Dziennik pustelni: 25.Czerwone spodnie\nWłaśnie sobie siadłem po dniu umiarkowanie pracowicie spędzonym. Przed południem poszedłem na długie trzygodzinne spacero-zakupy.\nDość znamienny incydent miał miejsce przed wyjściem. Sprawdzam na balkonie - rze-e-eśko. O samym t-shircie nie mam mowy, więc trzeba się przeprosić z bluzą. Dyżur miała dziś brązowa, to jakie spodnie do niej? Czerwone. Ubrałem się, założyłem tenisówki i... niestety, spojrzałem w lustro. Myśl, a za nią decyzja.\n"Weź się stuknij w czerep! Stary dziad i się w czerwone wąskie ubiera. I jeszcze do nich tenisóweczki. Pośmiewisko z siebie robisz!" Czerwone poszły do szafy, przebrałem się w ciemnooliwkowe. Koniec koloru, bezpieczne nijakie brązy i zgniłe zielenie, stosowne na jesień życia. Do tego przypadkiem rozmiarówka z czasów ~10 kilo temu, kiedy tuszę trzeba było maskować, więc cokolwiek luźno powiewająca.\nI w takim nastroju poszedłem sobie na spacer...\nSpacer humoru nie poprawił. Smutne myśli w głowie, smutne widoki przed oczami - tu para, tam para, tu chłopak, tam facet. I przebłysk, że czuję się bardzo podobnie jak przed dwudziestu paru laty, kiedy wracałem do szafy gorzko zawiedziony i rozczarowany.\nPo południu ostatnie zacierki gipsiarskie wokół okien i malowanie ściany z oknami (choć proporcje są takie, że to właściwie okno ze ścianą. Dwie warstwy. Ładnie wyszło. Jednakowoż po 20 latach od poprzedniego malowania to każda nowa farba, choćby w kolorze srajdemańkowatym, będzie wyglądała atrakcyjnie. Mści się przyoszczędzenie przy zakupie mieszkania i niewyrównanie ścian w dużym pokoju. Przez te wszystkie lata nierówności kryła tapeta, ale teraz po jej zerwaniu ukazuje się w całej okazałości ten marsjański krajobraz. Chociaż jak się przyglądam, to nie ma pewności czy sonda marsjańska na mojej ścianie nie urwałaby koła. Nie mam siły wygładzać ścian - myśl o tonach gipsowego pyłu ze szlifowania odbiera mi wszelką chęć działania w tym kierunku.\nTeraz czekam aż dobrze podeschnie, żeby założyć karnisze i powiesić z powrotem tekstylia, bo na razie jestem wyeksponowany na jakąś setkę wścibskich spojrzeń z naprzeciwka. A że nie mam celebryckich skłonności, to nie lubię jak mi kto do mieszkania zagląda jak pies do jatki.\nAutor: Aberfeldy o 21:58\nHebius 12 sierpnia 2012 16:18\nTe czerwone spodnie to jakiś zupełnie nieprzemyślany zakup :)\nvermis 12 sierpnia 2012 20:14\na ja lubię swoje czerwone [raczej bordowe] jeansy... choć nie zawsze mam odwagę je włożyć. w niedzielę słyszałem za plecami komentarz panów biznesmenów: rany, czerwone spodnie... swoje pomyślałem, ale poszedłem dalej... śmiałem się później z tego. może w końcu odważę się i białe kupić. :P\n37.Marazm przed linią startu\n36.Dobry zwyczaj - nie pożyczaj\n35.Czemuż, ach czemuż?\n33.A my nie chcemy...\n31.Nim wir wessie\n30.Praca na horyzoncie\n29.Książki i regały\n22.Noga od stolika\n20.Nie pytają? Nie mów!\n19.Nowe okno na świat


Anachoresis: Montaigne - wypisy z Prób\nA jako znamienity jeszcze przykład ludzkiego szaleństwa przytaczają starożytni, iż Diodor dialektyk umarł na miejscu, przejęty najgwałtowniejszym wstydem, dlatego iż w szkole swej i wobec publiczności nie umiał rozwiązać argumentu, który mu zadano.\nNie przebywamy nigdy w sobie: zawżdy jesteśmy poza sobą: obawa, pragnienie, nadzieja popychają nas ku przyszłości i odejmują świadomość i oceny tego co jest, aby nas zabawić tym, co będzie, ba, wtedy zgoła kiedy już nas nie będzie.\n[Nieszczęśliwy jest wszelki umysł troskający się o przyszłość. Seneka Epist.98]\nEpikur zwalnia mędrca od przewidywania i od troski o przyszłość.\nPrzekraczają bowiem wszelkie granice szaleństwa ci (zwłaszcza że łączy się tu i bezbożność) którzy porywają się na Boga samego albo na fortunę, tak jak gdyby miała uszy zdolne usłyszeć nasze wyzwiska; podobnie jak Trakowie, którzy kiedy grzmi i łyska się, zaczynają szyć ku niebu z łuków w jakowejś niby tytanicznej zemście, aby Boga strzałami przywieść do opamiętania. Owo jak powiada ów starożytny poeta:\nGłupi co losu przypadki łają\nO nasze gniewy one nie dbają.\nAle nigdy nie zdołamy do pełnej miary naurągać szaleństwom naszego rozumu!\nNie możemy brać się zobowiązań ponad siły i środki; a to dlatego iż skutki i wykonanie bynajmniej nie są w naszej mocy, i że po prawdzie, nic nie jest w naszej mocy, jeno sama tylko wola; na niej z konieczności gruntują się i w niej mieszczą wszystkie obowiązki człowieka.\nWidziałem w życiu wielu takich, którzy świadomi w sumieniu, iż przywłaszczyli sobie cudze dobro, gotowali się nagrodzić tą krzywdę testamentem, po śmierci. W czym nie poczynają sobie poczciwie: ani że dopuszczają się zwłoki w rzeczy tak pilnej, ani że chcą naprawić krzywdę tak małym własnym uszczerbkiem, tym słuszniejsze i sumienniejsze jest zadośćuczynienie: wszelka pokuta wymaga ciężaru.\nJeżeli nie zatrudnić ducha pewnym przedmiotem, który go spęta i okiełza, wówczas rzuca się bezładnie to tu, to ówdzie, w szerokie pole urojeń i nie ma szaleństwa i niedorzeczności, której by nie spłodził w czasie tego wzruszenia.\nTworząc sobie urojenia podobne do snów chorego człowieka. Hor. Ars poet 7\nDusza, która nie ma ustalonego celu, gubi się: jak bowiem powiadają; być wszędzie znaczy nie być nigdzie.\n… widzi się bowiem z doświadczenia, iż doskonała pamięć chytrze się jednoczy ze słabym pojęciem.\nZwłaszcza niebezpieczni są starzy, którym została pamięć rzeczy dawnych, stracili zaś pamięć stukrotnego ich powtarzania.\nW istocie łgarstwo jest to szkaradna przywara. Toć jesteśmy ludźmi i stykamy się jedni z drugimi jeno za pomocą słowa. Gdybyśmy znali całą ohydę i wagę kłamstwa, ścigalibyśmy je ogniem, z większą słusznością niż inne zbrodnie.\nStarożytna sentencja grecka powiada, iż ludzi dręczy mniemanie, jakie mają o rzeczach, a nie rzeczy same. Byłoby to wielką zdobyczą dla ulżenia nędznej ludzkiej kondycji, gdyby kto mógł ustalić i rozpowszechnić prawdę tego twierdzenia. Jeśli zło ma przystęp jedynie drogą naszego sądu, zdaje się, że jest w naszej mocy gardzić nim albo przekształcić na dobre. Jeśli rzeczy zdane są na naszą łaskę, czemuż nie mielibyśmy ich zażywać lub też przysposabiać wedle naszej korzyści? Jeśli to co nazywamy złem albo cierpieniem nie jest ani złem ani cierpieniem samo w sobie, jeno tylko wyobraźnia nasza daje mu tą własność, w naszej mocy jest ją odmienić; i skoro możemy w tym wybierać, jeśli nie niewoli nas tu żaden przymus, zaiste osobliwi z nas szaleńcy, aby się upierać przy zapatrywaniach najbardziej nam dotkliwych, i dawać chorobie, ubóstwu i hańbie smak zły i cierpki, skoro możemy dać im dobry i skoro los dostarcza jedynie materii, do nas zasię należy nadać jej kształt i formę.\nPirron filozof, znalazłszy się w czas burzy na statku, dodawał najbardziej wystraszonym w ten sposób odwagi, iż ukazywał im za przykład świnię, która była na okręcie, zgoła nie troskając się nawałnicą. Czyż odważymy się powiedzieć, iż tę przewagę rozumu którą się tyle pysznimy i dla której uważamy się za panów i władców stworzenia, dano nam jeno dla naszej męki? Na co się zda znajomość rzeczy, jeśli stajemy się przez nią tchórzliwsi? Jeśli wytrąca nam ona spokój i bezpieczeństwo, jakich byśmy zażywali inaczej? Jeśli nas stawia w stan żałośliwszy niż świnię Pirrona? Rozumu, który w nas włożono dla naszego większego dobra, czyż mamy używać dla własnej niedoli? Mamy w ten sposób zwalczać zamiar natury i powszechny porządek, który żąda, aby każdy posługiwał się swymi narzędziami i środkami dla własnego pożytku?\nJak nieprzyjaciel tym zajadlej ściga nas w ucieczce, tak samo ból wbija się w pychę, gdy widzi, że drżymy przed nim.\nNajwiększa i najzdrowsza część ludzi uważa za wielkie szczęście obfite potomstwo; ja i niektórzy inni uważamy za równie wielkie szczęście brak onegoż, toż kiedy zapytano Talesa, czemu się nie żeni, odpowiedział, iż mierzi go utrwalać swój gatunek.\nUdawałem się w podróż – nigdy nie zdarzyło mi się, abym był dość zaopatrzony: im więcej zaś obładowywałem się pieniędzmi, tym więcej obciążałem się wraz i obawą, to o bezpieczeństwo dróg, to o wierność sług, którzy strzegli mych tobołów: nigdy nie czułem się dość bezpieczny o ile ich nie miałem na oczach. Zostawiłem mą szkatułę w domu – ile podejrzeń i kłujących myśli, którymi co gorsza, nie mogłem się podzielić! Ciągle wyobraźnia moja zwracała się w tamtą stronę. Wszystko wziąwszy w rachubę, ciężej przychodzi przechować pieniądze niż je zgromadzić.\nJak dla leniwca cierpieniem jest nauka, tak znów i dla pijaka wstrzemięźliwość od wina; umiarkowanie jest udręką dla żarłoka; ćwiczenie ciała torturą dla gnuśnego i niewieściucha: i tak z innymi rzeczami. Rzeczy nie są tak dotkliwe ani trudne same z siebie; nasza słabość i tchórzostwo uczyniły je takimi.\nMnogość ludzi, którzy, przypiekani strachem, powiesili się, utopili lub rzucili w przepaść, stanowi dowód, iż strach jest jeszcze dokuczliwszy i bardziej nieznośny od śmierci.\nWszystkie mniemania świata schodzą się w tym, że szczęście jest naszym celem, mimo iż obierają ku temu rozmaite środki; inaczej przegnano by je precz od razu; któż by bowiem słuchał tego, kto jako swój cel zakłada nasze troski i cierpienia!\nIdą, kręcą się, drepczą, tańczą; o śmierci ani słychu; wszystko to pięknie, ale za to kiedy przyjdzie albo do nich, albo do ich żon, dzieci i przyjaciół, zaskakując ich znienacka i chyłkiem, cóż za cierpienie, krzyki, co za szaleństwo, jaka rozpacz!\nAby zaś, na początek, odjąć jej największą przewagę nad nami, obierzmy drogę zgoła inną przeciwną owej pospolitej; odejmijmy śmierci dziwność, obcujmy z nią, przywyknijmy do niej, kochajmy ją w myśli jako nierozłączna towarzyszkę, w każdej chwili przedstawiajmy ją wyobraźni, i pod wszelką postacią.\nTak czynili Egipcjanie, którzy wśród festynu i w czas najhuczniejszej zabawy kazali sobie przynosić szkielet iżby służył za przestrogę biesiadnikom.\n[Choćbyś głowę żelazem i spiżem opancerzył, śmierć ją wydrze zbyt snadnie z tej mocnej fortecy. Prop III 18, 25]\nJeden, bardziej niż śmierć samą, skarży się, iż przecina mu ona plany wspaniałego zwycięstwa; drugi, iż trzeba mu się wynosić zanim córkę wydał za mąż i dopełnił wychowania dzieci; inny żałuje towarzystwa żony, inny syna, jako głównych radości swego bytowania. Ja, w obecnej chwili, jestem, Bogu dzięki, w takim stanie, iż mogę wynieść się, kiedy się jemu spodoba, bez żalu za jaką bądź rzeczą, chyba za życiem, gdyby strata jego była mi bolesna. Rozwiązałem już wszystkie węzły, pożegnałem się ze wszystkimi, z wyjątkiem siebie. Nigdy żaden człowiek nie przygotował się czyściej i pełniej do opuszczenia świata, niż ja spodziewam się to uczynić.\nKto by nauczył ludzi umierać, nauczyłby ich żyć.\nGdy pewien żołnierz z gwardii Cezara, złamany i schorzały, podszedł doń na ulicy prosząc, iżby szedł umrzeć spokojnie, ów patrząc na jego wyniszczenie rzekł trefnie: „Zali mniemasz, iż jesteś jeszcze przy życiu?”\nToż i religii naszej najpewniejszą ludzką podstawą jest pogarda życia. Nie tylko głos rozumu do tego nas przywodzi; czemuż byśmy bowiem lękali się stracić coś, czego utraciwszy nie możemy żałować? A także, skoro na tyle sposobów zagraża nam śmierć, czyż nie jest większym złem drżeć przed wszystkimi niż ścierpieć jeden? Cóż na tym zależy, kiedy to nastąpi, skoro jest nieuniknione? Temu, który oznajmił Sokratesowi: „Trzydziestu tyranów skazało cię na śmierć”, ów odpowiedział: „A ich – natura”. Co za głupstwo dręczyć się właśnie na progu wyzwolin od wszelkiej udręki! Jako narodziny nasze stały się narodzinami wszechrzeczy tak samo nasza śmierć sprowadzi śmierć wszechrzeczy. Toć takiż samym szaleństwem jest płakać, iż za sto lat nie będziemy żyli, jak płakać, iż nie żyliśmy przed stu laty.\nArystoteles powiada, iż istnieją nad rzeką Hypanis małe zwierzątka, które żyją tylko dzień; to które umiera o ósmej rano, umiera w kwiecie młodości, to które o piątej wieczorem, w wieku zgrzybiałym. Kogóż z nas nie rozśmieszyłoby, gdybyż wiedział, iż przywiązuje się szczęście i nieszczęście do tego momentu trwania? Nieco mniej, nieco więcej naszego życia, jeśli je porównamy do wieczności, albo choć do trwania gór, rzek, gwiazd, drzew a nawet niektórych zwierząt, nie mniej zda się ponoć śmieszne!\nPożytek życia nie tkwi w czasie jego trwania; jest on w jego wyzyskaniu: niejeden żył długo, a przecie żył niewiele.\nGallus Vivrus wytężył tak silnie umysł, aby zrozumieć istotę i objawy szaleństwa, iż wyważył własny rozum z jego przyrodzonego siedliska, tak, iż nigdy nie mógł go odnaleźć. Ten miał prawo mówić, iż z rozumu stał się szaleńcem.\nPocimy się, drżymy, bledniemy, czerwienimy od poruszeń wyobraźni.\nCelsus opowiada o księdzu, który wprawiał duszę swą w taką ekstazę, iż od niej ciało zostawało długi czas bez oddechu i czucia.\nUważam za wiele sprawiedliwsze uczynić taką konkluzję: „Czemuż nie miałby oszukać na dukaty, skoro oszukuje na szpilki?” niż taką jak oni: „to tylko szpilki, przy dukatach nie czyniłby tego”. Trzeba pilnie przyuczać dzieci aby nienawidziły zła dla jego własnej ohydy i pokazać im naturalną jego szpetotę, iżby go unikały nie tylko w uczynku, ale zwłaszcza w sercu; aby sama myśl występku była już dla nich wstrętna, bez względu jaką maskę przybierze.\nCzy istnieje mniemanie tak niedorzeczne (nie mówię tu o grubszych mamidłach religii, którymi tyle wielkich narodów i tylu niepospolitych ludzi dało się oszołomić; w tych bowiem rzeczach jako leżących poza granicami ludzkiego rozumu, zrozumialsze jest, iż ktoś może się zagubić, o ile nie jest oświecony osobliwą łaską bożą), ale z innych mniemań zali było tak dziwaczne, które by się nie mogło usadowić i utrwalić, całe mocą prawa w jakiejś okolicy?\nCuda leżą w naszej nieświadomości spraw natury, a nie samej tejże natury istocie. Oswojenie usypia jasność sądu.\nPospolite mniemania, które zażywają powagi dookoła, wszczepione w duszę nasieniem ojców, wydają się nam powszednie i wrodzone: z czego wynika, że co znajduje się poza granicami zwyczaju, zdaje się nam poza granicami rozumu; Bóg wie jak często nie do rzeczy!\nMierzi mnie wszelka nowość, jakiekolwiek miałaby oblicze: i mam rację po temu, widziałem bowiem bardzo dotkliwe jej skutki.\nAle najlepszy nawet pozór dla nowatorstwa jest bardzo niebezpieczny: Bo żadna gwałtowna zmiana tego, co prastare, nie jest pochwały godna. LIV XXXIV 54\nNiedobór bliżej jest umiarkowania niż nadmiar. Izokrates\nTym, którzy mnie przyciskają, abym zażył lekarstwo, odpowiadam: niech zaczekają bodaj, aż wrócę do sił i zdrowia i będę miał więcej w sobie obrony, aby znieść gwałt i niebezpieczeństwo ich mikstury.\nNiczego nie można się mniej spodziewać po tym potworze, jakim jest wzburzony tłum, niż ludzkości i łagodności: wiele już snadniej można weń tchnąć szacunek i grozę.\nAle z czego może pochodzić, iż dusza bogata w umiejętności tylu rzeczy nie staje się przez to żywsza, że gruby i pospolity umysł może pomieścić beż żadnej dla siebie korzyści zdania i sądy najwyborniejszych duchów, jakie istniały na świecie, tego jeszcze i dziś nie pojmuję.\nCo się tyczy tamtych filozofów, powiadam, jak byli wielcy w nauce, tak samo byli jeszcze więksi we wszelakich dziełach. I tak powiadają o owym geometrze z Syrakuz, którego gdy oderwano od jego kontemplacji, aby wymyślił coś i wprowadził w czyn ku obronie swego kraju, wnet stworzył machiny przeraźliwe i w działaniu przewyższające wszelką wiarę ludzką; sam wszelako gardząc tym wynalazkiem i mniemając, iż pokalał godność swej sztuki, dla której te dzieła były jeno zabawką i robotą uczniaka: tak samo owi, kiedykolwiek zdano ich na próbę czynu, wzbijali się oczywiście lotem tak wysokim, iż było jasno, że serca ich i dusza cudownie się rozszerzyły i wzbogaciły przez zrozumienie spraw tego świata. Ale niektórzy widząc, iż urzędy publiczne dostają się w ręce ludzi niezdatnych, usunęli się od spraw świeckich. Gdy ktoś spytał Kratesa, jak długo mu trzeba będzie filozofować, otrzymał odpowiedź: „Póty, póki pastuchy będą dowodzić naszą armią”. Heraklit ustąpił korony królewskiej bratu; Efezjanom zaś, gdy mu wymawiali, iż spędza czas na igraniu z dziećmi przed świątynia, odparł: „Zali nie lepiej to czynić niż rządzić państwem w waszej kompanii?”\nInni, pomieściwszy myśl swoją powyżej fortuny i świata, mieli sobie krzesła sędziowskie, ba, trony królewskie, nawet za niskie i podłe siedzenia; tak Empedokles odrzucił królowanie, które mu oferowali Agrygeńczycy. Gdy Tales częstokroć wzgardliwie się wyrażał o troskach tyczących dobrobytu i bogactwa, zarzucono mu, iż czyni to na kształt lisa z bajki, dlatego iż nie może ich osiągnąć. Owo przyszła mu chęć, tak dla zabawy, dowieść, jak jest w rzeczy: jakoż oddawszy na ten raz swoją wiedzę na usługi profitu i zarobku, puścił się na handel, który w jednym roku przyniósł mu takie bogactwa, iż ledwie najdoświadczeńsi w tym zawodzie w ciągu całego życia mogli byli podobnymi się poszczycić. To przytacza Arystoteles dla nauki tych, którzy nazywali jego i Anaksagorasa, i im podobnych mądrymi, a nie roztropnymi, jako iż nie dość okazywali troski dla rzeczy użytkowych. Pomijając, iż trudno mi się doszukać smaku w tej grze wyrazów, nie może to starczyć za wymówkę owym przyganiaczom: patrząc, jak całe życie tracą na niskich i lichych zabiegach, moglibyśmy o nich powiedzieć jedno i drugie, iż są i niemądrzy i nieroztropni.\nPiękne to i silne są natury, które umieją ocalić się bez szwanku z uścisku wadliwego wychowania.\n„Na co zda się wiedza, jeśli rozumu nie staje?” Dałby Bóg, aby dla dobra naszego sadownictwa urzędy te okazały się równie dobrze opatrzone w rozum i sumienie, jako są w wiedzę i uczoność!\nNie dla życia lecz dla szkoły się uczymy. Nie wystarczy jeno przyczepiać wiadomości do duszy, trzeba je w nią wcielać, nie trzeba jej nimi pokrapiać, jeno napawać; a jeśli nie są zdolne jej odmienić i wznieść ponad stan pospolity, z pewnością o wiele lepiej wszystkiego poniechać. Jest to niebezpieczny miecz, który ciąży swemu panu i zgoła go kaleczy, jeśli znajdzie się w dłoni słabej i nieświadomej jego użycia; byłoby w takim razie lepiej, żebyśmy się niczego nie uczyli.\nMoże to jest przyczyna, iż my sami i również teologia nie żądamy wiele nauki od kobiet. Franciszek Pierwszy, książę Bretanii, syn Jana Piątego, kiedy mu wspomniano o małżeństwie z Izabelą, księżniczką szkocką, z uwagi iż wychowano ją po prostu i bez większego ćwiczenia w naukach, odparł, iż woli ją taką i że biała głowa dość jest uczona, jeśli potrafi odróżnić mężowską koszulę od kaftana.\nOwo też nie jest tak wielki dziw, jak to okrzykują, iż przodkowie nasi niewiele cenili sobie te wszystkie nauki i że dziś jeszcze spotyka się je jeno trafunkiem u najznamienitszych rajców przy naszych królach. Ba, gdyby nie podtrzymywało owych mądrości w znaczeniu to, iż ludziska spodziewają się najrychlej dojść do bogactwa za pomocą jurysprudencji, medycyny, bakalarstwa, ba i teologii, z pewnością ujrzelibyście tych uczniów chodzących tak samo w obszarpanych pludrach, jak niegdyś. Co za szkoda, że nie uczą nas ani dobrze myśleć, ani dobrze czynić! Odkąd pokazali się uczeni, poczciwi zaczęli znikać.\nWszelkie inne poznanie szkodliwe jest temu, kto nie ma poznania dobroci.\nDusze bękarcie i pospolite niegodne są filozofii.\nNiech młodzieniec za pośrednictwem historii zagłębi się w owe wielkie dusze najświetniejszych wieków. Powie ktoś, iż jest to błahe studium; ale wedle innego znowuż sposobu widzenia jest to nieoszacowana i płodna nauka, jedyna, jak zaświadcza Platon, którą Lacedończycy mieli w poważaniu.\nŻycie nasze, powiedział Pitagoras, podobne jest wielkiemu i ludnemu zebraniu na czas olimpijskich igrów; jedni ćwiczą ciała, aby osiągnąć chwałę w zapasach; drudzy wynoszą towary na sprzedaż dla zysku; są inni, wierzę nie najgorsi, którzy nie szukają innej korzyści, jeno patrzeć jak i dlaczego każda rzecz się dzieje, i być spektatorami życia drugich, aby o nim sadzić i wedle tego kierować swoim.\nTrzeba powiedzieć chłopcu co to jest wiedza i niewiedza, co winno być celem nauki; co jest męstwo, umiarkowanie i sprawiedliwość; jakie rozróżnienie można uczynić między chciwością sławy a pieniędzy, niewolą a posłuszeństwem, swobodą a swawolą; po jakich oznakach poznaje się prawdziwe i trwałe zadowolenie; do jakiego stopnia godzi się lękać śmierci, bólu i hańby, jakie sprężyny poruszają nami i wywołują tyle rozmaitych w nas wstrząśnień.\nNajwyraźniejszą oznaką mądrości to stałe zadowolenie; oblicze jej jest jako horyzont nad księżycem, zawsze pogodny.\nSkoro filozofia jest nauką mądrości, która uczy żyć, i skoro wiek dziecięcy czerpie z niej pożytek nie gorzej od innych, czemuż mu jej nie udzielać?\nPóki glina wilgotna, podatna i miętka\nNa toku ją garncarskim urabiaj co żywo!\nUczą nas jak żyć, skoro życie minęło. Stu szkolarzy nabawiło się francy, nim doszli w Arystotelesie do rozdziału „o umiarkowaniu”.\nKiedy Izokratesa mówcę poproszono na godach, aby mówił o swojej sztuce, odrzekł, jak każdy przyzna, bardzo słusznie: „Nie jest teraz czas na to co umiem, a tego na co teraz jest czas, nie umiem.\n...niech się wyrzeka złego nie z braku sił ani praktyki, ale z braku chęci k'temu: Jest niemała różnica między tym, co nie chce źle czynić, a tym co nie umie.\nMoże nie bez racji przypisujemy prostactwu i nieświadomości łatwość wierzenia i ulegania wpływom. Czytałem gdzieś czy słyszałem, że wiara jest to jakoby odcisk uczyniony w naszej duszy; im ta miększa i mniej oporna, tym łatwiej w niej coś wycisnąć. [Jak koniecznym prawem natury jest, aby hak w przezmianu szedł w dół za powieszonym ciężarem, tak rozum musi iść za dowodami jasnymi i przejrzystymi.] Im bardziej dusza jest próżna i bez przeciwwagi, tym bardziej ugina się pod ciężarem lada perswazji, oto dlaczego, pospolity gmin, kobiety i chorzy łatwiej dają się powodować. Ale też, z drugiej strony, jest to głupia zarozumiałość lekceważyć wszystko i gardzić jako fałszem wszystkim, co nam się nie zdaje prawdopodobne; powszechny błąd tych, którzy mniemają, iż mądrość ich przerasta pospolite miary. I ja tak czyniłem dawniej; kiedy słyszałem, jak ktoś mówi o duchach wracających z tamtego świata, albo o przepowiadaniu rzeczy przyszłych, o czarach, urokach, albo inne opowieści, z którymi rozum mój nie mógł się uporać.\nTrzeba sądzić z większym uszanowaniem o nieskończonej potędze natury, a z większą skromnością o naszej nieświadomości i niemocy. Ileż jest rzeczy mało prawdopodobnych, a stwierdzonych przez ludzi godnych wiary! Jeśli to nie starczy, aby nas przekonać, trzebaż bodaj zostawić sąd nasz w zawieszeniu: odrzucać je jako niemożliwe, znaczy przypisywać sobie w nierozumnej pysze sąd o tym, dokąd sięga możliwość. Gdyby się rozumiało dobrze różnicę między niemożliwym a niezwyczajnym, między tym, co jest przeciw porządkowi natury, a co przeciw powszechnemu mniemaniu ludzi, wówczas, nie dając wiary zbyt płocho, ani też nie odmawiając jej zbyt uparcie, przestrzegałoby się reguły „w niczym nadto” zalecanej przez Chilona.\nDodajmy do tego, iż aby rzec prawdę, kobieta z natury swej nie jest zazwyczaj zdatna odpowiedzieć takiemu obcowaniu i spójni, żywicielce tego świętego węzła: dusza ich zda się nie dość mocna, aby wytrzymać ucisk więzów tak ciasnych i trwałych. I pewne, gdyby nie to, gdyby się dała utworzyć taka wolna, swobodna łączność, w której by nie tylko dusze czerpały owo całkowite zadowolenie, ale także ciała miały udział w tej spójni, gdzie by człowiek był pochłonięty całkowicie, to pewna, iż taka przyjaźń byłaby jeszcze pełniejsza i doskonalsza; nie było wszelako przykładu, by ta płeć zdołała się wzbić do niej. I za powszechną zgodą szkół starożytnych jest od takowego związku wyłączona.\nCi którzy ćwiczą się w rozważaniu ludzkich uczynków w niczym nie doznają takiego kłopotu jak w tym, aby je sklecić razem i ustawić w jednakim świetle, pospolicie są one w tak osobliwej sprzeczności, iż zda się nieprawdopodobieństwem, aby płynęło z jednego i tego samego źródła.\nNaszym zwyczajnym postępowaniem jest iść za popędami chwili, na lewo, w prawo, w górę, w dół, wedle tego, jak wiatr sposobności nas nosi. Nie myślimy o tym, czego chcemy, prócz jeno w tej chwili, kiedy chcemy, odmieniamy się jako owo zwierzę, które przybiera barwę miejsca, gdzie je postawić. To co w jednej chwili postanowiliśmy, odmieniamy w chwilę później; i znowuż wracamy do dawnego: ot, jeno samo chwianie się a niestatek.\nJesteśmy ciągani jak drewniana zabawka obcymi sznurkami. Horacy\nChwiejemy się między rozmaitymi mniemaniami; nie pragniemy nic swobodno, nic wyłącznie, nic stale.\nNie dziw, powiada któryś starożytny, że przypadek tyle po nas może, skoro zgoła żyjemy przypadkiem. Kto z grubsza nie skierował swego życia ku jakiemuś celowi, nie potrafi też rozłożyć poszczególnych czynności. Niepodobna uporządkować części temu, kto nie ma w głowie kształtu całości.\nW miarę jak czerpiemy lubość w grzechu, rodzi się równocześnie przeciwna jej nielubość w sumieniu, która dręczy nas rozmaitymi przykrymi urojeniami na jawie i we śnie.\nŻadne ukrycie nie pomoże złośliwcom, powiada Epikur; nigdzie nie znajdą schronienia, jako że sumienie odkryje ich im samym.\nMusiałem wygnać ze stada ogiera, z którym, skoro poczuł klacz, nie można sobie było dać rady. Na swoje, zbyt łatwo dostępne, ani patrzeć nie chciał, ale z obcych, niechby która przeszła tylko wpodle pastwiska, zaraz go napadają niewczesne rżenia i dawne wściekłe upały.\nChryzyp i Diogenes pierwsi spośród pisarzów nader stanowczo zalecali wzgardzenie sławy. Powiadali, iż ze wszystkich rozkoszy żadna nie jest bardziej niebezpieczna, godniejsza unikania jak ta, zależna zgoła od poklasku drugich. W istocie, doświadczenie wskazuje nam jej zdradzieckie i wielce szkodliwe skutki.\nOwi filozofowie powiadali, że wszystka chwała świata nie jest warta, aby człowiek rozumny bodaj palec wyciągnął, by ją zdobyć.\nCzymże będzie choćby największa sława, jeśli jest tylko sławą. Juv VIII, 81\nto znaczy, dla niej samej: prowadzi ona bowiem często za sobą wiele korzyści: zjednywa przychylność, czyni nas mniej wystawionymi na zniewagi i obrazy ludzkie, i tym podobne rzeczy. Był to również jeden z dogmatów Epikura: przepis bowiem jego sekty: „Kryj swoje życie”, broniący ludziom obarczać się urzędami i sprawami publicznymi, kładzie również z konieczności za warunek wzgardę dla chwały, która jest uznaniem świata dla czynności wykonywanych jawnie i na oczach. Ten, który nam rozkazuje kryć się i troszczyć jeno o nas samych, który nie chce, abyśmy byli znani drugim, tym bardziej nie chce, abyśmy szukali chwały i gloryfikacji. Jakoż radzi Idomeneuszowi, aby zgoła nie miarkował swych uczynków wedle powszechnego sądu lub mniemania, chyba tylko dla uniknięcia innych postronnych niedogodności, jakie wzgarda ludzka mogłaby nań sprowadzić.\nTe nauki są, moim zdaniem, niezmiernie prawdziwe i słuszne ale istnieje w naszym wnętrzu jakoweś rozdwojenie, które sprawia iż równocześnie nie wierzymy w to, w co wierzymy, i nie umiemy się wyzwolić z tego, co potępiamy.\nJeśli nie znajdziemy w sobie samych nakazu czynienia dobrze, jeśli bezkarność ma nam obstać za sprawiedliwość, w ileż złoczyństwa możemy codziennie popaść!\nCnota jest bardzo czczą i niestałą rzeczą, jeśli podstawy swoje czerpie w chwale.\nTen kto pierwszy wpadł na myśl przyrównania cienia do sławy, utrafił lepiej, niż miał zamiar. Jedno i drugie są rzeczy niezmiernie nikłe: toż samo cień idzie niekiedy przed swoim ciałem i niekiedy przewyższa go o wiele rozmiarem.\nNie dla popisu dusza nasza powinna odegrać swoją rolę: jeno dla nas samych, wewnątrz, gdzie nie ma innych oczu niż nasze.\nAby rozrządzić rzecz o wólkę ziemi, trzeba wyszukać z całego narodu dwunastu ludzi: zasię sąd o nas, naszych chęciach i uczynkach (najbardziej trudna i ważna materia, jaka istnieje!) zdajemy na głos pospólstwa i motłochu; rodziców i niewiedzy, niesprawiedliwości i niestatku. Czyż słuszne jest życie mędrca czynić zależnym od sądu głupców? „Cóż jest głupszego, niż uważać za ogół tych, z których każdym z osobna gardzisz”. Cic Tusc V 36. Kto bądź troszczy się o to aby się im podobać, nigdy tego nie osiągnął; cel to zgoła niepochwytny i bez kształtu. „Nie ma nic godniejszego wzgardy niż sądy tłumu” (Liv XXX, 34). Demetriusz, mówiąc o głosie ludu, powiadał uciesznie, iż niewiele więcej przykłada wagi do tego, który wychodzi górą, co dołem. Tenże powiadał: „Ja nawet to, co samo przez się nie jest brzydkie, uważam za brzydkie, kiedy jest chwalone przez tłum”. Żadna sztuka, żadna giętkość umysłu nie umiałaby poprowadzić naszych kroków w ślad tak błędnego przewodnika. W tym jakby wietrznym pomieszczeniu hałasów, gawęd i powszechnych mniemań, które nas popychają, niepodobna ustalić żadnej dobrej drogi. Nie zakładajmy sobie tak chwiejnego i odmiennego celu: idźmy niewzruszenie za rozumem. Niechaj powszechne mniemanie dąży za nami tamtędy, jeśli chce, wszelako jako iż zależy ono w zupełności od przypadku, nie mamy prawa spodziewać się go spotkać raczej na tym gościńcu niż na innym. Gdybym nawet nie szedł prostą drogą dla jej rzetelności, szedłbym nią dlatego, iż z doświadczenia przekonałem się, że ostatecznie, pospolicie jest najszczęśliwsza i najzabawniejsza. „Dała ten dar opaczność ludziom, że to co jest uczciwe, większa przynosi korzyść”. (Quint 1.12). Pewien marynarz w starożytności tak mówił do Neptuna podczas wielkiej burzy: „O boże, ocalisz mnie, jeśli chcesz, jeśli chcesz, zgubisz mnie: ale do końca będę dzierżył prosto mój ster”. Widziałem za mego czasu z tysiąc giętkich, obrotnych, wykrętnych ludzi, o których nikt nie wątpił, iż są zręczniejszymi dworakami ode mnie: przesię znaleźli zgubę, gdzie ja ocalałem.\n„Śmiałem się z tego, że podstęp nie może mieć powodzenia”. (Owidiusz)\nPaweł Emilius, udając się na swą chlubną wyprawę do Macedonii, upomniał przede wszystkim lud rzymski, aby „na czas tej nieobecności powściągnął język w rozprawianiu o jego czynach”. Jakąż zawadą w wielkich rzeczach jest ta swawola sądów! Ile że nie każdy posiada hart Fabiusza wobec powszechnych, przeciwnych i obelżywych głosów; który raczej wolał dać poszarpać swą powagę czczym rojeniom ludzi, niż z przychylną reputacją i aplauzem powszechności gorzej wywiązać się ze swoich zadań.\nJest niejaka przyrodzona słodycz w tym, aby być chwalonym, ale poświęcamy dla niej o wiele za dużo: „Przed pochwałą bym się nie wzdragał, bo wnętrzności moje nie z rogu, lecz nie uznaję za ostateczny cel cnoty twego Brawo! Pięknie!” Pers I 47.\nNie tyle troszczę się o to jaki jestem w oczach drugich, ile o to jaki jestem w swoich własnych. Chcę być bogaty sam przez się, nie z pożyczonego. Obcy widzą jeno zewnętrzne wypadki i pozory; każdy może czynić dobrą minę na zewnątrz, wewnątrz zasię będąc pełen niepokoju i przestrachu: nie widzą serca jeno postawę.\nApoloniusz powiadał, iż „rzeczą niewolników jest kłamać, wolnych ludzi zasię mówić prawdę”. To jest pierwsza i podstawowa budowla cnoty; trzeba ją miłować dla niej samej. Ten kto mówi prawdę, ponieważ jest do tego zniewolony i ponieważ jest mu to z korzyścią, który nie waha się kłamać, kiedy to nikomu nie szkodzi, nie jest dostatecznym miłośnikiem prawdy.\nLudzie patrzą zawsze zewnątrz: ja zasię kierują wzrok ku wnętrzu: tam go zatrudniam, tam go bawię. Każdy patrzy przed siebie, ja w siebie; mam do czynienia jeno z sobą, rozważam się bez przerwy, zgłębiam się, doświadczam.\nByć może, iż nieustanne obcowanie w atmosferze starożytności i świadomość tych bogatych dusz minionego czasu mierzi mi i drugich i siebie; lub też może istotnie żyjemy w czasach, które wydają jeno rzeczy mierne: tyle jest pewne, iż nie widzę dookoła nic, co by było godne wielkiego podziwu.\nBardziej nas razi skaza w posągu złotym niż glinianym.\nByć prawdomównym, powiadał Pindar, jest to początek wielkiej cnoty i pierwszy artykuł, którego Platon żąda od sternika swojej Rzeczypospolitej. Nasza dzisiejsza prawda to nie jest to, co jest, ale to, co wmawia się drugiemu: tak jak monetą nazywamy nie tylko tą rzetelną, ale też i fałszywą, o ile ma obieg.\nToż powiadają, że pewien młody szlachcic, zakochany i jurny, zdoławszy wytrwałością zmiękczyć wreszcie serce swej damy, z rozpaczy iż w samym punkcie lubego spotkania okazał się miętkim i zemdlałym\nBezwładny człon nie podniósł męsko starczej głowy. Tib. De inter. Inguin\npozbawił się go bez zwłoki, wróciwszy do mieszkania i posłał swej damie tą okrutną i krwawą ofiarę, jako oczyszczenie wyrządzonej zniewagi. Gdyby to był uczynił z namysłu i z nabożności, jako kapłani Cybeli, jakżebyśmy nie sławili tak wzniosłego postanowienia?\nNiewolnika, który zdradził kryjówkę P. Sulpicjusza, swego pana, obdarowano wolnością wedle ustaw proskrypcyjnych Scylli, ale wedle ustaw sprawiedliwości publicznej zrzucono go, już jako wolnego ze Skały Tarpejskiej.\nW czas wojen domowych, w potyczce przeciw Cynnie, żołnierz Pompejuszowy, zabiwszy niechcący swego brata stojącego po przeciwnej stronie, ze wstydu i żalu sam sobie odebrał życie; w kilka lat potem, w innej wojnie domowej tego samego narodu, inny żołnierz zabiwszy własnego brata, zażądał nagrody od zwierzchności.\nNie poprawia się tego, którego się wiesza, poprawia się innych za jego pomocą.\nMoże istnieją ludzie mego usposobienia, którzy jak ja, uczą się lepiej przez sprzeczność niż przez podobieństwo; raczej unikaniem niż naśladownictwem. Ten rodzaj nauki miał na myśli starszy Katon, kiedy powiedział, iż mądrzy więcej mogą się nauczyć od głupców niż głupcy od mędrców; i ów starożytny lutnista zwykł niewolić uczniów, aby słuchali złego grajka, mieszkającego naprzeciwko, ucząc się nienawidzić fałszywych akordów i błędnej miary. Ohyda okrucieństwa bardziej mnie zaprawia do łagodności, niżby to jakikolwiek rzecznik łagodności zdołał osiągnąć (…). Nie ma dnia, aby głupie zachowanie się czyjeś nie było dla mnie przestrogą i pouczeniem.\nAle tak samo jak umysł wzmacnia się przez styczność z silnymi i jasnymi duchami, niepojęte jest, jak bardzo upada i wypacza się przez wymianę i obcowanie z umysłami płaskimi i niedorzecznymi. Nie masz zarazy, która by się udzielała tak jak ta; wiem dobrze z doświadczenia, jak drogo się to płaci!\nGłupota jest to przykra właściwość: nie móc jej ścierpieć, złościć się na nią i gryźć się nią, jak mnie się zdarza, to znowuż inny rodzaj choroby, w niczym, co do uprzykrzenia nie ustępujący głupocie …\nSokrates przyjmował zawsze z uśmiechniętą twarzą zarzuty jakie ktoś stawiał jego wywodom. Można snadnie mniemać, iż wynikało to z jego siły, będąc pewnym, że wynik przechyli się niechybnie na jego stronę, brał je jako okazje nowego zwycięstwa.\nSokrates jest zdania, że gdyby ktoś siebie i swego syna i wreszcie obcego człowieka znalazł winnym jakiegoś gwałtu i zbrodni, powinien by zacząć od siebie, sam oddając się sprawiedliwości i błagając o pomoc ręki kata dla swego oczyszczenia się; na drugim miejscu dla syna; a na końcu dopiero dla obcego. Jeśli ten przepis bierze rzecz z nazbyt wysokiego konia, to przynajmniej powinien taki człowiek siebie pierwszego poddać karze własnego sumienia.\nWiedza przystała jeno silnym duchom: są one bardzo rzadkie. Słabi, powiada Sokrates, poniżają godność filozofii, imając się jej; zamknięta w lichym puzdrze, zda się ona i bezpożyteczna i zdrożna.\nPrzypatrzcie się tylko, jacy to ludzie trzęsą miastem i najlepiej umieją się krzątać koło siebie: przekonacie się najczęściej, iż są to ludzie najmniej uzdolnieni.\nAntystenes radził jednego dnia Ateńczykom, aby nakazali używać osłów do uprawy ziemi po równi z końmi. Odpowiedziano iż to zwierzę nie jest stworzone do takiej służby: „Wszystko jedno – odparł – chodzi tylko o wasz rozkaz; toć największe niezdary i ciemięgi, których bierzecie sobie za wodzów, natychmiast stają się bardzo godnymi mężami przez samo to, żeście ich powołali”.\nCodziennie słyszę, jak głupcy powiadają zdania niegłupie, mówią dobre rzeczy, ale zmacajmy jak daleko są ich świadomi; ujrzyjmy, skąd je wzięli!\nGłupota i skaza, na zdrowym rozumie nie jest rzeczą uleczalną za pomocą napomnienia (…). Winni jesteśmy naszym bliskim to staranie i tą pilną i baczną poprawę i naukę; ale prawić kazania lada przechodniowi i prostować nieuctwo i głupotę każdego, kogo się spotka, to mi się wydaje bardzo lichy obyczaj.\nTak lubię czuć się wolnym od ciężarów i zobowiązań, iż niekiedy jako zysk liczyłem sobie niewdzięczność, zniewagi i krzywdy doznane od tych, względem których, z natury czy z okoliczności miałem jakoweś obowiązki przyjaźni. Winą ich wobec siebie przyjmowałem niby skwitowanie i zwolnienie z długu.\nUważam, iż wielkie duchy w równym stopniu są niezdatne do małych rzeczy, jak małe do wielkich.\nDzieci należą do rzędu tych rzeczy, których nie ma co nadto pragnąć, zwłaszcza w tych czasach, kiedy tak trudno byłoby wychować je ku zacności.\nW porównaniu z ogółem ludzi mało rzeczy mnie dotyka lub, aby lepiej rzec, mnie dzierży; słuszne jest bowiem, aby nas dotykały, byle nie posiadały. Wielce troszczę się o to, aby za pomocą ćwiczenia i rozsądku pomnożyć ów przywilej nieczułości, który z natury jest u mnie dość daleko posunięty: co za tym idzie, niewiele rzeczy przejmuje mnie i rozpala. Mam wzrok jasny ale obracam go na niewiele przedmiotów: czucie mam delikatne i miętkie; ale objęcie i jego zastosowanie przytwarde i tępe. Niełatwo się do czegoś wiążę: póki tylko mogę, cały poświęcam się sobie. Nawet w tym przedmiocie chętnie powściągnąłbym i ograniczył swoje przywiązanie, iżby nie zanurzyło się w nim zbyt całkowicie, jako iż jest to przedmiot, który posiadam jeno z cudzej łaski i nad którym los ma większe prawa niż ja. Toż co się tyczy zdrowia, które tyle cenię, raczej byłoby mi pożądane nie pragnąć go i nie wiązać się doń tak szalenie; by przez to choroby miały mi się wydawać zbyt nieznośne. Powinno się zachować miarę między nienawiścią cierpienia i miłością rozkoszy: toż Platon zaleca pośredni bieg między obojgiem.\nAle już takim przywiązaniom, które odrywają mnie od siebie i wiążą gdzie indziej, tym opieram się ze wszystkich sił. Moje mniemanie jest, iż trzeba się użyczyć drugim, ale dawać się jeno sobie samemu.\nNikt nie rozdaje pieniędzy drugim; każdy rozdaje im swój czas i życie. W niczym nie jesteśmy tak rozrzutni jak w tych rzeczach, w których skąpstwo byłoby chwalebne i pożyteczne.\nSokrates, widząc jak obnoszą z pompą po mieście wielką mnogość bogactw, klejnotów i cennych sprzętów rzekł: „Iluż rzeczy nie pragnę”.\nDzisiejsi ludzie są tak włożeni do krzątaniny i pokazu, iż dobroć, umiarkowanie, sprawiedliwość, stałość i tego rodzaju przymioty, spokojne i nierozgłośne, nie przemawiają do nikogo.\nW doświadczeniu, jakie czerpię z siebie samego, dość znajdę owocu, aby stać się mądrym, byłem tylko był dobrym uczniem. Kto przywiedzie sobie na pamięć wyskok minionego gniewu i dokąd go ta gorączka poniosła, poznaje szpetotę tej namiętności lepiej niż przez Arystotelesa i przejmuje się do niej słusznym wstrętem.\nUpomnienie by każdy ”znał siebie”, musi być niemałej wagi, skoro bóg wiedzy i światła kazał je umieścić na czele swej świątyni, jako zawierające wszystko, co nam może doradzić. Platon również powiada, że roztropność jest nie czym innym jak tylko wykonaniem tego przepisu; Sokrates w Ksenofoncie dowodzi tego szczegółowo. Trudności i ciemność w każdej wiedzy stawały się widoczne jeno tym, którzy w nią wstąpili. I do tego trzeba największego stopnia rozumienia aby móc spostrzec swą niewiedzę; trzeba pukać do drzwi, aby się dowiedzieć, iż nam są zamknięte. Stąd rodzi się owa platońska subtelność, iż sami ci, którzy wiedzą, nie mają się o co pytać, ponieważ wiedzą, ani ci, którzy nie wiedzą, ile że aby pytać, trzeba wiedzieć o co pytać. W ten sposób w owym „znaniu samego siebie” to, iż każdy widzi się zadowolony i pewien i że każdy ma się za dostatecznie rozumnego, to właśnie znaczy, że nic nie rozumie: jak poucza Sokrates Eutydena. Ja który widzę z tego jedynie swe zatrudnienie, znajduję w nim głębokość i rozmaitość tak nieskończoną, iż jedynym owocem tej nauki jest to, iż czuję, ile mi zostaje do nauczenia się.\nAustrach powiadał, iż w dawnych czasach znalazło się zaledwie siedmiu mędrców w świecie, za jego zaś czasów ledwie znalazłoby się siedmiu niewiedzących.\nNie ma co uskarżać się na choroby, które godzą się dzielić czas ze zdrowiem.


Spotykamy się, żeby psiaki mogły powęszyć a my dobrze bawić.\nStarty będą odbywają się według zaplanowanej wcześniej kolejności. Pomocnik sędziego lub sędzia telefonicznie lub osobiście będzie Was zapraszał na ring, pamiętajcie, żeby być na właściwym miejscu o właściwej porze :)\nZespół psio-ludzki nie powinien zanieczyszczać ringu. Możecie nagradzać psy na ringu, ale za upuszczenie smaczka spotka Was upomnienie sędziego. Należy jednak pamiętać, że gryzaki, garść jedzenia, siku, kupa czy wymioty mogą na tyle zanieczyścić ring, że utrudnią pracę innym psom i są bezwzględnie zakazane.\nProszę Was o szanowanie przestrzeni wszystkich psów na zawodach. To ważne podczas długotrwałego czekania, istotne podczas mijania się w drodze na ring. Zapewnijmy psom komfort i przestrzeń.\nPrzed wejściem na ring możecie jeszcze zadawać pytania, zrobić na spokojnie swój rytuał startowy, odetchnąć, uśmiechnąć się, czas zaczynamy liczyć gdy wypowiecie komendę do przeszukania (chyba, że ktoś z zespoły (pies lub człowiek) wtargnie na ring bez komendy - wtedy też zaczniemy liczyć czas). Czas kończymy mierzyć w momencie zgłoszenia alarmu ostatniej na danym ringu próbki. Alarmy możecie zgłaszać słownie lub przez podniesienie ręki.\nWażne jest, żebyście znaleźli wszystkie próbki aby być klasyfikowanym. Nie śpieszcie się, gdy będziecie zbliżali się do końca czasu przeszukania, powiem Wam o tym.\nMożecie zgłosić fałszywy alarm :) ale, za niego doliczam Wam do przeszukania minutę w poziomie podstawowym i średnio-zaawansowanym. W wyższych kategoriach plus 2 minuty. Za drugi fałszywy alarm dyskwalifikacja.\nPo upływie czasu przeszukania, jeśli nie znaleźliście próbek, dostajecie dyskwalifikacje.\nWygrywa najszybszy! Ale nie nastawiajcie się, że w 5 sekund zrobicie przeszukanie, ringi będą tak przygotowane żeby Wasze psiaki musiały chwilę popracować.\nZa zniszczenie ringu - ponieważ jest to utrudnienie dla pracy dalszych zespołów - grozi upomnienie sędziego i lub doliczenie karnej dodatkowej minuty. Nie chodzi bynajmniej o drobne pacnięcie łapą czy przesunięcie pojemnika, ale o faktyczne akty wandalizmu. Nie martwcie się za bardzo o odklejanie czy zjadanie próbek, postaram się, żeby było to trudne do zrobienia, ale rzeczywiście jeśli się zdarzy, pojawią się konsekwencje. Dwa upomnienia sędziego na tym samym ringu to dyskwalifikacja.\nMierzony czas zaokrąglany jest do pół sekundy.\nMożliwe jest przyznanie miejsc ex aequo. Poniżej takiego miejsca od razu przyznajemy kolejne, nie ma "dziury" tzn. jeśli dwie osoby mają drugie miejsce to trzecia dostaje trzecie (a nie czwarte).\nSędzia może po zgłoszeniu alarmu zapytać "gdzie", wtedy przewodnik powinien wskazać ręką umiejscowienie próbki lub powiedzieć dokładnie słownie gdzie się znajduje (np. prawym rogu stolika). Sędzia pyta "gdzie" gdy poddaje w wątpliwość czy przewodnik wie dokładnie gdzie jest próbka.\nMożecie podczas zawodów korzystać z telefonów i plotkować z kolegami, którzy też czekają, to czas dla Was :) Proszę tylko o wyeliminowanie rozmów na temat ringów i umiejscowienia próbek.\nPróbki będą zaplanowane w sposób edukacyjny, będą sprawdzały poziom Waszego wyszkolenia, przygotowania, nie będą podstępne czy nie do zrobienia.\n- możliwość pojawienia się trudnych zapachów zwodniczych (przyprawy, kong, piłka tenisowa)\nSędzia jednogłośnie decyduje o dyskwalifikacjach i innych bieżących kwestiach, jego decyzja jest wiążąca i niepodważalna, zawsze ma na celu dobro psów, startujących zespołów i sprawiedliwe traktowanie. Wszelkie kwestie nie opisane w regulaminie można ustalić z sędzią przed startem.


Wypadek na ul. Nałęczowskiej, utrudnienia drogowe - Dziennik Wschodni\nWypadek na ul. Nałęczowskiej, utrudnienia drogowe\nCiężarowy mercedes zderzył się z osobową mazdą na skrzyżowaniu ul. Nałęczowskiej z Morwową w Lublinie\n- Według wstępnych ustaleń kierujący mercedesem, jadąc ul. Morwową wymusił pierwszeństwo przejazdu na skrzyżowaniu i zderzył się z mazdą, która jechała Nałęczowską w stronę ul. Głębokiej - mówi Andrzej Fijołek z lubelskiej policji.\nKierowcy byli trzeźwi. Pasażerka podróżująca mazdą trafiła do szpitala. W miejscu wypadku są utrudnienia drogowe\n123 / 8 sierpnia 2014 r. o 20:22\nŚpieszyło się - to zabrać głąbowi prawko na 5 lat - będzie miał czas spowolnieć - ZA WYMUSZENIE PIERWSZEŃSTWA KARA POWINNA BYĆ TYLKO JEDNA - MINIMUM 5 LAT BEZ PRAWA DO PROWADZENIA POJAZDÓW\nolo / 8 sierpnia 2014 r. o 16:57\nProponuję natychmiast światła zamontować !!!!!!\nEwka Marchewska / 8 sierpnia 2014 r. o 14:40\nW tym miejscu często wymuszają. Natężenie ruchu duże, ciężko się włączyć więc wjeżdżają pod koła tym, którzy jadą Nałęczowską.


NOCLEGI Kudowa-Zdrój i okolice. Noclegi w Kudowie Zdrój od 30 zł\nKudowa-Zdrój, 1 Maja 52 , Góry Stołowe\nKategoria: Ośrodki wypoczynkowe Kudowa-Zdrój\nDoskonała lokalizacja, pyszne śniadania oraz wyjątkowy klimat\ni architektura budynku...\nKudowa-Zdrój, Szafirkowa 1 , Góry Stołowe\nWybierasz się w Góry Stołowe? Zatrzymaj się\nu nas! Szafirek to najlepsze noclegi Kudowie – Zdrój. Oferujemy pokoje 2,3 i 4 osobowe. Łącznie dysponujemy\nKudowa-Zdrój, Kościelna 6B , Góry Stołowe\nSerdecznie zapraszamy na wypoczynek do pięknej miejscowości\nuzdrowiskowej Kudowa-Zdrój w Górach Stołowych. Nasz całoroczny parterowy domek położony jest w cichej i spokojnej okolicy blisko\nKudowa-Zdrój, T. Kościuszki 75a , Góry Stołowe\nDoskonałe walory przyrodnicze i lecznicze, przepiękny park\nzdrojowy, bliskość przepięknych Gór Stołowych, malownicze szlaki rowerowe i turystyczne, unikalne i ciekawe muzea, a także nowoczesne\nKarłów, Karłów 8b , Góry Stołowe\nKategoria: Kwatery Karłów\nkarłów, karlow, kudowa zdrój, noclegi, pokoje, Góry\nStołowe, Szczeliniec Wielki, sudety, noclegi karłów, Karłów pokoje,\nJerzykowice Wielkie, 14 , Góry Stołowe\nKategoria: Agroturystyka Jerzykowice Wielkie\nJeśli szukasz miejsca, w którym odpoczniesz w\nciszy i spokoju z dala od miejskiego zgiełku razem z rodziną lub przyjaciółmi, zapraszamy do Agroturystyki DANTAR.\nKudowa-Zdrój, T. Kościuszki 104a , Góry Stołowe\nSzukasz noclegu w Kudowie Zdrój? Zapoznaj się\nz naszą ofertą już teraz! Domki w Kudowie to kompleks czterech domków całorocznych, które zostały urzadzone w\nKudowa-Zdrój, Bolesława Chrobrego 33A , Góry Stołowe\nZ przyjemnością chcemy Państwa zaprosić do nas!\nDbamy o to aby zapewnić naszych gościom życzliwość oraz ciepłą atmosferę podczas pobytu.\nKudowa-Zdrój, Leśna 19 , Góry Stołowe\nKategoria: Pensjonaty Kudowa-Zdrój\nPensjonat OLIMP to rewelacyjne miejsce dla ludzi\npragnących odpocząć, zrelaksować się lub spędzić czas z rodzina na zwiedzaniu pięknych okolic\nKudowa-Zdrój, Tadeusza Kościuszki 57 , Góry Stołowe\nApartamenty pod Gruszą to nowo wybudowany obiekt\nw miejscowości uzdrowiskowej Kudowa-Zdrój w pobliżu Kaplicy Czaszek.\nObiekt: Apartamenty pod Gruszą\nKudowa-Zdrój noclegi to idealny wybór na wczasy w Górach Stołowych\nZlokalizowane na pograniczu Gór Stołowych i Pogórza Orlickiego miasto Kudowa-Zdrój jest szeroko znanym i cenionym uzdrowiskiem, którego początki sięgają połowy XIV wieku. Założona wtedy wieś z uwagi na położenie na czeskim obszarze etnicznym nazywała się Lipolitov, później jednak funkcjonującą nazwa stała się Chudoba. Już na początku XVII wieku w miejscu tym odkryte zostały źródła leczniczych wód, a w 1636 roku we wsi używane były pierwsze urządzenia kąpielowe. W 1774 roku wydana została niemiecka książka przetłumaczona na język polski 3 lata później, opisująca między innymi wyniki badań, skład oraz zastosowanie występujących w Kudowie i kilku miejscowościach na Śląsku.\nPo zakończeniu II wojny światowej miejscowość otrzymała prawa miejskie i przez krótki okres używana znów była nazwa Chudowa, natomiast znana nam obecnie nazwa Kudowa-Zdrój została oficjalnie nadana w maju 1946 roku. Z uwagi na łagodny na tych terenach przebieg wojen, w Kudowie-Zdroju zachowało się wiele zabytków pochodzących z kilku ostatnich wieków i są to między innymi obiekty sakralne, w tym słynna Kaplica Czaszek, ale również trzy kościoły z XIV, XVII i XVIII wieku, cmentarz, dwie kaplice cmentarne i trzy dzwonnice. Ponadto cenny jest historyczny układ urbanistyczny miasta, w którym znajdują się także obiekty takie jak pensjonat z 1894 r., park zdrojowy powstały w XVIII wieku a także skansen obejmujący drewniane zabudowania wzniesione w XVIII i XIX wieku - stodołę, chałupę i dwa domy.\nWspomniana wyżej Kaplica Czaszek jest jedną z trzech tego typu miejsc w całej Europie i powstawała ona w latach 1776-1804. Zbudował ją ksiądz Wacław Tomaszek, który zauważył niedaleko kościoła ludzkie czaszki i kości, a później wraz z grabarzami odkrył ogromną ilość szczątków płytko pod ziemią. Były to prawdopodobnie ofiary epidemii cholery oraz wojny trzydziestoletniej, prusko-austriackiej i siedmioletniej. Niedługo później zaczęła powstawać kaplica ossuarium, w tym miejscu znajdują się też kości księdza Tomaszka i grabarza Langera.\nOdbiegając od specyficznego klimatu warto spojrzeć również na fantastyczną przyrodę okolic miasta, noclegi w Kudowie Zdrój stanowią bowiem dogodną bazę wypadową w Góry Stołowe będące świetną atrakcją dla podróżników, miłośników wspinaczki ale i dla wielbicieli spokojnych spacerów. Przez Kudową-Zdrój przebiega pięć szlaków turystycznych pozwalających odwiedzić najpiękniejsze zakątki regionu. Tym sposobem dotrzeć można do wielu ciekawych miejsc, w tym do Duszników-Zdroju, do Błędnych Skał, przejście graniczne z Czechami, Źródło Marii i wiele innych, co czyni noclegi w Kudowie-Zdroju doskonałym wyborem dla każdej ciekawej świata osoby.\nKudowa-Zdrój - najczęściej zadawane pytania\nCo warto zwiedzić w Kudowie-Zdrój?\nNajciekawsze atrakcje w Kudowie Zdrój to Kaplica Czaszek/ Kudowa Zdrój- Czermna, Park Zdrojowy, Szlak Ginących Zawodów, Muzeum Zabawek w Kudowie-Zdroju, Ekocentrum Parku Narodowego Gór Stołowych, Park Linowy i Rozrywki Kudowa Zdrój, BŁĘDNE SKAŁY, SZCZELINIEC WIELKI, BASEN AQUAPARK WODNY ŚWIAT, MUZEUM ZABAWEK "BAJKA", PARK NARODOWY GÓR STOŁOWYCH\nJakie są najpopularniejsze noclegi w Kudowie Zdrój?\nNajpopularniejsze noclegi w Kudowie Zdrój to wille, apartamenty, ośrodki wypoczynkowe, domki, pokoje gościnne pensjonaty blisko centrum, parku\nJaki nocleg wybrać w Kudowie Zdrój z dziećmi?\nWybierając się do Kudowy zdrój warto wybrać domki, apartamenty, pokoje gościnne, pensjonaty, noclegi blisko centrum oraz z atrakcjami dla dzieci.\nGdzie można zjeść w Kudowie Zdrój?\nW Kudowie Zdrój jest kilka miejsc, gdzie można zjeść. Warto wybrać Restauracja Sjesta, Kocioł Kulinarny, Restauracja Bazylia, Cudova Bistro, Czeska Restauracja Zdrojowa, Wypoczęty Wół Steakhouse, Mamacita, restaurANKA - pyszne domowe jedzenie, Restauracja RETRO, Bar Mleczny Obiady domowe, Restauracja Cafe Domek, La Nostra, Resto Brygida, Cafe & Restaurant Vis a Vis, Bar Edi.\nIle kosztuje nocleg w Kudowie Zdrój?\nZa nocleg w Kudowie Zdrój średnio zapłacimy ok 50 zł. Cena zależy od rodzaju obiektu, terminu pobytu oraz ilości osób. Najtaniej zapłacimy za pokoje gościnne, kwatery prywatne.


Alex Scarrow, Jeźdźcy w czasie więcej\nPrawdę mówiąc przewodniki turystyczne nie mają duszy, są pisane dla ludzi, którzy podróżują z plecakami i szukają lokalu, gdzie wydadzą o jedną rupię mniej. Ich lektura niewiele daje, nawet jeżeli w skrócie przedstawiają historię danego kraju. W przeszłości istnieli wspaniali podróżnicy. Zawsze podróżowałem z nimi. Ich książki były moimi najlepszymi przyjaciółmi. Milczały, kiedy potrzebowałem ciszy, mówiły do mnie, kiedy tego chciałem. Inni towarzysze podróży bywają uciążliwi, narzucają swoją obecność, swoje wymagania. Książka milczy, za to pełna jest piękna.\nDlaczego ludzie się przemieszczają? Co sprawia, że odcinają się od korzeni i zostawiają wszystko, co znajome, dla wielkiej niewiadomej za horyzontem? Po co wspinają się na ten Mount Everest formalności, których załatwianie sprawia, że człowiek czuje się jak żebrak? Po co wchodzą do tej obcej dżungli, gdzie wszystko jest nowe, dziwne i trudne?\nOdpowiedź brzmi na całym świecie tak samo: ludzie przemieszczają się w nadziei na lepsze życie.\nIm bardziej coś jest martwe, suche i nieważkie, tym więcej podróżuje; to zwyczajny los kurzu, ostu i brytyjskich komisarzy w Afryce Południowej. Rzeczy płodne są cięższe i mniej ruchliwe; niczym uginające się od owoców drzewa wyrosłe na żyznym błocie Nilu.\nWiele krain- według standardów waszego nowoczesnego świata uważanych za mityczne- naprawdę istnieje tylko podróżuje się do nich dłużej niż kiedyś\nAlbert Henrik Rasmussen, Gorączka morska więcej


Najwięcej czytelników bloga o 4 rano, huh?\nOpublikowano: 15.07.2011 7:55Aktualizacja: 16.10.2014 7:36\nByłem bardzo ciekawy jak rozkłada się oglądalność bloga zależnie od pory dnia. Wydawało mi się, że Google Analytics takiego narzędzie nie posiada – na szczęście byłem w błędzie (Użytkownicy -> Trendy -> Odwiedziny -> ikonka zegara w prawym górnym rogu). Wszystko w celu ustalenia najlepszych godzin na publikowanie nowych wpisów.\nJakież było moje zdumienie, gdy okazało się, że największa oglądalność plasuje się koło godziny 4 rano. Pierwsze podejrzenie padło na złe ustawienia strefy czasowej. Okazało się, że tam wszystko ustawione jest prawidłowo. Czy możecie mi wytłumaczyć czemu o 4 rano nie śpicie? ;_)\nDość interesujące godzinowe statystyki odwiedzin bloga\nPiwik alternatywa dla Google Analytics\nCatNapoleon i nowe statystyki polskiej sceny internetowej\nDziwne rzeczy dzieją się w moich statystykach Google Analytics\ngoogle analytics lubik info statystyki


Mieli odwagę, by gotować z pasją | WelcomeTo.pl - CRACOW & MAŁOPOLSKA : Welcome to, Welcome to Krakow, Krakow, Cracow, Welcome to Poland, Chinese, French, Spanish, Italian, Russian, Ukrainian, Science in Cracow, Smaki Podhala, Podkarpackie, The Bieszczady, Zakopane\nYou are at:Home»Smaki Podhala»Mieli odwagę, by gotować z pasją\n• Otwarte podejście i zaangażowanie szefów kuchni oraz chęć wykorzystania przez nich – ale też przez właścicieli restauracji – szansy, która się nadarzyła. Jednym wychodziło lepiej, innym gorzej, ale starali się wszyscy. Mieli odwagę podejmować wyzwania i to dawało dobre efekty. Udało im się udowodnić, że jedzenie na Podhalu nie musi być tłuste, ciężkie i monotonne. Dlatego myślę, że dzięki projektowi „Smaki Podhala” z czasem uda się przełamać stereotypy.\n• Czyli da się połączyć tradycję z nowoczesnym gotowaniem przy wykorzystaniu miejscowych produktów?\n• Od lat staram się to robić więc wiem, że to możliwe. Ale nie ma tu miejsca na bylejakość; liczą się produkty, które wykorzystujemy i staranność wykonania, i pomysł. Jeśli baranina jest dobrze wyczyszczona, pachnąca ziołami, delikatnie zamarynowana w przyprawach smakuje świetnie. A na dodatek jest przecież jednym z najzdrowszych mięs jakie w naszym regionie jadamy.\n• Oscypki niskokaloryczne raczej nie są…\n• Ale też nie znam przypadku, żeby ktoś z powodu zjedzenia oscypka nabawił się niestrawności.\n• Inne zaskakujące połączenia?\n• Pizza z baraniną i bundzem. Doskonałe były pierogi z jagnięciną; delikatne i dobrze przyprawione.\n• Jak zachęcić turystów, którzy przyjeżdżają na Podhale żeby zamawiali coś więcej niż tylko kwaśnicę?\n•Tu widzę rolę kucharzy i restauratorów. Najczęstszym błędem jest obniżanie poziomu restauracji; początek jest znakomity, a z czasem to, co było świetne staje się dobre, a potem ledwie jadalne. W ten sposób restauracje tracą renomę, a zaraz za nią klientów.\n• Czy zatem projekt „Smaki Podhala” ma sens?\n• Wielki. Na świecie od dawna sprawdzają się wycieczki, szlaki kulinarne lub po prostu podróże, których jednym z punktów programu jest poznawanie regionalnych potraw. W nasze góry przyjeżdża się teraz głównie na narty, ale już pora, żeby przyjeżdżać też dla tutejszej kuchni. Na razie, dzięki Smakom kulinarny szlak Podhala wiedzie przez dania flagowe trzydziestu restauracji. Następnym ich krokiem będzie ułożenie całych kart pełnych smakowitości.\nSylwester Lis szef kuchni w Hotelu Bukovina Terma & Spa, pasjonat gotowania, kreator smaków, prekursor kuchni fusion. Ciągle poszukuje wyzwań, nowych rozwiązań i innowacji w gastronomii. Łączy kuchnię góralską ze smakami z różnych zakątków Europy i świata.\nPrevious ArticleKrem z buraków i konfitura z cebuli uwiodą cię smakiem\nNext Article Podhale seen from the kitchen, or a culinary journey along the trail of the best dishes of the regio


Klimat wojujący i polityczny « Dziennik gajowego Maruchy\n« Wspólnota Anglikańska założy pogański kościół chrześcijańsko-centryczny, by przyciągnąć wiernych.\nCześć do Najświętszego Sakramentu u katolików i świętokradztwa modernistów (1) »\nKlimat wojujący i polityczny\nNadeszło lato, więc znowu przyjdzie nam rozstać się na kilka miesięcy, bo jak wiadomo, latem felietony na antenie Radia Maryja są zawieszone.\nTymczasem lato zapowiada się gorące, może nie tyle w sensie klimatycznym, bo wprawdzie jest ciepło, ale dlatego, że jest zimno – o czym przekonują nas bojownicy walki z klimatem. Jeszcze niedawno walczyli z globalnym ociepleniem, przekonując nas, że jeśli na przykład jest zimno, to dlatego, że jest ciepło. Dzisiaj przezornie już nie precyzują wyraźnie celu swojej walki, bo raz jest ciepło – bo jest zimno, a znowu innym razem jest zimno – bo jest ciepło – więc jakże w takiej sytuacji walczyć tylko z globalnym ociepleniem?\nZatem nie walczą już z globalnym ociepleniem, tylko w ogóle – z klimatem.\nTo oczywiście zmienia postać rzeczy – bo jak ludzkość walczy z klimatem, to i klimatowi nie pozostało nic innego, jak zacząć walczyć z ludzkością. Kiedy więc dochodzą do nas wiadomości o tornadach, trąbach powietrznych, powodziach czy suszach, to powinniśmy pamiętać, że te wszystkie paroksyzmy zawdzięczamy organizatorom walki z klimatem – bo klimat został sprowokowany do retorsji względem ludzkości. A ponieważ każdej winie powinna towarzyszyć kara, to wiadomo, do kogo należy kierować roszczenia o odszkodowanie z powodu szkód klimatycznych. Mam nadzieję, że niezawisłe sądy w naszym nieszczęśliwym kraju dostaną odpowiednie rozkazy w tym zakresie.\nAle lato zapowiada się gorące nie tyle z powodu wojny ludzkości z klimatem, tylko ze względu na rosnącą temperaturę życia politycznego. Nie trzeba specjalnej przenikliwości żeby zauważyć, że ci sami, którzy w roku 2005 rozpięli parasol ochronny nad Platformą Obywatelską, obecnie zaczynają go powoli zwijać. Przyczyny są dwie. Po pierwsze – Umiłowani Przywódcy z Platformy Obywatelskiej okazali się mocnymi tylko w gębie partaczami, którzy nie potrafili odwrócić od naszego nieszczęśliwego kraju żadnego paroksyzmu, w następstwie czego wchodzimy w kryzys.\nGwoli sprawiedliwości trzeba powiedzieć, że przy utrzymaniu ustanowionego w 1989 roku przez generała Kiszczaka i jego konfidentów gospodarczego modelu państwa w postaci kapitalizmu kompradorskiego, nawet mądrzejsi od Umiłowanych Przywódców z Platformy by sobie nie poradzili. Kapitalizm kompradorski służy jedynie bezpieczniackim watahom, które nie tylko okupują kraj, ale w dodatku nie są pewni trwałości okupacji, więc prowadzą gospodarkę rabunkową. Umiłowani Przywódcy z Platformy Obywatelskiej mieli im to umożliwić – i umożliwili. Kiedy jednak zbliża się kryzys, bezpieka postanowiła rzucić Platformę na pożarcie – bo trzeba wiele zmienić, by wszystko zostało po staremu. Stąd zwijanie parasola ochronnego.\nAle jest i druga przyczyna. Oto okazało się, że niemieckie firmy budujące stadiony i inne obiekty na Euro 2012, nie dostały pieniędzy. Tu już nie ma żartów i premier Donald Tusk nie tylko musiał ogłosić suwerenną decyzję, że kandydowanie na stanowisko przewodniczącego Komisji Europejskiej ma surowo zakazane – a bezpieczniacy reprezentujący w naszym nieszczęśliwym kraju interesy niemieckie dostali zadanie, by z tego całego premiera Tuska zrobić marmoladę. W tej sytuacji nic dziwnego, że niezależne media wykryły, iż premier Tusk za subwencję budżetową kupował żonie sukienki i tzw. fond de toilette – a przecież gorące lato dopiero się zaczyna!\nTymczasem w miarę jak parasol ochronny nad Platformą jest zwijany, rośną notowania sondażowe Prawa i Sprawiedliwości, co w szeregach sympatyków budzi nastrój euforii i nadzieję na uzyskanie w 2015 roku większości „konstytucyjnej”, pozwalającej nie tylko na uniknięcie konieczności wchodzenia w koalicje, ale nawet na samodzielną zmianę konstytucji. W dążeniu do uzyskania takiego monopolu prezes Jarosław Kaczyński dokonał sztuki w postaci politycznego zdominowania Ogólnopolskiego Kongresu Katolików na Jasnej Górze – co sprzyja ugruntowaniu wrażenia, że PiS jest jedynym obrońcą Kościoła i chrześcijaństwa w Polsce.\nTaka sugestia zawarta była w stwierdzeniu prezesa Kaczyńskiego, że Kościół znajduje się w sytuacji najtrudniejszej od czasów komuny. Warto jednak pamiętać, że ta „sytuacja” jest następstwem przystąpienia Polski do Unii Europejskiej i recepcji narzucanych przez nią europejskim narodom antychrześcijańskich „standardów” – czemu dodatkowo sprzyja traktat lizboński, wypłukujący z krajów członkowskich suwerenność polityczną. Ponieważ Prawo i Sprawiedliwość opowiadało się zarówno za przyłączeniem Polski do Unii Europejskiej i za ratyfikacją traktatu lizbońskiego, to polityczne zdominowanie Ogólnopolskiego Kongresu Katolików na Jasnej Górze trzeba uznać za majstersztyk prezesa Kaczyńskiego.\nAle na tę akcję rodzi się reakcja i słyszymy, że niezależna prokuratura dostała rozkaz wszczęcia śledztwa w sprawie deklaracji majątkowej prezesa Jarosława Kaczyńskiego. Nie jest zatem wykluczone, że zanim PiS uzyska wymarzoną większość konstytucyjną, prezes Kaczyński będzie musiał uzyskać palmę męczeńską – bo ma zostać zaciągnięty również przed Komisję Odpowiedzialności Konstytucyjnej, co jest wstępem przed Trybunał Stanu.\nWidać wyraźnie, że przygotowania do przebudowy politycznej sceny w naszym nieszczęśliwym kraju wchodzą w decydującą fazę, zaś charakterystycznym momentem nadejścia nowego etapu będzie rozstrzygnięcie kwestii przywództwa zjednoczonej lewicy: czy Miller z Oleksym, czy Kwaśniewski z Palikotem.\nPrzeciąganie się tej sprawy pokazuje, jak trudny jest kompromis między bezpieczniackimi watahami, które muszą uwzględniać nie tylko interesy własne, ale również – interesy państw trzecich, które na terenie Polski reprezentują. Z drugiej strony to przeciąganie się rozstrzygnięcia pokazuje, że bezpieczniackie watahy widzą przyszłego hegemona właśnie w postaci zjednoczonej lewicy, skoro tak starannie tę formację przygotowują. Wszystko to prawdopodobnie rozstrzygnie się jeszcze w lecie, które waśnie dlatego zapowiada się tak gorąco.\nThis entry was posted on 2013-06-30 (Niedziela) @ 09:50:14\tand is filed under Polityka. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. Both comments and pings are currently closed.\nKomentarze 4 to “Klimat wojujący i polityczny”\n2013-06-30 (Niedziela) @ 10:51:24\n… PO, PIS, SLD, PSL. Wybory: PIS, SLD, PSL, PO. Wybory: SLD, PSL, PO, PIS. Wybory: PSL, PO, PIS, SLD.\nWybory: PO, PIS, SLD, PSL. Wybory: PIS, SLD, PSL, PO. Wybory: SLD, PSL, PO, PIS. Wybory: PSL, PO, PIS, SLD.\nDobre, co? Dobrze sobie to rządzenie Polską wymyślili?\nAby im tej sielanki nic nie zakłóciło zadbają o to ich szczekaczki!\n2013-06-30 (Niedziela) @ 11:22:07\nTakie tam, z demotywatorów.\n2013-06-30 (Niedziela) @ 16:44:00\n2013-07-02 (Wtorek) @ 03:37:08\nKiedys w Teksasie (bodajze) ktos podal do sadu Biblie.\nCo tam klimat.


Biała lampa wisząca BULLEA | Lamyp.pl\nSklep z lampami i oświetleniem»Oświetlenie wewnętrzne»Lampy wiszące»Lampy wiszące do kuchni i do jadalni»Biała lampa wisząca BULLEA\nImponująca lampa wisząca BULLEA o oszczędnym designie\nBULLEA to lampa wisząca, w której zrezygnowano z licznych szczegółów, dzięki czemu łatwo wkomponuje się w każde otoczenie. Mleczny klosz o atrakcyjnym kształcie jest gwarantem przyjemnego oświetlenia; lampa ta idealnie nadaje się do zastosowania w restauracjach, holach, czy dużych pokojach dziennych.\nProszę o wybór żarówki.E27 100W Halolux Ceram przejrzystaE27 77W halogen Classic A forma żarówkiE27 10,5W 827 żarówka LED Superstar ściemnianaE27 11W 830 lampa LED w kszt. żarówki ciepła bielE27 10,5W 827 żarówka LED, matowa\nProjektant: Studio Maya\nMateriał: szkło Triplex, metal\nŻarówki: 3 x 100 W\nsufitowa BULLEA Ø 50\nNumer artykułu: 9010029\nFantazyjna lampa wisząca Tubular Bells 4-punktowa


SZKUNER SZTAKSLOWY - wesolyroger.com UA-58945531-1\n"Zawisza Czarny" (popularnie zwany "Zawiasem") to stalowy, trzymasztowy szkuner sztakslowy. Jest to jednostka zbudowana na bazie statku rybackiego (lugrotrawlera) "Cietrzew", zwodowanego w 1952 r. w Stoczni Północnej w Gdańsku, który wraz z całą serią statków tego typu został wycofany z eksploatacji z powodu złej stateczności po wypadku jednego z nich.\nZawisza - rejs 2003-2005 fot. WesolyRoger - WR.com ZASTRZEZONY!\nStatek został przekazany dla ZHP przez Ministerstwo Żeglugi i przebudowany na żaglowiec dla celów sportowo-szkoleniowych. Jest podobny do swojego poprzednika o takiej samej nazwie. Pod bukszprytem znajduje się rzeźba, tzw. galion, przedstawiający głowę słynnego rycerza Zawiszy Czarnego. Część źródeł podaje, że jest to oryginalny galion, który zdobił dziób dawnego harcerskiego szkunera o tej samej nazwie, natomiast część, że jest to wierna kopia pierwotnego galionu.\nNową banderę podniesiono 15 lipca 1961, a pierwszym kapitanem został delegowany z Marynarki Wojennej kmdr Bolesław Romanowski. Statek został przebudowany i przedłużony w 1967 r. i obecnie charakteryzuje się bardzo silną budową. W 1990 opłynął dookoła kulę ziemską. Kilkakrotnie opłynął przylądek Horn.\nZawisza - rejs 2003-2005 fot. WesolyRoger - WR.com\nW 1984 roku, w czasie regat atlantyckich, żaglowiec wsławił się przeprowadzeniem brawurowej akcji ratowniczej w bardzo trudnych warunkach pogodowych w rejonie Bermudów, ratując część załogi żaglowca "Marques", który zatonął tam w niespodziewanym i niezwykle gwałtownym szkwale. Po wzięciu rozbitków na pokład "Zawisza" pozostał nadal w rejonie wypadku, poszukując ofiar, pomimo wysokiego stanu morza i bardzo silnego wiatru. Na Bermudach żaglowiec i jego załogę witano jak bohaterów.\nZawisza - rejs 2003-2005 fot. Kostrzewa Piotr - WR.com\nW swych rejsach "Zawisza", dokładnie tak jak jego poprzednik, realizuje cele statutowe harcerstwa. Należały do nich np. w 1999 Rejsy Pokoju z międzynarodową załogą, z młodzieżą państw ogarniętych konfliktami zbrojnymi na Bliskim Wschodzie.\nW 2000 statek przeszedł gruntowny remont z m.in. całkowitą przebudową i modernizacją pomieszczeń.\nNa żaglowcu cały czas służy oryginalny silnik używany w czasie II wojny światowej na niemieckich okrętach podwodnych U-Boot\nOsobiście odbyłem dwa rejsy na "Zawiasie" w latach 2004 - 2005, po Bałtyku i morzu Północnym z zawinięciem do Amsterdamu.\nWspaniała atmosfera, przygoda, praca na pokładzie, kambuzowe opowieści....\nNa pewno popłynę jeszcze nie jeden raz!.\nZawisza Czarny II na Zatoce Gdańskiej\nNumer na żaglu PZ-1\nZnak wywoławczy SPGZ\nArmator CWM ZHP - Zespół Armatorski "Zawisza Czarny"\nTyp B-11 (typ statku)\nNapęd pomocniczy MS 423 340\nMoc napędu pomocniczego 390 KM\nStrona Harcerskiego Ośrodka Morskiego w Szczecinie\nPor. kpt. Stanisław Ludwig, "Morze", 5/1961, oraz strona "Facta Nautica"\nmaszyna A.D. 1940 - Zawisza Czarny, diesel, silnik, U-boot


Toast noworoczny PSL – Janus oświadcza, że kandyduje – Gazeta Powiatowa Ziemia Obornicka\nStrona główna / Informacje / Toast noworoczny PSL – Janus oświadcza, że kandyduje\nToast noworoczny PSL – Janus oświadcza, że kandyduje\n— 14 lutego 2010\nOBORNIKI. Stało się już niemal tradycją doroczne spotkanie członków PSL. W miony poniedziałek w progach restauracji Millenium stanęło niemal sto osób, dowodząc tego, iż PSL należy do najliczniej reprezentowanych partii w powiecie obornickim.\nWśród gości byli europoseł Andrzej Grzyb oraz poseł Stanisław Kalemba. Przybyła połowa zarządu województwa oraz liczne delegacje starostów, burmistrzów i wójtów. Przyjechało też kilu dyrektorów departamentów urzędu wojewódzkiego i marszałkowskiego wywodzących się z PSL. Oborniki reprezentowała Anna Rydzewska wraz z zastępcami, Rogoźno Bogusław Janus a Ryczywół radny Grzegorz Tetzlaff.\nWszystkich powitał prezes biura powiatowego Krzysztof Paszyk a potem głos zajmowali kolejni mówcy. Podczas spotkania można było zauważyć, że zdecydowana większość osób przyjaźni się z sobą. Wszyscy stanowią silną i liczną grupę, która objęła najwyższe stanowiska w samorządach. Wśród słów toastu noworocznego były też życzenia sukcesów wyborczych i jeszcze liczniejszej reprezentacji we władzach.\nPrzy takiej okazji Bogusław Janus oficjalnie oświadczył, że będzie po raz trzeci kandydował na burmistrza Rogoźna. Usłyszał słowa poparcia i życzenia sukcesu. Podobne słowa usłyszała też Anna Rydzewska.


Ośrodkiem odruchotwórczym może być również kora mózgowa. Droga jaką odbywają włókna wydzielnicze przyusa jest kierowana dwoma układami, fizjologicznie przeciwnymi, a mianowicie układem przywspółczulnym (n. IX) i układem współczulnym. 2) - N. rykowo-gardłowy (n. stylopharyngeus) zaopatruje mięsień tejże nazwy. 3) – Gałązki gardłowe(rr. pharyngei) zawierają włókna ruchowe, unerwiające wraz z n. X umięśnienie gardła oraz w�...\nPrzy założeniu, że wskaźniki niepowodzeń klinicznych wynoszą 15% w grupie 10-dniowej i 25% w grupie 5-dniowej, moc statystyczna 0,95, a stopa 10% straty do obserwacji lub wycofania z badania, obliczyliśmy, że Badanie musiałoby obejmować próbkę 300 dzieci w grupie. Przyjmując różnicę pomiędzy odsetkami klinicznymi a odsetkami niepowodzeń wynoszącymi 10 punktów procentowych, obliczyliśmy, że rzeczywiste stawki w 10-dniowej grupie wahającej się...\nZnaczenie tego związku będzie wyjaśnione dalej. N. żuchwowy opuszcza jamę czaszkową poprzez otwór poszarpany przedni, albo też przez otwór owalny, po czym dzieli się na szereg gałęzi wtórnych. Tymi gałęziami są: 1. - N. żwaczowy(n. massetericus), który jest nerwem czysto ruchowym, unerwiającym m. żwacz. 2. - N n. skroniowe głębokie (nn. temporales proff) w liczbie 2 lub 3 udają się do m. skroniowego, są zatem nerwami ruchowymi. 3...\nProtokół określił, że rejestracja będzie kontynuowana, aż 3000 pacjentów zostanie losowo przydzielonych do grupy leczenia w tej drugiej części badania. Obserwację kliniczną przeprowadzono po 30 dniach (. 7 dni), 6 miesiącach (. 14 dni) i roku (. 14 dni), a następnie raz w roku łącznie przez 5 lat. Wstępnie zaplanowane analizy pierwotnych punktów końcowych zaplanowano na 30 dni dla pierwszej randomizacji (składnik farmakologiczny badan...\nhttp://www.eogrzewaniepodlogowe.com.pl 751# , #ból kolana co robić , #artur kaczmarczyk , #nudności bóle głowy , #sok z liści brzozy , #esencja do twarzy rossmann , #luxmed ortopeda warszawa , #anita adamska , #zarodek w 7 tygodniu ciąży , #nie umiem być w związku ,


Mecenas Klimkowski to osoba na bardzo wysokim poziomie. Ma profesjonalne podejście do swoich klientów. Gorąco polecam współpracę.\nJestem bardzo zadowolona ze współpracy z mec. Klimkowskim. Sprawa poprowadzona rzetelnie, a przede wszystkim z dobrym rezultatem. Każdemu polecam współpracę z tak rzetelnym prawnikiem.\nJakiś czas temu bardzo potrzebowałam pomocy adwokata właśnie do sprawy rozwodowej. A znaleźć rzetelnego to wiadomo, że ciężko... Na szczęście znajoma poleciła mi własnie mecenasa Klimkowskiego. I to był najlepszy mój życiowy wybór\nPan mecenas Klimkowski potrafi profesjonalnie podejść do każdej sprawy. Udało się wygrać moją sprawę rozwodową mimo tego, że wiele osób miało wątpliwości. Dziękuję za pomoc.\nJestem bardzo zadowolona ze współpracy z mecenasem Igorem Klimkowskim. Przede wszystkim dlatego, że sprawa była prowadzona osobiście przez niego, osobiście stawiał się na rozprawach, osobiście odbierał telefony - nie przez sekretarkę. Taki kontakt z prawnikiem daje poczucie bezpieczeństwa.\nNa kancelarię mecenasa Klimkowskiego trafiłam zupełnie przez przypadek. Wyczytałam o nim w internecie i zdecydowałam się na niego właśnie do sprawy rozwodowej. I był to strzał w dziesiątkę Bardzo polecam do współpracy, to niezwykle kontaktowy adwokat i jak dla mnie w ogóle najlepszy prawnik\nPolecam serdecznie pana mecenasa Igora Klimkowskiego, na każdym kroku otrzymywałem profesjonalną pomoc prawniczą. Bardzo dziękuję za profesjonalne podejście i okazane mi wsparcie. Takich fachowców ze świecą szukać.\nPan mecenas Igor Klimkowski to w mojej opinii najlepszy prawnik w całej Polsce. Ma ogromną wiedzę i doświadczenie, co przelewa na współpracę z klientami. Jestem bardzo zadowolony z osobistego stawiennictwa na rozprawach.\nA ja uważam, że Adwokata trzeba wybierać bardzo przemyślanie.Trzeba podjąć mądrą i rozważną decyzję i sprawdzić dokładnie z kim się ma do czynienia. czym się specjalizuje i czy ma sukcesy. Popytać znajomych i dokładnie sprawdzić w necie kogo ludzie polecają i od kiedy o danym adwokacie są opinie w internecie. W ten sposób ja trafiłam do dobrego ADWOKAT IGOR KLIMKOWSKI. To renomowana kancelaria specjalizująca się w sprawach rodzinnych, działająca od wielu lat i odnosząca ogromne sukcesy. W kancelarii Pana Adwokata poczułam się jakbym weszła do innego świata. Widać, że wszystko od samego wnętrza kancelarii aż po obsługę jest zrobione po to aby zapewnić klientowi luksus i obsługę na najwyższym światowym poziomie. Co do prowadzenia sprawy to Pan KLIMKOWSKI jest prawdziwym strategiem. Wyprzedza ruchy drugiej strony o lata świetlne co daje niesamowitą przewagę i jest gwarancją pewnego sukcesu. Setki przeprowadzonych spraw robią swoje. Oczywiście moja sprawa zakończyła się 100 % sukcesem a ja gdybym miała jeszcze raz się rozwodzić wybrałabym tę samą kancelarię.


Gastronomia, Centrum: Japońska uczta\nOgrodowa 58 Warszawa (Wola) 00-876\nCentrum: Japońska uczta\nChoć najprostszym połączeniem Europy z Azją są samoloty, to nie trzeba wsiadać do żadnego, by przekroczyć kulinarną granicę. Wybierz się w smakowitą podróż po Japonii, odwiedzając z dzisiejszym grouponem restaurację ToBaYa.\nUczta kuchni japońskiej w 1 z 3 opcji:\n1) 99,99 zł za ucztę dla 2 osób,\n2) 199 zł za ucztę dla 4 osób,\n3) 299 zł za ucztę dla 6 osób.\nUczta dla 2 osób zawiera:\nmisoshiru (2 porcje) - tradycyjna japońska zupa na bazie bulionu z pasty sojowej z dodatkiem wodorostów wakame, pora, szczypiorku i sera tofu\ncalifornia salmon maki (8 szt.) - California maki z paluszkiem krabowym i awokado, przykryte plastrami świeżego łososia\nmaster maki (6 szt. - maki-zushi z surowym łososiem, kremowym serkiem, sałatą i awokado, zawinięte w słodki, japoński omlet date\nibodai maki (5 szt.) - maki-zushi z białą rybą w chrupiącej tempurze z porem, sałatą i słodkim, japońskim majonezem\nyakitori (2 szt.) - szaszłyki z kurczaka i pora, duszone w słodko-słonym, japońskim sosie Teriyaki, posypane sezamem\nharumaki (2 szt.) - krokiety nazywane &\n, wypełnione farszem z mięsa wieprzowego, grzybów shitake, makaronu sojowego i warzyw, owinięte chrupiącym papierem ryżowym\nWielbiciele azjatyckich smaków i orientalnej kuchni mogą odkryć trzy stolice: Tokio, Bangkok i Dżakartę podczas jednej, niewymagające lotów podróży. Wchodząc do restauracji ToBaYa, klimatycznej i eleganckiej wyspy orientu na mapie Warszawy, od razu można dać się pochłonąć uczcie zmysłów. O wrażenia wizualne zatroszczą się antyki z drzewa tekowego – odrestaurowane przez indonezyjskich rzemieślników, stuletnie ręcznie malowane drzwi, drzewa kawowe i herbaciane, a także mnóstwo innych mniejszych elementów dekoracji, które przywodzą na myśl wszystko co najpiękniejsze w Azji.


Wiadomości24 » Wydarzenia » Polska » Ogólnopolski Festiwal Tańca - Łódź 2008\nData dodania: 2008-08-10 07:39\nW sobotę 9 sierpnia w Łodzi odbył się I Ogólnopolski Festiwal Tańca. Uczestnicy walczyli o Złotą Łódkę Prezydenta Miasta Łodzi.\nNa placu w łódzkiej Manufakturze postawiono niewielką scenę na której walczyli uczestnicy z całej Polski, m.in. z Warszawy, Bielska-Białej, Łodzi. Styl i technika były dowolne, podstawową zasadą było to, że trzeba było przejść przez eliminacje i zatańczyć coś w czasie nie dłuższym niż 10 minut.\nKandydaci walczyli o Złotą Łódkę prezydenta miasta Łodzi. Do walki stanęli uczestnicy w różnych grupach wiekowych. Mogliśmy oceniać solistów, duety oraz wieloosobowe grupy taneczne. Mogliśmy m.in. obejrzeć Rafała Szostoka - półfinalistę programu You Can Dance, doświadczone grupy, jak i prawdziwych debiutantów.\nMuszę przyznać, że wyjątkowo oceny jury zdawały się być słuszne. Nie jestem specem od tańca, ale doszłam do wniosku, że grupom dziecięcym (mam na myśli 7-9-latki) zgranie i sam taniec wychodził o wiele lepiej, niż starszym. Mogliśmy podziwiać troszkę tańca towarzyskiego, hip-hop, akrobatyki. Choreografia była zróżnicowana, czasami zdawała się być parominutowym przedstawieniem teatralnym. Była opowieść o dwóch dziadkach, którym przyśnił się piękny sen, opowieść rodem z matrix, troszkę tańca w "tramwaju", a nawet taniec nimf wodnych. Ku zdziwieniu widzów i jury (tak przypuszczam) było nawet odrobinę tańca hinduskiego.\nTagi: taniec muzyka Łódź wydarzenia Manufaktura grupy taneczne rafał szostok


Nie żyje Marek Karewicz - wybitny fotograf jazzowej sceny muzycznej | Fotoblogia.pl\nNie żyje Marek Karewicz - wybitny fotograf jazzowej sceny muzycznej\n22 czerwca zmarł w wieku 80 lat znany i ceniony polski fotograf muzyczny - Marek Karewicz. Twórca licznych okładek płytowych, silnie związany ze sceną jazzową.\n© PAP, Fot: Grzegorz Michałowski\nJazz Forum ogłosiło smutną wiadomość o śmierci legendy polskiej sceny jazzowej. Nie był on jednak muzykiem. Marek Karewicz był wybitnym polskim fotografem muzycznym.\nUkończył Państwową Wyższą Szkołę Filmową w Łodzi na wydziale operatorskim. Jest autorem ponad 1500 okładek płytowych, a jego dorobkiem artystycznym są aż dwa miliony negatywów. Bo to właśnie na negatywach wykonywał swoje fotografie.\nKażdy szanujący się polski muzyk, zwłaszcza jazzowy, wie kim był Marek Karewicz. Fotografował on legendy światowego formatu. Sam grał kiedyś na trąbce i kontrabasie. Pozwoliło mu tu uchwycić ulotne chwile. Doskonale wiedział kiedy nacisnąć spust migawki.\nSzczególny sukces odniosła jego fotografia, będąca okładką dla albumu "Blues", zespołu Breakout, przedstawiająca Tadeusza Nalepę, trzymającego swojego syna za rękę.\nFotografował między innymi The Rolling Stones podczas koncertu w Warszawie w 1976 roku, trasę koncertową Milesa Davisa czy Raya Charlesa. Przez lata związany był z klubami muzycznymi i był członiem Związku Polskich Artystów Fotografików.\nW swojej karierze wydał kilka albumów fotograficznych z osobistymi komentarzami, jak na przykład "This is Jazz".\nŚmierć Marka Krewicza jest ogromną stratą zarówno dla świata fotografii, jak i muzyki.\nFotografka przełamuje stereotyp “świrniętej kociary”\nGoPro nagrała ostatnie chwile mężczyzny. Film odnaleziono po 2 latach\n"Etykiety są dla ubrań". Kampania marki odzieżowej przełamuje stereotypy\nNie żyje Karl Lagerfeld – wybitny wizjoner, projektant i fotograf\nFotograf jednym zdjęciem zdemaskował tajną misję Donalda Trumpa\nFotograf zatrzymany za rozstawianie w mieście rzekomych "bomb"\nFotografowie w Polsce są oburzeni zwolnieniami fotoreporterów PAP-u. Oto manifest\nMarek Biegalski na Grenlandii zrozumiał i docenił naturę\nZmarł Yannis Behrakis - zdobywca Pulitzera i fotograf agencji Reuters\nFotografka przełamuje stereotyp “świrniętej kociary” GoPro nagrała ostatnie chwile mężczyzny. Film odnaleziono po 2 latach\nElon Musk zablokował fotografa, który poprosił o podpisanie zdjęcia Lightroom przyspiesza! W końcu korzysta z mocy karty graficznej USA: Ugryzła ją trująca ośmiornica, gdy robiła zdjęcie na konkurs Portret Beyoncé Knowles trafi do National Portrait Gallery Nikon Photo Contest 2018-2019. Polacy na podium Corel PaintShop Pro 2020: klonowanie z uwzględnieniem zawartości Sigma 35 mm f/1.2 i Sigma 45 mm f/2.8 – znamy ceny i dostępność w Polsce Kalendarz Pirelli 2020, czyli wyśmienite portrety Paolo Roversi Zuza Krajewska autorką Kolekcji Wrzesińskiej: ”Powinno być dobrze. It should be ok.”


privatebanking.pl - Alior Doradztwo Prawne\nAmbicją Alior Banku jest stworzenie dużej ogólnopolskiej kancelarii, która będzie wyróżniała się wysoką jakością usług oferowanych w cenach przystępnych dla szerokiej grupy klientów. Usługi prawne oferowane są w cenie - 200 zł za godzinę. Ponadto, oprócz tradycyjnego modelu współpracy prawnicy udzielają również porad zdalnie za pośrednictwem telekonferencji lub poczty e-mail.\nW ofercie kancelarii „Alior Doradztwo Prawne” znajdują się usługi doradztwa prawnego z zakresu: prawa pracy, windykacji należności, sporów i postępowań sadowych, bankowości i finansów, oraz postępowań administracyjnych, negocjacji handlowych i opiniowania umów, IT i e-commerce, ochrony konsumentów i prawa o konkurencji, prawa handlowego, reklamy i własności intelektualnej, a także przestępstw gospodarczych.\nWięcej informacji o kancelarii „Alior Doradztwo Prawne” na stronie: http://aliordp.pl/\nDodaj swój komentarz do tego artykułu...Alior Doradztwo Prawne ...


Śniadanie - recenzja Etno Cafe OVO, Wrocław, Polska - Tripadvisor\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: Etno Cafe OVO\nŚniadanie - Etno Cafe OVO\nEtno Cafe OVO — recenzja\nPodwale 83 | kompleks OVO, Wrocław 50-414, Polska\nNr 30 wśród 44 Szybkie posiłki (Wrocław)\nOpis: Etno Cafe to kawiarnie, której sercem jest palarnia kawy. To powrót do korzeni, do dbałości o produkt od początku do końca procesu. To znaczy? Wybieramy plantację, sprowadzamy zielone ziarno i wypalamy je we wrocławskiej palarni. Jeśli spytasz Roastera, dopowie, że to… rzemieślniczy proces palenia, mistrzowskie czary mary, by wydobyć z ziarna pierwotny potencjał. Zakochani w kawie, z pełnym młynkiem świeżo palonego ziarna czekamy na Ciebie, by podać Ci pierwszą kawę, kawę do śniadania, tą do sałatki na lunch, do świetnego ciacha i tę wieczorną, aby jeszcze wycisnąć z dnia ostatnią kroplę. Jesteśmy, czekamy. Przyjdziesz? Do zobaczenia. Chcesz zarezerwować stolik? Proszę skontaktować się z nami telefonicznie. Rezerwacje stolika (tego samego dnia) przyjmujemy do godziny 12:00.\nPyszna kawa, możliwość wyboru mniejszej i większej kwasowości. Chia bez cukru na mleku kokosowym dobre na śniadanie i deser, miła pomocna obsługa. Polecam.\nEtno Cafe OVO — zapytaj autora recenzji: 660emiliab\n1 Dziękujemy, 660emiliab\nŚniadanie - bardzo niesmaczne!\nNiestety miałem wątpliwą przyjemność zjedzenia śniadania w tej Etno Cafe i było to najgorsze śniadanie w życiu! Jajecznica fatalna, boczek w jajecznicy - MASAKRA - jakiś kawałek twardej podeszwy, który bałem się zjeść. Obsługa to kolejna porażka. Pani przy barze znudzona i niemiła. Miałem wrażenie, że Pani jest z królewskiej rodziny i na tym miejscu znalazła się za karę. Generalnie - nigdy więcej, pomimo że mam tam jeszcze trzy Vouchery na śniadania - nie skorzystam!\nEtno Cafe OVO — zapytaj autora recenzji: Piotr Z\nŚwietna kawa POLECAM!\nBardzo ciekawe miejsce blisko centrum. Pyszna kawa, duży wybór oraz przemiła obsługa. Każdy znajdzie tutaj coś dla siebie!\nEtno Cafe OVO — zapytaj autora recenzji: Xardas09\nByłam z chłopakiem na śniadaniu. Spodobało nam się to miejsce i klimat. Bardzo jasny lokal, duże okna z widokiem na ulice, w sam raz na śniadanie czy lunch. Samo jedzenie bardzo pyszne, miła obsługa. W godzinach porannych mieliśmy problem, aby znaleźć wolne miejsce. Niedługą chwilkę czekaliśmy, żeby coś się zwolniło. Ze względu na nieduży lokal, stoliki są blisko siebie. Osobiście nie lubię kiedy ktoś wisi mi nad ramieniem w takim miejscu.. co niestety miało miejsce podczas mojej wizyty, dlatego jest to dla mnie mały minus tego miejsca. Poza tym nie mam zastrzeżeń i polecam ! :)\nEtno Cafe OVO — zapytaj autora recenzji: kasiakruk\nBardzo przyjemne miejsce. Byliśmy tam dwa dni z rzędu i obsługiwała nas przesympatyczna pani. Dużo opcji bez laktozy/glutenu. Pyszne bajgle z kurczakiem. Myślę, że każdy znajdzie coś dla siebie :)\nEtno Cafe OVO — zapytaj autora recenzji: figasiemiga\nEtno Cafe OVO — podobne obiekty, przeglądane przez podróżnych\nByłeś(-aś) w Etno Cafe OVO? Podziel się wrażeniami!


Czy moge? Czy sie oplaca? | XboxForum.pl - Największe Polskie forum o konsolach Xbox One, Xbox 360 i Xbox.\nCzy moge? Czy sie oplaca?\nTemat na forum 'Dla świeżaków' rozpoczęty przez jimi1111, Grudzień 9, 2011.\nJutro mi przyjdzie xbox 360 slim 250 gb. Czy bede mogl go przerobić? Jak tak to czy strace gwarancje? Czy sie oplaca przerobic?\njimi1111, Grudzień 9, 2011\nJezeli lubisz grac single to się opłaca.\nJezeli chcesz grac multi to nie bo dostaniesz bana i po konsoli.\nZalezy jezeli data produkcji konsoli jest przed sierpniem 2011 to mozesz jezeli po to przykro mi ale nie\nBusi332, Grudzień 9, 2011\nA moge jakos grac bez przerobki w gry nieoryginalne?\nNie, na oryginalnym firmware gra się tylko w oryginalne gry... Jak konsola będzie po sierpniu 2011 to nie przerobisz\nTrza bylo zapytac o przerobke przed kupnem. Zapewne konsola bedzie zbyt nowa by przerobic.\nNie oplaca sie przerabiac, nawet tu na forum jest napisane, ze ban jest bankowy i to tylko kwestia czasu.\nBan bedzie jesli gra online, jesli ma konsole tylko do single to jak najbardziej RGH sie oplaca, wrecz wskazane jest by go zrobic . No ale musisz miec starsza wersje slima, jak bedzie zbyt nowa to narazie nie ma mozliwosci przerobki niestety\nJa mam date z tylu konsoli 2011.01.14 i co musze zrobic zeby przerobic? Szuklalem troche i jest wiele przerobek i w sumie za bardzo nie ogarniam. Da sie np sciagac obrazy i grac z pendrive lub dysku? Czy zeby przerobic musze rozgrecac konsole, nie da sie podpisac cyfrowo obrazu, zeby byl widoczny jak gra z games on demand? Niech ktos mi to wyjasni Dzieki.\nJak chcesz grac z dysku lub pendrive to tylko dzieki RGH (lutowany czip w konsoli) ale wtedy odpusc sobie multi, a jesli chcesz grac online to zrob LT3.0 (wgranie innego firmware do napedu) ktore wyjdzie niebawem ale bedziesz musial gry na plytach nagrywac... wszystko wiaze sie z rozkrecaniem konsoli\nJest przeróbka Ixtreme LT+ (wgrywasz firmware do napędu) w której ściągasz gre i wypalasz na płyte, wkładasz do napędu i czyta. Jest też przeróbka RGH w które wlutowujesz dodatkowego chipa wtedy m. in. możesz grać w gry z dysku bez potrzeby wypalania płyt. Oczywiście do każdej trzeba rozebrać konsole co jest równoznaczne z utratą gwaracji.\nRozumiem, czyli obecnie najlepszym sposobem jest flash napędu za pomocą LT3.0 które pojawi się niebawem (czy Ixtreme LT+ to starsze LT?) później kontrolowanie tego co i jak wypalam na DVD i granie teoretycznie bez obaw na live? Czy do wgrania firmware wystarczy mi laptop z portem eSATA + zwykły kabel? I ostatnie czy do wypalenia odpowiednio płyty wystarczy nagrywarka DL w laptopie czy konieczna jest wersja pc? Dzięki za odpowiedź\nStarsze było Xtreme jak się nie myle teraz jest Ixtreme ;p\nCzy bez obaw na live to bym nie powiedział, jak grasz na przerobionym to zawsze jest możliwość dostania bana.\nPotrzebujesz port SATA i zasilanie do napędu z xboxa + probe jeśli to napęd z fata\nNiby idzie wypalić na laptopie jeśli jest nagrywarka DL jednak bardziej preferowane są nagrywarki stacjonarne, najlepiej kup przejściówki i Liteon IHAS 124-xx B wtedy wgrasz Firmware Burner Max od C4eva i będziesz wypalał nowe gierki w 100%, jeśli wypalasz tą nagrywarką to niby jest też mniejsze pradopodobieństwo bana na live.\nJakiego xboxa chcesz przerabiać slima czy jakieoś starszego ?\nNa razie tylko rozważam taką możliwość, mam slima ze stycznia tego roku, ale w takim wypadku skoro nie mam stacjonarki to mija się to z celem. Myślałem że da się jakoś softwareowo obejść to wszystko i grać z dysku\nJeśli masz slima to musisz integrować w elektronike napędu tzn. robić drill w chipie (Winbond) lub przecinać ścieżki i lutować (MXIC) co jest dosyć trudne jeśli się nie znasz na elektronice, jeśli chcesz możesz spróbować sam, ale zawsze robisz to na własną odpowiedzialność. No właśnie na granie z dysku to tylko RGH które jest dosyć drogie bo ok.250zł, ale płacisz raz i masz spokój z aktualizacjami i wg.. No właśnie co tu czytałem na forum to nagrywarki laptopowe nie spisują się na nagrywaniu gier na xboxa..


Policja aresztowała mężczyznę, który dopuścił się rasistowskiego zachowania wobec Freda | ManUtd.pl - Serwis kibiców klubu Manchester United\nPolicja aresztowała mężczyznę, który dopuścił się rasistowskiego zachowania wobec Freda\nŹródło:Daily Mail / Metro\nBrytyjska policja zidentykowała i aresztowała mężczyznę, który podczas sobotnich derbów Manchesteru dopuścił się rasistowskiego zachowania wobec Brazylijczyka Freda. Karygodne poczynania 41-latka odbiły się szerokim echem w mediach społecznościowym.\nZarzut postawiony 41-letniemu mężczyźnie to naruszenie porządku publicznego na tle rasowym. Na nagraniach z meczu wyraźnie widać jak próbuje on naśladować małpę w momencie, gdy Fred szykował się do wykonania rzutu rożnego, w 67. minucie wygranego 2:1 przez Manchester United pojedynku z Manchesterem City. W stronę Brazylijczyka poleciały także przedmioty – jedna z zapalniczek trafiła ciemnoskórego pomocnika w plecy.\nW obronie Freda stanęli piłkarze “Czerwonych Diabłów” i menedżer Ole Gunnar Solskjaer. W oficjalnym komunikacie władze Manchesteru City zapowiedziały współpracę w zidentyfikowaniu mężczyzny oraz dożywotnie wykluczenie 41-latka z klubu kibica. Do incydentu nawiązał także menedżer Pep Guardiola, stanowczo potępiając rasistowskie zachowanie podczas pomeczowej konferencji prasowej.\n– Nawet ten idiota nie zepsuje nam nastrojów. Wstydliwe zachowanie. Derby rządzą się swoimi prawami, ale nigdy nie stanowią powodu, by być rasistą! – pisał po meczu na Twitterze Jesse Lingard.\nCałe zajście skomentował także sam Fred, w rozmowie ze stacją ESPN Brazil. – Niestety, wciąż jesteśmy zacofanym społeczeństwem. Mamy 2019 rok, a nadal musimy w tym żyć. Na boisku rzucali we mnie, jedna z zapalniczek trafiła we mnie, ale nie widziałem wszystkiego. Dopiero w szatni zostałem uświadomiony przez chłopaków. Staram się tym nie przejmować i przejść dalej.\n– Niestety, takie wydarzenia dalej występują na niektórych stadionach. Doszło do tego tutaj, musieli się z tym zmierzyć niektórzy moi koledzy grając jeszcze w lidze ukraińskiej. To smutne, ale musimy podnosić głowę i zapominać o tym. Nie możemy przykładać do tego uwagi, ponieważ im właśnie o to chodzi.\n– Wszyscy jesteśmy tacy sami. Niezależnie od koloru skóry, włosów czy płci. Przybyliśmy z tego samego miejsca i w to samo miejsce się kiedyś udamy. Dziękuję Bogu, że w szatni mam wielu przyjaciół, którzy przyszli mi z pomocą, jak np. Jesse Lingard. Nie chcę o tym myśleć. Chcę iść dalej.\nPrzeczytaj także: Solskjaer przed rewanżem z LASK Linz dla MUTV: wyjściowy skład nie będzie znacznie różnił się od tego, który zagrał w Austrii\nSourceDaily Mail / Metro\nPoprzedni artykułSaudyjski minister sportu o przejęciu Man Utd: wszystko jest możliwe\nNastępny artykułOle Gunnar Solskjaer: dla tych, co w nas wątpią, nadchodzą trudniejsze czasy


O tym, że trzeba dbać o zęby, nie trzeba nikogo jakoś specjalnie przekonywać, ponieważ to rozumie się samo przez się. Wszak zdrowe zęby to podstawa. Czasami zdiagnozowanie niektórych dolegliwości bywa trudne, a okazuje się, że mają\none swoje źródło nieleczonych zębach. Zatem gabinet dentystyczny to miejsce, które powinniśmy regularnie odwiedzać, bo wyjdzie nam to tylko na zdrowie. Stomatolog oceni stan naszego uzębienia, założy potrzebne plomby czy po prostu usunie z nich kamień. Dentysta nie gryzie, to lekarz, który ma nam pomóc. A współczesny stomatolog ma nam naprawdę sporo do zaoferowania. Dawne dowcipy o pacjentach uciekających sprzed drzwi gabinetu stomatologicznego można chyba już spokojnie włożyć między bajki. Dzisiaj niektóre zabiegi wykonuje się już pod narkozą, więc nawet najbardziej stroniący od fotela dentystycznego pacjenci mogą być spokojni. Problemem nie jest też już leczenie kanałowe czy ekstrakcja nawet najbardziej trudnego do usunięcia zęba. Najpierw robi się zdjęcie rtg i dopiero po tym podejmuje stosowne kroki.\nTemat dnia: dentyściCzy są nowe przepisy jak leczyć zęby?Ładny uśmiech mimo uszkodzeń zębówKilka porad dotyczących m.in leczenia kanałowego pod mikroskopemCzego używają obecnie dentyści? Nowe techniki w stomatologiiGabinet dentystyczny zabrzePorady na zdrowie. O zębach8 informacji jak zabrać się za protetykęJak nie bać się dentysty? Poradnik dla pacjentówDla pacjentów stomatologicznych - poradnikOgólnie o stomatologii - coś o implantachKilka porad - o wizycie u dentystyWizyta u dentysty - nie ma powodów do obawStomatologia i nowoczesne metody na leczenie zębówKilka ogólnych porad o wizycie u dentystyCo musisz wiedzieć o dentystach i stomatologachWcale nie tak krótko o dentystachJak leczyć zęby - odkrycie 2020!Tekst o stomatologii - poradnik pacjentaO kwestiach stomatologicznych - kilka poradNowe metody w 2021 jak lepiej leczyć zębyGabinet dentystyczny zabrzeWcale nie tak krótko o dentystachProblem utraty zębówImplantologia - triumf współczesnej stomatologiiDobry dentysta w ZabrzuWcale nie tak krótko o dentystachCo wiesz o nowoczesnej stomatologii - implantologiaImplantologia - triumf współczesnej stomatologiiDentysta - co warto wiedzieć przed wizytą?


Samorządowcy: Rząd obrał kierunek powrotu do centralizacji państwa\n27 stycznia 2017 11:35\nSamorządowcy sprzeciwiają się „antysamorządowej polityce rządu” (fot.youtube.com)\n• Samorządowcy z Ruchu Obrony Polskiej Samorządności apelują do prezesa PiS o „zaprzestanie demontażu polskich samorządów”.\n• – O tym, kto rządzi w lokalnych wspólnotach powinni decydować obywatele, a nie politycy z Warszawy – podkreśla lider PSL Władysław Kosiniak Kamysz.\n• Panie prezesie, nie honor wygrać stosując nieuczciwe chwyty. Sztuką jest przekonanie do siebie wyborców w uczciwej rywalizacji – apeluje do Jarosława Kaczyńskiego marszałek woj. mazowieckiego Adam Struzik.\nW piątek 27 stycznia samorządowcy skupieni w ROPS złożyli w Sejmie RP list otwarty do prezesa PiS Jarosława Kaczyńskiego. Sprzeciwiają się w nim „antysamorządowej polityce rządu”.\n– O tym, kto rządzi w lokalnych wspólnotach powinni decydować obywatele, a nie politycy z Warszawy – podkreśla Władysław Kosiniak Kamysz. – Polskie Stronnictwo Ludowe będzie stało murem za samorządowcami, niezależnie od ich poglądów politycznych. Wartością nadrzędną jest idea samorządności, czyli władzy blisko ludzi, a nie polityków – zaznacza.\nZdaniem samorządowców rząd PiS obrał kierunek powrotu do centralizacji państwa.\n- Ostatnie miesiące upłynęły na odbieraniu samorządom kolejnych kompetencji. Ostatni pomysł PiS to dwukadencyjność i to działająca wstecz – czytamy w stanowisku samorządowego ruchu.\n- Nieuczciwa retoryka PiS godzi nie tylko w samorządowców, którzy nie będą mogli kandydować, ale przede wszystkim w obywateli, którzy powierzyli im swój mandat zaufania. Jakim prawem posłowie sprawujący swój mandat od 20 lat mówią o tym, że zarządzanie samorządem przez 10 lat to już sitwa? Nie ma w tej argumentacji ani logiki, ani zwykłej przyzwoitości – mówi marszałek Adam Struzik, szef ROPS.\nPiS PSL Jarosław Kaczyński Władysław Kosiniak-Kamysz Adam Struzik kadencja wybory samorządowe


Elektryk Nowa Wieś montaż, nadzór, pomiary i odbiory instalacji elektrycznych\nNowa Wieś elektryk z uprawnieniami\nElektryk z Nowej Wsi.\nELEKTRYK NOWA WIEŚ\nW Nowej Wsi jesteśmy w stanie realizować postawione zadania w oparciu o wiedzę i posiadane uprawnienia elektryczne. Wykonujemy pełny zakres usług elektrycznych w tym pomiary instalacji elektrycznych odbiorcze, okresowe i powykonawcze. Odbiory instalacji elektrycznych w celu zgłoszenia budynku do do użytkowania oraz mniejsze jak podłączenie płyty indukcyjnej, płyty grzejnej, kuchni elektrycznej, piekarnika, naprawa instalacji elektrycznej, tablicy piętrowej, wymiana tablicy głównej, serwis elektryczny, naprawa awarii, serwis techniczny, pogotowie elektryczne, instalacja elektryczna przegląd i sprawdzenie.\nmontaż gniazd i wyłączników\nodbiór instalacji elektrycznej\ndokumentacje dla PINB\ndokumentacje dla energetyki\nkonserwacje instalacji elektrycznej\nprzeglądy instalacji elektrycznej\nUsługi elektryka poza Nową Wsią.\nDziałamy na terenie Nowej Wsi.\n(c)2021, Elektryk Milanówek


Ogłasza III ustny przetarg nieograniczony na sprzedaż lokalu użytkowego położonego w Sulikowie przy Placu Wolności Nr 11/1A wraz z oddaniem we współużytkowanie wieczyste przynależnego gruntu.\nLokal użytkowy o powierzchni 24,40 m2 położony na parterze budynku.\nUdział 13,7% w częściach wspólnych budynku oraz działki Nr 573/6, obręb 0011 Sulików, A.M. 2 Nr KW 36054, o powierzchni 0,0522 ha.\nZgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, przedmiotowa nieruchomość oznaczona jest symbolem 18 MN,U z zapisem: istniejący zespół zainwestowania mieszkaniowo- usługowego do zachowania.\nCena wywoławcza nieruchomości wynosi: 18.000,00 zł.\nWadium wynosi: 1.800,00 zł.\nMinimalne postąpienie, nie mniej niż: 180,00 zł.\nPrzetarg odbędzie się w dniu, 5 marca 2009 roku o godz. 1030 w sali narad Urzędu Gminy Sulików, ul. Dworcowa Nr 5, pokój Nr 14.\nForma sprzedaży: lokal użytkowy na własność, grunt we współużytkowanie wieczyste.\nForma zapłaty za wylicytowaną nieruchomość: pierwsza opłata za grunt wynosi 25% wylicytowanej jego ceny wraz z należnym podatkiem VAT, oraz jednorazowa wpłata za lokal użytkowy wylicytowanej jego ceny, zwolniona od podatku VAT(zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zmianami), płatne w pieniądzu, przelewem na dwa dni przed zawarciem aktu notarialnego. Następne opłaty roczne z tytułu użytkowania wieczystego gruntu 3% wylicytowanej ceny gruntu, płatne do dnia 31 marca każdego roku, aktualizacja w okresach nie krótszych niż jeden rok, przez wypowiedzenie.\nNiniejsze ogłoszenie będzie podane na stronie internetowej BIP Sulików, oraz wywieszone będzie przez okres 30 dni na:\ninsp. ds. gospodarki nieruchomościami.\nte. 075 7787 288, 289, wew.11\nSkrócony opis: Wójt Gminy Sulików Ogłasza III ustny przetarg nieograniczony na sprzedaż lokalu użytkowego położonego w Sulikowie przy Placu Wolności Nr 11/1A wraz z oddaniem we współużytkowanie wieczyste\nData wytworzenia informacji: 2009-02-06 13:32:29\nData udostępnienia informacji: 2009-02-06 13:32:29\nData ostatniej aktualizacji: 2009-02-06 13:49:08


Policja Białystok: GRA PLANSZOWA „BEZPIECZNA DROGA DO SZKOŁY” - EchoBialystok\nPolicja Białystok: GRA PLANSZOWA „BEZPIECZNA DROGA DO SZKOŁY”\nZ uwagi na rozpoczęcie nowego roku szkolnego policjantki z Wydziału Prewencji Komendy Miejskiej Policji w Białymstoku przygotowały grę planszową pod nazwą „Bezpieczna droga do szkoły”. Propozycja ta z pewnością uprzyjemni rodzinne spędzanie wolnego czasu, a także poszerzy wiedzę najmłodszych na temat bezpieczeństwa.\nRozpoczął się nowy rok szkolny. Z tej okazji policjantki z Wydziału Prewencji Komendy Miejskiej Policji w Białymstoku przygotowały grę planszową pn. „Bezpieczna droga do szkoły”. Gra skierowana jest do dzieci powyżej 6 roku życia. Jej celem jest przypomnienie najważniejszych zasad bezpieczeństwa w drodze do szkoły. Podczas zabawy dzieci będą miały do wykonania zadania związane z bezpieczeństwem między innymi na drodze, w kontaktach z obcą osobą, czy bezpańskim psem. Wspólna gra będzie doskonałą formą nauki poprzez zabawę.Inicjatywa gwarantuje mile i efektywnie spędzony czas.\nZagraj i bezpiecznie dotrzyj do szkoły.\nKomenda Miejska Policji w Białymstoku, http://www.bialystok.policja.gov.pl/po2/aktualnosci/67538,GRA-PLANSZOWA-BEZPIECZNA-DROGA-DO-SZKOLY.html