„Aksjomatów się z definicji nie dowodzi” | FIKSACJE\n„Aksjomatów się z definicji nie dowodzi”\n29 listopada 2014 in marudzenie\nWpis poniższy jest powieleniem mojej wypowiedzi na blogu Niedowiary w blogach Polityki. Powtarza on rozmaite moje wypowiedzi zamieszczane tu i ówdzie, także i tematy poruszane już także na tym blogu. Ponieważ komentarz – będący odpowiedzią na wpis jednego z czytelników bloga Niedowiary był długi a jego napisanie wymagało odrobiny zastanowienia – pomyślałem że umieszczę go także i tutaj, dla potomnych oczywiście.\nJeden z adwersarzy – umieścił w swoim komentarzu do następująca opinię dotycząca matematyki: ” Aksjomatów się z definicji nie dowodzi”. Jest to na tyle popularna opinia, wyrażana tu i ówdzie, że warto się nad nią przez chwilę zatrzymać.\nDlaczego ktoś twierdzi że “aksjomatów się nie dowodzi” skoro na przykład korespondencja Gaussa z Bolyai ojcem poświęcona jest kwestii dowiedzenia V aksjomatu Euklidesa? Skoro “się nie dowodzi” dlaczego do czasu prac Bolyayi, Łobaczewskiego i Gaussa całe tabuny matematyków starały sie go dowieść? I dziś ludzie starają sie “dowodzić” że jakiś aksjomat, szczególnie bogatych teorii jest zależny lub nie od innych. Jest to absolutnie fundamentalna kwestia w wypadku każdej teorii. Chcąc zatem odczytać opinię o aksjomatach w sposób pozytywny ( warto spróbować dla samego przedstawienia poglądu ;-) musimy uznać że nie chodzi tu o praktykę uprawiania matematyki. Praktyka matematyki jest taka, że próby dowiedzenia aksjomatów, udowodnienia ich zależności lub niezależności od pozostałych, są powszechne by wymienić tylko dwa szczególnie ważne i szalenie w swych wynikach owocne przypadki. Pierwszy to właśnie powszechne próby dowodzenia V aksjomatu Euklidesa zakończone odkryciem geometrii nieeuklidesowych. Owe geometrie miały być w pierwszym zamyśle kontrprzykładem w dowodzie! Drugi przykład, to wieloletnie starania, zakończone dowodem Cohena i wynalezieniem ważnej metody forcingu, by dowieść że pewnik wyboru jest niezależny – a więc nie da sie dowieść – od aksjomatów ZF Teorii Mnogości, oraz by dowieść że hipoteza kontinuum także jest od nich niezależna, a zatem może być przyjęta za kolejny aksjomat . Zatem w opinii „Aksjomatów sie nie dowodzi” nie chodzi o to, że się nie dowodzi. Jak najbardziej matematycy czynią wiele wysiłków by niektóre aksjomaty udowodnić, zwykle na podstawie pozostałych aksjomatów rozważanej teorii, wykazując tym samym że teoria dopuszcza mniejszą w sensie liczby pewników – aksjomatyzację. Zatem w opinii tej chodzi o coś zupełnie innego.\nNie chodzi o to co robią matematycy, bo ci aksjomaty starają się dowieść, lub dowieść że się ich nie da dowieść, ale o tzw. zasady. Sporo ludzi zapewne wyobraża sobie że praktyka matematyki czy w ogóle nauk ścisłych, wygląda tak: Matematyk siada i na kartce pisze 5-7 aksjomatów, których nie będzie dowoził, a następnie tworzy z nich teorię. Nie wiem czy tak postępują matematycy, wszakże taka praktyka jest możliwa, dlaczego nie? Służą do takich zabaw całe systemy matematyki symbolicznej, jak Coq, a są nawet i takie które na podstawie podanych aksjomatów starają się generować, czysto kombinatorycznie, twierdzenia ( znany i kontrowersyjny matematyk Doron Zeilberger na swojej stronie ma kilka generatorów twierdzeń napisanych w mathematica czy maple. Polecam jego książkę “A = B”, dostępną za darmo, poświęconą po części takim zagadnieniom.). Zatem działanie takie jest możliwe, przynajmniej co do zasady. I tu dochodzimy do fundamentalnego rozróżnienia. Mamy bowiem do czynienia z pomieszaniem terminologii, czy pojęć, wynikającym zapewne z faktu że w szkole nie uczą już teraz logiki jako takiej.\nSystemy rozumowania dzielą się na nieformalne i formalne. Systemy formalne to takie które posługują się językiem formalnym w którym ściśle określone są wszystkie symbole, gramatyka itp. Systemy nieformalne to wszystkie te dla których językiem ich rozwijania jest mowa potoczna. Oczywiście matematyka jest systemem nieformalnym. W przeszłości do wyjątkowej rzadkości należały książki jak te wydawane przez panią Helenę Rasiową, w których przebieg wykładu zbliża się ( ale nie jest!) do stanu systemu formalnego. Helenra Rasiowa wydała kilka książek w których dokonała daleko idącej formalizacji wykładu podstaw matematyki. Oczywiście takie podejście do matematyki w ogóle ( powiedzmy do tw. Fermata, do tw. Poincare dowiedzionego przez Perelmana ) jest szalenie trudne, właściwie niemożliwe, najpewniej bezsensowne. W przeszłości takimi metodami badano podstawy matematyki, a celem tych prac było raczej wyeliminowanie kłopotów niż koncepcja rekonstrukcji matematyki. Wykład uniwersytecki jakiegokolwiek przedmiotu matematyki ( teorii liczb, geometrii różniczkowej itp. normalnych działów matematyki) bardzo rzadko odbywa sie w ramach jakiegoś systemu formalnego. Matematyka tak przedstawiania jest trudna w odbiorze, a nawet można by rzec że jest martwa, bo i formalizacja teorii matematycznych jest wykonywana na ogół w wypadku teorii już ugruntowanych i znanych. Niemniej warto zwrócić uwagę, że podejście formalne zdało się złapać drugi oddech, a przynajmniej nabrać ciała, przez wykorzystanie komputerowych systemów dowodów. Zwrócę tu uwagę na dwa “produkty”. Jednym z nich jest system MIZAR autorstwa Andrzeja Trybulca. Mam wrażenie, że jest to zdecydowanie największy wynalazek Polskiej matematyki 2-giej połowy XX wieku, chyba całkowicie zapoznany w kraju, a szkoda, skoro daje niezwykłe możliwości rozwoju. System ten posiada obecnie najbardziej rozbudowaną bibliotekę twierdzeń matematycznych na świecie, w której całkowicie formalnie sprawdzono logiczną poprawność 49000 twierdzeń zapisując je w aksjomatyzacji Teorii Mnogości. Składnia systemu odpowiada niemal że językowi naturalnemu. Proszę sobie wyobrazić jakie meta-analizy są możliwe w oparciu o taką bazę danych! I nikt tego nie robi… Mizar ma oczywiście swoje wady, a najbardziej ważącą jest fakt że ma zamknięte źródła, i nie jest aktywnie rozwijany w sposób odpowiadający współczesnym standardom. Jego rozwój przebiega tak, jakby zespół ludzi pracujący w tym projekcie tkwił w latach 80-tych. Niestety charakterystyczną cechą projektu jest bardzo niska dynamika zmian, brak użycia narzędzi do współpracy w internecie ( jak repozytoria kodu), braki w takiej konfiguracji systemu i standardu języka by ułatwiała ona ciągłą transformacje tzw. artykułów Mizara i produkowanie wyników wtórnych ( nie tylko dopisywanie nowych dowodów) jak rozmaite analizy systemu dowodów samego w sobie. Rzecz tą nie byłoby chyba aż tak trudno zmienić….\nInnym ciekawym przykładem jest Univalent Foundations które idzie w kierunku odwrotnym. Za pomocą COQ zapisano w języku formalnym pewną aksjomatyzację podstaw matematyki, a na tej podstawie stworzono (napisano?) książkę opisującą zawartość tego systemu. Być może tka będzie wyglądała przyszłość jakiegoś fragmentu matematyki: http://homotopytypetheory.org/\nWróćmy do tematu wpisu. System formalny wymaga określenia języka. Język zawiera stałe ( jak znak równości, kwantyfikator ogólny itp.), symbole zmiennych ( które wiąże kwantyfikator np.) , atomowe symbole na oznaczanie relacji ( np. relacja “jest elementem” w teorii zbiorów itp.) oraz jakieś określenie własności tych symboli. Aby budować system formalny zwykle na dzień dobry zakładamy że obowiązują nas prawa logiki klasycznej, dla klasycznej matematyki zwykle pierwszego rzędu. Same symbole to za mało by sie dobrze bawić, dlatego dodajemy do naszego systemu także reguły wnioskowania, bowiem nie każda “operacja” na zadanych symbolach jest równoprawna. Reguł wnioskowania, tak zwanych reguł inferencji, może być bardzo dużo, co znacząco może komplikować system. Elementarnym wymogiem wydaje się być by owe reguły prowadziły od zdań prawdziwych do zdań prawdziwych co oczywiście sie dowodzi, ale dlaczegóż ktoś nie miałby badać systemów sprzecznych? Można jak kto chce.\nSystemy określa sie tu dwojako. Jeśli system logiczny nie posiada aksjomatów, ale ma pewien zbiór reguł inferencji, mówimy o systemie dedukcyjnym. Systemy takie badali jako pierwsi Jaśkowski i Gentzen. Jeśli jako reguły inferencji ( nadal bez aksjomatów!) weźmiemy zasadniczo znane reguły logiki ( przykłady we wpisie na tym blogu ) to system taki nazwiemy systemem dedukcji naturalnej. Trudno sie takie obiekty bada bo jest wiele metod przekształcania napisów, wiele metod inferencji, co sprawia że drzewa dowodowe mają sporo stopni swobody. Dlatego kiedy formalizujemy w celu badania istniejących teorii, zwykle bierzemy jedną regułę inferencji – tylko modus poens, choć nader często w pierwszych kokach wprowadza sie kolejne reguły, ale już nie jako zadane obiekty początkowe, ale wnioski z istniejących. Dowody konstruuje się w takich strukturach przez podanie ciągu przekształceń od innych udowodnionych twierdzeń, do takiego którego dowodu szukamy gdzie po drodze wolno nam używać tylko założonych reguł inferencji lub strategii dowodowych dowiedzionych za ich użyciem. Zapis takiego “przejścia” od jednych napisów do innych – nazywamy dowodem. Okazuje się, że tak długo jak mamy do czynienia z samą logiką klasyczną ( bez predykatów i dodatkowych aksjomatów), cały system jest rozstrzygalny i zupełny – to znaczy każde twierdzenie ma dowód, a wykonuje sie go na rozmaite sposoby, np. metoda tabelek 0-1-kowych. Dodanie do niego predykatów ( kwantyfikacja!) czyni system nierozstrzygalnym, jest on jednak nadal zupełny. Zupełność oznacza że każde zdanie w nim wyrażone jest albo prawdziwe albo fałszywe, zaś jeśli jest prawdziwe we wszystkich strukturach spełniających aksjomaty, to można go dowieść, i odwrotnie, posiadanie dowodu gwarantuje prawdziwość. Do tej struktury dołączamy następne prawa określające jak pojęcia które opisujemy mają sie do siebie. I właśnie określenie owych własności symboli, obiektów czy stałych to aksjomaty. Te dodatkowe aksjomaty dotyczą relacji pozalogicznych. Powtórzmy jeszcze raz – dodajemy aksjomaty dotyczące obiektów zdefiniowanych poza logiką ( liczb, zbiorów, obiektów grupy, obiektów geometrycznych). Wychodzimy poza logikę. I wówczas życie staje się ciekawe, i nie sposób powiedzieć jakie własności będzie miał cały system. Czy będzie niesprzeczny? Czy każde twierdzenie które ma dowód będzie prawdziwe we wszystkich strukturach spełniających aksjomaty? Czy każde prawdziwe twierdzenie będzie miało dowód? Na te pytania nie ma odpowiedzi, dlatego że struktura która rozważamy jest zbyt ogólna. W ogólności można w ten sposób dostać systemy formalne zupełne i niezupełne. Stąd trzeba wiedzieć więcej by na pytania odpowiedzieć. Odpowiedź zawarta jest w tw. Goedla o niezupełności.\nPo pierwsze trzeba wiedzieć o jakich aksjomatach sie mówi. nie jest to obojętne – bowiem ta sama intuicyjnie rozumiana “teoria w ogóle” jak powiedzmy “liczby naturalne”, “teoria zbiorów”, “teoria wielomianów” itp. może mieć wiele nierównoważnych aksjomatyzacji, każda spełniająca pewien zbiór naszych oczekiwań czy wyobrażeń o własnościach jakie powinna spełniać owa “teoria w ogóle”. Okazuje się że np dodanie pewnych aksjomatów takich jak opisują ciało rzeczywiste ( np. takich ) daje w wyniku teorię zupełną. Geometria Euklidesa także jest teorią zupełną. Istnieją formalizację arytmetyki liczb naturalnych które mają tą własność. Warto zwrócić uwagę na fakt, że znaczenie aksjomatyzacji Peano ( inne niż historyczne ) leży w tym że wydaje nam się iż opisuje ona nasze wyobrażenie o własnościach liczb naturalnych. No ale akurat tak jest że aksjomatyzacja Peano nie ma własności zupełności ( o czym mówi tw. Goedla). W tym kontekście ( nieco sarkastycznie i z przekąsem) kwestia że tak jest i że stanowi to dla nas zaskoczenie więcej mówi o naszych wyobrażeniach niż o samej arytmetyce. No ale nie powoduje to znaczących problemów, gdyż niesprzeczności i zupełności aksjomatyki Peano można dowieść i to na dwa sposoby ( indukcją pozaskończoną Gentzen, lub w ramach aksjomatyki teorii mnogości ZFC). Widać zatem że *istnieją* dowody poprawności czy prawdziwości aksjomatów, tyle że prawdziwość aksjomatów jednej teorii dowodzi sie wyrażając je w języku innej teorii. Dlaczego tak jest?\nPojęcie prawdy mówi o własności która nie jest precyzyjnie zdefiniowana. Na temat definicji prawdy toczą sie nadal aktywne dyskusje. Istnieje wiele możliwych formalizacji tego pojęcia, wszakże w matematyce zapewne najszerzej przyjmowana jest znana koncepcja Tarskiego ( która wymaga relatywizacji prawdy do metajęzyka opisującego język formalny). Jest to niedoskonała koncepcja, ale przyjęta i działająca, o ile nie mnożymy bytów ponad potrzebę. Stwierdzenie prawdziwości danego twierdzenia w danej teorii, wymaga w jej ramach rozważenie wszystkich struktur spełniających aksjomaty tej teorii ( np. aksjomaty teorii grup spełnia każda grupa, która tym samym jest modelem teorii grup), i sprawdzenie czy twierdzenie które sprawdzamy, jest prawdziwe w każdej, z nich. Oczywiście to beznadziejne zadanie. W praktyce nikt tak nie postępuje! Konstrukcja ta służy wyłącznie definicji prawdy – prawdziwe twierdzenie to takie które zachodzi we wszystkich modelach teorii. Tymczasem matematycy w praktyce zawodowej posługują sie dowodem. A dowód – to jak pisaliśmy wyżej to manipulacja napisami. Skąd wiadomo że taka manipulacja daje nam uzasadnienia dla prawdziwości twierdzeń? Ano z twierdzenia Goedla o pełności logiki, które stwierdza że jeśli reguły inferencji ( a w praktyce tylko modus poens) zachowują własność prawdziwości ( czyli od zdań prawdziwych prowadzą do zdań prawdziwych) to mamy równoważność obu pojęć: _to co daje sie dowieść jest prawdziwe a to co prawdziwe daje sie dowieść. Logika ma taką cudowną własność! Niezwykłe. A na dodatek skoro tego typu działanie jest manipulacją napisami, te zaś posługują się skończoną ilością symboli, trafiamy do prawdziwego raju! Co prawda interpretacje owych symboli są rozmaite, ten sam X oznacza raz zbiór, a to znowu liczbę, wszakże w każdym przypadku mamy skończoną liczbę symboli, a co za tym idzie kombinatorycznych kombinacji. Tym samym, niejeden wpadnie na ten pomysł, matematyka może być całkowicie skomputeryzowana, liczby mogą być reprezentowane jako byty dyskretne, byle zapewnić arbitralnie wybraną dokładność. Cała wiedza matematyczna może zatem być reprezentowana komputerowo, i wreszcie wszystko jest skończone, ładne i da sie zamknąć w pudełeczku. A ponieważ nikt nie używa w dowodzie więcej niż powiedzmy miliona różnych symboli oraz liczb większych niż powiedzmy liczba Avogadro ( rzędu 10^23 ) właściwie można by sie ograniczyć do zbiorów skończonych, choć oczywiście niech będzie że absurdalnie wielkich – by zmieścić w nich całą matematykę. Subtelnie podkreślmy że nie mówimy tu o eliminacji pojęcia nieskończoności z matematyki jako takiej, niech tam sobie matematycy na nieskończonościach rachują, proponujemy jedynie użycie skończonej liczby symboli do owych rachunków Przecież nikt nie rachuje na nieskończenie wielu symbolach naraz, prawda? I w tym miejscu następuje wielkie zdziwienie, a jego powodem bynajmniej nie jest tw. Geodla ale twierdzenie Trachtenbrota które stwierdza, że aby logika była zupełna, nie może być strukturą finitystyczną. Ludzkim językiem idzie to tak: jeśli rozważymy logikę klasyczną realizowaną wyłącznie na strukturach skończonych, jaki opisałem w kilku ostatnich zdaniach to taki system nie jest zupełny. Czyli rozumowanie logiczne wymaga nieskończoności. Przy takich założeniach, logika jest zupełna i jeśli prawdziwe sa zdania które do niej dodaliśmy jako aksjomaty ( Geometrii Euklidesa, Arytmetyki Peano, Ciałą Rzeczywistego, Teorii Zbiorów itp.) to to co dowiedzione jest prawdziwe we wszystkich modelach. Niestety – jak wiadomo z tw. Geodla – to co prawdziwe we wszystkich modelach – nie zawsze jest dowodowe a łyżką cudnej przyprawy która czyni smak matematyki ciekawy jest arytmetyka Peano, która “psuje teorie” jeśli sa one na tyle “wygadane” by ja wyrazić w swoim języku. No ale jak ktoś chce mieć całkiem banalną matematykę bez owej przyprawy – proszę bardzo – wystarczy używać słabszych aksjomatyk dla liczb naturalnych – i będzie miał wszystko dowodliwe. Tyle że to trochę tak jak jeść potrawy bez soli. Co jest najważniejszym wnioskiem z powyższego? Ano że tak jak dowód prawdziwości twierdzenia wykonuje sie w oparciu o aksjomaty, tak prawdziwość aksjomatów dowodzi sie w oparciu o teorie które pozwalają owe aksjomaty wyrazić w swoim języku. Czyli prawdziwość – twierdzeń czy aksjomatów jest relatywna. Relatywna do uniwersum w którym dane pojęcia rozważamy. A uniwersum owo nie może być finitystyczne jeśli chcemy dowodzić twierdzeń by mówić o ich prawdziwości…\nA “Prawda W Ogóle”? Chętnie o niej pogadam – niechże tylko ktoś wyjaśni o czym mówi…\n« Banki w centrach miast niszczą także księgarnie\nTanie, oszczędne państwo – na przykładzie kraju europejskiego »


IEM Cologne – kto awansował z fazy grupowej? - Bastille\nZawody Intel Extreme Masters Cologne 2021 to jeden z najbardziej prestiżowych turniejów e-sportowych. Tegoroczna faza grupowa jest już za nami!\nW sumie do rywalizacji w fazie grupowej w grze „Counter Strike: Global Offensive” stanęło 16 najlepszych zespołów. Podzielono je na grupy A i B. Zmagania w grupach miały wyłonić szóstkę najlepszych drużyn. To, co tak naprawdę się jednak liczyło, to zajęcie pierwszego miejsca w swojej grupie. Gwarantowało ono bezpośredni awans do półfinału.\nNa pozycjach tych uplasowały się w tym roku ukraińsko-rosyjski zespół NaVi i międzynarodowe G2 Esports. Teraz zawodnicy z obu zwycięskich drużyn muszą zmierzyć się z drugimi najlepszymi zespołami ze swoich grup. Dopiero kolejna wygrana może pozwolić im na awans do finału! Należy dodać, że mają o co walczyć. Pula nagród w tegorocznych zawodach wynosi aż milion dolarów. Zobaczymy, kto będzie miał więcej umiejętności i szczęścia.\nZdjęcie główne: RODNAE Productions/pexels.com\nIEM Summer 2021 – relacja


Matar-Plus - instalacja zabezpieczeń - Katalog stron internetowych - Dodaj-strone.com.pl\nStrona główna » Budownictwo » Systemy alarmowe » Matar-Plus - instalacja zabezpieczeń\nMatar-Plus - instalacja zabezpieczeń\nW 1993 roku działalność swą zapoczątkowała firma MATAR. Po kilkunastu latach i przeprowadzonych zmianach w roku 2010 obrała ona nazwę MATAR-PLUS. Jest to firma z wieloletnim doświadczeniem w zakresie instalacji alarmowych i zabezpieczeń, urządzeń sygnalizacji alarmowej, gazowej i przeciwpożarowej, a także kamer telewizji przemysłowej. Firma ta zagwarantuje Państwu nie tylko profesjonalne zabezpieczenie mienia, ale także najwyższej klasy kamery podwodne oraz specjalistyczne, przeznaczone dla służb ratowniczych, technicznych i osób prywatnych. MATAR-PLUS to również sprzedaż profesjonalnego sprzętu sygnalizacji włamaniowej, telewizji przemysłowej oraz instalacji gazowych. wyspecjalizowana załoga doradzi Państwu w zakresie zabezpieczenia osób i mienia. Natomiast potwierdzeniem osiągniętej wiedzy będą liczne certyfikaty oraz uprawnienia. Więcej na stronie.\nAktualizacja: 30-01-2013, godz.: 08:28\ninstalacje elektryczne, centrale telefoniczne, instalacja zabezpieczeń, zakład instalacji, systemy nagłośnienia, zakład instalacji alarmowych\nKomentarze dla "Matar-Plus - instalacja zabezpieczeń":\nIpsel systemy alarmowe, monitoringu - Bydgoszcz »


Diagnostyka układu ruchowego narządu żucia (URNŻ) przed leczeniem ortodontycznym/rehabilitacją protetyczną. - PDF\nDownload "Diagnostyka układu ruchowego narządu żucia (URNŻ) przed leczeniem ortodontycznym/rehabilitacją protetyczną."\n1 Diagnostyka układu ruchowego narządu żucia (URNŻ) przed leczeniem ortodontycznym/rehabilitacją protetyczną. Rozpoznawanie czynników ryzyka, wnikliwa analiza czynnościowa stawów skroniowo-żuchwowych, diagnostyka różnicowa zespołów bólowych twarzoczaszki. Leczenie zaburzeń URNŻ, przygotowanie do terapii okluzyjnej. Studium teoretyczne i warsztaty praktyczne Jednym z głównych zakresów naszej działalności w praktykach prywatnych jest rehabilitacja zwarciowa naszych pacjentów, czy to w oparciu o procedury ortodontyczne, czy też na bazie uzupełnień protetycznych. W jaki sposób bez zagrożenia dla URNŻ pacjenta zaplanować i przeprowadzić terapię okluzyjną, czyli zwarciową? Jak rozpoznać czynniki ryzyka przy przebudowie zwarcia? Jak uniknąć roszczeń Pacjentów związanych z powstaniem ewentualnych objawów patologicznych podczas lub po leczeniu ortodontycznym/protetycznym? Niemal każdy spośród nas zetknął się z pacjentem, któremu dokuczały bóle niewiadomego pochodzenia. W większości takich przypadków winą za dolegliwości pacjenta obciąża się niesłusznie struktury układu ruchowego narządu żucia (URNŻ), przede wszystkim staw skroniowo-żuchwowy (SSŻ). Doświadczenie uczy wszakże, iż patologia SSŻ nie jest tak złożona, jak mylnie dotąd przyjmowano i oczywiście nie wszystkie dolegliwości Pacjentów znajdują swą przyczynę w SSŻ. Jak zatem odróżnić bóle stawowo-mięśniowe od złożonych dolegliwości neurologicznych... Celem niniejszego dwuczęściowego seminarium teoretyczno-praktycznego jest przekazanie Uczestnikom kompleksowej, obszernej wiedzy, zgodnie ze światowymi poglądami i wynikami badań, z którymi w ostatnich latach miał możliwość zetknąć się prowadzący. Przeanalizowane zostaną wszelkie czynniki etiologiczne prowadzące do zaburzeń URNŻ. Podczas wykładów teoretycznych i ćwiczeń praktycznych Uczestnicy zapoznają się i opanują najdoskonalszą metodę badania czynnościowego URNŻ, będącą kompilacją metod szkoły niemieckojęzycznej i angielskojęzycznej, ze szczególnym uwzględnieniem metodologii krajów Beneluksu. Z największą dokładnością zostaną przedstawione współczesne koncepcje terapeutyczne wynikające z precyzyjnej diagnostyki różnicowej URNŻ.\n2 Dzień I CZĘŚĆ PIERWSZA Składa się ona z dwóch pełnych dni wykładowych. Teoretyczne rozpoznawanie wszelkich bólów twarzoczaszki i głowy (jakie dolegliwości związane są z układem ruchowym narządu ruchu, a jakie nie dotyczą tego układu). Celem prelegenta w pierwszym dniu jest przedstawienie mechanizmów i aspektów klinicznych zespołów bólowych twarzoczaszki, ze szczególnym uwzględnieniem bólów wynikających z patologii stawowo-mięśniowej URNŻ (SSŻ i okoliczne mięśnie). Wykład teoretyczny uzupełniony zostanie ćwiczeniami praktycznymi w grupach. Umożliwią one Uczestnikom trafne rozpoznawanie genezy bólów części twarzowej czaszki na bazie badania podmiotowego. Po pierwszym dniu seminarium każdy Słuchacz będzie w stanie odróżnić na przykład zespół bólowy tętnicy szyjnej od bólu stawu skroniowego, czy trafnie różnicować pomiędzy neuralgią nerwu gardłowo-językowego a bólami mięśniowo-powięziowymi. Szczegółowy program pierwszego dnia: 1. Podstawy i szczegóły neuroanatomii i neurofizjologii 2. Badanie podmiotowe zgodnie z American Academy of Orofacial Pain oraz zgodnie z wytycznymi Universiteit Amsterdam, Universiteit Utrecht 1,5 godz. 3. Praktyczne postępowanie diagnostyczne omówienie wywiadu krok po kroku 4. Rozpoznawanie wszystkich zespołów bólowych twarzy i ich leczenie 1,5 godz. 5. Praktyczne seminarium powtórkowe praca w zespołach, powtórzenie koordynujące 2 godz. - neuroanatomia i neurofizjologia - wywiad u Pacjenta przed leczeniem ortodontycznym/protetycznym, a wywiad u chorego z bólami twarzy/głowy - różnicowanie pomiędzy bólami lokalnymi a heterotopowymi - bóle nocyceptywne a bóle neuropatyczne - bóle powierzchowne a bóle głębokie - bóle mięśniowo-szkieletowe a bóle trzewne, naczyniowe, nerwowonaczyniowe - bóle neuropatyczne epizodyczne i bóle neuropatyczne ciągłe - diagnostyka różnicowa - kompetencje terapeutyczne lekarza dentysty\n3 Dzień II Jaki jest status czynnościowy Pacjenta? (uzyskanie obszernych informacji diagnostyczno-terapeutycznych na podstawie poglądowego badania klinicznego URNŻ) Drugi dzień seminarium poświęcony będzie ściśle diagnostyce wszelkich stanów patologicznych struktur układu ruchowego narządu żucia. Na wstępie zostanie przypomniana praktyczna anatomia czynnościowa. Wnikliwie zostaną przedstawione i omówione schematy wszelkich bólów SSŻ (wraz z mapą bólu i krzyżem kinematycznym wg Rocabado), dynamika bólów mięśniowych oraz patologia kręgosłupa szyjnego z okolicznymi mięśniami. Prelegent przedstawi wybrane testy manualnej analizy czynnościowej URNŻ (MFA) wraz z ich interpretacją. Szczególnym aspektem tej części będzie gruntowne omówienie testów kompresji, trakcji i translacji SSŻ, jak również wybranych testów osteopatycznych. Osobny blok tematyczny poświęcony zostanie diagnostyce obrazowej URNŻ. Punktem kulminacyjnym będzie omówienie poglądowego badania czynnościowego, popartego intensywnymi ćwiczeniami praktycznymi. Po drugim dniu seminarium każdy Uczestnik będzie w stanie rozpoznać przyczynę ograniczonego rozwierania szczęk, różnicować klinicznie między częściowym przemieszczeniem krążka bez zablokowania w SSŻ, całkowitym przemieszczeniem krążka bez zablokowania w SSŻ, przemieszczeniem krążka z zablokowaniem i trzaskiem w SSŻ przy hipertrofii tkanek powierzchni stawowych w SSŻ. Kluczową korzyścią drugiego dnia seminarium będzie umiejętność zasadniczego różnicowania między bólami SSŻ a bólami mięśniowymi. Szczegółowy program drugiego dnia: 1. Wnikliwa anatomia i fizjologia URNŻ repetytorium. Szczegółowe omówienie patologii SSŻ wraz etapową patofizjologią okolicznych mięśni 2. Badanie podstawowe i specjalistyczne URNŻ (elementy MFA wg Bumann a) i kręgosłupa szyjnego wraz z okolicznymi mięśniami wg Steenks a i De Wijer a. - 1 godz. 3. Zajęcia teoretyczne i praktyczne w grupach 3-4 osobowych 5 godz. - ruchy w SSŻ a ruchy żuchwy - przebieg i topografia poszczególnych mięśni i implikacje kliniczne - kompresja a dystrakcja w SSŻ - niestabilność okluzyjna a wady zgryzu i predyspozycje do dysfunkcji - kompresja, translacja i palpacja SSŻ, palpacja i izometria mięśni - krzyż kinematyczny wg Prof. Rocabado - szynowanie zabezpieczające, mialgia a ból mięśniowo-powięziowy - dodatkowe procedury wizualizacyjne (rtg, MRT, testy laboratoryjne) - kryteria klasyfikacji i rozpoznawania bruksizmu a analiza zwarcia\n4 Dzień I CZĘŚĆ DRUGA Składa się ona z dwóch pełnych dni wykładowych. Wnikliwe, precyzyjne badanie czynnościowe URNŻ (różnicowanie pomiędzy patologią jawną a ukrytą, określenie wektorów przeciążenia URNŻ). Celem prelegenta w pierwszym dniu jest przedstawienie testów Manualnej Analizy Czynnościowej URNŻ wg Prof. Bumann a (MFA) z licznymi modyfikacjami. Szczególny nacisk będzie kładziony na różnicowanie pomiędzy patologią ukrytą, czyli skompensowaną (pacjent nieświadomy bólów, zaburzeń w stawie i innych problemów) a patologią jawną, np. bóle twarzy, głowy, objawy akustyczne w SSŻ. Kluczową częścią pierwszego dnia będzie przedstawienie czynników ryzyka u Pacjentów przed, jak i podczas leczenia ortodontycznego i rehabilitacji protetycznej. Podczas ćwiczeń praktycznych Uczestnicy będą poznawać i ćwiczyć kolejne testy Manualnej Analizy Czynnościowej wraz z ich użyteczną kliniczną interpretacją. Z uwagi na swą złożoność i inwazyjność, każdy Uczestnik będzie indywidualnie kontrolowany przez prowadzącego pod kątem poprawności wykonywanych testów. Po pierwszym dniu każdy Słuchacz będzie w stanie precyzyjnie określić przyczynę objawów akustycznych w SSŻ, genezę patologicznej ruchomości żuchwy oraz źródło bólu nocyceptywnego w URNŻ wraz z kierunkiem wektora przeciążenia, co stanowi podstawową wskazówkę terapeutyczną. Szczegółowy program pierwszego dnia: 1. Podstawy i szczegóły anatomii czynnościowej i patologicznej URNŻ w ujęciu klinicznym 2. Badanie przedmiotowe zgodnie z algorytmami MFA w przypadku objawów bólowych, patologicznej ruchomości żuchwy oraz objawów akustycznych w SSŻ wykłady teoretyczne i ćwiczenia praktyczne - 5 godz. 3. Ćwiczenia z wykorzystaniem szczegółowej karty klinicznej do badania czynnościowego URNŻ - 1 godz. - bierna i aktywna kompresja SSŻ - trakcja i translacja bierna i aktywna SSŻ z protruzją - skurcze izometryczne mięśni URNŻ - identyfikacja wektorów przeciążenia - dysfunkcje URNŻ a tinnitus (szumy, piski, szmery w uszach) - wykrywanie utajonej, skompensowanej patologii mięśniowo-stawowej - dodatkowe procedury wizualizacyjne (rtg, MRT, testy laboratoryjne) - ustalenie wytycznych terapeutycznych\n5 Dzień II Jaka jest optymalna strategia terapeutyczna i w jaki sposób najkorzystniej dla Pacjenta przeprowadzić leczenie czynnościowe? (które objawy rokują lepiej, które gorzej terapeutycznie?) Drugi dzień części drugiej seminarium stanowi zakończenie całego cyklu szkoleniowego. W tym dniu ma miejsce kompilacja wszystkich dotychczas zgromadzonych informacji oraz przedstawienie schematów leczenia zgodnie z trzema szkołami wiodącymi w świecie: niemieckojęzyczną, angielskojęzyczną i niderlandzką wraz z demonstracją przypadków klinicznych. W ten sposób przedstawione zostanie Uczestnikom optimum terapeutyczne dla Pacjentów z pojedynczą lub złożoną patologią URNŻ. Niezmiernie istotnym aspektem będzie również omówienie czynnościowego przygotowania pacjentów do rehabilitacji protetycznej i/lub leczenia ortodontycznego. Ważnym punktem będzie także doskonalenie techniki manualnej przez uczestników oraz propozycja wyczerpującej dyskusji z możliwością przedstawienia przez Uczestników przypadków z własnych praktyk. Szczegółowy program drugiego dnia: 1. Seminarium powtórzenie poprzedniego materiału 2. Różnicowanie schematów diagnostycznych i leczniczych: szkoła anglosaska, niemiecka, kraje Beneluxu. Indywidualne optimum dla każdego pacjenta 3. Wskazania, przeciwwskazania i metodyka szynoterapii - 1 godz. 4. Doskonalenie technik manualnych - 2 godz. 5. Dyskusja uzupełniająca - 1 godz. 6. Powtórzenie, test kontrolny, ankieta - 1 godz. 7. Zakończenie - farmakoterapia bólów nocyceptywnych i neuropatycznych - zastosowanie technik fizykoterapeutycznych u Pacjentów z bólami nocyceptywnymi i neuropatycznymi - zasadność modyfikacji behawioralnej w minimalizacji następstw bruksizmu - wskazówki przy szynoterapii: od wycisku i rejestracji zwarcia poprzez dostosowanie i korekty szyn aż do maksymalnej redukcji dolegliwości Pacjenta (szyna relaksacyjna, szyna stabilizacyjna z proprioceptywnym prowadzeniem kłowym, szyna repozycyjna) - leczenie przemieszczenia krążka bez zablokowania, z zablokowaniem, rehabilitacja Pacjentów z ograniczoną i nadmierną ruchomością żuchwy, leczenie bólów nocyceptywnych URNŻ - wskazania i przeciwwskazania do korekty zwarcia sposób postępowania\n6 Warunkiem uczestnictwa w drugiej części studium teoretycznego i warsztatów praktycznych jest uczestnictwo i pozytywne zaliczenie części pierwszej. Podsumowanie: * Czy dolegliwości bólowe pacjenta znajdują swe źródło w zaburzeniach stawu skroniowo żuchwowego, są manifestacją wariantu migrenowego, czy może jedynym objawem nowotworu mózgowia? * Jaki jest związek dystrakcji SSŻ z zaburzeniami zwarcia? Czy nieprawidłowości zwarcia ekscentrycznego zawsze prowadzą do kompresji w stawie skroniowo-żuchwowym? * W jaki sposób radiologicznie wychwycić czynniki ryzyka dysfunkcji SSŻ? * Jak różnicować pomiędzy zapaleniem tętnicy skroniowej, karotydynią, kompresją w SSŻ, migreną a bólem mięśniowym mięśnia żwacza czy mięśnia skroniowego? * Jakie trzaski w stawie rokują dobrze a jakie bardzo niekorzystnie terapeutycznie? * W jakich przypadkach stosować szyny zwarciowe? * Czy warto stosować testy zapożyczone z osteopatii w praktykach stomatologicznych? * W jaki sposób bezpiecznie dla pacjenta i bez ryzyka terapeutycznego przeprowadzić rehabilitację protetyczną? Na te i inne pytania znajdą Państwo odpowiedź uczestnicząc w naszym studium teoretycznym i warsztatach praktycznych. Prowadzący: Dr n.med., Dr.med.dent. L.F.U. Innsbruck, MMS K.U.Leuven, Wojciech Drobek\nZałącznik Nr 1 do Uchwały Senatu AWFiS w Gdańsku Nr 9 z dnia 27.04.2016 r. Efekty kształcenia dla kierunku i ich relacje z efektami kształcenia dla obszarów kształcenia Wydział prowadzący kierunek studiów:


Żarówki Led - Music-World.pl\nhaki wytwornica dymu led dj słuchawki reloop maszyna do dymu efekt dymiarka wytwornice\nŻarówki LED Jest 17 produktów.\nŻarówki LED na trzonku E27 (standardowy, gwintowany)\nŻarówka E27 10W biała EcoEnergy\nDługotrwała, bardzo jasno świecąca żarówka LED firmy EcoEnergy. Barwa ciepła, biała.\nNowe rozwiązanie tradycyjnej żarówki. Wiele różnokolorowych, wypełniających całą przestrzeń promieni. Niewielkie rozmiary i bardzo mała waga, powoduje, że użytkownik nie będzie miał żadnego problemu z montażem urządzenia. Żarówka DISCO wysokiej jakości na standardowym trzonku E27 (gwintowany). Miniefekt dyskotekowy doskonały do zastosowań w domy i w...\nŻarówka DISCO LED sound E27\nNowe rozwiązanie tradycyjnej żarówki. Wiele różnokolorowych, wypełniających całą przestrzeń promieni. Niewielkie rozmiary i bardzo mała waga, powoduje, że użytkownik nie będzie miał żadnego problemu z montażem urządzenia. STEROWANIE DŹWIĘKIEM. Żarówka DISCO wysokiej jakości na standardowym trzonku E27 (gwintowany). Miniefekt dyskotekowy doskonały do...\nŻarówka LED E27 A60 6000K 5W\nŻarówka LED E27 A60 3000K 7W\nŻarówka LED E27 A60 6000K 7W\nŻarówka LED E27 A60 3000K 10W\nŻarówka LED E27 A60 4000K 10W\nŻarówka LED E27 A60 6000K 10W\nŻarówka LED E27 A60 3000K 12W\nŻarówka LED E27 A60 4000K 12W


Boris Johnson: Puby mogą wymagać potwierdzenia szczepienia - wbo24\nBoris Johnson: Puby mogą wymagać potwierdzenia szczepienia\nKlienci pubów mogą zostać poproszeni o okazanie dowodu szczepienia na Covid.\nW ostatnim przemówieniu, Boris Johnson przekazał informację dotyczącą pubów.\nWłaściciele pubów, będą mogli poprosić o okazanie świadectwa szczepienia na covid, z tego co wiadomo do tej pory, będzie to indywidualna decyzja należąca do kierownictwa pubu.\nW tej sprawie, wykonany ma zostać przegląd tych zasad, mających na celu sprawdzenie, czy ludzie faktycznie powinni mieć obowiązek udowadniania, że zostali zaszczepieni.\nRozważa się również możliwość okazania negatywnego wyniku testu.\nPoseł Steve Baker zwrócił uwagę na problem niesprawiedliwości, która może dotknąć te osoby, którym odradzane są szczepienia ze względu na choroby przewlekłe, czy alergie.


Nie znasz Wrocławia? W czasie Euro oprowadzą cię po nim wolontariusze – Wprost 24 • Przewodnik po Wrocławiu\nNie znasz Wrocławia? W czasie Euro oprowadzą cię po nim wolontariusze – Wprost 24\nPrzytaczając to co przekazuje Wprost 24 w artykule "Nie znasz Wrocławia? W czasie Euro oprowadzą cię po nim wolontariusze":\nGrupa 650 wolontariuszy miejskich będzie pomagała m.in. kibicom, turystom i dziennikarzom, którzy w czasie Euro 2012 przyjadą do Wrocławia. 16 kwietnia przedstawiono wyniki rekrutacji oraz oficjalny strój wolontariusza. W stolicy Dolnego Śląska proces [...] zobacz pełny nius ».


Archiwum 29 02 2020 w problematyce Eventowo - http://eventowo.weekend.rybnik.pl/\nArchiwum 29 02 2020 w problematyce Eventowo\nSpis arykułów Opracowania Indeks wpisów\nwynajem hokerów kraków Organizacja festiwaliCzy może być coś lepszego, niż wzięcie udziału w naszym ulubionym, letnim festiwalu organizowanym cyklicznie co roku? Festiwale są jedną z nieodłącznych rozrywek podczas ciepłych, wakacyjnych dni. Z roku czytaj całość tutaj\nUWAGA! Stosując Te 9 Błędów NIGDY Nie Dowiesz Się Jak pożyczć meblePoradnik o meblachJak wynająć krzesła?Tylko tutaj więcej informacji o tym jak obejrzeć pokaz tańca we WrocłwiuMeble na imprezęDuża impreza? Zastanów się nad meblami do wynajęcia - kilka faktówHokeryWynajem namiotówGdzie wypożyczyć stoły?Sekrety Aby wypożyczyć hokerMeble na imprezęMeble na imprezęMeble na imprezęO meblach na imprezeNie Czytaj Tego Jeśli NIE Chcesz pożyczć mebleWypożyczalnia namiotówKomu przyda się pożyczyć ladę lub bar?Wyposażenie na targiGdzie wypożyczyć namiot?Wypożyczalnia halJakie meble na eventGdzie wypożyczyć namiot?TargiOzdoby na weseleDekoracje weselneUsługi wypożyczania mebli. Do kogo są skierowane?Gdzie wynająć fotel?Wynajem mebli eventowychWypożyczania mebli - kompleksowoGdzie wynająć stoły


Hoi Polloi / Underage - epoznan.pl - Pierwszy Portal Poznania\nHoi Polloi / Underage\nCzwartek 21 czerwca 2018 g. 19.00\nHoi Polloi – czwórka pozytywnie zakręconych na punkcie grania poznaniaków grająca autorskie rockowo-alternatywne kawałki. Ich muzyka elektryzuje i wpada w ucho. Grają ze sobą dopiero dwa lata, zdążyli jednak zdobyć uznanie publiczności i wygrali poznańskie Studenckie Poniedziałki 2017 oraz zdobyli 3 miejsce na finałach regionalnych Emergenza Festival. Ponadto ich singiel, „Alive Forever”, uplasował się na pierwszym miejscu notowania Poznańskiej Kolejki Przebojów 04/04/18 Radia Meteor. Zespół obecnie przygotowuje się do nagrania swojej pierwszej płyty.\nUnderage – to poznański zespół składający się z pięciu młodych ludzi, których wspólną pasją jest muzyka. Nie definiują gatunku, jaki grają. Każdy utwór jest inny. Zespół funkcjonuje od 2017 roku.\n10 zł - ulgowe (szkolne, studenckie)


Barnetta nie zagra z Hannoverem – Bayer 04 Leverkusen – aktualności (transfery, mecze, skład)\nBarnetta nie zagra z Hannoverem\nSkrzydłowy Bayeru Leverkusen, Tranquillo Barnetta nie zagra w sobotnim ligowym meczu z Hannoverem. Powodem absencji pomocnika jest grypa, która wykluczyła go również z meczów reprezentacji Szwajcarii.\n– On ma wysoką gorączkę i nie będzie mógł pomóc Bayerowi w meczu z Hannoverem – potwierdza trener „Aptekarzy”, Jupp Heynckes. Niemiecka media spekulują, że Barnettę zastąpi Sidney Sam, który grał na tej pozycji w zwycięskim sparingu z Schalke. Wymieniane jest również nazwisko Nicolaia Jorgensena.\nZ pełnym obciążeniem nie trenował ostatnio Sami Hyypia. Fiński obrońca będzie jednak gotowy do gry w najbliższy weekend.


Żołnierz polski w drugiej wojnie światowej - ProFortalicium\nŻołnierz polski w drugiej wojnie światowej\nWysłany: Pon 13:48, 21 Lis 2005\nPoniżej pozwoliłem sobie umieścić tekst , który opracowałem na podstawie zasobów archiwalnych CBW, a tyczący się blikiej wielu osobą tematyki obrony Śląska w 39r. i bitwy pod Wyrami w szczególności.\n(daw. Żołnierz Polski w Kampanii Wrześniowej)\nNr. 38\tWarszawa\tMaj 1942 R\nZWYCIĘSKI BÓJ-55 REZERWOWEJ DYWIZJI PIECHOTY\nPOD MIKOŁOWEM NA GÓRNYM SLĄSKU-1-3.IX.- 1939 R.\n(Flack — „Wir marschieren fur das Reich” — streszcz. str. 17-34).\nUmocnienia pod Mikołowem na Górnym Śląsk obsadzała na kierunku Gliwice — Oświęcim 55 rezerwowa dywizja piechoty, utworzona z 6 batalionów Górnośląskiej Brygady Obrony Narodowej i uzupełniona rezerwowym pułkiem artylerii. Niekompletna i improwizowana dywizja stoczyła zwycięski 2-dniowy bój z liniową dywizją-niemiecką i cofnęła się niepokonana skutkiem rozkazu ogólnego odwrotu, wydanego przez naczelnego wodza po niepowodzeniach pod Pszczyną i na Pomorzu.\nOto co piszą o tej walce Niemcy.\n“Niemiecki pułk piechoty z Wrocławia, jako przednia straż dywizji, wkracza o świcie dn. 1.IX. na polski Górny Śląsk. Wkrótce grają ciężkie karabiny maszynowe niem. na szpicy. Polacy odpowiadają. W kolumnie niem. alarm z powodu puszczenia przez jakiegoś żołnierza rakiety, oznaczającej uderzenie polskich czołgów. Przekonawszy się, że alarm był fałszywy, wyłażą Niemcy z domów i rowów, gdzie się pochowali. Ogień karabinów maszynowych milknie, za to od czoła słychać grzmot dział. Czołowy III batalion pułku napotkał sie na silny polski opór pod wsią Gostyń. Wydaje się, że Polacy cofali się dlatego, aby na silnych stanowiskach na wzgórzach pod Mikołowem stawić twardy opór. O godz. 5-ej przystępuje pułk do natarcia. W pewnej chwili polski lotnik, mimo gwałtownego ognia niemieckiego, przeprowadza rozpoznanie kolumn npla. w trakcie rozwijania się. Z trudem brną Niemcy przez piaszczyste laski, przy akompaniamencie grających od czoła c.k.m. Wkrótce potem daje się im we znaki u wejścia do wsi Gostyń nękający ogień artylerii polskiej. O godz. 16 min. 40 podczas przechodzenia głównych sił pułku przez wieś Gostyń, zaczajeni tam powstańcy górnośląscy otwierają silny ogień, powodując duże straty w zwartej kolumnie opóźniając jej marsz do zmroku.\nTymczasem bataliony pierwszej linii próbują natarcia. Nieprzyjaciel siedzi na drzewach, w domach, piwnicach, w ruinach rozwalonych budynków, w zaroślach i krzakach - zamaskował się, pokopał rowy strzeleckie w punktach, dających najlepszy wgląd w teren. Rozstawił karabiny maszynowe, działa i moździerze. Polacy doskonale wstrzelani, znają każde miejsce, które Niemcy mogli by wykorzystać do posuwania się, wysyłają ze swych broni maszynowych taśmy pocisków po taśmie, magazynek po magazynku. Zdają się mówić: „Dotąd ani kroku dalej”. Wiedzą dobrze, że w ciągu, nocy Niemcy nie będą w stanie przedrzeć się. Przedpole pełne jest domostw. Każda zagroda to blokhaus - w każdej tkwią niewidoczni strzelcy, którzy pozwalają nacierającym wyminąć się otwierają, ogień na ich tyły. Przedpole jest pełne zarośli. W każdym niemal krzaku siedzą powstańcy z pistoletami maszynowymi i nieprawdopodobną ilością amunicji.\nGenerał, który chciał osobiście rozpoznać położenie batalionów, gwałtowny ogień polski zmusza do zawrócenia. Połączenia przerwane. Dotrwawszy do nocy, postrzępione pulki wycofują się, by ustąpić miejsca świeżym. Straty są bardzo wielkie. Nieustannie biegają sanitariusze. Walka artylerii trwa.\nBataliony czołowe utykają. Meldunek do pułków: natarcie nie posuwa się. Rozkaz dowódcy - nacierać! Bataliony zrywają się jeszcze raz z wnęków strzeleckich. Polacy kładą zaporę ogniową przed swymi dobrze rozbudowanymi stanowiskami. Meldunki do pułków, że natarcie utknęło ostatecznie. Rozkaz: „okopać się i czekać świtu”. Ogień opada i wzmaga się z powrotem, jak fala bijąca o brzeg. Nagle błyskawice przeszywają ciemność. Szalone wycie w powietrzu, potem potężny trzask. Już znowu błyska się, grzmi, aż się ziemia trzęsie. Jak rój groźnych ptaków przelatują nad głowami żołnierzy niem. pociski ich artylerii. Natarcie utknęło pod wzgórzami Mikołowa, Teraz wzgórza te i umocnienia rozpoczęła bombardować artyleria niem. Setki błyskawic przeszywają ciemności. Chwilami jakby grzmiało bez przerwy, a tam gdzie w ponurych lasach trwają Polacy, błyskają detonacje, grudy ziemi lecą do góry, walą się drzewa.\nStrzelcy niem. leżą daleko wysunięci w stronę nieprzyjaciela. Wygrzebali sobie wnęki, umieścili rkm. na stanowiskach i_ czekają. Noc ciemna choć oko wykol. Jaskrawe błyskawice odpałów za plecami rozjaśniają na sekundę horyzont. Rakiety zieją bladym światłem. Po stronie nieprzyjaciela jednak nie daje się nic zaobserwować - żadnego ognia wylotowego, żadnej postaci., nic. Jak złe owady bzyczą nieustannie nieprzyjacielskie pociski.\nZmęczonymi oczyma wpatruje się strzelec nieustannie w ciemność.Wydaje mu się, że wśród zarośli ożyły jakieś postacie. Zdaje sobie sprawę, że to pewnie przewidzenia. Widma znikły, ale strzelec widzi, że jego amunicja kończy się.\nDnia 2.IX. o godz. 2.30 lewoskrzydłowy pułk dywizji wysunął I swój batalion na skrajne lewe skrzydło na wysokości III batalionu, zaangażowanego od początku. Oba bataliony znajdowały się w lesie na wschód od m. Gostyń. O świcie po przygotowaniu artyleryjskim miał I batalion silnym uderzeniem na nieprzyjacielskie linie ulżyć III batalionowi, przygwożdżonemu ogniem nieprzyjaciela. Radiostacje tornistrowe pułku i 3 obserwatorzy artylerii ze swymi radiostacjami udają się do m.p. dowództwa I bat.\nFront uspokoił się. Od czasu do czasu jedynie pada pojedynczy strzał oraz tu i tam wznoszą się rakiety. Dowództwo I batalionu znajduje się w lesie. Żołnierze, zawinięci w płachty namiotowe, leżą w wykopanych przez siebie wnękach. Mają ciężką noc za sobą. Nieprzyjaciel jest dokoła. Ze wszystkich stron byli ostrzeliwani nie mogąc się ruszyć.\nTymczasem nadszedł świt. Artyleria niem. jeszcze milczy. Mgła poranna jest tak gęsta, że nie widać dalej, niż na sto kroków. Nieprzyjaciel milczy. Mówią, że Polacy wycofali się.\nWtem gwizd między drzewami, już bliżej naszych głów. Gdzieś blisko, z przodu z lewa, szczeka polski karabin maszynowy. Po chwili strzelają nieco w prawo, a wreszcie z lewej strony. Dowództwo batalionu musi coprędzej kryć sie. Polskie karabiny maszynowe terkoczą z ogłuszającym hałasem dokoła, wysyłając swe niszczące wiązki w las. Wydaje się jakby ciosy bicza spadały na drzewa. Ogień flankowy z prawej strony daje sie we znaki stanowiskom I batalionu. Z lewej strony strzela pistolet maszynowy. Młodzi żołnierze niem. pocą się ze strachu. Wobec ulewy ognia i niewidoczności przeciwnika własne karabiny są bezużyteczne.\nNakoniec wyją w powietrzu granaty niem. artylerii. Okolica, w której tkwią polscy strzelcy, zamienia się w pole wybuchów. Dodaje to Niemcom otuchy, zwłaszcza, że polskie c.k.m. milcz . Tym gorsze rozczarowanie, gdy natychmiast po zamilknięciu niem. ciężkiej broni, polski c.k.m. z lewa wskroś znowu gruchocze. Na szczęście pociski górują. W tym momencie dowódca batalionu sygnałem trąbki podrywa batalion do natarcia. Dowództwo - batalionu z 1 kompanią udaje się bez strat dotrzeć do skraju lasu. Polski ogień wciąż góruje. Natarcie podnosi na duchu żołnierzy niem. O ich nastroju świadczy jednak fakt, że bez żadnych powodów powstaje nagle krzyk: „gaz, alarm: gazowy” i wszystko wkłada maski, by je po pewnym czasie zdejmować, gdyż w powietrzu nie ma ani śladu gazu. Tymczasem ponad zieloną łąką, do której dotarli Niemcy wstaje słońce i rozprasza mgły.\nNa 1OO m. przed jakąś opuszczoną zagrodą natarcie utyka. Ogień niewidzialnych strzelców nieprzyjacielskich wzmaga się do tego stopnia, że dalsze posuwanie się jest bez szans. 1 kompania próbuje przebić się, ale bezskutecznie. Meldunek do pułku: ,,natarcie stanęło”.\nUderzenie, które miało odciążyć III batalion spaliło na panewce. Nieprzyjaciel znowu okopał się i zamaskowal. Przygotowawczy ogień leżał za daleko. Mgła uniemożliwiła obserwację. Podobnie jak na odcinku I batalionu, natarcie utknęło na całym froncie.\nJest godz. 10 rano. W zagrodzie siedzą wyborowi strzelcy polscy. Jeden z nich z regularnością, zegarka ostrzeliwuje obsługę radiostacji. Pocisk przebija aparat i trafia w nogę lezącego obok podporucznika. Obsługa wycofuje się za pobliski kopiec celem naprawy aparatu, lecz i tam. dosięgają ich polskie pociski. Przy kopcu stoją dwa działka przeciwpancerne. Jeden z radiotelegrafistów dostrzega w kartoflisku w odległości około 100 mtr. brunatny hełm. Działka natychmiast dają ognia. Huk wystrzałów wywołuje popłoch wśród Niemców leżących za kopcem. Dowódca plutonu przeciwpancernego musi ich uspakajać, że to ich własne działka a nie polskie granaty. Raz po raz walą działka, lecz ostrzeliwany polski c.k.m., daje długą serię. Kule jego biją o tarcze działek. Obsługa ucieka: za kopcem tłoczy się 20 ludzi, są wzięci w dwa ognie: kto- nie padł, ucieka w pojedynkę do lasu. Z 20 ludzi dociera do lasu zaledwie 7-miu. Biegną oni do tylu, niosąc po popłoch. Resztki I batalionu ustępują na całym froncie.\nTymczasem III batalion leży w lesie koło toru kolejowego, oczekując niecierpliwie, na odciążające uderzenie I batalionu. O chybionym natarciu nic nie wiedzą. III batalion poniósł już w trakcie swego natarcia ciężkie straty. Teraz nie może już ruszyć naprzód - straty bardzo wielkie, amunicja wystrzelana. W lesie naprzeciw za każdym drzewem zaczaiła się śmierć i czyha, aż któryś z Niemców wyskoczy do przodu, aby go rozłożyć na zawsze. Obrońcy polscy wrośli w las i nie puszczają ani kroku. Teraz wyją polskie granaty, wybuchając wśród przygwożdżonych do ziemi linii niemieckich. III batalion zaczyna rozumieć, że na natarcie I-go nie ma co liczyć. Na dobitkę po torze kolejowym, sapiąc z oddali, nadjeżdża polski pociąg pancerny. Jest już o 400 mtr. Panika ogarnia Niemców. Adiutant batalionu pada zabity. W ostatnim momencie ogień moździerzy zmusza pociąg do chwilowego cofnięcia się. Wielokrotnie jednak powraca, niszcząc batalion swym ogniem. Lekko ranni, napływający do pułku, niosą wieści, że I i III bataliony zostały starte przez polskie przeciwnatarcie. Pozostaje jedna myśl — wytrzymać do nocy, która umożliwi odwrót.\nWysłany: Wto 10:27, 22 Lis 2005\nŚwietny tekst. Po przeczytaniu przypomniała mi się pewna dyskusja na forum Odkrywcy, w której jeden FJ biadolił na młodych, niedoświadczonych rekonstruktorów, że biegają jak barany, nie wiedza jak się zachować. Wtedy ja odpowiedziałem mu ze w 1939 roku często młodzi, świeżo powołani żołnierze wpadali w panikę i zachowywali się dosyc dziwnie, a nie jak "komandosi z Navarony" i jeśli aż tak zachowywać realia to musi też i to wziąć pod uwagę. Najlepszym dowodem jest ten tekst - ucieczki, panika, zakładanie masek bez potrzeby, itp. .\nWysłany: Wto 17:05, 22 Lis 2005\nNo cóż, chciałoby się by wojna wyglądała jak manewry, gdzie piechota ma czas rozsypać się w regulaminową tyralierkę, wsparcie ogniowe przychodzi o czasie i łączność nie szwankuje. Wystarczy jednak poczytać relacje z walk wrześniowych, by przekonać się, jak dramatycznie różna jest wojna.\nWysłany: Śro 22:36, 23 Lis 2005\nWrzesień nie był najgorszy, zobaczcie co było na drugim froncie z amerykanami\nWysłany: Śro 22:37, 23 Lis 2005\nnie mówiąc o wschodzie\nWysłany: Czw 0:09, 24 Lis 2005\nzastanawiają mnie te wzmianki o "pistoletach maszynowych w rękach polskich powstańców" ?? jakież to niby miały by być pistolety i kto tak mało spotykaną broń oddałby do rąk "powstańców"?\nWysłany: Czw 11:10, 24 Lis 2005\ni to by było na tyle krótko mówiąc\nWysłany: Czw 20:03, 24 Lis 2005\nCo do pistoletów maszynowych to moja teoria jest taka, że powstańcy w walkach z dywersantami napewno zdobyli znaczne ilości tego typu broni. Przy deficycie w jakąkolwiek broń mogli ją zatrzymywać( zwłaszcza ,że w wojsku starano się raczej nie tworzyć jakichś zapasów nieetatowej broni!).\nCałą relacje należy brać z pewną ostrożnością, jednak wiele szczegółów wydazeń w niej opisywanych ma swoje potwierdzenie w innych źródłach.\nWysłany: Czw 20:43, 24 Lis 2005\nPoza tym "strach ma wielkie oczy"\nWysłany: Czw 12:27, 01 Gru 2005\nIdąc "za ciosem " postanowiłem opracować też i pozostałe teksty CBW - "Żołnierz Polski w ..." a tyczące się Armi "Kraków".\nŻ O Ł N I E R Z P O L S K I W DRUGIEJ WOJNIE ŚWIATOWEJ\nNr. 39\tWARSZAWA, SIERPIEŃ—WRZESIEŃ 1942 R.\nWALKA Z DYWERSANTAMI NIEMIECKIMI NA GÓRNYM ŚLĄSKU\nW SIERPNIU 1939 R.\nBartosch — „Ostwird frei” — streszczenie str. 39—62, 68—72 i 92. Vogel — „Grenzerjunge in Blitzkrieg” — streszczenie str. 7—17.\nNiemiecki plan operacyjny przewidywał oskrzydlenie polskich armii od strony Prus i Słowacji. Niemcy nie życzyli sobie większych walk na Śląsku a przewidywali ewakuację Górnego Śląska bez walki z naszej strony. Obawiali się jednakowoż, aby przy ewakuacji nie nastąpiło planowe lub dzikie niszczenie obiektów przemysłowych, tak potrzebnych im do prowadzenia dalszej wojny.\nWobec tego dowództwo niemieckie dało rozkaz dywersantom, by w ostatnim tygodniu sierpnia przed uderzeniem wojsk niemieckich opanowali kopalnie i huty i zabezpieczyli je. Wobec świata wiato to stworzyć pozory powstania niemieckiego na Śląsku.\nGrupy dywersantów niemieckich, wzmocnione licznymi ochotnikami z Rzeszy, zaczęły od połowy sierpnia przekradać się na polską stronę Śląska. W terenie tak skomplikowanym, gdzie kopalnie łączyły się podziemnymi chodnikami, gdzie wreszcie ruch graniczny nie został zamknięty, nie było to trudne. Równie dobrze dawano sobie radę z przenikaniem przez polskie fortyfikacje graniczne. Nieliczna ich załoga — niezmobilizowana Śląska Grupa Forteczna — nie mogła, mimo częściowego zadrutowania, upilnować wszystkich przejść między blokhauzami. Po przekradnięciu się przez pozycje polskie, dywersanci zbierali się grupami, łącząc się z swymi miejscowymi wspólnikami i ruszyli szerokim frontem od Bielszowic i Huty Antoniego aż po Tarnowskie Góry. Trudno było ich rozpoznać — ubiorem i mową upodobnili się do miejscowych Polaków.\nOto przykład jednego z takich napadów. Dywersanci za- kradają się w nocy, wprowadzeni przez miejscowych zdrajców, na teren obiektu i kryją się w jednym z magazynów. Obiekt ten ze względu na bliskość granicy jest unieruchomiony. I tylko najważniejsze urządzenia jak pompy i elektrownia, utrzymuje w ruchu niezbędna załoga. Szpiedzy, wysłani na rozpoznanie, informują Niemców o pomyślnej sytuacji. Banda rozbiega się małymi od-działami po terenie, mordując po drodze odźwiernego i strażnika fabrycznego. Kilku innych strażników zaskoczonych w kantynie zostaje rozbrojonych, Dywersanci planowo obsadzają obiekt i wy-wieszają na kominie flagę hitlerowską.\nJednak triumf był przedwczesny, gdyż natychmiast nastąpiła akcja poruszonej ludności polskiej, z błyskawicznością której Niemcy nie liczyli się. Na swoje szczęście znaleźli w składzie amunicję. Godzinami nacierają Polacy, którzy otrzymali w międzyczasie posiłki. Położenie Niemców, jeżeli nie nadejdzie pomoc, stanie się nie do wytrzymania. Dowódca dywersantów decyduje się wysłać jednego z nich po posiłki do Niemiec, gdyż akcja rozgrywa się zaledwie o kilometr od granicy. Goniec zdejmuje opaskę hitlerowską, zamienia karabin na rewolwer ukryty w kieszeni, nasuwa czapkę na oczy i przekrada się przez granicę.\nTymczasem dywersanci z największym wysiłkiem wytrzymują napór polski. Polacy usiłują wedrzeć się przez hałdy. Powoli zapada zmrok.\nWtem terkot karabinu maszynowego. Równomiernie i ostro brzmią serie w ciszy wieczornej — „To posiłki z Niemiec” powstańcy wycofują się narazie pod osłoną ognia, aby po niedługim czasie uderzyć ponownie. Tym razem skutecznie.\nCiągłymi napadami dywersanci starali się skruszyć polskich obrońców. Tu i tam odnoszą powodzenie.\nNiespodziewane ataki dywersantów wywołały natychmiastową bardzo silną reakcję ludności polskiej. Dla ochrony fabryk i kopalń tworzą Polacy specjalną straż, złożoną z ludności miejscowej.\nNastępnego dnia zjawiają się nowe oddziały niemieckie. W pobliżu huty „Pokój”, między kopalniami „Wolfgang” i „Litandra”, 120 dywersantów dostaje się w ręce polskie. Między Ruda i hutą Godula oraz między, hutą Huberta a kopalnią Śląsk została zabitych wielu dywersantów. Giną oni również w hucie Antoniego, w hucie Laury, w Lipinach, Świętochłowicach, w hucie Batory i Szarleju.\nMiędzy Bytomiem a Brzozowicami, wtargnąwszy już dość głęboko w terytorium polskie, zderzyli się dywersanci z polskimi posterunkami wojskowymi. Celem ich było obsadzenie elektrowni w Chorzowie. Akcja ta została zlikwidowana przez oddziały policji i powstańców działających pod osłoną policyjnych samochodów pancernych. W innych punktach wywiązują się częste, trwające godzinami potyczki, ponieważ zaalarmowani Polacy nietylko obsadzili poszczególne obiekty, ale i umocnili się w nich. Najkrwawiej walczono między Chorzowem a Maciejkowicami: tam ponieśli dywersanci największe straty. Wielokrotne natarcia na polską straż graniczną załamały się z krwawymi stratami—ani jeden Niemiec nie przeszedł.\nKlęską zakończyły się próby niemieckiej dywersji na Górnym Śląsku. Dowódcom i resztkom band dywersyjnych, zbiegłym do Niemiec nie pozostawało nic innego jak czekać, aż rozwój wypadków po wybuchu wojny i ewakuacja Śląska pozwoli im pod osłoną wojsk niemieckich pokazać się na polskiej ziemi.\nPOWSTAŃCY I HARCERZE BRONILI ŚLĄSKA\nVogel — „Grenzjunge in Blitzkrieg” — streszczenie str. 26—45\nBartosch — „Os wird frei”\nPo klęsce poniesionej podczas napadów w końcu sierpnia na polskie huty i kopalnie niemieckie bandy dywersyjne wycofały się z powrotem w rejon Bytomia. Dopiero wieczorem 1 września Wilhelm Pisarski z grupą 30 ludzi zdołał przekraść się pod Maciejkowicami przez linie umocnień polskich i wpaść do kopani Maks. Była to jednak zasadzka. Polacy otoczyli ich. Niemcy wybrali niefortunnie płuczkarnię jako miejsce obrony, narażając się na ogień z górującej nad nią rozdzielni. Zostali wybici do nogi. 2 września grupa dywersantów dokonała napadu na kopalnię ołowiu Szarlej. Z 30 wróciła połowa — resztę wystrzelano.\n3 września po południu patrole niemieckie w rejonie góry Gowberg stwierdzają, że wojsko polskie opuściło fortyfikacje, które obsadzili teraz powstańcy. Dopiero 3 września wieczorem oddziały niemieckie z Bytomia dostały rozkaz przekroczenia granicy, celem zajęcia miejscowości Lipiny, Królewska Huta i Orzegów. Kolumna główna batalionu niemieckiej straży granicznej wzmocnionego przez bandy dywersyjne, posuwa się wprost na Królewską Hutę. Jedna kompania skierowana została na Lipiny. Niemcy wiedzą, że front polski został przełamany już pod Pszczyną, a dywizje niemieckie zdążają do Katowic od południa. Tym większą jest dla nich niespodzianką, gdy u wejścia do Królewskiej Huty wita ich grad kul z zasadzki, urządzonej przez powstańców w restauracji Flota. Powstańcy znikają zanim Niemcy zdołali ich dopaść. W pełnym pogotowiu bojowym spędzają Niemcy tę noc na ulicach Królewskiej Huty.\n4 września ruszają oddziały niemieckie na Katowice. Kolumna główna prostą drogą z Królewskiej Huty, kolumna boczna z Lipin przez Wielkie Hajduki. Równocześnie dywizje armii Lista podchodzą do Katowic od południa, od strony Pszczyny. W Wielkich Hajdukach witają Niemców strzały z dachów. Powstańcy, świetnie znają teren, wycofują się z dachu na dach, nieuchwytni dla szturmujących domy Niemców. Idących od północy, od Królewskiej Huty w straży przedniej kolumny niemieckiej, dywersantów witają strzały na przedmieściu Katowic Dąb. Powstańcy strzelają z piwnic i poddaszy. Niemcy chronią się pod ściany i do bram i odpowiadają na ogień. Po rozwinięciu się przeważających sił niemieckich milkną polskie karabiny, by zagrać ponownie już z towarzyszeniem c.k.m. na skraju samych Katowic. Strzelcy polscy...\n(tutaj zasoby CBW się urywają-brak jednej ze stron!)\nWysłany: Sob 11:24, 10 Gru 2005\nKolejny tekst. Nalot polskiego lotnictwa pod Cieszynem(!) czyli coś z zupełnie innej beczki.\nNr. 46\tWARSZAWA\tMAJ 1943 R.\nNALOT POLSKIEGO SAMOLOTU NA NIEMIECKĄ ARTYLERIE\nPRZECIWLOTNICZĄ PAD FRYDKIEM 1 WRZEŚNIA 1939 R.\n(Adler — „Unsere Luftwaffe in Polen”str. 26 — 27)\nZ końcem sierpnia 1939 r. na wzgórzach pod m. Frydek na za-chód od Cieszyna na terytorium protektoratu czesko-morawskiego, podobnie jak i na innych granicach Niemiec, rozstawiono baterie artylerii przeciwlotniczej.\n1.IX. około godz. 10.30 siedziałem właśnie przy dziale i opalałem się, gdy rozległ się warkot motoru od strony granicy. Na wielkiej wysokości zbliżała się ku nam jakaś maszyna. „Samolot — trzeci pluton”! ryknąłem jak mogłem najgłośniej do stanowiska dowódcy plutonu. Posterunki obserwacyjne ryczały nie mniei głośno. Wszystko skoczyło, jak to często ćwiczono, do działa i w jednej chwili meldowało — gotowi do ognia.\nNasz dowódca plutonu skoczył do naszego działa. Okazało się, że mieliśmy słuszność. Był to polski rozpoznawca. Działa naszego plutonu wzięły go na cel lecz znajdował się dla nas za wysoko. W tym momencie pierwsza bateria ciężka zaczęła ogień, ta może go napewno dosięgnąć. Wkrótce chmurki wybuchów siedziały jedna za drugą za samolotem. Następne strzały musiały trafić, lecz właśnie w tym momencie Polak zakręcił i wkrótce znikł.\nPozostałem przy dziale. Teraz powinny nadejść wkrótce polskie maszyny, ponieważ rozpoznawca napewno sfotografował nasze stanowiska. Była właśnie godz. 13-ta, gdy na ukos od nas zaczęła się strzelanina. Rzeczywiście całkiem nisko około 30 m. nad ziemią zbliżała się do nas maszyna napewno nieprzyjacielska.\nDziała IV plutonu rozpoczęły ogień. Dokładnie teraz było widać polskie znaki na sterach, a przez szkła można rozróżnić, że z polskiego samolotu rzucano granaty ręczne i strzelano z k.m.\nTeraz podeszła maszyna w nasz zasięg ogniowy. Gdy tylko zahuczały pierwsze strzały, zawróciła i znikła za kościołem we Frydku, kierując się ku granicy. Pierwsze działo zdążyło oddać jeszcze kilka strzałów, które, sądząc po smugach świetlnych, musiały bezwzględnie trafić. Również strzały IV plutonu, który Polak obrzucał granatami, dobrze siedziały. Za wzgórzami strzelano jeszcze.\nWysłany: Czw 11:06, 19 Sty 2006\nZ O L N I E R Z P O L S K I W\nNr. 44\tWARSZAWA\tMARZEC 1943 R.\nBÓJ POD BANACHAMI 73 P.P.\n(Relacja ze sztabu 23 dywizji piechoty)\nW myśl otrzymanych rozkazów 23 dywizja piechoty miała przejść dnia 16.IX. w rejon Biłgoraja. Od rana rozpoczęły pułki marsz na wyznaczone stanowiska. 73 pp. (bez II baonu, który z m. Szeliga pomaszerował samodzielnie na Biłgoraj oraz 4 bateria 23 p.a.l. wyruszyły o świcie ze swojego m.p. przez Banachy — Sól w rejon na północ Biłgoraja. Dowódca pułku wiedział, że w m. Banachy poprzedniego wieczora był 11 pp. i że Banachy zostały oczyszczone z nieprzyjaciela. I baon 73 p.p., idący jako straż przednia pułku, zbliżywszy się pod Banachy na odległość około 200 m, zaobserwował w tej miejscowości jakiś oddział na postoju, zupełnie nieubezpieczony (ludzie pili kawę., myli się i t.p.). Przypuszczano, że jest to oddział naszego 11 p.p. Po bliższym rozpoznaniu i stwierdzeniu (po mundurach), że jest to oddział nieprzyjacielski, dowódca pułku rozkazał baonowi uderzyć bagnetem na miejscowość. Dowódca baonu zorganizował uderzenie w ten sposób, że w lewo od traktu, którym maszerował baon, polecił ustawić 6 karabinów maszynowych do napadu ogniowego. Otwarcie ognia miało nastąpić na rozkaz dowódcy baonu. W prawo od traktu miały się uszykować kompanie strzeleckie do uderzenia na bagnety. Przygotowanie uderzenia odbywało się w zupełnej ciszy pod osłoną lasu. Nieprzyjaciel niczego nie przypuszczał.\nJeszcze przed ukończeniem przygotowań do uderzenia padł strzał z jednego z naszych karabinów maszynowych.(Widocznie któryś ze strzelców niewytrzymał nerwowo i przedwcześnie otworzył ogień. Spowodowało to salwę ogniową wszystkich karabinów maszynowych. Na to baon rusza do szturmu, niezwlekajac. Wśród żołnierzy nieprzyjacielskich powstaje zamieszanie — kryją się oni po damach. Widząc to, dowódca baterii, kpt. Wolbek, z własnej inicjatywy ostrzelał wieś, od czego zapaliło się kilka domów. Nieprzyjaciel wybiega z domów i zaczyna się ostrzeliwać — głównie z pistoletów automatycznych. I baon posuwa się naprzód, aby obejść miejscowość od południa, wykorzystując gesty las. W tym czasie wachmistrz Wasiak, dowódca plutonu konnych zwiadowców - również z własnej inicjatywy — rusza na czele swojego plutonu do głębszego obejścia z prawa. Odruchem tym podrywa za sobą 9 kompanie z baonu niezaangażowanego i wspólnie z nim uderza od tylu na — jak się okazało — nieubezpieczoną baterie nieprzyjacielską (konie pasły się, puszczone wolno), która wpada w nasze ręce. Tymczasem I baon wyrzucił czołowym uderzeniem z miejscowości nieprzyjaciela, który odskoczył przez polanę do lasu i — jak się zaraz okazało — nie dal za wygraną. Natychmiast po stronie nieprzyjacielskiej wystrzelono kilka rakiet i w ciągu 5 — 10 minut nasze oddziały były już pod ogniem artylerii.\nW międzyczasie na lewo od I baonu rozwinął się baon II. W wykonaniu pierwotnego rozkazu dowódcy dywizji: maszerowania w rejonie Biłgoraja — dowódca pułku nakazuje III baonowi zwinąć front i maszerować dalej w straży przedniej pułku. I baon miał maszerować za III, ubezpieczając się od wschodu. W kierunku na Sól były 2 drogi do wyboru: jedna krótsza skrajem lasu, druga dalsza w głębi lasu. Dowódca III baonu, mjr. Nowożeniuk, zaproponował drogę krótszą, na co dowódca pułku zgodził się.\nPo wejściu III baonu na drogę leśną, mocno podszytą, prowadzącą do traktu Sól — Biłgoraj, odezwały się z trzech kierunków strzały. Baon wpadł w zasadzkę nieprzyjacielską. Rozwinięcie baonu nasuwało duże trudności, gdyż las był mocno podszyty. Szczególnie silnie ostrzeliwany był baon z kierunku południowego. Dowódca baonu skierował się z 7 kompanią na ten ogień. W prawo od niego rozwinęła się 8 kompania. Uderzeniem dwóch kompani pod osobistym dowództwem mjr. Nowożeniuka nieprzyjaciel został odrzucony. Posuwając się dalej za kampaniami po wyjściu z lasu około 50 m mjr. Nowożeniuk otrzymał kilka postrzałów w piersi i brzuch i poległ.\nDla otwarcia drogi w kierunku marszu (mjr. Nowożeniuk uderzał w bok od osi marszu) uderzyły plutony specjalne (pionierów łączności). Droga na Sól została otwarta, ale w Soli jest nieprzyjaciel. Dowódca pułku decyduje się ominąć Sól lasami od północy i już bez walki osiąga Biłgoraj około godz. 19, skąd na rozkaz dowódcy dywizji przechodzi do Woli (płn.-wsch. Biłgoraja), gdzie staje około godz. 23.\nPrzebieg walki pod Banachami świadczy, jak nasz żołnierz, aczkolwiek przemęczony i głodny, palił się porostu do bitwy zaczepnej.\nWysłany: Wto 21:12, 30 Maj 2006\nPistolety maszynowe w rękach samoobrony powstańczej?\nPanowie odsyłam do zdjęć wykonanych prze Niemcóww okresie września 1939r. oddziałom Frejkorpsu - MG 13, 34, Mauser 98, czeskie karabiny (?) broń krótka - pistolety. Jak do dziś nie spotkałem się z opisem by b. powstańcy śl. mieli w 1939r. w dyspozycji zdobyczną broń jak pistolety maszynowe. Taką broń miały (dokumentacja fotograficzna- Freiburg) odziały 3 Odcinka Straży Granicznej, Policji jak wkraczały do Katowic w dniu 4 września 1939r. W literaturze opis tzw. "maszynówki" tyczy się broni na 100% :0) MG-13 i 34.


ZEGAREK DAMSKI BISSET BSBF20GISX03BX | Novotime\nZEGAREK DAMSKI BISSET BSBF20GISX03BX\nOszczędzasz 24 % ( 127,00 zł ).\nDamski zegarek BSBF20GISX03BX to połączenie klasyki i elegancji. Model ten będzie dopełnieniem każdej stylizacji. W zegarku umieszczono precyzyjny mechanizm kwarcowy Ronda, wodoszczelność została określona na poziomie 30 metrów (3 ATM), co pozwala na sporadyczny kontakt z wodą. Stalowa koperta jest odporna na ścieranie dzięki zastosowaniu techniki PVD. Elegancka bransoletka podkreśla wyrazisty charakter czasomierza. Prostota tego zegarka zadowoli nawet najbardziej wybredny gust. Zegarek Bisset BSBF20SISX03BX objęto dwuletnią gwarancją producenta. Do zestawu dołączona jest również instrukcja obsługi w języku polskim, firmowe pudełko Bisset, oraz paragon bądź faktura na życzenie klienta.


Żubry online — Lasy Państwowe\nŻubry online Transmisja została zakończona. Wkrótce wrócimy z nowego miejsca. https://www.lasy.gov.pl/pl/informacje/kampanie_i_akcje/zubryonline https://www.lasy.gov.pl/pl/informacje/kampanie_i_akcje/zubryonline/@@download/image/zubr.jpeg\nTransmisja została zakończona. Wkrótce wrócimy z nowego miejsca.\nZapraszamy do obejrzenia najciekawszych nagrań z polany żubrów i filmów o żubrach i zapoznania się z ciekawostkami dotyczącymi tego gatunku poniżej.\nWięcej o projekcie „Kompleksowa ochrona żubra przez Lasy Państwowe”\nW 2017 r. zainicjowano projekt „Kompleksowa ochrona żubra przez Lasy Państwowe” finansowany w całości ze środków funduszu leśnego LP w kwocie ponad 40 mln zł. Działania podejmowane w ramach projektu rozplanowano na lata 2017-2020.\nW 2019 r. podpisano umowę na kontynuację projektu. Projekt „Kompleksowej ochrony żubra w Polsce", finansowany ze środków Unii Europejskiej (programu „Infrastruktura i Środowisko” w ramach Funduszu Spójności), potrwa do 2023 roku. Beneficjentem jest Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie, a partnerami Białowieski Park Narodowy oraz 25 jednostek Lasów Państwowych.\nProjekt swoim zasięgiem obejmie 90 proc. krajowej wolnej populacji tego gatunku oraz pięciu kluczowych zagród hodowlanych. Dodatkowo dla stabilności gatunku planuje się zwiększenie areału występowania wolnych stad o kolejne dwa stanowiska oraz zmniejszenie presji turystycznej na miejsca jego bytowania. Większość zaplanowanych do realizacji zadań dotyczy czynnej ochrony gatunku. Projekt realizowany będzie na terenie ośmiu województw.\nO polskich żubrach wysłanych do Hiszpanii oraz niedalekich Czech w ramach projektu „Kompleksowa ochrona żubra przez LP":\nPrzyszłość żubra zależy od mądrej opieki\nŻubr i demografia\nOdpowiedź prof. Wandy Olech-Piaseckiej do artykułu Jędrzeja Winieckiego pt. „Lasy Państwowe chcą zarządzać populacją białowieskich żubrów. Zaczną się polowania?”\nWyjaśnienie prof. Wandy Olech-Piaseckiej, dziekan wydziału Nauk o Zwierzętach SGGW i prezes Stowarzyszenia Miłośników Żubrów, do artykułu Adama Wajraka z 3 stycznia 2017 r. w „Gazecie Wyborczej”


Chochla z lekko wygiętym uchwytem - My Poland\nStrona główna > Rękodzieło tradycyjne>Region Wschód>Wyroby użytkowe z drewna>Chochla z lekko wygiętym uchwytem\nChochla z lekko wygiętym uchwytem\nChochla kuchenna wykonana z drewna olchowego, z długim, lekko wygiętym uchwytem. Produkt wykonany ręcznie, zgodnie z tradycyjną, rzadko dzisiaj stosowaną, techniką tzw. metodą „dłubania”, przy pomocy prostych narzędzi. Dzięki precyzji wykonania oraz pięknemu kształtowi chochla może być używana nie\nWymiary: 9 x 4 cm, długość 45 cm\nChochla kuchenna wykonana z drewna olchowego, z długim, lekko wygiętym uchwytem. Produkt wykonany ręcznie, zgodnie z tradycyjną, rzadko dzisiaj stosowaną, techniką tzw. metodą „dłubania”, przy pomocy prostych narzędzi. Dzięki precyzji wykonania oraz pięknemu kształtowi chochla może być używana nie tylko do nakładania posiłków, ale również jako ozdoba kuchni. Otwór wywiercony w uchwycie pozwala na wygodne zawieszenie chochli.\nPan Mieczysław - mistrz rękodzieła łyżkarskiego\nChochla z lekko...\nChochla kuchenna wykonana z drewna olchowego, z długim, lekko wygiętym uchwytem.


Wysłany: 14:30:43 18-05-08 Temat postu:\nA mi się wydaje,że będzie pytanie za milion i nie jest to podstawione.O ile mnie pamięć nie myli Hubert nie przedzierał czeku za 500.000 złotych jak grała Paulina.Zobaczymy już o 18 jak ta gra się potoczy.Jestem bardzo zaciekawiona dzisiejszą grą.\nWysłany: 16:59:15 18-05-08 Temat postu:\nmnie się wydaje że to podpucha, zeniby w każdej chwili uczestnik moze grać o milion..a nagrali specjalnie taką reklamę z czekiem..\nWysłany: 19:29:16 18-05-08 Temat postu:\nNo i grała o milion. Ale widać było, że powtórzyli sytuację jak to było z Pauliną. Podejrzane były te jej strzały.\nWysłany: 19:33:02 18-05-08 Temat postu:\nTen TVN jest żałosny skoro jeszcze przed emisją reklamował, że będzie pytanie o milion. Bardzo dobrze, że go nie wygrała bo pewnie następna podstawiona lalunia. Jakoś o dziwo znów była młodziutka dziewczynka. Podstawione jak nic.\nWysłany: 19:34:35 18-05-08 Temat postu:\nMilionerzy się staczają to nie to co było wcześniej żal..\nWysłany: 19:37:50 18-05-08 Temat postu:\nDokładnie, niech już kończą ten porąbany teleturniej, bo w polskiej wersji nikt uczciwie miliona nie wygra, tylko co najwyżej takiej podstawione głupie lalunie.\nWysłany: 19:40:10 18-05-08 Temat postu:\nhmm myśle że za te ich oszustwa to ludzie za chwile przestaną oglądać ten teleturniej i to będzie koniec wielkiego powrotu miolionerów\nWysłany: 19:44:58 18-05-08 Temat postu:\nW tym TVN to same przekręty. W "Milionerach", w "Tańcu z gwiazdami" wszędzie. Ten kanał to jest wielki przekręt.\nWysłany: 16:57:21 20-05-08 Temat postu:\nSpoko :0) jak się nudzę lubię to oglądać\nWysłany: 21:45:17 15-03-09 Temat postu:\nOglądał ktoś dzisiaj? Zabawna była ta kobieta Ale momentami się już chyba popisywała, jej córka tym bardziej\nSzkoda, że tyle straciła, a jak filozofowała przy tym pytaniu ;P\nWysłany: 22:08:25 15-03-09 Temat postu:\nA według mnie była zabawna , wogóle dziś,wszystko mi się zgadzało,\nnawet wytypowałam ludzi którzy będe walczyc o milion może zostane\nWysłany: 22:17:32 15-03-09 Temat postu:\nDziś była chyba po raz pierwszy osoba z mojego miasteczka Ale oczywiście nie przeszła eliminacji\nNatalia, przecież ja mówię, że zabawna Ale chwilami czuć było sztuczność...Jej córka za to mi się w ogóle nie podobała\nOglądałam też ostatnio wersje Milionerów z zagranicy i stwierdzam, że nikt nie pobije naszego Huberta w roli prowadzącego\nWysłany: 22:20:51 15-03-09 Temat postu:\nW tym Zagranicznym prowadzi taka straszna baba\nchociaz może to było koło fortuny\nWysłany: 23:03:02 16-05-09 Temat postu:\nPropolis od polis znaczy ul Padłam\nŚmieszny jest ten chłopak, który dziś grał, ale niestety mimo pewności siebie nie znał odpowiedzi na podstawowe pytania.\nWysłany: 9:58:48 17-05-09 Temat postu:\nAle chłop jest genialny, pękałam tam ze śmiechu jak to oglądałam .\nWydaje mi się, że jednak nawet jeśli wygra 40000 to nie zajdzie dużo dalej, bo brak mu wiedzy.\nChyba, że będzie miał same pytania z historii (chociaż jak wiadomo, olimpiady w gimnazjum z historii są z jednego wyznaczonego tematu - np. II wojna światowa, jak to było w tym roku, więc chłopak niekoniecznie może mieć rozległą wiedzę np. ze średniowiecza).


Przedszkolaki z wizytowały Punkt Selektywnej Zbiórki Odpadów Komunalnych |\nEdukacja dzieci i wyrabianie w nich prawidłowych nawyków już od małego, to najlepszy sposób na upowszechnianie proekologicznych postaw u mieszkańców.\nDlatego też, w ramach działań edukacyjnych z zakresu gospodarowania odpadami komunalnymi, przedszkolaki z „Baśniowej Krainy” w Kamieńcu Ząbkowickim wraz ze swoimi Paniami ponownie odwiedziły pobliski Punkt Selektywnej Zbiórki Odpadów Komunalnych (w skrócie: PSZOK). Pan Michał Jaworowski, który oprowadzał nas po obiekcie, przypomniał raz jeszcze, jakie w punkcie przyjmowane są rodzaje odpadów.\nWycieczka pozwoliła utrwalić wiadomości oraz zdobyć nowe doświadczenia jak, gdzie, po co segregować odpady. Nasze przedszkolaczki doskonale wiedzą, że należy być odpowiedzialnym za czystość naszego otoczenia. Jesteśmy z Nich bardzo dumni.