Wyludnione ujęcia | Film | Dwutygodnik | Dwutygodnik\n„Zaćmienie”, reż. M. Antonioni\nSurrealistycznie, intymnie, jak z horroru. Raz do roku – 1 stycznia między godziną szóstą rano a dwunastą w południe – język powieści gotyckiej bierze w posiadanie nagłówki prasowe w całym kraju. Pustoszeją ulice, newsroomy zieją pustką noworocznego nicniedziania się, czasami ktoś zawoła w kacowym widzie, że Legia to i tamto albo odpali smutny fajerwerk ostatniej szansy. Taśma fabryczna działa jednak jak gdyby nigdy nic. Uwaga media workerów skupia się na przejściowym obrazie, który z wielu powodów budzi w nas lęk i fascynację – na betonowej pustaci, miejskiej przestrzeni wyczyszczonej z obecności człowieka, na przelotówkach pozbawionych ruchu samochodowego, biurowcach bezwstydnie eksponujących nagie elewacje, już bez obowiązkowych wkładek mięsnych i wysypki z ludzkich ciał. Doskonale pamiętam, że kiedy sam jeszcze pracowałem w newsroomie, klecenie internetowych galerii miejskiej pustki zawsze było podszyte wielkim ciśnieniem – no, niechże wreszcie coś się wydarzy! Niech cały świat eksploduje, byle było o czym napisać, wyrobić normę klików, zadowolić wydawców i opuścić korporacyjny gułag w celu spóźnionego świętowania. Tymczasem, jak na złość, nie działo się absolutnie nic.\nOd połowy marca pierwszy stycznia wypada właściwie codziennie. W obliczu pandemii koronawirusa zostaliśmy wezwani do pozostania w domach i praktykowania „dystansu społecznego”, do czego, jak się zdaje, Polacy zastosowali się z daleko idącą dosłownością (przynajmniej do okolic weekendu majowego, kiedy potrzeba wiosny zaczęła się robić zbyt silna). Związany z miejskim życiem nadmiar – bezładna mieszanina przechodniów, maszyn, wystaw sklepowych, klaksonów, dzwoniących komórek, migających bilbordów – wyczerpał się właściwie z dnia na dzień, ustępując miejsca względnej ciszy i bezruchowi. To, co poza domową jaskinią, stało się na powrót niebezpieczne i nieprzewidywalne (tak jakby kiedykolwiek było inaczej). Odżyły stare atawizmy, a nad ziemią zawisło widmo infekcji – nowy „niewidzialny wróg”, którego, żeby posłużyć się militarną retoryką Donalda Trumpa, „nikt się nie spodziewał” i który „uderzył znienacka”.\nTo, co poza domową jaskinią, stało się na powrót niebezpieczne i nieprzewidywalne (tak jakby kiedykolwiek było inaczej). Odżyły stare atawizmy, a nad ziemią zawisło widmo infekcji\nZamknięta w czterech ścianach i odcięta od „żywych” bodźców wyobraźnia w stanie deprywacji paradoksalnie zaczyna pracować na zwiększonych obrotach, dokarmiając się wizualną paszą z Netflixa i mediów społecznościowych, gdzie już czekają i wirują setki obrazów pustych ulic, kin bez widzów, ogołoconych półek sklepowych, Wenecji odwiedzanej przez delfiny i meduzy. Specjaliści przestrzegają: podczas samokwarantanny sny mogą być dziwaczne, wyostrzone, zapadające w pamięć. Obecnie wszyscy żyjemy wewnętrz gigantycznej scenografii filmowej. I jest to film mocno ambiwalentnego gatunku.\nPierwsze skojarzenia są pewnie najbardziej oczekiwane – to postapokalipsa i pornografia ruin, oba nierozerwalnie związane z uczuciem melancholii i schyłku, z życiem w epoce marazmu, w cieniu nieuniknionej katastrofy klimatycznej. Puste miasta dzisiaj to przebitki z nieodległego jutra, mroczne flashbacki z przyszłości. Ale także odbicie słynnych słów Fredricka Jamesona, że „łatwiej sobie wyobrazić koniec świata niż koniec kapitalizmu”.\nEstetyka ruin jest starą domeną mediów społecznościowych, szczególnie Instagrama, gdzie rzesze „śmiałków” poszukują opuszczonych fabryk, wesołych miasteczek czy dworców kolejowych, żeby następnie wlecieć tam dronami i zmontować gotyckie obrazki rodem z płócien Caspara Davida Friedricha. Typ idealny to oczywiście upadłe Detroit, najsłynniejsze miasto widmo późnego kapitalizmu. Już kilka dni po ogłoszeniu polityki lockdownu polski internet obiegło wideo pod wymownym tytułem „City of Silence” – krótkie ujęcie okolic warszawskiego ronda ONZ i ronda Daszyńskiego nakręcone z dronowej perspektywy. Wybór nieprzypadkowy, bo skrzyżowanie alei Jana Pawła II i ulicy Prostej, wraz z widokiem na nowy wolski skyline, to największe skupisko stołecznych wysokościowców. Pustka apokaliptyczna wymaga w końcu odpowiedniej spektakularności, musi wzbudzać uczucia pokrewne romantycznej wzniosłej grozie, pokazywać wysokość i rozległość betonowej pustaci – tak żebyśmy mogli sobie wyobrazić, jak przez ten nieskończony las wieżowców kroczy Niewyobrażalne, jakiś nowy Wielki Cthulhu epoki antropocenu. Albo jak przecina go malutka figurka dostawcy – ostatnia nadzieja ludzkości, facet (bo prawie zawsze jest to facet), który przetrwał kataklizm i teraz dostarcza do naszych osamotnionych bunkrów worki z kaszą i papierem toaletowym. Nie bez powodu jednym z symboli nowej pandemicznej wyobraźni został Sam Porter Bridges, bohater gry „Death Stranding” (2019), kurier z dystopijnych Stanów Zjednoczonych, dźwigający na posiniaczonych plecach paczki tak karykaturalnie wielkie i ciężkie, że aż urągające elementarnym prawom fizyki. Człowiek skrytka pocztowa, człowiek legenda.\nKażde miasto to dzisiaj potencjalna scenografia postapokalipsy, a przecież jeszcze do niedawna trzeba było wyjątkowych poświęceń filmowych logistyków, żeby dokonać choćby mikroskopijnego lockdownu kilku przecznic. Operacja na wielką skalę, z udziałem policji, w ogromnym pośpiechu i najlepiej bez dubli, bo życie powinno toczyć się dalej, a film nie jest dobrym usprawiedliwieniem dla przedłużającego się bezruchu. Jeśli więc można, lepiej zostać we wnętrzu studia, rozciągnąć green screeny i oddać sprawy w ręce specjalistów od CGI. Czasami jednak pogoń za idealną miejską pustką nie pozwala na kompromisy. Akcja blockbustera „Jestem legendą” (2007) powinna się toczyć – zgodnie z literackim pierwowzorem – w Los Angeles. Tyle że LA nie ma tak spektakularnego, ikonicznego krajobrazu jak nowojorski Manhattan, z jego prostokątną siatką ulic, kanionami drapaczy chmur, panoramiczną zwartością, obezwładniającym przepychem rzeczy i wrażeń. To perfekcyjna sceneria dla opowieści o facecie (bo prawie zawsze jest to facet) przemierzającym miejską pustać w poszukiwaniu antidotum na śmiercionośnego wirusa, sceneria, która ostatecznie przyniosła słaby film w interesującej oprawie wizualnej.\nKażde miasto to dzisiaj potencjalna scenografia postapokalipsy, a przecież jeszcze do niedawna trzeba było wyjątkowych poświęceń filmowych logistyków, żeby dokonać choćby mikroskopijnego lockdownu kilku przecznic\nDzisiaj oczywiście możemy na to spojrzeć inaczej, skorzystać z nowej, pandemicznej perspektywy do urealnienia starych hollywoodzkich fikcji. Na przykład zestawić kadr z Willem Smithem chowającym się w wysokiej trawie porastającej Times Square z ujęciem rzeczywistego Times Square w live streamie. Możemy, siedząc w samoizolacji, monitorować narastające pustkę i bezruch miejsca uchodzącego za jedną z najważniejszych ikon kapitalistycznego nadmiaru i pędu. Nie ma tutaj wprawdzie wirusa zamieniającego ludzi w wygłodniałe wampiry, jest jednak coś innego, jakaś dziwaczna koronamutacja miejskiej tkanki, powodująca znikanie ludzkich ciał i ich maszynowych protez, spowalniająca kalejdoskopowość i migotliwość późnej nowoczesności. Wszędobylski „koroniak” wywołał społeczną hafefobię – lęk przed dotknięciem (na tę samą przypadłość cierpiał wspominany Sam Bridges z „Death Stranding”). Wydłużył promień sfery prywatnej i radykalnie zwiększył dystans międzyosobniczy. Jego przekroczenie – albo: odchrząknięcie, poluzowanie maseczki, zgubienie rękawiczki – automatycznie kieruje czujne oczy w naszą stronę, antycypując surową reakcję władzy. Jesteśmy z powrotem na ziemi, w zupełnie innym filmie.\nOpuszczając perspektywę dronową i schodząc między betonowe bloki, szybko dostrzegamy zagubionych, małomównych ludzi, ciała uciekające przed innymi ciałami na drugą stronę pustych ulic albo tulące się do drzew w gwałtownym przypływie melancholii (sam byłem świadkiem takiej sceny po praskiej stronie Wisły). I chociaż stopniowe luzowanie restrykcji poskutkowało wielkomiejskim rajdem rowerowym, prawdziwi pandemiczni flaneurzy nie mają innego wyjścia – muszą pozostać radykalnymi indywidualistami, patrzeć na świat przez depresyjną szybę, odczuwać bezsens izolacji, ale jednocześnie wzdragać się przed powrotem starego świata. Praktykowany przez nich dystans jest podobny do pracy kamery, która nie zbliża się do zgromadzeń, nie skupia na nikim konkretnym, zostaje w miejscu. Potrafi zawiesić się na pustej przestrzeni na długie minuty, utrwalając mijający czas zgodnie z wytycznymi mistrza bezruchu, Andrieja Tarkowskiego. Przygotowywać czystą matrycę, na którą – jak podpowiada narrator wideoeseju „From the Void to Memory” – będziemy mogli rzucić okruchy naszej własnej pamięci: osobiste przeżycia, wiedzę historyczną, klisze popkulturowe, imaginaria kinofilskie, egzegezy czytelnicze. Żadna pustka, także ta pandemiczna, nie istnieje bez swoich widzów.\n„Nostalgia”, reż. Andriej Tarkowski\nTo istotne, bo przecież, mówiąc o pustce, mówimy tylko o pewnym jej rodzaju – o przestrzeni pozbawionej obecności człowieka. Względnie – odsuwającej się od człowieka, żeby go wyalienować lub skłonić do wytężonej pracy rozpamiętywania. Mistrzami tego rodzaju pustki byli wielcy autorzy modernizmu filmowego – Robert Bresson, Yasujirō Ozu, Ingmar Bergman, Alain Resnais, Chantal Akerman, Michelangelo Antonioni. Szczególnie ten ostatni, jak pisał pod koniec lat 90. Pascal Bonitzer, zawdzięcza swoją oryginalność nieustannemu poszukiwaniu „pustego ujęcia, ujęcia wyludnionego”. Antonioni miałby być zatem twórcą autorskiej „poetyki pustki”, która zaznacza się nie tylko w filmowej przestrzeni i abstrakcji kadrów (przypomnijmy sobie niesamowite pejzaże faszystowskiej dzielnicy EUR z „Zaćmienia”), lecz także w tożsamości bohaterów: ich wyalienowaniu, poczuciu odrzucenia i niedopasowania, dryfowaniu w sobie tylko wiadomym kierunku. Kamera może rejestrować zatłoczoną giełdę albo ruch uliczny – bez znaczenia, liczy się tylko dystans, przepaść, która dzieli tego mężczyznę i tamtą kobietę od siebie nawzajem oraz od reszty świata.\nU Dumonta ludzie są zredukowani do podstawowych afektów – strachu, pożądania, rozpaczy, zaspokojenia, radości. Działają trochę jak my teraz, w czasie pandemii, czyli po omacku\nPoetyka Antonioniego ma rzecz jasna liczne grono kontynuatorów (żeby nie powiedzieć – naśladowców). Jest obecna w pustym zimowym Stambule i na stepach Anatolii u Nuri Bilge Ceylana. Nawiedza siedmiogodzinne monumenty filmowe Lava Diaza, obrazy przeszywające pustką, chociaż wypełnione po brzegi wilgotnym życiem lasów tropikalnych. U dwóch moich ulubionych neomodernistów – Tsaia Ming-Lianga i Brunona Dumonta – dystans i nieobecność to po prostu pełnoprawne środki ekspresji filmowej, nawet nie tyle jedne z wielu co raczej – podstawowe, fundamentalne, składające się na osobność tego kina. „Ludzkość” Dumonta otwiera scena tulenia się do rozkopanej ziemi (jak do drzewa), zawierająca także ujęcie pustych oczu – nie oczu martwych, lecz wpatrzonych w coś, czego nie widać, w jakieś nieprzebyte odmęty pamięci, być może w nicość. Ten powtarzający się motyw – zdystansowanie manifestujące się w spojrzeniu – uzupełniają ciała przemierzające puste przestrzenie: miasteczka, rozległe łąki, sięgające aż po horyzont kartofliska, przydrożne chaszcze, muzea, po których niesie się echo. U Dumonta ludzie są zredukowani do podstawowych afektów – strachu, pożądania, rozpaczy, zaspokojenia, radości. Działają trochę jak my teraz, w czasie pandemii, czyli po omacku, nie do końca przyzwyczajeni do nowych reguł porządkujących świat, próbujący na chybcika odgadnąć, co wolno, a co jest jeszcze (już?) zabronione. Efektem tych zmagań jest wielki festiwal przemykania, nieporadności sklepowej i komunikacyjnej, przewrażliwienia na punkcie każdego sygnału, który potencjalnie może zwiastować nadchodzące zagrożenie. Czujność 24/7, bo przecież „cichy siewca” – zarażacz bezobjawowy i beztroski – wczesnym rankiem wymyka się z kadrów taniego horroru i terroryzuje kapitalistyczny świat galerii handlowych, żabek i marketów budowlanych. Witaj, pandemiczna inwazjo pożeraczy ciał.\nŻarłoczne pustynie, miasta czołgów\nDzisiaj powrót do modernistów i ich epigonów może być jednak tyleż pouczający, co niebezpieczny. Owszem, „ujęcia wyludnione” dają pewien obraz tego, co można zrobić z pustką na zewnątrz – jak się w niej odnaleźć, nie tracąc zmysłów, a może nawet zyskując czas i przestrzeń na pogłębioną obserwację otoczenia oraz na pracę nad własnym wyglądem. Nie wiem natomiast, czy zwiększanie dystansu i wewnętrzna emigracja są dokładnie tym, czego nam obecnie najbardziej potrzeba. Można nie przepadać za pandemiczną publicystyką Giorgio Agambena i widzieć w niej przejaw braku empatii, trudno jednak nie zastanowić się nad długofalowymi konsekwencjami polityki lockdownu i zarządzania paranoją. Czy nawyk podejrzliwości i separacji w obawie przed zarażeniem nie odciśnie się trwałym piętnem na zbiorowej świadomości mieszkańców Ziemi? Czy nie spowoduje gwałtownego pogłębienia się politycznej bierności? Nie utrwali lęku przed publicznymi zgromadzeniami? Albo jeszcze gorzej – nie stanie się pretekstem do odgórnego zaordynowania nowych zakazów – i następnie przedłużania ich w nieskończoność – bo przecież „niewidzialny wróg” już zawsze będzie „gdzieś tam”, w pustce trzewi i pustce między budynkami?\nPusty Times Square budzi zatem jeszcze inne, bardziej złowieszcze konotacje. To pustka totalitarna, związana z porządkiem policyjnym, z wszechobecnym strachem i poczuciem, że wyjście na zewnątrz automatycznie skupi na nas spojrzenie władzy, przestawi wajchę Wielkiej Inwigilacji akurat wtedy, kiedy będziemy szli na spacer po bułki. To wszystkie te bezsensownie wielkie i wypełnione powietrzem place – plac Defilad, plac Tiananmen, plac Czerwony, place w Pjongjangu. Jak w filmie „Pod opieką wielkiego słońca” Witalija Manskiego o życiu w Korei Północnej, gdzie także osiedlają się głównie pustka i dystans – ludzie przemykają pod monumentalnymi pomnikami wodzów, byle tylko nie zbliżyć się do przybysza z zewnątrz i nie usłyszeć z jego ust niewygodnego pytania, a „zachodnie” restauracje dla zagranicznych gości świecą czystością i nieobecnością. Albo jak w reportażach o Naypyidaw, zbudowanej od podstaw stolicy Mjanmy, gdzie po sześciopasmowych miejskich autostradach nie jeżdżą żadne samochody, a po chodnikach nie chodzą ludzie. Puste przestrzenie w miastach kojarzą nam się źle, bo intuicyjnie wyczuwamy ich żarłoczną opresyjność – z góry wszystko widzą jak na dłoni, nie dają cienia na kryjówkę, nie pozwalają uciec, barykadę przez takiego potwora musiałyby chyba wznosić ręce samego Godzilli. Na miejskich pustaciach bezpiecznie czują się czołgi, nie ludzie.\nCzekamy więc na wypełnienie tej pustki, żeby móc poczuć się lepiej. Ale jednocześnie wcale nie chcemy, żeby się wypełniła, bo stary pęd, nadprodukcja i nadmiar oznaczają jeszcze więcej pandemii, więcej kryzysu, więcej wymierania. Świat nie wyludni się tak jak ten z kiczowatych kadrów „Jestem legendą”. Będzie bliższy bladożółtym pustkowiom „Blade Runnera 2049”. Pyłom niesionym po ledwo zipiących polach uprawnych. Opuszczonym wielkomiejskim skansenom, którymi nikt się nie opiekuje i nikt ich nie odnawia, bo nie pozwalają na to huragan i upał. Oceanom tak wzburzonym i szalejącym, że wejście do nich będzie jak wejście w samo jądro nicości. Wyobrażamy sobie, że to wszystko pustka, a to przecież tylko inne życie.\nMichelangelo Antonioni, samotność, koronawirus


Dlaczego warto nauczyć dziecko gry w szachy i jak to zrobić? - Planer Familiowo - planer, kalendarz, organizer\nOpublikowano 28/04/2021 10/05/2021 by Gosia\nSzachy to gra, która w ostatnich tygodniach znacznie zyskała na popularności ze względu na serial „Gambit królowej”. Przedstawiona tam historia sprawiła, że wiele osób z zapałem zaczęło grać w szachy na telefonie czy komputerze, a nawet oglądać filmy instruktażowe na ten temat. Szachy to jednak gra nie tylko dla dorosłych, ale także dobra propozycja dla dzieci. Niezależnie od tego, czy obecnie ta królewska gra jest w modzie, czy też nie, niezmiennie może przynieść wiele korzyści. Warto więc zaszczepiać entuzjazm już u tych najmłodszych. Umiejętne wspieranie dziecka w grze w szachy sprawi, że nie tylko zyska ono kolejną formę rozrywki, ale przy okazji wiele się nauczy.\nSzachy to nie tylko sposób na przyjemne spędzanie czasu, ale także wiele dodatkowych korzyści. Przede wszystkim dzieci, które regularnie biorą udział w rozgrywkach, choćby tych domowych, osiągają lepsze wyniki w nauce. Szachy poprawiają bowiem zdolność logicznego myślenia, przewidywania czy analizy. W dużym stopniu powiązane są także z matematyką. Z tego powodu mogą przyczynić się do lepszych wyników w przedmiotach ścisłych. Dodatkowo rozgrywki z udziałem zegara pozwalają zdobyć umiejętność koncentracji pod presją czasu czy w stresujących sytuacjach. A to zdecydowanie może się okazać przydatne w codziennym życiu.\nJak powinno wyglądać wspieranie dziecka w grze w szachy?\nRodzic musi jednak pamiętać, by nie skupiać się jedynie na korzyściach płynących z szachów. Całkowite skoncentrowanie się na poprawie zdolności logicznego myślenia czy rozwijaniu strategii sprawi, że młody gracz może szybko stracić entuzjazm i zacząć traktować szachy jako kolejny przykry obowiązek. Znacznie lepszym rozwiązaniem będzie więc wspieranie dziecka w grze w szachy. Warto zadbać o to, by zaprzyjaźniło się z szachownicą i by gra przede wszystkim sprawiała mu przyjemność. To zaszczepi w nim chęć do nauki, dalszego rozwoju i stawania się coraz lepszym szachistą z każdą kolejną rozgrywką.\nJak uczyć dziecko gry w szachy?\nIstnieje wiele metod nauki gry. Całkowite podstawy dziecko może przyswoić w domu. Nawet jeśli rodzice nie należą do zapalonych graczy i sami mają niewielkie pojęcie o szachach, nic nie stoi na przeszkodzie, by się podszkolić. Podstawy może opanować każdy. Czemu więc nie potraktować szachów jako wspólne rodzinne wyzwanie? W ten sposób dziecko może stać się nawet bardziej zaangażowane w rozgrywki, rywalizując z rodzicami o to, kto pierwszy nauczy się kolejnych ruchów czy przyswoi konkretną strategię.\nMożna pomyśleć także o nauce gry w szachy w grupie. W ten sposób dziecko zyska okazję do spędzania czasu z rówieśnikami. Rozgrywając partie z różnymi osobami, będzie też mogło poznać odmienne strategie czy sposoby prowadzenia gry. Takie rozwiązanie ma zresztą jeszcze jedną ważną zaletę – w grupie z konkretnym przedziałem wiekowym prowadzący zajęcia zwykle wie, jak przekazać wiedzę w interesujący sposób i połączyć naukę z zabawą. Istnieje więc większa szansa, że dziecko nie straci entuzjazmu i z zapałem będzie uczestniczyć w kolejnych zajęciach.\nJeśli natomiast młody gracz szybko się uczy i drzemie w nim potencjał szachisty, można też pomyśleć o lekcjach z indywidualnym trenerem. To tak samo jak z lekcjami z dowolnego przedmiotu – zajęcia indywidualne zawsze są bardziej efektywne niż te w grupie, bo nauczyciel może w pełni skupić się na jednym uczniu, jego poziomie umiejętności czy tempie pracy.\nAlternatywne sposoby nauki gry w szachy\nTo jednak nie jedyne możliwości, jakie ma młody szachista żyjący w XXI wieku. Z pomocą przychodzi także technologia. Oprócz podręczników ze strategiami czy umówieniem gry w szachy krok po kroku jest także internet czy aplikacje. Wspieranie dziecka w grze w szachy może więc równie dobrze polegać na wspólnym oglądaniu poradników w formie wideo czy analizy poszczególnych rozgrywek. Jeśli natomiast w gronie rodziny czy znajomych młody szachista nie znajdzie akurat chętnego do gry, zawsze może wybrać rozgrywkę online z innymi osobami na swoim poziomie. Do dyspozycji ma bowiem wiele stron, które to umożliwiają, a nawet kilka aplikacji na telefon.\nThis entry was posted in inspiracje and tagged nauka.


Iglaki na działce - o czym warto pamiętać ?\nRośliny iglaste są powszechnie lubiane i sadzone przez działkowców – spotykamy je w żywopłotach oraz coraz częściej jako wiodący element rekreacyjnej części działki. Wielu działkowców specjalizuje się także w formowaniu iglaków, z których powstają atrakcyjne okazy w stylu Bonsai. Jednak nie można zapominać, że iglaki, podobnie jak inne rośliny ozdobne, muszą być posadzone na działce w ROD zgodnie z regulaminem ROD, a także wymagają odpowiedniej pielęgnacji. Co trzeba wiedzieć o iglakach zanim je posadzimy?\nRegulamin ROD a sadzenie roślin na działce\nAby uniknąć problemów w przyszłości, zanim posadzimy iglaki oraz inne rośliny ozdobne na działce, warto zajrzeć do regulaminu ROD, który mówi, że:\nna działce powinniśmy sadzić jedynie karłowe gatunki i odmiany drzew i krzewów ozdobnych, w tym iglastych\ndrzewa i silne rosnące krzewy powinny być posadzone co najmniej 2m od granicy działki\nw odległości 2m od granicy działki wysokość drzew i krzewów ozdobnych (w tym iglaków) NIE POWINNA osiągać więcej niż 3m\ndopuszcza się sadzenie drzew i krzewów ozdobnych w odległości 1m od ogrodzenia, o ile ich docelowa wysokość nie przekroczy 2m (np. niskie, płożące odmiany iglaków).\nJak kupować iglaki?\nPrzed zakupem rośliny dowiedzmy się, jakie osiąga ona docelowe rozmiary wszerz i wzwyż. Sprawdźmy jakich wymaga warunków, jak znosi mróz i zastanówmy się czy na działce będziemy mogli zapewnić wybranej roślinie optymalne warunki. Kupujemy rośliny dobrze ukorzenione, o zdrowym wyglądzie, bez oznak chorób.\nNa co zwrócić uwagę zanim posadzimy iglaki?\nNasłonecznienie w danym miejscu\nWiększość iglaków potrzebuje stanowisk w pełni nasłonecznionych. Gatunki, które mogą i lubią rosnąć w miejscach zacienionych to np.: cis, żywotnikowiec japoński, choina kanadyjska. Wszystkie gatunki i odmiany o barwnych igłach (żółte, złote, niebieskawe) w cieniu zielenieją. Gatunków wybitnie cieniolubnych nie sadzimy w pełnym słońcu.\nJakiej przestrzeni będzie potrzebowała roślina w wieku dorosłym\nCzasem kupujemy rośliny tylko dlatego, że nam się spodobają i nie sprawdzamy, jakie rozmiary osiągają po 5, 10 czy 30 latach i czy przestrzeń działki w ROD będzie wystarczająca do uprawy takich okazów. Nierzadko w krótkim czasie okazuje się, że posadzona roślina rozrasta się bardzo mocno, przerasta poza granice działki, zacienia ją i zaczynają się problemy.\nRodzaj gleby i jej wilgotność\nNajpierw sprawdźmy pH gleby! Do uprawy większości iglaków optymalna jest lekka, przepuszczalna gleba o pH poniżej 7 (5,5-6,5). Rośliny iglaste najlepiej będą się czuły, jeśli zapewnimy im warunki najbardziej zbliżone do tych, w jakich występują w warunkach naturalnych. Iglaki nie znoszą zalewania i ciężkiej, mokrej, gliniastej, wilgotnej gleby. Najlepsza jest mieszanka ziemi macierzystej z kwaśnym torfem i piaskiem w proporcji np. 1:1:1.\nOdporność danej rośliny na niskie temperatury (tzw. mrozoodporność)\nNależy pamiętać, że poszczególne gatunki roślin iglastych cechują się różną odpornością na mróz i część z nich jest wrażliwa na przemarzanie (np. cyprysiki, araukarie, sośnice japońskie). Kierujmy się tzw. strefami odporności na mróz, które są różne dla różnych regionów kraju. Najmniej surowe zimy występują na Pomorzu Zachodnim oraz w pasie Szczecin-Zielona Góra-Wrocław. Srogie zimy występują na północnym-wschodzie, w pasie wschodnim, na Podkarpaciu oraz w Kotlinie Kłodzkiej (unikajmy sadzenia tam roślin wrażliwych na przemarzanie).\nRośliny w sąsiedztwie\nRośliny iglaste będą dobrze rosły w towarzystwie roślin o podobnych wymaganiach siedliskowych. Wszystkie rośliny kwasolubne (np. wrzosy, hortensje, azalie, różaneczniki/rododendrony) będą dobrym towarzystwem dla iglaków. Nie sadzimy razem z iglakami roślin, które lubią glebę o odczynie zasadowym . Większość iglaków nie lubi ciężkiej, podmokłej, gliniastej gleby.\nJak sadzić i pielęgnować iglaki?\nRośliny ukorzenione, kupione w pojemnikach (doniczkach) można sadzić przez cały sezon wegetacyjny, natomiast glaki tzw. „kopane” sprzedawane z bryłą ziemi (w balocie) sadzimy wczesną wiosną lub od połowy sierpnia do końca października. Najlepszym okresem na sadzenie roślin z bryłą ziemi lub przesadzanie na nowe miejsce jest czas po zakończeniu wegetacji – po 15 sierpnia. Nie sadzimy głębiej niż były posadzone w doniczce (lub na polu w szkółce). Po posadzeniu roślin zawsze lekko udeptujemy grunt wokół pnia i obficie podlewamy glebę. Posadzoną i podlaną roślinę ściółkujemy, najlepiej korą z drzew iglastych, bądź zrębkami, trocinami itp. Rośliny posadzone z tzw. bryłą ziemi (kopane), nawozimy dopiero w kolejnym sezonie, kiedy dobrze się ukorzenią. Stosujemy zasadę, aby podlewać rzadziej, ale obficie, a nie często i skąpo. W okresie lata (upałów) rośliny świeżo posadzone muszą mieć zapewnione nawadnianie. Przed zimą należy obficie podlać iglaki, aby zapobiec zjawisku tzw.” suszy fizjologicznej”. Iglaki uprawiane w donicach lub narażone na mroźne wiatry zimą należy osłaniać agrowłókniną, słomą, kartonem lub innymi materiałami przepuszczającymi powietrze. Donice z roślinami można owijać folią bąbelkową, jutą, kartonem, agrowłókniną, do zabezpieczenia donic można użyć także styropian.


Markowe buty z przemytu miały być prezentem - Dziennik Wschodni\nMarkowe buty z przemytu miały być prezentem\nDorohusk. 20 par podrabianych butów sportowych i 380 paczek papierosów próbował przemycić z Ukrainy do Polski 30-latni Vadym D.\nNielegalny towar ukrył w ściankach bocznych i pod siedzeniem mercedesa, którym podróżował. Według opisów na metkach, buty zostały wyprodukowane w Wietnamie.\n- Początkowo mężczyzna zapewniał funkcjonariuszy dokonujących kontroli, że nie posiada nic do oclenia - mówi Marzena Siemieniuk, rzecznik prasowy Izby Celnej w Białej Podlaskiej.\n- Gdy celnicy znaleźli w jego samochodzie nielegalny towar, przyznał, że zarówno buty, jak i papierosy kupił w sklepie w Kowlu. Część towaru przewoził na prośbę znajomych, a część miał wykorzystać jako prezenty.\nPrzeciwko 30-latkowi wszczęte zostanie postępowanie karne. Na poczet grożącej mu kary grzywny funkcjonariusze już zabezpieczyli 1500 zł.\nrzuczek zeczny / 12 lipca 2009 o 06:13\nMarkowe buty a ja myslalem ze to buty Zdzicha bo ma takie same\nrobbert / 10 lipca 2009 o 08:12\nPodpis pod zdjęciem: "Buty posiadały logo znanego producenta, ale według opisu na metkach zostały wyprodukowane w Wietnamie." A cóż w tym dziwnego?? Niech redaktor przejdzie sie po firmowych sklepach i zobaczy gdzie produkowane są buty Adidasa, Nike, Pumy itp.. W 100% na metkach widnieje: Made in Vietnam, Thailand, China. Czyżby te buty były nieorginalne?? Służba Celna do sklepów!!!\n22:52 Milczenie w Annopolu, marsz przeciw nienawiści w Chełmie. Mieszkańcy solidarni z Gdańskiem [zdjęcia] 47 2\nOryginalny strój studniówkowy nauczycielki z Lublina. Zdjęcia uczniów na spódnicy 1078 9


Odbiór własnym transportem – samochody samowyładowcze, HDS\nStart / Oferta / Odbiór własnym transportem\nOferujemy odbiór złomu własnym transportem. Dysponujemy samochodem samowyładowczym, dzięki czemu mamy możliwość odbioru złomu wraz z załadunkiem bezpośrednio u klienta. Usługa ta dotyczy dużych dostaw, w przypadku których niezbędny jest profesjonalny sprzęt.\nPrócz tego na wyposażeniu posiadamy lżejsze pojazdy, służące do odbioru mniejszych ilości złomu. Przy ważeniu korzystamy natomiast z dużych wag samochodowych oraz wag elektronicznych.\nOferujemy kompleksowe usługi. Nasi klienci nie muszą się martwić kwestią dostawy oraz załadunku złomu, ponieważ wszystkim zajmują się wyszkoleni pracownicy. To oni przeglądają złom, dokonują jego segregacji oraz profesjonalnej wyceny. Ze strony klienta wymaga to minimalnego zaangażowania, ale oznacza niekiedy bardzo dobry zarobek.\nZłom przyjmujemy od klientów indywidualnych i przedsiębiorstw. Oferujemy konkurencyjne ceny oraz sprawne przeprowadzenie transakcji. Obecnie współpracujemy z wieloma firmami zajmującymi się przetwórstwem surowców wtórnych. Mamy zatem stałe zapotrzebowanie na złom różnego typu. Chętnie nawiążemy dłuższą współpracę w zakresie jego dostawy.\nZa każdy zakup płacimy gotówką do ręki lub przelewem. Posiadamy niezbędne uprawnienia do skupowania oraz składowania złomu. Zachęcamy do skorzystania z naszych usług. Każdemu klientowi staramy się zaoferować jak najlepsze warunki transakcji, szczególnie przy dostarczeniu większej ilości materiałów.


spotkania.wiara.pl » Wyszukiwanie: UE\nSzlakiem po dawnych żydowskich miasteczkach\nSzlak kulturowy po dawnych żydowskich miasteczkach na pograniczu Polski, Ukrainy i Białorusi opracowuje Ośrodek "Brama Grodzka - Teatr NN" w Lublinie. »\nPAP DODANE 20.05.2012 AKTUALIZACJA 19.07.2017\nDziesięć małopolskich produktów regionalnych chronionych certyfikatem Unii Europejskiej będzie promowanych podczas kampanii "Zasmakuj w Małopolsce". Prezentację i degustację tych specjałów zaplanowano podczas 20 imprez plenerowych w całym województwie. »\nChęciny: Powstała Ścieżka Mnicha\nŚcieżka Mnicha prowadzi turystów odwiedzających Chęciny (Świętokrzyskie) wzdłuż najważniejszych zabytków tego miasteczka. Pieszy szlak turystyczny powstał dzięki unijnemu dofinansowaniu. »


Ręcznik Miss Lucy Pavia 30 x 50 cm cappucino • Ręczniki • Sklep ZasmakujRadości.pl\nRęcznik Miss Lucy Pavia 30 x 50 cm cappucino\nnie zajmuje dużo miejsca w podróży\ndobry dla alergików i dzieci\nRęcznik Pavia 30x50 cm cappuccino - połącz modne kolory wysokiej jakości\nRęcznik Pavia to typ podróżnika. Nie będzie się nudził w Twojej domowej łazience. Jednak chętniej wybierze się w podróż z Twoją rodziną. Czy to samochodem, pociągiem, czy samolotem, dzięki niewielkim rozmiarom (30x50 cm) nie zajmie dużo miejsca i zawsze będzie pod ręką. Może nie tylko służyć higienie, ale także zastąpić mały obrus lub serwetkę.\nProdukt ten powstał z wysokiej jakości bawełny. Użyte tutaj naturalne włókna mają gramaturę 450 g/m2 oraz zmienną długość. Dzięki temu powstała falista faktura całości. Na całej długości przerywają ją pasy z dekoracyjnymi przeszyciami. Ręcznik ten jest wyjątkowo miły w dotyku, lekki i miękki. Doskonale chłonie wodę, a następnie szybko wysycha.\nW tej odsłonie ma on kolor cappuccino, co oznacza ciepłą, beżowo-brązową barwę. Będzie się on doskonale prezentował w każdej łazience w barwach ziemi. Możesz go skomponować w jednej palecie z ręcznikiem Pavia piaskowym.\nJednak jego największą zaletą jest certyfikat Oeko-Tex, który gwarantuje, że produkt jest wolny od alergenów. Zatem spokojnie mogą z niego korzystać alergicy i dzieci.


Warszawskie spotkania fotoprzyroda - fotorelacje. - strona 3 - Grupy regionalne Fotoprzyroda.pl - Fotoprzyroda.pl\nWydaje mi się że to fajne miejsce na czapelki i siewkowce. August czy widywałeś je wcześniej w tym miejscu?\nTechnik, w obu przypadkach tak:\nNapisano 26 listopad 2009 - 23:18\nNo ładnie , nawet szlamnik(jak się nie mylę) jest. Oby do wiosny. Dzięki za info.\nNapisano 29 listopad 2009 - 17:07\nWidać, że Maciek zna Wisłę, bo rzeczywiście zalało....\nTo tak tytułem w stępu do minirelacji z minipleneru nad Wisłą w Ciszycy...\nZebraliśmy się rano - z małym opóźnieniem z mojej winy, jakoś długo mi się jechało.\nPo dojechaniu na parking i przelezieniu przez wał....zmartwieliśmy. Niestety Wisła rzeczywiście mocno wezbrała i dostanie się na łachę na której byliśmy miesiąc temu z Roby'm i Paoollo było bardzo trudne. Kto nie miał kaloszy musiał zapomnieć tym razem o dojściu nad rzekę - pozostawało mu obserwować sytuację z brzegu. Taki los spotkał McPiv'a i jeszcze jednego kolegę spoza Forum\nJa z Fają i MarioW znaleźliśmy w końcu miejsce do przeprawy i po ryzykownym "skoku" znaleźliśmy się na łasze....\nZdjęcia zapewne pojawią się w odpowiednich wątkach - tutaj tylko coś dla historii:\n36. wschód nie był zbyt łaskawy\n37. Faja w akcji\n38. bez kaloszy nie dali rady....\nbyło super - dzięki chłopaki za fajny plener - szczególnie przy przeprawach było mnóstwo zabawy - chociaż w moim przypadku nie obyło się bez solidnego "zamaczania" )) prawie po udo\nNapisano 29 listopad 2009 - 23:34\nno a fotki gdzie???? tylko ja robiłem?\n39. coś ładnego będzie..\nReszta zdjęć ode mnie - gdzieś tam w tematycznych...\nNapisano 30 listopad 2009 - 02:20\nhej z części "towarzyskiej" nie mam ani jednego zdjęcia... byłem tak zafascynowany miejscem że nie mogłem oderwać się od Wisły\nNapisano 30 listopad 2009 - 18:08\nMiejscówka super, dzięki za miły plenerek. Szkoda tylko, że byłem z innym kolegą uziemiony i tak naprawdę okupowaliśmy jedno miejsce. Na łachę potrzebne były gumowce.\nCoś tam jednak się pofociło.\nNapisano 30 listopad 2009 - 18:42\nMcPiv, dla tego typu zdjęć jest watek Wisła, tu umieszczamy zdjecia raczej towarzyskie\nNapisano 02 grudzień 2009 - 22:53\nJakaś zbiorówka ???? tradycja zanika...\nNapisano 03 grudzień 2009 - 10:07\nTomek ja też już dopytywałem McMorrisa co się dzieje że już nie ma zbiorówek... ja w sobotę chciałbym gdzieś pojechać ...\nNapisano 03 grudzień 2009 - 11:50\nChłopaki jak macie ochotę się wspólnie wybierać, to czemu sami czegoś nie zorganizujecie. Podajcie miejsce, termin, czas zbiórki i zapraszajcie ludzi. Czemu liczycie na innych?\nNapisano 03 grudzień 2009 - 12:45\nRoby nie lubię liczyć na innych i staram się tego nie nadużywać,po prostu nie znam miejsc na tyle bym mógł polecić go całej grupie. Gdy idę sam w nowe miejsce, to jest tylko moje ryzyko, bo miejsce może okazać się nieciekawe, i wiem że do nikogo nie będę miał pretensji ... teraz na przykład wiem że z czystym sercem mógłbym polecić całej grupie Ciszycę ( i na pewno zrobię to jak spadnie śnieg) ale jeszcze tydzień temu bym się nie odważył... jestem na etapie poznawania okolicy, jej specyfiki i warunków.... dlatego póki co staram się do kogoś podłączać... ale wtedy też, gdy wyjazd jest w miarę pewny piszę o tym na forum z nadziją że ktoś się jeszcze podłączy...\nNapisano 03 grudzień 2009 - 18:50\nmarioW, nie o takiej zbiorówce myślałem\nCzemu liczycie na innych?\nRoby, trochę za szybka ocena (moim zdaniem), pytałem marioW, i pozostałych którzy byli nad Wisłą o tradycyjną zbiorówkę tzn. o wspólną fotkę z wypadu, a nie kto zorganizuje kolejny. Chłopaki się skrzyknęli i pojechali nie czekając na nikogo.\nNapisano 03 grudzień 2009 - 19:51\nHej chłopaki to się zupełnie nie zrozumieliśmy... mówiąc o zbiorówkach i zanikającej tradycji myślałem o zeszłorocznych comiesięcznych zlotach nad Wisłą, dla mnie było to bardzo fajne doświadczenie i pomyślałem że może warto tę tradycję reaktywować...dlatego zastanawiałem się że może warto do tej jakże fajnej tradycji powrócić.\nTomek a co do zbiorówki zdjęciowej to faktycznie nie zrobiliśmy bo na początku naszym zmartwieniem była przeprawa a jak się udała to musieliśmy się rozdzielić i nie było już okazji.\nNapisano 19 grudzień 2009 - 22:50\nZagubiony w akji już się odnalazł KrzysiekG znowu w plenerze\n45. McMorris, KrzysiekG i Wisła ze śryżem.\n46. Michała zmroziło dodatkowo jak stwierdził, ze Słońca nie będzie.\nNapisano 19 grudzień 2009 - 22:51\nOooo...McMorris nadal żyje?\n#58 McMorris (Michał)\nNapisano 19 grudzień 2009 - 23:57\nOdpukać na razie nie ma wskazań, by było inaczej\n#59 skawek (Maciej Skawina)\nNapisano 26 styczeń 2010 - 23:03\nNo dobrze zgodnie z poleceniem moderatora Robiego tu wstawię fotki do fotorelacji z naszego niedzielnego wypadu\n1 - modlitwa o słońce\n2 - uwaga nalot\n3 - talib -1\n4 - talib -2\n5 - czacha dymi\nNapisano 26 styczeń 2010 - 23:16\nP.S. tak żeście się wzięli za zdjęcia, że telefonów nie odbierali..\n, jechaliśmy do Was z Augustem, a tu na polach nikogo ni ma


Opinie klientów – Citroën Berlingo Multispace - Citroën Polska\nOpinie klientów CITROËN Berlingo Multispace\nPoznaj opinie kierowców Citroëna Berlingo Multispace\nPraca skrzyni biegów to dramat a spalanie jeszcze gorsze ponad 8 l/100 km w mieście\n28/09/2018[cle1: DATE_EXPERIENCE Lang:PL] :\nWybrałem samochód z najmocniejszym dieslem skrzynia 6 biegowa 3-bieg strasznie się haczy podczas przełączenia z 2 na 3. Bardzo długie przełożenia skrzynia pracuje jak w samochodach z lat 80 to skandal. Bardzo duża różnica pomiędzy spalaniem katalogowym a rzeczywistym. Zgodnie z katalogiem w mieście samochód miał spalać 4,9 l/100km a pali 8 l/100 km. Jestem rozczarowany i oszukany.\n06/09/2018[cle1: DATE_EXPERIENCE Lang:PL] :\nJestem bardzo zadowolony z zakupu nowego Citroena Berlingo .\nBerlingo XTR 120 BHDI\n16/08/2018[cle1: DATE_EXPERIENCE Lang:PL] :\nPrzestronny,ekonomiczny,wygodny,cichy. Po prostu w sam raz dla rodziny na wyjazdy.\n01/08/2018[cle1: DATE_EXPERIENCE Lang:PL] :\nSolidny samchodód za przystępne pieniądze.\n26/07/2018[cle1: DATE_EXPERIENCE Lang:PL] :\nSamochód w 100% spełnia wymagania i oczekiwania naszej 4 osobowej rodziny. Nie będę się rozpisywał na temat super wygodnych przesuwanych drzwi i pojemności bagażnika bo to oczywiste, że przy dwójce małych dzieci to bardzo ważne i praktyczne elementy. Jakość wykonania jest na wysokim poziomie. Jesteśmy bardzo zadowoleni\nNowe auto 1.6 vti 120km XTR\n30/05/2018[cle1: DATE_EXPERIENCE Lang:PL] :\nJestem bardzo zadowolony z zakupu, jednakże co nieco bym poprawił. Dodałbym plastiki w miejsce wykładziny przy progach(przy wsiadaniu wykładzina łatwo się brudzi). Skrzynia biegów to dramat w porównaniu np. z Toyotą i długiej kariery jej nie wróżę. Spalanie 5,4l/100km jak najbardziej osiągnąłem ale prędkość ok. 70km/h-autostrada. Dodałbym do oferty silnik 1.6(VTI??) 115km z C-elysee z instalacją LPG. Wtedy byłby to hit sprzedażowy, bo auto jest rodzinne, ale silnik paliwożerny(przy dużych obrot)\n31/03/2018[cle1: DATE_EXPERIENCE Lang:PL] :\nSamochód w tej cenie bardzo dobry. Nic się nie dzieje. Mogłaby być lepsza jakość plastików w przedziale bagażowym - przy wkładaniu różnych rzeczy plastiki się łatwo rysują. Denerwuje wiatrak od nawiewu - jest coraz głośniejszy.\nMiałam kolejna wizytę w salonie i nie mogę nic złego powiedzieć .Obsługa bardzo miła i na poziomie .Pełna kultura i profesjonalizm .\nbardzo fajne wygodne i uniwersalne auto\nbardzo fajne wygodne i uniwersalne auto Serwis na bardzo wysokim poziomie bez zastrzeżeń szybko sprawnie na temat bardzo dobrze znajacy sie mechanicy , wiedza co , kiedy i dlaczego trzeba zrobic pełna obsługa , kompleksowe rozwiazanie\nESV Wisłosan E.\nDotychczas jestem bardzo zadowolony. Troszkę ciasno w przednim rzędzie dla 3 osób


Koło Roweru :: wyprawy rowerowe :: turystyka :: przygoda :: sprzęt - testy sprzętu - Sakwy Ortlieb Back Roller Plus\ntest grupy GLOB\npojemno��: 40 l\nmateria�: PS 36 C (Cordura wzmacniana PU)\ndost�pne kolory: czarny, czerwony, niebieski, szary\ncena kompletu: 539 z�\nSakwy s� przede wszystkim wodoodporne i py�oodporne.\nZamkni�cie sakw systemu Roller (znane z �eglarskich work�w) pozwala na dowolne modelowanie wielko�ci sakwy i zapewnia 100% szczelno��.\nG�rne zaczepy systemu QL2 umo�liwiaj� regulacj� wzd�u�n� w szerokim zakresie ze "skokiem" jednej dziurki. Aby dopasowa� zaczep do grubo�ci rury baga�nika dodawane s� wk�adki redukcyjne. Wykonane s� z solidnego tworzywa. Aby zapobiega� spadaniu w czasie jazdy s� specjalne blokery chowaj�ce si� gdy ci�gniemy za r�czk� do g�ry.\nW komplecie dostajemy 2 paski do przenoszenia na ramieniu (bardzo wygodne).\nSakwy maj� po dw�ch stronach (prz�d - ty�) du�e, solidne odblaski, zwi�kszaj�ce bezpiecze�stwo na drodze.\nIstnieje mo�liwo�� rozbudowania kompletu sakw o dodatkowe kieszenie zewn�trzne (Outer Pocket), oraz kiesze� wewn�trzn� (In-Put).\nGwarancja 5 lat! Solidny produkt wykonany z niemieck� dok�adno�ci�.\nSuper serwis! W przypadku, gdy warstwa impregnacji, szczeg�lnie w miejscach zwijania, odchodzi�a od materia�u, bez problemu wymieniono mi komplet sakw (po 2 latach u�ytkowania) na nowe. Podobnie nie by�o problemu z napraw� rozdartej w podr�y sakwy.\nS�abe dolne mocowanie sakw do baga�nika.\nCena 539 z� za komplet. Du�o, ale warto!\nSakwy sprawdzaj� si� w 100%. Materia� z kt�rego wykonano sakwy, Cordura wzmacniana PU, jest bardzo mocny, wodoodporny i py�oodporny oraz nie brudzi si� zbytnio. Wodoodporno�� zosta�a sprawdzona na wyprawie po krajach nadba�tyckich, gdzie deszczu by�o du�o a m�j �piw�r bez dodatkowego worka foliowego by� zupe�nie suchy. G�rne zaczepy cho� z tworzywa s� solidne i dobrze trzymaj� sakw�.\nSuper wygodne jest zdejmowanie. Po prostu ci�gniesz za r�czk�, (odginaj� si� wtedy blokery) i sakw� zdejmujesz. Teoretycznie mo�e to by� u�atwieniem dla z�odzieja, ale zawsze mo�na przypi�� sakw� dodatkow� link�. Wygod� odpinania odczuwa si� zw�aszcza gdy trzeba np. szybko za�adowa� rower do poci�gu. W sytuacji "poci�gowej" bardzo przydaj� si� tak�e paski na rami�.\nS�abe dolne mocowanie sakw do baga�nika jest jedynym mankamentem tego produktu. Brak solidnego dolnego mocowania uniemo�liwia sztywne po��czenie baga�u z rowerem. W szczeg�lnym przypadku mo�e to by� niebezpieczne gdy� zdarzy�o mi si�, �e na du�ym wyboju sakwa wyskoczy�a z zaczepu. W zwi�zku z tym zawsze trzeba bardzo dok�adnie ustawi� zaczep i/lub dodatkowo mocowa� sakw� gum�.\nDodatkowym mankamentem dolnego mocowania jest lekkie "telepanie" si� sakwy. Dolny uchwyt jest cz�sto po prostu za lu�ny. Z telepaniem mo�na sobie poradzi� nasadzaj�c kawa�ek rurki igielitowej na rami� baga�nika (lub blokuj�c sakw� gum�), ale nie zwi�ksza to sztywno�ci po��czenia baga�-rower.\nCho� za komplet sakw zap�acimy du�o, otrzymujemy 5 letni� gwarancj� i profesjonaln� opiek� nad produktem.\n2004 © Koło Roweru\n0.02814 sek. optima cennik


Petersen i krasnoludy | eioba.pl\nW czasach, gdy nie stosowano jeszcze U-bootów i panzerfaustów, kwestie dyplomatyczne między krasnoludami, goblinami i innymi niby-ludźmi były chwiejne i zawiłe. I nadal są...\nWyświetlenia: 1.967 Zamieszczono 07/03/2012\nPlamy, burze i wszelkie turbulencje na słońcu odbijają się na emocjonalności ludzi i elfów, co widać ostatnio na eiobie.pl, a pewnie i na eiobie.ddr dużo lepiej nie jest. Okoniem staję tym plamom i w nerwy nie popadam. Ot, taka natura przekornego Lacha. Wręcz bimbam i pozytywne endorfiny przez wygłup sobie produkuję. A może to właśnie słoneczne burze mnie mamią i wariuję?...\nNo cóż, jeśli nawet tak jest, to w każdym razie żartuję i wygłupiam się, zamiast rozdawać sierpowe czy ciskać strzałki z drewna w tyłki jak Bruce Lee. Więc jest OK.\nZwariowaną słonecznie opowieść dedykuję tym, co się plamom i orkanom kosmicznym nie dają.\nA przede wszystkim Pawłowi Malcowi.\nZapraszam do lektury... i ostrożnie z kawą. Trzymać mocno a stabilnie.\nPetersen otworzył oczy i w mroku błysnęły ich wyraźnie przesycone lękiem białka.\nMusiały być przesycone, bo lęk wsączał się w organizm Petersena od jakichś czterdziestu lat i rzeczywiście jego wybałuszone oczy fosforyzowały w ciemnościach.\nI może ta czterdziestoletnia dawka strachu sprawiała, że Petersen miał czujny sen. Samo zasypianie też zresztą miał czujne, bardzo czujne. Nim wchodził pod kołdrę, zawsze skrupulatnie wyłączał wszystko, co tylko mogło szumieć, brzęczeć, bzyczeć lub trzeszczeć. Izolacji dopełniała kontrola zamkniętych okien i drzwi, przy czym w szpary pod drzwiami i oknami wciskane były kurczowo ściśnięte, często porwane na części majtki, skarpety i kalesony.\n- Byle karaluch mógłby sobie przemknąć i odgryźć mi głowę, gdybym spał twardo - żartował od czasu do czasu do lustra. Nie robił tego co prawda zbyt często: z luster też coś mogło przyjść po głowę lub narząd rozrodczy. - Niech sobie drepczą po kuchni i trufli szukają...\nPetersen uwielbiał trufle, zwłaszcza amerykańskie. W ogóle słodycze amerykańskie uważał za kwintesencję słodyczy cywilizacyjnej i podczas jednej tylko wycieczki do Seattle napadł na cztery cukiernie i dwóch grubych, objuczonych torbami cukierków chłopców murzyńskich.\nTak, zasypianie było czujne; towarzyszyły temu niezbędne zabiegi zabezpieczające... Sen też był czujny, no i stało się.\nCoś go obudziło.\nPetersen leżał sztywno z sercem w gardle (nawet o poranku budził się zazwyczaj z sercem w gardle, bo nie miał miłych snów, zazwyczaj śniła mu się kostnica, w której go murują żywcem) i wzrokiem utkwionym w zalanym mrokiem suficie. Niespecjalnie widział ten sufit, ale wiedział, że tam jest. Tylko sześciokrotnie opadł i pogrzebał go w jego snach, jednych z bardziej odprężających zresztą.\nPetersen był prawie pewien, że bicie jego czterdziestodwuletniego serca brzmiało jak bęben zwołujących się na wojnę Komanczów i było słyszalne w promieniu kilkuset metrów.\nZdecydowanie zbyt duży promień...\nCoś mnie zbudziło - pomyślał z rosnącym strwożeniem. - O, Boże, coś mnie zbudziło!... COŚ NADCHODZI, może już tu jest...\nWłącznik nocnej lampki był blisko, znał na pamięć jego położenie i bardzo pragnął doń sięgnąć... Paraliżowała go jednak wizja odgryzienia pochopnie wysuniętej kończyny.\nPrzecież to COŚ na pewno gryzło.\nByła oczywiście nadzieja. Zawsze była jakaś nadzieja...\nKiedy Petersen skończył dwadzieścia lat, przejechał dwunastokołową ciężarówką wycieczkę szkolną z Tuluzy. I wtedy też miał nadzieję. Zatrzymał wóz i spojrzał powoli, bardzo powoli, we wsteczne lusterko, właśnie z nadzieją - że mu się po prostu zdawało. Że rozrzuceni uczniowie okażą się jednak czymś w rodzaju kolb kukurydzy, które ktoś zmodyfikował genetycznie, a po linczu na bazarze porzucił na szosie.\nAle gdzie tam... Niektóre kolby pełzły ku niemu ze strasznie powykrzywianymi twarzami, inne machały kończynami, z których jakoś nie sypał się popcorn... Wpadł w zgrozę, lecz dopisało mu szczęście. Opuściwszy z donośnym gulgotem kabinę volvo, uciekł do parku, gdzie sprytnie, choć dość nieudolnie udawał przez cztery godziny zbieracza grzybów.\nNieudolnie, bo jedynym grzybem, jakiego park zrodził, był rdest. Zerwał go jednak z kamienną, choć białą jak śnieg twarzą.\nCO go obudziło?...\n- A może... przesłyszałem się? - wyszeptał.\nBardzo cichym szeptem, takim, którego własne ucho nie słyszy, a cudze tym bardziej. Co oznacza wysoką szansę na uniknięcie sprowokowanej odpowiedzi CZEGOŚ.\nStanowczy rumor, który dobiegł zza ściany, pozbawił go złudzeń. Przy okazji omal nie pozbawił go osierdzia, które prawie oderwało od serca uderzenie przerażenia.\nStanowczy rumor... Tak właśnie. Po czterdziestu latach opierania się strachom dnia i nocy Petersen uświadomił sobie, że istnieje i taki gatunek rumoru.\nS t a n o w c z y.\nTo była kuchnia. Tuż za ścianą przeciwległą do łóżka. Duży promień, cienka ściana... Smutne we wszelkich perspektywach. I nie było mowy o przesłyszeniu się. Niestety. Coś grasowało po kuchni. I to coś nie było raczej karaluchem poszukującym trufli amerykańskich.\nNo, chyba, że karaluchy strącają z pieca rondle z kartoflami - podumał bez większej wiary. - Żeby się, na przykład, zemścić.\nAle to mogło być cokolwiek. Okrutny rzezimieszek, goblin - podobno widziano jakiegoś w wodociągach, albo golem z Czechosłowacji - a z tymi to nie ma żartów!\n- Precz!! - chciał krzyknąć.\nBardzo chciał, a wręcz heroicznie pragnął. Tyle, że zamiast stanowczego, nie znoszącego sprzeciwu i rabunku kartofli głosu, z jego ust wydobył się tylko dziwny wężowy syk.\nStrach sparaliżował mu krtań.\nDlaczego, do cholery, był sam?!\nDlaczego kiedyś tam, w stosownej ku temu przeszłości, nie założył rodziny?...\nTo był błąd. Teraz to wiedział.\nRodzina to cytadela, garnizony. Jeden padnie, drugi ucieknie.\nBył sam. Beznadziejnie bezgarnizonowo sam.\nBo na dobermana specjalnie nie liczył. Był bowiem mały, wręcz niedorozwinięty. Zawsze stawiał go naprzeciw drzwi. Był milczącym, wiernym strażnikiem jego domostwa.\nStrażnikiem, niestety, porcelanowym...\nKiedy Petersen omiótł wzrokiem sypialnię - w końcu zebrał w sobie jakieś trociny odwagi z organicznych rezerw federalnych - zwierzęcy bełkot opuścił jego zesztywniałe usta.\nDoberman nie stał przed drzwiami.\nStał w smudze światła księżycowego na stole, mierząc swego pana nieprzychylnym spojrzeniem.\nI z całą pewnością nie on tego psa spod drzwi przemieścił.\nOczami wyobraźni widział dwóch przykurzonych krasnoludów, opróżniających z mlaskaniem jego lodówkę. Ich oczy, szare jak górskie głazy, porażały chłodem istot wychowanych w sztolniach...\nPetersen wsunął rozedrgane palce pod poduszkę z wizerunkiem napęczniałego klauna. Szukał Colta Reb Confederate M1850. Oczywiście nie znalazł go, nigdy go nie posiadał, widział go raptem w ukradzionym dwa lata temu komiksie i marzył każdego wieczora i każdej nocy, gdy COŚ go obudziło. Odruch poszukiwania broni, którą znał tylko z komiksu, wyszarpniętemu małemu kanadyjskiemu skautowi za cenę łokcia wyrwanego ze stawu (kolonisty) i złamanej nogi (własnej), był niewątpliwie żałosny, lecz nie potrafił go zwalczyć.\nNie posiadał w życiu ani pistoletu na kule plastikowe, bo gdy kupił sobie taką za pierwszą tygodniówkę, dziadek Wyatt pobił go bardzo nogą z fotela bujanego "za przemoc".\nW sumie broni dotknął tylko raz, jako ośmiolatek w muzeum. Pamiętał cały czas napis z tabliczki: kartaczownica Puckle'a, 1717.\nGdybyż tylko miał teraz tę kartaczownicę... Jednym strzałem rozbiłby drzwi i krasnoludy, i golema, i w ogóle całe to COŚ tłoczące się hałaśliwie w kuchni.\nA potem znalazłby tego skauta i zemścił się za nogę.\nI za ten odruch sięgania po Colta.\nLedwie pomyślał o Colcie, znów sięgnął pod poduszkę.\nTracę głowę - pojął zmartwiony.\nRzucił okiem w stronę drzwi i zmartwiał.\nGdyby w tym momencie uchyliły się ze skrzypnięciem, jego serce mogłoby okazać się równie trwałe, co purchawka przydepnięta butem zbłąkanego drwala.\nCzekał zastygły i marzący o kartaczownicy Puckle'a.\nNie wiedział, jak liczni byli intruzi. Jeśli był to samotny łupieżca, miał szansę wyjść z tego obronną ręką. Lecz, na Quetzalcoatla, wrogów mogły być ze dwie centurie!...\nSzczęk sztućców, który doleciał do uszu skamieniałego Petersena, mógł świadczyć o przygotowaniach do biesiady... No mógł.\nPetersen nie był jednak optymistą, w każdym razie nie przez ostatnie czterdzieści lat. Już dawno przestał wierzyć w kolby kukurydzy. Był pewien, że złoczyńcy właśnie z myślą o nim tak starannie dobierają sztućce...\nDyrektor znowu poczynił dyskretny krok w tył. Poza strachem odczuł też gwałtowne zmęczenie. Ktoś za to odpowie! No dobrze, jeszcze pół kroku i wtedy jednym susem...\n- Zostaw mnie, krasnoludzie - mamrotał zduszonym głosem Trevor Petersen, wcale nie tak straszny seryjny gwałciciel drobiu. Odwaga, którą objawił w ataku na chińskiego smoka, opuściła go całkowicie. Najwidoczniej narkotyk peruwiański, który znalazł w fartuchu powalonego sanitariusza, przestał działać. Panika zdławiła mu gardło. Nie miał miał wątpliwości, że dla goblinów jest celem numer jeden.\nkomentarze: 12 | wyświetlenia: 1819\nkomentarze: 53 | wyświetlenia: 2196\nkomentarze: 53 | wyświetlenia: 2108\nkomentarze: 14 | wyświetlenia: 2918\nkomentarze: 34 | wyświetlenia: 4168\ngroteska, makabra, absurd, czarny_humor, rozrywka\nOoooo.... .jak makabra to zostawiam punkcika w ciemno ...:) Hussair ... w ciemno ! :) .... a przeczytam wieczorem :D\nWieczorem może być straszniej .;)\nNo to mi poczytasz ??:D sam :P\n...:D to ja już jestem ...czytaj Hiussairku :)\nPoczytam Ci przez Skype, Gamko. ;)\nZgadzam się. Makabra. Hussair, skąd wiesz o czym właśnie czytałam???? http://zmianynaziemi.pl/wiadom(...)asy-x54\nMa się te kanały! ;)\nA propos tej aktywności słońca, to przyszły rok ma być, niestety, jeszcze trudniejszy. Dlatego medytować, wyciszać się, wizualizować światło w sobie i optymizm...\nI czytać hussaira. To najlepsza farmacja, jak słyszałem. ;p\nTak, ty jesteś sam jak pochodnia :)))\nHm, oby nie taka, co się wrzuca do prochowni pod twierdzą, Skalny Kwiecie. ;)\nPetersen to jest równy gość ;p\nTeż tak myślę. Do pełni szczęścia zabrakło mu tylko kartaczownicy i bardziej zrównoważonych sojuszników. ;)\nMyślę, że makabryczne poczucie humoru i w ogóle czarny humor muszą być całkiem zwyczajne i zabawne zarazem dla Sił Wyższych. W końcu one najlepiej wiedzą, że rozpad ciała, nawet najbardziej dramatyczny czy... groteskowy, to tylko faza, proces, furtka... Ja i mój anioł osobisty (wiem już jak wygląda, ha!) z pewnością mamy podobny ubaw z tych "słonecznych" mych historii. ;-)\nSnajper Wehrmachtu mnie namierzył. Ciekawe, czy używa sztucera, czy jednak mierzy z tych strzałek w mój zgrabny, słowiański tyłek? ;))\nhi hi, może w klatę celuje\nHmm, w serce? Niepokojące by to było... Niech się lepiej przytula do drzew i równoważy swoje czakry. ;p\nNa chwilę zmienię się więc w Wielkiego Antyminusatora. W trosce o Twój szacowny słowiański tyłek ;))\nNic mnie tak nie wzrusza - serio mówię - jak tętent kawalerii spieszącej z odsieczą, czy to w Helmowym Jarze, czy do mnie. Całować Was czy...?\nAmicusie, Ty się troszczysz o Hussairski tyłek??? Nie spodziewałam się tego po Tobie ;P\nNie całować! Ani tym bardziej...!\nJa tam się spo... nic, nic. Dziękuję, wiara!\nNo, niby zbroja chroni skutecznie, ale... może miał akurat otwartą tylną klapę? ;))\nJa nie mam nic przeciwko rycerskiemu całowaniu, ale o ten tego... się nie upomnę, bo zamężna jestem i przysięgi dotrzymuję :))\nAsiu, to się ceni, tam do czorta!\nKlapę, powiadasz, kamracie? Myślisz, że to ściągnęło snajpera? Zaczynam się cieszyć, że atakował mój tyłek z dystansu...\nCzy wy musicie tyle o zgrabnych tyłkach rozmawiać??? Kudłate myśli mi przez Was do głowy przychodzą a i wiosna idzie, więc mogę być niebezpiecznie nieprzyzwoita!!! ;)\nHa! A co ma powiedzieć husarz, który ma w domu dwie sypialnie, ale z istot żywych tylko dwa koty??\nIdę na łowy. Mam sieć, koncerz, paralizator, trójząb, wnyki...\nUważaj Rycerzu na te, które oddadzą się w niewolę dobrowolnie:P\nDo wyposażenia dołącz jeszcze czerwoną różę, jako tajną i wyjątkowo niebezpieczną broń. Idę popracować, bo... wyobraźnia mi figle płata :))))\nTM - tak prawdę mówiąc to na to właśnie jestem nastawiony. ;)\nAsiu - uciekam i ja pomedytować. Może jeszcze przez jakiś czas będę w stanie wmówić organizmowi, że jestem mnichem franciszkańskim skupionym na modłach i hodowli pieczarek. :)\nhussair ! Przeczytałem i radzę nie pij sam tego więcej. Lepiej się podziel z eiobowiczami\nZ Tobą, Świstaku, wypiję po gąsiorku!\nWłaściwie to chciałam tylko dać głos i rekomendę, ale przeczytałam komentarze. Ta dyskusja o Twoim tyłeczku całkiem, całkiem.\nP.S. Mam nadzieję, że nie będę miała przez Ciebie koszmarów\nW razie koszmarów mailuj! :)\nAlicjo, nigdy nic nie wiadomo...nie wiadomo, czy w nocy, kiedy bedziesz slodko spala z szafy nie wynijdzie potwor...albo morderca z siekiera...albo goblin. Pozdrawiam cieplo:)


Żółta odzież kompresyjna ze sklepu Butymodne.pl - Kolekcja zima 2020 - Moda w Men's Health\nMarketplace / Odzież, obuwie, akcesoria męskie / Odzież i obuwie sportowe męskie / Odzież kompresyjna / Żółta odzież kompresyjna ze sklepu Butymodne.pl\nZalety odzieży kompresyjnej już dawno docenili lekarze i zawodowi sportowcy. Teraz i Ty możesz skorzystać z korzyści płynących z jej noszenia. Odzież kompresyjna w zupełnie bezpieczny sposób poprawi jakość wysiłku fizycznego podczas biegania, ćwiczeń na siłowni, w czasie jazdy na rowerze. Taka odzież odpowiednio uciska mięśnie poprawiając ich ukrwienie i dotlenienie, zmniejszając jednocześnie ból wysiłkowy. Dzięki zmianie zwykłej odzieży sportowej na odzież kompresyjną możesz szybko poprawić swoje wyniki sportowe. Promocja ruszyła – czy zdążysz kupić poszukiwane Żółta odzież kompresyjna ze sklepu Butymodne.plzanim ktoś Cię uprzedzi? Ceny od 429.00 zł na Żółta odzież kompresyjna ze sklepu Butymodne.pl kuszą, więc nie czekaj na pustki. Przeglądaj kategorię odzieży kompresyjnej męskiej, póki jest dostępna w dobrych cenach!\nNike nie od dziś rywalizują o klientów – zobacz, jakie najświeższe i najmodniejsze propozycje prezentuje Kolekcja zima 2020! 0 od Nike w kategorii Odzież kompresyjna już od 429.00 zł!\nProducenci odzieży sportowej stale poszerzają asortyment markowej odzieży kompresyjnej. I dlatego w sprzedaży można znaleźć koszulki kompresyjne, szorty, legginsy, skarpetki, a nawet całe kombinezony kompresyjne. Wybierz najlepszą dla siebie odzież kompresyjną i osiągaj jeszcze większe postępy w czasie każdego treningu. Żółta odzież kompresyjna ze sklepu Butymodne.pl za 429.00 zł? U nas aż 0 w kategorii Odzież kompresyjna już od 429.00 zł!\nŻółta odzież kompresyjna ze sklepu Butymodne.pl - Kolekcja zima 2020


Inea i Play z najszybszym internetem w pomiarach Pro Speed Test. 440 tys. testów w ciągu roku, kto ma najszybszy internet, Pro Speed Test jak korzystać\nW ciągu 12 miesięcy od uruchomienia przez UKE certyfikowanej platformy Pro Speed Test użytkownicy wykonali w niej ponad 440 tys. pomiarów szybkości stacjonarnego i mobilnego internetu. Najlepsze wyniki w segmencie dostawców stacjonarnych osiągnęła Inea, zaś wśród operatorów mobilnych zwyciężył Play.\nPlatforma Pro Speed Test została certyfikowana i udostępniona przez Urząd Komunikacji Eketronicznej (UKE) na początku grudnia 2018 r. W razie różnic w rzeczywistej szybkości łącza w porównaniu z obiecywaną przez dostawcę narzędzie może posłużyć zarejestrowanym użytkownikom do reklamacji i dochodzenia swoich roszczeń u operatora.\n30 tysięcy certyfikowanych pomiarów\nTeraz UKE poinformował, że w ciągu roku za pomocą Pro Speed Test wykonano ogółem ponad 440 tys. pomiarów prędkości internetu, zaś z górą 30 tys. testów zostało przeprowadzonych przez 32 tys. zarejestrowanych użytkowników platformy.\nNajwięcej testów przeprowadzono w województwie mazowieckim (prawie 7 tys.). Drugie miejsce pod tym względem zajmuje Wielkopolska z 3,7 tys. pomiarów.\nPomiary wykazały, że w wypadku internetu stacjonarnego średnia prędkość pobierania danych wynosiła 123,4 Mb/s przy prędkości wysyłania na poziomie 44 Mb/s. Z kolei w sieciach mobilnych szybkość pobierania wynosiła 23,4 Mb/s, a wysyłania – 11,1 Mb/s.\nInea i Play z najszybszym internetem\nWśród operatorów stacjonarnych najwyższą prędkość internetu (438,4 Mb/s przy pobieraniu danych i 429,6 Mb/s przy wysyłaniu) zanotowała Inea, która wyprzedziła operatora Toya (419 Mb/s i 55,3 Mb/s) oraz UPC Polska (354,1 Mb/s i i 34 Mb/s). Największy pod względem liczby abonentów dostawca - Orange Polska - znalazł się na miejscu 4. (344,88 Mb/s i 84,5 Mb/s). Trzy ostatnie miejsca należą do Netii, Vectry i Multimediów Polska.\nW segmencie dostawców mobilnego internetu najlepsze parametry osiągnął Play (26,9 Mb/s i 9,2 Mb/s), na 2. miejscu znalazł się Orange Polska (24,6 Mb/s i 11,3 Mb/s), zaś podium zamknął T-Mobile Polska (24,3 Mb/s i 12,7 Mb/s). Ostatnie miejsce zajmuje Polkomtel, operator sieci Plus (17,3 Mb/s i 10,3 Mb/s).\nDołącz do dyskusji: Inea i Play z najszybszym internetem w pomiarach Pro Speed Test. 440 tys. testów w ciągu roku\nJakoś mnie te badania nie przekonują. Od kilku lat korzystam z mobilnego internetu "Orange" i szczególnie we Wrocławiu działa znakomicie. Gorzej jest na prowincji.


Opinie o kombajnie Bizon BS Z-110 - Strona 2 - BS i Dynamic - Agrofoto.pl Forum Rolnicze i Galeria Rolnicza\nRozpoczęte przez Marcin, sie 13 2006 15:38\nNapisany 12 lipiec 2007 - 11:48\nOpinie o kombajnie Bizon BS Z-110 nie zastanawiałes sie nad jakąś używaną megą albo dominatorem maxi?\nOpinie o kombajnie Bizon BS Z-110 Dzisiaj, 00:08\n#22 nigger nigger\nNapisany 12 lipiec 2007 - 19:56\nOpinie o kombajnie Bizon BS Z-110 kupilismy new hollanda tc54, a tobie co bym zaproponował? tc56 ^_^ albo jak kolega wyzej cos z claasa i tez zebys sobie nie myslal ze jak kupisz claasa to bedziesz mial bezawaryjny kombajn no chyba ze kupisz nowy nie ma rzeczy ktore by sie nie psuly przeciez po to sa serwisy jak i do nowych tak i do uzywanych.\nNapisany 15 lipiec 2007 - 22:58\nOpinie o kombajnie Bizon BS Z-110 Na razie brałem pod uwage tylko polski wyrób ze względu na niższe nakłady związane z naprawami. Też mam znajomego człowieka, który pracował kiedyś w fabryce w płocku ( tak nawiasem mówiąc w życiu nie widziałem lepszego fachowca od tych maszyn) i on mi właśnie zachwala bs-a omłot ma podobno niesamowity tylko trzeba umiec go ustawić, podobno new holland zrobił kiedyś testy polowe swoich modeli i płockich i podobno dokumentacje z testów bs-a zniszczono gdyż za dobrze wypadł na tle new hollandów, tak tylko słyszałem...)\nNapisany 17 lipiec 2007 - 07:53\nOpinie o kombajnie Bizon BS Z-110 Wczoraj poszedł mi ślimak od podajnika kłosowego gdzieś 4 godziny przestoju.\nNapisany 05 styczeń 2008 - 21:19\nOpinie o kombajnie Bizon BS Z-110 Osobiście nie mam tego kombajnu ale interesuje się nim bardzo bo mi sie podoba i go może za parę lat kupie. Jak rozmawiałem z użytkownikami tego kombajnu to każdy go chwalił i nie mógł złego słowa o nim powiedzieć. Moim zdaniem jest to bardzo dobra maszyna.\nNapisany 18 kwiecień 2008 - 16:52\nOpinie o kombajnie Bizon BS Z-110 WiTAM WSZYSTKICH POSIADACZY BIZONA BS!!!!!!!!!!!!!!!!!!!\nMam na sprzedanie sita do bizona bs z-110 do regeneracji. Nowe Kosztują w sklepie ok 2500zł a w fabryce maszyn żniwnych ok 3000:(. Cena za moje to ko 450zł do negocjacji. Byc moze przydadzą się komuś jako podstawa do regeneracji Waszych starych lub na części. Sam szukałem używanych ale nie mogłem znalęźć i zmuszoby byłem do zakupu nowych. Najczęściej wypadają w nich blaszki i kombajn nie przesiewa tak jak powinien, niestety ich nie mozna kupić w sklepie w detalu.\nWSZYSTKICH ZAINTERESOWANYCH PROSZĘ O KONTAKT POD NR 0608 110 613.\nNapisany 26 kwiecień 2008 - 20:54\nOpinie o kombajnie Bizon BS Z-110 Widać, że sporo się dostało BS-owi. To dziwne bo ja użytkuję Z110 od 2001 roku (kupiony nowy) i takich problemów jak wy opisujecie nie miałem. I tu chyba w grę wchodzi zasada jak dbasz tak masz. Ewentualnie może niektóre egzemplarze są wykonane solidniej od innych (ale w to wątpię). Oczywiście poszło u mnie też parę pasków, ale naprawy nie trwały długo i obywało się bez przestojów. A były sezony gdy kombajn nie miał żadnej awarii. Jedyny mankament to to, że słabo ciągnie w rzepaku. Ale pocieszam się tym, że nowocześniejszy Medion w pobliskim gospodarstwie nie radzi sobie z nim lepiej.\nOpinie o kombajnie Bizon BS Z-110 No paskow na zniwa to zawsze byl zapas 60% paskow wogole niiby jeden z wiekszych i wydajniejszych bizonow jak nie najbardzije wydajny a jednk przy dlugiej ciaglej pracy pow 3 dni bez przerwy to juz bylo oczekiwanie na awarie poczciwy jest ktos tu na forum napisal ze jest taki zagadkowy bo nigdy nie wiesz co sie stanie xd nastepnego.\nNapisany 30 kwiecień 2008 - 21:47\nWiTAM WSZYSTKICH POSIADACZY BIZONA BS!!!!!!!!!!!!!!!!!!!\nJak chcesz to ja ci sprzedam swoje za 200 do regeneracji\nEdytowany przez krolikNH, 08 luty 2009 - 09:43.\nNapisany 20 czerwiec 2008 - 21:02\nOpinie o kombajnie Bizon BS Z-110 Witam, jestem nowym uzytkownikiem wiec z gory przepraszam jesli lamie jakies ustalone zasady:). Mam pytanko, po tegorocznych zniwach chcialbym sprzedac Bizona BS Z110 z 97 roku, bez klimy, bez stolu do rzepaku i bez przystawki do kukurydzy, jest sieczkarnia. Jaka jest rozsadna cena ktora moglbym za niego dostac, malo jest ogloszen na necie na ten temat, prosze o pomoc. Aha o ile dobrze pamietam silnik jest jelcza. POZDRAWIAM I Z GORY DZIEKUJE ZA POMOC.\nNapisany 09 lipiec 2008 - 21:50\nOpinie o kombajnie Bizon BS Z-110 panowie mam takie pytanie czy z 110 mają tylko rotery czy posiadają też klawisze, bardzo bym prosił jak ktoś posiada taką wiedzę żeby napisał jak wygląda omłot w tych kombajnach z góry dzięki.\nNapisany 11 styczeń 2009 - 12:22\nTrochę się z tobą nie zgodzę bo właśnie teraz zarówno claas czy new holland w kombajnach z górnej półki dokładają coraz to więcej bębnów. Kombajn trzeba jeszcze ustawić zanim się wjedzie w pole. Nie mówię że jest bezawaryjny ale on już sporo pola nakosił. Ja planuję go wymienić gdzieś za dwa lata. Jeżeli części do niego są drogie to dlaczego ja jadę po nowe sita a sąsiad musi spawać swoje w claasie mega. Żeby nie było to mam niemiecki traktor i wiem co to znaczy koszty awarii w maszynie o dobrej marce. Kombajn BS na te czasy co był produkowany był wielki nie można go porównywać do kombajnów które są teraz produkowane. Nakosiłem nim już lekko ponad 2000 hektarów i jeszcze go nie utopiłem ani razu. Ja planuję go wymienić na new hollanda cs-a.\nPosta piszemy w oknie "białym"!\nEdytowany przez sambao, 11 styczeń 2009 - 12:38.\nNapisany 24 styczeń 2009 - 19:24\nOpinie o kombajnie Bizon BS Z-110 ja słyszałem ze wilgotnego materiału nie lubi... ale tylko tak słyszałem może nieprawda;) pozdrawiam\nNapisany 07 luty 2009 - 22:55\nOpinie o kombajnie Bizon BS Z-110 Bs do kitu słoma po nim zciachana belki po prasie sie rozwalaja... tragedia z cieciem jak rosa idzie czy wilgotne zboze ... nie polecam mialem nowego jeden sezon i zrezygnowalem z tego sprzetu\nNapisany 24 czerwiec 2009 - 07:55\nOpinie o kombajnie Bizon BS Z-110 Czy ktoś wie od którego roku produkowali BS-y..?? Czym się różnią modele z początku produkcji od tych z końca i BS Z110 od Bs 5110...??\nNapisany 24 czerwiec 2009 - 08:56\nOpinie o kombajnie Bizon BS Z-110 Pierwszy zszedł w 87' ale produkcja na duża skalę rozpoczeła się w 89'\nNapisany 24 czerwiec 2009 - 08:59\nOpinie o kombajnie Bizon BS Z-110 BS produkowali w latach 1989 - 2004\nOpinie o kombajnie Bizon BS Z-110 A różnice...??Jakieś szczegóły charakterystyczne...??\nNapisany 24 czerwiec 2009 - 09:10\nBS produkowali w latach 1989 - 2004\nBS produkowali do 2001r.\nOstatni BS zszedł w 2001\nA różnice to przede wszystkim lepsze wykonanie i wyposażenie. Do skandynawii motnowali silniki valmet 240km które były oszczędniejsze od krajowych\nPodobne tematy bizon bs z110\nobsluga bizona bs z110\nRozpoczęte przez KrzysztofLewandowski , 08 lut 2016


Filozofia Smaku: Pałeczki z kurczaka pięć smaków\nJeśli lubicie pieczone elementy z kurczaka, to mam dla Was smakowity przepis na pałeczki pięć smaków, autorstwa niezawodnej Ching-He Huang. Tak przygotowane mięso jest niezwykle aromatyczne, a przy okazji delikatnie pikantne za sprawą dodatku imbiru oraz czosnku. Najlepiej podawać je z dodatkiem ryżu. Ja postawiłam na krótkoziarnisty ryż azjatycki, który dodatkowo zaprawiłam awase-zu.\nPAŁECZKI Z KURCZAKA 5 SMAKÓW\n2 łyżki świeżego imbiru, startego na tarce lub drobno posiekanego\nDodatkowo: posiekana dymka, prażony sezam, ryż\nW misce umieszczamy olej, czosnek, imbir, wino, sos sojowy, miód i przyprawę pięć smaków. Mieszamy. Kurczaka umieszczamy w pojemniku na żywność, zalewamy marynatą i odstawiamy do lodówki na całą noc.\nWyjmujemy pałeczki z marynaty, układamy na blasze. Pieczemy w temp. 180 stopni przez około 45 minut. W trakcie pieczenia warto podlewać mięso pozostałą marynatą i co jakiś czas odwrócić szczypcami na druga stronę. Jeśli skóra zacznie się zbyt mocno przypiekać, przykrywamy naczynie. W przypadku pieczenia skrzydełek, skracamy czas pieczenia do około 35 minut.\nPałeczki nakładamy na talerze i posypujemy prażonym sezamem. Podajemy z dodatkiem ryżu i surówki.\nKategorie: czosnek, dania z drobiu, imbir, kuchnia azjatycka, kuchnia chińska\nPałeczki z kurczaka bardzo fajne, ale makaron musiał być cudowny!\ngrazyna 10 maja, 2011\nLubie takie smaki, podoba mi się i kurczak i makaron :)\nMona 10 maja, 2011\nlubie takie przypieczone nózki :) a ja wczoraj tak przypiekłam calego kurczaka na butelce z piwem :)\nFajne te pałeczki! Azjatyckie smaki to zdecydowanie moje klimaty :D\nPanna Malwinna 10 maja, 2011\nMona- one nie są nawet przypieczone- skórka jest miękka a mięsko soczysta, po prostu w tej marynacie wychodzą tak ciemne ;)\nBardzo moje klimaty - i pieknie przyrumienione paleczki, i lekki, wiosenny makaron. Nie dziwie sie, ze W. zajadal ze smakiem!\nOla 10 maja, 2011\ntelepatia! my też wcinaliśmy dzisiaj pałeczki z kurczaka w kurkumie i chilli! ale nie fotografowałam, bo takie to mało wyjściowe wyszło... :D\nshinju 10 maja, 2011\nBardzo ciekawy przepis. Jak skończę ze swoim meksykańskim gotowaniem to wypróbuję.\ntu-tusia 10 maja, 2011\nMalwinnko, ja zamiast podziękować za ostatni raz powiem, że czekam na następny ;)\nRównie smaczny jak i ten :)\nCzy ktoś wie gdzie w Polsce można kupić wino ryżowe? Moje, kupione w Czechach już dawno się skończyło...\nmaamusi 10 maja, 2011\njadalnepijalne- wino ryżowe najlepiej zastąpić wytrawnym sherry, jako zamiennik nada się też wódka w małej ilości, białe wytrawne wino albo sake.\nAnia 11 maja, 2011\nWszystko musiało być wyśmienite!\nostatnio bardzo polubiłam tę przyprawę i też myślę nad zrobieniem w niej kurczaka :)\nMona 11 maja, 2011\na widzisz..ok, rozumiem:)) ja ma taki karmel w butelce z Kandy i tez tak barwi prawie na czarno :)) ale Twoje przyprawy są lepsze :)\nAdrijah 11 maja, 2011\nO, to te same, które ja robiłam na GP Chin :) Przepis z tego samego programu, tylko ja go widziałam w tv ;)\nrobiłam też z ciemnym sosem sojowym z filetów z udek kurczaka i miały dokładnie taki kolor, jak te Twoje :) pychotka :)\nAle mi sie jesc zachcialo! Malwinko, cudne te pałeczki, a ze sa to wlasnie te czesci kuraka, za ktorymi przepadam, to tym bardziej slinka mi do ust naplynela :) I makaron... Ehhh... zmykam sad, zanim zaczne ekran wąchac ;)\nkulinarne-smaki 11 maja, 2011\należ mi się podoba to danie :) Zwłaszcza, że ostatni posiłek jadłam o 7:30 rano :(\nZdecydowanie jestem na 'TAK' ;-)


Przy realizowaniu powierzchni z materiałów drewnianych ważne jest postawienie na odpowiedniej jakości materiały z drewna. Obecnie można bez problemu znaleźć na polskim rynku nawet importowane drewno egzotyczne. Wiele takich odmian drewna jest znacznie bardziej ...\nNie zawsze każde wydarzenie przygotowywane w formie imprezy takiej jak konferencja będzie udane. Bardzo ważne jest decydowanie się na takie rozwiązania, które pozwalają na uzyskanie celów przygotowywanej konferencji. Najważniejsze jest zatem ustalenie koncepcji ...\nUrazy spowodowane wypadkami powinny być skontrolowane zawsze przez lekarza. Samo leczenie kontuzji nie jest skomplikowane, jeśli mamy do czynienia z problemami stawowymi, gdyż odpowiednie usztywnienie bolącej, kontuzjowanej części kończyny górnej może już pomóc. ...\nGdy wybiera się różne rodzaje impregnatów najważniejsze jest by skutecznie były w stanie zapewnić ograniczenie ryzyko występowania uszkodzeń. Jednocześnie obecnie można decydować się na impregnaty dostępne w znacznie szerszym zakresie wł...\nGdy korzysta się z diet można liczyć na lepsze zadbanie o dobry stan zdrowia organizmu. Jednocześnie obecnie można decydować się na zapewnienie diet dopasowanych indywidualnie do oczekiwań i potrzeb danej osoby. Można to między innymi ...


Strona główna » Rogaine » Rogaine Plyn na 3 miesiace\nRogaine plyn dla mężczyzn (kuracja na 3 miesiące 180 ml) to najbardziej popularny środek w USA, którego skuteczność została potwierdzona klinicznie. Rogaine zawiera 5% Minoxidilu, jedynej substancji mającej udowodnione działanie w procesie stymulacji odrostu włosów. 5% Minoxidil to maksymalna dawka zatwierdzona prze Food and Drug Administration. Aplikowana dwa razy dziennie pobudza odrost włosa w ciągu ok. 3 miesięcy. Ostateczny efekt można osiągnąć po 12 miesiącach regularnej aplikacji. Po zaprzestaniu stosowania odrośnięte włosy stopniowo wypadają. Producent zastrzega, że Rogaine najlepiej działa z tyłu głowy i w takim stężeniu powinni stosować go tylko mężczyźni. Minoxidil przeznaczony jest dla osób o historii łysienia androgenowego bądź uwarunkowanego genetycznie. Nadmierne wypadanie włosów na początku stosowania preparatu nie jest przeszkodą do jego dalszego stosowania, a tylko jednym z objawów świadczących o działaniu Minoxidilu.\nSubstancja aktywna: 5% Minoxidilu. Skladniki nieaktywne: alcohol, propylene glykol, woda destylowana.\nRogaine w plynie należy używać dwa razy dziennie rano i wieczorem. Należy nakładać dozownikiem w ilości 1 ml (miarka jest na dozowniku) a następnie wmasować ok. 30 sekund. Tą dawkę należy stosować codziennie rano i wieczorem.\nAutor recenzji: Kamilsss Ocena produktu: Data napisania recenzji: 19-03-2021\nSzybka dostawa, wszystko w porządku. Polecam\nAutor recenzji: Boriss Ocena produktu: Data napisania recenzji: 07-04-2020\nAutor recenzji: Kondziu Ocena produktu: Data napisania recenzji: 24-01-2020\nSuper cena, tak samo działa jak pianka a duzo taniej. Kupuje od lat dzięki !!!\nAutor recenzji: Szczypior88 Ocena produktu: Data napisania recenzji: 22-01-2020\nBardzo dobry środek w przystępnej cenie. Dla mnie plyn jest zbawieniem, stosuje od roku i chyba uratowałem dzięki Rogaine moje włosy. Dziękuje i polecam\nAutor recenzji: Bartolini Ocena produktu: Data napisania recenzji: 03-01-2020\nŁadnie wsystko, elegancko. Stosuje preparat od 4 miesiący i rzeczywiscie widzę poprawę. Dzięki i polecam !\nAutor recenzji: Myszowaty Ocena produktu: Data napisania recenzji: 09-12-2019\nHairland jest znany w kręgach osób, które walczą z wypadaniem włosów, dlatego mogę tylko potwierdzić, ze sklep jest warty 5 gwiazdek.\nAutor recenzji: Adrian Wszycki Ocena produktu: Data napisania recenzji: 13-11-2019\nSzybka dostawa, ładnie zapakowany produkt, dobra cena. Mogę zdecydowanie polecić !!\nAutor recenzji: Wysoki89 Ocena produktu: Data napisania recenzji: 04-09-2019\nRogaine rzeczywiscie działa, po 3 tygodniach stosowania widze ze wlosy przestały wypadać. Licze na dalsze efekty. Sklep bez zarzutu.\nAutor recenzji: PanKleks Ocena produktu: Data napisania recenzji: 28-05-2019\nGenialny sklep, jedyny na 10000000. Polecam\nAutor recenzji: Bolec Ocena produktu: Data napisania recenzji: 30-11-2018\nPolecam wszystkim zarówno sklep jak i oferowane w nim środki. Dziękuję !!!\nAutor recenzji: Paweł3333 Ocena produktu: Data napisania recenzji: 30-06-2018\nJestem mile zaskoczony jakością usług. Tak trzymać. Rogaine to jedyny nśrodek, który na mnie działa, także osobiście polecam\nAutor recenzji: Krissa Ocena produktu: Data napisania recenzji: 01-08-2017\nSzybka dostawa, topowy produkt. Dzięki !!!\nAutor recenzji: Tomasz Zdybel Ocena produktu: Data napisania recenzji: 28-11-2016\nProfeska i jeszcze raz profeska, sklep i Rogaine są na prawdę godne polecenia !!! Dziękuję !!!\nAutor recenzji: Krzysztof Kopczyński Ocena produktu: Data napisania recenzji: 26-12-2015\nSzybka dostawa, rewelacyjny środek, mogę polecić wszystkim niezdecydowanym bo na prawdę warto !!!\nAutor recenzji: Bartosz Mikas Ocena produktu: Data napisania recenzji: 11-12-2012\nRogaine jest najlepszym Minoxidilem w płynie. Ja stosuje już od dawna, ale teraz kupuje tylko w Hairland, bo sprowadzałem z USA i czekałem tygodniami i jeszcze clą dorąbywali, a tu szybko i tanio. Polecam !


Osmos HD - android-fan.pl\nZ grą Osmos po raz pierwszy zetknąłem się, gdy wyszła na komputery osobiste, w roku 2009. Pamiętam, że wciągnęła mnie bez reszty. Dalej można ją kupić m.in. na Steamie. W ramach niedawnej akcji humble bundle, o której informował Łukasz, płacąc niewielkie pieniądze ściągnąłem ją na telefon. Czy magia sprzed 3 lat została? Zdecydowanie tak.\nGra podzielona jest na kampanię, w której odkrywamy krok po kroku, różne aspekty mechaniki rozgrywki oraz na część “arcade”, gdzie podobnie jak np. w Angry Birds przechodzimy trudniejsze, pojedyncze plansze.\nJesteśmy małym żyjątkiem, składającym się z jednej komórki zawieszonej gdzieś w przestrzeni. Naszym głównym zadaniem jest wchłonięcie innych żyjątek, które są od nas mniejsze, przez co my stajemy się więksi. Odbywa się to przez tytułową osmozę, a więc gdy ścianki naszej komórki stykają się ze ścianką innej. Proste prawda?\nAby poruszać się w przestrzeni, klikamy obok naszego żyjątka. Trzeba jednak uważać, bo za każdym razem, gdy dotkniemy ekranu, część naszej komórki ubywa, przez co stajemy się mniejsi. Trzeba na to uważać, ponieważ zawieszone obok nas obce ciała również mogą nas wchłonąć, jeśli są większe od nas.\nOsmos HD wprowadza podczas trwania gry dodatkowe urozmaicenia. Na niektórych planszach spotykamy żyjątka, które są bardzo agresywne i za wszelką cenę chcą nas pożreć. Zdarzają się też takie, które wytwarzają wokół siebie pole grawitacyjne, przez co wszystko wokół porusza się po ich orbicie. Poznajemy też anty-żyjątka (?), po kontakcie z którymi inne organizmy kurczą się.\nZasady nie są skomplikowane – trzeba uważać, żeby nie zostać wchłoniętym, a jednocześnie samemu rosnąć tak bardzo jak się da. Czasami jest jednak trudno zrealizować te proste cele, gdy jest się wrzuconym w niedogodne warunki, gdzie roi się od żyjątek większych od nas.\nAby ułatwić nam zadanie, twórcy gry wprowadzili możliwość przyspieszania i zwalniania czasu, po to aby czynności, które wymagają precyzji, dało się zrealizować. Główne skrzypce w rozgrywce odgrywa zaawansowana fizyka, która zwłaszcza na ostatnich etapach ukazuje kunszt twórców. Widać jak drobne ruchy naszej komórki powodują istotne różnice w trajektorii jej poruszania. Mimo, że często nasz organizm ginie, nie ma w tej grze ani trochę miejsca na frustrację. Wszystko przyjmujemy ze spokojem – przy Osmos HD można się naprawdę odprężyć.\nGrafika w grze jest dość oszczędna jednak to właśnie taki a nie inny styl, nadaje jej odpowiedniego klimatu. Przede wszystkim jednak, na uwagę zasługuję muzyka. Ambientowe podkłady muzyczne nadają lekko marzycielski charakter rozgrywce. Równie dobre efekty dźwiękowe jeszcze bardziej wciągają gracza w świat drobnoustrojów.\nJeżeli nigdy wcześniej nie grałeś w Osmos HD, zdecydowanie powinieneś. Gra kosztuje niecałe 10zł w Markecie. Jeśli grałeś, no cóż, również zachęcam do ściągnięcia, jeśli chcesz mieć aplikację, która pozwala się odprężyć, a równocześnie wymaga odrobiny pomyślunku i precyzji.


CB radio - Chorwacja - apartamenty - Makarska Riwiera\nWysłany: Pią 15:03, 09 Kwi 2010 Temat postu: CB radio\nTak sobie kombinujemy, czy nie zaopatrzyć się w CB radio...\nWysłany: Pią 21:47, 09 Kwi 2010 Temat postu:\nKupcie nie kupujcie...ja tam nie wiem.Ale Dziewczyny , Wy lepiej piszcie co z palmami np???kiedy jedziecie podlewac???mam nadzieje że Leut już już zaczyna sprzatac....i słonko kamyki powoli grzeje...jej;-/do wyjazdu mamy 84 dni!!!!:-))już myslami się pakuję:-)\nA pewnikiem kupimy i cośtam będziemy nadawać może tym, co jadranką koło nas będa przemykać hihihi\nNa wizji lokalnej byłyśmy z początkiem marca i palmy jakieś marniutkie, ale są... Wyglądało wszystko strasznie ponuro bez turystów, bo plaże trochę morze zdewastowało... Ale z poczatkiem maja zostaną doprowadzone do porządku\nNo to do zobaczenia niebawem!\nWysłany: Czw 6:30, 15 Kwi 2010 Temat postu:\nSzkoda ze żadnej foty nie dałaś Aniu.\nCo do CB, to uważam to za niezły pomysł .... ale chcecie założyć antenę bazową w Blato, czy planujecie zakup do auta?\nA przy okazji dzień dobry po ciszy zimowej.\nWysłany: Pią 11:40, 16 Kwi 2010 Temat postu:\nAaaa... Zdjątko może faktycznie jakieś gdzieś wrzucę.\nA co do CB - przemyślałyśmy. Anteny na dachu domu nie damy, bo strach w czasie burzy hihihi\nA ta samochodowa będzie mieć raczej zasięg prawdziwie lokalny... Więc jednak nie będziemy kombinować.\nPomyślimy może za to nad kamerką...\nA ta samochodowa będzie mieć raczej zasięg prawdziwie lokalny...\nBuchachacha, to mnie jwięcej tak jak z tym, że jak się karmi piersia to nie można zajść w ciążę.\nWysłany: Nie 8:06, 18 Kwi 2010 Temat postu:\nTo znaczy, ze co? Przecież taki bacik jakby na dachu Djenki zamontować, to za piorunochron mógłby w wiosce robić... Ostatnio spaliło nam modem, bo burza przyszła niespodziewanie i nie zdążyłam wyłączyć z prądu...\nWysłany: Wto 7:00, 20 Kwi 2010 Temat postu:\nNo dobra, u mnie są inne warunki. Zapomniałem że wasz dom jest na linni brzegowej, ale ..... przecież nikt nie każe wam na dachu stawiać 10m masztu. Wystarczy antena dopięta do tej przybudówki przez którą można wyjść na "taras" najwyższej kondygnacji. Modem wam pali, bo pioruny walą w linię WN i gniazdkiem leci takie przepięcie, a nie dla tego że pioruny kochają akurat wasz modem.\nWysłany: Wto 12:08, 20 Kwi 2010 Temat postu:\nNo to wiadomo przecież, że dlatego. Ale jak będzie antenka z kabelkiem w dół, to i wtedy coś spali, co będzie podpięte do zasilania, tak? Czyli CB-radio...\nO jajku rozumujesz jak swego czasu sąsiedzi mojej babci. Był rok 94 i jedyną tanią alternatywą do kontaktów między Przemyślem a Sieniawą było CB. Ojciec załatwił około 12m maszt + 4m antena na nim. Przez miesiąc były protesty że pioruny całą wieś zmiotą z powierzchni ziemi...... Nie zmiotły, działało to do czasu zakupu komórki dla babci, czyli gdzieś do 02r.\nFaktem jest że antena może działać jak piorunochron, ale na odsloniętym terenie pozbawionym drzew, górek i innych zabudowań. CB prędzej Ci się spali tak samo jak modem, czyli jak dostanie przepięcie z sieci elektrycznej.\nJak widać na poniższym zdjęciu jest do okoła dużo wyższych punktów w które mogą walić pioruny, więc antena na dachu jak dla mnie nie była by problemem.\nOstatnio zmieniony przez vazyl dnia Wto 15:50, 20 Kwi 2010, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Śro 8:56, 21 Kwi 2010 Temat postu:\nWiesz co? Ja taka mądra sama z siebie nie jestem Wyczytałam to na pewnym forum o CB. I na tej podstawie wnioskuję, ze taki bacik na naszym dachu - może być problemem. Żeby dobrze ściągał, to chyba jednak musi być dość wysoki (jakieś 4-5 metrów?). Bo po co inaczej stację bazową kombinować?\nA ten pieron, co nam spalił modem, to musiał rąbnąć w mały maszcik na budynku obok (na tej ruince), przez który przechodzi kabel telefoniczny i idzie powietrzem do naszego domu. Prąd do nas dociera chyba ziemią (nie kojarzę żadnego słupa i kabli elektrycznych puszczonych powietrzem)... Aż sobie to pooglądam dokładnie w tym roku\nZ tego co pamiętam domek leży poniżej jardanki więc i zasięg byłby mniejszy.\nWysłany: Nie 23:24, 02 Maj 2010 Temat postu:\nPiorun nie musi uderzyć w kabel ani słup aby spalić urządzenia elektroniczne. Wystarczy że walnie w okolicy w cokolwiek a w pobliskich kablach wyindukuje się samoistnie napięcie powyżej kilku kilowotów. Powinno się stosować wszędzie kable ekranowane oraz zabezpieczenia przeciwprzepięciowe - lub wyłączać wszystko od kabli zasilających, telefonicznych etc.\nPlumek jak z tym CB ?\nZa 3 tygodnie będę Cię wywoływał, mam nadzieję że odpowiesz


Chameloo Window and Glass to środek czyszczący przeznaczony do mycia szyb i wszelkich powierzchni szklanych, którego skuteczność została potwierdzona badaniami i testami laboratoryjnymi. Substancja ta to prawdziwa nowość na rynku – został wyprodukowany w oparciu o surowce najwyższej jakości. Dzięki nanotechnologii jest uznawany za najlepszy produkt na rynku. Może być stosowany do czyszczenia:\nCzyste szyby bez smug i polerowania? Z Chameloo Window and Glass przekonasz się, że mycie okien może być wyjątkowo przyjemne i szybkie!\n● ekranów telewizyjnych,\n● okien samochodowych.\nDo najważniejszych zalet wynikających z jego stosowania można zaliczyć:\n● całkowitą eliminację efektu zamglenia szkła,\n● czyszczenie bez smug,\n● przyspieszony efekt suszenia,\n● wyrównanie drobnych zadrapań występujących na czyszczonej powierzchni,\n● antystatyczność i ochronę przed osadzaniem się pyłu.\nChameloo Window and Glass jest dostępny w poręcznej butelce o pojemności 1 l wyposażonej w spryskiwacz ułatwiający aplikację środka. Środek wyróżnia się pięknym, cytrynowym zapachem.\nNależy rozpylić preparat bezpośrednio na czyszczoną powierzchnię, pozostawić na chwilę, a następnie dokładnie wyczyścić miękką ściereczką. W razie potrzeby czynność można powtórzyć. Po zakończeniu prac produkt należy przechowywać w mało widocznym miejscu.\n<5% anionowe środki powierzchniowo czynne, niejonowe jonowe środki powierzchniowo czynne, forsorany, <1%, EDTA salt, kompozycja zapachowa (Limonka), konserwant (Methylchloroisothiazolinone, Methylisothiazolinone)\nsuper środek polecam????\nTeż zakupiłam ostatnio kilka produktów ,po prostu rewelka a płyn do mycia luster i szyb to dopiero czad ????????????????????????\nJest rewelacyjny polecam\nDziś dostałem płyn do mycia szyb Rewelacja zero smug itp polecam\nZawsze lubiłam myć okna ale z tym płynem do szyb to Uwielbiam!! Super produkt, nie pozostawia smug , idealnie czyści szyby i lustra. Polecam z całego serca. REWELACJA!\nChameloo Windows and Glass 1L\nBez smug, szybko i skutecznie. Rewelacja☺\nUżywałam do mycia szyb okiennych i lustra w łazience.sprawdzil się idealnie.nie pozostawia żadnych smug.\nOstatnio zamówilam i bardzo ładnie sprawdzi ok się w myciu szyb okiennych.i lustra w łazience.\nNaprawdę mega płyn. Przetestowany od razu jak tylko przyszła. przesyłka. Gorąco polecam\nSuper produkt ido mycia szyb okiennych ii kabin prysznicowych wszystko ładnie wygląda\nZestaw podręczny 1 + D-LUX Granit i Marmur z Darmową Wysyłką


Tworzenie lub usuwanie hiperłącza w wiadomości w programie Outlook dla komputerów Mac - Pomoc techniczna pakietu Office\nTworzenie lub usuwanie hiperłącza w wiadomości w programie Outlook dla komputerów Mac\nDo treści wiadomości e-mail można dodawać linki i wyświetlać je jako pełne adresy URL lub dowolnie wybrany tekst.\nW treści wiadomości umieść kursor w miejscu, w którym chcesz dodać łącze.\nNa karcie Wiadomość kliknij pozycję Hiperlink.\nW polu łącze, wybierz pozycję strony sieci Web lub plik, ten dokument lub adres E-mail:\nNa stronie sieci Web lub pliku: Dodawanie pełnego adresu URL. Dla tego dokumentu: Wybierz miejsce w dokumencie, wybierając pozycję początek dokumentu, nagłówki lub zakładki.\nAdres E-mail: Dodaj adres E-mail i temat.\nW polu tekstowym wpisz tekst, który ma być wyświetlany w wiadomości.\nJeśli chcesz, aby link był wyświetlany jako pełny adres URL, pozostaw pole Tekst puste.\nUwaga: Aby wkleić do wiadomości link ze schowka, w menu Edycja kliknij polecenie Wklej. Nie można edytować tekstu linku wklejonego do wiadomości w taki sposób. Tekst linku będzie taki sam jak jego adres.\nZmienianie tekstu w hiperlink\nW wiadomości zaznacz tekst, który chcesz zmienić w hiperłącze.\nW polu Łącze wpisz adres linku.\nW treści wiadomości umieść kursor w tekście linku.\nNa karcie wiadomość kliknij ikonę hiperłącze, a następnie kliknij pozycję Usuń łącze.\nLinki w wiadomościach mogą być wyświetlane jako pełne adresy URL lub jako dowolny tekst.\nW otwartej wiadomości umieść kursor w tym miejscu w treści wiadomości, w którym chcesz dodać link.\nW polu Tekst wpisz tekst, który ma być widoczny w wiadomości.\nTylko wiadomość w formacie HTML umożliwia wstawianie hiperlinku.\nAby wkleić do wiadomości link ze schowka, w menu Edycja kliknij polecenie Wklej. Nie można edytować tekstu linku wklejonego do wiadomości w taki sposób. Tekst linki będzie taki sam jak jego adres.\nW wiadomości zaznacz tekst, który chcesz zmienić w hiperlink.\nNa karcie Wiadomość kliknij strzałkę obok pozycji Hiperlink, a następnie kliknij pozycję Usuń.


Jesteś tutaj: Home > Dla uczniów > Samorząd Uczniowski > Sprawozdanie z pracy Samorząd ...\nW I semestrze roku szkolnego 2020/2021 Samorząd Uczniowski wraz z opiekunami zrealizował następujące przedsięwzięcia:\n„Razem znaczy Więcej” – projekt edukacyjno-społeczny „TO(działa)MY!”\n„TO(działa)MY!” - taki był tytuł projektu edukacyjno-społecznego realizowanego przez organizację UNICEF i Fundację Santander Bank Polska. Szkoła Podstawowa nr 3 przyłączyła się do przeprowadzenia projektu edukacyjno-społecznego „TO(działa)MY!” realizowanego pod hasłem „Razem znaczy Więcej”. Koordynatorem projektu był Adrian Banyś - opiekun Samorządu Uczniowskiego oraz nauczyciel języka niemieckiego i angielskiego. Opiekunami akcji były także: Agnieszka Markowicz - nauczycielka języka niemieckiego i angielskiego oraz Halina Rudzik - nauczycielka religii.\nZałożeniem projektu realizowanego pod hasłem „Razem znaczy Więcej” było zaktywizowanie oraz zachęcenie dzieci i młodzieży do podjęcia społecznych wyzwań, aby pokazać jak wspaniałym doświadczeniem może być praca zespołowa i jakie pożyteczne efekty może przynieść. Główne cele projektu to kształtowanie postawy zaangażowania społecznego wśród dzieci oraz młodzieży, budowanie świadomości młodych ludzi w obszarach związanych z edukacją, kulturą i rozrywką, przybliżenie społeczności uczniowskiej działalności związanej z niesieniem dobra innym ludziom, jak także zapoznanie uczniów z kulturą i tradycją krajów niemiecko- oraz anglojęzycznych.\nDnia 13.10.2020 r. w Szkole Podstawowej nr 3 odbyła się uroczystość wręczenia nagród Prezydenta Miasta Bolesławiec w ramach „Złotej Setki Bolesławieckich Talentów 2020”. Dyrektor szkoły - Dorota Basiak, złożyła wszystkim nagrodzonym uczniom i absolwentom serdeczne gratulacje oraz podziękowała nauczycielom, jak także rodzicom za rozwój umiejętności, zainteresowań oraz pasji dzieci. Uroczystość poprowadził opiekun Samorządu Uczniowskiego - Adrian Banyś.\nWybory on-line do Samorządu Uczniowskiego 2020/2021\nZorganizowanie i przeprowadzenie wyborów on-line do Samorządu Uczniowskiego przez Komisję Wyborczą wśród uczniów kl. IV-VIII na rok szkolny 2020/2021. Najwięcej głosów zdobyła uczennica klasy 7b – Wiktoria Pietraszun, która została przewodniczącą Samorządu Uczniowskiego.\nWybory on-line na opiekuna Samorządu Uczniowskiego 2020/2021\nZorganizowanie i przeprowadzenie wyborów on-line na opiekuna Samorządu Uczniowskiego przez Komisję Wyborczą na rok szkolny 2020/2021. Pan Adrian Banyś zdobywając najwięcej głosów wśród uczniów kl. IV-VIII został ponownie opiekunem Samorządu Uczniowskiego. Razem z nim funkcję drugiego opiekuna SU pełni pani Agnieszka Markowicz.\n„Razem znaczy Więcej” – obchody „Dnia Świętego Marcina”\nW ramach poszczególnych działań projektu edukacyjno-społecznego „TO(działa)MY!” - realizowanego przez organizację UNICEF oraz Fundację Santander Bank Polska, zostało zorganizowanych wiele przedsięwzięć szkolnych związanych z obszarami tematów: edukacji, kultury i rozrywki. Jednym z nich były obchody „Dnia Świętego Marcina” pod hasłem: „Razem znaczy Więcej”, podczas których uczniowie poprzez wspólne działania oraz wzajemną współpracę zespołową uświadomili sobie jak niezwykle istotne w tych czasach jest niesienie dobra innym ludziom.\nSamorząd Uczniowski wraz z opiekunami - Adrianem Banysiem i Agnieszką Markowicz, przygotował specjalne spotkania z klasami I-III, w czasie których uczniowie zostali zaznajomieni z najważniejszymi wydarzeniami z życia Świętego Marcina zarówno w języku polskim, niemieckim jak i angielskim. Ważnym i istotnym punktem była zbiórka pieniędzy na misje dla głodujących dzieci z Afryki w ramach akcji „Papieskie Dzieło Misyjne Dzieci”. Akcja miała na celu uwrażliwienie uczniów na potrzeby oraz problemy swoich rówieśników. W tym roku zebrane wśród pedagogów fundusze zostały przekazane przez nauczycielkę religii - Halinę Rudzik, na pomoc dla dzieci z Afryki.\nGłównym celem związanym z obchodami „Dnia Świętego Marcina” było kształtowanie postawy zaangażowania społecznego wśród dzieci i młodzieży, budowanie świadomości młodych ludzi w obszarach związanych z edukacją, kulturą oraz rozrywką, przybliżenie uczniom działalności związanej z niesieniem dobra innym ludziom, jak także zapoznanie uczniów z kulturą i tradycją krajów niemieckojęzycznych.\nKolejnym bardzo ważnym punktem realizacji założeń projektu edukacyjno-społecznego „TO(działa)MY!” - realizowanego przez organizację UNICEF oraz Fundację Santander Bank Polska, był udział uczniów szkoły w warsztatach plastycznych pt. „Śladami Św. Marcina”. Podczas warsztatów plastycznych pt. „Śladami Św. Marcina” uczniowie poprzez wspólne działania oraz wzajemną współpracę zespołową uświadomili sobie jak niezwykle istotne w tych czasach jest niesienie dobra innym ludziom. Prace uczniów przedstawiały m.in. historię postaci św. Marcina, przepisy na rogaliki w języku niemieckim i angielskim, jak także latarenki, które dzieci w szkołach krajów niemieckojęzycznych niosą podczas pochodu z okazji „Dnia Świętego Marcina”. W czasie zajęć powstało wiele ciekawych prac, spośród których stworzono „Szkolną galerię (on-line) twórczości uczniów”, którą można podziwiać na stronie szkoły oraz platformie internetowej „Google Classroom” w zakładce Samorządu Uczniowskiego.\nDni Kultury Międzynarodowej\nW ramach działań projektu edukacyjno-społecznego „TO(działa)MY!” pod hasłem „Razem znaczy Więcej” - realizowanego przez organizację UNICEF i Fundację Santander Bank Polska, zostało zorganizowanych wiele przedsięwzięć związanych z obszarami edukacji, kultury i rozrywki. Jednym z nich były Dni Kultury Międzynarodowej, podczas których uczniowie poznali najważniejsze zwyczaje oraz święta krajów niemiecko- i anglojęzycznych.\nW ramach Dni Kultury Międzynarodowej zostały zorganizowane obchody z okazji „Europejskiego Dnia Języków Obcych”. Podczas zajęć pedagodzy uświadomili uczniom bogactwo i różnorodność językową Europy, zwrócili uwagę na wielojęzyczność i kulturę jej mieszkańców, a także rozwijali umiejętności językowe uczniów poprzez pracę z wirtualnym podręcznikiem oraz udział w grach i zabawach w ramach nauczanego języka obcego. W czasie realizacji celów założonych w projekcie, pedagodzy zaproponowali uczniom liczne aktywności poprzez prowadzenie zajęć różnorodnymi technologiami oraz wykorzystanie zasobów, którymi dysponuje szkoła. Uczniowie wzięli m.in. udział w cyklicznych zajęciach on-line pt. „Zwyczaje i święta w krajach niemiecko- oraz anglojęzycznych”, w czasie których zdobywali wiedzę z zakresu realioznawstwa. Warsztaty prowadzone były za pośrednictwem platformy „Google Classroom” przez nauczycieli języków obcych - Agnieszkę Markowicz, Esterę Żak i Adriana Banysia.\nW I semestrze roku szkolnego 2020/2021 Samorząd Uczniowski wraz z opiekunami zrealizował także następujące zadania:\n- ciągła aktualizacja sprawozdań ze zrealizowanych przedsięwzięć szkolnych na stronie internetowej szkoły oraz w zakładce Samorządu Uczniowskiego (wraz z relacją zdjęciową),\nW II semestrze roku szkolnego 2020/2021 Samorząd Uczniowski wraz z opiekunami zrealizował następujące przedsięwzięcia:\nPodziękowania UNICEF-u dla szkoły\nDziałania pomocowe Szkoły Podstawowej nr 3 w Bolesławcu na rzecz dzieci w Jemenie oraz projektowe w ramach obchodów Międzynarodowego Dnia Praw Dziecka uznane zostały przez pana Marka Krupińskiego - Dyrektora Generalnego Stowarzyszenia UNICEF Polska. Szkoła otrzymała dyplom, podziękowania oraz zaświadczenie. Od kilku lat szkoła współpracuje z organizacją UNICEF Polska poprzez promowanie oraz ochronę praw dziecka. Placówka działa także charytatywnie na rzecz pomocy dzieciom w najbardziej potrzebujących regionach świata.\nDziałania Szkoły Podstawowej nr 3 w projekcie edukacyjno-społecznym „TO(działa)MY!”, zorganizowanym przez organizację UNICEF i Fundację Santander Bank Polska, uznane zostały przez pana Marka Krupińskiego - Dyrektora Generalnego Stowarzyszenia UNICEF Polska oraz panią Marzenę Atkielską - Prezesa Zarządu Fundacji Santander Bank Polska im. Ignacego Jana Paderewskiego. Bolesławiecka placówka otrzymała dyplom, podziękowania oraz zaświadczenie. Szkoła przyłączyła się w roku szkolnym 2020/2021 do przeprowadzenia projektu „TO(działa)MY!” pod hasłem „Razem znaczy Więcej”. Założeniem projektu było zaktywizowanie dzieci i młodzieży do podjęcia społecznych wyzwań, aby pokazać jak wspaniałym doświadczeniem może być praca zespołowa oraz jakie pożyteczne efekty może przynieść.\nW dniu 16 czerwca 2021 r. uczniowie z klas 7b i 6b wraz z kolegami oraz koleżankami z klas 7a i 6a wzięli udział w wycieczce przyrodniczo-historycznej do Wrocławia. Opiekunami wycieczki byli - pan Adrian Banyś oraz panie: Renata Ćwik-Borowska, Anna Ryżewska i Bożena Oboza.\nPo odbyciu krótkiego spaceru przez Park Szczytnicki i obserwacji wrocławskiej fontanny multimedialnej - otoczonej pergolą i w bezpośrednim sąsiedztwie Hali 100-lecia, uczniowie zwiedzili dwie wrocławskie atrakcje przyrodnicze - Ogród Japoński i Ogród Botaniczny. Uczniowie udali się także na Ostrów Tumski - znaną wszystkim urokliwą wrocławską wyspę. Kolejnym punktem wycieczki był Rynek Starego Miasta. Celem wyjazdu było zaznajomienie uczniów z najważniejszymi obiektami oraz zabytkami Wrocławia, kształtowanie umiejętności bezpiecznego obcowania z przyrodą i naturą, upowszechnianie aktywnego wypoczynku, profilaktyki zdrowotnej oraz doskonalenia umiejętności życia w grupie.\nW II semestrze roku szkolnego 2020/2021 Samorząd Uczniowski wraz z opiekunami zrealizował także następujące zadania:\n- udział Samorządu Uczniowskiego w uroczystym zakończeniu roku szkolnego kl. VIII oraz kl. I i III,\n- wręczenie dyplomów i książek dla uczniów kończących ósmą klasę jako podziękowań za godne reprezentowanie placówki poprzez aktywne zaangażowanie w działalność Samorządu Uczniowskiego w kl. IV-VIII,\n- sporządzenie sprawozdania podsumowującego działania Samorządu Uczniowskiego w II semestrze.\nSamorząd Uczniowski wraz z opiekunami składa serdeczne podziękowania dla całej społeczności szkolnej za zaangażowanie oraz pomoc w pracach Samorządu w I i II semestrze roku szkolnego 2020/2021.\nData edycji: 2021-09-24 23:00:30