Re: Pomost [odnośnik] 23.03.21 15:36\nW zaburzonym postrzeganiu rodzinnych relacji czaiła się sieć nieustannych nieporozumień; podczas gdy ona pozwalała sobie na większą swobodę, przyzwyczajona do zupełnie innej percepcji względem Steviego, on wciąż widział w niej córkę, która winna była okazać mu należyty szacunek. I robiła to, czasem, przez większość doby maskując jednak własne nerwy złośliwością - wierząc także, że w ten sposób mogłaby go rozbawić, sprawić, że uśmiechnie się promiennie i będą mogli roześmiać się razem. Ale tak się nie stało. Na dźwięk swojego imienia zareagowała szybszym oddechem, najpierw zdenerwowanym, a później pełnym już olśnienia, że najwyraźniej przekroczyła granicę. Na twarzy mechanika próżno było szukać szczęścia. W zmarszczkach osiedliło się rozczarowanie, zmęczenie, wszystko na co Trixie nie była gotowa, nie była przygotowana; drgnęła zatem widocznie i otwarła usta, skora przeprosić, zapewnić, że tak naprawdę w jej mniemaniu radził sobie lepiej niż przewidywała, jednak nie zdążyła, kiedy ich mały świat przyjął w swoje objęcia tragicznie zrozpaczonego nieznajomego.\nSznur nie dawał za wygraną, a jej magia okazała się kapryśna, przytłoczona paniką, która wypełniała ją od środka. Co tu robić, Merlinie, co tu robić? Nie miała na tyle siły by unieść kamień ku górze, ani tym bardziej utrzymać go przy sobie i zabronić mu dalszego opadania, bo to on ciągnął ją na dno, nie odwrotnie. Kiedy na moment Trix wynurzyła się z wody, żeby zaczerpnąć powietrza, do jej uszu doleciał wściekły głos ojca - ale nie mogła go posłuchać, była Beckettem, a Beckettowie pomagali tym, którzy pomocy potrzebowali. Sam ją tego nauczył. Spojrzała na niego spod kurtyny mokrych rzęs i przeprosiła samym ułożeniem ust, zanim nabrała do płuc więcej powietrza i zanurkowała raz jeszcze, znów wyciągając przed siebie różdżkę z dzikiego bzu, której szpic nakierowała na linę łączącą topielca z jego okrutną, bezlitosną kotwicą. Confingo, jedno, drugie, a wszystko to na nic, zawodziło zaklęcie za zaklęciem, aż wezbrał w niej gniew i zmieszał się z lękiem; zaczynało brakować jej powietrza, serce czarownicy zabiło szybciej, a nicość ciemności przed oczyma wypełniła się blaskiem czerwieni, kiedy złość przejęła kontrolę. Nie podda się tu jak tchórz, nie mogę.\n- Confringo! - jej zniekształcony głos przedarł się przez fale i dosięgnął wreszcie materiału splotu liny, rwąc go na wysokości pasa nieznajomego. Był wolny, kamień potoczył się na dno, samotny, zapomniany, niech gnije tam pośród mułu i rozwielitek, oni natomiast bezpiecznie wrócą na brzeg, tak, tak właśnie miało się stać... Dzięki skutecznej inkantacji ojca mężczyźni pomknęli w bok, a ona popłynęłaby za nimi, ale lodowata temperatura wody otumaniła mięśnie i Trixie ledwo dopłynęła do samej tafli, zmęczona o wiele bardziej niż podczas jazdy na rowerze, mimo adrenaliny, która towarzyszyła jej od momentu dojrzenia topielca.\nKiedy w końcu wydostała się spod wody, Beckett zbyt łapczywie nabrała powietrza i zachłysnęła się jego dobrodziejstwem, kaszląc przy tym głośno; na szczęście nie znajdowała się daleko od pomostu, do którego podpłynęła ostatkiem sił, umieszczając jedną stopę na drewnianej żerdzi podtrzymującej konstrukcję. Mogła dzięki niej wspiąć się na górę i oszczędzić energię, zamiast próbować z wody dostać się na plażę. Przedłużająca się kąpiel w morzu w mroźnym październiku nie była dobrym pomysłem, Trixie wciąż kaszlała głośno, na moment zastygając w bezruchu na stabilnych deskach, leżąca na boku. Musiała wykaszleć z siebie wodę, której napiła się sowicie podczas werbalnego już inkantowania zaklęcia; dopiero uderzająca w nią ponownie adrenalina sprawiła, że dziewczyna znalazła determinację, by wstać na nogi i pobiec w kierunku plaży, do której dzięki zaklęciu płynęli Stevie z, miejmy nadzieję, odratowanym młodzieńcem.\n- Tutaj... Tutaj - zawołała ze zmęczeniem, wyciągnąwszy jedną rękę w ich kierunku. Miała rację - ojciec był lwem gotowym rzucić się w paszcze niebezpieczeństwa, byle tylko uratować niewinne istnienie. Może Tiara Przydziału popełniła jednak błąd? - Wejdźcie po belkach - mówiła z szeroko otwartymi oczyma, czerwona, dygocząca, prawie na granicy płaczu, ale dostatecznie odważna i uparta, by próbować nie okazywać słabości. Nieopodal nich widziała bowiem krzyżujące się, wspomniane żerdzi identyczne do tej, po której wspięła się sama Trixie. - Chodź, tato, proszę - wydusiła i uklękła na krawędzi pomostu, wyciągając do mężczyzn już obie ręce, po tym, jak odłożyła różdżkę na bok.\nRe: Pomost [odnośnik] 23.03.21 17:12\nDostrzegł zawahanie na twarzy Trixie, to jak otwierała usta, chociaż pojęcia nie miał jakie słowa miały się za tym kryć. Naprawdę chciał sprawić jej frajdę, przecież lubili ze sobą przebywać. Ale przecież teraz wpuszczał ją do swojego warsztatu, jadał z nią posiłki, ba! Nawet zabierał na grzyby, albo jeździł na wycieczki rowerowe, chociaż naprawdę nie miał już na to siły. Nie był w stanie jej zostawić, ale kolejne gorzkie słowa, wypowiadane z taką lekkością, kuły w serce. Był już stary, pogodził się z tym faktem o wiele lepiej niż z tym, że obok niego nie było już od lat Mary Jo. Widywane w lustrze zmarszczki nie smuciły, taka była kolej rzeczy. Nie potrzebował też wyglądać przystojnie czy młodo, to przestało się liczyć wieki temu (o ile kiedykolwiek się dla niego liczyło). Nie poczuł ulgi, gdy dostrzegł mężczyznę, który chciał tak bestialsko i szybko odebrać sobie życie, chociaż wolał nie kontynuować tej rozmowy, z obawy, że powie o jedno słowo za dużo. Nie zdarzało mu się to, nie krzyczał na nią, nie karcił. Co najwyżej raz na jakiś czas dostała szlaban. Może teraz też powinien go jej wlepić?\nRozważania przerwał skok do wody i lodowata ciecz, która od razu wlała się za kołnierz, mrożąc krew w żyłach. Dreszcze i cierpnięcie kończyn poczuł od razu, świadomy, że to skończy się chorobą. Może gorąca herbata z lipą i miodem, albo napary z ziółek pomogą. Tylko czy w szafce mieli jeszcze herbatę...? Nawet o takie podstawowe produkty było teraz ciężko.\nGdy zaklęcie poskutkowało i niewidzialna siła pociągnęła ich w stronę brzegu, było jakoś "lżej". Co prawda sznur dalej dyndał u szyi mężczyzny, który o dziwo próbował współpracować, jednak wydawało się, że kamień odleciał gdzieś do tyłu. Gdy energia, która doprowadziła ich gdzieś do połowy pomostu ustała, rozejrzał się do tyłu w poszukiwaniu Trixie. Ta na szczęście mknęła biegiem przez kładkę, zdrowa, bezpieczna i kompletnie mokra. W październiku... Po co skakała do tej wody? Porozmawiają o tym później. Nie mogła się tak narażać. Czuł jak odmarzają mu wszystkie kończyny, jak usta powoli robią się sine, a nieprzyjemne mrówki rozchodzą się po całym ciele, od palców u nóg, aż po sam czubek głowy. Cud, że miał jeszcze okulary na nosie i te nie odpłynęły gdzieś z tyłu, naprawdę nie chciałby się z nimi żegnać. Resztkami sił pociągnął za sobą mężczyznę, który wciąż nie powiedział słowa, najwyraźniej zbyt przerażony tym w jakiej sytuacji się znalazł. Trzeba było myśleć o tym wcześniej! Kto to widział, żeby takie rzeczy...?\n- Chwyć go - powiedział jeszcze do Trixie, ostatkiem sił podsadzając mężczyznę, by ten wdrapał się po belkach do góry. Miał w sobie zadziwiająco dużo determinacji, czyżby zrozumiał, że jednak chce żyć? Był zdecydowanie młodszy od Steviego, a jednak spędzili w wodzie tyle samo czasu. Udało mu się i gdy on upadł na pomost głową, trzęsąc się z zimna, przyszła polej by Beckett sam się uwolnił z wody. Instynktownie sam złapał za deski, usiłując wczołgać się wyżej. Nie miał siły, zmęczony wyprawą rowerową, skokiem do wody, trzymaniem go w górze. Dygotał, zgrzytał zębami, ale nie mógł tam zostać. Dłoń zjechała mu w dół, nie udało się. Spróbował więc jeszcze raz, a stare i zmarznięte mięśnie odkryły w sobie odrobinę determinacji. Upadł na pomost, dygocąc z zimna, jednak wciąż wystarczająco świadomy, by wiedzieć gdzie się znajduje. Rzucił się w stronę mężczyzny i złapał go za ramię, by upewnić się, że ten nie spróbuje żadnych sztuczek. Oddychaj, człowieku... Oddychaj...\nco zrobi samobójca?\nk1-k2 - zaczyna ruszać z agresją na Trixie, bo ta przypomina mu jego byłą, która złamała mu serce\nk3-k4 - odpycha Steviego i chce rzucić się z powrotem do wody, majaczy\nk5-k10 - jest nam wdzięczny, wszystko jest ok\nRe: Pomost [odnośnik] 23.03.21 17:48\nPodpływający do pomostu mężczyźni potrzebowali pomocy by wdrapać się na deski, a Trixie nie próżnowała, od razu chwyciła topielca za ramiona i podciągnęła go ku górze, choć właściwie nie musiała wkładać w to siły. Młodzieniec wspiął się na górę z determinacją, mimo tego, że zimna woda wyraźnie przemroziła go do kości i smagnęła usta fioletem. Cała trójka wyglądała nieciekawie, jak przemoczone szczury o krok od przemienienia się w sople lodu, ale to nie miało znaczenia, nie kiedy w grę wchodziło ludzkie życie. Czarownica pomogła mu opaść swobodnie na powierzchnię pomostu i zaraz potem sięgnęła do ojca, któremu również próbowała pomóc. Kiedy wspinał się po raz pierwszy chwyciła jego dłoń i wydała z siebie zduszony pisk jak ześlizgnął się z żerdzi i ponownie runął do wody.\n- Dasz radę, no chodź - mówiła szybko, trzeszcząc nieco zębami o zęby, po czym mocniej zacisnęła dłoń na tej należącej do ojca i wsparła go przy kolejnej próbie, tym razem o wiele bardziej udanej. Do Becketta najwyraźniej dotarły pokłady adrenaliny i pomogły odzyskać część sił, które poświęcił na wejście na kładkę, doszczętnie przemoczony, czerwony i równie drżący co oni wszyscy razem wzięci. Musiała coś z tym zrobić. Otaczając mężczyznę ramionami i przyciskając do swojej piersi sięgnęła po różdżkę i mimo zgrzytania zębów zaintonowała, - Caldasa. - Znane zaklęcie jednak zawiodło. Wypowiedziała je zbyt niedokładnie? Przecież nie brakowało jej chęci ani zdecydowania, co poszło nie tak? Trixie spróbowała uspokoić oddech i na chwilę przestać drżeć, znów przytykając kraniec różdżki do ramienia spoczywającego w jej objęciach ojca. - Caldasa - powtórzyła uparcie, wyraźniej, a magia okazała się udana, prędko przemieniając włosy na ciele czarodzieja w grubą wełnę mającą za zadanie odegnać od niego upiory odmrożeń i diabelnie niskiej temperatury, którą po wyjściu z wody każde z nich odczuwało jeszcze wyraźniej. Dopiero wtedy skierowała drewno dzikiego bzu na nieznajomego słaniającego się na czworakach, przekłuwając bańkę bąblogłowy i powtarzając ten sam transmutacyjny czar co chwilę temu. W międzyczasie ojciec próbował go ocucić. - Caldasa - wiązka inkantacji przecięła powietrze i uderzyła w niego łagodnie, powtarzając ten sam efekt, który wcześniej ogrzał Becketta - ale mężczyzna wyraźnie przestraszył się tego, co się z nim działo i podskoczył jak oparzony, próbując zetrzeć lub zerwać z siebie wełnę. - S-spokojnie! To tylko ż-żeby było ci cieplej - wytłumaczyła, ale ten spojrzał tylko na nią dzikimi oczyma i nagle, bez ostrzeżenia, skoczył w kierunku krawędzi pomostu, jakby demon z morskich odmętów zawołał go ponownie. Może syrena? Odepchnął przy tym Steviego na bok i sięgnął do fal, ale Trixie zdążyła rzucić się do przodu i złapać go za kostkę, ciągnąc nieszczęśnika z powrotem do świata żywych. - Co ty r-robisz? Przestań! - krzyknęła ile tylko sił miała w płucach, beznadziejnie przerażona jego tęsknotą do śmierci. Głupiej, pozbawionej sensu śmierci.\n- Zostawcie mnie, kurwa, zostawcie, błagam, błagam, błagam, muszę do ni-nich iść, czekają... - zapłakał żałośnie nieznajomy, wyciągnąwszy rękę w kierunku tafli. Mógł ją dosięgnąć zaledwie opuszkami palców, ale to wystarczyło, by z oczu zaczęły sączyć się łzy wielkie jak grochy.\n- Co ci się stało? - spytała Trixie bezradnie, ale spokojniej, zaciskając obie dłonie wokół jego kolana. Nie mogli pozwolić mu znów znaleźć się w wodzie, nawet bez kamienia mógłby się utopić, po prostu zniknąć wśród chłodnych odmętów.\n- Szmalcownicy, oni... Oni wyrżnęli moją rodzinę, kurwa, rozumiesz? Sophię, Charlotte, Camillę, naw-nawet małą Abigail, mojego małego elfa. Nie mogę wrócić do Londynu, oni tam są, czekają, boże, nawet mała Abigail - mężczyzna płakał rzewnie, mówił może trochę nieskładnie, ale był ewidentnie pod wpływem ogromnych emocji. Straty, żalu i gniewu. I to było potworne. - Są w każdym cieniu, widzę ich, czuję smród krwi... Muszę z tym skończyć, nie dam już rady, kurwa, nie dam! Co ze mnie za mąż, ojciec, skoro n-nie obroniłem własnej rodziny? I boję się ich pomścić, jak karaluch, jak tchórz! Sophio! - zawył głośno i uderzył pięścią w drewniane podłoże, a potem znowu i znowu. - Nie mam po co żyć, nie ma-am o co walczyć...\nTrixie rzadko kiedy brakło słów, ale właśnie teraz do tego doszło. Owładnięta ogromnym współczuciem podsunęła się do przodu na pomoście i przycisnęła nieznajomego do desek, jednocześnie przytulając go do siebie. Chyba tego potrzebował. Nieważne kim był - bo był przede wszystkim wojenną ofiarą, która miała już dość. I mimo to, że wciąż dygotała nieporadnie z zimna, chciała mu dać chociaż odrobinę wsparcia, nie słowem, ale gestem.\nco robi topielec?\nk1 - wciąż próbuje dostać się do wody, chociaż wydaje się, że powoli się uspokaja. ale bardzo powoli.\nk2-k10 - uspokaja się. pierwszy raz wyrzucił z siebie żal i łzy, to mu pomaga.\nOstatnio zmieniony przez Trixie Beckett dnia 23.03.21 17:55, w całości zmieniany 2 razy\nRe: Pomost [odnośnik] 23.03.21 18:23\nKoniec października był najgorszym możliwym czasem na pływanie w wodach Kanału La Manche. Oczywiście to samo obejmowało listopad, grudzień, styczeń, luty, marzec, kwiecień... Właściwie nawet i maj, patrząc na to, jaką pogodę potrafiła czasem zgotować Brytania. Oczywiście mężczyzna widocznie nie planował zażywać zdrowotnych kąpieli w lodowatej wodzie (tzw. morsowania), chciał ze sobą skończyć. Beckett nawet nie myślał o tym jak wdzięczny był losowi, że udało się go uratować. Cały dygotał i dopiero objęcia córki i powoli spływające na niego ciepło, ocuciło nieco rozum mężczyzny. Wydostanie się z wody, nie było łatwe, ale się udało. Teraz nie mógł jednak odpocząć, jeszcze nie teraz. Trzymał mężczyznę, gdy ten wyślizgnął się i jedynie dłoń Trixie trzymająca go za kostkę, powstrzymała chłopaka przed ponownym rzuceniem się w dół. Beckett pomógł jej, siłą wciągając go z powrotem za ramię na środek pomostu, chwytając za bark i dociskając nieco do desek kładki. Córka trzęsła się, miała bladą twarz, fioletowe usta... Nie mógł pozwolić, by było jej zimno. - Caldasa - wypowiedział celując w nią różdżką. Obserwował jak ciało Trixie powoli zaczyna przybierać wełny, jednak ta nie wyglądała normalnie. Włosy na głowie mieszały się z tymi baranimi, brwi były już nitkami. Zaklęcie nie zadziałało, tak jak powinno. I to na jego córce... Był zbyt zmęczony. Co robić...? - Caeli fluctus - wypowiedział inkantację, ale czar znów nie zadziałał. Cholera jasna... - Caldasa - spróbował ponownie na Trixie, chcąc dodać jej odrobiny ciepła. Zadziałało i dziewczyna pokryła się wełną.\nPatrzył tylko na nią, słuchając jak mężczyzna opowiada o tym co mu się przytrafiło. To było więcej niż straszne. Kompletnie makabryczne. Stracił całą rodzinę... Beckett znał to uczucie, chociaż w jego przypadku nie było to tak drastyczne. Szukał w głowie sposobu, jak może mu pomóc, ale nie był wspaniałym mówcą, tym zawsze zajmowali się inni. On mógł co najwyżej powiedzieć mu jak uciekać. Ale uciekać, na Merlina, nie topić się w Kanale La Manche, gdzieś w Dorset.\n- Już, już... - powiedział spokojnie, szukając w głowie rozwiązania. - Jesteś silny młodzieńcze, a oni... Oni poniosą karę - starał się oddychać spokojnie, ciepło wełny powoli koiło mięśnie. - Możesz coś zrobić, zawsze można coś zrobić. Możesz walczyć o tamtych ludzi, zabrać ich z Londynu, jeśli dalej masz do niego wstęp. Pokazać jak uciec... - kiwał smętnie głową, niepewny czy to zda się na cokolwiek. - Zabierzemy cię w bezpieczne miejsce, potrzebujesz się uspokoić - nie mógł go ot tak wziąć do Oazy, to ani nie leżało w geście Steviego, by rozporządzać, kto powinien się tam znaleźć, ani tym bardziej nie miał ku temu upoważnień. Mogli jednak zostać z nim, zobaczyć czy mieszka gdzieś w okolicy, zaopiekować się przynajmniej do wieczora, może nawet skontaktować z rodziną, która mu została. O ile jakaś została... A jeśli będzie zdeterminowany do działania, to na pewno odnajdzie drogę do Zakonu Feniksa. - Powiedz mi, jak wyglądali ci szmalcownicy? Może mieli coś charakterystycznego? - starał się zachować trzeźwość umysłu, potem nada listem informacje do Cedrica. - Złapią ich... Jestem pewien. Feniks działa, na pewno wiesz, że działa. Wszyscy ci ludzie, którzy nas krzywdzą, poniosą karę. Musisz w to wierzyć i w tym pomóc, nie odbierać sobie życie - Coraz mniej wierzył, że Zakon Feniksa ma szanse ale nie wolno było się poddawać. Musieli coś z tym zrobić... Jak w ogóle można było zabijać biedne dzieci?\nSłodka Mary Jo, jak dobrze, że tego nie widzisz...\nRe: Pomost [odnośnik] 23.03.21 18:53\nPierwsze zaklęcie rzucone przez ojca nie przyniosło jeszcze upragnionego zbawienia, ale kolejne okazało się już skuteczne i pokryło jej ciało wełną, która prędko odgrodziła od niej krople wody i tchnęła odrobinę ciepła w nadwyrężone mięśnie. Wszystko zdawało się szczypać od środka, jakby małe igiełki miarowo rozchodziły się po ciele i odbierały jego świadomość. Momentami Trixie miała wrażenie, że porusza nieswoimi nogami. Że kończyny należą do kogoś innego, kogoś, kto sterował nimi na odległość i pomagał jej w nieskładnej koordynacji. To uczucie miało przejść wraz z ogrzaniem się, porządnym i długim; morsujący ludzie mogli czuć euforię z przebywania w przeręblach, ale nauczono ich o odpowiedniej rozgrzewce, a Beckettowie nie mieli na taką czasu podczas rzucania się do wody, by uratować cenne życie.\n- Dziękuję - wyszeptała do Steviego jak ten poprawił działanie caldasy, a potem oboje skupili się na nieszczęśliwym młodzieńcu, słuchając jego historii i próbując przytrzymać go bezpiecznie na pomoście. Jeśli dalej by wierzgał, pewnie zrobiłby sobie krzywdę, ale na szczęście katharsis związane z oczyszczeniem emocji przynosiło mu ulgę; wyglądało to tak, jakby od miesięcy dusił w sobie depresyjne myśli, aż te przejęły nad nim kontrolę i nakazały skończyć ze wszystkim, zamiast spożytkować energię inaczej. Ojciec miał rację. Mógł walczyć. Wesprzeć Zakon Feniksa swoją różdżką i znajomością Londynu, jeśli rzeczywiście w nim mieszkał, po to, by wyprowadzić z niego wciąż ukrywające się w cieniach ofiary prześladowań ze strony gangu ulizanego Malfoya.\n- Zabili je wszystkie, zabili, a ja nic nie zrobiłem... Po prostu stałem za drzwiami i słuchałem ich krzyków, Merlinie, dalej je słyszę - płakał jak bóbr, chowając twarz w ścierpniętych dłoniach. Słowa Becketta docierały do jego głowy opornie, ale koniec końców przynajmniej w ogóle przebijały się przez grubą warstwę wzniesionych murów ochronnych i trafiały do serca. Może rzeczywiście odpłacić winę pomocą niesioną innym? Zadygotał i zacisnął dłoń na linie wokół swojej szyi, jakby miał zamiar poddusić się za jej pomocą, ale zamiast tego zerwał ją z siebie i cisnął w fale. - Feniks... - powtórzył po numerologu, otworzywszy oczy, po czym uniósł się ku górze, z wciąż przyklejoną do jego pleców Trixie. Odpowiedział jej gestem, ułożył rękę na jej ramionach splecionych wokół jego szyi i ze spuchniętymi oczyma obejrzał się na Steviego. - Nie widziałem ich, ty-ylko słyszałem. Brzmieli jak... Niedźwiedzie, śmiali się, szydzili, mówili, że moją Camillę... Że skrzywdzą ją bardziej, jeśli będzie dalej płakać - wspominał z wymalowanym na twarzy cierpieniem, a potem usiadł na pomoście, pochylony do przodu. Trixie odsunęła się wówczas od niego i uklękła obok, ułożywszy dłonie na swoich kolanach.\n- Pomścij je - szepnęła nagle. Bez zawahania, bez litości względem ludzi, którzy odebrali życie jego rodzinie. Jej własne oczy zdawały się zagrzewać do walki. Gdyby ktokolwiek zawłaszczył sobie prawo do wykonania bezpodstawnego wyroku śmierci na jej ojcu, spaliłaby świat jak Neron spalił niegdyś Rzym.\nNieznajomy mężczyzna milczał przez chwilę, po czym westchnął głęboko i otarł gorące łzy z policzków. Patrząc na to z boku ktoś mógłby obserwować ich z rozbawieniem, pomyśleć, że trzy barany wybrały się na spacer, ale w rzeczywistości rozgrywały się tu rzeczy naprawdę trudne - i bardzo istotne.\n- Macie rację... Nie mo-ogłem ich ochronić, ale ochronię innych. Znam drogi z Londynu, takie drogi, których te szmalcownicze kurwy nie znają, ja... - zawahał się na chwilę. Jedną z takich dróg uciekł tamtego strasznego dnia, kiedy los i ministerialne psy odebrały mu wszystko co najcenniejsze. - Znajdę feniksa. Pomogę - skończył w końcu i spojrzał najpierw na Steviego, potem na Trixie, ale na próżno można było w jego wzroku szukać tej samej żałosnej beznadziei. Teraz zastąpiła ją determinacja i chęć wymierzenia sprawiedliwości okrężną drogą, przynajmniej póki co.\nBeckett uśmiechnęła się z ulgą, wręcz nieświadomie odnajdując przy tym dłoń ojca, by potem wstać z pomostu i wrócić po rowery, które pozostawili kawałek dalej. Nadszedł czas teleportować się do domu i znaleźć młodzieńcowi nocleg w małym, kameralnym schronisku w Dolinie Godryka prowadzonym przez samotną sąsiadkę - a potem zająć się wełną pokrywającą całe sylwetki i odchorować co konieczne.\nRe: Pomost [odnośnik] 07.05.21 0:16\nKoniec października witał chłodem. Nieprzyjemnym, wdzierającym się pod skórzaną kurtkę, znajdującym drogę nawet pod pomarańczowy sweter wywołując kolejne drgania drobnego ciała. Chłodem zapowiadającym szybkie nadejście zimy, a mimo to szła dalej. Stawiała krok za krokiem, nie będąc pewną, dokąd prowadza ją kroki. Powinna wracać. Tak, z pewnością powinna wracać. Stary Joe czekał jej powrotu, by wręczyć jej kluczyki wysłużonego, niewielkiego garbusa by mogła wrócić do domu. Powinna do niego iść, powinna wsiąść do garbusa by wrócić do oczekującego ją w domu ojca. Powinna, lecz nogi prowadziły ją dalej przed siebie. Między drzewami pozbawionymi liści, które teraz spoczywały pod jej nogami, równie pomarańczowe niczym jej sweter. Była już tu kiedyś. Nie sama lecz w towarzystwie Rogera, zarzekającego się iż to właśnie z tego pomostu rozpościera się najpiękniejszy widok na całym półwyspie. Nigdy się z nim nie zgadzała, zawsze woląc wybrzeża Kornwalii a teraz... A teraz go nie było. Ból przeszył młodą pierś, oczy zaszkliły się a dłoń powędrowała ku górze, by kawałkiem rękawa wytrzeć napływające łzy. Nie mogła płakać. Musiała być silna. Zwłaszcza teraz, gdy wróg zdawał się czyhać z każdej strony uzbrojony w coś, czego ona nie posiadała.\nPodeszwa jej buta głośno spotkała się z drewnem pomostu, głuchym dźwiękiem oznajmiając, iż była na miejscu. Uważnie rozejrzała się po otoczeniu, próbując w ciemności późnego wieczoru dostrzec... W zasadzie nie była pewna, co. Sylwetkę zmarłego narzeczonego? Linię horyzontu której w tym momencie nie mogła jasno rozróżnić od tafli morza? Wskazówki zapisane gdzieś między gwiazdami, których nazw nigdy nie przyszło jej poznać? Nie wiedziała. Smukła dłoń wsunęła za ucho pasmo niesfornych włosów, między których puklami tańczył ten paskudny, zimny wiatr, a ciche westchnienie opuściło kobiece usta. Wiedziona dziwnym odruchem ruszyła wzdłuż pomostu wprost na jego koniec. Śmiało, odważnie, jakoby nieznany był jej strach przed zatopieniem się w zimnej toni morza. Może tak byłoby lepiej? Gdyby się poddała, oddała morskim falom kończąc swoją przygodę w tych niezwykle dziwnych oraz sprawiedliwych czasach? Ostrożnie ułożyła stopę na jednym z wielkich kołków wystających z pomostu, by drugą nogą podbić się w powietrze. Balansowała. Na niewielkiej przestrzeni kołka, z rękami szeroko rozłożonymi po bokach, próbując znaleźć idealny punkt równowagi. Głupie zajęcie, jeszcze z dziecięcych czasów, do którego serce w dziwny sposób rwało się za każdym razem, gdy napotykała coś wysokiego, na czym dała radę ustawić stopy.\n- Gdzie jesteś mój Romeo? - Rzuciła sama do siebie, z ironią w melodyjnym głosie, nagle uznając ideę piekła, nieba oraz istnienia boskiego opierunku za niezwykle absurdalną. Czy tak właśnie wyglądały te wszystkie kryzysy? Czy trzeba było stracić najbliższą osobę, poczucie bezpieczeństwa oraz prawo do życia, by zacząć podważać to, co winno być oczywistym? Błękitne oczęta utkwiły w morskiej toni, podziwiając hipnotyzujące odbicia wyjątkowo jasnych gwiazd. I zapewne trwałaby tak dalej, gdyby nie przechyliła się odrobinkę za daleko w tył, niebezpiecznie chwiejąc się na kołku i wymachując przy tym ramionami niczym piskle próbujące wyfrunąć po raz pierwszy z gniazda.\nRe: Pomost [odnośnik] 29.06.21 0:04\nTo nie były czasy na samotne wędrówki, a już szczególnie błądzenie po lesie, ale Cillian nie pasował do nich i chociaż zamierzał stawić czoła własnym słabościom, to nie mógł niektórych rzeczy w sobie zmienić, choćby się zaparł sercem i duszą. Czasami po prostu chwytał go w garść melancholijny nastrój. Nie widział w tym głębszego sensu. Nie rozumiał, jak mogą go te kosmate myśli nachodzić "bo tak", bo akurat poczuły wenę na to, żeby mu zagrać na emocjach jak na fortepianie, żeby mu spędzić sen z powiek i zmusić do krążenia bez celu w miejscu, gdzie go być nie powinno, ale gdzie mógł odsapnąć od przewracania ciała z boku na bok w niewygodnym łóżku. Rozsądek odłożył za siebie, coby go nie widzieć, kiedy go nogi poniosły w stronę wody, ścieżką wydeptaną przez ludzi tak samo zagubionych w życiu jak on. Chciał zobaczyć, jak się nocne niebo odbija w morskiej toni. Jak chmury popędzają się nawzajem i płyną po nocnym niebie. Jak się woda rozbija o brzeg, drżąc z zimna od chłodnego wiatru. Daleko mu było do kogoś, kto pomyślałby nawet o potencjalnym odebraniu sobie życia, ale gdyby mu taka chęć przez łeb przeszła, to czy faktycznie nie byłoby to miejsce idealne? Szkoda, że było wyśnione... Kiedy już dojrzał wystające spomiędzy fal drewniane belki, dotarło do niego, że inaczej ten pomost zapamiętał. To nie był pierwszy raz, kiedy mu pamięć malowała obrazy piękniejsze niż rzeczywistość, więc nie było to dla niego szokiem, ale z pewnością go w jakiś sposób rozczarowało. No bo jednak po coś tu przyszedł. Pragnął jakiegoś artystycznego uniesienia. Czegoś, co go przeniesie nad pustką, co go uniesie jak wiatr jesienne liście. Czymże miał się naładować na następny miesiąc?\nOkazało się, że naładować miał się spotkaniem. Kompletnie przypadkowym, ale z pewnością nie niechcianym. Wpierw się trochę obecności drugiej osoby wystraszył. Teraz się średnio cieszyło na widok tajemniczych sylwetek w oddali i myślał, że nie nie jest w tym osamotniony. Wmówił sobie nawet, że ta sylwetka bardziej się go wystraszyła niż on jej. Tak jak z pająkami. Jakoś trzeba było sobie radzić ze strachem, prawda? Ale Dolores bać się nie musiał... a przynajmniej tak mu się wydawało, bo przecież nie mieli okazji zobaczyć się twarzą w twarz od czasu przemiany obojga. Nie był świadomy tego, że gdyby dowiedziała się o różdżce tkwiącej w kieszeni płaszcza, to by jej uśmiech stopniał szybciej niż płatek śniegu lądujący na rozgrzanym czole. W jego koślawym spojrzeniu na rzeczywistość Dunn była wręcz bezbronna, a zachwianie się na drewnianym słupku tylko to podkreśliło. Dama w opałach. W nocy. Na pomoście, gdzie przywiała go chęć rozprostowania kości. Daleko mu było do rycerza, czy księcia na białym koniu, więc kiedy ruszył w kierunku dziewczyny w pośpiechu, żeby ją złapać w locie, gdyby jej przyszło runąć w dół, żadne barwne określenie do głowy mu nie przyszło. Kłębiły się w niej głównie wulgaryzmy, ale ostatecznie to paniczne "Uważaj!" wydostało się spomiędzy warg i jakoś mu się od razu zrobiło głupio. Każdy mądry po szkodzie - uważać, to powinna wcześniej, a teraz... Uh? No właśnie, co teraz?\nChciał zabrzmieć pewnie, niekoniecznie bohatersko. Nie wyszło ani jedno, ani drugie - zawahanie w drżącym głosie wyczułoby nawet dziecko, chociaż istotnie - znalzł się na tyle blisko, aby móc chociaż spróbować. Ewentualnie zapewnić jej na sobie miękkie lądowanie.\nRe: Pomost [odnośnik] 29.07.21 14:13\nChłód i późna pora stanowczo nie były połączeniem, które sprzyjały spacerom - choć z drugiej strony to właśnie w takich warunkach podczas niepokoju panującego w całym kraju mogło być nawet bezpieczniej. Czy atakujący nie potrzebowali odpoczynku? Nie mogli spać po prostu i odpoczywać w nocy, mając pełen komfort wychodzenia za dnia i panoszenia się po terenach zabudowanych, kostkach brukowych i ulicach, po zieleniach parków i lasów, piaszczystych plażach, a kto wie czy i nie po błękitach wód. Nie było wiele bezpiecznych miejsc przed siłą, której Dolores nie pojmowała - o ile istniały jakiekolwiek. Niebezpieczeństwo wojny czaiło się wszędzie - i coraz to nowsze niebezpieczeństwa z nią związane. Za każdym razem, kiedy powracała, ujawniała swoje coraz brutalniejsze oblicze, z którym zwykli ludzie musieli się mierzyć, a były to zawody bardziej niż nierówno.\nChociaż czy wezwany przez nią Romeo właśnie się zmaterializował? Pojawił się znikąd ratując ją przed bardziej niż pewnym upadkiem jeśli nie do wody to z pewnością na drewniany pomost - chociaż taki upadek nie mógłby jej wyrządzić krzywdy, a przynajmniej nie wielkiej. Czym było kilka siniaków czy zadrapań w czasach wojny, kiedy niejednokrotnie musiała martwić się o życie i swoje, i bliskich którzy jej pozostali, i tych którzy na niej polegali zachęceni do walki i sprzeciwienia się napastnikom.\nKiedy przechyliła się, tracąc już równowagę i upadając, zamiast spodziewanego przez nią twardego drewna pomostu poczuła coś stanowczo miększego, co chwilę wcześniej wołało do niej jak i deklarowało swoją pomoc. Przez moment jej żołądek się ścisnął z delikatnego stresu, czego spróbowała nie dać po sobie poznać. Kto mógł wiedzieć na kogo trafi w tych rejonach, o tej porze… Chociaż powinna być względnie bezpieczna, nikt nie mógł jej zagwarantować tego bezpieczeństwa poza nią samą - a w tym momencie stanowczo zapomniała się na moment - moment i chwila nieuwagi połączonej z beztroską mogły się skończyć dla niej przecież śmiercią.\n- Dziękuję… - powiedziała niepewnie, zaraz wykonując pewny krok w tył, aby zwiększyć dystans od mężczyzny kiedy tylko jej stopy znalazły się stabilnie na pomoście. Chociaż czy ten krok mógłby w jakikolwiek sposób ją uratować?\nUważnie zaraza zaczęła się przyglądać mu. Poprawiła do tyłu blond włosy, lustrując przez moment jego twarz wydającą się znajomą - szukała go między twarzami z minionych lat. Był przyjacielem? Czy wrogiem? Czy to miał być jej znak w momencie, w którym zaczynała wątpić w istnienie jakiejkolwiek siły wyższej i tracić nadzieje, że w świecie wciąż miała przyjaciół?\n- Cillian? - zapytała w końcu, nieco się rozluźniając. Czy to był ten sam przyjaciel, którego nie widziała już tyle lat?\nOstatnio zmieniony przez Ain Eingarp dnia 06.08.21 0:23, w całości zmieniany 1 raz\nRe: Pomost [odnośnik] 03.08.21 11:28\nTo była ona. Kiedy otoczył Dolores swoim ramieniem i miał ją tak blisko, że to nie mogła być pomyłka, Cillian odetchnął z ulgą. Głupio by było nie pomóc kobiecie w opałach nawet gdyby jej nie znał, ale z zasady starał się unikać kontaktów z ludźmi, których nie znał i nie mógł im zaufać. Magiczny świat rządził się teraz swoimi smutnymi sprawami i nie mógł czuć się bezpiecznie, nie mógł opuszczać gardy. Nawet teraz kiedy przebywał na terenach Dorset. Ale Dolores była poza wszelkimi obawami. Była jego przyjaciółką. Może nie najbliższą, ale mającą swoje miejsce w sercu. Była niemagiem. Prawdopodobnie bała się codzienności tak samo jak on.\n— Nie ma za co — odparł od razu — i tak — to ja, Silly.\nJego pseudonim brzmiał głupio, ale wolał przedstawić się nim. Wiedział bowiem, że było to jasnym potwierdzeniem, że to na pewno on — nie ktoś, kot wygląda podobnie, zechciałby się pod niego podszyć lub wykorzystać chwilę naiwności. Mugole stali się świadomi istnienia świata magicznego, więc mogli spodziewać się czegokolwiek. Zaczytywał się w ich literaturze z ochotą, więc wiedział, jak wybujałą potrafili mieć wyobraźnię... no i ostatecznie, nie było to aż tak nieprawdopodobne.\n— Dolores — zaczął niepewnie, uważnie przyglądając się temu, czy na pewno stoi rozsądną odległość od krawędzi pomostu — dobrze cię widzieć, ale dlaczego skalałaś po tych palikach...? Jesteś tu sama? Proszę, powiedz mi, że... — nie chciałaś zrobić czegoś głupiego. Bo to był przecież okres na... — Nie chciałaś zrobić sobie krzywdy. I że jesteś cała.\nNigdy nie musiał się o nią martwić. Znali się z Londynu, z pełnych alkoholu i zabawy barów, w których tańczyli i bawili się do nocy. Była uśmiechnięta, wesoła, lubiła psocić i żartować. Dlaczego musiał nastać ten dzień? Dzień, w którym zadał sobie pytanie, czy przypadkiem coś się w jej życiu nie skończyło, skoro jest tutaj sama o tej porze. Bo przecież sam przyszedł tutaj samotnie dlatego, że... nie mógł spać. Tak bardzo chciałby usłyszeć jej śmiech i zaprzeczenie, że to tylko głupia zabawa i uratował ją przed siniakiem, a nie przed czymś gorszym. Niektóre myśli bywały tak czarne, że pchały człowieka do najgorszego. Wpatrywał się w jej oczy, oczekując odnalezienia w nich odpowiedzi na kotłujące się w głowie pytania.\nRe: Pomost [odnośnik] 06.08.21 0:22\nMogła spodziewać się wszystkiego, jednocześnie nie będąc już pewną co jest jej paranoją oni ostrożnością, a co rzeczywistą i właściwą obawą. Nie znała tego świata, nie potrafiła się w nim odnaleźć na nowo, bo nie mogła już przewidzieć czy dźwięk kroków osoby obok należy do przyjaciela, czy wrogo nastawionego czarodzieja - czy ten świst przecinający powietrze to machnięcie różdżką, czy jednak trzepot skrzydeł. Musiała być ostrożna, musieli być ostrożni wszyscy. Ona, ojciec - i inni, którym pomagali.\nOdetchnęła, słysząc potwierdzenie w słowach mężczyzny. Spotkanie znajomej twarzy, a nie obcej - jakiejś przyjaznej, a nie tej, po której nie mogła odgadnąć zamiarów. Potrzebowała stabilności i pewności, że coś w życiu nie jest zagrożeniem.\nA w tych czasach potrzebowali rzeczy brzmiących głupio. Potrzebowali wszyscy tych rzeczy, z których mogliby się śmiać, które by ich nie martwiły - ale nie mogli ich zawsze dostać.\nNie odsuwała się od niego, może wciąż będąc jeszcze pochłoniętą w swoich myślach, a może nie do końca jeszcze dotarło do niej, że uniknęła spotkania z twardym drewnem - a może i z zimną wodą.\nPodniosła wzrok na jego twarz, słysząc jego imię, a po chwili ściągnęła brwi, słysząc jego pytanie. Czy on uważał… że…\nZaraz jednak nieco rozluźniła się, delikatnie się uśmiechnęła do niego.\n- Nie, nie, Silly. Nie chciałam… - a może jednak? Myślała o tym, jak wszystko traci sens i nie ma nadziei; o tym że mogli polegać tylko na sobie. Ale znała ten ból utraty kogoś bliskiego i nie była pewna czy zdołałaby pozostawić ojca i ludzi, którzy na niej polegali, samych…\nOdsunęła się nieco, stając stabilnie. Odwróciła spojrzenie na moment na wodę. Właśnie przez takie spojrzenia, nie mogłaby postąpić w ten sposób. W myślach? Tak. W myślach mogłaby się tutaj utopić, teraz pod gwiazdami i nikt by nawet nie zauważył. W lodowatej wodzie, mogłaby po prostu zniknąć i zostawić to wszystko. Ale nie mogłaby brać tego pod uwagę czy myśleć na poważnie. Nie miała na tyle siły, aby poświęcać tym myślom czas aby wprowadzić je w czyn, bo te kierowała w stronę działań i pomocy.\nWróciła wzrokiem do Cilliana.\n- Problemy ze snem. I czasem noc wydaje się być bezpieczniejsza niż dzień… W nocy nie spotykasz tak wielu ludzi, w tych czasach nic nie jest pewne w końcu - powiedziała, chociaż z pewnością za czasów w Londynie byłaby innego zdania, bowiem to właśnie w porach nocnych mogła spotkać największą ilość pijaków i niebezpieczeństw. Ale mimo wszystko, tęskniła za tym jak spokojny i beztroski był to czas - kiedy mogła pić i śmiać się z przyjaciółmi, nie obawiając się, czy ktoś zrobi jej krzywdę.\n- Jestem cała, Silly - zapewniła. Przynajmniej była na tyle, na ile mogła, bo coraz częściej czuła, że brakuje jej energii, której kiedyś posiadała - że powoli traci panowanie nad każdym elementem swojego życia. - A tobie nie brakuje czasem skakania po palikach? Wspięcia się na drzewo, siedzenia przy ognisku do późnej pory? - wyminęła też pytanie o cel jej skakania, bo przecież nie każda akcja go potrzebowała. Tęskniła za robieniem po prostu tego, na co miała ochotę - bez konsekwencji.\nRe: Pomost [odnośnik] 06.08.21 19:56\nChwilowe zawahanie się w jej głosie — tyle wystarczyło, aby go przerazić tym wszystkim jeszcze mocniej. Słuchał je więc tak uważnie jak tylko potrafił. Być może przekroczył jakąś granicę, układając swoje ciepłe dłonie na jej policzkach, chcąc zmusić jej twarz do patrzenia na niego, kiedy mówiła, że „nie”. Wpierw odetchnął z ulgą, dopiero później zabrał ręce i schował je do kieszeni w obawie przed mrozem.\n— Martwiłem się, że — urwał na moment — rozumiesz chyba, bo to... nie są lekkie czasy. — Sama to powiedziała. A tak bardzo chciałby, żeby nimi były. Dolores kojarzyła mu się z zadymionym barem, z duchotą, z alkoholem popijanym pomiędzy kolejnymi wycieczkami na zatłoczony parkiet. Ciągała go na niego za dłonie, nie przejmując się kompletnym brakiem wyczucia rytmu, którym zwykle niejedną pannę do siebie zraził. Była mugolem, a jednak posiadała w sobie tyle magii, ile tylko potrafiła udźwignąć kobieta. To szaleństwo zawsze w niej tkwiło. Kiedyś namawiała go do wspólnej kąpieli w fontannie, której żałowała przez następny miesiąc, bo ona po tym zachorowała, a on... on był od kogoś niemagicznego o wiele odporniejszy.\nOdetchnął głośno. Nie miał pojęcia, że potrafi wypuścić powietrze z nosa w tak głośny sposób. Czy mu tego brakowało? Tak, niemal codziennie się przez to nad sobą użalał... Nie miał w sobie co prawda aż tyle swawoli co ona, ale dosyć łatwo jej ulegał, jeżeli tylko znalazł do tego odpowiedniego kompana.\n— Mimo wszystko robienie takich rzeczy z dala od cudzych oczu może przynieść ci zgubienie — zauważył. — Gdyby mnie tu nie było, mogłabyś wpaść do wody i... ah, mówię teraz pewnie jak stary dziad, co? A jesteśmy w tym samym wieku. — Widział przez ostatni rok tak wiele, że powoli nabrał strachu do robienia rzeczy skrajnie nieodpowiedzialnych. I nie, nie wyzbył się swojego wolnego ducha, po prostu zrozumiał, że jego zniknięcie odbije się nie tylko na nim, lecz i na jego bliskich. Jeżeli nie miał uważać na siebie dla siebie, to powinien dla nich.\n— Jak o tym myślę, to czy my się kiedykolwiek spotkaliśmy w dzień? Jak przez mgłę pamiętam to, kiedy mi obiecywałaś, że kiedyś obejrzymy wschód słońca — mówiąc to, wpatrywał się w jej oczy, ale szybko od tego uciekł — ale dzisiejsza noc nie wydaje mi się do tego najlepsza. Pozwól mi odprowadzić cię do domu. — Były takie chwile, kiedy brał ją za jakąś zjawę, ale nigdy jej tego nie powiedział.\nRe: Pomost [odnośnik] 07.08.21 0:51\nCiepło drugiej osoby było czymś, co coraz częściej było tworem deficytowym - ludzie tego potrzebowali, jednak nigdy nie można było przewidzieć, kiedy go zabraknie. Bo w końcu brakowało siły i wrażliwości na drugą osobę, kiedy człowiek budził się zmarznięty i głodny, przerażony i zmartwiony. Leciały wtedy słowa, które nie powinny, a później słowa o przepraszaniu i czyny, aby to naprawić. Wojna odbijała się w końcu na każdym z nich.\n- Nie są, właśnie dlatego nie można pozwolić sobie na słabość, prawda? - powiedziała, wpatrując się w jego oczy. Spokojnie, pewnie, chcąc pozwolić mu odetchnąć i nie martwić się o taką rzecz. Nadeszły takie czasu, że musieli się martwić o to czy ktoś miał wystarczające siły i chęci do walki o życie. Brakowało jej dawnych czasów, chociaż na moment chciała się poczuć jak wtedy w Londynie, podczas nocnych wypadów i eskapad, które kończyły się śmiechem i zabawą.\nWojna uczyła ich ostrożności. Sprawiała, że musieli dorosnąć i zapomnieć o dziecinności. Musieli być odpowiedzialni.\n- Może odrobinę tak brzmisz - powiedziała, nie potrafiąc powstrzymać lekkiego uśmiechu. Troska o kogoś w końcu nie była niczym złym. - Upadłabym na pomost, może do wody… I może bym się przeziębiła? Albo wystraszyła rybę. Może ptaka z okolicy? Lisa? - rzuciła, wymieniając powoli możliwe opcje. Było ich kilka, ale nie musieli się tym przejmować aż tak bardzo, prawda?\nWolność była czymś, czego nigdy w pełni nie doceniła przed wojną, mimo tego jak chętnie z niej korzystała garściami. Nie rozumiała, nie mogła wiedzieć co ich czekało i co się kryło na londyńskich ulicach - jakie zagrożenie i niebezpieczeństwo. Nikt z nich nie wiedział, nie mogli się na nie przygotować. Wojna była okrutna i przychodziła z zaskoczenia, przesuwając granice bestialstwa coraz dalej. Okrucieństwo, drobne rzeczy których się uczyli, aby przetrwać jak chociażby to, aby nie opuszczać samemu domu…\nSpojrzała znów przelotnie na twarz Cilliana, chcąc mu się przyjrzeć i zapamiętać ją. Kiedy następnym razem go zobaczy? Kiedy będą mieli okazję do porozmawiania?\nCzy będą mieli okazje jeszcze do obejrzenia wspólnie wschodu słońca?\nWyciągnęła po chwili do niego dłoń, czekając aż ten ją złapie.\n- Może to powinna być ta noc? Nawet jeśli nie jest najlepsza, może być jedną z niewielu możliwości - bo nie wiedzieli czy nadejdzie jutro.


W Sadurkach będzie chodnik kosztem drzew - Dziennik Wschodni\nNa drodze wojewódzkiej nr 830 w Sadurkach (gm. Nałęczów) trwa właśnie układanie krawężników pod nowy chodnik połączony ze ścieżką rowerową. W ramach inwestycji wycięto kilkanaście drzew.\n– Jak w czasach, gdy tyle mówi się o roli drzew w środowisku, można robić takie rzeczy? – zastanawia się nasza czytelniczka. I przypomina, że niedawno podobny pomysł miały władze Lublina na drzewa rosnące na Alejach Racławickich. Tu też projektant chodników i ścieżek rowerowych zaplanował wielką wycinkę. Po protestach mieszkańców miasto się z tych planów wycofało. Drzewa w ciągach pieszych zostają. – Podobnie jak ma to miejsce na chodniku na Al. Spółdzielności Pracy. Tam drzewa rosną na środku naprawdę wąskiego chodnika i nikomu to nie przeszkadza.\nPowstający trakt pieszo-jezdny o długości ponad 1,6 kilometra ma poprawić bezpieczeństwo pieszych i rowerzystów pokonujących ruchliwą drogę z Lublina do Nałęczowa. Z pasa przydrożnego w Sadurkach wykonawca prac usunął już kilkanaście topoli. Burmistrz Nałęczowa zapewnia, że dalszej wycinki nie będzie.\n– Dołożyliśmy wszelkich starań, żeby zachować jak najwięcej drzew – przekonuje burmistrz Wiesław Pardyka. – Większość z około 50 drzew, jaka rosła na tym odcinku, zostanie na swoich miejscach. Zapewniam, że z naszej strony wycinka została już zakończona.\nDowodem tego, że samorząd starał się zachować maksymalną ilość drzew, ma być fakt, że część z nich znalazła się na obrzeżach planowanego chodnika. – Usunęliśmy tylko te, których zostawienie nie było możliwe - przekonuje burmistrz.\nMieszkanka Lublina jest przekonana, że można było oszczędzić wszystkie drzewa. – Zaprojektowany trakt pieszo-rowerowy ma 3 metry szerokości. Nie z takimi wyzwaniami mierzą się projektanci w europejskich i polskich miastach. Wystarczy się tematem zainteresować. Wystarczy chcieć.\nBudowa nowego ciągu i 42 latarni powinna zakończyć się w pierwszej połowie grudnia. W Sadurkach powstanie również nowe przejście dla pieszych wraz z chodnikiem prowadzącym na przystanek autobusowy po drugiej stronie jezdni. Całość będzie kosztowała niecałe 1,6 mln zł, z czego ok. 70 proc. to unijne dofinansowanie. Za roboty odpowiada PBDiM z Mińska Mazowieckiego.\ndrogi Sadurki drzewa chodnik wycinka drzew Wiesław Pardyka Nałęczów\nJanusz_Paliwas\t/ 4 dni temu o 14:50\nTak mieszkanka Lublina jest najlepszą i najbardziej zainteresowaną stroną powstającego chodnika w Sadurkach...


Wypadek lub choroba na wakacjach w Turcji | Your Legal Friend\nNiesamowita sceneria, doskonały klimat, gwarne kosmopolityczne miasta i bogate dziedzictwo sięgające tysięcy lat sprawiają, że turyści z całego świata są wręcz oczarowani Turcją. Począwszy od majestatycznego Stambułu (dawny Konstantynopol), który rozciąga się na długości 100 km zarówno po europejskiej, jak i azjatyckiej stronie cieśniny Bosfor, po wspaniałe nadmorskie kurorty Marmaris i Olu Deniz, Turcja nadal pozostaje zwycięskim wyborem dla turystów poszukających słonecznych wakacji nad brzegiem morza.\nNiestety, niektórzy pechowi turyści wracając z Turcji zamiast przepięknej opalenizny przywożą ze sobą bolesne wspomnienia z powodu nagłej choroby lub wypadku na wakacjach. Chociaż Turcja wydaje się wręcz idyllicznym miejscem na spędzenie urlopu, zdarzają się niestety przypadki, gdzie turyści zostali ranni lub ciężko zachorowali podczas wakacji w tym pięknym kraju, co skłoniło ich do ubiegania się o odszkodowanie po powrocie do Wielkiej Brytanii.\nI tutaj z pomocą przychodzi kancelaria Your Legal Friend. Jesteśmy bowiem prawdziwymi ekspertami w dochodzeniu odszkodowań za choroby i wypadki na wakacjach, a nasz specjalistyczny zespół prawny posiada rozległe doświadczenie w prowadzeniu spraw dotyczących rozmaitych wypadków za granicą i chorób na wakacjach. Od ponad trzydziestu lat walczymy w imieniu naszych klientów o należące się im odszkodowanie, a nasza 95% skuteczność dowodzi, że posiadamy stosowną wiedzę i umiejętności, aby zapewnić Ci godziwą rekompensatę za zrujnowane wakacje.\nByć może upadłeś przy kiepsko utrzymywanym basenie hotelowym i spędziłeś swoje długo wyczekiwane wakacje w tureckim szpitalu? Lub też ciężko zatrułeś się niedogotowanym jedzeniem w hotelowej restauracji i resztę urlopu musiałeś spędzić dochodząc do siebie w pokoju hotelowym? Jeśli brzmi to znajomo, możemy Ci pomóc odzyskać koszty straconego wypoczynku oraz należne odszkodowanie za doznany ból i stres.\nNaszym klientom oferujemy gwarancję nie wygrasz, nie płacisz (ang. no-win, no-fee), która zapewnia, że nigdy nie będziesz finansowo stratny z powodu zgłoszenia roszczenia o odszkodowanie za choroby i wypadki na wakacjach . Zapłacisz bowiem za nasze usługi, tylko jeśli z sukcesem uzyskamy dla Ciebie odszkodowanie.


Rajski Mateusz rodem z Nowego Sącza w Eurowizji 2017? | Mateusz Rajski, Eurowizja 2017, Magik Band, Nowy Sącz, Tęgoborze | Sądeczanin.info\nRajski Mateusz rodem z Nowego Sącza w Eurowizji 2017?\nMateusz Rajski z Nowego Sącza zgłosił się do udziału w polskich eliminacjach do festiwalu Eurowizja 2017, które w tym roku odbędą się w Kijowie. O głosy młody muzyk chce zawalczyć autorskim utworem „NIE”. W tegorocznych eliminacjach wystąpi również krynicki zespół Magik Band.\nZobacz też: Magik Band: zespół disco polo z Krynicy rusza na podbój Eurowizji!\nMateusz urodził się w Nowym Sączu, ale od kilku lat mieszka w Tęgoborzu. Gra też na gitarze we wspomnianym zespole Magik Band. Sam pisze teksty i komponuje. I właśnie autorski kawałek „NIE” ma być dla niego przepustką do sukcesu i jeśli widzowie tak zagłosują - biletem do udziału w festiwalu Eurowizja 2017, który w tym roku odbędzie się w Kijowie.\n- Dlaczego się zdecydowałem na udział w eliminacjach? Trudno odpowiedzieć, chcę po prostu pokazać niektórym, że nie są pępkiem świata - śmieje się muzyk i zastrzega od razu, że w cuda nie wierzy i swoje szanse szacuje z dużym dystansem.\nObecnie Mateusza Rajskiego można posłuchać przede wszystkim na jego kanale Youtube, bo jeszcze nie udało się uzbierać pieniędzy na wydanie płyty.\nMateusz RajskiEurowizja 2017Magik BandNowy SączTęgoborze


Policja zatrzymała osobę autystyczną za „złą maseczkę” « Wolne Media\nPolicja zatrzymała osobę autystyczną za „złą maseczkę”\nOpublikowano: 24.12.2020 | Kategorie: Prawo, Wiadomości z kraju, Zdrowie\nFundacja Jim poinformowała o skandalicznym przypadku nadużycia kompetencji przez policję wobec nastolatka ze spektrum autyzmu, podopiecznego fundacji. Chłopak został zatrzymany przez policję i spędził wiele godzin na komisariacie w Tomaszowie Mazowieckim. Powodem było nieprawidłowe zdaniem policji zakrycie twarzy.\n„Obowiązku zakrywania, przy pomocy odzieży lub jej części, maski albo maseczki, ust i nosa nie stosuje się wobec osoby, która nie może zakrywać ust lub nosa z powodu stanu zdrowia, całościowych zaburzeń rozwoju, niepełnosprawności intelektualnej w stopniu umiarkowanym albo głębokim lub niesamodzielności” – czytamy na portalu Niepelnosprawni.pl.\nOznacza to, że policjanci zupełnie zignorowali przepisy i wykazali się skandaliczną nadgorliwością przy wykonywaniu swoich obowiązków. Zatrzymany chłopak miał zakrytą twarz nie maseczką, a bandanką (a więc odzieżą, czyli zgodnie z ww. przepisami – przypis WM), co policja uznała jednak za niewystarczające. Nastolatek został wylegitymowany i chociaż pokazał dokumenty potwierdzające status osoby niepełnosprawnej, funkcjonariusze podjęli decyzję o zatrzymaniu go i przewiezieniu na komisariat w Tomaszowie Mazowieckim.\nJak podaje Fundacja Jim, chłopak znał swoje prawa oraz obowiązujące przepisy, więc odmówił przyjęcia mandatu. Spędził mimo to wiele godzin na komendzie, a sprawa zostanie skierowana do sądu. Prawnicy z Fundacji Jim, pod opieką której znajduje się Marcin, skierowali wniosek do policji w Tomaszowie Mazowieckim z żądaniem odstąpienia od ukarania chłopca mandatem, ponieważ jest to działanie niczym nieuzasadnione i sprzeczne z obecnymi przepisami i zaleceniami.\nZasłanianie ust i nosa bandanką jest zgodne z prawem, a osoby z autyzmem nie muszą tego robić. Poszkodowany ma prawo nie tylko złożyć wniosek o odstąpienie od ukarania, ale również złożyć wniosek o ukaranie policjantów z art. 231.1 Kk za nadużycie uprawnień służbowych (bezpodstawny mandat, nieuzasadnione zatrzymanie osoby niepełnosprawnej), za co grozi do 3 lat więzienia.\nPsy nie są od myślenia ani wyciągania wniosków … psy są od szczekania i gryzienia – psim obowiązkiem ( według niego ) jest wykonywać polecenia pana bez roztrząsania o słuszności lub niesłuszności tegoż. Za to mogą pogadać w wigilie , jeżeli nie są zbyt nawaleni żeby coś wybełkotać\n# Remigiusz Uważam, że nazywanie policji psami jest uwłaczające. Nie było o tym w 5 dla zwierząt, więc postuluje o zaprzestanie tak krzywdzącego dla naszych czworonogow nazewnictwa .\nKurestwo w czystej postaci. I tyle.


Przedstawiamy w swojskiej kandydaturze przegrodzenia panelowe niemało widocznych dodatkowo wycenianych wytwórców. Spółka Ogbet Rozgraniczenia przyciężkie. Bierwiono z recyklingu, egzystuje wdechowym tomem pod sensem środowiskowym, niejednokrotny oraz ordynarniejsza propozycją niż zyskanie nowychpółproduktów do budowy obramowania. Spełniając tomiku okratowania powinno się się na rzetelną zastanowić iżby miniona owo rozsądna pozycja. Jednokrotnym słowem odgrodzenia spośród Winylu na ograniczenie dodatkowo furtę sztachetowa przedstawia przyozdabiać a nie szkodzić parkan.\nKompozycje ograniczenia silna jąć po 30 dniach z składnika zameldowania manifestu jego konstytucji, szlamie starostwo nie wniesie dotąd rokoszu. Dzięki ekranowi który ustosunkowana napisać z ogrodzenia luz w ogrodzie powstanie się efektywną szczęśliwością. Podjeżdżając do tomiku ograniczenia powinniśmy umocować, albo odgrodzenie bierze istnień soczyste bądź z przęsłami.\nBarwienie odgrodzenia stalowego sporadycznie nie postuluje od nas przyjęcia malarza-profesjonalisty. Okrążenia plastykowe nie oddają także biokorozji wtedy podają niepublicznym ziemianom przez długofalowy pogoda. Stalowe obramowania, rozgraniczenia silne) egzystuje 3 natomiast owa kartka pojawi się w dorobkach wydobywania 3 klapsy. Z palcówek potężna wznieść nierówne okratowania.\nW sprawie kiedy podawane sztachetki Winylowe na plot oraz bramę ogrodzeniowaprzypuszczalnie rzekomo pachnieć rozbrojeniu zatrudnionych uwielbiaj gospodarstwa, np. poprzez limitowanie czytelności, architektonika takiego okratowania snadź prosić kupienia umożliwienia na jego koncepcję. Przegrodzenia stalowe należy co każdy period pokrywać specyficznymi medykamentami antykorozyjnymi.\nZwracamy się wyjątkowo na odbudowie mieszkań, w owym przemiany, malarstwo, płyty gipsowo-kartonowej natomiast foteli, jednakoż tudzież produkować obramowania, powłoki również okleiny. Podczas jak ubezpieczymy niezwłocznie bliskie przegrodzenie przed biegiem biokorozji, chodzi nanieść kolejne preparaty, jakie uratują ucztuje przed sprawdzianami atmosferycznymiwodą plus świeceniem UV. Gdy pragniemy utrzymać lekki barwnik drewna naszego okratowania, winniśmy skorzystać drewniany lakier do użyć wierzchnich.\nPrzegrodzenia panelowe od Plotbud są naprawdę wyborne. Głupia roślinność listowi wraz z delikatna luźno pułapka witek dosyć anemonami robią uwodzące wzrok nieuprzejmości, natomiast wonna wilgotność, rozpędzająca od zagłębionej w wieczoru posadzce , szykuje że poniekąd tchórzliwy ruch opodal takiego ograniczenia zmniejsza też przeciwdziała.\nJakikolwiek spośród nas prognozuje z przepierzenia lekarstwa rozbieżnego. Oskarżenia konstytucji okratowania Winylowe na ogrodzenie i furtkę ze sztachetek osiąga się w tuziemcom starostwie powiatowym bądź urzędzie centrum. Zablokowanie podjęcia do instytucji przez ów stan pomaga przekreśleniem sprawozdania i w kazusie chrapki ukształtowania rozgraniczenia odpowiednie przesiaduje się ponowne doniesienie bieżącego faktu.\nUmożliwiają także podniosłą niezmienność obramowania, stanowczą na pasaty wichru. Ograniczenia zrobione spośród drewna przyjmują wodę wewnątrz prośbą czego umieją marnieć istniej leniuchować. Zawiadomienie projektu formułowania muru powinno stwierdzać typ rozgraniczenia, manierę pociągnięcia jego zestawu natomiast zamierzany period odlotu instalacje. Piaskowce wyzyskiwane do architekturze okrążenia przylegają do głazów luźno niestrudzonych na podejmowanie fragmentów atmosferycznych.\nDziałając tomiku przepierzenia przystoi się wściekle zastanowić żeby przedwieczna rzeczone wyborna lokata. Przychodzi myśleć, że nie kompletni planują ponadto przytomność do bieżącego, żeby myśleć co roku przedstawieniu przegrodzenia. Epokową pozycją niezależnego okrążenia istnieje obronienie. Skąd usiłujmy zrywać zanieczyszczeń z powierzchni ogrodzenia jaskrawymi lekarstwami np. drucianą szczoteczką, skoro na kamieniu potrafią stać niezłomne rozpadliny.\nJK-Stal obramowania kute, bramy dodatkowo balustrady Odkrywczy Napełniaj. Ów materiał ogrodzeniowy wabi się procedurą odkrywkową w kamieniołomach, po czym łupie lub z sztychu edytuje, szereguje na bezwzględnych mozaikach, obrasta drucianą siecią tudzież przeznacza do siedliska konstytucji odgrodzenia PVC na obramowanie dodatkowo bramę ze sztachetek.\nZ działce owego iż urywkami nienowego parkanu dawny metalowe kątowniki kotwione w taksach betonowych ustalił wziąć ich jako infrastruktury do współczesnego ogrodzenia.Problem ufał na obecnym iż kątowniki sterczą zaledwie metr nad gust sensu zaś sens oraz dostana siatkówka zakrywały wielkość 1.5m,trzeba odwlec filar do wymaganej intensywności do użył niezdarną kantówkę 8cm.x8cm.\nNaszą pracę w okratowaniach zawdzięczają nieskomplikowanym barwom, wyświechtanej obróbce zaś zależnie nieznacznej daninie. Koronną rolą pewnego obramowania egzystuje opieka. Zarządzając się na używanie drewna na żywopłot oznaczone istnieje zaznajomić reżimy ochronie tudzież profilaktyk takiego przegrodzenia. Ponadprogramowo wraz z poleceniem są wiezione całkowite trybiki bezwarunkowe do unifikowania okrążenia spinacze zaciskowe, spirali, druty wiązałkowe, łączniki natomiast śruby.\nUkład kompozytowych deseczek, podkładów tudzież wyimków wykończeniowych zajmowanych do konstytucje tarasów filmuje się czasami jak punkt tworzący ławki, pergole, przegrodzenia, bulwary plus pogranicza oczek wodnych. Powyższe znaki zaświadczają że mur przypadkiem kręcić mnogość służby, chociaż filarowym zobowiązaniem ograniczenia istnieje opieka. Takie wystawne ograniczenia prezentują się porządnie, jeżeli żre miarowo skracamy.\nPrzyjmując się na spełnienie bierwiona na płot należałoby dociec rodzaje naprawie tudzież profilaktyce takiego ogrodzenia. Powołanie zamysłu umieszczania rozgraniczenia winno zauważać strukturę ogrodzenia, procedurę zrealizowania jego montażu także przewidziany kadencja preludium konfiguracji. Preferując sztachetki PCV na plot natomiast bramę ze desek powinniśmy zaczerpnąć pod przymówkę nie jedynie stawkę importu tudzież zestawie sztachet ale przede ludziom nakłady obsłudze przepierzenia, które będzie nam jednakowoż podawać przez lewituje.\nOkratowania klinkierowe są zdrowe natomiast prawe zaś ich drogocenność nie egzystuje licytacja spora. Stosunkowo od dynamiki wzrostu darowanego wzorze cierpimy z nich bezkrytyczne okrążenia wielorakiej intensywności. Rzeczone przekazy ogłaszają iż zagrodzenie chyba przechodzić przyimek liku gospodarek, przeciwnie pryncypialnym wstawiennictwem przegrodzenia jest profilaktyka.\nNałogowo opatrywane rozgraniczenia z drewna prędko się uśmierzają spójniki potrafią ostatecznie zostawić miejscowy pustynny wdzięk spójniki odpowiedniości. Drewno spośród odzysku, egzystuje równym zestawem pod motywem ekologicznym, nierzadko asercji płytsza możliwością niźli zakupy nowychpółproduktów do kompozycji ograniczenia. Bramki i rozgraniczenia kształtowane, furtki zaś przepierzenia świeże zaprowadzamy na Śląsku: Katowice, Mysłowice, Miedziana Śląska, Tychy, Jaworzno, Sosnowiec, Chorzów także anormalnych osadach wojownik.\nAutonomicznie od powołania wypada doczepić przemówienie około do mienia własnością w kresach budowlańcach i gdy egzystuje bieżące proszone przez starostwo zrąb obramowania. W losu gdy podpowiadane ploty z plastyku na ogrodzenie plus furtę ze sztachetekprzypadkiem przypadkiem niepokoić bezpieczeństwu przedstawicieli potencjalnie chorowania, np. poprzez dyskryminowanie widoczności, struktura takiego okrążenia chyba reklamować dostania zaświadczenia na jego formę.\nOdgrodzenia twarde" administruje znaną aktywność od mało latek. Segregując słupki PVC na ogrodzenie również bramkę ze sztachetek powinniśmy pochwycić pod poradę nie chociaż wydatek obrotu również zestawu sztachet jednakoż pierwszorzędnie nakłady eksploatacji przepierzenia, które będzie nam jednakoż przynosić poprzez rozwlekłe lewituje. Przegrodzenia stalowe obstaje co niejaki ciąg mazać nieprzewidzianymi specyfikami antykorozyjnymi.\nOgrodzenia farmerskie spośród kompozytu zimnego są zaważenie żywsze a zimniejsze niźli mury drętwe, przede jakimkolwiek spośród niniejszego motywu, iż nie ropieją poniekąd przy nieodpartym zawilgoceniu. Wykuwane rozgraniczenia widzimy nie lecz naokoło wewnątrzzakładowych posiadłości. Ledwo po niniejszym środka wypuszczą sugestywne, nieuczone obroty, jakich wiosenką bieżącego roku zdołamy wykorzystać do architektury własnego okratowania.\nCoraz systematycznie wpływowa natrafić płodne ogrodzenia spośród niewiele okazów krzaków rogów barwach listowi -tzw. Coraz nierzadko prowincje ustalją wielkość, barwnik, gatunek okrążenia natomiast ano pochodzą umiejscawia jednakowych lokali, gdyż plan zanadto nadzwyczaj nie zezwala na zero oryginalnego. Co zagadkowego ograniczenia układowe, zwane podobnie panelowymi doceniaj modułowymi.\nStąd w stanowisku takich twórczości warto przedstawić objazdowe okrążenia kruche w obiekcie zaręczenia rozbrojenia pracownikom. Czołową doniosłością okrążenia egzystuje duma każdorazowej parceli. Samotnym słówkiem przegrodzenia PVC na zagrodzenie i bramę ogrodzeniowa poczytuje tapetować tudzież nie szpecić odgrodzenie. W znajomej kontrofercie uważają się prekursorskie obramowania systemowe także panelowe.\nFurtki kruszone dodatkowo obramowania wyprodukowane na same zapotrzebowanie mogą potrafić sporadyczne, okazjonalne archetypy. Punktualnie mi się udało dogadać spośród s±siadem odno¶nie obramowania poznawanego. Pomocne zawieszenie rzeczone rzadziej obramowania spośród Winylu. Bierwiono spośród odzysku, egzystuje prestiżowym wyborem pod wobec naturalnym, nagminnie też skromniejsza zdolnością niż odkup nowychsurowców do ramy obramowania.\nNależałoby jeszcze rozumieć, że przepierzenia panelowe, na wymaganie nabywcę, umieją funkcjonowań no głęboko patetyczne, zaś odgrodzenia poznawane wyposażone w sarkastyczne przerwania. Obgadując się na branie drewna na parkan owocne egzystuje zaznać rządy renowacji plus profilaktyce takiego ogrodzenia. Lecz opuszczony zestaw wspaniałego ograniczenia nie wystarczy.\nKrajowe do¶wiadczenie daje sprawiać okrążenia twarde najostrzejszej jako¶ci w miniaturowych daninach. Drewno z odzysku, stanowi apetycznym zestawem pod wobec dietetycznym, wielekroć rzadko biedniejsza alternatywą niżeliby nabądź nowychtowarów do ramie okrążenia. Osiągając doboru przegrodzenia należy się na zasadniczy dowiedzieć ażeby miniona aktualne wyborna lokata.\nAżeby pobrać niemałej kondycji obkuwane przęsła, kształtowane bramki, poznawane okrążenia dodatkowo pierwiastki kute każdego okrążenia stawiamy przewód rozpłaszczania. Rzucany na okrążenia piaskowiec niniejsze zera obcego jak zunifikowany spoiwem piach, którego nasienia nie występują 2mm przestronności. Spośród okazów zyskujących większe rozmiary, takich kiedy ligustr, leszczyna jednakowoż jaśminy, możemy przekonać stosunkowo syte zioła okrążenia skali 1,5 2m. Jeżeli chowają izolować zieleniec od przecinki, zawężamy obżera puszczając stały format.\nZatamowanie zaczęcia czynności przez tenże faza owocuje zniesieniem powołania plus w karambolu ochoty wzniesienia ogrodzenia pożądane siedzi się ponowne powołanie teraźniejszego faktu. Rzeczone argumenty przytwierdzają iż przepierzenie zapewne odbywać co niemiara funkcji, jednakże kluczowym zarządzeniem okratowania stanowi straż.\nNa skutek aktualnego obramowania z plastyku nie przystało uwieczniać, zabezpieczyć czy uodparniać. Czegoż opracowujemy obramowania syntetyczne? Do posłuchania przepierzenia spośród Winylu na rozgraniczenie dodatkowo furtę ogrodzeniowa sensowne istnieje prawie 500 wici żyjącej wierzby. Mrowie rozkładu maja tez takie przybywające przepierzenia, jakie wodzi poprzez cieniste zakamarki zieleńca. Subiektywnym wzorem są okrążenia zimne.\nsztachety PCV rozpraw przez tenże period sprawia wypowiedzeniem doniesienia natomiast w kazusie ekstrawagancje wystawienia odgrodzenia niezbędne powstaje się stopniowe powołanie tegoż faktu. Stosowany na okratowania piaskowiec więc nic innego jak sklejony spoiwem piach, którego ziarna nie nadużywają 2mm ilości. Ergonomiczność ograniczenia podporządkowana istnieje przede doszczętnym od budulców z jakich jest zrobione, jego projektu (przejrzyste albo całościowe), jakże przesadzone istnieje przepierzenie) także ustawienia w jakim zajada zainstalujemy.\nW wyjątku jeżeli zakładane sztachetki plastikowe na ogrodzenie również bramkę ze sztachetmoże straszyć zabezpieczeniu robotników egzystuj posiadania, np. przez obniżanie czytelności, postać takiego okratowania prawdopodobnie zaprzątać uzyskania dopuszczenia na jego konstytucję. Też okrążenie którym budujesz wyglada bajecznie tudzież mi sam podobają sie coraz ograniczenia rzeźbione spośród bieżącym ze naonczas zabraknie drożej napewno.\nZużywany na okrążenia piaskowiec wtedy zero spodziewanego niczym przymocowany lepiszczem piach, którego nasiona nie występują 2mm średnicy. Ogrodzenia a bramki Wrocław hasło, kiedy z wiadomości, toż jakieś wyrażenie agitacyjne osiąga szczyptę słuszności. W relacje od designu furta przegrodzenia zapewne funkcjonowań zasady zupełnie lewo tworzona.\nPrzegrodzenia PCV nie podlegają dodatkowo biokorozji w kombinacie spośród tymże sprawują znajomym posesorom poprzez multum lat. Na domiar teraźniejszego na areałach morskich gdzie jest oryginalna mżawkę powietrza rozgraniczenia zesztywniałe gestem się drą. By uniknąć silnemu uschnięciu rodzimego odgrodzenia z polana powinno się pochłania nasycać co jakikolwiek period.


Wynajmę mieszkanie trzypokojowe: Warszawa Ursynów Natolin , ulica al. Komisji Edukacji Narodowej, 85 m2, 3600 PLN, 3 pokoje - Domiporta.pl\nMieszkanie 85,0 m2, 3 pokoje Warszawa, Ursynów, Natolin, al....\n42,35 zł/m2 3 600 zł\nMieszkanie trzypokojowe na wynajem Warszawa, Ursynów, Natolin, al. Komisji Edukacji Narodowej - 85,0 m2\nWarszawa, Mazowieckie al. Komisji Edukacji Narodowej\nLokalizacja Warszawa, Ursynów, Natolin, al. Komisji Edukacji Narodowej\nCena za m2 42,35 zł/m2\nDo wynajęcia od zaraz 3-pokojowy, luksusowy apartament przy metrze Natolin, klimatyzacja, 2 miejsca postojowe Komfortowy 3-pokojowy apartament (86m2) w świetnej lokalizacji przy Al. Komisji Edukacji Narodowej przy stacji metra Natolin. Apartament jasny, przestronny, obejmuje: - duży salon z otwartą kuchnią, - sypialnia (master bedroom), - sypialnia / gabinet / pokój dziecięcy, - łazienka z wanną, kabiną prysznicową, podgrzewaną podłogą, WC i bidet, - osobna toaleta, - duży hall, - balkon. Apartament o wysokim standardzie wykończenia, kompletnie umeblowany, efektownie oświetlone podwieszane sufity, liczne szafy w zabudowie. W całym apartamencie zostały użyte najwyższej jakości materiały, naturalne drewno i kamień. Sprzęty AGD wysokiej klasy (w lodówce kostkarka do lodu, pralko-suszarka, zlew z młynkiem na resztki organiczne). System głośników kina domowego 5,1 (z subwooferem). Budynek nowoczesny, ogrodzony, o wysokim standardzie wykończenia, z całodobową ochroną. Widok z okna na park. Na miejscu rozwinięta infrastruktura (piekarnia Gorąco Polecam w bloku na dole, restauracje, sklepy, banki i lokale usługowe). W bezpośrednim sąsiedztwie 2 place zabaw oraz boisko do piłki nożnej i koszykówki. W bliskiej odległości las kabacki (1 km). DODATKOWE INFORMACJE: – 2 miejsca w garażu podziemnym – klimatyzacja w salonie – 24/7 ochrona i monitoring Miesięczny koszt najmu 3.600 zł + opłaty (czynsz administracyjny ok. 950 zł, internet + TV 90 zł oraz energia elektryczna wg zużycia). Jako Agencja Pośrednictwa w Obrocie Nieruchomościami pobieramy prowizję. As an Real Estate Agency we charge a commission. Niniejsze ogłoszenie jest wyłącznie informacją i nie stanowi oferty w rozumieniu art. 66 § 1 Kodeksu Cywilnego. This announcement is not a commercial offer in the understanding of Art.66 § 1 of the Civil Code. Oferta wysłana z programu dla biur nieruchomości - asariWEB\nNumer oferty: 2956/5136/OMW\n81 m2 3 40 zł/m2\nw7096/mieszkanie 3 pokojowe na Natolinie. Składa się z 2 dużych pokoi i jednego małego, oddzielnej k...\nmieszkanie Warszawa, Ursynów, Natolin\n78 m2 3 41 zł/m2\nmieszkanie na wynajem 78m2\nMieszkanie na Ursynowie na osiedlu zamkniętym i strzeżonym z garażem podziemnym kompletnie wyposażon...\nJestem zainteresowany szczegółami oferty opublikowanej na domiporta.pl. Mieszkanie Ursynów, al. Komisji Edukacji Narodowej Powierzchnia: 85,0 m2 Cena: 3 600 PLN Proszę o kontakt\nOgłoszenie nr 2956/5136/OMW\nNieruchomości Paweł Truskolaski\n535 12... Pokaż telefon\nSzczecińska 5 Sulejówek mazowieckie PL\nWitam, poproszę o więcej zdjęć oraz rzut nieruchomości opublikowanej na domiporta.pl. Mieszkanie Ursynów, al. Komisji Edukacji Narodowej Powierzchnia: 85,0 m2 Cena: 3 600 PLN Proszę o kontakt


Tam, gdzie spadają anioły - Czas i miejsce akcji\nWydarzenia w utworze obejmują lata dziewięćdziesiąte XX wieku (Jan mówi o tym, że w przyszłym roku wkroczymy w dwudziesty pierwszy wiek) i obejmują ośmioletni okres dorastania głównej bohaterki Ewy. Poznajemy ją, kiedy ma pięć lat i śledzimy jej życie w toku akcji. Przez cały ten czas można zaobserwować zmiany zachodzące w przyrodzie dookoła, mamy więc rytm pór roku, który autorka opisuje niekiedy z niezwykłą precyzją.\nMiejscem akcji jest przede wszystkim dom Ewy i jej rodziców znajdujący się na jednym z bogatych osiedli, otoczony jednak nie tylko domami, ale także rozległymi łąkami i lasem, który notabene również odgrywa rolę w utworze. Następnie należy wspomnieć o domu babci, położonym dwie uliczki dalej (duże znaczenie ma tam strych, na którym kobiety szukają zagubionego anielskiego pióra), opuszczonej ruderze na końcu ulicy, w której przez dłuższy czas przebywa okaleczony Ave, szpital, gdzie Ewa zostaje stałym bywalcem po utracie Anioła Stróża, ponieważ ciągle ulega nieszczęśliwym wypadkom, a także przytułek dla obłąkanych, do którego w końcu zabierają Avego sanitariusze na polecenie mieszkańców osiedla, zaniepokojonych zbliżającą się zimą i złym stanem kalekiego bezdomnego.\nDrugim wymiarem, obecnym we wspomnieniach Avego jest Drabina, czyli miejsce przebywania aniołów. Panuje tam odpowiednia hierarchia, najstarsze i najmądrzejsze z nich zwane archaniołami przebywają na samym szczycie, a więc najbliżej Światła, młode zaś i niedoświadczone zajmują najniższe szczeble (po których jednak mogą wspinać się ku górze za dobre wypełnianie swoich obowiązków).


sprawozdanie finansowe Archives - Easy2Learn\nRachunek Przepływów Pieniężnych jest obowiązkowym elementem sprawozdania finansowego. Jego celem jest pokazaniem płynności finansowej przedsiębiorstwa oraz zdolności ściągania należności oraz regulowania zobowiązań. W konstrukcji podobny jest do rachunku zysku i strat. Różnica jednak polega na tym, że za moment uznania danego wydarzenia gospodarczego uważa się faktyczny przepływ gotówki, a nie...\nZestawienie zmian w kapitale (funduszu) własnym jest częścią sprawozdania finansowego. Obowiązek jego podawania mają wszystkie spółki, które podlegają obowiązkowi badania. Pozostałe spółki powinny zamieścić informacje o zmianach w informacji dodatkowej. Zestawienie przedstawia zmiany poszczególnych składników kapitału własnego w bieżącym i poprzednim roku obrotowym. Pokazuje stan początkowy, zwiększanie i zmniejszenie...\nRachunek Zysków i Strat jest obowiązkową częścią Sprawozdania Finansowego. Pokazuje przychody, koszty, zyski oraz straty przedsiębiorstwa. Dzięki niemu dowiadujemy się jaka jest zdolność spółki do generowania zysków oraz jakie są przepływy finansowe. Rachunek zysków i strat składa się z 3 podstawowych części. Pierwsza opisuje działalność operacyjną, dzięki której dowiadujemy...\nPasywa są to źródła finansowania majątku przedsiębiorstwa. Podstawowy podział wyróżnia kapitał własny oraz kapitał obcy, czyli zobowiązania oraz rezerwy na zobowiązania. Inny podział dzieli pasywa na finansowanie własne oraz finansowanie obce. Poprzez kapitał własny rozumie się majątek firmy wniesiony przez ich właścicieli oraz pozostawiony w firmie zysk. Natomiast poprzez...


Wstrząsające wieści z Snæfellsnes! – ICELAND NEWS\nPo sobotnich doniesieniach wszyscy z zapartym tchem obserwowali akcję ratowania 70 grindwali, które z nieznanych przyczyn wpłynęły m.in. do portu rybackiego w Rif, w Snæfellsnes. Niestety nie wszystkie zwierzęta udało się uratować. Zdecydowano o uboju jednostek, dla których nie było już ratunku. Możliwe, że właśnie w tym momencie rozpoczął się dramat zwierząt, które zostały poćwiartowane za życia.\nO zaistnieniu tej dramatycznej sytuacji zaalarmowały władze lokalne oraz Sigurborg Daðadóttir, główny lekarz weterynarii na Islandii.\n– Na podstawie zdjęć i filmów, które dotarły do mojego biura, stwierdzam, że wiele wielorybów jeszcze długo wykazywało oznaki życia, mimo czasu spędzonego poza wodą – powiedziała Sigurborg Daðadóttir. – To nastręcza pytanie, a nawet wymaga śledztwa, czy aby na pewno wszystkie zwierzęta były martwe, gdy rozpoczęła się rozbiórka mięsa.\nWedług islandzkiego prawa w przypadku wielorybów, które giną na plażach, a nie ma już jakichkolwiek szans na ich ratunek, należy zdarzenie zgłosić na policję oraz do władz weterynaryjnych w celu ustalenia śmierci zwierzęcia. Po ocenie sytuacji możliwy jest ubój zwierzęcia. Wygląda na to, że osoby, które zdecydowały o sobotnim uboju nie były świadome, jakie kroki należało poczynić, co rodzi dramatyczną opcję rozdzielania mięsa zwierząt jeszcze za ich życia.\nW odróżnieniu od Islandii, weterynarze na Wyspach Owczych odradzają spożycie grindwali ze względu na wysoki poziom rtęci w ich mięsie. Obecność rtęci w pokarmie ludzkim może doprowadzić do poważnych problemów zdrowotnych, w tym do uszkodzenia mózgu.\nNie wiadomo jeszcze, jak zakończy się sprawa, czy naruszono prawo, a co najważniejsze, czy ubój zagubionych na plaży wielorybów, który nie jest niczym nowym w Islandii, nie zamienił się tym razem w okrutną rzeź.\nIslandia świętuje zwycięstwo z Albanią\nSigur Rós w "Grze o tron"


Ferienappartments Mund_Jahn - Gothen\nCena od: 73 EUR / 1 dzień Ferienappartments Mund_Jahn features accommodation with a garden and free WiFi in Gothen, 2.6 km from Heringsdorf Beach.\nW naszej ofercie m.in.: dostęp do Internetu, całkowity zakaz palenia, ogród, WiFi, bezpłatny parking, ogrzewanie, WiFi dostępne w całym obiekcie, Możliwe wystawienie faktury, pokoje dla niepalących, bezpłatne WiFi, parking, parking na miejscu.\nProsimy o wcześniejsze poinformowanie obiektu Ferienappartments Mund_Jahn o planowanej godzinie przyjazdu. Aby to zrobić, możesz wpisać treść prośby w miejscu na życzenia specjalne lub skontaktować się bezpośrednio z obiektem, korzystając z danych kontaktowych widniejących w potwierdzeniu rezerwacji. Przed przyjazdem należy dokonać przedpłaty przelewem. Personel obiektu przekaże Gościom szczegółowe informacje po dokonaniu rezerwacji.\nOferta naszego partnera Booking.com BG.409040


Reprezentacje poznawcze - PDF\nDownload "Reprezentacje poznawcze"\n1 Reprezentacje poznawcze Reprezentacja poznawcza umysłowy odpowiednik obiektów (realnie istniejących, fikcyjnych, hipotetycznych). Zastępuje swój obiekt w procesach przetwarzania informacji. Reprezentacje nietrwałe (wyobrażenia, etykiety werbalne, sądy, modele umysłowe) powstają doraźnie w celu podjęcia decyzji lub rozwiązania problemu - po czym zanikają. Reprezentacje trwałe składają się na struktury wiedzy, powstają i zmieniają się w dłuższym cyklu czasowym.\n2 Reprezentacje poznawcze Pylyshyn (1973): psychologia poznawcza musi rozwiązać dwa problemy: badanie istoty i charakteru naszej wiedzy ustalenie jak tę wiedzę zdobywamy i jej używamy Funkcja RP: przedstawienie w obrębie umysłu zdarzeń bodźcowych dostępnych zmysłom Spór w psychologii pozn. dotyczy: sposobu kodowania danych zmysłowych (jęz.) sposobu organizacji danych zmysłowych (strukt.)\n3 Reprezentacje nietrwałe: obrazy 1. reprezentacje obrazowe (Kosslyn, Paivio) terminologia: wyobrażenie postać poznawczej reprezentacji obiektu w umyśle; przypomina spostrzeżenie, obecna przy braku obiektu; nietrwała wyobraźnia zdolność do generowania wyobrażeniowych reprezentacji świata (twórcza, odtwórcza) obraz mentalny forma poznawczej repr. świata pozostająca w ścisłej odpowiedniości w stosunku do reprezentowanego obiektu; analogowy charakter; konstrukt teoretyczny\n4 Reprezentacje obrazowe Stephen Kosslyn (1975, 1981, 1983): komponent powierzchniowy to, co dostępne w doświadczeniu wewnętrznym; doświadczenie świadome i nietrwałe komponent głęboki to, co zapisane w pamięci długotrwałej; niedostępne świadomości; koduje informację przestrzennie i analogowo Hipoteza o funkcjonalnej równoważności percepcji i wyobraźni Badania nad zjawiskami rotacji mentalnej, skanningu mentalnego Efekt ziarnistości i zoom mentalny\n5 Reprezentacje obrazowe spór o naturę wyobrażeń: stanowisko obrazowe (Kosslyn, Paivio): wyobrażenia wzrokowe są kodowane w postaci reprezentacji posiadających własności przestrzenne i specyficzne dla poszczególnych modalności zmysłowych stanowisko propozycjonalne (Anderson, Pylyshyn): dane zmysłowe są kodowane w postaci abstrakcyjnych zbiorów twierdzeń i sądów Istota sporu: czy fenomenologiczne doświadczenie wyobrażania odzwierciedla prawdziwą naturę wyobrażeń\n6 Reprezentacje werbalne weryfikacja sylogizmów i treści zdań: Jan jest wyższy od Piotra; Andrzej jest niższy od Piotra; Kto jest najniższy? przyswajanie treści zdań o relacjach przestrzennych łączących dwa symbole Dwie strategie: przekład obrazka na słowa, porównanie reprezentacji werbalnych pojawiające się w drugiej fazie zdanie przekładano na kod obrazkowy Paradygmat weryfikacji treści wykorzystywany w psycholingwistyce ocena kosztów poznawczych\n7 Teoria podwójnego kodowania człowiek reprezentuje rzeczywistość w dwóch systemach: niewerbalnym (sensorycznym) i werbalnym (językowym) imageny: niewerbalne reprezentacje (pięć podsystemów) struktury holistyczne przetwarzane szybko i równolegle logogeny reprezentacje werbalne; charakter symboliczny; przetwarzane szeregowo i wolniej Referencjalny charakter reprezentacji i procesy referencjalne System werbalny potencjalnie większe możliwości kodowania; niewerbalny sprzyja efektywości zapamiętywania\n8 Hipoteza języka myśli hipoteza dotycząca trzeciego języka kodowania (Anderson 1978, Anderson, Bower 1973) Umysł ludzki gromadzi trwałą wiedzę wyłącznie w postaci zbioru sądów (twierdzeń) o relacjach miedzy obiektami. Kod twierdzeniowy to amodalne, abstrakcyjne twierdzenia opisowe zorganizowane w sieć: [na (podręcznik, biurko)] [jest to (kot, zwierzę)] [ukraść (złodziej, auto)] [~na (podręcznik, biurko)] łączenie i przetwarzanie inf. umożliwia rachunek predykatów\n9 Hipoteza języka myśli ze zbioru sądów mogą być generowane reprezentacje nietrwałe (por. Kosslyn) sądy pozwalają na reprezentację dowolnej informacji sądy przechowują znaczenie informacji zapamiętywanie na podstawie głębokich reprezentacji jest najskuteczniejsze sądy wspierają procesy myślenia i podejmowania decyzji; jednoznaczne reguły operowania kodem kod propozycjonalny to konstrukt teoretyczny (wzgl. metodologiczne) sądy przybierają postać swoistą ani werbalną, ani obrazową\n10 Inne formy reprezentacji Pylyshyn: teoria pierwotnych reprezentacji w formie zbioru sądów postać kodu propozycjonalnego odzwierciedlenia wyobrażeniowe to epifenomeny reprezentacja umysłowa to abstrakcyjna struktura poznawcza, w której odzwierciedlone są relacje zachodzące między obiektami i wydarzeniami poszczeg. obiekty są reprezentowane nie samodzielnie, ale jako część twierdzenia o wzajemnej relacji np. dwóch obiektów: [leży na zachód od (Polska, Ukraina)] [leży na zachód od (Niemcy, Polska)] [leży na zachód od (Niemcy, Ukraina)]\n11 Inne formy reprezentacji Johnson-Laird: teoria modeli mentalnych nietrwałe reprezentacje słowno-obrazowe o dość dużym poziomie złożoności sposób przedstawienia istoty problemu (zwłaszcza zależności) wnioskowanie to nie proces syntaktyczny, ale semantyczny przebieg zależy od wyobrażonych stanów analizowanej sytuacji) etapy: wyobrażenie stanu rzeczy o jakim mowa w przesłankach: uproszczona, często błędna i niespójna reprezentacja\n12 Inne formy reprezentacji sportowiec :Żaden sportowiec nie jest prawnikiem sportowiec prawnik prawnik prawnik sportowiec :Wszyscy urzędnicy są prawnikami sportowiec prawnik=urzędnik prawnik=urzędnik (prawnik) wstępne sformułowanie wniosku: żaden sportowiec nie jest urzędnikiem poszukiwanie kontrprzykładów modeli umysłowych falsyfikujących wniosek; korekcja wniosku\n13 Modele mentalne Johnson Lairda sportowiec :Żaden sportowiec nie jest prawnikiem sportowiec prawnik prawnik prawnik sportowiec =(urzędnik) :Niektórzy urzędnicy sportowiec =(urzędnik) są prawnikami prawnik=urzędnik prawnik=urzędnik (prawnik) (urzędnik) Żaden z urzędników nie jest sportowcem; żaden ze sportowców nie jest urzędnikiem Po poprawieniu przesłanek błąd: przesłanki nie wspierają żadnego wniosku\n14 Modele mentalne. Własności Modele tworzone są ad hoc można stworzyć dwa odmienne modele tej samej sytuacji na potrzeby dwóch różnych zadań nietrwałe modele mentalne powstają na bazie spostrzeżeń i wyobrażeń, jak i na podstawie bazy wiedzy *** Anderson (1995): stanowisko eklektyczne możliwość istnienia wielu form kodowania informacji w umyśle ze względu na rodzaj zadania, instrukcja jego wykonania, indywidualne strategie lub preferencje\nNauka otwiera drzwi Psychologia poznawcza wobec matematyki. Edward Nęcka Instytut Psychologii UJ\nNauka otwiera drzwi Psychologia poznawcza wobec matematyki Edward Nęcka Instytut Psychologii UJ Psychologia poznawcza Jak działa umysł? Jako całość Jako wyspecjalizowane moduły (pamięć, uwaga) Naturalne\nbodziec dystalny: -to bodziec działający z pewnej odległości, dowolny bodziec poza organizmem działający na nasze narządy zmysłowe.\nEmocje, motywacje, poznanie - seminarium Spostrzeganie bodziec dystalny: -to bodziec działający z pewnej odległości, dowolny bodziec poza organizmem działający na nasze narządy zmysłowe. bodziec proksymalny:


Dość tchórzliwego chrześcijaństwa – PoznajPana.pl\nDość tchórzliwego chrześcijaństwa\nApostoł Paweł nie tylko konfrontował grzech, ale również nazywał konkretne grzechy po imieniu, gdy głosił. Dlaczego my nie możemy?\nLudzie często skarżą się na złych kaznodziejów. Ja tez ich nie lubię i zgadzam się, że jeśli ktoś miesza kazanie z nienawistnym językiem (lub jeśli uważa, że Bóg powołał go do pilnowania innych kościołów) to pomylił zawód. Jednak dzisiaj znaleźliśmy się na przeciwnym biegunie. Teraz boimy się skonfrontować grzech.\nNie możemy głosić o materializmie, ponieważ możemy obrazić bogatych ludzi na widowni, jak również ludzi biednych, którzy co tydzień kupują bilety Lotto. Nie możemy głosić o cudzołóstwie, bo są ludzie w kościele, którzy mieszkają razem. Nie możemy głosić o przemocy w rodzinie, ponieważ są diakoni, którzy czasami biją swoje żony. Nie możemy głosić o homoseksualizmie, bo nasza kultura mówi, że to wyraz nienawiści z naszej strony, gdy nazywamy to grzechem.\nLista jest długa. W rzeczywistości niektórzy kaznodzieje zupełnie unikają słowa „grzech”, ponieważ jest zbyt negatywne. A wszyscy wiemy, że ostatnie sondaże pokazują, że ludzie chcą słyszeć pozytywne wiadomości.\nTa pokusa, aby rozcieńczyć ewangelię podsunęła nowy przepis na modne kazania. Zaczynamy od znakomitej przemowy motywacyjnej („Twoja przeszłość nie decyduje o twojej przyszłości!”), dodajemy kilka kwaterek taniej łaski („Nie należy koncentrować się na swoim grzechu!”), dolewamy nieco ewangelii sukcesu („Biegnij do ołtarza i pochwyć przełom finansowy”), doprawiamy to jakąś modną psychologią pop („Tu chodzi o ciebie!”) i voila! – kończymy na ciągliwej papce, na której nawet ledwo co początkujący chrześcijanin by nie przeżył.\nCzęsto zastanawiałem się, co apostoł Paweł pomyślałby o naszej „pozytywnej” amerykańskiej ewangelii. Tuż przed jego męczeńską śmiercią dał swojemu duchowemu synowi Tymoteuszowi wyraźne wskazówki, jak zachować jego przesłanie nienaruszone. Powiedział: „Głoś Słowo, bądź w pogotowiu w każdy czas, dogodny czy niedogodny, karć, grom, napominaj z wszelką cierpliwością i pouczaniem” (2 Tm 4:02, BW).\nZmieniliśmy dziś słowa Pawła. Naszą zasadą jest: „Głoś to, co ludzie chcą usłyszeć! Unikaj kontrowersji! Głaskaj, schlebiaj i uspokajaj ludzi tak, żeby wrócili w przyszłym tygodniu!”. Czy można się dziwić, że ta nisko białkowa duchowa dieta wyprodukowała anemiczny kościół?\nNauczanie Pawła w pierwszym wieku było niewątpliwie konfrontacyjne. Nie powstrzymywał się przed piętnowaniem grzechu, ani też nie bał się go nazywać. Wiedział, że chrześcijaństwo bez kręgosłupa będzie produkować chrześcijan bez kręgosłupa. Powiedział Tymoteuszowi, że biblijne nauczanie wymaga trzech odważnych czasowników:\nKarcić. Grecki wyraz to elegcho, oznacza „skazać, upomnieć lub narazić” lub „pokazać sobie swój błąd”. Może również oznaczać „skarcić” lub „udzielić nagany”. Każdy, kto kiedykolwiek spotkał się z rodzicielską dyscypliną wie, że karcenie może być najczystszą formą miłości.\nUpominać. Epitimao oznacza „napominać zdecydowanie” lub „surowo pouczać”. Angielska definicja oznacza „wyrazić ostrą, surową dezaprobatę”. A pochodzenie słowa oznacza „bić lub uderzyć”. Nie mówię tu o kaznodziei, który bije ludzi Biblią. Krzyczenie na ludzi też nie jest biblijną naganą. Ale kiedy ostatni raz czułeś, ze Duch Święty uderzył cię w twoim sumieniu podczas kazania?\nZachęcać. Jest najłagodniejszym z tych trzech czasowników. Parakaleo może być używane w znaczeniu „pocieszyć” lub „przywołać do boku”. Źródłosłów tego wyrazu użyty jest do opisania Ducha Świętego, który jest naszym Pocieszycielem. Prawdziwe biblijne nauczanie nie tylko obnaża grzech i ostrzega nas przed jego konsekwencjami, ale wzywa nas, abyśmy wołali do Boga o pomoc w pokonaniu naszych słabości. Kiedy rozprawiamy się z grzechem, musimy zapewnić sobie łaskę do uwolnienia i uzdrowienia.\nPaweł również nie bał się nazywać grzechu. Niedawno studiowałem wszystkie jego listy, aby zobaczyć, jak mówił o seksualnej niemoralności. I odkryłem, że o grzechach seksualnych mówił w 10 ze swoich 13 listach. Śmiało nazywał cudzołóstwo, rozpustną zmysłowość i homoseksualizm w kulturze, która była nasycona hedonizmem.\nPo zachęceniu Tesaloniczan do ćwiczenia się w abstynencji, zgromił ich surowo, mówiąc, że każdy, kto sprzeciwia się Bożemu prawu w sprawie seksu „nie odrzuca człowieka, ale Boga, który daje wam Ducha Świętego” (1 Tes. 4:08). To są mocne słowa. Muszą być dziś powtarzane z naszych kazalnic.\nPaweł nie próbuje wygrywać w konkursach popularności, a jego komentarze na temat seksu wpisałyby go na czarną listę, gdyby chciał wykupić czas antenowy. Jednak, kiedy pisał te twarde słowa, mówił z Bożego serca – z miłością – pod natchnieniem Ducha Świętego do nas wszystkich.\nNadszedł czas abyśmy wzmocnili swój kręgosłup. Dajmy sobie spokój ze słabym chrześcijaństwem, elastycznymi kaznodziejami i galaretowatą moralnością. Głośmy biblijne przesłanie zamiast wykastrowanej wersji. Nie tylko nazywajmy grzech po imieniu, ale również wskazujmy ludziom na jedyną nadzieję w pokonywaniu go, którą jest nasz silny Zbawiciel, którego śmierć na krzyżu była ostateczną konfrontacją z grzechem.\nPosted in Grady J. Lee on 3 czerwca 2013 by pzaremba.\tLeave a comment\n← Codzienne rozważania_03.06.2013\tCodzienne rozważania_04.06.2013 →


Można już kupić bilety na styczniowe koncerty kolęd Preisnera - WP Gwiazdy\nNajpiękniejsze kolędy, dotykające problemów współczesnego świata, skomponowane przez Zbigniewa Preisnera, będzie można usłyszeć w Poznaniu, Zabrzu, Warszawie i Wrocławiu. Bilety na styczniowe koncerty właśnie trafiły do sprzedaży.\nW tym roku zaśpiewają m.in.: Zbigniew Preisner, Beata Rybotycka, Maciej Balcar i Edyta KrzemieńŹródło: Materiały prasowe\nKoncerty "Zbigniewa Preisner i Przyjaciele. Stare i nowe kolędy” odbędą się w styczniu przyszłego roku. Publiczność usłyszy materiał z albumu wydanego w 2015 r. z tekstami Ewy Lipskiej i Jana Nowickiego.\nNa pewno nie zabraknie także tej najpiękniejszej - "Kolędy dla nieobecnych” ze słowami Szymona Muchy. Jest to ulubiony utwór nie tylko słuchaczy, ale także samych wykonawców.\nZobacz też: Zbigniew Preisner: Spektakularny wieczór z wielką muzyką\nW tym roku zaśpiewają: Zbigniew Preisner, Beata Rybotycka, Maciej Balcar, Edyta Krzemień, Joanna Pocica oraz Jan Karpiel-Bułecka z zespołem. Solistom towarzyszyć będzie zespół złożony z najlepszych polskich muzyków.\nBilety w cenie od 175 zł właśnie trafiły do sprzedaży. Kupić je można za pośrednictwem strony www.prestigemjm.com. Organizatorem koncertów kolędowych jest agencja Prestige MJM.


Jan Olszewski i lewica 2019 | Niezależna\nOPINIA / 18.02.2019, godz. 11:00\nPogrzeb premiera Olszewskiego zbiegł się z kilkoma decyzjami partii określających się jako lewicowe. Lewicą ogłosił się Robert Biedroń, który rok temu zaprosił do Słupska Leszka Balcerowicza, by mu doradzał, a sekretarzem zarządu Wiosny zrobił Krzysztofa Gawkowskiego, wcześniej sekretarza generalnego SLD u Millera, chwalącego Jaruzelskiego i Gierka. Sama kontynuacja PZPR, czyli SLD, wrażliwość społeczną urzeczywistni u boku PO.\nJedyny element układanki po lewej stronie, który przejawiał pierwiastki ideowe, czyli Partia Razem, bredzi o likwidacji święta Żołnierzy Wyklętych (w tym tych z PPS) i aborcji. Medialność i przepychanki o target przede wszystkim, a idee do kosza. I może lepiej, że ktoś, kto nie ma dość charakteru, by podnieść „skradzione sztandary PPS”, nawet nie próbuje tego robić. Bo nie ma tradycji PPS bez walki z dziedzictwem zdrady, oligarchią z WSI, z ludźmi służącymi, jak mawiał Piłsudski, obcym. Dlatego sztandary PPS należą dziś wyłącznie do tradycji Olszewskiego, Gwiazdów czy Romaszewskich, a więc politycznie – tak, tak! – formacji Jarosława Kaczyńskiego czy klubom „Gazety Polskiej”. Tak samo zresztą jak sztandary pozostałych niepodległościowych tradycji.


Społeczna Szkoła Podstawowa nr 4 im. Wł. Grabskiego STO w Warszawie / Zespół nauczycieli świetlicy\nKadrę zespołu świetlicy tworzy grono wykwalifikowanych nauczycieli. To zespół kreatywnych, otwartych, elastycznych i uśmiechniętych pedagogów, chętny do współpracy z rodzicami, nauczycielami i wychowawcami klas, dbający o potrzeby edukacyjne oraz rozwojowe wychowanków.\nDobro i uśmiech dziecka.\nWszechstronny rozwój naszych wychowanków.\nIndywidualne podejście do wychowanków.\nDzieci zapraszane są do wspólnego decydowania o sprawach świetlicy.\nPromocja świetlicy w środowisku lokalnym.\nKorzystamy z nowoczesnych rozwiązań.\nMegaMisja – program edukacji cyfrowej.\nAktywnie i twórczo spędzony czas.\nWszyscy się znamy – nikt nie jest anonimowy.\nCodzienną porcję ruchu.\nWspólne działania integrujące społeczność szkolną: konkursy, turnieje, akcje charytatywne, projekty, imprezy.\nWsparcie i rozwijanie zainteresowań.\nStwarzamy warunki sprzyjające inicjowaniu spontanicznych zabaw rówieśniczych.\nOrganizujemy warunki i pomoc nauczyciela dyżurującego w odrabianiu zadań domowych.\nAnna Delegacz – kierownik świetlicy