Inkantacje najlepszego we wsi pastuszka | Literatura | Dwutygodnik | Dwutygodnik\nfot. Bogumiła Serwińska\nRok 2009 należał do niego. Zdominował życie literackie, zgarnąwszy najważniejsze w Polsce nagrody – Nike i Nagrodę Literacką Gdynia. Na obydwu galach był podobnie małomówny, skulony, zamknięty w sobie. Nie od dziś wiadomo, że życie salonowe mu nie w smak, że nie cieszy go estrada, a ponad „ochy i achy” przedkłada niezależność. Zresztą do krytyków nigdy nie miał szczęścia. Za swój wybór i piekielną konsekwencję długo płacił wysoką cenę. Ani debiutancki tomik „Nenia i inne wiersze” (1990), ani „Peregrynarz” (1992) nie wpisywały się w programową antyestetykę „barbarzyńców”, którzy u progu lat 90. szturmem zdobywali literacką scenę, a do których – na własne nieszczęście – przez wzgląd na datę urodzenia musiał zostać przypisany. Zamykano go więc w szufladkach, ochoczo przypinano łatki. Nazywano „poetą osobnym”, „poetą egzystencjalnych ciemności”, „mistrzem różnych masek i stylizacji”, specjalistą od „wierszy śmiercionośnych”, kontynuatorem tradycji barokowej, który wciąż pisze jeden, niekończący się wiersz, szczególne upodobanie znajdując w mantrze powtórzeń. To wszystko prawda. Warto przynajmniej część tych krytycznoliterackich formuł rozgrzebać. A okazja jest znakomita. Po dwóch latach milczenia poeta o „pięknym dwuczłonowym nazwisku”, Eugeniusz Tkaczyszyn-Dycki, powraca w świetnej formie z tomikiem „Imię i znamię”, w którym może nie znajdziemy wierszy-epifanii na miarę wrzynających się w pamięć utworów z „Piosenki o zależnościach i uzależnieniach”, ale który pod względem przemyślanej, wyrafinowanej struktury i gorzkiej samowiedzy autora-bohatera góruje nad poprzednikiem.\n„Piosenkę o zależnościach i uzależnieniach” Eugeniusz Tkaczyszyn-Dycki zakończył litanią nazwisk „staroświeckich ciotek Hryniawskich / i Argasińskich Ilnickich i Kwilińskich które zabrał / deszcz z samego rana by już nigdy nie zwrócić / światu”. „Imię i znamię” rozpoczyna w tym właśnie miejscu, sygnalizując, że nie zarzucił wielkiego projektu wierszy-powrotów, wierszy wzajemnie się do siebie klejących, obustronnie otwartych na przeszłość i przyszłość. Więcej – projekt ów stał się podstawową matrycą jego wyobraźni, bo każde słowo domaga się tu dopełnienia, każda fraza kolejnego wariantu, każdy obraz żąda dla siebie powrotu. I ten powrót zostaje im dany: wraca Wólka Krowicka, rodzinna wieś, wraca Krowica Hołodowska – leżąca nieopodal, w „przemyskiem”, zjawia się stary Ilnicki („otoczył mnie czymś więcej / aniżeli uważnością”), Lubunia Hryniawska („której na sam koniec / pomieszały się wszystkie języki świata”), Leszek („mówił umieraj i tańcz”), choroba matki („nie ma to jak komuś odpierdoli”).\n6 października Eugeniusz Tkaczyszyn-Dycki był – wraz z Jackiem Dehnelem – gościem drugiego w tym sezonie spotkania z cyklu „Port Literacki po godzinach”. Spotkanie prowadzili Paweł Kozioł i Piotr Śliwiński.\nAle przede wszystkim powraca rodzinna, historyczna trauma: dwujęzyczny dom, UPA, „siekiernicy”. W zamieszczonym na końcu książki „Przypisie” poeta wyznaje: „W Ukraińskiej Powstańczej Armii (UPA) znaleźli się wszyscy członkowie mojej rodziny po kądzieli (nie tylko dziadek i jego trzej bracia), jednakże ich przynależność do ukraińskiego podziemia była przede mną ściśle ukrywana do mniej więcej 15 roku życia”. Ciężko dociec, czemu powyższa wypowiedź miała służyć, ale to właśnie onaprzewija się w dziale „nowości literackich” internetowych portali. Tymczasem autobiograficzna szczerość i powaga „Przypisu” kontrastują z tonacją wierszy – chyba nikt przed Dyckim nie pisał w ten sposób o ukraińsko-polskich rzeziach, tutaj jednocześnie traumatycznych i oswojonych, bo, o dziwo, dających się „upchnąć” w sielskiej konwencji. Bohaterem większości z nich jest pastuszek, po trosze archetyp poety wciąż doświadczającego utraty. Jego żywioł to inkantacja.\nSą co najmniej dwa sposoby lektury tej historii. Czytelnicy zaznajomieni z wcześniejszymi dokonaniami Tkaczyszyna-Dyckiego, rozsmakują się w powtórzeniach i przy odrobinie uporu zbliżą się do rozszyfrowania gry, którą poeta bez wątpienia prowadzi. Bo tak naprawdę nic nie jest tu takie, jak się na pierwszy rzut oka wydaje. Zagadką jest na przykład, dlaczego w inkantacjach pastuszka, wnuczki Lubuni Hryniawskiej jawią się pięknymi, podczas gdy w tomiku „Liber Mortuorum” (1997) „od urodzenia uchodzą za brzydactwa”. Jednak prawdziwą przyjemność tekstu odnajdzie czytelnik, który zrezygnowawszy z miejscami nazbyt papierowej gry, zanurzy się w kunsztownej strukturze tomiku „Imię i znamię”. Tę podróż można odbyć bez żadnego przygotowania.\n„Imię i znamię”. Biuro Literackie, Wrocław,\n60 stron, w księgarniach od września 2011Powrót w rodzinne strony, w „przemyskie”, odbywa się w trzech odsłonach. Najpierw więc cykl siedmiu wierszy opatrzonych ziemiańskim tytułem „Gniazdo”. Pastuszek jest tu swojskim chłopcem, mieszkającym u siebie, zakorzenionym w ziemi, rozpieszczanym przez kobiety o pięknie brzmiących nazwiskach, które karmią go „jabłuszkami”, „czeresienkami”, „hniłkami”. Rozrastający się korowód krewnych, kilkakrotnie przerwany wtrąceniem: „nie wiedziałem że jestem wnukiem rezuna” [ukr. rizun – rzeźnik; w potocznym języku polskich mieszkańców kresów – morderca, upowiec], prowadzi do kluczowego dla całej książki obrazu:\n(…) imię mojej matki\nbanderówki które po raz pierwszy usłyszałem\nw Krowicy Hołodowskiej od krzyczących\nza nami kobiet: nigdy się nie pogodzę (po tym\nco się stało) z nieprzydatnością poezji\n(„III. [miałem wielkie szczęście do ludzi]”)\nNastępnie, równo w połowie tomu, Dycki odsłania przed nami krajobraz po katastrofie. Gniazdo zmieniło się w pogorzelisko, zawalił się dom, zwęglił „stareńki świronek”, „wszystko w pizdu”. W trzecim cyklu snuje upiorną balladę o śmierci, która przyszła z pola, wcisnęła się w dzieciństwo. Wyprawy w rodzinne strony konsekwentnie przerywa wyskokami w inne wewnętrzne czasoprzestrzenie. Pojawia się knajpa w Wiedniu i Ogród Szwajcarski jako miejsca homoseksualnych schadzek i figury zupełnego oderwania, absolutnej bezdomności (w pewnym sensie przyjemnej i upragnionej), gdy jedynym wyznacznikiem rozregulowanego „ja” stają się przypadkowe „kawałki” z polskiej literatury – „choć każdy / z nas (gdy tylko chciał) leciał Krasickim”. W zmysłowych, podszytych autoironią erotykach poeta kontaminuje doświadczenia homo i heteroseksualne, zderza po raz kolejny miłość z chorobą („stanęła we drzwiach windy / wciskając mi do ust ukryty skarb / pomarańczy”). Wreszcie w kilku wierszach przywołuje do istnienia dotychczas przemilczaną postać ojca. Zwolennicy wszelkiej maści badań psychoanalitycznych będą mieli z nich pożytek na długo:\nkażda agresja mojego spolonizowanego\nojca to ten wściekły pies pomylony\nz innym psem co w sumie daje dwa ogony\n(„XVIII. [każda agresja mojej matki]”)\nNie jestem pewien, czym są hniłki. W tomiku zjawiają się aż osiem razy. Prawdopodobnie to to, co polskie gniłki bądź zgniłki – przejrzałe lub nadgniłe owoce o intensywnym zapachu i słodkim miąższu. A bziuczki? Odmiana czereśni? Nie mam pomysłu. Słowniki milczą. Wiemy tylko, że zarówno bziuczki, jak i hniłki, były obiektem pożądania małego pastuszka i że był on nimi obdarowywany. Potem spłonęły. Natomiast kiczka to z pewnością „snopek do poszycia dachu”, kiłkakiczka – jaśmin, husiata – zapewne gęś (ukr. huska/huś). Te egzotycznie brzmiące słowa powracają tu w przeróżnych kombinacjach. Należą do tzw. języka chachłackiego, oralnej gwary głównie polsko-ukraińskiego pogranicza, która jest obecnie w zaniku. Język chachłacki „był moim pierwszym językiem […] zarzuconym około 1977 roku po opuszczeniu Wólki Krowickiej i zamieszkaniu w Lubaczowie” – dodaje w „Przypisie” poeta.\nNiedawno kilku krytyków wiodło spór o to, na ile język poetycki Tkaczyszyna-Dyckiego jest referencjalny, czyli na ile odsyła poza siebie, do rzeczywistości. Po premierze tomiku „Imię i znamię” spór wydaje się rozstrzygnięty. Wewnętrznym dramatem tej poezji, dopiero teraz z całą siłą rozpoznanym i ujawnionym, jest właśnie brak połączenia słowa z jakimkolwiek z istniejących światów. To poezja pustych imion. To poezja obłędnych inkantacji (rytmicznych zaśpiewów, magicznych formuł), poza które podmiot wyjść nie może i nie potrafi. Ale nie potrafi też ich przerwać, bo tylko one dają złudzenie odrodzenia, na chwilę uchylają śmierć. Albo inaczej – sprawiają, że umieranie staje się wieczną teraźniejszością, nigdy nie dokonuje się ostatecznie. Poecie pozostaje więc szukać wytchnienia w kunsztownej formie, wolności w strukturze. Dlatego na dobrą sprawę nie ma znaczenia, czym są lub były bziuczki i hniłki, kim był Ilnicki, jak wyglądała Lubunia Hryniawska. Tego z poezji Tkaczyszyna-Dyckiego się nie dowiemy. Ona „tylko” wprawia w ruch puste imiona, z czułością powtarza nazwy.\nmodlitwy) więc poprzestańmy na\npowyższym wyszczególnieniu i przejdźmy\n(„XLIV. Modlitwa za zmarłych”)\nNie dowiemy się także, co dokładnie wykrzyczały kobiety do matki w Krowicy Hołodowskiej. Wyzwały ją od „banderówki”, „chachłaczki”, „wariatki”? Pewne jest jedno – krzyczały po polsku. Dla Tkaczyszyna-Dyckiego naprawdę ważna poezja, poezja, przed którą stawia się zadania, zaczyna się od polskiego krzyku. Od wrzasku w języku podrzuconym, którym poeta zaczął posługiwać się późno; w języku, za pomocą którego uczyniono go obcym, wykluczono ze wspólnoty („zaczęli mnie zwalczać słowo po słowie”). W języku, który ostatecznie stał się materią tej poezji – przechowującej puste imiona i stygmatyzującej mówiącego.\nStąd być może tytuł całego tomu: „Imię i znamię”, który równie dobrze mógłby brzmieć: „Imię to znamię”. Na okładce widnieje rozpływająca się w chmurach, pokryta ręcznym pismem, pociągła twarz. Całość zamyka wiersz pięćdziesiąty – „Obłoki”. Nie zdziwię się, jeżeli od obłoków Eugeniusz Tkaczyszyn-Dycki zacznie swój kolejny tomik. Ale najpierw znów zniknie nam z oczu, na jakiś czas.\n(…) gdzie jesteście\nmoje baranki chodziłem za wami\nale was nie upilnowałem w Wólce Krowickiej\npoezja, poezja polska, Eugeniusz Tkaczyszyn Dycki


Rząd i firmy ubezpieczeniowe dekarbonizują polską gospodarkę. NSZZ Solidarność protestuje - wPrawo.pl\nelektrownia Kozienice/ fot. media.enea.pl\nPrzewodniczący Sekretariatu Górnictwa i Energetyki NSZZ Solidarność Jarosław Grzesik wystosował list do premiera Mateusza Morawieckiego, w którym zarzuca rządowi dążenie do zniszczenia polskiego górnictwa.\n„Obserwując działania Piotra Woźnego, Pełnomocnika Rządu ds. realizacji programu „Czyste Powietrze nabieramy coraz większego przekonania, że celem ww. programu nie są zmiany, które przywrócą Polakom czyste powietrze. Tym celem jest wyeliminowanie polskiego węgla z krajowej gospodarki poprzez promocję alternatywnych paliw. Program już w swoich pierwotnych zapisach eliminuje możliwość ogrzewania prywatnych gospodarstw właśnie węglem. (…) Przy zastosowaniu nowoczesnych technologii węgiel też może być „czystym” surowcem. Niestety, Pan Piotr Woźny nie dopuszcza takiego rozwiązania, bo uważa, że węgiel jest paliwem „brudnym”. Dalsze zapisy programu „Czyste Powietrze” wprost uderzają w instalacje węglowe, nawet te najbardziej nowoczesne. (…) Realizacja programu uderza w ekonomiczne podstawy polskiego górnictwa”– pisze Grzesik.\nDobrze, że ktoś w końcu zorientował się, do czego dąży rząd premiera Morawieckiego. Wbrew wyborczym obietnicom o postawieniu na polski węgiel, rząd de facto prowadzi politykę dekarbonizacji polskiej gospodarki pod dyktando unijnych eko-oszołomów. Ogromne wsparcie dla wiatraków i spełnienie żądań lobby wiatrowego poprzez dopuszczenie do budowy turbin zbyt blisko siedzib ludzkich jest dobitnym przykładem tego, że Prawo i Sprawiedliwość – wbrew temu, co obiecało swoim wyborcom – wykonuje unijne dyrektywy zmierzające do wyeliminowania węgla z polskiego miksu energetycznego.\nSytuacja jest bardzo poważna, ponieważ do akcji dekarbonizacyjnej włączyły się wielkie firmy ubezpieczeniowe, o czym informuje portal „Gram w zielone”.\n„Niemiecka grupa ubezpieczeniowa Munich Re dołącza do grona instytucji finansowych, które ograniczają, albo całkowicie rezygnują z zaangażowania w biznes związany z węglem. Odpada kolejna firma, która dotąd wspierała projekty polskich koncernów energetycznych, a która teraz mogłaby wesprzeć planowaną elektrownię węglową Ostrołęka C, która – jak zapowiedziało Ministerstwo Energii – ma być taką ostatnią inwestycją w kraju” – informuje portal w publikacji zmieszczonej 8 sierpnia br.\nMunich RE ubezpieczał inwestycje w polskie elektrownie węglowe, m.in. w nowe bloki w Kozienicach, Turowie i Opolu.\nDecyzję o zaprzestaniu ubezpieczania energetyki węglowej zadeklarowały również inne firmy ubezpieczeniowe: Axa, Generali, Swiss Re i Allianz, który poręczał rozbudowę elektrowni węglowej w Opolu i Kozienicach. Jednocześnie Alianz zamierza podwoić zaangażowanie swoich funduszy w inwestycje związane z energetyką odnawialną.\nReasumując: gdy „ciemny lud” fascynuje się walką na bilbordy pomiędzy PiS i PO, rząd premiera Morawieckiego, wsłuchany w brednie o walce z globalnym ociepleniem, podkopuje fundamenty polskiej gospodarki opartej na węglu. To się bardzo źle skończy.\nŹródło informacji i cytatów: tysol.pl, gramwzielone.pl\nNie będzie repolonizacji mediów! Projektu ustawy n... Według informacji opublikowanych przez gazetaprawna.pl projekt ustawy o dekoncentracji mediów, mająca doprowadzić do ich repolonizacji, nie trafi do S...\nRezultat „walki o klimat”: URE zapowiada podwyżki ... Podczas wczorajszej debaty w telewizji wRealu24 mówiłam o grożącym Polakom ubóstwie energetycznym, do którego już wkrótce doprowadzi nas realizacja za...\ndekarbonizacjaelektrownia węglowaelektrownie wiatrowefirma ubezpieczeniowagórnictwojarosław grzesiklist otwartymateusz morawiecki\nKW Krupiński – Żydzi w tle i wszystko jasne.\nMoja propozycja dla wszystkich Polaków – nie głosować więcej na partie polityczne które czerpią z tradycji Okrągłego stołu!\nPolska gospodarka jeszcze długo będzie skazana na węgiel. Takie realia. Chciałbym zwrócić natomiast uwagę na jedną rzecz. Tona węgla na światowych giełdach kosztuje od 86 do 98 $, a więc umówmy się, że 350 – 370 PLN. Natomiast tona dobrego węgla kupiona w polskiej kopalni, powtórzę kupiona w KOPALNI kosztuje ~640 PLN. W detalu 850 – 900 PLN. Czy ktoś może mi wytłumaczyć o co kaman ? Uważam, że ktoś tutaj robi Polaków w chula…\nNie dziwi mnie to. Ludzie wybrali “mniejsze zło” no to teraz mają.\nGórnicy wyjdą na ulice i krzywemu Morawience galoty spadną. To co odwalaja te gady z unii wolności w pis, to jawna żydowska piąta kolumna. Naród musi się obudzić i pogonić po-pis i inne lewactwo.\nLis 12, 2018 93\t0\nLis 12, 2018 601\t0\nLis 12, 2018 1 239\t0\nLis 12, 2018 1 933\t430


Świąteczna aktywność - komentarz posesyjny - WP Finanse\nPoniedziałkowe notowania na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie odbywały się po pięciu dniach przerwy, która w Europie nie była szczególnym wyjątkiem. Analogiczną absencję miał za sobą rynek niemiecki. W efekcie, poranek miało zdominować dostosowanie wycen do nowych rekordów w trendach na Wall Street. Skończyło się jednak na przesunięciu uwagi na Grecję, gdzie trzecia próba wyboru prezydenta w parlamencie nie przyniosła pozytywnego rozstrzygnięcia.\nKonsekwencją są nowe wybory parlamentarne w perspektywie miesiąca, które mogą dać zwycięstwo politykom uznawanym za groźnych dla reform i negocjacji z międzynarodowymi wierzycielami. Rynki europejskie przyjęły doniesienia z Grecji poważnym odejściem na południe, na co GPW zareagowała spadkiem WIG20 poniżej 2300 pkt. Jednak szybko okazało się, iż reakcje świata są krótkotrwałe i WIG20 bez trudu wrócił nad psychologiczną barierę, gdzie dryfował do końcowego fixingu.\nCałość sesji sprowadziła się zatem do przedpołudniowego spadku, odreagowania i pięciogodzinnej konsolidacji, która w finale dała zamknięcie na 2302 pkt. i spadek WIG20 o 0,9 procent. Jednak to nie skala przeceny, ale wielkość obrotu jest najważniejszym elementem dzisiejszego rozdania. Ledwie 420 mln złotych na liczniku WIG20 i niewiele mniej niż 580 mln złotych na szerokim rynku czynią sesję klasycznym dniem świątecznego wyciszenia, które powinno przetrwać aż do 7 stycznia. W istocie, po sesji wtorkowej rynek znów zamknie się na dwa dni, a kolejne dwie sesje będą znów oddzielone dniami bez handlu.\nDlatego warto przygotować się na scenariusz, w którym rynek wróci do większej i godnej szacunku aktywności dopiero w połowie przyszłego tygodnia.


BARLINEK Podłoga drewniana LIFE Akacja family 3 lamele 1m2 - Cena 112,90 zł - Barlinek\nCechy produktuDrewno akacji, jeszcze niedawno zaliczane do gatunków ekskluzywnych, to surowiec wysokiej jakości - trwały i twardy. Akacjowa deska barlinecka posiada zdecydowany, kontrastowy rysunek słojów. Sprawia to, że podłoga z akacji doskonale pasuje do jasnych, słonecznych wnętrz, również tych o niekonwencjonalnym wystroju.Opis materiałuAkacja (Acacia), potocznie mylona z kwitnącą na biało robinią akacjową, jest źródłem drewna o wyjątkowo pięknie zarysowanych słojach w palecie barw zachodzącego słońca. Wyróżnia się bogactwem linii, kształtów i załamań, tworząc przestrzeń pełną ciepła oraz inspiracji płynącej wprost z natury.Akacja ma wiele odmian i rośnie zarówno w Europie, jak i w Afryce i Ameryce Północnej. Ceniona jest za jej liczne walory zdrowotne. Jej drewno jest wyjątkowo trwałe i twarde, co nadaje podłogom budzącą zaufanie solidność. Akacja family to bogata paleta barw i wyrazisty rysunek drewna tworzący łagodne wzory z średniej wielkości sękami. Wymiary deski (mm): długość: 2200szerokość: 207grubość: 14-15 Wymiary palety (m): długość: 2.20szerokość: 1.30wysokość: 0.95 Dodatkowe informacje: Liczba desek w pakiecie: 7Ilość m² w pakiecie: 3.18Waga pakietu (kg): 28.00Liczba pakietów na palecie: 35Ilość m² w palecie: 111.30Waga palety (kg): 980.00Koszty transportuPrzy zamówieniu koszty przesyłki ustalane są indywidualnie ( ilość , waga , odległość ).np. 1 paleta do 100kg = 99zł 1 paleta do 600kg = 139złDowozimy towar w każde miejsce , na terenie całego kraju !!!\nGdzie kupić BARLINEK Podłoga drewniana LIFE Akacja family (3 lamele) 1m2?\nWybierz z listy miasto lub województwo w którym dostępny jest produkt BARLINEK Podłoga drewniana LIFE Akacja family (3 lamele) 1m2.


Odcięto ogrzewanie w Teatrze Polskim. Pracownicy marzną - WP Wiadomości\ncezary morawskizadłużeniebrak ogrzewania\nOdcięto ogrzewanie w Teatrze Polskim. Pracownicy marzną\nWe wrocławskim Teatrze Polskim, zarządzanym przez Cezarego Morawskiego, z powodu długów odcięto ogrzewanie. Pracownicy marzną, bo temperatura jest poniżej 18 stopni C.\nCezary Morawski boryka się z długami teatru (PAP, Fot: Maciej Kulczyński)\nO sytuacji w teatrze jeden z pracowników zaalarmował prowadzących profil "Teatr Polski w podziemiu" na Facebooku. "Do niedawna w teatrze nie było ciepłej wody, bo zalegaliśmy z płatnościami. Teraz woda jest, ale wyłączono nam ogrzewanie" - napisał.\nSprawie przyjrzała się wroclaw.wyborcza.pl. Pracownicy teatru potwierdzili to doniesienie. Okazało się, że aktorzy występujący we wrześniowych spektaklach nie mogli wziąć prysznica, bo w kranach była wyłącznie zimna woda.\nInterwencja w inspekcji pracy\nInformacje o odcięciu teatru od sieci ciepłowniczej potwierdził również Jacek Ławrecki, rzecznik prasowy Fortum. Jak powiedział, nastąpiło to ze względu na zadłużenie placówki. Najpierw nie było ciepłej wody, ale teatr spłacił część długu, więc ją warunkowo włączono. Na początku września odcięto ogrzewanie.\nZgodnie z przepisami, nie można dopuszczać do pracy biurowej w pomieszczeniach, w których temperatura spada poniżej 18 stopni C.\n- Zawiadomię Państwową Inspekcję Pracy. Nie można pozwolić, żeby ludzie pracowali w takich warunkach - zapowiedział Tomasz Lulek, aktor Teatru Polskiego, który jest przewodniczącym związku zawodowego Inicjatywy Pracowniczej.\n"Źle zarządzany teatr"\nMichał Malinowski, rzecznik Dolnośląskiego Urzędu Marszałkowskiego, który nadzoruje Teatr Polski we Wrocławiu stwierdził, że dyrektor Morawiecki powinien zapewnić pracownikom odpowiednie warunki. "Jesli dochodzi do takich sytuacji, to świadczy o złym zarządzaniu teatrem przez dyrektora" - powiedział rzecznik.\nPlacówka teatralna, jak nieoficjalnie dowiedziała się wroclaw.wyborcza.pl, ma blisko 50 tys. zł długu za energię elektryczną, cieplną i wodę.\n- Też jest mi chłodno. Najważniejsza jednak była ciepła woda w kranach, więc zadbaliśmy o nią w pierwszej kolejności. Sezon grzewczy zaczyna się 15 października i zrobię wszystko, żeby do tego dnia kaloryfery w teatrze były ciepłe - zapewnił Kazimierz Budzanowski, zastępca dyrektora Teatru Polskiego we Wrocławiu.\nO Teatrze Polskim było głośno we wrześniu 2016 roku, kiedy to jego dyrektorem został Cezary Morawski. Wybór ten spowodowął protest zespołu i środowisk twórczych. Nie podobał im się m.in. zaproponowany przez Morawskiego program artystyczny.


21 KWIECIEŃ 2001\nE.S.R. - postanowiła sprawdzić wyczytane i zasłyszane wieści na temat Harpagana własnoręcznie na miejscu w Lęborku. Co ja plotę - własnonożnie. Gdzież, jak nie u źródła najlepiej szukać prawdy i doświadczyć - co jest grane. Namawiam ludzi. Właściwie to nie musiałem się wiele wysilać bo niektórym podjęcie końcowej pozytywnej decyzji zabrało mniej niż ułamek sekundy. Jedziemy !!!\nPrzygotowania ruszyły pełną parą. Jedno stanowiło pewnik - 200 km i aż 12 długich godzin. Spoko co to dla nas, zero stresu, jakby co winę zrzucimy na premiera i już. Trzeba chyba z sobą wziąść jakiś rower i może zapasową dętkę. - Co by tu jeszcze? - Może jakieś szamanko? Aha, poczytamy sobie regulamin, - co nie można korzystać z żadnego środka lokomocji? A rower - no nie, - aha rowerem można. Mapy - mamy w małym palcu. Zebrała się piątka bikerów w dość dużym przedziale wiekowym. Dla przyzwoitości zgłoszenie wysłaliśmy wcześniej. Pozostało czekanie i trenowanie . Tylko kiedy tam wyjechać? Wieczorem w piątek, czy w sobotę raniutko? Transport - jest. No, no. Doszło do nas jeszcze dwóch amatorów mocnych wrażeń. Zdecydowaliśmy się jednak na sobotni poranny wyjazd. Podejrzewam, że i tak nie moglibyśmy tam zasnąć, czując tabu atmosferę. Sprzęcicho pakujemy wieczorem żeby uniknąć porannej paniki. Dobra każda godzinka drzemki we własnym wyrku. Pobudka około 3 a o 4:00 planowo ruszamy w drogę i chociaż każdy udaje bohatera to ja wiem jedno - panika jest zalegalizowana. Dojeżdzając przed 6 do Lęborka napotykamy kilkunastoosobową bandę piechurów, której spora część ledwo powłóczy nogami. Zatrzymujemy się i serdecznie pozdrawiamy Obraz nędzy i rozpaczy, o zgrozo!. Dobrze tylko spokój, przecież nie wpadają jeszcze samoczynnie do przydrożnych rowów.\nBazę w szkole odnajdujemy bez większych problemów. Udajemy się do biura zawodów - widać zdenerwowanie na każdym kroku - jakież to naturalne. Wypełniamy formularze, dostajemy informatory, nalepki, jakieś dziwne pisma - chwalić minimum formalności. I wreszcie - numery startowe.\nRozpakowujemy pomału sprzęt, po czym podążamy wiedzeni li tylko intuicją na miejsce startu. Dobrze że trafiliśmy i zdążyliśmy przed czasem. Dostajemy mapy które na pierwszy rzut oka niewiele mi mówią.\n7:00 - START.\nRuszamy ostrożnie wiedzeni stadnym instynktem sporej grupy bikerów i jedziemy chyba w dobrym kierunku, bo po drodze widzę policjantów kierujących ruchem naszego peletonu. Mapa w zębach i już wiem, że jedziemy do (1). Znów natykam się na Gogiego który twierdzi, że dobrze jedziemy. Tam sytuacja przypomina istne oblężenie Częstochowy. Przymusową lukę czasową wykorzystujemy z Mariuszem na pobieżne poukładanie punktów w jakąś całość - obraz całości stanowczo zyskuje na czytelności. Nie zdradzę obranej stategii lecz postanawiamy złamać zasadę przesądów i zabobonów, Kębłowo Nowowiejskie, Nowa Wieś Lęborska. Smród wysypiska czuć z oddali i jak się okazało jest to prawdziwa (13). Dwie ambony i ani żywego ducha po stemplu. Około trzydziestka rozwścieczonego luda miota się wzdłuż i wszerz . Niczym Rejtan bronię biednej ambony z fikuśną tabliczką (na niebieskim tle czarna 3 lub 8) przed wywróceniem. Ekipa E.S.R. wpisuje (8:14) i ruszamy dalej. Garczegorze, Łebień, punkt na lotnisku, trochę schowany wśród starych schronów samolotowych nasi odnajdują i zdobywają jako pierwsi (19 - 9:01) Kopaniewo, Roszczyce, Bargędzino, Sasino. Latarnia morska "Stilo" widziana już z oddali wróży kolejne zaliczenie. Jesteśmy szczęściarzami - ekipę sędziów spotykamy całkiem przypadkowo dopiero w drodze na punkt (10 - 10:10). Dołącza do nas kolega z numerem 799. Podążamy dalej nadmorską dróżką - czerwony szlak . Tablica przeciwpożarowa owszem jest, zwiedzamy teren w promieniu nie 200 a 500 metrów, po czujnej obsłudze jednak ani śladu. Horror - w desperacji wykonujemy telefon alarmowy wiedzeni poczuciem krzywdy. Co czekać? Nigdy! Nerwy - dostaję szczękościsku, kolki i kokluszu, cudem powstrzymuję odejście wód płodowych. Karta przyjmuje samozwańczy wpis (20 - 10:40). Trzyma mnie przy życiu jedynie myśl, że to już koniec pega (czytaj: pecha). W drodze do kolejnego punktu, natrafiamy na czujnego żołnierza wojsk NATO, po kulturalnej wymianie zdań gotów jest przeładować broń i tym samym zmusić nas do odwrotu. Odpuszczamy robimy objazd i cudem lądujemy w centrum jednostki na placu alarmowym - umykamy jednak niepostrzeżenie. Przeprawa wzdłuż brzegów Bezimiennej z rowerami w garści to survival w kieszonkowym wydaniu. Opłacało się jednak, jest (8 - 11:53) karty wzbogacają się o kolejny stempel. I tu znów byliśmy "number one". Szklana Huta, Osieki, Choczewo, Łętowo i jeszcze kawałeczek, jest (15 - 12:40). Łętowo, półmetek czasowy (przestajemy myśleć o jeździe nad jezioro Żarnowieckie) Mierzyno, Płaczewo (18 - 13:49) - 799 ucieka mówiąc sorry. Nowy Młot, Dąbrówka Mała, Świetlino w którym pustoszymy sklep ---> Kaczkowo. Lekki ból lewego kolana nie zwiastuje niczego dobrego, jeszcze kawałek i w głębokim lesie trafiamy (2 - 15:10). Nawracamy ---> Kaczkowo, Łęczyce i tu wzajemne pozdrowienia z czujnymi kajakarzami. Z mostu widać mokrą wodę Łeby i ich punkt kontrolny. Dalej mijamy Godętowo. Przed Rozłazinem zmuszam bandę do wjazdu w las co okazało się zbawienne w skutkach. Po nieco skomplikowanym zaliczeniu (5 - 16:27) czekał nas wspaniały zjazd właśnie do Rozłazina. Parę kilometrów dalej wspaniały widok na stary wiadukt (6 - 16:58). W dalszej drodze dziwi mnie fakt, iż niektórzy jadą jeszcze w przeciwnym kierunku. Może dopiero wystartowali? My natomiast konsekwentnie idąc tropem myśliwych docieramy do wiaty turystycznej (7 - 17:28), gdzie miły starszy pan odgrywa na rogu sygnały myśliwskie (ładny kawałek był na naszą cześć). Zaczyna lekko kropić, lecz wcale nie dlatego wiekszość ekipy podejmuje decyzję o zjeździe do mety. Mamy wszystkiego serdecznie dosyć. Trójka najsilniejszych postanawia zdobyć jeszcze punkt (9) . Pierwsza grupa melduje się na linii mety o (17:54) - mając spory zapas czasowy a na licznikach po 150 jakże gorących kilometrów. Zjazd do bazy, micha bigosu i kubek aromatycznej kawusi. Zmęczeni i zadowoleni niesamowicie postanawiamy, że pomimo małych niedociągnięć organizacyjnych na jesień harpaganimy ponownie.


Piece w serwisie Nowa - http://nowaprawica.bydgoszcz.pl/\nPiece w serwisie Nowa\nogrzewanie na olej przepracowany Pomysły które zrodziły się po toPrzed zimą ogrzewanie to ważny temat. Jeśli przyjdzie sroga, z mrozem i opadami, jak daleko na wschodzie, gdzie opady śniegu i na tej stronie\nkocioł na olej zużyty Wymiennik ciepła typu rura w rurzeRekuperatory ? przykłady Płaszczowo-rurowy wymiennik ciepła Wymiennik ciepła typu rura w rurze Płytowy wymiennik ciepła wymiennik spira więcej porad tutaj\nogrzewanie na olej przepracowany Podział wymienników ciepłaZe względu na sposób przepływu ciepła wymienniki można podzielić na dwie główne grupy ? wymienniki kontaktowe (w których dochodzi do konta pełen artykuł\npiec na olej zużyty Ryzyko wykonywania zawodu elektryka Zawód elektryka jest bardzo często zaliczany do profesji, w których niezwykle powszechne spotykane są uszczerbki na zdrowiu. Jest to związa zobacz więcej\nogrzewanie na olej zużyty Elektryczne ogrzewanie domuElektryczne ogrzewanie domu jest bardzo wygodnym ogrzewaniem domu, a poza tym wydaje się ono bardziej bezpieczne od ogrzewania gazowe czytaj dalej na tej stronie\nkocioł na olej przepracowany Dyskretne kotły grzewczeMałe kotły grzewcze są bardzo dyskretne i nie są bardzo widoczne w kotłowniach. Dlatego są one chętnie kupowane przez samotnie mieszkaj czytaj\nTrochę wiedzy - drukarki, druk i reklamaPlenerowe namiotyPrace dekarskie lub blacharskie na dachu? Sprawdź czy z podnośnikiem nie będzie łatwiejCzy żeby naprawić laptopa potrzebne są studia?BudowaMaintenance of property in practiceCzy lepiej Stosować Ekologiczne Kosmetyki w dzień czy w nocy?Kłopoty z układem pokarmowym- jakie badania, jaki lekarz?Jak w 2021 skuteczniej cyklinować parkiet?Kulinarnie - o kuchni tradycyjnejMieć swój domeO nieperfekcyjnej pani domuKilka ważnych spraw zębowychStomatologia ZabrzeW świecie mechanikiMeble na targuOgród Twoich marzeń- to wcale nie takie trudneCo warto wiedzieć o energetyce słonecznej?Niezapomniane wakacje - zapraszamy do Hiszpanii!Tłumacz BułgarskiegoBlack smoke in your car? Better check itKto powinien zainwestować w social media10 informacji jak transportować ponadgabarytyProper servicing of your engineNie masz lęku wysokości? Wykorzystaj toOrientalne zapachy w olejku - jak to działa?Coś nowego o taksówkachGdzie znaleźć pomoc prawną?Ogólnie o stomatologiiJak wypożyczyć meble?


Dotychczasowa niejawność postępowania służyła maskowaniu braku współpracy strony polskiej z Trybunałem, a nie ochronie tajemnic państwowych i interesu śledztwa - tak komentuje adw. Pietrzak decyzję trybunału w Strasburgu w sprawie domniemanych więzień CIA\nJak powiedział mec. Mikołaj Pietrzak, obrońca terrorysty więzionego w domniemanym więzieniu CIA w Polsce, Trybunał zrobił wyjątek, oferując polskiej stronie wyłączenie jawności, aby stworzyć jej komfort w dostarczeniu wiadomości do rozpatrzenia sprawy.\nPrawnicy al-Nashiriego (jednym z nich jest mec. Pietrzak) zaskarżyli do Strasburga "przewlekłość i nieefektywność polskiego śledztwa" w 2011 r.\nPietrzak jest absolwentem Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. Posiadaczem Cambridge University Certificate in English and European Law.\nOd 2010 roku jest zastępcą członka Okręgowej Rady Adwokackiej w Warszawie. Jego doświadczenie w udzielaniu pomocy prawnej sięga roku 1995 i obejmuje współpracę zarówno z kancelariami o zasięgu międzynarodowym, jak i małymi i średnimi kancelariami działającymi na rynku polskim.\nSpecjalizuje się w prawie karnym, w tym w postępowaniach dotyczących przestępstw gospodarczych oraz związanych z odpowiedzialnością przedsiębiorców. Zakres jego działań obejmuje nie tylko zastępstwo procesowe w sprawach karnych, ale również obronę w sprawach karno-skarbowych, w sprawach o wykroczenia, dyscyplinarnych oraz dotyczących odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych.\nMikołaj Pietrzak posiada szczególne doświadczenia w zakresie postępowań lustracyjnych oraz związanych z postępowaniem przed Instytutem Pamięci Narodowej. Uczestniczył w postępowaniach przed Trybunałem Konstytucyjnym oraz Europejskim Trybunałem Praw Człowieka.


O edukacji – Od środka\nZnajoma Liz pyta w bibliotece o książkę „Nutmeg gets adopted”. Seria o Nutmegu, adoptowanej wiewiórce, to cykl jak dotąd 6 książek dla dzieci skupiających się na wiadomej tematyce i mającej pomóc rodzicom w rozmowach z pociechami.\n– To jaka jest kolejna część? „Nutmeg idzie do więzienia”?\nTeoretycznie to nie jest blog o adopcji. To jest blog o naszym codziennym życiu, o naszej rodzinie. A ponieważ adopcja jest częścią tego naszego życia, będę o niej pisać tyle, ile uważam za słuszne, tak jak w dawnych czasach pisałam o niepłodności albo o tym, że pracuję w szkole i że czasem mam dość. Uważam też, że powinno się o tym mówić, edukować społeczeństwo – zarówno to polskie, angielskie, jak i każde inne. Żeby takie sytuacje jak ta przytoczona wyżej, nie miały miejsca.\nJa wątpliwości już żadnych nie mam, bo sama jestem adopcyjną mamą 16-miesięcznego Bąbelka 🙂 Natomiast bardzo chętnie zamieniłabym sobie parę zdań ze wspomnianym przez Ciebie bibliotekarzem, bo chyba faktycznie przydałoby się go gruntownie wyedukować w tym temacie. A już myślałam, że takie teksty to tylko w "Polszcze"…\nWiesz, ja myślę, że takie teksty można usłyszeć tam, gdzie znajdziesz ludzi niewychowanych, czyli wszędzie. Niestety. Bo jedna rzecz to usłyszeć coś, co może wypływać z czyjejś niewiedzy, a co innego, jeśli to zwykłe chamstwo. Muszę przyznać, że my akurat spotykamy się z rewelacyjnymi reakacjami ludzi – i tu, w Krainie Deszczu, i w Polsce. Ludzie zwyczajnie się cieszą i gratulują. Jedyny dziwny tekst, jaki usłyszeliśmy, to było pytanie "a będziecie chcieli, żeby mówiła do was mamo i tato?" Trochę nam ręce opadły, ale to też nie było powiedziane złośliwie, ot, ta osoba szczerze była ciekawa…;-)\n16 października 2015 o 23:49\nBrak empatii i piątej klepki u Pana. Ale nie martw się takimi. Ja jestem zafascynowana postawą ludzi adoptujących. My z mężem również nie zawahamy się tego kroku, jeśli życie da nam taką szansę – trudno o konkrety niecałe 2 miesiące po ślubie w wieku 22 lat.\nCóż….powiedzmy, że to był ten sławny angielski humor, z nutą sarkazmu. Jeśli chodzi o adopcje, ciągle jest to temat trudny Podobnie jak trudno jest wielu matkom powiedzieć własnym dzieciom, że ten którego nazywają tatą, biologicznym ojcem nie jest. A kiedy otrzymują taką informację, często złośliwą, od przypadkowej osoby na mądre i spokojne rozmowy jest już za późno. Trzymam za Was kciuki,\n19 października 2015 o 12:00\nWiesz, nie wiem, czy w naszej postawie jest coś fascynującego;-), ale wiem, co masz na myśli. Ja też myślałam kiedyś o adopcji – że chciałabym, bo to dobre i szlachetne:-). Prawda jest taka, że zanim do adopcji doszło, musieliśmy się trochę nacierpieć i zadać sobie pytania, których w normalnych okolicznościach przyrody być może nigdy byśmy sobie nie zadali. Warto było, oczywiście że warto, dziś mamy nasze wyczekane dziecko, ale dziś już nie patrzę na to tak altruistycznie. Jak często podkreślają to rodziny po adopcji – to ona uratowała nas, a nie my ją.:-)\n20 października 2015 o 12:43


Jak gotować Chaczapuri w domu - 4 krok po kroku przepis > Przepisy\nJak ugotować prawdziwego kaukaskiego chaczapuri w domu\nCiastka chlebowe są bardzo popularne na całym świecie. Najczęściej są pieczone w krajach Azji i Bliskiego Wschodu. Ale dzięki ich smakowi nie mogą pozostawić nikogo obojętnym. Jednym z najbardziej ulubionych rodzajów pieczenia jest kaukaski chaczapuri.\nKluczowe tajemnice i technologia gotowania\nNiektórzy twierdzą, że prawdziwy sernik można spróbować tylko w swojej ojczyźnie - na Kaukazie. Inni uważają, że najważniejsze jest to, że powinno się je gotować zręcznymi rękami gruzińskiego kucharza. W rzeczywistości jedyne, które zostanie wykonane własnymi rękami z ulubionych produktów, będzie najbardziej smaczne i apetyczne.\nPonieważ nie ma jednej receptury, nie ma dokładnej technologii gotowania, musisz znać główne punkty - jak zrobić ciasto, nadzienie, wybrać kształt.\nCiasto na pierwsze chaczapuri składało się z dwóch składników - wody i mąki. Z czasem przepisy uległy zmianie i poprawiły się. Uważa się, że jest to tradycyjne ciasto na bazie kaukaskiego fermentowanego produktu mlecznego - matsoni. Możesz to zrobić sam. Aby to zrobić, musisz lekko rozgrzać 2,5-3 litrów świeżego mleka, wlać do niego 2 łyżki. l Śmietana, zamknąć i zawinąć w ciepły ręcznik. Po kilku godzinach umieść w zimnym miejscu i pozwól, aby masa zgęstniała. Ale najczęściej zamiast matsoni stosuj kefir, jogurt lub płynną śmietanę.\nAby chaczapuri były bardziej puszyste i rumiane, można dodać drożdże do ciasta. W tym przypadku partia wsypuje masło, cukier i mleko. Te trzy składniki sprawiają, że ciasto jest miękkie i elastyczne. Mąkę należy przesiać przed dodaniem, aby nasycić ją tlenem. Ciasto musi mieć miękką, w każdym razie nie zatkaną strukturę.\nPo wyrobieniu ciasta odstaw na 2-3 godziny. Jeśli zrobisz z drożdży - zostaw to ciepło, jeśli wybierzesz opcję ptyś lub świeżą, możesz umieścić ją w lodówce.\nPodstawą każdego nadzienia do chaczapuri jest ser. W przypadku klasycznych płaskich ciastek stosuje się Imeretinsky, ale można go zastąpić innymi. Najlepiej nadają się młode sery - miękkie lub marynowane, na przykład Adygei, suluguni, mozzarella, biały ser, kobiysky, a nawet domowy twaróg z kwaśnego mleka.\nWSKAZÓWKA! Bardzo słone odmiany są namaczane w wodzie.\nCzęsto do nadzienia dodaje się kilka rodzajów sera. Jest to szczególnie ważne, gdy jeden z nich ma gęstą i solidną strukturę. Czasem dla jednorodności masy wbijają jajko, a dla pikanterii łączą je z różnymi posiekanymi zieleniami.\nForma do pieczenia może być inna. Może być otwarty lub zamknięty, w postaci łodzi, koperty, kwadratowej, okrągłej, a nawet owalnej. Jedna zasada jednoczy wszystkich: im cieńsze ciasto, tym smaczniejsze.\nProdukty otwarte są najczęściej pieczone w piekarniku lub piekarniku, zamknięte są gotowane na patelni lub w wolnej kuchence.\nNa patelni. Patelnia z grubym dnem - kamień lub żeliwo. Do tego rodzaju świeżego ciasta z jogurtu, a forma - koniecznie zamknięta. Po każdej stronie smażą się przez 10-15 minut, aż się zarumienią. Na koniec obficie nasmarowany masłem.\nW piekarniku. W piekarniku pieczone są ciasta drożdżowe lub ciasta francuskiego. Ser w nadzieniu powinien się stopić, a ciasto powinno wzrosnąć i zaczerwienić się. Czas gotowania chaczapuri w piekarniku zależy od wielkości i może trwać 25-35 minut. Temperatura wynosi 180-200 stopni. Kiedy wyjmiesz produkt z piekarnika, zrób w nim dziurę i włóż kawałek masła.\nW wolnej kuchence. Tak jak na patelni, w multicooker chaczapuri jest gotowane jeden po drugim. Na maślanym dnie włóż jedną tortillę z serem i piecz przez 20 minut w trybie „Pieczenie”. Następnie odwraca się i wciąż przygotowuje 15 minut w tym samym trybie.\nW piecu konwekcyjnym. Piec konwekcyjny należy najpierw podgrzać do temperatury 225 stopni. Następnie uformuj chachapuri na środkowym grillu i piecz przez 15 minut.\nPAMIĘTAJ! Bez względu na to, jaki przepis, kształt, ciasto i farsz wybierzesz, musisz gotować na maśle 82,5% tłuszczu. A danie ma najbogatszy i niepowtarzalny smak w ciągu pierwszych pół godziny po ugotowaniu.\nWiele kobiet, które uważnie monitorują swoją sylwetkę, rzadko mogą zadowolić się smakiem soczystych chaczapuri kaukaskich. Rzeczywiście, jego kaloryczność jest uważana za średnią - około 270 kcal na 100 gramów, więc dietetycy nie zalecają im częstowania się nimi często. Ale powinieneś wiedzieć, że wartość energetyczna zależy od składników.\nWeź najbardziej zużyte produkty potrzebne do stworzenia klasycznego chaczapuri. Każdy oddzielnie oblicza wartość odżywczą i kalorię.\nMąka pszenna 520 47,8 6,2 390 1778,4\nCukier 10 - - 9,9 39,8\nSól 2 - - - -\nJaja kurze 165 21 18 1,2 259\nMasło 100 0,5 82,5 0,8 749\nSer Suluguni 700 140 169 - 2029\nSoda oczyszczona 12 - - - -\nTylko 100 g 11,7 14,9 22,1 266\nTabela pokazuje, że zawartość kalorii w dużej mierze zależy od czterech głównych składników: mąki i masła, rodzaju sera i zawartości tłuszczu w kefirze (śmietana, jogurt, jogurt). Każdy rodzaj sera wyróżnia się nie tylko smakiem, strukturą, ale także liczbą kalorii na 100 gramów:\nDomowy twarożek - 115 kcal.\nSer Adygei - 240 kcal.\nSer Imereti - 240 kcal.\nSer krowy - 260 kcal.\nSer owczy - 280 kcal.\nTak więc, aby gotować chaczapuri, które przyniosą minimalną szkodę twojej postaci, musisz:\nZrób farsz z domowego twarogu.\nUgniataj ciasto na niskotłuszczowym jogurcie i rozwałkuj bardzo cienko.\nPiec w piekarniku przy użyciu minimalnej ilości masła. Nie smarować żółtkiem jaja.\nKlasyczny Khachapuri z serem\nNiejednokrotnie mówiono, że istnieje wiele różnych przepisów na chaczapuri. Dla każdego regionu kaukaskiego jego receptura jest najlepsza i wyjątkowa. W naszym kraju istnieje kilka popularnych rodzajów ciast serowych. Jednym z nich jest gruziński chaczapuri. Technologia gotowania jest prosta, a niektóre składniki związane z kuchnią orientalną można zastąpić naszymi tradycyjnymi.\n700 gramów mąki pszennej;\n0,5 litra matsoni (możesz zastąpić kefir);\n100 g sera Imereti;\n1 sztuka jajko kurze;\n1 paczka proszku do pieczenia;\nPrzesiać mąkę do naczyń i dodać worek proszku do pieczenia, soli i cukru. Wszystko wymieszać łyżką i zrobić małe zagłębienie w środku.\nWidelec, ubij jajko i wlej do mąki, dodaj olej roślinny, jogurt lub kefir. Ugniataj miękkie i elastyczne ciasto, pozwól mu odpocząć przez godzinę w lodówce, owinięte w folię.\nZetrzyj wszystkie sery i wymieszaj. Podzielić ciasto na kilka równych części i zwinąć je o grubości 1 cm.\nNa każde ciasto włóż 5 łyżek. l masa serowa i zebrać krawędzie testu w garść.\nOstrożnie obróć produkt tak, aby nadzienie nie wysypało się i nie rozwałkuj go lekko wałkiem. Tak samo jest ze wszystkimi częściami.\nPodgrzej piekarnik do 180 stopni, posmaruj masłem trochę blachy do pieczenia i nałóż na nią uformowany chaczapuri. Piec przez 25-30 minut.\nPo przygotowaniu, wykonaj nacięcie w każdym i włóż tam mały kawałek masła.\nJak zrobić Adzhar Khachapuri\nAdjar chachapuri mają kształt otwartej łodzi, wyrabiają ciasto z drożdżami i pieczą w piekarniku. Główna różnica w stosunku do pozostałych płaskich ciast polega na tym, że 5-10 minut przed końcem gotowania surowe żółtko wlewa się do nadzienia. Podczas posiłku rumiane brzegi rolki zanurza się w niej, co nadaje potrawie specjalność.\nSkładniki (dla dwóch dużych chaczapuri):\n2.5 art. mąka;\n0,5 łyżeczki cukier i sól;\n150 g mozzarelli;\n150 g sera Adyghe;\n100 ml śmietany lub pełnotłustego mleka;\nWlać mąkę do naczyń, dodać suche drożdże, cukier, sól i dobrze wymieszać. Stopniowo dodawaj wodę i zagniataj luźne ciasto. Po 10-20 minutach wlać olej roślinny i zagnieść ponownie. Pozostawiamy ciepło na 1,5 godziny.\nW międzyczasie przygotuj farsz. Zetrzyj wszystkie rodzaje sera lub zacieru widelcem. Dodaj śmietanę do masy i 1 łyżkę. l mąka. Wszystko dobrze wymieszać, jeśli to konieczne, sól i pieprz. Pamiętaj, że każdy z serów ma swój własny, bogaty smak, więc musisz uważać na przyprawy, aby nie przesadzić.\nKiedy ciasto zwiększy swoją objętość o 2 razy, możesz zacząć tworzyć chaczapuri. Podziel go na 2 równe części i rzuć kulkami. Z każdego wykonuj łódź i połóż na środku farszu serowego. Pędzel z ubitą krawędzią żółtka.\nRozgrzej piekarnik z blachą do pieczenia do 200 stopni. Następnie zakrywamy formę gorącą papierem do pieczenia i wkładamy chaczapuri na 25 minut. Po tym czasie w każdej łodzi robimy wnękę i wlewamy do niej jedno żółtko.\nWysłano do piekarnika na kolejne 5-8 minut. Przed podaniem posmaruj masłem.\nSmaczne i proste chaczapuri na patelni\nPieczenie chaczapuri w piecu jest czasochłonne i długotrwałe, ponieważ najczęściej używa się ciasta drożdżowego, a przygotowanie zajmuje dużo czasu. Znacznie szybciej i łatwiej smażyć gruzińskie tortille z serem na patelni. Jednocześnie są równie smaczne i apetyczne.\n300-400 g mąki;\n0,5 łyżeczki sól i soda;\n250 g mozzarelli lub suluguni;\nkilka zielonych do smaku.\nWeź 100 g masła i rozpal w ogniu. Wymieszaj 125 ml kwaśnej śmietany i kefiru, soli, cukru, sody i ghee. Dobrze wymieszaj, stopniowo dodając przesianą mąkę. Ugniataj miękkie ciasto i odłóż je na bok.\nPrzygotuj nadzienie: zetrzyj ser na drobnej tarce, dodaj pozostałą śmietanę, 2 łyżki. l miękkie masło i posiekane warzywa. Wszystko dokładnie wymieszać iw razie potrzeby dosolit.\nCiasto dzieli się na 4 części, z których każda tworzy ciasto. Ponieważ jest miękki, można to zrobić rękami, a nie wałkiem.\nPołóż część wypełnienia na środku i umieść ją w spódnicy na krawędzi. Przypnij je i delikatnie obróć na górze. Lekko wsuń powstałą torbę do tortilli i połóż na gorącej, lekko nasmarowanej patelni.\nPrzykryj i smaż na średnim ogniu z jednej i drugiej strony przez 7-10 minut.\nGotowe chaczapuri przyprawione roztopionym masłem i gorące.\nGotowanie chaczapuri z twarogiem z ciasta francuskiego\nDziś modne jest gotowanie różnych potraw z ciasta francuskiego. Chaczapuri nie jest wyjątkiem, więc istnieje wiele przepisów, które używają ciasta francuskiego, a nie tradycyjnego ciasta świeżego lub drożdżowego. Możesz sam to ugotować, ale jest długi. Wielu woli kupić gotowy produkt w sklepie.\n3 łyżki. l masło;\nmała pietruszka i koperek;\nPodziel ciasto na dwie części i rozwałkuj każdy z wałkiem do ciasta. Kładziemy jedną na blasze z pergaminem, a drugą na desce, lekko posypaną mąką.\nDokonywanie nadzienia serowego. W twarogu dodaj jedno jajko, śmietanę, 1 łyżka. l miękkie masło, posiekana pietruszka i koper. Wszystko wymieszać, sól i pieprz. Równomiernie rozprowadź przygotowaną masę na powierzchni, przykryj ją drugą warstwą ciasta i mocno dociśnij krawędzie.\nWeź drugie jajko, oddziel żółtko i powal je widelcem. Nasmaruj je całą powierzchnią produktu i wykonaj kilka nacięć w górnej warstwie.\nPodgrzej piekarnik do 220 stopni i piecz chaczapuri przez 20 minut. Po wyjęciu z piekarnika wrzuć plasterki masła do kawałków. Podawać na gorąco.\n5 przydatnych wskazówek\nAby ugotować w domu smaczne i soczyste kaukaskie chaczapuri, musisz znać kilka małych sztuczek.\nCiasto, bez względu na to, czy jest mdłe, drożdżowe czy łuszczące się, powinno być miękkie i elastyczne. Jeśli jest zbyt gęsty, wypieki okażą się zatkane i twarde. Przybliżony stosunek cieczy do mąki wynosi 1: 3 (300 g mąki zostanie zużyte na 100 ml mleka).\nDo smażenia chachapuri należy użyć patelni z grubym dnem. Najlepszy jest kamień lub żeliwo.\nDo napełniania używać miękkich i marynowanych serów. Jeśli wybrałeś ser o gęstej strukturze - suluguni, mozzarella, zdecydowanie powinien dodać zmiękczone masło lub gęstą śmietanę.\nPreferuje się pieczenie chaczapuri w wysokich temperaturach - od 180 stopni. Następnie naczynie staje się chrupiące i rumiane.\nKaukaskie chaczapuri powinny być zawsze podawane na gorąco, jak mówią „z ciepłem, z gorącem”, obficie posmarowane masłem. Pierwsze 20-30 minut po piekarniku lub smażeniu bułka jest najbardziej soczysta i pachnąca.\nGruzja jest uważana za miejsce narodzin chaczapuri, dlatego często nazywana jest gruzińskim sernikiem. Teraz wielu ludzi piecze produkt z innymi składnikami, więc tylko w niewielkim stopniu przypomina tradycyjne danie kaukaskie. Zrobić z ciasta przaśnego, drożdżowego lub francuskiego. Czasami używa się nawet lavash.\nPAMIĘTAJ! Najważniejszym wymogiem prawdziwego chaczapuri jest jednolita ilość delikatnego ciasta i nadzienie serowe.\nKształt peletu może być inny: okrągły, owalny, kwadratowy, trójkątny, w postaci łodzi lub kopert. To nie jest najważniejsze. Gruzińscy piekarze uważają, że główną częścią są zręczne ręce kucharza, jego żarliwe serce i przyjazne nastawienie do ludzi.\nPamiętaj, że najsmaczniejsze są chaczapuri, które przygotowujesz dla swoich bliskich. Używaj ulubionych potraw i metod gotowania.\nObejrzyj film: Chaczapuri czyli Gruzińska Pizza - (Luty 2020).


Sprawa lokali komunalnych, a tegoroczne wybory - Dziennik Wschodni\nSprawa lokali komunalnych, a tegoroczne wybory\nPrawie 200 osób zabiega o przywrócenie im szansy kupienia mieszkań ze zniżką. Pomoc obiecał im poseł PiS, który 4 lata temu konkurował z obecnym prezydentem miasta o jego fotel.\nZofia Krzymowska mieszka przy ul. Sidorskiej w Białej Podlaskiej. 35 lat temu jej mąż pracując w miejscowej "Biawenie” wpłacił trzymiesięczne zarobki na zakładowe lokum. – Później to nasze zakładowe mieszkanie przejęło miasto i uznało je za swoje – mówi rozgoryczona kobieta.\nPani Zofia twierdzi, że miasto pozbawiło ją możliwości kupna mieszkania z bonifikatą. – Obecnie za stare mieszkanie żądają ode mnie prawie 2,5 tys. zł za mkw. To o wiele drożej niż u miejscowego developera za nowy lokal – denerwuje się Krzymowska. Za 48-metrowe mieszkanie kobieta płaci czynsz w wysokości 351 zł. A nie ma nawet ciepłej wody w kranie.\n– Moi sąsiedzi kupowali lokale za 13–18 tys. zł, to dlaczego ja mam teraz zapłacić 120 tys. zł? Mam pretensje, że magistrat nie uprzedził, że tak nagle zabierze bonifikaty na sprzedaż mieszkań – podkreśla pani Zofia. W takiej sytuacji jak ona jest wiele osób.\n– Nie mieliśmy obowiązku informowania o tym. Poza tym nikt nie podważa prawa pani Krzymowskiej do używania lokalu na dotychczasowych zasadach – odpowiada Mieczysław Ruta, prezes Zarządu Gospodarki Lokalowej.\nNa niepopularnych decyzjach prezydenta kapitał chce zbić opozycja. Poseł Adam Abramowicz (PiS) już kilkakrotnie spotkał się z mieszkańcami, którzy żądają przywrócenia zniżki. W styczniu obiecał im nawet pomoc w przygotowaniu pozwu do sądu.\n– Jest przecież 200 mieszkań do sprzedania. Nawet przy zastosowaniu bonifikaty kasa miasta może zyskać pokaźną kwotę. Kiedy nasz kandydat wygra wybory prezydenckie, natychmiast odblokuje bonifikatę – zapowiada poseł Adam Abramowicz. Zastrzega jednak, że na razie jeszcze nie podjął decyzji o starcie w tegorocznym wyborach na prezydenta Białej Podlaskiej.\nObietnice konkurenta z poprzednich wyborów oburzają obecnego prezydenta. – Nie można obiecywać rozdawnictwa! Chcemy nadal sprzedawać mieszkania, ale z zyskiem – podkreśla prezydent Andrzej Czapski. – ZGL lepiej chroni lokatorów, niż wspólnoty mieszkaniowe. Ostatnio wydał aż 400 tys. zł na docieplenie budynku przy skrzyżowaniu ul. Sidorskiej z al. Tysiąclecia.


Bez kategorii - Multiconsult Polska\nNajdłuższa na świecie droga przez pustynię GOBI\nW Chinach została udostępniona nowa autostrada G7, która pozwala na bezpośrednią podróż z Pekinu do Urumczi. Liczy ona 2,45 tys. kilometrów i biegnie przez pustynię Gobi, która jest piątym największym pustkowiem świata. Droga znajduje się w północnych Chinach i przebiega przez trzy pustynie: Badan Jaran, Tengri oraz Ulan Buh Shamo. Wchodzą one w skład pustyni Gobi. Głównym celem jej budowy było skrócenie podróży między Pekinem a Urumczi o ok. 1,3 tys. kilometrów czyli ok. 12 godzin.\nCo ciekawe, nigdzie na świecie nie ma drogi, która w tak dużej części przebiega przez pustynię. Autostrada jest obecnie najszybszym połączeniem między zachodnią częścią Chin, która leży w głębi kontynentu, z miastami nadmorskimi. Jej budowa jest częścią inicjatywy -Pasa i Szlaku-, która ma pomóc połączyć Chiny i Europę.\nJest to kolejny ogromny projekt, który zrealizowali Chińczycy. Taka kumulacja inwestycji drogowych, w tym kraju, w ciągu ostatnich lat doprowadziła do tego, że to właśnie tam obecnie znajduje się najbardziej rozbudowana sieć tras ekspresowych. Na koniec 2016 roku liczyła ona 131 tys. kilometrów.\nW Polsce kierowcy mają do dyspozycji 1627 km autostrad i 1574 km dróg ekspresowych. Natomiast w latach 2014-2023 na polskie drogi zwiększono limit wydatków ze 107 mld zł do 135 mld zł. Sieć autostrad w tym czasie ma powiększyć się o odcinki A1 między Pyrzowicami a Częstochową, wydłużyć ma się także Autostrada A2, od Mińska Mazowieckiego do Białej Podlaskiej.\nMULTICONSULT Polska, po przejściu z fazy budowy do fazy eksploatacji, nadal pełni swoją funkcję Niezależnego Inżyniera na pierwszych płatnych odcinkach autostrad A1 i A2.


Tuż przed weekendem rząd podaje nowe obostrzenia - Bydgoszcz.dlawas.info - portal informacyjno - rozrywkowy\nPrzed nami dwa wyjątkowe święta – 1 listopada obchodzimy uroczystość Wszystkich Świętych, a 2 listopada Dzień Zaduszny. W dobie pandemii obchody tych świąt nie będą już takie same…\n21 629 nowych zakażeń w ciągu ostatniej doby, to kolejny rekord, zmarły także 202 osoby u których wykryto covid-19. Rząd wprowadza nowe ograniczenia, dosłownie kilka chwil temu poinformował o nich premier Mateusz Morawiecki.\nDruga Fala epidemii jest groźniejsza od pierwszej podaje premier, jednocześnie zapowiadając nowe plany rządu.\nDzień Wszystkich Świętych jak i dzień prędzej oraz Dzień Zaduszny cmentarze będą zamknięte. Czyli od soboty do poniedziałku cmentarze będą zamknięte.\nŻycie seniorów może być zagrożone, premier apeluje o pozostanie w domach i nie mają spotykać się z dziećmi, wnukami.\nPracownicy administracji publicznej muszą pracować zdalnie. Od poniedziałku na 2 tyg. Praca zdalna tam gdzie jest to możliwe.\nZadbajmy o życie naszych dziadków i rodziców – prezydent RP zaproponował ustawę, którą rząd jest w stanie bardzo szybko wdrążyć w życie. Tu prośba o zaprzestanie strajków i manifestacji.\nDzieci przedszkolne oraz klasy 1-3 bez zmian.\nBardzo prawdopodobne jest pojawienie się szczepionki już w styczniu.


Urlop ojcowski, czyli wychowanie męskim okiem :: Urlop Ojcowski 2012, wniosek o urlop ojcowski\nStrona główna › Kącik taty › Urlop ojcowski, czyli wychowanie męskim okiem\nUrlop ojcowski, czyli wychowanie męskim okiem\nJak wynika z badań nad rolą ojca w rodzinie - typowo kobiece obowiązki rodzicielskie to: karmienie i kąpanie dziecka, pranie i prasowanie oraz przytulanie. Do męskich obowiązków rodzicielskich można zaś zaliczyć wspólne zabawy i spacery z dzieckiem, zakup zabawek oraz wyjaśnianie i tłumaczenie świata. Jak te tradycyjne podziały może zmienić wprowadzenie urlopu ojcowskiego? I co myślą o tym sami zainteresowani, czyli mężczyźni?\nTata z dzieckiem w domu – jak to?\nTak to. W myśl znowelizowanych przepisów Kodeksu Pracy, w 2010 roku wprowadzono płatne urlopy dla ojców – każdy tata – pracownik może skorzystać z tak zwanego urlopu „ojcowskiego” najpóźniej do ukończenia przez dziecko 12 miesiąca życia. Od 2010 r. ojcom przysługuje jedynie tydzień opieki nad nowo narodzonym dzieckiem, ale w 2012 r. urlop ten osiągnie swój docelowy wymiar, czyli aż dwa tygodnie. Ważne – jeśli tata nie zdecyduje się na wykorzystanie urlopu „ojcowskiego” – przepadnie on bezpowrotnie.\nTata może również opiekować się w domu swoim dzieckiem w ramach urlopu tacierzyńskiego. Jak mówią przepisy – jeśli mama wykorzystała wcześniej 14 tygodni macierzyńskiego, to tata może spędzić z maluchem kolejne 6 tygodni. Okazuje się więc, że długość urlopu spędzonego przez tatę z dzieckiem może obecnie wzrosnąć nawet do siedmiu tygodni. To niepowtarzalna okazja do odciążenia partnerki i zacieśnienia więzi z dzieckiem.\nRola taty – jaka w końcu jest?\nZa granicą urlopy ojcowskie cieszą się coraz większą popularnością wśród pracowników. W Szwecji korzysta z nich 42% mężczyzn. Jeszcze jaskrawszym przykładem jest Francja, gdzie matka może wykorzystać od 14 do 16 tygodni urlopu, a ojcu oddaje się do dyspozycji 11 dni. Z tego przywileju korzysta aż dwie trzecie Francuzów. Tymczasem, jak wskazują statystyki w Polsce do tej pory niecałe 6 proc. tatusiów zdecydowało się skorzystać z tygodniowego urlopu „ojcowskiego”.\nDlaczego tak niewielu? Przecież tata podobnie jak mama może zająć się opieką nad maluchem, czerpać z tego ogromną satysfakcję i wspomóc matkę dziecka w obowiązkach. Świeżo upieczony tatuś powinien więc rozważyć wzięcie urlopu ojcowskiego chociażby z dwóch powodów: po pierwsze – wesprze partnerkę, a po drugie – zacznie pracę nad zacieśnianiem więzi z maluchem już od pierwszych dni po jego narodzinach.\nPo pierwsze: odciążenie partnerki\nNie ulega wątpliwości, że okres ciąży, poród i czas połogu są trudnym czasem dla każdej kobiety. Odmienny stan zmienia przecież sytuację zdrowotną i zawodową kobiet. Wiele z nich nie potrafi poradzić sobie z powrotem do figury i samopoczucia sprzed ciąży, co może grozić pogorszeniem kondycji psychicznej. Zmęczone, obciążone, obolałe – potrzebują wsparcia i pomocy w opiece nad waszym szkrabem. Każdy ojciec powinien więc zaangażować się całym sobą w pomoc matce, by przynajmniej w ten sposób wyrównać bilans „zysków” i „strat”, jaki ponoszą rodzice. Zresztą pomoc przy maluchu – to słodki obowiązek.\nPo drugie: przekazywanie siebie\nPatrząc na swoje dziecko, każdy z nas doszukuje się wpływu swoich genów – każdy tatuś chciałby przecież, aby potomek odziedziczył jego gest, mimikę, cechy charakteru. Ale czy równie ważne nie jest podzielenie się z małym człowiekiem swoimi poglądami, opiniami, wiedzą, zwyczajami. Oczywiście, kilku miesięczny maluch nie przyswoi tego wszystkiego od razu, ale od początku uczestnicząc w jego wychowaniu, cierpliwie opowiadając mu o świecie – staniesz się kimś niezwykle ważnym w jego życiu. Jeśli więc nie chcesz być dla córki lub syna kimś w rodzaju pana, wieczorami asystującego w procesie wychowawczym prowadzonym przez babcie, ciotki i innych, musisz wziąć sprawę w swoje ręce. Tym bardziej, że małe dziecko naturalnie lgnie do matki, a przecież trzeba ten stan rzeczy „wyrównać”. To twój czas.\nTato – czas przejąć stery\nMężczyźni wcale nie są gorszymi opiekunami dla dzieci niż matki. Nie prawdziwe jest więc głęboko zakorzenione przeświadczenie, że opieka nad dzieckiem to zajęcie nieodpowiednie dla mężczyzny. Należy z nim walczyć, a wiadomo, że najlepiej perswaduje się z głów ludzi błędne stereotypy służąc swoim przykładem. Nam - mężczyznom - pozostaje więc jedynie być na tyle odważnym, żeby zakwestionować tradycyjny podział ról.


EnVision - encyklopedia.biolog.pl\nPlik:POL COA Boguchwał.svg\nEnVision w encyklopedii\nEnVision – planowana sonda kosmiczna Europejskiej Agencji Kosmicznej, która ma zostać wysłana w kierunku planety Wenus na początku lat 30. XXI wieku. Będzie to orbiter.\nMisja EnVision ma zapewnić całościowy ogląd planety Wenus, począwszy od jej budowy wewnętrznej, poprzez ukształtowanie powierzchni aż do górnej atmosfery. Wenus, mimo podobieństw składu i rozmiaru, jest planetą bardzo różną od Ziemi. Pytania, na które ma odpowiedzieć misja, dotyczą jej współczesnej aktywności geologicznej i tego, czy pierwotnie na powierzchni istniały oceany i warunki do życia. Uczeni chcą także lepiej zrozumieć, jakie procesy doprowadziły do globalnej zmiany klimatu i czy z losów Wenus można wyciągnąć wnioski dotyczące przyszłości Ziemi. Poszerzenie wiedzy o drogach rozwoju planet skalistych może mieć znaczenie także wobec odkrycia ziemiopodobnych egzoplanet.\nLista instrumentów badawczych sondy obejmuje:\nVenSAR – radar z syntetyczną aperturą do stworzenia map radarowych powierzchni z rozdzielczością 10–30 m, pomiarów altymetrycznych, polarymetrycznych i radiometrycznych;\nSRS (Subsurface Sounding Radar) – georadar do badania warstw do kilometra pod powierzchnią;\nVenSpec – zestaw trzech spektrometrów działających w ultrafiolecie i podczerwieni do badań składu powierzchni i gazów śladowych w atmosferze, w tym emisji wulkanicznych;\nRSE (Radio Science Experiment) – eksperyment wykorzystujący śledzenie ruchu sondy do badań anomalii pola grawitacyjnego planety oraz właściwości atmosfery podczas zakrycia sondy przez planetę.\nW 2016 roku ESA ogłosiła konkurs na projekt piątej średniej wielkości misji programu Cosmic Vision. Projekt misji EnVision zwyciężył z projektem Theseus (Transient High-Energy Sky and Early Universe Surveyor) i w czerwcu 2021 roku został wybrany do realizacji.\nSonda może wystartować najwcześniej w 2031 roku, możliwy jest także start w 2032 lub 2033 roku. Lot do Wenus zajmie 15 miesięcy, przez następne 16 miesięcy sonda ma obniżać orbitę poprzez hamowanie aerodynamiczne. Docelowa orbita będzie bliska biegunowej, w czasie 92 minut sonda ma obiegać planetę na wysokości zmieniającej się od 220 do 540 km.\nDAVINCI+ – próbnik atmosferyczny NASA\nVERITAS – orbiter NASA, który ma działać w podobnym czasie\n↑ a b c ESA, ESA selects revolutionary Venus mission EnVision, 10 czerwca 2021 [dostęp 2021-07-01] (ang.).\n↑ EnVision. Understanding why Earth’s closest neighbour is so different (ang.). 2021-06-10. [dostęp 2021-07-01].\nNa podstawie artykułu: "EnVision" pochodzącego z Wikipedii


Papier transferowy Forever Antistick do Puzzli i jedwabiu dla drukarek laser.\nJak wybrać odpowiedni papier do transferu\nCzy prasa jest konieczna?\nJak dbać o tusze?\nZamienniki czy oryginały\nNAPRASOWANKI PAPIER TRANSFEROWY\nPAPIERY TRANSFEROWE ATRAMENTOWE\nPAPIERY TRANSFEROWE LASEROWE\nMATERIAŁY DO NADRUKU\nPAPIERY I FOLIE STAR COATING\nFOLIE STAR COATING\nNAPRASOWANKI PAPIER TERMOTRANSFEROWY\nSYSTEMY NAS. DYSKI SIECIOWE\n-- wybierz --8-LEVELCEDEXFOREVERHeatPressMaxJohnDeToolLINKBASICMAGICTOUCHNEENAHOEMSTAR COATINGStedmanSUNNYLINEWaldek ZarębaXPOWER\nKurs Tajemnice skutecznego napełniania tuszy. Jedyny taki kurs w Polsce\nPoszewka bawełniana na poduszkę zamykana na zamek 40x40cm do nadruku metodą termotransferu\nPrasa termotransferowa automatyczna Heat Press MAX HP3804D 38x38 1800W + wysuwany stolik Nowa wersja\n1 899,00 zł1 838,00 zł\nStrona główna » PAPIERY I FOLIE STAR COATING » NAPRASOWANKI PAPIER TERMOTRANSFEROWY » Papier silikonowy pomocniczy do różnych transferów Forever Antistick A3\nPapier silikonowy pomocniczy do różnych transferów Forever Antistick A3\nPoczta Polska priorytet - 15,00 zł\nNumer katalogowy: FOR AS 1-10\nWYBIERZ OPAKOWANIE 1 arkusz\nCena poprzednia: 4,00 zł\nTabela doboru papieru\nPapier Forever Antistick to specjalny papier silikonowy pomocny przy nadruku na tkaninach papierami:\nSolvent-Dark Metallic 121\npapierami "bez podtła"\nPozwala na uzyskanie błyszczącego efektu nadruku oraz zabezpiecza wydruk przed przyklejeniem do płyty grzejnej prasy transferowej w przypadku braku teflonu na płycie. Chroni nadruk i tkaninę przed zabrudzeniem.\nPapier ten stosuje się również przy nadruku na puzzlach papierem Variofilm.\ngramatura 75 gr/m2\nilość - 1 arkusz\nMożna także stosować z papierami atramentowymi na ciemne tkaniny jako warstwa przykrywająca nadruk zarówno przy stosowaniu prasy jak i żelazka.\nUproszczona wersja poradnika „Jaki papier termotransferowy wybrać”\nWydaje się to prostą sprawą, a jednak nie zawsze tak jest. Jak pokazują liczne pytania naszych\nklientów często mają dylemat jakich materiałów użyć. Przedstawiam zatem uproszczony poradnik obrazujący\njaki typ papieru do jakich prac można wykorzystać oraz co będzie jeszcze konieczne i wymagane. Zerknij\nzatem przed zakupem na rodzaje papierów transferowych i zobacz do czego można je wykorzystać w\nzależności od posiadanych urządzeń i wyposażenia.\nJeżeli oczekujesz na więcej informacji możesz skorzystać z dostępnego szerszego poradnika\nPoniżej tej tabelki jest formularz, w którym podaj adres e-mail, aby otrzymać materiały.\nPapiery odpowiednie dla\nBiałe tekstylia / wszystkie materiały z bawełny i inne naturalne koszulki, bluzy,\nobrusy, poszewki, spodenki, torby.... /\nStarCoating TIJ 2000\nStarCoating TIJ 2100\nMagicTouch TTC 3.1\nStarCoating TCC 1000\nNeenahPaper Image Clip Laser Light\nNeenahPaper TechniPrint EZP\nTIJ 2000, TIJ2100 – transfer żelazkiem\nTCC 1000 – transfer żelazkiem\nTTC3.1 - potrzebna prasa\n5Star - potrzebna prasa\nClassic - potrzebna prasa\nNeenahPaper - potrzebna prasa,\nbez wycinania wzoru, EZP dedykowany do grafik rastrowych jak fotografie\nMagicTouch papier sublimacyjny\npapier subli – potrzebna prasa\noraz aktywator polimerowy\nMagic Touch Jet\nMT Jet – transfer żelazkiem\nKolorowe i czarne tekstylia / wszystkie materiały z bawełny i inne naturalne jak\nkoszulki, bluzy, obrusy, poszewki, spodenki, torby.... /\nMagicTouch Jet Dark\nMagicTouch DTP201 Future\nDTP201 – możliwy tansfer żelazkiem lub prasą\nJetDark - transfer żelazkiem\nForever Laser Dark No Cat, Image Clip Laser Dark\nForever, Neenah – konieczna prasa\nbez wycinania wzoru\nKoncert – konieczna prasa\nPapier subli – konieczna prasa Papier do sublimacji na bawełnie i poliestrze oraz na kolorowych tkaninach\nNeenah Laser Dark 1 Opaque\nKonieczna prasa, dedykowany do przenoszenia grafik rastrowych jak fotografie\nCeramika, szkło / kubki, talerze, szklanki, inne naczynia, płytki ceramiczne, granity.../\nPapier subli – konieczna prasa\nCPM6.4 - konieczna prasa\nWaterslide – kalkomania transfer na zimno wystarczy drukarka\nDCT4.5C – kalkomania, transfer na zimno, na przezroczyste i białe powierzchnie, wystarczy tylko drukarka\nDCT4.5W – kalkomania, transfer na zimno na kolorowe powierzchnie, wystarczy tylko drukarka\nMultitrans – konieczna prasa\nVariofilm – konieczne puzzle termotransferowe, prasa oraz papier antystick\nsublimacja – konieczne puzzle subli oraz prasa płaska\nTatoo – wystarczy drukarka laserowa\nInne twarde podłoża / drewno, karton, metal, tworzywa, twardy wosk.../\nCPM6.4 – konieczna prasa\nKonieczna prasa i podłoże polimerowe przeznaczone do wykonania sublimacji\nOdbierz poradnik w rozszerzonej wersji\nWszystkie produkty FOREVER oferowane w naszym sklepie posiadają certyfikat OEKO-TEX\nProdukty godne zaufania - certyfikowane przez Międzynarodowe Stowarzyszenie Badawcze (OEKO-TEX?) są przyjazne dla skóry, nie podrażniają i nie wywołują reakcji alergicznych. Produkty mogą być stosowane na ubranka dla dzieci poniżej 3 roku życia. Zapewniają bezpieczeństwo i eliminują ryzyko wystąpienia alergii. Produkty przyjazne środowisku.\nJaki papier termotransferowy wybrać?\nZ czym jest ściśle związane to pytanie?\nZ tym co chcesz zrobić i co osiągnąć\nChcesz zrobić koszulkę, ozdobić torbę, naprasować napisy na dżinsy, wykonać zdjęcia bliskich na ceramice i przykleić na nagrobku, zrobić puzzle z fotografii dzieci, zrobić kubek z dowolną fotografią czy napisem, fotogranit, koszulki dla rodziny, czy drużyny osiedlowej, ozdobić obrusy, pościel, poszewki na poduchy w pensjonacie, fartuszki dla kelnerów w restauracji czy pizzerii, talerze w hotelu, breloki, zapalniczki, puzzle, a może i podkładki pod mysz, skarbonki lub fajne etui na swój tablet, smartfon czy laptop oraz wiele, wiele innych rzeczy.\nWszystko jest do wykonania samodzielnie, ale potrzeba jednej zasadniczej rzeczy.\nPotrzeba Ci odpowiedniego papieru do transferu obrazu na konkretne, wybrane podłoże.\nAle jak dokonać dobrego wyboru? Pojawia się to naturalne pytanie oraz jeszcze kilka innych:\nW jakiej technologii - jako termotransfer, a może jako technologia sublimacyjna?\nJeżeli termotransfer to dla jakich urządzeń - laserowych czy atramentowych?\nCzy ma to być papier do pastelowych tkanin, czy też ciemnych lub czarnych?\nCzy muszę wycinać wzór, czy też nie?\nCzy mogę zrobić to w domu żelazkiem, czy w grę wchodzi wyłącznie prasa termotransferowa?\nCzy uzyskam kolor biały, czy jest to niemożliwe?\nW końcu pojawia się też pytanie Jak to zrobić?\nJaki sposób będzie najtrwalszy?\nJakim sposobem ozdobić przedmioty najtaniej, a jakim najprościej i najwygodniej?\nJakim papierem przenosić zdjęcia, a jakim tekst i inne obrazki\nJeśli chcesz poznać odpowiedź na takie pytania skorzystaj z poradnika i świadomie dokonaj najbardziej korzystnego dla siebie wyboru.\nW poradniku omówimy domowe sposoby oraz przy użyciu prostych urządzeń i podarujemy sobie przemysłowe technologie zdobienia , czy też nawet te zarezerwowane dla\nfirm wyposażonych w specjalny sprzęt jak nadruk bezpośredni na tkaninach i ceramice, nadruki solwentowe czy też sitodrukiem lub nadruk kalkę ceramiczną.\nJeżeli więc jesteś zainteresowany to skorzystaj z poniższego formularza, a uzyskasz zaraz dostęp do poradnika.\nZależy mi na tym, aby wybrać dla Ciebie produkt , który przyniesie Ci satysfakcję i zadowolenie, a w ten sposób mogę Ci w tym pomóc jeśli\noczywiście chcesz skorzystać:) Chcę dać Tobie dobry efekt, ale muszę wiedzieć czego oczekujesz, więc zapoznaj się z paroma zasadami, aby lepiej określić swoje potrzeby w zakresie zdobienia i znakowania.\nNaprasowanki Papier transferowy Star Coating TCC1000 na białe i jasne tkaniny 50ark A4\nNaprasowanki Papier transferowy Star Coating TIJ 2000 na jasne tkaniny 50ark A4\n178,00 zł88,00 zł\nNaprasowanki z efektem błyszczacego brokatu Papier transferowy Star Coating TIJ 2100 na jasne tkaniny 50ark A4\n210,00 zł105,00 zł\nNaprasowanki Papier transferowy Star Coating TIJ 2000 na jasne tkaniny 100ark A4\nNaprasowanki Papier transferowy Star Coating TIJ 2010 na ciemne i czarne tkaniny 1-10ark A4\nNaprasowanki Papier transferowy Star Coating TCC1000 na białe i jasne tkaniny 1-20 ark A4\nNaprasowanki z efektem błyszczacego brokatu Papier transferowy Star Coating TIJ 2100 na jasne tkaniny 1-20 ark A4\n4,20 zł2,10 zł\nNaprasowanki Papier transferowy Star Coating TIJ 2010 na ciemne i czarne tkaniny 50ark A4\n330,00 zł165,00 zł\nTania błyskawiczna wysyłka\nZakupiony towar możesz otrzymać błyskawicznie:\n- zamówienia złożone do godz.10.00 wysyłamy nawet tego samego dnia.\nWiele form płatności:\nOferujemy wiele form zapłaty bez żadnych dodatkowych kosztów:\n- szybka wpłata PayPal\nWysyłamy również towar za pobraniem oraz oferujemy odbiór osobisty\nCEDEX 87-721 Raciążek\nul. Przedmiejska 3\nCopyright © 2008-2019 Cedex - Wszystkie prawa zastrzeżone.\nPowielanie, kopiowanie w całości jak i we fragmentach treści serwisu, opisów produktów, fotografii i odtwarzanie w środkach masowego przekazu bez pisemnej zgody zabronione.


Każda para młoda chciałaby mieć jak najlepsze efektowo zdjęcia z tej istotnej dla nich ślubnej ceremonii. Stają obecnie przed niesłychanie ważnym zadaniem, to znaczy muszą wyłowić odpowiedniego fotografa, jaki sprosta wyzwaniu i spełni ich wymagania dotyczące fotografii ceremoni zaślubin oraz wesela. Portfolio fotografa nie powinien być selekcjonowany, jako „ pierwszy lepszy z brzegu”, dobór ten powinien być jak najmocniej sensowny. Najlepiej jest selekcjonować fotografa na bazie jego doświadczenia, możemy poprosić też o zilustrowanie przez niego swoich profesji przez zaprezentowanie swoich poprzednich dokonań związanych z sporządzaniem fotografii ślubnej, np. portfolio fotografa. Nie możemy jednak zapomnieć, że którykolwiek dobry fotograf ma także swoją cenę. Jeśli wynajmiemy weselnego fotografa za kiepską cenę, to nie mamy co spodziewać się dziwów po wytworzeniu zlecenia. Dlatego także, jeśli pragniemy, by nasze ślubne fotografie były śliczną pamiątką na naprawdę długie lata, musimy liczyć się z tym, że przyjdzie nam uiścić odrobinę trochę więcej. Fotograf ślubny musi się cechować spostrzegawczością, pomysłowością. Nadzwyczaj duże znaczenie ma tutaj również zręczność ujęcia idealnych chwil w obiektyw, co również może czynić dość spore problemy. Wskazane jest dodatkowo dorzucić starań, by osobiście uczyć się na własnych błędach, co również może się wydać korzystne. Od czasu do czasu nawet taki profesjonalny fotografia ślubna Gdańsk może mieć problem z utrwaleniem rzeczowych elementów i stworzeniem cudownych zdjęć. Skutkiem tego pożądane byłoby ćwiczyć przez cały okres. Nie ulega wątpliwości, że ślub w pewnym sensie jest to rodzinne zdarzenie, więc fotografia ślubna Gdańsk z rodziną będzie tutaj jak najbardziej na miejscu i uczyni, że nawet po wielu latach będą dobrze wspominali ten właśnie czas. Należałoby więc o tym pamiętać oraz gdy tylko zdecydujemy się na zawarcie związku małżeńskiego, powinniśmy mieć na uwadze fakt, że można sprawić kilka zdjęć ślubnych z dziećmi, które dodatkowo w tym dniu poczują się ważne i będą chciały wziąć w tym wydarzeniu udział. Czasami może się wydać nieco trudne spełnienie poszczególnych póz, ze względu na fakt, że małe dzieci bywają nieco ruchliwe, natomiast nawet wtedy dobry fotograf z Gdańska będzie umiał nam pomóc oraz zrobić wspaniałe zdjęcia.\nZawarcie stosunku małżeńskiego, to wyjątkowe wydarzenie, jakie na pewno każda para młoda pożąda uchwycić na zdjęciach. Oferujemy, w takim przypadku imponującej jakości zdjęcia, jakie na zawsze utrwalą te piękne chwile w życiu. Fotografia ślubna Gdańsk, to fachowość, kompetencja i duża profesjonalność, jakie uczynią, że masz pewność, że każdy minimalny nawet niuans zostanie pochwycony. Śliczne fotografie wolno nie tylko umieścić w albumie, lecz także powiększyć je i zawiesić na ścianie w formie obrazu. Nie oszukujmy się, nie każdego z nas stać na huczne wesele, a naturalnie zawarcie związku małżeńskiego i następująca po nim zabawa, to jeden z tych elementów ceremonii, na którym można co niemiara zaoszczędzić. Strona fotografa nie jest taka bezproblemowa. Pytanie tylko, czy wskazane jest w najistotniejszym dniu naszego życia rachować każdą złotówkę? Pierwszorzędnym przykładem na to, jak nie wydać zasobności, a równocześnie nie zawieść gości i nas samych, jest wyszukanie odpowiedniego fotografa. Ogólnie rzecz biorąc, fotograf ślubny to jedna z tych osób, jakie najczęściej wybieramy z polecenia partnerek. Niemniej jeśli w istocie zależy nam na tym, by wyselekcjonowany przez nas fotograf był niedrogi, a równocześnie zarejestrował ceremonię w sposób fachowy, najlepiej znaleźć go przez Internet, ponieważ strona fotografa zawiera portfolio jego prac i tak krok po kroku można analizować i zestawiać oferty poszczególnych osób. Reasumując, naprawdę trudno orzec, czym winniście się kierować wybierając fotografa na swój ślub. Z pewnością nie wolno nam zapominać o zdrowym rozsądku, dzięki któremu nie wydamy fortuny, ale też nie zatrudnimy zielonego. Ważne, ażeby zdjęcia się podobały. Rozumie się samo przez się, że dla młodej pary niezwykle znaczące są wielorakiego rodzaju fotografie ze ślubu, jak i twórczość filmowa z przyjęcia weselnego, tym samym też warto o to zadbać wcześniej, żeby mieć pewność co do tego, że będzie to przeprowadzone w naprawdę nader profesjonalny sposób. W szczególności bardzo duże znaczenie może mieć fotografia z wesela, która będzie wspaniałą pamiątką na całe nasze życie. Każda para pożądałaby mieć jak najlepsze efektowo zdjęcia z tej istotnej dla nich ślubnej ceremonii. Stają teraz przed bardzo ważnym zadaniem, to znaczy muszą wyselekcjonować odpowiedniego fotografa, który sprosta i zaspokoi ich wymagania dotyczące fotografii ceremoni zaślubin oraz wesela. Fotograf ślubny nie powinien być selekcjonowany, jako „pierwszy lepszy z brzegu”, głos ten powinien być jak najmocniej sensowny.\nOpublikowano 2019-03-06 2019-03-10 Autor DamianKategorie InneTagi foto Gdańsk, fotografia ślubna1 komentarz do Fotograf ślubny z Gdańska umie sprawić fenomenalne zdjęcia