O malejącym zaangażowaniu, spadających efektach i sposobie przeciwdziałania\nEtap przygotowań - duże zaangażowanie wielu graczy\nJeśli szkolenie jest dedykowane konkretnej grupie, to skala zaangażowania uczestników całego procesu jest naprawdę imponująca. W przygotowanie prawdziwie „szytego na miarę szkolenia” są zaangażowani: trenerzy i pracownicy działów personalnych, sami uczestnicy, a także ich szefowie. Wszyscy ci ludzie artykułują swoje potrzeby, dostarczają niezbędnych informacji, by przygotować szkolenie dopasowane do potrzeb konkretnej grupy. Wysiłek ten się opłaca, bo skala zaangażowania uczestników w tak przygotowane szkolenie jest bardzo duża. Nasze doświadczenie pokazuje, że efektem dobrego przygotowania jest skuteczniejsze szkolenie, a także na odwrót - niewystarczające przygotowanie skutkuje spadkiem zaangażowania uczestników.\nEtap realizacji szkolenia - ograniczony do dwóch uczestników procesu


Jak wytłumaczyć zależność • Matematyka.pl\nJak wytłumaczyć zależność\nTytuł: Jak wytłumaczyć zależność\nNapisane: 6 cze 2014, o 23:06\nNie wiem czy to odpowiedni dział, raczej nadawałoby się to do działu 'inne', aczkolwiek takowego nie znalazłem, więc przepraszam jeśli źle trafiłem i zarazem proszę o przeniesienie do odpowiedniego działu.\nMam do Was pytanie, dajmy na to ze mamy znaleźć długości boków trójkąta którego jeden bok jest dwa razy dłuższy od drugiego, a obwód wynosi .\nNo i teraz mam, może i śmieszne i zarazem oczywiste pytanie, ale do rzeczy.\nMożemy sobie oznaczyć te dwa boki o których coś wiemy(jeden 2 razy dłuższy od drugiego) jako:\ni , albo jako i , albo i itd.\nNo i jak wytłumaczyć komuś że to bez znaczenia dla naszego rozwiązania jak my to oznaczymy a wynik będzie i tak ten sam?\nMoże sam tego do końca nie rozumiem skoro nie potrafię wytłumaczyć, aczkolwiek wydaje mi się to dość intuicyjne po prostu, bo tak na prawdę którego oznaczenia byśmy nie użyli to i tak opisujemy tę samą zależność i to łatwo wytłumaczyć, ale jak wyjaśnić dlaczego to nie wpływa na rozwiązanie, skoro jednak wygląda inaczej?\nWytłumaczenia że 'po prostu tak jest' uważam za nie na miejscu i jeśli ktoś bardziej dociekliwy zapyta mnie o to na korepetycjach to nie chciałbym musieć użyć tak słabego argumentu.\nNigdy wcześniej się nad tym nie zastanawiałem, ale odkąd daje korki spotykam się z pytaniami o rzeczy które od zawsze uważałem za po prostu oczywiste i nigdy nad nimi nie myślałem, dlatego mam nadzieję że mi pomożecie\nNapisane: 6 cze 2014, o 23:14\nNie tłumacz, zaproponuj, by oznaczył na różne sposoby i dla każdego sposobu wykonał rachunki. Wtedy ma szansę sam zauważyć, dlaczego to bez znaczenia - po rozwiązaniu dostajemy różne wartości , ale to nie jest wynikiem, tylko długości boków, zależące od , a te wychodzą takie same. Można na końcu dodać, że skoro to wszystko jedno, to zazwyczaj wybieramy te oznaczenia, dla których rachunki są najprostsze (to może być ważne w przyszłości, bo nie zawsze narzucające się oznaczenie prowadzi do najprostszych rachunków).\nNapisane: 7 cze 2014, o 14:50\nDziękuję za odpowiedź, myślałem właśnie o czymś tego typu.\nA tak z ciekawości to właściwie czemu tak jest? Jak wysnuć wniosek z tego że jeśli damy założenia/oznaczenia które w pewnym kontekście opisują tę samą zależność tak jak np. z tym trójkątem, to dostaniemy zawsze to samo rozwiązanie.\nNiby jest to oczywiste i intuicyjne i można by to przyjąć jako pewnik i bo po prostu tak to działa, coś w stylu 'pojęcia pierwotnego', ale zastanawiam się czy jest tego jakieś matematyczne uzasadnienie?\nWarto się nad tym w ogóle zastanawiać, czy lepiej przyjąć ze tak jest i tyle?\nPokazać zależność kz 0\nWykazać zależność - zadanie 3 conseil 3\nUdowodnić zależność - zadanie 2 fart411 1\nZależność wektorów w zależności od parametru a. edytka96 5\ndługość boku, zależność w trójkącie prostokątnym gosia1516 2


Rewolucja w kodeksie pracy: stałych godzin pracy już nie będzie - Praca i kariera - wszystko o: zasiłki i świadczenia, wynagrodzenia, urzędnicy, nauczyciele, prawo pracy - GazetaPrawna.pl -\ngazetaprawna.plPracaRewolucja w kodeksie pracy: stałych godzin pracy już nie będzie\nautor: Łukasz Guza22.12.2011, 06:00; Aktualizacja: 22.12.2011, 08:42\nO której masz przyjść do pracy i o której wyjść, ustali szef do spółki ze związkami zawodowymi. Rząd chce dać większą swobodę pracodawcom i związkom zawodowym w ustalaniu godzin pracy. To oni uzgadnialiby między sobą rozkład czasu pracy dla załogi i okres, w którym rozlicza się przepracowane godziny.\nAby to osiągnąć, potrzebne są zmiany w prawie. Najbardziej radykalna propozycja zakłada ograniczenie roli kodeksu pracy. Określałby on normy ochronne: 8 godzin pracy na dobę i 40 w tygodniu (48 z nadgodzinami). I ustalał, że pracownik musi odpoczywać co najmniej 11 godzin na dobę i raz w tygodniu ma mieć ciągłą, 35-godzinną przerwę w pracy. Szczegóły organizacji pracy właściciele i szefowie dogadają z załogą.\n– Oznacza to, że czas pracy byłby organizowany w sposób dopasowany do specyfiki firm – mówi Radosław Mleczko, wiceminister pracy i polityki społecznej.\nTo szczególnie ważne dla firm uzależnionych od sezonowych wahań zamówień. Mogłyby wydłużać pracę w razie wzrostu liczby zleceń i skracać ją w okresie schłodzenia. Z kolei pracownicy mogliby częściej korzystać z ruchomego czasu pracy: pracować w różnych godzinach w poszczególnych dniach lub tygodniach. Ułatwiłoby im to łączenie pracy z opieką nad dzieckiem. A pracodawcy nie musieliby już płacić dodatków za nadgodziny, jeśli np. we wtorek pracownik rozpocznie pracę o godzinę wcześniej niż w poniedziałek.\nFirmy dostosują czas pracy do specyfiki swojej działalności\nJednak – jak podkreśla Mleczko – takie propozycje to tylko jeden z wariantów zmian w przepisach o czasie pracy przedstawionych partnerom społecznym.\nInny scenariusz to uchwalenie specustawy, która umożliwiałaby firmom wydłużanie okresów, w których mają rozliczyć pracownika z czasu pracy, podobnie jak to było w ustawie antykryzysowej, która przestaje obowiązywać 1 stycznia. Pracodawcy i pracownicy mogli zawierać porozumienia w sprawie wydłużenia rozliczania czasu pracy do 12 miesięcy oraz stosować ruchome godziny rozpoczynania i kończenia pracy. Przepisy te sprawdziły się – zawarto ponad tysiąc porozumień załóg z firmami.\nKoniec ustawy antykryzysowej. Trzecia umowa na czas określony znowu przekształci się w stały kontrakt »\nTrwają rozmowy, które mają umożliwić dalsze korzystanie z rozwiązań ustawy antykryzysowej »\nKtóry wariant ma większe szanse w negocjacjach rządu ze związkami i z pracodawcami? To się okaże, kiedy strony przedstawią swoje stanowiska.\n– Do propozycji rządu odniesiemy się podczas kolejnych rozmów w komisji trójstronnej. Najpierw chcielibyśmy jednak otrzymać obiecany raport oceniający wykonanie postanowień pakietu antykryzysowego oraz porozmawiać o reprezentatywności związków zawodowych i organizacji pracodawców – mówi Zbigniew Kruszyński z NSZZ „Solidarność”.\nPracodawcom zależy na czasie. Chcieliby szybkiego przyjęcia specustawy oraz zmian w kodeksie pracy.\nJak pracodawcy korzystali z rozwiązań antykryzysowych\nFirmy korzystały z elastycznego zatrudnienia, a nie z dopłat do pensji\nPracodawcy wykorzystali tylko 2 proc. środków zarezerwowanych na dofinansowania do wynagrodzeń osób zagrożonych zwolnieniem. Za to chętnie obejmowali podwładnych elastycznym czasem pracy\nUstawa antykryzysowa sprawdziła się połowicznie – tak na podstawie opinii ekspertów można w skrócie ocenić funkcjonowanie przez ponad dwa lata ustawy z 1 lipca 2009 r. o łagodzeniu skutków kryzysu ekonomicznego dla pracowników i przedsiębiorców (Dz.U. nr 125, poz. 1035 z późn. zm.). Weszła ona w życie 22 sierpnia 2009 r., a przestanie obowiązywać 1 stycznia 2012 r.\nPrzepisy te miały ułatwić pracodawcom przetrwanie na rynku w okresie spowolnienia gospodarczego i chronić pracowników przed masowymi zwolnieniami. W praktyce okazało się jednak, że kryzys z przełomu 2008 i 2009 r. nie dotknął polskiej gospodarki tak mocno i często firmy samodzielnie radziły sobie z kryzysem. – Nowe przepisy późno weszły też w życie, przez co część pracodawców nie mogła skorzystać z rozwiązań w nich zawartych – mówi Piotr Rogowiecki, ekspert Pracodawców RP.\nTo jedna z przyczyn małego zainteresowania np. dopłatami do pensji osób zagrożonych zwolnieniem, które były wypłacane z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych (FGŚP). Na podstawie ustawy antykryzysowej pracodawca mógł się ubiegać o taką pomoc w razie obniżenia wymiaru czasu pracy zatrudnionych lub objęcia ich przestojem w produkcji. Jednak wiele firm cięło etaty lub wstrzymywało produkcję jeszcze w I półroczu 2009 r., a więc w szczytowym momencie spowolnienia gospodarczego w Polsce. Czyli w momencie, gdy nie obowiązywały jeszcze przepisy antykryzysowe i nie można było ubiegać się o dofinansowanie pensji. Drugim czynnikiem, który przesądził o małym zainteresowaniu taką pomocą, były zbyt wyśrubowane warunki dla firm, które chciały otrzymać środki z FGŚP. Musiały one m.in. wykazać 25-proc. spadek obrotów gospodarczych w ciągu trzech kolejnych miesięcy po 1 lipca 2008 r. (od 8 grudnia 2010 r. obniżono ten pułap do 15 proc.) oraz opracować plan naprawczy. Nie mogły zalegać z zobowiązaniami podatkowymi i ubezpieczeniowymi (z wyjątkami) oraz zwalniać pracowników z przyczyn go niedotyczących nie tylko w okresie pobierania dopłat, ale także przez pół roku po jego zakończeniu.\nW rezultacie do 19 grudnia tego roku podpisano tylko 117 umów o wypłatę świadczeń z FGŚP na kwotę 17,9 mln zł. Rząd tymczasem zarezerwował na ten cel kwotę 960 mln zł. Zgodnie z art. 7 ustawy z 19 sierpnia 2011 r. o zmianie ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. nr 197, poz. 1170 z późn. zm.) środki Funduszu Pracy (FP) przekazane do FGŚP na podstawie ustawy antykryzysowej, które nie zostaną wykorzystane do 31 grudnia 2011 r., trzeba będzie zwrócić do FP, nie później niż do 30 kwietnia 2012 r.\nBałagan z umowami\nGorzej należy ocenić przepisy ustawy antykryzysowej dotyczące umów na czas określony (art. 13, 34 i 35 ustawy). Zgodnie z nimi do końca tego roku okres zatrudnienia w firmach na podstawie umowy o pracę na czas określony (lub kolejnych takich umów między tymi samymi stronami stosunku pracy) nie może przekraczać 24 miesięcy. Umów tych nie dotyczy natomiast zasada, że zawarcie trzeciej kolejnej umowy terminowej oznacza, że przekształca się ona w stały kontrakt. Dzięki temu firmy mogły na podstawie ustawy zawierać nawet kilkanaście krótkich terminowych umów o pracę. Przepisy nie określiły jednak, co stanie się w momencie, gdy okres zatrudnienia przekroczy 24 miesiące. Przepisy wprost nie wskazują, że terminowy kontrakt zmieni się wówczas z mocy prawa w umowę o pracę na czas nieokreślony. Jeśli pracodawca będzie to kwestionował, pracownik będzie musiał złożyć pozew do sądu, aby ten ustalił, czy łączy ich już stała umowa.\nW rezultacie ograniczenie możliwości zawierania umów terminowych, zamiast chronić pracowników, może być dla nich kłopotliwe i utrudniać im uzyskanie stałego kontraktu.\nSprawdziły się za to przepisy dotyczące wydłużania okresów rozliczeniowych czasu pracy do maksymalnie 12 miesięcy. Na podstawie ustawy antykryzysowej firmy mogą wprowadzać takie rozwiązanie w układzie zbiorowym pracy lub na podstawie porozumienia ze związkami zawodowymi lub przedstawicielami pracowników (jeśli w firmie nie działa organizacja związkowa).\nDzięki temu rozwiązaniu firmy – w tym zwłaszcza te uzależnione od sezonowych wahań na rynkach – mogą dostosować wymiar pracy do własnych potrzeb.\nOkresy dłuższej pracy w razie wzrostu zamówień równoważy się okresami krótszej pracy lub okresami niewykonywania pracy, gdy nie ma zleceń. Rozwiązanie takie na podstawie ustawy antykryzysowej wprowadziło 1060 firm. Aż w 707 przypadkach przedłużenie okresu rozliczeniowego nastąpiło na podstawie porozumienia z przedstawicielami pracowników, a w 333 – na mocy porozumienia ze związkami zawodowymi. Z kolei w 20 firmach okres rozliczeniowy został przedłużony w układzie zbiorowym pracy (czyli także za zgodą związków). Według szacunków pracodawców dłuższymi okresami rozliczeniowymi mogło być objętych nawet 500 – 600 tys. osób.\nPracodawcy podkreślają, że jest rozwiązanie, które jest korzystne także dla pracowników, bo pozwala firmom uniknąć redukcji etatów.\n– Jednak nie może dochodzić do sytuacji, gdy w praktyce to pracodawca samodzielnie decyduje o wprowadzeniu dłuższych okresów rozliczeniowych. Może się tak zdarzyć, bo przepisy nie określają obecnie zasad wyłaniania przedstawicieli pracowników – mówi Janusz Łaznowski z NSZZ „Solidarność”.\nTagi:prawo pracy, czas pracy, kodeks pracy, umowa z pracodawcą\ngłos(2013-03-06 17:45) Zgłoś naruszenie 00\nCo za kraj. Gdzie nam przyszło mieszkać. Wy Sk..rwysyny na stołkach narazie robicie co chcecie z nami ale przyjdzie taki czas ze wywieziemy was na taczkach!!! I bedziecie szukac jedzenia w kontenerach na śmieci jak coraz wiecej już naszych braci i dzieci. Dopadnie was sprawiedliwosc ZBRODNIARZE\na tak wyglada wasz kraj\nlutek(2011-12-24 22:54) Zgłoś naruszenie 00\nTust i jego rząd to liberałowie, więc nie będzie za pracownikami tylko za pracodawcami, to zrozumiałe, że robi wszystko żeby przypodobać się pracodawcom - ludziom bogatym. Pokażcie mi drugie państwo,w którym rządzą liberałowie?\n+(2011-12-22 18:46) Zgłoś naruszenie 00\nZmiana godzin pracy to także zmiany godzin pracy przedszkola i szkół ( kolizja z godz.pracy rodzicow) i znowu polityków to nie bedzie obchodziło!!!\nSkąd takie pomysły "z piekła rodem", chcecie Nam tu na ziemi zrobić piekło ,PO i PIS tylko potrafią" polemizować o bzdetach" i wciągać ludzi w swoje ambicjinalne rozgrywki, a nie obchodzi ich los ludzi , mało im głodujacych dzieci i dorosłych,mało...!!!\nBędzie nowa komuna to ich rozliczymy !!!\nmgr inż.(2011-12-22 20:45) Zgłoś naruszenie 00\nZnowu coś zmieniają w kodeksie pracy na spółę z ZWIĄZKAMI ZAWODOWYMI. A pracownik to śmieć. Przewodniczący związków zawodowych są jak święte krowy nietykalni.\nProponuję, wypisać się z związków zawodowych wszelakiej maści a przeznaczone z tego pieniążki co miesiąc zabierane z naszych pensji dać dla swoich pociech na np. cukierki. Przewodniczący związków zawodowych nie będą WIELKIMI ZWIĄZKOWCAMI a pracownik niech samo dogaduje się z szefem kiedy ma mieć wolne i jak pracować i taki będzie marny los związkowców. Trzeba samemu dbać o własne interesy.\nTatazzz(2011-12-22 21:21) Zgłoś naruszenie 00\nJuż wszystko zdobyte przez ludzi pracy zostanie zabrane.Następny powód do wyrzucania z pracy.Pan pracuje od 15;00 do 22;00 i facio cały czas musi pracować w tych godzinach.Zero rodziny i zero jakiegokolwiek planowania.\nŻle się dzieje w naszym kraju.Oczywiście rozumiem sytuacja w firmie tego wymaga ale nasi pracodawcy cały czas mają złą sytuacje bo kasy za mało.\nPolski pracodawca nie szanuje pracowników i to jest problem.Każda furtka która może napędzić więcej kasy w krótszym czasie jest dobra a zasada będzie taka co masz zrobić jutro można zrobić na nocnej zmianie dzisiaj...\nTatazzz(2011-12-22 21:26) Zgłoś naruszenie 00\nW styczniu nie będzie pracy to dostane 300zł pensji a z czego żyć .W listopadzie będę miał dużo roboty to zarobie 1800zł.Jaja sobie ktoś robi z biednych ludzi.Makabra..\newa(2011-12-22 21:57) Zgłoś naruszenie 00\nDOŚĆ już tej potwornej prywaty ! ludzi pracy maja za nic. Podwyższyć im podatki , i skrupulatnie przeprowadzać kontrole skarbowe !!!\nBHPOWIEC(2011-12-22 23:05) Zgłoś naruszenie 00\nArt 128 par 1 KP o ile pamiętam mówi o tym że pracownik będąc do dyspozycji i gdy będąc nie objęty układem zbiorowym i jakimś cudacznym systemem pracy to będąc do dyspozycji pracodawcy ma prawo do zachowania pełnego wynagrodzenia łącznie z udokumentowaniem czasu pracy z czego wynikają uprawnienia pracownicze o ile ma się do odwołania art 129 par1 KP .Jak mi się coś porypało to sprostuje nie chce mi się zaglądac do kodeksu bo jest póżno.papa dobranoc cudaki ale jutro się dowiem ciekawy temat się szykuje.\nLOBEUM(2011-12-23 01:17) Zgłoś naruszenie 00\ndo drej tak to wgląda w socjalistycznym państwie:) i bedzie jeszcze gorzej:D każdy socjalizm bankrutuje pytanie tylko jak jeszcze długo zdoła pociągnąć...:D\nMarek(2011-12-23 08:40) Zgłoś naruszenie 00\nwyprowadzić jak najszybciej związki zawodowe z zakładów pracy, utrzymywać zarząd związkó ze składek, stworzyć związki wyłącznie branżowe, wymieść pseudo działaczy solidarnościowych. Po tych działaniach będzie dużo lepiej.\ntylko(2011-12-27 10:48) Zgłoś naruszenie 00\nfikcja ustalania ze związkami, tylko nieliczne zakłady liczą się ze społecznością pozostałe mają w d...\nzajrzyjcie z kontrolą godzin pracy do Służby Więziennej gdzie doba pracownicza jest łamana prawie w każdym zakładzie !\nedgar(2011-12-22 21:59) Zgłoś naruszenie 00\nUmowy o prace powinny być zawierane co najmniej jeden dzień PRZED PODJĘCIEM PRACY !!! Wtedy prywaciarze nie będą tłumaczyć sie bezczelnie ze robol pracuje of wczoraj !\nPiotr(2011-12-22 15:34) Zgłoś naruszenie 00\nCi w PO i w rządzie od Lewiatana Kodeksu Pracy nie znają?\nPrzecież już teraz tak można pracować zgodnie z prawem, wystarczy porozumienie, ot taka umowa i OK :)\nPolka(2011-12-27 22:53) Zgłoś naruszenie 00\nKiedyś oglądając jako dziecko Ziemię Obiecaną płakałam nad niedolą wyzyskiwanego pracownika wdów które prosiły by pracodawca dał choć dzieciom na kromkę chleba .Teraz przyszło mi żyć w kraju gdzie pracownika po 30 latach pracy wyrzuca się na bruk gdzie nie paci się pensji gdzie co 3 dziecko chodzi głodne i to wszystko w majestacie prawa.\nEDIKSON(2011-12-28 15:56) Zgłoś naruszenie 00\nBEDZIEMY PRACOWAC TAK JAK W KOREI , RANO DO PRACY GDY SKOWRONEK ZAWOLA A WIECZOREM KIEDY ZABKA IDZIE SPAC . CZYSTE I PRAWNE NIEWOLNICTWO , A PIENIEDZY TROCHE W CZAPKE , BO WIECEJ NIE BEDZIE MOZNA WYKORZYSTAC\nArro77(2011-12-29 20:50) Zgłoś naruszenie 00\nIle osób pracuje w firmach gdzie działają związki zawodowe? A ile osób pracuje w prywatnych firmach gdzie nie mają prawa głosu? Chyba troszke więcej. Więc dlaczego związki zawodowe ustalają jakieś przepisy które będą jeszcze większą katorgą dla pracowników w tych prywatnych obozach pracy?\nPRACOWNIK(2011-12-30 07:15) Zgłoś naruszenie 00\nNo i dzięki temu swojemu rządowi doczekacie się niewolnictwa w kraju.Rodzina już nie jest ważna tylko dobro firmy i ich wyzyskiwaczy.Komuna wam się nie podobała,ale za to kapitalistyczny wyzysk przyjmiecie z satysfakcją.\nbogdan(2011-12-30 19:24) Zgłoś naruszenie 00\nDrej nie rozśmieszaj mnie, wstyd tym 19-wiecznym draniom jest zupełnie obcy. Rozgrzeszenie kupią sobie u Głodzia.\nleo(2011-12-30 23:15) Zgłoś naruszenie 00\nrozumiem że skoro tylko 2% firm ujawnilo spadek produkcji , to znak że kryzysu\nnie ma ? A po drugie ,to co to za firma która każe dziś przyjść do pracy na 6\njutro na 9 pojutrze na 7 !to chyba jakieś burdello ?\nmiki(2011-12-31 17:52) Zgłoś naruszenie 00\nA gdzie wolne soboty i niedziele za które to miedzy innymi zgineli górnicy z Wujka- . Mam przyjśc do pracy w sobote i niedzielę a w poniedzialek i wtorek mam miec wolne- jak za komuny. Do tego doprowadzily rozmowy trojstronne i zwiazkowcy. KPINY- a ci co uwładzy też oto walczyli - a teraz jak Łukaszenko.


Polska reprezentacja impro | Przeglad | Miesięcznik „Teatr”\nPolska reprezentacja impro\nautor: Maciej Buchwald\n„If I can make it there, I’ll make it anywhere”. Słowa piosenki New York, New York Franka Sinatry przyświecały nam podczas naszych występów w Upright Citizens Brigade Theatre.\nImprowizacja po angielsku przed nowojorską publicznością to wyzwanie, choć mieliśmy za sobą doświadczenie dwukrotnego udziału na Chicago Improv Festival w latach 2013 i 2014. Improwizacja w polskim wydaniu spodobała się i rozśmieszyła Amerykanów. Jednak Nowy Jork to Nowy Jork.\nUpright Citizens Brigade to legendarna nowojorska grupa powstała właśnie w Chicago – kolebce amerykańskiego oraz światowego impro. Zespół wykrystalizował się w 1990 roku spośród absolwentów ImprovOlympic. W oryginalnym składzie możemy znaleźć nazwiska wielu obecnych gwiazd amerykańskiej komedii, takich jak Amy Poehler, Matt Besser czy Horatio Sanz.\nW 1996 roku UCB przeniosła się do Nowego Jorku, zyskując znaczną popularność, w związku z czym już trzy lata później otworzyła swój własny teatr w Chelsea. W 2003 roku teatr przeprowadził się do obecnej siedziby na Dwudziestej Szóstej Ulicy (tam właśnie miał miejsce nasz występ). UCB posiada również mniejszą scenę w East Village oraz teatr w Los Angeles.\nNie znaleźliśmy się na scenie UCB Theatre przypadkowo, a nasz występ nie był niestety osobnym, wielkim wydarzeniem nowojorskiego świata kultury. Uczestniczyliśmy w największym festiwalu impro na świecie, Del Close Marathon. Nazwa „maraton” nie jest użyta na wyrost. W trakcie trzech dni, w dziewięciu różnych lokacjach, odbywa się około sześciuset przedstawień teatralnych. Większość grup na tegorocznym festiwalu pochodziła z USA, tym większą czuliśmy dumę z faktu, że Polskę (a zarazem nasz warszawski Klub Komediowy) reprezentowały aż cztery zespoły – Klancyk, Hofesinka, Hurt Luster oraz PIP Show. Prawdopodobnie większość nazw grup uczestniczących w festiwalu niewiele powie czytelnikowi „Teatru” – ale wśród występujących zdarzają się nazwiska znane również poza hermetycznym światem impro. W tym roku swój performans na Del Close Marathon miała na przykład również Marina Abramović.\nDel Close to w świecie improwizacji człowiek instytucja. Jest dla amerykańskiej komedii (nie tylko improwizowanej) tym, kim Szekspir dla dramatu lub Adi Dassler dla obuwia sportowego. Zmarły w 1999 roku Close był aktorem, autorem i przede wszystkim nauczycielem dla niezliczonej rzeszy komików. Jego uczniami byli między innymi Bill Murray, Mike Myers, bracia Belushi, Dan Aykroyd czy Stephen Colbert. Nazywany jest ojcem improwizacji komediowej. Wraz z Charną Halpern oraz Kimem Johnsonem napisał legendarną książkę Truth in Comedy, która funkcjonuje jako biblia amatorów improwizacji poszukującej, zrywającej z tradycją krótkich, skeczowych w charakterze gier na rzecz budowania złożonych form scenicznych opartych nie na żarcie i błyskotliwości, lecz na relacji i psychologicznej prawdzie pojawiającej się na scenie między partnerami.\nWyznawcami i praktykami tej odmiany impro są Paweł Najgebauer i Piotr Sikora – członkowie zarówno Klancyka, jak i Hofesinki, tworzący duet PIP Show. Ich występ na DCM stanowił ciekawy kontrapunkt dla szalonych szarż scenicznych zaprezentowanych przez poprzedzające i następujące po nich amerykańskie grupy. W stonowanej, dwudziestominutowej historii o nieskutecznych próbach ojca, który zmusza wrażliwego syna do udziału w polowaniu, udało się im nie tylko publiczność rozśmieszyć, ale też wzruszyć i skłonić do refleksji.\nImprowizacja w wykonaniu naszej polskiej reprezentacji była nierzadko dla Amerykanów zaskakująco teatralna. Uproszczając, można stwierdzić, że większość grup występujących na DCM opiera swoje przedstawienia na nieustannym produkowaniu kolejnych żartów i metażartów, orbitując raczej wokół tematów obyczajowych, pozostając w dystansie do tworzonych przez siebie postaci. My, jako przybysze ze wschodu, pozbawieni amerykańskiej przebojowości, odznaczaliśmy się na tym tle zaangażowaniem w emocje, próbą skonstruowania drugiego dna, szukaniem niekiedy mrocznych wręcz tematów. Zanim jednak byliśmy świadkami (a niektórzy aktywnymi uczestnikami) występu PIP Show, wyszliśmy na scenę UCB jako Klancyk.\nNieszczęśliwy los wyznaczył nam godzinę występu dokładnie w trakcie rzutów karnych po meczu Polska – Szwajcaria w 1/8 finału Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej we Francji. Regulaminowe dziewięćdziesiąt minut udało nam się jeszcze obejrzeć w pobliskim pubie, niestety wraz z rozpoczęciem dogrywki w Saint-Étienne zaczynała się dla nas zupełnie inna gra.\nBackstage, czyli nasze swojskie zaplecze, nie robi w UCB wielkiego wrażenia. Ciasny pokoik z kanapą prowokował komentarze w stylu: „U nas w Warszawie mamy więcej miejsca!”. Jednak oczywiście nikt nie tracił czasu na tego typu dywagacje, ostatni rzut oka na telefon – Fabiański obronił piłkę meczową w ostatniej minucie dogrywki – i wychodzimy na scenę.\nOd razu czujemy się jak u siebie, bo publiczność jest nie tylko na wprost nas, ale również po bokach (choć uczciwiej byłoby napisać, że to scena w Klubie Komediowym zaprojektowana jest na wzór amerykański). Przedstawiamy się widowni, prosimy o inspirację (zdecydowaliśmy, że będziemy pytać ludzi o ważne dla nich cytaty z literatury, filmu, skądkolwiek) i zaczynamy.\nPo lekko naznaczonym tremą początku rozkręcamy się i gramy swoje. Nieodgadnione ścieżki improwizacji prowadzą nas od zaplecza McDonalda, przez spory nordyckich bogów, aż po plan filmowy ze zrozpaczonym producentem. Publiczność się śmiała i pożegnała nas brawami, znaczy – chyba nie było najgorzej. Z dobrego samopoczucia delikatnie wytrąca nas następny punkt programu: kiedy już spokojnie usiedliśmy na widowni, na scenę wkroczyła liczna grupa improwizatorów z… psami. Nie do końca rozumieliśmy założenia tej formy, ale pilnie śledziliśmy ludzi rozmawiających ze zwierzakami, dubbingujących je oraz po prostu biegających i przytulających psy na scenie, do czego na końcu zaprosili również publiczność. Przezornie zostaliśmy na swoich miejscach. Doprawdy, improwizacja nie zna granic!\n„Jest tylko jeden sposób nauki. Działanie” – napisał Paulo Coelho w Alchemiku, ale że nie do końca ufamy jego diagnozom, postanowiliśmy nauczyć się czegoś w bierny sposób – poprzez oglądanie. W tym celu odwiedziliśmy kultowe miejsce na komediowej mapie Nowego Jorku – Comedy Cellar i wzięliśmy udział w wieczorze stand-up comedy.\nW naszym kraju ludzie nieczęsto potrafią odróżnić impro od stand-upu. Mówiąc możliwie najkrócej – stand-up nie jest improwizowany, a improwizacja (uwaga!) jest. Stand-up to forma, w której jeden człowiek mówi do mikrofonu napisany przez siebie monolog. Występuje pod swoim nazwiskiem, nie gra żadnej postaci (choć może mieć oczywiście postać sceniczną, ale jest to zawsze jakaś wersja jego osobowości). Rzecz jasna, improwizacja jest też obecna w stand-upie, choćby w postaci interakcji z publicznością (tzw. crowd work). Generalnie jednak występ stand-upera opiera się na przygotowanym przez niego materiale, w którym, w zależności od stylu, przedstawia widowni swój światopogląd, obraża ją, bombarduje serią żartów bądź wzrusza. Zawsze jest to monolog. Jedna osoba i mikrofon. Impro, którym zajmuje się również Klancyk, to z kolei forma raczej zespołowa. Można też uprawiać improwizację solo, istnieją takie formaty, jednak esencją i sensem tej formy teatralnej jest współpraca sceniczna, kontakt z partnerem i wspólne odkrywanie treści spektaklu. Nic nie jest przygotowane wcześniej.\nComedy Cellar, czyli po prostu Piwnica Komedii, to klub założony w 1982 roku (najstarszy członek Klancyka miał wtedy dwa lata) przez Billa Grundfesta w Greenwich Village. Miejsce mogą kojarzyć fani serialu Louie. Tytułowy bohater, grany przez Louisa C.K. (obecnie najgorętsze nazwisko na stand-upowym rynku), wychodzi ze stacji metra, zjada kęs pizzy i wchodzi właśnie do Comedy Cellar, gdzie występuje. Lokal używa formuły showcase – zamiast jednego występującego, w trakcie wieczoru na scenie pokazuje się pięciu-siedmiu komików, którzy prezentują około dwudziestu minut swojego materiału. Często jeden, bądź kilku z nich to prawdziwe gwiazdy, które pojawiają się w formie niespodzianki, nie będąc wcześniej zapowiedziani w programie. Dzień po naszej wizycie taką właśnie niespodzianką był sam C.K., jednak i nam udało się trafić na ciekawego gościa-atrakcję.\nBył to Judd Apatow, komik, aktor i producent, polskiej publiczności znany jednak głównie jako reżyser i scenarzysta popularnych również w naszym kraju komedii. Nakręcił między innymi 40-letniego prawiczka i Funny People oraz napisał scenariusze do filmów Kłamca, kłamca oraz Bruce Wszechmogący. Oprócz Apatowa, najbardziej przypadł nam do gustu występ Judah Friedlandera, komika znanego w Polsce głównie z serialu Rockefeller Plaza 30. Jego absurdalne poczucie humoru trafiło do nas chyba nawet bardziej niż do miejscowej publiczności, gdyż były momenty, że śmiał się tylko nasz stolik. I to śmiał się bardzo głośno.\nPomijając fakt, że niektórzy z nas również próbują swoich sił w sztuce stand-upu, była to pouczająca lekcja prowadzenia komediowego lokalu. Zostaliśmy na wstępie poinformowani o całkowitym zakazie używania telefonów komórkowych. Z Comedy Cellar można zostać usuniętym, nawet gdy się pisze esemesa. Dodatkowo obowiązkiem widza jest zamówienie co najmniej dwóch napojów – przepustką do wyjścia jest zrealizowany paragon. Wyjście z klubu znajduje się w innym miejscu niż wejście, dzięki czemu wymiana publiczności odbywa się bardzo sprawnie i po zakończeniu jednego show zaraz startuje kolejne. Tak działa rozrywkowy przemysł w Ameryce.\nJudah Friedlander okazał się nie tylko zabawnym komikiem, ale również miłym człowiekiem i oprowadził członków naszej ekipy, stand-uperów Bartka Walosa i Antoniego Syrka-Dąbrowskiego, po okolicznych klubach komediowych, zapowiadając swoją wizytę w Polsce. Polsko-amerykańska współpraca komediowa miała jeszcze jeden akcent – Joanna Pawluśkiewicz z Hurtu Luster została wytypowana do wspólnego występu z amerykańskimi komikami na scenie UCB. Ja zaś dałem się ograć w szachy w parku Waszyngtona, traktując to jako kolejną lekcję.\nĆwierćfinałowe starcie Polaków z Portugalią oglądaliśmy już na lotnisku w Newark z poczuciem dobrze wykonanego zadania i godnej reprezentacji naszego kraju na arenie międzynarodowej. I wtedy do piłki podszedł Kuba Błaszczykowski.\nEmpatia i sekciarstwo\nWydobyć scenografów z cienia


lowicz.gosc.pl → Wyszukiwanie: APELACJA\nGOŚĆ NIEDZIELNY DODANE 20.10.2016 AKTUALIZACJA 20.10.2016\nDożywocie dla podpalacza podtrzymane!\nŁódzki Sąd Apelacyjny podtrzymał wyrok dożywotniego więzienia dla 64-letniego Lecha G., który w grudniu 2014 roku podpalił dwie pracownice Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Makowie.\nGość Łowicki 37/2012 DODANE 13.09.2012\nKuranty drażnią uszy?\nNie opadają emocje po tym, jak sąd w Rawie Mazowieckiej skazał ks. Andrzeja Wróbla z parafii św. Stanisława w Lewinie za zakłócanie ciszy nocnej dzwonami.\nks. Mariusz Szmajdziński DODANE 06.10.2019 AKTUALIZACJA 06.10.2019\nPowiedzenie, że wiara góry przenosi, stało się czymś przysłowiowym. Jest to z ludzkiego punktu widzenia nierealne, czy wręcz absurdalne, bo po co góry miałyby się zanurzać w morzu albo morwa tam przesadzać. Skoro jednak wiara daje nam uczestnictwo w życiu Boga, dla którego wszystko jest możliwe, to znaczy, że mamy udział w Jego twórczej mocy. A skoro nasza wiara ma wzrastać, to i nasz udział w Boskim życiu może być pełniejszy. W tym właśnie objawia się potęga wiary.


FAQ - Przygotowanie do zabiegu - Zalecenia po depilacji laserowej - Epilira\nfaq – wizyta w salonie\nW „Epilira” przykładamy ogromną wagę do bezpieczeństwa wykonywanego zabiegu. Przed wykonaniem pierwszego i kolejnych zabiegów, nasz kosmetolog przeprowadzi z Tobą wywiad, aby wykluczyć istnienie przeciwskazań do wykonania zabiegu depilacji laserowej.\nPrzed wykonaniem zabiegu depilacji laserowej, zapoznaj się z listą przeciwskazań, którą przedstawi Ci kosmetolog. Upewnij się, że w danym dniu możliwe jest bezpieczne wykonanie zabiegu. Jeśli okaże się, że istnieją okoliczności, które uniemożliwiają wykonanie zabiegu, np. przyjmujesz niepożądane suplementy diety, poinformuj o tym kosmetologa. Ustalcie inny termin wykonania zabiegu.\nKiedy kosmetolog może odmówić wykonania zabiegu depilacji laserowej?\nPrzyznajemy naszym kosmetologom prawo do odmowy wykonania zabiegu w przypadku powzięcia przez niego uzasadnionego podejrzenia co do istnienia przeciwskazań uniemożliwiających wykonanie zabiegu (np. stan skóry). Nie przejmuj się jeśli kosmetolog odmówi wykonania zabiegu. Będzie to wynikać wyłącznie z troski o Twoje zdrowie. Wykonamy zabieg, gdy przyczyny stanowiące przeciwskazanie ustąpią lub przestaną istnieć. W celu umówienia kolejnej wizyty skontaktuj się z nami za pośrednictwem infolinii.\nJak dbać o skórę po wykonaniu zabiegu depilacji laserowej?\nPo wykonaniu zabiegu depilacji laserowej, pamiętaj o przestrzeganiu zaleceń. Dbaj o swoją skórę zgodnie ze wskazówkami dostępnymi w zakładce „Zaplanuj zabieg”. Po zabiegu w szczególności powinno się:\n– unikać gorących kąpieli,\n– nawilżać skórę, która została poddana zabiegowi depilacji laserowej,\n– chronić skórę przed słońcem,\n– unikać kąpieli w chlorowanej wodzie, np. basen.\nPrzed wizytą w salonie zachęcamy do zapoznania się ze wskazówkami zamieszczonymi w zakładce „Zaplanuj zabieg”, gdzie znajdziesz wszelkie niezbędne informacje, które pozwolą Ci należycie przygotować się do zabiegu depilacji laserowej.


Deubekizacja Filip Musiał ubecy, służba bezpieczeństwa, urząd bezpieczeństwa, Filip Musiał,\nDeubekizacja Filip Musiał\n„Dezubekizacja rozliczenie z przeszłością”. Gościem w Krakowskim Klubie Wtorkowym był dr hab. Filip Musiał (historyk i politolog, dyrektor Oddziału IPN w Krakowie, prorektor ds. studenckich Akademii Ignatianum). Spotkanie prowadził Adam Kalita. Kraków, Pub Róg Brackiej i Reformackiej, ul. Reformacka 3, 4 kwietnia 2017 r.\nFilm osadzony źródło: https://www.youtube.com/watch?v=UB_il-xZgj0\nTagi użyte w filmie Deubekizacja Filip Musiał\nubecy służba bezpieczeństwa urząd bezpieczeństwa Filip Musiał


Trendy na polskim rynku gier video, gry komputerowe, internet i komputery\nID artykułu: 61931 / 10259\nZ pewnością na zmianę podejścia firm do środowiska gamingowego ma wpływ rosnąca popularność e-sportu. Zawody e-sportowe z roku na rok zyskują coraz większą oglądalność, a wartość rynku jest wyceniana na 45 mln zł. Nierzadko transmisje z zawodów e-sportowych śledzi z zapartym tchem więcej widzów, niż tradycyjne wydarzenia sportowe. Olbrzymie zainteresowanie tą dyscypliną potwierdza zwycięstwo Łukasza Puki Style Zygmunciaka w plebiscycie na ulubionego sportowca 2020 roku. Wygrana zawodnika e-sportowego nie powinna dziwić, skoro Polacy należą do światowej czołówki najlepszych zawodników w tej dziedzinie. Sukcesy Jarosława Pasha Jarząbkowskiego czy Marcina Jankosa Jankowskiego korzystnie wpływają na wizerunek dyscypliny w Polsce oraz popularyzują wirtualne rozgrywki na naszym rynku.\nPolacy coraz silniej rozpychają się na rynku gier video. Sukcesy Wiedźmina oraz Dying Light pokazują, że Polacy są kreatywni i potrafią wyprodukować świetne gry, na które czekają gracze na całym świecie. Przychód całego sektora gamingowego w Polsce jest szacowany na ponad 2, 49 mld zł. Na terenie Polski działa 440 producentów gier, którzy rocznie wydają 480 nowych tytułów. Obecnie na Głównym Rynku i NewConnect notowanych jest łącznie 58 spółek z branży gamedev. Według danych serwisu ISB News, jesteśmy na drugim miejscu na świecie pod względem liczby notowanych na giełdzie spółek gamingowych. Do największych z nich należą CD Projekt, Ten Square Games, 11 Bit Studios, Playway oraz CI Games, które wchodzą w skład indeksu WIG Games na warszawskiej GPW. Możemy spodziewać się, że kolejne studia będą stopniowo dołączać do ich grona.\nAktywacja: 10/09/21 20:59, edycja: 10/09/21 21:07, odsłony: 38\nSłowa kluczowe: image power, marcin zaleński


kategoria: Społeczeństwo | podkategoria: prawnicy\n» Radca Prawny Konin\nNasza kancelaria radców prawnych z Konina świadczy usługi dla przedsiębiorców i klientów indywidualnych. Współpracujemy z adwokatami i innymi prawnikami, aby zawsze odpowiednio zareagować podczas rozwiązywania Państwa problemu. Nasze ulubione dziedziny to prawo rodzinne i porady prawne. Siedziba Kancelarii znajduje się w Koninie przy ul. Kolejowej 8/32. Po wcześniejszym umówieniu istnieje również możliwość zorganizowania spotkania w siedzibie klienta. Kancelaria Prawna gwarantuje profesjonalne, rzetelne i indywidualne podejście każdemu klientowi. Zapraszam do zapoznania się ze szczegółową ofertą kancelarii.\n» Radca prawny Poznań\nJesteśmy kancelarią, która trudni się bieżącą i kompleksową obsługę, a także zapewnia wsparcie przy realizacji konkretnych przedsięwzięć prawnych dla dużych podmiotów korporacyjnych oraz małych i średnich przedsiębiorstw. Nasz zakres działania obejmuje również wprowadzanie podmiotów zagranicznych – w szczególności niemieckich i rosyjskich – na rynek krajowy. Nasze doświadczenie, wiedza i zaangażowanie zapewniają naszym klientom komfort i bezpieczeństwo, a nam poczucie, że jesteśmy dla nich profesjonalnym partnerem. Dzięki indywidualnemu podejściu do każdego klienta oraz znajomości charakteru jego działalności zapewniamy mu szybkie i skuteczne wsparcie w realizowanych przez niego projektach przy zastosowaniu optymalnych środków ukierunkowanych na osiągnięcie zamierzonego celu. Dodatkowo, dzięki stałej współpracy z biurem rachunkowym oraz doradcą podatkowym umożliwiamy, na życzenie naszych klientów, obsługę w zakresie prowadzenia ksiąg rachunkowych oraz gwarantujemy naszym klientom, że proponowane przez nas rozwiązania prawne są dla nich optymalne również z punktu widzenia przepisów prawa podatkowego.


Goldeneye znowu ;) [Archiwum] - mLingua | Forum Tłumaczy\nmLingua | Forum Tłumaczy > Tłumaczenia audiowizualne > Goldeneye znowu ;)\nView Full Version : Goldeneye znowu ;)\nProszę o ocenę mojej wersji fragmentu 'Goldeneye". Z góry dziękuję za wszelkie komentarze.\nBond is now listening..\nBond wchodzi do laboratorium testowego Q. W pomieszczeniu jest bardzo wielu techników pracujących nad różnymi gadżetami. Q jeździ na wózku inwalidzkim, ma lewą nogę w gipsie.\nBond: Witaj Q. Przykro mi z powodu nogi. Wypadek na nartach?\nZ gipsu na nodze wylatuje raca i wybucha. Towarzyszy temu jasny blask.\nQ: Na polowaniu!\nW innym miejscu, z tyłu BMW wylatuje spadochron. Q i 007 podchodzą do samochodu.\nQ: Teraz uważaj, 007. Twój nowy samochód, BMW. 5 biegów, radar, system autodestrukcji oraz wszystkie przydatne gadżety.\nPodczas gdy Q opowiada, James otwiera drzwi samochodu. Niezła bryka! Niebieski kabriolet BMW Z3 Roadster. James chce zdenerwować technika pracującego przy samochodzie. Oczywiście nie słucha tego, co mówi Q.\nQ: Z tego jestem bardzo dumny: za światłami są pociski rakietowe.\nBond teraz słucha uważnie.\nBond: Doskonałe na zrelaksowanie się po ciężkim dniu w pracy.\nQ: Nie muszę przypominać, że masz licencję na zabijanie, a nie na łamanie przepisów ruchu drogowego.\nQ: I dobrze! Przejdźmy do bardziej praktycznych przedmiotów.\nPodchodzą do stołu. Bond znika z kadru. Q bierze do ręki pasek.\nQ: Typowy męski skórzany pasek ze sprzączką, rozmiar 34.\nW kadrze widać już Bonda, korzysta z laptopa i jak zawsze nie słucha, co się do niego mówi.\nJames szybko zamyka laptop, z wahaniem…\nQ: To dobrze! Typowy skórzany pasek…\nBond: Q, ale ja znam to urządzenie.\nQ: Ale nie to z 23-metrową linką, wbudowaną w sprzączkę. Przyciskasz i wyskakuje zaczep z rozciągliwą linką, zdolną utrzymać ciężar człowieka.\nBond: Rozumiem. A jeśli będę chciał kogoś jeszcze wziąć ze sobą?\nQ: 007, to urządzenie przeznaczone jest dla jednej osoby.\nZa nimi, na drugim planie, technik wchodzi do sfabrykowanej budki telefonicznej. Zostaje w niej uwięziony przez poduszkę powietrzną, która się otworzyła. Bond i Q nie przejmują się tym. Q bierze kopertę, którą Bond miał ze sobą. Na ekranie pojawia się rentgen zawartości koperty. Wygląda jak bilet lotniczy firmy British Airways.\nQ: Lot 878 do Sankt-Petersburga.\nQ puka w lustrzany stół.\nQ: Skaner do prześwietlania dokumentów.\nWyjmuje z kieszonki pstrykany długopis.\nQ: Długopis, a właściwie granat. Trzy pstryknięcia uzbrajają 4-sekundowy zapalnik, a kolejne trzy rozbrajają.\nQ pstryka podczas opowiadania o zasadzie działania tego gadżetu. Bond bierze długopis i pstryka trzy razy.\nBond: Mówiłeś, że po ilu sekundach wybucha?\nQ zabiera długopis i rozbraja zapalnik.\nQ: Wydoroślej 007!\nBond: Mówili, że długopis posiada większą moc od miecza.\nQ podchodzi w kierunku manekina testowego, a w tym czasie na drugim planie ratowany jest technik, uwięziony w budce telefonicznej.\nQ: Poprośmy Freda o zademonstrowanie działania tego gadżetu.\nPrzypina długopis do kieszonki Freda, a technika wywożą z budki.\nQ: Przepraszam Fred.\nQ pstryka długopis trzykrotnie.\nQ: Raz. Dwa. Trzy.\nZakrywa uszy rękoma, a James patrzy na wybuch. Część górna manekina jest rozrzucana po pokoju.\nBond: Coś wisi w powietrzu?\nQ: Razem z nim.\nBond uśmiecha się złośliwie. Zawsze znajdzie sposobność do tego.\nQ: 007, wypróbuj…\nWypowiedź Q zostaje przerwana przez to, że jeden z techników przelatuje przez pokój z powodu wybuchu powietrza, ale to nie interesuje głównych bohaterów. Bond bierze kanapkę i zaczyna ją oglądać, szukając wyskakujących z niej noży lub czegoś takiego.\nQ: Wypróbuj i zwróć chociaż część tych gadżetów w nienaruszonym stanie…\nQ wyrywa kanapkę.\nTeraz uważaj, 007. Twój nowy samochód, BMW. 5 biegów, radar, system autodestrukcji oraz wszystkie przydatne gadżety.\npodoba mi się, bardzo dobry pomysł z tymi "gadżetami" , miałam najwięcej problemów z tym fragmentem, Ty z niego wybrnęłaś dużo lepiej\nMówili, że długopis posiada większą moc od miecza.\nmoże lepiej "pióro?\nTypowy męski skórzany pasek ze sprzączką, rozmiar 34.\nchyba nikt nie zmieniał rozmiaru, a 34 to raczej rozmiar damski i to dość mały...nie wiem, czy ma to aż tak duże znaczenie, w każdym razie ja to zamieniłam, wg podanej strony.\nPoza tymi drobnymi uwagami, tłumaczenie mi się podoba.Pozdrawiam\nWitam! Tłumaczenie niezłe, ale we fragmencie:\nBond: Rozumiem. A jeśli będę chciał kogoś jeszcze wziąć ze sobą? dorota\nPozostałabym bardziej wierna oryginałowi. Przychylam się do wersji KatarzynyK, Jaty, asieka:\nOraz prawie identycznej wersji Aurory:\nPodczas gdy Q opowiada, James otwiera drzwi samochodu.\nciekawa jestem dlaczego w tym miejscu pominięte zostało całkowicie to, że Bond cośtam temu technikowi robił...\ntłumaczenie czyta się naprawde dobrze\nZnajdę resztę - dorzucę.\nEDIT: Całość na http://youtube.com/watch?v=KqhJqFtVD9I&feature=related\nWitam :) dobre tłumaczenie, prawie wszystkie drobne niedociągnięcia zostały już wyłapane, ja jeszcze zwróciłam uwagę na:\njak dla mnie trochę niejasne, bo przecież nie można szybko zamknąć laptopa z wahaniem ;) Może: chwilę się waha, albo: mówi niepewnie/ z wahaniem\nCzęść górna manekina jest rozrzucana po pokoju.\nGórna część manekina rozpada się po pokoju.\nAle to są naprawdę drobiazgi, bo nie w głównych dialogach. Pozdrowienia\nwitam :) dziękuję za komentarze, do których chcę się odnieść.\nZgodzę się z Katarzyną K, że "pióro" byłoby lepsze od mojego "długopisu". A co do rozmiaru paska, jakoś nie pomyślałam, żeby zmienić, ale tutaj nie chodzi o to, że 34 to damska rozmiarówka, tylko jakaś angielska chyba i raczej męska :)\nCo do komentarza asikory, nie upieram się przy swoim pomyśle ze wsparciem ;)\nA co ma znaczyć komentarz Michała Nycza, ten link? Ciekawa jestem, jak mam to rozumieć?\nA uwaga kfurman, napisałam to 'z wahaniem' po przecinku i miałam na myśli, to, że z wahaniem mówi, dlatego też został wielokropek, być może źle to przekazałam, skoro moja intencja nie została zrozumiana. A co do manekina, mnie się moja wersja podoba ;) ale Twoja też może być.\nTłumaczenie mi się podoba dialogi są bardzo bondowskie i do niewielu rzeczy można się przyczepić :) co do fragmentu "Część górna manekina jest rozrzucana po pokoju." miam jeszcze inną propozycję "wybuch rozrywa górną część manekina i rozrzuca jego resztki po pokoju" bardziej obrazowe, prawda?


Maść czarownic - Strona 29 - Talk\nNie mieszałbym w to chemii, dosyć mieszania już jest. Oczywiście możesz sprawdzić, tylko pewnie nie sprawdzisz, zostańmy więc w klimacie.\nNie mieszałbym w to chemii\nDlaczego? Lepiej wmieszać ducha kaczki? Zaznaczam, że pytam ciekawie a nie zaczepnie.\nmożesz sprawdzić, tylko pewnie nie sprawdzisz\nWybacz, nie czuję się winny, że w niektórych sprawach wolę posiadać wiedzę teoretyczną. Ani jakoś specjalnie gorszy.\nOstatnio zmieniony 07 marca 2011 przez pindyjski, łącznie zmieniany 1 raz.\nW sumie to nie wiem, może jakieś problemy ze składnikami takich kremów i ich ewentualnymi interakcjami z alkaloidami. Chyba nie chciałbyś dodatkowych atrakcji akurat w tym przypadku. Kaczka to dziczyzna, tylko taki przykład podałem, chodzi ogólnie o coś naturalnego. Jak ktoś będzie chciał wypróbować, to i tak wypróbuje przecież.\nPiszesz jakąś pracę czy może kierunek studiów? Rozumiem głód wiedzy ale po co znać przepis, skoro nie zamierza się go przygotować? Pytanie kulinarne.\nWiedza nie musi być praktyczna, lubię wiedzieć ot tak, po prostu. Każdy ma ułomności. Z drugiej strony, nigdy nie wiadomo do czego może się przydać.\nWazelina to kilka węglowodorów na skrzyż, nic nie powinno z niczym przereagować.\nNie pytam o przepis, do niczego mi nie jest potrzebny. Ale jak już ktoś mówi "nie", to ja jak małe dziecko "dlaczego?".\nNo ta akurat do niczego innego, chyba że dla samej wiedzy, jak sam to ująłeś.\nWazelina jest zupełnie neutralnym nosnikiem no i to w sumie produkt naturalny (pochodna ropy naftowej a ta powstala z zyjatek). Dobrym nosnikiem jest tez lanolina to tłuszcz z tluszczopotu wełny owczej, ale moze byc smalec wieprzowy albo masło to ostatnie ma juz system naturalnych emulgatorow i jest w sumie kremem czyli emulsia tluszczu we wodzie... a wlasciwie maslance\nOczywiście można też użyć tłuszczu pozyskanego z nieochrzczonych dzieci, tylko po co? Bajki o satanistach można sobie darować a i tak materiał musi być zmielony i wymieszany perfekcyjnie, inaczej lepiej udać się na masaż piaskiem, jeśli coś takiego działa.\nhttp://strefatajemnic.onet.pl/extra/cza ... tykul.html\nCoś o czarownicach, ale zacytuje potrzebne nam informacje:\nW XV wieku pojawiła się plotka, że czarownice spotykają się na sabatach, czyli ucztach na niedostępnych szczytach gór. Na spotkania takie uczestniczki przybywały na miotłach (w niektórych regionach na trzonkach od łopat). Imprezy te były narkotyczno-alkoholowym transem, którego punktem kulminacyjnym miała być orgia z Księciem Piekieł czy innymi demonami. Panowie ci według słów samych czarownic charakteryzowali się bardzo zimnymi przyrodzeniami. Sabat trwał aż do pierwszego piania koguta.\nCo w tej historii może być prawdą, a co wymysłem? Otóż relacje czarownic o wycieczkach na sabaty są w całości prawdziwe! Jak to możliwe? Podróże te były wynikiem stosowania „maści czarownic” – tajemniczej mieszaniny tłuszczu (w najbardziej demonicznej wersji – niemowlęcego) oraz mandragory (korzeń ten wyglądem przypomina ludzką postać, wykopywana mandragora wydawała zabójczy krzyk, dlatego dla bezpieczeństwa poszukiwacze przywiązywali do częściowo odkopanej rośliny psy, by wyrywały z ziemi uparty korzeń), pokrzyku wilczych jagód, bielunia dziędzierzawa, lulka czarnego. Wszystkie te rośliny mają silne działanie halucynogenne. Zawarta w nich atropina powodowała rozszerzanie się źrenic. Dodatkowo są afrodyzjakami. Połączone z pietruszką psią i zimowitem jesiennym powodowały silne halucynacje, wrażenie lotu oraz gwarantowały niezwykłe doznania erotyczne. A wszystko to... we własnym domu (czy na leśnej polanie). Czarownice odbywały więc podróż na słynną Łysą Górę, w rzeczywistości nie ruszając się z miejsca. Wszelkie dodatki do maści typu: krew nietoperza, skrzydła ważki czy zęby smoka miały na celu jedynie uatrakcyjnienie przepisu. Maść miała zazwyczaj kolor zielony. Smarowało się nią miejsca, gdzie skóra jest najcieńsza – pachy, nadgarstki, pachwiny. Wszystkie czynności należało wykonywać nago, przy pełni księżyca. Istnieje również teoria, że czarownice na sabatach zjadały grzyby halucynogenne.\nDokładnie tak, nietoperze czy inne kangury to były tylko dodatki, sama treść koncentrowała się wokół psiankowatych i odpowiednim nośniku. Wybór, ilość, plus czary, decydowały o tym, czy leciały na taką górę czy inną.\natropina występująca w postaci zasady (jak w roślinach) jest rozpuszczalna w tłuszczach i alkoholu. Można wykonać maść podobnie do maści majerankowej - macerujemy silnie rozdrobnione ziele, korzeń czy owoce etanolem przez godzinę i zalewamy stopioną wazeliną (czy tez smalcem wieprzowym, który ułatwi penetrację skóry), ogrzewając do wyparowania alkoholu (zazwyczaj 10-15 minut mieszania).\nBelladonnae siccum extractum 1,0\nAxungia Porci 15,0\nD.S: 1x w życiu, w przypadku popierdolenia z przemieszczeniem


Nieznany wątek związany z zamachem na Jana Pawła II. Dzisiaj rocznica porwania - WP Wiadomości\njan paweł iizamach na papieża\nFragment książki "Zamach"\nNieznany wątek związany z zamachem na Jana Pawła II. Dzisiaj rocznica porwania\nWłaściwie każdy zna podstawowe informacje o zamachu na Jana Pawła II. Ale ten wątek sprawy jest kompletnie nieznany. Dokładnie 34 lata temu w Rzymie porwano 15-letnią Emanuelę Orlandi, córkę watykańskiego urzędnika. Rodzina dostała telefon z żądaniem: Emanuela wróci do domu, jeśli Ali Agca zostanie uwolniony. Sprawę łączono też z prominentnymi kardynałami, bankiem watykańskim i włoską mafią. Według doniesień Emanuela wciąż żyje, ale jest już kompletnie inną osobą. Z jej bratem Pietrem Orlandim rozmawiał Jacek Tacik, autor książki "Zamach", której fragmenty publikujemy\nJacek Tacik i Pietro Orlandi (PAP, Fot: ANSA FILES)\nZorganizował przyjęcie z okazji jej czterdziestych szóstych urodzin. Zaprosił najbliższych: matkę i trzy siostry. Przyszło nawet kilkunastu nieznajomych. Byli też fotoreporterzy. Zabrakło solenizantki. Nie liczył, że będzie. Emanuela Orlandi zaginęła 22 czerwca 1983 roku. Miała piętnaście lat. Jej brat Pietro co roku protestuje na placu Piusa XII, tuż przed placem Świętego Piotra, na granicy dwóch państw: Włoch i Watykanu. Rozwiesza transparenty: „Prawda dla Emanueli” i „Zburzmy mur zmowy milczenia”, który jego zdaniem postawił Kościół. Do czerwonych baloników przyczepia podpisane karteczki z cytatami z Ewangelii, żeby ludzie pamiętali o jego siostrze. Unoszą się później nad Rzymem.\nUmówiliśmy się na via della Conciliazione, która łączy Zamek Świętego Anioła z Bazyliką Świętego Piotra. Był punktualnie. Miał na sobie granatową kurtkę, białą koszulę i jasne spodnie. Wysoki. Z siwymi, dłuższymi włosami. Zaproponował, żebyśmy przeszli na „ty”. Zamówiliśmy kawę i rogaliki z marmoladą w kawiarni „Nova Caffe”, na rogu via della Traspontina.\nPietro spędził dzieciństwo za Spiżową Bramą. Jego ojciec Ercole Orlandi pracował w Prefekturze Domu Papieskiego. Otrzymał przestronne mieszkanie obok redakcji dziennika „L’Osservatore Romano” z oknami wychodzącymi na pełną turystów via di Porta Angelica. Byli od niej oddzieleni dwunastometrowym murem. Żeby go przekroczyć, trzeba było mieć przepustkę. Czuli się bezpiecznie. Dwudziestodwuletni Pietro i jego nastoletnie siostry biegały po ogrodach w Watykanie, do których miały wstęp co najwyżej siostry zakonne lub księża — nikt z zewnątrz.\n"Zamach. Spisek, śledztwo, spowiedź" - książka Jacka Tacika o zamachu na Jana Pawła II, wyd. Wydawnictwo Literackie (Wydawnictwo Literackie, Fot: Wydawnictwo Literackie)\nŻycie w najmniejszym państwie świata rządzi się swoimi prawami: czas na zabawę poza jego murami kończy się o północy. Gwardziści szwajcarscy zamykają wtedy Bramę Świętej Anny. Kto nie zdąży, zostaje po drugiej stronie. W środku nie ma atrakcji dla młodych. Dwa sklepy i poczta. Papież nie zgodziłby się przecież na otwarcie dyskoteki przy Bazylice Świętego Piotra. Nie ma też szkół.\nRodzeństwo Orlandich uczyło się w Rzymie. Emanuela chodziła do liceum o profilu ścisłym i na lekcje gry na flecie poprzecznym i pianinie do szkoły muzycznej na placu Sant’Apollinare. Była uzdolniona muzycznie, do tego bardzo ambitna — oczko w głowie rodziców. Ostatni raz widzieli ją w środę 22 czerwca 1983 roku. Zabrała instrument, wyszła z domu i już nigdy do niego nie wróciła.\nDo porwania przyznały się grupy przestępcze i organizacje terrorystyczne. Panował informacyjny chaos. Ktoś próbował szantażować papieża. Anonimowy głos, który dzwonił do domu Orlandich, domagał się uwolnienia Mehmeta Alego Agcy — niedoszłego zabójcy Jana Pawła II. Inna osoba (a może ta sama?) kierowała trop na bank watykański, który rzekomo był winny pieniądze włoskiej mafii.\nMinęło ponad trzydzieści lat. Pietro ożenił się. Urodziły mu się trzy córki: Elettra, Salome i Rebecca. Jego życie — na pierwszy rzut oka poukładane i normalne — jest smutne, przepełnione i złością, i nadzieją. Nigdy nie przestał szukać siostry. Sprawdzał każdy, nawet najmniej prawdopodobny trop: „Pojechaliśmy do klasztoru we Francji, bo ktoś widział Emanuelę w jasnym habicie”.\nFałszywy trop. Podobnych było więcej. Jego ojciec, przed śmiercią w 2004 roku, miał mu powiedzieć, że został „zdradzony przez tych, dla których pracował”. Pietro oskarżył Stolicę Apostolską o tuszowanie prawdy. Stąd jego powtarzające się protesty przed placem Świętego Piotra. Już nie prosi, a żąda sprawiedliwości. Pod apelem do papieża Benedykta XVI podpisało się osiemdziesiąt tysięcy ludzi: „Nic to nie dało. Miałem nadzieję, że Franciszek będzie inny”.\n03.03.2015 RZYM, WŁOCHY\nTak, obróciła się na pięcie i wyszła. Była wściekła. Pokłóciliśmy się. Chciała, żebym zawiózł ją na motocyklu na lekcje. Niektóre autobusy już nie kursowały. Kierowcy zapowiedzieli strajk, a ona nie mogła się spóźnić na zajęcia. Chodziła do szkoły muzycznej Tommasa Ludovica da Victoria na placu Sant’Apollinare. Prosiła kilka razy: „Nie bądź leniem. Co się z tobą dzieje? Zawsze mnie odwoziłeś”. Odmówiłem. Umówiłem się już ze swoją dziewczyną, którą miałem odebrać z domu. Zawsze, kiedy wracam myślami do tamtych chwil, zadaję sobie pytanie: „Co by było, gdybym jednak z nią pojechał? Może nigdy nie zostałaby porwana?”.\nCzterdzieści dni przed zaginięciem Emanueli została porwana w Rzymie Mirella Gregori. Były w podobnym wieku.\nSiedziałem z rodzicami przed telewizorem. Leciał reportaż o Mirelli. Wyszła na spotkanie z byłym kolegą z klasy i już nigdy nie wróciła. Śledczy uważali, że porywacze zgłoszą się po okup. Pamiętam słowa taty: „Nam to nie grozi. Nie mamy pieniędzy, nie bylibyśmy w stanie zapłacić złamanego lira”.\nHistorie Mirelli i Emanueli połączyła prokuratura. Rzekomi szantażyści, którzy dzwonili do naszego domu, przyznawali się do uprowadzenia obu dziewczynek. Nie dali jednak żadnego dowodu. Mieli porwać Mirellę, a później Emanuelę, żeby wymusić na naszym prezydencie podpisanie aktu łaski dla Mehmeta Ali Agcy.\nChcieli, żebyśmy w to uwierzyli. Tylko po co? Żeby policja wstrzymała poszukiwania?\nDziennikarze nie pisali o porwaniu Emanueli. Nie interesowały ich tajemnicze telefony od rzekomych szantażystów. Jeszcze było za wcześnie. Sytuacja zmieniła się w niedzielę 3 lipca, jedenaście dni po zaginięciu mojej siostry. Jan Paweł II, stojąc w oknie biblioteki Pałacu Apostolskiego, podczas modlitwy Anioł Pański zwrócił się do osób „odpowiedzialnych” za jej zniknięcie: „Szczerze solidaryzuję się z rodziną Orlandich pogrążoną w udrękach\ni bólu z powodu Emanueli, która od ponad tygodnia nie powróciła do domu. Odwołuję się do człowieczeństwa tych, którzy ponoszą odpowiedzialność w tej sprawie”.\nKarol Wojtyła wiedział, że moja siostra została uprowadzona i że to porwanie miało związek nie z nami, a ze Stolicą Apostolską. Dlaczego zdecydował się odkryć karty? Nie mam pojęcia, ale jego słowa uruchomiły machinę medialno-polityczną i przyspieszyły bieg wydarzeń. Zdjęcie Emanueli trafiło na pierwsze strony gazet, pokazano je w telewizji, a jej imię powtarzano w kółko w radiu. Telefon dzwonił bez przerwy. Ktoś dodawał otuchy, ktoś robił sobie żarty, a ktoś inny chciał zarobić na naszej tragedii.\nPiątego lipca, około trzynastej, z biurem prasowym Stolicy Apostolskiej skontaktował się mężczyzna, który później został nazwany Amerykaninem. Mówił z amerykańskim akcentem, lepiej po łacinie niż po włosku. Żądał uwolnienia Alego Agcy w zamian za Emanuelę, która miałaby wrócić do domu cała i zdrowa przed końcem miesiąca. Wymienił jeszcze Maria i Pierluigiego, którzy byli — tu cytat — „elementami organizacji”. Zadzwonił także do nas. Rozmawiał z moim wujkiem. Puścił nagranie Emanueli, w którym zapętlono zdanie: „Powinnam iść do trzeciej klasy liceum...”.\nTo był jej głos?\nMężczyzna dzwonił najprawdopodobniej z dworca kolejowego. Słychać było w tle odjeżdżające pociągi. Zniekształcały rozmowę. Mój wujek z trudem wyłapywał poszczególne słowa. Czasem nie rozumiał sensu zdań. Ale to nie było już ważne. Rozpoznał Emanuelę. Mieliśmy dowód, że żyje. Moment ulgi, a nawet radości. Przez ponad dwa tygodnie — jeżdżąc po rzymskich ulicach i przeszukując parki — żyliśmy w strachu, że moja siostra padła ofiarą maniaka seksualnego albo zabójcy, a teraz pojawiło się światełko w tunelu.\nJacek Tacik, autor książki "Zamach" (Materiały prasowe, Fot: Albert Zawada)\n„Amerykanin” skontaktował się jeszcze z agencją prasową ANSA. Zdradził miejsce, w którym ukryto „dowody na to, że dziewczynka żyje”. Dziennikarze znaleźli w śmietniku na Piazza del Parlamento legitymację szkolną Emanueli i skrawek kartki, na której (najprawdopodobniej ona) napisała: „Wasza Emanuela”. Ile razy zadzwonił do Watykanu? Hierarchowie odmówili współpracy z włoskim wymiarem sprawiedliwości. Uruchomiono za to bezpośrednią linię telefoniczną między domniemanymi porywaczami a Sekretariatem Stanu Stolicy Apostolskiej. Dzwoniło się na ogólny numer watykański, prosiło o wewnętrzny 158 i siostra zakonna, która była akurat na dyżurze, łączyła bez zbędnych pytań z kardynałem Agostinem Casarolim.\nMieliście jeszcze informacje o Emanueli?\nTak, kiedy 4 marca 1985 roku zgłosiła się na policję Jo- sephine Hofer Spitaler — po tym jak za pomoc w znalezieniu Emanueli wyznaczono nagrodę. Nie zrobiła tego wcześniej, ponieważ „nie połączyła faktów”. Zeznała, że 19 sierpnia 1983 roku pod dom sąsiadów (Kaya Springo- ruma i Franceski di Teuffenbach) w Terlan, niedaleko Bolzano w Trydencie-Górnej Adydze, tuż przy granicy z Austrią, podjechał fiat 112 (używały go włoskie służby) z rzymskimi tablicami rejestracyjnymi, z którego wysiedli czterdziestoletni mężczyzna i młoda dziewczyna. Była brudna, wycieńczona, otępiała, jakby pod wpływem narkotyków. Mężczyzna warknął na nią, żeby nie próbowała wzywać pomocy, ponieważ tutaj mówi się tylko po niemiecku: „Nikt cię nie zrozumie”.\nDziewczynka miała na sobie naszyjnik z wypłowiałego materiału, który przypominał obrożę. Taki sam, żółto- -czerwony, nosiła Emanuela. To były barwy jej ulubionego klubu piłkarskiego AC Roma, który kilka dni wcześniej zdobył tytuł mistrza kraju.\nPrzetrzymywano ją w piwnicy. Słychać było krzyki i głośne rozmowy. Dwa dni później przyjechało po nią peugeotem dwóch mężczyzn; jednym z nich okazał się właściciel domu — Rudolf di Teuffenbach. Ruszyli na północ, w stronę Niemiec.\nŚlad z Bolzano był poważnie brany pod uwagę przez rzymską prokuraturę do momentu, w którym okazało się, że di Teuffenbach pracuje dla włoskiego wywiadu SISMI w Monachium. Sprawie ukręcono łeb. Śledczy szybko doszli do wniosku, że mężczyzna nie mógł być 21 sierpnia 1983 roku w Terlan, ponieważ miał urlop. A ja się pytam: nie mógł pojechać tam w dzień wolny od pracy?\nPietro Orlandi i Jacek Tacik (archiwum autora, Fot: Jacek Tacik)\nZa dużo w tej historii zbiegów okoliczności, żeby w nie ślepo wierzyć. Córka Rudolfa di Teuffenbacha była zatrudniona w Tajnym Archiwum Watykanu. Miała dostęp do cennych informacji Stolicy Apostolskiej. Dzieliła się nimi z ojcem? Dla mnie to pytanie retoryczne, na które nie trzeba odpowiadać.\nMoże Josephine Spitaler wszystko zmyśliła?\nTak uważa jej mąż, ale ja nie mam powodu, żeby jej nie ufać. Odwiedziłem ją cztery lata temu w Terlan. Była po trzech wylewach. Zamknęliśmy się w kuchni. Jeszcze raz, świadomie i ze szczegółami opowiedziała mi to, co widziała i słyszała. Pokazałem jej niepublikowane zdjęcia Emanueli. Rozpoznała moją siostrę.\nNa policję zgłosiła się także Giovanna Blum, nauczycielka muzyki z Bolzano, która 16 sierpnia, trzy dni przed przyjazdem dziewczynki do Terlan, odebrała rozpaczliwy telefon: „Pomocy! Jestem Emanuela Orlandi. Proszę zawiadomić policję”. Rozmowę coś przerwało. Za chwilę znowu ktoś zadzwonił. Męski, szorstki głos kazał kobiecie milczeć i o wszystkim zapomnieć.\nBlum była nauczycielką gry na pianinie. Uczyła między innymi w rzymskiej szkole, do której chodziła Emanuela. Zostawiała na parapetach swoje wizytówki z numerem telefonu: „Dla tych, którzy myśleli o lekcjach indywidualnych”. Może moja siostra miała jej dane i znajdując się w okolicy Bolzano, wybrała właśnie ją?\nMehmet Ali Agca, który otrzymał od prezydenta Włoch akt łaski, musiał odsiedzieć w tureckim więzieniu zaległ wyrok za zabójstwo Abdiego Ipekęiego, dziennikarza lewicowej gazety „Milliyet”. Odzyskał wolność w 2010 roku, dwadzieścia dziewięć lat po zamachu na Jana Pawła II.\nRuszyłem do Stambułu. Spotkanie z Agcą mogło być przełomowe, dać nowy impuls sprawie, którą włoscy śledczy pogrzebali. Skontaktowałem się z nim przez turecką dziennikarkę, która znała się z jego bratem. Zaproponowałem miejsce neutralne, dla mnie komfortowe i bezpieczne — hotel w centrum miasta. Agca postanowił inaczej. Żółta taksówka wywiozła mnie niemal poza metropolię do części bardziej orientalnej, która nie miała w sobie nic z Europy. Była obca.\nJacek Tacik jako pierwszy polski dziennikarz rozmawiał z Mehetem Alim Agcą. (archiwum autora)\nZnalazłem się przed budynkiem. Na parterze zapukałem do drzwi i niepewnie pociągnąłem za klamkę. Stanąłem w progu niewielkiego pokoju. Siedział na czerwonej kanapie, miał na sobie niebieski sweter, oglądał telewizję. Był siwy, starszy, ale go rozpoznałem. Agca zobaczył mnie, wstał i uśmiechnął się: „Drogi Pietro, jak dobrze cię widzieć. To spotkanie jest historyczne”.\nPięćdziesiąt pięć minut. Adwokat Agcy, do którego należało mieszkanie, zostawił nas samych. Turek wydawał się zrelaksowany, w dobrym humorze, sprawiał wrażenie osoby szczerej, która nie musi już konfabulować: „Emanuela została porwana przez rząd watykański, mam na to dowody. Została uprowadzona, żebym ja mógł odzyskać wolność”. Na stole leżał mój dyktafon. Nagrywał każde jego słowo: „Osoba, która zna prawdę, potrafi wskazać zleceniodawców i wykonawców porwania, nazywa się... kardynał Giovanni Battista Re”.\nZnałem go. Był prefektem Kongregacji do spraw Biskupów i przewodniczącym Papieskiej Komisji do spraw Ameryki Łacińskiej.\n„Emanuela jest w środowisku religijnym, ubezwłasnowolniona, ale bezpieczna. Już czas, żeby wróciła do domu — kontynuował Agca. — Jeśli zależy ci na odnalezieniu i uwolnieniu siostry, musisz jeszcze iść na viale Bruno Buozzi 73, gdzie znajduje się Villa Tevere, siedziba Opus Dei”.\nTak, postanowiłem się go mocno trzymać, ale odbijałem się bezradnie od drzwi Villi Tevere. Zmowa milczenia. Kardynał Re, u którego niemal wymusiłem spotkanie, zasłaniał się niepamięcią: „Przecież minęło już tyle lat”. Sprawiał wrażenie osoby obojętnej. Nawet nie przesłuchał nagrania mojej rozmowy z Agcą. Kazał o wszystkim zapomnieć i się modlić.\nNie, bo ja naprawdę wierzę, że Emanuela żyje. Może to jest uczucie braterskie, rodzaj naiwnej nadziei, a nie chłodnej kalkulacji, ale dopóki nie znajdę ciała albo dowodu na to, że jej już nie ma wśród nas, będę jej szukać.\nCytowany fragment rozmowy z Pietrem Orlandim pochodzi z książki Jacka Tacika „Zamach. Jan Paweł II – 13 maja 1981. Spisek. Śledztwo. Spowiedź”, która ukazała się nakładem Wydawnictwa Literackiego.


25 lut 2020, 08:47\nTemat: Pokrowiec Traper Competition duzy\nKoledzy do sprzedania mam pokrowiec traper competition duzy na tyczke\nPokrowiec jest prawie nowy uzyty 1 raz\nhttps://m.olx.pl/oferta/pokrowiec-trape ... n=4&page=2\n25 lut 2020, 08:44\nTemat: Torba Milo Superba\nTorba Milo Superba\nKoledzy mam do sprzedania torbe milo superba red\nTorba uzywana byla 1 sezon\nhttps://m.olx.pl/oferta/torba-milo-supe ... n=4&page=1\nNo niestety większość członków "kładzie lache"na zebrania. :-( Michał tak jest wszędzie... U nas ludzi z blisko 700 a na zebraniu 40.. Z czego 15 zarząd, komisja rewizyjna3, sąd 4i zostaje z 15.... A Tomkowi gratuluję i życzę owocnej pracy A co w tym dziwnego Legion nastepnym przykladem m...\nRe: Klub wędkarski Jawor plus Koło numer 68 Łuków Miasto\nhttp://www.pzw.org.pl/lukowmiasto/wiado ... _na_zawody zapraszamy\n16 sty 2018, 14:24\nTemat: Rolki ramka na kuwety pokrowiec i torba\nRolki ramka na kuwety pokrowiec i torba\nWitam na sprzedaż posiadam kilka rzeczy https://www.olx.pl/oferta/uchwyu-platforma-na-kuwety-sensas-CID767-IDroSzZ.html https://www.olx.pl/oferta/rolki-maver-CID767-IDroS9t.html https://www.olx.pl/oferta/torba-milo-superba-CID767-IDroRHZ.html https://www.olx.pl/oferta/pokrowiec-mikado-na-siatke-CID7...\nTemat: Zamienie torby.\nWitam Koledzy mam na zamiane ew sprzedaz torbe http://sklep.matchpro.pl/pl/p/TIRINO-SUPERBA-ROSSO-CR-Torba-Milo-Czerwona-800VV6011/15510 uzywana jeden sezon stan dobry+ . Jedynie pas do noszenia do malej poprawki. Bardzo duza i mocna torba milo na wszelkie akcesoria . Zamienie na torby trapera typu ...\n03 wrz 2017, 11:24\nTemat: [k] kupie kasete do kosza\n[k] kupie kasete do kosza\nKupie kasety do kosza traper jaxon behr itp .\nWszelkie oferty na pw\n17 maja 2017, 22:02\nTemat: [K] Rolki typu V\nRe: [K] Rolki typu V\nPolecam nowe jaxona\n01 lut 2017, 09:25\nTemat: melasa .\nKoledzy mam pytanie czy ma ktos moze dojscie do melasy ? Kiedys na starym forum kupowalem od jakiegos kolegi ale niestety brak info kto to byl. Z gory dziekuje\nUklejowka jaxona aktualna??\n02 mar 2014, 09:43\nTemat: Tyczka Podest i Kosz Sprzedam\nRe: Tyczka Podest i Kosz Sprzedam\n23 lut 2014, 19:22\nTemat: Kupię garbolino flanker\nKupię garbolino flanker\nKupię wędke jak w temacie albo cos podobnego :) info na Pw\n23 lut 2014, 08:43\nhttp://tablica.pl/oferta/kosz-i-podest- ... 4XlIZ.html\nhttp://tablica.pl/oferta/tyczka-mikado- ... 4XlBb.html\nza całość 400 zł\nObniżka cen komplet za 450 zł\n09 lut 2014, 23:06\nTyczka Podest i Kosz Sprzedam\nWitam Mam do sprzedania tyczkę mikado blue fox z topem 4 elementowym dodatkowym wędka w stanie dobrym wzmocnienia na 3 elementach wszystko moge wysłac na foto. Wedka bardzo mocno wiadomo ze nie sztywna jak igła ale da sie łowić mi ostatnie 2 lata służyła tylko do połowo karpi na łowiskach komercyjny...\nTemat: Sprzedam Podest plus kosz\nSprzedam Podest plus kosz\nSprzedam podest plus kosz. stan oceniam jako dobry plus. ewentualne foto na emaila.\nCena jaka mnie interesuje za całość to 260 zł plus koszt wysylki. preferowany odbior osobisty. Ale to kwestia dogadania.\n04 cze 2012, 17:06\nTemat: [K] Bata 6 lub 7m\n[K] Bata 6 lub 7m\nKupie bata 6 lub 7 m\n01 kwie 2012, 20:18\nSzacunek dla chłopaków za wytrwałość w takie warunki łowić.\n01 kwie 2012, 13:35\nTemat: Kupię balkon do podestu\nKupię balkon do podestu\nKupie niedrogo balkon do stopa do podestu na nózki 16 mm ale moze byc tez na inne\nBedziecie moze w sobote trenowac??\n10 cze 2011, 17:38\nTemat: Kołowrotek do matcha\nWitam kupie kołowrotek do matcha. Czekam na propozycje\nhoolsowa pisze: Rafał a w tej cenie na najbliższy weekend byś miał??\n:D bedzie tańszy poczekaj:D\n06 kwie 2010, 11:37\nTemat: Sprzeam Tubertini Saratoga 505 (tyczka 12,5m)\nbartekso@wp.pl poprosil bym\nJa wstępnie bym byl zainteresowany\nZależy jeszcze od ceny\nTemat: Sprzedam Mikado Blue Fox\ndokładnej wagi nie ma napisanej ale szacuje ja w granicach 950 gram\n08 mar 2010, 07:23\n27 lut 2010, 19:13\n06 sty 2010, 18:10\nSprzedam Mikado Blue Fox\nWitam mam do sprzedania wędkę mikado blue fox 1100 z 2 topami\n2 topy orginalne 4 elementowe\nwędka mocna raczej rzeczna


Alarm do domu - Monitoring-system.pl\nJednym ze sposobów na uniknięcie włamania jest system alarmowy do domu – zintegrowana sieć zabezpieczeń, którą wymyślono po to, żeby ostrzegała właścicieli domów i mieszkań przed próbą wtargnięcia osób nieupoważnionych na teren posesji. Oczywiście, alarm to zaledwie jeden z kilku rekomendowanych środków ochronnych. Prawidłowo zabezpieczony obiekt powinien być w pierwszej kolejności wyposażony w solidny zamek i drzwi, szczelne okna oraz ogrodzenie – wszystko to używane zgodnie z zaleceniami producentów oraz z zasadami zdrowego rozsądku. W momencie, gdy owe elementarne wymogi bezpieczeństwa zostaną już przez nas spełnione, warto zatroszczyć się o środki dodatkowe – a więc zwłaszcza o sprawny sprzęt alarmujący. Co możesz zyskać, inwestując w takie urządzenie?\nNowoczesne alarmy spełniają oprócz funkcji podstawowych – informacyjnej i prewencyjnej – także szereg innych zadań. Centrale alarmowe wykorzystuje się już powszechnie do automatycznego sterowania urządzeniami elektrycznymi, zapewniając m. in. odpowiedni poziom oświetlenia czy ogrzewania na terenie obiektu. Obsługa alarmu staje się natomiast coraz łatwiejsza dzięki temu, że można go regulować w sposób zdalny, a więc poprzez telefon bądź Internet. Np. Córką wychodząca z domu zapomniała uzbroić alarm i dzwoni do Ojca aby zrobił to zdalnie przez telefon komórkowy.\nZ czego dokładnie złożony jest taki zestaw? W jego skład wchodzi najczęściej centralka alarmowa, kontaktrony, czujniki i sygnalizatory. Centralka alarmowa przechwytuje wszelkie informacje, jakie docierają do niej od czujek, modyfikuje je i interweniuje zgodnie z programem zapisanym przez właściciela. Każda centralka zawiera klawiaturę numeryczną, powinna też mieć możliwość podłączenia do telefonu stacjonarnego bądź – co obecnie bardziej pożądane – pracującego w sieci GSM. Bezpośrednio związane z centralką są urządzenia odpowiedzialne za nadzór nad systemem – manipulatory, używane do wydawania centrali poleceń. Obecnie najpopularniejsze są manipulatory typu LED oraz LCD – te ostatnie zdążyły już zresztą zyskać sobie miano bardziej przyjaznych dla użytkownika.\nPrzyzwoitej jakości zestawy alarmowe są dostępne na rynku w cenie nieprzekraczającej tysiąca złotych. To naprawdę niewiele, jeśli weźmiemy pod uwagę szkody, jakie może wyrządzić brak odpowiedniego zabezpieczenia lokalu. System alarmowy do domu zapewni spokojne bytowanie nam i naszym bliskim. W sprawie wyceny systemu alarmowego zapraszamy do kontaktu.


Oferta – Anielski Dotyk\nW związku z tym, iż moje zabiegi, konsultacje, sesje prowadzone są\nw sposób nieszablonowy a mają charakter intuicyjny,\nkażda z nich jest inna. Jest indywidualnym i wyjątkowym spotkaniem,\nosobistym, wewnętrznym przeżyciem, ściśle dopasowanym\ndo Twoich preferencji i potrzeb.\nBez względu na to jaką przeszłość masz za sobą, doceniam to,\nże chcesz z własnej woli zmienić ją na taką, która zacznie Ci służyć.\nPonieważ szanuję Cię jako człowieka i akceptuję Cię takim jakim jesteś,\nbez wartościowania i oceniania, dlatego też konsultacja czy sesja\nze mną nie polega na krytyce, negowaniu czy potępianiu Ciebie\nczy sposobu Twego życia. Celem naszej wspólnej pracy jest,\nabyś poznał swoje ukryte podświadome wzorce, przekonania, schematy\nwyobrażenia i programy, które to do tej pory kierowały Twoim życiem,\nabyś uświadomił sobie, że Ci już nie służą prowadząc do destrukcji\ni zdecydował zamienić je na kreatywne, przynoszące dla Ciebie rozwój.\nNawet jeśli nie rozumiem, czy nie pochwalam tego w jaki sposób żyjesz,\nto fakt ten nie ma żadnego wpływu na podejście do Ciebie\ni prowadzonej sesji. Z Twojej strony oczekuję tylko uczciwości\ni szczerości wobec mnie, a przede wszystkim wobec samego siebie.\nJeśli Ty jesteś gotowy wykonać pracę, aby dokonać swojej wewnętrznej\nprzemiany, ja jestem gotowa Ci w tym pomóc.\nPostrzegając Cię holistycznie czyli jako jedność ciała, umysłu i duszy\nkorzystam z wiedzy i praktyki z zakresu Radykalnego Wybaczania,\nRegresingu, Świadomego Oddechu, ThetaHealingu, ale przede wszystkim\nzdaję się na intuicyjne przekazy i prowadzenie Źródła, Stwórcy.\nMetody i techniki które stosuję podczas naszej pracy służą uzdrawianiu\nszerokiej gamy aspektów, których początki pochodzą z obecnego życia,\nz czasu prenatalnego, z poprzednich wcieleń, życia pomiędzy czy poza\nwcieleniami, a także z czasu sięgającego początkom istnienia Twojej Duszy.\nPonieważ nikogo nie zostawiam bez opieki, uzdrawianie z moją pomocą\nodbywa się w sposób jak najbardziej bezpieczny (zwłaszcza podczas\npierwszych Twoich konfrontacji ze sobą i swoją podświadomością).\nWachlarz oferowanych przeze mnie usług jest bardzo szeroki\nod oczyszczania energetycznego Ciebie,\nTwojej przestrzeni, w której mieszkasz, pracujesz\npoprzez zabiegi uwalniające Cię od wszelkich podpięć, podczepień\ndestrukcyjnych istot i bytów, od dusz zagubionych i upadłych,\nod instalacji, konstrukcji, implantów, czipów, od nałożonych kodów,\npieczęci, od klątw, zaklęć, uroków, czarów, złorzeczeń,\npo pracę uwalniającą Cię od różnego rodzaju zobowiązań pod postacią\nmisji, ślubowań, przysiąg i przyrzeczeń, paktów, umów i kontraktów.\nW zależności od tematu czy problemu, a także od techniki\njaką preferujesz do pracy w celu swego uzdrowienia, oferuję wachlarz\nróżnego rodzaju spotkań czy to indywidualnych czy w grupie.\nKażde spotkanie bez względu na formę (zabieg, sesja, warsztat)\njest Twoim wewnętrznym, osobistym procesem dopasowanym\nswoiście dla Ciebie po wcześniejszej konsultacji i wglądzie.\nW związku z tym, iż pracuję w sposób intuicyjny, a więc ściśle związany\nz Tobą nie działają tu żadne schematy, czy struktury, dlatego też nie ma\nmożliwości, aby to samo, czy w taki sam sposób co dotyczy Ciebie\nmiało przełożyć się i posłużyć drugiej osobie nawet w sytuacji,\nkiedy boryka się ona z takim samym problemem, dolegliwością\nczy wzorcem. Podobnie jest w przypadku, kiedy inna osoba korzystająca\nz metod, na bazie których ja praktykuję, bądź nawet korzystająca\nz pomocy u mnie miała ten sam efekt pracy, jaki możesz mieć Ty.\nAby lepiej zrozumieć mój przekaz w tym temacie zapraszam Cię\ndo obejrzenia krótkiego filmu pt. ,,Indywidualność”.\nMówiąc o sobie ,,Uzdrowiciel Duchowy” nie znaczy to, że jestem\nkimś mądrzejszym, czy lepszym, kimś o większych, doskonalszych\numiejętnościach bądź zdolnościach aniżeli Ty posiadasz.\nWiedz, że jestem na równi z Tobą jako człowiek tak samo jak Ty\ndoświadczający życia tu na ziemi w ludzkim ciele.\nTwój proces uzdrawiający polega na połączeniu Twojej duszy\nz Twoją Nadduszą, otwierając Cię na zdolność samouzdrawiania,\nktórą każdy z nas, jako wcielona dusza ze swej boskiej natury posiada.\nMoją rolą jest pomóc Ci w tym połączeniu poprzez prowadzenie Cię\noraz bycie tego obserwatorem. Procesy, które zadziewają się\ndo końca i na trwałe, w czasie naszej pracy są nieodwracalne\ndlatego, że zmiana, która się dokonuje zadziewa się\nna najgłębszym poziomie komórek, jakim jest poziom Twojego DNA.\nZanim zaczniemy współpracę chcę, abyś miał/a świadomość,\niż wszelkie zabiegi, sesje czy warsztaty, które Tobie oferuję\nmają charakter uzdrowieńczo-rozwojowy, ale w żaden sposób\nnie ograniczają, wykluczają czy zastępują, diagnoz bądź\nleczenia za pomocą medycyny konwencjonalnej.\nSposób i skutki wynikające z korzystania z mojej praktyki\ni pomocy Tobie są wynikiem Twojej własnej odpowiedzialności.\nTotal Page Visits: 2137


Olśniewająca Suknia Ślubna THE ONE 2015 - model 458 - Suknie ślubne - Ogłoszenie - Komis, baza ogłoszeń - Polki.pl\nOlśniewająca Suknia Ślubna THE ONE 2015 - model 458\nNr ogłoszenia: 114658\nData zamieszczenia: nie, 23 sie 2015\nŚlub jest jednym z najważniejszych wydarzeń w życiu kobiety. Musi Właśnie w tym dniu powinna wyglądać i czuć się wyjątkowo, ale jednak inaczej niż na co dzień - dlatego suknia jest tak istotna. Ja wybrałam markę Agnes Bridal - THE ONE kolekcja 2015. I tu faktycznie THE ONE się potwierdza - była wśród mnóstwa przeglądanych tą JEDYNĄ. Delikatna i zwiewna dzięki dołowi z organzy, ale niezwykła i "bogata" dzięki ukrytym licznym warstwom tiulu - w końcu na zwykłe, proste suknie będą jeszcze okazje, na ślubną już raczej nie ;) Perełką jest góra - obniżony gorset z delikatnej koronki przeplatanej z białymi cekinkami, które sprawiają, że lśnisz, ale nie tak nachalnie - po prostu błyszczysz. Obniżony gorset w moim przypadku był zamierzony - idealnie wysmuklił talię i wydobył to co w figurze najpiękniejsze i kobiece. W tym dniu każda z nas chce też wyglądać sexy ;) Dekolt w kształcie opływowego serca. Kolor ivory/ecru kość słoniowa. Rozmiar 38 - sznurowana, dzięki czemu rozmiarowo jest dość elastyczna.Długość - mój wzrost 165cm + obcas 8cm. Dodatkowo dołączam halkę, bolerko-siateczkę z ozdobnymi kamyczkami przy dekolcie (idealna do Kościoła) oraz welon w kolorze sukni sięgający do pośladków, również przyozdobiony lśniącymi cekinami. Dla mnie suknia wymarzona i każdy był nią zachwycony. Cena - 3100 zł (do lekkiej negocjacji.) Zaznaczę, że suknia jest z najnowszej kolekcji, zakupiona w czerwcu 2015 i założona jedynie w dniu Ślubu oraz na sesję plenerową. Od razu wyprana i odświeżona w pralni chemicznej. Całość zapakowana w pokrowiec - czeka na nową Pannę Młodą :) POLECAM ! Zapraszam do kontaktu :) P.S. Rachunki za suknię dostępne do wglądu.


04-05.12.2020r Lublin Staw rzepkowo-udowy - MedicalOnline.pl\n04-05.12.2020r Lublin Staw rzepkowo-udowy\nDodał: Medicalonline Data: 30 stycznia 2020\nLublin już wielokrotnie gościł społeczność ortopedyczną podczas organizowanych w naszym mieście zjazdów i konferencji naukowych pod egidą Polskiego Towarzystwa Ortopedycznego i Traumatologicznego oraz lubelskiej Kliniki Ortopedii.\nTym razem mamy zaszczyt i przyjemność zaprosić Państwa na spotkanie poświęcone zagadnieniom\ndiagnostyki i leczenia niewydolności stawu rzepkowo-udowego.\nObecnie Lublin zmienia dynamicznie swoje oblicze, tętni życiem społeczności akademickiej.\nDzięki aktywności swoich mieszkańców, włodarzy miasta i Uniwersytetu Medycznego powstało szereg obiektów, które pozwalają na komfortowe przeprowadzenie zarówno spotkań naukowych, jak i szkoleń zawodowych. Do swej 700-letniej tradycji historycznej Lublin dopisuje obecnie bogatą kartę osiągnięć naukowych.


mozaika dekoracyjna - goinfo.pl\nRejestracja: 10 maja 2021, 8:18\nPost autor: pelagia1995 » 20 paź 2021, 10:35\nCzy mozaika dekoracyjna jest bardzo trudna do położenia? Czy fachowiec może krzyknąć z jej położenie dużo więcej niż za zwykłe płytki? Jak było w Waszym przypadku? Przede mną dopiero taka rozmowa. Mam nadzieję że mój portfel ją wytrzyma\nRe: mozaika dekoracyjna\nPost autor: vanda » 27 lis 2021, 9:16\npelagia1995 pisze: ↑\nPrawdę mówiąc , to jakoś nie mam przekonania do mozaik. Moim zdaniem są o wiele ładniejsze elementy, które należałoby wykonać. Wstępnie nie jestem Wam w stanie nic powiedzieć, no chyba że płytki ceglane wchodzą w grę. To mi się podoba i o tym myślę. Co do mnie to jeszcze powiem, że fugowanie takiej cegły jest ważne.