Czy Bóg działa, kiedy Go proszę? - Karl-Heinz Menke - Portal OPOKA\nWydawnictwo Homo Dei, 2011\nFormat książki: 125 x 185\nPrzekład: Dorota Jankowska\nWłączenie modlącego w ofiarę Chrystusa\nWiele świadectw takiego chrześcijaństwa, które rozumie Boga jako sprawiedliwość domagającą się zadośćuczynienia, a Chrystusa jako „okup”, to nierzadko dokumenty strachu, skrupulanctwa i samozniszczenia. Czy jednak dlatego każda ofiara jest odbiciem zniekształconego obrazu Boga?\nŚw. Teresa wyznaje w swoich świadectwach, że wszystko, co czyni z miłości, jest jednocześnie najbardziej wewnętrznym wypełnieniem jej samej. W zapiskach możemy zatem przeczytać, jak przez Chrystusa, z Chrystusem i w Chrystusie przyjmuje na siebie niemożność modlenia się człowieka zrozpaczonego, i dlatego wyznaje: „Nigdy nie mogę się modlić”, ale jednocześnie: „Mogę, kiedy żyję już nie ja, lecz żyje we mnie Chrystus”. Drewermann zapytałby: Kto to mówi – dręczące św. Teresę „nad-ja” wpojonego nieczystego sumienia czy też związane z imieniem Chrystusa „nad-ja” nigdy nieusuniętego poczucia winy wobec wcześnie zmarłej matki? 1 – Sama Teresa odpowiada: Jeżeli nie żyję już ja, lecz żyje we mnie Chrystus, to wolno mi również powiedzieć: „Ja to mówię; ja mogę się modlić”. Twierdzi nawet: „Czynię stale m o j ą wolę”. Patrząc powierzchownie – jak komentuje Ferdinand Ulrich – to świadectwo Teresy o sobie zdaje się jednym wielkim „bałaganem”; ponieważ „najpierw mówi: »J a« nie mogę! Potem, kiedy »ja« umiera, bo Inny żyje we mnie, zaczyna znowu mówić: j a mogę wszystko w Tym, który… we mnie żyje. Ale – pytamy – czy »j a« tutaj coś może?” 2.\nNie tylko odpowiedź św. Teresy, ale również niezliczone dokumenty osób kanonizowanych w tradycji chrześcijańskiej zaświadczają, że zyskuję siebie (moje życie) w takim samym stopniu, w jakim pozwalam integrować siebie (moje życie) w ofiarę, w której Kapłan (Jezus Chrystus) jest tożsamy z darem ofiarnym. Integracja ta dokonuje się w modlitwie – nie w modlitwach, które się tylko „zalicza”, lecz w modlitwie, która przeradza się w działanie. Niech raz jeszcze wolno mi będzie posłużyć się obrazem wody na wysuszonej ziemi: jeśli wodą jest dający się Bóg lub Chrystus i jeśli w wysuszonej ziemi tego świata my jesteśmy porami, które mogą się na nią otwierać albo zamykać, to „wpuszczanie” w siebie wody oznacza, że w dawaniu tego, co otrzymujemy, „urzeczywistniamy samych siebie”.\nJeżeli ofiara, o której wolno mówić również po wydarzeniu Chrystusa, to dawanie siebie, wykluczone jest zawężanie jej do cierpienia. Co prawda zgadza się, i stale świadczyli o tym wielcy święci, że integrowanie własnego życia z samooddaniem się (miłością) Chrystusa implikuje cierpienie, ale nie szuka się go ani do niego nie dąży, lecz znosi się je z miłości. Całkiem niedorzeczne byłoby zatem równanie: „Więcej bycia chrześcijaninem to więcej drogi krzyżowej”. Albo: „Im gorzej wiedzie się chrześcijaninowi, tym bardziej prawdziwe jest jego chrześcijaństwo”. Takimi wypowiedzianymi lub niewypowiedzianymi przypuszczeniami przyczyniamy się do tworzenia owego, miejmy nadzieję, przezwyciężonego już obrazu Boga, opisującego Ojca jako bezwarunkową Sprawiedliwość, która dla potwierdzenia własnej konsekwencji domaga się drogi krzyżowej Syna.\nPamiętam rozmowę z pewną dziewczyną, która stała przed decyzją wyboru zawodu. Było to dla niej również pytanie o to, jaką drogę życiową przeznaczył dla niej Bóg. Zaproponowałem jej, aby w modlitwie zawierzyła się Chrystusowi i powiedziała Mu: „Moje życie należy do Ciebie; zrób ze mną, co chcesz!”. Odpowiedziała natychmiast, wzbraniając się: „Nie mogę tak się modlić, bo On zaraz wysłałby mnie do klasztoru. A tam w żadnym wypadku nie chcę trafić”. Dziewczyna ta była mocno przekonana, że Chrystus zawsze oczekuje tego, co trudniejsze. W ogóle nie przyszło jej do głowy, że On mógłby chcieć tylko tego, co dla niej oznacza życie, spełnienie i sens.\nJako kapłan często w rozmowie spotykam się z przypuszczeniem, że kto „zadaje się” z Chrystusem, temu jest ciężko. A u tego, komu dobrze się wiedzie, z naśladowaniem Chrystusa coś chyba jest nie tak. Zawsze przewija się w tym myśl: Skoro ciągle dobrze mi się wiedzie i jestem zadowolony, czy w takim razie nie popełniłem jakiegoś błędu? Czy nie uczyniłem sobie życia zbyt łatwym? Albo jestem może jeszcze tak słaby w wierze, że Chrystus nie wymaga ode mnie niczego trudniejszego?\nWynikiem takiego myślenia jest potem chrześcijaństwo z cierpiętniczą miną. Skoro już w rzeczywistości nie idzie mi tak źle, muszę przecież trochę ponarzekać i poużalać się, aby nikt nie myślał, że wiedzie mi się za dobrze. Bo tego przecież nie da się pogodzić z naśladowaniem Chrystusa.\nKto czyta Nowy Testament, dochodzi do innego wniosku: Chrystus pragnie, aby ludzie mogli żyć – nie ledwo co przeżyć, ale żyć w pełni. Nie lubi, kiedy ludzie utrudniają sobie nawzajem życie. Nie może przyglądać się bezczynnie, gdy komuś przeszkadza żyć choroba, wina czy niesprawiedliwe warunki. Najwidoczniej nie chciał chrześcijaństwa z cierpiętniczą miną. Jego działalność publiczna rozpoczyna się od udziału w weselu w Kanie. I potrafi ł być ostry, kiedy ktoś pod pozorem pobożności chciał Mu przeszkodzić na przykład w udzieleniu pomocy cierpiącemu człowiekowi w szabat.\nOczywiście, chrześcijaństwo nie jest tożsame z prywatnym szczęściem. Nikt nie może być chrześcijaninem dla samego siebie. Do Boga, który jako Trójca jest Relacją, Uznaniem Drugiego, Dawaniem siebie, nie można kierować modlitwy t y l k o z a siebie samego. Kto komunikuje się z Chrystusem, nie jest tak po prostu odbiorcą daru – w każdym razie nie tylko; staje się również dawcą tego, co otrzymuje.\n„Uboga wdowa”, czyli „stawanie się modlącego rzeczywistym”\nW tym kontekście chciałbym przypomnieć historię, którą – jeśli w ogóle – przytacza się w związku z tematem „ubóstwo”, ale raczej nie z tematem „modlitwa”. Chodzi o historię ubogiej wdowy, która oddaje swoje ostatnie pieniądze:\n„Potem usiadł naprzeciw skarbony i przypatrywał się, jak tłum wrzucał drobne pieniądze do skarbony. Wielu bogatych wrzucało wiele. Przyszła też jedna uboga wdowa i wrzuciła dwa pieniążki, czyli jeden grosz. Wtedy przywołał swoich uczniów i rzekł do nich: Zaprawdę, powiadam wam: Ta uboga wdowa wrzuciła najwięcej ze wszystkich, którzy kładli do skarbony. Wszyscy bowiem wrzucali z tego, co im zbywało; ona zaś ze swego niedostatku wrzuciła wszystko, co miała, całe swe utrzymanie” (Mk 12, 41–44).\nWyobraźmy sobie przez moment, że jakiś reporter telewizyjny z naszych czasów obserwował-by tę scenę przed 2 tysiącami lat. Poza tym przysłuchiwałby się, co Jezus powiedział uczniom o ubogiej wdowie, a następnie podszedłby z grubym mikrofonem do tej niepozornej kobiety i zadałby pytanie: „Jak dochodzi się do tego, żeby oddać ostatni grosz?”.\nPrzypuszczam, że gdyby wdowa w ogóle udzieliła odpowiedzi, powiedziałaby chyba: „Trzeba się długo modlić”.\nPodczas lat mojej pracy w duszpasterstwie parafialnym wciąż – przede wszystkim w konfesjonale – spotykałem ludzi, którzy chcieli wiedzieć, ile musieliby dać (oddać), aby słusznie mogli nazwać siebie chrześcijanami; ludzi, którzy wcale nie uważali, że chrześcijaństwo to unikanie ciężkich grzechów; ludzi, którzy bardzo dobrze rozumieli, iż wspólnota z Chrystusem jest wspólnotą z najmniejszym bratem i najmniejszą siostrą; ale również ludzi, którzy chcieli wiedzieć dokładnie: jeżeli zarabiam 10 tysięcy marek miesięcznie, ile z tego muszę oddać, aby Bóg czy Chrystus był ze mnie zadowolony? Wystarczy 500 marek czy musi to być 10 procent? Czy też może Chrystus będzie zadowolony dopiero wtedy, gdy zachowam się tak jak uboga wdowa z cytowanej wyżej perykopy?\nJestem pewny, że ani Matka Teresa, ani uboga wdowa z Ewangelii nie odpowiedziałyby na to pytanie, wymieniając konkretną kwotę. Mógłbym sobie jednak wyobrazić, że obie powiedziałyby o własnej modlitwie (komunikowaniu się z Chrystusem). U św. Franciszka Salezego znajdujemy uwagę, której sens jest następujący: Są ubodzy, którzy mają serce bogacza. I zdarza się, że bogacze mają serce biedaka – jednak tylko jeśli się modlą.\nW tym miejscu niektórzy czytelnicy chcieliby może zaprotestować, wskazując na ludzi, którzy nie znają Chrystusa, którzy w ogóle się nie modlą, a jednak są bardzo bezinteresowni. Któż chciałby temu zaprzeczyć! Niemniej, jeśli ktoś dla innych dosłownie idzie na barykady i żąda sprawiedliwości, jeśli przez swe zaangażowanie prowadzi niemal do „samospalenia”, a swoją rewolucję głosi, wkładając resztę tego, co własne, jego bezinteresowność nie jest przecież taka sama jak bezinteresowność ubogiej wdowy. Ona bowiem nie żąda; działa jako jedyna, nie porównując siebie z zachowaniem jakiegoś bogacza.\nNawet jeśli swoim poglądem sprowokuję kogoś, powiem: jestem pewny, że nie można rzeczywiście kochać ludzi – i samego siebie! – nie modląc się regularnie.\nĆwiczenia modlitewne („ćwiczenia duchowne”) prowadzone według koncepcji św. Ignacego Loyoli zawsze rozpoczynają się od spojrzenia wstecz na dotychczasowe życie. Młodym ludziom, którym dane mi było przed laty głosić rekolekcje, zawsze radziłem, aby tę retrospekcję przeprowadzali pisemnie. Pewien osiemnastolatek, którego cytuję tutaj za jego pozwoleniem, napisał: „Czytałem niedawno amerykańską historię science fiction, w której ludzie w ostatnich godzinach przed zagładą jeszcze raz szukają maksymalnej przyjemności. Historia ta skłoniła mnie do refleksji. Byłem pewny, że dwadzieścia cztery godziny przed własną śmiercią zachowywałbym się inaczej. Spróbowałbym czegoś w rodzaju radykalnego chrześcijaństwa, zgodnie z mottem: »Idź, sprzedaj wszystko, co masz, a pieniądze rozdaj ubogim!«. Ale moje faktyczne życie nie zmieniło się. I choć niekiedy chodzę na mszę, od dawna się już nie modliłem”.\n„Od dawna się już nie modliłem” – czyniąc takie wyznanie, ów osiemnastolatek zrozumiał, że przeciwieństwem modlenia się nie jest niemodlenie, lecz wygodnictwo, owa siła ciążenia własnych skłonności, znane nam wszystkim zmęczenie, które skutecznie uniemożliwia wszelki zryw i nowy początek, umacnia nasze przyzwyczajenia, powoduje, że staczamy się w monotonię i kołtuństwo, i która jest codzienną rezygnacją ze świętości.\nPrzeciwieństwem modlenia się nie jest niemodlenie, lecz wygodnictwo. Człowiek taki jak uboga wdowa z Ewangelii św. Marka, człowiek, który ufa Bogu tak, że oddaje wszystko, nie spada z nieba. Owo dawanie nie jest cechą wrodzoną, czymś, co się ma lub nie. Nie, takie dawanie jest owocem długiej drogi.\nTym, od czego ono najczęściej zależy i co najbardziej się liczy, jest wierność. Wierność w małych rzeczach! Wielkie przedsięwzięcia, stanowcze postanowienia, nasze wzloty i upadki w szturmowaniu nieba nierzadko są wyrazem próżności, chorobliwej ambicji i egoizmu. Dziesięć minut wytrzymanych codziennie przed obliczem Boga (przed Jezusem Chrystusem) liczy się bardziej niż dziesięć wielkich postanowień. Modlitwa jest bowiem jak droga przez step: jeśli nie chodzi się nią często, zarasta.\nDo moich najpiękniejszych doświadczeń duszpasterskich należą listy szesnasto- i siedemnastolatków, z którymi mogłem odbyć „ćwiczenia duchowne” (rekolekcje). Pewna dziewczyna napisała mi, że co wieczór rozmawia z Chrystusem; że robi to na kolanach, ponieważ to jedyna postawa, w której pomimo zmęczenia może się modlić; i że ma wrażenie, iż modlitwą wieczorną zaczyna już kolejny dzień. Pewien przyszły mechanik napisał do mnie: „Po rekolekcjach postanowiłem każdego wieczoru czytać fragment z Nowego Testamentu. Aby o tym nie zapomnieć, położyłem Biblię na poduszce. Potem jednak przez cztery tygodnie byłem na montażu w Monachium. W tym czasie już o tym nie myślałem. No tak, kiedy wróciłem, Biblia nadal leżała na poduszce. Chciałem ją odłożyć. Ale wtedy otworzyłem ją na fragmencie, który nie może mi wyjść z pamięci. Zacząłem na nowo”.\nChłopakowi, który w międzyczasie został księdzem, zaproponowałem, aby raz dziennie odmawiał modlitwę św. Ignacego: „Weź, o Panie, całą moją wolność. Przyjmij moją pamięć, mój rozum, całą moją wolę. Podaruj mi tylko Twoją miłość. Wtedy będę wystarczająco bogaty i nie będę już niczego szukał”. Szczera odpowiedź dwudziestodwulatka brzmiała: „Nie mogę się tak modlić; to nie byłoby uczciwe”. W podobny sposób jak wspomniana dziewczyna bał się Boga, który kiedy poda Mu się mały palec, bierze całą rękę.\nUboga wdowa z Ewangelii św. Marka z całą pewnością nie pytała lękliwie, czy Bóg żąda jeszcze więcej. Kiedy wyobrażam sobie, jak mogła wyglądać ta kobieta, której imienia nie znamy, myślę mimowolnie o pomarszczonej, ale promiennej twarzy Matki Teresy. Pokazała niezliczonym rzeszom ludzi, że prawdziwe dawanie nie czyni nieszczęśliwym, lecz radosnym 3.\nOczywiście, człowiek, który jak uboga wdowa ufa Bogu tak, iż bez lęku o własną przyszłość oddaje ostatni grosz, nie spada z nieba, lecz jest owocem długiej zażyłości.\nOjciec duchowy Heinrich Spaemann, który dużo rozmyślał o modlitwie, efekty stałej zażyłości z Bogiem ujął w formie paraboli. Nieco inaczej opowiedziana pokazuje ona metaforycznie, dlaczego uboga wdowa jest człowiekiem prawdziwej modlitwy:\nW pewnym dziecięcym pokoju żyła stara jak świat zabawka – konik na biegunach. Był już bardzo wytarty, wypadły mu włosy i nie był ładny. Obok konika na biegunach leżała nad wyraz wytworna, jeszcze zupełnie nowa szmaciana lalka. Pewnego dnia zapytała konika: „Co jest rzeczywiste? Czy bycie rzeczywistym oznacza, że jest się pięknym, że posiada się piękne suknie i jest się drogim?”. „Rzeczywistym – odpowiedział konik na biegunach – nie jest to, co masz, lecz to, czym się stajesz. Jeśli przez długi, długi czas rzeczywiście kochasz jakieś dziecko, i jeśli dziecko przez długi, długi czas rzeczywiście kocha ciebie, wtedy stajesz się rzeczywista. Nie dzieje się to nagle. Na ogół w momencie, kiedy będziesz rzeczywista, oddałaś już wszystko. Ale to w ogóle nie jest ważne – chyba że w oczach ludzi, którzy sami nie są rzeczywiści”.\nJestem przekonany, że uboga wdowa, o której opowiada św. Marek, była „rzeczywista”.\n1 Określone mianem ofiary współcierpienie z Chrystusem z powodu grzechu innych Drewermann nazywa „masochistycznym tryumfem samozniszczenia” (w: Kleriker. Psychogramm eines Ideals, Olten-Feiburg 1989, s. 176), a o podobnych fenomenach mówi: „To, c o zostaje tutaj wyideologizowane, da się ująć psychoanalitycznie: jednoznacznie idzie tu o świat myśli pewnego »nad-ja«, ukształtowanego w takich dniach, jakie opisaliśmy generalnie jako tło psychogenezy klerykalnej: przytłaczające cierpienie (zazwyczaj matki), które kładzie się cieniem na całym »świecie« (dziecka) i dlatego będzie później w decydującym stopniu kształtować jego światopogląd; surowy zakaz roszczenia sobie w takim »świecie« pretensji do czegokolwiek własnego; i absolutyzowanie takich doświadczeń w zastępowaniu matki przez rolę Chrystusa” (tamże, s. 683).\n2 F. Ulrich, Gebet als geschöpfl icher Grundakt, Einsiedeln 1973, s. 97, w odniesieniu do Wierszy św. Teresy (Offi ce Central Lisieux, s. 412).\n3 Matka Teresa: „Bez cierpienia nasza praca byłaby tylko pracą społeczną, bardzo dobrą i pomocną, ale nie byłaby pracą Jezusa Chrystusa, częścią odkupienia. Jezus pragnął pomagać, dzieląc nasze życie, naszą samotność, nasze bóle, naszą śmierć. Tylko dlatego, że stał się jedno z nami, odkupił nas. Możemy czynić to samo; cała nędza ludzi biednych, nie tylko ich bieda materialna, ale także ich ubóstwo duchowe, muszą zostać odkupione, a my musimy je dzielić, bo tylko jeśli będziemy z nimi jedno, możemy ich odkupić, to znaczy, że przynosimy w ich życie Boga, a ich przynosimy Bogu” (cyt. za: M. Muggeridge, Mutter Teresa. Leben und Wirken der Friedensnobelpreisträgerin, Freiburg 81980, s. 58).\nKliknij aby zobaczyć dokumenty zawierające wybrany tag: sens modlitwa wybór miłość Bóg działanie prośba wola Boża uboga wdowa spełnienie


Hotels.com – Cartagena, El Beal, rezerwacje hoteli w dzielnicy El Beal\nEl Beal — hotele\nEl Beal — więcej informacji\nEl Beal — ogólne informacje\nEl Beal to miejsce, w którym możesz cieszyć się ofertą okolicznych restauracji. Plaża w Los Nietos i El Vivero to miejsca, które warto odwiedzić. Popularne atrakcje w dalszej okolicy to Morze Mniejsze i Klub Golfowy La Manga.\nEl Beal — najlepsze miejsca na nocleg\nMożesz zarezerwować nocleg w jednym z 40 miejsc w okolicy. El Beal — niektóre z najlepszych hoteli:\nKlub La Manga, luksusowy apartament z 3 sypialniami z łazienką • Prywatny taras i basen\nWilla (obiekt komfortowy), podczas pobytu można skorzystać z udogodnień takich jak kuchnia i patio\n• Bezpłatne Wi-Fi w pokoju • Centrum fitness • Basen odkryty • Taras\nEl Beal — dojazd\nCartagena — El Beal to miejsce w odległości 14,6 km od centrum.\n• El Beal — lotnisko Corvera (RMU-Międzynarodowy port lotniczy regionu Murcji), 33,4 km\nEl Beal – atrakcje\nEl Beal — co warto zobaczyć\nEl Beal — atrakcje w okolicy\n• Klub Golfowy La Manga (3,3 km)\n• Muzeum Kopalni w La Union (4,5 km)\n• Muzeum Powozów i Motocykli Zamar (4,5 km)


Znalezienie odpowiedniego dywanu nie wydaje się łatwym zadaniem. Oprócz gigantycznego wyboru wzorów, materiałów, rozmiarów i cen, przed podjęciem decyzji o wyborze „wymarzonego dywanu” należy wziąć pod uwagę kilka ważnych kwestii.\nDziś chcielibyśmy zająć się dokładnie tym tematem i dowiedzieć się, które z nich Dywany W jakich salonach można wystawić, na co należy zwrócić uwagę przed zakupem i na co układać Dywany należy zdecydowanie unikać.\nCo jest ważne przy wyborze materiału? Uwaga cel?\nZanim zaczniesz szukać lub nawet kupić dywan, zastanów się dokładnie, do jakiego celu jest przeznaczony. Każda przestrzeń mieszkalna w Twoim domu lub mieszkaniu ma wyraźną funkcję, co może nieco ułatwić wybór wykładziny. Na przykład w przedpokoju i w pokoju dziecięcym można nawet przewidzieć, jak często będzie chodzić po nowym dywanie i jak często trzeba go będzie czyścić.\nBardziej odpowiednie byłyby dywany lub chodniki, ponieważ można je odkurzać lub tymczasowo usuwać i czyścić tak często, jak to konieczne.\nNiektóre osoby są uczulone na tkaniny syntetyczne, dlatego przed zakupem zalecamy wykonanie „testu dywanu”, który jest obecnie oferowany przez coraz więcej producentów.\nKtóre dywany nadają się do małych, a które do dużych pomieszczeń?\nTyle że Dywany spełniając zadanie funkcjonalne, często nadal chodzi o estetykę i dekorację. Trochę Dywany są prawdziwymi dziełami sztuki i zasługują na ważne miejsce, w którym mogą rozwinąć swój pełny blask. Ponieważ jednak często wybieramy dywan do konkretnego pomieszczenia, a nie odwrotnie, przyjrzyjmy się bliżej, jak dobrać odpowiedni i korzystny dla danego pomieszczenia kształt i rozmiar. Przy okazji znajdziesz kompetentną i świetną radę Jest tu wybór dywanów.\nIm mniejsze pomieszczenie, tym większe wyzwanie umeblowania go w korzystny sposób. Powszechnie mówi się, że jasne odcienie sprawiają, że pomieszczenie wydaje się większe. To prawda, ale faktura dywanu wpływa również na atmosferę w pomieszczeniu. Z tego powodu radzimy pracować z kontrastami i pod jasnym dywanem układać terakotę lub parkiet w ciemnych, ale ciepłych odcieniach brązu. W ten sposób wysuwasz dywan na pierwszy plan i tym samym zwiększasz przytulność w pomieszczeniu.\nW dużych pomieszczeniach jest wystarczająco dużo miejsca, ale i tu mogą wystąpić błędy w aranżacji pomieszczenia. Zorientuj się w zależności od kształtu pomieszczenia, dostrzeż wpadanie światła przez okna i zaplanuj, jak ułożyć dywan, jeśli to możliwe, zanim go kupisz. W tym miejscu chcielibyśmy polecić doradztwo techniczne firmy Knutzen Wohnen, gdzie otrzymasz kompetentną poradę zgodnie z Twoimi indywidualnymi potrzebami.\nNa jakich wykładzinach podłogowych mogą znaleźć się dywany??\nZ czysto projektowego punktu widzenia, jak już wspomniano, należy dążyć do kontrastów. Porównanie kolorów powinno idealnie harmonijnie uzupełniać właściwości dywanu.\nDlaczego wizyta na rynku meblowym jest ważna i co obiecuje nam fachowe doradztwo??\nW wielu przypadkach wskazane jest zasięgnięcie porady specjalisty. Zakupy online są zawsze dobre, ale na rynku meblowym otrzymasz również wiele odpowiedzi na swoje pytania, kreatywne rozwiązania, a nawet inne dobre wskazówki i sugestie.\nSpecjalne życzenia i produkty na zamówienie\nTak naprawdę nie ma znaczenia, ile produktów jest oferowanych na rynku, ponieważ zawsze są ludzie, którzy działają zgodnie ze swoim osobistym gustem i potrzebami i często mają dodatkowe życzenia. Dzięki takim klientom możliwe jest teraz zindywidualizowanie ukochanego dywanu za dopłatą.\nJeśli w końcu wszyscy są szczęśliwi i zadowoleni, zrobiliśmy wszystko dobrze i życzymy udanego zakupu dywanu!


"Deniwelacja" - Literackie przeszpiegi\nSzpiegOpublikowano 22 maja 2017 21 maja 2017\nMija rok od tragicznych wydarzeń na Podhalu. Komisarz Forst zniknął, a echo po Bestii z Giewontu wybrzmiało. Ale… tak jak to jest z pogodą w górach – błyskawicznie się zmienia, tak Tatry znów odsłonią swoje złowieszcze oblicze.\nTopniejący śnieg na zboczach Giewontu odsłania ciała pięciu kobiet – nikt nie zgłaszał ich zaginięcia, nic ich nie łączy i na dodatek brakuje krwawych śladów zbrodni. Jedyne tropy na miejscu makabrycznego odkrycia prowadzą do byłego już komisarza Wiktora Forsta, który zapadł się pod ziemię. Zdecydowanie nie ułatwia to pracy nikomu, zwłaszcza gdy śledztwo prowadzą ‘starzy znajomi’ – Edmund Osica, Dominika Wadryś – Hansen i Aleksander Gerc, którego aż ręce świerzbią, by wpakować Forsta za kratki.\nA jeśli już mowa o Wiktorze… Jedyne co napiszę, by nie zdradzać za dużo, to fakt, że znajduje się daleko, w znacznie mniej mroźnych klimatach. Ale kłopoty trzymają się go dalej – pomimo dobrego przygotowania znów wpadł w bagno i, co gorsza, bez planu awaryjnego.\nDo lektury “Deniwelacji” podchodziłam z obawą. Dużą obawą. Trylogię z komisarzem Forstem uznałam za zamkniętą z chwilą ostatniej strony “Trawersu”, choć trzeba przyznać, że furtka nie została całkowicie zatrzaśnięta. I w tym momencie pojawia się czwarta książka, która zmienia trylogię w tetralogię, a nawet serię. Bałam się, że “Deniwelacja” została napisana ‘na siłę’, na fali popularności głównego bohatera i będzie stanowiła sztuczny twór.\nNiniejszym oświadczam, że nie ma powodów do obaw. Owszem – początek jest nad wyraz zagadkowy. Niby Forst jest, ale nie tam, gdzie go oczekujemy; ma pewien plan, ale nie chce go zdradzać. Do tego dochodzi na drugim biegunie wydarzeń – ‘delikatniejsza’ wersja Bestii z Giewontu. Nasza ‘czytelnicza’ niewiedza jest trochę irytująca – bo jak mamy układać fragmenty zagadki w całość, skoro puzzle są wybrakowane i rozrzucone w czasie?\nAutor machinę napięcia rozkręca stopniowo, przypominając co jest jego znakiem firmowym. Niektóre rozdziały kończy w taki sposób, że aż w człowieku krew się gotuje! Postać Forsta gwarantuje nam potężną dawkę adrenaliny – mocno poturbowany życiowo, uzależniony, łaknie niebezpieczeństwa jak powietrza. By śledzić jego poczynania, trzeba mieć naprawdę mocne nerwy, bo aż nazbyt często zadaje się z ludźmi, którzy wiedzą, że ból jest skutecznym sposobem na wydobycie każdej informacji. Niewątpliwie śmierć kiedyś go chwyci na tyle mocno, by już nie puścić, ale póki co udaje mu się wyślizgnąć. Ledwo, ale wciąż się udaje.\nUwierzcie, te niecałe 500 stron to tykająca bomba, a fajerwerki na końcu… Jak zwykle – soczyste. Jednym słowem – koniecznie przeczytajcie “Deniwelację”, zanim autor napisze kolejną część.\nRemigiusz Mróz “Deniwelacja”\nWydawnictwo Filia Mroczna Strona,\ndata premiery: 10.05.2107 r.\nOpublikowane Hit, Rasowy kryminał, recenzjeTagi Filia Mroczna Strona, Komisarz Forst, kryminał, Remigiusz Mróz


lublin.gosc.pl → Wyszukiwanie: AZOTY PUŁAWY\nPuławy: Odsłonięto i poświęcono ważny dla społeczności pomnik\n16 grudnia odbyły się uroczystości związane z odsłonięciem pomnika upamiętniającego rocznicę wprowadzenia stanu wojennego, zorganizowane przez Komisję Międzyzakładową NSZZ „Solidarność” Grupy Azoty Puławy S.A.\nGOŚĆ NIEDZIELNY DODANE 20.04.2018 AKTUALIZACJA 20.04.2018\nLeczyć czy liczyć? Jak prowadzić biznes, skoro pieniądze szczęścia nie dają…\nNaukowcy, przedsiębiorcy oraz dyrektorzy szpitali zastanawiali się w Kazimierzu Dolnym czy warto koncentrować się jedynie na pieniądzach, czy może w rozwoju gospodarczym liczy się coś jeszcze.\nGospodarcze przekleństwo Polski Wschodniej?\nNie sprowadzimy tu takich potentatów jak Apple czy inni, nie wygramy rywalizacji z Wrocławiem. Ale czy możemy sprowadzać inne marki, chociażby z Azji?\nHistoryczna wioska gości w Lublinie\nSiostra Anna Maria Pudełko i jej "Kobieta w pełni szczęśliwa" wkrótce w Lublinie\nIch działanie to czyste miłosierdzie\nZmarł o. Hubert Czuma - Honorowy Obywatel Lublina\nOd klasyki do chimer\nOd Sieriebriennikowa do Nekrošiusa\nKiedy nadleciały samoloty\nRazem śmieją się i płaczą\nZostawiam tu moje serce\nPrawdziwa miłość kosztuje


Ashley Graham z torebką Gucci Dionysus - Vumag\nUlubiona torebka gwiazd: Gucci Dionysus\nAshley Graham na lotnisku pojawiła się z jedną z najmodniejszych torebek ostatnich sezonów. Sprawdź, kto jeszcze ma ją w swojej szafie.\nTen model torebki Gucci znajduje się w garderobie praktycznie każdej, która choć trochę interesuje się modą. Model Gucci Dionysus, który debiutował na wybiegu razem z pierwszą kolekcją przygotowaną przez nowego dyrektora kreatywnego marki, Alessandro Michele, od razu podbiła serca stylistek, gwiazd, modelek i blogerek. Ten model torebki z charakterystyczną klamrą mają w swojej garderobie między innymi Rosie Huntington-Whiteley, Sienna Miller, Anna dello Russo, a także Beyonce.\nTeraz do szczęśliwych posiadaczek dołączyła także najsłynniejsza modelka plus size Alshley Graham. Cena tego modelu waha się pomiędzy 1,200 euro a prawie 3, 5 tys. Sprawdź, kto jeszcze należy do jej szczęśliwych posiadaczy.\nUlubiona torebka gwiazd: Gucci Dionysus (slajd 1 z 7)


Refleksja: 350 lat latającego zakonnika | Życie Zakonne\nHome WiadomościZ kraju Refleksja: 350 lat latającego zakonnika\nW szkole Józef nie był dobrym uczniem, co nie znaczy, że się nie uczył czy lenił. Nie potrafił przyswoić sobie wiedzy, której wymagali od niego nauczyciele.\nDługie godziny spędzone w szkole, wystawiana na próbę cierpliwość nauczycieli i profesorów, a także wynikająca z miłości surowość rodziców sprawiły, że Józef edukację szkolną, bez większego rezultatu, zakończył bardzo szybko.\nLewitacje zdarzały się od tego czasu bardzo często i trwały od kilku do kilkudziesięciu minut. Współbracia byli zdumieni i przestraszeni. Wierni przybywający do kościoła na Mszę św. widzieli w o. Józefie wyjątkowego człowieka, niemal świętego. Wieść o latającym zakonniku rozniosła się po całych Włoszech i trafiła do Rzymu. Żywo na te nowinki zareagowało Święte Oficjum – ówczesny Trybunał Inkwizycyjny. Jego wysłannicy przybyli do klasztoru, rozmawiali z o. Józefem, obserwowali go i uczestniczyli we Mszy św. przez niego celebrowanej. Efektem tej wizyty było skierowanie go do klasztoru Sacro Convento. Przygotowano dla zakonnika niską celę, by nie mógł się unosić w powietrzu. Zabroniono mu także odprawiania Mszy w obecności ludu.\nJeden z biografów Józefa, niejaki Bernini, pisał: „Demony nieustannie dręczyły Józefa w Asyżu – czy to wewnętrznymi pokusami, czy też zewnętrznymi, napadając na niego i chłoszcząc go”. Józef nie mógł w ciągu dnia przychodzić do miejsca, gdzie znajdował się grób św. Franciszka, gdyż było tam wielu ludzi, a on wypełniając nakaz Świętego Oficjum, musiał przebywać w ukryciu. Przychodził więc wieczorami. Pewnego razu, gdy modlił się przy grobie świętego, usłyszał, że ktoś idzie przez kościół, głośno stąpając po posadzce w podkutych blachą butach. Wraz ze zbliżaniem się tej osoby gasły światła w świątyni. W pewnym momencie nieznajomy rzucił się na Józefa, powalając go na ziemię i dusząc. Józef wezwał wstawiennictwa św. Franciszka i wtedy zapaliły się lampy, a napastnik zniknął. Nie na długo. Innego dnia, modląc się wieczorem w kościele, Józef zobaczył idącą w drewnianych chodakach postać, ubraną w zgrzebny płaszcz i trzymającą w ręku różaniec. Gdy Józef ją pozdrowił, myśląc, że to inny zakonnik, postać zrzuciła płaszcz, odsłaniając swoje koźle nóżki. Demon ścisnął Józefa, dusząc go, a po chwili z wielkim krzykiem zniknął, wyrażając swoje niezadowolenie z obecności zakonnika w tym klasztorze. Inny razem z celi, gdzie mieszkał Józef, dały się słyszeć krzyki i dziwne odgłosy. Zaniepokojony współbrat, sąsiad Józefa, pobiegł po przełożonego. Gdy razem zapukali do drzwi celi, otworzył im Józef, uspokajając, że nic się nie stało: to tylko był Szatan, który szukał zaczepki. Na pytanie, jak sobie z nim poradził, zakonnik odpowiedział, że wziął stułę i kilkakrotnie uderzył nią Szatana, który przyjął postać stworzenia. Po dotknięciu świętym przedmiotem, diabeł zniknął.\nKiedyś Józef został poproszony listownie o pomoc kobiecie dręczonej przez demona. Przełożony klasztoru skierował go do tej posługi i Józef udał się do opętanej. Długo modlił się, prosząc dla niej o łaskę uwolnienia. W pewnym momencie został przez nią spoliczkowany. Wówczas wziął kartkę z prośbą o pomoc, przysłaną do klasztoru, rzucił ją na opętaną i zawołał: „Panie, zabierz to zło!”. W tym momencie Szatan uciekł od kobiety. Zakonnik pytany, jak to się stało, odpowiedział: „Uczyniłem to pod posłuszeństwem”.\nPo doświadczeniach, jakim Józef został poddany przez Święte Oficjum, i sprawdzeniu, że jego nadzwyczajny dar lewitacji pochodzi od Pana Boga, zakonnik został skierowany do klasztoru w Osimo. Tam spędził resztę swego ziemskiego życia. Po poradę duchową przybywał do niego sam papież, a także kardynałowie, kapłani i wielcy świeccy tego świata: królowie, książęta, możnowładcy. Pośród nich także książę, a późniejszy król Polski, Jan Kazimierz.\nJózef zakończył swoją ziemską pielgrzymkę w nocy z 18 na 19 września 1663 roku w Osimo. Chwała i kult pobożnego franciszkanina spowodowały, że 24 lutego 1753 roku papież Benedykt XIV ogłosił go błogosławionym, a 16 lipca 1767 roku papież Klemens XIII zaliczył go do grona świętych Kościoła.\nŚwięty Józef z Kupertynu jest patronem uczniów, studentów i zdających egzaminy. W Kościele wspomina się go 19 września, w dniu jego narodzin dla nieba.


Szef MSZ: kadra kierownicza resortu zmieniona niemal w 100 procentach - Polsat News\nSzef MSZ: kadra kierownicza resortu zmieniona niemal w 100 procentach\n10.09.2018, 12:24 Polska\nSzef MSZ Jacek Czaputowicz podczas inauguracji aplikacji dyplomatyczno-konsularnej w Akademii Dyplomatycznej powiedział, że na stanowiskach kierowniczych nie ma obecnie osób, które byłyby na listach współpracowników komunistycznych służb ani absolwentów MGIMO. Minister podkreślił, że kadra kierownicza resortu została zmieniona niemal w 100 proc.\n"Istnieją różnice między reparacjami dla Polski i dla państw Zachodu". Czaputowicz dla "Der Spiegel"\n- Na stanowiskach kierowniczych nie ma obecnie osób - czy to w kraju czy to na placówkach - które byłyby na listach współpracowników komunistycznych służb albo byłyby absolwentami moskiewskiej MGIMO (Moskiewskiego Państwowego Instytutu Stosunków Międzynarodowych) - powiedział Czaputowicz.\nSzef MSZ zaznaczył, że rotacja kadr jest "potrzebna dla skuteczności działania" i "jest to zalecenie w ramach służby cywilnej i jest ona czymś normalnym w instytucjach europejskich".\n- Jednak w przypadku dzisiejszej Polski, powiedzmy to wyraźnie, ważne jest także kryterium utożsamiania się z polityką rządu. Są oczekiwania pewnej gwarancji tego utożsamiania się - podkreślił.\nWymiana 86 spośród 101 ambasadorów\nCzaputowicz poinformował, że od czasu zaprzysiężenia rządu byłej premier Beaty Szydło wymienionych zostało lub w najbliższym czasie wymienionych zostanie 86 spośród 101 ambasadorów, z czego 28 od lutego bieżącego roku, kiedy to on sam zapowiedział zmiany w resorcie.\nSzef MSZ dodał, że zmiany objęły także niemal wszystkie ze 111 stanowisk dyrektorów i wicedyrektorów departamentów w resorcie, z czego 46 od lutego br.\nAKADEMIA DYPLOMATYCZNAJACEK CZAPUTOWICZKRAJMGIMOMINISTERSTWO SPRAW ZAGRANICZNYCHMSZRESORT\nCzytaj więcej: Czaputowicz po rozmowach z szefem niemieckiego MSZ: Nord Stream 2 jest szkodliwy\nCzytaj więcej: Jacek Czaputowicz pojedzie w Sierpniu do Izraela i Palestyny\nCzytaj więcej: Czaputowicz: w ciągu dwóch dni odpowiedź na zalecenia KE ws. procedury naruszeniowej


Raport o rynku numizmatów, pierwsza połowa 2018 r. // PODSUMOWANIE - Alternatywne.pl\nRaport o rynku numizmatów, pierwsza połowa 2018 r. // PODSUMOWANIE\nPrzeczytaj poniżej podsumowanie,\nalbo podbierz Raport\n1. Rynek rośnie\nO przyspieszonym rozwoju polskiego rynku numizmatycznego przemawiało w I półroczu wiele czynników, przy czym za najbardziej jaskrawe przyjmuje się ogólnie rosnące ceny na aukcjach, otwarcie kolekcjonerów na niedoszacowane dotychczas kategorie obiektów, a nawet poszerzenie grona organizatorów samych licytacji.\n2. Wybór rekordów\nO tym, jak bardzo zróżnicowana jest aukcyjna oferta rynku, dobitnie świadczą rekordy notowane w I półroczu przez poszczególne antykwariaty, wśród których znalazł się zarówno XVI-wieczny złoty dukat, jak i delikatny papier bardzo rzadkiej akcji. Jedna z najstarszych polskich monet pokazała, jak rynek potrafi docenić świeżość pierwotnego stempla – denar Bolesława Chrobrego typu princes polonie wylicytowano w Warszawskim Centrum Numizmatycznym do 100 tys. zł. Podobny pułap, bo 110 tys. zł, osiągnął najdroższy XX-wieczny banknot, czyli 10 zł z 1919 r. sprzedane przez Gabinet Numizmatyczny Damiana Marciniaka, również w Warszawie. W stołecznej ofercie zalśniło\nteż królewskie złoto, bo stawkę 210 tys. zł osiągnął dukat Zygmunta II Augusta z Antykwariatu Numizmatycznego Michała Niemczyka, natomiast we Wrocławiu po raz pierwszy na lokalnym rynku pojawiła się pierwsza polska akcja: Salon Numizmatyczny Mateusza Wójcickiego odnotował 84 tys. zł za pamiątkę po Kompanii Manufaktur Wełnianych, którą Stanisław August Poniatowski zamknął po niecałej dekadzie działania.\n3. Zysk na papierze\nIle może znieść papierowy banknot?\nZ pewnością znacznie mniej niż numizmat wybity w metalu, dlatego jako jeden z wyraźniejszych trendów eksperci wskazywali w tym półroczu ożywienie rynku banknotów i papierów wartościowych. Oprócz pierwszej polskiej akcji, na wrocławskiej aukcji zlicytowano m.in. rzadkie 3 ruble srebrem z 1853 r. i fałszerstwo Rauchwergera,\na podczas debiutanckiej licytacji poznańskiego Numis.Poland właścicieli zmieniły banknoty pięciozłotowe\nw najlepszych dostępnych stanach zachowania: tzw. bilet kasowy z 1824 r. i pięć złotych z 1830 r. pokazały,\njak przyszłościowy może być dla inwestorów rynek pieniędzy papierowych.\n4. Inwestycje alternatywne?\nCo do tego, że rynek numizmatyczny pozwala zyskownie ulokować pieniądze obiegowe, eksperci są zgodni, jednak\nw każdej z wypowiedzi wątek rozwijał się w nieco innym, ważnym kierunku – podkreślano m.in. wiarygodność\ni szeroką dostępność archiwalnych danych, możliwość szybkiego porównywania obiektów w tzw. gradingu, a także stosunkowo wysoką płynność. W przeciwieństwie do przykładowych nieruchomości, wartościowy numizmat może być sprzedany w antykwariacie od razu, a – jak podkreśla Ryszard Kondrat – kolekcje nierzadko okazują się stabilnym filarem emerytalnym. Na co uważać? Podstawowa przestroga, jakiej udzielano, uczulała na wątpliwe okazje, które w dobie całkowitej przejrzystości aukcyjnych danych z założenia powinny\nwydać się podejrzane.\n5. Brzydkie kaczątka\nNiespodzianki bywają niepozorne, a pospolite, znane z portfeli wzory notują czasem przebicia po kilkaset procent.\nW pierwszym półroczu przełożenie urody stanu zachowania na rynkową stawkę udowodniła m.in. obiegowa moneta dziesięciozłotowa z 1932 r., która w Antykwariacie Numizmatycznym Michała Niemczyka podniosła poprzeczkę\ndo 4,3 tys. zł, zapewniając przebicie rzędu ponad 680 proc. W domu aukcyjnym Bereska Numizmatyka do 1,4 tys. zł wylicytowana została aluminiowa złotówka z 1957 r., a w Gabinecie Numizmatycznym Damiana Marciniaka gwiazdą brzydkich kaczątek był półgrosz – rywalizacja o miedzianą monetę Stanisława Augusta Poniatowskiego z 1792 r. zakończyła się na 32 tys. zł, pokazując siłę, jaką ma na rynku tzw. stan pierwszy.\n6. Monety mówią\nJak co sezon, i w tej połowie roku przez rynek numizmatów przepłynęły najróżniejsze, bogate i niekiedy trudne historie, które odkryć można było nie na zdjęciach, a dopiero w opisach. Moneta z czasów oblężenia Zamościa\n– wylicytowana w Antykwariacie Dawida Janasa – powstała z kościelnych sreber, a próbna pięciozłotówka z Konstytucją nigdy nie weszła do obiegu, bo właśnie wartość srebra zmieniła się na rynku. Na aukcję wystawiło ją Warszawskie Centrum Numizmatyczne, które przyglądało się w tym półroczu również awersom, wybitym ponad tysiąc lat temu. Wiadomość, że na denarze Bolesława Chrobrego widzimy pawia, nie zawsze była oczywistością, podobnie jak mało szyderczy ton tzw. szyderczego trojaka, który tym razem wylicytowany został do 3 tys. zł\nw Numis.Poland z Poznania.\n7. Trendy na rynku\nWśród długoterminowych obserwacji zdecydowanie najczęściej podkreślana jest tendencja do odchodzenia\nod imponująco licznych, ale też bardziej przypadkowych zbiorów na korzyść kolekcji węższych, ale złożonych\nz numizmatów najlepiej zachowanych albo typologicznie rzadkich. Uroda – rozumiana i w kontekście braku uszkodzeń, i opracowania samego stempla – zdecydowanie zwycięża nad większą skalą, chociaż eksperci zaznaczają zdecydowanie, że ujmujące są wyłącznie wtórne wady, a wszelkie niedobicia starych monet czy toporność bardzo pierwotnych przedstawień przypominają tylko, że za każdym razem ma się do czynienia z unikatem.\nOd tematu – zauważają eksperci tegorocznego raportu – bo chociaż nie trzeba startować od najwyższych progów, dobrze zacząć od obiektu, który pasował będzie do zamysłu przyszłych zbiorów. W propozycjach specjalistów przewija się mnóstwo okresów – od antyku po współczesność – z progami od zaledwie kilkudziesięciu\nlub kilkuset złotych, przym czym w poradach inwestycyjnych zawsze zwraca się uwagę na stan zachowania. Jednym ze świeżych spostrzeżeń dzieli się Damian Marciniak, sugerujący, że coraz łatwiej kupić i sprzedać można nie tylko pojedynczą monetę, ale również całą kolekcję – dla początkujących, zakup części zbiorów to pewna droga na skróty, jednak kiedy proweniencja jest znacząca, licytacja również bywa ostra.\n9. Rekord świata\nPierwsze półrocze 2018 r. wyznaczyło na rynku nowe święto: studukatówka Zygmunta III Wazy z 1621 r. wylicytowana została 10 stycznia do progu 1,8 mln USD, stając się najdroższym nieamerykańskim numizmatem sprzedanym w tym okresie na światowych aukcjach. Jak podaje Coin Archives, drugie miejsce przypadło tym razem rzymskiemu medalionowi wylicytowanemu do 750 tys. CHF w Zurychu, a trzecie srebrnej monecie angielskiej, która na nowojorskiej aukcji osiągnęła stawkę 550 tys. USD. Detalom rekordowej studukatówki poświęcone zostały osobne części tegorocznego raportu – monetę komentują eksperci Dariusz F. Jasek i Mateusz Woźniak, a Alternatywe.pl donosi, że zdumiewającą masę 100 dukatów poczuć można\nna dłoni, stawiając sobie na niej pełną puszkę Coca-Coli.\nPierwsza polska polisa trafi na aukcję Inwestycje w numizmaty, wedle najściślejszej słownikowej definicji, powinny obejmować medale...


Zapytanie ofertowe ? Oświetlenie wraz z nagłośnieniem Forum Programowego\nśroda, 05 listopad 2014 08:22\nOświetlenie oraz nagłośnienie podczas Forum Programowego Partnerów Ziemi Gotyku\nZapewnienie profesjonalnego sprzętu wraz z pełną obsługą podczas Forum, występów lokalnych zespołów muzycznych. Czas obsługi Forum: 5 h\nNagłośnienie oraz oświetlenie w sali dostosowanej do 100 osób. Zapewnienie 2 mikrofonów bezprzewodowych, sprzętu do nagłośnieniaprezentacji multimedialnych oraz nagłośnienia i oświetlenia występu zespołów ludowych ( śpiew+ gra na instrumentach)\nTermin realizacji:styczeń/ luty 2015 roku\n1. Wykonawca składa ofertę na formularzu stanowiącym wzór do niniejszego zaproszenia w terminie do dnia 12.11.2014 r.\noferta_forum_programowe_naglosnienie_oswietlenie.doc (330 Ściągnięć)\nWięcej w tej kategorii: « Zapytanie ofertowe-Festiwal Produktu Lokalnego\tZapytanie ofertowe ? publikacja promująca efekty wdrażania LSR »


Etykiety samoprzylepne. Przydatne w domu, niezastąpione w przemyśle - OzarowTV.pl - Telewizja Internetowa w Ożarowie\nEtykiety samoprzylepne. Przydatne w domu, niezastąpione w przemyśle\nEtykiety samoprzylepne z nadrukiem mają bardzo wiele zastosowań. Jest to m.in. oznaczanie przesyłek przed transportem albo przeprowadzka. Czasami potrzebujemy oznaczyć, które z paczek posiadają szczególną wartość oraz na które z nich należy najbardziej uważać. Często etykiety stosuje się, kiedy chcemy zawrzeć informację ostrzegawczą na paczce dotyczącą jej delikatnej zawartości oraz sugerowanych warunkach transportu.\nGdzie jeszcze możemy wykorzystać etykiety samoprzylepne?\nEtykiety samoprzylepne znajdują szerokie zastosowanie w warunkach domowych. Bardzo wiele osób oznacza przetwory domowe wykorzystując etykiety na słoiki oraz etykiety na butelki. Ponadto to bardzo dobry sposób na oznaczanie różnego rodzaju pudełek oraz paczek przechowywanych w garderobie, czy piwnicy. Niektóre osoby dzięki etykietom podpisują całe swoje zbiory np. płyt czy kaset.\nEtykiety samoprzylepne na rolce (w ich produkcji specjalizuje się, między innymi, drukarnia cyfrowa Arti-Bau - https://artibau.pl/pl/etykiety-na-roli/) służą do oznaczania produktów, które są przeznaczone do sprzedaży. To bardzo wygodny oraz tani sposób na dokładne opisanie każdego z przedmiotów. Na etykiecie często poza nazwą znajduje się cena, skład, data ważności, kod kreskowy oraz inne wymagane informacje. Etykiety bardzo dobrze sprawdzają się w różnego rodzaju magazynach, gdzie znacznie przyspieszają i ułatwiają pracę.\nJakie rodzaje etykiet samoprzylepnych mamy do wyboru?\nJeśli zależy nam na zakupie etykiet samoprzylepnych na nasze prywatne potrzeby, zwykle nie musimy tak dokładnie analizować, czy będą one spełniać wszystkie wymagania. Zazwyczaj bierzemy to co nam się podoba i uznamy za praktyczne. Inaczej jest w przypadku firmy, gdzie ma miejsce wiele procesów, dla których materiał, klej, czy wielkość etykiet mogą mieć ogromne znaczenie. Wymagania dotyczące etykiet diametralnie różnią się w zależności od charakteru danego biznesu.\nPierwszym z kluczowych czynników, którym różnią się etykiety to rozmiar. Bardzo ważne jest to, aby dobrać wielkość również pod względem parametrów firmowej drukarki. Jednocześnie należy zastanowić się nad sposobem nadruku. Drukarnia cyfrowa ma bardzo wiele możliwości. Możemy wybrać np. sposób termiczny lub termotransferowy, a do każdego z nich należy dobrać właściwy materiał. Jeśli zależy nam na druku termotransferowym, to możemy zdecydować się jedynie na etykietę foliową lub papierową. Druk kolorowych etykiet oraz druk kodów kreskowych to również konieczność spełnienia osobnych wymagań.\nZanim wybierzemy odpowiedni typ etykiet musimy wiedzieć również gdzie będą one stosowane. Poszczególne materiały mają różny stopień odporności na różne czynniki. To jedna z najważniejszych kwestii, które musimy ustalić. Później pozostaje nam wybór określonego kształtu. Standardem jest prostokąt z lekko zaokrąglonymi rogami. Drukarnia etykiet rzadziej wytwarza etykiety o kształcie elipsy, koła oraz innych.\nWybierając etykiety samoprzylepne powinniśmy zwrócić uwagę także na rodzaj kleju. Możemy wybrać etykiety zwykłe, ale również mocne i łatwoodlepne. Poza tym druk etykiet jest możliwy w różnych kolorach oraz odpowiednich stopiniach połysku.\ntel. +48 71 7822678


tomasz latocha zwany Nikodemem Dyzmą brzeskiego urzędu miejskiego - Page 4 - Brzesko nasze miasto - BRZESKO i OKOLICE - forum dyskusyjne - Forum dyskusyjne Nieoficjalnego Portalu Miasta Brzeska i Okolic\n#61 Wysłane : 12 stycznia 2020 13:04:16(UTC)\nZa dwa tygodnie rozpoczynają się ferie. W cywilizowanych gminach przygotowuje się ofertę dla dzieci. Jest ona również publikowana na stronach urzędu. Czy coś w odnowionej gminie zaplanowano?\n#62 Wysłane : 12 stycznia 2020 23:42:06(UTC)\nSpotkanie z Kosiniakiem, obiad z Kosiniakiem lub zdjęcie z Kosiniakiem. Do wyboru\n#63 Wysłane : 13 stycznia 2020 07:06:58(UTC)\nWidzieliście wszyscy ? Wrzucił,wrzucił do puszki.Pochwalił się zdjęciami że wrzucił. A wy wrzuciliście ? Ja wrzuciłam. Wyślijcie mu zdjęcia do urzędu miasta żeby wam uwierzył. On pokazał wam że wrzucił żebyście mu nie zarzucali że nie wrzucił do puszki.\nNikuś jest wspaniały wielki ma parcie na szkło jak nikt nigdy przed nim. Takie duże rozkapryszone dziecko.\n#65 Wysłane : 13 stycznia 2020 20:59:15(UTC)\nZamiast proboszczowi, sypnij Owsiakowi!!!\n#64 Wysłane : 13 stycznia 2020 21:11:40(UTC)\nA ja se zdjęcia nie zrobiłam jak wrzucałam do puszki WOŚP i kto mi teraz uwierzy?? 😭\n#66 Wysłane : 13 stycznia 2020 22:57:45(UTC)\nZa to Tomasz kupił sobie serduszko, a zdjęcie zostało dodane na profil miejski. Na stronie MOK wiernopoddańcze podziękowania dla burmistrza. Nawet w czasach słusznie minionych nikt takiej wazeliny co kilka minut nie uskuteczniał. Żenujące.\n#67 Wysłane : 13 stycznia 2020 23:37:22(UTC)\nSerduszko też mam\n#68 Wysłane : 14 stycznia 2020 04:46:53(UTC)\nWymiotować się chce oglądając pijar gospodarza tego miasta. Widać że niektórzy nie dorośli do powierzonej funkcji. Żaden poprzednik nie poniżał się aż do tego stopnia żeby ostentacyjnie pokazywać jak to wrzuca do puszek czy licytuje serduszka. To wydaje sie wychodzą wiejskie kompleksy tego "małego strażaka". Gość naprawde jest płyciutki.\n#69 Wysłane : 14 stycznia 2020 16:26:45(UTC)\npoprzednik czyli Grzesiu nie wychodził za to z kieszeni księdza Drabika, nawet windę wspólnie święcili w urzędzie z ( nie za darmo )z czego śmiała się cała Polska jak pokazali to w wiadomościach\n#70 Wysłane : 14 stycznia 2020 18:02:45(UTC)\nJak doniosłeś, to się śmiali.\n#71 Wysłane : 18 stycznia 2020 17:03:55(UTC)\nPożary w Australii. Problem jednak wyolbrzymiony i nadmuchany przez media. Podano że pochłonęły nieznaczną część kontynentu australijskiego.\nW kontekście tego że już pojawiają się sygnały że z igły zrobiono widły zastanawiające są wszelkiego rodzaju zbiórki pieniędzy z tym związane i to co się z tymi środkami stanie.\nCzy czasami Australia nie znalazła sposobu na kryzys ?\nNa naszym podwórku też takowa zbiórka się odbyła .\nNie tak dawno zbierano na seicento spod Oświęcimia i ani seicento ani pieniędzy nie ma.\n#72 Wysłane : 18 stycznia 2020 17:36:52(UTC)\nPożary były są i będą a codziennie co miesiąc co rok pod kołami samochodów na tym kontynencie ginie tysiące zwierząt.\n#73 Wysłane : 4 lutego 2020 10:18:08(UTC)\nTą nagrodę "za aktywne propagowanie przedsiębiorczości" dostał ktoś więcej niż znane kalkiery? Sama nagroda za coś takiego dyskusyjna....\n#74 Wysłane : 4 lutego 2020 10:41:40(UTC)\nA konkretnie, to komu i gdzie ta nagroda została przyznana i kim są owe "znane kalkiery"?\n#75 Wysłane : 4 lutego 2020 22:39:33(UTC)\nTen szczepanowski mały strażak kompromituje siebie i urząd na każdym kroku. Rozdoł jakieś kryształki przypadkowym oszołomom i wieś tańczyła. Za pieniądze podatnika pojedli popili kolesie bo przecież to wątpliwej wagi przedsiębiorcy. Takich w Brzesku jest kilkuset. No ale Ci lojalki podpisali.Jak widze tego porębioka koło Dyzmy to zastanawiam się czy zmienił Pana Bracha na pozycji wice ? Bo jest wszędzie. Chłopocyna nie wiem czy skończył wogole jakąś szkołe ale rozpycho sie przy Dyzmie jak pon na włościach hahahaahahaha.Przecież to uwłacza urzędowi .\n#76 Wysłane : 12 lutego 2020 09:20:49(UTC)\nJutro przekazanie pieniędzy dla Australi w pałacu prezydenckim. Kosiniak też będzie ?\n#77 Wysłane : 12 lutego 2020 13:25:38(UTC)\nCzy Nikuś Dyzma weźmie dziś udział w spotkaniu z prezydentem Andrzejem Dudą na terenie firmy Canpack w Brzesku. Czy jest poprostu tak malutki że nie został zaproszony ?\nStrona urzędu miasta nie informuje o tak ważnej wizycie głowy państwa w naszej strażackiej gminie miejsko- wiejskiej.\nBez względu na polityczne upodobania odNowicieli my mieszkańcy jednak chcielibyśmy być informowani o takich wizytach a strona Urzędu Miasta Brzeska o tym milczy. Czas już pogonić tych odNowicieli słabiutkich i zakompleksionych samorządowców .\n#78 Wysłane : 13 lutego 2020 11:49:29(UTC)\nod kiedy to PISowska marionetka spotyka się z opozycyjnymi burmistrzami ? o czym ty piszesz ? Dudy nam tu nie potrzeba chyba żeby go wygwizdać\n#79 Wysłane : 13 lutego 2020 13:04:04(UTC)\nŻal mi Cie człowieku. Cóż za małomiasteczkowe maniery odNowionych. Elektorat i klakierzy a także sam Burmistrz Latocha i buiro promocji nie wspomnieli słowa o wizycie. Przecież to jakby nie było głowa Państwa odwiedziła ten zaścianek i tu polityczne podziały raczej nie powinny wchodzić w grę.\nJakież to obłudne Megalodonie bo ta sama otaczająca burmistrza wiejska gawiedź radośnie jedzie robić pijar i lansować się gdzie ? ........ano do prezydenta\nProszę czytaj Megalodonie odNowieni w natarciu na pałac prezydencki. Powinien ich Duda pogonić według twojego myślenia i odNowy tak ? Widzisz on jednak prezentuje jakiś poziom a odNowa to poziom dna. Fircyki i Amatorzy którzy okłamali nawet swoich w kampanii.\n#81 Wysłane : 13 lutego 2020 13:14:35(UTC)\nNo i to jest obraz całej tej obłudnej fałszywej odnowy. Zbieraniny oszołomstwa z wiosek które kompletnie nic nie odNowiło tylko obciach robi.


KOBEREC DIAMOND 160X230 pásy šikovný MIX VZOROV | Tu predáš čo chceš, tu kúpiš čo chceš\nKOBEREC DIAMOND 160X230 pásy šikovný MIX VZOROV\nKód produktu: 7415886704\nPrezentujemy Dywan Light Collection\nDywan ten został wykonany w Turcji. Do jego produkcji zostało wykorzystane wysokiej jakości włókno polipropylenowe (PP)\nParametry kolekcji Light Collection\nwaga dywanu - 2,00 kg / m2\nmateriał wykonania - 100% polipropylen\nrodzaj tkania - tkany maszynowo\nDywany pochodzące z kolekcji Carpetforyou Light Collection to propozycja dla wszystkich, którzy chcą odmienić wnętrza swoich domów nadając im niesamowity wygląd. Dywany Carpetforyou Light Collection wyróżniają się wysoką jakością, który w połączeniu z ich miękkością sprawia, że dywany są wyjątkowe i eleganckie. Zastosowana w tej kolekcji gęstość tkania odpowiedzialna za puszystość dywanu daje pewność zakupu produktu o zwiększonej odporności na ugniatanie się włosa, a co za tym idzie o wysokiej wytrzymałości produktu.\nWysoka sprężystość włókien i 10 mm wysokość runa ma wpływ na wyciszenie pomieszczenia. Dywan pomaga izolować odgłosy z niższych kondygnacji, jednocześnie blokując dalszą emisję dźwięków przez podłogę.\nPoniżej prezentujemy wszystkie wzory z kolekcji Carpetforyou Light Collection\nPo dokonaniu zakupu prosimy o podanie wybranego koloru w informacji dla sprzedającego. Taka informacja będzie nam bardzo pomocna w celu szybkiej realizacji wysyłki.\nKolory dywanu mogą różnić się nieznacznie w zależności od ustawień monitora.\nOferowane przez nas dywany produkowane są przy ścisłej współpracy z kontrahentami tureckimi. Ciągły nadzór nad produkcją gwarantuje, że klient zawsze otrzymuje produkt najwyższej jakości. Kupując na naszych aukcjach masz pewność, że wybierasz najlepszą jakość dywanu. Sprzedajemy wyłącznie sprawdzony towar.\nW naszej ofercie posiadamy dywany:\nnaturalne (wełniane, wiskozowe, bawełniane)\nsztuczne (polipropylen, poliester)\no krótkim włosie (do 10 mm)\no długim włosie (do 50 mm)\nSzukasz nowoczesnego dywanu do swojego domu? Potrzebujesz porady w wyborze odpowiedniego dywanu online? Skontaktuj się – chętnie doradzimy!


Menopauza » Kiedy przychodzi starość?\nTemat niemodny i przemilczany\nO starości obecnie pisze się i mówi dość niechętnie. Nie jest to temat medialny. Trudno przyciągnąć nim uwagę. Wielu z nas w głębi duszy boi się starości, więc wolimy nie wywoływać wilka z lasu. Czym właściwie jest i jak należałoby się do niej ustosunkować? Kiedy właściwie człowiek staje się stary?\nStarość jest pojęciem względnym. Od tego chyba należy zacząć. Dla nastolatka osoba mająca lat trzydzieści wydaje się już bardzo stara. Niektórzy po przekroczeniu dwudziestego roku życia czują się staro. Z czasem nastawienie ulega zmianie. Gdy zaś dochodzi się mniej więcej do czterdziestki, to już raczej udowadniamy sobie i innym, że to jeszcze młodość i nawet staramy czuć się młodo. Panowie nagle chętnie chcą uchodzić za chłopców, co kilkanaście lat temu uznaliby za obelgę, a panie za dziewczęta. Czterdziestoletnie dziewczęta umawiają się na kawę, zakupy czy na wizytę u kosmetyczki.\nBiorąc to pod uwagę można łatwo dojść do wniosku, że starość jest w dużej mierze uwarunkowana naszym nastawieniem psychicznym. To niestety nie do końca prawda. Gdyby tak było to w zasadzie nastawienie psychiczne rozwiązywałoby wszystko. Wystarczy czuć się zawsze młodo, tak siebie postrzegać – i starość nie przyjdzie nigdy.\nNaturę trudno oszukać\nCiało się zużywa. To jak szybko się zużywa zależy od wielu czynników. Częściowo od trybu życia. Aktywne życie plus właściwe odżywanie na pewno przedłużają młodość i to paradoksalnie nawet o kilkadziesiąt lat. Jednak nadużywa się tego faktu próbując lansować twierdzenie jakoby styl życia był tu jedynym czynnikiem. Pomijam już, że sporo z tego co uważa się za zdrową żywność zdrowe wcale nie jest. W tym artykule nie chcę się na tym skupiać. Musimy jednak pamiętać o tym, że niejedna choroba może pojawić się nagle. Bywa, że drzemie ukryta gdzieś w naszych genach. Równie dobrze przydarzyć nam się mogą wypadki i kontuzje. To razem i z osobna stopniowo osłabia nasze ciało.\nNie opisuję tego, by roztaczać tu katastroficzne wizję czy krzewić pesymistyczny determinizm. Po prostu – nastawienie psychiczne wszystkiego nie załatwia i musimy o tym pamiętać.\nStatystyka pokazuje, że żyjemy coraz dłużej. Pewnie kolejne pokolenia starość będą przeżywać grubo po setce, dla nas to może jeszcze niemożliwe? Nie wiadomo. Zawsze można próbować. Na pewno medycyna musi odejść od przestarzałych paradygmatów i metod leczenia, które obecnie więcej szkodzą jak pomagają. Zapewne kiedyś to nastąpi. Warto jednak myśleć o tym pozytywnie i niejako na wyrost zakładać, że przynajmniej do setki się dożyje. Znam wiele przypadków ludzi, którzy przez lata chodzi i mówili, że np. pięćdziesiątki nie dożyją. Faktycznie nie dożyli.\nCi, którzy utknęli w udawaniu młodości\nMimo to w dużej mierze od nas zależy to kiedy starość faktycznie zapuka do naszych drzwi. Wspomniany styl życia to tylko jedna strona medalu. Drugą jednak pozostaje owo psychiczne nastawienie. Trzeba je dobrze zrozumieć. To co opisałem na początku nie jest dokładnie tym pożądanym stanem. Jest zwykłą negacją i ucieczką od prawdy. Można mieć lat pięćdziesiąt czy sześćdziesiąt i udawać nastolatka. Będzie te raczej śmieszne i zarazem żałosne. Nie w tym rzecz. Nie tędy droga.\nMa się tyle lat ile się ma i nie ma sensu temu zaprzeczać. Jasne, że nie zwalnia to z dbania o swoje ciało czy nawet starania się o jego atrakcyjność. Mężczyzna czy kobieta w późnym wieku nadal może być atrakcyjna. Może niekoniecznie dla pokolenia swoich wnuczków, ale…\nSmukłą sylwetkę można zachować przez całe życie. W dużej mierze zależy to od wspomnianego już trybu życia. Od unikania głodówek (tak, to nie jest błąd w tekście) czy absurdalnych diet odchudzających. To samo dotyczy libido.\nWróćmy jednak do samego nastawienia. Wiek ma nie tylko swoje prawa ale i obowiązki. Choćby te związane z doświadczeniem i nabytą wiedzą. Głupotą jest całe życie odgrywać roztrzepaną nastolatkę. Nie wolno jednak popadać też w iluzję wszechwiedzy. Obecnie świat zmienia się bardzo gwałtownie, za przemianami technologicznymi idą przemiany społeczne i mentalne. Świadectwem młodości, tej psychicznej, jest nadążanie za tymi przemianami. Dziś nie udaje się to nawet wielu dwudziestolatkom.\nStarsi ludzie wychodzą z błędnego założenia, że młodzi np. „znają się na komputerach”, co przekłada się wielogodzinnym męczeniu gier komputerowych lub bezkrytycznym korzystaniu z tzw. social mediów. W rzeczywistości osoby te nie potrafią wyzyskać techniki dla rozwoju swojej osobowości, a tylko zatrzymują się w procesie dojrzewania. Trzydziestolatek tracący pół dnia na gry komputerowe nie jest nowoczesny, jest niedojrzały – by nie użyć tu mocniejszych słów.\nPrawdziwy rozwój polega na czym innym, tak samo jak nadążanie za epoką. Ci, którzy utknęli w grach już za nią dawno nie nadążają. Nie chodzi o to by potępiać taką rozrywkę, lecz nie może ona stać się treścią życia. Zresztą nie ukrywam, że jest ono na tyle ciekawe (życie), że szkoda czasu na głupawe strzelarki. Co jakiś czas pojawiające się teksty sugerujące, iż gry komputerowe rozwijają inteligencję według badań „amerykańskich uczonych” to zwykły bełkot!\nCzy jest właściwie nastawienie do życia?\nWięc właściwie o jakie nastawienie chodzi? Część odpowiedzi na to pytanie już padła. Trzeba nadążać za swoją epoką. Świat nie jest już taki, jakim był w naszym dzieciństwie. Nie można do niego przykładać przebrzmiałych kryteriów.\nNależy również nauczyć się cieszyć życiem, a dokładnie pewnymi chwilami. W tym celu często będzie trzeba sięgnąć do swojego wnętrza i nieco je uporządkować. Przeanalizować sytuacje z dzieciństwa, które sprawiają, że przez całe życie tylko narzekamy i marudzimy. Nie potrafimy dostrzec pozytywów tego co mamy i co nam się przydarza. Większość nie zdaje sobie sprawy, jak bardzo zmienia to i jakość i długość ich życia. Praca na sobą jest trudna, ale jest niezbędna – tak samo jak odpowiednio dawkowany wysiłek fizyczny.\nTrzeba nauczyć się cieszyć filiżanką porannej kawy czy drinkiem po pracy. Nie chodzi tu jednak o to, by cały czas myśleć tylko o tym kiedy wreszcie można będzie odpocząć. Satysfakcja z pracy też jest nieodzowna. Należy nauczyć się dostrzegać wyjątkowość każdej chwili.\nRozwój swojej wiedzy i zainteresowań to kolejny punkt, bez którego się nie obędzie. Tyle teraz mówi się o zaniku czytelnictwa. Nie mam ochoty przełączać się do tego medialnego chóru. Napisze to wprost. Jeśli nie masz czasu na przeczytanie choć jednej książki tygodniowo to staczasz się analfabetyzm i szybko dopadnie Cię tzw. skleroza. Gdy widzi się jakość wypowiedzi zamieszczanych w internecie nachodzi człowieka groza.\nBynajmniej nie są to rzeczy obojętne dla naszego zdrowia, samopoczucia czy jakości życia. To one je kształtują. Dlatego jest ono miałkie, bo brak w nim ambicji intelektualnej i zwykłej, a może niezwykłej chęci życia. Jak tu szybko się nie zestarzeć, gdy ciągle się marudzi i wszyscy wokół odnoszą wrażenie, że dla tego człowieka życie to tylko ciężar. Tak nastraja swoją psychikę i ciało, że one ostatecznie robią wszystko, by tę udrękę skrócić! Niejednokrotnie ciągłe narzekanie skraca życie o 10-20 lat.\nRola dobrego partnera\nWażny jest także partner życiowy i jego nastawienie do życia. Z dobrym partnerem/partnerką można cieszyć się życiem. Zarówno seksem, jak i ciekawą rozmową czy też dzielić inne pasje. Partner nieustannie narzekający tylko nas dobija. Nie ma za to nic lepszego, jak dwoje ludzi, którzy potrafią cieszyć się życiem i razem i osobno.\nTaki partner będzie dopingował do tego, by bardziej się starać, by rozwijać zainteresowania i nie „zardzewieć”. To rzecz niezmiernie ważna. Wzajemna motywacja do życia. Jakoś rzadko patrzy się na relacje międzyludzkie w tym aspekcie. Zwłaszcza te męsko-damskie.\nNowe znaczenie pojęcia „starość”\nNie chodzi o to, by przed starością uciekać lub się jej wypierać. Bardziej o to, by nauczyć się mądrze przeżywać swoje życie. Wtedy i sama starość nabierze zupełnie innego znaczenia. Mam nadzieję, że sami zrozumiecie jakie to znaczenie i jakie treści w sobie kryje.\nBrak komentarzyBez kategorii, Wszystko inne Tags: dojrzałość, Wszystko inne, Z ćwiczeniami za pan brat, życie


Skoda Fabia vRS – AUTOWIZJA.pl – Motoryzacja\nRafał\t lut 20, 2007\nGorąca wersja popularnej u nas Fabii jest także jednym z ulubionych aut Brytyjczyków-tyle że w wersji RS ze 130-konnym dieslem pod maską.\nOd momentu wprowadzenia tego modelu do sprzedaży na tamtejszym rynku mijają cztery lata. W tym czasie 11 tysięcy Brytyjczyków zdecydowało się na kupno tej sportowej Skody zaliczanej na wyspach do tzw. „diesel pocket rockets”.\nRok 2007 będzie ostatnim, kiedy oferowana będzie Fabia RS poprzedniej generacji. Z tej okazji powstanie tysiąc wyjątkowych egzemplarzy Fabii vRS Special Edition. Atrybuty to: niebieski opalizujący lakier Race Blue (po raz pierwszy oferowany w Fabii), czarne skórzane fotele z indywidualnym numerem serii, czerwone zaciski na tarczach hamulcowych, tempomat, zmieniarka na 6 płyt CD i otwierany dach.\nŁączna wartość tego wyposażenia przekracza dwa tysiące funtów. Cena limitowanej wersji wynosi 12 990 funtów, tylko o 700 więcej niż cena standardowej Fabii RS. Model dostępny będzie wyłącznie w Anglii. Absolutnie unikalnym rozwiązaniem jest możliwość wyhaftowania na przednich fotelach indywidualnego numeru egzemplarza tej limitowanej serii.\nPod maską vRS znalazł się 130-konny silnik 1,9 TDI dysponujący 320 Nm. To najmocniejsza Fabia i jedna z szybszych Skód. Do setki przyspiesza w niecałe 10 sekund, a prędkość maksymalna przekracza 210 km/h. Ogromny moment obrotowy i napęd na przednią oś powoduje, że Skoda ma czasem problemy z efektywnym przeniesieniem mocy, ale wprawny kierowca na torze jest w stanie „objechać” nawet MINI Coopera, co kiedyś udowodniono w Top Gear.\nNowa generacja Fabii hatchback znajdzie się w sprzedaży w maju 2007, natomiast na następcę wersji RS Brytyjczycy poczekają do początku 2008 roku.


Usługi taksówkarskie. Azjatycki konkurent Ubera szykuje gigantyczną transakcję w USA\nAzjatycki konkurent Ubera szykuje gigantyczną transakcję w USA. Ze spółką-widmo idzie miliardy\nGrab Holdings z Singapuru ogłosił fuzję z amerykańską spółką Altimeter, co ma dać wycenę nowej firmy na poziomie 40 mld dol. W planach jest debiut na giełdzie Nasdaq. Nie słyszeliście o Altimeter? Nic dziwnego, to firma, która niczego nie produkuje i nie oferuje, lecz jest dziwacznym wehikułem inwestycyjnym określanym jako „blank-check company”, czyli „spółka w ciemno”.\nGrab to azjatycki odpowiednik Ubera, który także zaczynał od pośrednictwa w przewozie osób, ale rozszerzył swoje usługi o dostawy żywności, a także płatności mobilne. Spółka zasłynęła w 2018 roku przejęciem oddziału Ubera w Azji Południowo-Wschodniej po pięcioletniej walce, obejmując udziały w amerykańskiej spółce.\nCCC pobiło rekord. Przychody wzrosły o 40 proc. i przekroczyły dwa miliardy\nRosja wykorzysta Nord Stream 2 i podzieli Europę. Dziewięć krajów piętnuje postawę Niemiec\nEscola urosła o 182 proc., a teraz idą po 4 mln zł od inwestorów\nGrab zanotował świetne wyniki w pandemicznym 2020 roku, dlatego postanowiła pójść w stronę agresywnej ekspansji rynkowej.\n„Jesteśmy ogromnie dumni, że możemy reprezentować Azję Południowo-Wschodnią na światowych rynkach publicznych. To kamień milowy na naszej drodze do otwarcia dostępu dla wszystkich do czerpania korzyści z gospodarki cyfrowej” – powiedział założyciel i prezes Grab Holdings Anthony Tan, cytowany w komunikacie firmy.\nGrab Holdings said it would go public by merging with a special-purpose acquisition company https://t.co/vg3JtpnVTj\n— WSJ Markets (@WSJmarkets) April 13, 2021\nKsięgowa wartość nowego podmiotu to 39,6 mld dol., ale Tanowi marzy się znacznie wyższa wycena po wejściu na technologiczny nowojorski parkiet Nasdaq. Wartość giełdowa notowanego na tej samej giełdzie Ubera wynosi teraz ponad 110 mld dol.\nNiezwykłość transakcji ogłoszonej we wtorek polega na tym, że jednym z uczestników fuzji jest firma-wydmuszka, która powstała w jednym celu: powstają w celu przeprowadzenia fuzji lub przejęcia innej firmy. Zewnętrzny podmiot, taki jak właśnie Grab, nie musi przeprowadzać samodzielnie kosztownego i czasochłonnego procesu przygotowania oferty publicznej.\nInwestorzy – zwykle duże fundusze inwestycyjne i hedgingowe – angażują w podmioty typu „special purpose acquisition company” swe środki finansowe, nie wiedząc nawet, w jakiej transakcji będzie uczestniczyć. Od początku 2021 roku spółki w ciemno zgarnęły z rynku w USA już 99 mld dol. Dla porównania – w całym 2020 roku było to 83 mld dol.\nFuzja Grab Holdings i Altimeter Growth Corp. to największa jak dotąd transakcja z udziałem spółki w ciemno. Sukces tego przedsięwzięcia będzie olbrzymim zastrzykiem gotówki dla Soft Banku, który jest jednym z głównych inwestorów w spółce. Japoński bank inwestycyjny kojarzył się w ostatnich czasach z bardzo nietrafionymi inwestycjami, które przynosiły dotkliwe straty finansowe.\naltimeter blank-check company grab grab holdings nasdaq uber\nTechCrunch zabiera się za Polskę. Zamierza odkryć tajniki naszych startupów\nDziennikarze TechCruncha chcą dowiedzieć się, jak wygląda startupowy potencjał europejskich miast. Na celownik\nDostarczą ci nową konsolę z „Cyberpunkiem” w pół godziny. Cena: 50 zł za jeden dzień\nPlenti to polski startup, który oferuje dostęp do najnowszej elektroniki na żądanie. Udało mu się pozyskać\nMicrosoft szaleje na zakupach. Właśnie ogłosił jedno z największych przejęć w historii\nTo musiał być błyskawiczny finisz. Bloomberg ujawnił w weekend, że Microsoft chce przejąć Nuance


Aquavitro - Aquavitro Shrimp exo [150ml] - jod dla krewetek - sklep akwarystyczny\nProducent: Aquavitro Kod produktu: 000116070461\nShrimp exo to stabilne źródło jodku potasu, które pomaga w odtworzeniu idealnego środowiska dla krewetek słodkowodnych.\nPodnosi poziom jodu\nPomaga w odtworzeniu idealnego środowiska słodkowodnych krewetek\nDodaj 5 ml (1 łyżeczka) na każde 40 litrów co dwa tygodnie, aby utrzymać prawidłowe poziomy jodu dla krewetek słodkowodnych.\nW przypadku stosowania z podłożami humusowymi dodawać raz w tygodniu. Ta dawka podniesie poziom jodu o 0,006 mg / L.\nNie należy przedawkowywać produktu. Zaleca się odczekać z użyciem co najmniej 2 tygodnie od wpuszczenia nowych krewetek.


Nowa stacja Moya na Podkarpaciu - Nafta\nW połowie czerwca, po zakończonej budowie, działalność w barwach sieci Moya rozpoczęła stacja w Borku Starym (woj. podkarpackie). W sumie w sieci działają już 143 stacje.\nNowo wybudowany obiekt jest własnością PHU Elefant. Stacja w Borku Starym już na etapie projektowania została dostosowana do standardów sieci Moya i od razu przybrała barwy tej sieci. Stacja znajduje się przy drodze wojewódzkiej nr 878, prowadzącej z Rzeszowa do Dynowa. Placówka jest czynna w godzinach od 5 do 23.\nNa stacji działa punkt Caffe Moya. W obiekcie znajduje się również sklep spożywczy sieci Delikatesy Centrum. Na terenie obiektu kierowcy mają także do dyspozycji stację kontroli pojazdów oraz samoobsługową myjnię ręczną.\nStacja prowadzi sprzedaż wszystkich rodzajów paliw (95, 98, ON, uszlachetniony ON Moya Power i LPG). Podjazd wyposażony jest w dystrybutory z szybkim wlewem Diesla, a płyn AdBlue sprzedawany jest w pojemnikach. Na terenie stacji znajduje się parking dla pojazdów TIR na ok. 5 miejsc.\nStacja w Borku Starym jest szóstym obiektem w województwie podkarpackim, działającym w barwach sieci Moya. Ze względu na swoje położenie placówka będzie obsługiwała zarówno ruch lokalny, jak i tranzytowy.


Zakup porządnej drukarki finansowej toż dużo aktualna i niezwykle duża inwestycja dla znanej firmy, która w dłuższej przyszłości może przysporzyć nam tak bardzo wiele zalety i umożliwi Nam osiągnąć znacznie większe zyski. Pamiętać należy też także o tym, że zakup samej drukarki finansowej to wówczas połowa sukcesu.\nBardzo ważne istnieje i, aby dołożyć do niej właściwe oprogramowanie. Wybranie odpowiedniego oprogramowania do bliskiej drukarki fiskalnej poprawi znacząco wydajność pracy kasjerów i przyśpieszy obsługę klientów. Dobre urządzenia pozwolą Nam zdobyć bezpieczeństwo naszych klientów co w ostatnich czasach jest niezwykle ważne dlatego ponadto nie można bagatelizować tej kwestii.\nNa rodzimym zbycie w chwili obecnej tanie są różne oprogramowania do drukarek fiskalnych. Z różnych programów weźmiemy na wzór w handlach oraz marketach, a zupełnie nowe oprogramowanie będzie nam konieczne do punktów gastronomicznych, hoteli lub wielu innych placówek usługowych i handlowych. Najlepiej kupować drukarki finansowe i oprogramowanie u tego jedynego producenta, dzięki dlaczego będziemy posiadać 100% pewność, że polski sprzęt będzie właściwie współpracowała z planem komputerowym natomiast w razie jakiegokolwiek faktu będziemy potrafili udać się do salonu sprzedaży, aby szybko rozwiązał nasz problem.\nŻe w nowych etapach stanowi szczególnie wiele sklepów, które dostarczają wyłącznie same drukarki fiskalne. Gdyby nie chcą Państwo być żadnych faktów toż warto poszukać takich salonów sprzedaży, jakie sprzedają także mebel jak i programy. Czasami lepiej zapłacić trochę bardzo pieniędzy, żeby mieć odpoczynek i pewność, że nasz sprzęt nie Nas nie zawiedzie.\nW aktualnych czasach warto zainwestować przede ludziom w mobilne drukarki fiskalne, których jakość wykonania przebywa na dużo wysokim szczeblu a co najistotniejsze ich stawka istnieje także bardzo korzystna. Drukarki mobilne są bardzo dostępne i niezwykle funkcjonalne. Jest wówczas niezwykłe rozwiązanie przede wszystkim dla kobiet, które wynajmują gabinet (lekarze, stomatolodzy). Nowoczesna mobilna drukarka fiskalna jest właściwie niskich rozmiarów, że śmiało zmieścimy ją w bezpośredniej kieszeni od spodni.


Wystawa koni w Tucznej – Powiat Bialski – Starostwo Powiatowe w Białej Podlaskiej\nPowiat Bialski - Starostwo Powiatowe w Białej Podlaskiej > wszystkie-wpisy > Aktualności > Wystawa koni w Tucznej\n9 sierpnia 2016 9 sierpnia 2016 / By Anna Jóźwik\nW ubiegłą niedzielę odbyła się Wojewódzka Wystawa Koni Zimnokrwistych. Jak co roku boisko szkolne przy Zespole Szkół w Tucznej zapełniło się miłośnikami tych wyjątkowych zwierząt oraz licznymi gośćmi. Powiat bialski reprezentowali m.in. Starosta Bialski Mariusz Filipiuk, Wicestarosta Janusz Skólimowski, Przewodniczący Rady Powiatu Bialskiego Mariusz Kiczyński oraz radni powiatu.\nPo oficjalnym otwarciu wystawy zebranym zaprezentowano klacze i ogiery Sokólskie, a także klacze\ni ogiery ras Polski Koń Zimnokrwisty i Arden Polski. Konie wzięły udział w konkursie, w którym komisja oceniała ogólną kondycję koni, ich przygotowanie, sposoby pielęgnowania oraz ich umiejętności. Najlepszych wystawców nagrodzono.\nKonie zimnokrwiste stanowią około połowę całkowitego pogłowia koni w kraju. Tempo ich wzrostu jest szybkie, są mocno umięśnione i cechują się łagodnym temperamentem. W przeszłości funkcjonowały głównie jako zwierzęta pociągowe.\nSpecjalną atrakcją niedzielnego wydarzenia były popisy zespołu Apolinarski Group. Uczestnicy imprezy mogli nie tylko podziwiać konie, wśród atrakcji były również przejażdżki bryczką, przejażdżki kucykiem dla najmłodszych oraz poczęstunek.\nHonorowy patronat nad wystawą objęło Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi, Marszałek Województwa Lubelskiego Sławomir Sosnowski, Miasto Biała Podlaska oraz Starosta Bialski Mariusz Filipiuk.


Wielka Bitwa klanów Skellige o Undvik! - Gwint24.pl\nStrona główna » Wielka Bitwa klanów Skellige o Undvik!\nWielka Bitwa klanów Skellige o Undvik!\nWielka Bitwa o Undvik!\nAch, Kochane Moczymordy i Piękne Damy… Mi to Was jednak żal. Skryba i Trzy Kawki poszli podróżować w siną dal, a Wam pewnie brakowało opowiadań, co? Czas to zmienić Moi Drodzy! Zaraz Beletrystyk Wam opowie historię jednej z największych bitew między klanami Skellige!\nKominek rozpalony, reszta audytorium się już widzę rozsiadła… Ej, Ty! Tak, do Ciebie mówię pijusie! Po kiego karty rozkładasz! Nie, rozgrywki Gwintowe już się w Karczmie skończyły godzinę temu, uciekaj w podskokach bo szczotką pogonię za takie przeszkadzanie! No, poszedł sobie hultaj jeden, zaczynamy!\nDawno, dawno temu, kiedy jeszcze Ard Skellig władał klan an Craite i jarl Crach, na Undvik od kilkunastu lat popłoch i zniszczenie siał pewien Lodowy Gigant. Syn jarla – Hjalmar – zdołał wraz ze swoją bohaterską drużyną i pewnym Wiedźminem pokonać tego potwora i przywrócić ludności uciekającej z Undvik ich prawdziwy dom.\nLudzie z Undvik do tej pory zamieszkiwali właśnie tereny klanu an Craite, więc Crachowi ich powrót do „ojczyzny” był zdecydowanie na rękę. Większość dawnej, rdzennej ludności Undvik nie chciało jednak wracać na tę wyspę – zwyczajnie nie mieli tam przyszłości. Ci z nich, którzy wrócili (a było ich niewielu) starali się rozpocząć swoje życie na nowo.\nPo zabiciu giganta i sprowadzeniu spokoju na tę wyspę nadeszły miesiące ciszy i spokoju. Długo to jednak nie potrwało, ponieważ niedługo potem wybuchł konflikt o panowanie nad wyspą między klanami Drummond i An Craite.\nKlan Tordarroch po śmierci Haralda Psiej Gęby nie miał nikogo godnego do przejęcia tytułu jarla tej wyspy. Tymczasowo władzę miał tam sprawować Crach an Craite, ale szybko wyspą zainteresował się Lugos Szalony – wraz ze swoimi Łupieżcami próbował osłabić panowanie klanu an Craite na Undvik, siejąc popłoch i grabiąc ją. Crach nie mógł patrzeć na kolejne cierpienia ludu Undvik – Lugos już od dawna był dla niego niczym drzazga w oku. Wielka wojna wisiała na włosku…\nOstatecznie doszło do niej kilka tygodni później – zwierzchnik klanu Drummond sprzymierzył się ze zdobywającym popularność na Wodach Skellige Haraldem Śmiałym związanym z klanem Dimun (zwanym też Chromym, ze względu na podobieństwo do mitycznego króla Skellige). Razem postanowili stawić czoła siłom an Craite. Zaczęli masowo grabić i palić okoliczne wioski, aby wywołać gniew u „Dzika Morskiego”. Ostatecznie pobicie miejscowych sił klanu z Ard Skellig na Undvik przelało czarę goryczy – Tirth ys Muire zebrał wojska z Rębaczami i Harcownikami na czele – drakkary wypłynęły na wielką wojnę z klanem Drummond!\nWszystko zaczęło się o świcie, niedaleko jednego z większych wzgórz na wyspie. Obie armie mogły stanąć naprzeciw siebie na zaśnieżonej ziemi. Lugos dysponował szeregami przeklętych Berserkerów, Łupieżców i Strzelców, których zaciągnął z klanu Brokvar. Głównymi postaciami w jego armii był Olaf, Vabjorn i Czempion Areny.\nWojska Cracha liczyły więcej jednostek. W ich szeregach byli zaciężni Rębacze, mobilni Harcownicy, Łowcy zwerbowani ze rdzennej ludności, a także Maruderzy. Na czele wojsk stali potomkowie jarla – Cerys i Hjalmar, wspierani przez Myszowora i Djenge Fretta.\nObaj przywódcy, gdy tylko ujrzeli się wzajemnie mogli zrobić tylko jedno – wydać sygnał do ataku!\nWraaaghhh!!! – wrzasnął Lugos.\nNa chwałę Skellige! – wykrzyknął Crach.\nI tak rozległ się ryk nacierających wojsk An Craite i Drummond, który przeszył całą wyspę, rozbijając się dopiero gdzieś przy linii brzegowej wyspy.\n– „Wojna! Nareszcie!” – powiedział pod nosem jeden z Łupieżców Drummond.\nPo chwili obie armie wpadły na siebie z impetem! Djenge Frett ramię w ramię z Rębaczami stanął do walki w pierwszej linii. Bój w tej okolicy był najbardziej krwawy – ani Rębacze, ani Łupieżcy nie odpuszczali nawet na milimetr swojego pola!\n– „Za an Craite!” – krzyczęli Rębacze, którzy nic sobie nie robili z otrzymywanych obrażeń. Cieli dwuręcznymi mieczami równiutko i skutecznie. Wtórował im Djenge Frett, który musiał stawić czoła zwerbowanemu prosto z aren skalnemu trollowi – Mistrzowi Mistrzów!\n– „Pójdziesz ze mną, żywy lub martwy!” – zdawał się myśleć Łowca Nagród. Szybko jednak przekonał się, co to znaczy walka z trollem – wystarczył celny sierp w głowę od Czempiona Areny, aby ten powalił Fretta, który leżał teraz nieruchomo na ziemi.\n– „Dobra walka!” – powiedział troll i ruszył w dalszy bój.\nNa lewej flance szarżowała Cerys wraz z lekkimi oddziałami Harcowników i Tarczowniczek – początkowo bardzo łatwo odparły ją drummondzkie tarcze, ale po wzmocnieniu drużyną wojowników udało jej się nawiązać skuteczną walkę z siłami Lugosa. Nie pomagały jej oddziałowi regularne ostrzały z tyłu od Strzelców Brokvar.\nCałe szczęście dla wojsk Cracha, „Dzik Morski” pomyślał także o swoich strzelcach – byli nimi Łowcy rdzennej ludności z Undvik, którzy strzelali z kuszy niewiele gorzej od przeciwników.\n– „Na topór Hemdalla!” – słychać było na tyłach.\n– „Nie dawać im wytchnienia!!!” – mobilizowały się wzajemnie Tarczowniczki, które wraz z Harcownikami próbowały przebić się przez defensywne pozycje wroga. Ciężko było im jednak naruszyć wał obronny przeciwników…\nPo prawicy walczył Hjalmar wraz z najdzielniejszymi wojownikami an Craite, którym strach i ból tylko budował morale. Ich zadanie w tej bitwie nie było łatwe – musieli stawić czoła silniejszym i mniej podatnym na ataki Przeklętym Berserkerom z Olafem i Vabjornem na czele.\n– „Wypatroszę Was jak ryby!” – wykrzyknął ten drugi do nacierających nieprzyjaciół.\n– „Do stu tysięcy morskich diabłów!” – zrewanżował się Hjalmar.\nBerserkerzy bardzo szybko pokazali, kto ma przewagę – wraz z Olafem odparli wrogów swoją siłą, zaś Vabjorn atakował zmęczonych walką wojowników wroga, aby ich dobić.\n– „Haha, haha!!!” – zaśmiał się w twarz jednemu z wojowników Berserker, który właśnie przemienił się w niedźwiedzia!\nHjalmar musiał wycofać się na tyły – tylko pomoc Myszowora mogła pomóc pokonać te bestie!\n– „Jeśli trzeba to pomogę!” – odparł druid na prośbę Hjalmara i razem udali się w wir walki.\nW międzyczasie Cerys udało się w końcu przebić przez lewe skrzydło, co otworzyło drogę silniejszym wojskom an Craite na zajście przeciwnika od tyłu. Strzelcy Brokvar zostali zaatakowani przez Łowców, co uwolniło resztę wojsk od stałego ostrzału.\n– „A niech Cię Mőrhogg pochłonie!” – wycedził jeden z nich, strzelając z kuszy do Łucznika. Jedna ze strzał Łucznika utkwiła mu w ramieniu – na szczęście jego przeciwnik już nie żył z bełtem w szyi.\nWalka nie ustawała – klan Drummond wraz z Lugosem przejęli kontrolę nad bitwą mimo straty tylnych pozycji, które znakomicie osłaniał dla nich Olaf z Przeklętymi. Sytuacja zmieniła się diametralnie, kiedy nastąpił niespodziewany zwrot akcji – do walki nieoczekiwanie wkroczył Donar an Hindar ze swoimi Włóczniczkami i Skaldami, który przybył z pomocą dla klanu an Craite!!!\n– „Spokój! Na Hemdalla!” – wykrzyknął Donar, który rozkazał Skaldom zagłuszyć siły Drummond. Rozwścieczyło to Berserkerów, którzy nie mogli znieść dźwięków dud. Wykorzystał to Myszowór wraz z powracającym Hjalmarem – przywołał on na Berserkerów Skelligijski Sztorm, który całkowicie przygwoździł Przeklętych wraz z Olafem!\nHjalmar zaś rozprawił się z Vabjornem – po chwili walki w zwarciu jednym cięciem w lewą nogę pokonał Kultystę, mimo jego ogromnej siły – zwrotność okazała się być ważniejsza!\nSytuacja w mig zmieniła się na niekorzystną dla Lugosa Szalonego. Szyk jego wojsk został przełamany, siły klanu an Craite otoczyli zagubionych jak dzieci we mgle żołnierzy Lugosa, którzy uciekali gdzie pieprz rośnie. On jednak się tym nie przejmował, ponieważ miał swojego asa w rękawie.\n– „Ha, Ci głupcy pewnie nic nie podejrzewają!!! Harald, postępuj według planu, mobilizuj Drakkary!” – rozkazał dowódcy floty pirackiej Lugos.\nChwilę później było już po bitwie – wojska Drummond uciekały w popłochu w kierunku swoich Drakkarów z Mistrzem Mistrzów na czele. Crach wraz z sojusznikami odniósł wielkie zwycięstwo! Z pewnością nie udało by się to bez odsieczy Donara!\nWtem, do Cracha doszła informacja, że to nie koniec ich problemów, ponieważ flota Dimun i Drummond zablokowała Drakkarami drogę morską z Undvik! Siły an Craite i Heaymey były w potrzasku! Udało im się nie bez trudu dotrzeć do swoich przycumowanych Drakkarów. Szykowała się bitwa na morzu ze znacznie liczniejszymi statkami Lugosa Szalonego!\nCo działo się dalej z Crachem i jego wojskiem? Czy ostatecznie udało im się pokonać flotę Lugosa? To już innym razem Bywalcy! No, podobała się opowieść? To dawać mi tu miodu, bo mi w gardle zaschło!!!\nTagiBeletrystyk Berserkerzy bitwa Cerys Crach an Craite Djenge Frett Donar An Hindar Gwent Gwint Harcownicy Hjalmar hot klan torrdaroch klany Lodowy Gigant Lugos Szalony Olaf opowieść Opowieści z Pola Bitwy scena Karczmy Skellige Undvik wojna Łucznicy\nGawędziarze i inni kłamcy, przedstawiają bitwę o Dolinę Kwiatów!


Pabianice a ekologia | Pabianice moim miastem - Darmowy informator.\nPoznałam niedawno bardzo interesującą grupę młodzieży, dodajmy są to ekolodzy z Pabianic. Nasza dyskusja trwała długo. Zasypywali mnie mnóstwem pytań i zagadek, na które nie zawsze znałam odpowiedź. Z resztą , sami zobaczcie, jak wyglądała nasza rozmowa. Przeczytajcie krótki reportaż, który udało mi się spisać.\nOto pytania, które zadał mi Pan Krzysztof, zajmujący się na co dzień zdrowym odżywianiem:\nCzy wiesz, że jedząc niektóre produkty do Twojego organizmu dostają się substancje odpowiadające za raka i inne choroby oraz schorzenia? Ponieważ producenci żywności stawiają przede wszystkim na ilość, a nie, na jakość, dodają oni do żywności substancje odpowiedzialne za zwiększanie jej ilości. Aby udowodnić swoją rację, Krzysztof zaprosił mnie na krótki spacer po pabianickich sklepach. Okazało się, że prawie na każdym produkcie znajdują się ostrzeżenia na teamt jego zawartości. Zwykle były to konserwanty i środki chemiczne.\nKrzysztof nie ustępował i pytał dalej: czy wiesz, że nawet produkty, które z zasady powinny być nieprzetworzone zawierają substancje zagęszczające, które sprawiają, że danego produktu jest mniej niż podaje gramatura, a reszta to zagęszczacze?\nZ kolei Pani Joanna z Pabianic, dietetyczka z wykształcenia drążyła temat żywności modyfikowanej. Czy wiesz, że dzieje się tak na przykład z jogurtami, serkami homogenizowanymi lub twarożkami? Warto czytać na opakowaniach skład tych produktów, gdzie znajdziemy substancje takie jak guma arabska, skrobia modyfikowana, mączka chleba świętojańskiego i inne. Powinniśmy pamiętać także, że jedząc nawet produkty, które wydają się bardzo zdrowe jak owoce i warzywa możesz wraz z nimi zjadać geny jakiegoś zwierzęcia, na przykład ogórek z genem meduzy, albo marchewkę z genem szczura? Joanna zaprosiła mnie natomiast na przejażdżkę po mieście, by udowodnić mi, ze są miejsca gdzie można cieszyć się wyłącznie zdrową żywnością.\nPabianickie targowiska z kolei były miejscem pozbawionym wszelkich środków konserwujących. Mieliśmy tu do czynienia z czystą, niczym nie skażoną naturą. Zdrowe warzywa i owoce błyszczały w słońcu. Byłam naprawdę przekonana co do ich racji.\nTaka żywność to żywność modyfikowana genetycznie, tak zwane GMO. Czy wiesz, że naukowcy nie chcą ujawniać prawdy na temat tej żywności oraz, że może mieć ona wpływ na płodność i w ogóle zdrowie ogólne człowieka i całego ekosystemu.\nNa koniec zastanowiliśmy się wspólnie chwilę nad używanymi na co dzień kosmetykami. Zobaczcie do jakich doszliśmy wniosków: czy wiesz, że w codziennie przez ciebie używanych kosmetykach znajdują się substancje szkodzące zdrowiu? Każde wsmarowanie kremu, czy użycie pianki do golenia, każde użycie balsamu, szminki, czy szamponu to wprowadzanie do swojego organizmu substancji, mogących zagrozić naszemu życiu a nawet zdrowiu. Wiedząc o tym możesz podjąć odpowiednie działania, aby uratować los człowieka i środowiska. Możesz zwracać uwagę na skład tego, co jesz oraz starać się kupować się kosmetyki naturalne. Warto zadbać o siebie i naszą Ziemię. Tylko to mamy.\nWydaje mi się, że i moje miasto Pabianice, może być naprawdę całkiem ekologiczne i zdrowe, wystarczy tylko chcieć!\nJedna odpowiedź to “Pabianice a ekologia”\nListopad 6, 2011 at 7:27 pm\nNo cóż piękna idea, ale czy jesteśmy w stanie walczyć nie mówiąc już o wygranej.\nSierpień 12, 2011 at 6:14 am


Andrzej Duda i Donald Trump – rozmowy w Nowym Jorku! Jakie będą efekty?\nChodziło o żołnierzy amerykańskich w Polsce w ramach sojuszniczej współpracy, a tymczasem do mediów trafiają znowu informacje o zniesieniu wiz dla Polaków podróżujących do USA. Prezydent Trump mówi, aby w Polsce ogłosić, że nikomu innemu – tylko jemu – udało się tego dokonać. Tak naprawdę jednak nic nowego Donald Trump nie powiedział. Czy jest to więc gra polityczna? Czy Polska w osobie prezydenta Dudy i rządu PiS zgadza się na wszystko, byle tylko móc rozwiązać ważny PR-owo dla sukcesów kampanii wyborczej problem wiz do USA?\n21 czerwca 2019 Administrator\nSeria eksplozji zatrzęsła filadelfijskim miasteczkiem. Zatrzęsła się ziemia i budynki od wybuchów w rafinerii PES Rafinery na wschodnim wybrzeżu USA (południowa Pensylwania). Zobacz nagrania!