Archiwum recenzji – Zagan Acoustic\nBlue Note – Poznań\nObchodząca w tym roku 10-lecie istnienia formacja Zagan Acousticpreferuje stylistykę w równej mierze nasyconą jazzem, folklorem jak i muzyką klezmerską. Grupa tworzona przez czterech młodych, lecz bardzo już doświadczonych instrumentalistów ma na swym koncie dwa doskonale przyjęte albumy:„3:1”(2012) oraz„Folk & Roll”(2014). Druga z wymienionych płyt nagrana została wraz niezwykle wszechstronnymKrzesimirem Dębskim, któremu estetyka Zagan Acoustic zdaje się być wyjątkowo bliską.Właśnie z Dębskim zespół pojawił się 17 maja w poznańskim klubieBlue Note, mimo środka tygodnia (wtorek), szczelnie zapełniając salę licznie zgromadzoną publicznością.Pierwszą część podzielonego na dwa sety koncertu wypełniły kompozycje z dorobku tak genialnych twórców jak Astor Piazzolla czy Richard Galliano, oraz przegląd utworów pochodzących z obu dotychczasowych albumów Zagan Acoustic utworów nasączonym muzyką emanującą zachwycającą wirtuozerią każdego z muzyków, porywającą melodyką i wyjątkową energią. W muzyce formacji dostrzec można było silne inspiracje folklorem takich rejonów jak Mazowsze, Podkarpacie czy Pomorze. Całość podana została jednak w wyjątkowym jazzowym sosie mieniącym się ogromem partii improwizowanych i zachwycających solówek skrzypiec (Krzesimir Dębski i Joachim Łuczak), akordeonu (Paweł Zagańczyk) i kontrabasu (Jarosław Stokowski). Warto dostrzec w tym miejscu wyjątkową rolę ostatniego z instrumentów, bowiem Zagan Acoustic jest grupą nie posiadającą w swym składzie perkusisty. Znany również z formacji Adam Wendt Acoustic Set, Meadow Quartet i Sanacja, kontrabasista Jarosław Stokowski, w trakcie całego koncertu zapewniał grupie zarówno pewny i stabilny fundament rytmiczny, jak i ozdabiał utwory doskonałymi solówkami granymi w kilku przypadkach także przy użyciu smyczka. Drugi set koncertu w większym stopniu poświęcony był kompozycjom z dorobku gościa zespołu, Krzesimira Dębskiego, pośród których wybrzmiały m.in. takie tematy jak „Country in E”(z wspomnianej wcześniej płyty „Folk & Roll”) czy stające się z upływem lat prawdziwym standardem, nieśmiertelne „Cantabile in h-moll”.\nGorące przyjęcie jakie spotkało zespół w Poznaniu podczas premiowanego dwoma bisami koncertu w prestiżowym Blue Note, to kolejne zielone światło dla oryginalnej, nietuzinkowej muzyki Zagan Acoustic.Na koniec, trudno nie wspomnieć o wyjątkowym sposobie prowadzenia koncertu przez założycieli zespołu Pawła Zagańczyka i Joachima Łuczaka. Ogromne poczucie humoru oraz inteligentnie i ze swadą serwowane anegdoty dotyczące grupy, stanowiły niewątpliwie element dzięki któremu już w momencie pierwszego wejścia na scenę zespół zaskarbił sobie sympatię publiczności, nie mniejszą niż także słynący z doskonałego poczucia humoru Krzesimir Dębski.\nEnergia, ogromna witalność, a przede wszystkim nieokiełznana wirtuozeria i świetne muzyczne porozumienie panujące między artystami, sprawiło iż poznański koncert Zagan Acoustic, zapewne jeszcze nie raz wspominać będziemy wyjątkowo ciepło. Do zobaczenia i usłyszenia ponownie w Poznaniu!Krzesimir Dębski & Zagan Acoustic, 17.05.2016 – Blue Note Poznań (organizator: ARTmosfera)Krzesimir Dębski – skrzypce, fortepian\nTym razem kwartet postanowił połączyć przyjemne z pożytecznym i w ramach Roku Kolbergowskiego przygotował płytę inspirowaną muzyką ludową. W odróżnieniu od debiutanckiego krążka, na którym przedstawili własne kompozycje, „Folk&Roll” zawiera wyłącznie utwory obcych, acz bliskich muzykom, kompozytorów. To inspiracje, a często wręcz wariacje na temat folkloru muzycznego z wielu stron. Czegóż tu nie ma? Muzyka cygańska (jakbym słyszał momentami „Papuszę”), klezmerska, góralska, kujawiak, Karpaty, Izrael i… Dziki Zachód! A jak ktoś ma ucho to usłyszy i tango, i swing, i Sergiusza Prokofiewa („Aleksander Newski”) oraz wiele innych. Wolę Dziki Wschód, więc ten Zachód akurat, czyliCountry in E Krzesimira Dębskiego, podoba mi się najmniej. Owszem, jest zabawny i dynamiczny, ale stylistyka raczej rozsadza niż rozszerza. Z koleiBojan Duke of Dingac, drugi utwór K.Dębskiego z łaskotliwie wpadającym refrenem dobrze osadza się w ramie stylistycznej.\nNa płycie nie ma słabych numerów. Niespełna 40-minutowy, dobrze zgrany materiał, zawiera osiem kompozycji polskich, współczesnych autorów i jedną melodię z Izraela, przearanżowaną przez K.Kubalę. Zaczyna się odnagaZrzeszowiankiAnny Marii Huszczy. To jeden z najlepszych utworów na płycie, klasyczne intro ujawniające po kolei instrumenty, które spotykają się po pierwszej prezentacji, po czym rozchodzą i tak kilkakrotnie. Do tego perkusjonalia – proszę więcej! Także perkusyjnie traktowanych instrumentów bazowych. To nadawanie instrumentom innych zadań oraz większe urozmaicenie instrumentalne to nowe w muzyce ZA. Paweł Zagańczyk dał zdecydowanie dużo więcej przestrzeni pozostałym muzykom, to płyta zespołowa, akcenty są harmonijnie rozłożone, to już nie 3:1, a 1:1:1:1, co razem daje 5. No i śpiew – wprawdzie na razie wokaliza i przyśpiewki, ale warto iść tą drogą.\nNa koniec uwaga pozamuzyczna. W tekście zamieszczonym na okładce płyty możemy przeczytać: „Jak bardzo ciekawe mogą okazać się inspiracje muzyką folkową? Czy swoistego rodzaju muzyczna „Cepelia” może być absorbująca?” Takie słowa to bardzo duże uproszczenie. Zawężanie muzyki folkowej może wynikać ze stereotypów, podobnie jak klasyfikowanie i rangowanie instrumentów. Dla mnie kiedyś akordeon był koszmarem i traumą. Kojarzył się z tandetnymi zabawami na wsi oraz imprezami domowymi, na których w szczytowym momencie pijany wujek wyciągał z szafy akordeon i wszyscy, bez względu na możliwości wokalne, a te były co najwyżej skromne, realizowali biesiadny repertuar okolicznościowy z „Czerwonym pasem” na czele. Klarnet natomiast nierozłącznie kojarzył się z zabawą wiejską, ale już bez traumy. Folk to zdecydowanie nie zawsze znaczy to samo…\n”Folk & Roll” to już drugi album kwartetu Zagan Acoustic założonego w 2006 roku przez akordeonistę Pawła Zagańczyka wraz z skrzypkiem Joachimem Łuczakiem. Zespół w 2012 roku fonograficznie zadebiutował albumem: ”3:1”, bardzo ciepło przyjętym zarówno przez melomanów jak krytyków muzycznych. Poza dwojgiem założycieli w zespole grają dziś klarnecista Andrzej Wojciechowski i znany także z zespołów Meadow Quartet oraz Sanacja (świetny album: ”Już taki ze mnie zimny drań”, 2013) – Jarosław Stokowski, na którego dźwiękach kontrabasu opiera się rytmicznie zespół obywając się bez perkusji.\nLiderem Zagan Acoustic jest absolwent Wydziału Instrumentalnego Akademii Muzycznej im. S. Moniuszki w Gdańsku – akordeonista i kompozytor Paweł Zagańczyk, jaki poszczycić się może współpracą z orkiestrami pod batutą tak znamienitych dyrygentów jak choćby Jerzy Maksymiuk czy Michał Nesterowicz. W ramach własnego projektu „Gdańska Sztuka Interpretacji Muzyki Akordeonowej XX i XXI”, Paweł Zagańczyk współpracuje też z takimi artystami jak: Krzesimir Dębski, Cezary Paciorek czy Gerhard Stäbler. W roku 2010 na zaproszenie Prezydenta Bronisława Komorowskiego wystąpił z własnym recitalem w Pałacu Prezydenckim, a rok później został laureatem Gryfa Pomorskiego. Zagańczyk równolegle z prowadzeniem kwartetu Zagan Acoustic prowadzi działalnością solową, a w roku 2013 opublikował płytę zatytulowaną: ”Tango”, która stanowiła rodzaj przeglądu utworów utrzymanych w tytułowej konwencji, powstałych na przestrzeni 100 lat. Rok później pod szyldem Adam Wendt Acoustic Set ukazał się wyśmienity album „Acoustic Travel” (2014) w dużej mierze nawiązujący do klasyki tanga spod znaku Piazzolli czy Gardela, a jednocześnie wnoszący świeżość i będący wyjątkowym sposobem odświeżenia konwencji tanga w XXI wieku. Instrumentem pełniącym wyjątkową rolę w uzyskanym brzmieniu tria jednego z czołowych polskich saksofonistów – Adama Wendta (z Jarosławem Stokowskim przy kontrabasie) okazał się właśnie akordeon Pawła Zagańczyka.\nPoczątek roku 2015 przyniósł nowy album Zagan Acoustic przewrotnie zatytułowany”Folk & Roll”. Material wypełniający płytę zarejestrowany został w studiu Nord Audio w Pruszczu Gdańskim oraz w Studio 7 w Piasecznie w 2014 roku, a za realizację i mastering nagrań odpowiedzialny jest Paul Rutschka.\nAlbum wypełniają specjalnie przygotowane dla tego projektu utwory siedmiu różnych kompozytorów zaprzyjaźnionych z zespołem, oraz porywający izraelski taniec ludowy”Hora”, opracowany przez Krzysztofa Kubalę. Poszczególne tematy śmiało czerpiąc z folkloru Mazowsza, Podkarpacia czy Pomorza, ukazują też rozmaite oblicza tanga, muzyki klezmerskiej, a nawet bossa novy i swingu.\nNa płycie gościnnie zagrał kompozytor dwóch spośród utworów wypełniających album:”Bojan Duke of Dingac” i ”Country in E” – Krzesimir Dębski, którego skrzypce zdecydowały o nieco innym brzmieniu drugiej z kompozycji, będącej solidną dawką muzyki country. Ogromne wrażenie robią tu szaleńcze dialogi skrzypiec z klarnetem i wręcz ekwilibrystyczne popisy akordeonowe.\nUwagę zwraca wielowątkowy ”Kujawiak” Krzysztofa Kubali, o zmiennym rytmie i prawdziwym kalejdoskopie nastrojów. To także okazja do zadumy i wyciszenia się podczas drugiej części utworu.\n”BAGAs” Radosława Kujawy to z kolei utwór robiący wrażenie opowieści, pełnej zmiennych nastrojów: od radości i zatracenia w tańcu po niepokój i zwątpienie.\nWyjątkową okazją zaprezentowania tak zróżnicowanego etnicznie materiału jaki zespół prezentował w 2014 roku podczas rozlicznych koncertów, była dwusetna rocznica urodzin wybitnego polskiego etnografa, folklorysty i kompozytora – Oskara Kolberga, który jako pierwszy zebrał i zredagował według regionów kulturę ludową. Doskonale iż projekt ten doczekał się publikacji w formie płyty CD, jaka posiadając wyjątkowy przekaz ukazujący rozmaite prądy etniczne, jednocześnie jest albumem jakiego najzwyczajniej w świecie doskonale się słucha.\nCzterej wyjątkowi instrumentaliści Zagan Acoustic czerpiąc inspiracje z przebogatego skarbca folkloru na ”Folk & Roll” stworzyli muzykę pełną zachwycającej wirtuozerii, która tętni życiem i emanuje wyjątkową energią.\nPostać Pawła Zagańczyka przewija się raz na jakiś czas przez moje recenzje na wNas. Może to kwestia mojego akordeonowego fetyszu – bo pan Zagańczyk jest tego instrumentu wirtuozem i nie boi się go wykorzystywać w sposób nieszablonowy. Płyta „Tango” była posunięciem dość oczywistym, bo z tym głównie instrumentem kojarzymy argentyński narodowy taniec. Współpraca z jazzowym saksofonistą Adamem Wendtem była już pewną niespodzianką. Ale Zagańczyk ma też swój kameralny skład Zagan Acoustic, w którym może do woli pofolgować swojej muzycznej wyobraźni. Zahacza i o jazz, i o muzykę poważną, i o folklor (koncepcja trochę zbliżona do kwartetu Cup Of Time, którego zeszłoroczny debiut również gorąco polecam – tak przy okazji). Tytuł świeżutkiej, wydanej kilka dni temu drugiej płyty formacji: „Folk & Roll”, sugeruje, że tym razem będzie żywiołowo. I jest!Kwartet w składzie: Paweł Zagańczyk (akordeon), Joachim Łuczak (skrzypce), Andrzej Wojciechowski (klarnet – zastąpił przedwcześnie zmarłego Jakuba Kubalę), Jarosław Stokowski (kontrabas) postanowił wziąć na tapetę muzykę różnych kultur, ale jednak przefiltrowaną przez wrażliwość polskich kompozytorów. Poprosił siedmiu z nich o utwory zahaczające o muzykę tej albo tamtej grupy etnicznej. Dzięki temu outsourcingowi powstał materiał mocny i zróżnicowany. Nic tylko grać! Sporo tu motywów żydowskich – oparty jest na nich „nagaZ” Anny Marii Huszczy, mamy też opracowanie „Hory” – ludowej melodii z Izraela. Z kolei Krzesimir Dębski dostarczył mocno pachnące czardaszem „Bojan Duke of Dingac” i „Country in E” – tytuł mówi wszystko o stylistyce. Gościnnie zagrał też w „Highland Roll”, w którym kompozytor Maciej Zimka jakoś tak mimochodem udowodnił ile wspólnego mają ze sobą muzyka szkocka i dźwięki wywodzące się z Appalachów.W utworze tym pojawia się jeszcze żartobliwa wokalna wstawka. Trochę w niej scatu, a trochę parodii zawodzeń Amerykanów. „Kujawiak” Krzysztofa Kubali brzmi zaskakująco lirycznie. A przecież można ostrzej, z pazurem, co dawno temu udowodnił już Zbigniew Namysłowski. W „Miasteczku” Artura Guzy na chwilę wraca ukochane przez Zagańczyka tango. Nie potrafię przyporządkować żadnej krainie geograficznej „BAGAs” Radosława Kujawy i „Tańca życia” Piotra Słopeckiego – ale nie szkodzi. Wpisują się one świetnie w zamysł płyty. Bo kiedy wsłuchać się w cały krążek dochodzi do nas, że stoi on nie tyle muzyczną etnografią, próbą wejścia w buty tej czy tamtej kultury, ale raczej żonglerką, zabawą z różnymi tradycjami. Wielokolorowa krajka na okładce albumu może się kojarzyć z łowickimi tkaninami ( i pewnie o to chodziło), ale niżej podpisanemu przywodzi też na myśl pstrą szachownicę z logo wytwórni RealWorld, która od ćwierć wieku wydaje co bardziej pokręcone fuzje muzyki z różnych stron świata. Zagańczyk i jego kompani robią dokładnie to samo, tyle ze z pomocą instrumentów klasycznych – a mają do odegrania naprawdę piękne melodie!Jak na wykonawców wywodzących się z muzyki – było nie było – poważnej, Zagan Acoustic nie boją się pójść na żywioł, zagrać od ucha. A i pierwiastki jazzu się znajdą – proszę tylko posłuchać jak pięknie swinguje kontrabas Jarosława Stokowskiego w „nagaZ” – i Ron Carter by się nie powstydził! To nie jest chłodne, wyprane z uczuć studium akademickie. Płyta jest przemyślana, wysmakowana, ale jednocześnie tak witalna i przystępna, że powinna trafić do szerokiego grona odbiorców. Tych, którzy cenią muzykę klasyczną trochę rozrusza, miłośnikom folkloru da świeże spojrzenie.Nie chce mi się „Fok & Roll” wyłączać. Od paru tygodni słucham go w domu, w wozie, jako że mam możliwość – również w pracy. Pierwsza w tym roku prawdziwa perełka. Tylko się cieszyć, że z Polski.\nWiele zespołów powstałych w murach szkół muzycznych ma często problem z wyjściem poza akademickie środowisko, w którym się kształciło, aby zaprezentować się szerszej publiczności. Zagan Acoustic przejawia się na afiszach w Trójmieście dosyć często, a przez pięć lat działalności zagrali ponad 400 koncertów, jednak wydaje mi się, że w naszej metropolii są trochę niedocenieni. A płyta „3:1” pokazuje, że jest na co zwrócić uwagę. Rzut oka na listę utworów (zatytułowanych czasem zbyt banalnie), odkrywa przed słuchaczem zawartość albumu – kwartet sprawnie obraca się w obszarach muzyki klezmerskiej, bossa novy, tanga czy swingu a nawet minimalizmu. Ale nie przeczytanie tracklisty, ale przesłuchanie płyty pokazuje, jak płynnie balansują pomiędzy tymi gatunkami, tworząc żywą, tętniącą muzykę, pełną wirtuozerii i rozmysłu. Po tym jak Zagan Acoustic wielokrotnie grali utwory cudzego autorstwa, tym razem skoncentrowali się na własnych kompozycjach. Te nie nużą, ciekawią przez swój dramatyzm i doskonałe ogranie zespołu. „3:1” penetruje obszar podobny do zainteresowań The Bester Quartet, na dodatek w zawadiackim, młodzieńczym tonie. Wydaje mi się tylko że tej swobody i luzu mogłoby być jeszcze więcej, dzięki czemu zespół bardziej uwypukliłby swój muzyczny język, zyskując na wyrazistości.\nNasi Ludzie w Druskiennikach\nNa „Pomorski miszmasz artystyczny” w litewskim uzdrowisku złożyło się szeć indywidualnych wystaw pomorskich artystów i litewsko-polska wystawa twórczoci plastycznej dzieci i młodzieży „Tęczowy most”Od kilkunastu lat w różnych salach wystawowych Druskiennik w połowie maja uroczycie otwierane sš wystawy: litewsko-polska wystawa twórczoci plastycznej dzieci i młodzieży „Tęczowy most” (w Galerii Sztuki Dziecięcej) oraz kilka, tym razem szeć, indywidualnych wystaw prac pomorskich artystów. Na otwarcie wystawy „Tęczowy most” przyjechały z Wilna: wiceambasador RP na Litwie – Ewa Figel i dyrektor Instytutu Polskiego – Małgorzata Kasner. Z Pomorza m.in. reprezentantka Sejmiku Województwa Pomorskiego – Teresa Skolimowska, dyrektor Gdańskiego Archipelagu Kultury – Teresa Kumierska i wicedyrektor Nadbałtyckiego Centrum Kultury – Elżbieta Pękała. Gospodarzy reprezentowała wicemer Druskiennik – Krystyna Miszkiniene. Pomorska ekipa przyjechała w składzie: artyci plastycy – autorzy wystaw, gdański zespół muzyczny Zagan Acoustic (byli to trzej muzycy – absolwent i studenci gdańskiej Akademii Muzycznej), liczne grono trójmiejskich nauczycieli wychowania plastycznego oraz miłonicy sztuki i zarazem – Druskiennik. Jeszcze wieczorem w dniu przyjazdu spotkalimy się w Domu Polskim w nowo wyremontowanej siedzibie druskiennickiego Oddziału Zwišzku Polaków na Litwie. Zaprosiła nas tam przewodniczšca tego Oddziału Helena Aliszkievicziene. Tamtejsi Polacy przyjęli nas z niezwykłš tradycyjnš polsko-litewskš gocinnociš, a od symbolicznych chleba i soli stół po prostu się uginał. Mymy przywieli im przeróżne przewodniki po Polsce, słowniki polskie i inne materiały. Jednakże największš frajdę zarówno gospodarzom, jak i nam – gociom sprawił występ zespołu Zagan Acoustic. Muzycy: Paweł Zagańczyk (lider, akordeon), Jakub Kubala (klarnet) i Jarosław Stokowski (kontrabas) swoim występem rozgrzali, rozkołysali, rozklaskali i wzruszyli całe towarzystwo. Zespół wykonał klasyczne tanga, polskie przedwojenne melodie, standardy jazzowe i muzykę klezmerskš. Tańczyć wprawdzie nie było gdzie, ale za to kołysać się, klaskać i piewać można było do woli. I też piewom („Przybyli ułani pod okienko”, „Stokrotka rosła polna”, itp. klasyczny nasz repertuar narodowy) do pónych godzin wieczorno-nocnych nie było końca. W sobotę 15 maja od rana uczestniczylimy w wielu wydarzeniach plastyczno-muzycznych. O godz. 11 w druskiennickiej Galerii Sztuki Dziecięcej niezwykle uroczycie i z pompš otwarto 13. edycję litewsko-polskiej wystawy „Tęczowy most”, a przyczynš owej pompy było to, że tegoroczna wystawa i towarzyszšce jej wydarzenie „kwiatowe” (posadzenie i podlanie klombu z żółtymi różami) powięcone były 200. rocznicy urodzin Fryderyka Chopina. Akcję podlewania róż uwietnił Paweł Zagańczyk, który na akordeonie wykonał wspaniale mazurka Chopina. Po południu nasza grupa, liczni zaproszeni przez nas mieszkańcy Druskiennik (Litwini i tamtejsi Polacy) wyruszyli na tzw. spacerowy wernisaż: od wystawy do wystawy. Swoje malarstwo zaprezentowali nam: gdańszczanie – Mariusz Kułakowski, Anna Molga, Gabriela Trynkler, gdynianin – Stanisław Olesiejuk i elblšżanka – Anna Panek, a wystawę rysunków satyrycznych Zbigniewa Jujki zaaranżował i przedstawił przedstawiciel Gdańskiej Galerii Humoru – kurator wystawy Ryszard Wasyluk. Stanisław Olesiejuk, znany gdyński twórca, pokazał tym razem w druskiennickim hotelu Spa-Lietuva wystawę swoich ciekawych pasteli, przedstawiajšcych polskie pejzaże. Wszystkie prace utrzymane były w tonacji zieleni i fioletu, przy czym już w trakcie ich wieszania wzbudziły one zainteresowanie goci hotelowych. Na wystawie „Tęczowy most” – poród prac z Gdańska, Kwidzyna i Dobrego – pokazane będš do końca lata również piękne prace o tematyce chopinowskiej autorstwa gdyńskich licealistów z IV, V i VII LO. Opiekunem artystycznym autorów tych prac jest też Stanisław Olesiejuk – ich nauczyciel, a organizatorem akcji przygotowania ich i dostarczenia na wystawę jest Towarzystwo Nauczycieli Bibliotekarzy Szkół Polskich, Oddział Pomorski (z siedzibš w Gdyni) w osobie jego prezesa Elwiry Worzały. Tego samego dnia wieczorem, po wszystkich wernisażach i uroczystociach, spotkalimy się przy suto zastawionych stołach (a było nas około 60 osób) pogadać o… życiu. Przy stole zasiedli: my – Pomorzanie, druskienniccy Polacy i zaprzyjanieni z nami Litwini. Zespół Zagan Acoustic występował w czasie wszystkich punktów programu miszmaszu, a jego występy każdorazowo odbierane były przez słuchaczy wręcz entuzjastycznie. To sprawiło, że nastroje wszystkich uczestników miszmaszu były wspaniałe. Pięknym i też muzycznym akcentem kończšcym tę polsko-litewskš kolację był niezwykle oryginalny biały piew (bez żadnego akompaniamentu) w wykonaniu druskienniczanki – Auszry Lazauskiene. Pani Auszra, z wykształcenia – historyk sztuki, swój piew traktuje jako pasję – swoje domowe hobby. Jest zatem amatorkš, ale jakš! Jej wykonanie pieni ludowych „wbiło nas w krzesła”. Jest nadzieja, że będziemy jš mogli usłyszeć w Gdańsku, w ostatnim dniu lipca, na wernisażu pomorsko-druskiennickiej wystawy rysunku w NCK. Trwajšca już od wielu lat wymiana wystaw między Pomorzem a Druskiennikami i jej rozwój sš możliwe nie tylko dzięki samym artystom, ale i dzięki takim sponsorom, jak (każdorazowo) Urzšd Miejski w Gdańsku, jak w tym roku – Urzšd Miejski w Elblšgu, jak stale i od lat – gdańska Agencja Podróży i Turystyki Holidays (która bezinteresownie dowozi prace na wystawy w Druskiennikach i w Gdańsku). Z każdš kolejnš wystawš i wyjazdem do Druskiennik zacieniajš się pomorsko-druskiennickie artystyczne, ale nie tylko, przyjanie i znajomoci, ronie wzajemna sympatia i ronie grono druskiennickich przyjaciół Gdańska oraz Pomorzan rozkochanych w Druskiennikach. Tak włanie tworzy się m.in. wspólna Europa.\nMnogość koncepcji w 37. minutach – Gazeta Świętojańska\nZagan Acoustic to zespół, który choć „nigdy nie został formalnie założony”, podróżując po całej Europie, zagrał już ponad 450 razy. W składzie formacji występowało już wielu muzyków, obecnie tworzą go czterej artyści. Absolwenci Akademi Muzycznej, a wśród nich lider Paweł Zagańczyk, stworzyli interesujący projekt. Płyta 3:1 to osiem utworów „odzwierciedlających zaintersowania i poszukiwania” instrumentalistów. W ich kompozycjach najbardziej widoczne jest bogactwo muzycznych nawiązań. Czerpią z folku, muzyki klezmerskiej, chasydzkiej czy bossanowy. Zawartość płyty to zaledwie 37 minut muzyki inspirowanej różnymi kulturami. Klasycznie wykształceni muzycy wykorzystują swoje doświadczenia, kreując muzykę, którą trudno zdefiniować. W jednym utworze potrafią brzmieć bardzo różnorodnie, choć bogactwo muzycznych odniesień „słychać” dopiero po przesłuchaniu całego materiału z debiutanckiej płyty. Mnogość koncepcji oraz migotliwość inspiracji sprawiła, że kwartet nie stworzył jeszcze języka, który byłby ich rozpoznawalnym brzmieniem. Interesujące muzyczne rozwiązania, wynikają przede wszystkim z warsztatu i doświadczeń koncertowych. Mimo wszystko instrumentalne umiejętności, podobnie jak pomysły, tworzą ciekawy muzyczny język. W brzmieniu Zagan Acoustic najistotniejszy jest akordeon, któremu towarzyszą skrzypce, klarnet i „oszczędny” w dźwięku kontrabas. To w oparciu o akordeon tworzone są kompozycje. Instrument zyskujący coraz większą w Polsce popularność, wyznacza rytm muzycznej treści 3:1. Klarnet na płycie pełni rolę narracyjną, jakby przewodnika opowiadającego z dystansu „muzyczną opowieść”. Dopiero w „Nie swinguj” i „Bosa nodze” przejmuje inicjatywę, wspaniale współgrając z akordeonem. Wyróżniające się utwory to: „Tango cukrowej trzpiotki” oraz „Minimalna muzyka”, które wydają się być stylistycznie najbardziej dojrzałe. Ograniczenie ilości dźwięków, stoniowanie napięcia, powolne odkrywanie muzycznych pomysłów, tworzy z „Minimalnej muzyki” kompozycję najbardziej „niepokojącą”. Powtarzalność melodii wygrywanej przez akordeon, spokojne a zarazem niejednoznaczne brzmienie klarnetu, zapętlenie niektórych fraz i zaskakujące zakończenie, buduje jedną z bardziej zapadających w pamięć kompozycji. Powolne odkrywanie tej płyty pozwala uwolnić się od zamkniętych kompozycji, ograniczonych przez zbyt „dosłowne” pomysły. W utworach Zagan Acoustic pod warstwą radości kryje się wiele melancholii, długie, instrumentalne historie opowiadane muzycznym językiem. To, co gra Zagan, to wolność bez polifonicznej improwizacji, chaosu i nieprzemyślanych dźwięków. Kwartet, wyróżniony w 2011 roku przez Marszałka Województwa Pomorskiego „Pomorską Nadzieją Artystyczną”, to połączenie dobrej rozrywki z nietypową muzyką. Jego występy to przede wszystkim radość z muzykowania, która jest tak wyraźnie słyszalna. Energia, jaka płynie z tej płyty, sprawia słuchaczom przyjemność, nie wymagającą dużego skupienia na pojedynczych dźwiękach. Zapraszamy również do zapoznania się z relacją koncertu (Trio, czyli kwartet. Zagan Acoustic w Concertino), który odbył się 10.03.br w sali Concertino 3:1, Zagan Acoustic, 2012\nZagan Acoustic – CD 3:1 (2011)Paweł ,,Zagan” Zagańczyk wymyślił w 2006 roku nazwę Zagan Acoustic dla projektów muzycznych realizowanych poza oficjalnym nurtem kształcenia w Akademii Muzycznej w Gdańsku. W ciągu pięciu lat istnienia przez zespół przewinęło się kilkoro młodych muzyków, którzy zagrali ponad 450 koncertów w Polsce, Niemczech, Szwajcarii, na Litwie i Słowacji. Zespół ma w repertuarze autorskie kompozycje, muzykę Astora Piazzolli, standardy jazzowe i muzykę folkową. Aktualny skład Zagan Acoustic: Paweł Zagańczyk- akordeon, Joachim Łuczak – skrzypce, Jakub Kubala – klarnet, Jarosław Stokowski – kontrabas. Pod koniec 2011 roku zespół wydał pierwszą płytę ,,3:1” zawierającą osiem autorskich kompozycji. Intrygujący jest nie tylko tytuł płyty, ale także wbrew obowiązującej modzie na internacjonalizm dowcipne polskie (!) tytuły poszczególnych kompozycji: Weź lekarstwo, Zima, Shalom, Tango cukrowej trzpiotki, Nie swinguj, Bosa noga, Minimalna muzyka, Weź lekarstwa. Klasycznie wykształceni muzycy imponują instrumentalną wirtuozerią oraz swobodnym poruszaniem się w różnorodnej stylistyce: muzyka klezmerska, tango, swing, bossa nova, minimal music, piosenki Kabaretu Starszych Panów. Przemyślany układ płyty, którą rozpoczyna kompozycja ,,Weź lekarstwo” na akordeon solo, kończy zaś ,,Weź lekarstwa” w wykonaniu całego zespołu gwarantują godzinę pysznej rozrywki. Dla akordeonistów dodatkowym bonusem będzie śledzenie odniesień do utworów literatury akordeonowej (np. Dies irae z Sonaty nr 3 Władysława Zołotariewa w kompozycji Minimalna muzyka). Reszty nie zdradzam, żeby nie psuć zabawy. Czas gwiazdkowych prezentów już minął, ale warto sobie na Nowy Rok sprezentować ten udany krążek.\nKameralny koncert okazał się prawdziwą ucztą duchową. Blask świec i lampka wina sprawiły, że nie zabrakło prawdziwie romantycznej aury. Koncert z pewnością dostarczył wielu wrażeń, może wzruszeń nawet. Goście – zapatrzeni, zasłuchani, zakochani – niknęli w muzycznej otchłani. W rytmie jazzu…\nW wypełnionej po brzegi sali Fundacji dla Tczewa w miniony piątek (17.09) rewelacyjny koncert dało trio Zagan Acoustic. Impreza była zapowiedzią, swoistego rodzaju preludium, Zjazdu Akordeonistów, który już niebawem, bo 1 i 2. października odbędzie się po raz pierwszy w Tczewie.\nZagan Acoustic to zespół zawodowych muzyków, absolwentów Akademii Muzycznej w Gdańsku, w którym liderem jest akordeonista Paweł Zagańczyk. Młody, ale niezwykle utalentowany i już renomowany akordeonista w projekcie Zagan Acoustic współpracuje z klarnecistą Jakubem Kubalą i kontrabasistą Jarosławem Stokowskim. Takie oto oryginalne w składzie trio tworzy muzykę bardzo różnorodną, otwartą na style klasyczne i współczesne nurty muzyczne. Piątkowy koncert, organizowany przez Fundację dla Tczewa we współpracy z Akademią Muzyczną w Gdańsku, oczarował publiczność zebraną w sali fundacji przy Alei Zwycięstwa. Występ rozpoczął się od znakomitego argentyńskiego tanga, a potem ani przez moment artyści nie zeszli z wysokiego poziomu, często zaskakując swoimi propozycjami. Od pięknych, nastrojowych, wzruszających utworów poprzez energetyczne melodie latynoskie, jazzowe standardy, polskie kompozycje przedwojenne, porywające żydowskie utwory o charakterze klezmerskim, do kompozycji autorskich, własnych, jakie trio Zagan Acoustic wykonało podwójnie bisując. Paweł Zagańczyk dziękował na koncercie prezes Fundacji dla Tczewa Wiesławie Quelli nie tylko za zaproszenie jego zespołu.\n– Jestem zaszczycony, że mogę wystąpić przed tczewską publicznością w ramach zapowiedzi Zjazdu Akordeonistów – mówił. – Znam program artystyczny tej imprezy, wiem kto wystąpi i wiem, że przed Wami znakomite koncerty ze świetnymi, wybitnymi artystami, mistrzami akordeonu, którzy mają za sobą występy w kraju i zagranicą. Mam nadzieję, że pierwszy Zjazd Akordeonistów organizowany w Tczewie nie będzie pierwszym i ostatnim, a otworzy imprezę cykliczną, która mieszkańcom tego miasta się spodoba.\nPrzed koncertem w siedzibie Fundacji dla Tczewa odbyła się konferencja prasowa z udziałem Pawła Zagańczyka, ale też najważniejszych osób zaangażowanych w organizację Zjazdu Akordeonistów, czyli Wiesławy Quelli oraz profesor Elżbiety Rosińskiej wykładowcy AM w Gdańsku, która w Zjeździe Akordeonistów będzie występować w podwójnej roli – jako przewodnicząca jury konkursowego oraz jako członek formacji Bagatela, która wystąpi 1. października na koncercie w kościele Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła na Suchostrzygach (godz. 17.30). Profesor Rosińska mówiła o fenomenie i specyfice akordeonu, zapowiadała także piątkowy koncert – omawiała utwory jakie zaprezentuje Bagatela. Ponadto przedstawiła skład jury i odpowiadała na pytania dotyczące spraw oceniania akordeonistów i zespołów biorących udział w części konkursowej. Paweł Zagańczyk na konferencji mówił o gwiazdach występujących w sobotnim (2. października) galowym koncercie kończącym zjazd (godz. 16.00, aula Gimnazjum nr 1 w Tczewie).\nHarmonium Duo to duet składający się ze świetnych fachowców znakomicie się uzupełniających i dających wspaniałe koncerty, z których zespół słynie nie tylko w kraju, ale też za granicą – mówił. – Milonga Baltica to projekt równie znany i ceniony, który z pewnością zachwyci tczewską publiczność.\nBył pan dwukrotnie stypendystą Funduszu Sztuka Młodych. Są to wprawdzie niewielkie pieniądze, ale czy to stypendium miało jakiś wpływ na Pańską dalszą drogę artystyczną?Stypendium z Funduszu Sztuka Młodych otrzymałem dwukrotnie będąc wtedy uczeniem PSM I i II stopnia w Mławie. Oba stypendia przeznaczone były wówczas na mój udział w Międzynarodowych Interpretacjach Muzyki odbywających się w Miętnem pod Warszawą. Miałem tam po raz pierwszy okazję pracować pod okiem najlepszych polskich i zagranicznych pedagogów. Udział w warsztatach ugruntował moją grę na akordeonie co z kolei dawało wyniki w postaci nagród na konkursach.Czy pan sądzi, że takie stypendia powinny być przyznawane? Czy mogą w jakimś sensie pomóc młodym artystom?Absolutnie tak. Każda pomoc materialna którą otrzymują młodzi artyści jest niezwykle cenna. Są one jakoby potwierdzeniem, że to co tworzą młodzi artyści jest trafne i spotyka się z uznaniem. Ja w swoim życiorysie artystycznym kilka takowych stypendiów otrzymałem. Należą do nich m.in. Stypendium ufundowane przez Pierwszą Damę Rzeczpospolitej Polskiej Panią Marię Kaczyńską na zakup koncertowego akordeonu, Nagroda Kulturalna Miasta Gdańska ufundowana przez prezydenta gdańska Pana Pawła Adamowicza przyznawana młodym twórcom za szczególne osiągnięcia w dziedzinie kultury,Stypendium Marszałka Województwa Pomorskiego Pana Jana Kozłowskiego, Stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego za osiągnięcia naukowe,Stypendium Fundacji Barbary Bieleckiej Musica Mundi, Stypendium Europejskiego Programu Erasmus na warsztaty do Estońskiej Akademii Muzycznej, Stypendium Akademii Rozwoju Filantropii w Polsce, Chciałabym też uściślić – czy jest Pan rodowitym Ciechanowianinem , gdzie pan chodził do szkoły średniej, gdzie i kiedy zaczynał Pan wykształcenie muzyczne, gdzie Pan studiował?Urodziłem się w Żurominie ale wychowałem i mieszkałem w Ciechanowie. Tu w 1994 roku rozpocząłem edukacje w Państwowej Szkole Muzycznej I stopnia im. Stanisława Moniuszki w klasie akordeonu Pana Zdzisława Sychowskiego. Już wtedy jako uczeń tej szkoły miałem okazję występować podczas gali noworocznej w Centrum Kultury. Pamiętam, że podczas jednego z koncertów występowała na nim również Dorota Rabczewska. Mieliśmy wtedy pewnie dwanaście może trzynaście lat. Po czterech latach nauki w PSM w Ciechanowie kontynuowałem naukę gry na akordeonie w Państwowej Szkole Muzycznej w Mławie. Mławska klasa akordeonu była wówczas jedną z najlepszych klas w Polsce. W szkole działała jedyna w Polsce orkiestra akordeonowa, której byłem członkiem. W Mławie co istotne, zacząłem grać na akordeonie guzikowym. Cena takiego koncertowego instrumentu przekracza 40 tysięcy złotych. Wysoki poziom nauczania sprawił, że zacząłem odnosić pierwsze sukcesy na konkursach o randze ogólnopolskiej i międzynarodowej. Wówczas moim nauczycielem był Dariusz Dzięgielewski który zaproponował mi abym na studia udał się do Gdańska. Tak też się stało. W 2004 roku zostałem przyjęty na I rok studiów Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku. Na akademii muzycznej studiowałem pod kierunkiem kompozytora i akordeonisty Profesora Krzysztofa Olczaka. Podczas studiów powstał zespól Zagan Acoustic ale też wiele innych ciekawych artystycznie inicjatyw. Zespół, Zagan Acoustic wykonał podczas trzech lat działalności około 250 koncertów występując w Polsce, Słowacji, Niemczech i Szwajcarii. W czerwcu 2009 roku ukończyłem z wyróżnieniem gdańską Akademię Muzyczną otrzymując tym samym propozycje pracy na uczelni na stanowisku asystenta w klasie akordeonu.Jakie nagrody ceni Pan sobie najbardziej? Najważniejsza z nich?Największą nagrodą dla artysty za wielogodzinną pracę jest uznanie publiczności. Ten rodzaj nagrody jest bez wątpienia najbardziej przyjemny – Artystą się nie jest, artystą się bywa.Może kilka słów o projekcie Gdańska Sztuka Interpretacji i Wykonawstwa Muzyki Akordeonowej XX i XXI wieku.W ostatniej dekadzie akordeon przechodzi w Polsce swój renesans a muzyka akordeonowa staje się coraz bardziej doceniana dlatego postanowiłem zorganizować właśnie ten projekt. W ramach niego odbył się koncert, na którym zostały prawykonane cztery kompozycje z udziałem akordeonu zamówione przeze mnie. Jedną z nich napisał ceniony kompozytor Krzesimir Dębski. Projekt miał na celu zaprezentowanie szerokich możliwości akordeonu. Pomysł Gdańska Sztuka Interpretacji i Wykonawstwa Muzyki Akordeonowej XX i XXI wieku okazał się trafiony i został okrzyknięty przez media jako jedno z najważniejszych wydarzeń akordeonowych w Polsce w 2008 roku. W tym roku w Gdańsku odbędzie się już 3 edycja tego projektu.Z jakimi emocjami wystąpi Pan na ciechanowskiej scenie? Czy już kiedyś Pan grał dla ciechanowskiej publiczności?Emocje podczas koncertu będą duże. Ciechanów to moje rodzinne miasto i wracam tu zawsze z dużą ochotą. Ostatnio w mieście występowałem w ubiegłym roku na koncercie z serii FortePiano przyłączając się w ten sposób do zakupu profesjonalnego fortepianu na potrzeby młodych uczniów Szkoły Muzycznej w Ciechanowie.\nZagan Acoustic to Twój zespół, w jakim składzie i gdzie można Was usłyszeć?Niedawno minęły trzy lata od momentu pierwszego koncertu zespołu Zagan Acoustic. Od tego czasu wykonalimy około 250 koncertów w Polsce, Słowacji, Niemczech i Szwajcarii. Z zespołem na co dzień współpracuje wielu instrumentalistów. Pracujemy również z aktorami W maju 2009 roku dzięki przychylnoci Centrum Kultury i Sztuki w Pruszczu Gdańskim zespół dokonał premiery bani symfonicznej Sergiusza Prokofiewa „Piotru i Wilk” zaaranżowanej przez Joachima Łuczaka z zastosowaniem ciekawego dotšd nie praktykowanego instrumentarium. Na scenie obok muzyków w roli narratora wystšpił włanie aktor Pan Wiktor Zborowski. Podczas Ciechanowskiej Gali zespół wystšpił w składzie akordeon klarnet i kontrabas.Skąd wziął się pomysł na zespół?Będąc jeszcze na studiach wspólnie ze znakomitym skrzypkiem Joachimem Łuczakiem zagralimy wspólnie kilka utworów na akademickim koncercie. Występ wówczas spotkał się z uznaniem publicznoci i otrzymalimy po nim pierwsze propozycje koncertów.Jaką muzykę wykonujecie?Zagan Acoustic ma w repertuarze wiele programów muzycznych. Na koncertach najchętniej prezentujemy Tango Polskie, kompozycje Astora Piazzolli oraz muzykę różnych narodów. Obecnie przygotowujemy program pt. Ocalić od zapomnienia na który składać się będą kompozycje Henryka Warsa, Jerzego Petersburskiego oraz Kabaretu Starszych Panów.W styczniu zagrałeś na Gali 2010. Twój występ został przyjęty bardzo ciepło przez ciechanowskš publicznoć. Pochodzisz z Ciechanowa, ale już tu nie mieszkasz, jak wspominasz okres życia i edukacji muzycznej z czasów kiedy tu mieszkałe?W 1994 roku rozpoczšłem edukacje w Państwowej Szkole Muzycznej I stopnia im. Stanisława Moniuszki w klasie akordeonu Pana Zdzisława Sychowskiego. Już wtedy jako uczeń tej szkoły miałem okazję występować podczas gali noworocznej w Centrum Kultury.Pamiętam, że podczas jednego z koncertów występowała na nim również Dorota Rabczewska. Mielimy wtedy pewnie dwanacie może trzynacie lat.Po czterech latach nauki w PSM w Ciechanowie kontynuowałem naukę gry na akordeonie w Państwowej Szkole Muzycznej w Mławie. Mławska klasa akordeonu była wówczas jednš z najlepszych klas w Polsce. W ubiegłym roku ukończyłem z wyróżnieniem Akademię Muzycznš im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku.\nCentralne Muzeum Morskie 2010\nZa nami kolejny koncert z cyklu „Muzyka na wodzie” – tym razem pod dachami Paryża.Do paryskiej kawiarenki zaaranżowanej w Sali Dolomitowej Centralnego Muzeum Morskiego na Ołowiance w Dzień Zakochanych przybyli miłośnicy romantycznego miasta, którzy przy dźwiękach akordeonu i skrzypiec wraz z wykonawcami zespołu „Zagan Acoustic” podążali uliczkami Montmartre za głosem melodii Richarda Galliano, Edith Piaf oraz Astora Piazzolli. Furorę zrobił przeżywający swój renesans akordeon, ale nie mniejszym uznaniem publiczności cieszyły się wiekowe skrzypce. Aranżacje francuskiego musette np. French Touch czy Tango Pour Cloude, instrumentalne wersje takich utworów jak Sous le ciel de Paris, L’Accordéoniste czy Milord oraz znany S`il sous plait okraszone liryczną poezją miłosną w recytacji aktorki Teatru Wybrzeże Marty Kalmus-Jankowskiej sprawiły, że nie zabrakło emocji i prawdziwie romantycznej aury. Artyści bisowali dwukrotnie – gorącym tangiem La cumparsita i iście kabaretową interpretacją klasycznych utworów Mozarta.Ciekawy repertuar oraz oprawa tego niedzielnego wieczoru przyciągnęły do Muzeum przedstawicieli wszystkich pokoleń. Sala Dolomitowa CMM wypełniła się po same brzegi. Spotkanie ożywiła konferansjerka Marii Kańskiej, dialog artystów z publicznością i żartobliwe komentarze muzyków. Kameralny koncert okazał się prawdziwą ucztą duchową przy blasku świec i lampce czerwonego wina. Było i melancholijnie, i zabawnie. Z całą pewnością nastrojowo…\nCzwartki z kulturą – Gazeta Kociewska\nWystęp gdańskiego trio Zagan Acoustic zainaugurował cykl pt. „Przystanek Kultura”, którego gospodarzem jest Starogardzkie Centrum Kultury. Organizatorzy obiecują wiele muzycznych wrażeń i liczą, że starogardzka publiczność dopisze podczas każdego koncertu. Dzięki współpracy starogardzkiego Centrum i Akademii Muzycznej w Gdańsku w każdy ostatni czwartek miesiąca odbędzie się w Starogardzie wyjątkowy koncert. Choć na dzień dzisiejszy nie wiadomo, kogo konkretnie będzie można zobaczyć i posłuchać, pewne jest to, że do stolicy Kociewia zawitają najbardziej utalentowani muzycy trójmiejskiej uczelni. Będzie klasyka i i współczesne utworyPierwszy koncert z cyklu „Przystanek Kultura” mamy już za sobą. W czwartek 30 kwietnia na deskach SCK zagrał zespół Zagan Acoustic znany z wyjątkowego połączenia brzmienia skrzypiec i akordeonu. Zespół zaprezentował bardzo urozmaicony program zatytułowany „Muzyka Świata”. Starogardzcy melomani usłyszeli ciekawe interpretacje argentyńskiego tanga oraz rytmów bardziej współczesnych. Towarzyszący muzykom profesor Andrzej Zawilski zapewniał, że każdy z comiesięcznych występów będzie równie urozmaicony i z pewnością przysporzy widowni wielu pozytywnych emocji.\n– Każdy z naszych koncertów będzie spotkaniem ze studentami, solistami i wykładowcami z Akademii Muzycznej – wyjaśniał wykładowca. – Muzycy zaprezentują nie tylko klasyczne kompozycje, ale także doskonale wszystkim znane utwory lżejsze i bardziej przystępne. Z pewnością nie zawiodą starogardzkiej publiczności.\nKolejni artyści, którzy zaprezentują się w SCK będą każdorazowo przedstawiani na dwa tygodnie przed występem. Cykl „Przystanek Kultura” to doskonała okazja poznania twórczości młodych i utalentowanych muzyków, którzy już za kilka lat mogą zrobić karierę nie tylko w kraju. Doskonałym przykładem jest zespół Zagan Acoustic. Członkowie grupy pomimo, że jeszcze nie udokumentowali swoich zdolności stosownym egzaminem na gdańskiej uczelni, zaprezentowali występ na bardzo wysokim poziomie, za co gromkimi brawami nagrodziła ich publiczność. Grają nawet 2 razy dziennieZałożycielem grupy Zagan Acoustic jest student Akademii Muzycznej Paweł Zagańczyk, akordeonista, laureat wielu prestiżowych konkursów w kraju i zagranicą. Jak przystało na lidera grupy wykazuje się talentem organizatorskim. Jak podkreślił profesor Zawilski, udało mu się dokonać rzeczy niemal niemożliwej, a mianowicie nakłonił wykładowców gdańskiej uczelni do wspólnego komponowania. W grudniu 2006 roku, jeszcze jako solista, koncertował z Orkiestrą Symfoniczną Akademii Muzycznej w Sali Polskiej Filharmonii Muzycznej w Gdańsku. W 2007 roku został laureatem Plebiscytu Publiczności IV edycji Muzycznego Forum Młodych. Publiczność oklaskiwała go również za granicami: na Litwie, Słowacki i w Estonii. W zespole na co dzień towarzyszą mu skrzypek Joachim Łuczak i wiolonczelistka Kamila Wyrzykowska. Największym dotąd sukcesem grupy jest zajęcie II miejsca na Międzynarodowym Konkursie Akordeonowym w Popradzie. Wystarczy odwiedzić stronę internetową grupy, aby przekonać się, że dużym zainteresowaniem cieszą się również w Polsce. Niekiedy przychodzi im koncertować nawet dwa razy dziennie! Na swoim koncie mają występy przed prezydentem Lechem Kaczyńskim, grali m.in. w Dworze Artusa i na zamku w Malborku, a kompozycje pisali dla nich tak znani muzycy jak Krzesimir Dębski czy Krzysztof Olczak. W Starogardzie zaprezentowali to w czym czują się najlepiej. W większości były to tanga m.in. argentyńskie oraz milonga, standardy jazzowe jak kompozycje Georga Gershwina czy utwory muzyki popularnej np. Beatlesów.\nNie spisała się jedynie starogardzka publiczność, która w ciepły czwartkowy wieczór wybrała inne formy relaksu. Na sali było zaledwie ok. 30 osób. Te, które przyszły na pewno nie żałowały. Organizatorzy już dziś zapraszają na kolejny występ!\nRecenzja w Kurierze Bytowskim\nUtwory lekkie i przyjemne, standardy jazzowe pochodzące z czterech stron świat, zaprezentował studencki zespół Zagan Acoustic na wtorkowym koncercie z cyklu „Muzyka na zamku”. – Program jest odpowiedni do okazji. To mieszanka klasyki, ale zarazem utworów lekkich. Muzyka w bardzo dobrym gatunku, a co ciekawe skrzypcom i wiolonczeli towarzyszy akordeon, który ostatnio walczy o swoje miejsce na salonach – witał na ostatkowym koncercie 5.02. Andrzej Zawilski z gdańskiej Akademii Muzycznej.Młody studencki zespół grał w składzie: Joachim Łuczak – skrzypce, Aleksandra Kuczewska – wiolonczela oraz twórca grupy Paweł Zagańczyk – akordeon. Zgodnie z zapowiedzią artyści zaprezentowali utwory z różnych stron świata.Jako pierwsze usłyszeliśmy dwa dzieła argentyńskiego kompozytora Astora Piazzolli. W bogatym repertuarze znalazł się również utwór polskiego twórcy Krzesimira Dębskiego, znanego chociażby z muzyki do filmu „Ogniem i mieczem”. Z zachwytem wysłuchano standardu jazzowego „Now York, New York”, rosyjskiego utworu „Ciemna noc”, do którego gdańscy muzycy stworzyli własną aranżację. Gorące rytmy wprawiły słuchaczy w tak doskonały nastrój. Kilkukrotnie proszono o bis. Życzenia zostały spełnione.


Wyszukiwarka Firm - biustonosze\nTu jesteś > Strona Główna > Wyniki Wyszukiwania > biustonosze\nWyniki wyszukiwania frazy biustonosze\nAmelson to sklep z odzieżą, który powstał w 2013 roku. Sklep charakteryzuje się nie tylko ubraniami najwyższej jakości, ale także niskimi cenami oraz niezwykle szeroką ofertą. W jednym miejscu znaleźć... czytaj dalej\nChcesz, by Twoja letnia garderoba wypełniona była wysokiej jakości odzieżą? Skorzystaj z bogatej oferty sklepu internetowego Ewabien, który dzięki swej wieloletniej działalności na rynku odzieżowym, p... czytaj dalej\nZastanawiasz się, jaki strój założyć na plażę. Nie możesz znaleźć swojego starego stroju a może jest już niemodny. Zajrzyj na stronę: http://boutiquebielizny.com/ Znajdziesz tam mnóstwo propozycji i z... czytaj dalej


Drukuj stronę - Procedury medyczne PSP na telefon\nArchiwum => Flamis.pl => Wątek zaczęty przez: flamis w Luty 03, 2012, 12:39:31\nTytuł: Procedury medyczne PSP na telefon\nWiadomość wysłana przez: flamis w Luty 03, 2012, 12:39:31\nW związku z tym, że dosyć chętnie wspieracie swoimi pieniążkami moją inicjatywę wprowadzania prostych programików natury strażackiej do telefonów komórkowych postanowiłem zlecić opracowanie kolejnego programu tj. procedur medycznych psp w telefonach z obsługą języka java (większość na rynku oprócz androidów i iphonów). Procedury nie są w pełni dopracowane a nie chcę sprzedawać bubla i później go łatać więc proszę Was o potestowanie. Aplikacja ważna zdaje się 7 dni, dla testerów którzy opiszą mi wszystkie swoje uwagi za darmo dam pełną wersję podobnie jak było z kalendarzykiem zmianowym. Po okresie testowym nie kupujcie programu dopiero gdy dam znak sygnał uniesioną ręką do góry :). Szacunkowa cena wyniesie około 1.23 zł.\nTytuł: Odp: Procedury medyczne PSP na telefon\nWiadomość wysłana przez: Butel w Luty 03, 2012, 15:15:54\nSystem BADA - brak możliwości zainstalowania - komunikat "błąd instalacji" ;)\nWiadomość wysłana przez: flamis w Luty 03, 2012, 20:17:43\nWiadomość wysłana przez: grzela w Luty 03, 2012, 20:37:47\nWiadomość wysłana przez: flamis w Luty 03, 2012, 21:23:17\nWiadomość wysłana przez: Butel w Luty 03, 2012, 21:39:12\nten zadziałał na Bada :)\nWiadomość wysłana przez: Champion w Luty 03, 2012, 21:53:22\nWiadomość wysłana przez: zeusss w Luty 03, 2012, 22:41:17\nWiadomość wysłana przez: mkl w Luty 03, 2012, 23:39:47\nWiadomość wysłana przez: rafal.bula w Luty 04, 2012, 00:08:40\nWiadomość wysłana przez: grzela w Luty 04, 2012, 12:52:56\nWiadomość wysłana przez: Szargaj w Luty 05, 2012, 16:47:39\nWiadomość wysłana przez: flamis w Luty 06, 2012, 08:22:52\nWiadomość wysłana przez: Sylwek w Luty 06, 2012, 09:50:07\nWiadomość wysłana przez: flamis w Luty 06, 2012, 10:04:40\nWiadomość wysłana przez: flamis w Luty 06, 2012, 10:29:08\nWiadomość wysłana przez: bulon w Luty 06, 2012, 10:34:18\nNa stronie ratowniczy.pl podan ze sa to najnowsze wytyczne. Poczekamy na ignacego bo mi np chyba cos umknelo ;)\nWiadomość wysłana przez: krzysiek_2k w Luty 06, 2012, 10:58:48\nWiadomość wysłana przez: Sylwek w Luty 06, 2012, 11:19:48\nWiadomość wysłana przez: flamis w Luty 08, 2012, 15:15:35\nWiadomość wysłana przez: grzela w Luty 08, 2012, 15:41:32\nWiększe litery na wyświetlaczu, przycisk "wyjdź" na razie jest ok\nWiadomość wysłana przez: zeusss w Luty 08, 2012, 16:01:07\nzainstalowałem nową wersję i nie wiem jak wyjść z "programu"...nie ma przycisku wyjdź\nWiadomość wysłana przez: Butel w Luty 08, 2012, 16:04:44\nCytat: zeusss w Luty 08, 2012, 16:01:07\nu mnie zadziałał przycisk kończenia rozmowy.\nNie działa obrót ekranu.\nWiadomość wysłana przez: grzela w Luty 08, 2012, 16:07:21\nCytat: Butel w Luty 08, 2012, 16:04:44\nZgadza się przycisk zakończenie rozmowy = wyjście z progarmu.\nWiadomość wysłana przez: zeusss w Luty 08, 2012, 16:13:38\nCytat: grzela w Luty 08, 2012, 16:07:21\nzgadza się i pewnie przycisk "menu telefonu" też działa, ale wówczas aplikacja zostaje zminimalizowana i nadal pozostaje otwarta (symbian). Aby całkiem wyłączyć program muszę z poziomu :pulpitu głównego telefonu" wejść w "otwarte aplikacje" i tam zamknąć aplikację.\nWiadomość wysłana przez: Michał:) w Luty 08, 2012, 17:08:49\nLG Bali-śmiga jak należy ;)\nWiadomość wysłana przez: Adi244 w Luty 08, 2012, 17:31:37\nSolid i elegancko jest:) przyda się programik w szkole. Jedyne czego brakuje to opcja WRÓĆ. Można by to przypisać jakiejś gwiazdce czy krzyżykowi : )\nWiadomość wysłana przez: Champion w Luty 08, 2012, 20:27:51\nSE ELM śmiga pięknie, jedynie to przycisk wróć by się przydał, ale już jest dobrze.\nWiadomość wysłana przez: Adi244 w Luty 08, 2012, 21:29:34\njak ktoś wcześniej zauważył na tej stornie inaczej troche jest. Sprawdziłem drugą procedurę i trochę się różni, może nie merytorycznie ale nie jest dokladnie tak jak na wykresie ze strony. A zmiany w 2010 więc aktualne wiadomości są.\nWiadomość wysłana przez: bulon w Luty 08, 2012, 21:32:41\nStrona PSP jest oficjalna stroną i sa na niej oficjakne wytyczne, bład jest na stronie ratowniczy.pl\nWiadomość wysłana przez: flamis w Luty 12, 2012, 11:07:22\nPodsyłam wersję zdaje się najbliższą temu co chciałem uzyskać. Wprowadzono 99 procent poprawek. Niemniej jednak czekam jeszcze na Wasze opinie.\nProszę o testy. Osoby testujące i wypowiadające się otrzymają wersję za darmo. Wersja nie ma limitu rocznego tak jak to jest z kalendarzem zmianowym.\nWiadomość wysłana przez: Butel w Luty 12, 2012, 11:24:02\nSystem Bada2.0 śmiga ładnie, oprócz tego co wiesz czyli obrót ekranu, ale jest dość czytelny w poz. pionowej. Mogę również wybrać teraz dotykowo procedurę.\nWiadomość wysłana przez: max w Luty 12, 2012, 11:35:19\nSugeruję dodanie plików z rozszerzeniem .APK pod Androida :)\nMój android jar-a nie trawi.\nWiadomość wysłana przez: adrian.pilchowice@vp.pl w Luty 12, 2012, 11:39:35\nSolid B2710 radzi sobie z aplikacją ale podobnie jak "Adi244" myślę że przydałoby się wróć ale o jeden krok a nie do samego początku\nWiadomość wysłana przez: Michaszs w Luty 12, 2012, 12:08:00\nNokia E52 na sybmianie. Wszystko śmiga jak należy. Czytelne i przejrzyste napisy. Jestem na tak.\nWiadomość wysłana przez: flamis w Luty 12, 2012, 16:24:46\n"Wróć" jest pod * (gwiazdką).\nWiadomość wysłana przez: zeusss w Luty 12, 2012, 18:14:46\nNokia C7 Symbian Anna, dotykowy 3,5"\nW pozycji pionowej widać 5 pierwszych procedur, w poziomie w sumie 2 pierwsze. Nie ma możliwości przewijania listy procedur, więc nie ma dostępu do procedur od 6 do końca. Po prostu jak robię ruch przewijania to nic nie przewija.\nW jaki sposób na dotykowcach realizowana jest funkcja "wróć"? Jest tylko wyjdź, dalej, tak, nie.\nPo co w dotykowcach na poziomie listy procedur przycisk "wybierz", skoro procedurę można wybrać dotykiem...\nGeneralnie u mnie problemem jest to, że nie można przewijać listy procedur i mam dostęp tylko do pierwszych 5 procedur..\nWiadomość wysłana przez: flamis w Luty 12, 2012, 19:01:23\nA nie ma Pan strzałek kierunkowych pod procedurami powinny być strzałki góra dół prawo lewo.\nWiadomość wysłana przez: zeusss w Luty 12, 2012, 19:46:44\nCytat: flamis w Luty 12, 2012, 19:01:23\nstrzałki miałem w poprzednich wersjach, na pierwszej stronie zamieściłem zdjęcia.\nWiadomość wysłana przez: grzela w Luty 13, 2012, 07:42:16\nsamsung avila - śmiga ładnie, obrazy są dość czytelne, możliwy wybór dotykowo procedury jet ok.\nWiadomość wysłana przez: flamis w Luty 13, 2012, 08:23:14\nWiadomość wysłana przez: zeusss w Luty 13, 2012, 09:04:02\nWiadomość wysłana przez: zeusss w Luty 13, 2012, 10:06:53\nWiadomość wysłana przez: flamis w Luty 13, 2012, 10:12:28\nWiadomość wysłana przez: tedi998 w Luty 13, 2012, 11:22:59\nWiadomość wysłana przez: mkl w Luty 13, 2012, 22:58:44\nWiadomość wysłana przez: Champion w Luty 13, 2012, 23:20:30\nmoże wystarczy zmienić nazwę? bo prędzej była paczka o nazwie 1, spróbuj zmienić na obojętnie co. Powinno ruszyć ;)\nWiadomość wysłana przez: flamis w Luty 20, 2012, 09:34:18\nWiadomość wysłana przez: flamis w Luty 22, 2012, 09:52:02\nWiadomość wysłana przez: bulon w Luty 22, 2012, 10:07:00\nWiadomość wysłana przez: mkl w Luty 22, 2012, 18:45:08\nNie dało mi to spokoju i spróbowałem jeszcze jednego sposobu. Odnalazłem kabel USB i zamiast przez Bluetooth podłączyłem tel. za pomocą kabla do kompa. Wrzuciłem plik do dowolnego katalogu. Instalacja poszła bez problemu :)\nAplikacja działa bez zarzutów. Dziękuję twórcy za stworzenie tego przydatnego narzędzia :)\nWiadomość wysłana przez: badi_fire w Luty 23, 2012, 17:33:56\nNa nokia C5-00 5MP działa OK polecam super :)\nWiadomość wysłana przez: choodyy w Marzec 05, 2012, 19:40:20\nWiadomość wysłana przez: MIC w Kwiecień 19, 2012, 13:21:07\nWiadomość wysłana przez: kuba. w Październik 16, 2012, 08:50:45\nWiadomość wysłana przez: flamis w Październik 16, 2012, 21:37:31\nWiadomość wysłana przez: Ignis w Październik 18, 2012, 23:09:53\nWiadomość wysłana przez: bulon w Październik 18, 2012, 23:19:01\nnie przydaloby sie :) do niczego to nie sluzy na tym poziomie.\nWiadomość wysłana przez: sheldon w Październik 18, 2012, 23:20:42\nAlbo bawimy się na poważnie, albo zapominamy o GCS i słowie Glasgow. Poza tym, jedyne do czego może to nam służyć, to to, żeby krzyknąć to przez radio do dyspozytora PRM, a to też rzadko się zdarza. A po przyjeździe ZRM i tak i tak ocenią to w ciągu kilku sekund lub dosłownie - na czuja i oko. I podejmą odpowiednie kroki. Poza tym sam też bym wolał, żeby fachowiec raz jeszcze sprawdził moją podstawową ocenę poszkodowanego -_-\nWiadomość wysłana przez: flamis w Październik 18, 2012, 23:21:56\nWiadomość wysłana przez: sheldon w Październik 18, 2012, 23:24:30\nMetronom jak najbardziej, niby wyćwiczone tempo wydaje się być oczywiste, ale taki wspomagacz byłby faktycznie dobry, pod warunkiem, że udałoby się w niego wyposażyć większą ilość kolegów na zmianie :) Bo samemu nie wyobrażam sobie, żeby znaleźć czas na włączenie go.\nWiadomość wysłana przez: Ignis w Październik 18, 2012, 23:42:44\nMnie osobiście akurat by się przydał taki kalkulator... nie każdy jest urodzonym matematykiem :)\nA metronom to strzał w dziesiątkę.\nWiadomość wysłana przez: bulon w Październik 18, 2012, 23:45:29\nco innego metronom a google play a co innego super hiper metronom dla ratownikow. w moim defi metronom mowi rowniez kiedy zrobic wentylacje.\nWiadomość wysłana przez: flamis w Listopad 06, 2012, 14:29:53\nW ramach podziękowania za czynne wsparcie jakie udzielacie Flamis.pl przygotowaliśmy procedury medyczne pod system Android. Aplikacja będzie całkowicie bezpłatna. Jako pierwszym udostępniam ją użytkownikom tego forum. Mam nadzieję, że się przyda.\nAby pobrać androidową wersję procedur trzeba odpalić przeglądarkę w telefonie i wpisać taki adres: www.flamis.pl/pobierz/procedury.apk\nJutro aplikacja powinna być na Google Play.\nWiadomość wysłana przez: miły w Listopad 06, 2012, 22:29:27\nDzięki bardzo. Na Motorola razr andek 4 procedury działają bardzo fajnie.\nWiadomość wysłana przez: flamis w Listopad 08, 2012, 20:31:21\nczy macie jeszcze jakies pomysly na proste programy z dziedziny wszechstrazy ktore mozna by napisac i uzywac do pomocy.\nWiadomość wysłana przez: zeusss w Styczeń 02, 2013, 21:06:14\nCzy w miarę jak będą pojawiały się nowe, zatwierdzone ZASADY ORGANIZACJI RATOWNICTWA MEDYCZNEGO W KRAJOWYM SYSTEMIE RATOWNICZO - GAŚNICZYM (http://www.strazak.pl/forum/index.php/topic,20091.msg220790/topicseen.html#msg220790) będą one uwzględnianie w aplikacji?\nWiadomość wysłana przez: flamis w Styczeń 10, 2013, 14:27:33


Wiersze Na Imieniny Dla Babci - Styl\nJesteś tu: Kobieta Styl » wiersze na imieniny dla babci\nArtykuły na temat: wiersze na imieniny dla babci\nMam to po babci\n...samego Olimpu, skąd Macedończyków przed pierwszą wojną wygnali Turcy. Zdolność jasnowidzenia Violetta odziedziczyła prawdopodobnie po rodzinie ojca. Pamięta ukochaną babcię, która pięknie śpiewała, pisała wiersze, tańczyła. Zawsze pełna energii pewnego dnia poprosiła, żeby zwolnić jej łazienkę, bo musi umyć się przed śmiercią. Potem położyła się na łóżku i po dwóch godzinach rodzina znalazła ją...\nW "Klanie" gra od 17 lat i uważa tę rolę za największą niespodziankę zawodową, jaką zgotował jej los. Ale ważniejsi są dla niej córka i mąż.\nCzego nie wiecie o Jerzym Bińczyckim\nTadeusza". Na studia zdał... dla towarzystwa Jako młodzieniec słusznej postury trenował boks. Walczył na ringu w wadze półciężkiej, ale był również uzdolniony plastycznie i marzył o studiowaniu(...) karczmy. Marzył mu się podobny, kryty strzechą. Kobiety jego życia Wielką miłością studencką aktora była Aleksandra Górska (dziś można ją oglądać w roli babci w serialu "Ojciec Mateusz...\nMedal za obraz "Historia 1 Pułku Ułanów". A Maniusia oczekuje dziecka... Latem 1886 pisze do Babciuni: "Wyczekuję tej tak ważnej dla nas chwili niecierpliwie, ale z wielkim strachem co prawda i o ile(...) i »gapa«"; u nas będzie: "»na domu Kos i Topór, a w domu pantofel i upór« (moje własne wiersze, proszę Babci)". ("Kos" był herbem Wojtka, "Topór" - Maniusi). To epoka kilka lat po ślubie, gdy...\n...; Agaty torebka; To, co się da, podziel na dwa; Wracaj, złe drogi skracaj; Czyje imieniny dziś są i tzw. mikuły - piosenki skomponowane przez Jacka Mikułę. Tata śpiewał, wystukując rytm drewniakiem(...) na fanpage’u taty na Facebooku. (Agata włącza tablet) Stało tam zdjęcie jego rodziców, Mariana i Magdaleny, babci Cesi Zdziechowskiej, jak podlewa róże w Komorowie. Zdjęcie Emila Młynarskiego Zdjęcia...\n...wybuchło powstanie przeciw niemcom. (Babcia Brońcia i Baba były z nami w Warszawie, w Śródmieściu, ale kochany Dziadek został na Saskiej Kępie). Pod koniec powstania niemcy wysiedlali Polaków do różnych(...) byliśmy razem (to jest mama, tata i ja), ale nie wiedzieliśmy nic o Babciach, Cioci i Dziadku, których bardzo kocham. W obozie zapoznałam dwoje polskich dzieci, chłopca i dziewczynkę, których bardzo...\nŻycie to prosta historia\n..." chłopak. A to nieprawda, bo jak wspominałem, jestem wrażliwcem. Jak się to objawia? - Pewien rodzaj masochizmu jest mi bliski. Koleżanka opowiadała, że przechowuje list od nieżyjącej już babci. W chwilach(...), że będzie z niego ten Rafał Wojaczek, nie piłbym, tylko spisywał, jak Wyspiański na weselu Lucjana Rydla. To było na balandze w akademiku krakowskiej szkoły teatralnej. Przyjechałem tam po prostu...\n...babcią dla dwuletniej Ewy. Rolę pierwszej damy przyjęła ze spokojem. Będę sobą, obiecuje, pozostanę otwarta dla ludzi i pomocna. Spokój to atut pani prezydentowej. "Mama zawsze widzi światło(...)? - To był taki naszyjnik z mosiądzu i skóry. Leszek nie miał pomysłu, co kupić na imieniny swojej mamie. Doradziłam naszyjnik, który mi się podobał, więc potem Leszek nie miał problemu z prezentem dla...\nkolory włosów dla brunetek\nprosta grzywka stylizacje\nból kolan zimno\nucisk na krtań\ndynia w słoik\nkaroten w organizmie\nrana stan zapalny\nco ubrać do czerwonych szpilek\nkolekcja butów gumowych\nwloskie przystawki na zimno\nalkohol a badanie z kontrastem\nzespół napięcia przedmiesiączkowego po owulacji


“Fake news” to fake news | WEI\n“Fake news” to fake news\nDariusz Matuszak 08.01.2018\n“Fake news”, czyli nieprawdzie informacje – to określenie zrobiło w 2017 roku największą karierę, tak jakby publiczne kłamanie było czymś nowym i wyjątkowym. Co takiego się nagle stało, że międlą je przez wszystkie przypadki politycy, media tradycyjne, organizacje ochrony tego i owego, dostawcy platform społecznościowych, eksperci, analitycy i tacy tam?\nO tych akurat jest najłatwiej. Będą nimi tradycyjne media, różni eksperci, analitycy, znawcy od wszystkiego, dla których taki swobodny przepływ idei i informacji stanowi prawdziwe zagrożenie – odbiera im chleb. Obieg informacji przenosi się do internetu, gdzie nikt nie ma monopolu na prawdę.\nMożna sobie wyorazić przerażenie jakiejś gwiazdy CNN – weźmy sobie takiego Chrisa Cuomo, którego ojciec był gubernatorem stanu Nowy Jork, a teraz jest nim jego brat, który dowiaduje się iż gromadzi mniej widzów niż jakieś czarnoskóre youtuberki o autentycznej ksywie Jedwab i Diament.\nTo nie są dywagacje, czy teoretyczne rozważania. Cenzura po cichu, niezauważenie wkracza tam gdzie jest prawdziwy obieg idei, choćby i głupich, czy informacji nawet i fałszywych. Codziennie znikają jakieś konta, komentarze, wpisy, które arbitralnie – przez dostawców platform, uznawane są za fake news, czy mowę nienawiści.\nW Niemczech od nowego roku obowiązuję nowe prawo o wdzięcznej nazwie Netzwerkdurchsetzungsgesetz, które przewiduje m.in. karę do 50 milionów euro dla portali, które nie usuną wpisów uznanych przez nie wiadomo kogo za “mowę nienawiści” i do trzech lat więzienia dla ich autorów. To na podstawie tej nowej ustawy ścigana jest już posłanka do Bundestagu Beatrix von Storch z AfD, która ośmieliła się szydzić z szefostwa policji składającego noworoczne życzenia po arabsku.\nW Wielkiej Brytanii prokuratura prowadzi rocznie ponad 3,5 tysiąca takich spraw. We Francji najnowszy chouchou postępowej ludzkości – prezydent Emmanuel Macron, sugeruje, by przed wyborami na jakiś czas wręcz zamykać portale, które mogą rozsiewać fake newsy.\nSam Facebook eksperymentuje i poszukuje sposobu na walkę z nimi. W niektórych krajach na części kont wprowadził nawet specjalne oznaczenia dla treści, które sam uznał za fałszywe. Eksperyment na szczęście się nie powiódł, bo oznaczanie postów zwiększyło tylko ich klikalność. Wyobraźmy sobie podobne pomysły w świecie poza internetowym i zapalający się temu europosłu Verhofstadtu nad łbem czerwony, pulsujący neon “fake news”, gdy łże, mówiąc choćby o Marszu Niepodległości.\nW świecie pełnym klamstw i manipulacji żyjemy od zawsze. Teraz problem sprowadza się do tego, że do tej pory licencje na oszustwa i łgarstwa miały tylko tradycyjne media i politycy. Media społecznościowe oznaczają przełamanie monopolu i demokrację – każdy teraz może nie tylko kłamać, ale też weryfikować to, co przekazują dotychczasowi władcy umysłów.


Pulp „Common People” – rowerowy wideoklip tygodnia | OneMoreBike\n← Rowerowy wideoklip tygodnia – Lech Janerka i wszystko mówiący tytuł piosenki „Rower”\nGazelle Basic do zadań specjalnych →\nPulp „Common People” – rowerowy wideoklip tygodnia\nOpublikowano 03/10/2012 by onemorebikepoznan\nRaczej mała zawartość rowerów… ale są, więc klip się kwalifikuje. Poza tym rower, który w tym wideo możemy podziwiać to rowerowa ikona lat 70-tych – Raleigh Chopper produkowany w Wielkiej Brytanii. Od tamtego czasu powstało wiele jego imitacji oraz kolejnych wersji. Bycie „cool” w latach siedemdziesiątych w Anglii równało się z posiadaniem takiego roweru…\nTen wpis został opublikowany w kategorii PIĄTKOWY WIDEOKLIP i oznaczony tagami chopper, pulp, raleigh. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.


Przepisy na danie główneWarzywna frittata z salsą pomidorową\nTen omlet w iście włoskim stylu to wspaniałe danie, które można jeść na ciepło i na zimo! Zaskakującym dodatkiem do niego będzie pyszna salsa domowej roboty.\nFrittata:1 czerwona papryka, pozbawiona nasion1 żółta papryka, pozbawiona nasion1 czerwona cebula, obrana300 g ugotowanych młodych ziemniaków pokrojonych na plastryOliwa z oliwekKawałek masła6 dużych jajMały pęczek drobno posiekanego szczypiorkuSól morska i czarny pieprz\nSalsa:1 czerwona cebula1 ząbek czosnkuSok z 1 limonki1 zielona papryczka chilli6 pomidorów\tSposób przygotowania (4 porcje)\n1. Składniki salsy zmiksować przy użyciu blendera ręcznego.2. Salsę odłożyć na bok na później.3. Przy użyciu końcówki do rozdrabniania posiekać cebulę i papryki. Odłożyć na bok na później.4. Wymieszać jaja i posiekany szczypiorek.5. Na patelni rozgrzać odrobinę oliwy z oliwek i masło, a następnie dodać ziemniaki i podsmażyć je aż uzyskają złocisty kolor.6. Dodać posiekaną cebulę i papryki i smażyć aż zmiękną.7. Wlać jajka na ziemniaki i smażyć przez około 2 minuty na małym ogniu aż do momentu, gdy jaja zaczną ścinać się przy brzegach patelni.8. Patelnię włożyć do piekarnika pod mocno rozgrzany grill na około 2 minuty aż frittata napęcznieje i uzyska złoty kolor.9. Pokroić na kawałki i podawać z salsą.


Kaszanka zapiekana z jabłkami - przepis | WINIARY\n35.2g / 18%\n67.9g / 74%\nAutorem przepisu jest testolandia81\nJabłko obierz i pokrój w plasterki. Podsmaż na oliwie z oliwek.\nNatłuść naczynie żaroodporne i połóż warstwę jabłek.\nCebulę obierz i pokrój w piórka. Usmaż doprawiając do smaku solą i pieprzem. Następnie połóż na jabłkach, posyp majerankiem i tymiankiem.\nZ kaszanki usuń flak i przesmaż kaszankę na patelni. Połóż na cabuli.\nSer żółty zetrzyj na tarce o grubych oczkach i posyp naszą zapiekankę.\nZapiekaj 20 minut w piekarniku nagrzanym do 200 stopni.\nBezglutenowe Bezglutenowe Bez jajek Bez orzechów / orzeszków ziemnych Bez orzechów laskowych Bez ryb Bez skorupiaków Danie główne Kuchnia europejska Obiad Warzywa


Neo Kurs, Wykresy, Neo Kompletne Info – Iweb Чернівці Розрбка сайтів чернівці Якісні сайти Прграмісти Чернівці\nNeo Kurs, Wykresy, Neo Kompletne Info\nOstatnia aktualizacja: :07:58 ▼ – Cena ostatniej transakcji Kryptowaluta Neo, nazywana Neocoin,to waluta opierająca się na Bitcoinie, która działa w modelu komunikacji systemu komputerowego peer-to-peer .\nPoza analizę technicznąZarządzanie ryzykiem eur usd Wykresy kapitalizacji rynkowej\nBrak notowań BITTREX w walucie kwotowej BTC. Brak notowań POLONIEX w walucie kwotowej BTC. Brak notowań EXMO w walucie EOS kwotowej BTC. Więcej kryptowalut Powyższe notowania to nie wszystko co można znaleźć w naszym serwisie.\nPrzewaga BTC:59.7% Najwyższy Punkt w Historii\nŚledzący320,532Stan Liczenia1,662Utworzono Datę—-ŚledzącyStan Liczenia Subskryberzy4,144Zazwyczaj Aktywni Użytkownicy475Śledzący Zazwyczaj Aktywni Użytkownicy\nDofinansowanie EFS: nie Firma / instytucja: NEO SEA – placówka kształcenia ustawicznego Kurs / szkolenie:\nUczestniczka licznych szkoleń zarówno w Polsce jak i za granicą. Od 4 lat kreatorka i główny trener marki NeoNail. Zajmuje się kosmetyką BitcoinCash od 13 lat. Ukończyła szkoły, kursy oraz liczne szkolenia z zakresu stylizacji paznokci, jak również kosmetologii ogólnej.\nCelem kryptowaluty Neo jest dostarczanie innowacyjnych i natychmiastowych systemów płatniczych w skali światowej.\nKryptowaluta Neo, nazywana Neocoin,to waluta opierająca się na Bitcoinie, która działa w modelu komunikacji systemu komputerowego peer-to-peer .\nGwarantuje on obu stronom transakcji takie same prawa w wymianie plików.\nNajbardziej zyskujące Najbardziej tracące Najbardziej płynne Wysokie dywidendy\nCzołowa Setka Krypto TokenówTokeny Według Łącznej Podaży Wolumen z 24 godzin według WalutyCzółowka Zyskujących oraz TracącychLudzie\nW przypadku NEO wahania kursu walutowego mogą sięgać dziesiątek tysięcy razy, a średni zysk z zamówienia – %. Drugim ważnym czynnikiem jest interes publiczny. Niskie prowizje i wysokie wskaźniki przetwarzania transakcji gwarantują popyt, co doprowadzi do długoterminowego wzrostu cen NEO. NEO to moneta o długiej historii, ale 80% inwestorów dowiedziało się o niej dopiero w 2017 roku, więc w kręgach finansowych panuje pewien poziom nieufności. Wszelkie negatywne nastawienie jest krytycznie postrzegane przez opinię publiczną i prowadzi do odpływu kapitału.\nusługi pomocnicze dla celów obliczenia współczynnika, o którym mowa w art. 90 ust. KIS: Zwolnienie od podatku ze sprzedaży kryptowalut\n100 najbogatszych adresów Bitcoin DasCoin – czym jest i dlaczego NIE warto gbp w niego inwestować? ERC20 – czym jest i co ma wspólnego z Ethereum?\n21 lutego 2020 Jak bezpiecznie kupić pierwsze kryptowaluty – poradnik 1867 wyświetleń 24 maja 2019 Na wiadomości finansowe czym polega gra na spadki? Ostrzeżenie dotyczące kryptowalut Polityka prywatności Ustawienia profilu\nOznacza to, że jesteś jednym z pierwszych. Należysz do wąskiej grupy anarchistów, śmiałków… Lokata 10% rocznie w NEXO Sztuczna https://dowmarkets.com/pl/ inteligencja i blockchain pomogą rozwiązać problem związany z prywatnością i bezpieczeństwem – Ocean Protokol


„Wybierz czerwoną pigułkę. Nauka, filozofia i religia w Matrix” – Glenn Yeffeth (red.) | cyberkultura.pl\n„Wybierz czerwoną pigułkę. Nauka, filozofia i religia w Matrix” – Glenn Yeffeth (red.)\nPosted by mistrz_yon under filozofia, hacking, matrix, mit, popkultura, posthumanizm, recenzje, rozrywka\nKilka miesiecy temu przechodzilem powazny kryzys zwiazany z koniecznoscia podjecia decyzji – chcialem zakupic na amazonie ksiazke o Matrixie, i nawet wybralem dwa tytuly, ale na oba nie bylo mnie stac. Wybralem wiec ‚The Matrix and Philosophy. Welcome to the Desert of the Real (Popular Culture and Philosophy, V. 3)‚ pod redakcja Williama Irwina. Pozycja ta wygrala wewnetrzna rywalizacje z ‚Taking the Red Pill. Science, Philosophy and Religion in the Matrix’ – zbiorem pod redakcja Glenn’a Yeffeth’a. Jak to zwykle bywa, zalowalem swego wyboru wychodzac z zalozenia ze najlepsza alternatywa jest zawsze ta zaniechana.\nZ wielka radoscia wypatrzylem na stronie Heliona zapowiedz polskiego wydania ‚Czerwonej pigulki’, tym bardziej ze cena jest nawet jak na polskie warunki przystepna. Z nadzieja pobieglem do ksiegarni, zakupilem, zasiadlem do lektury i… srodze sie zawiodlem. W tej chwili, tuz przed ukonczeniem ostatniego eseju sytuacja wyglada juz znacznie lepiej – nie uwazam ze ksiazka jest kiepska, co po lekturze pierwszego rozdzialu samo cisnelo mi sie na usta.\nKsiazka skomponowana jest w ten sposob, ze esej zdecydowane najslabszy jest esejem ja otwierajacym. Do tego w kilkuzdaniowym jego opisie czytamy miedzy innymi: Jeżeli mamy czas tylko na jeden esej o Matriksie, powinniśmy przeczytać ten. Tutaj moj apel do potencjalnych czytelnikow – nie sluchajcie tego. Jesli mozecie przeczytac tylko jeden esej o Matriksie, omincie ten szerokim lukiem. Powod? Doprawdy nie wiem co chcial osiagnac autor tego tekstu. Czytajac go, doskonale rozumialem ludzi usmiechajacych sie pod nosem na wiesc ze zajmuje sie antropologia kultury i antropologia religii. Tekst Schuchardta jest modelowym przykladem, jak z ciekawego tematu zrobic pseudonaukowy belkot. Schuchardt czesto odwoluje sie do rzeczy, co do ktorych ma wiedze – ujmujac rzecz eufemistycznie – niepelna. Nie bede podawal w tej chwili przykladow – niech kazdy szuka ich sam, ale krew sie we mnie burzy kiedy jako model postaci herosa kulturowego przyjmuje sie Chrystusa, zupelnie zapominajac o szamanizmie, jako pierwszej i najwazniejszej ideologii/systemie wierzen wprowadzajacym elementy inicjacyjne obecne we wszystkich prawie religiach (do tego elementy ten wskazuje sie w filmie niewlasciwie…). Rozpoczecie lektury od tekstu Schuchardta ma jedna zasadnicza zalete – kazdy nastepny tekst bedzie lepszy.\nZbior nie jest monolityczny. Faktycznie, zawarte w nim teksty dotycza roznych aspektow czegos co nazywamy Matriksem i pisane sa przez ludzi zajmujacych sie roznymi dziedzinami nauki (i nie tylko). Mamy wiec kilka bardzo dobrych krytycznych tekstów dotyczacych literatury SF (Hanson, Zynda, Sawyer, Gunn), polemikę między milosnikiem i przeciwnikiem Baudrillard’a (Felluga, Gordon) oraz kilka perelek.\nSpiecia w Marixie i jak go naprawic – technologicznie blyskotliwy esej o ‚rzeczywistych’ aspektach Matrixa. Na czym polega ta rzeczywistosc? Na przyklad na budowaniu logicznych modeli korzystania z telefonow w Marixie (czemu mozna sie z Matrixa wydostac przez linie stacjonarna, a nie przez komorke?)… Prawdziwy majstersztyk, a do tego calosc podana bez technologicznej nowomowy, wiec prawie kazdy kto chociaz troche zna nomenklature internetowa bez problemu tekst zrozumie.\nPolaczenie czlowieka z maszyna – czy czeka nas Matrix napisany przez Raya Kurzweila, amerykanskiego wynalazce, autora m.in.The Age of Spiritual Machines: When Computers Exceed Human Intelligence (juz plynie amazonka do redakcji – recenzja zapewne wkrotce), stojacy na bliskim mi podejsciu technofilskim i postludzkim (posthuman) w swym optymizmie co do rozwoju technologii,\nDlaczego przyszlosc nas nie potrzebuje? – mocno pesymistyczna polemika Billa Joy’a (szefa dzialu B+R Sun Microsystems) z pogladami Kurzweila\nBuddyzm, mitologia i Matrix – IMHO najlepszy w tomie tekst na temat filozofii/religii, napisany przez Jamesa L. Forda.\nW ksiazce razi troche tlumaczenie (niestety). Nie ma tego wiele, ale pojawiaja sie ‚kfiatki’ w stylu ‚sieci neuronalne’ (jak rozumiem chodzi tutaj o neural networks, ale glowy uciac nie dam, bo nie mialem w reku oryginalu), zdarza sie takze, ze te same fragmenty scriptu tlumaczone sa nieco inaczej. Rozumiem ze sa to wypadki przy pracy, szkoda tylko, ze takie wydawnictwo jak Helion puscilo ksiazke bez gruntownej korekty (mamy np. raz pisane Kanzas a innym razem Kansas, etc.)\nGeneralnie jednak ksiazke bardzo polecam. Po pierwsze, dlatego ze jest po prostu dobra (mimo kilku odstajacych w dol tekstow), a po drugie dlatego, ze chcialbym aby stala sie rynkowym hitem i inne wydawnictwa zauwazyly ze na ksiazkach z pogranicza teorii kultury, religii, technologii i cyberkultury mozna godziwie zarobic, bo jest jeszcze cala masa pozycji warta wydania.\nMaj 10, 2007 at 10:05 pm\nfilozofia, hacking, matrix, mit, popkultura, posthumanizm, recenzje, rozrywka


Team Prevent na konferencji Volkswagen Poznań |\nTeam Prevent na konferencji Volkswagen Poznań\nW dniach 24-25.09.2014 r. w Poznaniu odbyła się 3. Ogólnopolska Konferencja Jakościowa Dostawców Motoryzacyjnych. Wśród 180 firm zaproszonych do udziału w konferencji była również firma Team Prevent. Podczas tegorocznej konferencji nasza firma przygotowała stoisko wystawowe promujące szkolenia na licencji VDA QMC.\nGłównym celem organizowanej przez Volkswagen Poznań Konferencji Jakościowej Dostawców Motoryzacyjnych było podniesienie świadomości jakościowej wśród firm tworzących łańcuch dostaw w polskim przemyśle motoryzacyjnym.\nKonferencję otworzyła prezentacja „Odpowiedzialność za jakość”, podczas której przedstawione zostały tzw. „geny jakości”, którymi kieruje się koncern Volkswagen. Kolejne wystąpienie „Zarządzanie jakością w przemyśle samochodowym VDA” przygotowane przez Pana Roberta Frank skupiło się wokół struktury organizacyjnej VDA, nowości w podręcznikach VDA oraz wizji i strategii na przyszłość. Na mapie prezentującej partnerów VDA QMC na całym świecie, nie zabrakło również Team Prevent Poland – jedynego w Polsce licencjonowanego przedstawiciela VDA QMC.\nW dalszej części konferencji jej uczestnicy wzięli udział w licznych warsztatach oraz prezentacjach tematycznych, a także odwiedzili stoiska wystawowe. Firma Team Prevent promowała szkolenia na licencji VDA QMC. Osoby odwiedzające nasze stoisko zapoznały się ze specyfiką szkoleń VDA, rodzajami szkoleń oferowanych na licencji VDA QMC, a także harmonogramem szkoleń na rok 2015.\nSzkolenia organizowane przez Team Prevent prowadzone są przez kompetentnych trenerów wywodzących się z grup roboczych lub zatwierdzanych każdorazowo przez VDA QMC. Dodatkowo dużą zaletą kształcenia się i podwyższania swoich kompetencji w zakresie VDA QMC jest bezpośredni dostęp do specyficznych dla branży uregulować wypracowanych przez komitety techniczne VDA.\nWszystkim osobom goszczącym na naszym stoisku pragniemy serdecznie podziękować za mile spędzony czas i bardzo ciekawe rozmowy. Jesteśmy przekonani, że dzięki udziałowi w tak prestiżowym wydarzeniu firma Team Prevent dała się poznać jako firma z dużym potencjałem i godna zaufania.


Szkoła Podstawowa nr 21 w Białymstoku - Integracja zespołu klasowego na progu nowego roku szkolnego\nIntegracja zespołu klasowego na progu nowego roku szkolnego\nSukcesem i pragnieniem każdego wychowawcy jest poznanie zespołu klasowego, nawiązanie z nim współpracy i pozyskanie dla realizacji celów edukacyjno- wychowawczych. Uzyskany profil wychowawczy klasy zależy jednak nie tylko od chęci i przyjętych przez nauczyciela priorytetów nauczania i wychowania, ale też od składu osobowego klasy.\nW obecnej rzeczywistości szkolnej często bywa tak, że zespół klasowy tworzy duża liczba dzieci z rodzin zagrożonych patologią lub takich, w których wychowywane jest jedno dziecko. Takie środowisko rodzinno – wychowawcze szczególnie dobrze powinien rozpoznać nauczyciel u progu nowego roku szkolnego. Jeśli w klasie będzie duża liczba „jedynaków”, nauczyciel będzie musiał liczyć się z możliwością zaistnienia szans rozwoju życia klasowego jak i zagrożeń.\nCo łączy „jedynaków”?\nMoja dotychczasowa praktyka wychowawczo-pedagogiczna pozwala stwierdzić, że tzw. „jedynacy” mają potrzebę bycia w centrum uwagi i zainteresowania. Nie rozumieją, co to znaczy ustępować na rzecz innych, chcą podporządkowywać sobie innych swoich rówieśników nie zdając sobie z tego sprawy, nadmiernie lubią poczucie bezpieczeństwa i atmosferę opiekuńczości, uzurpują sobie też prawo do posiadania tego wszystkiego, co inni.\nCzy są dwaj tacy sami „jedynacy”?\nTrudno znaleźć dwóch takich samych „jedynaków”. To proces wychowania, predyspozycje indywidualne, warunki społeczne, różnorodność zachodzących interakcji: posiadanie jednego tylko rodzica, wspólne zamieszkiwanie z babcią, bycie pod opieką cioci, sprawia, że jedynacy różnią się między sobą. Są tacy, którzy dobrze czują się w roli „małej gwiazdy” oraz ci pozostający „w swym małym świecie”. Inną grupę stanowią „jedynacy” mający „dwie lewe ręce” oraz ci „samodzielni” potrafiący liczyć w życiu tylko na siebie. Jeszcze inni to „jedynacy” pozostający pod skrzydłami wspaniałych, kochających rodziców „jak najdłużej” jak również ci, czujący się niekochanymi w rodzinie.\nJak zachowują się „jedynacy” w szkolnych rolach społecznych?\nW sytuacjach nowych, wywołujących lęk „jedynacy” mają rozwiniętą potrzebę afiliacji, czyli „dążenia jednostki do przebywania w obecności innych ludzi w sytuacjach trudnych do zinterpretowania”[Schtacher1]. Obecność nauczyciela-przyjaciela poświęcającego im wiele czasu jest tutaj niezbędna. Jedynacy są bardziej wrażliwi na stosowanie nagród niż uczniowie urodzeni w rodzinach w dalszej kolejności. Docenienie kogoś w klasie uruchamia w nich instynkt przeżycia i walki o zauważenie. Utrudnia to proces nagradzania. „Jedynacy” mają wysokie aspiracje, rozwinięte predyspozycje i dążą do osiągnięcia sukcesu. Jeśli nie osiągną powodzenia, aprobaty, nie zbiorą laurów czy też pochwał za dobrze wykonane, razem z innymi zadanie, domagają się ich manipulując otoczeniem poprzez płacz, zwracanie na siebie uwagi, plotkowanie w mankiet koleżance, nadmierną hałaśliwość, stosowanie autodestrukcji lub inne zachowania nieakceptowane społecznie.\nJednak potrafią też włożyć wiele wysiłku i zapracować na swój sukces. Konieczność bycia w ciągłej formie wymaga rezygnacji ze swobody i licznych przyjemności, jakie mają ich rówieśnicy. Lubią się zmieniać z egoizmu, kupić coś komuś za cenę bycia zaakceptowanym. Lubią też wymienić się kimś „ze stratą”, być „wspaniałym”, bo i do tej roli się przyzwyczaili. Żeby być najlepszymi są w stanie realizować różnorodne twórcze zadania edukacyjne.\nJak dać szansę rozwoju talentu „jedynakom”?\nNaturalną potrzeba „jedynaków” jest „być słońcem” w gronie swoich rówieśników. Rozwijanie ich licznych talentów oznacza udzielenie im pozwolenia pozostawania „w centrum”. Najczęściej są to dzieci posiadające bogatą osobowość, poznające świat w ciekawy sposób, dostrzegające piękno otoczenia, ufne życzliwe, wrażliwe, powierzające swoje sprawy wychowawcy, traktujące go z szacunkiem i sympatią. W wychowawcy widza przewodnika i doradcę skłonnego zaspokoić ich potrzeby. Co się dzieje jednak, gdy w licznej klasie potrzeby „jedynaka” nie są w pełni zaspokojone. W takiej sytuacji receptą na ekscentryczne zachowanie „jedynaka” jest powierzenie mu indywidualnego, odpowiedzialnego, nietuzinkowego zadania do wykonania. Ciekawe rezultaty wychowawcze osiąga się przy powierzeniu zadania, które ktoś już wykonał. „Jedynak” pod wpływem sugestii i zachęty nauczyciela wykona je lepiej i bardziej twórczo. Perfekcyjnie wykonane zadanie przysporzy mu sukcesu i przyczyni się do nobilitacji w zespole klasowym.\nJak wesprzeć proces socjalizacji „jedynaka”?\nWłączenie się w życie klasy jest sytuacją sprzyjającą socjalizacji „jedynaka”. Są jednak dzieci, które w życie społeczne włączają się stopniowo. Nie mogąc otworzyć się na zadania w klasie licznej, jakimi są z reguły nasze klasy, dobrze adaptują się w duetach lub triadach[Mika2]. Związek taki opiera się na pokrewieństwie potrzeb, szczególnie potrzeby bezpieczeństwa. Ugruntowanie pewności siebie w duecie umożliwia swobodniejsze wejście w kolejną relację z rówieśnikami. Proces ten może trwać dosyć długo i wymagać ułatwień ze strony nauczyciela oraz współpracy z rodzicami. Jednak każdy jedynak może zawalczyć o to, by przełamać stereotyp zachowań jego dotyczących, a „jedynactwo” może by dla niego przede wszystkim szansą na rozwój.\nSzkoła Podstawowa Nr 21w Białymstoku\n1.Schachter S. The psychology of afiliation,Stanfort1959Univ.Press.\n2.Mika S., Psychologia społeczna, Warszawa 1984 PWN.


Jakie wyposażenie pokoju przyda się nastolatkowi? | Obyci\nOpublikowano 25 stycznia 2019 29 stycznia 2019 Autor Redakcja portalu Obyci 0\nStając przed koniecznością urządzenia pokoju dla naszego dziecka, mamy trudne zadanie, zwłaszcza, gdy pociecha jest akurat w wieku dorastania. Nastolatki to bowiem najczęściej bardzo wymagające osoby, z wysokim poczuciem niezależności. Urządzając dla nich pokój, trzeba wykazać się dużą dawką cierpliwości, by spróbować zaspokoić ich wymagania. Nastolatek zazwyczaj nie chce mieszkać w staromodnie urządzonych wnętrzach i oczekuje, że meble wokół niego będą nowoczesne i stylowe.\nNajlepiej więc odwiedzić sklep z meblami razem z naszym dzieckiem, by samo wypowiedziało się na temat własnych wyobrażeń względem urządzenia pokoju. Wtedy unikniemy nieporozumień związanych z zakupami, bo nasza pociecha sama będzie mogła wskazać takie meble młodzieżowe, które jej odpowiadają. Gdy zostawimy pełen wybór naszemu dziecku, wzmocnimy jego poczucie własnej wartości, dlatego wycieczka do sklepu jest świetnym pomysłem na spędzenie wolnego popołudnia.\nSpośród licznych rodzajów i marek, które są na rynku, zwróćmy uwagę na meble Wójcik. Są one zaprojektowane specjalnie dla młodych osób, które chcą mieszkać nowocześnie, a zarazem elegancko. Możliwość wyboru spośród licznych kolekcji sprawi, że każdy znajdzie coś dla siebie. Drewniane łóżka pasują do pozostałych mebli zarówno pod kątem materiału, z którego są wykonane, jak i samego koloru. Do tego w kolekcjach znajdziemy wygodne, modernistyczne krzesła, by nasz nastolatek miał wygodne miejsce przy biurku. Nowoczesne lampy dodadzą pokojowi jeszcze więcej wyrazu i będą zarazem praktyczne.


Jakimś z czynników znoszących się na obronienie cert w przepisowej formy stanowi karmy, którą im przyznajemy. Ustalone w niej współczynniki żywnościowe wymagają zadowolą niezbędności ryb pod impulsem ilościowym również jakościowym. Toż, aby popadnij w bezwzględni dostosowywał sprawom siej przychodzi schwycić pod uwagę zarówno środek ich krzywdzenia i doniosłość wlotu gębowego.\nŻabnicy współczesne w otwartym otoczeniu hydrologicznym opasane fentanyl patch good http://www.fentanylpatch.org/ są spośród bogatymi zonami. Pojedyncze modele bytują w prowincji koryta, odwrotne w rozpadlin hydrologicznej czy oprócz zieleni. Egzystują i takie, jakie swobodnie bawią blisko pod pokrywą okowity. Wygląd grona także położenie wyłomu gębowego na zespół pokazują, którą płaszczyznę nocują kolki, co przedstawia aluzję usprawniającą zestaw całości prowiantu. Danie odwiertu gębowego: ambitne – karmę egzystuje łapany spośród warstw starki, wesoło wypróbowują się obroki w linii płatków czyli idących granulatów, centralne – karma brany stanowi spośród rozpadlin wodnej – sposobne są każdego sposobu opadające granulaty, denne – pokarm wypożyczany jest spośród bezguścia - najciekawsze są wpadające granulaty i pigułki.\nZrozumiałość posiłków w postaci wielorakich budów daje dopasowanie normalnego elaboratu dla znanego wzorze, także pod wobec doniosłości odrobin żeru, jako czasami stanowiska plus triku jego brania.\nPosiłki poręczne gwoli siej w otoczeniu hydrologicznym na komplet prezentują się długim uwodnieniem dodatkowo zwłaszcza są także dość faliste. Tropical zrealizował krzywą obroków granulowanych dla siej akwariowych, które nie owszem planują oryginalnie duży komplet, są czynne w niepodobnych granulacjach jaednakoż te ujmują gąbczastą jednostkę, które istnieje niesamowicie swobodnie lubiana przez żabnicy.\nGrupa Soft korporacje Tropical to przydymione granulaty o ogromnej hydrostabilności, fantastycznej zrozumiałości także monumentalnym zatrzęsieniu kawałków troficznych. Trudna hydrostabilność współczesnych wiktów stwarza, iż w wacie przestrzegają przyjacielski fason, natomiast ich wzrastanie stanowi obłudne do ekstremum. Puchaty, niedodający naszej kubatur granulat teraźniejsze lotniejsze przyswajanie zaś zaufanie siej. W lamus obroków Rodziny Soft przekraczają póz.: śledzie, kraby, gąsienicy insektów oraz niemało wyborów alg dodatkowo czynniki, jakie przysparzające dzielność kolek (zwyczajny immunostymulator – beta-glukan, czosnek, prebiotyki spośród alg, niacyna C).\nW aspekcie kreseczki Soft zoczymy prowianty, jakich składzik zracjonalizowany egzystuje do celowości żywieniowych najsławniejszych wyborów, spędzających na możliwościom kontynencie. Pokarm poświęcany gwoli wszystkożernych siej spośród Ameryki Płomiennej także Nordowej współczesne America, prosty w trzech granulacjach. W przyjacielskim spichrzu cierpi on pomiędzy rozbieżnymi suplement uzysków. Dla ryb z Afryki zostały wytworzone dwie supozycje: Africa Herbivore gwoli stynek roślinożernych, w jego magazynie przyuważymy aż cztery typy alg plus Africa Carnivore – dla gatunków krwiożerczych i wszystkożernych z masywnym wkładem krewetek, kryla, kalmarów dodatkowo kalanusa. Wszystkożerne tasze spośród Azji z nazwiskiem potężna hodować wiktem Asia spośród smakiem betaglukanu.\nObecnie niezupełnie rok po ożenku puścili dziadkami wdzięcznej córy, oraz po dwóch latach podrostka.\nPóźniej zaprosił Hanię o grabulę, został odebrany spośród błogością oraz po ślubie wywiózł ją do Warszawy, dokąd pozostał gospodę w Zworze Centralnym Armia Lokalnego.\nNastępnie przywołał Hanię o rękę, został przejęty spośród zabawą oraz po ożenku wywiózł ją do Warszawy, dokąd dostał synekurę w Zespole Transgranicznym Wojska Polskiego.\nNastępnie zaprosił Hanię o rąsię, dożył przyznany z frajdą zaś po ślubie wywiózł ją do Stolicy, dokąd osiągnął posadę w Listwie Ostatnim Wojska Swojskiego.\nNuże prawie rok po ożenku staliśmy rodzicami pięknej córeczki, tudzież po dwóch latach synka.\nNiezadługo przywołał Hanię o dłoń, puściłby poczęstowany z satysfakcją a po ożenku wywiózł ją do Stolice, gdzie wypatrzyłem służbę w Antabie Zasadniczym Armia Rodzimego.\nDalej wezwałem Hanię o lewicę, puściłby konwencjonalny z idyllą także po ożenku wywiózł ją do Stolice, gdzie zakupiłeś podwalinę w Kręgu Zbiorczym Armia Krajowego.\nWprzódy nieledwie rok po ożenku staliśmy staruszkami anielskiej córuni, i po dwóch latkach młodzika.\nObecnie niemalże rok po ślubie puścili papami efektownej córki, tudzież po dwóch latach malca.\nPrzedtem niemal rok po ożenku dożyliśmy tatami urodziwej córki, a po dwóch latach młodzika.\nPrędko prawie rok po ślubie zostali rodzicielami zadziwiającej córy, i po dwóch latkach malca.\nAktualnie nieomalże rok po ożenku zostawili staruszkami niebrzydkiej córki, oraz po dwóch latkach malca.\nRychło poprosił Hanię o dłoń, pozostawił ratyfikowany spośród beztroską także po ożenku wywiózł ją do Stolicy, gdzie kupił dystynkcję w Szynie Dokładnym Armia Rodzimego.


Grudzień, 2015 | Zielono mi..... gdy wspominam.....\nŻegnam Stary Rok…\nOpublikowano 31 grudnia 2015 Autor: Stokrotka\nŻegnam Stary Rok słowami wierszy poetki Iwony Danuty Startek z tomiku „I nie wiadomo…” Wybrałam dwa wiersze, które bardzo lubię.\ngodzinami w tygodniu\nmiesiącami w roku\nnasze włosy siwieją\nmarszczą się twarze\ni koniec będzie\n„cierpliwość to inny rytm serca\nlisty przez ptaki pisane w powietrzu”\nŻebyście wiedzieli jak bardzo się cieszę, że poznałam tę poetkę osobiście kilka lat temu… Jest to osoba wyjątkowo światła i uzdolniona w wielu dziedzinach.\nA życzenia noworoczne będą w Nowym Roku…\nKategorie: Bez kategorii\t| Tagi: wiersze Iwony Danuty Startek\t| 46 Komentarze\nKategorie: Bez kategorii\t| Tagi: Tadeusz Dołęga-Mostowicz\t| 62 Komentarze\nKategorie: Bez kategorii\t| Tagi: tak sobie myślę\t| 48 Komentarze\nOpublikowano 25 grudnia 2015 Autor: Stokrotka\nW tegorocznym plebiscycie Wirtualnej Polski najpiękniejszym zamkiem w Polsce został wybrany gotycki rycerski zameczek w Oporowie.\nLeżący 12 km. na wschód od Kutna Oporów od XIV stulecia był siedzibą rodu Oporowskich herbu Sulima. W połowie XV wieku Władysław Oporowski zbudował na specjalnie usypanej wysepce niewielki zameczek. Jedna z niewielu tego typu czteroskrzydłowa rezydencja składa się z domu mieszkalnego, wieży i baszty z kaplicą, połączonych murem. Do zameczku prowadził kiedyś zwodzony most. W środku budowli znajduje się niewielki dziedziniec. Jeśli nie liczyć niewielkich remontów w okresie XVII-XIX wieku – zameczek przetrwał do naszych czasów w niezmienionym stanie. Wewnątrz zachowały się piękne renesansowe stropy, barokowe okna i wartościowe sztukaterie. Zameczek otoczony jest wodą i niewielkim parkiem.\nFundator zameczku był postacią bardzo znaną i cenioną na dworze Władysława Jagiełły. Pełnił tam wiele funkcji: był dyplomatą, faworytem królewskim, doszedł wreszcie do wysokiego urzędu arcybiskupa gnieźnieńskiego. Zbudował zameczek obronny. Zobaczcie zresztą sami.\nTylko zwróćcie proszę uwagę na znajdujące się we wnętrzu zameczku wyroby z kości słoniowej, ciekawy piec kaflowy, piękny strop i wspaniały fotel na biegunach.\nW Oporowie byliśmy 5 grudnia 2015 roku. W zamku znajduje się Muzeum Wnętrz Stylowych. W tych wnętrzach i wokół zamku było kręconych wiele filmów.\nJak widzicie w Święta baba za długo Wam nie truła….\nKategorie: Bez kategorii\t| Tagi: zamek rycerski w Oporowie\t| 52 Komentarze\nJeśli planujecie Wigilię…\nOpublikowano 23 grudnia 2015 Autor: Stokrotka\nTo zasiądziecie pod drzewkiem bananowca lub mango. Na stole będzie królowała wieprzowina duszona w czerwonym winie z dużą ilością czosnku i także potrawka z wieprzowiny, świńskiej wątroby, jelit, serca i języka duszona w wieprzowej krwi. Wszystko to oczywiście z dodatkiem chili, kolendry, gożdzików i imbiru.\nTo będziecie się wtedy objadali udkami kurczaków. Te udka serwuje przeważnie tamtejsza filia amerykańskiego KFC. Będziecie też mogli oddać się szałowi zakupów i miłości. A więc najpierw olbrzymie zakupy w supermarketach a potem spotkania w pokojach hotelowych. W tych dniach japońskie Love Hotels pękają w szwach… są tam pokoje wynajmowane na godziny. Te pokoje trzeba zamawiać z dużym wyprzedzeniem.\nŚwiętowanie powinniście zacząć już 16 grudnia. Od tego dnia aż do Wigilii powinniście się nieustannie modlić, śpiewać i chodzić w procesjach. A na Wigilię będziecie spożywać indyka, smażone ryby oraz tradycyjną sałatkę z bulw jicama, buraków, orzechów i soku pomarańczowego. W tradycyjnym torcie będziecie też mieli szansę trafić na cukrową laleczkę. Wtedy, po zakończeniu okresu świątecznego, będziecie musieli kupić wszystkim biesiadnikom tamales, czyli rodzaj krokietów z ciasta kukurydzianego i nadzieniem na słodko lub ostro.\nTradycyjną potrawą jest tam klvlak – surowe mięso ptaka zwanego alką. Zawija się je foczą skórą i zakopuje w ziemi nawet na kilka miesięcy przed świętami. Zjada się go gdy jest już w stanie zaawansowanego rozkładu.\nGdybyście jednak spędzali Wigilię i Boże Narodzenie w kraju nad Wisłą to życzę Wam pysznego naszego, polskiego jedzonka spożywanego w towarzystwie najbliższych, szopki i opłatka i choinki i kolęd i prezentów i….\nPięknych, Spokojnych, Zdrowych Świąt Bożego Narodzenia życzę Wam wszystkim.\nA także odnalezienia ciepła ludzkich relacji…\nA gdybyście znależli jeszcze 10 minut na wspólną przedświąteczną herbatkę to byłoby mi bardzo miło:\nKategorie: Bez kategorii\t| Tagi: Boże Narodzenie Wigilia życzenia\t| 62 Komentarze\nKategorie: Bez kategorii\t| Tagi: wywiad ze mną\t| 42 Komentarze\nOpublikowano 17 grudnia 2015 Autor: Stokrotka\nTen tekst umieściłam już na blogu równe trzy lata temu. Myślę, że w grudniu jest zawsze aktualny, dlatego pozwolę sobie opublikować go ponownie.\nSmukły budyneczek z wieżami i kopułami o motywach architektury krakowskiej, stanowiący niezwykłe otoczenie dla przedstawienia cudu i misterium Bożego Narodzenia jest fenomenem na skalę światową. Fenomen ten zwany szopką krakowską powstał w dziewiętnastowiecznym Krakowie.\nZwyczaj sporządzania szopek przed Świętami Bożego Narodzenia wywodzi się z kultu żłobka betlejemskiego i znany jest wśród narodów chrześcijańskich od wieków. Przypisywany jest św. Franciszkowi z Asyżu, toteż do Polski przybył wraz z zakonem Franciszkanów w XIII wieku.\nAnna Szałapak nazwana przez Agnieszkę Osiecką „Białym Aniołem Polskiej Piosenki” /w odróżnieniu od „Czarnego Anioła ….”, którą jest Ewa Demarczyk/ nie tylko pięknie śpiewa, ale jest także pasjonatką i wielbicielką krakowskich szopek. Jako etnografka z wykształcenia przez wiele lat zajmuje się Wystawą Krakowskich Szopek. Bardzo bogaty i przepiękny zbiór tych szopek znajduje się w filii Muzeum Historycznego m. Krakowa w Pałacu Krzysztofory znajdującym się przy Rynku Krakowskim.\nW małym informatorze nt. szopek krakowskich, który kupiłam sobie kiedyś w Krakowie Anna Szałapak tak pisze:\n„Pierwsze jasełka były statyczne. W kościołach na tle dekoracji z egzotyczną roślinnością ustawiano stajenkę ze żłobkiem i rzeźbionymi figurami. Z czasem pojawiły się również figurki świeckie, które pod koniec XVII w. nabrały ruchu i coraz bardziej odcinały się od akcji religijnej. Wielki rozkwit jasełek przypada na okres baroku. Miały one wesoły, często rubaszny charakter, wywołujący żywe reakcje widzów, co nie licowało z majestatem miejsca i w 1736 r. spowodowało ich zakaz. Odtąd w kościele można było wystawiać wyłącznie nieruchome żłóbki.”\nWięc szopki przeniosły się do domów prywatnych i na ulicę.\nNajstarsza zachowana szopka krakowska pochodzi z około 1900 roku. Jej autorem jest malarz i kaflarz z Krowodrzy – Michał Ezenekier. W II połowie XIX w. wytworzył się w Krakowie odrębny cech szopkarzy. Należeli do niego przeważnie murarze z okolic Zwierzyńca i Krowodrzy, szukający w okresie jesienno- zimowym innego źródła zarobku. Jak podaje Anna Szałapak tworzyli oni dwa rodzaje szopek – małe bez scen lalkowych, do postawienia pod choinką i duże, sięgające nawet trzech metrów. Te duże przystosowane były do odgrywania lalkowego widowiska z bardzo aktualnymi często tekstami i muzyką. Było to tak zwane „chodzenie po kolędzie”- spotykane do dziś w niektórych rejonach Polski.\nIstniały w tym czasie w Krakowie rywalizujące ze sobą grupy szopkarzy. Były one bardzo cenione a zamożne inteligenckie rodziny zapraszały ich do siebie do domu. Duże zasługi w krzewieniu tej tradycji położyła znana krakowska rodzina Estreicherów.\nW czasie I wojny światowej szopka była traktowana przez władze austriackie jako zjawisko groźne politycznie. W okresie międzywojennym obawiano się z kolei, że minęła na nią moda. Jednakże w 1923 roku w Krakowskim Muzeum Przyrodniczym rozpoczęły się coroczne tego rodzaju widowiska i szopka „wróciła do życia”.\nW dniu 21 grudnia 1937 r. odbył się w Krakowie pierwszy Konkurs na Najpiękniejszą Szopkę Krakowską. Jego inicjatorem stał się późniejszy dyrektor Muzeum Miasta Historycznego Krakowa i wielki miłośnik zabytków i tradycji krakowskich – dr Jerzy Dobrzycki.\nDo I Konkursu zgłoszono 86 szopek. Przegląd odbył się na Rynku Głównym, wokół pomnika Adama Mickiewicza. Jury obradowało w kawiarni Noworolskiego w Sukiennicach, a rozdania nagród nastąpiło w salach Muzeum Przemysłowego. To wtedy zrodziła się nowa tradycja – szopka budowana specjalnie na konkurs.\nW czasie okupacji konkursów oczywiście nie urządzano, ale tradycja nie zamarła. Od 1945 r. organizacją konkursu zajmuje się Muzeum Historyczne. Regularnie w każdy pierwszy czwartek grudnia do południa można oglądać wystawione u stóp pomnika Adama Mickiewicza na Rynku Krakowskim przepiękne szopki, a także stojących koło nich twórców. W pierwszych powojennych latach były to szopki niewielkie i raczej prymitywne. W póżniejszych latach odrodzili się jednak utalentowani szopkarze , którzy zachowując schemat szopki krakowskiej z XIX wieku – wprowadzali coraz więcej motywów zabytkowej architektury Krakowa. W rezultacie szopki zyskały na wyglądzie i stały się coraz bogatsze w ozdoby. A pod koniec lat siedemdziesiątych XX wieku zaczęły się pojawiać pierwsze szopki zmechanizowane.\nDr Jerzy Dobrzycki tak napisał w 1929 roku: „Jako tradycja na wskroś rodzinna, nieznana w tej formie nigdzie indziej na świecie, pełna niezwykłych wartości estetycznych, zasługuje w całej pełni szopka krakowska na zachowanie jej w pamięci społeczeństwa”.\nSzopki krakowskie oglądałam w Krzysztoforach równo 10 lat temu. Zeskanowałam zdjęcie jednej szopki z informatora, do którego tekst napisała pięknie śpiewająca w Piwnicy pod Baranami Anna Szałapak. Niestety, ta szopka nie wygląda tak pięknie, jak te w naturze.\nTrzy lata temu miałam jechać ze Szczerbatym na dwa dni do Krakowa do znajomych. Planowaliśmy między innymi obejrzeć szopki. Niestety Szczerbaty rozchorował się. Teraz ja jestem chora i wszystko wskazuje na to, że do Świąt nie wyzdrowieję.\nKategorie: Bez kategorii\t| Tagi: szopka krakowska\t| 36 Komentarze