Mrągowo, r. - PDF\nDownload "Mrągowo, 15. 06. 2011r."\nMaja Katarzyna Baran\n1 Mrągowo, r. Podsumowanie działalności ekologicznej w Zespole Szkól nr 4 w Mrągowie Opiekun Klubu Młodego Ekologa Mirosław Kleczkowski i Szkolne Koła Ligi Ochrony Przyrody - Anna Stadnicka przygotowali i zrealizowali w roku szkolnym 2010/11 projekt obchodów Dnia Ziemi pod hasłem Mazury cud natury. W ramach projektu zaproponowano uczniom różne konkursy : 1. Konkurs na tekst piosenki o Mazurach dla klas 4-6 szkoły podstawowej i I III gimnazjum. 2. Konkurs na wiersz o Mazurach dla klas 4-6 szkoły podstawowej i I-III gimnazjum. 3. Konkurs plastyczny dla klas 4-6 szkoły podstawowej oraz I III gimnazjum pt. Zakątki przyrodnicze Mazur. 4. Konkurs na poster o Mazurach w języku angielskim i j. niemieckim dla klas I III gimnazjum. 5. Konkurs na prezentację multimedialną Mazury cud natury dla klas I-III gimnazjum. 6. Konkurs literacki dla klas 4-6 szkoły podstawowej i I-III gimnazjum j. polski pod hasłem List do kolegi promujący Mazury. 7. Konkurs fotograficzny dla kl. 4-6 szkoły podstawowej, I - III gimnazjum i nauczycieli. Głównymi celami realizowanego projektu było: Promowanie Mazur w związku z trwającym plebiscytem na nowe siedem cudów natury. Zaangażowanie jak największej liczby uczniów w promocję regionu. Uświadomienie młodym ludziom potrzeby harmonii między rozwojem turystyki, a ochroną środowiska. Zaproponowane konkursy spotkały się z dużym zainteresowaniem uczniów i nauczycieli. Ogólnie w realizację projektu zaangażowanych było 207 osób. Wyniki konkursów zostały przedstawione społeczności szkolnej na apelach przeprowadzonych oddzielnie dla klas szkoły podstawowej oraz gimnazjum. W konkursie plastycznym pt. Zakątki przyrodnicze Mazur wzięło udział - w kl. 4-6 SP 27 uczniów, a w gimnazjum 20. Komisja w składzie: L. Gosiewska, A. Stadnicka i M. Kleczkowski wyłoniła zwycięzców w kategoriach 1. I miejsce - Rafał Baczewski kl. 5a 2. II miejsce - Miłosz Gosiewski kl. 6b 3. III miejsce - Konrad Kuczyński kl. 4a 4. Wyróżnienia: Łukasz Rogiński 5d, Aleksandra Podrez 5d\n2 Zwycięskie prace w szkole podstawowej w kolejności: I, II, III miejsce Gimnazjum 1. I miejsce Sandra Kluczek -kl. II a 2. II miejsce - Patrycja Konopka kl. II e 3. III miejsce -Oskar Kowalczyk - kl. II e 4. Wyróżnienia: Aleksandra Ciompała II a, Julita Hinz I d, Katarzyna Kaliszuk II a W konkursie na tekst piosenki o Mazurach komisja, której przewodniczący był nauczyciel muzyki M. Romanowski uznała za najciekawsze propozycje Emilii Bacławskiej z kl. IV a - I miejsce kl. 4-6 w SP i Eweliny Bacławskiej z kl. III a - I miejsce w gimnazjum Przedstawiamy tekst zwycięskiej piosenki w szkole podstawowej. Autorką teksu jest Emilia Bacławska z kl. IV a W konkursie na wiersz o Mazurach komisja, której przewodniczącą była nauczycielka j. polskiego U. Dobrowolska, przyznała następujące miejsca: 1. I miejsce Marta Wachowicz kl. V d 2. II miejsce - Dominika Mrozek kl. V c 3. III miejsce - Dominika Mikołajczyk kl. VI d W gimnazjum przyznano jedynie wyróżnienie dla Klaudii Gąsior z kl. II e W konkursie na poster o Mazurach w języku obcym dla klas 4-6 SP i I III gimnazjum udział wzięło 30 uczniów. Komisja w składzie J. Kotuszewska, A. Pielach, Ł. Młynarczyk wyłoniła następujących laureatów w kategorii: 1. I miejsce Natalia Figura - kl. 4a 2. II miejsce Marta Wachowicz, Justyna Chojnowska - kl. Vd 3. III miejsce Aleksandra Siarnacka, Zuzanna Szabat kl. V d\n3 Gimnazjum 1. I miejsce - Kamila Szmigiel - kl. I a 2. II miejsce Dawid Suchecki, Norbert Serowik - kl. kl. I d 3. III miejsce Julia Piasta, Klaudia Gąsior kl. II e Przykładowe prace W konkursie na prezentację multimedialną Mazury cud natury dla klas I-III gimnazjum wzięło udział 25 uczniów. Komisja, której przewodniczącym był nauczyciel informatyki W. Doda wyłoniła zwycięzców: I miejsce Perzyńska Natalia kl. III b II miejsce - Samoraj Katarzyna kl. III b III miejsce Kręciewska Olga kl. III b W konkursie literackim dla klas 4-6 szkoły podstawowej i I-III gimnazjum pod hasłem List do kolegi promujący Mazury wzięło udział 18 uczniów. Najlepiej spisali się uczniowie szkoły podstawowej, w której komisja w składzie B. Taryma i J. Rulko wyłoniła następujących zwycięzców. I miejsce - Jan Szczepkowski - kl. VI b II miejsce - Bartłomiej Dołżycki - kl. VI b III miejsce - Łukasz Rogiński - kl. V d W konkursie fotograficznym pt. Przyroda Mazur dla uczniów kl. 4-6 szkoły podstawowej, I - III gimnazjum oraz nauczycieli uczestniczyło 15 osób. Komisja konkursowa w skład, której wchodzili: A, Stadnicka, M. Kleczkowski oraz członkowie Klubu Młodego Ekologa i Szkolnego Koła Ligi Ochrony Przyrody wyłonili następujących zwycięzców: Nauczyciele I miejsce Bogusława Taryma II miejsce - Agata Sadowska III miejsce Lucyna Obrycka\n4 Wyróżnienia : Katarzyna Szablak, Bożena Kakowska kl. IV-VI I miejsce Natalia Trzeciakiewicz kl. V d II miejsce Dawid Szustakiewicz kl. Vd III miejsca nie przyznano Gimnazjum I miejsce Dominika Brodzik kl. I c II miejsce Ewelina Bacławska kl. III a III miejsca Kinga Muraszko kl. II c Wyróżnienie : Kinga Żarnoch kl. II c Dyplomy, które otrzymali zwycięzcy konkursów. II miejsce kl.4-6 SP I miejsce w kategorii nauczyciele I miejsce kl.4-6 SP Dnia r. na uroczystym apelu odbyło się podsumowanie działalności ekologicznej w naszej szkole. Zwycięzcy konkursów otrzymali nagrody i dyplomy zakupione z dotacji uzyskanej z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Olsztynie oraz od innych sponsorów: Bit Komputer w Mrągowie, Sklep Bajka w Mrągowie, Urząd Miasta,\n5 Zwycięzcy w konkursie na wiersz I miejsce w konkursie fotograficznym - nauczyciele I miejsce w konkursie na tekst piosenki w gimnazjum Zwycięzcy w konkursie na prezentację multimedialną Uroczystość rozdania nagród poprzedzona została występem uczniów klasy IV c ze szkolnego koła teatralnego. Pod opieką nauczyciela j. polskiego - Bogusławy Tarymy, przygotowali inscenizacje pt. Na leśnej mazurskiej polanie. Przestawili w niej piękno przyrody słowami zwierząt, oraz zasady zachowania się w lesie. Na apelu przedstawiono również wyniki szklonego konkursu dla klas 4-6 szkoły podstawowej tytuł Ekologicznej klasy oraz indywidualny dla uczniów o tytuł Przyjaciela przyrody, dotyczący zbiórki zużytych baterii. W kategorii Ekologiczna klasa zdobyła: I miejsce - kl. V c II miejsce kl. V d III miejsce - kl. IV c W kategorii Przyjaciel przyrody : I miejsce Piotr Żarnoch kl. V c II miejsce Dawid Szustakiewicz kl. V d III miejsce Dawid Baranowski V d Mistrzowie w zbieraniu zużytych baterii: po prawej Piotr Żarnoch zdobył tytuł Przyjaciela przyrody Opracowali : nauczyciele przyrody: A. Stadnicka i M. Kleczkowski


Kostek mercedes radio - tematy na elektroda.pl\nkostek mercedes radio\nZnaleziono około 81 wyników dla: kostek mercedes radio\nczerwony podłanczasz do plusa żółty tak samo jak czerwony poniewaz odpowiada on za pamieć radia , czarny do minusa.reszta przewodow oznaczonych z paseczkami podłanczamy do dodatniej polaryzacji glośnika a bez paseczka podłańczamy do minusowej polaryzacji głosnika Podłączamy a nie "podłańczamy",...\nRadia Samochodowe Serwis SlaweK 16 Sie 2007 15:54 Odpowiedzi: 3 Wyświetleń: 2370\nRadia Samochodowe Początkujący SZYMON BYDGOSZCZ 06 Lut 2014 19:38 Odpowiedzi: 3 Wyświetleń: 2181\nRadia Samochodowe Serwis jermo22 11 Paź 2017 17:34 Odpowiedzi: 3 Wyświetleń: 993\nMercedes okularnik pin w kostce do radia ,impuls szybkosciom\nWitam,potrzebuje rozpiski kostki do radia,a dokladniej przewodu na ktorym wystepuje impuls z szybkosciomierza,potrzebny jest do taksometru do pojazdu taxi.\nSamochody Elektryka i elektronika london2004 18 Wrz 2007 19:51 Odpowiedzi: 0 Wyświetleń: 1057\nOk . Ale jak kostka ze wzmacniacza ma 4 kabelki w tym samym kolorze co kostka z radia , to wystarczy je połączyć kolorami do tej kostki z radia . Jeśli po połączeniu nie gra to radyjko uwalone a mianowicie softy w nich siadały ( radyjko powinno odpalić na jakieś 5-10 sec bez światłowodu jak jest ok ).\nCarAudio Adik0077 07 Paź 2018 12:51 Odpowiedzi: 14 Wyświetleń: 327\nRadia Samochodowe Początkujący TomLib 03 Wrz 2011 16:08 Odpowiedzi: 4 Wyświetleń: 9864\nRadia Samochodowe Początkujący damian070 20 Wrz 2017 17:50 Odpowiedzi: 1 Wyświetleń: 429\nOpisy złącz fabrycznego radia VW Passat b4/Mercedes 124\nWitam Posiadam [url=] takie radyjko montowane fabrycznie w VW Passacie b4 które chcę zamontować do Mercedesa w124 1992r. produkcji ale nie mam opisu kostki by to zrobić. Wszelkiego rodzaju przelotki na nic się zdadzą ponieważ wszystkie kostki od radyjka mercedesa zostały poucinane chyba przez poprzedniego...\nCarAudio pawelec1986 12 Sty 2011 18:30 Odpowiedzi: 6 Wyświetleń: 5532\nRadia Samochodowe Serwis SlaweK 25 Sty 2008 16:52 Odpowiedzi: 1 Wyświetleń: 3374\nSamochody Elektryka i elektronika martinez98 28 Kwi 2016 12:22 Odpowiedzi: 2 Wyświetleń: 2190\nRadia Samochodowe Serwis ikar55 11 Kwi 2010 19:55 Odpowiedzi: 1 Wyświetleń: 2295\nCarAudio PITERRR 26 Maj 2018 09:11 Odpowiedzi: 2 Wyświetleń: 618\nRadia Samochodowe Szukam jaspaj 25 Sie 2010 20:24 Odpowiedzi: 0 Wyświetleń: 3175\nCarAudio slavwek.ie 30 Gru 2011 19:29 Odpowiedzi: 2 Wyświetleń: 35079\nNawigacje Hardware dastin1 06 Sty 2011 22:25 Odpowiedzi: 1 Wyświetleń: 2698\nCarAudio recki-quadra 12 Sty 2015 11:56 Odpowiedzi: 1 Wyświetleń: 888\nRadia Samochodowe Serwis djlj24 15 Lut 2005 21:32 Odpowiedzi: 6 Wyświetleń: 3905\nRadia Samochodowe Serwis Kaczmarus 14 Wrz 2006 16:39 Odpowiedzi: 4 Wyświetleń: 4307\nNie wiem czy była podpięta do starego radia, bo dopiero kupiłem ten samochód z tym radiem. W załączniku wrzucam schemat podłączenia radia, zdjęcie wejść i trzy kostki na górze kostka niezidentyfikowana i 2xISO. Ta dziwna kostka z dwoma brązowymi kablami pasuje do tego pionowego wejścia jednak piny są...\nCarAudio Gunslinger 01 Paź 2013 16:20 Odpowiedzi: 5 Wyświetleń: 12960\nRadia Samochodowe Serwis Grzesiek-mr 06 Paź 2007 16:53 Odpowiedzi: 4 Wyświetleń: 3831\nradio Mercedes-Benz sound 5000\nWitam szukam schematu podłączenia kostki iso do radia SOUND 5000 MERCEDES-BENZ mam schemat na radiu ale nie wiem jak to oznaczone + widać a dalej nie wiem pomózćie dodam zdjęcie żeby było łatwiej.\nPoczątkujący Naprawy SZYMON BYDGOSZCZ 30 Sty 2010 07:03 Odpowiedzi: 6 Wyświetleń: 3387\nJesli na wyswietlaczu pisze WAIIT to ozacza ze byl wbity 3-krotnie zly kod radia.Nalezy wyjac radio i rozlaczc kostki radiowe iodlozyc napolke na 24h.Nastepnie podlaczyc radio do insalacj samochodowej iwaczyc radio i poczekac na napis CODE wtedy morzna wpisac cod radia.Zycze powodzenia.Odpisz jak ci...\nRadia Samochodowe Serwis sky777 24 Lut 2008 18:11 Odpowiedzi: 32 Wyświetleń: 43874\nSamochody Elektryka i elektronika jackuzii 13 Maj 2009 19:10 Odpowiedzi: 0 Wyświetleń: 843\nCarAudio Ogro 09 Maj 2010 21:36 Odpowiedzi: 5 Wyświetleń: 2513\nRadia Samochodowe Serwis piotrek22101 04 Lip 2017 11:12 Odpowiedzi: 1 Wyświetleń: 741\nWitam , mam problem z podłączeniem radia pioneer do mercedesa viano. Kostka niby jest Iso w mercedesie ale inaczej są podpięte piny. Na zdjęciach widać kostkę od mercedesa oraz od strony radia ( od tej strony mam piny wysunięte aby móc je pozamieniać , a niebieski był ucięty ale mogę go zrobić w...\nCarAudio LWD11 30 Sty 2018 13:13 Odpowiedzi: 4 Wyświetleń: 561\nRadia Samochodowe Serwis slawinek 26 Lut 2008 14:13 Odpowiedzi: 43 Wyświetleń: 28714\nRadio Mercedes comand2 a auto CLK 270\nWitam czy ktoś z kolegów instalował radio jak w temacie w tym autku rok 2003 Radio działa ale nie ma podświetlenia oraz nie działa sterowanie w kierownicy . Poprzedni model sterowany był CANEM niestety nie wiem ,czy can równiez bedzie na złączu radia comand2. Prosze o pomoc jak to ugryźć z góry dziekuje...\nRadia Samochodowe Serwis Mir 22 Mar 2010 15:47 Odpowiedzi: 0 Wyświetleń: 1540\nRadia Samochodowe Początkujący SZYMON BYDGOSZCZ 09 Paź 2015 21:27 Odpowiedzi: 3 Wyświetleń: 1422\nPytanie jak to zrobic aby dac napiecie na te zaroweczki(wyswietlacz swieci i podswietla sie). Podłączyć can. W tym radiu acc i ill idzie po canie. To jest radio do 203 i 209 a nie do 208. Pokaż jak to radio założyłeś do 208. Opis kostki nie jest od tego radia.\nPoczątkujący Naprawy yahoo33 27 Mar 2016 08:38 Odpowiedzi: 4 Wyświetleń: 2163\nCarAudio 850 19 Kwi 2018 21:05 Odpowiedzi: 8 Wyświetleń: 1608\npodłączałem radia do dwóch okularów i było zwykłe iso bez cudowania,po prostu wpiałem się i tyle,może akurat masz lepszą wersję,jeżeli jest jakiś wzmacniacz to na pewno wyzwalany jest plusem,tak jest w audi-trzecia kostka,a w oplu omega z bose też wystarczy wzbudzić wzmacniacz plusem i kazde radio chodzi.\nRadia Samochodowe Serwis rafalbecht 24 Kwi 2006 07:50 Odpowiedzi: 2 Wyświetleń: 1573\nMercedes Benz radio TRUCKLINE CD70 model BE6053 AUX które piny\nwitam mam takie właśnie radyjko i nie mam zielonego jak odnaleźć piny w kostce które są wejściem AUX bo radio posiada taka funkcje. Może ktoś posiada opis kostki do tego radia?\nRadia Samochodowe Początkujący chudy2205 08 Maj 2009 13:45 Odpowiedzi: 2 Wyświetleń: 6007\nRadia Samochodowe Początkujący matie.towarzysz 07 Lut 2014 13:13 Odpowiedzi: 8 Wyświetleń: 5040\nSamochody Elektryka i elektronika adam640 23 Mar 2015 11:10 Odpowiedzi: 2 Wyświetleń: 1641\nMercedes CLK(w209) i radio Goclever 702\nWitam wszystkich. Poszukuję pomocy/ porady przy podłączeniu radia, a mianowicie chodzi mi o sterowanie z poziomu kierownicy. Są przy radiu kable do podpięcia się do sterowania lecz nie mogę znaleźć do czego podpiąć się w samochodzie. Kostki mam 3+ jeszcze jedna która była podpięta do zmieniarki. Jeśli...\nRadia Samochodowe Początkujący jacekclk 11 Mar 2015 17:20 Odpowiedzi: 4 Wyświetleń: 1734\nRadia Samochodowe Początkujący djlj24 08 Cze 2015 12:08 Odpowiedzi: 1 Wyświetleń: 708\nWitam , dzisiaj jestem trochę mądrzejszy ,okazało się że do radia nie są podłączone żadne kostki 12-sto pinowe .Mikrofony są dwa ,wiązka schodzi lewą stroną auta ale nie mogę zlokalizować dokąd prowadzi , w obrębie komory radia nie ma końcówki gdzie szukać ? a , od mikrofonów idą trzy przewody .\nCarAudio elwis12 20 Wrz 2015 10:42 Odpowiedzi: 1 Wyświetleń: 960\nSchemat kostki cq-lp3720l\nWitam potrzebuję schematu kostki radia CQ_LP3720L radio montowane do mercedesa a Klasy.\nRadia Samochodowe Początkujący marmat 18 Paź 2010 08:53 Odpowiedzi: 2 Wyświetleń: 1624\nRadia Samochodowe Serwis Dariooo1 20 Lut 2010 16:51 Odpowiedzi: 2 Wyświetleń: 3545\nRadia Samochodowe Serwis piotrkokot 15 Gru 2008 07:55 Odpowiedzi: 3 Wyświetleń: 7210\nPokaż jak to podłączyłeś - chodzi o kostki . Na stole radio chodzi dobrze ?\nRadia Samochodowe Początkujący SZYMON BYDGOSZCZ 24 Wrz 2013 18:19 Odpowiedzi: 1 Wyświetleń: 1827\nSamochody Początkujący Gerri 31 Maj 2015 16:55 Odpowiedzi: 7 Wyświetleń: 2667\nNa obrazku widać piny od input... Ja potrzebuje output bo chcę wysłać sygnał z radia do aktywnego wzmacniacza. Czy to możliwe z Sound 5? Jakiej kostki użyć, w sensie jak się nazywa to wejście które jest opisane na obrazku? Czy jeśli to możliwe i będę miał już kostkę z odpowiednimi wyprowadzeniami...\nRadia Samochodowe Początkujący Molek_batman 02 Lut 2016 20:11 Odpowiedzi: 2 Wyświetleń: 3453\nMigający wyświetlacz mercedes benz alpine mf2297\nWitam, kupiłem radio jako sprawne w sumie za niewielkie pieniądze ale po podłączeniu zasilania radio działa ale cały czas miga wyświetlacz w odstępach około sekundy. Zasilanie podpięte z zasilacza do dolnej kostki bat+ i + ze stacyjki, czy coś jeszcze trzeba podłączyć aby nie migało czy coś jest raczej...\nRadia Samochodowe Początkujący marek790524 22 Lut 2018 23:51 Odpowiedzi: 0 Wyświetleń: 393\nSamochody Elektryka i elektronika Gerri 18 Cze 2006 19:04 Odpowiedzi: 3 Wyświetleń: 3968\nmercedes w220 problem z radiem\nwitam .dzisiaj rozkręciłem pół auta kostki wszystkie na swoim miejscu bezpieczniki ok nie mam pojęcia gdzie dalej szukać.\nSamochody Mechanika Autoreset 15 Lis 2018 22:18 Odpowiedzi: 3 Wyświetleń: 2717\nRadia Samochodowe Początkujący Błażej 30 Lis 2013 16:11 Odpowiedzi: 19 Wyświetleń: 1560\nIdąc za ta podpowiedzia o bezpiecznikach faktycznie jak dam prąd z kierunkowskazow z 15 na kontrolę poduszki z 15R to zapala się srs i wszystko działa ale nie mogę zapalić auta z kluczyka nie ma zaplonu jak zdejmie mostek to zapala auto a radio wycieraczki i tak dalej znów stoją wniosek nie ma prądu...\nSamochody Początkujący Gerri 24 Gru 2015 14:33 Odpowiedzi: 7 Wyświetleń: 1032\nSamochody Elektryka i elektronika Centris 27 Lut 2018 14:07 Odpowiedzi: 7 Wyświetleń: 20832\ndzisiaj wymontowalem radio i wzmacniacz. Podwiesiłem na gumach żeby nie przenosiło drgań po trzaśnięciu drzwiami , stuknięciu w podłogę lub jaki kolwiek inny element karoserii dźwięk znika po ponownym stuknięciu powraca. Można stukać w samo radio lub wzmacniacz i nic się nie dzieje gra bez przerw znęcalem...\nRadia Samochodowe Początkujący piotrfire 13 Lut 2012 12:56 Odpowiedzi: 13 Wyświetleń: 5344\nPoczątkujący Naprawy marcin1990v 01 Lut 2014 09:47 Odpowiedzi: 11 Wyświetleń: 2142\nRadia Samochodowe Serwis henryk61 08 Sty 2006 22:40 Odpowiedzi: 8 Wyświetleń: 1869\nSamochody Elektryka i elektronika Jacek79 11 Mar 2006 17:19 Odpowiedzi: 3 Wyświetleń: 1682\nSamochody Elektryka i elektronika tomek83f 29 Lut 2008 13:36 Odpowiedzi: 23 Wyświetleń: 14714\nPin 9 kostka biala jest wyjsciem V-Signal (sygnal predkosci) z kombiinstrumentu, ten kabelek ktory tam jest wpiety dochodzi do radia (zglosnienie przy wyzszej predkosci. Jest to sygnal prostokatny 8 volt okolo 8 impulsow na metr\nSamochody Elektryka i elektronika Dali 27 Sty 2008 17:07 Odpowiedzi: 6 Wyświetleń: 4453\nPrzeróbka bina to półśrodek, zobacz na stole czy dzieje się to samo a nie każda kostka ISO ma znormalizowane okablowanie, Mercedes, Opel, niektóre VW mają np zamieniony plus po kluczyku z plusem stałym, sprawdż czy jest tak jak radio tego wymaga. A modeli o nazwie Audio5 jest przynajmniej kilka. SławeK\nRadia Samochodowe Serwis Mariusz Z. 10 Kwi 2008 08:01 Odpowiedzi: 12 Wyświetleń: 5116\nbecker 6021 prod - do mercedesa\nna kablu z kostką zasilania w samochdzie jest fabryczna naklejka i pośród innych dat , numerów i oznaczeń jest napis /Prod . index 02 / , na radiu które gość dokupił też jest napis PROD , jaki to ma związek .? No i te dwa kabelki wysunięte z kostki zasilania co pisałem wcześniej . pozdrawiam i dzięki...\nRadia Samochodowe Serwis djlj24 04 Sie 2008 18:44 Odpowiedzi: 3 Wyświetleń: 3634\nSamochody Mechanika Anonymous 08 Lis 2009 20:19 Odpowiedzi: 2 Wyświetleń: 2065\nWitam mam podobny problem w B classie Audio 5 radio wymaga podłączenia wtyczki can ale niestety brak kostki po podłączeniu gra około 30 sekund i pojawia się komunikat P.R.O.D. i koniec grania ponownie włączone to samo 30 sekund i cisza czy jest sposób na podłączenie bez CAN i jak to uczynić z góry dziękuję...\nSamochody Elektryka i elektronika prewia93 27 Cze 2011 22:34 Odpowiedzi: 4 Wyświetleń: 3709\nSamochody Początkujący silverkop1 18 Gru 2011 16:20 Odpowiedzi: 4 Wyświetleń: 1874\nNie wiem czy tak spokojnie. Przeważnie obciążenie wyjścia sterującego w radiu to ok. 300mA.Pobór prądu dla zwykłego przekaźnika "kostki" to ok. 200mA\nSamochody Elektryka i elektronika nikusert 22 Lip 2012 21:05 Odpowiedzi: 5 Wyświetleń: 1364\nA możesz nieco rozwinąć, włącza się TV? Popatrz na sygnały, opis kostki masz w linku. Dodano po 1 Moim zdaniem, albo brak sygnału wstecznego albo "radio" widzi ten sygnał jako zwykły aux.\nSamochody Początkujący elwis12 03 Wrz 2015 05:16 Odpowiedzi: 28 Wyświetleń: 4539\nSamochody Elektryka i elektronika andrzej20001 31 Mar 2015 08:33 Odpowiedzi: 19 Wyświetleń: 1656\nUff w końcu udało się zamontować i aktywować (zaprogramować) tempomat. Ale po kolei. Sam montaż: pedał gazu banalny ale podłączenie kostki od manetki do stacyjki wymaga doświadczenia a w zasadzie trzeba wiedzieć, że do stacyjki najłatwiej dostać się poprzez wyjęcie radia :) Sam demontaż obudowy kolumny...\nSamochody Elektryka i elektronika viper111 18 Sty 2017 08:24 Odpowiedzi: 16 Wyświetleń: 3936\nSamochody Ciężarowe agtrek 11 Kwi 2017 22:00 Odpowiedzi: 6 Wyświetleń: 2778\nSamochody Szukam aku0987 07 Lut 2018 08:26 Odpowiedzi: 0 Wyświetleń: 453\nBecker mexico 830 - potrzebny opis kostki podłączeniowej.\nZłącze typowe dla mercedesa. Masz 4 piny - te wyżej to + zasilania, podświetlenie i + po stacyjce, ten niżej bliżej krawędzi radia to masa. Głośniki w standardzie DIN a białe złącza do celu serwisowego nie są tu istotne.\nRadia Samochodowe Serwis djlj24 12 Lut 2008 15:12 Odpowiedzi: 1 Wyświetleń: 1487\nWitam. Chce zmienić radio z fabrycznego Audio 10 na kasety na JVC kd-g821 i jest taki problem, w JVC są zwykłe kostki iso A i B a w mercedesie jest kostka A i C, nie ma kostki B tej od głośników, nie mam pojęcia jak to podłaczyć. Jest tam także swiatłowód do zmieniarki ale to raczej nie bedzie działać...\nRadia Samochodowe Początkujący krzyzyd 29 Wrz 2008 19:05 Odpowiedzi: 13 Wyświetleń: 3151\nVW GOLF IV - nagłośnienie - Problem - brak dzwieku\nWitam. Jest taka sprawa. Wpinam kostki w radioodtwarzacz. Wydobywa sie dzwiek z przednich glosnikow - gwizdki kolo lusterek i dolnych kolo nóg. Z tylu nie mam glosnikow wiec probowalem je podlaczyc ale! nic nie slychac. wsadzilem na krotko kabel do kostki podlaczonej w radiu i sprawdzalem glosnik...\nCarAudio ricoe 09 Sie 2008 16:48 Odpowiedzi: 0 Wyświetleń: 1221\nBez przeróbek radia to tylko booster czyli wzmacniacz który podłącza się pod wyjścia głośnikowe. Można zrobić przejściówkę 1 do 1 z pozostałymi kablami by działał wyświetlacz i radio miało zasilanie a kostki głośnikowej wyprowadzić kable na dodatkowy wzmacniacz. Osobiście nie pochwalam takiego rozwiązania,...\nRadia Samochodowe Serwis SlaweK 29 Sie 2004 23:14 Odpowiedzi: 3 Wyświetleń: 2088\nSamochody Elektryka i elektronika alek243 28 Paź 2009 22:02 Odpowiedzi: 0 Wyświetleń: 1052\nNiekoniecznie, wystarczy przejściówka ISO-ISO 1 do 1 w ktorej zamienisz plusy i ewentualnie pominiesz niepotrzebne sygnały. Np Opel ma inaczej przewody w kostce niż np Mercedes a jeszcze inaczej niż VW, w samym VW były przynajmniej 3 różne ułożenia kabli w kostce zasilającej. Trzeba wziąść rozpiskę kostki...\nRadia Samochodowe Serwis SlaweK 10 Sie 2006 23:20 Odpowiedzi: 5 Wyświetleń: 2146\nRadia Samochodowe Serwis ToLo84 11 Sty 2012 14:02 Odpowiedzi: 11 Wyświetleń: 7730\nWitam-ser Zły wniosek -orginalna kostka to była poprzednio -chodzi o przewody ,pojawiajace sie napiecia i sygnały niezbedne do uruchomienia radia . Teraz jak wnioskuje z opisu masz taka sama kostke -ale nie orginalną! -przeciez inny pojazd! . Wiec jesli masz jeszcze mercedesa to warto sprawdzic złacze...\nRadia Samochodowe Serwis Jarek73 14 Lip 2005 22:40 Odpowiedzi: 7 Wyświetleń: 2074\nOpel Vectra B,a radioodtwarzacz sound 10\nWitam.Posiadam radioodtwarzacz samochodowy firmy Mercedes model Sound 10.Mam go podłączone w oplu vectrze b.Prawie wszystko działa,prócz TID-a i brak sterowania z kierownicy.Radio posiada trzy kostki ISO,jedna z nich służy do sterowania z kierownicy.Czy wystarczy pozamieniać piny w kostce i będzie ok.?Czy...\nRadia Samochodowe Początkujący mtr2 28 Wrz 2013 22:44 Odpowiedzi: 1 Wyświetleń: 1161\nSamochody Elektryka i elektronika XmanX 28 Sie 2014 22:25 Odpowiedzi: 10 Wyświetleń: 3348\nPoczątkujący Naprawy maryjusz1975 18 Lip 2015 20:48 Odpowiedzi: 1 Wyświetleń: 702\nW203 2006r. rozladowanie akumulatora\nZmylka z tym poborem pradu byl ale juz nie ma a jeeen ze zespolonych kabli dochodził do modułu grzania swiec i myslałem ze mam problem . Mam problem taki ze w203 na chodzie łyka 3-4amp czuli ok,a na postoju 13amp. Ciezko mi zlokalizowac przyczyne . Drzwi sprawdzone , bagaznik tez, alarm nie chodzil...\nSamochody Początkujący Maajkii1 07 Sty 2019 19:41 Odpowiedzi: 2 Wyświetleń: 81


Rysunek kolorowy - symbole nawiązujące do sportu - Obraz w ramie - Decor Mint\nRysunek kolorowy - symbole nawiązujące d...\nRysunek kolorowy - symbole nawiązujące do sportu\nStyl życia, to tematy, które wyjątkowo często staja się bazą wszelkiego typu dekoracji na ściany. Jedną z popularniejszych opcji w tym wydaniu jest obraz w ramie. Jest to ozdoba nie tylko niezwykle stylowa, ale też uniwersalna i praktyczna.\nObraz w ramie ze stylem życia, którego bazą wzoru jest , sprawdzi się jako dekoracja wielu pomieszczeń. Może być ciekawym rozwiązaniem np. Do wnętrza użytkowego. Będzie także doskonałym dopełnieniem aranżacji w różnych stylach. Dobrym przykładem jest tu obraz w ramieRysunek kolorowy - symbole nawiązujące do sportu. Jego bazą jest styl .\nDodajmy, że dekoracje w tym wydaniu, pozwalają na szybka personalizację wnętrza mieszkania. Styl życia, mogą stać się w pod postacią ozdoby na ścianę wyrazem zainteresowań właściciela mieszkania, jego pasji albo motywacją do ich realizacji. Obraz w ramie Rysunek kolorowy - symbole nawiązujące do sportu opatrzony jest praktycznym i niezwykle eleganckim wykończeniem nadającym się Do wnętrza użytkowego. Składają się na nie rama (z drzewa egzotycznego, o wymiarze przekroju 34 x 20 mm) i funkcjonalna zawieszka ułatwiająca samodzielny montaż dekoracji na ścianie.\nOpinie klientów o: Rysunek kolorowy - symbole nawiązujące do sportu


Objaśnienia do księgi podatkowej są błędne - strona 2 - Podatki - PIT, CIT, VAT, Ulgi podatkowe - Najnowsze informacje podatkowe - GazetaPrawna.pl -\n– Odliczenie VAT w tym przypadku wymaga zgody naczelnika urzędu skarbowego i sporządzenia spisu z natury, natomiast koszty powinny być korygowane o kwotę podatku, którą podatnik może odliczyć, a nie odlicza – podkreśla ekspert.\nRozporządzenie nie zmienia jednak uprawnień wynikających z ustaw o PIT i VAT. Dopiero po przekroczeniu limitu zwolnienia i uzyskaniu zgody naczelnika u podatnika powstanie prawo do odliczenia VAT.\n– Ma on wówczas obowiązek skorygować koszty uzyskania przychodów o VAT, który może odliczyć, niezależnie od tego, czy to zrobi – tłumaczy Andrzej Nikończyk.\nPodatnicy nie powinni obawiać się również zarzutów wadliwego prowadzenia ksiąg, ponieważ przepisy rozporządzenia sprzeczne z ustawami nie mogą być stosowane.\n– W tej chwili trzeba przyjąć, że rozporządzenie nie zawiera już instrukcji odnośnie do korekty kosztów, gdyż nie można na jego podstawie wyznaczyć momentu, w którym korekta miałaby być dokonana – uważa Przemysław Powierza, doradca podatkowy w KZWS.\nPodatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów zwolnieni podmiotowo z VAT w roku 2010 dopiero od momentu, gdy ich sprzedaż przekroczy 100 tys. zł – zastosują na bieżąco wyłączenie podatku naliczonego z kosztów uzyskania przychodów, zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 43 ustawy o PIT.\n100 tys. zł – po przekroczeniu wartości sprzedaży w tej wysokości należy korygować koszty podatkowe


Słowa kluczowe: złoto, złote monety, kursy złota, sprzedaż sztabek złota, sztabki złota, sprzedaż złota\nPodlinkuj stronę kursyzlota.pl:\n44 1 51 2\nTrudnekredyty.pl to witryna www przeznaczona dla wszystkich tych którzy wzięli kredyt w banku i mają problem z jego spłatą. U nas znajdziesz wskazówki, podpowiedzi, a dodatkowo gotowe rozwiązania dla osób które są zadłużone. W Polsce kredyt zaciąga dzień w dzień ki ludzi, w pewnych przypadkach nie zadając sobie sprawy, jakie mogą być tego późniejsze konsekwencje. U nas znajdziesz dane o pożyczkach wszelkiego typu zarówno pod hipotekę jak również konsolidacyjnych. Serdecznie zapraszamy po więcej informacji.\nAltberger to przodująca firma w Częstochowie specjalizująca się w pośrednictwie produktów finansowych i ubezpieczeniowych online. w Okazji 5 urodzin odnowiono szatę graficzną witryny firmowej oraz włączono kolejne oferty specjalne. Nadrzędną ofertą faworyzowaną przez firmę pozostają wciąż kredyty mieszkaniowe, także preferencyjne oraz fundusze inwestycyjne. Nowością jest forum internetowe, czat online oraz blog firmowy.\nPomóż fundacji rozliczając swój podatek. Przekaż 1% swojego podatku na rzecz dzieci niepełnosprawnych. Misją fundacji jest powołanie i kierowanie ośrodkiem integracyjnym, w którym osoby nie w pełni sprawne będą mogły uczyć się i wypoczywać. Na witrynie internetowej Fundacji dzieciom Agnieszka umieszczony został bezpłatny program pit 2010 do rozliczania PITu. Program pit udostępnia także inne pit druki. Pit program wyposażony jest w funkcję aktualizacji. Pit darmowy umieszczony jest na stronie www.fundacjaagnieszka.pl.\nKażdy z otwartych funduszy emerytalnych stara się w jak największym stopniu inwestować powierzone mu przez nas funduszu, jednym wychodzi to jednak lepiej a drugim gorzej. Jednym z ostatnio najlepiej działających OFE jest Fundusz Polsat, inwestuje dosyć agresywnie co przynosi niebagatelne zyski, jest w miarę nowym funduszem, ale już zyskał uznanie w oczach swoich klientów. Na naszej stronie znajdą Państwo wiele informacji dotyczących OFE Polsat. Serdecznie zapraszam.


Schody na drodze, czyli rowerowa Polska powiatowa - Transport Publiczny\nfot. Aleksander WiącekZamość, schody na ścieżce dla rowerów\nRafał Jasiński, „Transport Publiczny”: Na Kongresie Rowerowym Lublinie w dyskusji wystąpiłeś z dość ostrą wypowiedzią na temat niskiej jakości dróg rowerowych w miastach powiatowych. Przytoczyłeś przykład z Chełma, inna osoba z sali wspomniała o trasach w Białej Podlaskiej? Czy słabość dróg rowerowych jest problemem dla rowerzystów? Z moich obserwacji wynika, że mimo wszystko w miastach powiatowych relatywnie więcej osób porusza się na rowerach...\n- Podstawowy problem to brak silnych grup nacisku, które byłyby w stanie zmusić urzędników do poważnego traktowania ruchu rowerowego i budowy dobrej infrastruktury. W największych miastach w Polsce istnieją duże organizacje, które po latach starań doprowadziły do naprawdę dużego wzrostu jakości infrastruktury rowerowej. Potem zadziałał już efekt kuli śniegowej – to sami urzędnicy doszli do wniosku, że trzeba robić dobrze, a nie działać pod publikę. Przykładem są chociażby Gdańsk (ponad 130 ulic jednokierunkowych z kontra ruchem rowerowym) czy Wrocław (dziesiątki kontrapasów i mnóstwo śluz rowerowych na skrzyżowaniach). Ostatnie miesiące przyniosły niesamowite zmiany w dwóch największych polskich miastach: w Warszawie rowerowe wnioski w budżecie obywatelskim (pasy rowerowe, kontrapasy itd.) wręcz znokautowały projekty pro-samochodowe, a w Krakowie w referendum aż 85% mieszkańców powiedziało „TAK” dla rowerów.\nZamość - droga rowerowa kończy się na ścianie budynku, bez możliwości zjechania na jezdnię, fot. Aleksander Wiącek\n- Przede wszystkim w Polsce bardzo często o inwestycjach rowerowych mieszkańcy dowiadują się, gdy wszystko jest już „uzgodnione”. Urzędnicy po wymienieniu dziesiątek wewnętrznych pism tworzą SIWZ (Specyfikację Istotnych Warunków Zamówienia), który potem na etapie przetargu, nie mówiąc już o etapie robót budowlanych, bardzo trudno zmienić (choć nie jest to niemożliwe – kluczowa jest dobra wola urzędników, czasem też wykonawcy; w Lublinie w ten sposób powstało np. rondo rowerowe). Takie działanie sprawia, że droga rowerowa powstaje nie po tej stronie gdzie trzeba, albo w ogóle niepotrzebnie. Klasykiem są tu „ddr-ki” z fazowanej kostki brukowej tworzone obok równych asfaltowych jezdni oznakowanych nawet czasem jako… strefa zamieszkania (Dęblin, ul. Lipowa). Inna sytuacja, powszechna na drogach poza gęstą zabudową miejską to robienie chodników z kostki brukowej o kanciastym przebiegu, gdy nie ma miejsca na wydzieloną drogę rowerową. Kraje zachodnie w miejscach gdzie jest mało pieszych robią takie ciągi z asfaltu, więc rowerzysta może wygodnie i szybko jechać poza ulicą, a pieszy także czuć się bezpiecznie. W Polsce dobre przykłady takich rozwiązań możemy spotkać np. wzdłuż drogi krajowej nr 66 (Kleszczele – Czeremcha – przejście graniczne Połowce).\nBiłgoraj - ul. Piłsudskiego. Znak poziomy sprzeczny ze znakiem pionowym, fot. Aleksander Wiącek\n- W Polsce powiatowej można zaobserwować dwa podstawowe problemy – pierwszy to masowe stosowanie kostki brukowej jako nawierzchni, drugi – koszmarne prowadzenie ruchu rowerowego na skrzyżowaniach. Niektóre „argumenty” za stosowaniem kostki brukowej w zasadzie mogłyby podlegać pod odpowiednie przepisy karne. Tak jest z twierdzeniem że „w pobliżu nikt nie ma wytwórni masy bitumicznej”, „wykonawca nie ma wąskiego sprzętu do rozkładania masy i małego walca” czy „pod ziemią biegnie instalacja podziemna więc droga rowerowa musi być rozbieralna”. Dokładnie to samo słyszeliśmy 7 lat temu w Lublinie, obecnie słyszymy w regionie. Pamiętajmy jednak, że infrastrukturę robimy dla użytkowników, a nie dla interesu wykonawców czy operatorów sieci podziemnych.\nBiłgoraj - ul. Zamojska. Tworzenie kultury strachu, fot. Aleksander Wiącek\n- Przede wszystkim należy odpowiedzieć sobie na podstawowe pytanie: po co w ogóle budujemy infrastrukturę rowerową? Jeżeli tylko dlatego, żeby rowerzyści zniknęli kierowcom z ulic, to jest to najgorsze co może być – daje gwarancję, że jej jakość będzie zła i nie tylko nie ułatwi jazdy rowerem ale wręcz do niej zniechęci. Coraz częściej sami rowerzyści mówią, że rozwój „ścieżek rowerowych” zaczyna zwyczajnie być problemem, bo dawniej było całkiem wygodnie przemieszczało się po ulicy, a teraz trzeba się męczyć po substandardach, o jakich mówiłem wcześniej, i co gorsza ryzykować mandat.


Banany w hurcie od 2,30 zł za kilogram - Analiza Rynku\nBanany w hurcie od 2,30 zł za kilogram\nAutor: portalspozywczy.pl 22 września 2011 11:46\nZa banany w hurcie trzeba zapłacić od 2,30 do 3,40 zł/kg.\nNajdroższe banany były w badanym okresie dostępne na sandomierskim rynku hurtowym SORH SA - tam 1 kg kosztował 3,40 zł.\nNieco mniej, bo 3,25 zł/kg bananów trzeba było zapłacić na rzeszowskiej giełdzie Agrohurt a 3 zł na warszawskiej Agrotechnice. Z kolei na Pilskim Rynku Hurtowym banany kosztowały 2,95 zł/kg.\nPo 2,90 zł banany były na katowickich Obrokach oraz na białostockim rynku hurtowym Podlaskie CRT. 2,75 zł/kg bananów trzeba było zapłacić na wrocławskiej giełdzie Targ Piast.\nNajtańsze banany były dostępne na gdańskiej giełdzie PHCRS RENK - tam 1 kg kosztował 2,30 zł.\nbanany RSS ceny hurtowe RSS rynki hurtowe RSS ceny bananów RSS


1 sierpnia przypada rocznica wybuchu Powstania Warszawskiego. Data ta nasuwa w obecnym czasie wiele refleksji. Niewielu ludzi jest dziś świadomych tego, co wtedy się zdarzyło, kiedy to prawie cała młodzież warszawska przystąpiła do jawnej walki z okrutnym wrogiem - Niemcami hitlerowskimi.\nWróg, zaślepiony chęcią zawładnięcia całym światem, w 1938 r. opanował bez wystrzału Austrię i Czechosłowację. 1 września 1939 r. napadł na Polskę, która stawiła mu zacięty opór, Wskutek olbrzymiej przewagi militarnej wroga, który od kilku lat przygotowywał się do wojny i opieszałości sojuszników w wypełnieniu swoich gwarancji wobec Polski. 17 września napadł Polskę ze wschodu, ówczesny sojusznik Niemiec, Związek Radziecki. Polska musiała skapitulować.\nPolakom, którym w okresie międzywojennym wpajano patriotyzm, nie obce były słowa Marszałka Józefa Piłsudskiego: "Zwyciężyć i spocząć na laurach to klęska, być zwyciężonym a nie ulec, to zwycięstwo". Spowodowało to, że część żołnierzy polskich nie poszła do niewoli, lecz przez Rumunię dostała się na Zachód do Francji, gdzie tworzyła się Armia Polska, pod dowództwem generała Władysława Sikorskiego. Część została w kraju i zorganizowała największą w Europie Armię Podziemną. Armia ta miała doskonały wywiad, prowadziła szkolenie wojskowe młodzieży chętnej do wałki z wrogiem. Przeprowadzała akcje dywersyjne i sabotażowe. Brała również udział w walkach odwetowych i represyjnych przeciwko wrogom i zdrajcom, którzy współpracowali z okupantem, by zniszczyć polskie podziemie.\nEkspansja niemiecka zaczęła się załamywać w 1943 roku. Wojska niemieckie były zmuszane do stopniowego wycofywania się z zajętych terenów. W przemówieniu noworocznym w 1944 roku, Hitler zapowiedział, że jeżeli będzie zmuszony wycofać się z Warszawy - zostawi z niej rumowisko.\nPolska Armia Podziemna stawiała coraz bardziej zacięty opór okupantom niemieckim. 31 lipca 1944 r. wieczorem otrzymałem wraz z innymi kolegami polecenie stawienia się 1 sierpnia rano w Warszawie w naszym punkcie alarmowym na Nowym Świecie przy Al. Jerozolimskich, w lokalu firmy Skład Farb i Lakierów Imroth i Maliński. Ponieważ grupa z innego oddziału, posiadająca punkt alarmowy obok nas, zachowuje się nieodpowiednio, należy ją uciszyć.\nGdy dotarliśmy na miejsce, wykonaliśmy zadanie, udając się na wskazany punkt alarmowy. Będący tam chłopcy, byli zawiedzeni, bo widząc kolumny Niemców cofających się z frontu przez most Poniatowskiego, Alejami 3 Maja, Alejami Jerozolimskimi na zachód uważali, że to już czas rozpocząć jakieś przygotowania do działania, a o nich zapomniano. Gdy zobaczyli nas uzbrojonych, chcieli się do nas przyłączyć. Wytłumaczyliśmy im, że każdy ma swoje zadanie i oni na pewno dostaną swój rozkaz do wykonania. Chłopcy uspokoili się a my wróciliśmy na swój punkt. Dowódca nasz Kazimierz Jackowski ps. "Tadeusz Hawelan" został wezwany do komendy na odprawę. Z niecierpliwością oczekiwaliśmy na jego powrót.\n1 sierpnia 1944 r. o godzinie 11.00 wrócił dowódca i powiadomił nas, że Powstanie Warszawskie rozpocznie się dziś o godz. 17.00. Miejsce rozpoczęcia akcji dla naszej grupy - ul. Okopowa 31. .Łącznicy udali się natychmiast w teren, by powiadomić oddziały aby natychmiast stawiły się na ulicę Okopową. Grupa przebywająca na punkcie kontaktowym dostała polecenie udania się bezpośrednio na ulicę Okopową, by przygotować obiekt do akcji.\nZaprawieni w walce z okupantem w oddziale Kedywu KG AK, zadowoleni z obrotu sprawy, dotarliśmy z kolegami, korzystając z miejskiej komunikacji jaką były wtedy tramwaje, na punkt zbiorczy we wspomnianym domu przy ulicy Okopowej 31. Przygody jakie się nam wtedy przytrafiły były charakterystyczne dla tego czasu.\nJak wspomniałem, naszym środkiem lokomocji były tramwaje. Ze względu na tłok dla nas wewnątrz nie było miejsca, jechaliśmy na zewnątrz stojąc na ramie mocującej koła, a rękami trzymaliśmy się otworów otwartych okien. Jechaliśmy z bronią gotową do strzału zawiniętą tylko w gazetę. Ja trzymałem się okna obiema rękami, a pistolet położyłem na rękach. Jadący obok mnie Tadeusz Gabrysiak pseudonim "Kubiński" trzymał się tylko jedną ręką okna, a w drugiej trzymał pistolet. W czasie jazdy poczuł, że ręka, którą trzyma się okna mdleje i musi natychmiast przytrzymać się drugą. Poprosił więc panią w tramwaju, by przytrzymała jego bagaż. Pani wzięła zawiniątko, ale gdy się zorientowała co to jest, zrobiła "wielkie oczy". Tadeusz najspokojniej powiedział: "Niech się Pani nie boi, ja zaraz to wezmę".\nPojechaliśmy dalej. Tramwaj zatrzymał się na rogu ulic Chłodnej i Żelaznej, naprzeciwko budynku, gdzie mieściła się niemiecka żandarmeria. Przed budynek wyszło kilku żandarmów i przyglądało się nam. My przyglądaliśmy się im, czy który nie sięga po broń, ale wszystko odbyło się bez zakłóceń i szczęśliwie pojechaliśmy dalej.\nNaszym macierzystym oddziałem był pluton por. "Torpedy", batalion szturmowy "Miotła", zgrupowanie "Radosław" Kedyw KG AK. Mimo, że godzina wybuchu Powstania została ustalona na 17, byliśmy na miejscu już wcześniej i przygotowywaliśmy obiekt do walki. Napełnialiśmy worki piaskiem i układaliśmy pod oknami.\nAkcja na naszym odcinku rozpoczęła się wcześniej. Na rogu ulic Dzielnej i Okopowej zatrzymał się samochód niemiecki i ostrzeliwał z karabinu maszynowego ludzi będących przy monopolu tytoniowym. Po krótkiej konsternacji stacjonujące tam nasze oddziały zaatakowały samochód granatami. Niemcy rozbiegli się, pozostawiając pojazd. Uciekający Niemcy stali się celem naszych żołnierzy i kilku z nich padło. Były pierwsze zdobyczne sztuki broni.\nNie ucichły jeszcze strzały, gdy przed nasze stanowiska nadjechały dwa ciężarowe samochody z przyczepami, pełne maruderów z frontu. Samochody, ostrzelane przez nas, zatrzymały się, a żołnierze uciekli do domów po przeciwnej stronie ulicy. Patrol zorganizowany przez dowództwo naszej placówki, podjął akcję przeciwko żołnierzom niemieckim. Znaczna ich część uciekła, lecz kilkudziesięciu wzięliśmy do niewoli, respektując układy genewskie. Ja otrzymałem służbę na stanowisku w oknie na parterze Po zapadnięciu zmroku na naszym odcinku zapanowała cisza. Tylko w okolicy widać było łuny pożarów. Tak minął pierwszy dzień.\nDrugi dzień przyniósł nam miłą niespodziankę, mieszkańcy zajmowanego przez nas domu przygotowali nam posiłek. Nagle zostaliśmy zaalarmowani, że od strony ulicy Gibalskiego zbliżają się dwa czołgi. Podjęliśmy próbę ataku, ale obie ich załogi poddały się. Jak się okazało, czołgi pochodziły z frontu. Jeden z nich był uszkodzony, ale miał amunicję i mógł strzelać, drugi zaś holował go do Pionier Parku na ulicę Powązkowską. Były to czołgi z jednoosobową załogą.\nDowódcą jednego z czołgów był Niemiec, były więzień obozu koncentracyjnego w Dachau. W 1942 podpisał on zgodę pójścia na front, został zwolniony z obozu i wcielony do armii. Drugi był absolwentem Politechniki Berlińskiej odbywającym praktykę w wojsku, synem zamożnego wytwórcy mebli stylowych, posiadającego wiele filii w różnych stolicach europejskich. Sam, jak mówił, znał sześć języków, tylko polskiego nie mógł się nauczyć, bo bardzo trudny. Powstanie przeszkodziło czołgistom w wykonaniu zadania.\nNasz rejon był nękany ostrzałem z karabinu maszynowego, umieszczonego na wieży kościoła św. Augustyna na ulicy Nowolipki. Toteż, gdy nasza załoga przejęła czołgi i nauczyła się je obsługiwać, natychmiast przystąpiła do likwidacji tego stanowiska i celnym strzałem uciszyła je. Czołgi zostały zabrane przez naszą jednostkę pancerną. Niemcy zostali wzięci do obozu jenieckiego, a my dostaliśmy rozkaz zajęcia stanowisk na rogu ulic Okopowej i Żytniej.\nJeden z oddziałów powstańczych, "Kolegium A", zdobył niemieckie magazyny żywności i sortów mundurowych na Stawkach. Dostaliśmy więc zaopatrzenie i niemieckie sorty mundurowe, natomiast swoje ubrania cywilne wsadziliśmy do plecaków.\n6 sierpnia na ulicy Żytniej i Okopowej zluzował nas pluton por. "Sarmaka", a my zostaliśmy odkomenderowani do fabryki Kamlera. 7 sierpnia zostaliśmy skierowani do Monopolu Tytoniowego na ulicy Dzielnej. W nocy z 7 na 8 sierpnia przeszliśmy do garbarni Pfeiffera przy ulicy Okopowej.\nStoją od lewej , Marian Ławacz ps. "Marek", Krystyna Trzaska ps. "Krysia", Zenon Jackowski ps. "Adaś", Danuta Aniszewska ps. "Danka", Zbigniew Wojterkowski ps. "Sowa", klęczy Jan Romańczyk ps. "Łata"\nSytuacja na Woli stawała się bardzo trudna. Niemcy atakowali nasze stanowiska, używając czołgów i artylerii. Teren opanowany przez nas był coraz mniejszy. Dowództwo zadecydowało, że musimy opuścić Wolę. 11 sierpnia rano Niemcy wsparci silnym ogniem artylerii wyparli nasze stanowiska na pl. Parysowskim i zajęli magazyny na Stawkach, odcinając nas od Starego Miasta.\nWobec takiego stanu rzeczy ppłk. Radosław wydał rozkaz przebicia się i polecił natychmiast zaatakować stanowiska niemieckie. 11 sierpnia, w pełnym rynsztunku, wyszliśmy z naszych kwater i według rozkazu zostawiliśmy plecaki, a zabraliśmy broń , amunicję i granaty. Ustawiliśmy się w tyralierę do ataku. Akcją dowodził dowódca batalionu "Miotła" kpt. "Niebora" Franciszek Władysław Mazurkiewicz.\nkpt Franciszek Wacław Mazurkiewicz ps. "Niebora"\nSpojrzał na ustawioną tyralierę i kiwnął na mnie palcem. Zameldowałem się u dowódcy i dostałem polecenie zajęcia stanowiska na szpicy. Zadanie moje polegało na tym, że pierwszy wdrapywałem się na góry gruzu ze zwalonych domów i odpowiednim znakiem dawałem znać dowódcy, co widzę. Za mną ruszała tyraliera.\nTak dotarliśmy do muru getta i do muru magazynu na Stawkach. Przede mną były gruzy małego domku z wystającymi fragmentami narożnych murów. Dowódca i cała tyraliera dołączyła do mnie. Jednym skokiem znalazłem się na gruzach domku i przede sobą zobaczyłem grupę kilkunastu Mongołów w niemieckich mundurach. Gdy mnie zobaczyli (byłem w niemieckim mundurze) zawołali "Deutsch?" Odpowiedziałem "jo jo" i naciskając spust swojej "Błyskawicy" posłałem im serię. Zrobił się zamęt i zaczęli uciekać w kierunku bramy magazynu.\nWróciłem do dowódcy i zameldowałem o wydarzeniach. Wtedy "Niebora" wyrwał mi granat zza pasa i wskoczył na gruzy, a ja za nim. Powstrzymał nas ogień niemiecki, za bramą magazynu schronili się żołnierze i strzelali do nas. Schowaliśmy się za fragmenty muru i ogniem z "Błyskawicy" uciszyłem wroga. Następnie mierząc w nogi spowodowałem, że odstąpili od bramy.\nDowódca spostrzegł, co się dzieje i z gromkim okrzykiem "Hurra!" ruszył do ataku. Za nim ja, "Dzidek" i "Ghandi". Przebiegając światło bramy, "Dzidek" został śmiertelnie trafiony. Niemcy otworzyli silny ogień. Kule karabinu maszynowego przebijały cienki mur magazynów. W chwilę później został ranny w nogę "Ghandi". Dowódca krzyknął do mnie: "Masz granat pod nogami". Obejrzałem się zrobiłem krok naprzód i padłem. Nastąpił wybuch, który na szczęście nic nikomu nie zrobił. Zaraz potem kpt. "Niebora" został trafiony odłamkiem betonu. Gdy wycofywał się na opatrunek, w pobliżu rozerwał się pocisk z działka przeciwpancernego. Dowódca padł powtórnie ranny i zanim został doniesiony na punkt opatrunkowy, zmarł.\nPozostałem sam pod bramą i zorientowałem się w sytuacji. Niemcy kryli się za wagonami kolejowymi 150 m od bramy. Za bramą stał samochodowy ciągnik na gąsienicach z doczepionym działkiem przeciwpancernym, który został porzucony przez Niemców na skutek naszego ataku (później został przejęty przez powstańców). Wyszedłem spod bramy i najbliższemu oficerowi zameldowałem jak wygląda sytuacja. Sam zaś dołączyłem do grupy, która atakowała placówki niemieckie na placu Parysowskim, które stamtąd zostały wyparte.\nJeden z naszych oddziałów zaatakował Niemców od strony szkoły na Stawkach i wyparł ich z terenu magazynów. Droga na Stare Miasto była wolna. Wycofano nas do miejsca wypadu, skąd zabraliśmy plecaki i ruszyliśmy na Stare Miasto. Przez całą drogę atakowały nas samoloty, ale dotarliśmy do celu. W całej tej akcji ponieśliśmy duże straty, mieliśmy zabitych i rannych. Bilans tych strat upamiętnia pamiątkowy obelisk na rogu ulic Dzikiej i Stawki.\nObelisk na rogu ulic Dzikiej i Stawki poświęcony dowódcy batalionu "Miotła" i Jego żołnierzom, którzy zginęli torując drogę z Woli na Stare Miasto wydostając się z okrążenia\nPo przejściu na Stare Miasto zatrzymaliśmy się na placu Krasińskich, w pałacu Krasińskich. Potem dostaliśmy kwaterę na rogu ulic Długiej i Miodowej, w Starym Ulu (kawiarnia). Gdy dotarliśmy na Stare Miasto wyglądało ono jeszcze, jakby nie widziało walki, ale za nami szło zniszczenie.\nNa skutek śmierci dowódcy batalionu "Miotła" i jego zastępcy, nastąpiła reorganizacja batalionu "Miotła" , którego większość oddziałów została przydzielona do batalionu "Czata 49" pod dowództwo mjra "Witolda" - Tadeusza Runge.\nDostaliśmy nowy przydział obejmując placówki na Muranowie. Naszym bezpośrednim dowódcą w batalionie Czata 49 był kpt. "Motyl" - Zbigniew Ścibor-Rylski. Miejscem naszego postoju był dom przy ulicy Muranowskiej 2. Z Muranowa przeprowadziliśmy nocny atak na magazyny na Stawkach. Niemcy po opuszczeniu przez nas Woli ponownie zajęli magazyny. Atakiem tym, jak się zorientowaliśmy, zaskoczyliśmy Niemców, bo kręcąc się na podwórku porzucali wszystko, pochowali się w budynkach i ostrzeliwali się. Wypad się udał, nie mieliśmy żadnych strat, choć jeden z kolegów ps. "Ryk" po akcji stwierdził, że filipinkę (granat uderzeniowy), którą miał przytroczoną z tyłu do pasa była przestrzelona. Zdobyliśmy znaczne ilości zaopatrzenia.\nGdy wróciliśmy z wypadu, dowódca zwrócił się do mnie, bym poszedł przypilnować ludzi, którzy poprawiają barykadę, naruszoną przez Niemców goliatami. Po obejrzeniu naprawianych części , zająłem miejsce w kąciku, między cegłami. Chwilę po tym przyszedł Jurek Murawski z poleceniem, bym poszedł na śniadanie, a sam zajął moją pozycję. Odszedłem kilka kroków, gdy za mną rozległ się głośny wybuch; wróciłem z powrotem na opuszczone stanowisko i zobaczyłem ślad po pocisku z granatnika, który uderzył w to miejsce i rozerwał Jurka. Zastanawiałem się , czy przyszedł po to, by mnie uratować a samemu zginąć?\nPlacówki nasze na Muranowie były atakowane przez samoloty i goliaty. Mieliśmy straty, dużo kolegów było poważnie rannych. Wraz z Tadeuszem Wallem ps. "Góra" zostałem wysłany z meldunkiem do naszej komendy na ulice Mławską 3. Przechodziliśmy przez gruzy getta, wśród wagoników wywożących gruz. Gdy przechodziliśmy koło nich, kule "grały" po wagonikach.\nDostaliśmy się do kościoła Jana Bożego na ulicy Bonifraterskiej i tu zatrzymaliśmy się na chwilę. Tadeusz powiedział: "Jestem ranny w plecy". Podnoszę delikatnie jego plecak i na mundurze widzę ciemną plamę. Ostrożnie odchylam mundur i widzę na koszuli białą plamę. Chyba białej krwi nie ma? Co się okazało: kula przebiła plecak i przedziurawiła puszkę konserw, jaką miał w plecaku, a Tadeusz czując wilgoć na plecach sądził, że jest ranny. Dobrze, że tak się to skończyło. Ruszyliśmy w drogę do komendy. Oddaliśmy meldunek, otrzymaliśmy odpowiedź i szczęśliwie wróciliśmy do bazy. Wręczyliśmy meldunek z komendy mjr. "Witoldowi" i wróciliśmy na kwaterę.\nSytuacja na Muranowie stawała się bardzo uciążliwa. Lotnicze ataki niemieckie i goliaty (zdalnie sterowane samobieżne miny czołgowe bez ludzi) atakowały nas bez przerwy, ponosiliśmy duże straty. Dowództwo zdecydowało opuścić Muranów. Naszą nową kwaterą była Mławska 3.\nDostałem placówkę w domu na ulicy Sapieżyńskiej, na trzecim piętrze. Z okna był ciekawy widok. Widziałem zbocze fortu Traugutta, na nim stało działko, a obok na kocu leżał Niemiec. Od czasu do czasu podnosił się, ładował działko i odpalał, a pocisk leciał w naszą stronę. Zawołałem "Adasia" z MG-42, (niemiecki karabin maszynowy) i pokazałem mu przez lornetkę, co zaobserwowałem. "Adaś" ustawił swoje MG, przymierzył się i strzelił, ale prawdopodobnie trafił w blachę osłony działka. Niemiec poderwał się i wychylił się zza blachy, by zobaczyć co się stało. "Adaś" widząc to, szybko strzelił w ten sam cel . Niemiec bezwładnie zawisł na osłonie działka. Niemcy zrobili osłonę dymną, a kiedy ona opadła okazało się, że zabrali trafionego i rozpoczęli strzelaninę w naszym kierunku, kryjąc się przezornie przed nami.\nW dniu 21 sierpnia miało nastąpić uderzenie na Dworzec Gdański z naszego kierunku, jak również z Żoliborza. Dotarliśmy do ogrodzenia parku Traugutta, przy ulicy Międzyparkowej. Było jeszcze ciemno i czekaliśmy na znak rozpoczęcia uderzenia z Żoliborza. Niestety nie doczekaliśmy się. Gdy się rozwidniało, nastąpiło odwołanie akcji.\nJeden z kolegów, widząc Niemca na zboczu fortu Traugutta, przed wycofaniem się, celnie strzelił do niego. Niemcy jakby się ocknęli i rozpoczęli strzelaninę. Koledzy wycofywali się pod osłoną trybun stadionu Polonii. Ja ruszyłem środkiem parku Traugutta. Zorientowałem się, że jestem ostrzeliwany przez Niemców. W pewnej chwili przewróciłem się na ziemię chroniąc się przed kulami. Za chwilę się poderwałem i pobiegłem dalej w kierunku budynku szkoły poligraficznej na ulicy Konwiktorskiej, która była wyznaczone na zbiórkę oddziału.\nGdy dochodziłem do miejsca zbiórki, na pierwszym piętrze budynku, usłyszałem głos dowódcy mego plutonu por "Torpedy", że brakuje mu jednego żołnierza. Ktoś się odezwał , że widział jak poległ "Łata". Wtedy dowódca zarządził chwilę ciszy dla uczczenia pamięci kolegi. Byłem już blisko, więc słysząc to zawołałem: "Poczekajcie". Szereg się rozsypał a koledzy witali mnie jakbym wrócił z drugiego świata. Wróciliśmy na kwatery.\nW dniu 26 sierpnia dostaliśmy rozkaz podmienić oddział z plutonu "Jerzyków" broniącego szpitala Jana Bożego na ulicy Bonifraterskiej. Obrona była bardzo ciężka. Mając stanowisko od strony podwórza, zauważyłem jak do kraty w oknie piwnicy budynku prostopadle przyległego do naszego, czyjeś ręce przywiązują puszkę trotylu, pociągają za sznurek i znikają. Ja też się schowałem, nastąpił wybuch. Gdy ponownie wyjrzałem, krata była naruszona, a w piwnicy Niemcy zbierali się do ataku. Niewiele myśląc wziąłem filipinkę (granat uderzeniowy) i modląc się, bym trafił w lukę w kracie, jaka pozostała po wybuchu, wrzuciłem ją do piwnicy. Trafiłem dobrze. Kiedy wyjrzałem, w piwnicy było pełno dymu, ale ... panował w niej spokój. Niemcy rozpoczęli atak goliatami i miotaczami ognia. Broniliśmy się zaciekle, niestety byliśmy zmuszeni opuścić płonący szpital.\nNastępnego dnia otrzymałem rozkaz, by wraz z drużyną bronić narożnika ulic Bonifraterskiej i Sapieżyńskiej. Narożnik ten składał się z wypalonych kamienic, które waliły się pod ogniem artyleryjskim. Właśnie tam musiałem rozstawić placówki. Gdy Niemcy rozpoczynali ostrzał, wycofywałem ludzi z zagrożonych miejsc, a gdy tylko przestawali strzelać, wracaliśmy na nasze stanowiska. Niemcy atakowali. Podpuszczaliśmy atakujących dość blisko i wtedy rozpoczynaliśmy silny ogień z broni maszynowej. Atak niemiecki załamywał się, pozostawiając na placu boju trupy, które sprzątali Polacy cywile, trzymani przez Niemców do tych celów. Taka sytuacja powtarzała się kilkakrotnie. Niemcy sądzili, że wszyscy zginiemy pod gruzami, a my nie mieliśmy żadnych strat. Broniliśmy się z determinacją, być albo nie być.\nNazajutrz rano przysłano nam zmianę, którą poinformowałem o taktyce, jaką stosowałem a sam z radością poszedłem na odpoczynek. Radość moja nie trwała zbyt długo. Przyszedł dowódca, obudził mnie i kazał sprawdzić co się dzieje, ponieważ był ostrzał a nie było strzelaniny, jak za mojej służby. Szybko poszedłem na opuszczoną przeze mnie placówkę i zastałem ludzi grających w karty zamiast na stanowiskach. Tłumaczyli się, że był ostrzał, którego już nie ma. Zaapelowałem by udali się natychmiast na stanowiska. Poderwali się, ale gdy dochodzili do dziury w murze, przez którą trzeba było przejść, przywitał ich ostrzał. Tam byli już Niemcy.\nWezwałem dwóch ludzi. Jednego wysłałem po moich chłopców, drugiego do sąsiadów, by ich powiadomił o sytuacji. Ustaliłem z moimi ludźmi, że założą bagnety na broń, a ja wejdę na drugie piętro sąsiedniej kamienicy po resztkach schodów zniszczonych bombą. Stamtąd ponad murem rzucę dwa granaty, a oni w kłębach dymu ruszą na wroga. Akcja się udała. Gdy dym opadł Niemcy ujrzeli tuż tuż naszych chłopców z bagnetami i czmychnęli, pozostawiając dwie skrzynki granatów i trzy skrzynki amunicji do karabinu maszynowego. Dopiero po akcji mogłem wrócić na odpoczynek.\nNiemcy wciąż atakowali nas goliatami i samolotami. Udało się nam unieszkodliwić goliata. Wiedzieliśmy, że są u nas jeńcy niemieccy, którzy potrafią go rozbroić, dzięki czemu można będzie wykorzystać jego materiał wybuchowy. Posłaliśmy więc po nich. Okazało się, że są to nasi znajomi ze zdobytych na Woli czołgów. Pracę wykonali sumiennie, ku naszemu zadowoleniu.\nPod koniec sierpnia sytuacja na Starym Mieście stawała się coraz trudniejsza. Pamiętam, że gdy przyszliśmy z Woli, panowało tu jeszcze prawie normalne życie. Minął zaledwie jeden dzień i rozpoczął się intensywny atak na Stare Miasto. Teraz teren obrony znacznie się zawęził. Zachodziła konieczność opuszczenia Starego Miasta. Łączność ze Śródmieściem i Żoliborzem odbywała się tylko kanałami, którymi nie można było jednak wycofać rannych. Tymczasem pozostawienie ich na miejscu groziło im śmiercią. Nasz przeciwnik był barbarzyńcą, nie uznawał układów genewskich, mordował rannych i ludność cywilną.\nwidok Placu Bankowego\nDlatego nasze dowództwo, próbując dokonać połączenia się ze Śródmieściem ulicami, przygotowało uderzenie ze Starego Miasta od ulicy Barokowej, nocny desant na plac Bankowy i jednoczesne uderzenie oddziałów ze Śródmieścia od strony Placu Żelaznej Bramy. Desant, w którym brałem udział, dotarł na pl. Bankowy. Nastąpiło uderzenie górą od ulicy Barokowej. Niestety nie było uderzenia z pl. Żelaznej Bramy, ponieważ w ciągu dnia Niemcy wyparli stamtąd powstańców. Całe przedsięwzięcie nie zakończyło się sukcesem.\nPoniżej opisuję moje przeżycia związane z desantem kanałowym na pl. Bankowy.\nJest 31 sierpnia godzina 1.00. Następuje otwarcie z łoskotem klapy włazowej. Do kanału wpada świeże powietrze. Pierwszy wyskakuje por. "Cedro", za nim jego ludzie. Naraz słychać strzały nad kanałem. Ci co są przy wyjściu, cofają się. We włazie pokazuje się głowa jednego z tych co wyszli i krzyczy: "Wychodźcie!" Z całą siłą przepycham się do wyjścia, przede mną był "Marek", za mną '"Sowa", "Gabryś" i "Kamiński". Po wyjściu "Kamiński" pobiegł na skwer w krzaki, a my pobiegliśmy do fontanny.\nNa placu zapanowała bezładna strzelanina. Daje się odczuć, że Niemcy są zdezorientowani, coraz intensywniej jednak ostrzeliwują wyjście z kanału. Naraz zalega cisza i słychać donośny głos: "Hallo! Wer ist da?" -. "Hier sind Deutsche" - odpowiadam głośno i słyszę odpowiedź - "Hier auch sind Deutsche". Słyszę przedzieranie się przez krzaki. Nie wytrzymuję, posyłam serię z "Błyskawicy" w tamtym kierunku. I znów odzywa się ten sam głos: "Verfluchte Mensch, wer ist da?" - "Hier sind Deutsche" ponownie odpowiadam. Podenerwowany głos Niemca wrzeszczy - "Hier auch sind Deutsche! . Warum schiessen Sie?". Dwie postawne sylwetki wyłaniają się z krzaków. Celuję w nie i strzelam, dalszej konwersacji nie ma. Tylko rozpoczęła się kanonada.\nSanitariuszki zrobiły mi opatrunek i poszedłem kanałem za wycofującym się oddziałem. . Poczułem ogromne pragnienie. Menażka moja była pusta. Zwróciłem się do kolegów o pomoc: "dajcie mi się czegoś napić bo będę tą brudną wodę z kanału pił", ktoś z kolumny się odezwał "mam pół litra spirytusu". Wtedy odezwałem się "daj spirytus". Dostałem zapieczętowaną półlitrówkę spirytusu. Z rozkoszą i ostrożnie wypiłem dwa łyki, zrobiło mi się lepiej i ruszyłem z kolumną naprzód. Naraz kolumna staje, bo nie wie gdzie ma iść dalej. Znaleźli się na rozdrożu i szukają przewodnika. Ponieważ takiego nie ma, zgłaszam się ja, idę na początek i ruszamy dalej. Podczas tego marszu miałem przykrą przygodę, w czasie której bardzo się zdenerwowałem. Jeden z kolegów krzyknął, że Niemcy zalewają kanał, co groziło paniką, na szczęście nie było to prawdą. Zatrzymałem kolumnę i sprawa wyjaśniła się. Szliśmy pod prąd wody, która przed nami piętrzyła się. Gdy zatrzymaliśmy się, woda spłynęła i wszystko się wyjaśniło.\nDoszliśmy do kanału pod Krakowskim Przedmieściem i czekaliśmy na decyzję dowództwa, co mamy dalej robić. Tu siedzący obok mnie kolega zauważył na mojej szyi zaschniętą niewielką stróżkę krwi, stwierdziłem, że jestem ranny w szyję przy krtani. Przyszła sanitariuszka i zrobiła mi opatrunek, zrozumiałem dlaczego miałem takie pragnienie. W międzyczasie przyszła decyzja: idziemy do Śródmieścia. Kolumna ruszyła, doszliśmy kanałami do Śródmieścia. Jest sygnał - wychodzimy z kanałów. Znaleźliśmy się na ulicy Wareckiej przy Nowym Świecie. Między naszymi kolegami kręci się fotoreporter i robi zdjęcia. Ja udałem się do Banku Zachodniego sądziłem, że będzie tam punkt opatrunkowy, ale nie było. Miasto jest jeszcze ładne, lecz nauczeni doświadczeniem, zdajemy sobie sprawę, że za nami idzie zniszczenie.\nszlak bojowy batalionu "Miotła"\nZ narożnika Wareckiej i Nowego Światu wyruszyliśmy do gmachu PKO na rogu ulic Marszałkowskiej i Świętokrzyskiej. Tu dowódca polecił mnie bym udał się na opatrunek na ulicę Złotą. Na punkcie opatrunkowym lekarz zdjął brudny śmierdzący opatrunek. Na pierwszy rzut oka stwierdził, że trzeba amputować palec bo chyba w takich warunkach jest zakażenie, a środków znieczulających nie ma, ale muszę poczekać 20 minut jak wygotują się narzędzia a tymczasem mój palec wsadzono do kąpieli w kalium hyper manganicum. Po dwudziestu minutach, gdy wygotowały się narzędzia, nastąpiły oględziny palca i ku zdziwieniu lekarza i mojemu zadowoleniu nie było konieczności amputacji. Czy czasami nie miał na to wpływu, wypity spirytus? Lekarz oznajmił mi, że jak dostanę gorączki to natychmiast muszę zgłosić sę na punkt opatrunkowy, ale obyło się bez tego i palec mi został. Po założeniu opatrunku ruszyłem w drogę powrotną.\nPo drodze zatrzymał mnie patrol naszej żandarmerii polowej i chciał mnie rozbroić tłumacząc, że samotnym żołnierzom nie wolno chodzić z broną. Wyjaśniłem żandarmerii, że jestem tu służbowo i broni im nie oddam chyba, że mnie zabiją, cofnąłem się od nich i odbezpieczyłem broń. Zaproponowali mi abym wstąpił do nich, na co się nie zgodziłem.. Widząc moją stanowczość pozwolili mi wrócić do oddziału z bronią. Gdy doszedłem do gmachu PKO okazało się, że gmach PKO był zbombardowany. Naszych już tam nie było, tylko zostawili mi wiadomość, poszedłem więc za nimi i ich znalazłem. Dostaliśmy kwaterę na ulicy Złotej przy Wielkiej. Tu koledzy wyprali mój mundur po kanałach. W nocy przyszedł rozkaz wymarszu, musiałem założyć mokry mundur.\nNastępnie otrzymaliśmy kwaterę na Nowym Świecie pod nr 40, A potem przeszliśmy przez wykonane przejście z worków z piaskiem przez Aleje Jerozolimskie na ulicę Mokotowską. Kiedy wchodziliśmy do przejścia przede mnie wcisnął się cywil. Gdy byliśmy już w końcu przejścia zaplątała się jakaś kula, która śmiertelnie trafiła cywila. Ten człowiek zajął moje miejsce czyli ocalił moje życie. Z Mokotowskiej poszliśmy na stanowiska do szpitala św. Łazarza naprzeciwko Muzeum Narodowego, gdzie byli Niemcy.\nPo jednodniowym pobycie na terenie szpitala zostaliśmy odkomenderowani na ulicę Okrąg. Dobę później wróciliśmy do obrony szpitala, ale już spalonego. Zajęliśmy stanowiska na ciepłych gruzach. Nasza kwatera znajdowała się na ulicy Książęcej 7.\n11 września, wraz z innymi, zostałem wysłany na ulicę Okrąg, by zabrać stamtąd pozostawione rzeczy. Po powrocie ujrzeliśmy ciężko rannych kolegów, niesionych na noszach. Okazało się, że samolot zrzucił bombę na naszą kwaterę. Wielu kolegów zostało rannych, a z mojej drużyny pozostało tylko siedmiu. Po przyjściu natychmiast zostałem wezwany do dowódcy kompanii kapitana "Janusza", ponieważ dowódca "Szczęsny" został ciężko ranny. Otrzymałem polecenie udania się wraz z moimi ludźmi na skarpę, dla wsparcia załóg w willi prof. Pniewskiego oraz Ambasady Chińskiej i Francuskiej.\nDochodząc do przekopu prowadzącego do willi zauważyłem dwóch żołnierzy biegnących na dół i usłyszałem kroki w wykopie. Najpierw zauważyłem hełm z białym orłem, więc nie miałem wątpliwości, biegł Polak ale gdy wyłoniłem się z krzaków i zatrzymałem go, był zaskoczony. Za chwilę za nim biegł dowódca z ludźmi, opuszczał placówkę. Zatrzymałem go i powiedziałem, że idę na wsparcie i tej placówki nie można opuszczać. Ja pójdę do łączniczki złożę meldunek i zaraz wracam, poprosiłem, żeby zostawił łącznika i wrócił do stanowisk. Po złożeniu meldunku sanitariuszce wróciłem do przekopu, łącznika nie było. Przekopem poszedłem do willi, była pusta. Ze swoich ludzi dwóch postawiłem w willi. Czołgi niemieckie odjechały bo robiło się ciemno. Po chwili przyszedł podchorąży "Ludwik" z ludźmi i mnie zwolnił.\nPo wypełnieniu zadania natychmiast poszedłem spać, gdyż byłem bardzo zmęczony wcześniejszą, długą służbą na terenie szpitala. I tym razem nie spałem długo, ponieważ przyszedł mój dowódca, obudził mnie i wysłał wraz z dwoma kolegami do dowódcy odcinka kpt. "Janusza" (Janusz Kokorniak) Ten zaś powiadomił mnie, że jestem dowódcą patrolu żandarmerii polowej, bo stracił zaufanie do dowódcy w willi prof. Pniewskiego. Wczoraj opuścił on stanowisko, którego nie wolno opuszczać.\nKpt "Janusz" dał mi dwa listy: jeden do prof. Pniewskiego, drugi do dowódcy placówki. Nakazał bronić placówki, nie ma mowy o jej opuszczeniu, a jeżeli jej dowódca chciałby to uczynić, mam mu tego zabronić aż do użycia broni włącznie. No cóż, rozkaz nieciekawy, ale trudno. Na miejscu przyjęto nas serdecznie, dano nam lokum i poszliśmy spać, ale spałem niezbyt dobrze, rozmyślając nad wykonaniem rozkazu.\nBył dzień 12 września, cichy i spokojny ranek zapowiadał burzę. Zaledwie zjedliśmy śniadanie, rozpoczęła się kanonada, której celem był nasz dom. Zaproponowałem dowódcy odcinka zdjęcie posterunków zagrożonych ostrzałem, na co chętnie się zgodził. Przeczekaliśmy nawałnicę i po ustaniu kanonady wszystkie stanowiska obsadziliśmy bronią maszynową. Po chwili, od strony YMCA, w przyległym ogrodzie, zaczęli gromadzić się niemieccy żołnierze, ustawiając się w tyralierę. Zachowaliśmy spokój aż do momentu gdy zbliżyli się na odległość skutecznego ognia. Udało się, tyraliera ruszyła do ataku, ale na skutek naszego ostrzału załamała się i cofnęła, pozostawiając na polu rannych i zabitych, których sprzątali Polacy więzieni przez Niemców.\nAtak taki powtarzał się kilkakrotnie. Wreszcie podjechały dwa czołgi. Na tę ewentualność mieliśmy piata. Piacista szybko zajął stanowisko i strzelił do czołgu. Czołg skierował lufę w okno, gdzie miał stanowisko piacista i oddał strzał. Nastąpiło to chyba w jednym czasie, albo trochę później bo po oddaniu strzału piacista szybko zeskoczył z okna ale pocisk z czołgu trafił w jego stanowisko. Odłamki pocisku raniły go bardzo poważnie. Został szybko przeniesiony na opatrunek. Strzał piacisty był celny ponieważ uszkodził czołg. Czołgi odjechały. Gdy szedłem za rannym piacistą, w pobliżu rozerwał się pocisk z granatnika i zostałem ranny w klatkę piersiowa. Miałem przebitą opłucną, zacząłem się dusić. Musiałem iść na opatrunek, co wyłączyło mnie z dalszej walki.\nW dniu 12 września 1944 r. po zranieniu, skończył się mój zbrojny udział w Powstaniu Warszawskim. Gdy zjawiłem się w punkcie opatrunkowym przekonałem się, że rana moja w klatkę piersiową jest poważna. Z rany mojej, choć niewielkiej, wydobywa się powietrze i jest mi ciężko oddychać. Po przeleżeniu kilku godzin w punkcie sanitarnym, 13 września rano koledzy z noszami zabrali mnie z punktu opatrunkowego w willi prof. Pniewskiego i przetransportowali do naszej kwatery przy ulicy Książęcej 7. Tu przywitał mnie dowódca plutonu por. "Torpeda" i powiadomił, że przyszedł rozkaz Wodza Naczelnego gen. "Bora" o odznaczeniu mnie. Rozkazem nr 412 z dnia 09.09.44 r. zostałem odznaczony Orderem Krzyża Virtuti Militari V kl. Sprawiło mi to wielką przyjemność mimo niezbyt dobrego mojego aktualnego położenia. Po tej ceremonii przetransportowano mnie do szpitala na Czerniakowskiej róg Ludnej.\nLekarz stwierdził, że trzeba zaszyć ranę, ale nie ma środków znieczulających i że to będzie bolało. Ze spokojem przyjąłem oświadczenie lekarza i poddałem się zabiegowi, przez czas którego zachowałem milczenie. Gdy lekarz powiedział, że już zabieg skończony, zapytałem lekarza: "Kiedy to będzie bolało?" - czym wywołałem uśmiech na twarzy lekarza. Podziękowałem mu serdecznie za zajęcie się mną.\nPo zabiegu położono mnie na materacu w podziemiach szpitala. Nasz przeciwnik zachowywał się jak barbarzyńca, nie respektując układów genewskich. Ostrzeliwał i bombardował szpitale, strzelał do sanitariuszy oznaczonych znakiem czerwonego krzyża niosącym pomoc rannym. W tej sytuacji nie można było wykorzystać górnych pomieszczeń szpitala. Położono mnie na podłodze, gdyż nie było wolnych łóżek. Dopiero około godziny 11.00 na jednym z łóżek zmarła ciężko ranna sanitariuszka i mnie położono na jej miejsce.\nŻycie w szpitalu było pełne napięcia. Słychać było jęki rannych, cierpiących. Sanitariuszki starały się im pomóc, w porach obiadowych roznosiły posiłki trudno zdobywane. Około godziny 13.00 słychać było warkot samolotów, które zrzuciły bomby niedaleko szpitala. Czas biegł powoli. Dochodziła godzina 16.00, znów słychać warkot samolotów. Teraz zrzuciły bomby bezpośrednio na szpital.\nUsłyszałem jak bomba z opóźnionym zapalnikiem, tak jakby wprost nad moją głową przebija stropy. Ostatniego stropu nie miała już siły przebić, tylko się przewróciła. Kilka chwil jakie zostało do wybuchu poświęciłem krótkiemu rachunkowi sumienia i żalowi za grzechy. Nastąpił wybuch, który przeżyłem, było pełno pyłu. Po opadnięciu pyłu zobaczyłem za następnymi drzwiami naszej sali ogień. Zastanawiałem się, czy mamy drogę wyjścia, czy przyjdzie nam spłonąć żywcem?. Przybiegła siostra i oznajmiła, że nasi żołnierze wycofali się i zostaliśmy zdani na łaskę wroga.\nWśród nas był żołnierz niemiecki, który był ranny 1-ego sierpnia na ulicy Przemysłowej, a następnie umieszczony przez nasze służby sanitarne w szpitalu i tu leczony. Ten żołnierz postanowił iść z naszym lekarzem i pielęgniarką z białą flagą do stanowisk niemieckich i bronić naszych ludzi. Pielęgniarka spytała mnie czy ja się na to zgadzam. Byłem zdziwiony dlaczego mnie o to pytano, ale jeśli ustalono, że ja mam decydować, wyraziłem zgodę. Lekarz , pielęgniarka i Niemiec, zaopatrzeni w białą flagą wyszli do stanowisk niemieckich. Tam dostali nakaz ewakuowania szpitala na teren gazowni.\nPo powrocie przyszła siostra, zebrała mój mundur niemiecki i wrzuciła do ognia. Potem zdała mi relację z misji u Niemców. Po dojściu do stanowisk niemieckich zabrał głos ranny żołnierz niemiecki. Powiedział, że to jest szpital cywilny, gdzie leżą przygodnie ranni na ulicy. Oficer niemiecki zapytał się, kim on jest. Żołnierz dokładnie opowiedział o sobie. Wtedy oficer niemiecki zapytał, jak był traktowany, jak go traktowali powstańcy. Niemiec odpowiedział, że był traktowany tak jak wszyscy, a polscy żołnierze poczęstowali go papierosem. Oficer niemiecki przyjął do wiadomości wyjaśnienia Niemca i polecił, żeby opuszczono szpital bo płonie i powiedział, że nikomu włos z głowy nie spadnie.\nSiostra pomogła mi przygotować się do wyjścia w bieliźnie. Byłem owinięty kocem, opasany pasem wojskowym, z węgierską furażerką na głowie. Orzełka przypiąłem do koca, by nie rzucał się w oczy, na nogach węgierskie buty wojskowe i tak wyszliśmy z siostrą pod gazownię. Siostra pomagała mi iść ponieważ kulałem, miałem odłamek pod podeszwą. Miałem za to pod opiekę jej małą teczuszkę i tak doszliśmy do bram gazowni. Tu nastąpiła mała konsternacja. Zatrzymał nas kałmuk w mundurze niemieckim i chciał mi zabrać teczuszkę siostry, a ja mu nie chciałem oddać. W trakcie tej szarpaniny spojrzałem w bok. Stał tam oficer niemiecki, nasze oczy spotkały się, a ja wzrokiem pokazałem mu kałmuka. Oficer niemiecki zaczął się zbliżać, nie wiedziałem jaka będzie jego reakcja. Niemiec kopnął kałmuka wrzasnąwszy: "Weg, raus!" A do nas zwrócił się: "Bitte weiter". Poszliśmy dalej.\nPrzechodząc koło budynku z czerwonej cegły, minęliśmy żołnierza niemieckiego, który stał na betonowym schodku. Gdy przechodziłem koło niego zapytał po niemiecku: "Bist du Ungarn?" (czy jestem Węgrem). Odpowiedziałem po polsku: "Nie". Niemiec schylił się nisko do mojego ucha i powiedział półgłosem:"To zaśki piorunie zdejmnij ten cepek z głowy, bo cię tu rozcharacą". Posłuchałem rady Ślązaka i przechodząc dalej odrzuciłam furażerkę. Tak doszliśmy na plac przed budynkiem z czerwonej cegły. Siostra poszła po następnych chorych, a ja tu pozostałem do następnego dnia. Ułożono nas na placu pod gazownią i czekaliśmy na to, co będzie dalej.\nLeżeliśmy pod gołym niebem. Przyłączali się do nas ludzie z terenów zajętych przez Niemców, wypędzeni ze swoich mieszkań. Tych ludzi pędzono dalej. Jedni państwo zostawili mi koc tak, że miałem dwa. Noc była chłodna; dobrze, że nie padał deszcz. W nocy nad nami latały kukuruźniki (sowieckie samoloty dwupłatowe). Po drugiej stronie Wisły były wojska sowieckie.\nNastał ranek, 14-ty dzień września. Po południu uformowano nas w kolumnę, na przedzie była biała flaga i ruszyliśmy do ulicy Czerwonego Krzyża. Ja kuśtykając nie nadążałem za kolumną i szedłem sam. Usłyszałem kilkakrotne: "Halt!" Zatrzymałem się. W moim kierunku podążał żołnierz niemiecki i rzucił jakieś zawiniątko. W powietrzu rozwinęły się polowe spodnie niemieckie i spadły jakieś 150 metrów ode mnie. Nie mając siły by wrócić po nie poszedłem dalej. Usłyszałem ponownie głos Niemca: "Halt!". Zatrzymałem się. Niemiec zaczął biec do mnie, podniósł spodnie, i podbiegł do mnie z pretensją, że się nie wróciłem po nie. Gdy mu wytłumaczyłem, że nie mam siły, zarzucił mi spodnie na szyję. Poszedłem dalej. Dogoniłem swoich przy posterunku niemieckim na ulicy Smolnej. Po krótkim odpoczynku dostaliśmy się na ulicę Foksal a potem ulicą Kopernika doszliśmy do Krakowskiego Przedmieścia. Tu w szpitalu Dzieciątka Jezus na Kopernika przyjęto tylko jednego rannego z powodu braku miejsc.\nByło już ciemno gdy zatrzymano nas w szpitalu Św. Rocha na początku Krakowskiego Przedmieścia. Siostry ze szpitala zgarnęły szkło z podłogi w jednym z pomieszczeń, pozestawiały po dwa fotele i tak nas przygotowały do spania. Noc zeszła spokojnie. Rano po śniadaniu skromnym przygotowanym przez siostry ze szpitala, ruszyliśmy w dalszą drogę i zatrzymaliśmy się przy kościele OO Karmelitów na Krakowskim Przedmieściu w Dziekance.\nTu przyjęto nas serdecznie. Była tu grupa ludzi zdrowych i trochę rannych, którzy ocaleli ze Starówki. Byli również księża z kościoła OO. Karmelitów. Ludzie ci zaopiekowali się nami, postarali się o jakieś ubranie dla mnie. Wśród nas byli: por. Leszek Niżyński ps. "Niemy" - dowódca plutonu "Niedźwiedzi" z batalionu "Miotła", niewidomy por. "Franek" z żoną i wiele innych osób. Dostaliśmy siennik i położono nas we wnęce pod oknem. Zacząłem odczuwać ostry ból w okolicy serca. Znalazł się lekarz, który po przeprowadzeniu wywiadu ze mną kazał zachować mi spokój i jak jeśli ból będzie się wzmagał, zażyć tabletkę nitrogliceryny, którą mi dał. Ból trzymał mnie przez trzy dni, potem przeszedł. Pigułki nie zażyłem.\nW porze obiadowej pojawili się w szpitalu młodzi ludzie, chłopak i dziewczyna. Przechodząc koło naszych posłań zatrzymali się i patrząc na nas spytali się, skąd jesteśmy. Odpowiedziałem, że przygodnie ranni na ulicy. Zatrzymali się, wyciągnęli dwie menażki z torby jaką mieli przy sobie i postawili przed nami. Z menażek ulatniał się zapach smacznego posiłku. Przybysze powiedzieli, że będą nas zaopatrywać. Powiedziałem im, że my podzielimy się jedną porcją a drugą niech dadzą leżącemu naprzeciwko por. Frankowi z wypalonymi oczami i jego żonie.\nChłopak pozostał przy nas a dziewczyna gdzieś pobiegła i przyniosła dodatkowe dwie porcje. Wywiązała się między nami rozmowa. Młodzi ludzie opowiedzieli nam skąd są i co tu robią. Powiedzieli nam, że są z Pragi. Zostali zgarnięci na ulicy i przywiezieni tu do pracy w niemieckiej kuchni w budynku Prezydium Rady Państwa. Powiedzieli, żebyśmy się nie martwili o zaopatrzenie. Dopóki oni tu będą mamy je zapewnione.\nW szpitalu nie było całkowicie bezpiecznie. Jedna osoba pokazała się w oknie od strony Pragi i została postrzelona pociskiem wystrzelonym za Wisłą. Miejscowe dowództwo niemieckie stwierdziło, że wszystkich trzeba ewakuować. W międzyczasie postarano się dla mnie o spodnie, marynarkę i nie wykończony płaszcz.\nW Dziekance przebywaliśmy od 15 do 23 września. 23 września Niemcy postanowili nas ewakuować. Zabrały nas wozy, które przywiozły węgiel do kuchni. Jechaliśmy Krakowskim Przedmieściem do ulicy Ossolińskich a potem do placu Piłsudskiego . Na placu wtedy nazwanym Adolf Hitler Platz stał nienaruszony Pałac Saski z Grobem Nieznanego Żołnierza. Przed grobem stał pomnik Księcia Józefa Poniatowskiego. Po placu kręciło się wielu Niemców. Aż przykro pomyśleć, że pozornie tak kulturalny naród dopuścił się takich okrucieństw na polskiej kulturze, niszcząc później takie zabytki. Dalej wjechaliśmy w ulice Wierzbową, Senatorską, przejeżdżaliśmy koło placu Bankowego, na który spojrzałem, wspominając niedawno stoczone tu walki. Potem pojechaliśmy Elektoralną do Chłodnej i dalej do Wolskiej.\nZ Wolskiej skręciliśmy w Płocką pod szpital. Gdy dojeżdżaliśmy do szpitala usłyszałem jakby znajomy głos: "Janek, co ty tu robisz? Jestem z wozem, to cię zabiorę". Chłopak, z którym wcześniej chodziłem do szkoły, podbiegł do wozu w którym jechaliśmy i zatrzymał konia. Próbował wziąć mnie na ręce. Niemiec przyglądał się temu obojętnie i czekał. Poprosiłem przyjaciela, by wziął mojego kolegę, por. "Niemego", który jest bardziej poszkodowany, a ja sam się zakuśtykam do jego wozu. Zrobił jak go prosiłem, zaraz obaj znaleźliśmy się na jego wozie i mogliśmy swobodnie porozmawiać. Niemiec spokojnie pojechał dalej.\nKolumna wozów ruszyła do Rogatek Wolskich. Tu żandarmeria niemiecka poleciła jechać nam do szpitalika w Komorowie i nie dała nam eskorty. Olek Ryczywolski, który nas zabrał był, jak wcześniej wspomniałem, moim kolegą ze szkoły podstawowej w Ursusie. Miał on gospodarstwo i konie. Przyjeżdżał pod szpital, zabierał rannych i rozwoził po szpitalikach utworzonych w miejscowościach podwarszawskich.\nSzczęśliwie przejeżdżaliśmy koło domu Olka, więc pod pretekstem napojenia koni zatrzymał się, wysadził mnie i kolegę, pojechał dalej. Ja powoli zakuśtykałem się do domu, zostawiając rannego kolegę. Pomalutku dotarłem do domu w Ursusie i poprosiłem ojca, by poszedł po rannego. Mamy w domu nie było poszła za handlem, bo trzeba było z czegoś żyć. Gdy wróciła do domu, radość była duża. Doprowadziliśmy się do porządku i poszliśmy odpoczywać.\nWieść o naszym powrocie szybko rozeszła się po okolicy. Rano odwiedził nas kierownik miejscowego szpitalika, dr Włoczewski, bardzo dobry patriota, który prowadził szpital w Ursusie. Następnie odwiedzały nas rodziny kolegów, którzy byli z nami w Powstaniu. Nie dla wszystkich niestety mieliśmy dobre wiadomości. A my musieliśmy się leczyć. Mnie otworzyła się rana i musiałem chodzić na opatrunki. Dr Włoczewski wyjął mi odłamek z podeszwy i mogłem lepiej chodzić. Leszek po paru dniach skontaktował się z rodziną i poszedł do niej. Powstanie dla nas skończyło się, ale walki w Warszawie trwały jeszcze do 2 października.


LEGO 70688 Ninjago Szkolenie wojownika Spinjitzu Kaia najlepsza cena, opinie - sklep online planetaklockow.pl\n» LEGO 70688 Ninjago Szkolenie wojownika Spinjitzu Kaia\nKod produktu: LEGO 70688\nKod EAN: 5702017151656\nSzczegóły klocków LEGO 70688 Ninjago Szkolenie wojownika Spinjitzu Kaia\nNazwa oryginalna Kai's Spinjitzu Ninja Training\nOpis klocków LEGO 70688 Ninjago Szkolenie wojownika Spinjitzu Kaia\nObracająca się zabawka NINJAGO® z Kaiem\nDzieci z radością pomogą bohaterskiemu wojownikowi ninja Kaiowi opanować sztukę Spinjitzu w superfajnym spinnerze do zabawy z serii NINJAGO®.\nZestaw Szkolenie wojownika Spinjitzu Kaia (70688) pozwoli pasjonatom serii NINJAGO® w wieku od 6 lat dołączyć do szkolenia ich ulubionego bohatera i bawić się interaktywną zabawką. Przygotowywanie emocjonujących szkoleń i wyzwań dla Kaia zapewni dzieciom niezliczone godziny wspaniałej zabawy w odgrywanie ról. Obrotowe przygody Dzieci mogą umieścić Kaia w obrotowej zabawce, pociągnąć linkę i popatrzeć, jak szybko obraca się na płaskiej powierzchni albo na swojej wysokiej wieży do ćwiczenia równowagi. Minifigurka Kaia ma wyjątkowy, dotąd niespotykany nadruk mocy żywiołu (nowość na marzec 2022 r.). Wesoła cyfrowa zabawa dla konstruktorów LEGO® Do zestawu dołączone są interaktywne cyfrowe instrukcje budowania, dzięki którym zabawa będzie jeszcze lepsza. Darmowa aplikacja Instrukcje budowania LEGO na smartfony i tablety zawiera funkcje przybliżania i obracania, które umożliwiają wizualizowanie modeli podczas ich składania, a postępy można zapisać w dowolnej chwili.\n• Obrotowa zabawka — w zestawie LEGO® NINJAGO® Szkolenie wojownika Spinjitzu Kaia (70688) jest wszystko, czego potrzeba dzieciom do urządzenia śmiałych wyzwań\n• Jedna minifigurka — minifigurka Kaia ma wyjątkowy, dotąd niespotykany nadruk mocy żywiołu (nowość na marzec 2022 r.)\n• Akcja w stylu ninja — dzieci mogą posadzić Kaia w obrotowej zabawce, pociągnąć linkę i zobaczyć, jak szybko się obraca. Budując wyższą wieżę, przetestują jego zmysł równowagi\n• Zestawy do kolekcjonowania — w ofercie są jeszcze dwie podobne zabawki NINJAGO®: Szkolenie wojownika Spinjitzu Lloyda (70689) oraz Szkolenie wojownika Spinjitzu Jaya (70690)\n• Więcej przygód ninja — jeszcze więcej misji z bohaterami ninja czeka w innych zestawach NINJAGO®, takich jak Energetyczny mech Zane’a EVO (71761), Smok ognia Kaia EVO (71762) i Samochód wyścigowy Lloyda EVO (71763)\n• Szybki model — sześciolatki i starsze dzieci z łatwością zbudują ten solidny zestaw z 32 klocków, więc mogą od razu brać się do zabawy\n• Zabawa w podróży — zabawka ninja ma ok. 6 cm wysokości, 4 cm szerokości i 4 cm głębokości. To idealny rozmiar dla zabawki, którą dzieci mogą bawić się w domu lub zabrać ze sobą w podróż\nKlienci, którzy kupili LEGO 70688 Ninjago Szkolenie wojownika Spinjitzu Kaia interesowali się również:\nLEGO LNC6723 NINJAGO CZASSS WĘŻY


Zmiany w ulgach i becikowym dadzą 680 mln zł rocznie - TVN24 Biznes\n21 listopada 2011, 18:59\nZmiany w ulgach i becikowym dadzą 680 mln zł rocznie\n21 listopada 2011, 18:19\nPAP/Paweł SupernakPremier Tusk zapowiada zmiany w podatkach\n- Zmiany w przyznawaniu becikowego i ulg na dzieci, likwidacja ulgi internetowej i pobieranie od rolników składki zdrowotnej mogą dać budżetowi ok. 680 mln zł rocznie - wynika z obliczeń fundacji Centrum Analiz Ekonomicznych CenEA. Według fundacji, 280 tys. rodzin otrzyma wyższe ulgi, a 380 tys. rodzin straci na zmianach.\nPremier Donald Tusk zapowiedział m.in. w piątkowym expose, że rząd zaproponuje podniesienie ulgi na trzecie i kolejne dzieci o 50 proc. W rodzinach, w których dochód przekracza 85 tys. zł rocznie, ulga będzie przysługiwała dopiero od dwojga i kolejnych dzieci. Zlikwidowana ma być też ulga na internet, a becikowe ma zostać utrzymane tylko dla rodzin, których dochód nie przekracza 85 tys. zł rocznie.\nW raporcie wskazano, że jeżeli ”becikowe” oraz ulgi podatkowe na dzieci dla rodzin z jednym dzieckiem ograniczone zostaną do rodzin o dochodach poniżej 85 tys. 528 zł rocznie, straci na tym około 380 tys. rodzin. W takim wypadku łączny efekt zapowiedzianych reform w polityce rodzinnej przyniesie sektorowi finansów publicznych oszczędności w wysokości około 250 mln zł rocznie.\nKolejne 470 mln zł, jak wynika z wyliczeń fundacji, dla budżetowi likwidacja ulgi internetowej. Z kolei na wprowadzeniu składki zdrowotnej dla rolników sektor finansów publicznych państwowa kasa ma uzyskać dodatkowo około 130 mln zł. Daje to w sumie 850 mln zł.\nNiektórym państwo jednak dołoży. Zgodnie z wyliczeniami fundacji, na podniesieniu wartości ulgi dla rodzin ”3+” skorzysta około 280 tys. gospodarstw domowych. Kosztować to będzie budżet 170 mln złotych rocznie.


Pita Lasagna z mięsem mielonym\nLasagna to włoskie danie zrobione z cienkich arkuszy (soczystszego) ciasta, układające je w różnego rodzaju nadzienia.\nAle ze względu na fakt, że te sochni nie zawsze można kupić w sklepie, gospodyni znalazła wyjście. Niektóre przystosowały się do pieczenia lasagne ze zwykłego makaronu, podczas gdy inne używają cienkiego płaskiego chleba - lavash do warstwy wypełniającej.\nChleb Pita pieczony jest z mąki pszennej z dodatkiem drożdży. Ciasto dla niego jest bardzo cienkie, więc w gotowej formie okazuje się, że nie jest grubsze niż 5 mm. Gorący chleb pita jest miękki, dobrze się wygina. W krajach Azji Środkowej i na Bliskim Wschodzie, gdzie jest szeroko rozpowszechniony, jest podawany do potraw zamiast chleba, sałatek i przekąsek jest w nim zawijany. Świeży lavash jest impregnowany sokami z nadzienia i nie zestala się.\nLavash lavash nie może być nazwany klasycznym, ale mimo to okazuje się odżywczy, niezwykły i bardzo smaczny.\nPita Lasagna: szczegóły gotowania\nAby lasagne była soczysta, chleb pita musi być świeży i miękki. Z tego samego powodu nie oszczędzaj na nadzieniu i sosie.\nPrzed złożeniem lasagne, chleb pita jest cięty na wymiar do pieczenia.\nLavash jest przygotowywany z lavash w taki sam sposób jak klasyczny: robią farsz z mięsa lub warzyw, gotują sos beszamelowy, natrzeć dużą ilością sera na tarce.\nLasagne wyjęta z piekarnika rozpada się po pocięciu. Dlatego należy pozostawić w formie na 20-30 minut, a następnie ostrożnie pokroić na porcje.\nLasagne z pity z mięsem mielonym i zielenią\nchleb pita cienki - 3 szt .;\nmięso mielone (dowolne) - 500 g;\nzielenie (koper, kolendra, pietruszka) - mała pęczek;\nW sosie beszamelowym:\nDrobno posiekaj cebulę i zapisz ją w oleju roślinnym.\nZetrzyj marchewkę w średniej tarce i dodaj do cebuli. Mieszaj i rozgrzewaj przez 5 minut.\nWymieszać mięso mielone z warzywami. Smażyć, aż będzie kruchy, ale nie suchy.\nUmieść posiekane warzywa i sól. Wypełnienie jest gotowe, więc wyjmij je z pieca i przystąp do przygotowania sosu.\nWymieszać mąkę ze szklanką mleka, aż grudki znikną. W tym celu najlepiej jest użyć trzepaczki.\nWłóż masło do miski i stop je.\nWlać mieszaninę mąki i szybko wymieszać. Kontynuuj ogrzewanie i dodaj pozostałe mleko.\nCiągłe mieszanie mikstury trzepaczką, gotować aż do uzyskania gęstej masy. Usuń z ognia, sól do smaku.\nNasmaruj formę masłem. Wlej trochę sosu. Połóż jedną pitę.\nPodziel nadzienie na pół. Jedna część układu to forma i poziom. Wlać sos i posypać serem.\nPrzykryj chlebem drugiej pity. Konsekwentnie układaj pozostałe nadzienie, sos i ser.\nPołóż ostatnią pitę. Wlać sos i mocno przykryć serem.\nPodgrzej piekarnik do 180-190 °. Piec lasagne 40-45 minut, aż pojawi się złoty kolor.\nPita Lasagna z mięsem mielonym i sosem pomidorowo-czosnkowym\nchleb pita - 3 liście;\nCebulę pokroić w kostkę i usmażyć na oleju roślinnym.\nUmieść mielone mięso, wymieszaj i smaż, aż będzie miękkie.\nUsuń skórki z pomidorów. Aby to zrobić, zanurz je we wrzącej wodzie na minutę, a następnie wyczyść. Zmiel na tarce lub w blenderze. Wlać do osobnego naczynia i podpalić. Aby posiekać pomidory, dodaj posiekany czosnek, sól i pieprz. Gotuj przez 15–20 minut, aż sos będzie grubszy.\nUgotuj sos beszamelowy. Włóż masło do wozu i rozpuść. Wlać mąkę, szybko zamieszać i smażyć, aż pojawi się przyjemny orzechowy zapach. Wlać mleko w cienkim strumieniu. W tym samym czasie sos powinien być aktywnie mieszany, aby nie pojawiły się grudki. Gotować, aż będzie gęsta. Sól to.\nNasmaruj formularz. Przykryj jeden arkusz chleba pita. Wlej trochę sosu pomidorowego i rozłóż na całym cieście.\nUłóż połowę nadzienia. Wlać sos beszamelowy i posypać niewielką ilością sera.\nZakryj drugi arkusz pity. Konsekwentnie umieść resztę składników: sos pomidorowy, mięso mielone, sos beszamelowy, ser.\nPrzykryj chlebem trzeciej pity. Połóż resztę sosu. Posypać serem.\nPiecz przez 40 minut w temperaturze 180-190 °.\nLasagne z chleba pita i mięsa mielonego szybko\nchleb pita - 4 liście;\ndowolne mięso mielone - 500 g;\nkrem - 150 ml;\nzioła, sól i inne przyprawy do smaku;\nCebulę drobno posiekać i podsmażyć na maśle aż do złocistego brązu.\nWłóż mięso mielone i smaż przez 15 minut.\nDodać mąkę, zamieszać i gotować jeszcze przez dwie minuty.\nWłóż koncentrat pomidorowy, przyprawy i zioła, wlej śmietanę. Gotuj przez 10 minut na małym ogniu. Usuń z ognia.\nNasmaruj formularz. Połóż jedną pitę. Umieść 1/3 dodatków. Posypać obficie serem.\nPrzykryj chlebem drugiej pity. Rozłóż drugą część nadzienia na górze. Nie zapomnij posypać serem. Podobnie, zbierz kolejną warstwę.\nPrzykryj lasagne ostatnim chlebem pita. Nasmaruj resztkami nadzienia i posyp serem.\nWłożyć do piekarnika, podgrzać do 190-200 ° i piec przez 40-45 minut.\nLasagne z chleba pita i papryki\nBułgarski pieprz - 2 szt .;\nkeczup pomidorowy - 100 g;\nCebula w kostkę i papryka. Smaż warzywa w oleju roślinnym.\nDodaj mielone mięso i gotuj, aż się pokruszy.\nUmieść keczup pomidorowy, posiekany czosnek, sól i pieprz. Mieszaj i gotuj na wolnym ogniu przez około pół godziny.\nPrzygotuj naczynie do pieczenia lasagne. Nasmaruj olejem. Połóż pierwszą pitę. Następnie rozłóż część nadzienia. Posypać serem.\nUmieść drugą pitę. Ponownie włóż farsz i ser.\nLekko nasmaruj trzeci chleb pita farszem i gęsto napełnij serem.\nWłóż do piekarnika i piecz przez 40 minut w temperaturze 180-200 °.\nLasagna Lavash z mięsem mielonym i grzybami\nkrem - 100 g;\nzioła - do smaku;\nser - 400 g.\nmleko -500 ml;\nSmaż drobno pokrojoną cebulę w oleju roślinnym.\nPosortuj grzyby, umyć i pokroić talerze. Dodaj do cebuli i smaż, aż ciecz wyparuje.\nUmieść mielone mięso, wymieszaj. Gdy tylko stanie się kruchy, włóż przyprawy i zioła, zalej śmietaną i gotuj na małym ogniu przez 15 minut.\nPrzygotuj sos beszamelowy. Aby to zrobić, wymieszaj szklankę mleka z mąką, aby nie było grudek. Włóż masło do rondla i rozpuść je. Wstawaj z ciągłym mieszaniem mleko z mąką. Gdy mieszanina się rozgrzeje, dodaj resztę mleka. Gotuj na małym ogniu, aż sos zgęstnieje. Włóż sól i trzepaczkę.\nNaoliw formę, przykryj pierwszą kartką pity. Nałóż na nią 1/3 nadzienia, posmaruj cienką warstwą sosu. Posypać serem.\nUmieść drugi liść pity, a na nim - nadzienie. Wlać sos i posypać serem.\nPrzykryj trzeci lavash lasagneą. Wlej pozostały sos. Posypać serem.\nPiecz lasagne w temperaturze 180–200 ° przez 40 minut, aż osiągnie złoty kolor.\nJeśli gotujesz lasagne z cienkiego chleba pita, to nie różni się zbytnio od tego, który został wykonany według klasycznego przepisu.\nAby urozmaicić swój smak, możesz zmienić liczbę składników, dodać przyprawy i przyprawy.\nLasagna w wolnej kuchence\nLasagne z mielonym mięsem i grzybami\nPizza Lavash w piekarniku\nBakłażan z mielonym mięsem, pieczony w piekarniku


Nasza obecność na rynkach, które polskim klientom mogą wydawać się nieco egzotyczne, pokazuje jak szeroka jest oferta naszej firmy. Zdajemy sobie doskonale sprawę, że aby trafiać do klienta mieszkającego nie tylko na innym kontynencie, ale także wychowanego w innej kulturze, musimy nasz towar uczynić dla lokalnego odbiorcy maksymalnie atrakcyjnym i odnoszącym się do jego własnych doświadczeń z designem. Kazachstan to kraj w którym tradycyjna kultura wędrowna splata się z sowieckimi doświadczeniami i jednocześnie współczesnym społeczeństwem postindustrialnym. To kraj chłonny i ciekawy nowości, a jednocześnie tradycyjny i na uboczu wielkich mód. Dlatego sprzedaż płytek na tym rynku jest dla nas wyzwaniem i nauką jednocześnie – mówi Amadeusz Kowalski, Wiceprezes Grupy Tubądzin.\nW salonie o powierzchni 350 m2 wyeksponowane zostały kolekcje Ceramiki Tubądzin, wchodzące w skład marek Tubądzin,Domino, Arte i Korzilius. Zaprezentowane płytki doskonale oddają folklor i orientalny charakter regionu, a wzory geometryczne wyróżniające kolekcje Bellante, Igara czy Sfumato naturalnie nawiązują do tradycyjnej kazachskiej sztuki, którą cechuje m.in. oryginalna ornamentacja oraz skłonność do zdobień ażurowych.


W jaki sposób rentownie pozbyć się długów? | Pożyczki pod zastaw\nJest to karygodny błąd, ponieważ mają one znaczne oprocentowanie. Niestety jednak nie każda osoba w takiej sytuacji wie jakie rozwiązanie jest dla niej korzystne. W taki sposób zamiast ulepszyć swój byt - ogromnie go pogarszają.\nMimo to jest wyjście w tej sytuacji i to całkiem opłacalne, a na pewno roztropne. Zwrócmy uwage na to że jednostki zadłużone także mogą pobrać znaczny kredyt i to na w miarę solidnych warunkach.\nChodzi ogólnie o kredyt pod zastaw nieruchomości. Każda osoba prywatna która posiada obowiązujący akt posiadania danej posesji bądź mieszkania - jest w stanie starać się o pożyczkę. Następuje to z tego, że podczas wnioskowania, kredytobiorca nie jest ani kontrolowany w KRD, ale jego zdolność kredytowa nie gra żadnej roli. Najbardziej fundamentalnym czynnikiem jest tutaj faktyczny dowód potwierdzający majątek, dlatego że zastawiana nieruchomość będzie zabezpieczeniem wierzytelności. Niezależnie od tego czy kredytobiorca chce oddać w zastaw budynek wolnostojący, własne M czy ziemię. Można dodatkowo zastawić własnościowe prawo do lokalu.\nDecydując się na prywatną pożyczkę pod zastaw nieruchomości możesz faktycznie dużo zyskać. Wysokość oprocentowania wynosi już od 1% w skali miesiąca. Takie rozwiązanie umożliwia nam zorganizowanie pewnej i dużej wierzytelności oraz spokojną spłatę resztek przeszłych kredytów.


SGrental wypożyczalnia aut osobowych - Katalog Stron 3db.pl\nSGrental wypożyczalnia aut osobowych Data dodania - 01.01.1970\nPrezentujemy Państwu propozycję firmy SGrental. Zachęcamy do korzystania z możliwości wynajmu aut osobowych i busów. Mamy bardzo szeroki dobór pojazdów przeróżnej klasy oraz o różnym standardzie. Jednak możemy zagwarantować, że wszystkie auta są czyste, zadbane i w pełni sprawne. W razie konieczności bezpłatnie gwarantujemy fotelik dla dziecka, nawigację i telefon. Udostępniamy możliwość pożyczenia samochodu wraz z profesjonalnym kierowcą. Oferujemy wynajem pojazdów również w niedziele oraz święta państwowe i kościelne. Siedziba naszej firmy znajduje się na obszarze miasta stołecznego Warszawa. Serdecznie zapraszamy do kontaktu mailowego, telefonicznego albo osobistego. Szczegółowe informacje o firmie mieszczą się na stronie internetowej.\nTytuł:SGrental wypożyczalnia aut osobowych\nKategorie:Motoryzacja » Wypożyczalnia samochodów\nSłowa kluczowe:wypożyczalnia busów, wypożyczalnia samochodów, wynajem aut osobowych, wynajem samochodów, wypożyczalnia aut osobowych, wynajem busów\nbizuteria, blog, szkolenia, pozycjonowanie stron, spis firm, fohow, nieruchomości, strony, firmy, gdańsk, hydraulik, promocja stron, marketing, baza firm, Kraków, spis stron, darmowy katalog, katalog www, strony www, serwis, tworzenie stron, bydgoszcz, mieszkania, strony internetowe, tatuaże, katalog stron www, katalog stron internetowych, zbiór, kredyt, hotele, domy, ogłoszenia, wyszukiwarka firm, usługi, ciekawe strony, notebooki


Meble kuchenne na wymiar - Nolte - Katowice, Kraków\nEkskluzywne meble kuchenne Nolte\nNiemiecka marka mebli kuchennych Nolte Küchen powstała w 1958 roku i od tego czasu dostarcza swoim Klientom najwyższej jakości meble kuchenne, będące w stanie zaspokoić oczekiwania nawet najbardziej wymagających konsumentów. Producent ten, zatrudniający w chwili obecnej ponad tysiąc stu pracowników oraz produkujący w ciągu każdego dnia około 1000 kompletów mebli kuchennych, które dystrybuowane są do domostw położonych nie tylko w całej Europie, ale także w innych zakątkach globu. Nolte Küchen eksportuje meble kuchenne do ponad 60 krajów, pozostając jednym z czołowych dostawców rozwiązań dla kuchni na świecie. Klienci cenią sobie tego producenta za niebywałą jakość oferowanych produktów, a także wyjątkową precyzję oraz dbałość o nawet najmniejsze szczegóły wykonania.\nWychodząc naprzeciw oczekiwaniom konsumentów, kuchnie Nolte wykonywane są jedynie z najwyższej jakości materiałów, przy wykorzystaniu nowoczesnych metod produkcyjnych. Charakteryzują się wyszukanym wzornictwem oraz stylem, zaś poszczególne serie mebli kuchennych powinny trafić w gusta odbiorców poszukujących wymarzonych przez siebie produktów. Począwszy od 2010 roku Nolte Küchen może pochwalić się posiadaniem certyfikatów PEFC i FSC, wskazujących na dbałość w procesie produkcyjnym o zachowanie równowagi w przyrodzie oraz przychylną środowisku gospodarkę leśną. Producent ten od początków swojej działalności wielką wagę przykłada do ochrony naturalnego środowiska oraz minimalizowania skutków oddziaływania człowieka na ekosystem.\nJesteśmy dystrybutorem mebli kuchennych marki Nolte Küchen na terenie Polski. W swojej ofercie posiadamy pełny asortyment mebli produkowanych przez niemieckiego producenta, w korzystnej ofercie cenowej. Dzięki temu możliwe jest skomponowanie przez Państwa wymarzonej kuchni – pasującej do kształtu pomieszczenia, odpowiedniej ze względu na posiadany budżet, a także odpowiadającej Państwa personalnym oczekiwaniom oraz poczuciu stylu i smaku. Niezależnie, czy poszukują Państwo kuchni w klasycznym lub nowoczesnym wydaniu, wykonanej z materiałów wykończonych na wysoki połysk, czy też matowo, o dużych lub małych gabarytach – bez wątpienia znajdą Państwo odpowiednie meble kuchenne spośród produktów dostępnych w ofercie.\nMeble kuchenne niemieckiej marki Nolte Küchen charakteryzuje korzystny stosunek ceny do ich jakości, albowiem od samego początku działalności producent ten stawia na optymalizację kosztów produkcji, wykorzystanie wydajnych maszyn oraz płynną logistykę sprzedaży. Meble wykonywane są na automatycznych, sterowanych elektronicznie maszynach, które wykańczane są następnie przez wyspecjalizowanych pracowników zatrudnionych w westfalskiej fabryce. Na naszej stronie internetowej nie podajemy cen gotowych zestawów mebli. Jest to związane z tym, że każde zamówienie traktujemy indywidualnie, starając się je dopasować do preferencji Klienta. W razie zainteresowania ofertą – zapraszamy do kontaktu z naszymi konsultantami, którzy przygotują dla Państwa wycenę wybranych produktów.\nKuchnie Nolte na terenie Katowic oraz aglomeracji śląskiej\nJako ceniony dystrybutor niemieckiej marki Nolte, oferujemy swoim Klientom nie tylko bogaty asortyment mebli kuchennych, ale też wspieramy ich przy wyborze, doradzając optymalne rozwiązania techniczne i funkcjonalne, a także świadczymy kompleksowe usługi z zakresu dostawy zamówionych mebli oraz ich precyzyjnego montażu w domu Klienta. Działamy w branży meblarskiej od wielu lat, dzięki czemu udało nam się zebrać niezbędne doświadczenie, pozwalające podjąć się nawet najbardziej skomplikowanych prac instalacyjnych i montażowych.\nNasz zespół tworzy grono wykwalifikowanych pracowników, którzy lubią swoją pracę oraz starają się wykonać każde zlecenie w najlepszy możliwy sposób. Swoją działalność koncentrujemy na terenie aglomeracji Śląska, ze szczególnym uwzględnieniem Katowic oraz innych miast – Chorzowa, Rudy Śląskiej, Zabrza, Tychów, Dąbrowy Górniczej, Sosnowca, Jaworza, Będzina, Olkusza oraz innych, niewymienionych. Realizujemy także zamówienia z Krakowa oraz miejscowości położonych w województwie małopolskim.