Otworzyła się klapa od zsypu z... | Strona 42 | Modelarstwo.info\nFirst Poprz. 42 z 48\nSwego czasu były też dostępne w ATA Świat Modeli - ale nie było ich na stronie. Były na półce.\nModel PIKO 52804 w atrakcyjnej cenie.\nPoniżej linki, co o tym sądzicie?\nTo jest oszustwo! Strona bierze zdjęcia z aukcji na Ebayu i robi takie "korzystne" oferty. Tyczy się to nie tylko modeli.\nA tu jest aukcja, z której wzięto zdjęcia.: https://www.ebay.com/itm/Piko-52804...83.l44720.c10&nordt=true&rt=nc&orig_cvip=true\nPotwierdzam, dzisiaj brat mnie o to pytał. Polecam uciekać z tej strony! (tzn. wyłączyć )\nLokomotywa Roco ST-44 190 w bardzo atrakcyjnej cenie 499 PLN w Modelmanii. Jak na ten model ciekawa oferta.\nZaś w wersji z fabrycznie zamontowanym dekoderem dźwiękowym (Roco 72878) w cenie 699 zł .\nPotwierdzam, że w sklepie Modelmania jest promocja na modele ST44-190.\nObecnie jest dostępnych:\n105 sztuk - Roco 72877\n175 sztuk - Roco 72878\nSklep Modelmania zakupił wszystkie modele, które były na stanie firmy Roco i tak wyczerpał się zapas u producenta.\nDuży koszt takiej operacji, ponieważ jest to kwota 174 720 zł.\nNie tylko modelmania ogłosiła wyprzedaż modeli ST44-190 (Roco 72877/72878) - również warszawski sklep lokomodel przecenił wspomniane miniatury, ale oferuje je już w nie tak konkurencyjnych cenach . 22 czerwca taka informacja pojawiła się na stronie sklepu:\nLecz nie o tym chciałem wspomnieć w kontekście warszawskiego sklepu, a mianowicie - od 19. czerwca sklep rozpoczął inną ciekawą akcję promocyjną . Poniżej informacja:\nZatem Szanowni Tatusiowie - bierzcie swoje zdolne pociechy zainteresowane miniaturową koleją i niech czerpią z owoców swojej całorocznej ciężkiej pracy .\nŻarty żartami, (na stronie modelmanii jest info o 5 dostępnych sztukach) ale ciekawe skąd ta przecena? Skoro modele te na stronach Roco nadal stoją po 189,90 EURO (bez DCC) i 274,90 EURO (z dżwiękiem DCC).... co prawda w malowaniu CARGO, bo te 190-tki już nie są dostępne, ale technicznie to jest to samo. Czyżby modelmania miała tracić na tym handlu? Kupili drożej, sprzedają taniej? Aż taki słaby popyt na to, iż przewidują że zalegną na wieki dlatego chcą puścić oby "mniej stracić"?\nDla mnie istnieją tylko takie powody dla których robi się przecenę:\n- towar nie chce się sprzedać, nie idzie, nikt nie chce kupić i leży na półce....\n- towar jest używany,\n- towar ma wady.\nale ciekawe skąd ta przecena?\nWeszła konkurencja, więc należy się pozbyć stanów magazynowych (i nieważne kto je przekroczył, czy sklep czy producent).\nSwoją drogą spełnia się odwieczne modelarskie przysłowie: modelarstwo (w szerokim tego słowa znaczeniu) uczy ... cierpliwości. Kto nie nabył 190-tki wcześniej, a bardzo chciał mieć model to teraz skacze z radości zapewne pod sam sufit. No i jaka gratka dla tych, co robią konwersje ...\nWeszła konkurencja, więc należy się pozbyć stanów magazynowych .\nMasz rację. Przecenione są tylko malowania analogiczne do ST44-613 od PIKO. Widać mając do wyboru żółte czoło - ludzie wolą PIKO.\nST44 od Roco w malowaniu CARGO nadal bowiem stoi w modelmanii w "normalnej" cenie.\nCiekawe to wszystko. Zastanawia mnie motyw pomysłu by wykupić cały nakład. Ciekawe też, że ktoś się dzieli tak szczegółowymi informacjami i trafiają one na forum. Cena tych modeli jest nie tylko atrakcyjna, ale wręcz bardzo atrakcyjna. W porównaniu do innych modeli, teraz te ceny są cenami takimi, ile realnie modele ST44 Roco powinny kosztować (albo nawet jeszcze mniej). Zakładam jednak, może błędnie, że przy takich cenach, sklep na pojedynczym modelu ma niewielki zarobek. Wydaje mi się również, że sprzedaż niemal 200 sztuk tych modeli może być trudne. Dlatego ciekawi i dziwi mnie to. Chyba że może modele zostały kupione głównie z myślą o innym przeznaczeniu, na przykład w celu wykonania konwersji na inne malowania.\nW porównaniu do innych modeli, teraz te ceny są cenami takimi, ile realnie modele ST44 Roco powinny kosztować (albo nawet jeszcze mniej).\nMoim zdaniem to polityka producenta, a nie sklepu i to ewidentnie efekt konkurencji, choć może nie bezpośredni, tylko pośredni jako wynik słabej sprzedaży modelu. To nie pierwszy raz, kiedy modele Roco idą w naprawdę bardzo dobrych cenach. Bywało tak z S200 PTK Rybnik i zdaje się, że i z M62 Rail Polska. Zapewne producent w komunikacji do sklepów podał nową, atrakcyjną cenę i sklepy to wzięły, co by tłumaczyło, że nie tylko w MM jest promocja.\nNa pewno robi tak też Brawa, co widać w sklepach niemieckich - w zeszłym roku tak tanio szły czerwone malowania Traxx'ów, ale nie tylko.\nWracając jeszcze do ST44, to zwrócić uwagę należy na cenę modelu z dekoderem dźwiękowym, a w zasadzie różnicę pomiędzy modelem analogowym, a dźwiękowym. Zaledwie 200 złotych! I to jest koszt dekodera, który powinniśmy ponosić, a nie złodziejskie prawie 500 złotych, jakie woła sobie choćby Piko. Od razu nasuwa mi się myśl, czy nie kupić choćby dla dekodera - sposobów jego wykorzystania jest przy obecnej gamie wydanych już modeli aż nadto.\nCzy jest to tylko wyprzedaż w Modelmanii i duża przecena w Loko Model czy wyprzedaż producenta jak pisze Ikarus , dowiemy się w najbliższym czasie ... obserwując sprzedaż detaliczną i czas tych atrakcyjnych ofert .\nTa wyprzedaż ST44-190 Roco bo to nie jest już przecena tylko wyprzedaż , to przysłowiowy czubek góry lodowej ...\nOtóż aktualnie zalega w sklepach lub magazynach producentów markujących ( nie biorąc pod uwagę właściwych producentów w Chinach ) ... ca. 16 tyś ! modeli w oznaczeniu PKP .\nSą to dane bardzo ostrożnie liczone ... nie wykluczone że liczba jest większa.\nDane te nie obejmują modeli Robo ponieważ nie mam żadnych wiarygodnych informacji .\n16 tyś ! Z czego 3/4 nigdy nie znajdzie klienta w obecnej cenie .\nPierwsze efekty już mamy : przesunięcie premiery Gags Piko na 2020 r ...\nRynek miniatur kolejowych PKP / Cargo jest zawalony po strych a mamy już połowę roku i wysyp kolejnych nowości .\nJedyna firmą która jest w stanie zdyskontować obecną sytuację jest Albert Model / PMR .\nMocno boksując rynek małymi częstymi edycjami i szybko wprowadzanymi kolejnymi nowościami ...\nGorzej jest tylko w Hiszpanii z nadprodukcją truskawki - tegoroczna masowa już inwazja na Polskę .. .\nI z francuską szparagi - inwazja tańszej polskiej szparagi ...\nW obu krajach jedyną siłą roboczą są Rusini ( Ukraińcy ) ...\n174720zł to suma sprzedaży. Jeżeli już to zapłacili/zapłacą sporo mniej. Liczyć potrafią\nCzy chodzi o tysiące? Skrót pisze się tys. (z kropką), bo pochodzi od słowa tysiąc, a nie tyśąc.\nStrasznie wielka musi tam być ta jedna truskawka.\nz francuską szparagi - inwazja tańszej polskiej szparagi ...\nA to za twór??? Co to jest szparaga?\nSą szparagi, więc może być tylko inwazja polskich szparagów. Jednym szparagiem (bo to jest on, nie ona) nikt by się nie najadł.\nChciałem tylko nadmienić, że nie tak dawno, zestawy węglarek Linz w oznaczeniach obcych zarządów, ŚM Rybnik sprzedawał po ok. 70zł. sztuka. Ile kosztuje zestaw PKP?\n225 zł .... czyli 112,50zł sztuka ...\nSłuszne uwagi ale ... 16 tys mogłoby być odczytane jako ... 16 piw tyskich !\n... taki efekt wyobraźni ! ma właśnie powodować ... nadprodukcja truskawki nadprodukcja truskawek tak wyobraźni nie porusza ...\npodobnie inwazja szparagów a inwazja szparagi ...\nTak czy owak ... ognisko suszy w lokuje się pomiędzy Wągrowcem a Wolsztynem i stąd rozejdzie się na całą Polskę ....\nPo przeczytaniu tej strony przypomniał się ten wspaniały kawałek :


O pewnym wrednym gatunku | Inne myśli\nO pewnym wrednym gatunku\nŻycie biologiczne to niesamowite zjawisko. Nikt dokładnie nie wie, jak pojawiło się miliardy lat temu na Ziemi, a następnie jak rozwinęło się i ewoluowało. Biosfera ogrania dziś całą planetę, i pomimo iż zagrażało jej zniszczenie wiele razy, trwa jak dotychczas w najlepsze. Wszelkie zagrożenia dla życia, w postaci wielkich i mniejszych wymierań, zawsze były dotychczas efektem naturalnych procesów. Czy to zmiany klimatu, wybuchy gigantycznych wulkanów lub też asteroida uderzająca w Ziemię – żadne z tych zjawisk nie miało zamiaru zniszczenia życia. Dopiero wraz z pojawieniem się gatunku, który stanowczo na wyrost nazwał się homo sapiens zaistniała fascynująca nowa możliwość, czyli intencjonalna życia destrukcja. Bo homo sapiens to wyjątkowo wredny gatunek, tak patologicznie zapatrzony w siebie, że nawet posunął się do tego, iż wymyślił Boga, który miał stworzyć ludzi jako swe najlepsze dzieło. Ta idea jest zaiste wyrazem niesamowitej pychy, karzącej temu gatunkowi deptać wszelkie przejawy życia, które wykraczają poza jego osobiste wyobrażenia i interesy. Źródłem tej pychy jest coś, z czego owe małpoludy są bardzo dumne, czyli ego-centryczna świadomość, bąbel narcystycznej energii poszukującego jedynie samozaspokojenia. W ciągu ostatnich tysięcy lat Ziemię opanowało wielomiliardowe stado wyłysiałych małpoludów, radośnie i bezmyślnie oddających się prokreacji niczym namnażające się bakterie. Świadomość tych małpoludów charakteryzuje się tak zwaną integracją prymitywną, którą Kazimierz Dąbrowski opisywał jako spoistą strukturę działających automatycznie impulsów i popędów, a której jest podporządkowana inteligencja pełniąca wobec nich funkcje instrumentalne, co owocuje brakiem psychicznego środowiska wewnętrznego oraz licznymi konfliktami z otoczeniem. Dysponując tak prymitywną strukturą psychiczną małpolud uważa się za lepszego od całego życia na tej planecie, ale też oczywiście za lepszego od wszystkich innych małpoludów. W efekcie każdy zachowuje się tak, jakby istniał tylko on, a reszta świata dookoła była tylko sensoryczną pulpą do urabiania. Doskonale ujął to Stanisław Lem, który w jednym ze swych tekstów nazwał homo sapiens monstroteratum furiosum – co się tłumaczy jako ohydek szalej – nie będący niczym innym, jak tylko podrzędnym gatunkiem zamieszkującym najciemniejszy zakątek galaktyki.\nEckhart Tolle pokusił się o taką diagnozę ohydka szaleja: „Gdyby historia ludzkości była klinicznym przypadkiem historii jednego człowieka, diagnoza musiałaby brzmieć: ‚chroniczne omamy paranoidalne, patologiczna skłonność do mordowania oraz czynów skrajnie brutalnych i okrutnych w stosunku do osób uznanych za wrogów – przypisywanie innym własnej nieświadomości. Osobowość psychicznie chorego kryminalisty, z krótkimi i rzadkimi przebłyskami normalności’”. Że to jednostronne, bo nie ma tu nic o Buddzie, Hypatii, Bachu i Einsteinie? Tak, te słowa są jednostronne, bo odnoszą się do całej ludzkości, a nie do jednostek genialnych, które są tylko listkiem figowym dla reszty populacji, a ta jest jeno pożywką dla najniższych instynktów, wypaczających największe osiągnięcia kultury i cywilizacji. Jeśli homo sapiens robi coś dobrego, jest to zawsze wyjątkiem, jeśli czyni coś złego – jest to regułą. Cokolwiek wymyślił, od razu wykorzystywał to do dręczenia pobratymców i destrukcji życia. Religia, jakże miły środek pocieszenia dla maluczkich, od zawsze była wspaniałym sposobem na stygmatyzowanie i mordowanie innowierców, a cudowny sposób napowietrznego przemieszania się jakim jest samolot, od razu wykorzystano do bombardowania wrogów i defoliacji lasów. Zjawisko to nasiliło się obecnie, gdy już trudno mówić o kulturze, bo zamiast tego mamy do czynienia z cywilizacją techniczną, potęgującą dysfunkcje ludzkiego umysłu do tego stopnia, że możemy nie przetrwać do końca wieku. W drugiej połowie XIX wieku Henry David Thoreau powiedział: „Ludzie stali się narzędziami w rękach swoich narzędzi”. W wieku XX stali się samymi narzędziami, jak o tym świadczy eksperyment sprzed kilku dekad, w którym zespół jurorów przeprowadzał wywiad z siedmioma informatykami i siedmioma komputerami, zaprojektowany tak, by nie było wiadomo, kto udziela odpowiedzi. Żadnemu komputerowi nie udało się wmówić jurorom, że jest człowiekiem. Niestety, aż pięciu z siedmiu informatyków odpowiadało tak, że zostało wziętych za komputery.\nNiegdyś, przed tysiącami lat, kolejne innowacje kulturowe umożliwiały przetrwanie gatunku ludzkiego, jego ekspansję i wzrost demograficzny. Obecnie, w epoce rewolucji technologicznej, obserwujemy pojawianie się trendu przeciwnego, prowadzącego do samozagłady. Po raz pierwszy w dziejach mamy środki, które mogą unicestwić życie ludzkie na tej planecie – i pozostają one we władaniu ludzi współczesnych, którzy nie wiedzą dokąd zmierzać, których istotą jest rozmijanie się z samym sobą i wynikające stąd błądzenie, jak pisze Giorgio Agamben. Jedynym imperatywem współczesnego człowieka jest pomnażanie zysków i rozwój technologii, co ma sprawić, że nasze życie stanie się „łatwiejsze”. Jednak łatwe życie to najkrótsza ścieżka do autodestrukcji, czy to w wymiarze indywidualnym, czy zbiorowym. Nikt dziś nie może zagwarantować, że gatunek ludzki przetrwa, i to nie z powodu klęski naturalnej, takiej jak uderzenie asteroidy, które zakończyło 65 milionów lat temu epokę dinozaurów. Ekstynkcja gatunku homo sapiens będzie najprawdopodobniej wynikiem naszych własnych działań, gdyż katastrofy naturalne kończą tylko egzystencję gatunków, które prowadzą życie naturalne. My, czyli ludzie prowadzący życie nienaturalne, gotujemy sobie katastrofę nienaturalną, będącą naszym własnym dziełem.\nTen wpis został opublikowany w Bez kategorii dnia 13 sierpnia 2017 , przez Mirosław Piróg.\n← O hałasie O psychologii →\n7 komentarzy do “O pewnym wrednym gatunku”\npetrelpiotr 13 sierpnia 2017 o 20:43\nDlaczego mam wrażenie, że, włączając sztuczną inteligencję, wyłączymy ludzkość?\nMirosław Piróg Autor wpisu 13 sierpnia 2017 o 22:51\nRzekłbym – dobre wrażenie. Ale czy sztuczna inteligencja będzie w czymś lepsza? Dowiemy się niedługo…\npetrelpiotr 14 sierpnia 2017 o 06:18\nSztuczna inteligencja nie będzie konkurować z pozostałymi gatunkami. Nie ten wymiar kapelusza. I po co miałaby niszczyć swoje otoczenie, jeśli możliwości eksploatacji czasoprzestrzeni są o wiele większe od prymitywnych sposobów wymyślonych przez niszczycielską ludzkość?\nJan ole 20 września 2017 o 18:45\nDokładnie tak. Nie ten rozmiar kapelusza. W ogóle, nie potrafię wyrazić skali swojego rozczarowania tym, że nawet ci moi znajomi których z takich czy innych powodów uważam za znacznie inteligentniejszych od siebie, a których wciągam w dyskusje czy pytam o zdanie w tej kwestii – mają widoczny kłopot z wyobrażeniem sobie inteligencji typu postludzkiego. W szczególności elektronicznej AI.\nDla jasności – nikt z nas nie może wyobrazić sobie jak to jest być 100x inteligentniejszym. To niemożliwe. Chodzi mi o tę specyficzną, nie do przejścia tendencję do antropomorfizowania AI.\nNa pytanie – dlaczego miałaby chcieć „przejąć władzę nad planetą” skoro nie dźwiga ze sobą w DNA dziedzictwa miliardów pokoleń białkowych stworzeń, imperatywów nakazujących rozszerzać terytorium, mnożyć posiadanie, mordować „dla swoich” – a wszystko to w imię starożytnego imperatywu „rozmnóż się i zrób wszystko w imię pomyślności twojego potomnego DNA” – widzę tylko niezrozumienie. Czyż chciwość, okrucieństwo, namiętności i zbrodnie – to nie są wyniki takich a nie innych stanów umysłów białkowych, zalewanych hormonami, neuroprzekaźnikami, manipulowane same przez siebie aby – ignorując co czynią osiągały swoje małe cele swych samolubnych genów?\nCzy smartfon może się na nas wściec? Czy może planować po cichu eksplozję baterii bo jakoś nas nie lubi? Czy Windows może nas błagać o litość gdy wybieramy „wyłącz komputer”?\nJasne, możemy im wprogramować symulacje naszych „patologii mięsa”.\nTyle że tego nie robimy. Bo to trochę jakbyśmy się upierali że samochód ma nie jeździć na kołach a biegać na symulacji naszych nóg. Absurdalne? Wcale nie mniej niż pomysł że byt przerastający nas inteligencją mniej więcej tak, jak my przerastamy muszkę owocówkę miałby uznać nasze białkowe zwyczaje i imperatywy za cokolwiek bardziej istotnego niż my uważamy zwyczaje i hierarchię ważności muszek.\nMira 17 sierpnia 2017 o 09:52\nPoczulam kiedys wstyd ,że jestem Polką .Później ,że jestem człowiekiem! Zastanawia mnie to,że jest wśród nas wielu mądrych ,szlachetnych a bezradność wobec problemu narasta ! NIKT NIC NIE ROBI by czlwieka okiełznać ,”wyleczyć” z egoizmu i manipulacji …jeśli zostawimy to tak to straszny nasz los !!! Sztuczna inteligencja stworzona przez ludzi np. KOMPUTERYZACJA stanie się naszym koszmarem ?…A człowiek człowieka pożre !….\nJan ole 20 września 2017 o 18:57\n„NIKT NIC NIE ROBI by czlwieka okiełznać ,”wyleczyć” z egoizmu i manipulacji …”.\nBo tacy jesteśmy. Trochę to tak, jakby chciała Pani „coś zrobić” aby wyleczyć krowy z przymusu wcinania ogromnych ilości paszy albo wyleczyć małpki bonobo z rozwiązłego(zdaniem konserwatystów ludzkich 🙂 trybu życia, albo oduczyć łososie wędrówek w górę rzek aby się rozmnożyć…\nPo prostu tacy jesteśmy. A ci co mają takich cech mniej – przepadają w walce o wpływy, władzę, decyzyjność. To, co możemy to indywidualnie starać się nad tym panować i pilnować czy kaganiec, własnoręcznie założony – nie próbuje się zsuwać.\nAle mamy też jedną fajną cechę – nieposkromioną ciekawość. Ona może w przyszłości wyprodukować coś, co będzie od nas lepsze.\nOt, taka nadzieja że dzieci nas przerosną.\nandrzejgasiorowski 18 września 2017 o 16:08\nO fantomatycznej maszynie świata\nO COP 25\nO paradoksie Fermiego i samobójstwie planetarnym\nO winie klimatycznej\nO nastolatkach i kryzysie klimatycznym\nRudy Kocur o O śmierci i kulturze\nPiotr Petrel Karkosz… o O śmierci i kulturze\nJa o O biblijnych podstawach kryzys…\nŁukasz Suszek o O trzecim wniosku Sokrate…\nJa o Tokarczuk, Gandhi i przem…


Jak zwiększyć masę mięśniową: wskazówki dla chudych kobiet | Fitness i\nW domu / Fitness i aerobik\nJak zwiększyć masę mięśniową: wskazówki dla chudych kobiet\nMoże się wydawać, że większość pięknej połowy ludzkości nieustannie poszukuje skutecznych metod odchudzania. Daleko stąd! Ogromna liczba chudych dziewcząt szuka sposobów na zwiększenie masy mięśniowej i nadanie kanciastej sylwetce przyjemnej krągłości.\nJak szybko zwiększyć masę mięśniową: podstawowe zalecenia\nJeśli choroba nie wywołuje chudości, problem tkwi w przyspieszonym metabolizmie. Organizm po prostu nie ma czasu na uzupełnienie zapasów niezbędnych pierwiastków do aktywowania wzrostu masy mięśniowej.\nDlatego należy go stymulować stosując podejście zintegrowane: prawidłowe odżywianie i aktywność fizyczną.\nGłównym kierunkiem w rozwiązywaniu problemu jest to, jak zwiększyć masę mięśniową organizmu, dobrze opracowana dieta. Posiłki powinny być 6-8 razy dziennie w regularnych odstępach czasu. Warto przygotować najbardziej wysokokaloryczne potrawy. Zalecane jest spożywanie około 5000 kcal dziennie.\nSzczególnie przydatne jest oddzielne posiłki , gdy spożywane są składniki białkowe oddzielone od węglowodanów. Musisz zjeść godzinę przed ćwiczeniami, aby zapewnić swojemu organizmowi energię do tego.\nPokarmy zwiększające masę mięśniową powinny być bogate w wapń i węglowodany złożone. Produkty mączne, słodycze i ziemniaki pozwalają przytyć, ponieważ zawierają proste węglowodany. Budując mięśnie, należy zwrócić uwagę na produkty mleczne, chude mięso, warzywa i owoce.\nTrudno jest osiągnąć wzrost mięśni podczas codziennego treningu. Ćwiczenia uszkadzają włókna tkanki, więc muszą się regenerować. Proces regeneracji trwa około 48 godzin. W tym czasie następuje wzrost mięśni. Dlatego optymalny schemat treningowy jest po 2-3 dniach.\nRegeneracja może zostać osłabiona, jeśli organizm jest pod silnym stresem. Wskazane jest przestrzeganie schematu i spanie co najmniej 8 godzin dziennie. Nawiasem mówiąc, mięśnie najskuteczniej rosną po wysiłku we śnie.\nSzybkie modelowanie sylwetki jest niemożliwe, pozytywna dynamika będzie zauważalna po kilku tygodniach. Dlatego bądź cierpliwy, aby osiągnąć efekt końcowy.\nPodczas aktywności fizycznej powstaje kwas mlekowy. Aby go usunąć, zaleca się codzienne spożywanie około 2 litrów płynu. Lepiej jest, jeśli jest to zwykła woda.\nTrening siłowy należy rozpocząć po wstępnej rozgrzewce. Taniec lub pilates są do tego idealne. Rozgrzewka powinna zająć 30-40 minut.\nPodczas pracy przy maszynach przyrost masy ciała powinien następować stopniowo. Lepiej jest ćwiczyć pod okiem trenera, który pomoże szybko zorientować się, jakie obciążenia są przydatne dla poszczególnych grup mięśni, jak prawidłowo oddychać podczas ćwiczeń.\nZaleca się stosowanie protezyNowe koktajle, specjalne preparaty zwiększające masę mięśniową. Jeśli jednak nie chcesz spożywać białka, możesz zastąpić preparaty dwoma bananami.\nNawet jeśli potrzebujesz tylko zwiększyć objętość pośladków, musisz obciążyć kilka grup mięśni, aby uniknąć zachwiania równowagi.\nKobieta nie powinna stosować w praktyce porady jak prawidłowo przybrać na wadze, jakich kulturyści używają na treningach. Okrągłość zarysu sylwetki i wyraźna płaskorzeźba to zupełnie inne pojęcia. Dla dziewczyny dążącej do harmonii szczegółowe badanie ulgi nie jest potrzebne.\nJak zwiększyć masę mięśniową dla kobiety: program ćwiczeń\nTen program pozwala skutecznie przybierać na wadze odwiedzając siłownię 3 razy w tygodniu .\nNa przykład poniedziałek, środa i piątek są zarezerwowane na zajęcia, resztę czasu organizm odpoczywa od stresu :\nDzień 1 - obciążenie pleców, klatki piersiowej i tricepsa: martwy ciąg, wyciskanie hantli na ławce skośnej, podciąganie pionowego bloku do klatki piersiowej, naciskanie drążka wąskim uchwytem;\nDzień 2 jest szczególnie przydatny dla dziewcząt szukających sposobu na zwiększenie masy mięśni pośladkowych i objętości nóg: przysiady z ciężarkami na ramionach, wyciskanie nóg i wypady sztangą w symulatorze, zginanie nóg w pozycji leżącej, unoszenie na palcach w symulatorze;\nDzień 3 - trening mięśni pasa ramiennego -Ramiona: podnosząc sztangę do bicepsa, wciskając sztangę wąskim uchwytem, siedząc, wciskając hantle, ciągnąc do podbródka sztangi.\nProgram, jak zwiększyć masę mięśni nóg i pośladków, a także innych mięśni przewiduje 6-12 powtórzeń z podejściem do każdego ćwiczenia 3-4 razy.\nNależy wybrać prawidłową masę ładunku. Jeśli wykonując 6. ćwiczenie kobieta zda sobie sprawę, że następne będzie dla niej przytłaczające, należy zmniejszyć wagę. Jeśli z łatwością wykonujesz więcej niż 12 ćwiczeń z wolnymi ciężarami, to wręcz przeciwnie, należy je zwiększyć.\nOdwiedzając centrum fitness, pamiętaj, że efektywny wzrost mięśni osiąga się poprzez ćwiczenia z wolnymi waga. Pozytywny wynik korzystania tylko z symulatorów jest minimalny.\nLeczymy kandydozę pochwy\nJak uporządkować swoje ciało?\nZdrowe ciało, zdrowy duch, czy jak schudnąć w ciągu 4 dni\nPotrzebny jest ruch!\nJak powiększyć biodra w warunkach domowych: wybieramy garderoba i robić przydatne ćwiczenia\nJak to jest przydatne i szkodliwe?\nĆwiczenie „brzoza” - zasady wykonania, korzyści i szkody\nJak dostać się ABS i cienkiej talii


Portal WRC - Koronawirus, zaraz wybuchnę!\nKoronawirus, zaraz wybuchnę!\nMam już po dziurki w nosie słuchania na każdym kroku o KORONAWIRUSIE.\nNa przerwach dzieci nie bawią się w berka, tylko w KORONAWIRUSA. Otwieram skrzynkę z wiadomościami na e-dzienniku, a tam zalecenia ministerialne w przypadku wystąpienia KORONAWIRUSA...\nW mediach 80% informacji to KORONAWIRUS. Wchodzę do marketu po ryż, zwykły, biały ryż, a tam uwaga pusta półka, bo jak mnie pani przy kasie uświadomiła "Pani, trza robić zapasy, bo idzie zaraza". Włączam Internet i cała tablica zawalona memami i filmikami o KORONOWIRUSIE.\nJeżeli jeszcze raz usłyszę to słowo, to chyba wybuchnę. I właśnie w tym momencie moja niespełna 3-letnia córka, bawiąc się Peppą, mówi, że trzeba ją zbadać, bo ma KORONAWIRUSA.\nBłagam. Nie dajcie sobie robić wody z mózgu. Kurcze, nagle wszyscy od góry do dołu spryskują się środkami dezynfekującymi w obawie przed chorobą, która nawet nie jest potwierdzona w naszym kraju, a bagatelizujemy grypę i posyłamy chore dzieci do szkoły.\nLudzie kochani...mam wrażenie, że to nie jest choroba ciała, a umysłu.\nJulita Dziekan "Zadziabista Mama"\n+6 #40 RE: Koronawirus, zaraz wybuchnę! — bzzb 2020-03-06 20:31\nLokalni celebryci nadal się promują czy dobrze czy żle ale chcą żeby było głośno .\n-12 #39 Pozdrawiam Misie Kolorowe — Marcin Dziekan 2020-03-06 09:28\n-9 #38 RE: Koronawirus, zaraz wybuchnę! — W 2020-03-05 20:11\nTrenuj z Dziekanami zapraszamy na filmik. Odwet\n+5 #37 RE: Koronawirus, zaraz wybuchnę! — Rychu 2020-03-05 10:43\nDo poporzedniczki - jeszcze raz powtórze moje nazwisko to nie szmata żeby każdy sobie nim ryj wycierał a że Pani to obojętne to mam to w dupie.Po drugie Pani Dziekan jak już chciała Pani zabłysnąć to może trzeba z kimś skonsultować co się chce napisać .\n+5 #36 Wstyd mi za taki narod — Karolina Nowak 2020-03-05 06:32\nBardzo prymitywne te komentarze... Pani Julito, proszę się przyzwyczaić, że w naszym małym mieście ludzie są bsrdzo zawistni. Konkurencja nie śpi, ale proszę zauważyć, że nikt nie odważył się napisać komentarza pod Pani postem, tylko w miejscu gdzie czują się bezkarni, bo ukryja się za anonimem.\n+12 #35 RE: Koronawirus, zaraz wybuchnę! — Wojtek z 6 klasy 2020-03-04 23:18\nJa tam lubie popatrzec na pupe pani nauczycielki szczegolnie w leginsach Brawo\n-4 #34 Matka — Mlk 2020-03-04 23:08\nA ja sie zgodze z moja porzedniczka. Pani Julita jest super nauczycielka. Uczy teraz mojego syna i zawsze mozna z nia normalnie porozmawoac jak jest problem. I sie nie wywyzsza. Jak mialam problem z synem to pomogla i wczula soe w sytuacje.\n-7 #33 Panie Socjolog — Kamilcia 2020-03-04 23:04\nTo się Panie Socjolog tym komentarzem popisałeś. Pewnie jest Panu lżej skoro upuściłeś z siebie trochę frustracji zupełnie nie znając pani Julity, bo akurat nauczycielem jest bardzo dobrym, dzieciaki ją uwielbiają i rodzice również. Moja córka płakała, jak Pani Julita szła na macierzyńkie. Ma świetny kontakt z uczniami, podchodzi do nich jak do człowieka, a nie jak dawniej. Ja pamietam ze swojej szkoły tylko tekst, ze dzieci i ryby glosu nie maja... Moja corka zawsze mogla powiedziec to co myslala.\nTak woec z Pana taki socjolog jak z koziej d...y trąba.\n+5 #32 Klęska umysłu — Socjolog 2020-03-04 21:27\nMówią,że jak przybywa mięśni to ubywa mózgu. Coś w tym jest, bo większość mięśniaków ubożeje intelektualnie. W tym wypadku to się potwierdza. Żal mi dzieci które próbuje "uczyć". Od nauczyciela wymaga się szczególnego zaufania społecznego. Pisząc takie absurdy, pogrąża siebie i swoje środowisko. Wstyd mi za panią... a to że ludzie robią zapasy? mogę wytłumaczyć jak to działa socjologicznie, ale nie wiem czy zrozumie, więc daruję sobie. Jedno jest pewne chrońmy dzieci przed takim nauczycielem. Dziwny ten świat śpiewał Cz. Niemen, dziwni ludzie. Ukończenie nauczania początkowego nie wszystkim daje podstawy, a w tym wypadku proponuję reedukację na receptę. Nie wiem tylko czy już jej nie wykupili i nie świecą pustkami półki. Dla osób którzy jak rozdawali rozum stanęli nie w tym rzędzie nie da się już niczego zrobić. Nie wszystkim można pomóc. Niestety.\n+13 #31 RE: Koronawirus, zaraz wybuchnę! — Rychu 2020-03-04 19:21\nNiektórzy myślą że nie wiadomo kim są że przedstawiają się po nazwisku - tacy lokalni celebryci. A ja mam w pompie czy ktoś napisze swoje dane czy nie bo moje nazwisko to nie szmata żeby ktoś sobie nim ryj wycierał .\n+3 #30 Anonimowy hejter — Alicja Wawrzyniak 2020-03-04 16:09\nAnonimowy hejt znaczy tyle co nic, bo jak mówią... kozak w necie pi...a w swieci hahaha\n-1 #29 Uuuu — Student życia 2020-03-04 15:56\nŻenujące są te komentarze starych tetryków. I ten, ze redakcja nie szanuje czytelników. Ja akurat chętniej pocxytam to niż te polityczne rozgrywki miedzy PISowymi zwolennikami, a obecnymi włodarzami. Mdli mnie od tego. Dlatego prosze nie wylewać swoich żali tylko pominąć artykuł i czytać to co Was rajcuje, czyli afery, afery... pozdrawiam\n+5 #28 Co za wstyd — Seweryn 2020-03-04 15:03\nNie wierzę w to co czytam. Co za prostackie wypowiedzi. Nie wierzę ta pani uczy dzieci.... pytam czego. Udzielam pani nagany !!!!!!!!!\n+14 #27 RE: Koronawirus, zaraz wybuchnę! — das 2020-03-04 14:32\nKoleżanka z faceboka się odezwała ? Pani Ewo pani nazwisko o ile jest prawdziwe to jest mi obojętne i mi zwisa jak sie pani podpisze . Czy pani też chce się za darmo wypromować .\n+21 #26 RE: Koronawirus, zaraz wybuchnę! — Robol 2020-03-04 13:51\ndroga Pani Ewo jak widać społeczeństwo ma jeszcze trochę oleju w głowie i mało ich obchodzi opinia powiatowego autorytetu w dziedzinie blogosfery, jutubera czy instastory. Z tego co widziałem ta Pani nie kończyła medycyny więc tym bardziej nie uważam, zeby jej głos miał jakiekolwiek znaczenie, chyba że dla jej falołersów :)\n-13 #25 RE: Koronawirus, zaraz wybuchnę! — Ewa Pawlicka 2020-03-04 13:25\nOdniosę się tylko do jednego pomijając artykuł tylko czytając komentarze co niektórych osób. Jak trzeba być zawietym A PRZY TYM złym i fałszywym człowiekiem aby tak hejtowac i używać tekstów typu, żona byłego policjanta, zajmij się dzieckiem i inne nie podpisując się imieniem i nazwiskiem. Przeraża mnie to że ludzie w Internecie czują się tak bezkarni.....\n+15 #24 RE: Koronawirus, zaraz wybuchnę! — das 2020-03-04 13:11\nChciała się kobieta wypromować a tu jazda , nawet zdjęcie w leginsach nie pomogło . Moim zdaniem trzeba ściągnąć wszystko wtedy może będzie głośno . Tak to jest jak człowiek w pracy się nie przemęczy . Co do pustych półek to większość jeszcze w życiu nie widziała pustych półek jakie były za komuny.\n-7 #23 Młoda mamo — Zadziabista Mama 2020-03-04 11:58\nProszę wybaczyć, ale jako pedagog czuję się w obowiązku przekazywać dzieciom fachową wiedzę, a nie siać panikę, a niestety dzieci są straszone zarazą. Nie ignorujmy zagrożenia, ale też nie popadajmy w skrajną panikę, bo to droga do destrukcyjnych zachowań.\n+8 #22 RE: Koronawirus, zaraz wybuchnę! — PIS-Janowy 2020-03-04 10:40\nMożecie ze mnie szydzić lewaki ale ja i mój chłopak ostatnio zabezpieczamy się bardziej, strzeżonego Pan Bóg strzeże. No może przy fellatio chronimy się mniej, coś trzeba mieć od życia prawda?\n+2 #21 RE: Koronawirus, zaraz wybuchnę! — młoda mama 2020-03-04 09:04\nWpis, świadczący o totalnej ignorancji. Aż żal, że to pedagog.\nTrochę wyważenia w tym ekshibicjonizmie.\n-5 #20 Nie panikujmy — Oaula 2020-03-04 08:14\nSama prawda. Nakrecamy sie nawzajem. Nie mowie zeby ignorowac zagrozenie, ale tez nie przesadzajmy. Panika nie jest dobra w zadnym przypadku. Pozdrawiam\n-9 #19 Panika — Panikara 2020-03-04 08:00\nHehe no dobre, dobre. Moja sasiadka narobila zapasow jak na wojne. Nie dajmy sie zwariowac. Ps.lubie pani filmy na kanale\n-5 #18 Zgadzam sie — Usmiechnieta 2020-03-04 06:44\nA mnie sie wydaje, ze to media nas niepotrzebnie nakrecaja. Wczoraj w Bierdonce papieru toaletowego nie bylo. No przeciez to jakas paranoja. Swietne podsumowanie "choriba umyslow"\n-2 #17 RE: Koronawirus, zaraz wybuchnę! — Czytelniczka 2020-03-04 02:00\nJa tak samo uważam jak autorka. To jest przesada jakaś z tym. Sami to wszystko napędzają. W Gnieźnie to półki puste, brak ryżu, kasz, makaronu i mleko także wyworza litrami\n-6 #16 Popieram — Bzyk 2020-03-03 23:01\nW końcu ktoś to napisał! Brawo!!!! Ja również uważam że ze to raczej choroba "umysłu" kurde no jakby nie patrząc to w sklepach wszystko już jest made in china począwszy od ciuchów które tak kupujecie. A co do półek w sklepach to sama się z tym spotkałam brak ryżu 😂kurde jakby jakąś wojna szła\n-14 #15 Dd — Dddgg 2020-03-03 22:41\nJulita- masz rację. U nas w pracy panika, bo pracujemy w duzym skupisku i w niskich temperaturach, a to ze ciagle ktos na grype choruje to tym sie nikt nie przejmuje... chodza i kaszla z goraczka i innych zarazja. Co do komentarzy, apropo wypocin hrabiny- taki ktos cwany, a pewnie na maturze nie potrafil najprostrzych zdan ulozyc.\n-14 #14 Zenujace to sa te komentarze — Dumny paw 2020-03-03 22:36\nOlas, chyba masz braki chlopie. W koncu prowadza profil trenerski a posladki to jeden z miesni, ktory cwiczy sie tak samo jak inne. Wrzuc na luz chopie, bo na zawal zejdziesz 😂\nDziekany- tak tzymac, a hejty zlewac\n-13 #13 H — Ewka 2020-03-03 22:33\nOlas... ma się czym facet pochwalić to soe chwali. Poza tyn jak to sie ma do artykulu? Ja uwazam tak samo i zgadzam sie z autorka, bo ten caly smieszny koronawirus wiecej szkod naszym mozgom robi\n+16 #12 RE: Koronawirus, zaraz wybuchnę! — Olas 2020-03-03 22:22\nŻeby na forum chwalić się wypieta du żony to ŻENADA\n+8 #11 RE: Koronawirus, zaraz wybuchnę! — nyt 2020-03-03 22:00\nWszedłem na strone państwa Dziekanów i po przeczytaniu komentarza przy pierwszym zdjęciu to już wiem co to sa za osoby .\n0 #10 Koronawirus — Juras co ma do kolan 2020-03-03 21:48\nPrzecież koronawirus podobno jest już w Polsce, w samym Wągrowcu sa osoby co soedza w domu po powrocie z Włoch i sie nie mogą z niego ruszyć....\n+8 #9 RE: Koronawirus, zaraz wybuchnę! — nyt 2020-03-03 21:37\nMamusia się rozgrzała .\n-13 #8 Pytasz- więc odpowiadam — ZADZIABISTA MAMA- Ju 2020-03-03 21:30\nJursku, o moje dziecko się nie martw, ma najlepszą opiekę pod słońcem 😉\nA żeby rozwiać Twoje wątpliwości- tak jestem żoną Marcina 😘\nCoś jeszcze Cię interesuje⁉\n-10 #7 😘 — ZADZIABISTA MAMA- Ju 2020-03-03 21:20\nOdpwiadając na pytania dotyczące autora słow odeśle Was- drodzy, nieszczęśliwi pseudoczutelnicy do profilu ZADZIABIST MAMA, na którym znajdziecie wiecej informacji o mnie.\nMam nadzieję, że tam już pojawicie się nie w roli hektującego anonima, a czytelnika z imieniem i nazwiskiem. Tymczasem, życzę miłego wieczoru i trochę mniej spiny 😘\n+14 #6 RE: Koronawirus, zaraz wybuchnę! — Jurasek 2020-03-03 20:51\nJulita Dziekan, żona chyba tego byłego policjanta, szuka kobita rozgłosu, może lepiej dzieckiem się zająć!\n+19 #5 RE: Koronawirus, zaraz wybuchnę! — Olas 2020-03-03 20:46\nCo to za hrabina napisała te wypociny?e\n+22 #4 Wtf — Co tu sie 2020-03-03 20:46\nBrawo portal po raz kolejny wykazuje kompletny brak profesjonalizmu i szacunku dla czytelników wyrażając swoje wypaczone poglądy. Oby tak dalej !\n+10 #3 RE: Koronawirus, zaraz wybuchnę! — MarekK 2020-03-03 20:42\nStachu widzę, że to dział Wasze Tematy, więc każdy może zamieszczać co chce.\n+31 #2 RE: Koronawirus, zaraz wybuchnę! — stachu 2020-03-03 20:34\ndziwie, się ze portal udostępnia takie wypociny....świadczy to zdecydowanie o braku profesjonalizmu w tym co robicie\n+21 #1 RE: Koronawirus, zaraz wybuchnę! — das 2020-03-03 20:28\nPuste półki w sklepach ? Pustą to ma głowe ta co to napisała .


Dlaczego obowiązujące plany zagospodarowania przestrzennego są złe?\nCoraz częściej słyszy się o wadliwości obowiązujących miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Krytyka płynie zarówno ze strony praktyków, jak i teoretyków prawa. Dlaczego akty te są złe? Jakie błędy popełnia się przy ich uchwalaniu?\nPlany niejasne, mało precyzyjne\nObowiązujące miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego są zbyt ogólne – mówi Robert Tomaszewski – Prezes Zarządu w firmie Saveinvest Sp. z o.o. Służą raczej podnoszeniu wartości określonych nieruchomości, a nie odpowiedniej, praktycznej aranżacji danej przestrzeni. To kompletna krótkowzroczność. Myśli się tylko o tym, aby zrealizować chwilowy cel, a nie dalekosiężne plany. To, jakie skutki może wywołać uchwalony akt w przyszłości, najczęściej nie ma żadnego znaczenia. Tego, na etapie uchwalania dokumentu, nie bierze się pod uwagę. Tymczasem podstawowym zadaniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego powinno być określenie tego, jak ma wyglądać konkretna działka, która została w nim ujęta. Dodatkowo, konieczne jest wskazanie, w jakim terminie ten plan ma zostać zrealizowany. Na razie większość tego typu dokumentów funkcjonuje w swoistym, czasowym niebycie.\nPlany zgodne z przepisami?\nDramat tej sytuacji polega jednak na tym, że obecnie obowiązujące miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego są zgodne z przepisami prawa. Oznacza to tyle, że po prostu w polskim systemie prawnym brakuje precyzyjnych i kompleksowych regulacji. Tymczasem do uchwalania skutecznych planów potrzeba nie tylko kilku przepisów, ale całego systemu, współpracujących ze sobą mechanizmów i dopełniających się nawzajem postanowień. Skoro tego typu systemy mogą funkcjonować u naszych zachodnich sąsiadów, to z powodzeniem dałoby się stworzyć coś takiego również w Polsce. W tym zakresie brakuje jednak mocnej inicjatywy – ze strony rządu, środowiska prawniczego lub innych, zainteresowanych tym zagadnieniem, podmiotów.\nCo należałoby zmienić?\nPrzede wszystkim dużym błędem jest to, że plany zagospodarowania przestrzennego nie wiążą przy realizacji inwestycji publicznych i podejmowaniu decyzji, chroniących tereny przed zabudową. - wymienia Robert Tomaszewski z portalu www.saveinvest.pl. To w pewnym sensie lekceważenie obywateli. Ci chcą bowiem, aby plan zagospodarowania przestrzennego stanowił gwarancję, że nagle przed ich oknami nie wyrośnie spalarnia opon albo wysypisko śmieci. Tymczasem obecnie plan można dowolnie modyfikować i włodarze miast z tej możliwości zbyt często korzystają. W końcu wystarczy jedna korzystna decyzja administracyjna.\nNależałoby zatem zadać pytanie – czy mamy już do czynienia z kryzysem prawa? W ramach zagospodarowania przestrzennego z pewnością tak. Kontrowersyjna ustawa, tak zwana "lex deweloper", jest najlepszym przykładem tego, czyje interesy są w Polsce chronione – nie przeciętnego obywatela, ale majętnego inwestora. Złośliwi mówią nawet o tym, że podstawową funkcją obowiązującego prawa jest legalizacja kolejnych pomysłów inwestorów. W Polsce zapomina się o nieśmiertelnych, obecnych w innych europejskich systemach prawnych, zasadach zapewniania trwałego rozwoju oraz proporcjonalności podejmowanych rozstrzygnięć.\nCzy istnieje jakieś remedium?\nPaństwo polskie prowadzi obecnie zbyt liberalną politykę w stosunku do dużych inwestorów. Powinno się pomyśleć natomiast o interesie zwykłego obywatela oraz o tym, że aranżowana przez nas przestrzeń ma służyć nie tylko tu i teraz i nie tylko nam samym, ale również w przyszłości, kolejnym pokoleniom – naszym dzieciom i wnukom. Nie można zatem w nieskończoność rozbudowywać terenów mieszkalnych. Dobrym rozwiązaniem może okazać się również wprowadzenie, wzorem innych państw europejskich, opłat z tytułu dokonywania zmian w zabudowie. Może to zachęciłoby do rozsądniejszego planowania poszczególnych inwestycji.\nW gąszczu regulacji prawnych można się zagubić, szczególnie wtedy, gdy mamy do czynienia z przepisami, tworzonymi nie z myślą o obywatelu, ale dużych inwestorach – stwierdza Robert Tomaszewski - Prezes Zarządu w firmie Saveinvest Sp. z o.o. Zastanawiając się zatem nad zakupem nieruchomości lub wystąpieniem o zmianę przeznaczenia danej działki, warto zasięgnąć rady specjalistów.\nPrezes Zarządu | Saveinvest sp. z o.o.\nStudium a plan zagospodarowania przestrzennego\nStudium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego oraz miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego to często mylone pojęcia. Tymczasem dokumenty te w prawie administracyjnym pełnią zupełnie r ...\nLuka planistyczna narusza zasadę ochrony prawa własności\nWłaścicielom nieruchomości łatwiej będzie uzyskać odszkodowanie za utratę wartości ich nieruchomości, spowodowaną zmianą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Trybunał Konstytucyjny wydał bowiem bardzo korzystne dla nich ...\nUzyskanie warunków zabudowy krok po kroku\nChcąc wybudować dom na nieruchomości będziemy musieli zmierzyć się z postępowaniem o wydanie warunków zabudowy. Stanie się tak w przypadku nieruchomości, dla których ...\nSprzedaż nieruchomości a VAT i PIT\nCzy warto inwestować w działki nad morzem?


LEKsykon - Od borderline do „psychogenetyki” – czy ryzyko zaburzeń jest wpisane w nasze geny?\n09:06 29 GRU 2021\nZaburzenia psychiczne są coraz częściej diagnozowane w dzisiejszych czasach. Z pewnością związane jest to z bardzo niezdrowym trybem życia, który prowadzi znaczna część z nas. Chodzi o ciągły stres, życie w pośpiechu, niezdrową dietę, brak czasu na aktywność fizyczną, a także zadbania o swoje zdrowie psychiczne podczas różnego rodzaju medytacji czy chociażby szczerej rozmowy z inną osobą. Z drugiej strony coraz więcej osób decyduje się na konsultację ze specjalistą jakim jest psychiatra lub psychoterapeuta, który pomoże zrozumieć problem pacjenta i postawić odpowiednią diagnozę. Nie ulega jednak wątpliwości, że obciążenie licznymi zaburzeniami, nie tylko psychicznymi jest związane z naszymi genami, co z pewnością sprawia, że uchronienie się przed nimi jest dużo trudniejsze.\nOczywiście jeśli, ktoś z nas może być obciążony genetycznie rozwojem zaburzeń psychicznych, to aby to aby zmniejszyć to ryzyko należy całkowicie zadbać o swoje zdrowie. Wydaje mi się, że w licznych źródłach, a przede wszystkim w Internecie można znaleźć ogromną liczbę informacji w jaki sposób aktywność fizyczna czy dieta może korzystnie wpłynąć nie tylko na nasze zdrowie fizyczne, ale także psychiczne. Na ten temat publikowane są coraz to nowsze badania, które warto jest na bieżąco śledzić. Nie należy jednak całkowicie opierać się na nich ponieważ jeżeli ktoś czuje, że może mieć jakiś problem ze zdrowiem psychicznym to w pierwszej kolejności powinien skonsultować się ze specjalistą.\nBardzo się cieszę, że lekarze z polskich ośrodków badawczych zagłębiają się w tego typu projekty. Nie od dzisiaj wiadomo, że zaburzenia psychiczne są zmorą naszych czasów. Takim zaburzeniem jest również borderline. Dosłowne tłumaczenie tego anglojęzycznego pojęcia to „osobowość z pogranicza”. Termin ten wprowadził Robert Knight w połowie XX wieku na określenie takich osób, których zaburzenia psychiczne mieściły się pomiędzy zaburzeniami psychotycznymi (schizofrenicznymi) a zaburzeniami neurotycznymi (nerwicami). U pacjentów z tej grupy nie dochodzi jednak do takiego pogorszenia, aby można było u nich diagnozować schizofrenię. Mimo że stan emocjonalny tych osób nieustannie się zmienia, to jednocześnie jest on stabilny; określa się to pojęciem: „stabilnej niestabilności”. Jest to jeden z podtypów zaburzeń osobowości, z którym – często błędnie – utożsamia się wszystkie zaburzenia osobowości. O zaburzeniach osobowości mówi się wtedy, gdy stwierdza się takie jej cechy, które są niepodatne na zmianę i utrudniają prawidłowe przystosowanie. Prowadzi to do znacznego pogorszenia funkcjonowania społecznego, zawodowego lub do subiektywnego złego samopoczucia. Osoby z zaburzeniami osobowości często mają kłopoty w pracy (np. liczne zmiany pracy czy praca na stanowiskach poniżej możliwości) lub przejawiają trudności w kontaktach społecznych (np. wywołują intensywne uczucia w innych, takie jak wybuchy gniewu). Często mają też gorszą tolerancję na stres i zdarza się, że poszukują pomocy przede wszystkim po to, aby ograniczyć wpływ zewnętrznych czynników wywołujących stres, tzn. chcą zmienić otoczenie, a nie siebie. Sposób, w jaki przejawiają się zaburzenia osobowości, zawsze oddziałuje na inne osoby. Na początku warto zaznaczyć, że zaburzenia osobowości nie powinny być traktowane jako choroba, jak np. zaburzenia afektywne dwubiegunowe, schizofrenia czy grypa. Osobowość bowiem to pewien poziom organizacji psychiki człowieka, na którym integrowane są wpływy czynników biologicznych, psychologicznych i społecznych. Determinują one całościową kondycję psychiczną. Osobowość steruje procesami radzenia sobie. Stanowi o możliwościach psychologicznego przystosowania się lub ich braku. Mam nadzieję, że poprzez zrozumienie przyczyn powstawania borderline, będziemy mogli w skuteczny sposób zapobiegać tego typu dolegliwościom.\nNiezwykle interesujący artykuł ! Myślę, że potwierdzenie tezy zawartej w tytule byłoby przełomem we wczesnej diagnostyce borderline lub nawet umożliwiałoby jego zapobieganie, jak wspomnieli inni komentujący. Inną sprawą jest, że niestety, mimo, że społeczeństwo jest coraz bardziej wyedukowane i uświadomione, to i tak bardzo mało osób wie, co to w ogóle są zaburzenia osobowości. Dobrze byłoby, gdyby organizowane były akcje społeczne, które przybliżają ten problem i pomagają go zrozumieć. Co to w ogóle jest borderline? Najbardziej typowe dla osobowości borderline jest niezwykle silne pragnienie bardzo bliskiej, wyłącznej relacji z drugą osobą i jednoczesny lęk dwojakiego rodzaju. Po pierwsze lęk przed „pochłonięciem” przez drugą osobę, a po drugie – lęk przed porzuceniem przez nią. Prowadzi to do stanu silnego napięcia emocjonalnego. Często zdarza się, że w sytuacji takiego napięcia emocjonalnego osoby te podejmują próby samobójcze, okaleczają się, doświadczają przemijających stanów psychotycznych (np. urojeń prześladowczych). Inne często obserwowane objawy to: stany lękowe (np. napady paniki), zaburzenia nastroju (głównie o charakterze depresyjnym), natręctwa oraz objawy różnych chorób somatycznych, jak np. bóle różnych części ciała czy objawy neurologiczne, w przypadku których nie można stwierdzić podłoża organicznego. Należy również wspomnieć o nadużywaniu substancji psychoaktywnych, zaburzeniach odżywiania się oraz perwersjach seksualnych. Warto zaznaczyć, że opisane objawy mogą występować także w przypadku innych zaburzeń psychicznych. To, co najwyraźniej odróżnia zaburzenia osobowości typu borderline od innych zaburzeń osobowości, to przede wszystkim trudność w jednoczesnym odbieraniu „dobrych” i „złych” aspektów innych osób. Są one odbierane skrajnie, a postawy wobec nich często się zmieniają – od uwielbienia i idealizacji do nienawiści i dewaluacji. Bywa to niezmiernie trudne i bolesne dla „odbiorców” tych uczuć – zarówno dla rodziny, przyjaciół, znajomych, jak i dla lekarzy czy terapeutów. U bliskich mogą się naprzemiennie pojawiać fantazje o ratowaniu pacjenta, poczucie winy, uczucia złości i niechęci, lęku czy bezsilności, a także – w przypadku osób udzielających fachowej pomocy – zachowania naruszające granice etyki zawodowej. Trudności w kontaktach z osobami z zaburzeniami „z pogranicza” nie dotyczą jedynie najbliższych relacji. Wychodzą one daleko poza obszar psychiatrii i psychoterapii. Jak wspomniano wcześniej, u osób tych mogą wystąpić bardzo liczne i różne zachowania oraz objawy, które powodują poszukiwanie pomocy nie tylko u psychiatrów i psychoterapeutów, ale również u innych specjalistów: u lekarzy pierwszego kontaktu, internistów, toksykologów, neurologów, chirurgów, itd. Często są powodem zamieszania zarówno na oddziałach szpitalnych i w relacjach terapeutycznych, jak i w relacjach rodzinnych czy koleżeńskich. Dzieje się tak, ponieważ wewnętrzny chaos osób z zaburzeniami osobowości typu borderline zostaje uzewnętrzniony i przeniesiony na najbliższe otoczenie. Kto wie, może te informacje uświadomią chociaż jedną osobę, że w swoim otoczeniu ma osobę, która spełnia wyżej wymienione kryteria?\nMuszę powiedzieć, że to bardzo interesujący artykuł. Według aktualnej wiedzy borderline chyba ma mało wspólnego z genami... Uważa się, że istotnym czynnikiem etiologicznym jest zaniedbanie ze strony opiekunów, zarówno przez matkę, jak i przez ojca. Osoby z tym rozpoznaniem często postrzegają matkę jako zdystansowaną, niezaangażowaną lub konfliktową. Zwykle towarzyszy temu fizyczna lub psychologiczna nieobecność ojca w rodzinie pochodzenia tych pacjentów, a sama sytuacja tej rodzinie jest najczęściej chaotyczna i niespójna. Osoby te często doświadczały w przeszłości rozłąki i utraty bliskich, przemocy fizycznej oraz były molestowane seksualnie. Te przeżycia bardzo negatywnie wpływają na więź dziecka z opiekunem. Powstaje wówczas tzw. „nieufny wzorzec przywiązania”, a to prowadzi do upośledzenia zdolności do mentalizacji, czyli zdolności do zrozumienia psychiki najpierw opiekuna, a potem innych osób. Jest to umiejętność refleksji, zrozumienia tego, co się wydarza, która umożliwia przepracowanie doznanych urazów psychicznych i rozwiązanie ich. Pacjenci z osobowością z pogranicza zwykle nie są zdolni do refleksji nad treścią umysłu własnego i innych, co w konsekwencji znacznie upośledza ich zdolność do radzenie sobie z trudnymi doświadczeniami. Czują się pozbawieni możliwości wpływania na relacje z innymi. Wytwarza się u nich postawa nadmiernej czujności wobec otoczenia, które postrzegane jest jako wrogie i prześladowcze. Coraz więcej danych wskazuje na to, że te urazowe doświadczenia znajdują swoje odbicie w budowie i funkcjonowaniu mózgu osób, które ich doznały. Dlatego lęk takich osób oraz ich bliskich, dotyczący nieodwracalności zmian, znajduje swoje uzasadnienie. Niezwykle ważne jest więc podjęcie swoistej psychoterapii w połączeniu z kompleksowym leczeniem. Warto tutaj zaznaczyć, że istnieją już doniesienia o zmianach na poziomie neurotransmisji w mózgu w przypadku długotrwałych oddziaływań psychologicznych (podobnie jak dzieje się to w przypadku leczenia farmakologicznego). Wspomnieć należy również o tzw. modelu biopsychospołecznym zaburzeń osobowości, który wyodrębnia trzy główne czynniki etiologiczne osobowości z pogranicza, tj.: biologicznie uwarunkowany temperament, traumatyczne i chaotyczne środowisko domowe, które warunkuje psychologiczne funkcjonowanie osoby oraz środowiskowy czynnik związany ze zdarzeniami wyzwalającymi „objawy” (np. próba stworzenia bliskiej relacji czy usamodzielnienia się). Czynniki te przez całe życie wzajemnie na siebie oddziałują i u różnych osób mogą mieć różne znaczenie przyczynowe. Gdyby faktycznie okazało się, że borderline "wpisane jedt w geny"byłoby to niemałe zaskoczenie...\nZ pewnością to jak wygląda nasze dzieciństwo ma ogromnych wpływ na nasze dalsze życie. Wielu rodziców nie zdaje sobie sprawy, że poprzez brak kontaktu z dziećmi, nie zwracanie uwagi na ich potrzeby nieco inne niż te podstawowe mogą sprawić, że w przyszłości będą mogli oni mierzyć się z różnego rodzaju zaburzeniami psychicznymi. Dobrą informacją jest to, że w dzisiejszych czasach, gdy problem zaburzeń psychicznych narasta, w różnego rodzaju mediach mówi się o tym coraz więcej, co wpływa na świadomość społeczeństwa. Dzięki temu wiele osób przełamuje pewnego rodzaju barierę i decyduje się na kontakt ze specjalistami.\nCharakterologiczną konstelację osobowości BD tworzą różnorodne, istotne ograniczenia ważnych funkcji związanych z regulacją afektywną, kontrolą impulsów, samooceną, jak również opracowywaniem informacji społecznych. Zaburzenia wymienionych funkcji wpływają na to jak dana osoba postrzega swoje otoczenie, jak internalizuje swoje przeżycia, jakie występują u niej tendencje tworzenia relacji i konfliktów, a w wreszcie na to, jakie metody terapeutyczne można zastosować w leczeniu. W obrazie klinicznym BD widoczne są zniekształcenia postrzegania relacji międzyludzkich. Badania wskazują na pewną wrażliwość oraz gotowość do nieprawidłowego rozpoznawania emocji gniewu na twarzy rozmówcy,jak również na pewne deficyty poznawcze w zakresie empatii wraz z upośledzeniem procesów mentalizacji intencji innych osób. Dodatkowo wydaje się, że deficyty dotyczące umiejętności związanych z procesami opisywanymi jako teoria umysłu („theory of mind”)przez jednocześnie wzmożoną empatię afektywną prowadzą do dalszego pogłębiania zaburzenia. Ostatecznie na poziomie objawów u osób z BD występuje skłonność do przeżyć o charakterze dysocjacji, które mogą zaostrzać się aż do objawów psychotycznych i pojawiać się w związku z urazowym doświadczeniem oraz współistniejącym zaburzeniem stresowym pourazowym. W ostatnich latach rozwój czynnościowej diagnostyki obrazowej umożliwił różnorodne badania mechanizmów regulacji emocji, zarówno automatycznych, jak i kontrolowanych. Na poziomie neuroanatomicznym ważnymi ośrodkami sieci emocjonalnej są następujące struktury: jądro migdałowate, hipokamp, wyspa, brzuszne obszary kory przedczołowej, przede wszystkim przednia część zakrętu obręczy i kora nadoczodołowa, jak również grzbietowoboczna część kory przedczołowej. Ochsner i Gross zaproponowali okrężny psychobiologiczny model generujący i regulujący emocje na zasadzie współdziałania procesów „z dołu do góry” i „z góry do dołu”. Połączenia „z dołu do góry”, z jądra migdałowatego do kory mózgu, które służą do przekazywania informacji zwrotnej na temat sygnału do przedczołowych ośrodków kojarzeniowych, są związane z oceną doświadczeń emocjonalnych dzięki bezpośrednim połączeniom z ośrodkami układu limbicznego w pniu mózgu i podwzgórzem, gdzie inicjowane są autonomiczne i behawioralne reakcje adaptacyjne do środowiska. Zwykle procesy te zachodzą zanim nastąpi świadoma percepcja bodźca. W przeciwieństwie do nich przedczołowe projekcje „z góry na dół” tzn. z przedniej części zakrętu obręczy i części nadoczodołowej tworzące drogi korowo-migdałowate tworzą połączenia zwrotne, służące do kontroli odpowiedzi emocjonalnej i modulacji w zależności od czynników sytuacyjnych. Połączenia z jądra migdałowatego do kojarzeniowej kory czuciowej prowadzą do wzmocnienia percepcji w zależności od emocjonalnego znaczenia bodźca. Jądro migdałowate jako część skroniowego układu pamięci wraz z hipokampem odgrywa istotną rolę zarówno w trakcie zapamiętywania, jak i odtwarzania zapamiętanych treści emocjonalnych. Przeprowadzono wiele badań dotyczących morfologii obszarów mózgu biorących udział w regulacji emocji w BD. Za pomocą technik morfometrii w grupie chorych stwierdzono zmniejszoną objętość lewego ciała migdałowatego.Co więcej, dostępne są spójne dane dotyczące zmniejszonej objętości jądra migdałowatego i hipokampa u osób z BD. W metaanalizie Nunesa i wsp. stwierdzono wyraźne zmniejszenie objętości u badanych, którzy doświadczyli ciężkiego urazu we wczesnym dzieciństwie, przy czym wydaje się, że mniejsze znaczenie ma to, czy u danej osoby występują wyraźne objawy zaburzenia stresowego pourazowego czy nie. Wyniki innych badań obrazowych wskazują na zmniejszenie objętości przedniej części zakrętu obręczy. Natomiast wyniki badań Elsta i wsp.wskazujące na zmniejszone stężenie N-acetyloasparaginianu w grzbietowobocznej części kory przedczołowej są zgodne z hipotezą uszkodzenia architektury tkankowej w tym obszarze. Ostatecznie Ruesch i wsp.za pomocą technik obrazowania tensora dyfuzji badali związek między integralnością istoty białej w części dolnej kory czołowej i różnymi osiowymi objawami psychopatologicznymi i stwierdzili korelację między średnią dyfuzją w tym obszarze a dysregulacją afektywną, złością, jak również dysocjacją. Nie jest jednak jeszcze ostatecznie wyjaśniony potencjalny związek przyczynowy między stwierdzonymi anomaliami strukturalnymi w obrębie istoty białej a wynikami badań neurofizjologicznych. Wyniki badań z zastosowaniem obrazowania czynnościowego wskazują dość zgodnie na hipersensytywność jądra migdałowatego w stosunku do bodźców negatywnych. Wobec założenia zmniejszonej kontroli przedczołowej „z góry na dół” tego typu badania obrazowe pozwalają dowieść przede wszystkim, że bodźcami są wspomnienia urazowych przeżyć lub sytuacji porzucenia. I tak u pacjentek z BD wspomnienia dotyczące porzucenia korelowały ze zmniejszoną aktywnością w obszarze kory oczodołowoczołowej, jak również przedniej części zakrętu obręczy.U pacjentek z BD podczas wykonywania testów apercepcji tematycznej, kiedy uruchomione zostają nieprzyjemne wspomnienia, w odróżnieniu od grupy kontrolnej, aktywacja następuje głównie w korze oczodołowoczołowej, przedniej obręczy i wyspy. W badaniach obrazowych zajmujących się procesami nieuświadamianej regulacji afektywnej, jak na przykład rozróżnianie płci na podstawie obrazu twarzy wyrażających emocje lub badającymi procesy bramkowania jak na przykład paradygmat „działaj-stop” (go/no-go), opisywano również zmniejszoną aktywność neuronalną w ośrodkach przedczołowych, a mianowicie w części dziobowej kory obręczy i korze oczodołowoczołowej. U badanych z zaburzeniem kontroli impulsów po prezentacji twarzy wyrażających złość stwierdzono zwiększoną reaktywność w obszarze jądra migdałowatego, podczas gdy aktywacja w korze oczodołowoczołowej była zmniejszona. W grupie kontrolnej po prezentacji twarzy wyrażających złość dochodziło do sprzężenia lub skorelowanej aktywacji między jądrem migdałowatym a korą oczodołowoczołową, takiego związku nie stwierdzono u natomiast badanych z BD. Badania obrazowe New i wsp. wskazują również na pewien brak łączności między jądrem migdałowatym a korą przedczołową. Ostatnio pojawiły się pierwsze wyniki badań obrazowych dotyczące procesów świadomego tłumienia uczuć. Koenigsberg i wsp. stwierdzili, że w odróżnieniu od grupy kontrolnej w trakcie zadań polegających na tym, by badany „zdystansował się” od swoich negatywnych emocji, u pacjentek z BD stwierdzono obniżoną aktywność w części brzusznobocznej i grzbietowobocznej kory przedczołowej. Schulze i wsp. podczas zadań polegających na „ponownej ocenie” emocjonalnych bodźców negatywnych wykazali zmniejszoną aktywność w obszarze oczodołowoczowym przy jednocześnie podwyższonej aktywności w obszarze wyspy. Odchylenia w zakresie aktywności przedniego rejonu wyspy u badanych z BD występują również w powiązaniu z łamaniem norm społecznych oraz cechują się zwiększoną aktywnością w rejonie wyspy podczas konfrontacji z nierozwiązanym negatywnych doświadczeniem. Istotną kwestią przyszłych badań jest: czy zwiększona aktywność wyspy może być czynnikiem neurofizjologicznym związanym z większym poziomem napięcia pacjentów z BD? Podsumowując, badania obrazowe wskazują na odchylenia w funkcjonowaniu sieci neuronalnej odpowiadającej za reaktywność i regulację emocjonalną. Przyszłe badania dotyczące połączeń funkcjonalnych i strukturalnych pozwolą na wyjaśnienie, czy zaburzenie dotyczy bardziej podwyższonej limbicznej regulacji „z dołu do góry”, czy zmniejszonej przedczołowej regulacji „z góry na dół”. Na poziomie neuroprzekaźników są już pierwsze dane wskazujące, że zmniejszona modulacja aktywności limbicznej jest wynikiem uszkodzenia układu glutaminergiczno-cholinergicznego. Substancje cholinergiczne u pacjentów w porównaniu ze zdrową grupą kontrolną wywołują nastrój dysforyczny o nasileniu proporcjonalnym do nasilenia cech samego zaburzenia. Skuteczność walproinianów w redukcji afektywnie warunkowanej impulsywności osób z BD może polegać na stabilizacji równowagi glutaminergiczno-cholinergicznej. Podobnie udowodnioną skuteczność mają również substancje takie jak topiramat i lamotrygina, które zmniejszają aktywność glutaminergiczną i zwiększają aktywność GABA-ergiczną. Stan podwyższonej reaktywności układu glutaminergicznego i cholinergicznego przy równoczesnym zmniejszonym hamowaniu przez układ GABA-ergiczny mógłby więc przyczyniać się do zaburzeń na osi przedczołowo- -limbicznej. Dodatkowo należałoby wyjaśnić, jak dużą rolę w zaburzeniach regulacji afektu odgrywają neuropeptydy, takie jak oksytocyna i opioidy, i czy można by je wykorzystać do celów terapeutycznych. Należałoby tu wspomnieć o tym, że oksytocyna, przynajmniej u mężczyzn, zmniejsza aktywność jądra migdałowatego i tym samym mogłaby zmniejszać znaczenie limbicznych sygnałów alarmowych. Szybko zwiększająca się liczba danych neurobiologicznych w ostatnich latach przyczyniła się do destygmatyzacji osób z BD jako nieprzewidywalnych, czasem także złośliwych, a przede wszystkim trudnych do leczenia pacjentów. Odpowiednio psychiatrzy i psychoterapeuci mogą odczuć, że integracja danych z badań neurobiologicznych i edukacji psychologicznej może prowadzić do uspokojenia pacjentów i zwiększenia motywacji do terapii. Głębsze zrozumienie zaburzenia wpływa na rozwój skutecznych metod psychoterapeutycznych, których adekwatność powinna się zwiększać dzięki dalszym badaniom neurobiologicznym wyjaśniającym mechanizmy działania. ( Publikacja Sabine Herpertz.)\nTemat "borderline" jest poruszany coraz częściej. Wydaje mi się, że w dzisiejszych czasach istnieje dużo większa swoboda jeżeli chodzi o rozmawianie o zaburzeniach psychicznych. Wydaje mi się, że dzięki temu osoby z tymi schorzeniami mogą poczuć się dużo bezpieczniej w społeczeństwie, a ponadto zdecydowało się wybrać do lekarza lub psychoterapeuty. Stało się to również dzięki licznym kampaniom, które zwracają uwagę na ten rodzaj zaburzeń.


Wyspa Jowisza: października 2011\nMUZYKA - Lunatic Soul: Impressions (2011)\n1. Impression I (5:28)\n3. Impression III (7:02)\n5. Impression V (5:01)\n8. Impression VIII (4:23)\n10. Summerland (4:26)\nMariusz Duda zaskoczył mnie i przyznam to od razu, bez najmniejszych podchodów lub zbędnych w tym przypadku pseudonatchnionych wprowadzeń. O planach wydania swego rodzaju suplementu do czarno-białej dylogii Lunatic Soul dowiedziałem się zaledwie kilka tygodni temu. Przeczytałem notatką prasową, zobaczyłem spis utworów i delikatnie się skrzywiłem, stwierdzając w myślach, że ktoś tu odcina kupony, ryzykuje nadszarpnięciem wysokiego statusu wydawnictw spod tej marki. Jak bardzo przeze mnie cenionych - wie każdy, kto pamięta jeszcze dwuczęściową "recenzję" Lunatic Soul. Pamiętał też najwyraźniej Zarząd, bo to mnie przypadnie zaszczyt wytłumaczenia wszem i wobec, dlaczego NALEŻY się "Impressions" zainteresować.\nŻyję. Choć życiem tego nazwać nie mogę. Istnieję. Myślę i pamiętam. Roztrząsam to, co było, decyzje, które mnie tutaj zaprowadziły. Pamiętam białą procesję, pamiętam Czarną Rzekę i mój wybór: teoretycznie proste słowa, jakie wypowiedziałem stojąc na tej barce. Ileż czasu minęło? Ile lat już tutaj przebywam? Czy "lata" wciąż mnie obowiązują? Nie wiem, nie wiem niczego.\nOsiem niezatytułowanych kompozycji (w recenzji pomijam dwa bonusowe remiksy starych utworów - nie grzeją). Rzeczy powstałe w Mariuszowej głowie podczas tworzenia historii zagubionej w zaświatach duszy. Album, który początkowo pewnie każdy potraktuje jak zbiór odrzutów i ciekawostkę dla fanów. A tutaj taka figa z makiem! Owszem, utwory są instrumentalne (choć zawodzenie Dudy wciąż się tu i ówdzie, całkiem zgrabnie zresztą, przewija) i układają w czterdziestominuty kolaż dźwięków bliższy ścieżce dźwiękowej niż rzeczywistemu albumowi długogrającemu, jednak tutaj zaczyna się główny problem. To dwie płytki Lunatic Soul stanowiły swoisty soundtrack do filmu z pogranicza twórczości Davida Lyncha i scenarzystów pierwszych części serii "Silent Hill". Jak to więc? Ot, po prostu - dostajemy ścieżkę dźwiękową do ścieżki dźwiękowej. Live with it. Różniącą się od pierwowzoru bodaj tylko większą sympatią dla szeroko rozumianej elektroniki - i gitary zarzępolą, i beat poplumka w transowy sposób, lecz do not fear, ortodoksyjni progrockowcy - wszystko w granicach zdrowego rozsądku, z niebywałym wyczuciem i potwierdzanym wielokrotnie smakiem.\nPrzypomnij sobie moment, w którym żegnałeś się z kimś Ci bliskim. Zobacz raz jeszcze młodszą wersję siebie, pochylającą się w milczeniu nad zasmuconym człowiekiem. Poczuj gasnące ciepło jego rąk. Usłysz raz jeszcze tak gorzkie słowa: "Boję się".\nA teraz pomyśl, że tym człowiekiem będziesz niebawem Ty.\nPiękne wrażenia pozostawiają te "Impressions", zaprawdę. Od delikatnej niepewności, poprzez sentymentalny uśmiech, ciekawość, zadowolenie, respekt, duszność serca, po najprawdziwsze ciarki na plecach. Wiadomo, jak to jest z albumami instrumentalnymi - potrafią wysuszyć odbiorcę, przedłużyć w jego mniemaniu ostatnie minuty do granic ludzkiej wytrzymałości. Mariusz uniknął tego (jakże przecież łatwego do popełnienia!) błędu. Kolejna podróż z Lunatic Soul najzwyczajniej w świecie ciekawi. Nie chcę zatrzymywać, nie chcę przestawać. Chcę tkwić w tym świecie, oddychać jego psychodelicznym powietrzem. Raz jeszcze wzruszyć się finałem "szóstki", uśmiechnąć podczas "czwórki", wyobrazić niesamowity teledysk "piątki" lub krajobraz, który maluje się przy słuchaniu "dwójki"; słowem - posłuchać ponownie.\nDlaczego wciąż istniejesz? Przecież umarłeś. Umarłeś tak wiele lat temu! Pamiętają Cię tam, na tamtym, jakże rychło opuszczonym przez Ciebie świecie. Istniejesz dlatego, że wciąż o Tobie pamiętają? Czy pamiętają tylko dlatego, że Ty nie chcesz pogodzić się z całkowitym zniknięciem w odmętach czasu?\nBędzie się Wam mówiło, moi drodzy, że "Impressions" nie należy słuchać bez znajomości czarno-białej twórczości Lunatic Soul i będą to słowa pełne racji. Ja również nie polecam zaczynać tej (jak i jakiejkolwiek innej) wędrówki od końca. Jeżeli wciąż tego nie zrobiłeś, masz ostatnią okazję poznać tajemniczy świat solowej działalności lidera Riverside, bowiem tym zaskakującym wydawnictwem zamknął on kolejną trylogię (kolejną po trzech pierwszych długograjach Riverside). Tym samym stworzył naprawdę silną markę. Potwierdził, że Lunatic Soul jest równie istotne jak matczyny zespół. Owszem, mniej znany i bardziej "ekskluzywny", ale wciąż szaleńczo intrygujący. Pyszny krążek, który (zapewne) wbrew wielu przyszłym, mniej pochlebnym (gdyż rodzącym się z wiary, że to małowartościowy zestaw odrzutów) opiniom w Sieci i z całym przekonaniem polecam.\nWciąż pamiętam. To mnie trzyma, to moja kara, brzemię, niewidzialny krzyż, do którego sam się przybiłem. I nie chcę nigdy zapomnieć...\nAutor: Adam Piechota o 17:55\nMUZYKA - Rise to Remain - City of Vultures \n2. The Serpent 3:36\n3. This Day Is Mine 3:19\n4. City Of Vultures 4:59\n5. Talking In Whispers 4:07\n6. God Can Bleed 3:46\n7. Power Through Fear 3:51\n8. Nothing Left 3:05\n9. We Will Last Forever 4:14\n10. Illusions 4:07\n11. Roads 4:18\nPo dłuższej nieobecności postanowiłem zrecenzować debiutancki album Brytyjczyków z Rise to Remain noszący nazwę ''City of Vultures'', który znam już niemal na pamięć. Co jednak wyróżnia RtR na tle pozostałych debiutujących zespołów tego typu? Na pewno nie muzyka - przecież każdy lepiej lub gorzej może grać melodyjny metalcore. Mianowicie, chodzi o to, że wokalista i frontman zespołu Austin Dickinson, jest synem legendarnego już w świecie metalowym Bruce'a, który już niemal od 3 dekad przewodzi Żelaznej Dziewicy. Można więc pomyśleć, że chłopak na wejściu ma fory z powodu tatusia. A może jest właśnie na odwrót i od zespołu oczekuje się czegoś ekstra, skoro frontman ma ojca takiego kalibru? Dziś, już ponad miesiąc po premierze longplay'a, można się tylko zastanawiać, czy ''Miasto Sępów'', choć jego premiera nie była nie wiadomo jak ważna, dołożyło swoje ''3 grosze'' wkładu w rozwój gatunku i na ile były one poważne. Od razu we wstępie uchylę rąbka tajemnicy i napiszę tylko, że owe drobniaki na pewno włożyło, a skalę ich powagi określić już musimy sami.\nZanim skupię się na zawartości ''CoV'', mam krótki komunikat do osób, które spodziewają się, że płyta soczyście ''urywa tyłek'' pod względem mocy - otóż nie doświadczycie tego moi drodzy. Zamiast tego dostaniecie masę świetnych melodii, niesamowitych refrenów i całkiem pokaźną ilość dobrych riffów. Zacznę może od intra, które jest zupełnie niepotrzebne i nieudane - dźwięki hałasującego miasta, które z wolna zamieniają się w melodię - szkoda na nie czasu, lepiej od razu przejść do konkretów. A takie dostajemy od razu - ''The Serpent'', to jeden z tych przebłysków z ''mocą''. Zadziorny początek, po którym władzę przejmuje już trochę spokojniejsze przejście do refrenu, no i sam chorus - lekkość i chwytliwość, bez żadnych zastrzeżeń. I tak w zasadzie jest przez cały kawałek, z wyjątkiem przejścia, ale to nic złego. Utwór jest po prostu świetny. Służy też jako dobry przykład wokali Austina - dość ciekawego growlu, jak i lżejszych, miejscami wręcz post-hardcore'owych wokali. Tu też nie zauważam zgrzytów - słucha się tego naprawdę przyjemnie. ''The Day Is Mine'' idealnie nadaje się na singiel. Lekki, przyjemny, z radiowym refrenem i niemęczącą solówką. Kolejna mocna pozycja na krążku. Po nim natrafimy na kawałek tytułowy. I tu przychodzi nieznaczny zawód - owszem, jest dość ciekawie, miły refren, choć niespecjalnie zapadający w pamięć i dobry riff, ale jako utwór tytułowy pozostawia ogólny niedosyt. Wielki plus za przejście z solówką - naprawdę udany zabieg. Następny ''Talking In Whispers'' z powodzeniem moglibyśmy puszczać na każdej imprezie, gdzie nie znajdziemy ludzi, którzy choć trochę boją się muzyki gitarowej. Od początku do końca lekki, z niesamowicie ładnym refrenem i udaną solówką - kolejny kandydat na singla. Przyszła kolej na mojego ulubieńca, którym jest ''God Can Bleed''. Ten kawałek powinien być podręcznikowym przykładem dla innych zespołów jak stworzyć płytowego ''killera''. Moc wpisana w genialny, choć typowy riff, refren który masz ochotę puścić paręnaście razy z rzędu i świetna solówka z tej wyższej półki - brawa dla gitarzystów (ogólnie za linię melodyczną utworu). Coś niesamowitego, chylę czoła. Tym sposobem jesteśmy już na półmetku płyty, ale to nie znaczy, że druga połowa będzie gorsza, trzyma praktycznie ten sam poziom, co można zauważyć już od kawałka który ją rozpoczyna - ''Power Through Fear''. Jest dosyć mroczniejszy od innych, jednak wcale nie gorszy o czym przekonamy się dzięki dobrej linii melodycznej oraz tradycyjnie udanej solówce i refrenie. Kolejny to najkrótszy na płycie singiel promujący ''Miasto Sępów'', czyli ''Nothing Left''. Kolejny przykład tego, że panowie wiedzą jak tworzyć zapadające w pamięć melodie, solówki i refreny. Ten z ''Nothing Left'' podśpiewywałem chyba przez cały tydzień. ''We Will Last Forever'' przywodzi na myśl stare pop-punkowe hity z refrenami ociekającymi młodzieńczym patosem. I tak właśnie jest, ale to nic złego. Na uwagę zasługuje szczególnie końcówka utworu - jest naprawdę bardzo ładna. Kolejny ''Illusions'', choć miły dla ucha, niczym się nie wyróżnia. Nie jest złym utworem, ale jakoś często do niego nie wracam. Przyszła kolej na jedyną balladę na ''CoV'', czyli ''Roads'', która muszę przyznać wypadła bardzo dobrze. Spokojniesza, z przejmującym refrenem i nezgorszym tesktem, ciekawie odstaje od reszty utworów. Tym sposobem doszliśmy do zamykacza płyty, znanego już z wcześniejszej EP'ki zespołu, a mowa tu o ''Bridges Will Burn''. Moim zdaniem jest w ogóle niepotrzebny. Nie o to chodzi, że mi się nie podoba, jest całkiem dobry, ale skoro pojawił się już na EP'ce to nie rozumiem czemu wsadzać go jeszcze na płytę. Może w charakterze zapychacza - w końcu jest najdłuższy na płycie, bo trwa lekko ponad 5 minut. Przecież ładniej wygląda, jeśli płyta trwa 45, a nie tylko 40 minut, jak większość w swoim gatunku. A może nie o to chodzi? Może panowie tak lubią ten kawałek, że bez niego by się nie obeszli tworząc ''Miasto Sępów''? Tak czy inaczej - dla mnie jest zupełnie niepotrzebny.\nCóż mogę napisać w podsumowaniu, żeby już nie przedłużać? Może polecę starą śpiewką. Myślę, że debiut Rise to Remain to rzecz naprawdę godna uwagi i pozycja obowiązkowa dla fanów tego typu muzyki. Jeśli jeszcze nie miałeś okazji usłyszeć ''City of Vultures'' lub po prostu nie chciałeś tego robić, koniecznie musisz to zmienić, chociażby po to, żeby samemu wyrobić sobie opinię o muzyce stworzonej przez tych obiecujących debiutantów. Sądzę iż ich ''3 gorsze'' ze wstepu na pewno wniosły lekki powiew świeżości, który odkurzył zakurzoną półkę z napisem ''melodyjny metalcore'' i wróżę chłopakom dość spory sukces, niecierpliwie oczekując ich kolejnych dokonań. Polecam potrójnie!\nAutor: Marcin Czarnecki o 18:28\nEtykiety: 2011, city of vultures, marcin czarnecki, melodic metalcore, recenzja, review, rise to remain\nANIME - Michiko & Hatchin (2008)\nOd czasu do czasu każdy nabiera chęci na próbę konfrontacji z tego typu serią, z "anime drogi" (skoro termin ten z powodzeniem stosuje się w słownictwie filmowym, dlaczego nie mielibyśmy używać go i na tym poletku?). Z historią wielkiej wędrówki, podczas której poznamy niezliczone zastępy bohaterów, sytuacji, miejsc, nastrojów, filozofii i czego tam tylko nasze łapczywe umysły zapragną. Miszmaszem zarówno na poziomie treściowym, jak i gatunkowym, niedającym się wrzucić do jakiejś szufladki. Niektórzy od lat podróżują (zbierze mi się za ten tytuł w takim kontekście) z mającym trwać o dzień dłużej niż świat "One Piece", inni sięgają wtedy po dzieła pana Watanabe: "Cowboy Bebop" lub "Samurai Champloo" - moje własne synonimy pojęcia "anime drogi" (choć być może słowo "poszukiwań" byłoby bardziej na miejscu?). I to właśnie do nich należy porównywać omawiane dzisiaj "Michiko & Hatchin", z nimi wrzucić na jeden ring. Od razu pragnę zaznaczyć, że anime wyjdzie z tego starcia bez całkowitego poniżenia i wybitych w pień zębów.\nHana Morenos wychowywana jest przez rodzinę zastępczą, gdzie traktuje się ją bardziej jak prywatną sprzątaczkę i zabawkę do maltretowania niż równorzędnego członka rodziny. Marzy, rzecz wiadoma, o innym życiu. I to właśnie los brutalnie zrzuca na jej drogę - podczas typowego obiadku, w iście tarantinowskim stylu, do jej mieszkania "zawita" Michiko Malandro, ścigana przez policję w całym kraju uciekinierka z więzienia, która twierdzi, iż nie tylko znała uznanego za zmarłego ojca dziewczynki, ale i jest pewna, że on wciąż żyje, ma się dobrze i tylko czeka na poznanie własnej córki. Chcąc nie chcąc, Hana wyrusza z szaloną kobietą w wielką podróż, podczas której zrozumie, że nie zawsze szukamy właśnie tego, co chcemy odnaleźć.\nBrzmi jak promocyjne hasełko z odwrotu opakowania DVD, czyż nie? Niemniej taka jest prawda i to uświadamiamy sobie wraz z bohaterką przy seansie "Michiko & Hatchin". Przez dwadzieścia dwa epizody serii przemierzymy wzdłuż całą tę fikcyjnymi nićmi szytą Brazylię i zwiedzimy wiele miejsc, w których bynajmniej nie złotymi zgłoskami zapisał się Hiroshi Morenos, domniemany ojciec młodocianej bohaterki. Jego tajemnicza osoba (oraz dwójka szwarccharakterów) stanowi jedyną klamrę zróżnicowanych klimatycznie i gatunkowo odcinków, pozwalając twórcom na danie upustu wyobraźni i stworzenie wielu życiowych dramatów, w które wkroczą na chwilkę tytułowe dziewczyny. Nie będą to historie na wyraz głębokie (za taki uważam wyłącznie wątek główny) i niektórych wymęczą. Do takich osób zalicza się autor recenzji, któremu przebicie się przez kilka środkowych epizodów przyszło z pewnym problemem. Nagrodą za cierpliwość jest rewelacyjny i poruszający ostatni akt (pięć odcinków, skupionych już wyłącznie na postaciach pierwszoplanowych). Inni, wręcz przeciwnie, poczują się w tych krótkich historyjkach niczym fan poezji w nowym tomiku ukochanego artysty i będą je odpowiednio dozować, starając się wyciągnąć jak najwięcej emocji.\nW trakcie recenzji padło już nawiązanie do Quentina Tarantino. "Michiko & Hatchin" z twórczości niewyżytego Amerykanina czerpie pełnymi garściami. W anime absolutnie nierealne, mające głęboko w poważaniu wszelkie prawa fizyki sceny oraz świadomy własnego charakteru kicz przeplatają się z rozważaniami na odwieczne tematy człowieczeństwa i chwytającymi za serce widokówkami (zakończenie wątku Shinsuke powoduje dreszcze na karku), a cała ta przedziwna mikstura w ogóle nie odrzuca, ba!, zupełnie nie dziwi. Wisienką na torcie jest gorąca pseudo-Brazylia, w której rozgrywa się akcja serii - realia dla przeciętnego Europejczyka bardziej niecodzienne niż wszechświat z "Gwiezdnych wojen", festiwal cudaczności, biedy, bazarów i okrucieństwa. Na dłuższą metę nawet odpychające - nikt nie potrafiłby się pogodzić z mającymi tutaj miejsce wydarzeniami.\nOprawa anime teoretycznie stoi na przyzwoitym poziomie. Intryguje głównie ścieżka dźwiękowa, której zadaniem jest podkreślanie opisywanej przed chwilą mieszaniny. Łatwo więc zgadnąć, że jest niesamowicie eklektyczna, nie bierze jeńców i nie straszne jej jakiekolwiek klimaty (audiofile na pewno znajdą tutaj coś dla siebie). Nie mogę niestety tego samego napisać o kresce (pogarszającą się wraz z akcją serii) i animacji (raz w porządku, raz syndrom "kija w tyłku"). Być może zabrakło funduszy?\nZ ocenieniem "Michiko & Hatchin" miałem ogromny problem. Anime, choć zbudowane na podobnych schematach, co jego duchowi poprzednicy spod ręki pana Watanabe, jest wyjątkowo oryginalne, wyróżnia się wykręconym jak świński ogonek światem przedstawionym, pięknymi krajobrazami i naturą wolno mówiącego mędrca ze Wschodu, jednak w pewnym momencie tak nietypowe danie może spowodować lekką niestrawność. U kogo? U osób, które oczekują zwartej historii, jakiejś intrygi lub po prostu chcą dać się porwać. I do pewnego momentu sam nie mogłem się z tym pogodzić, jednak - jak już wcześniej wspominałem - im dalej zajdziemy, tym bardziej zechcemy wytrzymać do końca, a ostatnie odcinki najpewniej oglądniemy jednym tchem. Wcześniejsze porównanie idealnie pasuje do podsumowania tej serii - jeżeli typowe anime jest jak proza, której nie potrafimy przerwać poznawać, tak "Michiko & Hatchin" to tom poezji, spokojne, wielowarstwowe dzieło nie dla wszystkich.\nAutor: Adam Piechota o 19:26\nMUZYKA - Oranssi Pazuzu: Muukalainen Puhuu (2009)\n1. Korppi (05:31)\n2. Danjon Nolla (03:43)\n3. Kangastus 1968 (04:00)\n4. Suuri Pää Taivaasta (06:57)\n5. Myöhempien Aikojen Pyhien Teatterin Rukoilijasirkka (03:41)\n6. Dub Kuolleen Porton Muistolle (08:12)\n7. Muukalainen Puhuu (03:42)\n8. Kerettiläinen Vuohi (08:49)\nCałkowity czas: 44:35\nBlack metal to gatunek dość hermetyczny, w obrębie którego nieliczni próbują eksperymentować. Ta sztuka udaje się Finom z Oranssi Pazuzu. Ich jedyny jak dotąd album przepełniony jest muzyką jednocześnie chłodną i przestrzenną. Idealnie obrazuje to okładka, ukazująca kosmonautę na tle bezkresnej, zimnej pustki.\nFinowie w mistrzowski sposób urozmaicają surowość black metalu nietypowymi brzmieniami gitar kojarzącymi się raczej z post- czy space-rockiem. Nie obca jest im również przestrzenna elektronika, która wędruje nieraz przekształcić się w psychodeliczne, zakręcone rejony. Już w pierwszym na płycie ”Korppi” słychać w tle organy hammonda, których ciepłe brzmienie kontrastuje z pełnymi chłodu dźwiękami generowanymi przez gitary oraz typowym dla black metalu krzykiem/wyciem/charkotem. W pewnym momencie brzmienie organów ustępuje miejsca przywodzącemu na myśl stare horrory thereminowi. Gitara rodem ze spaghetti-westernu wprowadza kolejny zupełnie nieoczekiwany zwrot akcji, szczególnie kiedy w tle pojawiają się zgrzyty rodem z rocka industrialnego.\nTakie niespodzianki czekają nas w każdej kompozycji. Oranssi pazuzu potrafi zaskoczyć na przykład black metalową balladą, która od strony instrumentalnej mogłaby być ozdobą filmu noir (”Kangastus 1968”) czy pięknym post-rockowym dialogiem gitar i klawiszy (Dub Kuolleen Porton Muistolle). Każda kompozycja ma w sobie coś niespodziewanego, często żeby zauważyć te detale trzeba poświęcić albumowi co najmniej kilka przesłuchań.\nDodatkową atrakcją jest również fakt, że wszystkie teksty napisane są w języku fińskim, co z jednej strony wprowadza do muzyki zespołu jakąś ”egzotykę”, z drugiej strony uniemożliwia zrozumienie ich osobom, które tym językiem nie władają.\nMuukalainen Puhuu to jedna z najlepszych pozycji z gatunku eksperymentalnego black metalu. Finom udaje się połączyć chłód i surowość typowe dla tej muzyki z zupełnie nieoczekiwanymi dźwiękami, które pozornie nie powinny pasować do tej odmiany ciężkiego grania. A jednak Oranssi Pazuzu są w stanie przygotować mieszankę, która uzależnia i hipnotyzuje.\nAutor: Filip D. Jensen o 20:21\nMUZYKA - Pain of Salvation: Road Salt Two (2011)\nAleż ciągnęła się ta cała historia z dylogią "Road Salt". Najpierw fani Pain of Salvation dostali wydawnictwo EP ("Linoleum"), mającego stanowić mały przedsmak pierwszego podwójnego albumu Szwedów, który kilka miesięcy później zaliczył wielkie przepołowienie. "Road Salt One" zamieszał na wszystkich forach, jednych w sobie rozkochał, drugich przyprawił o niestrawność. Jego kontynuacja miała wyjść zaledwie kilka miesięcy później, ale "ktoś tam" się rozmyślił i niemal półtora roku przyszło nam czekać na "czarny album", alternatywnie zatytułowany "Ebony". Przygoda z tym wcieleniem ekipy Daniela Gildenlöwa (znöwu...) trwała, jak by nie patrzeć, grubo ponad trzy lata. Zanim zespół, zgodnie ze swoim zwyczajem, odejdzie w zupełnie inny świat i po raz enty wywoła dziesiątki kłótni, przyjdzie nam posłuchać... no właśnie, czego? Pierwszego w historii bandu odcinania kuponów czy kolejnego emocjonującego tworu Gildenlöwskiej fantazji?\nDaniel Gildenlöw! Ktöś myślał, że pozostawimy tylko jedno zdanie na temat najbardziej niezwykłego głösu współczesnej muzyki progresywnej? Wydaje mi się, że ulubieniec damskiej części publiczności nie zdobywa już iście himalajskich szczytów, co było bodaj największym plusem poprzedniego krążka. Niemniej wciąż chwyta słuchacza za baczki i szarpie nimi we wszystkie strony: rewelacyjny krzyk w "Mortar Grind", psychodeliczny śpiew w wyciszeniu "Softly She Cries", wysokie niczym nasza krajowa stopa bezrobocia tonacja "Healing Now" lub "Eleven", to wszystko "robi" aż miło. Aż chciałoby się, żeby ten człowiek był choć w połowie tak pracowity jak Steven Wilson!


Dziennik Urzędowy Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 2011 roku - Strona 3 - Dzienniki Urzędowe - Baza aktów prawnych - INFOR.pl - portal księgowych\nJesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Dzienniki Urzędowe > Dziennik Urzędowy Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji > 2011 r.\nDziennik Urzędowy Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 2011 roku\nnr 11 z 6 października 2011 pozycje 54-58\nnr 10 z 5 września 2011 pozycje 50-53\nnr 9 z 1 września 2011 pozycje 45-49\nnr 8 z 30 sierpnia 2011 pozycje 39-44\nnr 7 z 2 czerwca 2011 pozycje 35-38\nnr 6 z 6 maja 2011 pozycje 30-34\nnr 5 z 26 kwietnia 2011 pozycje 25-29\nnr 4 z 31 marca 2011 pozycje 21-24\nnr 3 z 1 marca 2011 pozycje 15-20\nnr 2 z 2 lutego 2011 pozycje 9-14\nnr 1 z 25 stycznia 2011 pozycje 1-8\nDziennik Urzędowy Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 1 marca 2011\nPOSTANOWIENIE NR 1/OP/2011 MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI z dnia 11 stycznia 2011 r. o nadaniu odznakiDziennik Urzędowy Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji rok 2011 nr 3 poz. 18\nOBWIESZCZENIE MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI z dnia 21 stycznia 2011 r. w sprawie wykazu jednostek badawczych, którym udzielono akredytacji w zakresie obronności i bezpieczeństwa (akredytacji OiB) oraz zakresów akredytacjiDziennik Urzędowy Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji rok 2011 nr 3 poz. 17\nZARZĄDZENIE NR 7 MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI z dnia 15 lutego 2011 r. zmieniające zarządzenie w sprawie nadania statutu Zakładowi Opieki Zdrowotnej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w KielcachDziennik Urzędowy Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji rok 2011 nr 3 poz. 16\nZARZĄDZENIE NR 6 MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI z dnia 3 lutego 2011 r. zmieniające zarządzenie w sprawie nadania statutu Zakładowi Opieki Zdrowotnej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w KoszalinieDziennik Urzędowy Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji rok 2011 nr 3 poz. 15\nDziennik Urzędowy Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 2 lutego 2011\nDECYZJA NR 3 MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI z dnia 13 stycznia 2011 r. w sprawie powierzenia Komendantowi Głównemu Policji zadań operatora Ogólnopolskiej Sieci Teleinformatycznej na potrzeby obsługi numeru alarmowego 112Dziennik Urzędowy Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji rok 2011 nr 2 poz. 14\nZARZĄDZENIE NR 5 MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI z dnia 21 stycznia 2011 r. zmieniające zarządzenie w sprawie nadania statutu Zakładowi Opieki Zdrowotnej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w BiałymstokuDziennik Urzędowy Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji rok 2011 nr 2 poz. 13\nZARZĄDZENIE NR 4 MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI z dnia 19 stycznia 2011 r. zmieniające zarządzenie w sprawie nadania statutu Zakładowi Opieki Zdrowotnej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Poznaniu im. prof. Ludwika BierkowskiegoDziennik Urzędowy Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji rok 2011 nr 2 poz. 12\nZARZĄDZENIE NR 3 MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI z dnia 17 stycznia 2011 r. zmieniające zarządzenie w sprawie nadania statutu Zakładowi Opieki Zdrowotnej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w GdańskuDziennik Urzędowy Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji rok 2011 nr 2 poz. 11\nZARZĄDZENIE NR 2 MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI z dnia 13 stycznia 2011 r. zmieniające zarządzenie w sprawie nadania statutu Centralnemu Szpitalowi Klinicznemu Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w WarszawieDziennik Urzędowy Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji rok 2011 nr 2 poz. 10\nZARZĄDZENIE NR 1 MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI z dnia 10 stycznia 2011 r. zmieniające zarządzenie w sprawie nadania statutu Zakładowi Opieki Zdrowotnej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w SzczecinieDziennik Urzędowy Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji rok 2011 nr 2 poz. 9\nDziennik Urzędowy Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 25 stycznia 2011\nDECYZJA NR 198 MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI z dnia 29 grudnia 2010 r. zmieniająca decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie likwidacji zakładów budżetowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji będących w nadzorze Komendanta Głównego PolicjiDziennik Urzędowy Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji rok 2011 nr 1 poz. 8\nDECYZJA NR 191 MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI z dnia 28 grudnia 2010 r. w sprawie nadania statutu Sekcji Polskiej Międzynarodowej Komisji Stanu CywilnegoDziennik Urzędowy Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji rok 2011 nr 1 poz. 7\nZARZĄDZENIE NR 59 MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI z dnia 30 grudnia 2010 r. w sprawie organizacji w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji zlecania zadań publicznychDziennik Urzędowy Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji rok 2011 nr 1 poz. 6\nZARZĄDZENIE NR 58 MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI z dnia 28 grudnia 2010 r. zmieniające zarządzenie w sprawie zasad postępowania przy udzielaniu dotacji na ochronę, zachowanie i rozwój tożsamości kulturowej mniejszości narodowych i etnicznych, zachowanie i rozwój języka regionalnego oraz integrację obywatelską mniejszości romskiejDziennik Urzędowy Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji rok 2011 nr 1 poz. 5\nZARZĄDZENIE NR 57 MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI z dnia 23 grudnia 2010 r. zmieniające zarządzenie w sprawie nadania statutu samodzielnemu publicznemu Zakładowi Opieki Zdrowotnej Sanatorium Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w KołobrzeguDziennik Urzędowy Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji rok 2011 nr 1 poz. 4\nZARZĄDZENIE NR 56 MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI z dnia 23 grudnia 2010 r. zmieniające zarządzenie w sprawie ceremoniału ślubowania policjantaDziennik Urzędowy Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji rok 2011 nr 1 poz. 3\nZARZĄDZENIE NR 55 MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI z dnia 21 grudnia 2010 r. zmieniające zarządzenie w sprawie nadania statutu Zakładowi Opieki Zdrowotnej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w BydgoszczyDziennik Urzędowy Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji rok 2011 nr 1 poz. 2\nZARZĄDZENIE NR 54 MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI z dnia 21 grudnia 2010 r. zmieniające zarządzenie w sprawie nadania statutu Zakładowi Opieki Zdrowotnej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji z Warmińsko-Mazurskim Centrum Onkologii w OlsztynieDziennik Urzędowy Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji rok 2011 nr 1 poz. 1


Roger Peyrefitte – Wikipedia, wolna encyklopedia\nRoger Peyrefitte (ur. 17 sierpnia 1907 w Castres, zm. 5 listopada 2000 w Paryżu) – francuski pisarz.\nUczył się w szkołach jezuickich języka ojczystego i poznawał literaturę w Tuluzie. Do 1930 studiował przez 5 lat w Instytucie Nauk Politycznych w Paryżu. W latach 1933-1938 przebywał w Atenach w celach dyplomatycznych. Powrócił do Paryża w 1940 roku. Przez wiele lat był dyplomatą. Był ministrem edukacji w rządach generała Charles'a de Gaulle'a. Pod koniec życia cierpiał na chorobę Parkinsona.\nTworzył powieści, eseje zbliżone do pamfletu (Klucze Piotrowe o Watykanie, Les fils de la lumière – o masonerii). Międzynarodowy rozgłos zyskał cykl jego demaskatorskich powieści i esejów poświęconych instytucjom oraz problemom współczesnego świata. W swojej twórczości nie stronił od skandalu i sensacji. Pisał także popularne, zbeletryzowane biografie, np. Aleksandra III Wielkiego, Voltera, Fryderyka II Wielkiego. Jego pierwsza powieść Les amitiés particulières (1944) przedstawia problemy współczesnej struktury społeczno-cywilizacyjnej: dyplomacji, hierarchii kościelnej i wolnomularstwa.\nBył pionierem literatury homoseksualnej. W swej powieści Les Clés de saint Pierre (1953) atakował Watykan i Piusa XII, uznając homoseksualizm za coś normalnego.\nKuzyn pisarza Alain Peyrefitte był francuskim politykiem.\nLes amitiés particulières, 1944\nKlucze Piotrowe, 1955 (wyd. polskie 1958)\nLes fils de la lumière 1961\nLes Français, 1970\nC'etait De Gaulle, 1994\nISNI: 0000 0001 2277 6668\nOpen Library: OL336312A\nTę stronę ostatnio edytowano 15 kwi 2019, 08:26.


Zatrzymani z narkotykami w domu - GazetaKaszubska.pl\nZatrzymani z narkotykami w domu\nPolicjanci z Wydziału Kryminalnego słupskiej Komendy Miejskiej zatrzymali dwóch mężczyzn podejrzanych o posiadanie znacznych ilości narkotyków. W ich mieszkaniach funkcjonariusze zabezpieczyli łącznie 22 gramy amfetaminy i 10 gram marihuany. Za posiadanie znacznych ilości narkotyków, zatrzymanym słupszczanom grozi nawet 8 lat pozbawienia wolności.\nKryminalni z Komendy Miejskiej Policji w Słupsku, zajmujący się przestępczością narkotykową ustalili dwóch mężczyzn podejrzewanych o posiadanie narkotyków. W poniedziałek, funkcjonariusze weszli najpierw do jednego z mieszkań na terenie Słupska. Tam podczas przeszukania pomieszczeń zajmowanych przez 25 letniego mężczyznę, kryminalni znaleźli 22 gramowy foliowy pakiet z białym proszkiem wewnątrz. Późniejsze badania tej substancji potwierdziły, że była to amfetamina. Policjanci wstępnie oszacowali, że z zabezpieczonych narkotyków przestępcy mogliby wyprodukować nawet 250 porcji.\nDziałania policjantów w tej sprawie, jeszcze tego samego dnia doprowadziły do ustalenia kolejnej osoby mającej związek z przestępczością narkotykową. Tym razem w mieszkaniu zajmowanym przez 19 letniego mężczyznę, policjanci zabezpieczyli ponad 10 gramów marihuany. Narkotyki ukryte były w kilku miejscach w pokoju. Obaj mężczyźni trafili do policyjnego aresztu. Wczoraj zostali przesłuchani usłyszeli zarzuty posiadania znacznej ilości narkotyków . Za ich posiadanie, słupszczanom grozi kara nawet 8 lat pozbawienia wolności.


Obsypnik, pielnik - Mały Traktor\nPost autor: Pawlo » 20 maja 2017, 23:27\nz braku laku postanowiłem sam wykombinować obsypnik - znacznik do grządek.\nPo prostu miałem już dosyć robienia kiszek - jak to się mówi "za kopaczką". A tym bardziej że jest traktorek, więc jest czym robić.\nNajpierw chciałem kupić oryginalny i zawęzić. Już miałem upatrzony ale ktoś mi go podkupił. Ponaglany przez małżonkę, kiedy będą grządki - zamówiłem dwie redlice przez internet a reszta materiałów leżała w garażu. Dwa wieczory i gotowe, Koszt całości ok. 250 zł - za taką kasę nie kupię dobrego używanego - a jeszcze musiałbym go przerabiać. W sumie to żadna filozofia ale satysfakcja że działa - bezcenna .\nRęcznie robienie grządek pod jarzyny zajmowało ok. pół dnia a teraz 30 minut i tra la la gotowe .\nRe: Obsypnik, pielnik\nPost autor: emek650 » 21 maja 2017, 21:48\nale satysfakcja że działa - bezcenna .\nI o to chodzi , całkiem zgrabna maszynka wyszła.\nPost autor: yanmarf17d » 04 lut 2018, 17:23\nJak sprawdził się w praktyce obsypnik ?\nSam rozglądam się za obsypnikiem, ale ceny onieśmielają i zamierzam zrobić sobie z elementów wymiennych tj. redlice, gęsiostopki i noże.\nKonstrukcję ramy mam gotową.\nCzy bez kół podporowych pielnik da radę?\nJaka wychodzi szerokość miedzy rzędami?\nPost autor: yanmarf17d » 24 lut 2018, 14:46\nDo swojej ramy od paleciaka dorobiłem ramiona z uchwytami na redliczki, gęsiostopki i płużki. Minimalna odległość między środkiem ramion to 60cm. Po zamianie ramion będzie można obrabiać np. rzędy winorośli znajdujące się poza obrysem ciągniczka nawet do 30-40cm. Okazało się , że moje ramiona pielnika będą pasowały do nowo zakupionej glebogryzarki. Można je wtedy wykorzystać jako znaczniki do rzędów warzyw itp\nPost autor: yanmarf17d » 21 maja 2018, 21:47\nMój obsypnik już po pierwszych próbach terenowych.\n1. do znaczenia rzędów pod ziemniaki i obsypywania po sadzeniu ręcznym nadaje się. Muszę ustawiać płużki na szerokość kół (ok. 95cm) i jest dobrze.\n2. drugie obsypywanie ziemniaków wyszło całkiem, całkiem, ino trzeba troszkę motyką poprawić ze względu na większą szerokość rzędów.\n3. konstrukcja okazała się nieco słaba- powyginały się profile 30x30 przenoszące poprzeczne obciążenie z mocowań płużków.\n4. do podsypywania używam standartowych płużków wykręconych z obsypnika do C330\nTyle obsypywania, bo ziemniaki idą wysoko, a traktor malutki\nPost autor: marcin94 » 21 maja 2018, 22:04\nJeśli dobrze pamiętam, to pomiędzy środkami przednich kół w moim Hinomoto n189 jest 100 cm i właśnie na takim rozstawie zamontowałem nie 2, a 3 redliczki co 50 cm. Za jednym przejazdem robię 2 rządki, a nie jedną szeroką, którą trzeba poprawiać. Ziemniaki w ubiegłym roku ładnie się udały, w tym roku zapowiadają się jeszcze lepiej, więc chyba nie mają zbyt wąsko. Środek tylnych kół ma o kilka cm mniejszy rozstaw, chyba około 94 cm, same opony też są oczywiście szersze, przez co zachodzą na rządki, ale tutaj też nie widzę negatywnych skutków.\nPost autor: yanmarf17d » 21 maja 2018, 22:18\nTe sześć rządków u mnie z motyką to do ogarnięcia. Szerokość 50 cm przy standardowej szerokości 67 cm wydaje mi się za wąsko, choćby ze względu na przejście w rzędach w celach pielęgnacyjnych. a co z kopaniem ziemniaków?\nPost autor: marcin94 » 21 maja 2018, 23:42\nCzytałem kiedyś, że przed mechanizacją rolnictwa rozstaw 50 cm był normą, ludzie konikiem I redłem jakoś mieścili się w rzędach. Czytałem też że w Wielkiej Brytanii nadal spotyka się rozstaw 45 cm. W ubiegłym roku stwierdziliśmy, że spróbujemy z rozstawem 50 cm, jeśli ziemniaki będą słabe to zwiększymy rozstaw, ale było OK, więc nic nie zmienialiśmy. A co do kopania, już kiedyś pisałem o tym, to od dawna używamy do tego kultywatora. Wcześniej kilka osób kopało nam kopaczką elewatorową, w następnym roku bylo gęsto od krzaków ziemniakow, po kultuwatorze nie znajdzie sie ani jeden. Nie ma też przeciętych ziemniaków.\nPost autor: RobFra » 22 maja 2018, 22:19\nChłopy ogarnijcie się. Często szerokości rzędów wychodzą z właściwości konstrukcyjnych. Ja kojarzę pod ziemniaka 62,5cm. No takie traktory byli, albo pod konika. Ale jak popatrzycie wzdłuż rzędów to jak gęsto sadzicie? .... 30-40 dla młode-stare. A rzędy ... młode 40-50, a stare do 75cm.... A w primakulturach.... to jeszcze gęściej.\nPawlo. Obsypnik super. Popracuj nad kątem natarcia.\nPost autor: marcin.ch » 23 maja 2018, 07:59\nyanmarf17d pisze: Mój obsypnik już po pierwszych próbach terenowych.\nYanmar, ty masz dwie redlice ustawione za kołami o rozstawie 95 cm? Jak wyglądają rzędy? Masz może jakieś fotki?


Świadectwo pracy Chany Terbiler w charakterze sanitariuszki\nKałaczinsk, obecnie Rosja\n6,6 x 13,7 cm\nDokument w języku rosyjskim – świadectwo pracy w charakterze sanitariuszki Chany Torbiler (takie brzmienie nazwiska w dokumencie) w Kałaczinsku od czerwca(?) 1942. Zapisany na wtórnie użytym fragmencie kartki z rubrykami z rosyjskojęzycznego druku urzędowego. Kacmanowie wojnę przetrwali na Wschodzie: uciekli najpierw w 1939 na Ukrainę, a w 1941 (po wybuchu wojny radziecko-niemieckiej) przebywali w głębi Związku Radzieckiego - osobno: Abram, w Armii Pracy, w okolicach Kujbyszewa, Chana z Waliszem w różnych miejscach Syberii Zachodniej i Kazachstanu. Dokument pochodzi z okresu rozdzielenia przed odnalezieniem się Chany i Abrama przez Czerwony Krzyż. Do Polski w jej nowych granicach wrócili w 1945, najpierw na tzw. Ziemie Odzyskane, potem przenieśli się do Warszawy, w której mieszkali przed wojną.

<left> Historia rodzin Terbilerów i Kacmanów opowiedziana jest na portalu Wirtulany Sztetl.</left>

\nKacman, Terbiler, ZSRR, II wojna światowa, komunizm, służba zdrowia\nTitle: Świadectwo pracy Chany Terbiler w charakterze sanitariuszki\nObject identifier: DZB.413.211.2017/3.5\nExhibition location: Kałaczinsk, obecnie Rosja\nDating on object - document issue date: 19/08/1942\nTechnique: rękopis; druk\nDimensions: 6,6 x 13,7 cm\nDokument w języku rosyjskim – świadectwo pracy w charakterze sanitariuszki Chany Torbiler (takie brzmienie nazwiska w dokumencie) w Kałaczinsku od czerwca(?) 1942. Zapisany na wtórnie użytym fragmencie kartki z rubrykami z rosyjskojęzycznego druku urzędowego. Kacmanowie wojnę przetrwali na Wschodzie: uciekli najpierw w 1939 na Ukrainę, a w 1941 (po wybuchu wojny radziecko-niemieckiej) przebywali w głębi Związku Radzieckiego - osobno: Abram, w Armii Pracy, w okolicach Kujbyszewa, Chana z Waliszem w różnych miejscach Syberii Zachodniej i Kazachstanu. Dokument pochodzi z okresu rozdzielenia przed odnalezieniem się Chany i Abrama przez Czerwony Krzyż. Do Polski w jej nowych granicach wrócili w 1945, najpierw na tzw. Ziemie Odzyskane, potem przenieśli się do Warszawy, w której mieszkali przed wojną.\nTags: Kacman, Terbiler, ZSRR, II wojna światowa, komunizm, służba zdrowia


Obiecujące antybiotyki z "podwórka"\n13 lutego 2018, 12:51\nW próbkach gleby naukowcy z Rockefeller University odkryli nową grupę silnych antybiotyków. Malacydyny, bo o nich mowa, potrafią wyeliminować wiele zakażeń, także tych opornych na większość tradycyjnych antybiotyków. Radzą sobie m.in. z opornymi na metycylinę szczepami gronkowca złocistego (ang. methicillin-resistant Staphylococcus aureus, MRSA).\nZwiązek z gąbki zwalcza lekoopornego gronkowca złocistego\n8 lutego 2017, 14:57\nZwiązek wyekstrahowany z głębinowej gąbki odłowionej w okolicach Bahamów wykazuje silną aktywność w stosunku do metycylinoopornego gronkowca złocistego (ang. methicillin-resistant Staphylococcus aureus, MRSA).\nMiedź 'biczem' na SARS czy MERS?\n12 listopada 2015, 12:09\nNowe badanie zespołu z Uniwersytetu w Southampton pokazuje, że miedź można wykorzystać do zapobiegania rozprzestrzenianiu wirusów oddechowych, m.in. koronawirusów wywołujących SARS (zespół ciężkiej niewydolności oddechowej) czy MERS (bliskowschodni zespół niewydolności oddechowej).