Recenzja: "Dotyk Crossa" Sylvia Day\nAutor: Dominika Strzelecka w dniu listopada 27, 2012\nTytuł: "Dotyk Crossa"\nTytuł oryginału: "Bared to You: A Crossfire Novel"\nMiałam nie czytać tej książki. Ale zaciekawiona fragmentem audiobooka, czytanym przez Olgę Bołądź (której przyjemnie się słucha), przesłuchałam pierwszy rozdział i dałam się wciągnąć na zatłoczone ulice Manhattanu.\nEva Tramell właśnie przeprowadziła się do Nowego Jorku i zaczyna pracę w agencji reklamowej. Niespodziewanie poznaje Gideona Crossa, młodego biznesmena, którego uroda "zapiera dech w piersiach". Szybko tworzy się między nimi swoista chemia, a nieokiełznane pożądanie i potrzeba kontroli tworzą wybuchową mieszankę.\nKażde z nich skrywa jednak bolesne tajemnice, a dawne demony kładą się długim cieniem na rodzącym się związku. Przeszłość depcze im po piętach, gdy zaczynają prowadzić niebezpieczną grę, która albo ich ocali, albo zniszczy i popchnie w piekielne kręgi na zawsze.\n"Dotyk Crossa" porównywany jest do "Pięćdziesięciu twarzy Greya" i faktycznie, można znaleźć sporo podobieństw. Bajecznie bogaty i nieziemsko przystojny milioner z popapranym charakterem i poranioną duszą (będący w dodatku istną maszynką do seksu). Zapatrzona w niego, ale jednak uciekająca i wymykająca mu się z rąk młoda kobieta, która dopiero skończyła studia. Luksusowe biurowce, apartamenty, ubrania od najdroższych projektantów i wyszukane dodatki - to elementy łączące obie książki. Ale jednak w Crossie jest coś więcej.\n"Dotyk Crossa" z pewnością napisany jest lepiej. Mimo momentami dość wulgarnego języka, styl Sylvii Day jest bardziej wyrafinowany. Nie ma tylu irytujących powtórzeń, opisy są bardziej sugestywne. Ponieważ to erotyk, scen seksu jest całe mnóstwo, a ich opis nie pozostawia zbyt wiele miejsca dla wyobraźni, choć też nie zaskakuje w jakiś szczególny sposób.\nPara głównych bohaterów to ludzie bardzo do siebie podobni. Oboje bogaci, oboje skrzywdzeni i prześladowani przez własne demony. I oboje mający obsesję na swoim punkcie. Jeszcze nie przekonali mnie do siebie całkowicie, choć wydają się bardziej ludzcy niż Anastasia i Christian z Pięćdziesięciu odcieni. Gideon nie ma aż takich perwersyjnych zapędów, chociaż ma skłonność do kontrolowania wszystkiego i wszystkich. Eva natomiast nie jest cnotliwą dziewczyną, ma charakterek i niestety irytującą skłonność do częstego uciekania. W pewnym momencie odnosiłam wrażenie, że cała fabuła zaczyna się kręcić wokół schematu: kłócą się, ona ucieka, on do niej przychodzi, uprawiają seks i po chwili znowu się kłócą, a ona znów ucieka - i tak w kółko. Nie ulega natomiast wątpliwości, że pomiędzy tym kołowrotkiem, próbują nauczyć się żyć w związku i są skłonni iść na kompromisy względem siebie.\nPlusem książki są dla mnie bohaterowie drugoplanowi. Cary - najlepszy kumpel i współlokator Evy, jej nadopiekuńcza matka, Christopher - przyrodni brat Gideona czy też kilka kobiet, pojawiających się w życiu milionera to cała gama ciekawych postaci. Są niezłym urozmaiceniem i rozbudowują całą historię, dodając jej nieco kolorów.\nWiększość fabuły wygląda jak typowy romans, przepełniony ostrym seksem, chociaż autorka porusza w książce też kilka trudnych i ważnych tematów. "Dotyk Crossa" intryguje i irytuje jednocześnie i mimo takiej mieszanki nieźle się go czyta. Nastawiłam się na lekturę mającą dostarczyć mi tylko rozrywki, jednak w trakcie czytania kilka razy targnęły mną emocje. I naprawdę skłaniam się ku przeczytaniu dalszego ciągu tej historii.\nKasia 27 listopada 2012 16:17\nZupełnie nie podobała mi się ta książka. Już mniej więcej w połowie miałam przesyt scen erotycznych.\nWolałam serię o Christianie Greyu nawet jeśli był trochę słabiej napisana.\nDominika Strzelecka 27 listopada 2012 17:46\nPamiętam Twoją recenzję i moje zaklinanie się, że jej nie przeczytam ;) Jednak się skusiłam i nie żałuję. Seks faktycznie często wysuwa się na pierwszy plan, ale w końcu to literatura erotyczna. Natomiast mroczne i tragiczne sekrety, czające się w tej książce, jak i sam styl autorki wiele rekompensują.\nLady So Sensual 31 stycznia 2013 09:16\nPróbowałam czytać tę książkę pomiędzy kolejnymi tomami Fifty shades i nie od razu chwyciło. "Chemia", którą czułam pomiędzy Aną i Christianem, jak dla mnie nie pojawiła się w Dotyku Crossa i chyba to najbardziej powstrzymywało mnie przed czytaniem. Kiedy skończyłam całą trylogię Fifty shades wróciłam do Crossa i dobrze, bo im dalej, tym moim zdaniem lepiej. Styl autorki faktycznie lepszy, choć niektóre zabiegi w trakcie scen erotycznych mocno wulgarne.\nChętnie zaprosiłabym Was do poznania mojej historii. Zajrzyjcie proszę.\nhhhh 10 lutego 2014 18:00\nhibou 27 listopada 2012 16:27\nNie słyszałam wcześniej o tej książce, ale chętnie przeczytam :)\nUnknown 31 marca 2017 18:18\nPRZECZYTAJ BO JEST EKSTRA\nMatt 27 listopada 2012 22:16\nMimo wszystko to chyba lepsza ksiazka na Grey ;)\nDominika Strzelecka 28 listopada 2012 08:55\nNa pewno lepiej napisana i bardziej realna :)\nMiłośniczka Książek 28 listopada 2012 15:37\nChyba tym razem powiem jej pass :)\nAleksandrowe myśli 28 listopada 2012 21:17\nZapowiada się gorąco :)\nDominika Strzelecka 29 listopada 2012 09:13\nI tak jest ;)\nAnonimowy 29 listopada 2012 07:10\nPrzeczytam książkę nie zwracając uwagi na komentarze bo już nie raz mnie zachęciły, a książka okazała się totalną klapą jak "TRZY OBLICZA POŻĄDANIA", moja wyobraźnia jest 1000 razy bardziej rozwinięta niż sceny łóżkowe w tej książce. Natomias całkiem przyjemnie czytało mi się "50 twarzy greya" i "Ciemniejsza strona Greya" chociaż recenzje były słabe, jedyne moje zastrzeżenia do tych książek to powtarzające się zwroty, co czasami irytuje. Więc na pewno kupię "Dotyk Crossa" bo uwielbiam książki o zabarwieniu erotycznym:)\nDominika Strzelecka 29 listopada 2012 10:54\n"Dotyk Crossa" wydaje mi się bardziej złożony niż Grey. Im bliżej końca, tym bardziej mnie zaciekawiał. Ma wady, ale jest niezłą lekturą. A erotyki w nim pod dostatkiem ;)\nAnonimowy 5 grudnia 2012 10:47\nCzytam "Dotyk CROSSA" i jestem ROZCZAROWANA... dotarłam do 140 strony i ma ochotę wrzucić ją w kąt bo to totalne dno. Fabuła ściągnięta żywcem z "50 twarzy.."tylko autork E.L.James smaczniej i ze smakiem przedstawiła początki znajomości głównych bohaterów, a w - Dotyku to wulgarne i żenująco prosty wątek - spotkać kogoś w przelocie drugi raz na korytarzu i powiedzieć - PRZELECĘ CIĘ. Przy tej książce "50 twarzy ..i Ciemniejsza strona Greja" to arcydzieło literatury erotycznej bo po tych dwóch częściach nie mogę doczekać się kolejnej - trzeciej i czekam z niecierpliwością.\nAnonimowy 30 stycznia 2013 23:01\nDotyk- wydaje sie powturka z 50 twarzy i jest to troche irytujace, ale ciekawie zaczyna sie robic w drugiej czesci wiec polecam.\nAnonimowy 13 stycznia 2013 21:24\nCzytam obecnie Dotyk Crosa i chce powiedziec ze podoba mi sie ,acz kolwiek wszystkie trzy czesci Greya były lepsze!ale kazdy gusuje w czyms innym:)pozdrawiam i zycze miłej lektury;\nDominika Strzelecka 13 stycznia 2013 22:08\nKażda książka ma swoje wady i zalety. Greya przeczytałam, przeczytam też drugi tom Crossa. Choć nie wiem, czy jest sens aż tak bardzo porównywać do siebie te dwie serie. Również życzę przyjemnej lektury i pozdrawiam :)\nAnonimowy 17 stycznia 2013 20:51\nPrzeczytałam wszystkie trzy części Greya i od niedawna czytam Dotyk Crossa i muszę stwierdzić że książka nie robi na mnie takiego wrażenia.Według mnie ma za bardzo wulgarny język i akcja rozgrywa sie zbyt szybko .Greya czytało się o wiele przyjemniej i chętniej się po niego sięgało. Myślę ze prędzej przeczytam trzy części Greya jeszcze raz niż skończę pierwsza Crossa\nDominika Strzelecka 18 stycznia 2013 09:06\nTak, język jest dość wulgarny i to rzeczywiście może przeszkadzać. Ale za to nie ma mnóstwa powtórzeń i okrzyków w stylu świętego Barnaby ;)\nAnonimowy 27 stycznia 2013 19:52\nTeż tak mam że czytam Crossa a cały czas myślę o kolejnym przeczytaniu Greya...\nSayuri 26 sierpnia 2013 12:37\nTo prawda książka Sylvii Day jest lepiej napisana i nie ma słynnej bogini i podświadomości oraz św. Barnaby, itp. Ale za to trylogia o Crossie jest tak płytka, że dziwię się ludziom, że im się chce to czytać. Nie ma tu rzeczywistych problemów, ważny jest tu kult ciała, pieniędzy oraz seksu, a sam Gideon i Eva są tak irytujący i mimo iż mają po dwadzieścia parę lat to zachowują się jak para nastolatków, którzy przechodzą burzliwe dojrzewanie. I tak naprawdę nie wiadomo o co ci bohaterowie kłócą, właściwie kłócą się jak nastolatki, którzy obrażają się o byle co.\nAnonimowy 14 sierpnia 2014 16:31\nTo samo pomyślałam czytając Crossa - że wolę przeczytać jeszcze raz trylogię Greya według mnie bohaterowie wzbudzali dużo większą sympatię :) a "Wyznanie Crosaa" moim zdaniem zakończyło się beznadziejnie...\nDominika Strzelecka 14 sierpnia 2014 17:05\nI właśnie dlatego mają być kolejne dwie części.\nAnonimowy 7 lutego 2013 23:16\nA ja tak sobie myślę, że chyba się jednak skuszę :)\nAnonimowy 21 lutego 2013 00:05\nHej tak sobie chadzam po różnych blogach i szukam ciekawych recenzji. Zgadzam się z się Tobą, książki są do siebie podobne, jednak traktuje to jako inspiracje Day, Grayem. No cóż przeczytałam wszystkie serie Greya i dostępne Corssa. I widzę w nich kolosalne różnice, przede wszystkim przedstawienie bohaterów w "dotyku" są oni bardziej mroczni, zagubieni, atmosfera wciąga, nie można się od niej oderwać i pomijam tu sceny erotyczne. Hę zaczynam własną recenzję, a to nie miejsce na to. Jak już pisałam zgadzam się z Tobą oprócz jednego stwierdzenia, że Eva ucieka. Przyznaje że podkuliła ogon pod siebie i tyle ją widzieli, jednak nie zapominajmy że miała traumatyczne dzieciństwo, facet ją przytłacza itd, jednak w pewnym momencie bierze się w garść i walczy o "miłość" ;). A tak poza nawiasem książka ma dobre zadatki na kryminał z romansem w tle lub romans z kryminałem w tle ale to już bardziej w drugiej części. Chcą zekranizować Gray hmm no cóż wolałabym oglądać Crossa, ale to ja.\nDominika Strzelecka 26 lutego 2013 19:38\nPoczątkowo historia jest podobna, ale to wrażenie dość szybko mija. A im dalej, tym bardziej widać, że Sylvia Day ma doświadczenie w pisaniu. Dobrze prowadzi wątki, potrafi budować napięcie i ciekawie wykreować bohaterów. Świetnie uwidacznia się to w drugim tomie. I mam nadzieję, że zakończenie trylogii powali mnie na kolana :) Pozdrawiam.\nAnonimowy 10 marca 2013 22:45\nGreya trzyksiazki przeczytałam jednym tchem.christian i ana pochłonęli mnie bez reszty.terazczytam dotyk crosa i kiepsko mi to idzie .może się rozwinie.\nAnonimowy 25 marca 2013 11:04\nBardzo dobra recenzja. wszystkie 3 ksiazki sylvii day sa warte przeczytania. tematycznie podobna do historii greya tylko technicznie jest przez sylvie day lepiej opanowana. i to widac juz w drugiej ksiazce, wlasnie przeczytalam. jezyk jest erotyczny i ostry, ale mi to nie przeszkadza bo nie mam problemu z nazywaniem rzeczy po imieniu bez owijania w bawelne czy chowania pod koldre. w dobrych i zaufanych ukladach partnerskich wszelkie mozliwosci seksualne sa dozwolone. mnie fascynuje historia i losy i evy i crossa. jak sie skonczy, czy przezwycieza te demony, ktore ich otaczaja. jezeli ktos sie nie czerwieni przy erotycznych tekstach to warto przeczytac. bym zakwalifikowala do katekorgii " kryminal erotyczny"\nAnonimowy 21 kwietnia 2013 19:47\nWitam przeczytałam wszystkie części Greya i bardzo mnie zafascynowały. Czytałam wasze wypowiedzi i stwierdziłam, że spróbuję przeczytać Crossa, mam nadzieję, że nie będzie tak źle jak niektórzy piszą. ;) Pozdrawiam\nAnonimowy 24 kwietnia 2013 22:53\nPo przeczytaniu greya i powyzszych opini jednak wstrzymam sie jeszcze z czytaniem crossa\nAnonimowy 13 maja 2013 09:00\nPoczątek może zniechęcić - gdyż za bardzo porównujemy do Greya, ale później zapominamy o tym. Czyta się lekko i szybko. Z chęcią sięga się po kolejną część.\nOpisy erotyki moim zdaniem lepsze,\nBlackSher 3 sierpnia 2013 21:33\nAnonimowy 13 sierpnia 2013 22:23\nKsiążka jest świetna ,lekko napisana szybko się czyta . Kończąc 1 część masz ochotę na więcej ...\nAnonimowy 24 września 2013 16:30\nja również przeczytałam wszystkie czesci greya jak i crossa, zgadzam sie sie na poczatku bardzo sie porównuje greya do crossa ale potem sie szybko zapomina, mi bardziej podobala sie trylogia greya lecz dotyk to tez warta do przeczytania historia, ktora sie jeszcze nie skonczyla- nie ukrywam bylam rozczarowana zakonczeniem trzeciej czesci crossa. Krotko mowiac (jesli moge tak porównac) :) grey to "romans erotyczny", natomiast cross to "erotyk romantyczny "\nAnonimowy 16 sierpnia 2014 19:29\nwłasnie przeczytałam całą trylogię i umarłam..Jest wspaniale napisana ,czyta sie miło i lekko.Z wypiekami na twarzy czekałam na kolejne rozdziały,i choc czasem scen seksy było za dużo to uwarzam że jest to super książka.Ale jutro idę i kupuję 50 Twarzy greya....\nJa mam wlasnie na odwrót. Przeczytalam cala trylogie Greya, a teraz czas na Crossa. Mam nadzieje, ze ta książka również mnie wciągnie.\nAnonimowy 5 lutego 2017 00:16\nPrzeczytalam trylogie Greya,poprostu cos niesamowitego..przeczytalam z zalem ze to ostatnia czesc ,czesc 4 oczami Chrystiana,bylam tak pochlonieta I zauroczona chistoria ich milosci a potem tego jak on to widzial(co pare watkow mi rozjasnilo) ze.....przeczytalam jeszcze raz wszystkie 3 czesci I nadal bylam ciekawa....trafilam na Crossa ze to niby podobne I co?ledwo to czytam I bedac na 234stronie nie wiem jakim cudem (chyba liczac ze sie rozrekkreci)stwierdzam ze wali mnie to I nie zamierzam konczyc-beznadzieja Gdyby to byla zupelnie nowa historia tioo by uszlo ale tak zrzynac w dodatku wszystko nieudolnie zerzniete z greya-od ogolnego watku jej I jego po cala reszte-jego zaborczosc koszmary senne,przeszlosc,poszczegolne sceny po kolei jak w greyu tyle ze bez fabuly ladu I skladu,zero zmyslowosci a to wszystko tak wulgarne I bez zadnego sensu....naprawde NIE POLECAM,juz wolalabym 3 raz Greya przeczytac I nie wykluczoe bo nic lepszego nie znajde


Wygodne i lekkie peruki które są nie do odróżnienia od Twoich włosów – Podologia Warszawa\nby marcin144 25 marca 2021 4 marca 2021\nNa pewno jesteśmy świadomi tego, że prędzej czy później każdego z nas dopadnie jakaś choroba. Można powiedzieć, że przynajmniej w pewnym stopniu jest to zupełnie normalne, ponieważ najczęściej choroby przychodzą z wiekiem. Niestety często leczenie takich chorób wiąże się z tym, że wypadają nam włosy na głowie. Jest to szczególnie niekomfortowe dla kobiet. Jednak jak się okazuje można temu jak najbardziej skutecznie zaradzić.\nPeruki syntetyczne – co to takiego?\nDobrym rozwiązaniem mogą okazać się Włosy doczepiane clip-in. Jest to jak najbardziej dobry wybór w przypadku braku włosów na głowie, gdyż możemy, dzięki takiej peruce zakryć wszystkie niedoskonałości na naszej głowie co ma szczególne znaczenie w przypadku kobiet. Jeszcze jakiś czas temu wybór peruk w sklepach był mocno ograniczony, a na dzień dzisiejszy jest na tyle duży, że w zasadzie każda kobieta powinna znaleźć coś dla siebie. Oczywiście nie jest to tak, że peruki przeznaczone są tylko i wyłącznie dla kobiet, bo mężczyźni bardzo często także z nich korzystają. Jednak trzeba sobie szczerze powiedzieć, że brak włosów na głowie przeszkadza zazwyczaj zdecydowanie bardziej kobietom niż Panom. Z tego względu jak najbardziej warto zdecydować się na zakup peruki syntetycznej. Bez większego problemu da się wybrać taki kolor, styl czy długość jaka będzie nam najbardziej odpowiadać.\nTanie peruki zamiast włosów\nOgromną zaletą wspomnianych peruk jest to, że są one stosunkowo tanie. Jednak musimy pamiętać także o tym, że raczej nie cieszą się one zbyt wysoką trwałością, a jest to bez wątpienia wada. Co więcej są stosunkowo mocno podatne na plątanie co z kolei może mocno przeszkadzać wielu Paniom. Wydaje się, że takie peruki będziemy musieli zdecydowanie częściej zmieniać niż np. peruki naturalne. Oczywiście wszystko zależy od naszych indywidualnych preferencji i tego co wolimy. Zmiana nie powinna być jakiś większym problemem, ponieważ tak jak wcześniej było wspomniane peruki syntetyczne są tanie. Chyba nikomu nie trzeba mówić o tym, że takie peruki wykonywane są z materiałów syntetycznych, bo wskazuje na to już sama nazwa. Trzeba pamiętać jednak o tym, aby decydować się tylko i wyłącznie na sprawdzone produkty – nie zawsze oszczędność będzie opłacalna, gdyż może okazać się, że właśnie przez to takie peruki będą jeszcze mniej wytrzymałe, a przecież chyba nie o to nam chodzi. Te peruki także doskonale imitują naturalne włosy przez co spełniają swoją funkcję.


X-Ways Software Technology AG - nformatyka śledcza, oprogramowanie googleba88693c99e7e8ce.html\nHome › X-Ways Software Technology AG\nWinHex jest to uniwersalny edytor heksadecymalny, szczególnie przydatne narzędzie w dziedzinie informatyki śledczej, odzyskiwania danych, przetwarzania danych na niskim poziomie, oraz bezpieczeństwa IT .\nSpecjalistyczne narzędzie informatyki śledczej dla fazy zbierania dowodów z zakresu dochodzenia sądowego, przechwytuje dane systemów Windows i Linux .\nX-Ways Forensics to zaawansowane środowisko pracy dla komputerowych ekspertów z zakresu analizy sądowej .\nX-Ways Imager to narzędzie do tworzenia obrazów dysku. Okrojona wersja programu X-Ways Forensics tylko z funkcją przetwarzania obrazu dysku.\nUproszczona wersja X-Ways Forensics dla śledczych, analityków, prawników, audytorów, dla ...\nAnaliza dedykowana dla informatyki śledczej .\nPernamentne kasowanie danych , uniemożliwiające ich jakiekolwiek odtworzenie .\nZgodne z najwyższymi standami bezpieczeństwa .\nNarzędzie, które pozwala pracownikom informatyki śledczej śledzić i badać aktywność przeglądania stron internetowych oraz usuwanie plików z kosza systemu Windows .


Pierwszy przystanek w kalendarzu Red Bull Air Race na 2017 rok odbêdzie siê 10-11 lutego w Abu Dhabi. Przy tej okazji oficjalne Mistrzostwa ¦wiata obchodziæ bêd± kilka szczególnych momentów w swojej historii: dziesi±ty sezon rywalizacji, dziesi±ty...\ndd @ 2017-01-05 › 13:39:20\nCo spakowaæ na d³ug± i dalek± wyprawê?\nZima w Polsce to czas na gor±ce i dalekie wyprawy na inny kontynent. Coraz wiêcej osób co roku planuje tak urlop, aby mieæ jak najmniej zimy i jak najwiêcej s³oñca. Na³adowanie akumulatorów s³oñcem, kolorami, pysznym jedzeniem daje energiê na wiele d...\ndd @ 2016-03-17 › 19:30:57\nKonfrontacje gali KSW 35\n27 maja 2016 roku w mieszcz±cej siê na granicy Gdañska i Sopotu Ergo Arenie odbêdzie siê KSW 35. O zwyciêstwa zawalcz± m.in. Micha³ Materla, Mariusz Pudzianowski i Mateusz Gamrot. Walk± wieczoru bêdzie starcie Mameda Khalidowa z Azizem Karaoglu. Czy...\ndd @ 2016-03-17 › 19:25:36\nburn rozpala emocje mi³o¶ników F1\nburn, marka napoju energetyzuj±cego, podkre¶la swój zwi±zek z Formu³± 1. Na rynek trafi³a w³a¶nie nowa, limitowana seria puszek burn, z grafik± przedstawiaj±c± bolid Lotus. Dodatkowo ruszy³ konkurs, w którym fani wy¶cigów mog± wygraæ wyjazd na Gra...\ndd @ 2014-06-27 › 12:32:00\nSurvival – przej¶ciowa moda czy gwarancja prze¿ycia w trudnych warunkach\nModa na survival, czyli umiejêtno¶æ przetrwania , zapewnienia sobie po¿ywienia i schronienia w ekstremalnych warunkach, bez jakiejkolwiek pomocy z zewn±trz i specjalistycznego sprzêtu, przysz³a do nas z zachodu i od razu trafi³a na podatny grunt. Je...\ndd @ 2014-06-27 › 11:57:16


Szturomski: Przyjedzie czołówka najlepszych - miedziowe.pl\nStart Motocross Szturomski: Przyjedzie czołówka najlepszych\nMotocross w Górkowie\nSzturomski: Przyjedzie czołówka najlepszych\n17.06.2016. Radio Elka, Leszek Wspaniały\nMasz ukończone 16 lat i chcesz w weekend zarobić stówkę, do tego mieć zapewnione wyżywienie i napoje? Zgłoś się do organizatorów motocrossowych mistrzostw Polski, którzy poszukują osób do zabezpieczenia toru i służby informacyjnej. Impreza już w nadchodzący weekend na torze w Górkowie.\nOstateczny termin zgłaszania się mija w piątek o godzinie 17:00. Szczegółowe informacje pod nr telefonu 693 579 684. Na\ntorze w Górkowie przez dwa dni będzie można podziwiać blisko 200 zawodników w kilku klasach. - W sobotę od 14 zobaczymy klasy: MX 2 , Masters i kobiety. W pierwszej z wymienionych grupy przyjedzie czołówka europejska. W niedzielę pierwszy wyścig już o 12:30. Zobaczymy zawodników z MX2Junior, open, quady, amatorzy oraz zawodnicy z licencją B i C - powiedział Paweł Szturomski, wiceprezes ds. sportowych w Automobilklubie Głogów.\nZapraszamy fanów sportów motorowych na dwudniowe mistrzostwa. Wstęp jest wolny.\n1. Dodane przez szkoda, w dniu - 18-06-2016 23:23\n(...)4 - Szkoda, że osoba pod tym numerem nie ma żadnych zasad.. Jeśli oferta pracy jest już nieaktualna, to wystarczy o tym poinformować Na darmo szedłem, szkoda tylko butów. Nigdy więcej.\n2. Dodane przez michal, w dniu - 18-06-2016 23:23


Miesięcznik Twórczość » Wędrowna męka Alicji Rosé Wędrowna męka Alicji Rosé – Miesięcznik Twórczość\nWędrowna męka Alicji Rosé\nAlicja Rosé (autorka, ilustratorka, tłumaczka) podróżuje – głównie po północnych krajach – nie ze względu na pogoń za egzotyką czy innością kulturową, lecz po to, aby dokładniej, wnikliwiej przyglądać się światu, zawiązywać relacje z krajobrazami i ludźmi. Stacjonarność, jak można wyczytać z tomu Północ. Przypowieści, jest tymczasowa, rozleniwia, wytrąca dynamikę samorozwoju. Świadomość, że za chwilę zmieni się miejsce pobytu, u tej poetki wzbudza ciekawość, intensyfikuje chęć jego odnotowania, swego rodzaju odrysowania i przeniknięcia.\nNie da się ukryć, że Rosé dysponuje plastyczną i żywotną wyobraźnią, czyniąc z niej użytek nie tylko estetyczny. Patrzenie na napotkane obiekty (akweny, miasta, dzieła malarskie, filmy), ludzi, zwierzęta, rośliny, przedmioty jest dla niej szansą rozpoznania samej siebie i świata. Przyglądanie się czemuś jest tu w rzeczy samej oglądaniem własnego wizerunku zarówno cielesnego, jak i emocjonalnego, uczuciowego, moralnego, tożsamościowego. Poetka zdaje się mówić, że świat istnieje w tym celu, aby człowiek mógł się w nim obejrzeć i zobaczyć, a to znaczy właśnie poznawać, potwierdzać, odkrywać swoje jestestwo, sferę przeżyć i samowiedzy. Choć mogłaby powtórzyć za Pawłem Apostołem: „Teraz widzimy jakby w zwierciadle, niejasno” (1Kor 13, 12). Biblijnych, a szczególnie ewangelicznych nawiązań w tomie jest sporo, jakkolwiek nie ma on charakteru konfesyjnego, graficzną projekcją Ewangelii jest zuniwersalizowana pieta na stronie siedemnastej; jednakże ani postać trzymająca na kolanach ciało, ani postać trzymana na kolanach nie pozwalają się precyzyjnie identyfikować.\nWięcej trudności niż portretowanie przysparza odwzorowywanie siebie, autoportretowanie. Samopoznanie to jedna z podstawowych powinności człowieka. Maksyma na frontonie świątyni Apollina w Delfach „poznaj samego siebie” wciąż jest aktualna, także dla poetki. Czyż nie od uznania prawdy o tym, co dzieje się w naszym wnętrzu, zaczyna się wszelka twórczość? Oczywiście, nie chodzi tu o proste wyznawanie emocji, ukrytych ruchów osobistego umysłu. Szczerość w sztuce i literaturze jest kwestią skomplikowaną, dlatego poetka określa swoją – zakłócaną przez zmienność – sytuację zarówno egzystencjalną, jak i twórczą: „Potem długo siedzę przed lustrem i rysuję swoją / twarz (najtrudniej narysować własną twarz), która / jest chmurą, co chwila inną. Tak trudno się / pogodzić z własną twarzą, więc patrzę w cudze” (Lustro. Amsterdam). Dopowiada się istotna myśl o tym, że nasze kłopoty z rozpoznawaniem „ja” wynikają z braku akceptacji samego siebie. Dlatego te wiersze obrazują przedzieranie się przez obcość własną ku samoakceptacji (oczywiście, chodzi o coś więcej niż leczenie kompleksów). Tylko człowiek otwarty głęboko na siebie może być prawdziwie otwarty w tym sensie, o jakim – niestety potocznie i powierzchownie – mówi się w publicystyce, zwłaszcza tej politycznej.\nZapisywanie przechodzących płynnie jedna w drugą obserwacji jest w wierszach Rosé czynnością podobną do zasłaniania swej nagości, bezbronności, poczucia wstydu, znikomości, znikania – autorskie grafiki powkładane pomiędzy teksty przedstawiają właśnie sylwetki nagie, bezbronne, znikające, jakby na chwilę przed zadaniem im bólu lub unicestwiającego ciosu. W odróżnieniu od wierszy postacie są wyjęte z jakichkolwiek dookreślających je kontekstów.\nAle to poprzez kogoś obok, poprzez rzeczywistość ujrzaną, płynącą jak obłoki na niebie – możliwe jest poznawanie siebie. Co więcej, zobaczone wręcza sposobność do uchwycenia swojego wnętrza, bo nie poznajemy sami z siebie.\nDlatego samotność przeżywamy wtedy, gdy rezygnujemy z prawa do odnajdywania się w bliźnim, w otoczeniu bytów i dzieł, z prawa i obowiązku budowania relacji z tym, co wypełnia horyzont naszego istnienia (zaopatrzenie większości wierszy w personalne dedykacje świadczy o tym, że pisanie tekstu poetyckiego odbywa się w przestrzeni porozumienia z konkretną osobą, ponadto autorskie grafiki w tomie ilustrują jakąś więź osoby z osobą). Poetka samotna nie jest, a przynajmniej próbuje przezwyciężać samotność, gdyż korzysta z sygnalizowanego wyżej prawa na przystankach w podróży. Buduje z nich „przypowieściową” kolekcję poetyckich miniatur reportażowych, aby znaleźć „dom poza domem” (Sen nocy letniej. Helsinki). Dotyczą one miejsc naznaczonych instytucjonalną sakralnością lub jakoś wyróżniających się, ale znajdujących się na uboczu, na skraju powszechnej uwagi. Poetka zagląda do świątyni estońskich starowierców w miejscowości Varnja i kościołów w miasteczku Räpina i Tartu, do fińskiej knajpki, rejestruje przebieg lekcji rysunku w Mooste, Wigilię spędzoną w Kłajpedzie, opustoszałe ulice Helsinek, topografię niemieckiej wyspy Sylt na Morzu Północnym, łączy geograficzne punkty na Ziemi, Północ z Południem, Będzin z Jerozolimą i Stambułem. Oko wodzi po „miejscach przestankowych, / o których milczą przewodniki” (Arytmia). Nie mogę oprzeć się zasygnalizowaniu pewnej paraleli pomiędzy tomem Rosé a skandynawskimi wierszami podróżnymi Kazimiery Iłłakowiczówny.\nRosé z ironią odnosi się do owczego pędu, aby poddawać się presji dążeń usankcjonowanych przez media. Nie ulega obrazom rzeczywistości narzuconym medialnie. Arytmię kończy przyrodnicza obserwacja, która wyznacza pozytywną, choć trudną do osiągnięcia na co dzień, perspektywę oglądu: „[…] Na środku / przygniecionej trawy siedziała zwyczajna / szara żaba, ale musiałam już iść do świata / spraw istotnych, o których jutro przeczytam / w gazetach”.\nAle to nie wszystko. Poprzez pamięć o osobach i poprzez ich pamiątki bohaterka Północy podróżuje także do przeszłości, odkrywając, że minione losy tak łatwo stają się iluzjami, z których żywi na ogół szybko się otrząsają: „Oglądaliśmy wojnę z optymalnej odległości, / jak w magicznej kuli, z takiej perspektywy / widać lepiej i wystarczy mocniej potrząsnąć, / by spadł śnieg” (Pozytywka). I tu również pojawiają się „kojące słowa / ironii”, wypatrzonej w poezji Zbigniewa Herberta (jemu poświęcony list poetycki należy do trwającej od lat mody składania hołdów temu wielkiemu poecie).\nW tomie powraca pytanie o cel podróży, którym nie jest punkt kończący trasę. Celowość podróżowania, o której tu czytamy, streszcza się w Iwaszkiewiczowskim pragnieniu trwania „w wędrownej męce”.\nAlicja Rosé: Północ. Przypowieści.\nPosłowie Stanisław Balbus.\nKraków 2019, s. 96.


Pandemia koronawirusa. Na COVID-19 zachorowało na świecie już ponad 5 mln osób - Wiadomości - polskieradio24.pl\nPandemia koronawirusa. Na COVID-19 zachorowało na świecie już ponad 5 mln osób\nOstatnia aktualizacja: 21.05.2020 02:43\nLiczba zachorowań na COVID-19 na świecie przekroczyła 5 mln. Poinformowali o tym naukowcy z amerykańskiego Uniwersytetu Johnsa Hopkinsa w Maryland, którzy zajmują się monitorowaniem pandemii. Liczba ofiar na całym świecie to obecnie niemal 328 tys., a wyleczyć udało się niemal 2 mln osób.\nLiczba zachorowań na COVID-19 na świecie przekroczyła 5 milionów. Relacja Wojciecha Cegielskiego (IAR)\nSala z pacjentami leczonymi na COVID-19 w szpitalu miejskim Campaign Gilberto Novaes w Manaus w BrazyliiFoto: PAP/EPA/RAPHAEL ALVES\nSpośród wszystkich ofiar śmiertelnych koronawirusa co trzeci to mieszkaniec USA. W Stanach Zjednoczonych zmarło 94,5 tys. osób. To w tym kraju jest też najwięcej zakażeń: ponad 1,5 mln.\nWładze Wuhanu ogłosiły zakaz jedzenia dzikich zwierząt. COVID-19 na świecie\nSzybko rośnie liczba ofiar w Brazylii i teraz wynosi 18 tys. W liczącym 20 mln mieszkańców Sao Paulo zamknięto ruch na ulicach, a z kolei burmistrz miasta Manaus w Amazonii obawia się wielu ofiar wśród rdzennych mieszkańców.\n- Mamy rząd, który nie dba o życie Indian w Amazonii i o ich kulturę, a który zajmuje się innymi sprawami i jest autorytarny - mówił Arthur Virgilio Neto.\nKraje zdejmują kolejne restrykcje\nŚwiatowa Organizacja Zdrowia (WHO) poinformowała, że szybko zwiększa się liczba zakażeń w krajach ubogich, a Bank Światowy prognozuje, że koronawirus może wepchnąć w ekstremalną biedę nawet 60 mln osób.\nŹródło mapy: Johns Hopkins University\nKraje europejskie tymczasem zdejmują kolejne restrykcje w związku z poprawą sytuacji. Bułgaria. Grecja i Serbia poinformowały, że znoszą obowiązek kwarantanny przy przekraczaniu granic dla części obywateli swoich krajów.\nSezon turystyczny w Grecji otwarty od 15 czerwca. Przyjeżdżający będą poddawani testom\nZobacz więcej na temat: ŚWIAT koronawirus pandemia infografika\n"Można ruszyć z miejsca". Premier Włoch zatwierdził otwarcie gospodarki\nOstatnia aktualizacja: 17.05.2020 01:00\nPremier Włoch Giuseppe Conte oświadczył, że dane na temat przebiegu epidemii koronawirusa są "pocieszające". Mówił, że można wznowić działalność wielu branż "z ufnością i poczuciem odpowiedzialności". Potwierdził otwarcie granic regionów i Włoch 3 czerwca.\n- Wszędzie potrzebna jest ostrożność, zwłaszcza w Lombardii - podkreślił premier WłochFoto: PAP/EPA/FILIPPO ATTILI/HANDOUT\n00'53 Premier Włoch poinformował o kolejnym etapie otwarcia gospodarki (IAR)\n- Wprowadzone kroki w pierwszej fazie przyniosły oczekiwane rezultaty, a zatem można ruszyć z miejsca - oznajmił szef rządu podczas konferencji prasowej w Rzymie, pierwszej od dawna z udziałem dziennikarzy, a nie podczas połączeń online. - Stoimy wobec wkalkulowanego ryzyka. Jeśli krzywa zakażeń wzrośnie, możliwe będą nowe restrykcje - zaznaczył Conte.\n- Nie możemy czekać na szczepionkę, nie możemy się zatrzymywać, musimy biec - dodał premier, odnosząc się do potrzeby odmrożenia gospodarki i biznesu oraz rozwiązywania kryzysu wielu branż na tle pandemii. Rządowy dekret w tej sprawie podpisał prezydent Sergio Mattarella.\nOtwarcie sklepów, salonów fryzjerskich, restauracji\nConte potwierdził zawarte w nim postanowienia. Od poniedziałku otwarte będą pozostałe sklepy, salony fryzjerskie i piękności, restauracje, bary, lodziarnie, cukiernie, puby, plaże. Konieczne są maseczki i zachowanie dystansu społecznego. - Ma to fundamentalne znaczenie - przypomniał.\nWznowione zostaną msze z udziałem wiernych, treningi sportowe, również klubów piłkarskiej Serie A.\nWłosi będą mogli wyjechać na wakacje. Giuseppe Conte: nie spędzimy tego lata na balkonie\nOn 5/19, FRONTLINE offers an unforgettable look at the harrowing, heroic fight doctors and nurses are waging in a hard-hit hospital in Italy. https://t.co/3EPSdL183K pic.twitter.com/mkVyExDRPP\n— FRONTLINE (@frontlinepbs) May 14, 2020\n"Ludzie cieszą się nawet zwykłymi spacerami". Urszula Arczewska o sytuacji we Włoszech\nDozwolone będą spotkania z przyjaciółmi i podróże po swoim regionie. Zniesiony będzie obowiązek noszenia autocertyfikatów z deklaracją celu i trasy przemieszczania się. Będą one konieczne jedynie przy podróżach między regionami do 3 czerwca. Na razie są one możliwe tylko z ważnych, uzasadnionych powodów. 3 czerwca również otwarte zostaną granice Włoch.\nSzef rządu ogłosił, że 25 maja mogą zostać otwarte sale gimnastyczne, baseny i ośrodki sportowe, a 15 czerwca - kina i teatry oraz centra zabaw dla dzieci.\n"Wszędzie potrzebna jest ostrożność"\nConte zastrzegł zarazem, że władze poszczególnych regionów mogą modyfikować te normy. - Wszędzie potrzebna jest ostrożność, zwłaszcza w Lombardii, gdzie jest strefa średniego ryzyka zakażenia - wyjaśnił. Zaapelował do mieszkańców tego regionu, by byli "ostrożni i odpowiedzialni".\nPremier przypomniał, że kilka dni wcześniej rząd ogłosił wyasygnowanie 55 mld euro na wsparcie rodzin, pracowników, firm, różnych sektorów biznesu oraz gospodarki. - Jestem świadom, że to nie rozwiąże wszystkich problemów, ale pomagamy - zapewnił.\nZobacz więcej na temat: koronawirus wirus pandemia epidemia COVID-19 Włochy Europa Giuseppe Conte ŚWIAT infografika\n"W żadnym innym kraju świata nie zmarło tak wielu zakażonych". COVID-19 w USA\nOstatnia aktualizacja: 17.05.2020 09:51\nO 1237 wzrósł w ciągu ostatniej doby bilans ofiar śmiertelnych epidemii koronawirusa w Stanach Zjednoczonych. Łączna liczba zgonów w tym kraju to 88 730 - wynika z najnowszych danych Uniwersytetu Johnsa Hopkinsa w Baltimore.\nLiczba diagnozowanych przypadków nie wykazuje większych dobowych wahańFoto: PAP/EPA/Olafur Steinar Gestsson\nBogaci Amerykanie uciekają z Nowego Jorku. Powodem koronawirus\nW ciągu ostatnich 24 godzin liczba wykrytych w Stanach Zjednoczonych zakażeń zwiększyła się o ok. 25 tys. Na ponad 11 mln wykonanych do tej pory w USA testów na koronawirusa ok. 1 mln 467 tys. dało wynik pozytywny.\nMimo że testów w USA przeprowadza się coraz więcej, to liczba diagnozowanych przypadków nie wykazuje większych dobowych wahań. Najnowsze dobowe dane obejmują 24 godziny od godz. 2.30 czasu polskiego w nocy z piątku na sobotę.\n#UPDATES US records 1,237 #coronavirus deaths in the past 24 hours, bringing its total to 88,730, with a confirmed 1,466,682 cases, according to the latest real-time tally by Johns Hopkins University pic.twitter.com/mi9MtztFPn\n— AFP news agency (@AFP) May 17, 2020\nW żadnym innym kraju świata nie zmarło tak wielu zakażonych koronawirusem jak w USA. W przeliczeniu na 100 tys. mieszkańców Stany Zjednoczone mają jednak niższy odsetek zgonów niż Francja, Hiszpania, Włochy czy Wielka Brytania.\n"Amerykę może czekać tragiczna zima". Ekspert o pandemii COVID-19\nGubernator stanu Andrew Cuomo w ostatnim czasie twierdził, że do nowych zakażeń dochodziło u osób wykonujących niezbędne prace w służbie zdrowia i usługach. Teraz przyznał, że nowe dane wskazują, iż jest wprost przeciwnie.\nW amerykańskim stanie Nowy Jork potwierdzono w sobotę 2419 nowych przypadków zakażenia koronawirusem, a w piątek 2762 przypadki.\nWhen we openly talk about mental health, we can better address it. I’m proud to stand with @kennethcolereal and the Mental Health Coalition and join the #howareyoureallychallenge. I nominate @GovMurphy — share how you are, really. pic.twitter.com/EPiMrsD8fu\n— Andrew Cuomo (@NYGovCuomo) May 16, 2020\nPandemia w USA. Donald Trump: mamy dużo przypadków koronawirusa, bo dużo testujemy\n- Nowe przypadki zakażeń koronawirusem w Nowym Jorku to przeważnie osoby, które opuściły swoje domy, aby robić zakupy, ćwiczyć lub przebywać w towarzystwie znajomych, a nie osoby wykonujące niezbędne prace - powiedział Andrew Cuomo.\nW stanie Nowy Jork zmarło prawie 22,5 tysiąca osób, u których potwierdzono koronawirusa.\nRozprzestrzenianie się koronawirusa (opr. Adam Ziemienowicz, Maria Samczuk/PAP)\nZobacz więcej na temat: koronawirus wirus pandemia epidemia COVID-19 USA Stany Zjednoczone Ameryka Nowy Jork infografika ŚWIAT\nOstatnia aktualizacja: 20.05.2020 16:40\nPrezydent USA Donald Trump napisał na Twitterze, odnosząc się do wybuchu epidemii koronawirusa, że "niekompetencja Chin i nic innego, doprowadziła do masowego, światowego zabójstwa".\nDonald Trump często powtarza, że koronawirus pochodzi z laboratorium w WuhanieFoto: PAP/EPA/JIM LO SCALZO\nUSA: Donald Trump jest przekonany, że SARS-CoV-2 mógł powstać w laboratorium\nDonald Trump bardzo często oskarża ostatnio Chiny o niewłaściwą reakcję na wybuch pandemii. Powtarza też, że koronawirus pochodzi z laboratorium Instytutu Wirusologii w Wuhanie.\nNa początku maja pracownicy sztabu wyborczego Trumpa powiedzieli w wywiadzie dla Reutera, że nowa strategia w walce o reelekcję prezydenta to atakowanie Chin oraz obwinianie ich o wybuch epidemii koronawirusa, a także podkreślanie, że jego rywal Demokrata Joe Biden nie byłby tak twardy wobec Pekinu jak Trump.\nPrzekaz do elektoratu?\nTaki przekaz przekonuje ludzi z bazy wyborczej prezydenta, czego dowodzą sondaże przeprowadzone w trzech hrabstwach w tzw. stanach wahadłowych - Pensylwanii, Michigan i Wisconsin.\nWHO zbada swoje postępowanie z początku pandemii koronawirusa. "Po to, by wyciągnąć lekcję"\nUS President Trump blames Chinese 'incompetence' for 'mass worldwide killing' https://t.co/kJ3bQJgqzp\n— TOI World News (@TOIWorld) May 20, 2020\nPrzedstawiciele administracji Trumpa mówią, że instrukcje dotyczące nowego przekazu wyborczego są wysyłane do republikańskich przywódców stanowych w całym kraju, ze szczególnych naciskiem na stany wahadłowe.\nSztab wyborczy Trumpa skupia się na wynikach sondaży wskazujących na to, że wśród Amerykanów rośnie niechęć do Chin. Z badania Pew Research Center przeprowadzonego pod koniec kwietnia wynika, że blisko dwie trzecie respondentów źle postrzega Chiny - to o 20 pkt. więcej niż na początku kadencji Trumpa w 2017 r.\nZobacz więcej na temat: Donald Trump USA Ameryka Stany Zjednoczone Chiny koronawirus pandemia COVID-19 ŚWIAT infografika Ameryka Północna


Kaplica św. Anny nad Źródłem Miłości – Karkonosze i Sudety\nKaplica św. Anny nad Źródłem Miłości\nWiele osób nabiera wody w usta z Dobrego Źródła położonego na zboczu Grabowca w Sosnówce Górnej koło Karpacza i okrąża z nią siedem razy kaplicę św. Anny. Kto nie uroni ani jednej kropli, ma zagwarantowaną wielką miłość. Tak przynajmniej mówi stare podanie.\nMiejsce to otaczane było kultem już w czasach neolitu. Mogą świadczyć o tym nieliczne znaleziska archeologiczne, dokonane przed 1945 rokiem. Na zboczu Grabowca na wysokości od 680 do 700 m n.p.m. znaleziono m.in. kamienne i krzemienne siekierki, które przechowywano w cieplickich zbiorach Schaffgotschów. Okoliczna ludność, uznająca wodę z Dobrego Źródła za cudowną, uważała ją za pomocną w wielu chorobach. Nic więc dziwnego, że miejsce to obrosło licznymi podaniami ludowymi.\nWedług jednego z nich, Dobre Źródło odkrył pewien książę tropiący rannego jelenia. Gdy dotarł za nim na Grabowiec, zobaczył zwierzę kąpiące się w strumieniu. Po chwili rogacz wyskoczył na brzeg i tyle go widziano. Ozdrowiał. Okazało się, że jelenia wyleczyła woda ze źródła. Tyle legenda.\nPrawdą jest jednak, że wszystko zaczęło się od wspomnianego źródła (668 m n.p.m.), nazywanego Dobrym Źródłem, Źródłem Miłości lub Świętym Źródłem, a miejsce to Babią Ścieżką, Ścieżką Czarownic czy Pogańską Doliną, co może świadczyć o tym, że oddawano się tutaj praktykom magicznym. Badacze niemieccy, wiążący to miejsce z pogańskimi wierzeniami, uważali, że miejscowa ludność czciła tutaj siły przyrody i bóstwa związane ze źródłami i wodą. Uważa się wręcz, że Dobre Źródło to najstarsze miejsce kultowe po polskiej stronie Karkonoszy. Nie dziwi więc zbudowanie na zboczu Grabowca kaplicy. Chrześcijaństwo walczyło z kultem pogańskim Słowian anektując ich miejsce święte. O to, by na Grabowcu powstałą kaplica, postarali się najprawdopodobniej strzegomscy joannici (zakon rycerski powstały w 1137 roku w Jerozolimie), którzy otrzymali od księcia Bernarda Lwóweckiego w 1281 roku Cieplice Śląskie wraz z 250 łanami „roli, łąki i lasu”. Przekazanie im cieplickiego „Ciepłego Źródła” („Calidus Fons”) stanowiło naturalną konsekwencję faktu, iż był to wówczas jedyny zakon opiekujący się chorymi – jako pierwszy prowadzi w Europie szpitale.\nFundacje księcia Bolka i hrabiego Schaffgotscha\nKronika parafii Sobieszów podaje, że pierwsza wiadomość o kaplicy na Grabowcu pochodzi z 1212 roku, gdy okoliczni mieszkańcy schronili się w niej po powodzi, spowodowanej oberwaniem chmury. Jest to wielce prawdopodobne, skoro książę świdnicko – jaworski Bolko II Mały (1310 – 1368) przekazał w 1366 roku na odnowienie „kaplicy świętego źródła” na Grabowcu 3 marki srebra czynszu z dóbr Świerzawy, co było znaczną kwotą. Niektóre źródła podają, że książę mógł być obok joanitów współfundatorem kaplicy. Są jednak i tacy autorzy, którzy przesuwają datę powstania kaplicy na zboczu Grabowca na rok 1203, a więc czasy panowania Henryka Brodatego.\nNiestety, pierwotna kaplica została zniszczona w okresie wojen husyckich. Uczyniła to podczas jednego z wypadów w te okolice grupa husytów, ukrywająca się w niewielkiej dolinie na zboczu Grabowca ( określana jest ona obecnie mianem Husyckich Kątów). Podaje się tutaj przedział 1426 – 1432, gdyż dokładniej daty tego zdarzenia nie ustalono. Drewniana kaplica św. Anny odbudowana została w połowie XV wieku według niektórych źródeł przez Liebenthala – mieszkańca Sosnówki powiązanego rodzinnie z Schaffgotschami, a według innych – przez braci Wolke (Melke) i Konrada von Schaffgotsch z Podgórzyna. Niestety, kolejne zniszczenia przyniosła wojna 30 – letnia (1618 – 1648). Hrabia Hans Anton Schaffgotsch z Cieplic postanowił zbudować nową, już murowaną kaplicę. Warto dodać, że należał on do jednego z najpotężniejszych śląskich rodów, posiadającego w Karkonoszach spore majątki. Dość powiedzieć, że ród ten był skoligacony m.in. z Piastami. Rozebranie drewnianej kaplicy kosztowało go 16 guldenów i 30 grajcarów, budowa nowej (w latach 1718 – 1719), murowanej, w stylu barokowym – 200 talarów. Ale było warto – powstała dzięki temu budowla niezwykłe ciekawa: na rzucie elipsy, ze sklepieniami kolebkowymi z lunetkami. Ma wymiary 14×10 metrów, grubość muru dochodzi do 1,7 metra. W ołtarzu głównym – powstałym w 1718 roku z okazji wizyty biskupa wrocławskiego w Sosnówce – umieszczono obraz św. Anny Samotrzeciej, a w antepedium ołtarzowym – herb fundatorów kaplicy (stojący tutaj wcześniej ołtarz główny stał się bocznym) Projekt i budowę kaplicy zlecono Casperowi Antonowi Josephowi Jentschowi (1699 – 1757), urodzonemu w Jeleniej Górze śląskiemu architektowi i budowniczemu, który terminował w Pradze i w Krzeszowie, a następnie pracował w Krzeszowie przy budowie kościółka św. Anny. Warto tutaj dodać, że w 2000 roku, podczas osuszania murów kaplicy św. Anny na Grabowcu, znaleziono spisany po łacinie akt erekcyjny na blasze cynkowej, zamkniętej w piaskowcowej skrzyni. Umieszczony był on w niszy pomiędzy ołtarzem głównym, a lewym ołtarzem bocznym. Obecnie przechowywany jest on na plebanii w Sosnówce, powróci na swe pierwotne miejsce po zakończeniu renowacji kaplicy.\nOłtarz ze Śnieżki\nW 1812 roku przeniesiono do kaplicy św. Anny na Grabowcu ołtarz z rzeźbą św. Wawrzyńca z kaplicy na Śnieżce, ponieważ w tym roku zaprzestano odprawiania w niej mszy świętych. Stało się tak po kasacie wielu klasztorów na Śląsku w 1810 roku, gdy przestała istnieć m.in. cieplicka prebenda cystersów, zobowiązanych do sprawowania liturgii w kaplicy na Śnieżce. Doszło nawet do tego, że w 1824 roku urządzono w niej…schronisko (stan taki trwał do 1850 roku).\nOłtarz św. Wawrzyńca przeniesiono do kaplicy św. Anny nieprzypadkowo. Obie świątynie łączył od początku nie tylko ich fundator – rodzina von Schaffgotsch, ale i szlak komunikacyjny. Jeszcze w XIX wieku podróżowano na Śnieżkę głównie Śląskim Traktem, wiodącym koło kaplicy św. Anny na Grabowcu. Była to najstarsza droga prowadząca w Karkonosze. Szlak ten biegł starą, kultową ścieżką do Dobrego Źródła na Grabowcu, skąd zboczem Grabowca i Czoła docierano na Bierutowską Przełęcz. Potem szlak wiódł doliną Pląsawy i koło Małego Stawu na Śnieżkę.\nHrabia Hans Anton Schaffgotsch – fundator kaplicy na Grabowcu – interesował się więc tym miejscem nieprzypadkowo. Od wieków było ono związane z jego rodziną, a ponadto ciągnęły tutaj liczne pielgrzymki nie tylko kuracjuszy z Cieplic.\nPrzyciągała magia tego miejsca, owianego nimbem tajemniczości i kilkusetnej tradycji. Był zwyczaj, że na hrabiowskim stole pałacu w Cieplicach stały zawsze obowiązkowo dwa dzbany wody z Dobrego Źródła – w ilości dwóch kadzi dowoził ją codziennie do pałacu specjalny wysłannik.\nPo 1945 roku kaplica na Grabowcu coraz bardziej niszczała. Wzgórze obrosły samosiejki. Zniknął obraz z ołtarza głównego znany z tak wielu przedwojennych pocztówek. Kaplica św. Anny widoczna była na nich jako główna dominanta wzgórza. Niedawno widok ten powrócił – dzięki pomocy nadleśnictwa „Śnieżka” w Kowarach wycięto samosiejki, kaplica znów widoczna jest doskonale z wijącej się serpentynowo ku górze drogi z Sosnówki do Karpacza Górnego. Niestety, brakuje wciąż wielu elementów wyposażenia kaplicy, rozproszonych po II wojnie światowej, m.in. obrazu z ołtarza głównego. Pozostaje mieć nadzieję, że się kiedyś odnajdą.\nOłtarz na źródle\nNajstarsze dokumenty mówią o świątyni św. Anny na Grabowcu jako o „kaplicy przy świętym źródle”. Została zbudowana ona bowiem tak, żeby źródło znalazło się wprost pod ołtarzem. Tryska ze skały. Niestety, wyposażenie kaplicy systematycznie niszczało.\nPo wielu latach dociekań okazało się, że przyczyną jest woda.\nNie pomogło jednak nawet namalowanie obrazów na blasze miedzianej, bo i one ulegały zniszczeniu. Uznano w końcu, że nie ma innej rady, jak wyprowadzić wodę specjalnym kanałem na zewnątrz kaplicy. Stało się to na początku XX wieku. Dzisiaj już wiemy, że zniszczeń dokonywała nie tyle sama woda, co zawarty w niej rad – jest ona słabo radoczynna (9 nCi/dm3) i słabo zmineralizowana.\nWypływające poniżej kaplicy źródełko otrzymało bardzo ciekawą kamienną obudowę. Pośrodku umieszczono niemiecką nazwę „Dobrego Źródła” („Der Gute Born”). Napis z lewej strony głosił, że w „1212 Wurde diese heilkratfige Quelle erwahnt” („W 1212 roku było święte i lecznicze źródło wspominane”), a z prawej strony, iż „1920 neu Gefasst durch Reichsgrafen Schaffgotsch” („W 1920 roku odnowił je hrabia Rzeszy Schaffgotsch”). Ostatnia renowacja ujęcia źródełka przeprowadzona została mimo toczącej się wojny w latach 1942-43. Dokonał jej ostatni cieplicki Schaffgotsch „ku pamięci” dwóch swoich poległych synów. Jeden z nich – Fryderyk Scgaffgotsch – zaginął 22 września 1939 roku podczas Kampanii Wrześniowej w Polsce.\nKamienna obudowa przykryta była drewnianym dwuspadowym daszkiem, który zniknął po II wojnie światowej. Na szczęście, został on niedawno odrestaurowany. Napisy na kamiennej obudowie są już mało, czytelne, za to tuż obok pojawiło się więcej kraników z ujęciem wody z „Dobrego Źródła”. Opada ona w piaskowcowe poidła.\nZniszczenia w kaplicy po II wojnie światowej nie były dziełem promieniotwórczego pierwiastka , lecz niefrasobliwych ludzi. Wielokrotnie kaplicę dewastowano, a zawilgocenie to wynik sztucznego spiętrzenia wody w zbiorniku obok świątyni. Na szczęście to się zmieniło. Powstał komitet ratowania kaplicy, dzięki któremu zaczyna nabierać ono ponownie dawnego blasku. Jest jeszcze wiele do zrobienia, ale to co już wykonano, może budzić podziw. Odrestaurowano m.in. posadzkę, osuszono i zaizolowano mury (wykonano drenaż), zrekonstruowano witraże, zakonserwowano wstępnie ołtarz główny i boczne. Dzięki temu miejsce to przywrócono do kultu. Z okazji uroczystości patronalnych św. Anny odbywa się tutaj co roku w lipcu odpust, podczas którego zbierane są fundusze na dalszy remont kaplicy. Miejsce to znów żyje. Pierwszy chrzest po II wojnie światowej odbył się tutaj 6 kwietnia 2002 roku, a pierwszy od kilkudziesięciu lat ślub miał miejsce 22 czerwca 2002 roku. Młodzi do kaplicy dotarli – dawnym zwyczajem – w lektykach.\nByć może odzyska kiedyś świetność także górska gospoda koło kaplicy (obecnie jest w rękach prywatnych). Kiedyś mieszkał w niej strażnik kaplicy, można było w niej zjeść (słynęła z pstrągów) i kupić pamiątki, m.in. kartki pocztowe, które opatrywano specjalną pieczątką na dowód, że pocztówkę naprawdę kupiono na wzgórzu. Zwyczaj ten praktykowano w większości sudeckich schronisk. Widać niedowiarków nigdy nie brakowało. Do kaplicy przy „Dobrym Źródle” przybywali nie tylko turyści, ale i pielgrzymi. Świadczyłyby o tym krzyże w miejscowościach na północny – wschód od kaplicy (Głębock, Miłków), wyznaczające trasę pątnikom. Św. Anna jest patronką górników, niewykluczone więc, że wezwanie kaplicy na Grabowcu wiązało się z działalnością w tych rejonach poszukiwaczy złota i innych rud, Walończyków. Być może kaplica służyła początkowo miejscowej ludności, zaś od XIV wieku stała się miejscem świętym, w którym – z powodu trudności z dotarciem – odprawiano msze święte sporadycznie, głównie z okazji odpustów.\nPodróże „na drągach”\nNa jednej z pocztówek z około 1910 roku z Grabowca widać damę w długiej sukni rodem z Paryża. Wypoczywa przed gospodą razem z partnerem. Być może właśnie tutaj spotkała swą wielką miłość, po tym, jak zaczerpnęła wody ze źródła i obeszła kilkakrotnie kaplicę. Raczej mało prawdopodobne, że poznała swego towarzysza podczas wędrówki na szczyt. Grabowiec mierzy 784 m n.p.m., więc marsz w długiej sukni byłby co najmniej trudny. Ale i na to była rada. Wynajmowano tragarzy lektyk, którzy stacjonowali m.in. w Karpaczu, Sosnówce, Sobieszowie, Piechowicach i Szklarskiej Porębie. Jedna z takich stacji lektyk i przewodników mieściła się w gospodzie koło kaplicy św. Anny na Grabowcu. Tragarze wnosili stąd turystów nawet na Śnieżkę, korzystając ze Śląskiego Traktu. Od 1817 roku zrzeszeni byli oni w „Korpusie przewodników i tragarzy lektyk i bagażu”. Było to chyba najstarsze zrzeszenie tego typu w Europie, skoro podobne, skupiające przewodników górskich w Szwajcarii, powstało dopiero w 1856 roku, a jest uznawane w świecie za pionierskie.\nNadzór nad karkonoskim zrzeszeniem sprawowało kierownictwo królewskiego starosty, co gwarantowało bezpieczeństwo, porządek i uczciwość. Nie stosowanie się do urzędowego cennika groziło odebraniem koncesji. Osoby „puszyste” płaciły za usługę więcej niż szczupłe. Granicę stanowiło 65 kilogramów wagi ciała i 7,5 kilogramów bagażu. Za wynajęcie dwóch osób płaciło się tyle, co za wynajęcie jednego konia wierzchem. Tyle, ze gdy wynajmowano konia, brano również zwykle przewodnika, aby nie pobłądzić. Według informatora Rozalii Saulsonowej z 1849 roku dla Polaków korzystających z uroków Badu w Cieplicach, miejscowi przewodnicy nosili zielone pilśniowe kapelusze. U góry były one wąskie i miały blaszkę, na której ryto nazwisko przewodnika lub adres jego zamieszkania.\nW jednej z monografii Karkonoszy z 1840 roku napisano, że zajęcie tragarza jest katorżnicze. Mało, któremu z nich udawało się dożyć późnego wieku. Zdarzało się, że po dojściu na szczyt tragarz mdlał, potem chorował i rzadko powracał do poprzedniego zajęcia.\nJednak widać niewiele robiono sobie z apelów humanistów, skoro interes kwitł. W lektykach podróżowało się wygodnie. Krzesło przymocowywano do dwóch kijów – wnosiły je na szczyt dwie osoby. Stąd określenie „podróżowanie na drągach” (nazwy lektyka wówczas nie używano). Zwyczaj ten utrzymał się aż do I wojny światowej. Chętnych do uprawiania zawodu tragarza nie brakowało – pchała do tego zajęcia nędza, ponieważ tradycyjne w Sudetach tkactwo podupadło. W XIX wieku tragarzy było tak wielu, że – jak odnotował pewien podróżny – „niczym ludożercy rzucali się na biednego wędrowca oferując mu swe usługi…”\nNiezwykła „karawana” hrabiego Leopolda\nCzasami wycieczki „na drągach” przypominały karawany. Tak było w 1697 roku, gdy na Śnieżkę postanowił wybrać się hrabia Leopold Schaffgotsch. Towarzysząca mu świta liczyła około 20 osób, wśród nich pomniejszego formatu hrabiowie, kamerdyner, leśnicy, dwóch hajduków, stolnik, kucharz, a nawet…egzorcysta – ojciec Eustachiusz z zakonu franciszkanów. Hrabia zabrał go ze sobą na wypadek spotkania Ducha Gór. Była to prawdziwa wyprawa – przypominała bardziej wysokogórską ekspedycję w Himalaje niż na Śnieżkę – hrabiego, jego bagaże oraz co znaczniejsze towarzyszące mu osoby targało na szczyt 90 poddanych!\nJako pierwszy o górze Grabowiec i kaplicy św. Anny pisał po polsku w 1677 roku Teodor Bilewicz, towarzyszący wielkiej peregrynacji po Europie Michałowi Kazimierzowi Radziwiłłowi – podkanclerzowi litewskiemu. Na Grabowiec dotarli w drodze na Śnieżkę. Nie wypadało, aby podróżowali w lektykach, jak – nie przymierzając – niewiasty lub chromi. Dosiedli koni. Prowadził ich przewodnik. Jechali Śląskim Traktem.\nObecnie kaplic św. Anny podlega parafii Matki Boskiej Ostrobramskiej w Sosnówce (gmina Podgórzyn). Samochód można zostawić przed ośrodkiem wczasowym „Lubuszanin” (dobre obyczaje nakazują, by fakt ten zgłosić jego kierownictwu). Do kaplicy i źródełka można dojść spod „Lubuszanina” w ciągu 10 minut. Koło kaplicy stoi najgrubszy jawor w Karkonoszach – ma kilkaset lat, 4,5 metra w obwodzie i status pomnika przyrody.\nAnna Kurek-Perzyńska, Marek Perzyński „Kaplica św. Anny i inne atrakcje Sosnówki”\nPoprzedni wpisPoprzedni Cieplickie Koncerty Organowe 2009\nNastępny wpisNastępne Zamek Książ: Wpuszczą turystów do sztolni?


Ekologiczne rozwiązania dla przedsiębiorstw produkcyjnych - Atlas Copco Polska\nEkologiczna produkcja a systemy sprężonego powietrza\nJak stać się ekologiczną firmą produkcyjną, modernizując lub wymieniając system sprężonego powietrza bez utraty jego niezawodności i bez obniżenia jakości powietrza? Przedstawiamy niezbędne informacje o oszczędnościach finansowych, energii, wpływie na środowisko, przepisach, uwarunkowaniach biznesowych i przyjaznych dla środowiska technologiach sprężania powietrza.\nPobierz przewodnik „10 kroków do ekologicznej produkcji”\nEkologiczny proces produkcji Sprężarki bezolejowe\nJak stać się ekologiczną firmą produkcyjną\nIle zaoszczędzisz, dzięki ekologicznym rozwiązaniom?\nZwrot z inwestycji w ekologiczne rozwiązania\nZadbaj o odpowiedzialność społeczną swojej firmy\nKroki do ekologicznej produkcji\nPrzede wszystkim oszczędność energii\nPrzepisy i programy korzyści\nNiezawodne, ekologiczne systemy produkcji\nIle mogę zaoszczędzić, przechodząc na ekologiczne rozwiązanie?\nEkologiczna produkcja — przewodnik „10 kroków do ekologicznej produkcji” — pobieranie\nIle można zaoszczędzić, wybierając ekologiczne rozwiązania?\nInwestycje w ekologiczne sprężarki oraz optymalizacja istniejących instalacji pneumatycznych mogą znacznie obniżyć koszty produkcji sprężonego powietrza. Ale jak duże są te oszczędności? Oto garść informacji na ten temat\n8 powodów, aby wybrać ekologiczne rozwiązania\nOszacuj czas zwrotu i oszczędności energii\nUwzględnij wszystkie koszty związane z wytwarzaniem powietrza\nSprężone powietrze jest często nazywane „czwartym medium”, ponieważ w procesie produkcji używa się go niemal tak często jak wody, elektryczności i gazu. Warto jednak pamiętać, że wytwarzanie sprężonego powietrza wymaga dużej ilości energii. Koszty elektryczności stanowią większość całkowitego kosztu posiadania sprężarki powietrza — do 80%. Inwestycja w samą sprężarkę to jedynie 10% całkowitych kosztów. Na resztę składają się wydatki serwisowe, z uwzględnieniem czasu przestojów. Dlatego każda firma wykorzystująca sprężone powietrze powinna ściśle monitorować całkowity koszt posiadania sprężarek oraz jak w największym stopniu ograniczać zużycie energii i koszty eksploatacji.\nJak duży może być zwrot z inwestycji w ekologiczną produkcję?\n„Ekologiczne rozwiązania” to nie tylko modny slogan. Dzięki przejściu na technologie i procesy przyjazne dla środowiska firmy mogą sporo zaoszczędzić, zmniejszyć emisję dwutlenku węgla, a także zyskać wiele innych korzyści. Na przykład w niektórych krajach przedsiębiorstwa mają szansę skorzystać z ulg podatkowych oraz innych rządowych programów zachęt. Ponadto ochrona środowiska staje się coraz ważniejsza dla ogółu społeczeństwa, co oznacza, że wybór ekologicznych rozwiązań pozwoli przyciągnąć i zatrzymać klientów oraz pracowników.\nOszacuj czas zwrotu z inwestycji\nOszacuj oszczędności energii i czas zwrotu z inwestycji z pomocą naszego kalkulatora zwrotu z inwestycji w sprężarkę. Wystarczy skorzystać z suwaka, aby dostosować poniższe parametry:\nLiczba godzin pracy w skali roku\nOkres podlegający ocenie\nKoszty zasilania, inwestycji, serwisu i instalacji obecnej sprężarki\nKoszty zasilania, inwestycji, serwisu i instalacji nowej, ekologicznej sprężarki\nWynik uzyskasz w ciągu minuty.\nZagrożenia — koszt nieekologicznej produkcji\nEkologiczna firma produkcyjna to firma społecznie odpowiedzialna\nW jaki sposób przedsiębiorstwa mogą przyczynić się do walki ze zmianami klimatu?\nFirmy mogą wybierać spośród wielu sposobów ograniczania emisji dwutlenku węgla oraz walki ze zmianami klimatu — od inwestycji w energooszczędne urządzenia po rezygnację z częstych podróży. A jak Ty możesz zmniejszyć swój ślad węglowy?\nPrzepisy ochrony środowiska obowiązujące przedsiębiorstwa\nNowe spojrzenie na niezawodność w zakładzie produkcyjnym\nWiele firm może porównać zakłócenia w dostawach sprężonego powietrza do dłuższych przerw w zasilaniu elektrycznym, przy czym te pierwsze są bardziej kosztowne. Właśnie dlatego niezawodność źródła sprężonego powietrza odgrywa tak istotną rolę. Aby ją zapewnić, warto korzystać z urządzeń najwyższej jakości oraz centralnego systemu zdalnego sterowania i monitorowania.Dowiedz się więcej o najbardziej niezawodnym źródle sprężonego powietrza\nWiele firm może porównać zakłócenia w dostawach sprężonego powietrza do dłuższych przerw w zasilaniu elektrycznym, przy czym te pierwsze są bardziej kosztowne. Właśnie dlatego niezawodność źródła sprężonego powietrza odgrywa tak istotną rolę. Aby ją zapewnić, warto korzystać z urządzeń najwyższej jakości oraz centralnego systemu zdalnego sterowania i monitorowania. Dowiedz się więcej o najbardziej niezawodnym źródle sprężonego powietrza\nJak zagwarantować jakość i wolumen produkcji, korzystając z ekologicznych systemów?\nFirmy coraz częściej angażują się w ochronę środowiska i inwestują w przyjazne dla środowiska technologie. Na szczęście nowoczesne systemy pneumatyczne mogą jednocześnie zapewnić wymaganą jakość powietrza. Dowiedz się więcej o jakości powietrza w ekologicznym procesie produkcji\nEnergooszczędne, ekologiczne systemy produkcji\nStara sprężarka kontra ekologiczna sprężarka\nPróba wykorzystania maksimum możliwości starzejącego się urządzenia to przedsięwzięcie godne podziwu. Można stwierdzić, że jest to pewnym przejawem dbałości o zrównoważony rozwój i ochronę zasobów. Jednak w przypadku sprężarek powietrza okazuje się to zarówno niewydajne, jak i nieekologiczne. Ze względu na nowoczesną technologię napędu o zmiennej prędkości obrotowej, która pozwala ograniczyć zużycie energii i koszty zasilania nawet o 50 procent, dalsze użytkowanie starej sprężarki często wiąże się z dużo większymi stratami.\nNapęd o zmiennej prędkości obrotowej (VSD) czy o stałej prędkości obrotowej?\nKonieczność ochrony zasobów oraz korzystania z energooszczędnego sprzętu nigdy nie była równie istotna jak obecnie. Zasoby paliw, które kiedyś uważano za nieograniczone, są obecnie na wyczerpaniu lub nie stanowią już rentownych źródeł energii — zarówno ze względów ekonomicznych, jak i środowiskowych. Doprowadziło to do gwałtownej zmiany w postrzeganiu energii. Choć dawniej uważaliśmy, że możemy z niej korzystać bez ograniczeń, dziś wiemy, że jest to cenny zasób, o który należy dbać. W jaki sposób wybrać najbardziej energooszczędne rozwiązanie — sprężarki z napędem o zmiennej prędkości obrotowej (VSD) lub o stałej prędkości obrotowej — na potrzeby procesu produkcji?\nSystemy odzyskiwania CO2\nOszacuj wpływ oszczędności energii na środowisko\nJak korzystać z kalkulatora redukcji emisji dwutlenku węgla?\nKrok 1 — wybierz walutę i jednostkę miary\nKrok 2 — wprowadź liczbę godzin pracy w skali roku, dane dotyczące zasilania systemu oraz koszt energii elektrycznej na godzinę\nKrok 3 — wybierz wartość procentową oszczędności energii\nRedukcja zakresu ciśnienia powietrza o 1 bar: 7%\nZastąpienie napędu o stałej prędkości obrotowej napędem VSD: 35%\nZastąpienie napędu o stałej prędkości obrotowej napędem VSD+: 50%\nInstalacja systemu odzyskiwania energii: 94%\nKrok 4 — wybierz liczbę lat, aby wyświetlić dane dotyczące oszczędności na przestrzeni czasu\nPrzyjrzyj się szacunkowym obliczeniom dotyczącym obniżenia kosztów energii elektrycznej oraz redukcji emisji CO2. Dla ułatwienia zilustrowaliśmy ograniczenie ilości wytwarzanego dwutlenku węgla typowymi przykładami — ładowaniem smartfonów i rocznym zużyciem energii elektrycznej przez gospodarstwo domowe.\nZnajdź odpowiednie ekologiczne rozwiązanie\nPrzepisy ochrony środowiska i zachęty podatkowe do racjonalizacji zużycia energii\nPostaw na ekologię lub pozostań w tyle\nPonieważ problem zmian klimatycznych staje się coraz poważniejszy, producenci mogą spodziewać się zaostrzenia przepisów w zakresie ochrony środowiska. Jeżeli nie przygotujesz się na to już teraz, możesz pozostać w tyle. Warto jednak wspomnieć, że rządy nie tylko nakładają na producentów nowe obciążenia finansowe — często zapewniają także dotacje, ulgi podatkowe oraz inne zachęty.\nChcesz poznać szczegóły? Dowiedz się więcej tutaj\nZapoznaj się z naszym przewodnikiem „10 kroków do ekologicznej produkcji”\nCzy nie byłoby wspaniale, gdyby istniał sposób, aby zwiększyć wydajność systemów sprężonego powietrza, a jednocześnie zaoszczędzić pieniądze i zadbać o środowisko?\nTakich sposobów jest aż dziesięć!\nCo najważniejsze, część z nich opiera się na działaniach, które możesz podjąć już dziś, niemal bez nakładów finansowych. Już pod koniec tego samego dnia zauważysz oszczędności.\nJeżeli chcesz dowiedzieć się, jak tego dokonać, zapoznaj się z naszym nowym przewodnikiem „10 kroków do lepszej, bardziej ekologicznej i wydajniejszej produkcji” lub obejrzyj webinarium.\nPobierz przewodnik w 10 krokach\nObejrzyj webinarium przedstawiające 10 kroków\nEkologiczne rozwiązania — argumenty, ryzyko, wskazówki\nJak poprawić wyniki audytu energetycznego?\nAudyt energetyczny pozwala dokładniej przeanalizować energooszczędność systemów sprężonego powietrza. Wykonaj 7 kroków wymienionych poniżej, aby zwiększyć sprawność energetyczną i zaoszczędzić pieniądze\nJak odzyskiwać energię w celu zapewnienia bardziej ekologicznej produkcji?\nPonad 90% energii zużywanej przez sprężarkę powietrza zamienia się w ciepło, które trafia do atmosfery. System odzyskiwania energii umożliwia wykorzystanie większości tego ciepła w innych miejscach i pozwala zmniejszyć koszty całego procesu. Tu znajdziesz więcej informacji\nJaki jest wpływ braku ekologicznych rozwiązań na koszt procesu produkcji?\nFirmy, które nie inwestują dziś w przyjazne dla środowiska technologie i szukają innych sposobów na obniżenie kosztów produkcji, pozostaną w tyle. Przedstawiamy konsekwencje unikania ekologicznych rozwiązań. Czym grozi rezygnacja z rozwiązań przyjaznych dla środowiska?\nEkologiczne praktyki produkcyjne\nStudium przypadku w branży — całkowity koszt posiadania\nCena zakupu sprężarki stanowi jedynie niewielką część jej całkowitego kosztu posiadania. Jak ograniczyć wydatki związane z korzystaniem ze sprężarki, mając świadomość, że to energia składa się na większość kosztów? Dowiedz się więcej o rzeczywistym koszcie sprężarek\nCałkowity koszt posiadania — Aquafin\nCałkowity koszt posiadania w Aquafin\nAnalizy przypadków — ekologiczne rozwiązania wdrożone w innych firmach\nPoznaj doświadczenia klientów z branży spożywczej, motoryzacyjnej i oczyszczania ścieków, aby dowiedzieć się, jakie kroki w stronę bardziej ekologicznej produkcji podejmują inne firmy.\nJak znaleźć odpowiednie systemy oszczędzania energii do pomieszczenia sprężarek?\nWiele firm docenia wartość energooszczędnych procesów produkcyjnych i alternatywnych źródeł energii. Jednak tylko niektóre stosują metody odzyskiwania energii przynoszące jeszcze większe korzyści. Czytaj dalej\nPrzejdź do narzędzia wyboru sprężarki\nKiedy można nazwać daną technologię ekologiczną?\nO czym należy pamiętać podczas wyboru ekologicznej sprężarki?\nFirmy mogą sporo zaoszczędzić, wybierając sprężarkę powietrza przyjazną dla środowiska. Jednak nie wszystkie rozwiązania są równie dobre, trzeba więc uważnie przeanalizować poszczególne opcje i potencjalne korzyści. Dowiedz się więcej na temat wyboru odpowiedniej ekologicznej sprężarki\nPoznaj naszą kompletną ofertę w zakresie analiz i kontroli systemów sprężonego powietrza, usuwania nieszczelności w instalacjach pneumatycznych, odzyskiwania energii oraz systemów centralnego sterowania i monitorowania.\nNasze produkty wspomagające ekologiczny proces produkcji\nOdkryj naszą gamę bezolejowych sprężarek powietrza oraz systemów odzyskiwania energii i CO2\nNasze usługi wspomagające ekologiczny proces produkcji\nUsuń nieszczelności, korzystając z rozwiązania RePress\nUsuń nieszczelności w orurowaniu sprężarki bez wyłączania instalacji sprężonego powietrza\nNarzędzie wyboru sprężarki powietrza\nZnajdź sprężarkę odpowiednią do swoich potrzeb, korzystając z naszego narzędzia wyboru sprężarki powietrza.\nRozwiązania Smart AIR w zakresie średniego ciśnienia\nSmart AIR to kompletna gama rozwiązań z zakresu powietrza i gazu, opracowana tak, aby zapewnić klientom jak najniższe całkowite koszty eksploatacji. Zachęcamy do pobrania przeglądu naszych produktów średniego ciśnienia o przepływie 25–8500 l/s, 53–18 010 cfm lub 1,5–510 m3/min. Nasze rozwiązania w zakresie średniego ciśnienia obejmują sprężarki powietrza, osuszacze i filtry powietrza, chłodnice wody, generatory azotu i systemy odzyskiwania energii.


Skrzynie dwusprzęgłowe – zalety i wady [skrzynie biegów] « AUTOKULT.pl\nRafał Warecki Po wstępie dotyczącym budowy i zasady działania skrzyń dwusprzęgłowych oraz krótkim przeglądzie wybranych rozwiązań czas przyjrzeć się głównym wadom i zaletom tych przekładni. Jak wiadomo, jest to konstrukcyjny krewny skrzyni automatycznej i manualnej. Co po nich odziedziczył?\nPierwszą cechą dającą przewagę skrzyniom dwusprzęgłowym nad manualnymi jest pierwiastek pochodzący od klasycznych automatów – czyli elektroniczne sterowanie. Sprawia ono, że za pomocą wyboru określonego trybu automatycznego sterownik optymalizuje dobór przełożeń podczas jazdy pod kątem ekonomii czy dynamiki. Najczęściej układ sterowania może również inteligentnie dobrać przełożenia zależnie od stylu jazdy kierowcy, którego uczy się na bieżąco. Wpływa to pozytywnie na wydajność i pozwala na wykorzystanie możliwości silnika w jego pełnym zakresie.\nDwusprzęgłowe skrzynie biegów deklasują skrzynie manualne także pod względem komfortu jazdy. Zmiana biegów jest niezwykle płynna i trwa o wiele krócej niż ręczne operowanie tradycyjnym drążkiem. Dodatkowym atutem jest tryb sekwencyjny, który pozwala samodzielnie dobierać przełożenia poprzez wysyłanie sygnałów cyfrowych za pomocą ruchu dźwigni lub łopatek za kierownicą. Niewątpliwą zaletą jest także ciągłość przekazywania momentu obrotowego. Okres płynnego przełączania sprzęgieł między wałkami kolejnych biegów to zazwyczaj mniej niż 10 milisekund.\nTrwałość skrzyń dwusprzęgłowych też nie odbiega od szacowanej trwałości skrzyń manualnych. Pewne przeszkody to zapewne droższy serwis i nieco wyższa cena zakupu. Oleje eksploatacyjne zalecane przez producentów cechują się różnymi okresami wymiany – według jednych nawet co 60 000 kilometrów, inni twierdzą, że są bezterminowe.\nDo mniejszych wad większości skrzyń dwusprzęgłowych niewyposażonych w automatyczny tryb sportowy należy także zaliczyć niedopracowany program gwałtownej redukcji biegu (kickdown). Czasem okazuje się on zbyt ospały. Potęgowane jest to często przez potrzebę przełączania biegów znajdujących się na tym samym wałku, a co za tym idzie – pewną zwłokę.\nSkrzynie dwusprzęgłowe to – pomijając sterowanie – nieskomplikowane układy kinematyczne, dlatego można spodziewać się dynamicznego rozwoju tego rozwiązania, zarówno pod kątem liczby biegów, czasu ich zmiany, jak i maksymalnych możliwych do przeniesienia momentów.\n21 marca 2011, godz. 13:30\nKategoria posta: Mechanika, Polecamy, Poradnik eksploatacyjny, Producenci, Układy napędowe\nTagi: Audi, DCT, DDCT, Direct-Shift Gearbox, Direkt-Schalt-Getriebe, dsg, Dual Clutch Transmission, Dual Dry Clutch Transmission, działanie, Fiat, Ford, McLaren, Mercedes-Benz, Next Generation Transmission, ngt, pdk, Porsche-Doppel-Kupplungs Getriebe, PowerShift BMW, Problemy, S-Tronic Porsche, Seamless Shift Gearbox, Seat, Skoda, Skrzynie dwusprzęgłowa, SpeedShift Mitsubishi, SSG, TwinClutch SST Honda, Volkswagen, Volvo, wady, zalety, zalety i wady, zmiana biegu


2017 ~ Z piórem wśród książek\nWszelkiego rodzaju książki popularnonaukowe zdecydowanie warto czytać - poszerzają naszą wiedzę o dodatkowe zagadnienia, o których nie mieliśmy pojęcia. W tym przypadku jednak ta wiedza będzie powiększona o coś innego. Właśnie o szczegółowe informacje, o czym tak naprawdę nie mamy pojęcia w otaczającym nas wszechświecie. Brzmiało to na tyle ciekawie, że nie zastanawiałem się ani chwili nad sięgnięciem po tę książkę. Czy dowiedziałem się z tej lektury czegoś ciekawego i rewolucyjnego? Nie mam pojęcia!\nWydaje nam się, że całkiem nieźle poznaliśmy otaczający nas wszechświat. Potrafimy rozłożyć materię na czynniki pierwsze, wiemy jak zbudowany jest atom oraz z czego. Umiemy określić oddziaływania pomiędzy poszczególnymi cząstkami. Wiemy jak, ale nie wiemy dlaczego! A do tego wszystko co wiemy odnosi się jedynie do pięciu procent wszystkiego, co istnieje we wszechświecie. Całą resztę potrafimy precyzyjnie określić w proporcjach, lecz nie wiemy nawet dokładnie czym ona jest. "Nie mamy pojęcia" to nie tylko tytuł książki, ale również maksyma, która powinna nam przyświecać po jej przeczytaniu. Wraz z ogromnym entuzjazmem do odkrywania tego, co nieznane!\nOpublikowano Daniel Whiteson, insignis, Jorge Cham, Michał Romanek, recenzja 21:40 przez Emil | Zostaw komentarz Edit\nBardzo chcę! #39 - Roger Lancelyn Green "Mity skandynawskie"\nPatrzę na tę liczbę przy nazwie cyklu i co chwilę się dziwię, że to już tyle miesięcy minęło. W końcu każdy kolejny odcinek to kolejny miesiąc - listopad jest więc trzydziestym dziewiątym z rzędu miesiącem, w którym publikuję tytuł z mojej listy "Chcę przeczytać"! Całkiem nieźle, nie? To dopiero pokazuje jak długo człowiek potrafi prowadzić pewne przedsięwzięcie. :) A jak się okazuje, zgodnie ze statystykami, cykl "Bardzo chcę" cieszy się dość sporym zainteresowaniem. Każdy z postów jest chętnie odwiedzany, co mnie jednocześnie zaskakuje i cieszy. Chociaż zaskakiwać w sumie nie powinno - sam lubię zajrzeć do różnych zapowiedzi - nigdy nie wiadomo co ciekawego się może trafić. :)\nTym razem przedstawiam Wam książkę, która świetnie łączy się z moimi niezbyt rozwijanymi zainteresowaniami. Ogólnie pojęta mitologia od zawsze mnie fascynowała, chociaż nigdy nie miałem ambicji, żeby być jakimś znawcą czy ekspertem. Jedyne wymierne osiągnięcia, jakie na tym polu kiedykolwiek zdobyłem to podium w konkursach mitologicznych w szkole. To jednak jak wiadomo, wiedza na dość niskim poziomie. :) Nie miałem też nigdy wielkich chęci na zagłębianie się pilne w jakąkolwiek mitologię, jednak zawsze bardzo chętnie czytam książki jej poświęcone. Nieważne czy to mitologia grecka, skandynawska czy całkiem wymyślona od zera współcześnie mitologia Śródziemia. Czasem jednak mam ogromną ochotę na poczytanie czegoś w tych klimatach, więc tym razem nabrałem jej na "Mity skandynawskie", których autorem jest Roger Lancelyn Green!\nOpublikowano bardzo chcę!, Roger Lancelyn Green 20:33 przez Emil | Zostaw komentarz Edit\nTo już dwudziesty pierwszy tom wydany w ramach Kolekcji "Świata Dysku" przez wydawnictwo Prószyński i S-ka we współpracy z Edipresse. Tak naprawdę to już połowa całej serii, więc jeśli ktoś czyta ją po kolei jak ja, to pozostało mu drugie tyle do przeczytania. Pratchetta oczywiście nigdy za wiele, a zwłaszcza jednego z moich ulubionych podcykli o Straży Miejskiej. "Łups!" to właśnie dalsze losy Komendanta Vimesa, zwanego również jego łaskawością. Szkoda, oj wielka szkoda, że nie powstało więcej książek z tego podcyklu - są po prostu genialne!\nKażdy mieszkaniec Ankh-Morpork zna historię Doliny Koom. Wiele lat temu w zasadzkę krasnoludów wpadły tam trolle. A może odwrotnie... Do tej pory nikt nie zna prawdy, jednak co paręset lat Dolina Koom ponownie daje o sobie znać poprzez starcie trolli z krasnoludami. Tym razem może to się stać w Ankh-Morpork - tuż pod nosem Komendanta Vimesa. No, chyba że wyjaśni sprawę pewnych morderstw. Albo chociaż jednego morderstwa. No, w każdym razie musi coś zrobić. I zrobi - w końcu to Komendant Vimes, prosty i nieprzekupny, dziękuję serdecznie.\nOpublikowano Piotr W. Cholewa, prószyński i s-ka, recenzja, Świat Dysku, terry pratchett 19:13 przez Emil | Zostaw komentarz Edit\n"Listopad włazi do miast", jak to śpiewał (i wciąż śpiewa) Piotr Rogucki w jednej ze swych piosenek. Wcześnie się robi ciemno, na zewnątrz coraz bardziej zimno. Ogólnie atmosfera jesienna, z drobną nutką zimowej. A kto wie, czy śnieg nie zaskoczy drogowców pod koniec miesiąca! W każdym razie na chandrę najlepsze jest coś, co człowieka wyciszy, uspokoi i odstawi choć na chwilę codzienne zmartwienia. Część osób ma swoje hobby, któremu się oddaje z przyjemnością. Część stara się zaliczyć jakiś wyjazd na wycieczkę, poznać nowe miejsca. A niektórzy po prostu lubią sobie usiąść lub położyć się z dobrą książką i zapomnieć o szarej rzeczywistości.\nWarto więc przygotować sobie odpowiednie tytuły, które idealnie odpędzą ciemne barwy i chłód! Ja już sobie takowe wybrałem, chociaż jak zwykle wszystko może się zmienić w zależności od rozwoju sytuacji. Klasycznie zamieszczam trzy pozycje w niniejszym spisie, chociaż ostatnio udaje mi się więcej czasu poświęcać na czytanie. Półki pękają w szwach, kolejki się robią coraz dłuższe, ale tak czy siak ciągle czerpię niewysłowioną przyjemność z lektury!\nOpublikowano co pod pióro 09:53 przez Emil | Zostaw komentarz Edit\nJesień pełną gębą, dosłownie i w przenośni! Wiatrem można się ostatnio wręcz zachłysnąć, a i trochę liści może wpaść do buzi jak się jest niezbyt ostrożnym. Pogoda ogólnie do wychodzenia nie zachęca, ale ja tam twardo staram się każdego dnia zrobić co najmniej 8 000 kroków. Takie tam, podstawowe ruszanie się dla zdrowotności. Wieczorami jednak przed snem ukojenie myśli w postaci książki musi być. Nie pamiętam już od kiedy staram się trzymać sztywno mojej zasady, która mówi "wyłącz wcześniej laptopa i poczytaj zamiast tracić czas!" - na razie działa. Oczywiście czasem albo nie mam czasu, albo zwyczajnie mi się nie chce, ale w ogólnym rozrachunku raczej się tego trzymam. Dzięki temu mogę poświęcić trochę wieczoru na miłą rzecz, a do tego umysł odpoczywa i się relaksuje przygotowując się do snu.\nOpublikowano podsumowanie 19:39 przez Emil | Zostaw komentarz Edit\n18:48 przez Emil | Zostaw komentarz Edit\nOpublikowano andrzej ziemiański, fabryka słów, recenzja 17:50 przez Emil | Zostaw komentarz Edit


Hasło od eltis bramofonu\nJak otworzyć domofon z metakiem bez klucza Każdy system kodów można odblokować, po prostu wprowadzając żądany zestaw cyfr. Zamki domowe nie są wyjątkiem. Jak otworzyć telefon drzwiowy "Metacom" bez klucza? Podobnie jak inne - wpisz specjalne hasło. Kody określone w tym artykule działają, jeśli instalator (lub którykolwiek z mieszkańców) nie zmienił ustawień systemowych blokady kodu […]\nO nas artykuł w gazecie kliknij na zdjęcie, aby powiększyć Innowacyjne technologie: baterie z akumulacją pary Nie jest tajemnicą, że ogrzewanie dużego domu nie jest łatwe i kosztowne. Każdego roku taryfy dla energii elektrycznej są wyższe, drewno i węgiel są znacznie droższe. Dlatego nadszedł czas, aby pomyśleć o alternatywnym ogrzewaniu, które pozwoliłoby na bardziej wydajne […]


PISZEMY DO EUROPOSŁÓW !!! – Fundacja Tara\n1 lutego 2012/ FWK/ Brak komentarzy/\nKampania 8hours nabiera tempa w Parlamencie Europejskim. Sukcesem jest podpisanie petycji przez ponad milion Europejczyków.\nFundacja Tara czynnie włączyła się do pomocy w organizowaniu lobbingu w Parlamencie Europejskim. Zależy nam na tym, aby przygotowaną Pisemną Deklarację 49/2011 na temat 8hours podpisało jak najwięcej europosłów, wtedy szanse na zmianę rozporządzenia i pozytywną reakcję Komisji Europejskiej wzrosną. Niestety na dzień dzisiejszy tylko JEDEN polski europoseł, Janusz Wojciechowski, podpisał deklarację.\nTo hańba dla Polski.\nTeraz wszystko w Waszych rękach – czasu mamy mało. Jak to jest, że setki tysięcy zwierząt transportowanych na rzeź, przejeżdża tysiące kilometrów bez wody i jedzenia, w mróz i w upał, wycieńczone, zakrwawione, bez chwili odpoczynku, a wniosek o skrócenie transportów pozostaje bez odzewu ze strony polskiej władzy? Ta prośba, to prośba o pomoc – czyli skrócenie transportu do 8 godzin. Śmierć jest zawsze śmiercią – w rzeźni, nigdy nie jest humanitarna. Jednak dopóki ludzie jedzą mięso – rzeźnie będą pracować „pełna parą”.\nJednak – jeżeli możemy ulżyć w drodze na śmierć zwierzętom, zróbmy to. Dlatego Tara wzywa Was do działania! W Waszych gminach, miastach europosłowie mają również swe biura. Pukajcie do ich drzwi, pozostawcie poniższy list, lub wyślijcie go pocztą, jeżeli nie do Belgii, to do Polskich biur. Do dzieła! Wszystko w Waszych rękach, nie obawiajcie się, europosłowie z założenia muszą służyć Polsce i jej obywatelom.\nRazem jesteśmy potęgą.\nZmusimy rząd do opiekowania się zwierzętami.\nSami tego nie zrobią, ale my?\nCzas na wojnę, na razie papierkową.\nDroga na śmierć może być trochę lżejsza.\nPrzekazujemy prośbę organizacji Animals Angels, która koordynuje całą akcję, abyście przesyłali list pocztą a nie (przynajmniej nie na tym etapie akcji) mailem. Przykład listu znajduje się poniżej. Adres: Imię i Nazwisko – któreś stąd: (http://wiadomosci.gazeta.pl/wiadomosci/1,114887,6701772,Nasi_europoslowie___lista.html)\nEuropean Parliament 60, rue Wiertz / Wiertzstraat 60 B-1047 Bruxelles Bruksela, Belgia\nSzanowna Pani Posłanko, Szanowny Panie Pośle, Kampania 8hours ma na celu ograniczenie czasu transportu zwierząt na rzeź w UE. Jest to inicjatywa podjęta kilka lat temu w Parlamencie Europejskim, która zyskała poparcie prawie miliona obywateli UE, a która jednakże nie została jeszcze inkorporowana do legislacji europejskiej. Niestety obowiązujące obecnie Rozporządzenie 1/2005 pozwala na wielodniowy transport zwierząt w warunkach absolutnie nie do zaakceptowania. Ponad 1 000 000 Europejczyków podpisało już petycję, 8hours, która znajduje się na stronie www.8hours.eu. Zwracam się z prośbą o podpisanie Pisemnej Deklaracji WD 49/2011 wzywającej do zakazu transportowania zwierząt dłużej niż 8 godzin w UE. Bardzo proszę o podpisanie deklaracji oraz o namówienie do tego innych eurodeputowanych. Mam nadzieję, że opowie się Pani/Pan za humanitarnym traktowaniem zwierząt w Europie. Z wyrazami szacunku, ………………………………… podpis\nW góry się idzie, w góry!


Poduszka z pianki z pamięcią kształtu - RWS.WAW.PL\nNie przegap Czym jest internet rzeczy? Wpływ przypraw na organizm człowieka Czym jest SEO?\nPoduszka jest dobrym wskaźnikiem tego, jakiego rodzaju materaca potrzebujesz. Poduszka powinna być miękka i wygodna dla głowy, szyi i ramion. Powinien również być w stanie wspierać kręgosłup szyjny i utrzymywać neutralny profil.\nNajpopularniejszym rodzajem materaca ortopedycznego jest materac piankowy, który został zaprojektowany tak, aby zapewniać podparcie ciała we wszystkich jego krzywiznach, nie powodując ucisku ani bólu.\nMaterac ortopedyczny piankowy przeznaczony jest dla osób z problemami stawów, takimi jak zapalenie stawów, fibromialgia, zwężenie kręgosłupa lub inne rodzaje bólu związanego ze stanem zapalnym lub urazem.\nMaterac ortopedyczny to rodzaj materaca, który ma zapewnić jak najlepsze podparcie ciała. Posiada warstwę pianki, która dopasowuje się do kształtu ciała i zapewnia komfort podczas snu.\nPoduszka to jeden z tych przedmiotów, bez których nie można żyć. Służy do podtrzymywania głowy, szyi lub pleców podczas snu. Poduszka pomaga również zmniejszyć chrapanie i utrzymuje kręgosłup podczas snu.\nPoduszki wykonane są z materiałów takich jak bawełna, poliester, pierze czy pianka.\nPoduszka to rodzaj poduszki służącej do podtrzymywania głowy i szyi podczas snu. Termin „poduszka” jest również używany jako czasownik, oznaczający „odpoczywać na lub jak na poduszce”.\nPoduszki wykonane są z tekstyliów, pianki lub innych materiałów. Na rynku dostępnych jest wiele kształtów i rozmiarów poduszek. Niektóre rodzaje poduszek mają na celu zapewnienie szczególnego wsparcia osobom z pewnymi problemami ze snem.\nMaterac ortopedyczny został zaprojektowany z myślą o zapewnieniu optymalnego komfortu pacjentom cierpiącym na bóle pleców, zapalenie stawów lub inne urazy. Materac jest specjalnie zaprojektowany, aby równomiernie rozkładać nacisk na całej powierzchni, co prowadzi do mniejszej liczby punktów ucisku i łagodzenia bólu.\nPoduszki są korzystne dla osób z bólami szyi i pleców, a także śpiących na brzuchu. Pomagają również poprawić postawę i zmniejszyć ryzyko chrapania.\nMaterac ortopedyczny jest popularnym wyborem dla osób, które mają bóle pleców lub śpią na brzuchu. Pianka w materacu jest idealna dla komfortu, a poduszka ma mocne podparcie, które pomaga zmniejszyć punkty nacisku.\nProfil szyjny materaca ortopedycznego został zaprojektowany tak, aby zapewniał wsparcie kręgosłupa i szyi podczas snu, co może pomóc w zapobieganiu przyszłym urazom.\nPianka z pamięcią kształtu w materacu ortopedycznym została zaprojektowana tak, aby zapewnić wygodną powierzchnię do spania bez poświęcania wsparcia. Pianka memory zapewnia miękkość i dużą trwałość, dzięki czemu jest idealna dla osób z zapaleniem stawów lub problemami ze stawami.\nNajważniejszą rzeczą do rozważenia przy zakupie poduszki jest rodzaj jej pianki. Pianka z pamięcią kształtu to doskonały wybór, ponieważ dopasowuje się do ciała i zapewnia wsparcie, nie będąc zbyt twardym ani zbyt miękkim.\nMaterace piankowe są zaprojektowane tak, aby zapewnić odpowiednie podparcie ciała użytkownika podczas snu lub siedzenia. Można to osiągnąć, stosując różne rodzaje pianek, w tym piankę z pamięcią kształtu i lateks.\nJednym ze sposobów poprawy snu jest używanie materaca ortopedycznego jako zamiennika obecnego. Profil materaca ortopedycznego został zaprojektowany tak, aby dopasowywał się do kształtu ciała, zapewniając wsparcie tam, gdzie jest ono najbardziej potrzebne.\nPoduszka jest nie tylko narzędziem zapewniającym wygodę, ale może również pomóc w poprawie zdrowia. Właściwy rodzaj poduszki może pomóc w poprawie jakości snu, złagodzeniu bólu oraz podparciu szyi i pleców.\nMaterac ortopedyczny został zaprojektowany tak, aby zapewnić jak najlepsze wrażenia podczas snu. Zapewnia najbardziej wygodną powierzchnię do spania, na której twoje ciało może odpocząć. Otrzymasz wsparcie, którego potrzebujesz, bez żadnych punktów nacisku lub tarcia, które mogą powodować dyskomfort na dłuższą metę.\nProfil poduszki: Poduszka z pianki z pamięcią kształtu jest jednym z najpopularniejszych dostępnych obecnie rodzajów poduszek, ponieważ zapewnia wygodniejszą powierzchnię do spania niż inne rodzaje poduszek, takie jak poduszki bawełniane lub puchowe. Pianka z pamięcią kształtu jest również dobra do łagodzenia punktów nacisku i zapewniania wyrównania kręgosłupa, gdy śpisz na plecach lub na boku.\nHistoria waluty jest stara, ale ma znaczący wpływ na gospodarkę. Kurs wymiany to kurs, po jakim jedna waluta może być wymieniona na inną. Kursy walut są określane przez podaż i popyt walut na rynku. Wszystko […]


Od 130 lat liczba konfliktów zbrojnych stale rośnie - Psychologia - Forum Kopalni Wiedzy\nBy KopalniaWiedzy.pl, June 30, 2011 in Psychologia\nZ raportu Biodiversity and Ecosystem Services Index dowiadujemy się, że w 20% państw sytuacja ekologiczna, a zatem i usługi świadczone przez środowisko naturalne, znajduje się na krawędzi. W krajach tych ponad 33% ziem zostało zniszczonych działalnością człowieka. To 39 krajów, w których ekosystemy są na skraju załamania. Główną przyczyną takiego stanu rzeczy jest olbrzymia utrata bioróżnorodności powodowana wylesianiem, działalnością rolniczą, górniczą, obecnością gatunków inwazyjnych, zanikaniem zapylaczy oraz zanieczyszczeniem odpadami.\nStworzony przez Swiss Re indeks to narzędzie dla firm i rządów, które ma pomóc im w zidentyfikowaniu ekosystemów ważnych dla gospodarek państw oraz w znalezieniu odpowiednich rozwiązań ubezpieczeniowych dla zagrożonych terenów.\nZ raportu dowiadujemy się, że szczególnie dużym ryzykiem obarczone są kraje rozwijające się z dużym sektorem rolnym, jak Kenia, Wietnam, Pakistan, Indonezja i Nigeria, gdyż ich gospodarki w dużej mierze zależą od zasobów naturalnych. Jednak – wbrew intuicji – na ryzyko narażone są też gęsto zaludnione ważne gospodarczo regiony Azji Południowo-Wschodniej, Europy czy Ameryki, które mimo swojej zróżnicowanej gospodarki mogą ucierpieć w wyniku niszczenia ekosystemów.\nWśród najbardziej zagrożonych są też gospodarki Australii i RPA, które zmagają się z niedoborami wody, spadkiem liczebności zapylaczy oraz problemami z ochroną wybrzeży przed podnoszącym się poziomem oceanów. Nawet tak wielkie kraje jak Brazylia czy Indonezja, które dotychczas nie naruszyły znacznej części swojego ekosystemu, stają w obliczu coraz większego ryzyka związanego z szybkim rozrostem populacji i rozwijającą się gospodarką, która eksploatuje zasoby naturalne.\nJasnym jest, że trzeba ocenić stan ekosystemów, by móc zminimalizować przyszły negatywny wpływ na gospodarkę. Nasz raport dostarcza podstaw do lepszego zrozumienia ryzyk ekonomicznych związanych z pogarszającym się stanem ekosystemów i bioróżnorodności, mówi Christian Mumenthaler, szef Swiss Re.\nJuż wcześniej różne państwa dokonywały tego typu ocen, jednak tutaj mamy do czynienia z pierwszym takim raportem w skali globalnej. Z raportu dowiadujemy się np. że aż 36% wśród wszystkich inwestycji dokonanych przez holenderskie instytucje finansowe jest wysoce lub bardzo wysoce zależnych od jednej lub więcej usług dostarczanych przez ekosystem. W przypadku tych inwestycji utrata usług świadczonych przez ekosystem doprowadzi do poważnych strat finansowych, czytamy w raporcie. Największa zależność w odniesieniu do usług ekosystemu dotyczy zapewniania dostępu do wód gruntowych i powierzchniowych.\nSpecjaliści ze Swiss Re wzięli pod uwagę 195 krajów i 10 usług dostarczanych przez ekosystemy, w tym nietknięte habitaty, jakość powietrza, dostęp do wody, żyzność gleb, erozję czy dostarczanie drewna. W przypadku wspomnianych już 39 krajów zniszczeniu uległo już ponad 33% terenów lądów, w przypadku zaś kolejnych 60% ekosystem został poważnie naruszony na ponad 20% terenów lądowych.\nNie wszystkie kraje znajdują się w takiej samej sytuacji i potrzebują takich samych rozwiązań. Na przykład Indie i Nigeria powinny jak najszybciej zacząć zapobiegać utracie bioróżnorodności, gdyż są gęsto zaludnione, a ich gospodarki w wysokim stopniu zależą od usług ekosystemu. Z drugiej strony Australia jest słabo zaludniona, a jej gospodarka w znacznie mniejszym stopniu zależy od usług ekosystemu. Jednak i ona musi mierzyć się z takimi problemami jak pożary i niedobory wody, dlatego też już teraz powinna opracować odpowiednie strategie, by zapobiec pogarszaniu się sytuacji w przyszłości.\nKrajami o największym odsetku mocno naruszonego ekosystemu są: Malta (100% naruszonego ekosystemu), Izrael (53%), Bahrain (50%), Cypr, Kazachstan, RPA, Grecja, Australia, Singapur, Indie, Maroko, Pakistan, Turcja, Meksyk, Hiszpania, Belgia, Irak, Włochy, Tunezja i Algieria (18%). O ile jednak w przypadku Malty od usług ekosystemu zależy 23% PKB, to w przypadku RPA jest to już 40%, a Pakistanu aż 88%.


Jesteś tutaj: Start Archiwum Wrzesień - Październik Nr 93 Kultura i tradycje ludowe\nOryginalne i mało znane polskie tradycje\nKażda kultura wytwarza wiele wzorów rytualizacji życia publicznego i osobistego w postaci określonych obrzędów, świąt, obyczajów i zwyczajów, które stają się symbolami kulturowymi danej społeczności. W Polsce istnieje grupa zwyczajów, które zadziwiają swoją oryginalnością. Znane są od wieków, celebrowane niegdyś z wielką pieczołowitością, pomału zanikają. Zwyczaje te to część naszego dziedzictwa kulturowego i dlatego będziemy je przypominać, aby całkiem nie odeszły w zapomnienie.\nJednym z ciekawych zwyczajów jest ślubny polterabend, polegający na tłuczeniu szkła i porcelany przed domem rodzinnym narzeczonej w tzw. wigilię ślubu. Zwyczaj ten zachował się aż do dziś, praktykowany szczególnie w okolicach Kaszub, a także na Górnym Śląsku, Ziemi chełmińskiej, Kujawach oraz Poznańskiem – zarówno na wsiach, jak i w dużych miastach. Szkło tłucze się przed drzwiami wejściowymi, na progu lub na specjalnie przygotowanym w tym celu kamieniu. Panna młoda powinna posprzątać rozbitą porcelanę, a pan młody częstuje przybyłych gości wódką. Do alkoholu podawane jest jedzenie, często rozstawia się tzw. szwedzki stół. Przyszłym młodym składane są życzenia, niekiedy grana jest muzyka, a spotkanie przeciąga się do późnych godzin nocnych.\nPolterabend wywodzi się z obrzędów ślubnych, praktykowanych w kulturze niemieckojęzycznej, z niemieckiego polter to hałas, a abend to wieczór – czyli „Wieczór robienia hałasu. Jest znany też w Austrii, Danii i Szwajcarii. Według tradycji ludowej tłuczenie szkła miało symbolizować pożegnanie dawnego życia i przeszłości, zerwanie dotychczasowych więzów przyjacielskich i rodzinnych, stanowiło rytuał przejścia do nowego stanu społecznego i rodzinnego narzeczonej. Wierzono też, że hałasy odpędzają złe duchy, zapewniając w ten sposób szczęście przyszłemu małżeństwu.\nWśród dawnych tradycji Słowian ciekawa jest swaćba, czyli staropolska forma ślubu, nieważna z prawnego punktu widzenia. Jest to uroczysta ceremonia zawarcia małżeństwa polegająca na złożeniu przysięgi przed bogami w obecności żercy lub swata. Postać swata przez wieki odgrywała w kulturze bardzo ważną rolę. Musiał to być człowiek poważany i cieszący się uznaniem swojej społeczności. Do późnego średniowiecza, swaćba miała charakter formalny, potem już tylko magiczny. Trzeba wiedzieć, że swaćba to nie wydarzenie, to proces przejścia z jednego stanu do kolejnego. Kończy się w życiu pewien etap, zaczyna drugi. Oprawa ceremonii ma symboliczne znaczenie, pełne ciekawych rytuałów, po wykonaniu których para zmienia swój status.\nWielki Postu i Wielkanoc\nPogrzeb żuru to dawny ludowy zwyczaj wielkanocny obchodzony na Kujawach i Pomorzu, polegający na tak zwanym wybijaniu żuru, czyli tłuczeniu garnków napełnionych popiołem, gnojem, błotem i innymi nieczystościami o drzwi i okna domów po to, aby te drzwi i okna ubrudzić. Podczas bezwzględnie przestrzeganego wielkiego postu jedzenie przeważnie ograniczało się do żuru i śledzi. Kiedy więc post dobiegał końca, tradycją w Wielki Piątek wieczorem lub w Wielką Sobotę rano był tzw. pogrzeb żuru i śledzia, będący symboliczną zemstą na uprzykrzonym postnym jadle, co oznaczało koniec pokuty. Dzisiaj tradycja rzadko kiedy jest kultywowana, ale przypominają o niej regionalne festyny.\nW Krakowie do dziś zachowała się oryginalna tradycja – pucheroki, wywodząca się z dawnych kwest żaków, którzy chodzili po domach w Niedzielę Palmową. Zakaz chodzenia został wydany w roku 1780 i wówczas przejęli go chłopcy z podkrakowskich wsi. Wczesnym rankiem w Palmową Niedzielę przebrani chłopcy chodzą po domach. Ubrani w kożuchy odwrócone futrem na wierzch, na głowach noszą wysokie, stożkowate czapki z kolorowej bibuły, twarze smolą sadzą. W pasie przewiązani są powrósłami. W jednej ręce mają koszyk z sieczką, w drugiej – drewniany młotek z długą rękojeścią, oplecioną bibułą. Pucheroki chodząc po domach śpiewają, wygłaszają oracje, które łączą w sobie elementy dawnych pieśni wielkopostnych, kolęd kantyczkowych, dialogów komicznych i rymowanek. Podczas śpiewów obchodzą izbę dookoła i rytmicznie stukając o podłogę „laskami pucherskimi”, przypominającymi siekierki lub ciupagi. Otrzymują za to jajka. Zwyczaj ten, jakkolwiek zanikający, jest nadal żywy (poza Krakowem) w niektórych wsiach podkrakowskich, m.in. w Bibicach, Zielonkach i Trojanowicach oraz w Tomaszowicach.\nJudaszki, palenie Judasza, wieszanie judasza to występujący w wielu krajach ludowy zwyczaj związany z chrześcijańskim świętem Wielkanocy. Niektórzy dopatrują się w tej tradycji związku z pogańskim zwyczajem topienia Marzanny. Obyczaj ten, zanotowany w źródłach po raz pierwszy w XVIII wieku, nawiązuje do historii zmartwychwstania Chrystusa, przypominając o zdradzie Judasza.\nWidowisko rozpoczynało się w Wielki Czwartek nocą, kończąc się następnego dnia po południu. Kukła przedstawiająca Judasza była sądzona, a następnie wieszana na wieży kościelnej. W Wielki Piątek strącano Judasza z wieży, a następnie bito, szarpano, włóczono po wsi. Na koniec podpaloną kukłę wrzucano do rzeki. Do dzisiaj zwyczaj kultywowany jest na Podkarpaciu. Przed laty wzbudzał dużo kontrowersji, związanych także z problematyką antysemityzmu. Kukła Judasza wyobrażała bowiem stereotypowego Żyda, a obchody kończyły się napaścią uczestników na Żydów. Ostatecznie w związku z tymi wątpliwościami Kościół zakazał praktykowania tej tradycji. Palenie Judasza praktykowane było kiedyś na terenie całej Europy i jest nadal w niektórych częściach Grecji, Brazylii, Hiszpanii Portugalii, Niemiec, Czech. Warto dodać, że UNESCO uznało czeską tradycję oprowadzania Judasza (vodění Jidáše), wciąż kultywowaną w regionie Pardubic, za część narodowego dziedzictwa kulturowego.\nTaniec feretronów to jedna z najstarszych i najbardziej widowiskowych kaszubskich tradycji. Ma co najmniej 350 lat. Feretrony to nieodłączny element katolickich procesji i pielgrzymek. Ciężkie, dwustronne obrazy z podobiznami świętych i patronów parafii niesione są na drzewcach przez czworo wiernych. Na Kaszubach dostojny feretron bujany jest tam na wszystkie strony jak łódka na wzburzonym morzu. W ten sposób obraźnicy – osoby niosące obraz – wyrażają hołd dla mijanych miejsc i obiektów kultu: krzyży, kapliczek, ołtarzy. Doniosłość sytuacji podkreśla akompaniament orkiestry. Zwyczaj najprawdopodobniej ukształtowała tradycja pielgrzymowania do kaszubskich sanktuariów kalwaryjskich. Dziś praktykowany jest przez niemal wszystkie piesze pielgrzymki podążające do sanktuariów. Podstawowym gestem podczas tańca feretronów jest znak krzyża i pokłon. Reszta to inwencja obraźników, którzy muszą się wykazać nie lada sprawnością, ponieważ najcięższe feretrony ważą nawet ponad 100 kilogramów. Ukłony z feretronem wykonywane są zgodnie z melodią utworów, wykonywanych przez orkiestrę.\nJanicka-Krzywda, U., Zwyczaje, tradycje, obrzędy, Kraków 2013\nKossak Z., Rok polski: obyczaj i wiara, Warszawa 2017\nPlucińska A., Zwyczaje rodzinne, Łódź 2014\nKaszubski pokłon, czyli czym jest taniec feretronów?, tekst dostępny w Internecie: http://www.national-geographic.pl/ludzie/kaszubski-poklon-czyli-czym-jest-taniec-feretronow\nPucheroki, tekst dostępny w Internecie: https://www.malopolska.pl/dla-mieszkanca/kultura-i-dziedzictwo/malopolskie-tradycje/pucheroki


O mnie - Uzdrawianie Psychotroniczne - tygodniowe sesje na odleglość\nFirmowe usługi uzdrowicielskie w Internecie od 2012 roku +48 737 641 940 kontakt@uzdrawianiepsychotroniczne.pl\tO mnieBezpłatna diagnozaOfertaRelacjeFAQBlogKontakt\tO mnie\tDrukuj E-mail Nazywam się Paweł Karwat (ur. 1981), mieszkam w Lubartowie k. Lublina. Uzyskałem dyplom terapeuty manualnego biologiczno-psychotronicznych metod odnowy organizmu w Ośrodku Szkolenia Psychotroników EURO-NATURA w Krośnie (m.in. czakroterapia, psychologia psychotroniczna, koloroterapia, masaże, ziołolecznictwo, radiestezja). Prowadzę położone w Lubartowie k. Lublina biuro, serwis i sklep internetowy Naturonet (Naturonet.pl).\nJestem autorem książki pt. "Ho'oponopono. Wprowadzanie wewnętrznej harmonii" (wyd. Helion). Regularnie publikuję na portalu Ezoter.\nUsługi psychotroniczne wykonywane są w ramach firmy:PSIONIKA LTD, Numer rejestracyjny firmy: 09464834 85 Great Portland Street, First Floor London, W1W 7LT\npoprz.\tnast. Moja książka "Ho'oponopono. Wprowadzanie wewnętrznej harmonii"