Prelegenci - Kongres Polonii Medycznej\nLisa Buda (San Francisco, USA)\nUzyskała stopień doktora chirurgii stomatologicznej na University of the Pacific w San Francisco po ukończeniu studiów licencjackich w dziedzinie biologii na specjalności neuronauka na University of Chicago. Po ukończeniu szkoły dentystycznej przeniosła się do Nowego Jorku, gdzie ukończyła praktykę w Centrum Medycznym Wyckoff Heights. Została zaproszona na drugi rok jako Chief Resident programu Dental Medicine, gdzie nadzorowała rezydentów pierwszego roku. Po powrocie do San Francisco Dr. Buda zaangażowała się w leczenie osób z zespołem skomplikowanych chorób. Pojawiła się w licznych publikacjach i prowadziła wykłady w San Francisco i Dolinie Krzemowej. Obecnie prowadzi własną innowacyjną praktykę „Dentistry Unwired” zapewniając komfort usług Invisalign poprzez teledentystykę oraz wizyty osobiste u pacjentów.\nSesja 8. Postęp techniczny w służbie stomatologii. Moderator: Bartłomiej Nierzwicki Chicago, USA\nAndrzej Cieszanowski (Warszawa, Polska)\nStudia medyczne ukończył w 1988 roku w Akademii Medycznej w Warszawie. W 2003 roku uzyskał II stopień specjalizacji w zakresie radiologii i diagnostyki obrazowej. Obecnie pełni funkcję Kierownika Zakładu Radiologii w Instytucie Hematologii i Transfuzjologii w Warszawie. Ponadto pełni funkcję Vice Prezesa ds. organizacyjnych Polskiego Lekarskiego Towarzystwa Radiologicznego.\nSesja 11. Postęp techniczny w służbie radiologii. Moderator: Ewa Kuligowska Boston, USA\nMieczysław Chruściel (Szczecin, Polska)\nSpecjalista położnictwa i ginekologii, pracujący w Szczecinie. Prywatnie od kilkudziesięciu lat zajmuje się sztalugowym malarstwem olejnym. Jest autorem wielu cykli portretowych, które stworzył m.in. na rzecz Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego oraz Uniwersytetu Szczecińskiego.\nSesja 15. Pozazawodowe pasje lekarzy. Moderator: Mieczysław Chruściel , Szczecin, Polska\nAlicja Dębska-Ślizień (Gdańsk, Polska)\nSpecjalista chorób wewnętrznych, nefrologii i transplantologii klinicznej. Pełni funkcję Kierownika Katedry i Kliniki Nefrologii, Transplantologii i Chorób Wewnętrznych Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego. Konsultant wojewódzki w dziedzinie nefrologii. Autorka oraz współautorka wielu publikacji naukowych oraz podręczników poświęconych m. in. tematyce transplantacji nerek.\nAbsolwentka Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego. Pełni funkcję Profesora i Kierownika Katedry Medycyny (Regius Chair of Medicine) oraz jest Prorektorem Uniwersytetu w Glasgow. Była prezesem Europejskiego Towarzystwa Nadciśnienia Tętniczego, jest redaktorem naczelnym „Hypertension” – wiodącego czasopisma naukowego poświęconego nadciśnieniu tętniczemu. Była inicjatorką i pierwszym dyrektorem Glasgow Cardiovascular Research Centre – wspólnej inicjatywy British Heart Foundation i University of Glasgow. Została uhonorowana Orderem Imperium Brytyjskiego w klasie „Dama Komandor”, a co się z tym wiąże tytułem honorowym Dame (żeński ekwiwalent tytułu Sir). Otrzymała to wyróżnienie z rąk Królowej Elżbiety II za osiągnięcia w dziedzinie badań nad układem sercowo-naczyniowym.\nKrzysztof Dowgierd (Olsztyn, Polska)\nAbsolwent Akademii Medycznej w Gdańsku, którą ukończył w 1998 roku. Swoje zainteresowania rozwijał w zagranicznych placówkach naukowych, z sukcesem wdrażając najlepsze rozwiązania z zakresu chirurgii rekonstrukcyjnej, czaszkowo – twarzowej i ortognatycznej w swojej praktyce lekarskiej. Ordynator Oddziału Chirurgii Szczękowo Twarzowej Rekonstrukcyjnej i Estetycznej oraz Kierownik Centrum Wad Twarzoczaszki w Wojewódzkim Specjalistycznym Szpitalu Dziecięcym w Olsztynie. Specjalista w dziedzinie chirurgii czaszkowo – szczękowo – twarzowej, specjalizujący się w rekonstrukcjach części twarzowej czaszki i jamy ustnej, operacyjnym leczeniu deformacji i wad twarzy.\nMaciej Dryjski (Buffalo, USA)\nProfesor chirurgii i wiceprezes Wydziału Chirurgii Uniwersytetu w Buffalo. Jest także dyrektorem chirurgii naczyniowej i wewnątrznaczyniowej Kaleida Health, lecząc pacjentów w Buffalo General Medical Center i Erie County Medical Center. Jest autorem i współautorem 84 prac publikowanych w recenzowanych czasopismach. Opublikował książkę, a także jest autorem wielu artykułów i rozdziałów książek. Jego głównymi zainteresowaniami zawodowymi są: choroby naczyń mózgowych, zabiegi wewnątrznaczyniowe i/lub minimalnie inwazyjna chirurgia naczyniowa, dostępy do hemodializy, choroby naczyń obwodowych, tętniaki piersiowe, brzuszne oraz naczyń obwodowych. Brał udział w pracach wielu towarzystw naukowych oraz stowarzyszeniach, w tym: European Chapter International Society for Cardiovascular Surgery, International Society on Thrombosis and Haemostasis, New York Academy of Sciences, European Society for Vascular Surgery, International Society for Applied Cardiovascular Biology, International Society of Endovascular Specialists, Western New York Vascular Society.\nMarcin Fijałkowski (Gdańsk, Polska)\nSpecjalista kardiologii. Pracownik Kliniki Kardiologii i Elektroterapii Serca Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego. Profesor nadzwyczajny GUMed. Ordynator Oddziału Szybkiej Diagnostyki Kardiologicznej Klinicznego Centrum Kardiologii Uniwersyteckiego Centrum Klinicznego. Odbywał liczne staże zagraniczne min. w Mayo Clinic w USA. Jest członkiem polskich i europejskich towarzystw kardiologicznych. Autor wielu opracowań naukowych z zakresu kardiologii i echokardiografii. Jego szczególnym zainteresowaniem klinicznym i naukowym jest choroba wieńcowa oraz wady wrodzone i nabyte serca w tym chorzy ze sztucznymi protezami zastawkowymi. Jest uznanym specjalistą z zakresu echokardiografii. Od 2009 roku posiada specjalizację w dziedzinie chorób wewnętrznych, a od 2014 r. w zakresie kardiologii.\nKatarzyna Fortak-Karasińska (Polska)\nRadca Prawny, Partner w Kancelarii Fortak & Karasiński Radcowie Prawni Sp.P. Posiada ponad 10 letnie doświadczenie zawodowe obejmujące szczegółowe kwestie prawa medycznego, współpracy i funkcjonowania ZOZów w ramach systemu NFZ, prawa farmaceutycznego oraz prawa zamówień publicznych. W ramach swojej praktyki zajmuje się także zróżnicowanymi zagadnieniami prawa gospodarczego i podatkowego. W ramach powyższych obszarów specjalizacji zdobyła bogate doświadczenie w sprawach prowadzonych przed sądami cywilnymi oraz sądami administracyjnymi. Prowadzi szkolenia z zakresu prawa medycznego. Jest wykładowcą i prelegentem podczas ogólnopolskich seminariów i konferencji dotyczących ochrony zdrowia. Uczestniczyła, jako prelegent podczas Ogólnopolskich Spotkań Menedżerów Ochrony Zdrowia w trakcie trwania Europejskiego Kongresu Gospodarczego 2011. Jest absolwentką prawa na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Łódzkiego oraz Podyplomowego Studium Prawa Podatkowego organizowanego przez Centrum Dokumentacji i Studiów Podatkowych Uniwersytetu Łódzkiego. Odbyła aplikację radcowską w Okręgowej Izbie Radców Prawnych w Łodzi. Ukończyła Podyplomowe Studia z zakresu Zarządzania Kancelarią Prawną.\nJerzy B Gajewski(Halifax, Kanada)\nUkończył Akademię Medyczną w Poznaniu (1973) i odbył szkolenie w zakresie urologii w Polsce oraz w Niemczech. Wyemigrował do Kanady z żoną Lidią i dwójką dzieci w 1982 roku. W 1986 roku ukończył rezydenturę urologiczną i staż w Neurourology and Urodynamics na Dalhousie University. Jego główne zainteresowania to – dysfunkcja oddawania moczu, nietrzymanie moczu, śródmiąższowe zapalenie pęcherza moczowego, neuromodulacja i zaburzenia erekcji. Odegrał kluczową rolę w założeniu jednego z dwóch pierwszych ośrodków w Kanadzie dla neuromodulacji krzyżowej. Ustanowił także program stypendialny w zakresie urologii funkcjonalnej i przeszkolił kilku stypendystów krajowych i międzynarodowych. Opublikował ponad 100 artykułów i rozdziałów w książkach oraz miał ponad 200 prezentacji na te tematy. Otrzymał nagrody badawcze od CUA, PTU i AUA. Brał aktywny udział w kilku krajowych i międzynarodowych stowarzyszeniach urologicznych. Jest byłym przewodniczącym Canadian Male Sexual Council. Były prezes Kanadyjskiej Akademii Chirurgów Urologicznych i były przewodniczący Sekcji Północno-Wschodniej American Urological Association. Jest bardzo aktywnym członkiem Canadian Urological Association (CUA) i był jego skarbnikiem przez kilka lat, a następnie prezydentem w latach 2009-2010. Jest laureatem nagrody CUA Life Achievement Award. Obecnie jest historykiem CUA. Jest także członkiem Komitetu Historycznego AUA. Jest także bardzo aktywnym członkiem International Continence Society (IC). Jest byłym przewodniczącym Komitetu ds. Publikacji i Komunikacji oraz byłym Powiernikiem ICS. Obecnie jest członkiem Komitetu Sterującego ds. Międzynarodowych Konsultacji w sprawie Inkontynencji. Współpracuje z Europejskim Stowarzyszeniem Urologii, Chińskim Towarzystwem Urologicznym i Polskim Towarzystwem Urologicznym. Otrzymał Honorowe Członkostwo Polskiego Towarzystwa Urologicznego za współpracę w dziedzinie badań i edukacji, a ostatnio nagrodę Polskiej Funkcjonalnej Urologii za wkład w rozwój Urologii Funkcjonalnej w Polsce. Jest członkiem-założycielem Towarzystwa Bethune (Chińskie i Kanadyjskie Towarzystwo Urologiczne). Był również bardzo zaangażowany w tworzenie i kontynuowanie programu wymiany edukacyjnej z Europejskim Stowarzyszeniem Urologii.\nPiotr Gajewski (Kraków, Polska)\nOd 24 lat redaktor naczelny miesięcznika „Medycyna Praktyczna”, głównego czasopisma internistycznego o charakterze edukacyjnym w Polsce. Kierownik Zespołu Redakcyjnego Podręcznika Interna Szczeklika. Pełni funkcje sekretarza Zarządu Głównego Towarzystwa Internistów Polskich oraz Przewodniczącego Komisji Kształcenia Specjalistycznego i Ustawicznego Towarzystwa Internistów Polskich. Jest członkiem American College of Physicians (FACP).\nMarek Garbowski(Perth, Australia)\nUkończył studia medyczne w 1994 roku we Wrocławiu. Następnie rozpoczął szeroko zakrojone szkolenie w zakresie chirurgii naczyniowej i wewnątrznaczyniowej w Australii i za granicą (m. in. w Sydney, Hobart i Melbourne, a także w The Royal Adelaide, The Repatriation General Hospitals & Flinders Medical Centre w Adelajdzie, a także w Waikato Hospital, Hamilton, New Zealand). Specjalizuje się w chirurgii wewnątrznaczyniowej (chirurgii małoinwazyjnej tętnic) w chorobach naczyń obwodowych i tętniakach, angioplastyce oraz stentowaniu tętnic szyjnych, terapii laserowej żylaków, leczeniu owrzodzeń stóp i hiperhydrozie (sympatektomia torakoskopowa). Wykłada zarówno na Uniwersytecie Zachodniej Australii, jak i na Uniwersytecie Notre Dame. Na co dzień związany zawodowo z St John of God Health Care w Perth (Australia).\nBożena Góraj (Nijmegen, Holandia)\nJest absolwentką Akademii Medycznej w Łodzi, gdzie ukończyła specjalizację z radiologii. Na początku swojej kariery zawodowej zdecydowała się skupić na neuroobrazowaniu. W 1986 r. otrzymała tytuł doktora nauk medycznych w oparciu o pracę na temat wartości ultrasonografii przezciemiączkowej w chorobach neuropediatrycznych. Poszerzała swoją wiedzę m.in. dzięki stypendium Neuroradiology w New York Medical College oraz kilku międzynarodowym kursom z zakresu neuroradiologii i neuroradiologii dziecięcej. W 1993 roku została szefem nowo utworzonego Zakładu Diagnostyki Obrazowej w Oddziale Pediatrycznym Polskiego Centrum Zdrowia Matki Polki w Łodzi. Pełniła tę funkcję do września 1997, kiedy objęła stanowisko Kierownika Katedry Radiologii w Uniwersytecie Medycznym w Łodzi, a następnie dyrektora Instytutu Radiologii i Medycyny Nuklearnej na tym samym Uniwersytecie. W 1996 roku uzyskała tytuł doktora habilitowanego na podstawie rozprawy na temat neuroobrazowania u pacjentów po urazach, a w 2001 otrzymała tytuł profesora nauk medycznych z rąk Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. W 2004 roku przeniosła się do Nijmegen (Holandia), gdzie została kierownikiem Sekcji Neuroradiologii w Katedrze Radiologii i Medycyny Nuklearnej Radboud UMC. Jej zainteresowania badawcze koncentrują się na wdrażaniu nowych technik obrazowania w diagnostyce mózgu dorosłych i dzieci.\nIwona Inkielewicz-Stępniak (Gdańsk, Polska)\nPracownik Katedry i Zakładu Chemii Medycznej Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego. Do jej głównych zainteresowań zawodowych należą: nanotechnologia oraz nanocząsteczki.\nAndrzej Januszewicz (Warszawa, Polska)\nInternista, specjalista w zakresie hipertensjologii. Od 2000 roku Kierownik Kliniki Nadciśnienia Tętniczego Instytutu Kardiologii w Warszawie. Jest także wiceprzewodniczącym Rady Naukowej Instytutu Kardiologii, członkiem Centralnej Komisji ds. Stopni i Tytułów oraz członkiem korespondentem Polskiej Akademii Nauk. Był prezesem Polskiego Towarzystwa Nadciśnienia Tętniczego. Habilitację uzyskał w 1993 roku. Praca miała tytuł: Wpływ endoteliny na czynność układu krążenia w doświadczalnym nadciśnieniu tętniczym.\nArkadiusz Jawień (Bydgoszcz, Polska)\nKierownik Kliniki Chirurgii Naczyniowej i Angiologii w Szpitalu Uniwersyteckim nr 1 im. Antoniego Jurasza w Bydgoszczy oraz Kliniki Chirurgii Naczyniowej i Angiologii na Wydziale Lekarskim Collegium Medicum im. Ludwika Rydygiera w Bydgoszczy. Jest współtwórcą oraz Dyrektorem Centrum Kształcenia w Języku Angielskim Collegium Medicum UMK. Specjalizuje się w chirurgii ogólnej, naczyniowej i angiologii. Jego główne zainteresowania naukowe to chirurgia wewnątrznaczyniowa, badania przesiewowe w tętniaku aorty brzusznej, leczenie zakażonych protez naczyniowych, stopa cukrzycowa, zespół pozakrzepowy, leczenie ran przewlekłych. Wprowadził w regionie nowoczesne leczenie tętniaków piersiowo-brzusznych za pomocą tzw. stentgraftów branchowanych, co pozwoliło włączyć Bydgoszcz do jednego z 3 najbardziej aktywnych ośrodków chirurgii wewnątrznaczyniowej w Polsce. 18 września 2013 roku został wybrany prezydentem Europejskiego Towarzystwa Chirurgii Naczyniowej na rok 2015. Prezes Polskiego Towarzystwa Leczenia Ran i Polskiego Towarzystwa Chirurgii Naczyniowej w kadencji 2018-20. W 2016 roku został wybrany do siedemnastoosobowej Rady Europejskiego Towarzystwa Leczenia Ran jako przedstawiciel organizacji współpracujących. Jest jedynym Polakiem będącym członkiem tego stowarzyszenia.\nBarbara Jereczek-Fossa (Mediolan, Włochy)\nUrodzona w Gdańsku. Od 1997 roku mieszkająca i pracująca w Mediolanie we Włoszech. Obecnie pełni funkcję dyrektora oddziału radioterapii w Europejskim Instytucie Onkologii w Mediolanie.Jest profesorem radioterapii na Uniwersytecie w Mediolanie. Do jej głównych zainteresowań należą: nowotwory urologiczne, rak oligometastatyczny, radioterapia wysokiej precyzji (radioterapia stereotaktyczna, IMRT, IGRT itp.), efekty uboczne radioterapii i jakość życia pacjenta oraz nowe czynniki prognostyczne i predykcyjne. Jest laureatką wielu nagród (m. in. nagrodą Ministra Zdrowia), członkinią Europejskiego Stowarzyszenia Radioterapii i Onkologii (ESTRO) oraz autorką około 230 pełnych prac, całkowity Impact Factor około 780, indeks Hirscha: 34 (wpisana la listę Top Italian Scientists).\nAndrzej Kajetanowicz (Halifax, Kanada)\nNeonatolog, na co dzień związany z Wydziałem Pediatrii na Dalhousie University w Halifax (Kanada). Jest autorem oraz współautorem licznych publikacji z zakresu neonatologii i neuroneonatologii.\nPiotr M. Kasprzak (Regensburg, Niemcy)\nUrodził się 5 maja 1951 roku w Łodzi. W 1974 roku został absolwentem Akademii Medycznej w Łodzi. Uzyskał specjalizację z chirurgii oraz chirurgii naczyniowej. Swoje bogate doświadczenie budował pracując w takich ośrodkach jak: Oddział Chirurgii/Chirurgii Klatki Piersiowej w Łodzi, Katedra Chirurgii, Szpital Cantonal Winterthur, Zakład Chirurgii i Chirurgii Naczyniowej Wiedeń-Lainz, Katedra Chirurgii Naczyniowej w Norymberdze. Od 1995 roku pełni funkcję Kierownika Kliniki Chirurgii Naczyniowej Szpitala Uniwersyteckiego w Regensburgu (Niemcy). Zawodowo zajmujący się w szczególności endowaskularnym leczeniem chorób naczyń (w tym tętniaków aorty) oraz chirurgią tętnic szyjnych. Należy do: Niemieckiego Towarzystwa Chirurgicznego, Niemieckiego Towarzystwa Chirurgii Naczyniowej, Niemieckiego Towarzystwa Angiologii, Polskiego Towarzystwa Chirurgicznego, Austriackiego Towarzystwa Chirurgii Naczyniowej, Szwajcarskiego Towarzystwa Chirurgii Naczyniowej.\nChristophe Klimczak (Paryż, Francja)\nSpecjalista kardiologii, jeden z czołowych francuskich specjalistów w dziedzinie ultrasonografii kardiologicznej. Jest autorem 7 podręczników w tej dziedzinie, które doczekały się łącznie 26 wydań w kilku krajach oraz w kilku językach. Został odznaczony medalem BENE MERITO przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych RP za swoją redakcyjną działalność medyczną i za zaangażowanie w życie polonijne we Francji.\nRobert Kulski (Łódź, Polska)\nStudia prawnicze ukończył na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Łódzkiego, z którym jest związany do chwili obecnej. Bezpośrednio po ukończeniu studiów odbył aplikację sądową, a następnie studia doktoranckie. W 2006 r. uchwałą Rady Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Łódzkiego, na podstawie rozprawy doktorskiej pt. „Umowy procesowe w postępowaniu cywilnym”, przygotowanej pod kierunkiem prof. dr hab. Andrzeja Marciniaka, uzyskał stopień naukowy doktora nauk prawnych w zakresie prawa. W 2017 r. Rada Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Łódzkiego podjęła uchwałę o nadaniu mu stopnia naukowego doktora habilitowanego w dziedzinie nauk prawnych, dyscyplina prawo, specjalność – postępowanie cywilne. Temat rozprawy habilitacyjnej brzmiał: „Ochrona interesów zbiorowych w postępowaniu cywilnym”. Od 2013 r. jest członkiem Rady Naukowej Ośrodka Naukowo-Szkoleniowego przy Krajowej Radzie Komorniczej w Warszawie i członkiem Towarzystwa Naukowego Procesualistów Cywilnych. Brał udział w wielu międzynarodowych i krajowych konferencjach naukowych. Odbył staże naukowo-badawcze w amerykańskich szkołach prawniczych. W okresie 2011-2012 wziął udział w programie wymiany naukowej finansowanym przez Fundację Kościuszkowską z siedzibą w Nowym Jorku (Kosciuszko Foundation Fellowship). Jest autorem wielu publikacji z zakresu postępowania cywilnego, w tym zwłaszcza prawa procesowego cywilnego porównawczego i sądowego postępowania egzekucyjnego. Opublikował dwie monografie naukowe: „Umowy procesowe w postępowaniu cywilnym”, Warszawa 2006 (Wydawnictwo Zakamycze) i „Ochrona interesów zbiorowych w postępowaniu cywilnym”, Warszawa 2017 (Wydawnictwo C.H. Beck).\nhttps://www.wpia.uni.lodz.pl/ , http://www.kulski.pl/\nJacek Kozakiewicz (Katowice, Polska)\nAbsolwent Wydziału Lekarskiego Śląskiej Akademii Medycznej w Katowicach (1975). Po ukończeniu studiów pracował jako asystent w I Klinice Laryngologii ŚlAM (1976-1984). W 1978 r. uzyskał I stopień specjalizacji z zakresu otolaryngologii, a w 1981 r. II stopień z tej samej specjalizacji. W latach 1984-2000 był asystentem w Górnośląskim Centrum Medycznym w Oddziale Laryngologii (do 1998 r. III Klinika Laryngologii). Tytuł doktora nauk medycznych otrzymał w 1993 r. Jednocześnie w latach 1991-1998 pełnił funkcję zastępcy lekarza wojewódzkiego w Urzędzie Wojewódzkim w Katowicach, a następnie był dyrektorem Wydziału Zdrowia Urzędu Marszałkowskiego Woj. Śląskiego (1999). Stanowisko ordynatora Oddziału Laryngologii Woj. Szpitala Specjalistycznego nr 4 w Bytomiu objął w 2000 r. Odbył szereg szkoleń i praktyk w zakresie otolaryngologii zarówno w kraju, jak i za granicą. Był w gronie założycieli NSZZ „Solidarność„ w ŚlAM, sekretarz Komisji Zakładowej w latach 1980-1989. Członek honorowy Polskiego Towarzystwa Otorynolaryngologów – Chirurgów Głowy i Szyi. Pomysłodawca ustanowienia w 2004 r. i przewodniczący Kapituły „Lauru Śląskiej Laryngologii”- wyróżnienia Oddziału Śląsko-Opolskiego PTORL. Autor i współautor wielu prac naukowych, publikacji, wydawnictw i książek oraz prezentacji, przede wszystkim z zakresu otorynolaryngologii. Od ponad 26 lat aktywnie uczestniczy w życiu reaktywowanego w 1989r. polskiego samorządu lekarskiego, pełniąc w nim różne funkcje, zarówno na szczeblu regionalnym i krajowym. M.in. w latach 1989-93 członek Prezydium ORL w Katowicach, a następnie sekretarz ORL, w II kadencji (1993-1997) wiceprzewodniczący ORL i członek Naczelnej Rady Lekarskiej, w latach 1997-2001 członek ORL, w V kadencji ( 2005-2009) członek Naczelnej i Okręgowej Rady Lekarskiej. W listopadzie 2009 r. wybrany przewodniczącym Okręgowej Rady Lekarskiej. Funkcję prezesa ORL powierzono mu ponownie w 2013 r. Wielokrotnie wyróżniany i odznaczany m.in.: przez Prezydenta RP „Złotym Krzyżem Zasługi”, Złotą „Odznaką Honorową za Zasługi dla Województwa Śląskiego”, Złotą Odznaką Śląskiej Izby Lekarskiej „Zasłużony dla Lekarzy”, Statuetką Programu „Matka i Dziecko”, Złotym Medalem ZR Śląsko-Dąbrowskiego NSZZ „Solidarność”, Platynowym Laurem Umiejętności i Kompetencji „Pro Publico Bono” przyznanym przez Regionalną Izbę Gospodarczą w Katowicach.\nMateusz Krasun (Sztokholm. Szwecja)\nAbsolwent Uniwersytetu Warszawskiego. Specjalista radiolog. Obecnie związany z Södersjukhuset w Sztokholmie.\nKornelia Król (Chicago, USA)\nUkończyła Pomorską Akademię Medyczną w Szczecinie. Uzyskała tytuł specjalisty w zakresie ginekologii i położnictwa. Doświadczenie zbierała poprzez pracę m. in. w Southern Illinois University School of Medicine Affiliated Hospitals (USA), University of Belgrade Affiliated Hospitals – University of Belgrade Faculty of Medicine (Jugosławia), University of Illinois Medical Center – University of Illinois College of Medicine, Chicago (USA). Obecnie związana z AMITA Health Saint Joseph Hospital Chicago (USA). Specjalizuje się w leczeniu niepłodności. Została wybrana najlepszym lekarzem ginekologiem w szpitalu Saint Joseph (2004-05) oraz otrzymała nagrodę „Nauczyciel Roku” fundowaną przez American College of Obstetricians and Gynecologists. Ponadto otrzymała nagrodę „Amber Coalition Award” za swój udział w polsko-amerykańskim programie Breast Cancer Awareness Program i została wybrana jedną z „America’s Top Doctors” przez przewodnik po America’s Top Doctors opublikowany przez Consumer’s Research Council of America. Jest specjalistą chirurgii robotycznej wykonującym zaawansowaną, minimalnie inwazyjną chirurgię przy użyciu robota Da Vinci. Pełni funkcję Wiceprezesa Federacji Polonijnych Organizacji Medycznych.\nWacław Kuczmik (Katowice, Polska)\nKierownik Katedry i Kliniki Chirurgii Ogólnej, Naczyń, Angiologii i Flebologii Wydziału Lekarskiego w Katowicach Śląskiego Uniwersytetu Medycznego. Kieruje oddziałem Oddziałem Chirurgii Ogólnej, Naczyń, Angiologii i Flebologii w Górnośląskim Centrum Medycznym w Ochojcu. Do głównych obszarów badawczych profesora należą zagadnienia związane z miażdżycą tętnic kończyn dolnych. Do jego ważnych dokonań zaliczyć można prace dotyczące zagadnień leczenia tętniaków aorty. Od 2010 jest narodowym, polskim delegatem do UEMS Section and Board of Vascular Surgery. Pełni także funkcję konsultanta wojewódzkiego w dziedzinie chirurgii naczyniowej w województwie śląskim. W latach 2006-2012 był członkiem Rady Programowej Studium Doktoranckiego Wydziału Lekarskiego w Katowicach SUM. Pełni funkcję Skarbnika Polskiego Towarzystwa Chirurgii Naukowej, którego w latach 2012-2014 był Prezesem. Członek Komisji Rewizyjnej Polskiego Towarzystwa Angiologii.\nEwa Kuligowska (Boston, USA)\nJest absolwentką Akademii Medycznej w Warszawie. W 1970 r. ukończyła rezydenturę w zakresie diagnostyki radiologicznej. W 1972 wyjechała do Stanów Zjednoczonych, gdzie zakończyła rezydenturę i fellowship w zakresie diagnostyki radiologicznej na Uniwersytecie Temple w Filadelfii. W 1978 r. zdała egzamin Amerykańskiej Rady Radiologicznej i przeniosła się do Bostonu, gdzie została członkiem Wydziału Radiologii Szkoły Medycznej Uniwersytetu Bostońskiego. Pełniła tam m.in. funkcję kierownika Sekcji Ultrasonografii oraz kierownika Sekcji Obrazowania Ludzkiego Ciała. W 1985 roku stworzyła Ośrodek Monitorowania Ciąży, którym kierowała przez 10 lat, a pod koniec lat 80. uruchomiła ośrodek zajmujący się badaniem i leczeniem prostaty. Jej dorobek naukowy obejmuje ponad 150 prac naukowych, publikacji i recenzji o liczbie 590 cytowań oraz autorstwo 18 rozdziałów w międzynarodowych podręcznikach. Jest członkiem wielu towarzystw naukowych, polskich i zagranicznych, m.in. Amerykańskiego Instytutu Ultradźwięków w Medycynie (American Institute of Ultrasound in Medicine), Amerykańskiego Kolegium Radiologii (American College of Radiology), Towarzystwa Rentgenologicznego Nowej Anglii (New England Roentgen Ray Society), Amerykańskiego Stowarzyszenia Kobiet Radiologów (American Association of Women Radiologists). Jako dydaktyk została wyróżniona tytułem „Teacher of the Year” (zarówno w Polsce, jak i w USA). W środowisku uznanie budzi fakt utworzenia przez nią Polish American Foundation (w 1982 r.) i wyszkolenie kilkudziesięciu młodych radiologów, którzy dziś są liderami radiologii w Polsce i Europie. Za tę działalność w 2000 r. Polska Akademia Nauk przyznała prof. Kuligowskiej medal „Polonia Semper Fidelis” w uznaniu osiągnięć akademickich i edukacyjnych dla pokoleń polskich radiologów. Otrzymała również wyróżnienie Fundacji Kościuszkowskiej dla wybitnego naukowca polskiego pochodzenia. W roku 2010 zdobyła przyznawaną kobietom radiologom Nagrodę im. Marii Skłodowskiej-Curie. W tym samym roku Polsko-Amerykańskie Stowarzyszenie Medyczne uhonorowało ją za osiągnięcia w dziedzinie radiologii i przywódczą rolę.\nSpecjalista patomorfologii, urodził się w Łodzi, gdzie ukończył Akademię Medyczną. Od 1989 do 1996 roku pracował w Instytucie Badań nad Rakiem w Temple University, a także w Jefferson Medical College w Thomas Jefferson University w Filadelfii (Pensylwania, USA). Obecnie pracuje w Laboratorium Patologii National Cancer Institute – w Bethesda (USA), gdzie prowadzone są pionierskie badania biomedyczne. Specjalizuje się w patologii nowotworów tkanek miękkich. Jest autorem blisko 200 publikacji naukowych, w tym dotyczących GIST (guzów podścieliska przewodu pokarmowego). Jego badania wyznaczają standardy w diagnostyce, rokowaniach i terapii GIST.\nSebastian Lenkiewicz (Koszalin, Polska)\nW 1997 roku ukończył Akademię Medyczną w Gdańsku. Od roku 2001 prowadzi prywatną praktykę stomatologiczną. Uczestnik wielu kursów, szkoleń krajowych i zagranicznych z zakresu implantologii, protetyki i estetyki stomatologicznej. W roku 2009 ukończył Curriculum Implantologiczne PSI/ICOI/DGOI, a rok później Curriculum Uniwersytetu im J.W. Goethego we Frankfurcie nad Menem.\nJerzy Leppert (Uppsala, Szwecja)\nMaciej Lipski (Paryż, Francja)\nSpecjalista radiologii i diagnostyki obrazowej. Na co dzień pracujący w Centre d’Imagerie Médicale Juras w Paryżu. W praktyce zawodowej specjalizujący się przede wszystkim w diagnostyce obrazowej chorób onkologicznych.\nSpecjalista medycyny rodzinnej, zajmujący się przede wszystkim flebologią. Ukończył Akademię Medyczną w Białymstoku. Po wyjeździe do Stanów Zjednoczonych pracował m. in. w Loyola University of Chicago Stritch School of Medicine Affiliated Hospitals oraz Saint Mary of Nazareth Hospital Center (Saints Mary and Elizabeth Medical Center) – Resurrection Health Care, Chicago. Podczas pracy w Centrum Medycznym Loyola University, był współautorem kilku prac naukowych, które zostały opublikowane w recenzowanych czasopismach medycznych i prezentowane na wielu konferencjach naukowych. Czas wolny lubi spędzać z przyjaciółmi i rodziną, malować i słuchać muzyki barokowej. W malarstwie zafascynowany jest redukcjonizmem oraz psychizmem. Jest autorem wielu dzieł w tym nurcie, które przyciągają uwagę, intrygują i pobudzają wyobraźnię.\nMarek Majewski (Francja)\nChirurg naczyniowy. Pracuje na oddziale Chirurgii Naczyniowej i Endokrynologicznej szpitala Uniwersyteckiego Henri-Mondor w Créteil we Francji. Autor oraz współautor wielu artykułów poświęconych m. in. leczeniu tętniaków aorty.\nWiesław Makarewicz (Gdańsk, Polska)\nBiochemik, profesor nauk medycznych, w przeszłości Rektor Akademii Medycznej w Gdańsku. Ukończył studia na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Gdańsku w 1960roku, w 1964 uzyskał stopień doktora, habilitował się w 1975. W 1988 otrzymał tytuł profesora nauk medycznych. W pracy naukowej specjalizował się w biochemii, zajmował się zagadnieniami z zakresu enzymologii, amniogenezy i metabolizmu związków purynowych. Był prodziekanem Wydziału Lekarskiego (1981–1984), prorektorem AMG (1987–1993), kierownikiem Katedry Biotechnologii Medycznej Międzyuczelnianego Wydziału Biotechnologii stworzonego przez akademię medyczną i Uniwersytet Gdański, a także dziekanem tego wydziału. Od 1999 do 2005 przez dwie kadencje pełnił funkcję rektora Akademii Medycznej w Gdańsku. Odznaczony Krzyżem Kawalerskim (1988) i Krzyżem Oficerskim (2005) Orderu Odrodzenia Polski.\nMichał Markuszewski (Gdańsk, Polska)\nDziekan Wydziału Farmaceutycznego z Oddziałem Medycyny Laboratoryjnej Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego. Ponadto pełni funkcję Kierownika Katedry Biofarmacji i Farmakodynamiki w Gdańskim Uniwersytecie Medycznym. Od 2018 roku Wiceprzewodniczący Konwentu Dziekanów Wydziałów Farmaceutycznych Uczelni Medycznych.\nMarek Maryanski (Nowy Jork, USA)\nAbsolwent Politechniki Gdańskiej, ukończył studia podyplomowe z zakresu fizyki medycznej. W latach 1981-83 oraz 1985-90 pracował jako asystent, a później adiunkt w Zakładzie Biofizyki AMG. W latach 1983-85 odbył staż w Brookhaven National Laboratory, Upton, NY, USA. Pracę doktorską wykonał pod kierunkiem prof. Józefa Terleckigo w Zakładzie Biofizyki AMG i obronił na Wydziale Fizyki Technicznej PG w 1989. W roku 1990 przeniósł się do Guilford, Connecticut, USA. W latach 1990-1993 odbył staż w Yale University School of Medicine w New Haven, CT, USA. W roku 1992 założył, wespół z dwoma profesorami z Yale, prywatną samodzielną pracownię badawczo-rozwojową MGS Research, Inc. Jako prezes prowadzi firmę od 1993 do dzisiaj. Od 1993 do 1997 pracował w Yale jako Wykładowca. Od 1998 do 2000 był adiunktem w Centrum Medycznym Uniwersytetu Stony Brook w Nowym Jorku. Od 1999 do 2009 był Profesorem Nadzwyczajnym Onkologii Radiacyjnej w Centrum Medycznym Uniwersytetu Columbia w Nowym Jorku. W 2014 założył startup 3D Dosimetry którego celem strategicznym jest wdrożenie wynalezionych przez niego technologii do klinik radioterapii i radiochirurgii. Jest wynalazcą między innymi trójwymiarowej dozymetrii promieniowania jonizującego opartej na laserowej tomografii fantomów żelowych w których radiacyjnie indukowana polimeryzacja prowadzi do powstawania termicznie odwracalnych trójwymiarowych obrazów będących miarą dawki promieniowania.\nAśka Mendys-Gatti (Mediolan, Włochy)\nUkończyła studia na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Krakowie. Pracowała na Oddziale Chorób Wewnętrznych w Szpitalu Wojewódzkim w Tarnowie. W latach 80` wyjechała z kraju osiedlając się najpierw w Monzy, a później w Vedano al Lambro koło Mediolanu. Malarstwo zafascynowało ją już w młodości. Ale tak naprawdę zaczęła malować i wystawiać w 2003 roku.\nBogdan Miłek (Niemcy)\nPrezes Polskiego Towarzystwa Medycznego w Niemczech. Specjalista medycyny ogólnej. Od 24 lat prowadzi własną praktykę lekarską w Niemczech. Jest twórcą m.in. pierwszej w Niemczech Zweigpraxis, Akademische Lehrpraxis, Uniwersytet Saarlandzki : „ Jak rozwijać własną praktykę lekarską – rady, dorady i kruczki prawne”. Pełni funkcję V-ce Prezesa Federacji Polonijnych Organizacji Medycznych.\nIrina Mogilnaja (Gdańsk, Polska)\nJarosław Nakonieczny (Rüsselsheime, Niemcy)\nOrdynator Kliniki Chirurgii Naczyniowej i Wewnątrznaczyniowej w GPR Gesundheits- und Pflegezentrum gemeinnütztige GmbH w Rüsselsheim (Niemcy).\nKrzysztof Narkiewicz (Gdańsk, Polska)\nSpecjalista chorób wewnętrznych oraz hipertensjologii. Pełni funkcję kierownika Katedry i Kliniki Nadciśnienia Tętniczego i Diabetologii Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego. Jego zainteresowania badawcze skupiają się na profilaktyce i leczeniu nadciśnienia tętniczego, bezdechu sennego, niewydolności serca i cukrzycy. Opublikował ponad 370 pełnotekstowych prac. Jest redaktorem czasopisma „Blood Pressure” – organu Europejskiego Towarzystwa Nadciśnienia Tętniczego. Był prezesem tego Towarzystwa w latach 2009-2011 oraz członkiem grupy roboczej przygotowującej w latach 2007, 2013 i 2018 europejskie zalecenia dotyczące leczenia nadciśnienia tętniczego. Otrzymał między innymi: nagrodę Gdańskiego Towarzystwa Naukowego, Nagrodę Prezesa Rady Ministrów, nagrodę European Society of Hypertension „Sympathetic Nervous System Research Award”, Nagrodę Naukową Miasta Gdańska im. Jana Heweliusza. Odznaczony między innymi Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Medalem Komisji Edukacji Narodowej. W 2015 za wkład w badania nad ciśnieniem tętniczym otrzymał prestiżowe wyróżnienie Lennart Hansson Memorial Lecture, przyznawane przez Europejskie Towarzystwo Nadciśnienia Tętniczego.\nMichał Nawrocki (Gdańsk, Polska)\nStudia medyczne ukończył w 1998 roku na Wydziale Stomatologii Akademii Medycznej w Gdańsku. Od 1999 roku pracował jako asystent w Katedrze Protetyki Stomatologicznej AMG. W 2018 roku ukończył studia podyplomowe na Uniwersytecie RWTH University w Aachen broniąc Master Thesis: „Comparison of two methods of peri-implantitis treatment with the use of Nd:YAG laser” i uzyskał tytuł naukowy: Master of Science in Lasers in Dentistry. Specjalizuje się w leczeniu implantoprotetycznym , zastosowaniu laserów w stomatologii oraz w zaawansowanych technikach postępowania cyfrowego w leczeniu stomatologicznym – Digital Smile Design, technologii CAD CAM oraz nawigacji komputerowej w planowaniu leczenie implantologicznego.\nBartłomiej Nierzwicki (Chicago, USA)\nTytuł lekarza dentysty uzyskał z wyróżnieniem (Doctor of Dental Medicine) na Boston University, natomiast tytuł lekarza medycyny (Doctor of Medicine) na University of Missouri-Kansas City. Specjalizację z chirurgii szczękowo-twarzowej oraz staż z chirurgii ogólnej ukończył również na University of Missouri. Obronił pracę doktorską z dziedziny onkologii i radioterapii głowy i szyi uzyskując tytuł doktora nauk medycznych. Jako specjalista chirurg szczękowo-twarzowy dodatkowo ukończył podspecjalizację w dziedzinie dziecięcej chirurgii plastycznej i czaszkowo-twarzowej Children’s Mercy Hospital. Zaraz po ukończeniu specjalizacji rozpoczął pracę jako nauczyciel akademicki obejmując funkcję ordynatora Oddziału Chirurgii Szczękowo-Twarzowej na University of Missouri. Jest dyplomowanym członkiem Amerykańskiej Rady Chirurgii Szczękowo-Twarzowej (American Board of Oral and Maxillofacial Surgery), Amerykańskiego Stowarzyszenia Chirurgów Szczękowo-Twarzowych (American Association of Oral and Maxillofacial Surgeons), Amerykańskiego Kollegium Chirurgów (American College of Surgeons). W swojej praktyce zajmuje się wszystkimi dziedzinami chirurgii szczękowo-twarzowej: wszczepianie implantów zębowych, usuwanie zatrzymanych zębów mądrości, onkologia głowy i szyi, chirurgia dziecięca, zabiegi rekonstrukcyjne, korekcyjne i ortognatyczne kości szczęk, urazy szczękowo-twarzowe, choroby stawu skroniowo-żuchwowego, choroby ślinianek, przeszczepy kości i chirurgia rekonstrukcyjna pod protezy oparte na implantach zębowych.\nWaldemar Nikliński (USA)\nAbsolwent Akademii Medycznej w Białymstoku. W 1989 roku wyjechał na stypendium, do Georgetown University w Waszyngtonie (USA), a następnie do Quebec w Kanadzie. Po powrocie do Stanów Zjednoczonych uzyskał tytuł specjalisty w zakresie medycyny rodzinnej oraz patomorfologii. Pracował w Case Western Reserve University w Cleveland, gdzie zajmował się m. in. krwiodawstwem. Członek Związku Lekarzy Polskich w Chicago. Następnie zrobił podspecjalizację z patologii chirurgicznej i przeniósł się do szpitala Cook County Hospital w Chicago. Objął tam funkcję Kierownika Szpitalnego Banku Krwi (pierwszego na świecie), a następnie został Dyrektorem Laboratorium Biochemicznego szpitala.\nKazimierz Nowak (Londyn, Wielka Brytania)\nZałożyciel oraz pierwszy Prezes Federacji Polonijnych Organizacji Medycznych. Specjalista chirurgii. Członek Royal College of Surgeons.\nBogdan Nowicki (Nashville, USA)\nSpecjalista w zakresie ginekologii i położnictwa. Jest związany z Nashville General Hospital At Meharry i Vanderbilt University Medical Center. Wykładowca Meharry Medical College w Nashville. Uzyskał dyplom medyczny na Akademii Medycznej w Gdańsku.\nMaciej Okła (Poznań, Polska)\nAbsolwent Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu. Odbył praktykę w licznych szpitalach oraz klinikach stomatologicznych w Polsce, obecnie na stałe wiążąc się ze Szpitalem Klinicznym przy ul. Przybyszewskiego w Poznaniu. Specjalizuje się, w leczeniu chorób stawów skroniowo- żuchwowych. Zamiłowanie do chirurgii skłoniło go do rozpoczęcia pracy jako rezydent w szpitalu na oddziale chirurgii szczękowo- twarzowej, gdzie przygotowuje się do zdobycia specjalizacji. Prywatnie wielki fan piłki nożnej i motoryzacji.\nAlicja Orkiszewska (USA)\nDr Alicja Orkiszewska urodziła się w Wilnie, a wychowała w Warszawie. Jest absolwentką Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego i byłym nauczycielem akademickim w Klinice Chirurgii Ogólnej i Transplantacyjnej w Warszawie, gdzie, pod dyrekcja prof. Wojciecha Rowińskiego, uzyskała 1 i 2 stopień specjalizacji z chirurgii ogólnej jak również doktorat.\nOd 1990 roku Dr Orkiszewska mieszka w USA. W Stanach Zjednoczonych najpierw odbyła rezydenturę chirurgiczną w The Brooklyn Hospital Center, Brooklyn, NY a następnie ukończyła specjalizacje z anestezjologii na Uniwersytecie Stanforda w Kalifornii. Od czasu ukończenia rezydentury pracuje w prywatnej praktyce anestezjologicznej. Zajmowała się anestezjologią w kardiochirurgii, chirurgii naczyniowej, ginekologii i położnictwie, ortopedii oraz urazówce. Ostatnio jej zainteresowania są związane z anestezjologią w onkologii.\nDr Orkiszewska jest również wieloletnim pedagogiem. Prowadziła nauczanie anestezjologii rezydentów wielu specjalności: medycyny ratunkowej, otolaryngologii, chirurgii szczękowej, intensywistow jak również pielęgniarek, studentów medycyny oraz sanitariuszy karetek pogotowia ratunkowego. Brała również udział w charytatywnych misjach medycznych do Azji, Ameryki Południowej i Afryki.\nEfektem jej pracy zawodowej jest 37 publikacji polskich i międzynarodowych, oraz 31 prezentacji wewnątrz szpitalnych. Co roku prezentacje na Zjazdach Amerykańskiego Towarzystwa Anestezjologicznego (ASA) i Kalifornijskiego Towarzystwa Anestezjologicznego (CSA).\nDr Orkiszewska jest członkiem: Amerykańskiego Towarzystwa Medycznego (AMA), Amerykańskiego Towarzystwa Anestezjologów (ASA) oraz Kalifornijskiego Towarzystwa Anestezjologicznego (CSA).\nOd 2018 roku pracuje w Banner MD Anderson Cancer Center, Mesa, Arizona oraz w Kalifornii w St. Rose Hospital w Hayward.\nPoza pracą zawodową Dr Alicja Orkiszewska interesuje się podróżowaniem do nietypowych miejsc, lotnictwem cywilnym oraz fotografią lotniczą, szczególnie abstraktem lotniczym. Jest również członkiem PAPA International (Professional Aerial Photographers Association – Stowarzyszenia Zawodowych Fotografów Lotniczych). Swoje prace przedstawiała na wystawach zarówno w Polsce jak i w USA.\nNa stałe dr Orkiszewska mieszka w Kalifornii i Arizonie. Jej mąż jest inżynierem biomedykiem i dyrektorem R&D w firmie projektującej sprzęt medyczny. Córka jest również lekarzem; mieszka i pracuje w USA.\nGrzegorz Oszkinis (Poznań, Polska)\nStudia lekarskie ukończył w 1983 roku w Akademii Medycznej w Poznaniu. Specjalista w zakresie chirurgii ogólnej, chirurgii naczyniowej oraz angiologii. Tytuł profesora uzyskał w roku 2008. Do jego głównych zainteresowań zawodowych należą:\nOdbył szereg staży oraz pobytów szkoleniowych m. in. w Klinikach Chirurgii Naczyń Szkół Medycznych w Nowym Jorku, Klinice Chirurgii Ogólnej i Torakochirurgii Uniwersytetu w Kilonii oraz University of Pennsilvania. Szef Kliniki Chirurgii Ogólnej i Naczyń Szpitala Klinicznego Przemienienia Pańskiego, były Prorektor ds. klinicznych i szkolenia podyplomowego Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu. Autor oraz współautor ok. 120 publikacji. Członek kolegium redakcyjnego „Leczenia Ran” i „Acta Angiologica”.\nAndre Pawlak (Paryż, Francja)\nSpecjalista ginekologii i położnictwa. Zawodowo związany z Université Paris-Est. Autor oraz współautor wielu publikacji, m. in. na temat zespołu nerczycowego.\nJacek Pawłowski (Sztokholm. Szwecja)\nSpecjalista radiolog. Na co dzień pracujący w Zakładzie Radiologii Klatki Piersiowej Karolinska University Hospital w Sztokholmie. Autor oraz współautor licznych prac naukowych oraz publikacji.\nJarosław Pinkas (Warszawa, Polska)\nLekarz, specjalista w zakresie chirurgii ogólnej, medycyny rodzinnej i zdrowia publicznego, nauczyciel akademicki, doktor habilitowany nauk medycznych, profesor Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego. W latach 2005–2007 podsekretarz stanu w Ministerstwie Zdrowia i prezes Polskiego Czerwonego Krzyża, w latach 2015–2017 sekretarz stanu w Ministerstwie Zdrowia, w latach 2017–2018 sekretarz stanu w Kancelarii Premiera. Od 2018 Główny Inspektor Sanitarny. Absolwent Wydziału Lekarskiego Akademii Medycznej w Warszawie. Specjalista w zakresie chirurgii ogólnej (I stopień w 1986 i II stopień w 1991), medycyny społecznej (1987), medycyny rodzinnej (1995) oraz zdrowia publicznego (2004). Stopień doktora nauk medycznych uzyskał w Akademii Medycznej w Lublinie (2002). Uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk medycznych. Od 2019 profesor w Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego. Pracę zawodową rozpoczynał jako lekarz chirurg. W kolejnych latach rozwijał swoje zainteresowania związane z rozwojem i organizacją ochrony zdrowia w Polsce, w tym m.in. pracował w Biurze Pełnomocnika Rządu ds. Wprowadzenia Powszechnego Ubezpieczenia Zdrowotnego oraz latach 1996–2001 pełnił funkcję prezesa Kolegium Lekarzy Rodzinnych w Polsce. Przez ponad 20 lat współpracował z prof. Zbigniewem Religą, w tym m.in. w Klinice Kardiochirurgii Centralnego Szpitala Klinicznego MSW oraz w Instytucie Kardiologii w Aninie jako zastępca dyrektora ds. klinicznych i organizacyjnych. Od 4 listopada 2005 do 28 listopada 2007 sprawował funkcję podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia kierowanym przez prof. Zbigniewa Religę. Współautor ustawy o ratownictwie medycznym. Od grudnia 2005 do grudnia 2007 był prezesem Polskiego Czerwonego Krzyża. W 2007 wygrał konkurs na stanowisko dyrektora Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego – Państwowego Zakładu Higieny. Funkcję tę sprawował do 2009. Od 19 listopada 2015 do 1 lutego 2017 sprawował funkcję sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia. Od 13 kwietnia 2017 do 8 marca 2018 sprawował funkcję sekretarza stanu w Kancelarii Premiera i pełnomocnika Rządu do spraw organizacji struktur administracji publicznej właściwych w zakresie bezpieczeństwa żywności. Od 20 kwietnia 2018 sprawuje funkcję Pełnomocnika Prezesa Rady Ministrów do spraw organizacji struktur administracji publicznej właściwych w zakresie bezpieczeństwa żywności. Od 25 czerwca 2018 sprawuje funkcję konsultanta krajowego w dziedzinie zdrowia publicznego. Z dniem 1 września 2018 powołany przez Prezesa Rady Ministrów RP na stanowisko Głównego Inspektora Sanitarnego. Od 2009 związany zawodowo ze Szkołą Zdrowia Publicznego Centrum Medycznym Kształcenia Podyplomowego, gdzie jest kierownikiem Zakładu Organizacji Opieki Zdrowotnej i Orzecznictwa Lekarskiego oraz od 2018 dyrektorem tej instytucji.\nKarol Połom (Gdańsk, Polska / Siena, Włochy)\nStudia medyczne ukończył na Akademii Medycznej im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu (obecnie Uniwersytet Medyczny w Poznaniu). Stopień doktora nauk medycznych nadany przez Radę Naukową Wydziału Lekarskiego Akademii Medycznej w Poznaniu uzyskał dnia 09.06.2010. Tytuł rozprawy doktorskiej: Problem postępowania klinicznego przednowotworowych i przedinwazyjnych przewodowych oraz zrazikowych zmianach gruczołu piersiowego rozpoznanych w biopsji mammotomicznej. Specjalista chirurgii ogólnej. Od 2015 roku zatrudniony jako „postdoctoral fellow” na oddziale Chirurgii Ogólnej i Onkologicznej Uniwersytetu w Sienie, Włochy w ramach uzyskanego stypendium Unii Europejskiej- stypendium Marii Skłodowskiej-Curie w programie Horizon 2020. Od 2017 roku rozpoczął specjalizację z zakresu chirurgii onkologicznej w Klinice Chirurgii Onkologicznej w Gdańskim Uniwersytecie Medycznym. Tutaj uzyskał habilitację broniąc pracy na temat zastosowania nowoczesnych badań molekularnych w spersonalizowanym leczeniu chirurgicznym i onkologicznym pacjentów z rakiem żołądka.\nRyszard Poręba (Polska)\nUkończył Wydział Lekarski Śląskiej Akademii Medycznej w 1966 r. Wieloletni nauczyciel akademicki. Kierownik Katedry i Oddziału Klinicznego Ginekologii i Położnictwa w Tychach, Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach w latach 1992 – 2012. Obecnie konsultant Oddziału Ginekologiczno-Położniczego z Pododdziałem Ginekologii Onkologicznej Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego MEGREZ w Tychach. Prezes Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego w latach 2009 – 2012. Prezes Oddziału Śląskiego PTG w latach 2003 – 2009. Autor kilkuset prac naukowych opublikowanych w renomowanych czasopismach krajowych i zagranicznych. Współautor kilkunastu monografii, opatentował urządzenie własnej konstrukcji do oceny stanu mięśni dna miednicy pod nazwą „Perineometr”. Odbył wiele szkoleń w USA, Francji i Niemczech. Członek Honorowy Międzynarodowego Towarzystwa Psychoprofilaktyki Porodowej. Zorganizował pierwszą na Śląsku Szkołę Rodzenia (Bytom, 1973). Członek Honorowy Polsko-Amerykańskiego Towarzystwa Lekarskiego w Chicago.\nKrzysztof Preis (Gdańsk, Polska)\nOd 1984 roku jego głównym miejscem zatrudnienia jest Klinika Położnictwa Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego, której jest Kierownikiem od 2002 roku. Pełnił funkcje Prezesa Pomorskiego Oddziału Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego i Wiceprezesa Oddziału Gdańskiego Polskiego Towarzystwa Medycyny Prenatalnej. Jest specjalistą położnictwa i ginekologii oraz diagnostyki USG, ale przede wszystkim udziela konsultacji prenatalnych, a także zajmuje się diagnostyką wad płodu oraz leczeniem wewnątrzmacicznym farmakologicznym i chirurgicznym płodów oraz ciąż. Obecnie stosowane techniki chirurgiczne igłowe i fetoskopowe, również z użyciem lasera oraz zabiegi „na otwartej macicy” pozwalają na pomoc w coraz większej liczbie chorób.\nWaldemar Priebe (Houston, USA)\nProfesor chemii medycznej na Wydziale Terapii Doświadczalnej w Centrum Onkologii (Cancer Center) im. MD Andersona Uniwersytetu Teksaskiego w Houston. Autor ponad 200 publikacji i licznych patentów. Jest odkrywcą pięciu leków, będących w różnych fazach badań klinicznych oraz czterech, które obecnie są w badaniach przedklinicznych. Prowadzi także badania zmierzające do odkrycia nowych leków o unikalnych mechanizmach działania. Jest współzałożycielem sześciu firm biotechnologicznych w USA. Trzy z nich zostały wprowadzone na giełdę amerykańską (NASDAQ), m.in. Reata Pharmaceuticals. Obecnie jest założycielem, głównym akcjonariuszem i przewodniczącym Rady Naukowej firmy Moleculin Biotech, Inc.\nJerzy Walecki (Warszawa, Polska)\nSpecjalista radiologii i diagnostyki obrazowej. Ukończył studia na Akademii Medycznej w Warszawie. W 1995 otrzymał tytuł profesora nauk medycznych. Specjalizował się w zakresie neuroradiologii, radiodiagnostyki i radiologii. Zawodowo w różnych okresach związany m.in. z Instytutem Gruźlicy i Chorób Płuc w Warszawie i Instytutem Matki i Dziecka. Był kierownikiem Zakładu Radiologii Akademii Medycznej w Białymstoku i następnie Uniwersytetu Medycznego w tym mieście, a także kuratorem Katedry Radiologii i Medycyny Nuklearnej Śląskiej Akademii Medycznej. Później został profesorem nadzwyczajnym w Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego. Od 2001 związany także z Instytutem Medycyny Doświadczalnej i Klinicznej im. Mirosława Mossakowskiego PAN na stanowisku profesora. Zatrudniony w Centralnym Szpitalu Klinicznym MSW, gdzie powierzono mu kierowanie Zakładem Radiologii. Pełni funkcję konsultanta krajowego w dziedzinie radiologii i diagnostyki obrazowej. Obejmował również m.in. funkcje sekretarza Wydziału V Nauk Medycznych Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, członka Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów oraz przewodniczącego Komitetu Fizyki Medycznej, Radiobiologii i Diagnostyki Obrazowej Polskiej Akademii Nauk. Odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim (2000) i Krzyżem Oficerskim (2010) Orderu Odrodzenia Polski.\nEdyta Szurowska (Gdańsk, Polska)\nSpecjalista radiologii i diagnostyki obrazowej. W codziennej praktyce zajmuje się przede wszystkim diagnostyką sTK oraz MRI, a w szczególności diagnostyką obrazową wątroby. Pełni funkcję Prorektora ds. klinicznych Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego oraz funkcję Kierownika II Zakładu Radiologii Wydziału Nauk o Zdrowiu z Oddziałem Pielęgniarstwa i Instytutem Medycyny Morskiej i Tropikalnej. W wolnych chwilach jeździ na rowerze, pływa oraz jeździ na nartach.\nTomasz Zdrojewski (Gdańsk, Polska)\nUrodził się w 1957 roku. Doktor habilitowany medycyny. Absolwent Akademii Medycznej w Gdańsku. Posiada II stopień specjalizacji z zakresu chorób wewnętrznych i specjalizację w zakresie hipertensjologii. Pracownik Katedry Nadciśnienia Tętniczego i Diabetologii Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego, w której pełni funkcję Kierownika Zakładu Prewencji i Dydaktyki. W latach 1989-1990 stypendysta Fundacji Kościuszkowskiej w dziedzinie kardiologii klinicznej (Columbus, Uniwersytet Stanu Ohio, USA). W latach 1991-1993 stypendysta Fundacji Alexandra von Humboldta oraz DFG w Uniwersytecie w Wuerzburgu, w Niemczech. Od roku 1994 intensywnie zajmuje się epidemiologią kliniczną, prewencją, farmakoekonomią oraz polityką zdrowotną. W latach 1997 i 2002 główny autor i koordynator programów Natpol i Natpol Plus – pierwszych ogólnopolskich badań oceniających metodą reprezentatywną rozpowszechnienie i kontrolę czynników ryzyka zawałów serca i udarów mózgu w Polsce. W latach 1999-2001, we współpracy z Europejskim Towarzystwem Kardiologicznym, inicjator i realizator programu edukacji w polskich środowiskach opiniotwórczych (Parlament RP, NSZZ Solidarność, OPZZ). W roku 2002 – członek i sekretarz Zespołu Ekspertów d.s. przygotowania Narodowego Programu Profilaktyki i Leczenia Chorób Układu Sercowo-Naczyniowego POLKARD. Od roku 2003 sekretarz Narodowego Programu POLKARD. Inicjator i koordynator krajowych programów badawczych i interwencyjnych takich jak Polski Projekt 4 Miast, Polski Projekt 400 Miast, oraz wieloletnich projektów regionalnych: Sopkard 1999-2009 i Zdrowie dla Pomorzan 2005-2013. W 2004 roku przedstawiciel Polski w negocjacjach dokumentu Komisji Unii Europejskiej „Healthy Heart”. W listopadzie 2005 r. inicjator prac Zespołu „Polskie Zdrowie 2005-10-20” powołanego przez Ministra Zdrowia w celu przygotowania głównych założeń dla naprawy systemu ochrony zdrowia. Do czasu powołania na doradcę Prezydenta RP był przewodniczącym tego Zespołu. W latach 2001-2006 rzecznik prasowy AM w Gdańsku. W 2006 roku otrzymał indywidualną nagrodę Ministra Zdrowia. Doradca Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego ds. zdrowia. Jest członkiem zarządów lub komitetów Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego, Polskiego Towarzystwa Nadciśnienia Tętniczego, Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego, Europejskiego Towarzystwa Prewencji i Rehabilitacji Kardiologicznej. Autor lub współautor 190 prac naukowych i rozdziałów w podręcznikach w dziedzinie nadciśnienia tętniczego, cukrzycy, kardiologii, prewencji chorób serca i naczyń oraz epidemiologii klinicznej opublikowanych w renomowanych pismach polskich i zagranicznych.\nWojciech Sadowski (Gdańsk, Polska)\nUrodził się w 1954 roku w Ostaszewie. Studia wyższe ukończył w 1979 w Leningradzkim Instytucie Elektrotechnicznym w Leningradzie w specjalności dielektryki i półprzewodniki, uzyskując tytuł zawodowy magistra inżyniera elektronika. Od 1979 pracuje na Politechnice Gdańskiej, pełniąc funkcje: w 2002–2005 prorektora do spraw współpracy ze środowiskiem gospodarczym i inicjatyw europejskich, w 2005–2008 prorektora do spraw współpracy ze środowiskiem gospodarczym i z zagranicą, od 2012 – dziekana Wydziału Fizyki Technicznej i Matematyki Stosowanej; od 2001 – kierownika Katedry Fizyki Ciała Stałego. W latach 2008–2012 był kierownikiem Studium Doktoranckiego Fizyki na Wydziale Fizyki Technicznej i Matematyki Stosowanej. W okresie pracy na Politechnice Gdańskiej odbył staż naukowy na: Uniwersytecie we Fryburgu (1986), w IBM Zurich (1988), na Wydziale Fizyki Politechniki Lozańskiej (1986–1987) oraz w DPMC na Uniwersytecie Genewskim (1987–1992). Jest autorem ponad 150 publikacji na temat fizyki ciała stałego, nanotechnologii, inżynierii materiałowej, wzrostu kryształów, nadprzewodnictwa i optoelektroniki, w tym 1 książki. Jest pomysłodawcą i wykonawcą projektu budowy Centrum Nanotechnologii Politechniki Gdańskiej (zakończonego w 2013), którym aktualnie kieruje. Jest członkiem organizacji naukowych w kraju i zagranicą, m.in.: Komitetu Fizyki PAN, Amerykańskiego Towarzystwa Ceramicznego, Polskiego Towarzystwa Fizycznego, Polskiego Towarzystwa Symulacji Komputerowych, Polskiego Towarzystwa Materiałoznawczego, członkiem (od 1997), prezesem (2007–2010) i członkiem zarządu Polskiego Towarzystwa Wzrostu Kryształów im. Prof. Jana Czochralskiego (2007–2016).\nMarek Rudnicki (Chicago, Stany Zjednoczone)\nAbsolwent Śląskiej Akademii Medycznej, którą ukończył w 1972 roku. Do 1987 roku pracował w Centralnym Szpitalu Klinicznym ŚAM w Katowicach-Ligocie. Wówczas wyemigrował do USA. Od 1999 roku Professor of Surgery na Uniwersytecie Illinois w Chicago. Był współzałożycielem „Solidarności” ŚAM i jednym z głównych organizatorów pomocy w Centralnym Szpitalu Klinicznym w dniu pacyfikacji kopalni „Wujek”. 1987-1990 pracownik naukowy w Departamencie Chirurgii Uniwersytetu w Cincinnati, 1990-1999 Assoc. Professor of Surgery w szpitalu afiliowanym do Uniwersytetu Columbia, od 1999 Professor of Surgery na Uniwersytecie Illinois, od 2002 dyr. Rezydencji Chirurgicznej w Illinois Masonic Medical Center w Chicago. 2000-2001 doradca ministra zdrowia RP. W 2009 roku został wyróżniony Platynowym Laurem „Ambasador Spraw Polskich” oraz Prymasowskim Złotym Medalem za Posługę dla Kościoła i Narodu. W latach 2009 – 2016 pełnił funkcję Prezesa Federacji Polonijnych Organizacji Medycznych. Od 2018 Prezes Honorowy Federacji.\nPracuje w Loyola University Health System (Illinois, USA), jako chirurg szczękowo-twarzowy. Jest również adiunktem w Klinice Chirurgii i Oddziału Chirurgii Jamy Ustnej w Loyola University Chicago Stritch School of Medicine. Uzyskał dyplom stomatologa w Harvard School of Medicine. Jest również absolwentem University of Illinois Urbana-Champaign, gdzie uzyskał tytuł Bachelor of Science w dziedzinie inżynierii mechanicznej i bioinżynierii. Ukończył rezydenturę w zakresie chirurgii szczękowo-twarzowej w Massachusetts General Hospital w Bostonie. Wcześniej ukończył praktykę ogólną w stomatologii w Naval Medical Center w San Diego. Służył także w służbie czynnej w Korpusie Stomatologicznym Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych.\nUrodził się w Łodzi i tam też ukończył Akademię Medyczną. W czasie studiów medycznych odbył dodatkowy roczny staż w Moguncji w Niemczech Zachodnich. Wkrótce po uzyskaniu dyplomu lekarza wyjechał do USA, gdzie ukończył ponad osiem lat specjalizacji chirurgicznej. Uzyskał specjalizację w dziedzinie chirurgii ogólnej w St. Mary’s Hospital/Yale Medical School w Connecticut. Następnie ukończył specjalizację z chirurgii plastycznej i rekonstrukcyjnej na Uniwersytecie Harvarda (Harvard Medical School) w Bostonie. Odbył doktoranckie studia badawcze na Uniwersytecie Yale i jest autorem wielu prac naukowych, wykładów i publikacji z dziedziny chirurgii plastycznej. Specjlizuje się w operacjach plastycznych i małoinwazyjnych przeszczepach włosów metodą FUE. Jest uznawany za pioniera w zakresie robotycznego przeszczepiania włosów. Posiada certyfikat American Board of Plastic Surgery i jest aktywnym członkiem International Society for Hair Restoration Society (ISHRS). Należy do “Best Doctors Chicago Metropolitan Area” i “USA Top Surgeons”.\nUrodził się w 1968 roku w Małogoszczu, woj. świętokrzyskie. Studia medyczne ukończył na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Krakowie. Pracę na stanowisku asystenta rozpoczął w III Katedrze Chirurgii Ogólnej Collegium Medicum w Krakowie. W roku 2002 został zakwalifikowany do prestiżowego stażu naukowo-klinicznego w Mount Sinai School of Medicine w Nowym Jorku, USA w zakresie chirurgii małoinwazyjnej, bariatrycznej i ogólnej pod kierunkiem prof. Michela Gagner. Następnie, w latach 2003-2006 odbył kolejny staż naukowy (Research Fellowship) oraz staż kliniczny (Clinical Fellowship) w University of Pittsburgh Medical Center, pod kierunkiem prof. Philipa Schauera. W latach 2006-2015 pracował w Cleveland Clinic – Bariatric and Metabolic Institute jako specjalista chirurg kolejno na stanowiskach Clinical Associate, Associate Staff i Assistant Professor. W 2014 roku decyzją Rady Cleveland Clinic Lerner College of Medicine został mianowany na stanowisko Associate Professor of Surgery. Od lipca 2015, pracuje jako Associate Professor of Surgery w Case Western Reserve University School of Medicine, Co-Dyrektor Centrum Chirurgii Bariatrycznej i Dyrektor Centrum Chirurgii Metabolicznej.\nUrodziła się w 1950 roku w Krotoszynie. W 1974 r. ukończyła studia medyczne w Akademii Medycznej w Poznaniu i uzyskała tytuł zawodowy lekarza. Stopień naukowy doktora z mikrochirurgii uzyskała w 1985, habilitowała się w dziedzinie nauk medycznych w 1992. Po emigracji do USA przebywała od 1985 na stypendium naukowym w Instytucie Christine Kleinert w Louisville w stanie Kentucky, gdzie specjalizowała się w zakresie chirurgii ręki. Od 1995 kieruje oddziałem chirurgii plastycznej i mikrochirurgii w Klinice Kolegium Medycyny w Cleveland w stanie Ohio; od 2005 jest profesorem na tamtejszym wydziale chirurgicznym. W grudniu 2008 dokonała czwartej na świecie i pierwszej w USA udanej operacji przeszczepienia twarzy; w wyniku 22-godzinnej operacji ośmioosobowy zespół pod jej kierunkiem przeszczepił kobiecie będącej ofiarą postrzelenia ok. 80% powierzchni twarzy pochodzącej od zmarłej dawczyni. Pierwsza udana operacja tego typu miała miejsce w 2005 roku we Francji (biorcą była kobieta pogryziona przez własnego psa), kolejną przeprowadzono w 2006 w Chinach (biorca został zaatakowany przez niedźwiedzia) oraz ponownie we Francji (pacjent cierpiał na chorobę von Recklinghausena), jednak żaden z tych przeszczepów nie obejmował tak rozległego obszaru twarzy. Przeszczep wymagał połączenia licznych kości, mięśni, nerwów i naczyń krwionośnych; dzięki operacji pacjentka odzyskała utraconą w wyniku wypadku szczękę wraz z podniebieniem, górną wargę, policzki, nos, powiekę dolną, a także odzyskała zdolność samodzielnego oddychania, mówienia i jedzenia.\nOd 2012 roku prof. Siemionow jest członkiem rady naukowej polskiego czasopisma medycznego Przypadki Medyczne, gdzie pełni funkcję honorowego przewodniczącego. Wciąż podtrzymuje współpracę z Uniwersytetem Medycznym w Poznaniu; dzięki jej poparciu ponad 20 polskich stażystów otrzymało stypendia i mogło uczyć się w klinice w Cleveland. 7 października 2013 odebrała doktorat honoris causa Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu.\nObecnie kieruje zespołem badawczym na Uniwersytecie Illinois w Chicago (USA).\nAndrzej Urbanik (Kraków, Polska)\nAbsolwent Wydziału Lekarskiego Akademii Medycznej w Krakowie. Specjalista radiologii i diagnostyki obrazowej, od 2009 profesor nauk medycznych.\nPełni funkcję Kierownika Zakładu Diagnostyki Obrazowej Szpitala Uniwersyteckiego w Krakowie od 1998 roku i jednocześnie kierownika Katedry Radiologii Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jest autorem ponad 300 artykułów i publikacji oraz ponad 700 prezentacji na sympozjach i kongresach krajowych i zagranicznych. W latach 2004-2016 Vice Prezes a w okresie 2016-2019 Prezes Polskiego Lekarskiego Towarzystwa Radiologicznego. W latach 1998-2018 konsultant województwa Małopolskiego w zakresie radiologii i diagnostyki obrazowej. Jest członkiem Redakcji Polish Journal of Radiology i Przeglądu Lekarskiego. Członek Komisji Higieny Radiacyjnej i Radiobiologii Komitetu Fizyki Medycznej, Radiobiologii i Diagnostyki Obrazowej PAN a także Komisji Badań nad Historią Nauk Medycznych Komitetu Historii Nauki i Techniki PAN.\nUkończyła studia medyczne w Drexel University College of Medicine (dawniej Hahnemann University Medical School) w Filadelfii, a następnie odbyła staż radiologiczny w Long Island Jewish Medical Center w Nowym Jorku. Jest członkiem American College of Radiology. Pełniła funkcję Dyrektora Działu Obrazowania Piersi na University of South Florida i H. Lee Moffitt Cancer Center and Research Institute w Tampa na Florydzie. Obecnie pełni funkcję skarbnika Amerykańskiego Stowarzyszenia Radiologów Kobiet i zastępcy Doradcy American College of Radiology w Society of Breast Imaging. Otrzymała wiele nagród dydaktycznych, a także wygłaszała wykłady na ponad pięćdziesięciu spotkaniach i konferencjach naukowych. Pracuje w University of Kentucky College of Medicine.\nAdiunkt na Wydziale Radiologii i Nauk Radiologicznych Johns Hopkins. Specjalizuje się w badaniach rezonansu magnetycznego i neuroradiologii, ze szczególnym uwzględnieniem transplantacji komórek macierzystych i progenitorowych. Studia medyczne ukończył w 2002 roku na Warszawskim Uniwersytecie Medycznym. Następnie ukończył stypendium badawcze na temat terapii komórkowej chorób neurodegeneracyjnych na University of South Florida. Po stypendium w dziedzinie obrazowania komórkowego w Johns Hopkins University School of Medicine, dołączył do wydziału Johns Hopkins. Jest członkiem wydziału Kennedy Krieger Institute’s F.M. Kirby Research Center.\nKierownik Katedry Radiologii i Zakładu Radiologii Zabiegowej i Neuroradiologii Uniwersytetu Medycznego w Lublinie w latach 1995-2017. Na tej Uczelni ukończyła studia na Wydziale Lekarskim, obroniła doktorat z radiologii oraz habilitację z radiologii zabiegowej na temat wewnątrznaczyniowego leczenia krwotoków płucnych. Prowadziła badania naukowe w różnych ośrodkach zagranicznytrojanch, między innymi na Uniwersytecie w Uppsali i Sztokholmie (Szwecja) i Uniwersytecie w Giessen (Niemcy). Jest członkiem założycielem Towarzystwa Radiologii Zabiegowej, którym kierowała w latach 1980-1990. Była prezesem Polskiego Lekarskiego Towarzystwa Radiologicznego w latach 2001-2004. Od roku 2004 aktywnie uczestniczy w działalności Europejskiego Towarzystwa Radiologicznego, czego zwieńczeniem był wybór na prezydenta Europejskiego Kongresu Radiologicznego, który odbył się w Wiedniu w 2010 roku. Od ośmiu lat jest członkiem zarządu i wykładowcą Europejskiej Szkoły Radiologii prowadzącej działalność edukacyjną na wszystkich kontynentach. Jest również Członkiem Honorowym ośmiu narodowych radiologicznych towarzystw naukowych. Jej głównym obszarem zainteresowań jest radiologia zabiegowa, dyscyplina, która rozwinęła szereg małoinwazyjnych metod leczniczych będących alternatywą dla zabiegów chirurgicznych. Wprowadziła do praktyki klinicznej szereg zabiegów embolizacji mających zastosowanie w leczeniu wad naczyniowych i nowotworów, zabiegi angioplastyki wykorzystywane w leczeniu następstw miażdżycy w postaci zwężeń i niedrożności naczyń, a także wewnątrznaczyniowe leczenie tętniaków aorty. Opublikowała ponad 220 prac naukowych, a ponad 250 zaprezentowała na polskich i zagranicznych zjazdach naukowych. Za swoją działalność została dwukrotnie nagrodzona przez Ministra Zdrowia. Jest wyróżniona Medalem Polskiego Lekarskiego Towarzystwa Radiologicznego, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Medalem Amerykańskiego Towarzystwa Kobiet Radiologów, Medalem Gloria Medicine, Złotym Medalem Europejskiego Towarzystwa Radiologicznego.\nAbsolwentka Wydziału Lekarskiego Akademii Medycznej w Krakowie. Lekarz chorób wewnętrznych, specjalistka w zakresie diagnostyki i leczenia chorób zakrzepowo-zatorowych. Doktor nauk medycznych (1996), doktor habilitowany (2001), profesor nauk medycznych (2007). Stypendystka fundacji im. W. Fulbrighta na Wydziale Biochemii Uniwersytetu Vermont w Burlington w latach 1999-2000. Obecnie jest kierownikiem Zakładu Kardiochirurgii, Anestezjologii i Kardiologii Doświadczalnej Instytutu Kardiologii Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz Pracowni Podejmowania Decyzji w Praktyce Klinicznej (Evidence Based Medicine, EBM). Ponadto kieruje Ośrodkiem Nowoczesnej Diagnostyki Laboratoryjnej w Szpitalu im. Jana Pawła II w Krakowie i od 2013 roku sprawuje funkcję pełnomocnika dyrektora Szpitala ds. Centrum Badań i Technologii Medycznych. Współpracuje z ośrodkami w Europie (University of Geneva, University of Murcia, University of Leeds) i Stanach Zjednoczonych (University of Vermont). Od 2008 jest redaktor naczelną miesięcznika Polskie Archiwum Medycyny Wewnętrznej (Pol Arch Intern Med, Pol Arch Med Wewn). Członek Zarządu Głównego Towarzystwa Internistów Polskich. W latach 2010-2016 była członkiem Komisji ds. dofinansowania wydawnictw naukowych MNiSW. Zainteresowania naukowe dotyczą genetycznej i środowiskowej regulacji krzepnięcia krwi i miażdżycy na pograniczu nauk podstawowych i klinicznych. Zidentyfikowała nowy czynnik ryzyka tętniczych i żylnych epizodów zakrzepowo-zatorowych tj. prozakrzepowe właściwości fibryny. Stworzyła unikatowy ośrodek badań nad fibryną. Charakteryzuje rzadkie trombofilie występujące w Polsce. Opublikowała ponad 350 artykułów w czasopismach z listy filadelfijskiej. Członek International Society on Thrombosis and Haemostasis, European Society on Clinical Investigation i International Fibrinogen Research Society. Laureatka nagród za osiągnięcia naukowe, w tym Nagrody Prezesa Rady Ministrów w 2007 i 2015, nagrody im J. Śniadeckiego PAN w 2012 roku, nagrody Rektora UJ w 2015 roku.\nSpecjalista w dziedzinie neurologii i neurofizjologii, profesor w Klinice Mayo w Jacksonville na Florydzie, a także profesor współpracujący z Uniwersytecką Kliniką Neurologii w Gainesville na Florydzie. Jest absolwentem Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach. W ramach kształcenia podyplomowego szkolił się w zakresie neurologii, neurofizjologii klinicznej, zaburzeń ruchowych i pozytronowej tomografii emisyjnej w Polsce, Stanach Zjednoczonych i Kanadzie. Jego zainteresowania naukowe dotyczą przede wszystkim genetyki zaburzeń neurodegeneracyjnych. Odegrał kluczową rolę w odkryciu szeregu mutacji genowych odpowiedzialnych za objawy kliniczne w przebiegu takich schorzeń, jak: parkinsonizm, demencja, dystonie, ataksja i innych. Jest autorem licznych publikacji w recenzowanych czasopismach naukowych, w tym przeszło 500 artykułów indeksowanych w bazie PubMed. W latach 1999-2018 koordynował finansowaną przez Narodowy Instytut Zdrowia (NIH, National Institute of Health) działalność Ośrodka Badań nad Chorobą Parkinsona im. Morrisa K. Udalla na Florydzie, afiliowanego przy Mayo Clinic (Mayo Clinic Florida Morris K. Udall Parkinson’s Disease Research Center of Excellence). Otrzymał wiele wyróżnień i nagród, m.in.: w 2005 r. nagrodę szwajcarskiej Fundacji im. Anny Marii Opprecht oraz nagrodę Kanadyjskiego Towarzystwa Choroby Parkinsona (Canada’s D. Calne Lectureship Award), w 2009 r. nagrodę Kliniki Mayo za szczególne osiągnięcia badawcze (Distinguished Mayo Investigator Award) oraz w 2012 r. nagrodę Instytutu Neurologii w Houston w Teksasie (R.W. Hervey Distinguished Lectureship Award of the Methodist Neurologiach Institute in Houston). Ponadto, w 2014 r. został uhonorowany nagrodą Uniwersytetu w Tennessee (R.A. Utterback Memorial Lectureship Award of the University of Tennessee Health Science Center), w 2015 r. uzyskał tytuł doktora honoris causa rodzimego, Śląskiego Uniwersytetu Medycznego oraz nagrodę Uniwersytetu w Chennai w Indiach (Founder Chancellor Shri N.P.V. Ramasamy Udayar Oration in Neurosciences Award, Sri Ramachandra University in Chennai, India). W 2016 r. otrzymał kolejne wyróżnienie Kliniki Mayo (Mayo Clinic Team Science Award). Jest członkiem Amerykańskiej Akademii Neurologii oraz Amerykańskiego Towarzystwa Neurologicznego, członkiem honorowym towarzystw neurologicznych, polskiego i japońskiego, a także członkiem kolegium wybitnych naukowców pochodzenia polskiego przy Fundacji Kościuszkowskiej. Należał do grona założycieli, a następnie pełnił funkcję skarbnika i członka Zarządu Międzynarodowego Towarzystwa Choroby Parkinsona i Innych Zaburzeń Ruchowych. Był współredaktorem naczelnym czasopisma ‘Parkinsonism and Related Disorders’ a także zastępcą redaktora naczelnego ‘European Journal of Neurology’. Obecnie pełni funkcję współredaktora naczelnego ‘Polish Journal of Neurology and Neurosurgery’. Jest posiadaczem kilku patentów związanych z odkryciami w zakresie genetyki choroby Parkinsona. Nazwisko prof. Wszołka znajduje się na listach ‘The World’s Most Influential Scientific Minds 2015 and 2016’ (Thomson-Reuters) oraz ‘2017 Highly Cited Researchers’ (Clarivate Analytics).\nSpecjalista kardiolog. Pracujący w Dalhousie University w Halifax (Kanada). Prowadzone przez niego badania kliniczne dotyczą obszarów niewydolności serca i przeszczepu serca. Jest autorem i współautorem licznych badań, które zmieniły postępowanie w niewydolności serca, takich jak ASCEND, ASPIRE, STICH i TOPCAT.\nProfesor nadzwyczajny w Dalhousie University w Halifax (Kanada). Od 2014 roku na wydziale psychiatrii pełni funkcję Dyrektora ds. Edukacji. Studiowała medycynę na Uniwersytecie w Lipsku, a także na Śląskiej Akademii Medycznej w Katowicach, gdzie uzyskała tytuł doktora nauk medycznych. W pracy zawodowej zajmuje się przede wszystkim badaniem snu i jego zaburzeń.\nAbsolwent Akademii Medycznej w Warszawie. Ponadto studiował na Uniwersytecie Warszawskim oraz Uniwersytecie w Kolonii. Po skończeniu w Polsce stażu podyplomowego wyjechał do Niemiec. Tam pracował kolejno w Bonn University, Ruhr-Universität Bochum oraz Klinikum Vest GmbH Knappschaftskrankenhaus Recklinghausen. Jest specjalistą neurochirugiem, wynalazcą i konstruktorem, który opatentował atraumatyczne frezy chirurgiczne. Współzałożyciel startupu Terebra, z siedzibą w Kolonii. Startup skupia się na badaniach, rozwoju i wprowadzeniu na rynek atraumatycznych frezów.\nKlinicysta-naukowiec zajmujący się mechanizmami i leczeniem chorób układu krążenia i nerek, w szczególności – nadciśnienia tętniczego. W 2015 roku został mianowany przewodniczącym medycyny sercowo-naczyniowej w Instytucie Nauk Krążenia Uniwersytetu w Manchesterze. Jest współautorem około 100 publikacji, w tym artykułów publikowanych w czołowych czasopismach, takich jak Nature, Lancet, Nature Genetics, American Journal of Human Genetics, Journal of the American Society of Nephrology i Circulation. W 2014 roku został wybrany do Rady Naukowej Międzynarodowego Towarzystwa Nadciśnienia Tętniczego. Pełni funkcję Przewodniczącego Komitetu Nowych Badaczy Międzynarodowego Towarzystwa ds. Nadciśnienia. Ponadto zasiada w trzech innych komitetach/grupach doradczych Towarzystwa. Jest członkiem rad redakcyjnych wiodących czasopism z dziedziny nadciśnienia, w tym Hypertension and Journal of Hypertension. Otrzymał kilka nagród w uznaniu za jego wkład w badania nad nadciśnieniem tętniczym, w tym nagrodę Europejskiego Towarzystwa Nadciśnienia Jiri Widimsky, nagrodę New Investigator Award przyznawaną przez American Heart Association oraz nagrodę Young Investigator Award w dziedzinie badań klinicznych przyznawaną przez European Atherosclerosis Society. W swojej praktyce zawodowej koncentruje się na zarządzaniu czynnikami ryzyka sercowo-naczyniowego.\nKierownik Katedry i Kliniki Chirurgii Naczyń i Angiologii Uniwersytetu Medycznego w Lublinie. Absolwent Wydziału Lekarskiego Akademii Medycznej w Lublinie. Posiada II stopień specjalizacji w zakresie chirurgii ogólnej, specjalizację w zakresie chirurgii naczyń i angiologii. Dodatkowo ukończył specjalizację z zakresu chirurgii naczyń (Uniwersytet ReneDescartes, Paryż, 1998), oraz posiada Europejski Certyfikat Chirurgii Wewnątrznaczyniowej (Paryż,1998), Europejski Certyfikat Zabiegów Wewnątrznaczyniowych (Liverpool, 1998), Europejski Certyfikat Masterclass z zakresu chirurgii naczyniowej (Pontresina, 2009). Otrzymał nagrody: im. Reinaldo dos Santosa (Ljubljana, Słowenia, 2004), nagrodę na Międzynarodowym Kongresie MLATH (Montpellier, Francja, 1996), nagrodę im. R. Węgłowskiego (Polskieo Towarzystwo Angiologiczne, Kraków, 2002). Jest autorem i współautorem 321 prac naukowych wydrukowanych w periodykach medycznych krajowych i zagranicznych, autorem i współautorem 3 rozdziałów w podręcznikach anglojęzycznych. Autorem i współautorem 159 doniesień zjazdowych prezentowanych na kongresach międzynarodowych i krajowych, w tym 28 wykładów na zaproszenie (13 konferencji międzynarodowych). Odbywał staże: długoterminowy staż specjalizacyjny z zakresu chirurgii naczyń (Paryż, Francja, 1997-1998), oraz w zakresie badania USG Doppler (Grenoble, Francja, 1995). Jest byłym Prezesem Polskiego Towarzystwa Flebologicznego oraz Polskiej Sekcji Amerykańskiego Towarzystwa Chirurgów Naczyniowych. Członek Towarzystwa Chirurgów Polskich, Polskiego Towarzystwa Chirurgów Naczyniowych, European Society for Vascular Surgery, International Society of Endovascular Specialists, Polskiego Towarzystwa Angiologicznego, Societe Francaise de Phlebologie, Polsko-Francuskiego Towarzystwa Chorób Naczyń, Polsko-Niemieckiego Towarzystwa Chirurgów Naczyniowych oraz Mediterranean League Against Thrombosis. Konsultant wojewódzki w dziedzinie chirurgii naczyniowej. Redaktor Naczelny czasopisma Acta Angiologica (od 2015 roku) i zastępca redaktora Naczelnego Phlebological Review. Były członek Rady Naukowej Chirurgii Polskiej. Recenzent w czasopismach: Polski Przegląd Chirurgiczny, Chirurgia Polska, Kardiologia Polska oraz International Journal of Dermatology.\nKierownik Kliniki Chirurgii Naczyniowej w Instytucie Hematologii i Transfuzjologii w Warszawie. Specjalizuje się w leczeniu chorób tętnic (niedokrwienie kończyn dolnych, zwężenia i niedrożności tętnic szyjnych i innych tętnic obwodowych, tętniaki aorty piersiowej i brzusznej, tętniaki tętnic obwodowych) i żył (przewlekła niewydolność żylna, żylaki kończyn dolnych, żylaki powrózka nasiennego), urazów naczyń oraz innych chorób naczyń (choroba Reynaulda, malformacje naczyniowe – naczyniaki, przetoki tętniczo-żylne). Pełnił funkcję Prezesa Polskiego Towarzystwa Chirurgii Naczyniowej.\nStudiował na Akademii Medycznej w Szczecinie w latach 1975–1981, doktorat obronił w 1986 roku w Centrum Medycyny Doświadczalnej i Klinicznej PAN w Warszawie (tytuł rozprawy: „Wątroba płodowa jako źródło krwiotwórczych komórek macierzystych dla przeszczepów. Aspekty eksperymentalne i techniczne”, z wyróżnieniem. Habilitację obronił w 1989 roku, tytuł rozprawy: „Zmiany parametrów biochemicznych łączące się z przeszczepianiem szpiku. Badania kliniczne i eksperymentalne”. W 1990 roku wyjechał do USA, gdzie pracował do 2001 roku na Uniwersytecie Pensylwanii. W 2001 roku przeniósł się na Uniwersytet Stanowy Louisville, gdzie kieruje Instytutem Komórek Macierzystych (Stem Cell Institute) w James Graham Brown Cancer Center. Równolegle z karierą w Stanach Zjednoczonych rozwijał karierę w Polsce: Od 1994 do 1999 był kierownikiem Zakładu Patologii Komórki Pomorskiej Akademii Medycznej w Szczecinie. W latach 1999-2005 był kierownikiem Ośrodka Transplantacji Uniwersyteckiego Szpitala Dziecięcego w Krakowie. Od 2001 do 2006 roku był też kierownikiem (i współtwórcą) Zakładu Transplantologii w Polsko-Amerykańskim Instytucie Pediatrii CM UJ, jednak władze UJ nie chciały się zgodzić na dalsze łączenie przez niego pracy w Krakowie i na Uniwersytecie Louisville. W latach 2006-2014 pełnił funkcję kierownika Katedry i Zakładu Fizjologii Pomorskiej Akademii Medycznej w Szczecinie, a obecnie jest zatrudniony jako profesor zwyczajny. Pełni też funkcje kierownicze w redakcjach pism naukowych „Leukemia” (redaktor działu), „Folia Histochemica et Cytobiologica”(od 1998) oraz jest członkiem komitetów redakcyjnych „Stem Cells” (od 1997), „Journal of Clinical Investigation”, „The Journal of Cellular and Molecular Medicine”, „Journal of Applied Genetics”, „Materia Medica Polonica”, „Onkologia Polska”. W latach 2004-2008 był też redaktorem „Experimental Hematology”. Od 2006 roku pełni funkcję redaktora naczelnego międzynarodowego czasopisma naukowego „Central European Journal of Biology”. Jest recenzentem grantów w National Heart, Lung and Blood Institut. W 2006 roku zespół prof. Ratajczaka ogłosił odkrycie w szpiku kostnym myszy, a rok później we krwi pępowinowej człowieka komórek o cechach embrionalnych komórek macierzystych (ang. very small embryonic-like stem cell, VSEL). Kolejne badania wykazały również obecność komórek VSEL w płucach, nerkach, mózgu, trzustce i mięśniach dorosłej myszy. Komórki takie wyizolowano pokazując ich morfologię oraz ekspresję genów typową dla wczesnych komórek epiblastu i migrujących wczesnych komórek zarodkowych.\nUkończyła Akademię Medyczną w Warszawie w 1962 roku. Specjalistka z zakresu ginekologii i endokrynologii. Szczególne sukcesy odnosi na polu leczenia bezpłodności kobiet. Pracuje jako Dyrektor Sekcji Endokrynologii Rozrodu i Niepłodności, Oddziału Położnictwa i Ginekologii w Rush University Medical Center. W przeszłości pracowała również w Hillingdon Hospital (Anglia), University of Arkansas (USA), University College Hospital (Anglia). Od ponad 30 lat jest członkiem Amerykańskiego Kolegium Położnictwa i Ginekologii oraz członkiem Królewskiego Kolegium Położników i Ginekologów w Londynie. W 2002 roku otrzymała doktorat honoris causa Akademii Medycznej w Warszawie. Jest laureatką wielu nagród i wyróżnień.\nUrodził się w 1965 w Zamościu. Jest specjalistą w zakresie położnictwa i ginekologii (I stopień w 1994 i II stopień w 1998) oraz perinatologii (2014). Stopień doktora nauk medycznych uzyskał w 1997 w Akademii Medycznej w Warszawie na podstawie rozprawy pt. „Komputerowa analiza zapisów kardiolograficznych w ciąży powikłanej chorobą hemolityczną płodu”. W 2004 w tej samej uczelni uzyskał stopień doktora habilitowanego na podstawie pracy pt. „Konflikt serologiczny matczyno-płodowy oraz choroba hemolityczna w wyniku immunizacji antygenami innymi niż RhD”. W 2009 otrzymał tytuł naukowy profesora. W 2010 został kierownikiem I Katedry i Kliniki Położnictwa i Ginekologii Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego. W latach 2008–2016 (dwie kadencje) był dziekanem I Wydziału Lekarskiego Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego. 27 kwietnia 2016 został wybrany na stanowisko rektora Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego. Członek towarzystw naukowych w tym m.in. prezes Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego. Członek władz naukowych towarzystw międzynarodowych takich jak: World Association of Perinatal Medicine, International Academy of Perinatal Medicine, Ian Donald Interuniversity School of Ultrasound in Obstetrics and Gynecology, International Society of the Fetus as a Patient. Przez wiele lat pełnił funkcję konsultanta wojewódzkiego w dziedzinie położnictwa i ginekologii dla województwa mazowieckiego. Od 2013 konsultant krajowy w dziedzinie perinatologii. Autor lub współautor ponad 200 publikacji z zakresu medycyny, w tym książek, prac poglądowych i rozdziałów w podręcznikach. Jego główne zainteresowania medyczne skupiają się wokół zagadnień, związanych z patologią ciąży, perinatologią, diagnostyką i terapią płodu oraz ultrasonografią. Został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2017) oraz Złotym Krzyżem Zasługi (2010).\nJest lekarzem, farmakologiem i biologiem molekularnym. Głównym obszarem jego zainteresowań są nanomedycyna i nanobiotechnologia, funkcje cytokin i tlenku azotu oraz hemostaza i funkcje płytek. W 2016 roku został powołany na funkcję Prodziekana Wydziału Medycznego University of Saskatchewan (Kanada). Wcześniej pełnił funkcję dyrektora i wykładowcy w School of Pharmacy, a także prodziekana wydziału Nauk o Zdrowiu Trinity College w Dublinie. Ponadto kieruje badaniami naukowymi w Śląskim Centrum Chorób Serca w Zabrzu. Jest absolwentem kierunku lekarskiego na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie, gdzie również uzyskał tytuł doktora. Pracował i wykładał na uniwersytetach między innymi w Hiszpanii, Kanadzie (University of Alberta), Wielkiej Brytanii i USA (University of Texas, Houston). Jest laureatem licznych nagród, także wyróżniony tytułem doktora honoris causa Uniwersytetu w Madrycie. Jest autorem licznych publikacji i współautorem około 50 podręczników i książek. Był także recenzentem wielu znanych czasopism m.in. Nature i Lancet.\nSpecjalista z zakresu chirurgii ogólnej i onkologicznej. Absolwent wydziału lekarskiego Akademii Medycznej w Gdańsku. Od przeszło 20 lat zajmuje się pobieraniem próbek tkankowych na potrzeby badań z zakresu „omics” oraz tworzeniem systemów informatycznych do zarządzania danymi i próbkami. Jest Członkiem Grupy Ekspertów ds. Biobankowania Klinicznego Europejskiej Sieci Biobanków BBMRI-ERIC. Jest odpowiedzialny za rozwój Biobanku Zakładu Medycznej Diagnostyki Laboratoryjnej w zakresie badań klinicznych. Wraz z zespołem bierze również udział w stworzeniu zintegrowanego systemu informatycznego centralnego rejestru danych i cyfrowej platformy zdigitalizowanych danych dla członków Polskiej Sieci Biobanków oraz Konsorcjum BBMRI.PL; współtworzy rozwiązania zapewniające interoperacyjności z systemami IT partnerów europejskiej sieci biobanków BBMRI-ERIC.\nKonsultant Neuroradiolog w Sheffield Teaching Hospitals NHS Foundation Trust (Anglia). Absolwent The University of Manchester. Organizator kursu Fundamentals of Neuroradiology w Sheffield od 22 lat. Członek wydziału Erasmus MRI Course and the European Course in Neuroradiology. Jego zainteresowania zawodowe skupiają się na neuro-onkologii oraz obrazowaniu głowy i szyi.\nLekarz psychiatra. Pracująca na Wydziale Psychiatrii w University of Utah (Salt Lake City, USA). Wcześniej związana z Katedrą Neurologii i Radiologii, Massachusetts General Hospital, Boston, Massachusetts (USA). Autorka oraz współautorka licznych publikacji naukowych poświęconych m. in. funkcjonalnemu obrazowaniu metodą rezonansu magnetycznego (fMRI).\nSpecjalista chirurgii ogólnej i urologii. Ukończył uczelnię medyczną w 1971 roku. Tytuł naukowy doktora nauk medycznych uzyskał w 1975 roku na Akademii Medycznej w Białymstoku. Specjalizację w zakresie chirurgii ogólnej uzyskał w 1976 roku, zaś tytuł i uprawnienia specjalisty w dziedzinie urologii w 1984 roku. Jest członkiem Okręgowej Izby Lekarskiej w Częstochowie. Do jego szczególnych zainteresowań należą małoinwazyjne techniki zabiegowe, które można przeprowadzić w warunkach ambulatoryjnych w ramach urologii jednego dnia. Odbył szereg specjalistycznych kursów w kraju i za granicą, w tym staż i szkolenie w Lund i Upssali (Szwecja). Jego następnym krokiem było wdrożenie w swojej praktyce (wraz ze szwedzkimi specjalistami i konsultantami) minimalnie inwazyjnej techniki leczenia przerostu prostaty, która nie wymaga narkozy. Miało to miejsce w 2003 roku.\nEkonomista i menedżer, specjalizujący się w zarządzaniu finansami oraz zarządzaniu strategicznym. Pracował w polskich instytucjach rządowych oraz jako pracownik naukowy. W latach 2016–2018 był dyrektorem generalnym Ministerstwa Finansów, członkiem rady nadzorczej spółki Aplikacje Krytyczne oraz członkiem rady Narodowego Funduszu Zdrowia. Od 2018 zastępca prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia ds. operacyjnych. Absolwent Szkoły Głównej Handlowej na dwóch kierunkach: ekonomia oraz metody ilościowe i systemy informacyjne (1992–1997). W 2003 uzyskał tytuł doktora nauk ekonomicznych w Instytucie Nauk Ekonomicznych Polskiej Akademii Nauk na podstawie rozprawy „Kapitał ludzki a polityka fiskalna. System międzypokoleniowego finansowania edukacji z udziałem państwa”. Ukończył również program Driving Government Performance. Leadership Strategies that Produce Results realizowany przez Harvard Kennedy School of Government & IESE Business School w 2011. Uczestnik licznych szkoleń i kursów z zakresu finansów publicznych, zarządzania oraz przywództwa.\nMenedżer, audytor i urzędnik państwowy, od 2018 podsekretarz stanu w Ministerstwie Zdrowia. Ukończył studia z zakresu finansów i bankowości oraz matematyki finansowej. Jest w trakcie zdobywania uprawnień biegłego rewidenta. Przez ponad 10 lat pracował jako audytor wewnętrzny, głównie w sektorze ubezpieczeń, w tym w PZU. Ponad 4 lata zarządzał zespołami audytowymi. Od 2016 do 2018 był zastępcą dyrektora w Centrum Onkologii – Instytucie im. Marii Skłodowskiej-Curie do spraw zarządzania i finansów. 5 czerwca 2018 powołany na stanowisko wiceministra zdrowia, odpowiedzialnego za politykę zdrowotną i sprawy finansowe.\nUrodził się w 1951r. w Szczecinie. Absolwent Liceum Ogólnokształcącego im. Leonida Teligi w Grodzisku Mazowieckim, Szkoły Muzycznej im. Tadeusza Bairda, oraz Wojskowej Akademii Medycznej im Gen. Bolesława Szareckiego w Łodzi. Pediatra i neonatolog. Kierownik Kliniki Patologii Noworodka Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego w Szczecinie, prof. w Zakładzie Nauk Humanistycznych PUM. Stypendysta Children Medical Care Program w Los Angeles 1987, Stocholm Institute, Lund 1994, wykładowca Erasmus Bari Włochy 2008, 2009. Działalność naukowa dotyczy encefalopatii i monitorowania funkcji mózgu noworodków, edukacji poporodowej „Szkoła Matek i Ojców”, zakażeń szpitalnych w oddziałach noworodkowych, zastosowania komórek macierzystych w neonatologii, relacji nauk medycznych z filozofią i sztuką. Autor książek „Wszystko co małe jest piękne”, „Melodia przyszłości”, „Dzieci okupowanej Warszawy 1939-1945”, „Lyrics śpiewane avec puentą”, muzyki i tekstów piosenek dla zespołów „Sklep z Ptasimi Piórami”, „Mauritius”, „After Blues” oraz tekstów do muzyki Krzesimira Dębskiego, do filmu V.I.P. w reż. Juliusza Machulskiego. Laureat Festiwalu Muzyki Studenckiej w Krakowie, kompozytor „Hymnu neonatologów”. Autor rysunków satyrycznych i edukacyjnych dla „Gazety na Pomorzu”, „Dziennika Szczecińskiego i „Biuletynu Informacyjnego PUM”, Biuletynu Edukacji Poporodowej” oraz kwartalnika „Mayer”. Od 1994r. prowadzi Szkołę Zdrowia w Zamku Książąt Pomorskich, od pięciu lat przewodniczący Międzynarodowego Konkursu Lekarzy Śpiewających. Autor płyt CD „Płynie czas”, „Bramy Paryża”. Publikuje wywiady, rysunki satyryczne, teksty piosenek oraz opowiadania.\nTłumacz, lekarz, dr nauk medycznych, specjalista chorób wewnętrznych. Pracował w I Klinice Chorób Wewnętrznych AM w Warszawie (1968 –81), następnie w latach 1981 – 87 pracował na Malcie. Pełnił funkcję ordynatora oddziału chorób wewnętrznych Szpitala Wolskiego w latach 1981 – 1997. Obecnie jest kierownikiem Zakładu Opieki Leczniczej. Działacz Izb Lekarskich od chwili ich reaktywacji w 1989 roku do chwili obecnej (m. innymi przez wiele kadencji Przewodniczący Komisji Współpracy z Zagranicą Okręgowej Izby Lekarskiej w Warszawie).\nLekarz dentysta pracujący w Kolonii (Niemcy)\nIrena Sarosiek (USA)\nIrene Sarosiek, MD AGAF, FACG, CCRP jest tunered profesorem medycyny i dyrektorem badań nad neurostymulacją GI Motility w Texas Tech University Health Sciences Center w El Paso (TTUHSC). Dr Sarosiek ukończyła Uniwersytet Medyczny w Białymstoku w Polsce w 1979 roku. Obecnie jest ona członkiem American College of Gastroenterology, American Gastroenterological Association oraz American Neurogastroenterology and Motility Society. Dr Sarosiek została nagrodzona wieloma wyróżnieniami, w tym: Nagroda Gubernatora American College of Gastroenterology za Doskonałość w Badaniach Klinicznych, jak również otrzymała medal jako jedna z 10 najlepszych badawczy w Kansas University Medical Center. Za wyjątkowe osiągnięcia w leczeniu gastroparezy otrzymala specjalna nagrode Medtronic Inc. przyznana za 10-letnie pionierskie doświadczenia w dziedzinie doskonalenia neuromomodulacji przewodu pokarmowego. TTUHSC przyznało Dean’s medal za Excellence in Research Award, I dodatkowe wyroznienia jako Outstanding Research Mentor Award. Dr. Sarosiek otrzymała bardzo prestiżowy tytuł “Inspirational Women of the Year 2017”, I Tinsley Harrison Award za najlepszy manuskrypt opublikowany w AJMS w 2017 roku. Dr. Sarosiek jest ekspertem w neurogastroenterologii i GI Motility z ponad 20-letnim doświadczeniem w prowadzeniu badań federalnych, i jednoczesnym tworzeniem bardzo sukcesywnego i renomowanego Centrum NIH / NIDDK Gastroparesis Clinical Research Consortium w El Paso, TX. Jej zainteresowania badawcze dotyczą zaburzeń motoryki przewodu pokarmowego, w tym choroby refluksowej, gastroparezy, zespołu cyklicznych wymiotów i otyłości, jak również ich terapii poprzez wdrażanie rozruszników i neurostymulacji przewodu pokarmowego. Głównym aspektem jej pracy badawczej jest terapeutyczne wykorzystanie neuromodulacji, stymulacji elektrycznej (GES), bezigłowej akupunktura elektrycznej (TEA) i nowa generacja procedur diagnostycznych, w tym bezprzewodowych technologii kapsułek WMC (SmartPill). W jej dorobku naukowym jest ponad 400 publikacji, w tym rozdziały książek, artykuły w recenzowanych czasopismach naukowych I kliniczne zbiory wskazówek leczenia\nfizjologicznych zaburzen gastrologicznych. Dr Irene Sarosiek opublikowała i przedstawiła wyniki oryginalnych i wspólnych badań na ponad 130 międzynarodowych i krajowych spotkaniach i konferencjach, a także występowała jako zaproszona mówczyni i wykładowca na sympozjach naukowych i medycznych. Dr. Sarosiek jest także recenzentem SPARC sekcji programu NIH, i recenzentem zgłoszonych prac do wygłaszania na zjazdach I do publikacji w czasopismach medycznych i biologicznych.


Nowa formuła tygodnika "Przekrój" zainteresowała czytelników\nSprzedano już 130 tys. egzemplarzy* 13 numeru magazynu wydawanego przez Edipresse. Nowa, zmieniona formuła tygodnika "Przekrój" zainteresowała czytelników. Dyrekcja wydawnictwa , licząc na dalszy wzrost sprzedaży, podjęła decyzję o podniesieniu nakładu od następnego wydania "Przekroju" o 50 tys. (łącznie 230 tys. egz.).\n"Sukces zawdzięczamy nowatorskiej formule tygodnika, przekazowi pełnemu emocji oraz świetnym tematom"- powiedziała Agnieszka Smit, dyrektor ds. rozwoju i kontaktów międzynarodowych w wydawnictwie Edipresse. "Nasi czytelnicy docenili też ciekawe rozwiązania graficzne oraz doskonałą jakość papieru".\n*według szacunków wydawcy\nDołącz do dyskusji: Sukces "Przekroju"


Całkowity zakaz palenia w miejscach publicznych - Strona 29 - Forum Polskiej Fajki\nDzisiaj jest 25 czerwca 2019, 00:17 - wt\nRejestracja: 04 marca 2009, 16:45 - śr\nPost autor: Remington » 02 marca 2011, 12:29 - śr\nCzy ktoś się dokładnie orientuje jak ustawa określa ów zakaz?\nTj. czy jest to zakaz palenia tytoniu, czy zakaz palenia czegokolwiek, co emituje dym i inne produkty spalania...\nDo czego zmierzam, popalam w fajce weldmaistera (zioło legalne, nie zawiera tytoniu), czy zakaz mnie też obowiązuje?\nJeśli tak, bo komuś przeszkadza mój dym, to równie dobrze innym może przeszkadzać palenie świeczek w pabach (uczulenie na opary parafiny), a tym bardziej palenie kadzidełek, które często spotykam w knajpach.\nPost autor: andnn » 02 marca 2011, 12:47 - śr\nUstawa o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych. Skoro palisz coś co nie jest tytoniem to te przepisy Cię nie obowiązują. Ale uważaj, możesz podpadać pod inne paragrafy\nPost autor: Remington » 02 marca 2011, 13:47 - śr\nW/g tej ustawy http://www.polskieustawy.com/print.php? ... e=20101115" onclick="window.open(this.href);return false;\nfaktycznie zakaz nie powinien mnie obowązywać.\nPod inne paragrafy podpadać nie mogę, chyba że będę palił na stacji benzynowej...\nPost autor: szkielu » 02 marca 2011, 14:01 - śr\nco to za zioło palisz? możesz jakimś linkiem rzucić?\nPost autor: Remington » 02 marca 2011, 14:22 - śr\nMarzanka Wonna, palono to dawniej na Kaszubach, w googlach ciężko coś na ten temat znaleźć. Zostałem tym poczęstowany na spotkaniu fajczarzy, bardzo mnie i moim kolegom to zasmakowało.\nPost autor: mr. White » 03 marca 2011, 08:42 - czw\nA gdzie ten specyfik można nabyć?\nPost autor: jony » 03 marca 2011, 09:21 - czw\nMarzanka wonna (Asperula adorata), bylina z rodziny marzanowatych występująca w liściastych lasach Europy i północnej Afryki. W Polsce występuje na niżu i w dolnych partiach gór. Jest jednym z około 90 gatunków tych roślin występujących na wszystkich kontynentach. Roślina posiada cienkie kłącza, łodygi wysokie do 60 cm, czterokanciaste, ciemnozielone. Liście również ciemnozielone, lancetowate, cienkie, zebrane w okółki, z zadziorkami. Kwiaty białe, promieniste, zebrane w szczytowym podbaldachu.\nSurowcem zielarskim są rozkwitające kwiaty wraz z ulistnionymi szczytami pędów. Ziele marzanki zawiera flawonoidy, garbniki, sole mineralne i glikozydy ulegające częściowemu rozpadowi podczas suszenia, w wyniku czego uwalnia się kumaryna. Napary z ziela stosowane wewnętrznie działają rozkurczowo na naczynia krwionośne i przewody moczowe. Poprawiają krążenie krwi i limfy oraz działają uspokajająco. Marzankę stosuje się w leczeniu zaburzeń krążenia obwodowego, zastojach żylnych, żylakach, w dysfunkcji lub zapaleniu dróg moczowych, nadpobudliwości i nerwicach wegetatywnych.\nW dużych dawkach ziele marzanki może powodować nudności, zawroty głowy, nadmiernie zmniejszać krzepliwość krwi lub upośledzać funkcjonowanie wątroby. Dawniej używana była do przyprawiania win lecz obecnie obowiązuje zakaz aromatyzowania produktów spożywczych z zastosowaniem wyciągów z marzanki.\nPost autor: Perry » 08 marca 2011, 13:08 - wt\nPaliliśmy to w Gdańsku na turnieju. Koledzy to nazywają majerankiem W smaku dziwne. Taka trwa z ziołami. Potrafi zemdlić.\nPost autor: Eberloth » 05 lipca 2011, 15:40 - wt\nIdzie w złą stronę:\nhttp://fakty.interia.pl/swiat/news/swia ... ch,1664077\nPost autor: BenZin » 05 lipca 2011, 16:56 - wt\nGdyby się to udało... Oderwane od rzeczywistości pięknoduchy miałyby spokojne sumienie i serduszka, a gangi nowe, dobre źródło dochodów. Ciekawe ile by groziło za posiadanie przy sobie paczki lub puszki\nPost autor: freemason » 06 lipca 2011, 12:08 - śr\nNo proszę! I kto wychodzi z taką propozycją? - kraj który najbardziej nas ostatnio zadymia!!\nA ja bym z przyjemnością powitał jakiś jeden kraj, który wprowadzi całkowity zakaz palenia. Przynajmniej po pewnym czasie okazało by się, że umieralność na raka wcale nie spadła i winnego trzeba szukać gdzie indziej.\nPost autor: v2conect » 07 lipca 2011, 01:52 - czw\nfreemason pisze: Przynajmniej po pewnym czasie okazało by się, że umieralność na raka wcale nie spadła i winnego trzeba szukać gdzie indziej.\nAle to i tak by nic nie zmieniło no zakaz by pozostał.\nPost autor: freemason » 07 lipca 2011, 13:23 - czw\nCóż, nieunikniony koszt postępu\nPost autor: Gabriel Obnacki » 19 grudnia 2012, 17:49 - śr\nTo dobry pomysł z zabronieniem w miejscach publicznych. Ze względu na dzieci i młodzież. Po co truć innych. My nie czujemy tego a przechodnie czują i wdychają to wszystko.


Tomografia – Ziombki\nTomografia komputerowa (TK, CK) to obrazowa metoda diagnostyczna wykorzystująca działanie promieni rentgenowskich. Pozwala uzyskać przekroje i trójwymiarowe wizualizacje badanych narządów, co bardzo usprawnia dalszą diagnostykę. Tomografia uznawana jest za najdokładniejszy rodzaj badania radiologicznego.\nW przypadku stomatologii, najczęściej mamy do czynienia z tomografią komputerową z wiązką stożkową (tzw. badanie CBCT), która umożliwia obrazowanie struktur tkanek szczęki i jej okolic. Badanie to pozwala ocenić stan uzębienia, szczęki, jamy nosowej, zatok oraz kości twarzy.\nWskazania do badania tomograficznego (CBCT):\ndiagnostyka zaburzeń stawu skroniowo-żuchwowego;\ndiagnostyka przed zabiegami implantologicznymi (m. in. pozwala ocenić gęstość kości oraz zanalizować szerokość, wysokość i długość wyrostka zębodołowego, w którym zostanie umieszczony wszczep);\ndiagnostyka przed leczeniem endodontycznym (pozwala zanalizować anatomię i ilość kanałów korzeniowych).