Znaki - Żałoba, strata, osierocenie - Forum dyskusyjne | Gazeta.pl\nosmiorniczka030 20.07.09, 20:54\nCzy po śmierci Twoich Bliskich wydarzyło się w Twoim życiu coś\nwrażenie, że otrzymujesz znaki z tamtej strony? Opowiedz nam o tym...\nhalas1961 Re: Znaki 14.11.09, 21:49\nDzis obudził sie w domu motyl...bardzo ciemny z bordowo-brazowo-żółtymi kołami\nna skrzydelkach, jak pawik:)Motyl od popołudnia mi towarzyszy. Lata za mna jak\nprzechodze z pokoju do pokoju, przylatuje do mnie do kuchni, lata mi nad głowa.\nMotyl ten usiadł mi na ręce kiedy usiadłam na chwile w fotelu. Dlaczego motyl\nnie bał się człowieka:) Mówia że motyle często sa wysyłane z niebios z\npozdrowieniami:)mówia, że motyle związane z nimi... Kiedy usiadł mi na ręce\nnawet nie zauwazyłam, a kiedy go delikatnie na oparcie fotela przeniosłam nie\nodlatywał przez chwilę tylko tak siedział i patrzał na mnie. Czy motyle maja\noczy???Wiem, że obudzony specjalnie, ze tak Agatka mnie dotkneła. Teraz spi w\ndrugim pokoju na żylandorze. Taki dzis piękny znak dostałam i pozdrowienia z\nniebios...Taki znak,ze mamy się nie martwic może, że wszystko sie wyjasni,\nułozy...I tak z gorączka siedzę i myslę o tym motylu. Odebrałam go jako\nznak...No bo czy motyl siada czlowiekowi na ręce, czy motyl lata za człowiekiem\npo mieszkaniu jak pies czy kot...\nkarnivora Re: Znaki 14.11.09, 22:20\nsory - a gorączki to masz ile? bo w listopadxie\nmotyle niechetnie żerują....\ntilia7 Re: Znaki 18.11.09, 14:15\nOwady wcale jeszcze nie śpią i nie trzeba gorączki,żeby je teraz\nzobaczyc.Szukają miejsca do snu a jak jest cieplej,jak na przykład\ndziś,to myślą,że jest wiosna i zaczynają się kręcic.Wczoraj miałam w\ndomu dwie biedronki,choc nie widziałam ich przez całe lato.Więc to\nna pewno nie był efekt gorączki.A czy znak,to już każdy sam wie,co\nczuł.Mnie motyle nie nawiedzają i to też jest mój specjalny znak,bo\nmój mężczyzna wiedział,że ich nie lubię a już cmy boję się\npanicznie.Ale mam podobne do opisanych zdarzenia z ptakami i\nkotami.I jak mówię,nie da się obiektywnie ocenic czy to znak,czy\nnie.Ważne jest to czego doświadczamy:)\nosmiorniczka030 Re: Znaki 15.11.09, 02:41\nNie wiem, skad sie wzial motyl o tej porze roku. Tym bardziej jest\nto dziwne... Calkiem mozliwe, ze to Agatka tak wlasnie zapewnila Cie\no swojej obecnosci. Zmarli przekazujac nam znak odnosza sie do\nnaszych zainteresowan albo do tzw. "gotowcow," czyli umownych\nsymboli. Motyl jest takim wlasnie "gotowcem," poniewaz jest\npowszechnie przyjetym symbolem zycia wiecznego.\namfaber99 Re: Znaki 09.11.10, 13:43\nNadchodzi niezbędna przemiana .Teraz doświadczysz rozwoju na wszystkich poziomach bytu.Zmiany będa przebiegać szczęśliwie,przyniosą ci harmonię ,zrównoważenie i stabilizację,wzbogaca cię i poszerzą twoje horyzonty,pozwola ci wzrastac wewnetrznie .\nPoddaj się tej przemianie z pełną ufnoscią.\nNa swoich utartych ścieżkach nie znajdujesz już równowagi i oparcia.Czujesz,że coś musi się zmienić ,ponieważ przemieniło sie w tobie cos fundamentalnego.Rzeczy,które wczesniej dawały ci siłę ,teraz cię wyczerpuja;a ludzie ,z którymi tak chętnie spędzałaś czas,zaczęli cię męczyć.Wyrosłaś juz ze starych butów i teraz dziwisz się,dlaczego cię uwierają.\nSą to znaki ,że czekaja cię duże przemiany albo juz jesteś w samym ich srodku.\nNie opieraj się ,poddaj się tej zmianie.Zanim ujawni sie ona na zewnątrz,najpierw dokonuje sie w twoim wnętrzu.\nMOTYL pokazuje ci,że twoja przemiana będzie dokonywać się na świetlanych orbitach.\nTeraz możesz wszystko pozostawić za sobą.Pojawią się nowe siły i zdolności,teraz zostaną one włączone do akcji.Na końcu fazy przeobrażeń czeka cię lekkość,ruchliwość i pogodna niefrasobliwość.Wszystko będzie jaśniejsze ,bardziej zgodne , w wiekszym współbrzmieniu z siłą i planem twojej duszy.\nTeraz ,mając tę wiedzę,z pełną ufnością możesz poddać sie temu procesowi.\nSTARE musi się rozpaśc,aby mogło rozwinąc się NOWE.\nPodażam droga mojego przeznaczenia i czuję ,jak z dnia na dzień jest mi lepiej,lżej i łatwiej .\nZródło : Jeanne Ruland & Murat Karacay : " Zwierzęta Mocy " książka + 63 przesliczne karty ze zwierzętami + jedna pusta karta pozostawia przestrzeń dla innych mozliwości.\nWydawnictwo PULSAR Warszawa www.maya.net.pl\nPolecam również ksiązkę Jeanne Ruland : " Siła Zwierząt - Symbolika .Medycyna.Sennik ".\nKsiazki mozna kupić przez internet lub w ksiegarniach.\nZapraszam goraco do zakupu i do lektury ksiażek .Moga byc one wspaniałym prezentem pod choinke lub na imieniny ,urodziny .\nproy0311 Re: Znaki 09.11.10, 16:41\namfaber praykro mi , nie czuję tak. stare buty mi leżą i to nawet bardzo. Pozdrawiam.\ntilia7 Re: Znaki 09.11.10, 17:39\nA ja odnotowałam i przeczytam,bo szamanizm jest bliski mojemu sercu a zwierzęta odgrywają ogromną rolę w moim życiu.Coś tam już zresztą na ten temat wiem,ale nie zawadzi się dokształcic.\njasminka82_13 Re: Znaki 15.11.09, 10:09\nTydzień temu. Śni mi się,że stoi moja mamusia przy łóżeczku mojego\nsynka, mały płacze, a potem z łózeczka bucha ogień. Zrywam się na\nrówne nogi, serce wali jak oszalałe i co czuję? Czuję jakis dziwny\nzapach z kuchni.Okazało się,że mąż wstawił mięso do gotowania, a\npotem zapomniał i wszyscy położylismy się spać. Moze to zbieg\nokolicznosci, ale wolę wierzyć, że mam swojego Anioła-Mamusię.\nhalas1961 Re: Znaki 15.11.09, 10:54\nGorączki dzis juz nie ma. A wczoraj w towarzystwie motyla było 37,8. Karnivoro\nmało na halucynacje:)\nDo mnie Agatka przemawia najczesciej znakami poprzez innych ludzi, słowa tych\nludzi, wydarzenia. Cały czas mam wrażenie ,ze mi czas organizuje. Jak zaczynam\nsie o cos niepokoic lub robi się mniej zajęć, zaraz ktos sie pojawia, cos się\nwydarza, ze trzeba sie zaangazowac, itd. Teraz mniej piszę na forum bo właśnie\nróżne takie zajęcia a i juz chyba nie bardzo mam co napisac. Powtarzam się:)\nOstatnio byłam zajęta sprawami, które dotyczyły jakby wyłacznie mojej osoby. W\nubiegłym tygodniu, ktos sie ze mna skontaktował i poprosił o udział w spotkaniu\nz dziewczętami z osrodka szkolno-wychowawczego. Chodzi o spotkania dla tych\ndziewcząt przedstawiające rózne losy ludzi,różne sytuacje i jak ludzie sobie w\ntych sytuacjach czesto tragicznych, bolesnych (nieraz niby bez wyjścia) radza,\njak staraja się zawalczyc o siebie. Równiez chodzi o pobudzenie w tych\ndziewczetach większej empatii, wrażliwości na drugiego człowieka. Zgodziłam się\nbez namysłu, bo wiem że to tez moja Agatka w tym palce maczała:) I takich spraw\njest bardzo wiele. Opisałam tylko jedna z nich. Mam nadzieje Osmiorniczko, ze\nodczytuje właściwie znaki stamtad. Powiedz, że TAK:) Bo łatwiej i weselej mi wtedy:)\n198-3mk Re: Znaki-do Halinki 15.11.09, 11:34\nWiesz, nie wtajemniczam mojego męza w forum, ale wczoraj twój wpis,\nskłonił mnie do tego, że przeczytałam go mężowi. A wiesz dlaczegp...?\nBo jakiś czas, po święcie Wszystkich Świętych, miałam podobne\nspotkanie z motylem... Może mniej namacalne od Twojego... Ale\nBył wczesny ranek, ja sama w domu... Uroniłam sporo łez z tęsknoty\nza Marcinkiem... Leżałam na łóżku w sypialni. Nagle coś udeżyło w\nszybe okienną... Patrzę, i co widzę... Przecudnego motyla...\nPiekny okaz. Brązowo-niebieskie skrzydła, a na nich piękne kolorowe,\nduże kółeczka.Z szyby przeniósł się na boczną futrynę okna, gdzie\nmiałam Go na wprost swoich oczu. Siedział około 5 min. Sładał i\nrozkładał swoje piękne skrzydła... Wachlował nimi... Potem\nI zapewniam, że nie miałam gorączki -)\nZastanawiałam sie nad tym, skąd w listopadzie, w mroźny poranek\nmotyl. Kiedy spytałam potem męża, skwitował że to niemożliwe aby o\ntej porze roku, uchował się motyl...A on jednak był...\nDlatego przeczytałam mu Twój wpis Halinko, bo mój mąż nie wierzy w\nkontakt ze zmarłymi, pomimo tego że jest przktykującym katolikiem.\nW wakacje miałam jeszcze jedno spotkanie z motylkiem.\nStała nas wieksza grupka osób, a On krążył nad moją głową, a potem\nusiadł mi na ręce, na takim brzydkiej narośli, jaką mam w tym miejscu\ni nic sobie nie robiąc z obecności tylu ludzi, siedział, wachlował\nskrzydełkami około dwóch minut... Reszta osób zamarła z wrażenia...\nNit nic nie mówił, tylko patrzał na to dziwne zjawisko...-)\nNie wiem co to miało znaczyć...? Też łaczę to z moim zmarłym\nsynem... Często myślę, że może ta narośl to coś niebespiecznego, i\ndawał mi znak że mam sie tym zainteresować... Nie wiem...\nŻyczę powrotu do zdrowia. Beata-mama Marcina,\nhalas1961 Re: Znaki-do Halinki 15.11.09, 17:14\nBeatko, dziekuje za zyczenia powrotu do zdrowia. Jeszcze co do tego motyla. Ja\nwiem, ze on pewnie latem gdzies sie w domu zawieruszyl i do snu sie w naszym\ndomu utulił, ale jak sie obudził i tak mi towarzyszy, bo teraz tez przyleciał za\nmną do Agatki pokoju, to to nie wydaje mi się już takie zwykłe i normalne. I tak\nsobie drugi dzien razem jesteśmy:)\nbezprzerwy Re: Znaki-do Halinki 16.11.09, 16:57\nHalinko, jak juz jest o motylach to i ja cos dorzuce.\nWracalam z cmentarza, dochodzilam do konca alejki, przy ktorej\nznajduje sie grob Meza, skrecajac na aleje glowna zauwazylam motyla,\nktory mniej wiecej na wysokosci mojej klatki piersiowej zaczal\ntrzepac skrzydelkami, "tanczyc", latac w koleczko ...\nZrobilo mi sie przyjemnie, gdyz ten motyli taniec wygladal slicznie,\ntrwalo to dobrych kilkadziesiat sekund, motyl nieustepowal wiec\nwrocilam do Meza (mam na mysli Jego grob), w momencie kiedy sie\nodwrocilam z zamiarem powrotu motylek przysiadl na sciezce. Stanelam\nprzed grobem, poprawilam kwiatki, "podziekowalam" Mezowi za motyla i\nponownie ruszylam. Przy koncu alejki czekajacy motylek podniosl sie\nze sciezki, "zatanczyl" kilkakrotnie, potrzepotal skrzydelkami i\nMoze to tylko cud natury, nieistotne, wazne ze zrobilo mi sie\nbardzo, bardzo przyjemnie.\nosmiorniczka030 Re: Znaki-do Beatki 16.11.09, 23:02\nW takich symbolicznych znakach trzeba zwracac uwage na kontekst\nsytuacyjny. Na Twoim miejscu zainteresowalabym sie ta narosla...\n198-3mk Re: Znaki-do Beatki 17.11.09, 09:27\nPosłucham Cię Kochana... Udam się do lekarza...-)\nPozdrawiam Cię Aniołku Cieplutko -)\nosmiorniczka030 Re: Znaki - do Halinki 16.11.09, 22:41\nTAK, TAAAK, TAAAAAAAK, TAAAAAAAAAK, TAAAAAAAAAAAAK...\nPatrzac na Twoje wpisy przez moje osmiorniczkowe szkielko, jestem\npod wielkim wrazeniem Twojego rozwoju duchowego. Ty wiesz, ze Niebo\npatrzy na Ciebie i mowi poprzez ludzi, sytuacje, znaki... A Ty nie\ntylko wlasciwie je odczytujesz, ale tez doskonale odpowiadasz Niebu\nswoim zyciem. Podoba mi sie, ze nie stoisz w miejscu i ze choc\njestes przygnieciona ciezarem wlasnego bolu, wciaz idziesz uparcie\ndo przodu. Chcesz, zeby Twoje zycie sluzylo innym.\nTak, Halinko! Moim zdaniem prowadzi Cie Agatka. Co wiecej - jest ona\nniezwykle aktywna w Twoim zyciu. Otrzymalas wielka łaskę od Pana\nBoga. Nie mowie tu tylko i wylacznie o Twoim przyjacielu motylu, ale\no wielu akcjach Agatki, o ktorych niejednokrotnie pisalas na forum.\nCiesze sie, ze to dostrzegasz.\nJesli chodzi o Twoje pisanie na forum, to powtarzaj sie, powtarzaj\nsie, powtarzaj sie, powtarzaj sie... To forum ma byc w pierwszej\nkolejnosci forma terapii dla wszystkich osieroconych. Pamietaj o\ntym. Uwazam, ze masz tu jeszcze duzo do zrobienia i jesli tylko sama\nmasz ochote pisac, nie powinnas sie zniechecac.\nMysle tez, ze na te spotkania z mlodzieza wlasnie wzywa Cie Niebo.\nPrzypuszczam, ze Twoja historia otworzy kiedys komus na cos oczy...\nTak trzymaj i pamietaj - wielkie TAAAAAK!\nhalas1961 Re: Znaki - do Halinki 17.11.09, 13:07\nDziekuję Ci za Twoje słowa.\nczasem tylko człowiek na głupote ludzka słów i zrozumienia nie\nznajduje... Ale to tak mi apropo jakiejs ostatniej sytuacji przyszło\nOtwarta jestem na ludzi, ale tez i patrze od czasu odejścia Agatki\njakoś inaczej na różne ich zachowania. Np. często aż mnie korci aby\njednemu czy drugiemu powiedziec do jakich dupereli przywiązują wagę\ni tocza o nie boje, itd, itd.\nJestem wdzieczna Bogu i Agatce, że mimo ciągłych problemów i trosk\nwciąż sa ze mną, że wciąz czuję tę ich siłę i wsparcie, to ich\nprowadzenie za ręke. Nie staram sie na siłe wszystkeigo zrozumieć,\nwszystkiego sama robić. Jak juz sił barkuje, mówie "Panie, Ty wiesz,\nze pomoc mi potrzebna, weź jesli możesz i pomóż mi dźwigac ten\ncieżar, jesli możesz pomóż mi rozwiązac te czy tamtą sprawę...Jesli\nmożesz dobry Boże, pokaż to okno, którym mam wyjśc z tej czy tamtej\nsytuacji. Agatko, jesli Ci nie przeszkadzam pilnuj, czuwaj." I na\nrazie nie zostaję sama, narazie mam opiekunów. I ufam, że tak\nbędzie już zawsze. Co nie jest równoznaczne z tym ,ze nie będzie juz\nw moim zyciu kłopotów, chorób, przeciwności, itd.\nCo do spotaknia z młodzieżą tez tak myslę ośmiorniczko. Opisze po\nnim jak było. Ma sie odbyc w połowie grudnia.\nosmiorniczka030 Re: Znaki - do Halinki 18.11.09, 01:21\nOj tak... Ja rowniez patrze teraz zupelnie inaczej na swiat, ludzkie\nzachowania i te "duperele," o ktore niektorzy tak tocza boje. Smierc\nbliskich osob zmienia zupelnie nasze patrzenie na swiat.\nJesli chodzi o Boga, to ja tez tak czuje, ze kiedy tylko wyciagamy\ndo Niego reke, On prowadzi nas przez zycie.\nNo i czekamy na Twoje wrazenia po spotkaniu z mlodzieza.\nmala_1984 Re: Znaki 16.11.09, 22:55\nJa bym tak bardzo chciała doświadczyć jakiś znaków, a tu NIC... Szukam tych\nznaków jak opętana, a tu NIC... Zwracam uwagę na wszystko i NIC. Nie wydarzyło\nsię nic w pierwszą miesięczną rocznicę odejścia mamy, w drugą i 3cią także nic.\nW mamy urodziny wziełam wolne z pracy.... NIC nie dała mi żadnego znaku... W\nmoje urodziny tak liczyłam na to... I tak bardzo się zawiodłam... Nie było\nżadnego motyla, ani kota, psa czy ptaka. Nikt mi nic szczególnego nie powiedział\noprócz tego co zwykle... A naprawdę miałam i mam oczy szeroko otwarte. Może za\nmało jestem osobą uduchowioną aby jakichkolwiek znaków doświadczyć, a tak bardzo\ntego pragnę. Modlę się i mimo to Nic, już nie wiem co mogę zrobić, aby czegoś\ndoznać. Niby tak niewiele, a tak dużo znaczą... ZNAKI.\n198-3mk Re: Znaki 16.11.09, 23:04\nMała... Kochanie... Nie szukaj... Nie oczekuj...\nA kiedy sie zjawią... Naucz się je odczytywać...\nPozdrawiam. Mama Marcina.\nmaretta111 Re: Znaki 17.11.09, 09:47\nRaz po śmierci usłyszałam swoje imię,a może to omamy, drugi raz kaszel(braciszka\nmęczył między innymi kaszel)..myślałam że to mama przyszła ale nikogo nie było...\nosmiorniczka030 Re: Znaki 18.11.09, 00:14\nZgadzam sie z Beatka. U mnie jest wlasnie tak, ze kiedy czekam na\nznaki, to ich nie dostaje. Otrzymuje je dopiero wtedy, kiedy ich nie\nI jeszcze jedno. Z moich obserwacji wynika, ze z tymi znakami jest\nbardzo roznie. Jedni od razu po smierci Bliskich doswiadczaja\nroznych "dziwnych" zdarzen, inni kilka miesiecy po ich smierci, a\nniektorzy czekaja na to nawet kilka lat albo nie odbieraja (a moze\nnie odczytuja?) ich wcale. Nie wiem, z czego to wynika, ale wiem, ze\ntak jest. Cierpliwosci.\ntilia7 Re: Znaki do mała_1984 18.11.09, 14:23\nMała może przymknij trochę oczy,czasem spod zmrużonych powiek widac\nwbrew pozorom lepiej.Pewne rzeczy da się zobaczyc tylko kątem oka.A\nmoże nie oczy otwórz tylko serce.Ptaków,kotów i motyli jest dookoła\nmnóstwo.Widziec je na pewno widziałaś.A że nie poczułaś że to znaki,\nto już nie kwestia oczu tylko wewnętrznego patrzenia na to co\nzewnętrzne:)I nie szukaj znaku, który cię na 100% przekona,że był\nznakiem,bo takich nie ma...\nbezprzerwy Re: Znaki do mała_1984 18.11.09, 17:05\nPieknie to ujelas Tilio..Nie wiem dlaczego znowu przypomina mi sie\nMickiewiczowkie "czucie i wiara silniej mówi do mnie...\ntilia7 Re: Znaki do Bezprzerwy 18.11.09, 18:53\nDziękuję:)Dobrze Ci się kojarzy, bo Mickiewicz właśnie takie patrzenie "sercem"\nmiał na myśli.\nMnie się kojarzy jeszcze z Szekspirem:\n"Są rzeczy w niebie i na ziemi, o których nie śniło się waszym filozofom"\nmocnakrysia Re: Znaki do Bezprzerwy 22.01.10, 10:44\nDziś minął miesiąc od śmierci mojej kochanej mamusi. O godz 16.30 w jej parafii\nodbędzie się msza w jej intencji. Pojadę bo pewnie by sobie tego życzyła. A co\ndo znaków to nie mam żadnych- może to wynika z tego że gdy żyła to jej mówiłam\nże po śmierci niech mi nie daje znaków bo się bardzo boję. Ale miałam dziwny\nznak u mnie w pracy jeszcze przed jej chorobą co odebrałam jako przestrogę.\nNawet przez chwilę nie pomyślałam że to może tyczyć mojej mamy. Przecież była\nwtedy zdrowa i nic się nie działo. Śni mi się bardzo często i różnie, ale ciągle\no niej myślę to pewnie wytwór mojej wyobrazni.\npam_71 Re: Znaki do Bezprzerwy 26.01.10, 13:45\nCoraz częściej dochodze do przekonania, że "widzimy" tyle ile sami\nchcemy zobaczyć ;-p\ntilia7 Re: Znaki do Bezprzerwy 26.01.10, 16:09\nZgadza się Pam,tak właśnie jest.Tak samo jak wiemy tyle ile chcemy\nwiedziec,czytamy tyle,ile chcemy przeczytac itd.Fajnie,że to w końcu\nodkryłaś.Czyli mówisz,że nie chodzi o to,że znaków nie ma,tylko o\nto,że Ty ich nie chcesz zobaczyc:))Ok:)\npam_71 Re: Znaki do Bezprzerwy 29.01.10, 15:53\nCzyli mówisz,że nie chodzi o to,że znaków nie ma,tylko o\nNie ... to byłaby nadinterpretacją ;-)\nWg. mnie ich nie ma, bo ja ich nigdy nie wiedziałami, nie odczułam.\nJeżeli Wy je widzicie - to dla Was one istnieją, a mi ;-) nic do\ntego. Wcale nie jest tak, że ja "nie chcę zobaczyć" ... nie mam nic\nprzeciwko ... ale z drugiej strony ja nie dociekam i nie drąże, bo\naktualnie nie mam takiej potrzeby wewnętrznej. Może jestem przez to\no "coś" uboższa, a może i nie ;-)\nJa swoją żałobę w pewnym sensie zakończyłam ... i chciałabym Wam\npodziękować, bo duzo dobrego dało mi czytanie Waszych wypowiedzi. To\nannubis74 Re: Znaki do Bezprzerwy 29.01.10, 13:43\nZgadzam sie z Tobą pam_71. Widzimy ile chcemy zobaczyć. Widzimy TO\nco chcemy zobaczyć i To na co jesteśmy gotowi. Myślę że nie ma\nuniwersalnych, obiektywnych znaków, które by przemawiały do\nhalas1961 Re: Znaki do Bezprzerwy 29.01.10, 19:31\nCo do znaków:) Mi sie wydaje ze niektorzy widza ile chca, a niektorym chocby\nchcieli nie jest po prostu dane. Ja na poczatku rozgladalam sie, dopatrywalam,\nodczytywalam, interpretowalam po swojemu rozne wydarzenia, byly to dla mnie\nznaki. Czesc z nich byla naprawde znakami, czesc zapewne to moja wybraznia,\nnadinterpretacja. Teraz znakow sie nie dopatruje, nie oczekuje a mimo to nagle\npojawiaja sie (rzadko) w taki sposob, ze nie mozna ich traktowac inaczej niz ZNAKI.\nZnaki obecnosci i czuwania, opieki mojej corki Agatki nade mna. Czasem az w\nzdumieniu gębe otwieram:)że mi dane, czasem az sama niedowierzam, a jednak są.\nosmiorniczka030 Re: Znaki 30.01.10, 14:41\nBo te znaki, to takze element wiary...\nMozna wierzyc w to, ze niektore wydarzenia sa jednym wielkim\npasmem "zwyklych zbiegow okolicznosci" albo widziec w nich\nZupelnie, jak jedni wierza, ze caly Wszechswiat i nasze zycie sa\nwynikiem miliardow przypadkow, a drudzy widza tu "reke Stworcy."\nJa tez na poczatku moich znakow bylam niezwykle sceptyczna, chociaz\nwciaz ze zdumienia "gebe otwieralam" :-) Jednak w pewnym momencie\nstwierdzilam, ze tego juz za duzo, by byly to tylko przypadki...\nmag461 Re: Znaki 17.02.10, 11:01\nNie wiem czy to znak czy zbieg okoliczności?\nTata przed chorobą nowotworową był cukrzykiem insulinozależnym.W\nwyniku długoletniej cukrzycy stracił nogę, poruszał się za pomocą\nkul i wózka inwalidzkiego.Potem okazało się,że pierwotny rak wątroby\njest tak zaawansowany,że nic nie można zrobic.Śmierc taty była dla\nmnie wielkim ciosem.Wózek i kule szybko wyniosłam na strych a do\nsypialni rodziców nie mogłam wchodzic....widok pustego łóżka\npowodował wybuch płaczu.Po 4-ch miesiącach od śmierci taty tak\nniefortunnie upadłam ,że złamałam nogę w kostce.Gips na całej nodze\nzmusił mnie do tego,że musiałam skorzystac z kul i wózka po tacie a\nżeby było jeszcze boleśniej spac w jego łóżku,bo było jedynym do\nktórego był łatwy dostęp.Żeby dotkliwiej poczuc to co w ostatnich\nlatach życia przeżywał tata musiałam robic zastrzyki w brzuch tak\njak On przy cukrzycy........Znaki czy przypadek....????Dopiero teraz\nwiem jaki był dzielny i waleczny we wszystkich swoich chorobach....\nbie-tka Re: Znaki 17.02.10, 12:16\nMoja mamusia jest kobietą z tak zwaną werwą życiową, jest\nniepoprawną realistką, optymistką i w ogóle wspaniałym człowiekiem.\nNie jest, własciwie to nie była nigdy osobą wierzącą w tzw.\nzabobony, znaki, sny. Zawsze mówiła do mnie, szczególnie wtedy gdy\nprzyśniła mi sie moja niezyjąca babcia ze strony taty jak wstaje z\ntrumny i wita sie ze mną, że sen mara-Bóg wiara. Mój Syn a jej\nukochany pierwszy wnuk odszedł ponad rok temu a ona wczoraj\nopowiedziała mi że miała znak tylko ze nie zdawała sobie z niego\nsprawy a nawet jak cos tam jej po głowie krązyło to myslała o kims\nzupełnie innym , o swojej duzo starszej siostrze lub o kimś mocno\nchorym z naszej rodziny. Otóż niecały miesiac przed odejsciem\nAdasia, w styczniu, była na pogrzebie swojej starszej kolezanki.\nStojąc przy trumnie przykryła swoja dłonią jej dłonie i aż cofnęła\nrękę...były miekkie i ciepłe, az sie wystraszyła. Nie mówiła o tym\nnikomu bo to przeciez taki zabobon który zapowiada ponoc jakies "złe\nwydarzenie". Później "chodziły" za mamą pieśni pogrzebowe i tak aż\ndo środy 4 lutego. Adas odszedł 5-go. Mama dopiero wczoraj ze łzami\nw oczach mi o tym powiedziała.Mi przysniła sie ta moja babcia z\nmalenkim dzieckiem leżącym na takim leżaczku niemowlecym a jak\nzapytałam ja co to za dziecko, to odpowiedziała ze będzie je\npilnowała, że da sobie rade napewno. Moja babcia zawsze sniła mi sie\nwcześniej przed chorobą taty, czyli swojego syna. Tata ma chore\nserce wiec sny pojawiały sie dosyc czesto, zawsze przed tym jak\ntrzeba było wołac karetke lub wieśc Go do szpitala. Ja tez nie\njestem jakos szczególnie wierząca w anaki i sny ale w swoja babcię\nto zawsze wierzyłam ze mnie ostrzega. Tego snu z dzidziusiem nie\nskojazyłam w zaden sposób. Zakończę bardziej optymistycznie, jak mój\ntata miał zatrzymanie akcji serca w czasie badania\nkardiologicznego,pierwsza osobą która po Niego wyszła była własnie\nniezyjaca babcia, jego mama. Moze komus nieznajomemu nie\nuwierzyłabym ale dlaczego mam nie wierzyc swojemu tacie i ukochanej\nbabci. Z nadzieją na życie "TAM", pozdrawiam Ela.\nmaretta111 Re: Znaki 18.02.10, 11:05\nElu ja czekam na znaki jak niewierny Tomasz, pozdarwiam\npepsikola Re: Znaki 28.06.10, 11:34\nnie moja historia ale prawdziwa.\nzmarla babcia, ktora mieszkala z corka, jej mezem i ich dziecmi.\nzmarla przed komunia jednego z chlopcow. w czasie przygotowan do\nkomuni corka powiedziala, "szkoda ze babci nie ma bo by nam\npomogla". od tamtego czasu w mieszkaniu dzialy sie rozne rzeczy,\ndoszlo do chwili kiedy dzieci baly sie tam przebywac. wowczas corka\nwezwala ksiedza, ten poswiecil mieszkanie i wszystko sie uspokoilo.\nkopciuszek125 Re: Znaki 28.06.10, 22:39\nJa mam takie doświadczenie, że jak nie mogę czegoś znaleźć to proszę moja\nkochana mamusię aby mi pomogła wskazać miejsce i wiecie już wielokrotnie mi\nmala_1984 Re: Znaki 28.09.10, 11:01\nCzekałam na ten znak rok i półtora miesiąca! Pojawił się... MOTYL! PIĘKNY! W kolorach brązu, z domieszką pomarańczy, ulubione kolory mamy... Nie zwróciłam na początku na niego uwagi. Nawet otworzyłam okno aby mógł sobie odlecieć, aby miał szansę wyjścia, ale on cały czas jest od soboty tak więc już kilka dni, mimo, że okno cały czas otwarte. Odleciał wczoraj i myślałam, że już go nie zobaczę, ale powrócił. Motyl to znak zmartwychwstania. Wiem, że to znak od mojej mamy, że jednak jest przy mnie, że mnie nie zostawiła, że czuwa i zawsze będzie. Tak długo czekałam na ten znak.\nDziękuję Ci mamo, dziękuję. Tak długo na to czekałam.\nmala_1984 Re: Znaki 30.09.10, 21:19\nCo za okropny dzień! Dziś odszedł mój motyl, a wraz z nim nadzieja i wiara, że był to ten znak od mamy na który czekałam i w który wierzyłam:( Nie odfrunął, z tym bym się pogodziła, bym sobie myślała gdzieś tam sobie i lata jest mu dobrze... On umarł, dziś... :( Zobaczyłam jak się nie rusza, myślałam, że może śpi albo jest chory, zdałam sobie sprawę, że nie żyje bo go zagłodziłam!!!!!!!!! Od piątku, czy też soboty jak się pojawił nic nie jadł. Poszłam zatem do kwiaciarni i kupiłam mu lilię, bo lilie mają dużo nektaru, ale on dalej się nie ruszał:((((((( Zagłodziłam go, zabiłam tym samym nadzieję. Tak dużo dla mnie znaczył, codziennie o Nim myślałam, czy jest jeszcze u mnie w pokoju, czy czeka... Już nie czeka:(\nproy0311 Re: Znaki 30.09.10, 22:04\nNa grobie mojego męża nasza córka Marta postawiŁa kwiaty z dużą ilością nektaru. PojawiŁy się motyle . Kilka. Fruwały sobie i cieszyły nas.Nie było ich nad innymi kwiatami bo tamte miały same płatki.Sprawa była jasna. Nie myślalam ze to znaki zanim Was nie czytałam. Teraz już wiem ze były :-) wcześniej przed śmiercią Piotra w naszym domu pojawiały się motyle . Zimowały na strychu. Wiosną przebudzały się i...kończyły swój żywot. Taki ich los. Tak kończą gdy już przekażą informację. Czym jest znak ? Jakie ma zadanie ? Twój motylek je spełnił . Powiedział ze Mama czeka , zmien kształt buźki proszę :( To był dobry znak.Pozdrawiam mocno całym sercem.\nagalt Re: Znaki 30.09.10, 23:08\n> On umarł, dziś... :( Zobaczyłam jak się nie rusza, myślałam, że może śpi a\n> lbo jest chory, zdałam sobie sprawę, że nie żyje bo go zagłodziłam!!!!!!!!!\nMala, maleńka. Nie zagłodzilaś go. Sama pisałaś, że okno mial otwarte. Mógł polecieć na obiad, jeśli byl głodny. Motyle, jak ludzie, tez kończą kiedys swoje zycie tutaj. Ten wybrał Twój dom. Wiedział widac, że bedzie mu tam dobrze.\nW srode byłam w kościele na nabożeństwie za zmarlych i ksiądz powiedział "Śmierć to nie koniec. To nie początek końca. To koniec początku."\nNadzieja żyje dlużej niz motyl. Ale chyba niedobrze w nią wątpić. Żeby nie zagłodzić.\nmala_1984 Re: Znaki 01.10.10, 00:00\nDziękuję Wam bardzo! Tak człowiek usilnie chce wierzyć, że to był znak od ukochanej osoby i tak po przeczytaniu Waszych postów wierzę, że to był jednak przekaz od mojej mamy. Bo motyl znikał na jakiś czas po czym powracał, zmieniał różne miejsca w pokoju i tak sobie myślę, że może to taki przekaz od mamy, że jest mimo, że jej nie widzę, że czuwa i opiekuje się mną mimo, że nie może mnie fizycznie dotknąć... Musimy w coś wierzyć, Ja wierzę w motyle, to symbol nieśmiertelności, a niektórzy twierdzą, że zmartwychwstania. Może moja mama poszła właśnie do nieba... Powiem Wam jeszcze coś, motyl pojawił się chyba w piątek albo w sobotę, a w piątek były mojej mamy urodziny. To nie mógł być przypadek, że akurat w ten dzień się pojawił.\nŁadnie napisałaś Agalt : "Nadzieja żyje dlużej niz motyl. Ale chyba niedobrze w nią wątpić. Żeby nie zagłodzić." Musimy wierzyć i mieć nadzieję. Chociaż tak czasem trudno...\nPozdrawiam Was i Wasze cudowne "zwykłe niezwykłe" znaki.\nproy0311 Re: Znaki 08.11.10, 20:21\nDzisiaj ostatni dzień kiedy można uzyskać odpust zupełny za zmarłych.\nW Kościele byłam w tym czasie kilka razy ale nie u komunii. Wiedziałam ze nie dotrwam w stanie łaski od rozgrzeszenia do momentu podejścia pod ołtarz taki miałam(mam ?) do Boga żal i takie dla niego złe słowa.\nWczoraj zaplanowałam ze w ostatniej chwili...o 19 dzisiaj pójdę. Pójdziemy razem z synem. Przemknęło mi przez myśl że może ten plan nie wypalić ale jakoś się tym nie przejęłam . Choć powinnam . Nie miało prawa sie udać. Syn jak co tydzień o 18 15 zaczynał lekcję gry na gitarze. Konczył o 19 15. Do Kościoła kawałek drogi . Nie powinno się udać . I wiecie co !!! Nauczyciel sam z siebie przyszedł o 17 45. o 18 45 skończyli. Jakiś chłopak odwołał swoją lekcję!!!\nPrzypadek. Hmmm ...\nJuż po komunii spojrzałam na ołtarz a tam ten tekst wielkimi literami\n" Nie śmierć rozdziela ludzi lecz brak miłości"\nagalt Re: Znaki 09.11.10, 15:50\n> Dzisiaj ostatni dzień kiedy można uzyskać odpust zupełny za zmarłych.\n> W Kościele byłam w tym czasie kilka razy ale nie u komunii. Wiedziałam ze nie d\n> otrwam w stanie łaski od rozgrzeszenia do momentu podejścia pod ołtarz taki mia\n> łam(mam ?) do Boga żal i takie dla niego złe słowa.\nNie mam żalu do Boga. Zaraz po śmierci Jasia było mi tylko niewyobrażalnie przykro. Bo do tamtej pory przez kilka wspanialych lat czułam jakby Bóg osobiście otaczał mnie opieką i jakby nagle ta opieka została mi odebrana. Ale wiem, że to nieprawda. On nadal się mną opiekuje. Tyle, że opieka rodzicielska czasem wymaga zadania dziecku bólu. My szczepimy nasze dzieci, wyrażamy zgodę na zastrzyki, czasem cerowanie rozciętego kolana czy głowy, czasem operacje. Czasem dla dobra naszego dziecka świadomie nie zgadzamy się na jakiś jego pomysl, choć bardzo mu na tym zależy... Głupio bym się czuła mysląc, że jestem lepszym rodzicem niż Bóg.\nZ drugiej strony, tak sobie czasem myślę, że jeśli Bóg najpierw zabiera tych najlepszych, to to ma jakiś ważny, głęboko uzasadniony powód. I kiedys pomyślalo mi sie tak, że być może oni zasłużyli juz na miłość tak wielką, jakiej człowiek dać nie może. Naprawdę wierzę, że jeśli tak bardzo kochalismy Jasia, a Bóg mimo to zabrał go do siebie, to przeciez nie po to, by TAM kochano go mniej.\nA my tutaj... Nie jest łatwo, ale przecież to tylko "trochę czasu i odległości włożonej między nas". Coż, może mamy się nauczyc tęsknić pięknie? Z ufnością? Bez zlorzeczeń? Tak myslę...\nproy0311 Re: Znaki 09.11.10, 16:44\nMoże i ja poczuję na nowo tę opieke, którą czułam. Chcę tego.\nagalt Re: Znaki 09.11.10, 18:37\nZupełnie przypadkiem wpadl mi dzis w ręce wiersz pana Wojciecha Przybosia (elblaskiego aktora, zmarłego w 2007r):\nWzniosłe misterium żywota\nzagrać na serio - to SZTUKA!\nI w sercu wciąż pytać: kto tam?\n- otwierać drzwi, gdy Bóg puka.\nMieć radość, czyste sumienie\n- to wielka i święta sprawa.\n- Nie zagrasz tego na scenie\ni nie posypią się brawa...\nDramaty życia przeminą,\nzaskoczą nas epilogiem,\nbyśmy za nieba kurtyną\ncieszyli się życiem z Bogiem...\nagawyzga Re: Znaki -do agalt 10.11.10, 08:00\nPięknie to napisałaś Aniu, takich słów teraz potrzebowałam....\na tekst że tylko trochę czasu i odległości włożonej między nas to słowa które sprawiają,że warto tu żyć i czekać na spotkanie z miłością bez granic.\nZnowu miotam się jak sobie radzić bez mojego dziecka, ale jednocześnie zaczynam myśleć aby zrobić krok do przodu i pogodzić się,że tak się stało, bo to miotanie się nie wychodzi mi na dobre..\ntilia7 Re: Znaki 10.11.10, 10:37\nTrafiłam ostatnio na słowa Sławomira Mrożka i bardzo mi one trafiły do przekonania,nie cytuję dokładnie bo nie mam tekstu przed oczami,ale ogólny sens jest taki,że rozbieranie zegarka na części pierwsze nie jest tym samym,co rozprucie pluszowego misia.Jak rozkręcimy zegarek,możemy poznac jego mechanizm i zasady działania,a po skręceniu elementów mamy nadal ten sam,sprawny zegarek.Jak rozprujemy pluszowego misia to wypatroszone z niego trociny, nie zbliżą nas ani o milimetr do zrozumienia,czemu miś nas tak rozczula -nadal nie będziemy wiedziec nic.Zostanie nam tylko rozpruty miś i w żaden sposób nie uda nam się sprawic,aby był znowu "nierozprutym" misiem.\nMyślę,że takie sprawy,jak istota człowieczeństwa,sens świata,istota Boga należą do kategorii "misiów",nie "zegarków" i że nie da się tego rozłożyc na proste i zrozumiałe elementy a potem z tych elementów poskładac w sensowną całośc.To są sprawy,które można odbierac tylko uczuciami,można je czuc nawet bardzo mocno,ale zawsze pozostają niedookreślone,bo kiedy próbujemy je analizowac i nazywac niezmiennie odbieramy im sens.\nproy0311 Re: Znaki 11.11.10, 15:03\nTilia masz absolutną rację. I gdy sobie to uświadamiam to tak jakbym idąc tym swoim zimnym ciemnym zawianym wąwozem łapała pion. Tylko że to COŚ..los...Bóg...szaman...? rozpruło mojego misia. Przyglądam się teraz trocinom...\nZegarek też mi rozwaliło...ale powiedzmy że z jakąś instrukcją obsługi tzn.etapy żałoby ..uda mi sie go poskładać. Może już nie będzie tak precyzyjny ale jakoś mi te chwile do śmierci odliczy. Ale co z Misiem ?\nSzukam znaków .\nJak już pisałam kilka tygodni temu zmarł mój wujek. Brat taty. Przyśnił się ojcu w 7 dni po pogrzebie. W bialych szatach stał z grupą tak samo ubranych ludzi po drugiej stronie ulicy.\nBył pogodny. Odszedł z nimi. Tata odczytal to jako znak od brata że jest mu dobrze.\nMyślę niestety że to tylko sen. Że tak naprawdę to Tata pozwolił bratu w swoich myślach odejść.\nWiara...znaki ...Szukamy wszyscy czegoś więcej...tak trudno przyjąć do wiadomości że być może to co widać to jedyna rzeczywistość ,to jest nie do przyjęcia.Więc szukam szukam szukam ...tych co szukają i tego co znajdują też.Trochę jednak w swoich poszukiwaniach się ograniczam ...żeby nie odpłynąć . Trudno tak żyć na granicy światów. Dlatego stare buty :)\ntilia7 Re: Znaki 11.11.10, 20:01\nOczywiście,że teraz stare buty.Kiedy świat się rozpada na części łapiemy się wszystkiego,co było znane,bezpieczne,oswojone.To nie jest czas na zmiany.\nA co do rozprutego Misia Proy,to jednak mimo wszystko nadal jest Miś.Można go nadal kochać.Można go kochać jeszcze bardziej z ta szramą po rozpruciu.Ból tę miłość wzmacnia.\ngalaksy46 Re: Znaki 17.11.10, 21:42\nJeszcze przed śmiercią mamy zdarzyło się coś. Na tydzień wcześniej przyśniła mi się nieżyjąca siostra mamy, przyszła po mamę i mama pożegnała się ze mną. Od tego dnia mama w szpitalu przestała do nas mówić, kontakt się urwał. A po śmierci mama pomaga mi zawsze gdy czegoś szukam. Zawsze była osobą, która umiała wszystko znaleźć. Teraz, kiedy nie mogę czegoś znaleźć, proszę ją o pomoc. Wtedy znajduję to coś natychmiast, nawet jeśli przedtem szukałam tego czegoś parę dni. Jest dla mnie jak patronka rzeczy zagubionych.\nsonia.11 Re: Znaki 18.11.10, 15:49\nPo śmiercia mamy i po przewiezieniu jej ciała do kaplicy w naszej parafi, siedziałam wieczorem w kuchni z bliskimi i rozmawialiśmy na temat mamy i w pewnym momencie powiedziałam "a może ona teraz tutaj jest" i w tej samej chwili zaczęła mrugać światło. Spojrzeliśmy się na siebie z bratem i jednocześnie wypowiedzieliśmy "jest tutaj". Minęło przeszło pół roku a ta migająca żarówka nadal świeci... To był jedyny taki oczywisty znak do tej pory. Oprócz tego kiedy pracowałam w ogródku, na dachu usiadł sobie bardzo ładny gołąb i patrzył sobie jak pracuję, siedział do nocy. Może to była mama, przyglądała się jak sobie radzę... Tego nie wiem...\nsonja12 Re: Znaki 20.11.10, 21:45\ntakże doświadczyłam takiej sytuacji jakiej ty opisałaś z zarówką, i też wiem ,że to był znak od mamy, ale były jeszcze inne znaki troche póżniej 8 miesięcy po smierci mamy , ale tez przed chorobą. i wierzę ,że jest coś po tamtej stronie, nie wiem ,czy to życie czy coś innego , ale\nmimo to tak bardzo brakuje mi mamy , mimo ,iż w stycznie minie 4 rok , tak szybko czas zleciał.\nfruzelina56 Re: Znaki 05.01.11, 00:05\n....ZNAKI.......wierzę w nie ,wciąż na nie czekam.....doświadczyłam tego,chociaż mój mąż sceptycznie początkowo do tego podchodził ale jednak po pewnym czasie podsumował:"wiesz,coś w tym jest".\nMoja najukochańsza Mama odeszła 26 kwietnia 2010 roku.Kochała żyć,kochała wiosenne słońce.Odeszła w przepiękny słoneczny dzień.Pod koniec kwietnia już praktycznie cały świat przebudził się z zimowego snu,także ptaki,motyle,rośliny były wszędzie.Jak każdego dnia poszłam na cmentarz odwiedzić Mamę.Tuż przy bramie cmentarnej, w zasadzie przy samym wejściu ujrzałam przed nosem przepiękną ogromną turkusowo-zieloną ważkę.Towarzyszyła mi całą drogę do Mamy.Usiadła na krzyżu i przez cały czas siedziała.Krzątałam się wokół grobu,układałam kwiatki,siadałam,wstawałam,przechodziłam obok a ona nic.Cały czas siedziała.Zbliżyłam się "twarzą w twarz" i spoglądałyśmy na siebie.Towarzyszyła mi do samego wyjścia.Jestem przekonana , że to ZNAK,jeden z kilku,które pojawiły się kolejno.Moja Mama zawsze obserwowała ważki,wydaje się,że fascynowały Ją,pamiętam to od dziecka.Gdy spędzałyśmy miesięczne urlopy nad jeziorem zawsze na ścianie w przyczepie campingowej przyczepione były na szpileczce różnego koloru i wielkości ważki.Nie pamiętam teraz czy Mama je łapała czy też znajdowała nieżywe(sądzę,że tak) i zawsze były.Kilka lat temu przywiozła z podróży przepiękną ważkę-ususzoną dla mojej córki.Opowiadałam o zaistniałej sytuacji z ważką na cmentarzu mojemu mężowi ale wtedy niedowierzał.W sierpniu wyjechaliśmy nad morze.Upalny dzień,plaża,leżę na ręczniku i przylatuje ważka,która siada na skraju i przyglada się(zielona).Po pewnym czasie odlatuje.Podczas tego pobytu nad morzem,nie mogłam odwiedzać Mamy na cmentarzu,więc postanowiłam pójśc do kościoła i zapalić świeczkę.Kolejny upalny dzień(nie każdy spędzałam na plaży,bo mój synek wtedy jeszcze w wózeczku). Kościół znajdował się na delikatnym wzgórzu w otoczeniu zieleni z dala od samochodów i nadmorskiego zgiełku.Zresztą nikogo oprócz mnie i moich dzieci nie było.Przy samym kościele przywitała mnie gromada ważek a jedna leciałą tuż przed wózkiem aż do drzwi kościoła,które były otwarte.Ucieszyłam się ponownie,wiedząc ,że Mama jest z nami.To był kolejny raz.O ważce zaraz napiszę ponownie ale muszę jeszcze wspomnieć o motylu,który przyleciał do stolika przy którym siedziała cała moja rodzina.Kuzynka stwierdziła,że to zapewne ciocia-czyli moja Mama.Motyl był w kolorze kremowym z dużymi skrzydełkami zakończonymi czarnymi kropkami.Siedział tuż przy mnie i wcale się nie bał.Magda mówi,że pewnie chce pić,kapnęłam na stół kroplę wody z sokiem malinowym a motylek podszedł,rozwinął"trąbkę" i zaczął pić,wypił wszystko i wyglądało,że czeka na jeszcze,podszedł bliżej,prawie na moją dłoń i znowu kropla wody z sokiem,wypił.Nie wiem kiedy odleciał.Wracając do WAŻKI.Odwiedziła moją babcie-mamę Mamy.Od zawsze stoi u niej zdjęcie trzech córek(w tym mojej Mamy) w ramce na szafce.W tej samej ramce od lat może 10? może więcej.Wcześniej nie zwracałam na to uwagi,ramka jak ramka a teraz osłupiałam-ramka w jasnym kolorze,jakieś listki,kwiatki i w narożnikach dosyć spore Ważki.W telewizji oglądałam program Szymona Hołowni'' Na walizkach" - wywiad z dziewczyną,tancerką solistką baletową,która chorowała na nowotwór i nikt nie dawała jej szans na przeżycie,wyjechała do Chin do kliniki i udałao się.Całe szczęście,bo młoda i malutkie dziecko a jak opowiadała to jasność w tunelu była tuż tuż.Słuchałąm i beczałam jak małe dziecko.W pewnym momencie poprawiła sobie fryzurę i co ujrzałam? kolczyki-dwie wiszące ważki.Zbieg okoloczności,że właśnie teraz słucham tego co w zasadzie mnie spotkał,przeszłam straszliwą chorobę razem z moją cudowną Mamą,rozmowa o nowotworze,śmierci i tu nagle ważki.Można by pomyśleć,że zbiegi okoliczności ale ja wiem,że nie.Wywiad w telewizji z lekarką,onkologiem na temat leczenia terminalnych pacjentów-kobieta w marynarce,na klapie przypięta broszka-ważka.Opowiedziałam wszystkie te sytuacje mojej kuzynce(tej od motyla) i ona też wierzy w znaki.Zadzwoniła po kilku dniach do mnie i mówi,że przychodzi do niej pacjentka(kuzynka jest stomatologiem) siada na fotelu i ma sweter z ogromną wyszytą ważką.Gdy tylko to zobaczyła chciała do mnie dzwonić.Może to wydać się Wam dziwne ale postanowiłam zrobić sobie tatuaż.Właśnie ważkę.Wytatułowałam ją sobie praktycznie można powiedzieć na stopie,bo tuż poniżej kostki.Mierzy może 1cm, może 1,5cm i jest mi lepiej.Mam ją wciąż przy sobie.Ja wierzę w znaki.Ważkajest jednym z nich i chyba najistotniejszym.Pomagają mi one przetrwać ,i wiem,ze Mama wciąż jest ze mną ale to i tak nie tłumaczy faktu,iż tęsknię niesamowicie,serce rozerwane i mówię sobie,że wyjechała.Minęło 8 miesięcy a z dnia na dzień jest gorzej,rozstanie dłuższe a tęsknota nie do opisania.Cierpię a przez to i chyba moja rodzina,bo funkcjonuję inaczej niż kiedyś.\nfruzelina56 Re: Znaki 12.02.11, 23:27\nniesamowite,moja córka podarowała mi dzisiaj wcześniejszy upominek Walentynkowy-przepiękną ważkę,wpięła mi ją w bluzkę i powiedziała Kocham cię Mamo\nbie-tka Re: Znaki 13.02.11, 21:30\nNo i wszystko jasne Fruzelino! Piękne sny, niesamowite zbiegi okoliczności, cos w tym musi być, inaczej być nie może, bo zwariować przyszłoby się. 5 lutego minęły 2 lata od dnia odejścia mojego Synka Adasia to dokładnie 730 dni. Usiadłam wieczorem w kuchni wzięłam do ręki kalendarz i cos kazało mi policzyć kiedy wypadnie tysiączny dzień. Wypada 02.11 na zaduszki, w dzień urodzin mojego męża, ojca Adasia. Pośród łez i smutku pojawił się na mojej twarzy uśmiech... powiedziałam wiem Synku wiem że jesteś, może ta data to zbieg okoliczności ale jaki cudowny. Codziennie powtarzam sobie w myślach " Co dla zmysłów niepojęte niech dopełni wiara w nas". Żyć bardzo ciężko, bez mam, tatusiów, babć, dziadków, sióstr, braci, najciężej bez dzieci niestety. Nie ta kolejność, nie pora na umieranie. Chciałoby sie zamienić a najlepiej cofnąć czas, lecz to niemożliwe. Ciężko żyć bez Nadziei, więc miejmy ją, szukajmy znaków, pocieszajmy się nimi i wierzmy pomimo, wszystko. Ściskam wszystkich Forumowiczów. Ela mama Adasia.\ngama2003 Re: Znaki 13.02.11, 22:05\nNie wiem jeszcze czy to co poczułam to znaki, ale u Ciebie Fruzelino to oczywiste;-), jeden drugi to może przypadek, ale nie tyle ! Pozdrawiam ciepło i życzę wielu skrzydlatych znaków z nieba.\nbea1024 Re: Znaki do gama2003 21.02.11, 23:52\n....mysle ,ze to znaki,gdy odszedl maz mojej znajomej poczula pocalunek na swoim policzku.\ngama2003 Re: Znaki do gama2003 22.02.11, 11:15\nbylaaaa Re: Znaki 11.11.13, 21:07\njestem nowa na forum, jednak chcę się podzielić pewnym nietypowym przeżyciem. Całkiem niedawno, bo jakieś 3 tygodnie temu zmarł mój dziadek. Babcia została sama, jednak z dnia na dzień jest z nią coraz gorzej.. Byłam u niej i dziś i wczoraj. Całą rodziną czekamy na "ten" moment bo i wiek słuszny, i widać potworne cierpienie po starcie. Coś ją ciągnie. Opowiada o dziadku, że Go widzi, że rozmawia z nim itp... Ale ja o nieco innym fakcie- wczoraj wieczorem po powrocie do domu( mieszkamy na obrzeżach miasta)- zauważyłam ćmę przed domem. Taką nieco natrętną. Zbagatelizowałam... Dziś wróciliśmy po 16tej i już było ciemno. Właczył się czujnik oświetlenia. Po wyjściu z samochodu ćma zaczęła mnie "oblatywać"- tak jakby chciała na mnie usiąść.. Weszłam do domu. Syn został na dworze, ponieważ szukał rzeczy zgubionej w ciemności. Opowiedział mi, że ona cały czas latała nad nim. Po jakiejś godzinie zobaczyłam ją za oknem. Lgnęła do okna kuchennego, do światła... Po kolejnej była już w domu (pewnie wleciała jak mąż wypuszczał psa)...chciałam ją odpędzić do okna...wyciągnęłam rękę- A ONA USIADŁA MI NA PALEC... siedziała nawet jak niosłam ją do okna. Nie chciała odfrunąć, więc położyłam ją na parapecie i zamknęłam okno. Zaczęlam szperac w internecie i wyczytałam o ćmach, jako zwiastunach śmierci, jako miejscu zbłąkanych dusz... Boję się- czy powinnam???\nMontaż silnika do samochodu.\n..herbata, bawarka czy kawa ...\nGorączka poszukiwania kwater: Akademik czy mies...\nsterylizowanie buteleczki i laktatora


Recenzja: Overcooked: All You Can Eat! [Nintendo Switch]\nZanim przejdziemy do fundamentalnego pytania „czy warto zamówić Overcooked! All You Can Eat?„, pokażę Wam na czym polegają zmiany w opisywanym tutaj wydaniu. Zawiera ono obie części serii, wraz z ogromną ilością wydanych do tej pory rozszerzeń. Na Switchu posiadałem już pierwszą część Overcooked!, a dzięki uprzejmości firmy Team17, mogę porównać ją dla Was z Overcooked! All You Can Eat. Zanim jednak do tego porównania przejdziemy…\nJeżeli jeszcze nie wiecie czym jest Overcooked!, postaram się zwięźle opisać z czym mamy tutaj do czynienia. W grze wcielamy się w kucharzy, którzy pracując w przeróżnych warunkach muszą dostarczyć zamówione dania. Im szybciej, tym lepiej, bo otrzymają większy napiwek i zbliżą się do zdobycia upragnionych 3 gwiazdek za poziom. Dzięki zdobytym gwiazdkom odblokowujemy kolejne plansze, czyli kuchnie, w których zmienią się serwowane dania, ale też otoczenie. Możemy więc serwować dania na pirackim statku, w pędzących busach, szkole magii… Wymieniać można by bardzo długo.\nWażne jest to, że lokacje nie są tłem, a integralną częścią rozgrywki. Stanowią więc utrudnienie, jak na przykład przesuwające się stoły na statku, czy pojazdy, które zmieniają swoje położenie wraz z istotnym dla nas sprzętem kuchennym. To właśnie rozgryzanie najbardziej optymalnego podziału obowiązków, walka z czasem i przeciwnościami losu jest najciekawszym elementem rozgrywki. Można to robić samemu, przemieszczając się między dwoma kucharzami… Jednak Overcooked! to tytuł będący ikoną gier kooperacyjnych. Dzięki swojej tematyce (całkiem neutralnej, mowa przecież o gotowaniu), może zachęcić przed ekrany Waszych partnerów i dzieci.\nWięc weź do ręki nóż i… właściwie wystarczy Joy-con\nDzięki poruszającym się elementom lokacji, chodzenie po kuchniach ma coś z gry platformowej. Sterowanie musi stać na najwyższym poziomie i tak jest w wypadku serii Overcooked!. Co ważne, do sterowania jedną postacią wystarczy pojedynczy Joy-Con, co oznacza, że na Waszym Switchu zagrają przynajmniej dwie osoby.\nJeżeli przestudiujecie powyższy rysunek, zauważycie, że na jednym przycisku, oprócz siekania, można również rzucać potrawami czy składnikami. Jest to innowacja, którą wprowadzono przy drugiej części serii. Przy całym odświeżeniu trochę szkoda, że nie postanowiono dodać tej funkcjonalności do poziomów z pierwszej części. Wszystkie plansze prezentują się podobnie pod względem grafiki i podczas gry tak na prawdę odkrywamy, że funkcja ta jest niedostępna. Oczywiście pierwszy Overcooked! został zoptymalizowany pod istniejący wtedy model rozgrywki bez rzucania, ale mimo wszystko uważam, że zmiana ta była do wyskalowania przy i tak zmienionej punktacji poziomów w omawianym wydaniu.\nJedzenie musi dobrze wyglądać!\nOkazuje się, że obie części w wersji All You Can Eat dostały solidny graficzny lifting. Jednak to w pierwszej części zobaczyć można największą różnicę. Wygląda na to, że gra została całkowicie przeniesiona na silnik graficzny drugiej części. Nie wygląda to tylko na kosmetyczną zmianę. Widać to już po zmianach w filmie wprowadzającym do kampanii. Zresztą zobaczcie sami!\nNie inaczej sprawa się ma z mapą, którą przemierzamy podczas kampanii. Ta z edycji Overcooked! All You Can Eat posiada zdecydowanie więcej szczegółów i rozmycie po bokach ekranu:\nZmiany graficzne dotknęły w końcu samego ekranu planszy, na której przyrządzimy wymyślne potrawy. Mapy są teraz bardziej szczegółowe, kamera wydaje się również bardziej dynamiczna i oddalona. Można się sprzeczać, czy wcześniejszy widok był bardziej czytelny, ale teraz na pewno wygląda lepiej i szybko można się do niego przyzwyczaić.\nZanim przejdziemy do dalszych zmian, trzeba też wspomnieć, że samo menu tytułowe wygląda kapitalnie i niemniej czytelnie niż wcześniej.\nTwórcy gry przygotowali dla nas naprawdę dużą porcję zmian. Postaram się to w najważniejszych punktach streścić, ale jest tego sporo. Całą grę możemy przejść w różnych trybach. Od klasycznej opowieści poprzez praktykę (bez ograniczenia czasowego) do trybu przetrwania (każdy zaserwowany posiłek dodaje czas do zakończenia poziomu). W tym miejscu pomyślano o najmłodszych i początkujących graczach, dodając tryb asysty. Charakteryzuje się on większą ilością czasu i brakiem anulowania zamówień. Można w nim również pomijać niektóre plansze. W grze występuje także ustawienie dla dyslektyków. Jestem fanem takiego podejścia do tematu i trzeba za to twórców pochwalić.\nWspominałem o kanapowym graniu z osobami, które znacie. W Overcooked! 2 wprowadzono tryb wieloosobowy przez internet. Teraz rozszerzono go również na plansze znane z pierwszej części serii, które możemy przejść w trybie konfrontacji albo współpracy. Myślicie, że to wszystko? Otóż nie, kolejną zmianą jest dodanie możliwości grania z użytkownikami z innych konsol. Czy przy grze przez internet przeszkadzało Wam to, że nie możecie rozmawiać z innymi graczami? No cóż, odkurzcie swój headset, bo właśnie dodano tę opcję. Wystarczy, że podłączycie go do portu jack konsoli.\nCzy warto zamówić Overcooked! All You Can Eat?\nPierwsze Overcooked! można przejść w około 8 godzin. Główną historię drugiej części możemy przejść w około 6 godzin. Do powyższych wartości należałoby dodać możliwe, że drugie tyle, jeżeli chcielibyśmy zdobyć wszystkie gwiazdki w obu grach. Już teraz patrzymy na przynajmniej 14+ godzin rozgrywki… A w grze dostępne mamy jeszcze 13 wydanych do tej pory rozszerzeń.\nJedną z niewielu nut goryczy w tym wyśmienitym daniu jest waga pliku z grą. Z jednej strony to trochę nie dziwi, patrzymy bowiem na naprawdę dużo zawartości. Z drugiej jednak strony, gra swoim rozmiarem 11 gigabajtów wyprzedziła nawet ostatnio przeze mnie recenzowanego Crasha 4. Temu ostatniemu też nie można odmówić obszerności. Kolejną rysą na talerzu Overcooked! All You Can Eat jest czas ładowania gry z menu głównego, który każe nam czekać minutę. Późnej jednak plansze ładują się dosyć szybko.\nJak najnowsza wersja Overcooked! wypada cenowo? W tej chwili za pierwszą część zapłacimy na eShopie 80zł, za drugą 100zł, a za Overcooked! All You Can Eat kwotę 142 zł. Ma to istotny wpływ na postawione pytanie, czy warto zamówić najnowszą wersję? Prosta odpowiedź jest taka: wszystko zależy od tego co już macie na talerzu. Jeżeli szukacie tytułu kooperacyjnego, a nie posiadacie jeszcze Overcooked! polecam wydanie All You Can Eat. Jeżeli macie jedną z wydanych do tej pory części, a chcecie więcej, dalej uważam, że recenzowany tytuł jest czymś dla Was. Jeżeli natomiast pochłonęliście już obie części i brakuje Wam tylko dodatków, rozważcie czy nie nabyć ich osobno. Tak jak wspominałem na początku recenzji, jest to tytuł mocno kooperacyjny. Sam recenzowałem to wydanie z kolegami, co sprawiło nam sporo radości. Jeżeli jednak myślicie wyłącznie o grze solo, odejmijcie od oceny ogólnej dwa oczka.\nKod recenzencki zapewnił Team17\nTony zawartości do spróbowania (jeżeli jeszcze nie graliście, będziecie jeść tygodniami)\nDuże zmiany dla grania przez internet (voicechat, gracze z innych platform)\nSzkoda, że nie wprowadzono umiejętności rzutu przedmiotami dla map z pierwszej części Overcooked!\nDosyć długie ładowanie ekranu tytułowego przy starcie gry (pełna minuta)\nDosyć duży rozmiar pliku 11 GB.\nCzy warto zamówić wersję Overcooked! All You Can Eat? Prosta odpowiedź jest taka: wszystko zależy od tego co już macie na talerzu. Jeżeli szukacie tytułu kooperacyjnego, a nie posiadacie jeszcze Overcooked! polecam wydanie All You Can Eat. Jeżeli macie jedną z wydanych do tej pory części, a chcecie więcej, dalej uważam, że recenzowany tytuł jest czymś dla Was. Jeżeli natomiast pochłonęliście już obie części i brakuje Wam tylko dodatków, rozważcie czy nie nabyć ich osobno.


Bulgaria | Złote Piaski | Przewodnik Wycieczka.pl\nWiększość osób na pytanie jak wyobrażają sobie wymarzoną, wakacyjną wycieczkę, bez namysłu odpowiadają, że chcieliby spędzić swój urlop leżąc na piaszczystej plaży, wygrzewać się w promieniach słońca, kąpać w ciepłym morzu i pić drinka z parasolką. Trudno się zatem dziwić, że aż tylu turystów na cel wakacyjnej wyprawy wybiera właśnie Złote Piaski w Bułgarii.\nW słonecznej Bułgarii, nad Morzem Czarnym znajduje się prawdziwa perła wakacyjnych wycieczek. Położone niecałe 20 km od pięknej Warny, Złote Piaski kuszą swoimi walorami całą rzeszę spragnionych wypoczynku turystów. I wydaje się to całkiem zrozumiałe.\nDługi pas pięknych plaż otulonych z jednej strony soczyście zielonymi parkami, a z drugiej błękitnymi wodami Morza Czarnego sprawia, że Złote Piaski zyskały status najatrakcyjniejszego kurortu Bułgarii. Śmiało można powiedzieć, że każdy znajdzie tu coś dla siebie. Ci, którzy podczas wakacyjnego urlopu szukają relaksu, z pewnością znajdą go na piaszczystych plażach. Pogoda w Bułgarii nigdy nie zawodzi, zatem można śmiało postawić na słoneczne kąpiele z drinkiem w ręku.\nDla tych, którzy cenią sobie aktywny wypoczynek Złote Piaski przygotowały możliwość uprawiania sportów i to nie tylko tych wodnych, ale także całą gamę innych, równie przyjemnych, jak choćby tenis, łucznictwo a nawet jeździectwo.\nJazda konna wzdłuż brzegów Morza Czarnego? To musi być niesamowite! Umiejętności nie mają tu znaczenia, gdyż zawsze można liczyć na pomoc trenerów.\nMiłośnicy pieszych wędrówek poczują się jak w raju. Cała masa zabytków i ciekawych szlaków turystycznych, także w bliskiej okolicy Złotów Piasków, ucieszy każdego, kto swoje nogi traktuje jak najlepszy środek lokomocji. Stąd blisko bowiem do wspomnianej już historycznej Warny czy kurortu - Św. Konstantyn i malowniczego miasta Kranevo.\nAle to nie koniec atrakcji Złotych Piasków. Turyści mogą cieszyć się nie tylko wodami ciepłego Morza Czarnego, ale także bezpłatnymi basenami, wyposażonymi w hydromasaże i zjeżdżalnie.\nRównież dla smakoszy czeka prawdziwa uczta. Ekskluzywne restauracje, romantyczne kawiarenki, malownicze knajpki czy przybrzeżne budki oferują prawdziwe rarytasy. Wachlarz obiektów, w których można dobrze zjeść jest niezwykle szeroki.\nDla spragnionych zabawy i szaleństw czekają liczne puby, tawerny oraz nocne kluby, w których to imprezowicze wyznaczają koniec zabawy.\nKino letnie to kolejny sposób na ciekawe spędzenie czasu wolnego. Możemy również wybrać się do teatru czy spróbować szczęścia w jednym z kasyn.\nAby bliżej poznać bułgarską kulturę możemy wziąć udział w jednym z organizowanych festynów folklorystycznych.\nZłote Piaski wydają się być idealnym miejscem, w którym można zarówno wypocząć jak i poszaleć. To miejsce, które spełnia zarówno wymogi rodzinnych wycieczek, romantycznych wypadów we dwoje jak i zwariowanych wycieczek w gronie przyjaciół. Warto dodać, że jako jedno z nielicznych miejsc w Europie, Bułgaria oferuje szerokie spectrum spędzenia czasu w korzystnej cenie.


Griffin Group złożył apelację od wyroku sądu w sprawie działki przy Łazienkach\nGriffin Group potwierdza, że w dniu 2 sierpnia 2013 roku pełnomocnicy Grupy Griffin złożyli apelację od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 4 czerwca 2013 roku, sygn. XXIV C 357/12, w przedmiocie rozwiązania stosunku użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w Warszawie przy ul. 29 listopada 5.\nZarzuty apelacji dotyczą naruszenia przez Sąd Okręgowy w Warszawie zarówno przepisów postępowania cywilnego jak i przepisów prawa materialnego, w tym kodeksu cywilnego, ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.\nW ocenie kancelarii Kochański Zięba Rapala i Partnerzy reprezentującej Griffin Group, kluczowe z punktu widzenia poprawności wydanego wyroku były naruszenia reguł proceduralnych w zakresie gromadzenia, przeprowadzenia oraz oceny materiału dowodowego przez Sąd Okręgowy w Warszawie. Te nieprawidłowości doprowadziły do błędnego ustalenia stanu faktycznego i uniemożliwiły Sądowi dokonanie prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy.\nZarzuty odnoszące się do sposobu procedowania sądu wskazują na brak rozważenia obiektywnych przyczyn braku realizacji inwestycji w terminie w oparciu o znajdujące się w aktach sprawy dokumenty dotyczące m.in. stanu technicznego budynku posadowionego na nieruchomości oraz niemożliwość terminowej realizacji inwestycji.\nMec. Rafał Rapala z kancelarii Kochański Zięba Rapala i Partnerzy odsyła do utrwalonych wytycznych z orzecznictwa Sądu Najwyższego wskazujących, że dla orzeczenia rozwiązania stosunku użytkowania wieczystego niezbędne jest podjęcie przez sąd rozważań w zakresie przyczyn niedopełnienia obowiązków przez użytkownika wieczystego. Samo przekroczenie terminu wzniesienia budynku, określonego w umowie wieczystego użytkowania, nie uzasadnia rozwiązania umowy (wyrok Sądu Najwyższego - Izba Cywilna z dnia 28 marca 2012 r., sygn.: V CSK 163/2011). W tym zakresie złożenie apelacji nie zostało ograniczone wyłącznie do przygotowania zarzutów, lecz objęło również przedstawienie przez Griffin Group – jako wierzyciela byłego użytkowania wieczystego – dodatkowych dokumentów. Dokumenty te z uwagi na swą treść uzasadniają przeprowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego w sprawie, zaś wskazane w nich okoliczności przemawiają za oddaleniem powództwa.\nDodatkowo, jednym z kierunków apelacji jest wykazanie nadużycia prawa przez Miasto st. Warszawa. Zdaniem mecenasów Rafała Rapaly i Rafała Zięby reprezentujących Griffin Group, niedopuszczalna jest sytuacja, w której użytkownik wieczysty działający w zaufaniu do władzy publicznej, która jednocześnie występuje w charakterze strony umowy użytkowania wieczystego, z uwagi na brak wywiązywania się przez nią z obowiązków, a także na jej bezczynność i wewnętrzne nieprawidłowości jest obarczony negatywnymi skutkami takiego działania. Z tego też powodu, niezależnie od złożonej już apelacji, a także z uwagi na istotne konsekwencje wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie, Griffin Group będąc inwestorem zagranicznym w Polsce rozważy możliwość dochodzenia odszkodowania od Skarbu Państwa na podstawie reguł międzynarodowego prawa inwestycyjnego. Prawnicy Griffin opracowują już stosowną strategią.\nObecnie Sąd Okręgowy w Warszawie, do którego wpłynęła apelacja, dokona weryfikacji jej wymogów formalnych, doręczy odpis apelacji drugiej stronie a następnie przekaże akta sprawy sądowi odwoławczemu w Warszawie.\nTagi: grunty, użytkowanie wieczyste, Warszawa, wyrok w sprawie działki przy Łazienkach, apelacja


Got i psycholologia - Gotyk-Forum.pl - Gotyckie forum otwartego myśliciela. Gotyk-Forum.pl - Gotyckie forum otwartego myśliciela. ~ Got i psycholologia\n< Psychologia i socjologia ~ Got i psycholologia\nWysłany: Sob 19:28, 01 Gru 2007\npsycholog po rozmowie z nim stracił wiarę w wykonywany zawód\nDoprowadziłem do takiego psycholog z doktoratem.\nPotem mi się przyznała, że była pewna że już może zaszufladkować każdego... tylko ze mną się to nie udało. Zupełnie nie potrafiła mnie wpasować do stanu swej wiedzy (a ja biedną wkurzałem mówiąc że po prostu mało jeszcze wie )\nCo do bezstronności, to święta racja. Psycholog, tak jak lekarz, musi być bezstronny. Niestety o takich jest na prawdę trudno.\nWysłany: Nie 8:00, 02 Gru 2007\nIdealny psycholog nie powinien mieć problemów ze zrozumieniem sytuacji smutnego, szczęśliwego gotka. Wystarczyłaby uważna lektura ww. Freuda plus do wyboru: znajomość działania memów, znajomość filozofii Locka, albo po prostu durny przewodnik po subkulturach, bo i takie coś się czytuje w środowiskach psychomózgów. Moja Etherienne akurat kształci się w kierunku psychologicznym i ostatnio czytała takie cudo na patyku...\nWysłany: Sob 14:47, 08 Gru 2007\nPsychologia to wg. mnie bardzo zła dziedzina nauki....\nnie wolno podchodzić do człowieka podręcznikowo i wpychać go w schematy..\nkażdy jest inny na swój sposób...ludzie powinni uczyć się poznawać innych a nie zamykać ich w podręcznikowych schematach\nWysłany: Sob 20:00, 08 Gru 2007\nto raczej wina ograniczenia psychologa a nie psychologii. Czyżby złe doświadczenie?\nobserwuję ludzi którzy mają zamiar startować na psychologię w niedalekiej przyszłości... i na tą chwilę nie chcę być pacjentką żadnej/ego z nich. Zwykle wybierają się tam po to, żeby "uleczyć i uporządkować swoje wnętrze". A kiedy po przeczytaniu Freuda bawią się w psycho, to to jest tragedia. Generalnie próbują przelewać swoje żale. Zero empatii, a przecież to najważniejsza cecha psychologa.\nNiektórzy po prostu nie wiedzą, ale się nie nadają.\nWysłany: Sob 21:47, 08 Gru 2007\nDesdemona myślisz że wszystkich ludzi można się nauczyć z kilku podręczników??\nnie miałem doświadczeń z psychologami\nWysłany: Nie 17:58, 09 Gru 2007\nzawsze myślałam, że to bardziej kąt patrzenia psychiatry\nzgłębianie psychiki winno się odbywać poprzez empatię (ale nie współczucie), a nie przez podręcznik. to tylko środek.\nDesdemona psychologia to nauka a nauka to zbiór zasad i doświadczeń w których moim zdaniem nie można zamknąć ludzkiego charakteru...nienawidzę tej dziedziny...a psychiatra zajmuję się raczej chorobami\nWysłany: Pon 0:02, 10 Gru 2007\nEj. Jesteś nie na czasie. Psychologia w tej chwili uczy jak rozszyfrować konkretną osobę, a nie kwalifikuje problemy jako konkretne schorzenia. Ma to nawet swoje wady - poczytaj jak szerokie objawy wiążą się np. z jakże popularną schizofrenią.\nDziś psycholog dąży do poznania pacjenta i samemu napisania sobie w myślach książki o tym, konkretnym przypadku. Reszta, to nie psycholodzy, tylko psychoczołgi - jadą po swojemu nie bacząc na drogę.\nWysłany: Pon 0:08, 10 Gru 2007\nto to ja wiem, dlatego zawsze sądziłam że to psychiatra bawi się w wiedzę stricte podręcznikową(że poprzez jej pryzmat analizuje przypadek pacjenta), bo raczej nikt nie chciałby mieć prowadzonej terapii, a co gorsza dobranych leków wg. uznania lekarza. Psycholog na niej raczej bazuje, a i z założenia jest bardziej humanistą, więc będzie miał bardziej "ludzkie" podejście. Czy z założenia nie podoła zadaniu jaki sobie postawił i jest całkowicie bezużyteczny? Oj jestem pewna że got jest niecodziennym pacjentem, ale w tym przypadku sprawę załatwiłby młody człowiek - nie dogorywający dziadek, co miał styczność z kulturą gotycką niegdyś, a poza biblioteką widział trochę życia.\nPoza tym nauka jako taka nie bierze się z nikąd. Za nią stoi mnóstwo eksperymentów. I mimo że segregują i uśredniają, w pozwalają rozgryźć mechanizmy działające w naszej psychice. Jakby zrobić osobne rozeznanie wśród poszczególnych subkultur(może ktoś zna jakieś publikacje na ten temat?), to czar mrocznej enigmy by prysł. Jako zbiorowość goci są również szablonowi, chociaż na tle społeczności - nadal bardzo widoczni. I ładnie proszę, nie mów mi, że jesteś indywidualistą...\n(no, mam nadzieję, że jaśniej się wyraziłam).\nBTW, myślisz, że naukę-psychologię znasz już na tyle by ją znienawidzić?\nWysłany: Pon 16:17, 10 Gru 2007\nFeniks ale ja pisałem o psychiatrii ;pp\nDesdemona nie tylko siebie ale i innych.... a goth to baaardzo szerokie pojęcie\npo prostu nie podoba mi się przedmiotowe podejście jakim darzy ludzi medycyna i tyle.. szczególnie psychologia i nie podoba mi się że dążą do obdarcia człowieka z prywatności wchodząc w jego psychikę... wyciągają jakieś wnioski...i szufladkują ludzi tak na prawdę nie znając ich...traktują ludzi wg. podręcznikowych reguł nie wg. uczuć\nWysłany: Pon 16:46, 10 Gru 2007\nale ja pisałem o psychiatrii ;pp\nTaaaaak? A gdzie? A nie psychologii?\ngoth to baaardzo szerokie pojęcie\nPo prostu nie posiada jeszcze dokładnej definicji, choć próby na forum widziałam. A definicja wyznacza granice, zawsze za wąskie(to taka aluzja do jakże w twym mniemaniu szeeeerokiego pojęcia jakby nie było). Sądzę że goci to niezazbytnio inkluzywna grupa, tylko na tym forum jest większe zagęszczenie;)\npo prostu nie podoba mi się przedmiotowe podejście jakim darzy ludzi medycyna i tyle..\nO matko, to straszne! Boisz się dentysty?\nszczególnie psychologia i nie podoba mi się że dążą do obdarcia człowieka z prywatności wchodząc w jego psychikę... wyciągają jakieś wnioski...i szufladkują ludzi tak na prawdę nie znając ich...traktują ludzi wg. podręcznikowych reguł nie wg. uczuć\nEmpatia, empatia, empatia <ziew>.\nMyślę, że nie tyle z prywatności, co z cudowności. Że w mózgu nawet jesteśmy (wszyscy) bardziej złożoną maszynką.\nA poza tym psychologia nie jest podwładną medycyny, a psychiatria. I tu wkracza dopiero ciężka altyleria.\nWysłany: Pon 19:00, 10 Gru 2007\nco do książkowej schematyczności w dziedzinie psychiatrii... cóż, choroby mają to do siebie, że poza małymi indywidualnymi odchyleniami [z których istnienia lekarze doskonale zdają sobie sprawę] działają najczęściej wg. poznanego już i potwierdzonego wieloma badaniami schematu. wiec nie widzę konieczności każdorazowego rozpoczynania od zera, to nic więcej jak tylko marnowanie czasu. choroby umysłu są co prawda dość grząskim gruntem, ale ogólne założenia są takie same, jak w przypadku wszystkich innych chorób. nie rozumiem więc rozumowania 'napisane w podręczniku = złe'.\nWysłany: Wto 15:55, 11 Gru 2007\na była to odpowiedź na ten wątek:\na co do dentysty to nie boję się go tylko nie lubię kiedyś gdy ludzi było znacznie mniej podejście do życia i do jednostki było inne...\nlady witch co do psychiatrii to najmniej rozwinięta dziedzina medycyny...psychiatrzy nie są w stanie wyleczyć choroby..może jedynie ją uśpić...traktują ludzi jak króliki doświadczalne i faszerują ostrymi narkotykami...za komuny testowali różne środki...ale o tym sie nie mówi...\nJasne, na zadupiu nadal przyspawa się pacjenta do łóżka i jechana. Ale wierz mi, w Niemczech rzut kamieniem stąd podejście jest tzw. humanitarne. Z pacjentem się rozmawia, zamiast ładować mu w tyłek coraz więcej środków na sięuspokojenie, i wierz mi że to działa, mimo że więcej casu pochłania i energii. W Polsce wychodzi się z założenia, że lepiej żeby sfiksował pacjent niż lekarz, co niestety rzutuje tak, nie inaczej na warunki w szpitalach, chociaż dostaję przesłanki, że się poprawiają.\nA kiedyś jak cię bolał ząbek to szedłeś do kowala i z pewnością standard jego usług był niższy, a i komfort niewielki Więc wybrzydzaj na medycynę i lekarzy dalej, opowiesz potem jak się mają tradycyjne metody. Najlepiej pierdolnąć sobie w głowę młotkiem, by zobaczyć jak się spisują naturalne formy znieczulenia. Na pewno prezentują lepsze podejście do klienta.\nA tak na marginesie całkowicie, w odniesieniu do posta Feniksa pisałam (bo w końcu pod nim), i wybacz, jednak o psychologii.\nWysłany: Wto 23:37, 11 Gru 2007\nDesdemona nie denerwuj się nie chciałem Cię wkurzyć przepraszam\na co do lekarzy i służby zdrowia to...bardzo często bywałem i nadal jestem chory....zawaliłem rok szkoły bo pani doktór powiedziała mi że został mi rok życia i co?? i nic..i żyje...mam podobno wrzody na żołądku lub jelitach i nie są leczone ;/ bo po ponad roku biegania od usg do usg to mi się niedobrze robi i zakończyłem badania\na!! raz jak wylądowałem w szpitalu lekarz powiedział mi że mam powiększoną wątrobę i że trzeba również coś z tym robić...wcześniej inni lekarze też alarmowali..a moja pani doktór ogólna na to nic.. następna też nic...one podejrzewały najpierw skazę białkowa i badania trwały z 3 miesiące..i tyle do szkoły nie chodziłem bo miałem kłopoty z brzuchem tj chodziłem po 2 -3 dni z 2 tygodniowymi przerwami...potem że mam jakieś coś tam po łacinie i wysyłka na kolejne badania a gdy się wkurzyłem i powiedziałem basta! pani doktór wybiegła na korytarz i przy ludziach wydarła się że nie chce mieć mnie na sumieniu i że grozi mi śmierć oraz że moja matka ma przyjść i podpisać cośtam że odmawiam badań(byłem niepełnoletni)...hmm.. no rzeczywiście nie powinienem wybrzydzać polską służbą zdrowia i tym że ludzi traktuje się jak przedmioty...\n...a o tym że mogę mieć wrzody powiedziała mi pielęgniarka w szkole że objawy są typowe (bo opowiadałem jej o tym co moja pani doktór wyprawiała i powiedziałem co mi się dzieje)\na co do poszanowania ciała w medycynie najlepiej widać to na końcu.. chodzi o zwłoki i ich poszanowanie...


Festiwal Kolęd i Pastorałek 2011 | Zespół Szkół w Zbicznie\n19-01-11 Administrator 0 comment\nDnia 19 stycznia 2011 roku w Gminnym Ośrodku Sportu i Rekreacji w Zbicznie odbyły się rejonowe eliminacje do XIII Powiatowego Festiwalu Kolęd i Pastorałek, zorganizowane przez Brodnicki Dom Kultury. W eliminacjach tych brało udział 10 dziewcząt gimnazjum, uczęszczających na zajęcia koła muzycznego.\nZespół wokalny zaprezentował przy akompaniamencie nauczyciela j. Okońskiej utwór pt. “Znak pokoju” i zakwalifikował się do udziału w finale XIII Festiwalu Kolęd i Pastorałek, który odbędzie się 28 stycznia 2011 roku w Brodnickim Domu Kultury o godzinie 9.00.


Pościel bawełniana w paseczki Sklep-tekstylia.pl\n» Pościel bawełniana w paseczki\nKod produktu: paseczki\nto pościel w kolorze czarno białym, gdzie białe tło pokrywają cienkie, gęste paseczki w kolorze czarnym. Biel jest niemal niewidoczna, bowiem pokrywają ją grube paseczki o szerokości 2 - 5 centymetrów. Poszwa 160x200 lub 200x220 jest od spodu jednokolorowa, poszewki na poduszki 70x80 obie strony mają w paseczki, które miejscami nakładają się na siebie.\nCechy kompletu pościeli\nPościel, którą oferujemy, jest sprzedawana jako komplet dwustronny, uszyty z czystej bawełny sanforyzowanej, co czyni tkaninę odporną na zmianę rozmiaru i kształtu od wysokich temperatur. Splot materiału pościelowego to splot ranforce, który daje odporność na mięcie się, w wyniku czego poszew nie musi się prasować. Temperatura prania tej pościeli wynosi 60 stopni. Tkanina użyta do wyprodukowania zestawu posiada atesty OEKO-TEX (Tested for harmful substances), co oznacza, że została zbadana na obecność szkodliwych substancji, takich jak metale ciężkie lub pestycydy, i dopuszczona do bezpiecznego kontaktu ze skórą.


Dom, w którym straszy: lipca 2017\nPrzemysław Borkowski „Zakładnik” Ocena: 3/6\n„Zakładnik” Przemysława Borkowskiego zaczyna się od trzęsienia ziemi, a potem, wbrew słynnej zasadzie Hitchcocka napięcie systematycznie spada.\nDawno nie czytałam tak dobrego otwarcia w polskiej powieści kryminalnej. Do studia telewizyjnego wpada facet z bronią w ręku. Terroryzuje obsługę, bierze zakładników i żąda możliwości wygłoszenia oświadczenia na wizji. Wypalony zawodowo psychoterapeuta, który miał być jednym z gości programu zostaje postawiony w nowej roli – ma negocjować z terrorystą. Niestety stawia błędną diagnozę – facet z bronią, choć nie sprawiał wrażenia skrzywionego psychicznie i miał być nieszkodliwy, zabija strzałem w głowę jednego z zakładników, a po wygłoszeniu swojego, jak się wydaje bezsensownego oświadczenia, w którym tylko prosi o wybaczenie - popełnia na oczach kamer samobójstwo. Pragnący uciszyć swe wyrzuty sumienia psychoterapeuta oraz będąca jedną z zakładniczek dziennikarka, która w ten sposób znalazła temat życia postanawiają przeprowadzić śledztwo, aby wyjaśnić motywy działania samobójcy.\nPrzyznajcie sami – nieźle się zaczyna. Mnie wciągnęło tak, że odłożyłam na bok inne obowiązki (widocznie mogły poczekać). Niestety, dalej było gorzej.\nW powieści kryminalnej nie powinno być tak, że średnio rozgarnięty czytelnik na kolejny trop wpada dużo wcześniej, niż bohaterowie. No przecież oczywistym jest, że skoro z przygotowanej wcześniej kartki rzekomy terrorysta odczytuje nazwisko ofiary, którą zastrzelił, to znaczy, że musiał ją wcześniej znać i to ofiara była celem ataku, a nie znajdujące się w studiu przypadkowe gwiazdy telewizyjne. Odkrycie tej prawdy zajmuje jednak naszym detektywom dużo czasu. Gdyby coś takiego zdarzyło się raz, można by uznać, że to zabieg literacki mający na celu dowartościowanie czytelnika. Niestety, takich kwiatków, kiedy czytelnik chciałby podpowiedzieć bohaterom, co mają robić i irytuje się, że Zygmunt i Karolina nie widzą rzeczy oczywistych jest jednak więcej, nie będę ich jednak przytaczać, żeby nie spoilerować.\nBohaterowie są sympatyczni, ich relacja damsko-męska ciekawie się rozwija, motywy działania mordercy i samobójcy zostają przekonująco wyjaśnione, a dodatkowy wątek z porwaniem podnosi temperaturę powieści o kilka stopni. Co z tego, kiedy autor popełnia błąd kardynalny, który podobnie, jak w opisywanym przeze mnie wcześniej „Tysiącu” Andryki kwalifikuje tę powieść do gatunku fantasy (no dobrze, trochę przesadzam).\nKarolina i Zygmunt prowadzą swoje dziennikarskie śledztwo tak, jakby wolne media w Polsce nie istniały, jakby byli jedynymi osobami, które znają temat. Tymczasem facet popełnił morderstwo, a potem samobójstwo w studiu telewizyjnym, na oczach milionów widzów! To był news dnia we wszystkich mediach na całym świecie! To temat życia nie tylko dla Karoliny, ale dla setki innych dziennikarzy ze wszystkich możliwych gazet i telewizyjnych czy radiowych stacji. Pod domem samobójcy i jego ofiary koczowałyby wozy transmisyjne i paparazzi, a nieszczęsne rodziny opędzałyby się przed dziennikarzami jak przed szarańczą. A tymczasem cisza, spokój, wszyscy tak pięknie otwierają się przed Karoliną i wyznają co trzeba. Jeśli to nie jest fantasy, to chyba tylko rzeczywistość równoległa.\nPomysłu szkoda. Ale autor operować piórem potrafi, więc może następnym razem trochę dłużej pomyśli zanim zacznie pisać.\nAutor: czytacz.pl o 17:23:00 Brak komentarzy:\nRobert Małecki „Najgorsze dopiero nadejdzie” Ocena: 3/6\nJeżeli lubicie komiksy o Supermanie - ta książka jest dla was.\nNadzieja na odkrycie kolejnej perły wśród polskich debiutów kryminalnych rozwiała się już gdzieś tak w połowie lektury. Autor bardzo ładnie zawiązał intrygę, przedstawił ciekawego bohatera, nakreślił socjologiczne tło, rozpędził akcję tak, że trudno było odłożyć książkę z ciekawości, co będzie dalej. A dalej, niestety, było już tylko mordobicie.\nZaczęłam nawet liczyć ile razy nasz bohater – toruński dziennikarz Marek Bener - wpada w łapy gangsterów i z nich się wyrywa. A to przy pomocy własnych pięści (był kiedyś bokserem), a to dzięki nieprzeciętnemu sprytowi, a to nagle szczęście mu sprzyja i pojawia się ktoś, kto ratuje mu życie, a to gangsterzy popełniają błędy. Przestałam liczyć. Uwierzcie - było tego na tyle dużo, że zaczęło się robić nudno. W końcu, skoro dowiadujemy się, że Superman zawsze wygrywa, to w tym momencie kończy się zabawa.\nPróba wyjaśnienia o co tak naprawdę chodzi w tej skomplikowanej intrydze również skończyła się niepowodzeniem. Jakaś działka, która nie wiadomo dlaczego jest taka istotna, jakaś niezwrócona kiedyś niewielka pożyczka, która nagle bez powodu staje się ważna, jakieś podejrzenie szantażu, ale kto, kogo i dlaczego - to już nie ma znaczenia. Zagęszczenie tajemnic i ledwo jedna – gwałt - wyjaśniona jak należy.\nKońcowa zamiana podejrzanych to tylko zwyczajny chwyt literacki, mający na celu zmyłkę czytelnika i nie ma logicznego uzasadnienia. Prawdziwy winny nie miał szczególnej motywacji do ukrywania swej przeszłości, w końcu to nie on planował polityczną karierę, a był na tyle bogaty, że nie musiał martwić się, za co przeżyje do pierwszego. Kara jaka go spotyka (znów bardzo spektakularna, kolejny chwyt literacki) jest niewspółmierna do winy. No chyba, że to on był szefem gangsterów i zleceniodawcą morderstw, ale tego autor niestety nie wyjaśnia; a jeśli nawet tak było, to dlaczego jego świta nagle obróciła się przeciw niemu? W ogóle gangsterów z pistoletami jest tam tylu, że trudno się połapać, kto jest kim, z kim pracuje i dlaczego.\nUdział naszego głównego bohatera w wymierzeniu winnemu kary stawia go w tak fatalnym świetle, że cała sympatia do niego znika. Owszem, lubimy Dextera [bohater amerykańskiego serialu „Dexter”], ale tam motywacje działania bohatera są tak przekonująco wyjaśnione, że mamy moralne podstawy, żeby go usprawiedliwiać. Tymczasem motywacje Marka Benera są bardzo wątłe. To nie jest „oko za oko, ząb za ząb” tylko głowa za oko. Nieładnie.\nAutor, zgodnie z powszechnie stosowaną manierą nie oparł się też pokusie wystawienia licznych podziękowań za wsparcie w tworzeniu powieści. Mam wrażenie, że jedyną poradą, jaką udzielili Robertowi Małeckiemu koledzy po piórze było: „słuchaj stary, pisz tak, żeby ci wydali kolejną książkę”. Dlatego też zapewne, znów zgodnie z panoszącą się modą, autor nie dokończył najważniejszego wątku powieści, który towarzyszy bohaterowi przez cały czas i prześladuje jego psychikę – sprawie zaginionej przed trzema laty ciężarnej żony. O ile rozumiem i godzę się z tym, że można kontynuować w kolejnych powieściach wątki drugoplanowe, to jednak zasugerowanie, że będzie to opowieść o poszukiwaniach zaginionej i pozostawienie tej historii bez echa uznaję za lekceważenie czytelnika.\n„Najgorsze dopiero nadejdzie” odgraża się autor. Jeśli ma być jeszcze gorzej, to ja za kontynuację tej opowieści już teraz podziękuję.\nAutor: czytacz.pl o 14:43:00 Brak komentarzy:\nKrzysztof Bochus „Czarny manuskrypt” Ocena 5/6\nZ POZDROWIENIAMI DLA DZIADKA KRZYSZTOFA\nDla takiej chwili warto przemierzać bezdroża polskiej literatury i ocierając kurz z zapoconego czoła co i rusz narażać się na miny. Bo nagle, na tym pustkowiu potrafi pojawić się perła, i to zupełnie niespodziewanie. Dlaczego niespodziewanie? – ja się pytam! Dlaczego o książce muszę dowiadywać się pocztą pantoflową, a wydawnictwo nie zrobiło nic, aby pochwalić się swoim skarbem przed czytelnikiem? Od lat nie przeczytałam tak dobrego kryminalnego debiutu. W internecie co chwila atakują mnie jakieś czereśnie, do których akurat ja nie zajrzę, przez przekorę. Ale nie wszyscy są tacy charakterni. Inni by pewnie chętnie zajrzeli do „Czarnego manuskryptu”, gdyby wiedzieli, że taki w ogóle jest.\nKrzysztofa Bochusa można pochwalić właściwie za wszystko. Przede wszystkim – za miejsce akcji. Kryminałów retro było już u nas sporo, ale jeszcze nikt nie opisywał przedwojennych Prus wschodnich (dzisiejszy Kwidzyn i Malbork) w burzliwych latach 30-tych, z odwołaniami do początków Zakonu Krzyżackiego (też brawo za Krzyżaków, to temat samograj i jak do tej pory biała karta w polskiej powieści sensacyjnej). To się czuje, że autor doskonale wie, o czym pisze, dokumentacja tła historycznego nie jest dla niego czarną robotą, tylko prawdziwą pasją. Do tego informacje historyczne przekazywane są czytelnikowi z doskonałym wyczuciem umiaru. Najciekawsze rzeczy, to co trzeba i kiedy trzeba, wszystko doskonale wyważone. Nie ma się odczucia, że mamy do czynienia z nudną lekcją historii (jak na przykład w „Sedinum” Leszka Hermana czy „Czerwonym kapitanie” Daniela Dana).\nAutor nie ma też żadnych kłopotów z budowaniem dramaturgii – zawiesza akcję, kiedy trzeba, by powrócić do starych motywów w stosownym momencie, nie cierpi na wodolejstwo, nie pozostawia niedokończonych wątków do dopowiedzenia „w kolejnym odcinku”. Widać, że nie jest jeszcze skażony wymogami rynku (albo wymaganiami wydawców, już sama nie wiem).\nJeżeli musiałabym się czegoś czepić (taka już natura recenzenta), to dwóch drobnych rzeczy: że akcja w początkowej fazie powieści rozwija się jednak dość ślamazarnie i przydałby się jakiś pazur, i że główny bohater trochę za bardzo kojarzy się z Eberhardtem Mockiem. Ta druga uwaga jest też jednak komplementem, oznacza bowiem, że Markowi Krajewskiemu rośnie wreszcie godny konkurent. Mam nadzieję, że sytuacja ta wpłynie mobilizująco na autorów i będziemy czytać coraz lepsze książki obu panów.\nPewnie jeszcze chcielibyście wiedzieć, skąd ten dziwny tytuł? Otóż autor zadedykował tę książkę… swoim wnukom. To już na wstępie nastawiło mnie do niego pozytywnie. To fantastyczne, że można zadebiutować będąc już dziadkiem. Chyba na razie wnuki mi nie grożą, ale może już teraz powinnam zacząć rozglądać się za wyborem odpowiedniej dziedziny.\nAutor: czytacz.pl o 15:39:00 2 komentarze:\nMarek Ławrynowicz „Mundur” Ocena: 5/6\nAutor: czytacz.pl o 12:31:00 Brak komentarzy:\nDagmara Andryka "Tysiąc" Ocena: 3/6\nŻeby zasiąść do przeczytania „Tysiąca” Dagmary Andryki musicie najpierw uwierzyć w dwie rzeczy. Po pierwsze - że w dzisiejszych czasach, gdzieś w północnej Polsce jest takie miasteczko, w którym WSZYSCY mieszkańcy, od burmistrza po dwóch młodych gejów prowadzących kafejkę internetową święcie wierzą w klątwę sprzed setek lat rzuconą przez kobietę oskarżoną o czary i spaloną na stosie. Wedle klątwy ludność miasteczka nie może przekroczyć tysiąca obywateli. Jeśli osiedli się ktoś nowy, ktoś inny musi zginąć. Po drugie – że wzięta dziennikarka z wielkiego miasta, pracująca w prestiżowym piśmie może sobie zniknąć na wiele tygodni i NIKT ani NIC nie będzie jej ścigać. Jedyny telefon z poprzedniego życia, który bohaterka odbiera, to telefon od szefa, który niczemu się nie dziwi. Żadnych rachunków do zapłacenia, żadnych kwiatków do podlania, żadnych monitów od przyjaciółek, które domagają się wyjścia na kawę albo aktualnego numeru telefonu do jakiegoś ministra. Nic. Tak jakby bohaterka wcześniej żyła samotnie jak palec albo wcześniejsze życie nie istniało i wszystko, bez żadnych konsekwencji można rozpocząć od nowa.\nJeśli założycie z góry, że taka sytuacja jest możliwa, może nawet będziecie mieć z lektury jakąś satysfakcję. Wątek zagadkowych śmierci w miasteczku, regulujących populację do tytułowego tysiąca został w końcu dość sensownie wyjaśniony. Jeśli jednak, tak jak ja dojdziecie do wniosku, że opisany wyżej punkt wyjścia jest tak nierzeczywisty, że nadawałby się raczej do powieści w stylu fantasy, zakończycie lekturę z przekonaniem, że motywacją do przeczytania kryminału nie powinna być ciekawość, czy autorowi uda się jakoś wybrnąć z galimatiasu, który sam sobie zgotował na własne życzenie, tylko chęć rozwiązania pasjonującej zagadki.\nZagadka może i pasjonująca, tylko pod warunkiem, że się wierzy w duchy. Jeśli wierzycie – czytajcie.\nAutor: czytacz.pl o 18:42:00 Brak komentarzy:\nRachel Abbott „Zabij mnie znów” Ocena 5/6\nW tej powieści jest tylko jedna rzecz, która uwiera – ta perfekcyjność właśnie, że wszystko jest tak zapięte na ostatni guzik. Recenzent zwariował – powiecie. Najpierw wystawia laurkę, a potem narzeka na to, co wcześniej pochwalił. Zrozumcie recenzenta. Laurka absolutnie się należy. Laurka właśnie. To dobre słowo. Ale sami wiecie, jak to jest z laurkami. No niby fajne są, ale… Więcej inspiracji na pewno znajdę na naszym, polskim podwórku.\nAutor: czytacz.pl o 08:54:00 Brak komentarzy:\nRobert Małecki „Najgorsze dopiero nadejdzie” Ocena...


Filippo Brunelleschi | iSztuka\nZaprojektowana przez Filippo Brunelleschiego budowla uchodzi za pierwsze, w pełni renesansowe dzieło architektury europejskiej. Tłumaczenie włoskiej nazwy – ospedale degli Innocenti, można wyjaśnić dosłownie jako szpital Niewiniątek. W rzeczywistości instytucja ta była sierocińcem przeznaczonym dla porzuconych niemowląt (w ścianie znajduje się okienko, w którym można było pozostawić dziecko). Budowla została wzniesiona w zasadniczej części pomiędzy 1419 a 1424 r. Gmach powstał na koszt bogatych, florenckich cechów jedwabników i złotników, do tego ostatniego należał sam Brunelleschi.\nCzytaj dalej wpis Ospedale degli Innocenti - Szpital Niewiniątek\nKopuła została zbudowana na planie regularnego ośmioboku. W jej bryle można wyróżnić trzy, najważniejsze części składowe. Ośmioboczny bęben, stanowiący podstawę dla właściwego sklepienia (bęben, inaczej tambur – część budowli na rzucie koła, owalu lub wieloboku będąca podstawą kopuły). Ponad bębnem wznosi się czasza kopuły i latarnia, która wieńczy całość struktury. Ściany tamburu są proste i pozbawione zewnętrznych podpór konstrukcyjnych. Ich charakterystycznym elementem jest osiem, wielkich, okrągłych okien, które przepruwają środkowe pole każdej ze ścian.\nCzytaj dalej wpis Kopuła katedry florenckiej - Katedra Santa Maria del Fiore


Nowy Sącz i Muszyna będą współpracować | dts24.pl - codzienne informacje z Nowego Sącza i regionu\nHome›Informacje›Nowy Sącz i Muszyna będą współpracować\nPrezydent Nowego Sącza Ludomir Handzel i burmistrz Miasta i Gminy Uzdrowiskowej Muszyna Jan Golba przedstawili dziś na konferencji prasowej plany dotyczące współpracy obu miast. Wśród zagadnień na których oparta zostanie ta współpraca znalazły się m.in: turystyka, komunikacja i transport, ochrona środowiska oraz poprawa jakości powietrza.\n-Nie ukrywam, że chciałbym się zapatrzyć na pana dr Jana Golbę jako na nauczyciela pracy samorządowej. Jest mi szczególnie miło, że u nas gościł i mogliśmy podyskutować. Bardzo dziękuję za jego otwartość na współpracę i mam nadzieję, że już za rok będziemy mówić o pierwszych jej owocach - powiedział Ludomir Handzel.\nPodczas rozmów nie zabrakło miejsca na tematy związane z komunikacją zbiorową, szynobusem, ochroną środowiska w wymiarze krajowym i lokalnym, smogiem oraz sportem i kulturą.\n- Nie wydaje mi się, abyśmy mogli rozwijać turystykę bez współpracy z ościennymi gminami. Kwestia komunikacji to rzecz najważniejsza. Turystyka będzie się rozwijać, jeśli Nowy Sącz, Muszyna i Krynica będą ze sobą skomunikowane. Myślimy o rozwoju transportu między miastami - dodał Jan Golba.\nSłowa chorego Bartusia to największa nagroda dla ...\nKoniec marzeń o mieście Chełmiec? Projekt rozporządzenia nie pozostawia złudzeń


sprzedaż – Francuskie.pl – Dziennik Motoryzacyjny\nOtrzymaliśmy od IBRM Samar zestawienie dotyczące liczby rejestracji nowych samochodów w drugiej dekadzie maja. Generalnie marki skupione w koncernie Stellantis wypadają tam blado, ale jest jeden wyjątek. Marka DS Automobiles ...\nJak sytuację w Polsce oceniają eksperci z organizacji zajmujących się rynkiem motoryzacyjnym? Nie są to przemyślenia optymistyczne. "W kwietniu bez zmian, wciąż można podsumować dane rynkowe jednym słowem - spadek. ...


Mówi się, że najważniejsze w życiu jest zdrowie, a taką definicją zdrowia jest mieć serce jak dzwon, czyli serce silne, zdrowe, prawidłowo pracujące, dobrze znoszące wysiłek i stres. Niestety, ale wielu rodaków ma kłopoty ze swoim sercem. Czasami przyczyną są choroby genetyczne, ale czasami niestety także niewłaściwy tryb życia. Dlatego tak wiele mówi się o tym, by w każdym wieku upra\nCzy opłaca się wypożyczyć meble?Krótko i an temat: O prawie i adwokatachDentysta i stomatolog -kilka faktówCiekawe zegarkiSzybalski-stomatologia.plBól zęba? Idź do dentysty!Oto 4 Powodów Dla Których Powinieneś Pomyśleć O Tym Jak Szkolić z bhp w OpoluDentysta ZabrzeCzy drewno jest trendy?Jaki producent paneli solarnych?Eko i bio kosmetykiHiszpania dla turystyDentysta ZabrzeCzas stosowania, zalecenia i tak dalej. OdżywkiArtykuł o salonach kosmetycznychDentysta, nie każdy lubi ale czasem trzebaLeczyć zęby? Dokładnie!Wirtualny świat w wirtualnym biurzeGdzie kupić mvmt?Jak doczyścić dywan? jak otworzyć myjnie bezdotykowąCzysty samochódGdybyś tylko mógł otrzymać pomoc prawną...Pracujesz za granicą? Zobacz jak dojechaćTekst o stomatologii - poradnik pacjentaNowy wątek jak zamontować klimatyzację w Warszawie? 5 Surprisingly Effective Ways To Buy Us Auto Parts Ukryte szkodniki - pasożytyGeodezja co i jakKursy bhp online


[Warsztat] Szlif progów bloczkiem radiusowym - Strona 2 - Forum Magazynu Gitarzysta\nPost autor: bodzilla » 21 mar 2010, 23:14\nczyli powinienem sprawdzic jeszcze siodelko?tego nie bralem pod uwage.fret-rockerem sprawdzalem progi we wszystkich pozycjach i nigdzie nie ma najmniejszego przestawania progow.a jaka powinna byc krzywizna gryfu?widzisz ibanez tego nie podaje.podaje tylko zeby struny ustawic na 14 progu(2 mm).ale to jest strasznie wysoko.jestem poczatkujacym gitarzysta ale juz jakies tam wymagania co do sprzetu mam.nie wiem czy to dobrze ale staram sie gitare utrzymywac w idealnej kondycji.podpowiedz jeszcze tylko czym dokladnie polerowac progi po szlifie.moje nosza jeszcze slady po rocrowningu.jak sie ich pozbyc?\nOstatnio zmieniony 22 mar 2010, 0:31 przez bodzilla, łącznie zmieniany 1 raz.\nPost autor: woj74 » 21 mar 2010, 23:30\nNajprościej polerkę wykonać: papier 400, papier 1000, wełna "0" lub "00".\nPrawidłowa krzywizna to jakieś 0,25 mm\nWidzisz, okazuję się że nie jest to takie proste - byk na krowę i jest ciele\nPost autor: bodzilla » 21 mar 2010, 23:55\na co to za welna 0 lub 00?he he dobre z tym bykiem.mierzylem odleglosc na 1 progu-dla e1 0.45 mm dla e6 0.50mm.co otym myslisz?naiperw ustawie krzywizne i wysokosc wg. twoich wskazowek.zobacze wtedy.ale jezeli to brzeczenie bedzie wystepowac nadal gdzie dalej szukac problemu?\nPost autor: woj74 » 22 mar 2010, 0:04\nGdzie szukać problemu to nie wiem. Mając na uwadze wspomnienia z moich pierwszych nieudanych działań szukałbym problemu w braku wiedzy i wprawy. Sam dochodziłem do tego przez długi czas a dalej jestem przekonany, że wiele jeszcze przede mną. Poczytaj o regulacji http://forum.magazyngitarzysta.pl/viewt ... =1&t=17557\nWełna stalowa -występuje w różnych gradacjach 3,2,1,0,00,000,0000.\nPost autor: bodzilla » 22 mar 2010, 0:11\nhttp://www.ibanez.com/supportResources/ ... enance.pdf\nna tej stronce dokladnie wszystko opisuja..spróbuje po twojemu i zobacze.dzieki.a jezeli bede mial pytanie wzgledem samej nauki gry to gdzie cie szukac?dzieki za wszystkie twoje rady.przydaly sie w stu procentach.dzieki woj74\nPost autor: woj74 » 22 mar 2010, 8:13\nW podpisie jest - Chorzów. Sam nie udzielam lekcji ale wiem do kogo Cię skierować.\nPost autor: bodzilla » 22 mar 2010, 18:31\nto kogo masz na mysli?\nPost autor: bodzilla » 28 mar 2010, 20:38\nwoj74 a jakiego kleju uzyc do wklejenia progow?mam starego washburna ktory juz praktycznie nie ma progow.chce je wymienic ale nie wiem jakiego kleju uzyc.poradz cos.\nRejestracja: 13 sty 2010, 10:50\nPost autor: Thoth » 28 mar 2010, 22:04\nEpiphone Explorer GOTH (Merlin Eclipse) --> Marshall JCM 2000 TSL 100 --> Harley Benton G212 Vintage\nPost autor: woj74 » 28 mar 2010, 22:54\nNo nie tak do końca żadnego. Są dwie szkoły: jedna mówi, że klej między metalem a drewnem tłumi drgania a druga mówi, że brak kleju zmniejsza przenoszenie drgań.\nDo tego dochodzą prozaiczne czynniki czysto fizycznej natury. Progi są sprężyste więc nawet idelanie nabity lubi wyskoczyć. Klej to redukuje. Przy wymianie progów może się okazać, ze szczeliny bedą za szerokie i próg nie osiądzie ciasno. Można wklejać przy pomocy superglue czyli powiedzmy "Kropelki" ale ogólnie dostępna jest zbyt rzadka lub klejem skórnym. Ten drugi IMO lepszy ale uciążliwy w stosowaniu bo trzeba go podgrzewać w kąpieli wodnej. Ja stosuję klej skórny modyfikowany, który jest płynny w temp. pokojowej.\nPost autor: bodzilla » 29 mar 2010, 0:20\nco to za klej skorny?mozesz podac jakiegos producenta zebym wiedzial czego szukac?\nRejestracja: 27 lis 2009, 21:31\nPost autor: pietrek » 29 mar 2010, 0:53\nWoj, przyklejajac się na chwilkę do tematu progów, pamiętasz burzliwą dyskusję w temacie " podstawek , a właściwie jego poprzeczka , itd" ,przeczytałem parę dni temu przypadkiem w necie, ze kiedys robiono gitary z progami z kosci słoniowej. Niesamowite. Chciałbym czegoś takiego dotknąć.\nPost autor: bodzilla » 29 mar 2010, 1:08\nwoj74 czy wiesz moze gdzie mozna kupic pret do regulacji gryfu?\nPost autor: woj74 » 29 mar 2010, 8:15\nU Mayonesa, u mnie jeszcze nie.\nPost autor: bodzilla » 29 mar 2010, 11:08\ndzieki za wiadomosci.a nazwa tego kleju skórnego?woj ty jestes lutnikiem?masz cholernie duzy zakres wiedzy wiec wywnioskowalem ze chyba jestes lutnikiem.moze sie myle a le to nie zmienia faktu ze twoje porady sa zawsze w stu procentach przydatne.


Przedawnienie roszczenia z tytułu spłaty kredytu - Wnioskomat\nPrzedawnienie roszczenia z tytułu spłaty kredytu\nOpublikowano: 16 Lip 2021 Urszula Sokół 9 min. czytania\nPrzedawnienie roszczenia z tytułu spłaty kredytu to temat dzisiejszego wpisu na blogu. Przygotowaliśmy dla Was kilka przykładów, które odzwierciedlają temat w różnych sytuacjach praktycznych. Omówimy kilka pojęć, niezbędnych w tym zagadnieniu i odpowiemy na kilka pytań, ważnych z punktu widzenia osoby, dla której interesu przedawnienie ma ogromne znaczenie. Wszystko to oparliśmy na solidnych podstawach prawnych.\nCo to jest roszczenie spłaty?\nPrzykłady przedawnienia roszczeń z tytułu spłaty kredytu\nJak liczyć termin przedawnienia roszczeń z tytułu spłaty kredytu?\nNa początek zajmiemy się pojęciem roszczenia spłaty oraz przedstawimy podstawy prawne tego zjawiska. Roszczenie spłaty jest to prawo do żądania należności lub innych świadczeń od kogoś, kto jest zobowiązany do uiszczania tychże należności lub świadczeń. W przypadku kredytu prawo roszczenia spłaty posiada bank wobec kredytobiorcy. Chodzi tu więc o spłatę wartości kredytu wraz z odsetkami. Roszczenie to ma umocowanie w artykule 69-tym, punkt 1 ustawy prawo bankowe. Przepis ten nakłada na kredytobiorcę obowiązek dotrzymania warunków umowy, w tym zapłacenie wszystkich należności banku, które z tej umowy wynikają.\nKiedy sąd może wydać nakaz spłaty z tytułu kredytu? Wystarczy już jedna przesłanka, którą jest dochodzenie banku do roszczenia pieniężnego. Oczywiście takie dochodzenie musi mieć swoje podstawy prawne, jednak w praktyce właściwie nie ma takich przypadków, by bank chciał dochodzić roszczeń bezpodstawnie.\nJeżeli sąd wyda nakaz zapłaty, kredytobiorca musi spłacić całość zobowiązań wraz z odsetkami w ciągu dwóch tygodni od dnia, w którym otrzymał nakaz. Jeżeli klient uważa, że roszczenia banku są niesłuszne, nie musi płacić, a zamiast tego może wysłać zaskarżenie decyzji sądu. Ma na to również czternaście dni, liczone od chwili, w której odebrał pismo z nakazem.\nPrzedawnienie jest to prawo do uniknięcia zaspokojenia świadczeń z tytułu roszczenia po upływie określonego czasu. Prościej mówiąc, jeżeli jakaś sprawa podlega przedawnieniu, to po jakimś okresie możemy uchylić się od spłaty, powołując się właśnie na to, że upłynął termin przedawnienia. A jak długi jest taki termin? Nie ma jednego, określonego okresu. Poszczególne przypadki regulują odpowiednie przepisy kodeksu cywilnego.\nPrzedawnienie w przypadku roszczeń spłaty z tytułu zaciągniętego kredytu opisuje artykuł 118-ty kodeksu cywilnego. Głosi on, że roszczenia majątkowe ulegają przedawnieniu po upływie sześciu lat, o ile żadne przepisy szczególne nie wskażą innego terminu. Natomiast w przypadku świadczeń okresowych, na przykład odsetek oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej przedawnienie wynosi trzy lata.\nBanki prowadzą działalność gospodarczą, więc obowiązuje je trzyletni okres przedawnienia kredytu. Koniec przedawnienia przypada na ostatni dzień roku kalendarzowego – nie dotyczy to sytuacji, kiedy jakiś przepis szczególny stanowił, że przedawnienie jest krótsze niż trzy lata. Na przykład, jeśli umowa kredytu została wypowiedziana 23 maja 2017 roku, to jej przedawnienie nastąpiło 31 grudnia 2020 roku.\nTeraz przejdziemy do konkretnych przykładów. Przedstawimy Wam trzy różne sytuacje, co do których przepisy o przedawnieniu będą miały różne zastosowanie. Dla uproszczenia przyjmujemy, że wszystkie trzy bohaterki w chwili, kiedy otrzymały pierwszy nakaz spłaty nie miały żadnego dochodu.\nPrzykład pierwszy. Wzięłam kredyt w 2001 roku a miałam go spłacić do 2011 roku. Po pewnym czasie w wyniku nieszczęśliwego wypadku straciłam źródło dochodów i nie byłam w stanie spłacać rat. Bank zgłosił sprawę do sądu, a ja otrzymałam nakaz zapłaty. Nie miałam pieniędzy, więc bank skierował sprawę do komornika. Przedstawiałam dowody na to, że nie mam z czego spłacać kredytu i ostatecznie komornik umorzył sprawę. Od tamtej pory minęło parę lat. Teraz już pracuję i zarabiam. Pięć dni temu otrzymałam pismo z banku. Każą mi spłacić tamten kredyt razem z odsetkami, co do złotówki. Czy w takiej sytuacji mogę powołać się na przedawnienie? Czy jeżeli sprawa znów trafi do komornika to on zajmie moje zarobki?\nW tej sytuacji nie ma większego znaczenia, czy osoba, która wzięła kredyt posiada obecnie stałe źródło dochodów czy też nie. Tutaj liczą się przede wszystkim przepisy kodeksu cywilnego. Już sobie powiedzieliśmy, że przedawnienie spłaty należności zaciągniętych w banku wynosi 3 lata. Jednakże w naszym przykładzie sąd wydał nakaz zapłaty, dla którego termin przedawnienia wynosi 6 lat, czyli tyle samo, ile w przypadku zaciągnięcia zobowiązań wobec podmiotu, który nie prowadzi działalności gospodarczej. Tutaj omawiamy przypadek, gdzie sąd wydał nakaz spłaty więcej niż sześć lat temu. Tak więc spokojnie można powołać się na przedawnienie. Termin przedawnienia nakazu zapłaty wskazuje artykuł 125-ty kodeksu cywilnego.\nPrzykład numer dwa. Wzięłam kredyt konsumpcyjny rok temu. Niestety w wyniku pandemii już miesiąc po zawarciu umowy straciłam pracę. Pożyczkę miałam spłacić w ciągu czterech miesięcy, ale nie miałam z czego. Dziś otrzymałam pismo od sądu. Bank dochodzi swoich roszczeń, a przecież upłynęło już kilka miesięcy, a suma, którą pożyczyłem nie jest jakaś przesadnie wielka. Co mam robić? Czy roszczenia banku w moim przypadku nie ulegają czasem przedawnieniu?\nCzy macie tu jakieś wątpliwości? Oczywiście w tym przykładzie przedawnienie nie ma zastosowania. Pożyczka została zaciągnięta rok temu, sąd dopiero co wydał nakaz zapłaty, a więc musiałoby upłynąć jeszcze sześć lat. Można oczywiście na etapie wydawania wyroku prosić Sąd o rozłożenie płatności objęte wyrokiem/nakazem na raty.\nTermin przedawnienia rozpoczyna się wraz z chwilą, kiedy wymagana staje się spłata raty kredytu. Mówi o tym artykuł 120-ty, paragraf 1 kodeksu cywilnego. Następuje tak w sytuacji chociażby wypowiedzenia umowy kredytu. Jeżeli spóźnimy się ze spłatą kredytu siedem lub więcej dni, bank może zacząć naliczać karne odsetki. Należy wziąć pod uwagę to, że termin przedawnienia dla każdej raty będzie biegł osobno. Tak więc, jeżeli przestaliśmy spłacać kredyt w 2010 roku, a data spłacenia ostatniej raty przypadała na rok 2013-ty, wówczas przedawnienie raty z grudnia 2010 roku nastąpi w grudniu 2013-tego roku, raty z lipca 2011 roku w lipcu 2014 roku, a raty z marca 2013 roku w marcu 2016 roku.\nBieg terminu przedawnienia może ulec przerwaniu. Dotyczy to nie tylko sytuacji, kiedy przed upływem 3 lat bank skieruje sprawę do sądu. Przerwanie biegu przedawnienia nastąpi wówczas, gdy uznamy roszczenia banku lub gdy dojdzie do mediacji zakończonej zawarciem ugody. Może ten nastąpić taka sytuacja, gdzie po umorzeniu egzekucji sprawa będzie do komornika oddawana co np. 3-4 lata. Wówczas nie przedawnią się należność objęte takim nakazem.\nJeżeli znaleźliśmy się w takiej sytuacji, kiedy chcemy skorzystać z instytucji przedawnienia, musimy przede wszystkim dokładnie obliczyć czas przebiegu przedawnienia dla każdej z rat kredytu, mieć na uwadze, kiedy bank podjął czynności prawne oraz pamiętać, że istnieją różne możliwości przerwania biegu przedawnienia.\nTrochę to nie sprawiedliwe względem tych co płaca… Każdy by mógł wziąć nie spłacać i przeczekać 6 lat…\nNie wiem jak ludzie potrafią brać kredyty i nie spłacać!!\nSuper artykuł wreszcie prosto zwięźle i na temat.\nMam zajecie komornicze czy macie cos na oddłużenie?\nUrszula Sokół Autor Bogdan\nNie posiadamy produktów oddłużeniowych.


Zawieszenie Ogar 200 - Wszystko o dwóch kółkach.\nZawieszenie Ogar 200\nWysłany: Pon 15:04, 12 Kwi 2010 Temat postu: Zawieszenie Ogar 200\nMam Takie Pytanie . Jakie Wy Macie zawieszenie w swoich Rometach/ Jawkach ? Bo Mi sie wydaje Ze mam Twarde w Moim Ogarze. Jak Jade Po tych Dużych płytach jumbo czy polnej drodze normalnie Powoli to cholernie twarde jest zawieszenie nie czuje by odbijało . Musze je rozebrać , Jak myślicie ta sprężyna może być zużyta w resorach ?\nmoze być sprężyna ale mogą też być lagi powiginane ,ja tek miałem w swoim romecie i kupiłem od kadeta za 10 zł na alegro i hulają jak niewiem...\nWysłany: Wto 11:49, 13 Kwi 2010 Temat postu:\nja mam jedne twarde a drugie amorki to miekkie dla mnie lepsze sa twarde\nDlaczego twarde lepsze ?\nSprawdza sie luzy na wale ruszając w bok.\nWysłany: Nie 13:12, 02 Maj 2010 Temat postu:\nw bok zawsze beda sprawdza sie pionowo(gora dol) Jak nie ma to jest dobrze