek, ta książka ma już kilkanaście lat! Nie tylko ja się zmieniłem, zmienił się też świat.\nNie zaprzeczysz jednak, że doświadczenia zdobyte w ostatnich latach – te reporterskie i czytelnicze – nie pozostały bez wpływu na to, co i w jaki sposób opisujesz w nowej książce?\n– Jasne. Całe moje życiowe doświadczenie, także związane z rodziną i wychowywaniem dzieci, z kobietami, z wojną, z podróżami, z pracą w Paryżu miało przełożenie na „Metro 2035”. Zabawnie jest pisać książkę, kiedy masz osiemnaście lat, bo to, co myślisz o świecie, jest właściwie remiksem wszystkiego, co przeczytałeś. Kiedy masz lat trzydzieści kilka, możesz już spokojnie pisać o tym, czego sam doświadczyłeś. Są oczywiście autorzy, którzy nagminnie kłamią o życiu, może dlatego, że boją się pisać prawdę, lękają się własnych przemyśleń? Sztuka jest pełna kłamstw. Ludzie nie zawsze chcą się obnażać, lubią ukryć to, co w nich niedoskonałe, mroczne. Nie wszyscy chcieli czytać „Futu.re” do końca, ale czy ta historia jest fałszywa? Czy ona nas oszukuje? Nie wydaje mi się To, co przytrafia się bohaterom moich książek z serii „Metro”, na bardzo ogólnym poziomie może przydarzyć się każdemu.\nWróćmy na chwilę do fanów i autorów, którzy zechcieli napisać swoje książki w twoim uniwersum. W Polsce właśnie ukazała się książka Siergieja Antonowa „Ciemne tunele” – dla nas to dziewiąta pozycja w uniwersum, dla ciebie była to jedna z pierwszych powieści.\n– Dokładnie druga. Pierwsza najpewniej nigdy nie zostanie przetłumaczona na język polski.\nPamiętasz to uczucie, kiedy dostałeś pierwsze fanfiki [nazwa pochodzi od fan fiction – tekstów kultury tworzonych przez fanów w realiach wykreowanych przez pisarza, autora komiksu lub filmu – przyp. aut.]?\n– Gdy w młodości zaczytywałem się w książkach Strugackich czy Harry’ego Harrisona, myślałem sobie: Cóż za wspaniałe światy wykreowali! Jak ja żałuję, że nie mogę czytać kolejnych historii w tych realiach! Ci autorzy tworzyli sporo, ale mimo że taki Harrison pisał kilkutomowe powieści, niedosyt pozostawał. Człowiek miał apetyt na więcej, ale właśnie w tym konkretnym świecie nie chciał go opuszczać w tym samym czasie co autor i przemieszczać się wraz z pisarzem do zupełnie innego świata. Wiem, że zjawisko fanfików nie jest nowe na Zachodzie, ale w literaturze rosyjskiej nie było obecne. Kiedy więc dorosłem, napisałem swoją książkę, która odbiła się takim echem, że ludzie zaczęli sami snuć opowieści w tej określonej literackiej rzeczywistości – pomyślałem, że to jest fajna szansa, by w jakiś sposób zrealizować marzenia z dzieciństwa i nie warto jej zmarnować!\nTo świetne uczucie – czytać jakąś wciągającą, ale opowiedzianą przez kogoś innego historię w świecie, który samemu się stworzyło. Jeszcze fajniej, jak można tego autora przedstawić czytelnikom. Zaskoczyło mnie to, że swoje książki w „UM 2033″ zaczęli pisać ludzie z Wielkiej Brytanii, Włoch i z Polski. Być może niebawem ukażą się książki twórców z Niemiec i z Korei. Wydaje mi się, że w literaturze dzieje się coś takiego po raz pierwszy! Trudno jest nawet używać w kontekście kolejnych książek słowa fanfik, nie jest to też franczyza, to coś zupełnie innego. Nie publikujemy wszystkich tekstów, które do nas docierają, dokonujemy selekcji, tak jak w przypadku książki „Szepty zgładzonych” [dodawana do „Ciemnych tuneli” antologia z tekstami polskich fanów „UM 2033″ – przyp. aut.]. Czasem sami zapraszamy autorów, żeby stworzyli coś specjalnie dla nas.\nKreujecie nowy literacki wszechświat pełen odrębnych bytów…\n– … tylko że to wychodzi nam samoistnie. Nigdy nie było to naszą ambicją.\nA jak jest z innymi mediami – dwie gry, które rozgrywają się w „UM 2033″, wydają się być idealną odpowiedzią na zapotrzebowanie odbiorców żądnych tego, by bohaterowie wyszli z kart powieści. Gra pozwala na interaktywność. Czy to właśnie z powodu tej przewagi świata gier nad możliwościami stwarzanymi przez kino „Metro” nie doczekało się jeszcze ekranizacji?\n– Cóż, rozmowy ze studiem filmowym są cały czas w toku. Nie ma natomiast pośpiechu. Rozumiem jednak twoje rozterki i dylematy innych fanów – kino wymaga innego języka niż literatura, oferuje też w zamian coś innego. Film, a może nawet dobrze poprowadzony serial mogłyby stanowić niezłą przygodę, chętnie współpracowałbym i odkrywałbym ten świat. Właściwie jestem z tej grupy odbiorców, która nie przykłada aż tak dużej wagi do tego, jak wierne książkom są ich ekranizacje.\n– Właściwie nie dbam o swoją pozycję, ona nie mówi niczego o tym, jakim jestem autorem, czy dobrze piszę, czy nie. Im jestem starszy, tym bardziej mam to w du*ie. Pozycja, listy sprzedaży, popularność, odznaczenia, nagrody – chrzanić to wszystko! Kiedy wydawaliśmy „Metro 2034”, byłem mocno zestresowany, teraz jest inaczej. Gdy widzę, że ludzie chętnie czytają moje nowe książki i chcą o nich dyskutować, to super, ale kiedy tak się nie dzieje – właściwie nie robi to na mnie wrażenia. Jedną z bardziej wyczerpujących rzeczy, jakie mogą się przytrafić pisarzowi, jest myślenie o tym, co ludzie sobie pomyślą.\nOczywiście, ale pytam o twoją pozycję nie bez powodu. Wiesz, Rosja bywa postrzegana w Polsce jako imperium zła, a ty z jednej strony jesteś jego przedstawicielem, a z drugiej – krytykiem.\n– Uważam się za patriotę, natomiast jestem w stanie odróżnić coś, co jest umiłowaniem ojczyzny, od tego, co nazywam szalonym nacjonalizmem. To, co działo się w XX wieku, było dla nas destrukcyjne – zarówno dla pojedynczych ludzi, ich dusz, jak i dla kraju, narodu, czegoś ponadczasowego. Dla mnie bycie patriotą oznacza życzenie sobie, by nasi przywódcy wreszcie przestali popełniać te same, kurew***e błędy co ich poprzednicy w przeszłości! Nie mam zamiaru żyć w kraju kanibali, w kraju, w którym panuje wielki głód. Nie życzę sobie, by w moim kraju moja rodzina doświadczała kiedykolwiek takich represji politycznych jak poprzednie pokolenia Rosjan. To jest nasz kraj, ojczyzna! Nie chcę, żeby władza nas niszczyła.\n– Wiesz, nie zabijają ludzi za mówienie takich rzeczy w Rosji. Zabijają za zbieranie dowodów, za śledztwa prowadzone na własną rękę, a mające zdemaskować nieprawidłowości w państwie. Giną ludzie, którzy dowiadują się za dużo. Na przykład Boris Niemcow [były wicepremier, obrońca praw człowieka, krytyk współczesnej, agresywnej polityki terytorialnej Rosji, zastrzelony w lutym, w centrum Moskwy – przyp. red.] stał się ofiarą, ale podejrzewam, że nie z powodu krytyki władz, ale z kilku innych powodów, o znacznie szerszym, politycznym kontekście. Kilku politykom takie zabójstwo pomaga zbudować swoją pozycję w czasie wyborów.\nJa czuję się w miarę bezpieczny, choć przyznam, że to skomplikowana sytuacja. W życiu jednak trzeba podejmować pewne decyzje – na przykład o tym, czy zamkniesz gębę, jak wiele osób w tym kraju, czy powiesz coś. Kiedy masz odwagę mówić, bywasz też odsądzany od czci i wiary.\n– Nie wydaje mi się. Z materialnego punktu widzenia odrobinę się polepszyło, ale mamy znacznie mniej wolności niż kiedyś. Oczywiście teraz i tak jest o wiele lepiej niż ćwierć wieku temu, co nie znaczy, że jest idealnie. Czasem myślę, że dziesięć lat temu było lepiej, bo byłem młodszy i z pewnych spraw nie zdawałem sobie sprawy (śmiech). Dekadę temu byłem znacznie większym optymistą.\n– Tak, musiałem podjąć decyzję, gdzie w ogóle zamierzam wychowywać swoje dziecko, czy na emigracji – bo miałem taką szansę, czy w ojczyźnie. Potem pojawiło się pytanie o to, jak wychowywać dziecko: czy w świecie abstrakcyjnych idei – wolności, czy autokracji, czy może w kraju jego przodków, w konkretnych realiach, w miejscu, w którym ludzie mówią konkretnym językiem. Właśnie z powodu dziecka trudno mi było podjąć decyzję o emigracji. Sam opuszczałem kraj trzy razy, nigdy nie było to łatwe.\nPoczułeś te drobne różnice kulturowe między ludźmi Wschodu a ludźmi Zachodu – w wyznawanych wartościach czy choćby gościnności?\n– O tak, bardzo to odczułem. Ludzie Zachodu bardzo się od nas różnią, może nawet nie chodzi o wartości czy wrażenie, że na przykład Niemcy są nieludzcy, a Francuzi są niedostępnymi snobami. Najsilniej poczułem, że Europa jest nudna. Nie ma tu zbyt wiele miejsca dla ludzi, nie ma przestrzeni na to, by realizowali się, zdobywali nowe stanowiska czy spełniali marzenia, nisze są zajęte, niewiele jest tu do zrobienia, trudno jest rozwijać karierę. W USA masz to poczucie, że jest wiele szans, które możesz wykorzystać, że zdarzają się sprzyjające okoliczności i zawsze może wykiełkować coś nowego. W moim kraju za czasów sowieckich były ograniczenia, nie dało się zajść za daleko, ale kiedy ZSRR się rozpadło, poczuliśmy, że nagle możemy wszystko, dosłownie wszystko. Lata 90. były okresem absolutnego chaosu i wolności, ludzie, którzy byli wystarczająco pomysłowi i odważni mogli osiągnąć bardzo dużo. To się zmieniło.\nW Europie widzisz głównie „szklany sufit” – nigdy nie będziesz wystarczająco dobry, bogaty, sławny, wolny, nigdy nie będziesz spełniony. Możesz wyjechać do Afryki i zająć się wolontariatem albo pracować, pobierając niską pensję do swojej śmierci. Kiedy pracowałem jako dziennikarz w Niemczech czy we Francji, nie miałem poczucia, że mogę osiągnąć wiele. Wszystkie stanowiska powyżej były obsadzone, wszystkie karty już dawno rozdane, porządek był z góry ustalony.\n– Tak, „Futu.re” wyniknęła bezpośrednio z moich doświadczeń związanych z emigracją. Przyjechałem do Francji, mając dwadzieścia dwa lata, w wieku dwudziestu pięciu już się okazało, że nie mam tam czego szukać, mogę do końca życia być średniakiem. Chcesz awansować?! Ale jak to?! Zbyt często okazuje się, że wiele rzeczy jest niemożliwych, że tego się nie da zrobić. W pewnym momencie po prostu nie było już dla mnie miejsca. Nie chcę żyć w świecie, w którym nie ma miejsca dla młodych ludzi i nowych pomysłów. Taki świat nie ma dobrej przyszłości.\nKatarzyna Wężyk, 25.04.2015\nDmitrij Głuchowski (FOT. PAWEŁ BRZOZOWSKI/WYD. INSIGNIS)\nKlasa średnia w Rosji nie ma ani energii, ani siły, żeby poświęcać się dla zmian. Nie będę jej za to potępiał: sam wolę jechać do Stanów niż na Syberię. Z Dmitrijem Głuchowskim rozmawia Katarzyna Wężyk.\nTo jest coś, czego na Zachodzie nie rozumieją. Ci wszyscy Francuzi i Amerykanie, co to sączą wódkę z lodem w szklankach. Co za idiotyzm. Wódkę pije się szybko, żeby nie czuć smaku. To za spotkanie!- I za twoją nową książkę!\nWychylamy. Zagryzamy pierożkiem. Dobrze zmrożona bieługa wchodzi tak, że prawie, prawie można by ją sączyć.\nDmitrij Głuchowski wyjaśnia, że w Rosji nie pije się po prostu na zdrowie, tylko za coś konkretnego, więc następny jest za przetrwanie literatury oraz prasy w cywilizacji obrazka.\nWschód to faktycznie stan umysłu: po dobrej godzinie rozmowy o rosyjskiej duszy i europejskiej nudzie w Café Czajkowski, nobliwej (plusze, mahonie, dyskretny urok XIX-wiecznej rosyjskiej burżuazji) restauracji na placu Triumfalnym w Moskwie, pisarz, zamiast mniej lub bardziej dyskretnie patrzeć na zegarek, zdziwił się, że to już koniec, bo on by temat chętnie rozwinął.\nA po kolejnej godzinie poszliśmy na wódkę.\n36-letni Głuchowski to jeden z poczytniejszych rosyjskich pisarzy młodego pokolenia. Swoją pierwszą powieść, „Metro 2033”, zaczął pisać jako 18-latek. Pięć lat później opublikował pierwszą wersję w internecie, bo żadne rosyjskie wydawnictwo nie chciało jej wydrukować. Postapokaliptyczna wizja Moskwy po katastrofie nuklearnej, w której niedobitki ludności żyją w korytarzach metra, okazała się sieciowym fenomenem. Głuchowski zmienił więc zakończenie, nową wersję opublikował, ale starą (i wciąż darmową) zostawił na swojej stronie internetowej. Równie biznesowo nieortodoksyjne podejście ma do fan fiction: zamiast procesować się z pisarzami, często amatorami, którzy korzystają z jego pomysłu, sam czyta ich powieści, a najlepsze publikuje pod szyldem „Uniwersum Metro 2033”.\n„Uniwersum” dawno przekroczyło granice Rosji, znajdują się w nim książki autorów z całego świata. W tym z Polski, a konkretnie z… Krakowa. Gdy zapytałam Głuchowskiego, czy brak metra nie jest niejaką przeszkodą, odparł, że skąd, wcale nie, o ile rzecz się dzieje po katastrofie nuklearnej. I że akcja jednej z książek „Uniwersum Metro 2033” toczy się w Laponii, a jej bohater pędzi na saniach przez skuty lodem krajobraz.\nSam Głuchowski napisał jeszcze drugą część, „Metro 2034”, a obecnie pracuje nad trzecią. W Polsce wydano także „Czas zmierzchu”, zbiór opowiadań „Witajcie w Rosji” oraz „FUTU.RE”.\nKsiążki Dmitrija Głuchowskiego w formie elektronicznej są dostępne tutaj >>\n„Metro: The Last Light”, czyli Głuchowski w świecie gier akcji\nDmitrij Głuchowski: Pierwszy raz w Moskwie?\nKatarzyna Wężyk: Pierwszy.\n– Zatem witam w stolicy Imperium Zła. Chociaż dziś, przy tej pogodzie, wygląda całkiem niewinnie.\nI zdecydowanie lepiej niż w „Metrze 2033”, w którym jest postnuklearną pustynią. W swojej ostatniej książce, „FUTU.RE”, wychodzisz jednak z metra i w ogóle z Rosji prosto do Europy przyszłości, w której pokonano starość i śmierć. Wszyscy są piękni i młodzi, ale ceną jest zakaz posiadania dzieci.\n– Nie piszę o rzeczach dla mnie obojętnych, zawsze jest to coś, co kręci mnie zarówno na poziomie osobistym, jak i jako szerszy trend. A pogoń za nieśmiertelnością i wieczną młodością to coś, co dzieje się na naszych oczach. Ludzie nie tylko żyją dłużej, lecz także usiłują przedłużyć pewne etapy życia. Nie chcemy przestać być dziećmi, nie chcemy przestać być nastolatkami, trzymamy się kurczowo młodości. Dziś dzieciństwo trwa do 16. roku życia, w czasach Dickensa skończyłoby się na dziewiątym.\nCzy aby nie to nazywamy postępem?\n– Tak. Ale ile jest w tym biologii, a ile psychologii? Dlaczego najdłużej, jak można, uciekamy od odpowiedzialności? Dlaczego udajemy, że jesteśmy nastolatkami? 30-letni faceci mieszkają z mamą, ich rówieśniczki kupują ubrania w sklepach dla młodzieży. Nie akceptujemy tego, że młodość się kończy, że wchodzimy w wiek średni. Ludzie starsi, 60- i 70-letni, jak najdłużej z kolei chcą być aktywni i wcale nie zamierzają niańczyć wnuków. Mówią dzieciom: „Hola, wreszcie zamierzam pożyć trochę dla siebie. Chcę przeżyć tę pieprzoną drugą młodość, którą zachwalają w reklamach. A wnukami niech się zajmie niania”.\nŻycie się wydłuża, młodość się wydłuża. Ludzie od zawsze pragnęli żyć wiecznie, ale dziś jesteśmy coraz bliżej osiągnięcia nieśmiertelności. I to nie dzięki alchemii, ale nauce.\nPomyśl o świecie, w którym biedni ludzie będą umierać, a bogaci oprócz dobrobytu uzyskają także zwolnienie od śmierci. Wybitny historyk Yuval Noah Harari w rozmowie z noblistą Danielem Kahnemanem\nO ile masz miliony Petera Thiela, który ładuje fortunę w badania nad nieśmiertelnością.– Na razie. Oczywiście pierwszymi, którzy skorzystają z osiągnięć nauki, będą bogaci i politycy. Jak Putin – jestem pewny, że on się odmładza. Od czasu do czasu znika, a kiedy wraca… On ma sześćdziesiąt, k…, dwa lata, a wygląda na 50! Lepiej, niż gdy miał 40. Wtedy wyglądał na ciecia. Jak się patrzy na jego zdjęcia z lat 90. – katastrofa.\nCóż, wszyscy wyglądali źle w latach 90.\n– Prawda. Ale to wciąż nienaturalne, że 20 lat później wygląda lepiej. Jest nawet taka teoria spiskowa, że Putin lata do Korei Południowej…\n…wykąpać się we krwi dziewic i niemowląt?\n– Bardziej na terapię genetyczną.\nWięc tak, technologia przedłużająca młodość jest coraz bliżej. Google właśnie zainwestował 500 mln dol. w odwracanie procesu starzenia się. A jeszcze 12 lat temu, kiedy wpadłem na pomysł „FUTU.RE”, było to kompletne science fiction. Kiedy usiadłem do pisania, mówili o tym jedynie specjaliści. A dziś nieśmiertelność trafiła do mainstreamu. Wiemy, że naukowcy pracują nad terapiami, które znacznie przedłużą nam życie. Być może nauczymy się nawet pokonywać śmierć.\nNic w tym dziwnego, że w czasach, które coraz mniej cenią dojrzałość i doświadczenie, ludzie chcą być wiecznie młodzi.\n– Właśnie. O tym też jest „FUTU.RE” – nie traktuję jej jak science fiction, tylko jak dyskusję nad obecnymi trendami. Ludzie chcą być wiecznie młodzi, radośni, szczęśliwi i bez obowiązków. Coraz później decydują się na dzieci. Nawet w Rosji – jeszcze do niedawna, jeśli 24-letnia dziewczyna nie wyszła za mąż, coś z nią było nie tak. Dziś mamy pokolenie 30-latek, które nawet nie myślą o małżeństwie, a co dopiero o dzieciach. I to jest coraz powszechniejszy trend.\nJesteśmy coraz bardziej wybredni albo coraz ostrożniejsi, cały czas myślimy, czy to aby na pewno właściwa osoba, czy to z nim czy z nią chcę mieć dzieci. Mam przyjaciół w Niemczech, mają po 35 lat, i niedawno poinformowali mnie, że zamieszkali razem. K…, umawiają się od pięciu lat i dopiero się zdecydowali! Dzieci pewnie za kolejne dziesięć. Nie żebym to oceniał…\n– Nie, niespecjalnie mnie obchodzi, czy się Niemcy rozmnażają.\nA ty wziąłbyś zastrzyk dający ci nieśmiertelność i wieczną młodość?\n– Ja? Oczywiście. Mogę krytykować różne aspekty nieśmiertelności do rana, ale przecież bym nie odmówił. Choć Jan, główny bohater…\n…czy też antybohater…\n– …czy też antybohater – ostatecznie się buntuje przeciwko wiecznemu życiu. Tyle że to jego osobiste doświadczenia sprawiły, że znienawidził system. Miliardy innych żyły sobie szczęśliwie.\nZwykle ludzie odczytują „FUTU.RE” jako krytykę nieśmiertelności i wiecznej młodości, na które nie jesteśmy przygotowani. Zapominają, że jest to bardzo subiektywna historia opowiedziana z perspektywy głównego bohatera. A może to książka o terroryzmie? O tym, że jeden wadliwy element może zniszczyć nawet prawie idealny system?\nChciałem, żeby „FUTU.RE” była analizą i dyskusją o tym, co w człowieku zwierzęce, a co boskie, i o proporcjach tych składników w ludzkiej duszy. Przecież seks albo prokreacja to czysto zwierzęce potrzeby niemające nic wspólnego z racjonalnym myśleniem, którym jako gatunek tak się chwalimy. Z kolei boskie jest tłumienie tych pierwotnych instynktów w celu osiągnięcia wyższego dobra – w „FUTU.RE” jest nim nieśmiertelność i sprawne funkcjonowanie systemu.\nJa odczytałam twoją książkę jako zjadliwą krytykę społeczeństwa, w którym jedynym bogiem jest ja, mój, moje. A brak transcendencji powoduje pustkę. Sam jesteś religijny?\n– Nie powiedziałbym. Ale nie jestem też ateistą, raczej agnostykiem. Jan ma skomplikowane relacje z Bogiem, ale kwestia jego wiary lub jej braku była dla mnie raczej narzędziem, metodą analizy natury ludzkiej. A ty jesteś wierząca?\nOj, nie. Zdecydowanie nie.– Czyli jesteś ateistką. OK. Tak, podejrzewam, że w kraju z tak silnym Kościołem jak Polska człowiek jest albo katolikiem, albo ateistą.\nCóż, ja staram się nad człowiekiem pochylać. Bo ludzie są zasadniczo słabi i należy im współczuć. I nie oceniam ich za to, że są religijni – czasem nie mają niczego innego, znikąd nadziei, żadnej ochrony. Zakładają ten krzyżyk na szyję i idą w niedzielę do Kościoła, myśląc, że dzięki temu w przyszłym życiu spotkają się z ukochanymi rodzicami. Wiara daje im też poczucie sensu, gdy nagle go tracą – kiedy zostaną zwolnieni albo odejdą na emeryturę i wszystko, czym wcześniej żyli, się kończy. Większość ludzi nie analizuje przesadnie tego, co ich spotyka, tylko po prostu płynie. Czuje, nie myśli. Mam ich za to potępiać?\nZresztą należy odróżnić wiarę w Boga od religii i tradycji. To zupełnie różne sprawy. Kościół i religia to bardzo ważne instytucje społeczne, które sprzedają psychoterapię w zamian za posłuszeństwo. Ostatecznie lepsze to niż chaos i anarchia. Pozwólmy więc leniwym, głupim i przerażonym szukać ukojenia w religii.\nBardzo to instrumentalne podejście.\n– Bo religia jest superinstrumentalna. Nie wiara, religia. Religia to zestaw zakazów i nakazów, które odnoszą się do naszych potrzeb i lęków.\nW „FUTU.RE” zanika jednak nie tylko religia, ale także wiara. Nie ma strachu przed śmiercią, więc nie potrzeba boga. Kościół nie ma czego sprzedawać.\n– I bardzo się tego obawia. Kościół zawsze był bardzo konserwatywną siłą, bał się zmian. Kiedyś palili naukowców na stosie, a niektóre wyznania pewnie i dziś chętnie by to zrobiły. Nauka wyjaśnia, jak funkcjonuje świat i człowiek – coś, na co Kościół miał przez wieki monopol. Jeśli jeszcze pozbędziemy się tego ostatecznego lęku – przed śmiercią i utratą najbliższych – czarno widzę przyszłość religii. Bo ten lęk to bardzo silny motywator. Młodzi ludzie, zauważ, rzadko są religijni. Bo są niepokonani. Dopiero po trzydziestce, kiedy z każdym rokiem czujesz się słabszy i mniej pewny siebie, zwracasz się do siły zewnętrznej. Bo coraz bardziej się boisz. Bo człowiek stary w lustrze widzi już tylko resztki dawnej urody, siły i mocy.\nStarość to coś, co cię mocno dręczy, prawda? Nie za wcześnie na kryzys wieku średniego?\n– Mam go od 25. urodzin. A serio, to kończę w tym roku 36 lat. A odczuwać własną śmiertelność tak naprawdę zacząłem dopiero wtedy, gdy urodziły mi się dzieci.\nFundamentem „FUTU.RE” jest kwestia ceny: nieśmiertelność, jak wszystko w życiu, nie jest za darmo. Ceną, jak zauważyłaś, jest zakaz prokreacji. Chciałem sprawdzić, ilu z nas zostanie, jeśli odejmiemy ten superważny popęd – potrzebę posiadania dzieci, która dla wielu jest sensem życia. Dzieci cię zmieniają w sposób, którego nie jesteś sobie w stanie wyobrazić. Zabierają ci większość wolności, ale budzą w tobie uczucia, których nawet się nie spodziewałeś.\nBrak dzieci to jedna sprawa, ale nieśmiertelność w „FUTU.RE” jest też zwyczajnie… nudna. Europejczycy tłoczą się w tych swoich wieżowcach, obsesyjnie dbają o ciało i łykają antydepresanty jak tic taki. Nie czytają, nie piszą, nie tworzą – tylko konsumują.\n– Śmierć to bardzo silny motywator. Pragniemy coś po sobie zostawić, żeby zupełnie nie zniknąć. Najbardziej oczywistą metodą są dzieci, które przekazują nasze geny dalej. Niektórzy dodają do tego imperia polityczne czy biznesowe albo tworzą opery lub piszą książki. Inni są dumni z tego, że zbudowali dom i mogą go pokazać wnukowi. Jeśli natomiast nie ma śmierci, to po co się męczyć? Śmierć daje nam ramę: jest początek, jest koniec, jest dzień sądu. Moment podsumowań. Jak jako ludzie byśmy się zmienili bez tego ostatecznego deadline’u?\nA Europa jest nudna. Nawet dla samych Europejczyków. To kraina pokoju i dobrobytu. Wszystko, co było do osiągnięcia, osiągnięto. Co zostało dla następnych pokoleń? Żadnych białych plam na mapie, żadnych ziem do zdobycia. Kolonializm się skończył – szczęśliwie dla Afryki, Azji i Ameryki Południowej, oczywiście, ale co z Europą? Jak dziś zostać bohaterem?\nBo w Rosji to – najwyraźniej – najeżdżając Ukrainę…\n– A, teraz rozmawiamy o Ukrainie? Dobrze. Czemu nie. Tak, 10 tys. Rosjan skorzystało z okazji poczucia się bohaterami. Cała reszta zaś sądzi, że odbudowujemy imperium. To imperialny kompleks, zresztą wcale nie tylko rosyjski. Węgrzy też próbują odbudować imperium.\nRozmowa z Dmitrijem Głuchowskim: Kto naprawdę rządzi Rosją?\n– Teraz. Ale w XIX wieku byli częścią imperium i Orbán odwołuje się do tych sentymentów. Albo Rumunia. Rumuni uważają się za dziedziców imperium rzymskiego. To śmieszne, ale tak już jest. Ludzie kochają być częścią imperium. Chcą budzić respekt, a Rosjanie to już najbardziej. Mamy nawet takie powiedzenie: Jak się ciebie boją…\nNiech zgadnę: …to cię szanują?– Tak. Można być szanowanym bez zastraszania, ale nie jesteśmy do tego przyzwyczajeni. Przez strach jest łatwiej. Przestraszmy świat głowicami jądrowymi, paradami wojskowymi na placu Czerwonym, zajęciem części Ukrainy albo mówiąc rzeczy typu (i tu Głuchowski przechodzi na akcent szwarccharakteru ze starego „Bonda”): „Tylko nas ruszcie, a rozpętamy piekło, jesteśmy szaleni i mamy bomby atomowe!”. Zachód odpowie: „OK, OK, nie ruszamy was”. A my wtedy: „Ha! Szanują nas”.\nTakie podejście dużo łatwiej też sprzedać ludziom. Wzrost nacjonalizmu, te słynne 86 proc. poparcia dla Putina po aneksji Krymu to efekt tęsknoty za imperium, która nigdy nie została odpowiednio przepracowana. Nie rozmawialiśmy o komunizmie, nie mówiąc już o potępieniu jego zbrodni. Mamy niby dzień pamięci o ofiarach Gułagu, ale w szkołach o tym nie uczą. Bo być może dzieci obozowych strażników są dziś u władzy i nie miałyby ochoty słuchać o tym, że ich ojcowie robili coś złego.\nPonad połowa Rosjan wciąż żałuje, że Związek Radziecki się rozpadł.\n– Bo ideologicznie jesteśmy w martwym punkcie. Władze próbowały różnych rzeczy, ale jedyne, co dziś ludzi łączy, to idea imperium. Nieszczególnie zresztą wyrafinowana: zgarnij tyle ziemi, ile możesz, i bądź z tego dumny.\nW przypadku Ukrainy chodziło o ukaranie niewiernego brata i właśnie odbudowę imperium. Zagrabienie zagrabionego. Przywrócenie sprawiedliwości. Ja tak oczywiście nie myślę, ale gdyby przeprowadzić społeczeństwu psychoanalizę, to takie uczucia okażą się najsilniejsze. Plus wzmacnia je bezprecedensowa ilość propagandy. Nie mamy żadnej niezależnej telewizji, a internet jest kompletnie zdominowany przez opłacane przez Kreml trolle, które rozpowszechniają lojalistyczną agendę. Subtelne to jak konstrukcja cepa, ale bardzo skuteczne. Kremlowska propaganda genialnie manipuluje emocjami. Goebbels byłby dumny.\nSkok ku przeszłości: Z Rosjan ludzie radzieccy\nA kilka lat temu mówiłeś, że nie jest źle. Że klasa średnia jeszcze zdemokratyzuje Rosję.\n– Tak, a potem zobaczyłem tę klasę średnią na placu Błotnym podczas zimowych protestów trzy lata temu. Ci ludzie tak naprawdę nie chcieli niczego zmienić. Nie mieli do tego energii ani siły, nie zamierzali niczego dla zmiany poświęcić. Nie żebym ich za to potępiał, sam nie jestem gotowy na to, żeby mnie za moje ideały zesłali na Syberię. Zdecydowanie wolę jechać do Stanów.\nNo i podstawowe pytanie: czy w tym kraju w ogóle można coś zmienić? Czy zawsze będzie to cykl: dyktatura – rewolucja – krew – dyktatura – rewolucja – krew? To nasze błędne koło.\nBardzo to fatalistyczne.\n– Cóż, jak się tu żyje, trudno nie być fatalistą. Bo czy kiedykolwiek było inaczej? Nigdy. Zawsze tylko krew – dyktatura – rewolucja. I 7 thermidora, po którym wszystko wracało do stanu poprzedniego. Nie wiem dlaczego. Jedyny postęp, jaki uzyskaliśmy, to to, że 14, a nie 1,4 proc. ludzi jest przeciw aneksji Krymu.\n– No dobra, to nie fair wobec Rosji. W porównaniu z tym, co było – niemal w całej naszej historii, może poza początkiem XX wieku – mamy mimo wszystko dużo więcej politycznej wolności.\nCzyli mityczna klasa średnia zawiodła. A jeszcze bardziej mityczna inteligencja?\n– Wyemigrowała. Przynajmniej ci, którzy mogli. Ale inteligencja to nie jest motor rewolucji ani zmiany społecznej. Inteligencja kończy, służąc władzy i prowadząc w kuchni fatalistyczne debaty o losie Rosji. Dobrze opłacana. Ale nieszczęśliwa.\nTo dość zabawne, że szefowie wszystkich telewizji to byli demokraci i obrońcy wolności słowa. Ludzie, którzy w latach 90. od zera tworzyli nową, wolną prasę i telewizję. Tyle że wtedy mieli 30 lat. Dziś mają 50 i są szczekaczkami Putina.\nIdeały przegrały z rzeczywistością?\n– Rzeczywistością, polityczną potrzebą i kasą. Raz idą na kompromis z własnymi przekonaniami, potem drugi, piąty, siedemnasty, aż wreszcie widzisz dawnych idealistów mówiących rzeczy, w które żaden inteligentny człowiek nie mógłby wierzyć.\nOstro krytykujesz Rosję zarówno w książkach, jak i w wywiadach. Czy w obliczu obecnego patriotycznego wzmożenia miałeś przez to kłopoty?\n– Rosja to magiczny kraj. Niedawno dokonano najbardziej politycznego morderstwa od lat 30., tuż obok Kremla, i nic się nie stało! Żadnego dochodzenia, nikogo nie ukarali, żadnych protestów, nic. A to oczywiste, że Niemcowa zabito w ramach wewnętrznych rozgrywek różnych frakcji władzy. Nie żeby nawet się jakoś specjalnie wychylił – był tylko narzędziem w tych rozgrywkach. A skoro ten facet, który sam niegdyś należał do elity, dostał siedem strzałów w plecy, to nikt nie jest bezpieczny.\nAle czy żyjemy w atmosferze totalnego strachu? Nie powiedziałbym. Raczej w stanie stałej amnezji. Widzimy tylko dziś, zapominamy o wczoraj i nie planujemy jutra. Chcemy dobrnąć do wieczora, iść spać i obudzić się następnego dnia.W Rosji nie dostaniesz kredytu na 40 lat. Maksymalnie na 10. Wyjątkowo. Bo nikt nie wie, co się stanie za 10 lat. 10 lat to pieprzona…\n– Tak. Wow, naprawdę mamy ci dać kredyt na 10 lat? W 10 lat wszystko może się zdarzyć. Rewolucja! Wojna! Ludobójstwo! W Rosji jesteśmy przyzwyczajeni do katastrof. A ostatnie 20 lat, podczas których w każdym kolejnym roku żyliśmy lepiej niż w poprzednim – to wręcz nienaturalne. To nie miało prawa się wydarzyć. To podejrzane. I trochę straszne.\nWięc tak, w Rosji nie ma czegoś takiego jak przewidywalność. I ludzie wcale jej nie potrzebują. Nie chcą myśleć o jutrze. A ci, którzy to robią, wysyłają pieniądze do Wielkiej Brytanii i kupują sobie mieszkanie w Londynie.\nO ile ich na to stać.\n– Oczywiście. Ale dopiero kiedy masz pieniądze, zaczynasz myśleć o przyszłości. Tyle że większość Rosjan ich nie ma, więc żyją z dnia na dzień. I nie chcą pamiętać o wczoraj. Ani uczyć się na błędach.\nCzyli Putina można krytykować i nie zostać nazwanym zdrajcą narodu?\n– A mówiła mi mama: „Znasz tych Polaków, oni nienawidzą Rosjan, będą cię pytać o Putina, ty zaczniesz na niego psioczyć, a oni będą się cieszyć, że Rosja taka zła”.\nAle ja mam zupełnie inne doświadczenia. Na moje spotkania autorskie w Warszawie przychodzi więcej ludzi niż w Moskwie. I jeśli tylko nie powiem, że Stalin był dobry, dogadujemy się super. Bo wy myślicie, że każdy Rosjanin ma jego ołtarzyk – więc jak widzicie kogoś, kto przyznaje, że Stalin był krwawym dyktatorem, od razu go kochacie. Nawet ci sceptyczni, co to podchodzą i mówią: „Ale wy zrobiliście to i to, że Katyń, że Ukraina…”.\nJa im wtedy mówię: „Macie rację, to było ludobójstwo, to była inwazja”, i nagle widzę szeroki uśmiech, i słyszę, że za komuny przecież nie było tylko źle, w końcu jesteśmy braćmi, i czy pamiętam ten świetny radziecki serial… Wystarczy przyznać się do błędów i zaraz pojawiają się dobre emocje.\nAle większość Rosjan uważa, że Polacy nas nienawidzą.\nTak, zdążyłam zauważyć.\n– Właśnie. I to jest stygmat. Oni nas nienawidzą, więc my ich nie lubimy. Bo – przynajmniej przez ostatnie sto lat – nie mamy powodów, żeby nie lubić Polaków. Wy macie, ale my nie bardzo.\nA macie przecież święto państwowe, całkiem świeże, upamiętniające wyrzucenie Polaków z Kremla.\n– Tak, ale to fałszywka. Żyjemy w kulturze, w systemie politycznym podróbek. Dawniej mieliśmy święto narodowe 7 listopada – święto rewolucji październikowej – które utrzymało się przez pierwszych 20 lat po transformacji. Tyle że co roku wykorzystywali je komuniści do własnej propagandy. Był to dzień pamięci, nostalgii za ZSRR oraz ataków na nową władzę. Putinowska administracja odkurzyła więc stare podręczniki i dowiedziała się z nich, że 4 listopada wyrzuciliśmy Polaków z Kremla. No i tak zamiast dnia rewolucji mamy Dzień Jedności Narodowej, dawno zapomnianą rocznicę wydarzenia, które nikogo, ale to nikogo nie obchodzi.\nFilm „1612”- mity nowej Rosji\nSzczerze, my to traktujemy jako komplement. Przynajmniej zostaliśmy zauważeni.\n– (śmiech) Co zabawniejsze, dzień, który miał być podstawą nowej, już nie sowieckiej, ale rosyjskiej tożsamości, został wbrew intencjom Kremla przejęty przez nacjonalistów. 4 listopada mamy więc marsze narodowców, które nie mają nic wspólnego z Polakami, tylko z imigrantami z Kaukazu, a teraz z wojną na Ukrainie.\nTak to już jest: Kreml spróbował sfabrykować łączącą ludzi ideologię i nie wyszło.\nI nic dziwnego. Cyniczni biznesmeni, którzy dorwali się do władzy i teraz jej nie oddadzą, bo dzięki niej robią, co chcą, i kradną, ile mogą, zwyczajnie nie są do tego zdolni. Podobnie jak polityczni konsultanci, którzy są dobrzy jedynie w propagandzie i manipulowaniu wyborami.Żeby stworzyć nową wiarę, sam musisz w coś wierzyć. A ludzie rządzący tym systemem nie mają żadnych poglądów i żadnych opinii. Ich ideologią jest utrzymanie się u steru.\nPopularność Putina ma też wynikać z tego, że „podniósł Rosję z kolan” po latach 90., które dla wielu Rosjan wciąż są traumą. Zgodzisz się?\n– Lata 90. były szokiem po stabilności systemu komunistycznego. ZSRR upadł, gospodarka była sparaliżowana, ludzie potracili oszczędności życia. Początek lat 90. to gigantyczne kolejki po mleko i chleb.\nW miastach ludzie przetrwali tylko dzięki pomocy krewnych na wsi – moja rodzina na przykład wysyłała nam pociągiem worki ziemniaków – albo uprawiając ogródki. Inaczej umarliby z głodu. Dorzuć do tego wojny gangów i brak świateł na ulicach, a masz obraz totalnego chaosu. A jednocześnie telewizja była pełna liberalnej propagandy: wreszcie mamy wolność i demokrację, cieszmy się.\nTyle że przez to dziś ludziom wolność i demokracja kojarzą się właśnie z biedą, chaosem i niestabilnością, nie z dobrobytem i samodzielnym myśleniem. I jest to bardzo silne skojarzenie.\nStąd też się wzięła putinowska konserwatywna reakcja i jej popularność. Tyle że Putin nigdy nie powiedział, że w Rosji panuje system autorytarny. Cały czas powtarza, że jesteśmy wolnym i demokratycznym krajem.\nAle to trochę inna wolność i demokracja. Taka „demokracja, ale”.\n– O tak. Niewątpliwie. Demokracja, ale na naszą modłę. Rosyjską modłę. Demokracja suwerenna, jak to ujął Władisław Surkow, jeden z ideologów obecnego reżimu.\nAle moim zdaniem Rosja może się stać krajem prawdziwie demokratycznym, tyle że wymagałoby to zmiany pokoleniowej. Jak z wyprowadzeniem Żydów z Egiptu – sukinsyn Mojżesz nigdy im nie powiedział: „Koledzy i koleżanki, nie dojdziecie do ziemi obiecanej, wszyscy umrzecie po drodze”. Nie, zamiast tego stwierdził: „To idziemy”, i przez pieprzone 40 lat łazili w kółko, aż wymarli wszyscy ci, którzy doświadczyli niewolnictwa. Bo Mojżesz potrzebował nowego, wolnego pokolenia. Tak jak my. Potrzebujemy pokolenia urodzonego w wolnym i demokratycznym systemie.\nNo, ale to błędne koło. Żeby stworzyć system demokratyczny, potrzebujecie pokolenia urodzonego w systemie demokratycznym.\n– Nie mówię, że to będzie łatwe.\nRosyjski filozof Nikołaj Bierdiajew w ubiegłym wieku sformułował jeden z ważniejszych rosyjskich dylematów: dla Rosji przekleństwem i błogosławieństwem jednocześnie jest jej rozmiar. Dzięki niemu jest tak nieprawdopodobnie bogata, może sobie pozwolić na wszystko, jej zasoby są niewyczerpane. Ale też nie da rady bez knuta rządzić jej niezmierzonymi przestrzeniami, bo rozpadnie się na mniejsze części. Państwo, by było skuteczne, musi być policyjne. I nawet największy demokrata, największy idealista, gdy przejmie władzę, zaczyna być despotą, bo uznaje, że tak wielki kraj jednak nie może być rządzony demokratycznie.\nCzy to się kiedyś zmieni? Nie mam pojęcia. Rosja to trudny kraj.\n„Umysłem Rosji nie zrozumiesz”?\n– O tak. Rossija nie paniat’ umom, w Rossii możno tolko wierit’. You can only believe in this shit.\nKonto, na którym Siergiej Szojgu umieścił swój wpis podpisane jest jako „nieoficjalny blog” . Jest jednak niezwykle popularne – obserwuje je 15,5 tysiąca osób.\nO tym, że profil należy do szefa rosyjskiego resortu obrony świadczy to, że treści pojawiające się na tym profilu publikuje oficjalne konto Ministerstwa Obrony Rosji na Twitterze. Tymczasem pod profilem Szojgu widnieje podpis, że jest to jego „nieoficjalny blog” – podaje „Rzeczpospolita.


Domi w kuchni - przepisy na domi w kuchni z popularnych blogów - Durszlak.pl\nPrzepis na domi w kuchni\ndomowy marcepan domi w kuchni\nFrużelina od Domi 90\nTaka pogoda,że nic tylko w kuchni siedzieć ;) Już ponad tydzień temu skorzystałam z przepisu Domiwkuchni.pl i zaopatrzyłam się w truskawki w formie przepysznej frużeliny. Zrobię więcej, jak tylko Zobacz więcej\nMaślany placek ze śliwkami 3094\n'Porozmawiajmy o jedzeniu' z Dominiką 85\nz bloga Domi w kuchni Czwarty post z serii 'Porozmawiajmy o jedzeniu' postanowiłam poświęcić Dominice, która prosi, aby mówić do niej Domi. Dzisiejsza bohaterka pochodzi z Dygowa (pod Kołobrzegiem), Zobacz więcej\nCo blogerzy mają w kuchni - filiżanki,... 98\nBardzo się cieszę, że akcja cieszy się taką popularnością :) I chociaż luty był krótki i nie udało się zorganizować kolejnej edycji w marcu, to powracamy w kwietniu, żeby wspólnie złapać się za głowę Zobacz więcej\nTop of the Mops w kuchni 2010-2013 227\nKochani! Ponieważ właśnie mijają trzy lata odkąd zamieszczam przepisy na Mopsie w kuchni, postanowiłam przygotować dla Was zestawienie 10 najpopularniejszych przepisów (po kliknięciu na zdjęcie Zobacz więcej\nAutorkę bloga Domi w kuchni zauważyłam na blogerskich forach, na których się często udziela. Brałam też udział w prowadzonej przez Domi akcji W malinowym chruśniaku. Nie znamy się osobiście, a na Zobacz więcej\nA dzisiaj na kolację u nas moja wariacja na temat Focaccia – przepis pomyślnie zaczerpnięty od Domi w kuchni, ale składników więcej bo i do kurczaka miodowego na razie jedno zdjęcie a przepis będzie Zobacz więcej\nFrużelina od Domi 72\nIda Święta! czas odnowić tutaj mase przepisów, i dodać trochę nowych świątecznych dzisiaj piekłam pierniczki jutro na blogu będą obiecuje a tymczasem stary przepis na frużeliną Podam proporcje Zobacz więcej\nLazaniowa niedziela czyli wspólne wariacje z Domi 101\nLASAGNE Z MIĘSA MIELONEGO Dzisiejszy obiadek był zamówiony przez mojego Mężusia. Wczoraj przywędrował z wszystkimi produktami do lazanii... . "Macie ochotę na lazanię?? " - zapytał od progu. Zobacz więcej\nKochani! W ten weekend odwiedziła mnie po raz drugi blogerka kulinarna Domi w kuchni, tym razem przyjechała na nieco dłużej. Jej blog został blogiem partnerskim Międzynarodowych Targów Żywności Zobacz więcej\nFrużelina od Domi 40\nWczoraj postanowiłam, że nie będę jakiś czas kupować chleba, tylko piec pieczywo samemu Gdy kiedyś zobaczyłam u Domi w kuchni TEN przepis, od razu zaczęłam się ślinić…;) A kiedyś było inaczej…i to Zobacz więcej


Robotic Process Automation with Automation Anywhere - Robotic Process Automation with Automation Anywhere - Polska | IBM\nRobotyzacja procesów (RPA) umożliwia automatyzację powtarzalnych zadań, dzięki której pracownicy skupiają się na bardziej wartościowych inicjatywach\nUmów się na konsultację Zacznij bezpłatnie\nNa czym polega robotyzacja procesów (RPA)?\nWysoce powtarzalne zadania pochłaniają cenny czas pracowników, często kosztem kreatywnych rozwiązań problemów czy poziomu obsługi klienta. Robotyzacja procesów (RPA) to branżowy termin oznaczający narzędzia programistyczne, które pomagają automatyzować rutynowe zadania, a tym samym odciążać kadrę.\nIBM Robotic Process Automation with Automation Anywhere — składnik rozwiązania IBM Automation Platform for Digital Business — oprócz standardowych funkcji robotyzacji oferuje też dodatkowe możliwości. Wykorzystuj je na potrzeby bieżących zadań w zakresie automatyzacji, a następnie zwiększaj inteligencję i elastyczność botów RPA, implementując dodatkowe mechanizmy.\nUmożliwiaj botom koordynowanie przepływów, integrację z regułami i decyzjami biznesowymi, zarządzanie treścią oraz przechwytywanie danych — wszystko to pomaga szybciej i skuteczniej osiągać zakładane cele biznesowe, a jednocześnie wyznaczać nowe, zakrojone na większą skalę i jeszcze bardziej innowacyjne.\nIBM RPA pomaga rozwiązaniu IBM Cloud Pak w automatyzacji rutynowych zadań\nZobacz, jak rozwiązania RPA wpisują się w Twoją strategię automatyzacji\nZobacz, jak rozwiązania RPA wpisują się w Twoją strategię automatyzacji Przeczytaj przewodnik dla nabywców rozwiązań RPA (PDF, 124 MB)\nWykorzystuj pełnię możliwości IBM Robotic Process Automation with Automation Anywhere\nPrzenieś obowiązek wykonywania powtarzalnych zadań na stale dostępne boty zarządzane za pomocą reguł, które zwiększają ich dokładność i wydajność. Dzięki temu pracownicy będą mogli poświęcać więcej czasu na tworzenie innowacji.\nOgraniczaj koszty, automatyzując rutynowe, ręcznie wykonywane działania i umożliwiając pracownikom realizację naprawdę wartościowych zadań.\nMniej błędów podczas pracy\nOsiągaj większą precyzję dzięki technikom automatyzacji, które symulują ludzkie działania, a przy tym niemal całkowicie eliminują błędy ludzkie towarzyszące ręcznemu wprowadzaniu danych lub ich przenoszeniu między ekranami.\nSkalowanie na żądanie\nBłyskawicznie zmniejszaj lub zwiększaj liczbę botów, w zależności od bieżącego zapotrzebowania. Zyskuj przewagę nad konkurencją, oferując klientom doświadczenia, które możesz skalować w zautomatyzowany sposób.\nKrótsze cykle prac programistycznych\nOptymalizuj procesy realizowane w ramach cykli tworzenia oprogramowania — skracaj cykle i minimalizuj ryzyko potencjalnych błędów ludzkich dzięki nowym technikom automatyzacji.\nMniejsza zależność od działu IT\nUmożliwiaj użytkownikom biznesowym tworzenie własnych botów RPA i wdrażaj nowe rozwiązania automatyzacyjne w czasie rzędu godzin lub dni, bez umiejętności informatycznych. Dzięki temu dział IT będzie mógł skupić się na innych projektach.\nPrzeczytaj, jak działa IBM RPA with Automation Anywhere\nPrzeczytaj, jak działa IBM RPA with Automation Anywhere Zobacz szczegóły\nW pełni funkcjonalne rozwiązanie RPA dostępne w bardziej przystępnej cenie. Przeznaczone do robotyzacji procesów na mniejszą skalę i współpracy z produktem IBM Business Automation Workflow Express, która pozwala koordynować wiele botów i obsługiwać wyjątki.\nRozwiązanie do robotyzacji procesów na większą skalę we współpracy z produktem IBM Digital Business Automation Express, tak aby usprawniać zarządzanie przepływami pracy, podejmowanie decyzji w czasie rzeczywistym i przechwytywanie danych.\n„ Wybraliśmy jeden proces — wyjątkowo skomplikowany, angażujący wiele osób i pochłaniający mnóstwo czasu. Po weryfikacji koncepcji okazało się, że proces zajmujący około 10-11 minut można skrócić do 10-11 sekund. ”\nWiceprezes ds. cyfryzacji miejsca pracy\nDowiedz się więcej na temat automatyzacji\nEksperci IBM w dziedzinie automatyzacji dzielą się swoją wiedzą, pomagając w rozwoju Twojej organizacji\nCentrum kształcenia w zakresie automatyzacji\nPoczytaj o funkcjach automatyzacji, które interesują Cię najbardziej. Przeglądaj najnowsze informacje o produktach, przewodniki i dema, które pomogą w automatyzacji wszelkiego rodzaju prac.\nBiuletyn Automation Insider\nEksperci IBM w dziedzinie automatyzacji co dwa miesiące przygotowują pięć merytorycznych i praktycznie użytecznych materiałów, które pomagają w skalowaniu i rozwoju firmy poprzez automatyzację.\nSpołeczność użytkowników Digital Business Automation\nBądź na bieżąco z najnowszymi blogami, dyskusjami i zagadnieniami technicznymi związanymi z automatyzacją. Możesz dołączać do różnych grup, aby dowiedzieć się, jak korzystać z platformy i oferowanych przez nią możliwości.


Apartamenty Diago, Łeba, Polska – Porównaj oferty\nApartamenty Diago – najlepsze oferty\nOpinie o Apartamenty Diago\nApartamenty Diago – informacje\nObiekt Apartamenty DIAGO jest otoczony wieloma lokalnymi atrakcjami turystycznymi, sklepami, butikami i barami. Taka lokalizacja w Łeba sprawia, że to idealna opcja dla gości, który chcą zwiedzać nie ...\nApartamenty Diago – udogodnienia\nApartamenty Diago - zdjęcia\nGdzie znajduje się Apartamenty Diago\nWładysławowo Jastrzębia Góra Bus Station47,8 km\nGdynia Główna67,1 km\nGdańsk Hala Olivia75,7 km\nCzęsto zadawane pytania (FAQ) rezerwujących noclegi w Apartamenty Diago\nCzy Apartamenty Diago oferuje Wi-Fi?\nTak, Apartamenty Diago udostępnia swoim gościom Wi-Fi.\nJaki jest czas wymeldowania w obiekcie Apartamenty Diago?\nHotele podobne do Apartamenty Diago\nZlokalizowany w mieście Łeba wygodny resort oferuje gościom darmowy dostęp do Internetu bezprzewodowego oraz prywatną plażę i basen odkryty. Obiekt oferuje wiele udogodnień, w tym darmową wypożyczalnię rowerów, saunę i plac zabaw.\nApartamenty Diago – hotele w pobliżu\nOddalony o 20 minut drogi od Dworzec Kolejowy w Łebie obiekt stanowi idealną bazę w czasie pobytu w mieście Łeba. Goście tego miejsca mają bardzo łatwy dostęp różnych okolicznych atrakcji turystycznych.\nPołożony niespełna 20 minut drogi od takiego miejsca jak Dworzec Kolejowy w Łebie U Kruszyny jest idealną bazą wypadową w czasie pobytu w mieście Łeba. Obiekt oferuje wiele udogodnień, w tym saunę, darmowy internet bezprzewodowy w przestrzeni ogólnodostępnej i plac zabaw.\nOddalony o zaledwie 20 minut drogi od takich miejsc, jak Dworzec Kolejowy w Łebie Apartamenty Blanca stanowi bardzo komfortową bazę wypadową w czasie pobytu w mieście Łeba. Goście tego miejsca mają bardzo łatwy dostęp różnych lokalnych atrakcji turystycznych.\nOddalony o zaledwie 20 minut drogi od takich miejsc, jak Dworzec Kolejowy w Łebie Mak Leba stanowi bardzo komfortową bazę wypadową w czasie pobytu w mieście Łeba. Goście tego miejsca mają bardzo łatwy dostęp różnych lokalnych atrakcji turystycznych.\nOprócz bardzo dobrej lokalizacji w mieście Łeba Eurybia oferuje gościom basen odkryty oraz eleganckie pokoje. Obiekt jest usytuowany w popularnej wśród turystów dzielnicy rozrywkowej, a w zaledwie 5 minut można się stąd dostać do takich miejsc, jak Muzeum Motyli w Łebie.\nMałgorzata 2 zlokalizowany jest w mieście Łeba, 10 minut drogi od takich miejsc, jak Dworzec Kolejowy w Łebie. W pobliżu znajduje się Muzeum Motyli w Łebie, a także mnóstwo różnych restauracji i sklepów.\nZlokalizowany w mieście Łeba Rezydencja nad Jeziorem Łebsko mieści się w pobliżu Wicko i oferuje takie udogodnienia, jak basen. Na gości czekają też takie udogodnienia, jak plac zabaw, pokład słoneczny i darmowy internet bezprzewodowy w przestrzeni ogólnodostępnej.\nWilla Wodolaz jest otoczony wieloma lokalnymi atrakcjami turystycznymi, sklepami, butikami i barami. Taka lokalizacja w mieście Łeba sprawia, że to idealna opcja dla gości, który chcą zwiedzać nie tylko to miejsce, ale i okolicę. Na gości czekają też takie udogodnienia, jak transfer z lotniska.\nVilla Nautica zlokalizowany jest w mieście Łeba, 10 minut drogi od takich miejsc, jak Dworzec Kolejowy w Łebie. W pobliżu znajduje się Muzeum Motyli w Łebie, a także mnóstwo różnych restauracji i sklepów.\nSloneczny Dom Leba oferuje komfortowe zakwaterowanie w czasie pobytu w mieście Łeba. Hotel oferuje takie udogodnienia, jak sauna i basen odkryty.


Najlepszy sprzęt do ćwiczeń | Jak schudnąć skutecznie bez mozolnych ćwiczeń i potu na czole? NIE DA SIĘ!!!\n/ Kwiecień 12, 2013\nMoja trasa biegowa bardzo często prowadzi obok sali fitness, gdzie ludzie pojawiają się pobiegać na bieżni. Totalnie tego nie rozumię. Człowiek wsiada do samochodu, jedzie do klubu, szuka miejsca o zaparkowania, w końcu biega na bieżni. Po takich ćwiczeniach wsiada do samochodu i wraca do domu, przed telewizor. Często w trakcie biegu na sali też ogląda tv. Kurcze ludzie czy nie lepiej pobiegać w terenie za darmo?\n/ Kwiecień 15, 2013\nświetny blog , mi udało się zrzucić 10 kg w niespełna 2,5 miesiące by zobaczyć moją metamorfozę zapraszam do mnie klik w nick ! 🙂\nCzy kreatyna jest dobra na odchudzanie?\nJak Fruiti nastawia mnie pozytywnie na odchudzanie


jurij tepes – Skoki Okiem Kobiet\nTimi Zajc nie wystąpi w najbliższych zawodach Pucharu Świata w Lahti. Zwycięzcę z Oberstdorfu zastąpi Peter Prevc.Kadra Słowenii ogłosiła skład na najbliższe konkursy PŚ, które odbędą się w Lahti. Zabrakło w nim Timiego Zajca, który zdaniem trenera Gorazda Bertoncelja powinien póki co odpocząć trochę od startów w zawodach najwyższej rangi. Spodziewaliśmy się, że Timi może być bardzo dobrym lotnikiem. … Czytaj dalej Peter Prevc zastąpi Timiego Zajca w Lahti\nOpublikowane 7 lutego 2019 przez MartaPosted in Bez kategoriiOtagowane Anze Lanisek, Anze Semenic, bor pavlovcic, jernej damjan, jurij tepes, kadra Słowenii, Lahti, Peter Prevc, PŚ, Timi Zajc, Ziga Jelar. Dodaj komentarz\nKolejny weekend Letniego Grand Prix za nami. W Czajkowskim planowane były trzy konkursy, jeden drużyn mieszanych, oraz dwa konkursy indywidualne - kobiet i mężczyzn. Konkurs drużyn mieszanych wygrali Japończycy, którzy wyprzedzili Słoweńców i Norwegów. Konkurs pań zakończył się po pierwszej serii, a jego triumfatorką została Słowenka Ema Klinec, natomiast konkurs panów został odwołany. A co … Czytaj dalej Echa LGP w Czajkowskim\nOpublikowane 10 września 2018 przez KasiaPosted in Bez kategoriiOtagowane andreas wank, decker dean, Echa, echa lgp, echa skoków, jurij tepes, kevin bickner, lgp, naoki nakamura, robin pedersen. Dodaj komentarz


22.05.2017 Marcin B.\nUzależnia i powoli zabija, a jego ograniczenie jest niezwykle trudne...\nMowa oczywiście o cukrze - to on uzależnia i sprawia, że wciąż chcesz więcej. Badania prowadzone przez amerykańskich naukowców wskazują, że jego nadużywanie prowadzi do śmierci zwierząt poddawanych eksperymentom! Podobny wpływ może mieć również na ludzi.\nDotychczas prowadzone badania brały pod uwagę znaczne przekraczane dziennego zapotrzebowania, obecnie testy zostały przeprowadzone na dawkach niewiele przekraczających dzienną normę.\nTo twierdzenie stawia pod znakiem zapytania dotychczasowe wskazówki dietetyczne dotyczące spożycia cukrów. Amerykańscy naukowcy zalecają spożywanie nie więcej niż 25% dodatkowego cukru, jednak wiadomo, że nie uwzględniono tu owoców i innych produktów spożywanych każdego dnia.\nCukier spożywany przez człowieka każdego dnia to dawka bardzo szkodliwa np. dla myszy\nŹródło: Instagram @harperari\nZobacz też: Była uzależniona od narkotyków - kiedy opublikowała swoje zdjęcie po 4 latach, wszyscy byli w szoku!\nTagi: naukowcy, dowody, cukier, narkotyk, naukowiec


Noclegi w Niemyjach Starych, Niemyje Stare: Kwatery, Pokoje – Tani Nocleg, Centrum, Cena » e-turysta.pl\nNoclegi Niemyje Stare\nznaleziono 5 ofert noclegowychofert (0 w Niemyjach Starych oraz 5 w okolicy)\nMapa Niemyje Stare\nZobacz inne obiekty z okolicy miejscowości Niemyje Stare\nNoclegi w Niemyjach Starych, województwo podlaskie, powiat bielski\nNoclegi w Niemyjach Starych - Wasz sposób na wymarzony wypoczynek! Duży zakres ofert noclegowych w Niemyjach Starych w województwie podlaskim tylko w portalu turystycznym e-turysta.pl. Wyszukaj opcje zakwaterowania zależnie od standardu miejsca noclegu i proponowanej ceny. Znajdź dla siebie najlepsze miejsce w Niemyjach Starych wśród oferowanych przez nasz serwis kwater prywatnych i gospodarstw agroturystycznych. Zobacz także ofertę rozrywkową i turystyczną w Niemyjach Starych.\nhotele Niemyje Stare\nzamki, pałace, dworki Niemyje Stare\npokoje gościnne Niemyje Stare\npensjonaty Niemyje Stare\nZrób coś dla siebie i swoich najbliższych - zamów tani nocleg w Niemyjach Starych\nKażdy z nas potrzebuje chwili odpoczynku. Niemyje Stare proponuje różnego typu noclegi, z roku na rok to miasto odwiedza jeszcze więcej osób.\nJeśli poszukujesz noclegów w Niemyjach Starych w przystępnych cenach, sprawdź propozycje w portalu turystycznym www.eturysta.pl. Dostępne tanie pokoje w Niemyjach Starych pozwolą na ekonomiczne spędzenie wakacji.\nNocleg w Niemyjach Starych - beztroski relaks w bajkowych okolicach\nJuż dziś zorganizuj odpoczynek w Niemyjach Starych w województwie podlaskim i zależnie od potrzeb spędź oryginalnie czas. Portal www.e-turysta.pl dostarcza Ci najnowszych i przydatnych pomysłów na nocleg w Niemyjach Starych. Nie zmarnuj okazyjnych ofert! Dzięki naszej ulepszonej wyszukiwarce odnajdziesz bazę noclegową w Niemyjach Starych, która spełni wszystkie Wasze wymagania.\nJeżeli interesują Cie również noclegi w najbliższej okolicy miejscowości Niemyje Stare, sprawdź naszą ofertę noclegową w okolicznych miejscowościach:


ogramów telewizyjnych. Ludzie mogli wtedy się zintegrować. Dawniej nie było tyle kanałów telewizyjnych co dziś, nie było także tyle reklam. Dziś ciężko znaleźć osobę, która nie ma telewizora. Zdarza się\nDodane: 10-02-2021 06:31\nDziś ciężko znaleźć osobę, która nie ma telewizora. Zdarza się\nOszczędne ogrzewanie pompą ciepłaGabinet dentystyczny ZabrzeSmoking car - big issueKupić mieszkanie - trudna decyzja do podjęciaJak sprzątać lepiej?Krótko i na temat: ekspresy do kawyJakie plany na urlop? Może Hiszpania?Solary - dla kogo się opłacająBudowa - o maszynachPostaw na seo - tanie pozycjonowanie KrakówDla mam i dzieciVisit CracowTanie pozycjonowanieEkologiczna energia bez smogu? Panele słoneczneOtwieranie wjazdu na pilota. Czyli o bramach automatycznychTaksi, a inne środki komunikacjiDobry stomatolog ZabrzeO prawie i jego egzekucjiDietetycznie - gluten, mody w sposobach odżywiania i kilka nudnych faktówZdrowie i medycynaCzy 2020 będzie dobry dla ogób które chcą stosować olejek kokosowy?Jeden z etapów naszego życia - o ceremoniach pogrzebowychProgramy do wykorzystania w firmach. Co musisz o nich wiedzieć?Transport wycieczkowy autokarem. Co i jak?Poradnik - jak korzystać z pomocy prawnej?Lubisz psy? To poczytajO praniu, czyszczeniu i innych nieprzyjemnościachKiedy i dlaczego potrzebujemy geodetyOdzysk wodyAutokar: przewozy i nie tylko...


Wyniki 8. kolejki Zielonogórskiej Ligi Squasha\nWyniki 8. kolejki Zielonogórskiej Ligi Squasha\nWe wtorek została rozegrana 8 kolejka Zielonogórskiej Ligi Squasha. W rozgrywkach wystąpił kolejny nowy gracz - Marta Błaszkiewicz! W jesiennej edycji obok Katarzyny Bogdanowicz jest to druga kobieta, która rywalizuje z mężczyznami. A w pierwszej lidze piąte z rzędu zwycięstwo przypadło w udziale Bulczyńskiemu.\nRafał tym razem wygrał trzy pojedynki. Po tyle samo zwycięstw sięgnął Arkadiusz Rembowiecki, ale gorszy bilans setów nie pozwolił mu pokonać Bulczyńskiego. Należy wspomnieć, że po zeszłotygodniowym awansie forma Arka idzie w górę. Trzecie miejsce zajął Przemysław Balikowski, którego również należy pochwalić za skuteczną grę. Z wyższą ligą żegnają się w tym tygodniu Jerzy Krysiak i Przemysław Szajder.\nIch miejsce w 9. rundzie zajmą Wojciech Lepiarczyk i Michał Łuczak. Warto podkreślić, że w 2. lidze coraz lepiej radzi sobie Katarzyna Bogdanowicz, która wygrywając dwa pojedynki zajęła 3. miejsce. Natomiast Marta Błaszkiewicz zebrała cenne doświadczenie, które na pewno zaprocentuje w przyszłości.\nKolejna odsłona zmagań już 13. listopada. Zapraszamy!\n1. Bulczyński Rafał 565 pkt.\n2. Rembowiecki Arkadiusz 545 pkt.\n3. Balikowski Przemysław 525 pkt.\n4. Sawicki Łukasz 505 pkt.\n5. Krysiak Jerzy 485 pkt.\n6. Szajder Przemysław 465 pkt.\n1. Lepiarczyk Wojciech 484 pkt.\n2. Łuczak Michał 464 pkt.\n3. Bogdanowicz Katarzyna 444 pkt.\n4. Mortas Grzegorz 424 pkt.\n5. Rozestwiński Jacek 404 pkt.\n6. Błaszkiewicz Marta 384 pkt.\nOrganizatorem Zielonogórskiej Ligi Squasha jest Squash Team Zielona Góra. Edycja jesienna składa się z dwunastu kolejek, a najlepszych poznamy 4 grudnia. Koleja runda już 13. listopada. Szczegóły i zapisy pod adresem: www.squashteam.zgora.pl Zapraszamy!


8 Marca Zielona Góra – BABA Lubuskie Stowarzyszenie na Rzecz Kobiet\n8 Marca Zielona Góra\nPlan Protestu Kobiet (i Mężczyzn).\nMiejsce: Zielonogórski Stary Rynek obok Ratusza\nCzas: 16:00-18:00 żeby każda pracująca kobieta mogła przyjść choć na chwilę\nCo robimy: przychodzimy ubrane na czarno, będziemy malować farby wojenne na twarzy, z parasolkami, transparentami, gwizdkami, wuwuzelami, bedziemy robić hałas, będziemy też śpiewać, będzie czas i sposobność, by się wściec i by sią pośmiać. Twardo stawiamy żądania i argumentujemy, dlaczego akurat takie.\nCo jeszcze: będą z nami obrończynie i obrońcy: praworządności, czystego powietrza, drzew, oświaty i przyszłosci naszych dzieci.\nKto jeszcze: mozecie przyjśćz własnym logo partyjnym, organizacyjnym, wiemy, kto organizuje imprezę, ale też kto chce, może sie przyłączać. Nasze loga na scenie, pozostałe loga poza sceną.\nŚpiewamy tekst przygotowany przez Chór Czarownic z Poznania.\nTWOJA WŁADZA, TWOJA WIARA


GT3 Poland inauguruje sezon na Hungaroringu | Polski Związek Motorowy\nGT3 Poland inauguruje sezon na Hungaroringu\nPierwsze starcie zawodników zespołu GT3 Poland startujących w pucharze Porsche GT3 Cup Challenge Central Europe odbędzie się w najbliższy weekend na węgierskim torze wyścigowym Hungaroring, z którym polscy kibice mają dobre wspomnienia. W rywalizacji podczas inauguracji sezonu zobaczymy czterech zawodników, którzy już od jutra pojawią się na 4381 metrowym obiekcie w okolicy Budapesztu.\nZa kierownicą samochodów Porsche GT3 Cup, zasiądą Jarosław Budzyński, Marcin Jedliński, Stanisław Jedliński oraz Rafał Mikrut, którzy w dniach 25-27 kwietnia po raz pierwszy w tym roku powalczą o punkty.\nJesteśmy już na Hungaroringu i przygotowujemy się do inauguracji sezonu. Rozpakowaliśmy już samochody, zawodnicy również są w dobrych nastrojach – mówi Bartosz Opioła, maganer zespołu. To będzie dla nas bardzo ciężki i pracowity sezon. Przed nami 7 wyścigowych weekendów w Porsche GT3 Cup Challenge central Europe. Będziemy walczyć, aby na koniec sezonu znaleźć się jak najwyżej w klasyfikacji generalnej cyklu. Dzisiaj mieliśmy okazję już jeździć na torze. Mamy dwie małe awarie w naszych autach. Jedna to problem z termostatem nowego 991, które jeszcze na tor nie wyjechało, ale pracujemy nad tym i już niedługo Stanisław Jedliński będzie mógł wyjechać na tor. Zawodnicy robią coraz lepsze czasy co dobrze wróży na jutrzejsze kwalifikacje – kończy Opioła.\nMeteorolodzy zapowiadają na piątek opady deszczu, tak więc prawdopodobnie kwalifikacje odbędą się w mokrych warunkach, co może mocno zamieszać w stawce.\nZawodnicy podczas zbliżającego się weekendu odbędą jeden 35 minutowy wolny trening oraz kwalifikacje. Głównymi zmaganiami będą dwa wyścigi na dystansie 20 minut plus jedno okrążenie, jakie odbędą się w sobotę oraz w niedzielę.\nBardzo cieszę się z otwarcia sezonu Porsche GT3 Cup Challenge Central Europe. To będzie kolejny wspaniały sezon. Jesteśmy dobrze przygotowani do tegorocznych zmagań. Wraz z całym zespołem GT3 Poland odbyliśmy kilka sesji treningowych, więc jesteśmy wjeżdżeni w nasze samochody. Już jutro pojawiamy się na torze, żeby potrenować i przyzwyczaić się do węgierskiego obiektu. Pierwsze zawody to również oprócz zmagań w rosnącej w siłę serii Porsche, okazja do spotkania się z kolegami, z którymi na torze jesteśmy konkurencją, ale poza nim dobrymi przyjaciółmi. Zapraszam do kibicowania całej ekipie GT3 Poland, która pojawi się w piątek podczas wolnych treningów i kwalifikacji, a w sobotę i niedzielę stoczymy pierwszą rywalizację sezonu 2014.\nJesteśmy w przededniu rozpoczęcia nowego sezonu, który zapowiada się bardzo interesująco. Patrząc na ostatnie treningi jakie mieliśmy okazję zaliczyć, rywalizacja będzie bardzo wyrównana. Jest wielu szybkich zawodników, którzy będą chcieli wygrywać. Zapowiada się olbrzymia rywalizacja, a ilość zgłoszonych zawodników pobudza wyobraźnię. Cieszę się niezmiernie, że sezon można już uważać za rozpoczęty. A więc niech wygra najlepszy.\nHarmonogram zawodów Porsche GT3 Cup CCE\nPiątek 25 kwietnia, 9:30 – 10:05 – wolny trening\nPiątek 25 kwietnia, 15:40 – 16:15 – sesja kwalifikacyjna\nSobota 26 kwietnia, 13:15 – 13:50 – wyścig 1\nNiedziela 27 kwietnia, 9:55 – 10:30 – wyścig 2


Gwiazdosz potrójny – Encyklopedia Warmii i Mazur\nWersja MartaF (dyskusja) z dnia 22:36, 8 sie 2014\nWersja zweryfikowana tej strony, zatwierdzona 8 sie 2014, została oparta na tej wersji.(+)\nOwocnik gwiazdosza potrójnego\nJest to gatunek rzadki. Owocniki wyrastają pojedynczo lub gromadnie, częściej w miejscach zacienionych i bogatych w resztki organiczne, w zaroślach, w parkach. Czasem na silnie rozłożonym drewnie drzew liściastych. W Polsce podlega ochronie tak jak pozostałe gwiazdosze. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status E – gatunek wymierający. Znajduje się na listach gatunków zagrożonych także w Belgii, Danii, Estonii, Litwie, Norwegii, Finlandii.


Jak poprawić swój BIK o 100 punktów w 3 krokach - Dom Kredytowy 24\n11 czerwca 2019 11 czerwca 2019 dom2Bez kategorii\nUsuń błędy z raportów kredytowych\nWg naszych danych około 5% konsumentów ma błędy w swoich raportach kredytowych wystarczająco poważne, aby skutkowała wyższą ceną produktu finansowego lub ubezpieczenia. Około 1 na 4 raporty zawierają błędy, które mogą mieć przynajmniej niewielki negatywny wpływ na wyniki.\nW BIK możesz otrzymywać bezpłatny raport przez 12 miesięcy. Są także inne rejestry np BIG, KRD. Korzystając z raportu BIK, sprawdź go pod kątem błędów, takich jak spłaty kredytów zaznaczone z opóźnieniem, gdy płacisz na czas, lub negatywne informacje, które są przeterminowane lub niewykreślone pomimo spłaty zobowiązania.\nSą to błędy, które można usunąć.\nJak szybko działa? Po korekcie nieprawidłowych informacji negatywnych Twoje raporty powinny przynieść Ci dużo korzyści.\nAby skorygować błędy musisz skontaktować się z instytucją, w której miałeś dane. zobowiązanie.\nPo naprawieniu błędów zwracaj uwagę na nowe negatywne wpisy. Możesz sprawdzić swój raport kredytowy BIK dzięki wiedzy z tego artykułu na Domkredytowy24.\nPozostań znacznie poniżej limitu kredytowego\nTwoje wykorzystanie limitu kredytu odnawialnego lub na karcie ma duży wpływ na Twój wynik.\nNajlepiej jest zachować równowagę na 30% swoich limitów kredytowych lub mniej. Liczy się zarówno wykorzystanie ogólne, jak i wykorzystanie karty. Oto sposoby zarządzania tym:\nDokonuj wielu drobnych płatności – często nazywanych mikropłatnościami – w ciągu miesiąca, aby utrzymać saldo nisko. Możesz nawet traktować swoją kartę kredytową jak kartę debetową, płacąc online, gdy tylko zobaczysz, że zakup został zaksięgowany.\nPoproś o zwiększenie limitu kredytowego. Gdy Twój limit wzrośnie, a saldo pozostanie na tym samym poziomie, natychmiast obniżysz zużycie. Zadzwoń do wydawcy karty i zapytaj, czy możesz uzyskać wyższy limit bez „twardego” zapytania kredytowego. Twarde zapytania mogą tymczasowo obniżyć Twój wynik o kilka punktów.\nNajpierw poradź sobie z limitami na kartach o najwyższym wykorzystaniu.\nPożyczka na konsolidację zadłużenia może pozwolić na zmniejszenie lub wyeliminowanie sald kart, obniżając wykorzystanie jak i limit. To najlepsze rozwiązanie. Uzyskanie pożyczki osobistej w lepszej cenie niż karty kredytowe może również zaoszczędzić pieniądze w oprocentowaniu.\nJak szybko działa? Wydawcy kart kredytowych zazwyczaj zgłaszają się do biur co miesiąc. Gdy tylko twój wierzyciel zgłosi Twoje niższe saldo, scoring powinien wzrosnąć.\nSkonfiguruj powiadomienia tekstowe lub e-mailowe od wystawcy karty, gdy saldo zbliża się do limitu, który ustawiłeś. Zobacz swoje karty i ogólne wykorzystanie – i sprawdź wszystkie swoje czynniki kredytowe.\nZapłać zaległe rachunki, uzyskaj dodatkowe dochody\nŻadna strategia podbicia wyniku nie zadziała, jeśli nie zapłacisz również na czas. Dlaczego? Historia płatności ma największy wpływ na wyniki kredytowe.\nJeśli jesteś opóźniony w płatności albo masz niespłacone zobowiązanie, zadzwoń do wierzyciela. Umów się na zapłatę i zapytaj, czy anuluje zgłoszone zaległości, aby nie pojawiały się już w twoich raportach.\nBardzo często jest to kwestia chwilówek. O tym, że niespłacone chwilówki, opóźnione w spłacie negatywnie odbijają się na twojej historii kredytowej pisaliśmy już na łamach portalu.\nHistoria spłat ma największy wpływ na wyniki kredytowe.\nNawet jeśli wierzyciel nie anuluje wcześniejszych zaległych spłat, warto uzyskać aktualny dostęp do BIK.\nOpóźnione płatności pozostają w Twoim raporcie kredytowym BIK przez lata, ale możesz od razu zacząć przeciwdziałać efektowi: skup się na płaceniu każdego rachunku na czas od tego momentu, więc kompensujesz te negatywne znaki przeszłości nową pozytywną historią.\nJak szybko to działa? Ten może nie być szybkie, ale jest niezbędne. Ponieważ scoring zależy w dużym stopniu od historii płatności, nie zrobisz większego postępu, chyba że zapłacisz na czas.\nCzy możesz poprawić swój scoring w BIK o 100 punktów?\nJeśli zmagasz się z niskim wynikiem, jesteś w lepszej pozycji, aby osiągnąć efekt niż ktoś z silną historią kredytową.\nIm niższy wynik danej osoby, tym większe prawdopodobieństwo osiągnięcia 100-punktowego wzrostu.\nCzy wzrost o 100 punktów jest realistyczny?\nSzymon Ziemba, ekspert od pozyskiwania tanich kredytów:\n„Im niższy wynik, tym większe prawdopodobieństwo osiągnięcia 100-punktowego wzrostu”, mówi. „Jest tak po prostu dlatego, że nawet małe zmiany powodują dużą poprawę scoringu.”\nPrevious Previous post: Pożyczka dla bezrobotnego\nNext Next post: Na czym polega odwrócona hipoteka?


Zasady uiszczania wpisu od wspólnej skargi wniesionej przez właścicieli lokali we wspólnocie mieszkaniowej – na przykładzie postanowienia NSA - Mieszkanie i Wspólnota | czasopismo dla zarządców i właścicieli nieruchomości\nZasady uiszczania wpisu od wspólnej skargi wniesionej przez właścicieli lokali we wspólnocie mieszkaniowej – na przykładzie postanowienia NSA\nW postanowieniu z dnia 12 grudnia 2019 r.1 Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że w sytuacji, gdy skarżący są właścicielami (lub współwłaścicielami) różnych nieruchomości lokalowych we wspólnocie mieszkaniowej, to ich skarga (skargi) nie dotyczy wspólnych dla nich praw i obowiązków, co skutkuje obowiązkiem uiszczenia wpisu od wniesionej skargi z osobna, przez każdego z właścicieli.\nStan faktyczny. Postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym\nJednym pismem, dwóch właścicieli lokali we wspólnocie mieszkaniowej wniosło skargę do właściwego miejscowo WSA na decyzję wojewódzkiego inspektora nadzoru budowlanego w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie samowolnie wykonanych robót budowlanych, polegających na remoncie tarasów w budynku wspólnoty mieszkaniowej.\nW związku z ustaleniem, iż skarga obarczona była brakami formalnymi, zarządzeniem wydanym w sprawie wezwano skarżących do usunięcia braków ujawnionych już na etapie jej wstępnego badania, poprzez złożenie jednego jej odpisu i podanie numerów PESEL wszystkich skarżących. W treści wezwania pouczono również skarżących o tym, iż usunięcie braków przez któregokolwiek ze skarżących zwalnia pozostałych z tego obowiązku. Jednocześnie, odrębnymi zarządzeniami skarżący zostali także wezwani do uiszczenia wpisów sądowych od skargi w kwocie 500 zł (każdy ze skarżących). W wydanych zarządzeniach zakreślono przy tym termin na ich wykonanie wynoszący 7 dni od dnia doręczenia wezwania oraz rygor odrzucenia skargi, w razie uchybienia temu terminowi.\nJak ustalono na podstawie zwrotnych potwierdzeń odbioru powyższych wezwań, przesyłki zostały doręczone odpowiednio w dniu 7 sierpnia (pierwszemu ze skarżących) i w dniu 8 sierpnia (drugiemu skarżącemu).\nW wykonaniu wystosowanych wezwań do uzupełnienia braków formalnych skargi, do akt sprawy przedłożono z kolei – z zachowaniem wyznaczonego terminu – potwierdzenie polecenia przelewu na kwotę 500 zł dotyczące wpisu sądowego od skargi, którego dokonał jeden ze skarżących oraz uzupełniono numery PESEL skarżących i nadesłano odpis wniesionej skargi.\nZ uwzględnieniem powołanych wyżej okoliczności, WSA wskazał, iż termin zakreślony na uiszczenie wpisu od skargi przez drugiego ze skarżących upłynął bezskutecznie, gdyż skarżący ten wpisu ostatecznie nie wniósł. Wobec powyższego, z powołaniem się na art. 220 § 1 p.p.s.a.2, sąd administracyjny I instancji wskazał, iż sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek m. in. skargi, od której nie został uiszczony należny wpis, a niewykonanie przez skarżącego wezwania do jego uiszczenia w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.\nMając powyższe na uwadze, WSA postanowieniem3 odrzucił skargę tego ze skarżących, który – mimo uprzedniego wezwania – nie uiścił żądanego od niego wpisu. Jak wyjaśniono to w uzasadnieniu wydanego orzeczenia, skuteczne wniesienie skargi uzależnione jest bowiem od dopełnienia wszystkich wymogów określonych przepisami p.p.s.a. Uwzględniając zatem stan faktyczny sprawy, a przede wszystkim fakt, że jeden ze skarżących, mimo zakreślonego terminu, nie uiścił należnego wpisu sądowego, złożona przez niego skarga podlegała – zdaniem WSA – jedynie odrzuceniu.\nZażalenie właściciela lokalu\nOd postanowienia sądu administracyjnego I instancji, skarżący – którego skargę odrzucono – wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wskazując, iż wniesiona skarga spełniała przesłanki określone w art. 214 § 2 p.p.s.a, stanowiącym wyraźnie, iż pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. Stąd też – w ocenie skarżącego – skarga powinna była podlegać jednej opłacie, gdyż po pierwsze: dotyczyła ona jednej decyzji, a po drugie: została złożona w jednym piśmie, które zostało podpisane przez oboje skarżących. Skarżący podniósł więc, że w rozpoznawanej sprawie występowało po jego stronie oraz drugiego ze skarżących, współuczestnictwo o charakterze materialnoprawnym.\nPo rozpoznaniu wniesionego zażalenia NSA postanowieniem oddalił je, uznając, iż złożony środek zaskarżenia nie zasługiwał na uwzględnienie.\nSąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.\nW uzasadnieniu wydanego orzeczenia, NSA wyjaśnił, iż prawidłowo sąd administracyjny I instancji powołał się w okolicznościach rozpoznawanej sprawy na art. 220 § 1 p.p.s.a, zgodnie z którym sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W takim zaś przypadku – z zastrzeżeniem jednakże art. 220 § 2 i 3 p.p.s.a – przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Z kolei skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należy wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.\nSkarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należy wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.\nJak podniósł to dalej NSA, w rozpoznawanej sprawie ponad wszelką wątpliwość ustalone zostało, że wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od przedmiotowej skargi w kwocie 500 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. WSA dopełnił więc obowiązku pouczenia skarżącego o sposobie uiszczenia wpisu oraz o konsekwencjach niezastosowania się do treści wezwania. Bezspornym było również, iż zarządzenie o wezwaniu skarżącego do uzupełnienia braków fiskalnych wniesionej skargi zostało doręczone mu w dniu 7 sierpnia. Termin do jego wykonania upłynął więc w dniu 14 sierpnia. Dlatego też WSA zasadnie stwierdził, iż w zakreślonym terminie skarżący nie uiścił wpisu od skargi.\nDo uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie.\nOdnosząc się dalej do podnoszonych w zażaleniu argumentów, NSA przypomniał, że przedmiotem zaskarżenia w rozpoznawanej sprawie była decyzja wojewódzkiego inspektora nadzoru budowlanego dotycząca robót budowlanych polegających na remoncie tarasów w budynku wspólnoty mieszkaniowej.\nPismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie.\nZ uwzględnieniem powyższego zastrzeżenia, w ocenie NSA brak było więc podstaw do twierdzenia, że opłata w rozpoznawanej sprawie (wpis od skargi) była wspólna dla wszystkich skarżących, zaś że do opisanej sytuacji zastosowanie znajdował przepis art. 214 § 2 p.p.s.a. Jak przypomniał to bowiem NSA, przepis art. 214 § 1 p.p.s.a. wskazuje, że jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Zgodnie z treścią § 2 powołanego przepisu, pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. O „wspólnych uprawnieniach” można mówić natomiast tylko wówczas, gdy jest to to samo uprawnienie, a nie uprawnienie takie samo. Wspólne uprawnienia i obowiązki, w rozumieniu komentowanego przepisu występują w szczególności wówczas, gdy wynikają ze wspólnego tytułu prawnego do określonej nieruchomości. W przeciwnym razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie, a więc stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku. Jak wyjaśnił to dalej NSA, wynikająca z komentowanego przepisu zasada wskazująca, że wnoszone przez kilka osób pismo podlega jednej opłacie, ma bowiem zastosowanie tylko i wyłącznie w przypadku współuczestnictwa materialnego, tj. wówczas, gdy dla kilku osób uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne. Opłata ta obciąża wówczas wszystkie te osoby solidarnie, co oznacza, że jej uiszczenie przez jedną z tych osób zwalnia pozostałe od obowiązku uiszczenia opłaty. Natomiast, w przypadku jedynie współuczestnictwa formalnego każda z osób wnoszących pismo zobowiązana jest do oddzielnego uiszczenia określonej opłaty stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku.\nWspólne uprawnienia i obowiązki występują w szczególności wówczas, gdy wynikają ze wspólnego tytułu prawnego do określonej nieruchomości. W przeciwnym razie, każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie, a wi\nZatem wbrew twierdzeniom zawartym w złożonym zażaleniu, w rozpoznawanej sprawie nie można było uznać, że uprawnienia czy obowiązki obu skarżących właścicieli lokali związane z zaskarżoną decyzją, były im wspólne. Należałoby jednak podkreślić, iż samo wniesienie skargi jednym pismem w opisywanej sprawie nie przesądzało jeszcze o istnieniu wspólnych praw i obowiązków, o których mowa w cytowanym przepisie art. 214 § 2 p.p.s.a. Takie stanowisko było wyrażane również wcześniej w orzecznictwie sądów administracyjnych. Tak też, już w postanowieniu z dnia 13 listopada 2012 r.4, NSA wyraźnie wskazywał, że wniesienie skarg w jednym piśmie nie przesądza o istnieniu wspólnych praw i obowiązków. Dotyczy to także podania jednego adresu do doręczeń czy też w końcu posiadania tego samego pełnomocnika w sprawie. W sytuacji, gdy skarżący są właścicielami różnych nieruchomości i z tego tytułu, a więc z praw do swoich nieruchomości wywodzą swe uprawnienia do posiadania statusu strony postępowania w sprawie, to prawa i obowiązki skarżących nie są im wspólne. Nie zmienia przy tym tego faktu nawet okoliczność, że cel, który chcą osiągnąć skarżący, jest dla nich wspólny.\nWniesienie skarg w jednym piśmie nie przesądza o istnieniu wspólnych praw i obowiązków.\nW piśmiennictwie5 i orzecznictwie zgodnie wskazuje się więc w tym miejscu, że pismo wnoszone przez kilku skarżących podlega jednej opłacie zgodnie z dyspozycją komentowanego przepisu, jedynie wtedy, gdy wnoszą je skarżący będący współwłaścicielami jednej nieruchomości i z tego tytułu, a więc z praw do jednej (kilku wspólnych) nieruchomości, wywodzą uprawnienia do posiadania statusu strony postępowania. Jednakże gdy skarżący wywodzą swój status strony z prawa własności odrębnych nieruchomości – ponoszą oddzielne koszty postępowania.\nPismo wnoszone przez kilku skarżących podlega jednej opłacie zgodnie z dyspozycją komentowanego przepisu, jedynie wtedy, gdy wnoszą je skarżący będący współwłaścicielami jednej nieruchomości i z tego tytułu, a więc z praw do jednej (kilku wspólnych) nieruchomości, wywodzą uprawnienia do posiadania statusu strony postępowania.\nPrzykładowo, w postanowieniu z dnia 4 lutego 2014 r.6, NSA wskazał, że w sytuacji gdy źródłem interesu prawnego wszystkich skarżących w sprawie są uprawnienia właścicielskie do działek, przez które przebiega rów z przyległym obszarem zmeliorowanym, objęty decyzją, której stwierdzenia nieważności domagali się skarżący, oznacza to, że źródłem interesu prawnego skarżących są przepisy Kodeksu cywilnego dotyczące własności poszczególnych nieruchomości. Nie można zatem mówić w takiej sytuacji o wspólnych uprawnieniach skarżących w rozumieniu art. 214 § 2 p.p.s.a., skoro ich źródłem są prawa przysługujące do odrębnych działek.\nZ kolei, w postanowieniu z dnia 16 marca 2012 r.7, NSA podkreślił, iż również uprawnienia lub obowiązki skarżących związane z decyzją w sprawie ustalenia warunków zabudowy nie są wspólne, jeżeli skarżący są właścicielami różnych lokali w nieruchomości znajdującej się w obszarze oddziaływania planowanej inwestycji, które nie są jednak przedmiotem ich współwłasności. Inacz...


Protokół nr 8/2015 - 2015 (V kadencja) | BIULETYN INFORMACJI PUBLICZNEJ Powiatu Wrzesińskiego\nilość odwiedzin tej strony: 266\nPrzewodniczący komisji Bogdan Kruk otworzył posiedzenie i stwierdził obecność wszystkich członków komisji. W posiedzeniu wzięła udział Urszula Łabęda – naczelnik Wydziału Budownictwa, Środowiska i Rolnictwa\nOcena wykorzystania dotacji powiatowej przez spółki wodne.\nOmówienie materiałów na XIII sesję Rady Powiatu we Wrześni.\nOcena wykonania planu pracy komisji w 2015 roku.\nCzłonkowie komisji nie zgłosili uwag do zaproponowanego porządku, dlatego Przewodniczący przystąpił do jego realizacji:\nBogdan Kruk oddał głos naczelnikowi Wydziału Budownictwa, Środowiska i Rolnictwa, celem omówienia wykorzystania dotacji powiatowej przez spółki wodne. Urszula Łabęda rozpoczęła od poinformowania, iż dotacje są przyznawane na podstawie uchwały Rady Powiatu nr 48/IX/2011 z dnia 16 czerwca 2011 roku w sprawie trybu postępowania o udzielenie dotacji z budżetu Powiatu Wrzesińskiego spółkom wodnym, sposobu jej rozliczania oraz sposobu kontroli wykonania zadań. Dodała, iż kryteria uzyskiwania dotacji nie zmieniły się i zaliczają się do nich między innymi: konserwacja cieków szczegółowych, wykonywanie zastawek w ramach konserwacji, wymiana przepustów i innych rodzajów melioracji szczegółowej do odwadniania gruntów rolnych. Zarząd Powiatu w roku 2015 na dotacje spółek wodnych przeznaczył 45 000,00 zł. Taka sama kwota została zaplanowana w budżecie Powiatu Wrzesińskiego na 2016 rok. Spółki mogą ubiegać się także o dotacje w urzędzie wojewódzkim oraz marszałkowskim. Jedyną spółką, która w tym roku zwróciła oszczędności z pozyskanej dotacji w wysokości 1000,00 zł, była Spółka Wodna Pyzdry. Sytuacja taka miała miejsce ze względu na fakt, iż koszty na etapie realizacji zadania wykonywanego przez spółkę były niższe. Istnieje możliwość dofinansowania przez powiaty maksymalnie 30% kosztów rzeczywistych dla tych spółek, których finansowanie wynosi nie mniej niż 30 zł od hektara. Co roku kryterium finansowania jest zmieniane i zwiększa się o złotówkę od hektara. W 2015 roku o dotację ubiegały się spółki wodne w: Gałęzewicach, Sokolnikach, Szamarzewie, Pyzdrach, Miłosławiu, Gutowie Małym i Kołaczkowie. Spółki, które działają niezależnie od ich związków nie uzyskują tak dużych rezultatów przy pracach melioracyjnych. Na terenie Powiatu Wrzesińskiego wykonano prawie 15 km konserwacji rowów. Częstotliwość oczyszczania, zależy od potrzeb. Na szczególną uwagę zasługują rowy, z których korzystają oczyszczalnie ścieków, celem zrzutu zanieczyszczeń – tam częstotliwość oczyszczania rowów jest największa. Następnie Urszula Łabęda przedstawiła zdjęcia wykonanych prac konserwujących rowy w Powiecie Wrzesińskim – załącznik nr 2 do protokołu. Urszula Łabęda dodała, iż gruntowny remont kanału F-4 sprawiał największe problemy finansowe. Mirosław Balicki zwrócił także uwagę, iż ogromny problem przy konserwacji rowów sprawiają bobry. Krzysztof Strużyński zauważył, iż odmiana amerykańska tych zwierząt łatwo aklimatyzuje się nawet w trudnych warunkach i powoduje ogromne zniszczenia. Urszula Łabęda zwróciła uwagę, iż Wielkopolski Urząd Melioracji i Urządzeń Wodnych będzie starał się pozyskać środki unijne na przebudowę kanału F-4. Na ten moment przygotowana została dokumentacja, pozwalająca na rozpoczęcie remontu, w postaci decyzji środowiskowej i pozwolenia wodno-prawnego. Przestój w ogłaszaniu konkursów unijnych, spowodował wstrzymanie dalszych prac. Bogdan Kruk zapytał, czy uzyskano dotację na przebudowę rowu F-16. Urszula Łabęda odpowiedziała iż jest to rów „następnego rzędu”, więc dotowanie nie zalicza się do kompetencji Powiatu Wrzesińskiego. Poinformowała, iż marszałek jako organ udzielający dotacji, zawarł klauzulę, iż przyznaje ją pod warunkiem uzyskania promesy, że spółka otrzyma dotację z gminy lub z powiatu. Promesę stanowi podjęcie przez jednostkę samorządu terytorialnego uchwały, wyrażającej zgodę na udzielenie wsparcia finansowego. Grzegorz Kaźmierczak zapytał o problemy w związku z rejestracją spółki wodnej Chrustowo. Urszula Łabęda odpowiedziała, iż statut spółki nie został zaakceptowany, ponieważ nie można założyć dwóch spółek wodnych działających na tym samym obszarze. Odpowiedziała, iż zakres działań Spółki Wodnej Chrustowo pokrywał się z tym, jaki w swoim statucie zawarła spółka miłosławska. Spółka Wodna Chrustowo w zakresie prac zdecydowała się nie dokonywać zmian, dlatego nie zatwierdzono jej statutu. Spółka odwołała się od tej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które uchyliło decyzję starosty. Starosta Wrzesiński ponownie wydał decyzję odmowną, a Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało decyzję starosty w mocy.Bogdan Kruk zapytał o możliwość uzyskania dotacji na wywóz azbestu. Urszula Łabęda odpowiedziała, iż do pozyskania dotacji w tym roku mogły startować tylko powiaty. Firma, z którą Powiat Wrzesiński zawarł umowę na wywóz odpadów niebezpiecznych, może zarówno demontować, jak i wywozić azbest. Katalog podmiotów, mogących ubiegać się o wywiezienie azbestu jest nieograniczony. Z roku na rok zainteresowanie zwiększa się. Często jednak podmioty, które ubiegały się o demontaż i wywóz azbestu rezygnują ze wsparcia Powiatu w tym zakresie. Waldemar Bartkowiak zapytał, na jakiej podstawie odbywa się weryfikacja wniosków. Urszula Łabęda odpowiedziała, iż wnioski są składane do gmin, które tam są merytorycznie rozpatrywane i przekazywane do starostwa. Wnioski są weryfikowane w Referacie Środowiska i Rolnictwa Starostwa Powiatowego we Wrześni, a następnie wybierana jest firma w postępowaniu przetargowym, która będzie realizowała zadanie wywozu odpadów zawierających azbest. Krzysztof Strużyński zapytał, które przedsiębiorstwo zostało wybrane postępowaniu przetargowym. Urszula Łabęda odpowiedziała, iż jest to ECO24, która podała koszt za demontaż i utylizację w wysokości 500,00 zł, a za samą utylizację 380,00 zł. Ceny podane zostały za wywóz tony odpadu. Grzegorz Kaźmierczak zwrócił uwagę, iż program trwa do 2032 roku. Urszula Łabęda odpowiedziała, iż aktualnie wywożone ilości, to kropla w morzu potrzeb. Powiat Wrzesiński czeka na reakcję mieszkańców, by móc zrealizować to zadanie. W trakcie realizowania programu nie było sytuacji, w której zabrakłoby środków na wykonanie zadania. Nawet, jeśli wnioski były składane po terminie, rozpatrywano je pozytywnie i realizowano.\nW punkcie tym Przewodniczący komisji zaproponował, aby radni zadawali pytania. Ponieważ członkowie komisji nie zabrali głosu, przystąpił do realizacji kolejnego punktu.\nBogdan Kruk poinformował, iż nie został zrealizowany punkt planu pracy komisji, w którym miała zostać przedstawiona „informacja o wykorzystaniu odnawialnych źródeł energii w Powiecie Wrzesińskim”. Dodał, iż wykorzystanie odnawialnych źródeł energii nie należy do kompetencji powiatów, dlatego zaproponował, aby odstąpić od realizacji tego punktu planu pracy komisji. Członkowie komisji jednogłośnie wyrazili zgodę na odstąpienie od realizacji tego punktu. Przewodniczący Komisji poinformował, iż w związku z powyższym plan pracy Komisji Ochrony Środowiska, Gospodarki Wodnej, Rolnictwa i Leśnictwa został zrealizowany w całości.\nBogdan Kruk otworzył dyskusję, celem zgłoszenia przez członków komisji propozycji do planu pracy komisji na 2016 rok. Waldemar Bartkowiak zaproponował, aby kontynuować podjęty w tym roku temat sprzedaży ziemi dla rolników indywidualnych przez Agencję Nieruchomości Rolnych. Zwrócił się także z wnioskiem, aby zorganizować posiedzenie komisji z przedstawicielami Agencji Nieruchomości Rolnych oraz kółek rolniczych i innych zainteresowanych podmiotów. Zaproponował również, aby zorganizować wizję lokalną dróg powiatowych pod kątem konieczności przeprowadzenia remontów nawierzchni i wykaszania poboczy. Członkowie komisji jednogłośnie zaakceptowali złożone na posiedzeniu propozycje do planu pracy na 2016 rok. Bogdan Kruk poinformował, iż po sformułowaniu całości planu pracy zostanie on przesłany członkom komisji drogą mailową.\nMirosław Balicki zwrócił się z wnioskiem, aby twórcy kalendarza powiatowego wykorzystywali zdjęcia z całego Powiatu Wrzesińskiego. Dodał, iż kalendarz przygotowany na 2016 rok został zdominowany przez gminę Września oraz Miłosław. Zaproponował, aby przyszłoroczny kalendarz obejmował także fotografie z pozostałych gmin, wchodzących w skład Powiatu Wrzesińskiego.\nWrześnia, dnia 22 grudnia 2015 r.\ndrukuj (Protokół nr 8/2015)\ndata publikacji: 2020-07-20 14:58


Club Quarters Lincoln'S Inn Fields zlokalizowany w rozrywkowej dzielnicy Londyna, zaledwie 15 minuty spacerem od Southbank Centre . Club Quarters Lincoln'S Inn Fields otwarto w 2012 roku.\nHotel szczyci się wspaniałą lokalizacją w pobliżu London Eye. Ten uroczy hotel położony jest w samym sercu Londyna.\nKażdy z 157 pokoi dla niepalących wyposażono w plazmowy telewizor, telewizor LCD, miejsce do przechowywania, salonik lounge i zestaw do prasowania. Z niektórych pokoi roztacza się widok na ogród. Wszystkie pokoje posiadają przestrzenne łazienki z wanną, prysznicem i suszarką do włosów.\nW restauracji całodobowej goście mogą delektować się kuchnią lokalną. Wygodny bar serwuje szeroki wybór kaw, napojów orzeźwiających i herbat. Szeroką gamę dań i drinków serwują w Sagar i Wabi, w 5-minutowej odległości stąd.\nZ lotniska Londyn-City do Club Quarters Lincoln'S Inn Fields jest 20 minut drogi.\nHotel udostępnia skrytkę depozytową, windę i parking oraz komputery, salę konferencyjną i drukarki, aby zaspokoić potrzeby wszystkich każdego klienta.\nHunterian Museum - ZAMKNIĘTE 200 m\nUlica Oxford Street 1.8 km\nShrek the Musical - ZAMKNIĘTE 350 m\nTheatre Royal przy Drury Lane 450 m\nHunterian Museum - ZAMKNIĘTE\nClub Quarters Lincoln'S Inn Fields, Wielka Brytania\nMitre House Hotel Londyn\nKala Bahia, Canacona\nRestaurante El Castillo, Medina-Sidonia\nKhaosok Secret Hostel, Khao Sok\nLanta Local Hut, Ko Lanta\nNewmarket Inn, Newmarket\nLxroller Chiado Trindade Delux, Lisboa\nDream Of Ocean, Xiamen


Szanowni Państwo z wykształcenia, doświadczenia i zamiłowania jestem muzykiem. Przez ponad 20 lat grałem nie tylko na licznych weselach czy dyskotekach ale również na koncertach zespołów, orkiestr dętych, chórów na koncertach organowych kończąc. Przez ten bagaż doświadczeń nauczyłem się nie tylko mądrze dobierać repertuar i prowadzić imprezy ale przede wszystkim jak budować odpowiedni klimat dobrej zabawy. Imprezę prowadzę z moją żoną która jest doskonałym wodzirejem i animatorem potrafiącym profesjonalnie poprowadzić zabawy również dla najmłodszych uczestników imprezy.\nKonsola (2x CDJ 900 NEXUS, 2x XDJ 1000, DDM-1000, stojak AmericanDJ),\nkolumny (RCF ART 712 x2, ART 312x4), światła (2x revo burst, laser 100W RGB, 2x PAR LED 36W, 5x belka LED, 2x spider LED, sterownik DMX eurolite, kratownica - brama DJ), mikrofony (2x bezprzewodowe AKG, SHURE Beata 58A), efekty specjalne (projektor, wytwornice baniek i dymu), sprzęt do animacji (60x mega klocki, lina 15m, 4x chusty integracyjne, namiot, 10x hula-hop, 64x rurki bomom, sprzęt do mega baniek i zamykania w bańce, 24x kolorowe płotki itd.). Całkowita wartość sprzętu to ponad 50.000 zł.\nDziałamy wyłącznie na terenie woj. lubelskiego i podkarpackiego.\nDobór muzyki uzależniam od imprezy i bawiących się osób. Posiadam bardzo bogaty repertuar na CD, zabieram ze sobą również mobilny internet w przypadku gdy ktoś zamówi specjalną piosenkę której mogę nie mieć. Główny rodzaj muzyki ustalam przed imprezą, może to być lista tytułów albo krótka informacja na temat własnego gustu np.:\nDisco 70′s, 80′s, 90′s (Abba, Boney M, Dr Alban, Modern Talking...)\nRock’n'Roll, Twist (Rock’n'Roll music, The Beatels, Elvis Presley...)\nRock (U2, Roxette, Scorpions, Lady Pank, Dżem, T-Love...)\nPolskie przeboje (Anna Jantar, Maryla Rodowicz, Krzysztof Krawczyk, Pectus, Enej...)\nMuzyka do tańców standardowych ( Jive, Rumba, Macarena...)\nDisco polo (Akcent, Boys, Power Play, After Party...)\nBiesiada (walce, polki, tanga ...)\nMuzyka współczesna (Shakira, Rihanna, Pitbull, Avicii...)


Para misiów ślubny magnes na lodówkę plaster brzozy (2061) - Venarti\n::Podziękowania ślubne Podziękowania dla gości Magnesy Para misiów Ślubny magnes na lodówkę Plaster brzozy\nW Polsce na dobre zadomowił się już zachodni zwyczaj wręczania prezentów gościom. Drobny upominek jest nie tylko podziękowaniem za wspólnie spędzony czas, za dobrą zabawę na weselu i za współuczestniczenie w tej wyjątkowej ceremonii, ale również pamiątką, która przypominać będzie dzień ślubu.\nNajlepszy prezent to drobiazg, który nie będzie zalegał głęboko w szufladzie, ale taki, który będzie w pełni wykorzystany, chociażby do ozdoby domu.\nWspaniałym pomysłem może być magnes na lodówkę, który umieszczony w centralnym jej punkcie każdego dnia rozweselać będzie obdarowanych. Magnes, wykonany – niekonwencjonalnie – na plastrze brzozy, ozdobiony parą słodkich misiów, to doskonały wybór, który mile zaskoczy weselnych gości.