Stocznia Chatham - Chatham Dockyard - abcdef.wiki\nStocznia Chatham — Chatham Dockyard\ndawna stocznia Royal Navy położona nad rzeką Medway w hrabstwie Kent\nChatham Dockyard w 1790 r. (autor Nicholas Pocock )\nStocznia Chatham (Kent)\nNavy Board (do 1832 roku); Admiralicja (1832/64).\njako Chatham Historic Dockyard\nudogodnienia na stronie\nKoszary i fortyfikacje wojskowe\nZabytkowa stocznia Chatham\nZachowany jako atrakcja turystyczna dziedzictwa morskiego\nNajazd na Medway , 1667\nChatham Dockyard to stocznia Royal Navy położona nad rzeką Medway w hrabstwie Kent . Założona w Chatham w połowie XVI wieku, stocznia rozszerzyła się następnie na sąsiednie Gillingham (w największym stopniu, na początku XX wieku, dwie trzecie stoczni leżało w Gillingham, jedna trzecia w Chatham).\nPowstała w czasie, gdy po reformacji pogorszyły się stosunki z katolickimi krajami Europy , co spowodowało konieczność dodatkowej obrony. Przez 414 lat stocznia Chatham Royal Dockyard dostarczyła ponad 500 statków dla Królewskiej Marynarki Wojennej i była w czołówce technologii stoczniowej , przemysłowej i architektonicznej . W szczytowym okresie zatrudniała ponad 10 000 wykwalifikowanych rzemieślników i zajmowała obszar 400 akrów (1,6 km 2 ). Chatham stoczni zamknięty w 1984 roku, a 84 akrów (34 ha) gruzińskiego stoczni jest obecnie zarządzane jako Chatham zabytkowej stoczni zwiedzających przyciągania przez Chatham zabytkowej stoczni Trust.\n1.1 Opisy pracującej stoczni\n2.1 Woda Jillyngham\n2.2 Wczesna stocznia\n2.7 Ostatnie lata\n3 szczegółowe opisy\n3.1 Znaczące budynki w Gruzińskiej Stoczni\n3.1.1 Drewno i płótno\n3.1.2 Suche doki i kryte slipy\n3.1.3 Biura i mieszkania\n3.1.4 Nabrzeże kotwiczne i lina\n3.2 Konstrukcje, które przetrwały w wiktoriańskiej stoczni parowej\n4 Administracja stoczni\n4.1 Komisarze rezydenci Zarządu Marynarki Wojennej\n4.2 Nadinspektorzy admirała/kapitana\n4.3 Oficer flagowy, Medway i nadinspektor admirała\n4.4 Oficer flagowy, Admirał Medway i Portu\n5 Nabrzeże broni\n6 Obrona stoczni\n6.1 Zamek Upnor\n6.2 Obrona łańcuchowa\n7 Powiązane koszary\n7.1 Koszary piechoty (koszary kuchenne)\n7.2 Koszary morskie\n7.3 Koszary artyleryjskie/inżynierskie (koszary Brompton)\n7.4 Koszary Mariackie\n7.5 Koszary morskie (HMS Pembroke )\nJoseph Farington (1747-1821) otrzymał zlecenie od Zarządu Marynarki Wojennej do namalowania panoramy Chatham Dockyard (w ramach projektu stworzenia wizualnego zapisu wszystkich sześciu podwórek) w 1785 roku. Obraz, obecnie w Narodowym Muzeum Morskim , stanowi szczegółową ilustrację stoczni w epoce żagli ; wiele z przedstawionych budynków i budowli przetrwało:\nPatrząc od prawej do lewej (tj. z południa na północ) wzdłuż brzegu rzeki można zobaczyć: dwa magazyny Anchor Wharf (z domem linowym i powiązanymi budynkami z tyłu); dwie hale stoczniowe (pomiędzy którymi znajduje się Dom Komisarza z dużym ogrodem, za którym znajduje się Poddasze Żagiel i Kolor); dwa suche doki (z magazynem w Wieży Zegarowej za nimi i Tarasem Oficerów za nimi); stara Kuźnia (później zburzona); jeszcze dwa suche doki (poza którymi można zobaczyć Masthouses i Mouldloft); kolejne poślizgi budowlane (z dwoma stawami masztowymi za nimi); i niektóre domy na łodzie (później zburzone). W oddali (daleko po lewej) widać Wyspę Św. Marii i statki stojące na kotwicy na Gillingham Reach. W centrum obrazu, za murami Stoczni, znajduje się miasto Brompton i po prawej stronie Chatham Barracks.\nOpisy pracującej stoczni\nWilliam Camden (1551-1623) opisał stocznię Chatham jako:\n...przechowywany dla najwspanialszej floty, jaką kiedykolwiek widziało słońce, i gotowy na minutę ostrzeżenia, zbudowany ostatnio przez naszą najwspanialszą suwerenną Elżbietę wielkim kosztem dla bezpieczeństwa swoich poddanych i przerażenia jej wrogów, z fortem na brzegu za jego obronę.\nStocznia przedstawiona przez Roberta Dodda w 1789 r.\nDaniel Defoe (ok. 1660-1731), odwiedzając podwórze w 1705 r., również mówił o jego osiągnięciach z niemal niedowierzającym entuzjazmem:\nZamówienie i zastosowanie są tam tak wielkie, że pierwszorzędny okręt wojenny ze 106 działami, zamówiony przez Sir Cloudesleya Shovell , był gotowy w ciągu trzech dni. W chwili wydania rozkazu statek był całkowicie uzbrojony; jeszcze w tym czasie podniesiono maszty, pogięte żagle, kotwice i liny na pokładzie .\nCharles Dickens (1812-1870), który dorastał w Chatham, powrócił w późniejszym życiu i opisał w 1861 roku nowy widok (i dźwięki) statku budowanego po raz pierwszy z żelaza (a nie z drewna):\nObecnie pracuje nad nią 1200 mężczyzn; tysiąc dwieście ludzi pracujących na scenach nad burtą, nad jej dziobem, nad rufą, pod kilem, między pokładami, w jej ładowni, w jej wnętrzu i na zewnątrz, czołgając się i pełzając po najdelikatniejszych zakrętach jej lin, gdzie tylko jest to możliwe dla mężczyzn do skrętu. 1200 młotków, mierniczych, uszczelniaczy, płatnerzy, fałszerzy, kowali, cieśli okrętowych; tysiąc dwieście dingerów, clasherów, dongerów, grzechotników, klinkierów, petardów, petardów, petardów!\nGrawerowanie „Chatham Dockyard z Fort Pitt ” z historii Irlandii Kent, tom. 4, 1831. W obliczu s. 349. Rysowane przez G. Shepparda, grawerowane przez R. Roffe.\nUstanowienie Chatham jako stoczni marynarki wojennej zostało przyspieszone przez wykorzystanie Medway jako bezpiecznego miejsca do kotwiczenia przez statki tego, co stało się (pod rządami króla Henryka VIII ) stałą brytyjską marynarką wojenną Anglii . W 1550 wydano dekret do Lorda Admirała, że:\nwszystkie statki Kinges powinny być schronione w Jillyngham Water - z wyjątkiem tych, które są w Portsmouth\nNawet wcześniej istnieją dowody na to, że w pobliżu tworzono pewne obiekty brzegowe dla korzyści statków królewskich na kotwicy: istnieją pojedyncze wzmianki już z 1509 r. o wynajęciu pobliskiego magazynu, a od 1547 r. Staje się to stałym pozycji w rocznym sprawozdaniu finansowym Skarbnika. (Mniej więcej w tym samym czasie w pobliskim Rochester założono również sklep prowiantowy , aby zaopatrywać statki i ich załogi w żywność). Careening odbywał się na rzece, zgodnie z instrukcją Rady Tajnej z 1550 roku; jednak w przypadku bardziej specjalistycznych napraw i konserwacji statki musiałyby podróżować do jednej z specjalnie wybudowanych stoczni królewskich (najbliższe są te nad Tamizą : Deptford i Woolwich ).\n1567 jest powszechnie uważany za datę ustanowienia Chatham jako Królewskiej Stoczni Marynarki Wojennej. W następnych latach przygotowano teren, zabezpieczono mieszkanie, aw 1570 r. zainstalowano staw masztowy. W następnym roku wybudowano kuźnię do wyrobu kotwic. Mniej więcej w tym samym czasie wydzierżawiono duży dom (Dom na Wzgórzu) na cele administracyjne (m.in. posiedzenia Rady ds. Morskich ); zawierała między innymi Biuro Płac i pozostawała w użytku marynarki wojennej przez następne 150 lat.\nW 1572 r. do Chatham powołano słynnego cieśla z plemienia Tudorów, Mathew Bakera (chociaż jego główną siedzibą był Deptford). Pod jego kierownictwem teren został zagospodarowany na tartaki , warsztaty , magazyny oraz nabrzeże z dźwigiem kieratowym (ukończone w 1580 r.). Co najważniejsze, pierwszy suchy dok Chatham został otwarty w 1581 r. (w celu naprawy galer morskich ). Pierwszy statek zbudowany w stoczni, szalupa o nazwie HMS Sunne , został zwodowany w 1586 roku.\nPierwszą królewską wizytę w stoczni odwiedziła Elżbieta I w 1573 r.; później, w 1606, James I wykorzystał stocznię Chatham na spotkanie z Christianem IV Duńczykiem .\nXVII-wieczne malowidło przedstawiające okręty zacumowane na rzece Medway, oglądane z Chatham z Rochester Bridge w tle.\nNa początku XVII wieku rząd podjął decyzję o zainwestowaniu w nowy specjalistyczny obiekt do przebudowy i naprawy okrętów wojennych. Do 1611 r. jako lokalizację wybrano Chatham (zamiast Deptford, które w tamtym czasie było główną stocznią morską, co doprowadziło do spekulacji, że Deptford zostanie sprzedane). Decyzja ta ustanowiła Chatham jako główny kompleks przemysłowo-morski w kraju; niemniej jednak pojawiły się już obawy, że jego rzeka jest podatna na zamulenie.\nDecyzja wymagała przeniesienia stoczni z pierwotnej lokalizacji, która była zbyt ciasna, na nową (sąsiednią) lokalizację na północy. (Stare miejsce zostało we właściwym czasie przeniesione do Zarządu Ordnance , który ustanowił tam nabrzeże dla dział ). Do 1619 roku nowa stocznia składała się z nowego suchego doku i nabrzeża z magazynami, wszystko otoczone ceglanym murem obwodowym. Rosnące znaczenie stoczni ilustruje dobudowa wkrótce potem stawu masztowego i przyznanie dodatkowego terenu, na którym wybudowano drugi (podwójny) suchy dok wraz z poddaszem żaglowym , liną i rezydencjami dla oficerów stoczni : z których wszystkie zostały ukończone do 1624 roku.\nPeter Pett z rodziny cieśli, których historia jest ściśle związana ze stocznią Chatham, został komisarzem w 1649 r. W 1686 r. zbudowano dwa nowe suche doki, oprócz starego pojedynczego i podwójnego suchego doku; wszystkie cztery zostały przebudowane i rozbudowane w różnych punktach w kolejnych stuleciach (podwójny dok został przekształcony w pojedynczy w 1703 r.). Chociaż stocznia koncentrowała się głównie na remontach i naprawach, część budowy statków nadal miała miejsce. Zadowalał się jednym poślizgiem stoczniowym przez większą część XVII wieku (drugi, z tego samego okresu, wypadł z użytku; został wymieniony w latach 30. XVIII wieku). Również w 1686 r. zbudowano „Wielki Długi Magazyn” obok linarium na dzisiejszym Nabrzeżu Kotwicy; w 1697 i 1702 r. w ówczesnej najbardziej wysuniętej na północ części dziedzińca zbudowano dwa nowe stawy masztowe.\nHolenderski atak na Medway , czerwiec 1667 , Pieter Cornelisz van Soest , namalowany ok. 1930 r. . 1667 . Zdobyty statek Royal Charles znajduje się na prawo od środka.\nJedną z wad Chatham (a także stoczni przy Tamizie) była ich względna niedostępność dla statków na morzu (w tym tych zakotwiczonych w The Nore ). Dlatego też, zamiast ryzykować, że podczas podróży w górę rzeki będą krępowani wiatrem, pływami i zanurzeniem , statki starają się jak najczęściej przeprowadzać bieżące naprawy i konserwację na kotwicy i podróżują do stoczni tylko wtedy, gdy jest to konieczne. W ten sposób dostawy artykułów spożywczych, amunicji i innych dostaw odbywały się małymi łodziami, regularnie pływającymi między Chatham i The Nore.\nDążąc do złagodzenia tej niezbyt satysfakcjonującej sytuacji, Zarząd Marynarki Wojennej zbadał opcje rozwoju obiektu na lądzie z bezpośrednim dostępem z otwartych wód ujścia Tamizy . Eskalacja wojen angielsko-holenderskich zmusiła ich jednak do działania: w Sheerness , u ujścia Medway, pospiesznie wzniesiono kilka tymczasowych budynków , aby umożliwić statkom ponowne uzbrojenie, rewitalizację i (w razie potrzeby) jak najszybszą naprawę . W 1665 roku Zarząd Marynarki Wojennej zatwierdził Sheerness jako miejsce nowej stoczni i rozpoczęto prace budowlane; ale w 1667 wciąż niekompletna stocznia Sheerness Dockyard została zdobyta przez holenderską marynarkę wojenną i użyta jako baza do ataku na angielską flotę zakotwiczoną w samym Medway. Sheerness działała jako stocznia królewska do 1959 roku, ale nigdy nie była uważana za główny zakład na lądzie i pod wieloma względami działała jako stocznia zależna Chatham.\nPod koniec XVII wieku wzniesiono szereg prestiżowych nowych budynków (m.in. rezydencje oficerskie, magazyn na wieży zegarowej i główną bramę), z których kilka zachowało się do dziś. W tym samym czasie pobliska wioska Brompton zaczęła się rozwijać, aby zapewnić mieszkania dla rosnącej siły roboczej stoczni.\nJednak od samego początku XVIII wieku Chatham zaczął być wypierany zarówno pod względem wielkości, jak i znaczenia, najpierw przez Portsmouth , a następnie Plymouth , kiedy głównym wrogiem morskim stała się Francja, a Zachód zbliżał się do głównego teatru działań. Ponadto Medway zaczął się zamulać, utrudniając nawigację (zwłaszcza, że statki Marynarki Wojennej stawały się coraz większe). W rezultacie, w 1771 roku uznano, że Chatham nie ma przyszłości jako baza floty frontowej; niemniej jednak, po wizycie Rady Admiralicji w 1773 r., podjęto decyzję o dalszym inwestowaniu w Chatham i rozwijaniu go jako placu budowy, a nie bazy remontowej.\nSzczegółowy plan Stoczni, opublikowany w 1774 r.\nW tym czasie obiekt, łącznie z nabrzeżem działowym, rozciągał się na długość jednej mili (1,6 km) i obejmował obszar ponad 95 akrów (380 000 m 2 ). Oprócz czterech suchych doków miał teraz w sumie sześć pochylni stoczniowych (równych Deptford i przewyższających pod tym względem inne stocznie), chociaż trzy z sześciu miały poniżej 150 stóp (46 m) długości i nadawały się tylko do budowy mniejszych okrętów wojennych. Długość doków wahała się od 160 stóp (49 m) do 186 stóp (57 m). Zwiększyła się również liczba zatrudnionych w stoczni oficerów i mężczyzn, którzy do 1798 r. liczyli 1664, w tym 49 oficerów i urzędników oraz 624 cieśników . Dodatkowo konieczne były blockmakers, caulkers, pakiem grzejniki Kowali , Łączniki i cieśle , ekspresy żagla Riggers i ropemakers (274), a także murarzy , robotników i inne. Prace budowlane w Chatham nie porównywały się z trwającymi w tym czasie znacznymi rozbudowami w Portsmouth i Plymouth; ale południowa część dziedzińca została znacznie przebudowana, z budową dwóch nowych magazynów na Anchor Wharf i gruntowną rekonfiguracją liny.\nWśród statków zbudowanych w tej stoczni, które nadal istnieją, są HMS Victory (zwodowany w 1765 i obecnie przechowywany w Portsmouth Historic Dockyard ) i HMS Unicorn ( fregata klasy Leda ), zwodowany w 1824 roku i obecnie zachowany na powierzchni w Dundee ).\nMapa z 1884 r. przedstawiająca „Dwór Królewski” (w środku) z rzeką na zachodzie, nową dobudówkę na północy, koszary i fortyfikacje na wschodzie.\nPo nominacji Roberta Seppingsa na mistrza okrętowego w 1804 r. zaczęto wprowadzać żelazo do konstrukcji statków budowanych w Chatham; w następnym roku rozpoczęto prace nad nową, znacznie większą kuźnią , zleconą przez Samuela Benthama , zaprojektowaną przez Edwarda Holla i wykonaną przez Johna Rennie . Między innymi zastosowanie żelaza w konstrukcji statków umożliwiło budowę większych statków, a w latach 1836-1851 Chatham zyskał pięć nowych krytych pochylni, znacznie większych niż te, które zastąpiły. (Pokrywanie pochylni i suchych doków Chatham, aby chronić stolarkę statków, gdy były one budowane lub naprawiane, rozpoczęło się od nr 2 Slip i nr 1 Dock w 1817 r.).\nW 1811 r. Marc Brunel zalecił zainstalowanie w królewskich stoczniach tartaków napędzanych parą, które miały zastąpić ręczną pracę w dołach tartacznych . Pieniądze udostępniono jednak tylko na jedną taką instalację, a na jej lokalizację wybrano Chatham (jako główny plac budowy w tym czasie). Pod jego budowę zakupiono teren na północnym wschodzie, a nowy tartak rozpoczął działalność w 1814 roku. W następnym roku John Rennie został zaangażowany do budowy całkowicie nowego suchego doku (zgodnie z jego własnymi zaleceniami), który był pierwszym w stoczni zbudowany w całości z kamienia; został zbudowany na miejscu dawnej kuźni. W przeciwieństwie do wcześniejszych drewnianych doków, które były osuszane grawitacyjnie, ten nowy dok (dok nr 3) był pompowany na sucho za pomocą silnika parowego Boulton & Watt . Po zakończeniu budowy nowego doku w 1821 r. nastąpiła odbudowa pozostałych doków w kamieniu (z wyjątkiem najbardziej wysuniętego na północ, który został zamieniony na pochylnię); były one również opróżniane przy użyciu siły parowej, dostarczanej przez ten sam silnik i pompy (które były również podłączone do sieci rur zainstalowanych w całej stoczni w celach przeciwpożarowych). Kolejne nowatorskie zastosowanie energii parowej rozpoczęto w 1817 r., budując „Młyn Ołów i Farby”, w którym jednobelkowy silnik napędzał walcarkę i szereg urządzeń do mielenia pigmentu i mieszania farby; zakład działał od 1819 r. Dopiero w 1837 r. po raz pierwszy wprowadzono do liny parowej, a w 1841 r. kuźnia otrzymała pierwszy silnik (do wydmuchiwania kuźni i napędzania młotów przechylnych ).\nMontaż opancerzenia na HMS Royal Oak w Chatham, ok. 1930 r . 1862 .\nW tym samym czasie poczyniono kroki w kierunku zastosowania energii parowej do napędu statków. Pierwszym statkiem o napędzie parowym, który został położony w Chatham, był HMS Phoenix , jeden z czterech parowców zbudowanych równolegle w stoczniach królewskich na początku lat 30. XIX wieku, każdy zaprojektowany przez innego wiodącego cieśla. HMS Bee , zwodowany w Chatham w 1842 roku, był eksperymentalnym statkiem wyposażonym w oba wiosła i śmigło , z których każdy mógł być napędzany niezależnie od tego samego silnika dla porównania. Po sukcesie takich wczesnych prób z napędem śrubowym , kilka starszych żaglowców zostało zabranych do suchego doku i wyposażonych w śmigła, zaczynając od HMS Horatio . Kolejną wskazówką nadchodzących zmian było zwodowanie HMS Aetna , pierwszego opancerzonego statku, który został zbudowany w Chatham w 1856 roku. Wszystkie te zmiany miały towarzyszyć budowie HMS Achilles , w nowo rozbudowanym numerze 2. Dok, w latach 1860-1864: pierwszy prawdziwy pancernik z żelaznym kadłubem, który został zwodowany w królewskim doku.\nAby sprostać nowym wymogom budownictwa z żelaza, w 1845 r. obok kuźni zbudowano huty metalu, w których znajdowały się maszyny do walcowania i piece do ponownego przetwarzania żelaza. Sama kuźnia Holla została powiększona o odlewnię w latach 50. XIX wieku, a jej dziedziniec został zadaszony w 1865 r. dla warsztatu młotów parowych. gięcie i struganie płyty pancernej dla HMS Achilles, która była budowana obok. Na razie jednak parowozy okrętowe nie były produkowane na miejscu, lecz zamawiane u prywatnych kontrahentów z Tamizy (wraz z innym sprzętem towarzyszącym).\nHMS cesarzowa Indii w doku nr 8, nr 1 z kotła sklep w tle, c. 1897 .\nIstotną wadą Chatham było to, że wyposażanie zawsze odbywało się na rzece. Kiedy na przykład Achilles został ukończony i wypłynął z suchego doku, spędził prawie rok zacumowany w Gillingham Reach, gdzie nie tylko jej silniki, kotły, lejki i 2,5-tonowe (2,54 t) śmigło, ale także załadowano lub zamontowano maszty, żagle, takielunek, działa, węgiel, żywność, amunicję i wyposażenie. Częściowo, aby rozwiązać ten problem, Admiralicja podjęła ogromny program budowy w Chatham w latach 1862-1865, który zwiększył czterokrotnie wielkość stoczni i zapewnił specjalistyczne wyposażenie dla statków o napędzie parowym z metalowymi kadłubami. Trzy zbiorniki zostały zbudowane wzdłuż potoku Mariackiego, z zachodu na wschód: nr 1 Zagłębie (28 akrów (110.000 m 2 )), nr 2 Basin (20 akrów (81.000 m 2 )) i nr 3 Basin (21 akrów (85000 m 2 )). Wzdłuż południowego krańca Basenu nr 1 zbudowano cztery nowe suche doki (nr 5-8) o długości 130 m każdy. Początkowo planowano specjalnie wybudowaną „fabrykę pary”, ale po zamknięciu Woolwich Dockyard w 1869 roku usunięto z tego miejsca wiele pokryć poślizgowych i ponownie wzniesiono na czele nowych suchych doków, aby służyły jako fabryki do budowy i montaż silników i kotlarstwo .\nWalec do gięcia blach, zainstalowany w Warsztacie Maszynowym nr 5 w 1913 r., a obecnie zachowany w Zabytkowej Stoczni.\nBasen nr 1 został oficjalnie otwarty w 1871 roku, a HMS Invincible został sprowadzony do doku nr 5 w celu naprawy, z wielką ceremonią. Następnie rozpoczęto prace nad innymi dokami i basenami, a Basen nr 3 został ostatecznie ukończony w 1883 r. Dwa lata później projekt został w dużej mierze ukończony, wraz z urządzeniami do montażu dział i olinowania masztów, a także składem prowiantu i obszarem nawęglania . Duża część prac wykopaliskowych i budowlanych została wykonana przez więźniów (więzienie dla skazańców zostało zbudowane na północ od stoczni, z myślą o projekcie rozbudowy, w 1853 r.). W 1897 r. na miejscu więzienia wybudowano koszary marynarki wojennej, aby zapewnić zakwaterowanie załodze dla statków zakotwiczonych w The Nore ; przez następne sześćdziesiąt lat służył jako kwatera główna Dowództwa Nore, którego Naczelny Komendant był zakwaterowany w sąsiednim Domu Admiralicji.\nRozbudowa stoczni widziana z Upnor , c.1910.\nW 1897 r. otwarto nowy, jeszcze dłuższy suchy dok po północnej stronie Basenu nr 1: w momencie otwarcia ten (dok nr 9) był największym na świecie i miał 200 m długości i 26 m długości. ) szeroki. Mniej więcej w tym samym czasie w starszej części stoczni rozbudowano pochylnię nr 7, aby pomieścić budynek HMS Prince of Wales (uruchomiony w 1902 r.), a nieco na północ wybudowano nową (odkrytą) pochylnię (nr 8 Slip, ukończony w 1900 r.); na 616 stóp (188 m) był to jeden z najdłuższych poślizgów na świecie i został zaprojektowany do budowy pancerników . (Z kolei starsze pochylnie okazały się o wiele za małe i w tym czasie zostały w większości zapełnione, a ich zadaszone obszary wykorzystano do alternatywnych zastosowań.) Pierwszym pancernikiem zbudowanym na nowym nr 8 Slip był HMS Africa , zwodowany w 1905; jednak okazało się to również ostatnie, ponieważ ogłoszono (kontrowersyjnie), że Chatham Dockyard nie będzie w stanie pomieścić drednotów . Propozycje zostały wykonane dla czwartego Zagłębia 57 akrów (230.000 m 2 ) wraz z dodatkowymi dużymi dokach do 800 stóp (240 m), na pokrycie pozostałej ziemi na wyspie Mariackiej; ale wkrótce zostały one zastąpione planami budowy całkowicie nowej stoczni w Rosyth .\nNiemniej jednak lekkie krążowniki i inne mniejsze jednostki były nadal budowane w Chatham w pierwszej połowie XX wieku. Również z XX wiekiem pojawiła się łódź podwodna. Pierwszym okrętem podwodnym zbudowanym w królewskiej stoczni był HMS C17 , wystrzelony z zadaszonego Slip nr 7 w 1908 roku, a następnie wyposażony w doku nr 2; Kolejnych pięciu z tej samej klasy , C18, C19, C20, C33 i C34. Podczas I wojny światowej zbudowano tu dwanaście okrętów podwodnych, ale gdy działania wojenne ustały, nieukończone łodzie zostały zezłomowane i minęło pięć lat, zanim zwodowano kolejny statek. W latach międzywojennych w Chatham zbudowano osiem okrętów podwodnych typu S oraz X1, ale był to okres upadku. Produkcja Podniesienie podczas II wojny światowej z HMS męska Umpire , Una , Splendid , sportowiec , Shalimar , Tradewind , kąśliwy , Turpin , Termopile i Acheron budowany.\nDzień Marynarki Wojennej w HMNB Chatham, c.1977\nW lutym 1958 ogłoszono w parlamencie, że Sheerness Dockyard zostanie zamknięta w 1960, a dowództwo Nore (i jego dowódca naczelny z Chatham) zostanie zlikwidowane w następnym roku. Jednocześnie wyjaśniono, że w Chatham „dok zostanie zachowany, ale koszary i inne placówki marynarki wojennej zostaną zamknięte”. (W tym wypadku baraki zostały ułaskawione i przeprojektowane, a nie zamknięte na tym etapie.)\nDock nr 3 Renniego z lat 1816-21; dziś zawiera HMS Ocelot , ostatni statek Royal Navy zbudowany w Chatham.\nOstatnimi łodziami zbudowanymi w Chatham były okręty podwodne klasy Oberon – Ocelot był ostatnią jednostką zbudowaną dla Royal Navy , a ostatnią jednostką był Okanagan zbudowany dla Royal Canadian Navy i zwodowany 17 września 1966 roku. W 1968 roku kompleks przebudowy atomowych okrętów podwodnych został zbudowany między suchymi dokami nr 6 i 7, wraz z dźwigami do tankowania i budynkiem fizyki zdrowia. Mimo to w czerwcu 1981 roku ogłoszono parlamentowi, że stocznia zostanie zlikwidowana i zamknięta w 1984 roku.\nZamknięcie Chatham Dockyard (wraz z sąsiednimi koszarami marynarki wojennej) zostało ogłoszone w Parlamencie w czerwcu 1981 r. i zaplanowane na 1984 r. Doręczono zawiadomienia o zwolnieniu , ale potem nagle wycofano je po inwazji na Falklandy w 1982 r .; stocznia była mocno zaangażowana w przygotowanie statków na południowy Atlantyk i naprawę uszkodzonych statków po ich powrocie. Mimo to stocznia została zamknięta, zgodnie z planem, 31 marca 1984 r.\nW chwili zamknięcia stocznia zajmowała powierzchnię 400 akrów (1,6 km 2 ). Następnie podzielono ją na trzy sekcje:\nHMS Gannet w Chatham Historic Dockyard\n80 akrów (0,32 km 2 ), osiemnastowieczny rdzeń terenu, został przekazany organizacji charytatywnej o nazwie Chatham Historic Dockyard Trust . Gruzińska strona jest teraz atrakcją turystyczną pod opieką Trust: Chatham Historic Dockyard . Trust przygotowuje wniosek, aby Stocznia i jej systemy obronne stały się miejscem światowego dziedzictwa .\nSzkuner topsailowy Julia odwiedzający środkowy basen w 2006 roku; za nią osiedle Wyspa Mariacka\nNajbardziej wysunięty na wschód basen (Basen nr 3) został przekazany władzom Medway Ports i jest obecnie portem handlowym (Chatham Docks). Obejmuje Papersafe UK i Nordic Recycling Ltd. W 2013 roku Peel Ports , który jest właścicielem i prowadzi Chatham Docks, ogłosił, że zamierza przekształcić 26-akrową (0,11 km 2 ) część portu komercyjnego w projekt wielofunkcyjny (obejmujący biura, placówka oświatowa, mieszkania, kamienice i sklep spożywczy ( Asda ), a także zagospodarowane przestrzenie publiczne). Projekt nosi nazwę „Chatham Waters”. W 2019 r. Peel ogłosił, że Chatham Docks zamknie się w 2025 r., tracąc 800 miejsc pracy.\nPozostałe 350 akrów (1,4 km 2 ) zostało przekazanych rządowej agencji rewitalizacji miast (później English Partnerships ). W jego ramach najbardziej na zachód wysunięty basen (nr 1) został przekształcony w marinę , część dawnej fabryki na południu została przekształcona w kompleks rozrywkowo-handlowy („Chatham Maritime”), a dawne koszary (HMS Pembroke ) stały się uniwersytetami w Medway . St Mary's Island , 150-akrowy (0,61 km 2 ), w dużej mierze niezabudowany obszar na północ od trzech basenów, został przekształcony w osiedle mieszkaniowe dla około 1500 domów. Ma kilka obszarów tematycznych z tradycyjnymi budynkami morskimi, rybacką (choć tylko z wyglądu) wioskę z wielokolorowymi domami i nowoczesną energooszczędną koncepcją. Z wielu domów roztacza się widok na rzekę Medway. Szkoła podstawowa (St. Mary's CofE) i centrum medyczne zapewniają udogodnienia dla mieszkańców, a po wyspie są atrakcyjne spacery.\nChatham Dockyard stała się popularnym miejscem filmowania ze względu na różnorodne i interesujące obszary, takie jak brukowane ulice, kościół i ponad 100 budynków z okresu georgiańskiego i wiktoriańskiego. Do produkcji, które zdecydowały się nakręcić w Chatham Dockyard, należą: Les Misérables , Zadzwoń do położnej , Pan Selfridge , Sherlock Holmes: Gra cieni , Oliver Twist , Świat to za mało i Grantchester .\nDom Sekcji Policji, jeden z wielu zabytkowych budynków Stoczni\nZnaczące budynki w gruzińskiej stoczni\nStawy Masztowe. 1697, 1702. Kłody jodły sezonowano zanurzając je w słonej wodzie, podczas gdy soki opadały .\nSouth Mast Pond, 1697. Obecnie parking.\nNorth Mast Pond, 1702. Stawy były połączone kanałem.\nBudynek Wieży Zegarowej z 1723 r. Najstarszy zachowany magazyn morski w Królewskiej Stoczni. Budynek funkcjonował jako „magazyn do użytku teraźniejszego”, z wyjątkiem górnego piętra, na którym znajdował się strych form i sześciu przęseł na północnym krańcu parteru, które były otwarte i zawierały doły tartaczne . Górne kondygnacje były pokryte drewnem aż do 1802 roku, kiedy to zastąpiono je cegłą. W XX wieku budynek był wykorzystywany na biura; został przystosowany w latach 1996-1997, aby stać się College Warden University of Kent .\nSail and Color Loft 1723. Wykonany z drewna odzyskanego z okrętów wojennych prawdopodobnie z okresu wojen holenderskich . Dolne kondygnacje służyły do przechowywania, a górna to duża otwarta przestrzeń do budowy żagli. W 1758 r. było 45 żaglomistrzów . Przyszyli 2 stopy (0,61 m) pasków płótna do żagli, używając 170-190 szwów na jard (5 szwów na cal), pamiętając, że na każdy szew będą dwa rzędy szwów. Wyrabiano tu flagi oznaczające narodowość i sygnały . Flagi używane przez Nelsona w jego komunikacie „Anglia oczekuje...” zostałyby wykonane tutaj.\nHouse stolarski warsztat c. 1740 Cieślarze i stolarze domowi byli odpowiedzialni za wyposażenie i wyposażenie okrętów wojennych, a także za budowę i utrzymanie różnych konstrukcji w obrębie samej stoczni. Na niewielkim dziedzińcu od zachodu znajdowały się warsztaty.\nMasthouse i Mouldloft 1753-1755. Klasa I wymieniona od sierpnia 1999 roku. Używane były do produkcji i przechowywania masztów. Tutaj jest siedem połączonych masztów; pierwotnie były połączone z sąsiednim South Mast Pond szeroką pochylnią. Nad nimi znajduje się loft z formami, w którym ułożono linie HMS Victory : linie każdej ramy statku zostałyby wyjęte z planu i wyryte w pełnym rozmiarze na podłodze przez cieśli; z tego, wzory lub formy byłyby budowane z drewna iglastego, a z nich byłyby budowane i kształtowane rzeczywiste ramy. W tym budynku mieści się „Wystawa Drewnianych Murów”.\nDrewniane szopy sezonowe 1774. Zostały one zbudowane według standardowej konstrukcji z zatokami 45 na 20 stóp (13,7 na 6,1 m). Są to pierwsze znormalizowane budynki przemysłowe. W Chatham Dockyard wzniesiono 75 zatok, które miały pomieścić trzyletnie zapasy drewna.\nWheelwrights Shop 'circa 1780. Ten budynek trzy zatoki został pierwotnie zbudowany jako maszt domu przy użyciu drewna «regeneracji» ze zdemontowanych statków. Zatoka wschodnia była wykorzystywana przez kołodziejów, którzy konstruowali i naprawiali koła wózków stoczniowych, a także mogli wytwarzać koła okrętowe. W środkowej zatoki był używany przez pumpmakers i coak i treenail twórców. Czółenka były proste, wykonane z drewna z okuciami z żelaza i skóry. Kołki były łożyskami w blokach kół pasowych, a gwoździe to długie dębowe kołki, wykonane na tokarce (lub „moot”), które były używane do przypinania poszycia do ram. Zachodnia zatoka była wykorzystywana przez producentów kabestanów , kabestany służyły do podnoszenia kotwicy. Od 2017 roku budynek ten jest połączony z Masthouses i Mouldloft (qv) nowym budynkiem wejściowym do Chatham Historic Dockyard.\nStolarstwo Shop ' c. 1790 pierwotnie do produkcji gwoździ do drzew, ale później używany przez stolarzy. Resolute Desk (biurko Oval Office) została zbudowana tu przez stoczni stolarzy z drewna z HMS Resolute .\nTartak Brunel 1814 r. Do 1814 r. drewno ścinało parami mężczyzn, jeden nad i drugi pod kłodą. W 1758 r. na podwórzu pracowały 43 pary pilarzy . W 1812 roku tartak zaprojektował Marc Brunel, ojciec Isambarda Kingdom Brunela . Młyn był napędzany parą . Młyn połączony był ze stawami masztowymi mechanicznym systemem transportu drewna oraz podziemnymi kanałami. Później piwnicę zamieniono na pralnię parową.\nDolny Dom Okrętowy około 1820 roku wybudowany jako magazyn kantówki, a później do przechowywania łodzi okrętowych.\nBudynek Wieży Zegarowej\nŻagiel i kolor Loft\nLofty Masztowe i Pleśń\nSzopy do sezonowania drewna\nDolny dom na łodzi i północny masztowy staw\nSuche doki i kryte slipy\nZakryte kartki 1838-1855. To na pochylni budowano statki. Pochylnie były przykryte, aby zapobiec gniciu statków przed ich wodowaniem. Najwcześniejsze zakryte już nie istnieją (Nr 1 i 2, które stały po obu stronach Urzędu Zastępcy Królowej, otrzymały drewniane okładki w 1817 r.). Do 1838 r . możliwe stało się stosowanie odlewów i kutego żelaza w budynkach. Spośród tych, które przetrwały, najstarsza pochylnia ma drewniany dach, trzy mają dach z żeliwa, a najnowsze wykorzystuje kute żelazo; razem mają one wyjątkowe znaczenie w ukazaniu rozwoju konstrukcji o dużej rozpiętości, jakie później były wykorzystywane przez koleje.\nNo 3 Slip 1838. Miał on drewnianą więźbę dachową i był pierwotnie pokryty papą , którą szybko zastąpiono cynkowym dachem. Pochylnię zasypano około 1900 r. i dodano stalową antresolę . Stał się magazynem łodzi okrętowych.\nNo 4, 5 i 6 Slips 1848. Zostały one zaprojektowane przez kapitana Thomasa Mold , Royal Engineers i wzniesione przez Bakers and Sons of Lambeth. Podobne konstrukcje wzniesiono w Portsmouth, ale te już nie istnieją. Oni polują Londyńskiej hala peronowa z Paddington i Kings Cross , które często jako pierwsze szerokich konstrukcji metalowych rozpiętość kraju.\nNo 7 Slip to jeden z najwcześniejszych przykładów nowoczesnego dachu z kratownicą metalową . Został zaprojektowany w 1852 roku przez pułkownika Godfrey T. Green, Royal Engineers . Był używany do budowy statków do 1966 roku; HMS Ocelot został stamtąd wystrzelony 5 maja 1962 roku.\nSuchy dok . Doki wypełniają śluzy wbudowane w kesony , a opróżniane przez szereg podziemnych przepustów połączonych ze stacją pomp . nr 1 Suchy Dok 1824 (zbudowany na miejscu „Starego Podwójnego Doku”) już nie istnieje; został wypełniony i przekształcony w zadaszony warsztat (Warsztat Maszynowy nr 1) przed pionierską budową HMS Achilles w sąsiednim Doku nr 2.\nSuchy Dok nr 2 1856 został zbudowany na miejscu „Starego Jednego Doku”, gdzie zbudowano HMS Victory . W 1863 r. w tym doku zbudowano HMS Achilles , pierwszy żelazny pancernik zbudowany w Królewskiej Stoczni. Obecnie mieści HMS Cavalier .\nSuchy dok nr 3 1820, pierwszy zbudowany z kamienia, został zaprojektowany przez Johna Rennie . Obecnie mieści HMS Ocelot .\nSuchy Dok nr 4 1840 powstał na miejscu jednego z równoległych par doków wybudowanych w 1686 r. (drugi z nich został przebudowany na sąsiednią pochylnię nr 3 Slip). Obecnie mieści HMS Gannet .\nPrzepompownia South Dock 1822, zaprojektowana przez Johna Rennie . Pierwotnie mieścił się w nim silnik belkowy , który w 1920 r. został zastąpiony pompą elektryczną . Budynek jest nadal użytkowany.\nNr 3 Kryty Slip\nNr 3 Kryty Slip (wnętrze)\nNr 4-6 Zakryte Slipy\nNr 6 Kryty Slip (wewnątrz)\nNr 7 Kryty Slip\nNr 7 Kryty Slip (wewnątrz)\nPokrowce widziane z rzeki\nNr 2 Suchy dok\nNr 3 Suchy dok\nNr 4 Suchy dok\nPrzepompownia South Dock\nDom Komisarza 1704. Jest to najstarszy zachowany budynek marynarki wojennej w Anglii. Jest to klasa, którą wymieniłem . Został zbudowany dla komisarza rezydenta, jego rodziny i służby. Poprzedni budynek został wybudowany w 1640 roku dla Phineasa Petta . W 1703 r. to stanowisko objął kapitan George St Lo i zwrócił się do Admiralicji o bardziej odpowiednią rezydencję. Wewnątrz główną cechą jest główna klatka schodowa z malowanym drewnianym sufitem przypisywanym Thomasowi Highmore ( Serjeant Painter ), szkicom Sir Jamesa Thornhilla .\nOgród Komisarza z 1640 r. Dolne tarasy są jednym z pierwszych włoskich ogrodów wodnych w Anglii. Jest to 400-letni morwa drzewo, skąd Oliver Cromwell rzekomo oglądał kulistą główką zabiorą Army Rochester od rojalistów . Znajduje się tu XVIII-wieczna lodownia i oranżeria edwardiańska z jej wspaniałymi winoroślami .\nTaras oficerski 1722-23. W Stoczni wybudowano dwanaście domów dla starszych oficerów. Parter zabudowano jako biura, na pierwszym piętrze znajdowały się pomieszczenia recepcyjne z sypialniami powyżej. Każdy z nich ma otoczony murem ogród z XVIII wieku , który znów jest bardzo rzadki. Są teraz własnością prywatną.\nDom Carpenters 'Shop c. 1740 . Zbudowany tak, aby harmonizował z tarasem oficerskim. Domowi Carpenters zajmowali się wyłącznie utrzymaniem budynków stoczni.\nStajnie. Dla koni oficerskich.\nGłówna brama z 1722 roku, zaprojektowana przez mistrza okrętowego w stylu Johna Vanbrugha . Nosi ramiona Jerzego III . Wewnątrz bramy znajduje się dzwon alarmowy na maszcie z kutego żelaza z końca XVIII lub początku XIX wieku; znajduje się na liście klasy II* .\nStrażnik 1764. Zbudowany, gdy do stoczni wprowadzono marines w celu poprawy bezpieczeństwa. Był używany do 1984 roku.\nKancelaria kasjerska XVIII wiek. John Dickens, ojciec Karola Dickensa , pracował tu od 1817 do 1822 roku. Do dziś jest używany jako biura.\nBiuro Zastępcy Kapitana Portu Królowej ok. godz . 1770 , wymieniony stopień II*. Biuro to zostało przekazane osobie, która została wyznaczona do nadzorowania Portu Stoczni. W 1865 r. cała pływowa Medway od Allington Lock do Sheerness została wyznaczona jako port stoczniowy, a za wszystkie cumowania i ruchy odpowiedzialny był kapitan portu asystenta królowej. Obok tego biura znajdują się kamienne schody prowadzące do rzeki Medway, z łukiem z kutego żelaza i latarnią. Na liście znajduje się również klasa II. Nazywało się to „schodami królowej” i było formalnym wejściem do stoczni w „erze żagli”.\nKościół Stoczni 1806. Zaprojektowany przez Edwarda Holla, ma galerię wspartą na żeliwnych kolumnach, jedno z pierwszych zastosowań żeliwa w stoczni. Ostatnio używany w 1981 roku.\nBiura admirała 1808. Zaprojektowane przez Edwarda Holla jako biura mistrza okrętowego . Linia dachu była niska, więc nie zasłaniała widoku z tarasu oficerskiego. Później stał się siedzibą Admirała Portu i został rozbudowany. Dobudówka północna stała się centrum komunikacyjnym stoczni.\nThunderbolt Pier, molo nazwane na cześć HMS Thunderbolt , zbudowane w 1856 roku, które było używane jako pływające molo od 1873 do 1948, kiedy zostało staranowane i zatopione.\nKapitan Domu Stoczniowego XIX wiek. Teraz używane jako biura. Na liście znajduje się również klasa II*.\nDom Komisarza (widok na ogród)\nWejście do Lodowego Domu\nBrama Główna z zewnątrz\nBrama Główna od wewnątrz\nBiuro Zastępcy Kapitana Portu Królowej\nKościół Stocznia (wnętrze)\nKapitan Domu Stoczni i maszt flagowy\nAnchor Wharf i Ropery\nMagazyny Anchor Wharf z lat 1778–1805 (o długości prawie 210 metrów) to największe magazyny, jakie kiedykolwiek zbudowano dla marynarki wojennej.\nBudynek południowy, Magazyn nr 3, ukończony w 1785 r., podzielony jest drewnianymi przegrodami kratowymi na „magazyn odkładany”, magazyn wyposażenia z remontowanych jednostek pływających. Znajduje się na liście klasy I od sierpnia 1999 roku.\nBudynek północny służył jako wyposażony dom olinowania i magazyn ogólnego wyposażenia do wyposażenia nowo budowanych statków. Od sierpnia 1999 r. znajduje się również na liście klasy I. Dopasowany dom olinowania jest obecnie używany jako biblioteka i mieści galerię stali parowej i łodzi podwodnych z lat 1832–1984.\nRopery składa się z Domów Konopi (1728, rozbudowany 1812), Domów Przędzy i podwójnego Domu Linowego z dołączonym Domem Hatchelling. Hatchelling to czesanie włókien konopnych w celu ich wyprostowania przed przędzeniem. Był to pierwszy etap procesu produkcji lin. Lina jest nadal w użyciu i jest obsługiwana przez Master Ropemakers Ltd.\nDouble Rope Dom został przędzenia na górnych piętrach i ropemaking (a Ropewalk ) na parterze. Ma 346 m (1135 stóp) długości, a po zbudowaniu był najdłuższym ceglanym budynkiem w Europie, zdolnym do ułożenia liny o długości 1000 stóp (300 m) . Do 1836 r. potrzebnych było ponad 200 mężczyzn do wykonania i ułożenia 20-calowego (obwodowego) kabla . Wszystko zostało zrobione ręcznie. W 1836 r. wprowadzono energię parową w postaci silnika belkowego , a na początku XX wieku elektryczność.\nDom Białej Przędzy do przechowywania przędzy przed smołowaniem, aby zapobiec gniciu.\nTarowanie Dom z jego „Tar Kettle” i konia wyciągnąć wciągarki .\nBlack Yarn House do przechowywania smołowanej przędzy. Proces smołowania zmniejszył się, ponieważ konopie zastąpiła manila , a manilę sizal . Włókna te zostały zabezpieczone chemicznie na etapie pisklęcia, a smołowanie przerwano w latach 40. XX wieku.\nDomy sklepowe Anchor Wharf\nDomy Konopne i Dom Hatchelling\nDomy z konopi i podwójny spacer linowy\nPodwójny spacer linowy i dom z czarnej przędzy po prawej stronie\nPatrząc na Podróżnika\nKuźnia nr 1 1808. Pierwotnie składała się z trzech skrzydeł otaczających otwarty dziedziniec, została zaprojektowana przez Edwarda Holla i wyposażona przez Johna Rennie w 40 kuźni do produkcji Kotwicy i Łańcucha . Kotwice mogły ważyć 72 cetnary (3658 kg) i były kute ręcznie. „Kotlarze” otrzymywali dziennie 8 cesarskich pint (4,5 l) mocnego piwa, ze względu na trudne warunki pracy. W 1841 r. zainstalowano silnik belkowy (na przedłużeniu w kierunku północno-wschodnim) w miejsce mieszków ręcznych; kolejny został dodany w następnym roku. W 1865 r. zadaszono dziedziniec pod młot parowy.\nMłyn do ołowiu i farb 1818. Zaprojektowany przez Edwarda Holla jako ognioodporny. Znajdował się tam piec ołowiany , odlewnia i podwójna walcarka parowa , młyny do farb do mielenia pigmentu , ramy do rozciągania płótna oraz kadzie do przechowywania i gotowania oleju lnianego . Co 4 miesiące malowano okręt wojenny.\nOdlewnia żelaza 1855-61. Zbudowany bezpośrednio na północ od Kuźni (przestrzeń między nimi została później wypełniona dobudową Kuźni z 1867 r.). Rozszerzony w związku z przygotowaniami do HMS Achilles (patrz niżej).\nWarsztat maszynowy nr 1 1861. Budynek ten zachowuje oryginalną konstrukcję i przeszklenia dachu. Służył do przechowywania obrabiarek potrzebnych do produkcji HMS Achilles , pierwszego żelaznego pancernika zbudowanego w Królewskiej Stoczni. Budynek ten stał się teraz siedzibą warsztatu kolejowego.\nCynkowanie Shop c. 1890 . Cynkowanie to proces zanurzania stali w stopionym cynku, aby zapobiec rdzewieniu . Były kąpiele z kwasem i stopionym cynkiem, spaliny odprowadzane przez żaluzje w dachu.\nWiata na kable łańcuchowe do . 1900 , zbudowany w celu ochrony nowo wyprodukowanego łańcucha kotwicy . Dach jest podtrzymywany przez rząd 28 zdobytych francuskich i hiszpańskich dział.\nKuźnia nr 1\nMłyn do ołowiu i farb\nOdlewnia żelaza (po lewej)\nSklep maszynowy nr 1\nOsłona kabla łańcuchowego\nOcalałe struktury w wiktoriańskim stoczni parowej\nVictorian Steam Yard został zbudowany wokół trzech dużych basenów ( mokrych doków ), zbudowanych w latach 1865-1885 wzdłuż linii St Mary's Creek (oddzielającej St Mary's Island od lądu). Przewidywano, że basen nr 1 będzie służył jako „basen naprawczy”, nr 2 jako „basen fabryczny”, a nr 3 jako basen „ wyposażeniowy ”; nowo zwodowany statek mógł więc wejść przez śluzę zachodnią, naprawić usterki w pierwszym basenie, w drugim zainstalować silniki parowe i ciężką maszynerię, a następnie zostać wykończony i załadowany węglem i prowiantem w trzecim przed wypłynięciem przez śluzy wschodnie.\nPo południowej stronie Basenu nr 1 wybudowano jednocześnie cztery suche doki (nr 5–8); wszystkie cztery były używane do 1873 r. Mniej więcej w tym samym czasie wybudowano kompleks stoczni parowych; większość jego budynków znajdowała się wokół tych doków (a nie przy basenie nr 2, jak pierwotnie planowano).\nBoiler Shop nr 1 i nr 8 Warsztat maszynowy zostały pierwotnie zbudowane jako pokrowce w Woolwich Dockyard w latach 40. XIX wieku. Kiedy ta stocznia została zamknięta w 1869 roku, zostały one rozebrane i odbudowane w Chatham obok nowych suchych doków. Z warsztatu mechanicznego przetrwały tylko szkielety, ale kotłownia została odnowiona w 2003 roku, aby pomieścić centrum handlowe Dockyard Outlet. Trzecia taka konstrukcja z Woolwich, podobna w konstrukcji do kotłowni, stała w pobliżu i służyła jako warsztat ślusarski; został zburzony w 1990 roku.\nStacja dokowania Pompowanie 1874: jak służący do opróżnienia suche doki 5-8, kiedy to konieczne, jego akumulator wieża przewidzianych moc hydrauliczną do sąsiednich żurawie, kabestany i kasetonów . Podobnemu celowi służyły dwie inne przepompownie (jedna dla doku 9 i jedna dla dwóch śluz wschodnich), ale nie zachowały się.\nPołączone Biuro Handlu Statkami 1880: obecnie dom publiczny „Ship & Trades”.\nPiąty suchy dok (nr 9) został dodany w 1895 roku po północnej stronie basenu nr 1, naprzeciwko pozostałych czterech, aby pomieścić nowe, większe pancerniki, które były wówczas w budowie. Został ukończony w 1903 roku.\nMaszt dzwonu o długości 100 stóp został wzniesiony w 1903 roku obok bramy Pembroke w stoczni, gdzie był używany do sygnalizowania początku każdego dnia pracy. (Podobny, ale starszy maszt pełnił tę samą funkcję przy głównej bramie w gruzińskiej części stoczni.) Maszt z 1903 roku pierwotnie służył jako przedni maszt HMS Undaunted . W 1992 r. został rozebrany, ale został ponownie wzniesiony w 2001 r. w niewielkiej odległości od pierwotnej lokalizacji. Uważa się, że poza dwoma przykładami Chatham przetrwał tylko jeden inny: w stoczni Morice Ordnance Yard w Devonport .\nObszar wód w Basenie nr 2\nZobacz wzdłuż dawnego doku nr 7 w kierunku basenu nr 1 (obecnie Chatham Marina)\nPozostałości warsztatu nr 8, a za nim nr 1 kotłowni\nPrzepompownia dokowa (jej 80-metrowy komin, dawniej na cokole po prawej, został usunięty)\nMaszt Dzwonu na Drodze Lewiatana\nPołączone Biuro Handlu Statkami\nDawna Kotłownia nr 1 (z zegarem)\nDawna Kotłownia nr 1 (wnętrze)\nDawne urzędy centralne\nDom Komisarza (1704) został zbudowany dla kapitana George'a St Lo , który uznał poprzedni dom za nieodpowiedni. Pozostaje najstarszym zachowanym budynkiem marynarki wojennej w Anglii.\nKomisarze rezydenci Zarządu Marynarki Wojennej\nKomisarz Chatham Dockyard zasiadł i głosował w Zarządzie Marynarki Wojennej w Londynie. Komisarzami byli:\n1631–1647 Fineasz Pett\n1648-1668 Piotr Pett\n1669-1672 Jan Cox\n1686-1689 Fineasz Pett\n1736-1742 Thomas Mathews\n1742-1754 Karol Brown\n1771-1799 Karol Proby\n1801-1808 Kapitan Karol Nadzieja\n1808-1823 kapitan Robert Barlow\n1823-1829 Kapitan Charles Cunningham\n1829-1830, kapitan John Mason\n1830-1832, kapitan Charles Bullen\nW 1832 r. stanowisko komisarza zastąpiono stanowiskiem nadinspektora, któremu nadano takie same uprawnienia i uprawnienia jak dawni komisarze, „z wyjątkiem spraw wymagających przedłożenia przez komisarza marynarki sejmowej”.\nZwróć uwagę na niepełną listę.\nKapitan Sir James A. Gordon , lipiec 1832 – 10 stycznia 1837\nKapitan Sir Thomas Bourchier, 20 września 1846 – 5 maja 1849\nKapitan Peter Richards , 5 maja 1849 - 14 czerwca 1854\nKapitan Christopher Wyvill , 14 czerwca 1854 – 1 kwietnia 1861\nKapitan Edward G. Fanshawe , 1 kwietnia 1861 – 9 listopada 1863,\nKapitan William Houston Stewart , 19 listopada 1863 do 30 listopada 1868\nKapitan William Charles Chamberlain , 30 listopada 1868 – 19 stycznia 1874\nKapitan Charles Fellowes , 19 stycznia 1874 – 1876\nKontradmirał Thomas Brandreth , 1 lutego 1879 - 1 grudnia 1881\nKontradmirał George W. Watson , 1 grudnia 1881 - kwiecień 1886\nKontradmirał William Codrington , kwiecień 1886 - 1 listopada 1887\nKontradmirał Edward Kelly , 1 listopada 1887 – grudzień 1890\nWiceadmirał George D. Morant , 25 stycznia 1892 r\nKontradmirał Hilary G. Andoe , 2 września 1895 r\nKontradmirał Swinton Colthurst Holland , 2 września 1899 – 2 września 1902\nWiceadmirał Robert William Craigie , 2 września 1902 – 2 września 1905\nKontradmirał Alvin C. Corry , 2 września 1905 r\nWiceadmirał George A. Giffard , 5 lutego 1907 – 9 sierpnia 1909\nKontradmirał Robert N. Ommanney , 9 sierpnia 1909 - 9 sierpnia 1912\nKontradmirał Charles E. Anson , 9 sierpnia 1912 - 9 sierpnia 1915\nKapitan Harry Jones , 16 sierpnia 1913 – 15 września 1913\nWiceadmirał Arthur D. Ricardo , 9 sierpnia 1915 – 1 maja 1919\nKontradmirał Sir William E. Goodenough , 1 maja 1919 - 26 maja 1920\nKontradmirał Lewis Clinton-Baker , 26 maja 1920\nKontradmirał Edward B. Kiddle , 28 września 1921 - 1 grudnia 1923\nKontradmirał Percy MR Royds , 1 grudnia 1923\nKontradmirał Charles P. Beaty-Pownall , 7 grudnia 1925 – 7 grudnia 1927\nKontradmirał Anselan JB Stirling , 7 grudnia 1927\nWiceadmirał Charles W. Round-Turner , październik 1931 – październik 1935\nWiceadmirał Sir Clinton FS Danby , 1 października 1935 – 15 października 1942\nWiceadmirał John G. Crace , 15 października 1942 – lipiec 1946\nKontradmirał AL Polska, 5 września 1950 – maj 1951\nKontradmirał George VM Dolphin : październik 1954 – październik 1958\nKontradmirał John Y. Thompson: październik 1958 – luty 1961\nPo zniesieniu stanowiska naczelnego dowódcy The Nore , nadinspektor admirała Chathama przejął dodatkową rolę lokalnego oficera flagowego (z obowiązkiem lokalnego dowódcy) oraz tytułowego oficera flagowego, Medway .\nOficer flagowy, nadinspektor w Medway i admirał\nKontradmirał I.William T. Beloe: luty 1961 – grudzień 1963\nKontradmirał Ian LTHogg : grudzień 1963 – lipiec 1966\nWiceadmirał Sir W. John Parker : lipiec 1966 – wrzesień 1969\nKontradmirał Frederick CW Lawson : wrzesień 1969 – listopad 1971\n5 września 1971 r. wszyscy oficerowie flagowi Royal Navy zajmujący stanowiska nadinspektorów admirała w Royal Dockyards zostali przemianowani na Admirałów Portowych . Chociaż zachowali dowództwo nad personelem marynarki wojennej na miejscu i odpowiedzialność za całą bazę, ich nadzór nad pracą w stoczni został przeniesiony na nowych cywilnych dyrektorów generalnych stoczni, którzy byli odpowiedzialni za zarządzanie we wszystkich departamentach.\nOficer flagowy, Admirał Medway i Portu\nKontradmirał Colin CH Dunlop : listopad 1971 – styczeń 1974\nKontradmirał Stephen F. Berthon : styczeń 1974 – lipiec 1976\nKontradmirał Christopher M. Bevan : lipiec 1976 – sierpień 1978\nKontradmirał Charles B. Williams : sierpień 1978 – sierpień 1980\nKontradmirał George MK Brewer: sierpień 1980 – sierpień 1982\nKontradmirał William A. Higgins : sierpień 1982 – 1983\nDom właściciela magazynu Ordnance w sercu dawnego Gun Wharf\nOrdnance Yard powstała w 17 wieku natychmiast w górę rzeki od stoczni (na miejscu pierwotnego Tudor stoczni, opuszczony w 1622 roku). Stocznia otrzymywałaby, magazynowała i wydawała armaty i lawety (wraz z pociskami, wyposażeniem, a także wszelkiego rodzaju bronią strzelecką) dla statków stacjonujących w Medway, a także dla miejscowych stanowisk artyleryjskich i do użytku wojskowego. (Z drugiej strony proch strzelniczy był odbierany, przechowywany i wydawany po drugiej stronie rzeki w zamku Upnor .)\nGun Wharf, ok. 1890: Wielki Sklep 1717 można zobaczyć na lewo od środka (z magazynem Dockyard's Anchor Wharf w oddali). Ocalały warsztat stolarski i warsztat mechaniczny znajdują się po prawej stronie.\nPlan z 1704 roku pokazuje (z północy na południe) długi Magazyn równoległy do rzeki, dom Magazyniera (Strażnik był starszym oficerem Stoczni) i parę Magazynów Powozowych. W 1717 r. pierwotny Magazyn został zastąpiony Wielkim Magazynem (dużo większy trzykondygnacyjny budynek, współczesny i podobny do Głównej Bramy w Stoczni). Niedługo potem wybudowano nową, dużą parterową Powozownię, z długą pierzeją równoległą do rzeki, przylegającą od południa do Domu Magazyniera.\nBiblioteka (dawny warsztat mechaniczny)\nPo upadku Zarządu Ordnance (1855), stocznie Ordnance przeszły pod kontrolę Urzędu Wojennego i ostatecznie (w 1891) zostały przydzielone albo do armii, albo do marynarki wojennej. Podwórko Chathama zostało podzielone na dwie części, obszar na południe od Domu Storekeepera stał się magazynem uzbrojenia armii, a reszta magazynu uzbrojenia marynarki wojennej. Tak pozostało do 1958 roku, kiedy to stocznie zostały zamknięte (baza wojskowa służyła ostatnio jako laboratorium badawcze broni atomowej). Większość budynków 18th-wieku rozebrano, z wyjątkiem sklepikarz Domu z 1719 roku, który przetrwał jako polecenie Domu domu publicznym . Zachowało się kilka późniejszych budynków: długa murowana szopa z 1805 r. na południowy zachód od Domu Dowództwa, w której niegdyś mieszkali stolarze, kołodzieje i inni robotnicy oraz różnego rodzaju magazyny, przylegający budynek ( warsztat maszynowy , koniec XIX w.) obecnie służy jako biblioteka publiczna i budynek znany jako Biały Dom (zbudowany jako rezydencja urzędnika czeku w 1816 r.).\nGłówny artykuł: Zamek Upnor\nStocznie zawsze wymagały obrony brzegu. Jednym z najwcześniejszych w Chatham był zamek Upnor , zbudowany w 1567 roku, po przeciwnej stronie rzeki Medway . Trochę niefortunne było to, że w jednym przypadku, gdy było to wymagane do działania — rajdzie na Medway w 1667 r. — flota holenderska była w stanie przepłynąć tuż obok niej, by zaatakować flotę angielską i zabrać dumę floty, HMS Royal Charles , powrót do Holandii.\nPodczas wojen z Hiszpanią okręty zwykle kotwiczyły w Chatham w rezerwie; konsekwencji John Hawkins rzucił masywny łańcuch po drugiej stronie rzeki Medway za dodatkową obronę w łańcuchu 1585 Hawkinsa został później zastąpiony boomu masztów, żelazo, powrozy, a kadłuby dwóch starych statków, oprócz paru zrujnowanych sterczynami.\nZobacz też: Park Dziedzictwa Great Lines\nWraz z niepowodzeniem zamku Upnor uznano za konieczne zwiększenie obrony. W rzeczywistości te umocnienia zostały zbudowane w odrębnych fazach, ponieważ rząd dostrzegł rosnące zagrożenie inwazją:\n1669 Wybudowano forty Gillingham i Cockham Wood Fort .\n1756 Budowa Chatham Lines, według projektu kapitana Johna Desmaretza (który również zaprojektował fortyfikacje Portsmouth). Ta fortyfikacja i jej późniejsza modernizacja miały koncentrować się na ataku lądowym, a więc zostały zbudowane w kierunku południowym. Obejmowały one reduty w Amherst i Townsend. Linie zamknęły całą stocznię po jej wschodniej stronie.\n1778-1783 Wprowadzono dalsze ulepszenia do projektów kapitana Hugh Debbeiga na polecenie generała Amhersta. W 1782 r. ustawa sejmowa zwiększyła powierzchnię potrzebną na Pole Ognia.\n1805–1812 reduta w Amherst, obecnie Fort Amherst ; nowe forty, nazwane Pitt i Clarence . Linie zostały również przedłużone na wschód od St Mary's Creek (na Wyspie St Mary's).\nFort Zbożowy z lat 60. XIX wieku i inne mniejsze baterie w tym rejonie.\n1870-1892 Szereg fortów wybudowanych w większej odległości od stoczni: Forts Bridgewood , Luton , Borstal , Horsted i Darland . Stały się one znane jako „Wielkie Linie”. Forty Darnet i Hoo zbudowane na wyspach na rzece Medway.\nObrony w 1770 r.\nObrona w 1812 roku.\nJak rozwinęła się obecność wojskowa po 1820 r., pokazując, jak potrzeba mieszkań zrodziła New Brompton, pokazując drogi i linie kolejowe.\nOcalały blok z 1757 r. z oryginalnych koszar piechoty\nStocznia doprowadziła do obsadzenia dużej liczby personelu wojskowego w Chatham i okolicach. Wielu z nich zajmowało się obroną, ale niektórzy mieli inne obowiązki; inni zostali tam zakwaterowani dla wygody przed zaokrętowaniem się na statki w celu wykonywania obowiązków za granicą lub po ich zejściu na ląd. Początkowo żołnierze mieszkali pod brezentem lub kwaterowali w domach i karczmach, ale od XVIII w. zaczęto budować koszary. Najstarsze zachowane koszary w okolicy Chatham znajdują się w Upnor ; z 1718 r. mieścił oddział 64 mężczyzn odpowiedzialnych za pilnowanie prochowni na zamku w Upnor .\nKoszary piechoty (koszary kuchenne)\nBaraki Kitchener (rozbudowa z lat 50. XX w., rozebrana w 2017 r.).\nKoszary Piechoty Chatham zostały otwarte w 1757 roku, aby pomieścić żołnierzy obsadzających fortyfikacje, które zostały niedawno zbudowane w celu obrony Stoczni. Mieszczący około 1800 ludzi Chatham był jednym z pierwszych dużych koszar wojskowych w Anglii.\nW ciągu 20 lat pełnił dodatkową rolę jako Wojskowy Depôt Rekrutów i Inwalidów: przyjmując „mieszaną masę ludzi, mianowicie. rekruci przeznaczeni do pułków przebywających za granicą, jeńcy uwięzieni z powodu dezercji i innych wykroczeń wojennych, do których dochodziła część inwalidów, odsyłanych z zagranicznych placówek z powodu starości lub kalectwa”. Utworzenie Depôt było związane z powołaniem w 1778 r. „Inspektora Generalnego i Nadinspektora Rekrutacji Wszystkich Sił Zatrudnionych w Służbie Zagranicznej” z siedzibą w Chatham, który zapewniał pewien stopień scentralizowanego nadzoru nad rekrutacją (odpowiedzialny za wcześniej całkowicie pozostawiony pułkom). W tym czasie Chatham Depôt zapewnił podstawowe szkolenie dla nowych rekrutów. Ta rola ustała jednak w 1801 roku, kiedy cały establishment Depôt przeniósł się do koszar Parkhurst na wyspie Wight (gdzie rekruci byli mniej skłonni do szukania sposobów na dezercję).\nKoszary piechoty służyły następnie jako baza macierzysta dla licznych pułków stacjonujących na całym świecie. W 1928 roku koszary zostały przejęte przez Królewskich Inżynierów i przemianowane na Kitchener Barracks. Z 1757 r. zachował się jeden blok koszarowy; reszta została w dużej mierze rozebrana i przebudowana na bardziej nowoczesny projekt w latach 30. i 50. XX wieku. Koszary pozostawały w użytku wojskowym do 2014 roku.\nW 2014 roku działka została sprzedana deweloperowi, aw następnym roku wydano pozwolenie na budowę 295 mieszkań. Zostaje zachowany główny budynek koszarowy z lat 30. XX wieku wraz z pozostałymi wcześniejszymi obiektami. Nowa inwestycja zachowała nazwę Kitchener Barracks.\nKrólewskie koszary morskie w czasie II wojny światowej.\nRoyal Marine Koszary, Chatham zostały ustanowione w 1779 roku, na terenie położonym pomiędzy Gun Wharf na zachodzie, stoczni do północy, a piechoty Koszary na wschodzie. Witryna została rozbudowana i przebudowana w latach 60. XIX wieku; w 1905 Royal Marines przejęła Melville Barracks, które znajdowały się między Dock Road a Brompton Hill (wcześniej służyły jako Royal Naval Hospital Chathama ). Marines zostali wycofani z Chatham w 1950 roku, a budynki zostały później zburzone. Na miejscu znajdują się teraz biura Rady Medway i parking.\nKoszary artylerii/inżynierów (koszary Brompton)\nKrólewska Szkoła Inżynierii Wojskowej (1872) i łuk pamięci burskiej (1902) w koszarach Brompton.\nW latach 1804-1806 w Brompton zbudowano koszary dla strzelców artylerii królewskiej służących na liniach obronnych (wcześniej mieścili się oni w koszarach piechoty). Było miejsce dla około 500 koni i 1000 mężczyzn. W 1812 r. na terenie koszar utworzono Królewski Zakład Inżynierów, który miał kształcić inżynierię wojskową . Establishment rósł, a do 1856 roku artyleria się wyprowadziła; Koszary Brompton pozostają w służbie jako siedziba Królewskich Inżynierów.\nKościół garnizonowy św. Barbary przy Maxwell Road nadal służy w Brompton Barracks.\nZamknięte koszary St Mary's zostały zbudowane podczas wojny na Półwyspie i początkowo przetrzymywane były przez francuskich jeńców wojennych . Po zakończeniu wojny przez pewien czas służyły jako magazyn prochu i były używane przez Royal Engineers (z siedzibą w pobliżu Brompton Barracks). Od 1844 r. St Mary's był używany jako „kosy dla nieważnych”, mieszczące żołnierzy, którzy musieli wracać ze służby w różnych częściach Imperium Brytyjskiego z powodu choroby, kontuzji lub wieku. Zbudowane w obrębie obronnych robót ziemnych na północ od Chatham, koszary St Mary's zostały zburzone w latach 60. XX wieku, a grunty wykorzystano pod zabudowę mieszkaniową.\nKoszary Marynarki Wojennej (HMS Pembroke )\nGłówny artykuł: Królewskie Koszary Marynarki Wojennej, Chatham\nZobacz też: Biblioteka Hali Wiertniczej\nHMS Pembroke : dawne kwatery oficerskie\nKoszary Marynarki Wojennej (później HMS Pembroke ) otwarte w 1902 roku; wcześniej większość personelu marynarki wojennej (w przeciwieństwie do stoczni) była zakwaterowana na pokładzie swoich statków lub na zacumowanych w pobliżu kadłubach . Zbudowany na miejscu dawnego więzienia skazańców kompleks koszar mógł pomieścić 4742 oficerów i marynarzy w szeregu dużych bloków zbudowanych wzdłuż tarasu. Pod tarasem znajdował się plac apelowy i przylegająca do niego hala wiertnicza oraz inne udogodnienia. Dalsze 3000 żołnierzy mogło zostać zakwaterowanych w czasie „całkowitego zagrożenia” (900 spało w Hali Wiertniczej, kiedy we wrześniu 1917 r. został bezpośrednio trafiony dwiema bombami, w których zginęło ponad 130 mężczyzn). Koszary zostały zamknięte w 1961 roku, kiedy większość personelu marynarki została wycofana z Chatham; jednak zamiast tego służył jako Szkoła Zaopatrzenia i Sekretariatu RN jako następca HMS Ceres , zanim ostatecznie został zamknięty wraz ze stocznią w 1984 roku. Większość jej budynków nadal stoi, a kilka z nich jest zajętych przez uniwersytety w Medway .\nBrytyjskie koleje wąskotorowe\nBiografia roczna i nekrolog za rok . Longman, Hurst, Rees, Orme i Brown. 1835.\nPrzewodnik . Chatham Historic Dockyard Trust. 2010.\nBeaston, Robert (1788). Indeks polityczny do historii Wielkiej Brytanii i Irlandii . ja . GGJ i J. Robinson.\nBeaston, Robert (1806). Indeks polityczny do historii Wielkiej Brytanii i Irlandii . ja . Longman, Hurst, Rees i Orme.\nBrayleya, Edwarda Wedlake'a; Britton, Jan (1808). Piękno Anglii i Walii, czyli wytyczenia, topograficzne, historyczne i opisowe każdego hrabstwa . Vernor, nastrój i Sharpe.\nEastland, Jonathan; Ballantyne, Iain (2011). HMS Victory – pierwsza stawka 1765 . Barnsley: Vernor, nastrój i Sharpe. Numer ISBN 978-1-84832-094-9.\nMacDonald, Janet (2010). Rada ds. Zaopatrzenia Marynarki Brytyjskiej, 1793-1815: Kompetencje i niekompetencje w zarządzaniu . Prasa Boydella. Numer ISBN 978-1843835530.\nMarshall, Jan (1824). Biografia Królewskiej Marynarki Wojennej; Albo Pamiętniki służb wszystkich flagowców . Longman, Hurst, Rees, Orme, Brown i Green. P. 48 . Komisarz stoczni Chatham.\nPerrin, William Gordon (1918). Autobiografia Phineasa Petta . Towarzystwo Rejestrów Marynarki Wojennej.\nSaunders, AD (1985). Zamek w Upnor: Kent . Angielskie Dziedzictwo. Numer ISBN 978-1-85074-039-1.\nSephton, James (2011). Suweren mórz: okręt wojenny z XVII wieku . Wydawnictwo Amberley. Numer ISBN 978-1445601687.\nWikimedia Commons zawiera multimedia związane z Chatham Dockyard .\nHistoryczne powiernictwo stoczni\nPlan geometryczny i północno-zachodnia elewacja stoczni Jego Królewskiej Mości w Chatham, z wioską Brompton w sąsiedztwie , datowana na 1755 r. ( Pierre-Charles Canot po Thomasie Miltonie i Johnie Cleveleyu Starszym )\nTa strona była ostatnio edytowana 7 września 2021 o 09:31 (UTC) .


Wiadomości24 » Styl życia » Podróże » Czy Frankenstein pomoże w rozwoju Sławna?\nData dodania: 2007-01-10 16:37\nZ przedwojennej zabudowy miejskiej w Sławnie niewiele zostało. Miasto, o ironio nie zniszczyła wojna a Sowieci w zemście za jakieś porachunki z miejscową ludnością. Dziury po wyburzonych domach straszą do dziś. Co prawda na to miejsce stawiane są nowe budynki, ale nie zawsze pasują one do stylu i charakteru miejsca w którym są budowane. Na zabudowę czekają pierzeje Rynku Staromiejskiego, oraz przyrynkowe uliczki. Potrzebny jest tu "Frankenstein", by ożywić podupadłe miasto. A jest nad czym pracować.\nDużą przeszkodą w dalszym rozwoju miasta jest brak wypracowanych wartości kultury niematerialnej. Brak produktu lokalnego. Przed wojną miasto słynęło z wyrobów wędliniarskich. Dzś w Koszalinie najchętniej kupuje się pieczywo ze Sławna. Chleb sławieński jest produkowany metodą tradycyjną, bez ulepszaczy i to właśnie go wyróżnia. Może by tak postawić na promocję sławieńskiego piekarnictwa?\nMiasto nie wykorzystuje także obecności zamieszkujący tu Romów. Nie są oni reprezentowani w muzeum a przecież stanowią źródło niezwykłego folkloru. Dobrze się stało, że do tej pory nie zabudowano centrum starówki z jej rynkiem. Daje to możliwość rewitalizacji tego obszaru. Należy tylko pilnować, żeby nowi właściciele wykupywanych działek zechcieli uwzględnić stylowe fasady budowanych domów. Pięknym tego przykładem są takie miasta jak: Elbląg, Lębork Bytów.\nSławno ma wiele walorów, które nie są właściwie wyeksponowane. Niewątpliwie należą do nich: Brama Słupska, Brama Koszalińska, Ratusz, dwie popadające w ruinę Wieże Ciśnień oraz zaniedbany, niestety Ogród Botaniczny. Nie każdy też wie, że Sławno ma swoją Wenecję. To ciekawe kamieniarskie formy w parku, stworzone przez niemieckich czeladników kamieniarskich, urokliwe zakątki zwane są właśnie Sławieńską Wenecją.\nDużą wartością turystyczną Sławna jest jego położenie. Bliskość morza z wyjątkowo urokliwym i zabytkowym Darłowem i szczególną turystyczną atrakcją, jaką jest drewniany nadmorski trakt wiodący z Jarosławca do Darłówka. Miast takich jak Sławno jest wiele. Niektóre podniosły się z ruiny, inne trwają w marazmie. To od mieszkańców tych miast zależy jak będzie się w nich mieszkało. Potrzebna jest oddolna inicjatywa.\nPrzystąpienie do Unii Europejskiej daje ogromna szansę i jest wyzwaniem dla lokalnych społeczności. Nie bójmy się sięgać po unijne pieniądze. Same do nas nie napłyną a władze miast powinny stwarzać klimat do sięgania po nie.\nTagi: zabytki Frankenstein Sławno Cyganie Wieże Ciśnień drewniany trakt formy kamienne\nnie mogę się doczekać Panie Zdzisławie kiedy wreszcie zobaczę Pańskie Sławno i spróbuję sławieńskiego chleba :)\nA ja mam wrażenie, że europejskie fundusze są bardzo widoczne w okolicach Koszalina, o czym zresztą wspomniałam swego czasu w tekście link\nZa miesiąc będę przejeżdżała przez Sławno, z przyjemnością rozejrzę się dookoła :) Pozdrawiam :)\nO!, tytuł podchwytliwy ;-) Witaj !\nNo nie, tu miał być plus!\nWitaj, Zdzisławie! W końcu ;-) Rozumiem, że jest to zaledwie zwiastun cyklu bardzo interesujących artykułów o Sławnie. Czekam też na galerię. A burmistrz... Myslałam, że to żart , ale znalazłam: http://www.gk24.pl/apps/pbcs.dll/article?AID=/20070105/SLAWNO/70104018


Zawód: Włóczykij: września 2015\nZagłębie Ruhry (niem. Ruhrgebiet) to najbardziej uprzemysłowiony obszar w Nadrenii Północnej-Westfalii. Po jednym mieście następuje kolejne, tworząc największą aglomerację w Niemczech. Obecnie wydobycie węgla i przemysł ciężki wycofują się z Zagłębia, a teren podlega restrukturyzacji. Obszar ten zajmuję centralną część landu, ciągnie się od Hamm w Westfalii po leżący nad Renem Duisburg. Na pierwszy rzut oka Zagłębie Ruhry wydaje się być mało turystycznym miejscem, jednak pozory mylą. Między kopalniami i fabrykami trafić można na ciekawą architekturę (dawną i współczesną), a stary tereny przemysłowe zmieniają się w centra kulturalne i parki. Spośród wielkiej liczby miast Zagłębia mamy dla Was dwie propozycje...\nWestfalia stanowi wschodnią część landu Nadrenia Północna-Westfalia. Krajobrazowo to bardzo zróżnicowany region, od pozbawionej większych wzniesień Niziny Westfalskiej na północy po pasma gór Rothaargebirge na południu. Równie różnorodna jest historia tego obszaru, niegdyś złożonego z wielu osobnych państewek. W tym roku obchodzona jest dwusetna rocznica utworzenia Westfalii w (prawie) obecnych granicach. Pomimo wielu atrakcji i ciekawych miast nie spotka się tu tylu turystów co w Kolonii lub Düsseldorfie.\nTeraz przyjrzymy się kilku ciekawszym miejscom :)\nPod koniec naszej lipcowej podróży trafiliśmy jeszcze w dwa miejsca, o których warto wspomnieć. Jedno jest bawarskim miasteczkiem, drugie ruchliwym austriackim miastem... Jedno odwiedzają przede wszystkim niemieccy emeryci - bywalcy uzdrowisk, a do drugiego ciągną wycieczki z różnych krajów. Tym co łączy obydwa miasta jest solna historia... no i może jeszcze Mozartkugeln ;p Ruszamy do Bad Reichenhall - solnego kurortu i Salzburga - solnego grodu.\nSłone bogactwo Bad Reichenhall\nBad Reichenhall znane jest w Niemczech głównie z produkcji soli. Poza tym jest to kurort dla bardziej zamożnych kuracjuszy. Gdy dojeżdżaliśmy z Berchtesgaden do Bad Reichenhall, naszą uwagę zwrócił duży zespół ceglanych budynków. Jak się okazało, to dawna salina, czyli miejsce w którym uzyskiwano sól poprzez odparowanie solanki. Kawałek od centrum znajdują się wciąż działające zakłady produkcji soli. Trzeba przyznać, że działają całkiem sprawnie! Słony kawałek Bad Reichenhall można znaleźć w niejednej niemieckiej solniczce. Prawdopodobnie z tej właśnie przyczyny w mieście na jednym z rond postawiono spory pomnik... solniczki!


Wisła Kraków będzie stawiać na młodych Polaków | Kraków Nasze Miasto\nBartosz Karcz 17 listopada 2011, 18:40\nJakub Świerczok Kraków zna bardzo dobrze. Tutaj chodził do Szkoły Mistrzostwa Sportowego i grał w juniorach Cracovii archiwum\n25 trenerów przysłało oferty. Na kogo stawia Wisła?\nŚwierczok to zaledwie 19-letni napastnik Polonii Bytom, który jest rewelacją obecnego sezonu w I lidze. Młody piłkarz strzelił do tej pory 11 bramek i wspólnie z Nildo z Bogdanki Łęczna przewodzi klasyfikacji I-ligowych snajperów. Skauci Wisły oglądali już kilka razy w akcji Świerczoka i wydali mu pozytywną opinię. Krakowski klub chciałby się z nim związać długim kontraktem, na cztery, pięć lat, co mogłoby być niezłą inwestycją. Choćby taką, jaką nie tak dawno zrobił Lech Poznań, pozyskując Roberta Lewandowskiego ze Znicza Pruszków.\nPrzypomnijmy, że wtedy również zainteresowana sprowadzeniem Lewandowskiego była Wisła, ale przegrała o niego walkę z "Kolejorzem". Później poznaniacy zarobili za swojego piłkarza duże pieniądze, sprzedając go do Dortmundu. Świerczok mógłby rozwinąć się na boiskach ekstraklasy w podobny sposób.\nNa przeszkodzie Wiśle może jednak stanąć... Lech, który również jest zainteresowany bytomskim napastnikiem. Kto tym razem wygra rywalizację? Czas pokaże...\nRównież przyszłościowo należy traktować ewentualne pozyskanie Skorupskiego z Zabrza. Na razie niepodważalną pozycję w bramce Wisły ma Sergiej Pareiko, ale jego kontrakt wygasa z końcem sezonu i nie wiadomo, czy zostanie przedłużony. Poza tym Wisła z końcem sezonu może stracić również Filipa Kurtę. Bramkarz młodzieżowej reprezentacji Polski ma również kontrakt do końca czerwca 2012 roku, a to oznacza, że może podpisać umowę z dowolnym klubem już 1 stycznia. To miejsce, w którym polscy bramkarze mają bardzo dobrą markę, więc Kurto może zdecydować się na przenosiny, zwłaszcza że na razie panuje cisza w sprawie jego nowej umowy w Krakowie. Młody golkiper może nie chcieć czekać w nieskończoność, żeby po sezonie nie zostać na lodzie.\nNOWE Krakow. Gang kiboli zatrzymany. Wpadli, bo handlowali narkotykami\nNa polecenie prokuratury krakowska policja zatrzymania 14 osób w wieku od 18 do 40 lat, związanych ze środowiskiem pseudokibiców, zamieszkujących na terenie...\n27 września 2021, 10:11


Rasa: Mieszaniec Płeć: Samiec Wiek: 9 lat Waga: 20 kg Data przyjęcia: 07.08.2019 Nr ewidencyjny: 1623/19\n*PULPET* to wyjątkowo spragniony kontaktu z człowiekiem pies. Niewątpliwie miał kiedyś dom i kogoś do kochania, dlatego pobyt w schronisku jest dla niego szczególnie trudny. Ciężko przystosować się do schroniskowych realiów, gdy jeszcze przed chwilą sypiało się na kanapie...\nPulpet uwielbia ludzi i akceptuje większość psów. Jest wielkim miłośnikiem pieszczot i... jedzenia. Niestety, to drugie zamiłowanie odebrało mu nieco gracji i nadmiernie zaokrągliło kształty – nad czym obecnie pracujemy (dieta!). Na szczęście to wciąż energiczny, pełen chęci do życia psiak, więc na pewno szybko wróci do formy.\nSzukamy dla niego wiernej rodziny, na zawsze!\nWolontariusze: Ewa 609 491 910, Jola 504 080 091, Anna 501 238 595\nSkąd: Warszawa, ul. Hoża (Śródmieście)\nPies posiada mikroczip.\nAkcesoria: plastikowy, czarny kaganiec


Oświetlenie basenowe | Internet online!\nBasen – płytki, lampy i inne dodatki\nBasen z prawdziwego zdarzenia powinien być zbudowany w sposób zaplanowany, z wykorzystaniem najnowszych technologii. Mieszkańcy zażywali kąpieli w basenach od czasów dawnych. Obecnie nie tylko milionerzy mogą sobie pozwolić na wybudowanie własnej pływalni. Tania oferta może jednakże stać się przyczyną nieszczęścia. Obecnie do wyłożenia basenu używa się wyjątkowe płytki basenowe. Dzieli się je na trzy grupy antypoślizgowe. Te z naczelnej grupy nie są w stanie być używane do wykładania samego basenu, a wyłącznie ciągów komunikacyjnych, do których nie ma dostępu wilgoć. Płytki ceramiczne z drugiej grupy służą do wykładania wnętrza basenu, a także jego obrębu. W punktach, gdzie szczególnie łatwo jest się poślizgnąć, na przykład przy drabinkach, bądź w punktach, gdzie posadzka jest pochyła, położy się płytki z trzeciej grupy antypoślizgowej. Wypada także zadbać o Oświetlenie basenowe – tu rekomendujemy fachowców. Na nich żadne obuwie, ani goła stopa, nie mogą się poślizgnąć. Są one jednak również dość chropowate, a przez to nie całkowicie przyjemne w dotyku. Baseny powinny być utrzymywane w doskonałej czystości. Na powierzchni płytek, a zwłaszcza w szczelinach, gromadzą się zatrważające grzyby, które mogą zakazić stopy konsumentów. Aby temu zapobiec baseny czyszczone są silnymi chemikaliami. Wobec tego płytki basenowe powinny być odporne na środki sprzątające, które zniszczyły by zwyczajne płytki. Płytki muszą być też odporne na ścieranie. Nie ma niemniej jednak w tym względzie ustalonych norm. Jeśli basen jest basenem zamkniętym i osoby, które się po nim poruszają zawsze chodzą boso, wtedy nie ma potrzeby używać płytek, które są szczególnie odporne na usuwanie.


Zaproszenia Ślubne perłowe W87b\npapier jest perłowy kremowy (ecru) lub biały do wyboru\nKolor papieru: Złoty perłowy\nWybierz koperty: Koperta biała zwykła\nKoperta biała zwykła\nKoperta biała elegancka\nKoperta biała elegancka z nadrukiem\nKoperta biała perłowa\nKoperta biała perłowa z nadrukiem\nZaproszenie wymaga projektu!\nOd 1 do 29 sztuk musisz kupić PROJEKT- jest dostępny tutaj: https://sposa.com.pl/zaproszenia/105-projekt.html\nOd zamówienia 30 sztuk projekt jest GRATIS!\nOd zamówienia 50 sztuk 2 projekty są gratis - np.: na zaproszenia i zaproszenia na sam ślub.\nPapier okładki: złoty perłowy\nPapier wnętrza: złoty perłowy z czarnym nadrukiem\nDodatki: perłowy biały pasek z kwadratową aplikacją ze złotym nadrukiem\nWielkość zaproszenia rozłożonego to 21x30 cm - a złożonego na trzy części w C to 21x10 cm\nZobacz zaproszenie na filmie:\ntrzeba ręcznie wkleić link do przeglądarki\nAby zamówić próbki zamów jedną lub dwie sztuki. Próbki wykonujemy z przykładową treścią. Termin realizacji próbek to 7 dni roboczych.\n3. - Wypełnij formularz zamówienia - kliknij w guzik nad tym tekstem ZAŁĄCZNIKI i POBIERZ PLIK -\nFORMULARZ lub wpisz do przeglądarki adres: https://sposa.com.pl/index.php?controller=attachment&id_attachment=1 wyślij wypełniony formularz e-mailem zamówienie na adres: sklep@sposa.com.pl\nEXPRESS należy kupić osobno i włożyć do koszyka z zaproszeniami. EXPRESS można zakupić także później, jednak termin ekspresowy liczymy od momentu zaksięgowania wpłaty za EXPRESS. Ekspres jest tutaj: https://sposa.com.pl/zaproszenia/107-projekt.html\nZ uwagi na możliwość uszkodzenia w trakcie wysyłki cyrkonie wysyłamy luzem w blistrach w ilości o 10% większej niż potrzebna. Należy je nakleić.\nW przypadku bezprawnego ich wykorzystania wystąpię na drogę prawną w celu wyegzekwowania przysługujących praw określonych w Ustawie o Ochronie Praw Autorskich. Wszystkie nasze zaproszenia mają dyskretne oznaczenia producenta na tylnej stronie zaproszenia w formie napisu: "Sposa Zaproszenia www.sposa.com.pl". Nie jest to wada i nie stanowi podstaw do reklamacji. Nie można tego usunąć.


Fotowoltaika TRZEBOWNISKO ☀ Panele fotowoltaiczne dla domu, firmy, biznesu, rolnictwa. Instalacje fotowoltaiczne.\nFotowoltaika TRZEBOWNISKO - Panele i instalacje fotowoltaiczne dla domu, firmy, biznesu, rolnictwa.\nFotowoltaika ☎ 503 439 178 ➤ Instalacje fotowoltaiczne TRZEBOWNISKO ⚡\nFOTOWOLTAIKA dla domu i rolnictwa Z DOFINANSOWANIEM obniżającym koszt inwestycji. Instalacje fotowoltaiczne z montażem dla firm, przemysłu i budownictwa, urzędów i instytucji. Wydajne elektrownie fotowoltaiczne, farmy PV. Mocne i markowe panele fotowoltaiczne z gwarancją producenta. Optymalnie skalkulowany cennik na systemy i gotowe zestawy fotowoltaiczne oraz wysokiej klasy tanie falowniki, inwertery. Jako instalator instalacji fotowoltaicznych posiadamy także atrakcyjne ceny na wydajne pompy ciepła. Obszar usług: TRZEBOWNISKO i okolice.\nFotowoltaika, której poszukujesz – sprawdź naszą ofertę!\nJesteś w dobrym miejscu, jeżeli wyszukujesz rozwiązania z obrębu nowoczesnej fotowoltaiki. To nasza specjalność, w ramach jakiej korzystamy wyłączenie ze sprawdzonych rozwiązań i świetnych komponentów. Fotowoltaika dla domu lub biura w naszym wykonaniu to wyższy poziom jakości, lecz ciągle w cenie, na jaką możesz sobie pozwolić. Przy każdym zamówieniu troszczymy się o to, aby zdobyć najwyższą estetykę i wydajność, na której możesz polegać.\nWybierając nasz zespół do instalacji, doradztwa, czy również samego dopasowania rozwiązań fotowoltaicznych – masz gwarancję, że dostajesz idealną możliwą obsługę. Nasi profesjonaliści zajmujący się energią słoneczną przeprowadzą Cię przez pełny proces, od pierwszych wątpliwości po włączenie systemu i Twoja fotowoltaika dla instytucji, domu czy biura stanie się faktem!\nFormalności, aprobaty, kontrole? Nie musisz się o nic martwić, zadbamy o to, aby wszystko było załatwione! Otrzymujesz to, co bardzo dobre z obu światów – lokalną wiedzę popartą przez wiodącą krajową jednostkę gospodarczą zajmującą się energią słoneczną do zastosowań mieszkaniowych, lecz i handlowych. Jeżeli wobec tego właściwie interesuje Cię fotowoltaika dla rolnictwa albo instalacje dla innych dostosowanych do Twoich potrzeb rozwiązań – nie zapominaj, że jesteśmy do Twojej dyspozycji. U nas cały proces jest klarowny oraz zrozumiały, zawsze są odpowiedzi, nie ma miejsca na wątpliwości.\nBez względu na to, czy gra toczy się o pojedynczy projekt lub całe farmy fotowoltaiczne – na nas możesz liczyć. Kiedy właśnie nas wybierzesz do dopasowania i montażu wybranego systemu fotowoltaicznego, masz gwarantowane, że będzie Ci służył przez długi czas w doskonałej formie, bez kłopotów. W razie jakichkolwiek zapytań możesz liczyć na kompleksowe wsparcie, w tym do Twojej dyspozycji są:\nNaszym przywilejem jest pełne zadowolenie z instalacji u każdego kontrahenta, co motywuje nas do wprowadzania coraz to dogodniejszych rozwiązań, które niosą w dyscyplinie OZE coraz pokaźniejsze korzyści.\nNie ma dwóch obiektów o takich samych potrzebach w aspekcie fotowoltaiki. To naturalnie dzięki naszemu podejściu do dzisiejszej fotowoltaiki tworzymy niezawodne rozwiązania, jakie integrują użycie energii słonecznej, zastosowanie pompy ciepła, przechowywania baterii, technologii kontroli oraz zarządzania energią, by czysta energia była jeszcze bardziej dostępna cenowo, niezawodna oraz odporna. Należałoby dodać, że nasze rozwiązania fotowoltaiczne są nie jedynie w stanie produkować oraz magazynować energię, lecz także dopasowują się optymalizując źródła energii i jej zużycie w sposób predykcyjny w czasie realnym. Obserwując bieżące zapotrzebowanie na energię, produkcję energii słonecznej, poziomy energii zgromadzonej, czy porę dnia przez nasze systemy – będziesz korzystać z inteligentnych dostosowań, by zapewnić optymalne wrażenia energetyczne dla swojego domu czy instytucji.


Nazwa Produktu: Karty Anielskie wsparcie w miłości\nTwoja Cena: 0.00 PLN\nNormalna cena: 69.20 PLN\nZachowujesz: 69.20 PLN\nTo pierwsza na polskim rynku talia anielskich kart poświęcona wyłącznie sprawom sercowym. Dzięki niej z łatwością rozpoznasz osobę, która jest Ci pisana. Karty wskażą również najlepsze momenty na wprowadzenie związku na wyższy poziom, zdecydowanie się na zaręczyny lub ślub. Jeśli ktoś z kolei jest nieszczęśliwy z obecnym partnerem, talia ta podpowie mu, czy powinien dalej walczyć o ten związek, czy go zakończyć. Dzięki anielskim wskazówkom wykryjesz problemy, które dopiero mogą się pojawić w Twoim związku i zawczasu im zapobiegniesz. Może się także okazać, że dotychczas odpychałeś miłość, która pragnęła zawitać w Twoim życiu. Jak tylko to zrozumiesz, w największym nawet tłumie będziesz w stanie dostrzec partnera swoich marzeń. Wpadnij w sidła miłości!\nDoreen Virtue jest metafizykiem oraz autorką wielu książek dostepnych w większości języków świata.


Wycieczka na Śnieżnicę - JJ's Diary\nHome » Poland » Summer » Traveling » Wycieczka na Śnieżnicę\nŚnieżnica jest jedną z gór w pasmie Beskidu Wyspowego. Jan Nepomucen Rostworowski uwazal tą górę, za jedną z najpiękniejszych w okolicy i tak o niej pisał "Jako róża jest najpiękniejsza i najwonniejsza z kwiatów, tak i tę górę można uznać za najpiękniejszą ze swego układu, jako i z widoku i pięknego spaceru".\nPomysł z wycieczką na Śnieznicę wyszedł u nas w domu bardzo spontanicznie i w sumie po 5-cio minutowych przygotowaniach wyruszyliśmy do kaplicy na Śnieznicy i na lokalne przekąski do znajdującego się obok schroniska. Miejsce jest tak urokliwe, że pewnie tam się jeszcze wybierzemy. Kapliczka która wykonana prawie wyłącznie z drewna skradła moje serce, a JJ nie mógł się naskakać na schroniskowej trampolinie. Po drodze najedliśmy się czarnych jagód i dzikich malin. Trasa za to jest tak prosta, że nawet 2-latek nie będzie miał problemu z jej przemierzeniem. A aktywne spędzanie wolnego czasu to my lubimy najbardziej.\nAutor: Peacock o 8/01/2014 05:28:00 pm\nNatalia K 1 August 2014 at 18:34\nśliczne zdjęcia i widać, ze wycieczka udana!\nJa i moje urwisy 1 August 2014 at 18:55\nCudne.miejsce i zdjęcia bajeczne :)\nNenka 1 August 2014 at 20:02\nPiękna wycieczka... I pogoda dopisała...\nFilipia Mama 2 August 2014 at 11:47\nInga B. 2 August 2014 at 14:35\nPiękna okolica :) Bardzo lubię polskie góry, wszystkie :)\nnarja 2 August 2014 at 15:36\nInfallibleLifestyle 2 August 2014 at 18:18\nAle tam pięknie, widać że wycieczka udana :)\nMichał Cimek 2 August 2014 at 19:58\nCiekawa okolica i zdjecia. Jeszcze w Beskidzie wyspowym nie byłem.\nsensiblees 3 August 2014 at 08:43\nSenorita Sunshine 3 August 2014 at 12:55\njaki śliczny maluszek


W przedostatnim meczu na Stadionie Wrocław w 2017 roku piłkarze Śląska Wrocław podejmą przedostatnią drużynę w tabeli – Piasta Gliwice. Mecz rozpocznie się w sobotę, 9 grudnia o godzinie 15.30.\nPodopieczni Jana Urbana bardzo słabo spisują się w tym sezonie na wyjeździe. Na obcych boiskach Śląsk jeszcze nie wygrał, a jedynie cztery razy zremisował. Zupełnie inaczej wrocławianie prezentują się na własnym stadionie. U siebie w dziewięciu meczach Trójkolorowi zwyciężyli aż sześć razy, w tym w ostatnim derbowym starciu z Zagłębiem Lubin.\nTeraz przed wrocławianami przedostatnia w tym roku okazja, by u siebie zgarnąć komplet punktów. W meczu z Piastem Gliwice gospodarze będą faworytami, pomimo iż odkąd zespół z Gliwic przejął Waldemar Fornalik, drużyna ta gra zdecydowanie lepszą i skuteczniejszą piłkę - w ostatnich pięciu kolejkach gliwiczanie przegrali zaledwie jedno spotkanie, a ostatnio zremisowali z mającym mistrzowskie aspiracje Lechem Poznań.\nW pierwszej rundzie na początku sierpnia Piast zremisował ze Śląskiem 1:1. Bramkę dla gości strzelił Marcin Robak. Jakim wynikiem zakończy się rewanżowy pojedynek?\nBilety można kupić w punktach sprzedaży lub drogą internetową.\n09.12.2017 | 15:30\nN 14:00 Iglica Wycieczka: Wystawa Ziem Odzyskanych


Kosmetyki na bazie oliwek – dlaczego pomagają suchej skórze? – Portal Edu Info\nKosmetyki na bazie oliwek – dlaczego pomagają suchej skórze?\nprzez EduInfo 19 sierpnia 2016 14:32 3 633 views0\nJeszcze do niedawna istniało przekonanie, że kosmetyki na bazie oliwek nadają się tylko i wyłącznie na włosy. Tymczasem na przestrzeni kolejnych lat zauważono, że bez większych problemów można aplikować je również w innych miejscach, np. na twarzy. Szczególnie zaleca się jej używanie wszystkim osobom, które mają suchą skórę.\nOliwa z oliwek to bardzo delikatna konsystencja o działaniu antybakteryjnym. Nie podrażni ona skóry, tylko może jej dodatkowo pomóc złagodzić suchość oraz drobne podrażnienia. Świetnie nadaje się jako olejek do ciała, jednakże pielęgnować możemy nią również paznokcie. Należy jednak zwracać uwagę na to, żeby dobrać jak najlepszą gatunkowo oliwę, gdyż tylko wtedy można liczyć na jej najlepsze działanie. Zdecydowanie unikajmy takiej, która jest najtańsza, bo często jest tam zaledwie kilka procent oliwy.\nJeśli ktoś nie lubi używać oliwy w najczystszej postaci, to można zdecydować się na kosmetyki, które są oparte właśnie na tym składniku. Niemniej jednak warto zawsze dokładnie czytać wszystkie etykiety, ponieważ wtedy masz pewność, że dany kosmetyk faktycznie zawiera oliwę z oliwek oraz jest bez konserwantów. W innym wypadku niestety nie polecamy kupowania, ponieważ będzie to tylko strata pieniędzy.\nGdzie kupować kosmetyki na bazie oliwek?\nPrzede wszystkim w sprawdzonych sklepach z produktami naturalnymi. To właśnie tam oferowane są produkty, które nie zawierają żądnych barwników, substancji konserwujących itd. Dzięki temu ich działanie jest bardzo dobre, jak również nie uczulają. Bardzo dobrze natłuszczają skórę oraz sprawiają, że wygląda ona znacznie młodziej.\nJeśli chodzi o ceny, to nie trzeba się tutaj szczególnie obawiać, ponieważ jak na tak dobroczynny produkt, to są one stosunkowo niskie i z pewnością każda kobieta będzie w stanie sobie na coś takiego pozwolić. Dobrze jest podarować sobie czasami coś, co pozwoli naturalnie zadbać o swoją skórę i zapobiegać jej przesuszaniu.


Faktycznie aby móc własnoręcznie wykonywać dekoracje, niezbędne są umiejętności manualne. Na szczęście mamy dzisiaj dostęp do takich ofert, jak ta w hurtowni Horst http://horstsc.pl/ . Znajdziemy tam m.in. ciekawe elementy dekoracyjne, które to można następnie sprzedawać w sklepie, jednocześnie ceny...\nTemat: Zbiornik naziemny czy podziemny?\nRe: Zbiornik naziemny czy podziemny?\nMoim zdaniem jednak zbiornik podziemny lepiej wygląda, choć sam raczej nie miałbym możliwości skorzystania z takiej opcji. Bądź co bądź od dłuższego czasu rozważam skorzystanie z oferty LPG DIRECT http://lpgdirect.pl/ . Firma ta bowiem oferuje nie tylko nowe, ale również używane zbiorniki, a jednocz...\n15 sty 2018, 9:32\nMoim zdaniem jednak zakup domu wiąże się ze znacznie mniejszymi kosztami, niż postawienie budynku od podstaw. Niemniej jednak na pewno jeżeli jednak wybierzemy tą drugą opcję, warto zapoznać się z ofertą Kalhyd. Firma ta zajmuje się wykonywaniem różnego rodzaju instalacji, także takich łączących się...\nTak sobie myślę, że w przypadku przywozu mebli, na pewno nie będzie większych problemów ze znalezieniem firmy, która podejmie się takiego zadania. Niemniej jednak jeżeli w grę wchodzi konieczność skorzystania z bardziej zaawansowanych opcji, takich jak np. spedycja kolejowa, odpowiednie rozwiązania ...\nJa jednak zdecydowanie postawiłbym tutaj na usługi fachowców, np. z Kalhyd http://kalhyd.pl/zaopatrzenie-w-wode/ . Firma ta posiada bowiem bardzo szeroką ofertę, obejmująca chociaży wykonywanie instalacji wodno-kanalizacyjnych, jak i wykonywanie przepompowni ścieków. Jednocześnie opinie na ich temat...\n29 gru 2017, 13:06\nOsobiście dużo chętniej wybrałbym meble kuchenne, wykonywane na wymiar. Co więcej, nawet udało mi się znaleźć bardzo ciekawą ofertę mebli angielskich na http://www.kuchnieangielskie.com.pl/ . Są one niezwykle starannie wykonane, przy czym cechuje ze zarówno ciekawa, pełna elegancji stylistyka, a prz...\n28 gru 2017, 9:43\nFaktycznie firm o takim profilu działalności na naszym rynku znajdziemy bardzo wiele. Niemniej jednak gdybym sam miał postawić na usługi jakiejś konkretnej, na pewno byłaby to http://www.avio-star.pl/ . Przede wszystkim bowiem AVIO-STAR działa na naszym rynku od wielu lat, a jej oferta jest bardzo s...\n24 lis 2017, 11:38\nRe: Nawierzchnia na podjazd do mechanika oraz wandtattoos\nJak dla mnie kostka brukowa będzie na pewno dobrym rozwiązaniem. Przy czym zwróciłbym tutaj także uwagę na odpowiednie wyposażenie warsztatu. Na pewno nie może się on obyć bez dobrej sprężarki. Szeroką ofertę produktów tego rodzaju znajdziemy w Almig http://www.almig.pl/ . Są w niej dostępne takie o...\n18 lis 2017, 7:58\nA powiedzcie mi, co sądzicie o schodach nierdzewnych, prowadzących na taras? Bardzo ciekawe, a zarazem niezwykle ładnie wykonane produkty tego rodzaju można znaleźć w ofercie Kobamet kobamet.pl. Producent ten prowadzi sprzedaż artykułów najwyższej jakości, przy czym cechują się one dodatkowo niezwyk...\n16 paź 2017, 15:28\nNad pompą ciepłą myślę już od dłuższego czasu. Jednak obawiam się kosztów instalacji. Póki co tuż przed sezonem nie będę nic zmieniał. Mam nawet zamiar zainwestować w worki z http://dobreworki.pl/ i sprawdzić kilka rodzajów opału z różnych źródeł. Dzięki temu będę wiedział, który sprawdza się najlep...\n09 paź 2017, 18:52\nPowiem Wam szczerze, że moim zdaniem bardzo ciekawym rozwiązaniem jeżeli chodzi o ogrzewanie domu jest, ogrzewanie gazowe, szczególnie jeżeli postawimy na ofertę zarówno dystrybutora, jak i importera gazu grzewczego LPG DIRECT https://lpgdirect.pl/ . W tym przypadku bowiem możemy zlecić montaż całej...\nMoim zdaniem generalnie najlepiej sprawdzać pojazdy, zabierając ze sobą specjalistę od nich. W przypadku aut ponoć dość dobrze spisuje się weryfikacja przy wykorzystaniu numeru vin. Niemniej jednak na pewno niczego nie zastąpi wizyta w warsztacie. We własnym zakresie natomiast możemy zatroszczyć się...\n12 wrz 2017, 12:20\n11 wrz 2017, 21:09\nFaktycznie takie kule prezentują się bardzo fajnie w ogrodzie. Sama też zastanawiam się nad taką właśnie opcją, bądź też postawię na oświetlenie Philips . Przede wszystkim bowiem do wyboru mamy tutaj wiele modeli, a jednocześnie cechują się one świetną stylistyką i są to produkty prestiżowe. W związ...\n18 sie 2017, 10:06\nPowiem szczerze, że dzisiaj tak na dobrą sprawę mamy całe mnóstwo możliwości jeżeli chodzi o unowocześnienie naszego mieszkania i nie mam tutaj na myśli wyłącznie odpowiedniego zaadaptowania poszczególnych pomieszczeń. Świetną opcją może bowiem okazać się chociażby inteligentne mieszkanie Deimic One...


SGGW.TV » Prorektor\nSGGW otrzymała certyfikat „Uczelnia walcząca z plagiatami”\nSzkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego po raz trzeci otrzymała certyfikat „Uczelnia walcząca z plagiatami”. W imieniu SGGW certyfikat „Uczelnia walcząca z plagiatami” odebrała Pani prof. dr hab. Krystyna Gutkowska, prorektor ds. dydaktyki oraz mgr. Robert Budzyński z Centrum Edukacji Multimedialnej, Pełnomocnik Rektora ds. Funkcjonowania Systemu Antyplagiatowego, twórca tego systemu w SGGW.\nZamieszczony 8 years, 8 months ago at 22:52.\nZamieszczony 8 years, 10 months ago at 18:27.


healthy cook – Katarzynowa.pl\nTag: healthy cook\nbez cukrucoconuthealthy cookhealthycakejabłkalekkie ciasto jogurtowenosugarplacek jogurtowyprzepisrecipezblogowani\nkatarzynowa 19 kwietnia 2016 2 komentarze\nCześć, czołem! Dzisiaj zaserwuje Wam Lekkie ciasto jogurtowe z jabłkami. Jest lekkie, smaczne a co najistotniejsze, to to, że nie zabiera sporo czasu:) Zatem podciągnijcie „Lekkie Ciasto jogurtowe z jablkami”\nawokadohealthy cooklubellamakaronmakaron z awokadoprzepisprzepis ma makaron z awokadorecipezblogowani\nkatarzynowa 9 kwietnia 2016 No Comments\nWeekend ach ten weekend! W sobotnie popołudnie mam dla Was przepis na pysznie, lekki obiad, Makaron z Awokado 😉 Jest łatwy w przygotowaniu, więc każdy „Makaron z awokado”\nfit mazurekhealthy cookmazurek bez glutenuprzepisprzepis na mazurekrecipewielkanocny mazurekzblogowani\nkatarzynowa 27 marca 2016 No Comments\nWesołego Alleluja! Z okazji Wielkiej Nocy chciałabym Wszystkim życzyć: pogodnych, zdrowych, radosnych Świąt! Wykorzystajmy ten czas najlepiej jak potrafimy. Odpoczywajcie w zaciszu swojego domu albo „Fit Mazurek”\nkatarzynowa 9 kwietnia 2015 1 Comment\nDzisiaj mam dla Was przepis na muffin-ki bananowo owsiane. Ich przygotowanie jest niezwykle proste, gdyż głównym składnikiem są banany (najlepiej te dojrzałe) oraz płatki owsiane. „MUFFINKI BANANOWO – OWSIANE”


Marvel i Riot Games łączą siły. Efekty poznamy już w maju 2019 roku | Gaming Society\nStrona główna Gry Aktualności Marvel i Riot Games łączą siły. Efekty poznamy już w maju 2019...\nMarvel i Riot Games łączą siły. Efekty poznamy już w maju 2019 roku\nMarvel i Riot Games to dwie marki, których nie trzeba przedstawiać żadnemu miłośnikowi kultury i gier. Co się stanie, gdy połączą siły? O tym przekonamy się już w maju 2019 roku, bo właśnie wtedy zostanie wydany pierwszy komiks w świecie League of Legends.\nInformacja została potwierdzona oficjalnie zarówno przez Marvela, jak i samo Riot Games. Pierwszy komiks pt. „League of Legends: Ashe Warmother” trafi do sprzedaży w maju 2019 roku. Będzie to pełnoprawna nowela obrazkowa w świecie popularnej gry. Komiks opowie tzw. origin story jednej z bardziej znanych bohaterek LoL-a – Ashe. Dowiemy się, jak stała się ona liderem swojego ludu i jak poradziła sobie z fanatycznymi oczekiwaniami własnej matki.\nKomiks zostanie stworzony przez Odina Shafera z Riot Games, który będzie odpowiadał za całą historię oraz Ninę Vakuevę, która zajmie się rysunkami. Warto w tym miejscu nadmienić, że Vakueva była nominowana do prestiżowej w świecie komiksów nagrody Russ Manning Award w kategorii odkrycia roku. Zespół autorów dopełni Cardinal Rae.\n– Wielu fanów uniwersum Marvela i komiksów dzieli zainteresowanie i pasję do opowieści ze społecznością graczy. League of Legends jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych tytułów w świecie gier i ze swoim unikalnym światem i wciąż poszerzającym się zestawem bogatych bohaterów jest idealny jako temat na komiksy. Jesteśmy podekscytowani współpracą z Riot Games i tym, że możemy pomóc stworzyć uniwersum League of Legends dla wszystkich fanów i graczy na całym świecie – powiedział C.B. Cebulsk, redaktor naczelny Marvela.\nW wersji papierowej komiks zadebiutuje w maju 2019 roku, ale pierwsza część historii trafi do wersji cyfrowej już 19 grudnia tego roku.\nkomiks League of Legends\nPoprzedni artykułFallout 76 daleko za Spyro, Hitmanem i Pokemonami\nNastępny artykułNvidia w 24 godziny straciła 23 miliardy dolarów. Najgorszy wynik od 10 lat


Co im dać - kopalnia pomysłów na prezenty - Katalog stron Dodaj-sie.pl\nTagi: pomysł na prezent, pomysły na prezent, prezent, prezent na Boże Narodzenie\nSzukasz inspiracji na wyjątkowe i niepowtarzalne prezenty? Nigdy nie wiesz co kupić dla najbliższych? A może chcesz nauczyć się pięknie pakować podarunki? Jeśli tak, to strona "Co im dać? " jest dla Ciebie. Dziesiątki wyjątkowych i oryginalnych propozycji na każdą okazję - prezent na Boże Narodzenie, urodziny czy imieniny nie będzie już problemem. Dla dzieci, dorosłych i seniorów. Zaskocz swoją partnerkę, mamę czy teściową. U nas znajdziesz pomył na prezent dla najbliższych, dla których nigdy wcześniej nie potrafiłeś nic wymyślić.


Gaz, wiatr, słońce, atom, węgiel? Z czego Polska będzie czerpać energię za 20 lat? | Strefa Biznesu\nMateriał powstał we współpracy z PGNiG SA 29.10.2019\nMateriał oryginalny: Gaz, wiatr, słońce, atom, węgiel? Z czego Polska będzie czerpać energię za 20 lat? - Dziennik Bałtycki


10 minutowy gameplay z unikalnego Ori and the Blind Forest | Serwis Projekt Konsola\nDigital, Newsy Konsolowe, Platformy, XBOX One Wrzesień 22, 2014 Wrzesień 22, 2014\nOri and the Blind Forest to unikatowa, dwuwymiarowa gra platformowa, za którą odpowiedzialne jest Moon Game Studios. Tytuł ten zmierza na Xboksa One, a do sieci trafił 10 minutowy gameplay, który potwierdza, że na tę grę naprawdę warto czekać.\nGry platformowe, to ostatnio bardzo popularny gatunek i widać, że przeżywają one swój rozkwit. W ostatnim czasie pojawił się na rynku sporo takich gier, jak choćby Child of Light, czy Valiant Hearts: The Great War. Ori and the Blind Forest również jest niezwykle ciekawą produkcją, obok której żaden posiadacz Xboksa One nie przejdzie obojętnie. To, że na tę produkcje warto czekać idealnie obrazuje 10 minutowy gameplay. Nie przedłużając, po prostu rzućcie okiem.\nGłównym bohaterem produkcji Moon Game Studios jest tytułowy Ori, który jest młodym i niedoświadczonym duchem lasu. Główna postać podczas swej podróży stara się dowiedzieć więcej o sobie, a także o otaczającym go świecie. Co ciekawe podczas rozgrywki ani razu nie usłyszymy dialogów. Twórcy postarają się przedstawić fabułę za pomocą otoczenia oraz dzięki niemym cut- scenkom. Trzeba przyznać, że to dość oryginalny pomysł, choć jak widać po całej grze Moon Game Studios, nie boi się takich rozwiązań.\nOri and the Blind Forest zmierza na najnowszą konsolę Microsoftu, czyli na Xboksa One, a także na komputery osobiste. Tytuł ten ma działać w rozdzielczości 1080p i 60 klatkach na sekundę. Premiera gry zaplanowana jest na listopad tego roku.\nMoon Game Studios, Ori and the Blind Forest, Xbox One\nPrevious articleMrocznie i brutalnie- nowy gameplay z Bloodborne\nNext articleWeekend darmowego dostępu do PlayStation Plus dla właścicieli PlayStation4


Thriller z muzyką Verdiego - Teatr - Kultura - kulturapoznan.pl\nThriller z muzyką Verdiego\nPierwszą realizacją premierową w nowym sezonie Teatru Wielkiego będzie "Rigoletto" Giuseppe Verdiego. Premiera w sobotę.\nPróba spektaklu, fot. materialy prasowe\nTo jedna z najbardziej znanych oper, ciesząca się niesłabnącym powodzeniem na scenach muzycznych, a aria Księcia Mantui La donna e mobile jest chyba najbardziej popularną arią operową. Poprzednie wystawienie Verdiowskiej kompozycji w Poznaniu - w inscenizacji i reżyserii Krzysztofa Jasińskiego i w scenografii Zofii de Ines - miało miejsce w 2002 roku. Zostało zaprezentowane w Starym Browarze, a następnie przeniesione na Scenę pod Pegazem.\nLibretto - bardzo mroczne i tragiczne - oparte zostało na wątkach zaczerpniętych ze sztuki Król się bawi Wiktora Hugo. Jednak to nie władca jest w operze Verdiego postacią najważniejszą, lecz jego błazen Rigoletto. Sam kompozytor o głównym bohaterze powiedział: "Garbus, który śpiewa. Dlaczego nie? Uważam za cudowne, by postać tę ukształtować jako kalekę i śmieszną, wewnętrznie jednak pełną pasji i wzniosłości".\nSpektakl wyreżyseruje Marcin Bortkiewicz, absolwent Mistrzowskiej Szkoły Reżyserii Filmowej Andrzeja Wajdy, aktor, scenarzysta i dramaturg, współpracujący m.in. z Ośrodkiem Teatralnym Rondo w Słupsku i kaliskim Teatrem im. W. Bogusławskiego. Największym sukcesem artystycznym Bortkiewicza jest nagrodzony w Gdyni, Los Angeles i Paryżu film Noc Walpurgii, którego główną bohaterką jest diva operowa i świat opery ukazany od kulis.\nNa łamach wydawanego w Poznaniu dwumiesięcznika "tuu" (lipiec, sierpień 2017) o koncepcji inscenizacyjnej Rigoletta wypowiedziała się autorka kostiumów Dorota Roqueplo: "wraz z reżyserem [...] postanowiliśmy odejść od typowych, bogatych i błyszczących kostiumów. Marcin ma bardzo konkretną wizję tej opery. Na początku chciał, aby wszystko było czarne. Koncepcja oczywiście ewoluowała, ale i tak sądzę, że dla wielu efekt końcowy będzie zaskoczeniem. Nie chcę zdradzać całej tajemnicy i odbierać frajdy w jej odkrywaniu, ale mogę powiedzieć, że trzymamy się estetyki zaczerpniętej ze średniowiecza francuskiego. [...] Oczywiście mogłabym wymyślić mnóstwo innych sposobów na inscenizację tego spektaklu, od przepychu weneckiego, aż po jakąś odlotową renesansową wersję. Realizuję jednak wizję, która ukształtowała się we współpracy z reżyserem".\nPozostali realizatorzy premiery to: scenograf - Paweł Dobrzycki, choreograf - Iwona Runowska, kierownik muzyczny - Gabriel Chmura, kierownik chóru - Mariusz Otto. Główne partie przygotowują: Jerzy Mechliński i Dario Solari (Rigoletto), Piotr Friebe i Marco Kim (Książę Mantui), Aleksandra Kubas-Kruk i Małgorzata Olejniczak-Worobiej (Gilda), Szymon Kobyliński i Rafał Korpik (Sparafucile), Ada Ber i Magdalena Wilczyńska-Goś (Magdalena). Solistom towarzyszyć będzie chór, balet i orkiestra Teatru Wielkiego.\nTeresa Dorożała - Brodniewicz\n"Rigoletto" Giuseppe Verdiego\nreż. M. Bortkiewicz\npremiera 14.10, g. 19