Jeden uśmiech potrafi ogrzać trzy zimowe miesiące\nStudia magisterskie: magister pedagogiki specjalnej – specjalizacja resocjalizacja na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu Gdańskiego\n* Staż psychoterapeutyczny w Zakładzie Terapii Rodzin Katedry Psychiatrii Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego pod kierunkiem prof. B. de Barbaro\n* „Zaburzenia odżywiania (anoreksja, bulimia, napadowe objadanie się)”\n* V Europejski Kongres Ericksonowski „Kreatywność i hipnoza w psychoterapii”\n* Kompleksowe szkolenie z zakresu terapii ericksonowskiej (zaświadczenie nr 85):\n• „Kiedy kłębią się chmury” – ericksonowski model pracy z pacjentem o zaburzonej osobowości\n• „Przebudzenie” – psychoterapia osób zgłaszających problemy w związkach\n• „Po sztormie nastaje cisza” – trauma a proces odzyskiwania wewnętrznej integracji\n• „Ach, powtórz wszystko jeszcze raz…” – psychoterapia pacjentów z natręctwami\n• „Miłość, szacunek i negocjacje w terapii par” – prowadzenie Norma i Phil Barretta (USA), uczniowie M. Ericksona\n• „Terapia par i małżeństw” – seminarium superwizyjne\n• „Kiedy w ciemności rozbłysnie iskierka… – psychoterapia w depresji”\n• „Terapia Rodzin” – cykl szkoleniowy, tym:\n– „Ericksonowski model pracy z rodziną”\n– „Rodzina jako system”\n– „Ustawienia systemowe”\n– „Metody pracy z dziećmi i rodzinami”\n– „Terapia par i małżeństw”\n– „Zasoby terapeuty pracującego z rodzinami”\n• „Zanim dorosnę” – podstawy diagnozy i terapii dzieci i młodzieży\n• „Królewska droga do nieświadomości” – wstęp do hipnozy ericksonowskiej\n• „Spożytkowanie zjawisk transowych” – hipnoza ericksonowska cz. II\n• „Feniks – terapia następstw stresu”\n• „Lęk – mój wewnętrzny sprzymierzeniec w odkrywaniu źródła wsparcia”\n• „Diagnoza i terapia osób wykorzystanych seksualnie”\n• „Rzucone ziarno – metafora i bajka w psychoterapii w pracy z dziećmi i rodzinami”\n• „W kuźni Hefajstosa – terapia dzieci agresywnych”\n* „Doskonalenie i rozwijanie umiejętności psychoterapeuty w strategicznej terapii par i małżeństw”\n* Cykl szkoleń superwizyjnych u certyfikowanego superwizora (5 lat)\n* „Program Edukacji Psychologicznej w zakresie Terapii Gestalt” (zaświadczenie nr 374)\n* „Poznać i zrozumieć swój związek: poznawczo – behawioralna terapia par i małżeństw”\n* „Terapia poznawczo – behawioralna osób z zaburzeniem PTSD”\n* „Asertywność w życiu codziennym”\n* Zajęcia szkoleniowe z zakresu profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych\n* „Szkoła dla Rodzin Zastępczych”\n* „Warsztaty uwrażliwiania relacji interpersonalnych i doskonalenia umiejętności wychowawczych”\n* „Komunikacja społeczna”\n* „Pomoc dziecku osieroconemu” – udział w konferencji\n* „Kreatywne znaczenie zabawy w pracy pedagogicznej”\nNa moje doświadczenie zawodowe składa się kilkanaście lat pracy w placówkach oświatowych i pomocy społecznej. W tym czasie też tworzyłam i uczestniczyłam w projektach podnoszących umiejętności społeczne rodziców i dzieci (również tych z wyraźnymi dysfunkcjami). Pracując jako wychowawca, pedagog i psychoterapeuta zyskiwałam doświadczenie w pracy z klientem i jego rodziną, obserwowałam zależności pojawiających się trudności w kontekście wcześniejszych doświadczeń klienta oraz oddziaływań systemów, w których funkcjonowała jednostka (w tym systemu rodzinnego naturalnego i zastępczego). Miałam w końcu możliwość weryfikowania i rozwijania swoich metod terapeutycznych.\nMoja dotychczasowa praca była różnorodna i obejmowała między innymi wsparcie dziecka i rodziny (w tym również rodziny zastępczej i rodzinnych domów dziecka), prowadzenie zajęć psychoedukacyjnych dla młodzieży, prowadzenia grup o charakterze integracyjnym i terapeutycznym dla dzieci oraz psychoedukacyjnym („Szkoła dla Rodziców”, „Szkoła Super Babci”, forum zawodowych rodzin zastępczych) i grup wsparcia dla dorosłych. Aktualnie prowadzę szkolenia dla rodziców dzieci przedszkolnych pt.: „Po co dzieciom czytać bajki?”\nW pracy stricte psychoterapeutycznej pracowałam z indywidualnym klientem, parami małżeńskimi i rodzinami w kontekście problemów z ich dziećmi (zaczynając od małych dzieci, a kończąc na usamodzielniającej się młodzieży). Niektóre z zagadnień zgłaszanych i pojawiających się podczas terapii w mojej praktyce to: mutyzm wybiórczy, ADHD, szeroko pojęte lęki (m. in. przed jazdą autobusem, burzą, wyśmianiem, odrzuceniem, porażką, spaniem, kobietami, przed środowiskiem zewnętrznym, atakiem przez innych, lęk przed lękiem włącznie z chronicznymi zawrotami głowy), zaburzenia zachowania i emocji, moczenie nocne, koszmary senne, obniżony nastrój, samoagresja, zacinanie się, nieśmiałość, niskie poczucie własnej wartości, niechęć do realizowania obowiązku szkolnego (kilkuletnie braki), zależność od innych, problem z określeniem tożsamości, problemy z odżywianiem, konflikty rodzinne, strata (śmierć), opór, poczucie krzywdy, napięcie. Około połowy z moich klientów pozostawała pod opieką psychiatry. Poruszałam również temat wykorzystania seksualnego, zorganizowałam szkolenie z takiego zakresu podczas pracy w ośrodku adopcyjno-opiekuńczym.\nMoje doświadczenie zawodowe, zdobywane w wielu miejscach, a ostatnio w ośrodku adopcyjno-opiekuńczym, poradni psychologiczno-pedagogicznej oraz na terenie prywatnego gabinetu wsparte wieloletnim doświadczeniem żony i matki stanowi zasób, który chciałabym Państwu zaproponować. Permanentne dokształcanie się sprawia, że zakres moich możliwości się stale rozszerza a uczestnictwo w stałej superwizji daje możliwość konsultowania swojej pracy w gronie specjalistów ogólnopolskiej klasy. Pozwala to jeszcze bardziej podnieść jakość moich usług.


"Ona naprawdę ma pazur!" - Pudelek\n"Ona naprawdę ma pazur!"\n...zapewnia właściciel teatru. Myślicie, że to miejsce dla niej i Ibisza?\nZnany odkrywca talentów scenicznych, Emilian Kamiński nie odpuszcza swojej najnowszej pupilce. Jak donosi Fakt, Kasia Cichopek codziennie odbywa wyczerpujące próby w warzawskim Teatrze Kamienica. Wprawdzie do premiery pozostał niemal miesiąc, ale widocznie Kamiński nie jest tak pewien talentu Pyzy, jak zapewniał w wywiadach.\nCichopek będzie musiała nie tylko popisać się swoim wielkim talentem aktorskim, ale także umiejętnościami tanecznymi. W sztuce Testament cnotliwego rozpustnika zagra bowiem Hiszpankę, Donę Annę i w kulminacyjnym momencie sztuki zatańczy na scenie flamenco.\nPróby trwają, cały czas się przygotowujemy - mówi tabloidowi dyrektor teatru, Emilian Kamiński. Jestem z Kasi zadowolony i naprawdę dobrze jej idzie. Wszyscy myślą, że to taka łagodna dziewczyna, a ona naprawdę ma pazur.\nWspółczujemy wszystkim aktorom, że dziś "celebryci" w rodzaju Cichopek i Krzysztofa Ibisza wypierają ich już nawet z teatrów. Wcześniej był seriale. Co będzie jutro?\nusraliscie sie na nią a są gorsze "gwiazdy" w Polsce\nona jest bezplciowa i memla, dlatego nie wierze, ze cos z niej wyrosnie\nKaska to spoko babka wy zazdrosnicy!!!!!!!!!!!!!\nDzień bez Cichopek, dniem straconym\nslodka s**z, ruchalbym :)\nrtJ6tQ <a href="\nvxeYbO , [url...\nvxeYbO , [url= [link=\nuL6gOQ <a href="\nZlotopolscy to obowiazkowa pyozcja przy wszystkich weekendowych obiadach z dziadkami. Od smierci starego Machalicy ten serial stacza sie do jakis piekiel przasnosci. i ta muzyka taka sama od tych 10 lat\ntrochę wywywająco ubrana jak na próby w godzinach porannych,Emilian kup sobie sliniaczek,biedna żona\nco na to zona Emiliana ? o 10 lat brzydsza?\nwolelibyście frytkę - zawodową aktorkę??\nŻenadaaaaaaaaaaaaaaaaaa ,,Panie Kamiński wstyddddddddd - wielki wstyd. Spadł pan na samo dno. Zero szacunku - ja do tetru do pana na pewno nie wejdę i myślę ,że jeszcze wiele innych ludzi ,którzy znają się na teatrze !!! Ale wstyd...\nNigdy nie przyjdę do pseudo sceny Kamińskiego....\nmasakra....niech sie zajmie dzieckiem , a nie pcha sie tym dupskiem ...\n[NIECH PAN SAM WYSTAPI W PORNOSIE\nJEST FAJNA MA BARDZO LANA BUZIE JEST PRAWDZIWA KOBIETA PODAJE NUMER O6O7280019\njeszcze tylko w pornosie jej nie było .... może pora zagrać chętnie zobacze


Hotele Oranjestad | Szukaj i porównaj ceny hoteli i noclegów Oranjestad\nHotele i noclegi Oranjestad\nZnajdź tanie noclegi w mieście Oranjestad na stronie Skyscanner hotele! Przeszukaj oferty setek hoteli i odkryj najlepsze okazje.\nSprawdź wybrane przez nas poniżej popularne hotele w mieście Oranjestad lub skorzystaj z okna wyszukiwania powyżej. Wpisz daty swojej podróży a my znajdziemy dla Ciebie tanie noclegi.\nNajlepiej oceniane hotele w: Oranjestad\nCo podróżni mówią o mieście Oranjestad?\nAruba był niesamowity. Jedną z najlepszych rzeczy do zrobienia jest trasa ABC, którą mają cały dzień i pół dnia. Byłem tak wyczerpany po pół dnia, że było to całkowicie tego warte i każdy, kto jedzie, musi wybrać się na trasę ABC, bo inaczej pożałujesz! Zatrzymałem się również w pięknym Airbnb, który planuję ponownie zarezerwować! Atmosfera na wyspie jest bardzo spokojna, nazywają ją jedną szczęśliwą wyspą. Praktycznie wolne od przestępczości, z niewielkim wyjątkiem, o którym ci opowiedzą, wszyscy byli bardzo przyjaźni i pomocni, mówią w wielu językach, więc jest całkiem sprzyjający. Obiecuję, że jeśli pojedziesz na Arubę, nie pożałujesz! Przestań mówić, że to zrobisz i po prostu zarezerwuj już teraz!\nFabiana Senna Lage\nMIEJSCE RODZICIELSKIE !!!! Byłem na 4 lata i mam to jako moją wyspę !!! Przeżyłem tam jedną z pięknych chwil mojego życia !!! Ożeniłem się na plaży w Palm Beach z miłością mojego życia w otoczeniu przyjaciół i rodziny !!!! Wejść z mężem lub chłopakiem lub z całą rodziną. Ma plażę dla wszystkich smaków !!! W ciągu maksymalnie 2 dni można dowiedzieć się wszystkiego, co to wspaniałe miejsce ma ofertę !!!\nJestem tuż obok skrzyżowania Fokkerstraat i Guterberg Straat lub Beligie i Arendstraat, a nawet Wilhelmina i Nieuw Straat. Piję kopstoot - prawie zamrożony dżin dżinowy z ścigaczem piwa (gdybym był prawdziwym tradycjonalistą, nalałabym kieliszka dżinu do kieliszka i zalałam piwem). Jest 88 stopni F, a ja mam kosz piknikowy pełen nadziewanego sera, gorzkich kulek i małych placków mięsnych. Jestem w drodze na białe piaski Eagle Beach, próbując zdecydować się na nurkowanie w jednym z dwóch wraków płytkiej wody z czasów II wojny światowej. Gdzie ja jestem?\nNa kiedy najlepiej rezerwować hotel w: Oranjestad?\nNajtańszym miesiącem na pobyt jest Luty; średnia cena noclegu to wówczas 402 zł. Najdroższy miesiąc na pobyt w: Oranjestad to Grudzień, ze średnią ceną 598 zł za dobę.\nIle wynosi średnia cena noclegu w: Oranjestad w miesiącu Luty?\nŚrednia cena za nocleg w hotelu w miesiącu Luty w zeszłym roku wynosiła 510 zł za dobę. To 1% więcej niż średnia cena za dobę w wysokości 504 zł w ciągu poprzednich 12 miesięcy.\nJaka jest pogoda w: Oranjestad?\nW: Oranjestad przewidywana średnia temperatura w miesiącu Luty to 27,5°C/81,4°F. Najcieplejszym miesiącem jest zazwyczaj Wrzesień, ze średnią temperaturą 33,1°C/91,6°F. Najchłodniejszy miesiąc to Styczeń, ze średnią temperaturą 24,5°C/76,1°F.\nJakie lotniska znajdują się najbliżej centrum miasta w: Oranjestad, ?\nLotnisko położone najbliżej: Oranjestad to Oranjestad (AUA) (2,84 km).\nLoty do: Oranjestad\nWynajem samochodów w: Oranjestad\nW mieście lub w pobliżu miasta Oranjestad\nHotele w: Oranjestad\nWonders Boutique HotelDivi Dutch Village Beach ResortMarquee Apartments ArubaPerle D'or ArubaRenaissance Aruba Resort CasinoBrickell Bay Beach Club Boutique Hotel & Spa - Adults OnlyDivi Village Golf and Beach ResortTalk of the Town Beach Hotel & Beach Club by GH HotelesAmsterdam Manor Beach ResortBucuti & Tara Boutique Beach Resort - Adult OnlyRiu Palace Aruba All InclusiveCaribbean Palm Village ResortParadera Park ArubaTropical DigsEagle Aruba Resort & CasinoCoconut InnRehoboth Peace Land CondosRiu Palace AntillasHilton Aruba Caribbean Resort & CasinoAll Inclusive - Divi Dutch Village Beach Resort


New York Times w PolskieRadio.pl (17)\n"New York Times": Karzaj nie dotrzymuje obietnic\nO zagrabianie władzy oskarża środowy "New York Times" prezydenta Afganistanu Hamida Karzaja z powodu jego dekretu o podporządkowaniu sobie Komisji ds. Skarg Wyborczych (ECC). Zobacz więcej na temat: Afganistan New York Times prezydent Sąd Najwyższy USA Waszyngton\nWszyscy chcą studiować w chińskiej szkole hakerów\nUczelnia Lanxiang w chińskiej prowincji Szantung (Shandong) obwiniana o związek z cyberatakami na Google'a odnotowała gwałtowny wzrost zgłoszeń od potencjalnych kandydatów - powiedział gazecie "Global Times" wykładowca zajmujący się rekrutacją. Zobacz więcej na temat: Chiny Financial Times google kandydaci New York Times\nWbił się w budynek ze złości na urząd podatkowy\nPretensje do urzędu podatkowego doprowadziły 53-letniego Andrew Joe Stacka do samobójczego ataku samolotem na budynek urzędu w Austin w Teksasie. Zobacz więcej na temat: Ameryka Północna Austin FBI finanse Kalifornia New York Times Teksas USA wychowanie\n"NYT": Schwytano kolejnych przywódców talibów\nDwóch kolejnych dowódców afgańskich talibów zostało zatrzymanych w Pakistanie - poinformował o tym na stronach internetowych dziennik "The New York Times". Zobacz więcej na temat: Afganistan IAR New York Times Pakistan\n"NYT": zatrzymano jednego z najważniejszych talibów\nMułła Abdul Ghani Baradar w rękach amerykańskiego i pakistańskiego wywiadu. Zobacz więcej na temat: Afganistan IAR New York Times Pakistan\n"NYT": opóźnia się ewakuacja dzieci z Haiti do USA\nEwakuacja z Haiti dzieci rannych w wyniku trzęsienia ziemi opóźnia się wskutek obaw lekarzy i przedstawicieli rządu, że zostaną oskarżeni o ich porwanie - pisze we wtorek "New York Times". Zobacz więcej na temat: dzieci Haiti New York Times trzęsienia ziemi trzęsienie ziemi USA\nKolejny dziennik wprowadza opłaty za czytanie w sieci\n„New York Times” będzie pobierał opłaty za przeglądanie internetowego wydania gazety. Stała kwota będzie naliczana po przejrzeniu określonej liczby darmowych artykułów. Zobacz więcej na temat: Financial Times IAR media New York Times prasa\n"NYT": Terroryści rozproszeni i mniej skuteczni\nMimo alarmistycznych doniesień mediów na temat wzrostu liczby spisków terrorystycznych w 2009 roku, ich sprawcy są o wiele mniej skuteczni i bardziej rozproszeni niż jeszcze kilka lat temu. Tymczasem nieproporcjonalne zainteresowanie mediów tylko zapewnia im rozgłos - pisze w środę "New York Times". Zobacz więcej na temat: Amsterdam Boże Narodzenie New York Times Stany Zjednoczone terroryzm USA\n"NYT": przy inauguracji Obamy spodziewano się zamachu\nNew York Times podaje, że inauguracja prezydenta Baracka Obamy rok temu niosła za sobą realną groźbę zamachu na jego osobę. Zobacz więcej na temat: Biały Dom Kanada New York Times terroryzm USA\n"NYT": rozmowy w Kopenhadze były chaotyczne\nKopenhaskie negocjacje klimatyczne nie zakończyły się ani wielkim sukcesem, ani całkowitą porażką - uważa poniedziałkowy "New York Times". Zobacz więcej na temat: Brazylia Chiny Kopenhaga New York Times RPA\nUSA: Obama pomógł uratować szczyt przed fiaskiem\nTak piątkowy szczyt w stolicy Danii komentują amerykańskie media. Zobacz więcej na temat: Dania Kopenhaga New York Times USA Washington Post\nObama i Miedwiediew osiągną wreszcie porozumienie?\nStany Zjednoczone i Rosja są bliskie porozumienia w sprawie redukcji zbrojeń strategicznych, które zastąpi układ START-1. Ostatnie rozbieżności mogą usunąć prezydenci Barack Obama i Dymitrij Miedwiediew, którzy spotkają się przy okazji szczytu klimatycznego w Kopenhadze. Zobacz więcej na temat: Ameryka Północna Barack Obama Kopenhaga New York Times Rosja Stany Zjednoczone USA\n"NYT": CIA odsuwa prywatnych najemników\nAmerykańska Centralna Agencja Wywiadowcza zerwała kolejny kontrakt z prywatną firmą ochroniarską Blackwater. Zobacz więcej na temat: Afganistan CIA firma New York Times Pakistan USA\nGrizzly Bear, Micah P. Hinson, St. Vincent w\n22 listopada w katowickiej Hipnozie odbędzie się kolejny z Wieczorów Muzyki Alternatywnej odbywających się w ramach Festiwalu Ars Cameralis Zobacz więcej na temat: Ars Cameralis Boston Jazz New York Times radiohead\n"NYT": Brakuje szczepionek przeciwko grypie\nW USA zaczyna brakować szczepionek przeciwko grypie. Według dziennika New York Times Amerykanie będą musieli pogodzić się z niedoborami, bo nie ma szans na to, by w krótkim czasie wyprodukować odpowiednią liczbę dawek. Zobacz więcej na temat: firma grypa New York Times szczepienia USA


Terra Paolo Gigli perfumy - to perfumy dla kobiet 2009\nTerra Paolo Gigli dla kobiet\nTerra marki Paolo Gigli to perfumy dla kobiet. Terra został wydany w 2009 roku. Nutami głowy są cytryna amalfi, kokos, truskawka i mleko; nutami serca są jaśmin, orchidea i heliotrop; nutami bazy są cedr virginia, ambra, wanilia, drzewo sandałowe i białe piżmo. Perfumowa Piramida\nWięcej o perfumach po angielsku / More in English language about Terra by Paolo Gigli.\nTerra Recenzje Perfum\nTa strona zawiera informacje, recenzje, nuty perfumowe, zdjęcia, reklamy, plakaty i filmy dotyczące perfum Paolo Gigli Terra, ale nie gwarantujemy poprawności wszystkich danych. Jeśli posiadasz więcej informacji o zapachu Paolo Gigli Terra, możesz o nich nadmienić w recenzji perfum. Fragrantica posiada unikalny system klasyfikowania perfum Terra marki Paolo Gigli. Możesz kliknąć na właściwą cechę pod głównym obrazkiem, określającą dany zapach. Dodatkowo znajdziesz odnośniki do stron zewnętrznych / sklepów online, ale Fragrantica nie posiada wpływu na ich zawartość. Nie ponosimy odpowiedzialności za to, co znajdziesz pod tymi linkami, ani za konsekwencje ich odwiedzin. Recenzje użytkowników zapachu Terra marki Paolo Gigli reprezentują punkt widzenia poszczególnych osób, a nie opinie redakcji portalu Fragrantica.


Data umieszczenia ogłoszenia na stronie Miasta 2018-02-09 , 11:35:40\nOsoba upoważniona do kontaktów w sprawach merytorycznych Przemysław Majewski\n- adres Dzielnica Wola m.st. Warszawy, ul. Żelażna 99\n- telefon (0-22) 44-35-736\nAdres, pod którym można uzyskać specyfikację istotnych warunków zamówienia Dzielnica Wola m.st. Warszawy, Al. Solidarności 90, 01-003 Warszawa\nAdres, na który należy przesyłać oferty Dzielnica Wola m.st. Warszawy, Al. Solidarności 90, 01-003 Warszawa\nRealizacja projektu „Latarnie parkowe wzdłuż ul. Sowińskiego na odcinku Pustola- Park Powstańców Warszawy" - zaprojektuj i wybuduj (znak sprawy 7/ZP/18)\nPrzedmiotem zamówienia jest wykonanie modernizacji oświetlenia odcinka ul. Sowińskiego, będącej częścią alei parkowej od skrzyżowania z ul. Nakielską wzdłuż ogrodzenia cmentarza do Parku Powstańców Warszawy, na podstawie opracowanej i zatwierdzonej wcześniej przez Zamawiającego dokumentacji projektowej wraz z niezbędnymi uzgodnieniami w oparciu o obowiązujące przepisy w formie ,,zaprojektuj i wybuduj”. 1. Lokalizacja: Omawiany odcinek to ul. Sowińskiego, będąca częścią alei parkowej od skrzyżowania z ul. Nakielską wzdłuż ogrodzenia cmentarza do Parku Powstańców Warszawy. Ulica przynależna jest do działek nr 8/2, 9/2, 15/7, 15/8, 15/9, z obrębu 6-07-10 oraz 2/7, 2/8, 2/11, 4/1, 4/3, 5/3, z obrębu 6-07-11 stanowiących własność m. st. Warszawy. 2. Droga a) klasa drogi D b) Długość drogi około 130 m c) Szerokość drogi około 5 m d) Nawierzchnia drogi z asfaltem 3. Oświetlenie uliczne a) Długość drogi, na której należy wykonać oświetlenie 130m b) Oświetlenie należy wykonać na podstawie danych technicznych uzyskanych z Wydziału Oświetlenia Zarządu Dróg Miejskich w Warszawie. c) Należy uzgodnić z Wydziałem Estetyki Przestrzeni Publicznej Urzędu m.st. Warszawy rodzaj opraw i słupów (zbliżonych wizualnie do zainstalowanych latarni na pozostałym odcinku ul. Sowińskiego). d) Likwidacja istniejących opraw oświetleniowych znajdujących się na betonowych słupach wzdłuż ul. Sowińskiego na odcinku od skrzyżowania z ul. Nakielską do parku im. Powstańców Warszawy około 270 m. 4. Zasilenie a) zasilenie elektryczne oświetlenia należy wykonać zgodnie z dokumentacją projektową, b) parametry oświetlenia, natężenie oświetlenia zgodnie z normą oraz odpowiednimi rozporządzeniami dla tego typu terenu. 5. Zadanie dzieli się na dwa etapy: Etap I - opracowanie kompletnej dokumentacji projektowej na podstawie programu funkcjonalno-użytkowego stanowiącego załącznik nr 1 do wzoru umowy wraz z wymaganymi uzgodnieniami niezbędnymi do uzyskania pozwolenia na budowę/zgłoszenia robót. Etap II – wykonanie robót budowlanych na podstawie opracowanej dokumentacji projektowej, pełnienie nadzoru autorskiego od dnia rozpoczęcia realizacji robót budowlanych do dnia 14.12.2018 r. jednak nie krócej niż do dnia odbioru robót budowlanych. 6. Szczegółowy opis przedmiotu zamówienia, zakres prac oraz sposób i warunki realizacji określają: a) Wzór umowy, stanowiący załącznik nr 5 do SIWZ. b) Program funkcjonalno-użytkowy stanowiący załącznik nr 1 do wzoru umowy. 7. Zamawiający w przedmiotowym postępowaniu stosuje klauzulę społeczną na podstawie art. 29 ust. 3a ustawy Prawo zamówień publicznych. Zamawiający wymaga aby osoby realizujące przedmiot zamówienia wykonujące czynności związane z montażem instalacji elektrycznych oraz wykonujące roboty ogólnobudowlane były zatrudnione przez Wykonawcę lub Podwykonawcę, na podstawie umowy o pracę, zgodnie z postanowieniami art. 22 §1 ustawy z dnia 26.06.1974 r.- Kodeks pracy (t.j. Dz. U. 2018 r. poz. 108). Sposób dokumentowania zatrudnienia tych osób, uprawnienia Zamawiającego w zakresie kontroli tego zatrudnienia oraz sankcje z tytułu nie spełniania tych wymagań zawarte są we wzorze umowy, stanowiącym Załącznik nr 5 do SIWZ. 8. Zgodnie z treścią § 3 ust. 3 wzoru umowy, Wykonawca zobowiązany jest do posiadania polisy odpowiedzialności cywilnej z tytułu prowadzonej działalności na sumę ubezpieczenia nie mniejszą niż 150.000,00 zł (słownie: sto pięćdziesiąt tysięcy złotych 00/100) przez cały okres trwania umowy, który obejmować będzie jego odpowiedzialność kontraktową i deliktową. 9. Gwarancja i rękojmia: Wykonawca udzieli gwarancji: na wykonywany przedmiot zamówienia oraz na wbudowane materiały i urządzenia na okres minimum 36 miesięcy. Wykonawca może zaproponować wydłużenie okresu gwarancji do 60 miesięcy. Okres gwarancji stanowi drugie kryterium oceny ofert – patrz Część XIII SIWZ. Okres rękojmi za wady fizyczne i prawne zgodnie z postanowieniami Kodeksu Cywilnego wynosi 5 lat od podpisania protokołu odbioru końcowego.\nOkreślenie warunków: Zamawiający uzna, że Wykonawca spełnił niniejszy warunek jeśli wykaże, że: a) w okresie ostatnich 5 lat przed upływem terminu składania ofert, a jeżeli okres prowadzenia działalności jest krótszy - w tym okresie, wykonał co najmniej 2 (dwie) roboty budowlane, o wartości minimum 100 000,00 zł brutto każda z zastrzeżeniem, iż każda robota obejmowała swoim zakresem wykonanie lub remont lub modernizację oświetlenia ulicznego. * W przypadku, gdy kwoty w złożonych dokumentach podane będą w innej walucie niż złoty polski – Zamawiający dokona przeliczenia tej kwoty na złote polskie na podstawie średniego kursu złotego w stosunku do walut obcych, określonego w Tabeli Kursów Narodowego Banku Polskiego na dzień wszczęcia postępowania. b) dysponuje osobą, która zostanie skierowana do realizacji zamówienia w szczególności, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1332), posiadającą uprawnienia budowlane do: kierowania robotami budowlanymi w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń elektrycznych i elektroenergetycznych (kierownik budowy), co najmniej jedna osoba. Wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia, warunki udziału mogą spełniać wspólnie (łącznie).\nInformacje dodatkowe: Wraz z ofertą Wykonawca powinien złożyć wypełniony formularz "Doświadczenie personelu kluczowego", który stanowi Załącznik nr 8 do SIWZ (formularz ten nie podlega uzupełnieniu). "Doświadczenie personelu kluczowego" stanowi kryterium oceny ofert i będzie rozpatrywane na podstawie informacji dotyczących doświadczenia osoby wyznaczonej do realizacji zamówienia na stanowisku Kierownika budowy posiadającej uprawnienia budowlane w kierowaniu robotami budowlanymi w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń elektrycznych i elektroenergetycznych, zawartych w Formularzu „Doświadczenie personelu kluczowego”.\na) wykaz robót budowlanych, wykonanych nie wcześniej niż w okresie ostatnich 5 lat przed upływem terminu składania ofert, a jeżeli okres prowadzenia działalności jest krótszy – w tym okresie, wraz z podaniem ich rodzaju, wartości, daty, miejsca wykonania i podmiotów, na rzecz których roboty te zostały wykonane, z załączeniem dowodów określających czy te roboty budowlane zostały wykonane należycie, w szczególności informacji o tym czy roboty zostały wykonane zgodnie z przepisami prawa budowlanego i prawidłowo ukończone, przy czym dowodami, o których mowa, są referencje bądź inne dokumenty wystawione przez podmiot, na rzecz którego roboty budowlane były wykonywane, a jeżeli z uzasadnionej przyczyny o obiektywnym charakterze Wykonawca nie jest w stanie uzyskać tych dokumentów – inne dokumenty. Wzór wykazu robót stanowi załącznik nr 6 do SIWZ. b) wykaz osób, skierowanych przez Wykonawcę do realizacji zamówienia publicznego, w szczególności odpowiadających za kierowanie robotami budowlanymi wraz z informacjami na temat ich kwalifikacji zawodowych, uprawnień, niezbędnych do wykonania zamówienia publicznego, a także zakresu wykonywanych przez nie czynności oraz informacją o podstawie do dysponowania tymi osobami, o treści zgodnej ze wzorem stanowiącym załącznik nr 7 do SIWZ.\n1. Oferta, sporządzona zgodnie z wymaganiami Zamawiającego wskazanymi w Części X SIWZ, składa się z wypełnionego Formularza ofertowego o treści zgodnej z wzorem stanowiącym Załącznik nr 1 do SIWZ oraz wypełnionego Formularza „Doświadczenie personelu kluczowego”, stanowiącego Załącznik nr 8 do SIWZ. 2. Ponadto, do oferty należy dołączyć: a) Dokument (np. Pełnomocnictwo, odpis z właściwego rejestru np. Krajowego Rejestru Sądowego, Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej Rzeczpospolitej Polskiej lub umowa spółki cywilnej itp.) potwierdzający, że oferta została podpisana przez osobę/y uprawnioną/e do reprezentowania Wykonawcy, jeżeli nie wynika to z innych załączonych do oferty dokumentów. b) Jeżeli Wykonawca polega na zdolnościach technicznych lub zawodowych lub sytuacji finansowej lub ekonomicznej innych podmiotów, w celu wykazania braku istnienia wobec nich podstaw wykluczenia oraz spełniania, w zakresie, w jakim powołuje się na ich zasoby, warunków udziału w postępowaniu, zobowiązany jest zamieścić informacje o tych podmiotach w oświadczeniach (Załączniki nr 2a) i 2b) do SIWZ), oraz musi udowodnić Zamawiającemu, że realizując zamówienie, będzie dysponował niezbędnymi zasobami tych podmiotów, w szczególności załączając do oferty zobowiązanie tych podmiotów do oddania mu do dyspozycji niezbędnych zasobów na potrzeby realizacji zamówienia. Zobowiązanie, należy złożyć na piśmie w formie oryginału, a jego treść musi w sposób wyraźny i jednoznaczny wyrażać wolę oddania Wykonawcy ubiegającemu się o zamówienie odpowiedniego zasobu. Zamawiający wymaga aby składany dokument wskazywał w szczególności: - sposób wykorzystania zasobów przez Wykonawcę oraz zakres udziału innego podmiotu przy wykonywaniu zamówienia publicznego (w przypadku udostępnienia osób zdolnych do wykonania zamówienia należy imiennie wskazać osoby, które będą uczestniczyć w wykonywaniu zamówienia), - okres udziału innego podmiotu przy wykonywaniu zamówienia publicznego, - jakie prace wykona podmiot, na zdolnościach którego Wykonawca polega w odniesieniu do warunków udziału w postępowaniu dotyczących kwalifikacji zawodowych lub doświadczenia, których wskazane zdolności dotyczą. Wzór zobowiązania stanowi załącznik nr 3 do SIWZ. W odniesieniu do warunków dotyczących zdolności technicznych lub zawodowych, doświadczenia, Wykonawcy mogą polegać na zdolnościach innych podmiotów, jeśli podmioty te zrealizują usługi, do realizacji których te zdolności są wymagane. Uwaga! Wykonawca, w terminie 3 dni od zamieszczenia na stronie internetowej informacji z otwarcia ofert przekazuje Zamawiającemu (bez wezwania) oświadczenie o przynależności lub braku przynależności do tej samej grupy kapitałowej, o której mowa w art. 24 ust. 1 pkt 23 ustawy Pzp. Wraz ze złożeniem oświadczenia, Wykonawca może przedstawić dowody, że powiązania z innym Wykonawcą nie prowadzą do zakłócenia konkurencji w postępowaniu o udzielenie zamówienia. W/w oświadczenie powinno być złożone w oryginale (w formie pisemnej). Wzór oświadczenia stanowi załącznik nr 4 do SIWZ. W przypadku Wykonawców występujących wspólnie, oświadczenie składa każdy z Wykonawców oddzielnie.\n1. Oferta wspólna (np. konsorcjum lub spółka cywilna): Wykonawcy występujący wspólnie składają jedną ofertę, przy czym: 1) oświadczenie, o którym mowa w Części III.3., składa każdy z Wykonawców oddzielnie, 2) pozostałe oświadczenia i dokumenty składają wszyscy Wykonawcy wspólnie. 2. Podwykonawcy: 1) Zamawiający nie dokonuje zastrzeżenia dotyczącego obowiązku osobistego wykonania kluczowych części zamówienia przez Wykonawcę. 2) Zamawiający wymaga, aby Wykonawca przed podpisaniem umowy, wskazał Zamawiającemu czy zamówienie wykona własnymi siłami, czy też zamierza powierzyć Podwykonawcom wykonanie części zamówienia (należy wówczas wskazać zakres przewidziany do realizacji przez Podwykonawców oraz firmę Podwykonawcy). 3) Dopuszcza się na etapie realizacji zamówienia możliwość dokonania zmiany albo rezygnacji z Podwykonawcy. Jeżeli zmiana albo rezygnacja z podwykonawcy dotyczy podmiotu, na którego zasoby Wykonawca powoływał się, na zasadach określonych w art. 22a ust. 1, w celu wykazania spełniania warunków udziału w postępowaniu, Wykonawca jest obowiązany wykazać Zamawiającemu, że proponowany inny Podwykonawca lub Wykonawca samodzielnie spełnia je w stopniu nie mniejszym niż Podwykonawca, na którego zasoby Wykonawca powoływał się w trakcie postępowania o udzielenie zamówienia. 4) Zamawiający we wzorze umowy określił wymagania dotyczące umowy o podwykonawstwo, której przedmiotem są roboty budowlane, których niespełnienie spowoduje zgłoszenie przez Zamawiającego odpowiednio zastrzeżeń lub sprzeciwu. 5) Zamawiający we wzorze umowy określił informacje o umowach o podwykonawstwo, których przedmiotem są dostawy lub usługi, które podlegają obowiązkowi przedkładania Zamawiającemu.\nData, godzina i miejsce otwarcia ofert 2018-02-27, 09:30, Sala Sesji


Wyprawka dla dziecka. Wyprawka do szpitala. Ubranka dla dzieci - mamy-mamom.pl - Strona 6 z 19\nWakacje z dzieckiem? To Ci się przyda!\nGazy, wzdęcia? Może to SIBO?\nCzy mając dziecko można w ogóle oszczędzać?\nPojawienie się dziecka w rodzinie to przede wszystkim wielkie szczęście, ale też rewolucja w życiu. Poza przeorganizowaniem codzienności, zmienia się także domowy budżet. Rosną wydatki a możliwość oszczędzania wydaje się być nieco utrudniona. Czy rzeczywiście tak być musi? Co zrobić, by posiadanie dziecka nie doprowadziło nas do bankructwa.\nWybieramy materac do spania. Na co zwrócić uwagę?\nWybór materaca do spania dla siebie lub dziecka nie powinien być przypadkowy. Taką decyzję warto poprzedzić odpowiednim rozeznaniem w temacie. Wszak z dobrego materaca będziemy korzystać wiele lat.\nRodzina materacy Plantpur – dla każdego coś dopasowanego\nMaterac to jeden z najważniejszych przedmiotów w naszym domu. Ma on wpływ na nasze samopoczucie, zdrowie i komfort. Na sen przeznaczamy około 1/3 naszego życia. Jakie samopoczucie będziemy mieć w pozostałej części? To zależy od tego, czy nasz odpoczynek będzie skuteczny – czy mieliśmy wygodny materac. Dlatego nie może być on przypadkowy.


NAJWIĘKSZA BITWA KAMPANII WRZEŚNIA 1939\nData publikacji: 14 września 2020 Autor: magkac\nBitwa nad Bzurą; źródło historykon.pl\nW dniach 9 – 22 września nad Bzurą rozegrała się największa i najbardziej krwawa bitwa Kampanii 1939 r. Była jedną z najbardziej śmiałych operacji przeprowadzoną z inicjatywy polskiej, która opierała się na działaniach zaczepnych. Konsekwencje tej bitwy były wielopłaszczyznowe m.in. spowodowała powstrzymanie ekspansji armii niemieckiej na Warszawę, ułatwiła wycofanie się wielu jednostkom WP za Wisłę, a polskie władze i wielu żołnierzy mogło ewakuować się na wschód.\nW działaniach ofensywnych wzięły udział dwie polskie armie: „Poznań”, pod dowództwem gen. dyw. Tadeusza Kutrzeby i „Pomorze” gen. dyw. Władysława Bortnowskiego. Armia „Poznań” nie brała udziału w pierwszym etapie wojny, zgodnie z rozkazem Wodza Naczelnego wycofała się na linię Wisły. Natomiast Armia „Pomorze” została zdziesiątkowana podczas starć z 4. armią niemiecką i została wycofana z pozycji obronnych wzdłuż Wisły w kierunku Warszawy.\nPodczas spotkania w dniu 7 września generała Kutrzeby – inicjatora tzw. „zwrotu zaczepnego” i generała Bortnowskiego ustalono koncepcję współdziałania obydwu armii i dowódcy opracowali plan uderzenia wojsk polskich na skrzydło armii niemieckich przemieszczającej się w kierunku Warszawy. Sytuacja operacyjna poniekąd wymusiła na dowodzących zaplanowanie kontrofensywy z nad Bzury, w innym przypadku siły polskie znalazłby się zamknięte w „kotle”. Drugim ważnym aspektem planu ofensywy miało być zaskoczenie Niemców a Polacy przejęliby inicjatywę i podjęli działania w najbardziej dogodnym miejscu i czasie.\nBitwa nad Bzurą przebiegała w trzech fazach. Dwie pierwsze zostały zdefiniowane jako zaczepno – obronne, gdzie inicjatorem walk była strona Polska, natomiast trzecia faza opierała się na taktyce obronnej.\nPrzebieg działań bitwy nad Bzurą:\nI faza (9-12 wrzesień) natarcie na Stryków\nII faza (13-16 wrzesień) natarcie na Łowicz\nIII faza (16-18 wrzesień) odwrót na Warszawę podczas którego siły polskie uległy rozbiciu.\n9 września Grupa Operacyjna gen. bryg. Edmunda Knoll-Kownackiego składająca się z trzech dywizji piechoty, wspierana ze skrzydeł przez Wielkopolską Brygadę Kawalerii pod dowództwem gen. bryg. Romana Abrahama i Podolską Brygadę Kawalerii dowodzoną przez płk. Leona Strzeleckiego, uderzyły znad północnego brzegu Bzury między Łęczycą a Piątkiem w kierunku na Stryków. W drugim rzucie miała wejść do akcji grupa operacyjna gen. Mikołaja Bołtucia i pozostałe siły z Armii „Pomorze”.\nPodczas czterodniowych zaciętych walk odziały Wojska Polskiego zdobyły Łęczycę, Piątek i Ozorków i podeszły pod Zgierz. W czasie starć Niemcy ponieśli ogromne straty, zostały rozbite: 30. i 17. dywizja piechoty. Dowództwo niemieckie podjęło decyzje o skierowaniu znacznych sił zbrojnych, których zadaniem było wsparcie zagrożonej 8 Armii.\n12 września przeprowadzająca główny szturm grupa gen. Knolla osiągnęła linię Stryków-Ozorków.\nGenerał Kutrzeba otrzymawszy informację o wycofaniu się do Modlina Armii „Łódź”, z którą nie było dotychczas łączności, wydał rozkaz przerwania bitwy.\nPrzygotowano nowy plan taktyczny, który przewidywał uderzenie siłami armii „Pomorze” przez Łowicz na lasy skierniewickie.\nW nocy na 13 września grupa gen. Knolla- Kownackiego wycofała się na północny brzeg Bzury.\nNależy wyraźnie zaznaczyć, że w tej fazie działań inicjatywa leżała po stronie dowództwa polskiego.\nZgodnie z decyzją generała Kutrzeby miał zostać przeprowadzony atak w kierunku Skierniewic, przez Łowicz wraz z uchwyceniem Sochaczewa i Puszczy Kampinoskiej. Atak miała przeprowadzić Armia „Pomorze”.\nPod osłoną natarcia na Skierniewice, pozostałe siły Armii „Poznań” miały się przegrupować: Grupa Operacyjna gen. Abrahama (Wielkopolska Brygada Kawalerii, Podolska Brygada Kawalerii) nad dolną Bzurę; Grupa Operacyjna gen. Knoll-Kownackiego na podstawy wyjściowe do natarcia w rejonie Sochaczewa, gdzie doszło do ponad dwudniowej bitwy o Sochaczew, która była kluczem do powodzenia tej fazy operacji. Niemieckie lotnictwo rozpoczęło bombardowania siłami 4. Floty Powietrznej.\n14 września rozpoczęła się druga faza bitwy.\nPiechota Armii „Pomorze” sforsowała Bzurę, ale zagrożona przez niemieckie kolumny pancerne musiała się wycofać.\n15 września rozpoczął się odwrót polskich oddziałów w kierunku Puszczy Kampinoskiej, atakowanych bezustannie przez 300 niemieckich samolotów.\nW III fazie bitwy 16–18 września dowodzący polskimi oddziałami podjęli decyzję o próbie przerwania okrążenia w celu przebicia się do Warszawy.\n16 września wojska niemieckie przeszły do natarcia okrążając stopniowo i rozbijając polskie oddziały. Pod naporem niemieckich sił rozpadły się polskie dywizje i pułki, a ich resztki musiały forsować rzekę. Tylko nieduża część z 200-tysięcznego polskiego zgrupowania, szacuje się ok. 30 tys. zdołało się przebić do Warszawy i Modlina.\nDo Warszawy przedostali się gen. Kutrzeba wraz ze sztabem, gen. Knoll i gen. Tokarzewski, a także dwie brygady kawalerii po krwawych walkach w Sierakowie, 15. dywizja piechoty – po walkach w Laskach oraz 25. dywizja piechoty – po walkach pod Młocinami. Zreorganizowane, wzięły udział w końcowej fazie obrony Warszawy.\nChoć Bitwa pod Bzurą zakończyła się klęską, to odegrała bardzo ważną role: zdezorganizowała niemieckie natarcie w kierunku Wisły oraz ulżyła oblężonej już wówczas Warszawie.\n« Akt samospalenia – dramatyczny protest Ryszarda Siwca\nW OBRONIE PAMIĘCI ŻOŁNIERZY WYKLĘTYCH! »


R0150-7 Pytania Od Korespondentów | Pastor Russell\nR0150-7 Pytania Od Korespondentów\n::R0150 : strona 7::\nPytanie: Br. R., jaki brat ma pogląd na 1 Piotra 3:18-20 który mówi ze Jezus Chrystus „w duchu został przywrócony życiu, w nim tez poszedł i zwiastował duchom będącym w więzieniu, które nigdy były nieposłuszne, gdy Bóg cierpliwie czekał za dni Noego, kiedy budowano arkę.”\nOdpowiedź: Rozumiemy to w następujący sposób: Duch który obudził Jezusa z martwych był ten sam który zwiastował za czasów kiedy budowano arkę (ten co zwiastuje prawość) dla przedpotopowych grzeszników, a teraz dla wielkiego wiezienia śmierci.\nPytanie: Br. R., udowodniłeś na piśmie że ciało Chrystusa, jak również głowa dają swoje życie jako ofiarę za grzechy, i skoro on był cena okupu za „dom wiary”, życie „ciała [Kościoła]” które jest oddane w wieku Ewangelii jest dopełnieniem pracy głowy „za ludzi” – za cały świat.\nWidzę też, że wydaje się być jasnym wypełnieniem ofiary kozła w 3 Moj. 16., Ale jest jeden tekst, który martwi mnie, czyli” Kol. 1:24 „, gdzie Paweł mówi:” Teraz raduję się w cierpieniach które za was znoszę i dopełniam na ciele moim niedostatku udręk Chrystusowych za ciało jego, które jest Kościół.” Moja trudność polega na tym, że tutaj ofiara jest dla Kościoła, podczas gdy pozaobraz (3 Moj. 16) naucza, że ofiara dla kościoła została skompletowana w śmierci Jezusa jako obraz cielca umierającego dla kapłanów i lewitów, i że ofiara Pawła i każdego innego członka ciała Chrystusa jest „za grzechy ludu” (świata), i jest reprezentowana przez kozła. Czy może brat zaproponować, jak można te teksty Biblii pogodzić?\nOdpowiedź: Bóg przyjmuje ofiarę najwyższego kapłana, głowy i ciała – drugiego Adama i jego Oblubienicy jako okup za cale życie ludzkości, żeby zrównoważyć z nieposłuszeństwo pierwszego Adama i jego żony. Adam i Ewa byli razem w grzechu; Jezusa Chrystusa i Jego oblubienicy są jednym w odkupienia świata. Teraz uważają, że Bóg zawarł z nami przymierze żeby zaakceptować nasze poświęcenie ziemskiego życia i natury, i obiecał nam wyższe – Boskie – i my, Jezus i Jego ciało przyjęli warunki i zawarliśmy przymierze z Bogiem żeby umrzeć. Dalej pojawia się pytanie – Jak mamy umrzeć? Mamy iść do ołtarza i umrzeć tak jak cielec i kozioł? Nie, musimy tylko pamiętać, że kozioł miał cierpieć i umrzeć podobnie jak cielec, co oznacza, że mamy Jezusa Chrystusa jako wzór, tzn. w jaki sposób mamy ofiarować nasze życia. Jezus prowadził swoje życie według woli Ojca w „czynieniu dobra do wszystkich ludzi, zwłaszcza domownikom wiary”. I to jest właśnie to, co Apostoł nakazuje nam również. Istnieją setki sposobów prowadzenia naszego życia według talentów które posiadamy; w domu, tam gdzie pracujemy, w jakikolwiek inny sposób możemy błogosławić i dawać dobry przykład dla ludzkości kiedy będziemy prowadzić nasze życie według Boskiej miłości. Ale jednocześnie kiedy to jest dobrze żeby robić dobro dla wszystkich, ale ap. Paweł mówi ze największym przywilejem jest robienie tego dobra dla Kościoła który jest ciałem Chrystusa. Jezus dużo czasu spędzał nauczając uczniów i my musimy doceniać ze to jest przywilej być dopuszczonym do zrobienia wiele i cierpienia wiele jeden dla drugiego tak długo, jak mamy zdolność do tego. Załóżmy kupiłem pewny artykuł za $ 100 u ciebie, i przyszedłem do ciebie, przedstawiłem ci pieniądze i powiedział: Tutaj jest ta rzecz i pieniądze. Chcę, żebyś wydal te pieniądze, które są moje. Użyj ich z korzyścią dla tych, którzy myślisz potrzebują ich szczególnie ktokolwiek z moich krewnych. Będziesz działać jako mój agent i możesz korzystać dla siebie tak dużo jak będziesz myśleć jest niezbędne do zrealizowania mojej pracy (tylko). To ilustruje to, jak dajemy siebie w ofierze, i jak Ojciec Nasz przyjmuje nas (Ciało Chrystusa) jako część ofiary za grzech, a także pozwala nam być jego przedstawicielami w czynieniu dobra. Tak więc mamy w naszym życiu i we wszystkim co Bóg nam dal, być jedynie jego sługami i dano nam wszystkie uprawnienia i błogosławieństwa, nie dla siebie, nie trzymania dla siebie, ale do wykorzystania dla Niego. Tak i postępujmy.\nPytanie: Czy może Br. wytłumaczyć 1 Piotra 4:6 „ W tym celu bowiem i umarłym głoszona była ewangelia, aby w ciele osadzeni zostali na sposób ludzki, ale w duchu żyli na sposób Boży.”\nOdpowiedź: Ten wiersz pokazuje podwójną naturę zrodzoną z Ducha – ciało jest ludzkie, ale duch myśli jest Boży. Piotr pokazuje tutaj oddzielenie od świata nie tylko rozumem, ale i ciałem które jest kierowane tym rozumem.\nEwangelia (dobra nowina zbawienia i obiecanej sławy) była dana nam, żeby ona miała wpływ na nasze życie i dlatego żebyś my mogli być oddzieleni od świata, jako nowe stworzenia i dlatego żyjąc w sposób który się podoba Bogu i Duchu i który on nazywa nowe [duchowe] stworzenia, w ten sam czas ludzie które nie widza w nas żadnych fizycznych zmian nazywają nas nadal „człowiekiem ciała” i myślą ze jesteśmy dziwni kiedy nie zachowujemy się jako zwykli ludzie.\n„Naturę, która człowiek otrzymuje nie jest rzecz od Ducha.” On nie rozumie, ani narodzenie nowej natury, ani nadzieje i inspiracje; i myśli ze ofiarowanie siebie jest nienaturalnie, i to jest nienaturalnie dla starej natury. Dlatego musimy mieć nowa naturę w sobie, żebyś my mogli ukrzyżować stara.


Zwykli Niemcy i klęska III Rzeszy | Portal historyczny Histmag.org - historia dla każdego!\nTagi: Beletrystyka, Historia społeczna, II wojna światowa, Niemcy, Austria, Szwajcaria\nOpublikowany: 2016-11-20 13:00\nW początkach 1945 r. Niemcy mieli już dość wojny. Ale przebudzenie z koszmarnego snu wcale nie przyniosło ukojenia...\nW tamte noce, w czas wielkiej klęski, doktora Dolla, skoro tylko udało mu się zasnąć, wciąż nawiedzał ten sam senny koszmar. Niewiele spali w tamte pierwsze noce, zdjęci strachem wciąż wyczekiwali jakiegoś zagrożenia, czy to dla ciała, czy dla duszy. Noc dawno już zapadła – po dniu wypełnionym udręką – a oni nadal siedzieli przy oknach i spoglądali na skrawek łąki, zarośla, wąski cementowy chodnik, czy aby nie zbliża się wróg, aż w obolałych ich oczach wszystko zlewało się w jedno i niczego nie mogli już dojrzeć.\nCzęsto któreś z nich pytało:\n– Czy nie powinniśmy położyć się spać?\nZazwyczaj nikt jednak nie odpowiadał, siedzieli więc nadal, patrząc przed siebie i odczuwając strach. A wtedy doktora Dolla dopadał nagle sen, niczym zbójca, którego wielka dłoń kładzie się duszącym uściskiem na twarzy. Albo jak gęsta pajęcza sieć, wnikająca z każdym oddechem w głąb gardła, obezwładniając świadomość. Zmora…\nZasnąć w ten sposób było nie lada udręką, zaraz potem nawiedzał go senny koszmar, zawsze ten sam. Oto co śnił Doll.\nLeżał na dnie ogromnego leja powstałego wskutek wybuchu bomby, na plecach, z ramionami przyciśniętymi do boków, w wilgotnej żółtej glinie. Nie poruszając głową, mógł dojrzeć zwalone do wnętrza leja pnie drzew, a także fasady domów z pustymi otworami po oknach, za którymi nie było już nic. Czasem dręczyła Dolla obawa, że mogłyby zapaść się głębiej i go przygnieść, nigdy jednak żadna z tych groźnych ruin nie zmieniła swego położenia.\nNękała go także myśl, że zaleją go tysiące wodnych żył i źródeł, i wypełnią mu usta żółtą glinianą mazią. Nie było przed tym ucieczki, Doll wiedział bowiem, że o własnych siłach nigdy z dna krateru wydostać się nie zdoła. A jednak również i ta obawa była bezpodstawna, gdyż nie słyszał szumu źródeł ani plusku wody, w tym ogromnym zagłębieniu panowała śmiertelna cisza.\nTakże i trzecie nurtujące go wrażenie było jedynie iluzją: po niebie nad lejem ciągnęły nieprzerwanie olbrzymie czeredy kruków i wron. Przeszywał go strach, że mogłyby dostrzec leżącą w gliniastej ziemi ofiarę. Nic z tego, wciąż panowała absolutna cisza, stada ptactwa istniały wyłącznie w jego wyobraźni, musiałby przecież dosłyszeć przynajmniej odgłosy ich krakania.\nDwie inne rzeczy nie były jednak urojeniami, dobrze o tym wiedział. Jedną z nich była świadomość, że wreszcie nastał pokój. Bomby nie przeszywały już z przeraźliwym świstem powietrza, nie huknął ani jeden wystrzał. Zapanował pokój, wokół zaległa cisza. Ostatnia ogromna eksplozja strąciła go na gliniane dno tego leja. Nie leżał tam sam. Choć nie dosłyszał żadnego odgłosu ani nie dostrzegł niczego poza tym, co opisano, wiedział jednak, że wraz z nim leży tam cała jego rodzina i cały naród niemiecki, i wszystkie narody Europy, wszyscy równie bezsilni, równie bezbronni jak on, wszyscy gnębieni tymi samymi lękami.\nW tych niekończących się godzinach sennej udręki, po której za dnia w energicznym doktorze Dollu pozostawał już tylko lęk, w tych morderczych minutach snu wciąż widział jeszcze i to:\nNa brzegu leja siedziała bez ruchu pogrążona w milczeniu Wielka Trójka. Nawet w snach określał ich wyłącznie tym mianem, którego niezatarty ślad wojna wypaliła w jego mózgu. Przypominał sobie potem ich nazwiska: Churchill, Roosevelt i Stalin, choć czasem dręczyła go myśl, że i tu nie tak dawno nastąpiła pewna zmiana.\nTrzej Wielcy siedzieli blisko siebie, albo raczej niedaleko od siebie. Siedzieli tak, jakby każdy z nich przybył właśnie ze swojej części świata, i z niemym żalem patrzyli w głąb ogromnego leja, na którego dnie, bezbronni i zbrukani, leżeli Doll ze swoją rodziną, naród niemiecki i wszystkie narody Europy. A kiedy tak siedzieli w milczeniu i patrzyli zasmuceni, Doll z całym płynącym z głębi swego serca przekonaniem sądził, że Trzej Wielcy nieustannie rozmyślają nad tym, jak jemu, Dollowi, i wszystkim innym dopomóc, i o tym, jak pohańbiony świat na powrót uczynić szczęśliwym. Tak, nad tym zastanawiali się bezustannie owi Trzej Wielcy, podczas gdy niezliczone stada wron krążyły nad oswobodzoną krainą, z pól bitewnych całego świata wracając do swych dawnych gniazd, a ciche źródła szemrały bezgłośnie, nanosząc żółtawą glinianą maź coraz bliżej jego ust.\nOn jednak, Doll, nic nie mógł na to poradzić, z przyciśniętymi do ciała ramionami musiał leżeć cierpliwie i czekać, aż smutnie zadumana Wielka Trójka poweźmie jakąś decyzję. Była to dlań może najgorsza udręka w owym sennym koszmarze – choć wciąż narażony na liczne niebezpieczeństwa, nic jednak nie mógł zrobić, musiał spokojnie czekać, czekać bez końca, bez końca! Puste fasady domów wciąż mogły się zapaść i runąć na niego, wygłodniałe czeredy wron mogły go, bezbronnego, wypatrzyć, żółta glina wypełnić mu usta – on zaś nic nie mógł uczynić, pozostało mu jedynie czekać, choć mogło się okazać, że będzie już za późno, dla niego i tych, których kochał… Może wszyscy zginą!\nWiele, wiele czasu minęło, zanim ostatnie cienie owej sennej mary opuściły Dolla. Uwolnił się od niej dopiero wtedy, gdy zwrot w jego życiu zmusił go do zarzucenia rozmyślań i powrotu do dawnej aktywności. Znacznie dłużej wszakże zajęło mu uświadomienie sobie, że ów koszmar, wyłaniający się upiornie z najgłębszych zakamarków jego duszy, to jedynie podstępne złudzenie. Choć był dlań udręką, Doll wierzył w jego prawdziwość.\nTekst jest fragmentem książki Hansa Fallady „Zmora”:\nMinęło sporo czasu, nim zrozumiał, że nikt, nikt nie był gotów mu pomóc w wydostaniu się z bagna, w jakim ugrzązł. Żaden człowiek, nikt z Wielkiej Trójki, nie wspominając już o rodakach, nie interesował się doktorem Dollem. Jeśli sczeźnie w błotnistej mazi, tym gorzej dla niego – lecz wyłącznie dla niego! Niczyjego serca w świecie całym jego los nie poruszy. Jeśli rzeczywiście pragnął powrócić do swej twórczej pracy, sam musiał przezwyciężyć apatię, podnieść się, strząsnąć z siebie błoto i przystąpić do działania.\nW owym czasie Doll jednak tego nie rozumiał. Kiedy wreszcie zapanował pokój, on długo jeszcze sądził, że cały świat tylko czeka, by pomóc mu stanąć na nogi.\nRankiem owego 26 kwietnia 1945 roku Doll obudził się wreszcie w dobrym nastroju. Po tygodniach i miesiącach bezczynnego wyczekiwania na zakończenie wojny chwila oswobodzenia wydawała się bliska. Miasto Prenzlau zostało zdobyte, w każdej chwili mogli się pojawić Rosjanie. Dzień wcześniej nad miastem krążyły samoloty, i nie były to samoloty niemieckie!\nNajlepsze nowiny Doll poznał jednak późnym wieczorem: SS było w odwrocie, oddziały volkssturmu rozwiązano, nikt nie będzie bronić miasteczka przed nadciągającymi Rosjanami! Z serca spadł mu wówczas ogromny ciężar: od tygodni nie wychodził za próg, by nie zwracać na siebie uwagi. Postanowił bowiem nie walczyć w szeregach volkssturmu.\nUsłyszawszy tak korzystne wieści, znów mógł stanąć przed drzwiami swego domu, nie martwiąc się o to, co powiedzą sąsiedzi, z których co najmniej trzech mogło go dojrzeć przez ogrodzenie i żywopłot. Wyszedł więc razem z młodą swą żoną na dwór, by cieszyć oko wspaniałym wiosennym dniem. Słońce przygrzewało, a jego ciepło, szczególnie tu, w dole, nad wodą, miało kojący wpływ. Zieleń mieniła się tysiącem łagodnych, radosnych odcieni wczesnego rozkwitu, a ziemia zdawała się uginać pod stopami, nabrzmiała od napierającej wegetacji.\nStojąc razem z żoną w błogim nastroju przed domem, spojrzał na dwie długie rabaty bylin, ciągnące się po prawej i lewej stronie wąskiej cementowej dróżki prowadzącej do drzwi wejściowych. Również i one już się zieleniły, ba, zakwitły pierwsze szafirki, pierwiosnki i zawilce. Ten radosny widok psuła jednak plątanina drutów, które, po części zerwane, po części wciąż umocowane do szkaradnych palików, zaburzały wiosenny wzrost młodych roślin, a ich podstępnie zwisające końce uniemożliwiały wręcz bezpieczne wchodzenie na cementową ścieżkę.\n– Oto moje zajęcie na dzisiaj! – zawołał Doll, zerknąwszy na ów nieporządek. – Te nędzne zasieki od dawna już mnie irytują! – Przyniósł obcęgi oraz motykę, po czym z zapałem zabrał się do dzieła.\nPracując w słońcu, obserwował przy okazji posesje swoich najbliższych sąsiadów. Wkrótce zauważył ich niecodzienną krzątaninę. Nieustannie biegali tam i z powrotem, walizki i meble przenosili z domów do szop lub odwrotnie, krążyli bez żadnego na pozór celu z łopatami, które tu i ówdzie wbijali na chybił trafił w ziemię.\nJeden z sąsiadów wybiegł spiesznie na pomost, przystanął i włożył ręce do kieszeni, jakby nagle miał mnóstwo wolnego czasu. Po chwili coś wpadło z pluskiem do wody. Sąsiad niezbyt dyskretnie rozejrzał się wokół, czy ktoś go nie obserwuje – Doll nadal żwawo wywijał motyką – po czym wolnym krokiem ruszył zamyślony w kierunku domu, gdzie niebawem znów przystąpił do gorączkowych zajęć.\nWszystko na powrót ucichło. Ludzie gromadzili się przy płotach i zawzięcie do siebie szeptali. Sporych rozmiarów paczki zmieniały właścicieli, wędrując ponad ogrodzeniem. Na koniec wszyscy pilnie się rozchodzili do innych tajemniczych zajęć.\nDoll, który dopiero od kilku miesięcy mieszkał na działce należącej do jego drugiej żony, jako „obcy” został z nich wykluczony – i bardzo się z tego cieszył. Wszystkie bowiem owe jawnie sekretne sprawki zajmowały niemal wyłącznie kobiety oraz bardzo starych mężczyzn, on zaś nimi gardził jako „babskim gadaniem”.\nDługo się jednak nie nacieszył swym odosobnieniem, gdyż zjawiły się u niego dwie kobiety, rzekomo przyjaciółki jego żony, których nie mógł ścierpieć. Przystanęły, udając ogromne zdziwienie, że w taki dzień znalazł czas na takie zajęcie. Przecież wkrótce zjawią się tu Rosjanie!\nDoll, do którego podeszła teraz także żona, z lekko drwiącym uśmiechem wyjaśnił, że właśnie porządkuje dróżkę, by powitać długo wyczekiwanych gości. Zaskoczone kobiety zapytały, czy naprawdę zamierza czekać tu bezczynnie na wroga; z dwójką dzieci, starą babką i młodą żoną nie jest to raczej wskazane. Oni, mieszkańcy przedmieścia, postanowili przeprawić się po zapadnięciu zmroku łodziami na drugi brzeg jeziora, zaszyć głęboko w lesie i zaczekać tam na dalszy rozwój wypadków.\n– Nie zamierzamy robić niczego podobnego – wyręczyła go żona, odpowiadając przyjaciółkom. – Nie ruszymy się stąd ani na krok, niczego nie będziemy ukrywać; na progu naszego domu powitamy z mężem długo wyczekiwanych wyzwolicieli!\nKobiety żywo zaoponowały, lecz im usilniej starały się argumentować, tym większych nabierały wątpliwości, coraz mniej były przekonane, że ucieczka w głąb lasu rzeczywiście jest bezpieczna. Kiedy wreszcie sobie poszły, Doll rzekł z uśmiechem do żony:\n– Zobaczysz, nic nie zrobią. Jeszcze przez parę godzin będą się krzątać bez celu jak stado kur przed nadciągającą burzą, tu coś schowają, tam coś przestawią. W końcu jednak przysiądą zmęczeni i – jak my wszyscy od tygodni – będą już tylko czekać na wybawienie.\nPani Alma w zupełności zgadzała się z mężem, sama jednak nie czuła się ani znużona, ani gotowa na bezczynne wyczekiwanie. Po posiłku oznajmiła Dollowi, który po niecodziennej porannej pracy zamierzał nieco odpocząć na tapczanie, że pojedzie na rowerze do miasteczka, by uzupełnić zapas środków na dolegliwości żółciowe, gdyż w najbliższych dniach nie będzie po temu okazji.\nDoll miał pewne wątpliwości, jako że Rosjanie mogli nadejść w każdej chwili i lepiej by było powitać ich razem przed domem. Z doświadczenia wiedział jednak, że daremnie byłoby próbować odwieść młodą kobietę od tego zamiaru, wskazując na czyhające po drodze niebezpieczeństwa. Dziesiątki razy, wśród przerażającego gradu bomb, w pożodze Berlina czy też podczas nalotów myśliwców szturmowych dowiodła, że strach był jej zupełnie obcy.\n– Niech i tak będzie! Powodzenia, moja droga! – odrzekł więc z lekkim westchnieniem, zerknął przez okno, gdy odjeżdżała, po czym z uśmiechem położył się na tapczanie i zasnął.\nPani Alma pedałowała z zapałem w kierunku miasteczka. Droga wiodła najpierw mało uczęszczanymi ścieżkami, przy których nie napotykało się prawie żadnych domostw, potem aleją obrosłą z obu stron willami. Ze zdziwieniem stwierdziła, że na ulicach nie ma żywego ducha, wille zaś – być może ze względu na pozamykane bez wyjątku okna – sprawiały wrażenie niezamieszkanych, miejsc niemal upiornych. „Wszyscy pewnie skryli się już w lesie” – pomyślała pani Doll, czując przy tym wzbierające pragnienie działania.\nW miejscu, gdzie aleja przemieniała się w pierwszą prawdziwą ulicę miasteczka, natknęła się wreszcie na oznaki życia: ujrzała ogromną ciężarówkę Wehrmachtu. Kilku esesmanów pomagało młodym kobietom i dziewczętom przy wsiadaniu.\n– Proszę się pospieszyć, młoda pani! – zawołał jeden z nich do pani Doll tonem niemal rozkazującym. – To ostatni transport Wehrmachtu, jaki opuszcza miasto!\nPani Doll, podobnie jak jej mąż, poczuła zadowolenie z faktu, że miasteczko nie będzie bronione, lecz zostanie poddane bez walki. Nie przeszkodziło jej to jednak w odpowiedzi:\n– Jakże to do was podobne, cholerne gnojki, gdy nadchodzą Rosjanie, uciekacie! Do tej pory zachowywaliście się tak, jakbyście byli panami tego miasta, wszystko nam zeżarliście i wypiliście, ale teraz, kiedy robi się groźnie, zmykacie jak tchórze!\nJeszcze poprzedniego dnia nie mogłaby się w ten sposób odezwać do esesmana, nie narażając siebie i swoich najbliższych na najgorsze konsekwencje. W ciągu dwudziestu czterech godzin sytuacja musiała się rzeczywiście zmienić, gdyż esesman odparł nad wyraz spokojnie:\n– Proszę wsiadać do samochodu i nie gadać bzdur! Czoło rosyjskiej kolumny pancernej wtargnęło już do miasta!\n– Tym lepiej! – zawołała pani Doll. – W takim razie będę ich mogła niedługo przywitać!\nNacisnęła na pedały i ruszyła w głąb miasta, zostawiając za sobą ostatnią bodaj ciężarówkę Wehrmachtu, jaką miała w życiu zobaczyć.\nZnów owładnęło nią nieodparte wrażenie, jakby wędrowała przez wymarłe miasto – może tych kilka kobiet przy ciężarówce rzeczywiście było ostatnimi jego mieszkankami, wszyscy pozostali ratowali się już ucieczką. Na ulicach nie dostrzegła ani jednego człowieka, ba, nawet psa czy kota. Pozamykano wszystkie okna, wszystkie drzwi wyglądały na zabarykadowane. A mimo to, przemierzając ulice i coraz bardziej zbliżając się do śródmieścia, odniosła wrażenie, jakby ten wielesetgłowy stwór wstrzymywał jedynie oddech, jakby tuż za jej plecami, tuż obok niej miał zaraz wybuchnąć przeraźliwym rykiem udręczonego strachem wyczekiwania! Jakby za tymi ślepymi oknami mieszkali jednak ludzie, wprost obłąkani lękiem przed tym, co miało nastąpić, w nadziei, że ta koszmarna wojna naprawdę dobiegła końca.\nWrażenie to jeszcze się nasiliło, gdy zauważyła kilka zawieszonych tu i ówdzie nad drzwiami białych szmatek wielkości chusteczki. Pod wpływem owej upiornej atmosfery panującej w miasteczku pani Doll potrzebowała chwili, by zrozumieć, że te białe szmatki mają oznaczać bezwarunkowe poddanie się. Po raz pierwszy od dwunastu lat ujrzała wiszące na ścianach domów flagi bez swastyki. Mimowolnie przyspieszyła.\nSkręciła za rogiem, a wtedy niepokojące uczucie upiornego lęku natychmiast ją opuściło, bezwiednie się uśmiechnęła. Po wyboistej ulicy miasteczka przemieszczało się, w zupełnym na pozór bezładzie, osiem albo dziesięć czołgów. Po mundurach oraz nakryciach głowy stojących w otwartych włazach mężczyzn pani Doll natychmiast poznała, że nie były to czołgi niemieckie, o nie, to czoło rosyjskiej kolumny pancernej, przed którą dopiero co ją ostrzegano!\nZupełnie niepotrzebnie. W promieniach wiosennego słońca czołgi te jeździły wte i wewte, bez trudu pokonywały krawędź chodnika, to znów ocierały się o pnie lip i wracały na jezdnię, ich przejazd nie budził jednak strachu. Wręcz przeciwnie, wydawał się lekką, niemal radosną zabawą. Ani przez chwilę nie zawładnęło nią poczucie zagrożenia. Przemknęła na rowerze między czołgami i dotarłszy do celu, zeskoczyła z niego przed apteką. Ogarnięta swobodnym nastrojem nie zważała na to, że domy przy tej ulicy bojaźliwie zabarykadowano i zamknięto. Ona zaś była jedyną Niemką pośród samych Rosjan, z których kilku stało w pobliżu, dzierżąc w dłoniach karabiny maszynowe.\nZ lekkim wahaniem pani Doll odwróciła wzrok od tej niecodziennej ulicznej sceny i spojrzała na wejście do apteki, jak wszystkie pozostałe starannie zabarykadowane. Jako że na nic się zdało pukanie i wołanie, nie namyślając się długo, podeszła szybkim krokiem do jednego z uzbrojonych Rosjan.\n– Słuchaj no, Wanja – rzekła z uśmiechem na twarzy, po czym szarpnęła go za rękaw w stronę apteki. – Otwórz no ten sklep!\nRoześmiane spojrzenie jej oczu Rosjanin powitał z pewną obojętnością, przez chwilę miała nieco niepokojące wrażenie, jakby gapił się na nią jak na ścianę domu albo jakieś zwierzę. Wrażenie to szybko się jednak rozwiało, gdyż mężczyzna wcale się nie opierał, w mig zrozumiawszy jej prośbę, kilkakrotnie uderzył donośnie kolbą karabinu w płycinę drzwi. Wkrótce w przeszklonym okienku pojawiła się lwia grzywa aptekarza, mężczyzny po siedemdziesiątce, lękliwie wypatrującego przyczyny łomotania. Jego twarz, naznaczona zazwyczaj przyjaznym bordowym odcieniem, była teraz bladoszara.\nPani Doll skinęła zachęcająco staruszkowi, do Rosjanina zaś rzekła:\n– Już dobrze, dziękuję. Możesz odejść.\nŻołnierz, bez drgnienia powiek, nawet się nie obejrzawszy, wrócił na ulicę. Przekręcono klucz w zamku, pani Doll mogła wejść do apteki, w której, oprócz siedemdziesięciolatka, przebywała również jego znacznie młodsza żona oraz ich dwu, trzyletnie dziecko. Gdy pani Doll znalazła się w środku, drzwi zostały natychmiast na powrót zamknięte.\nJeden z najwybitniejszych pisarzy niemieckich XX wieku, ma na swym koncie 27 powieści, z czego 13 ukazało się w polskim przekładzie. Fallada jest do dziś regularnie wydawany na świecie.


Wiadomości: Kenia zatrudniła japońskiego trenera\nStrona Główna > Aktualności > mistrzostwa świata > Kenia zatrudniła japońskiego trenera\nKenia zatrudniła japońskiego trenera\n23 marca 2006 17:14\nKenijska Federacja Piłki Siatkowej (KVF) zatrudniła japońskiego szkoleniowca, aby pomógł przygotować kobiecą reprezentację tego kraju do mistrzostw świata, które już w październiku odbędą się w Japonii.\nWedług informacji udzielonych przez nowo wybranego Sekretarz Generalnego KVF Dana Wanyama , japoński trener, którego personalia nie zostały jeszcze ujawnione, jest oczekiwany w Kenii na dwa miesiące przed wylotem reprezentacji do Kraju Kwitnącej Wiśni.\n– Myślimy o naszym uczestnictwie w Mistrzostwach Świata bardzo poważnie i właśnie dlatego sprowadziliśmy taktyka z Japonii, by wspólnie z naszymi lokalnymi trenerami przygotował reprezentację do tego turnieju. – mówi Wanyama.\nPierwszy szkoleniowiec reprezentacji Kenii Davig Lung’aho , który jednocześnie prowadzi drużynę klubowego mistrza Afryki Kenia Pipeline oraz jego asystent Paul Bitok , trener zespołu kobiecego Kenia Commercial Bank, będą pracować wspólnie z japońskim taktykiem, aby zbudować silną drużynę, która będzie godnie reprezentować Kenię w Japonii.\nOdnośnie selekcji do Mistrzostw Świata, sekretarz generalny KVF stwierdził, że trener Lung’aho został powiadomiony, aby jak najszybciej podać wstępny 20-osobowy skład reprezentacji. Jest to konieczne, aby federacja kenijska mogła rozpocząć przygotowania logistyczne związane z obozem przygotowawczym oraz ułożyć plan spotkań kontrolnych.\n– Mistrzostwa Świata są bardzo ważnym turniejem. Poinstruowaliśmy już selekcjonera, aby wybrał najlepsze zawodniczki biorąc pod uwagę doświadczenie oraz młodość. – stwierdził Wanyama dodając, że również zawodniczki z lig zagranicznych będą brane pod uwagę.\nPośród Kenijek występujących jak profesjonalistki poza granicami swojego kraju znajdują się m.in.: kapitan drużyny narodowej Violet Baraza oraz Dorcas Ndasaba . Obie siatkarki reprezentowały Kenię podczas Olimpiady w Sydney oraz w Atenach. Kilka zawodniczek studiuje także i gra w różnych college’ach w Stanach Zjednoczonych.


ᐅ Lamperia – Wszystko, Co Musisz Wiedzieć ᐅ Lamperia – Wszystko, co musisz wiedzieć\nby Cposter Ostatnio aktualizowane: 18.05.21\nOstatnio aktualizowane: 18.05.21\nJuż od dłuższego czasu lamperia nie kojarzy się wyłącznie z okresem PRL-u. Obecnie uznaje się ją za bardzo ciekawe rozwiązanie pozwalające na stworzenie oryginalnego, a jednocześnie stylowego wnętrza. Osoby, które zastanawiają się nad umieszczeniem lamperii w swoim domu, powinny zapoznać się z tym artykułem. Jest on pełen ciekawych pomysłów na to, jak elegancko wykończyć ściany.\nLamperia, często określana mianem boazerii angielskiej, to okładzina znajdująca się w dolnej części ścian. Pełni ona funkcję dekoracyjną, a dodatkowo zabezpiecza powierzchnię przed uszkodzeniami mechanicznymi i zabrudzeniami. Tego typu rozwiązanie można zauważyć m.in. w starym budownictwie, jest nim warstwa farby olejnej w dolnej części ścian na korytarzu, w kuchni, a także łazience. Niemniej jednak lamperia może być też drewniana, marmurowa lub kamienna. Obecnie traktuje się ją jako ciekawy element dekoracyjny w domach, ale pojawia się również w lokalach gastronomicznych, szpitalach, szkołach i zakładach produkcyjnych. W takich miejscach lamperia jest widoczna m.in. na klatce schodowej. Co istotne, jeśli jest ona wykonana starannie i z pomysłem, nie tylko zabezpieczy ściany przed zabrudzeniami i zamaskuje jej różne niedoskonałości, ale też zmieni proporcje wnętrza. Dzięki temu pomieszczenie może wydawać się optycznie większe. Lamperia w salonie, przedpokoju czy sypialni to bardzo dobry sposób na to, żeby ułatwić sobie utrzymanie czystości w domu. Położenie jej powinny rozważyć w szczególności rodziny z małymi dziećmi, a także właściciele zwierząt. Ponieważ mamy do wyboru wiele możliwości na to, jak wykonać lamperie ścienne, nie ma ryzyka, że nie będą pasować do wystroju wnętrza.\nLamperia z paneli\nPanele położone w dolnej części ścian wyglądają bardzo elegancko i co ważniejsze, nie jest to bardzo drogie rozwiązanie. Taka lamperia może być wykonana z płyt MDF, drewna oraz innych materiałów, które estetycznie się prezentują, a jednocześnie są wytrzymałe. Zazwyczaj wyróżnia się ona prostym designem, dlatego pasuje do wielu wnętrz, bez względu na wystrój.\nZrobiona z paneli lamperia sprawdzi się w sypialni, pokoju dziennym, a nawet w korytarzu. W zależności od tego, jakim dysponujemy budżetem, możemy zdecydować się na gotową boazerię dostępną w sklepie lub stworzyć własny projekt, a jego realizację powierzyć np. stolarzowi. Jeśli chcemy, możemy też zamówić fabrycznie przycięte do odpowiedniej długości, białe lamperie, a później samodzielnie pomalować je na wybrany kolor lub ozdobić w inny sposób. Te z drewna zazwyczaj są stosunkowo drogie, dlatego nieco bardziej popularne są zestawy zrobione z płyty MDF. Są one nie tylko tańsze, ale też łatwiejsze w obróbce, a do tego odporne na uszkodzenia. Ważne jest też to, że czyszczenie takich paneli nie stanowi problemu. Jeśli mają one gładką powierzchnię, nie powinny przyciągać cząsteczek kurzu i innych zanieczyszczeń, dlatego wystarczy od czasu do czasu przetrzeć je wilgotną ściereczką.\nJeśli mamy dużo wolnego czasu i nie chcemy, aby remont mocno nadwyrężył domowy budżet, lamperie z paneli możemy przygotować sami. Będą nam do tego potrzebne deski o grubości ok. 1 cm lub surowe płyty MDF (kupując je w sklepie budowlanym, możemy poprosić pracownika o ich przycięcie na określoną długość). Żeby nie popełnić błędu, warto rozrysować na ścianie rozmieszczenie boazerii oraz upewnić się, że powierzchnia jest gładka, sucha i czysta. Zazwyczaj lamperię przykleja się w następujący sposób: Listwa dolna, poprzeczki pionowe, listwa górna i cokół. To o czym musimy pamiętać, to zachowanie równych odstępów pomiędzy panelami i wypoziomowanie wszystkich elementów. Jeżeli między ścianą a położoną boazerią powstały małe szczeliny, można wypełnić je masą szpachlową lub silikonem. Ostatnim krokiem jest pomalowanie paneli na odpowiedni kolor. Farba na lamperie powinna tworzyć trwałą powłokę, zazwyczaj trzeba położyć 2 – 3 warstwy, aby uzyskać dobre krycie.\nNajłatwiejszą metodą na to, aby wykonać lamperię, jest namalowanie jej farbą. Nie zajmuje to dużo czasu i nie musimy mieć rozwiniętych zdolności artystycznych, aby uzyskać ciekawe efekty. Musimy jedynie wyznaczyć linię prostą dzielącą ścianę na dwie części, a potem tę dolną zamalować. Wybór koloru zależy zarówno od własnych preferencji, jak i metrażu wnętrza. Jeśli pomieszczenie jest niewielkie i chcemy uniknąć efektu przytłoczenia, najlepszym wyborem będą pastelowe, delikatne odcienie. Na mocne kontrasty możemy sobie pozwolić w bardziej przestronnych wnętrzach, gdzie jest dużo wolnej przestrzeni.\nCzym należy pomalować ścianę, żeby powłoka była trwała? Pod tym względem bardzo dobrze sprawdza się farba olejna, ale do lamperii nadaje się też ta ceramiczna oraz lateksowa. Takie preparaty tworzą wytrzymałą powłokę, odporną na szorowanie i czyszczenie wilgotną ściereczką, nierzadko są one bezzapachowe i ponadto dostępne w wielu wersjach kolorystycznych. Jednak zanim przejdziemy do malowania, musimy w odpowiedni sposób przygotować do tego ściany. Jeżeli są na nich ubytki, trzeba wypełnić je masą naprawczą, a odsłonięte podłoże zagruntować. Jaki grunt jest dobrą bazą pod lamperię? Jest wiele tego typu preparatów na rynku, a najważniejsze jest to, żeby wybrać środek dopasowany do rodzaju ścian i farby, którą zamierzamy wykorzystać. Malując lamperię, należy zastosować się do zaleceń producenta, a więc zadbać o odpowiednią temperaturę i poziom wilgotności powietrza w pomieszczeniu. Musimy też zwrócić uwagę na czas schnięcia warstw.\nNowoczesna lamperia ze styropianu\nDo zabezpieczania i dekorowania ścian dobrze nadaje się nie tylko farba, ładna lamperia może powstać również ze styropianowych, ściennych listew. Układa się je w taki sposób, aby stworzyć prostokątne lub kwadratowe ramki, a na górze umieszcza się długą, wąską listewkę. Podobnie jak w przypadku malowania, pierwszym etapem pracy jest przygotowanie ścian: Uzupełnienie ubytków, a także usunięcie zabrudzeń, resztek starej farby czy tapety, czasami konieczne jest również gruntowanie. Przed przyklejeniem styropianowych płyt należy rozrysować na ścianie ich rozmieszczenie. W zachowaniu prostej linii pomoże nam poziomica i kątownik. Warto najpierw sprawdzić, czy nasza walizka z narzędziami jest wyposażona w takie elementy, bo bez nich praca okaże się trudniejsza. Do zamocowania lamperii potrzebny będzie klej montażowy, a do wypełnienia szczelin między styropianem i ścianą masa akrylowa. Na koniec należy pomalować listewki farbą i zostawić do wyschnięcia.\nLamperia z płytek\nOsoby, którym marzy się lamperia w łazience, ale boją się o jej trwałość, powinny zdecydować się na wykończenie ścian płytkami. W ten sposób można zabezpieczyć powierzchnię przed zachlapaniem wodą (np. podczas mycia rąk), trudnymi do usunięcia zabrudzeniami i działaniem wilgoci, a jednocześnie stworzyć bardzo przytulne wnętrze. Do wykonania lamperii w łazience polecane są m.in. płytki marmurowe, imitujące beton, a także ceramiczne typu subway. Należy ułożyć je na ścianie, tak aby sięgały mniej więcej do połowy jej wysokości lub nieco niżej. Jaki kolor powinny mieć płytki? Najczęściej są one białe, ale równie stylowo w takim pomieszczeniu prezentuje się szara lamperia.\nCo ciekawe, położenie na ścianach płytek to dobry pomysł nie tylko w łazience, bo w podobny sposób może być zrobiona lamperia w kuchni. To kolejne pomieszczenie w domu o podwyższonej wilgotności powietrza, w którym ściany są dodatkowo narażone na powstawanie nieestetycznych plam np. z tłuszczu. Za sprawą płytek utrzymanie czystości w pomieszczeniu stanie się łatwiejsze, a dodatkowo wnętrze będzie lepiej się prezentować.\nZ tapety może być zrobiona lamperia w przedpokoju, salonie, a także pokoju dziecięcym. Należy ją przyciąć na odpowiednią długość i przykleić w dolnej części ściany, a górną zostawić białą lub pomalować na dopasowany do reszty kolor. W ten sposób można uzyskać ciekawy i estetyczny efekt, tym bardziej że obecnie do wyboru mamy bardzo wiele tapet. Różnią się one nie tylko wzorami, ale często też strukturą, co pozwala na zaprezentowanie swojej kreatywności. Po przyklejeniu tapety powinniśmy dodatkowo wykończyć lamperię listwą zrobioną z drewna lub styropianu. To umożliwia podkreślenie i zamknięcie kompozycji, a także zamaskowanie niewielkich nierówności.\nCo położyć na starą lamperię?\nLamperia wykonana kilka czy kilkanaście lat temu zwykle nie wygląda najlepiej, ale są sprawdzone metody na to, aby ją odświeżyć. W sklepach są specjalne preparaty służące do szybkiej renowacji lamperii, które znajdują zastosowanie m.in. na klatkach schodowych w starych blokach czy szpitalnych i szkolnych korytarzach. Jeśli nie chcemy na nowo malować ścian, możemy zdecydować się na zamaskowanie starych warstw płytkami, panelami lub tapetą. Jednak jeżeli uznamy, że lamperia namalowana farbą to najlepsze rozwiązanie, warto rozważyć umieszczenie jej także na meblach i innych elementach wyposażenia wnętrza. Wówczas pomieszczenie będzie wyglądać bardzo oryginalnie. Innym, równie ciekawym pomysłem jest zrobienie na ścianach tzw. ombre, czyli rozmycie linii wyznaczającej granicę lamperii.\nJeżeli okaże się, że realizacja stworzonego przez nas projektu będzie wymagała usunięcia starej lamperii, remont pomieszczenia zajmie nieco więcej czasu. Potrzebne nam będą do tego odpowiednie sprzęty i narzędzia, takie jak opalarka oraz szpachelka (zwłaszcza podczas zdzierania farby). Jak usunąć lamperię? Najpierw należy rozgrzać powierzchnię ściany, poczekać aż się nadtopi i podważyć odchodzącą warstwę farby szpachelką. Możemy też użyć specjalnego środka do usuwania powłok malarskich, ale wtedy konieczne jest zadbanie o wentylację pomieszczenia, gdyż ma on bardzo mocny i nieprzyjemny zapach. Po oczyszczeniu ścian pozostaje już tylko podjęcie decyzji, co zamiast lamperii powinno się na nich znaleźć. Możemy zdecydować się np. na mozaikowy tynk lub farbę imitującą beton. Dużo w tej kwestii zależy od wystroju wnętrza oraz tego, w jakim stopniu ściany są narażone na zabrudzenia i uszkodzenia.


Wysłany: 18-10-2015, 11:05\nWiadomo, że każdy pozostanie przy swoim zdaniu. Chcę tylko podkreślić że nie ma jednej słusznej drogi. Nie każdy trzyma swojego psa po kołdrą. Nasze psy zawsze były wychowywane w ten sposób że znały swoje miejsce i wyglada to obecnie tak że owszem w domku sobie posiedzi i kąty obwącha ale po pół godzinie czeka przy drzwiach tarasowych aby go wypuścić do ukochanego ogrodu gdzie jest jego miejsce. No i oczywiście zdaję sobie sprawę że w bloku czy w domu bez ogrodu taki sposób życia jest niemożliwy.\nWysłany: 18-10-2015, 22:27\nA moje psy nie chcą być na zewnątrz, chcą być przy ludziach, jak wychodzę coś robić w ogródku, to one też, jak nikogo tam nie ma to są w domu i nie idzie ich wygonić, nie interesuje ich żadne stróżowanie bo chcą robić coś z człowiekiem. Nawet bawią się ze sobą praktycznie tylko wtedy, gdy ktoś jest obok, tak, jakby chciały się popisywać, albo wpadały w taką euforię z obecności ludzi, którzy są obok. Ale nie generalizuję, psy mają różne charaktery, jednak są rasy, które wolą pobyt na zewnątrz, sprawdzanie terenów działki i pilnowanie - jesli chcemy miec psa tylko na zewnątrz - wystarczy dobrze wybrać rasę - jest ras tak wiele - o fajnych charakterach i wyglądach a jednak troszkę bardziej niezależnych.\nWysłany: 19-10-2015, 19:54\nwystarczy dobrze wybrać rasę - jest ras tak wiele - o fajnych charakterach i wyglądach a jednak troszkę bardziej niezależnych.\nOTÓŻ TO! Najważniejsze zdanie tu napisane.\nNie każdy trzyma swojego psa po kołdrą.\nnigdy w życiu nie trzymałam swojego psa pod kołdrą- nie realne, nie chce, woli swoje legowisko klucha\nWiadomo, że każdy pozostanie przy swoim zdaniu.\ntu nie chodzi o swoje zdanie, ale o to że labek nie nadaje się do budy i kropka-to nie ta rasa, zresztą nie ma takiej!!!\nJeżeli się dyskutuje o danej rasie, to należy o niej sporo wiedzieć, ja na innych się po prostu nie znam, ale na labach już trochę tak i owszem ten pies uwielbia "dwór" ale z człowiekiem, jest stworzony do aportowania, pracy z człowiekiem, nie do stróżowania i nigdy nie powiedziałam, że to pies na kanapę, mój również zna swoje miejsce i śmiem twierdzić, że byś się zdziwił jak doskonale, ale uzyskałam to pracą z nią, szkoleniem, zabawą i przebywaniem razem, nie zostawiając na podwórku samej sobie, albo co gorsza w budzie- dla mnie masakra.\nChcę tylko podkreślić że nie ma jednej słusznej drogi.\nNie rozumiem do czego prowadzącej? Z labem należy pracować i być, nie skazać go na stróżowanie, do którego kompletnie się nie nadaje.\n[ Dodano: 19-10-2015, 21:06 ]\nNo i oczywiście zdaję sobie sprawę że w bloku czy w domu bez ogrodu taki sposób życia jest niemożliwy.\nniestety jest, sąsiad ma beagle i go puszcza samego z 6 piętra, chodzi po osiedlu, zje co znajdzie i wraca\nNasze psy zawsze były wychowywane w ten sposób że znały swoje miejsce\nmożesz rozwinąć? nurtuje mnie to, rozumiem, ze moja w bloku, nie trzymana na podwórku, czy laby mieszkające w domkach, ale nie trzymane na podwórkach, takiego nie znają??? co rozumiesz pod pojęciem zna swoje miejsce?? że nie wchodzi na kanapę, nie wolno im przekroczyć progu domu, czy co? to mnie zastanawia?\nWysłany: 24-02-2016, 13:30\nNo troche mnie tu nie było. Chodziło o to że są różne zwierzaki w ramach tej samej rasy i po ostatnich paromiesięcznych obserwacjach na osiedlu i tylko rasy labrador (sporo ich jest mogę stwierdzić że funkcjonuje cała gama sposobów trzymania tych psiaków. Są tylko domowe i wyprowadzane na smyczy, sąsiad na noc bierze labradorkę do salonu ale cały dzień przebywa ona w ogrodzie gdzie ma ciepłą budę i długi płot do obszczekania:-) i jest kilka posesji gdzie widzę że labrador mieszka tylko w ogrodzie bo o każdej porze dnia i nocy tam szczeka na przechodniów. Stróże może faktycznie nie są najlepsze z niektórych labków ale hałasu potrafią narobić. No i te pieski które przebywają cały czas na dworze są uodpornione na niższe temperatury.\nWysłany: 24-02-2016, 21:25\nAle to dalej nie oznacza, że lab nadaje się do budy, a tylko pokazuje ludzi, którzy ich tam trzymają-niestety.\nKażdy pies narobi hałasu, moja mieszkająca w bloku, kiedy jedziemy na wczasy i wynajmujemy domek z ogrodem, już po jednym dniu, szczeka przy furtce na wszystkich, też jej się stróż włącza, ale doskonale wiem, co bym zrobiła z tego psa, gdybym trzymała ją w budzie, jej osobowość, charakter, zaufanie- to wszystko by znikło\nNo i te pieski które przebywają cały czas na dworze są uodpornione na niższe temperatury.\nale po co ma się na nie uodparniać? chyba tylko dlatego, żeby mógł siedzieć w budzie ,zim syberyjskich u nas nie ma, generalnie te psy się nie przeziębiają, moja pływa długo do jesieni, cały Boży rok hasamy po burzach, błotach, deszczach i zamieciach- innej możliwości mieszkając w bloku nie mamy- i jest ok. Śmiem twierdzić, że woli porę śniegową niż upały (no chyba, że jest woda).\nA na poważnie, ogród jest super- to wiadoma rzecz, ale pies ma prawo w każdej chwili wejść do domu-jak chce, spać w domu i tam mieszkać, a ci co mówią inaczej, to po prostu tak wolą, po co brud, piach, błoto i wychodzenie codziennie trzy razy - nieważne jaka pogoda, kiedy pies siedzi w budzie i mamy spokój. My właśnie wróciłyśmy, po godzinnym spacerze w błocie i deszczu i najpierw kąpiel, cały przedpokój pływa, potem wycieranie, mycie podłogi i dopiero spokój, a tak to buda i po problemie\nWysłany: 24-02-2016, 22:55\nnieważne jaka pogoda, kiedy pies siedzi w budzie i mamy spokój\nOooo, ale bym miała wreszcie czysto... nie zgrzytałby mi piach pod kapcioszkami w godzinę od mycia podłóg... ale bym miała czysto ... a jak smutno bym miała!\nWysłany: 25-02-2016, 09:06\nDziecko też można oddać do szkoły z internatem i nie umrze....\nWysłany: 25-02-2016, 18:20\nMożna je porównywac do psa i też nie umrze.\nWysłany: 25-02-2016, 19:11\ndeadend, nie wiem czy mnie dobrze zrozumiałaś\nJa uważam, że nie powinno się trzymać laba na dworze i w budzie\nWysłany: 25-02-2016, 23:51\nTo by było piękne! Zadnego piachu, błota, kłaków w jedzeniu, na ubraniach i meblach, czysto, pięknie i psy w ogrodzie by mieszkały.\nTak, od dzisiaj chyba tak zrobię. Wydeleguję N&N na dwór, budy im nie potrzeba bo taras duży mają a jak z nudów będą niszczyć ogród to je smyczą do barierki przywiążę i będę miała spokój.\nNero po 30 min pobytu w ciemnym ogrodzie, dał by taki koncert, że nie zdążyła bym się obejrzeć a sztab policji stał by pod furtką.\nLabrador nie jest psem do budy! Są to zwierze niesamowicie rodzinne, do życia potrzebują stałego kontaktu z człowiekiem. W mojej miejscowości też stoi lab na łancuchu przy budzie. Ma dobrze o tyle, że jego właściciel się nim zajmuje, chodzi na spacery i się z nim bawi. Czy jest szczęśliwy? Nie wygląda. Bo gdy rodzina wchodzi do domu, on stoi na przeciwko drzwi i z nadzieją patrzy jak się zamykają...\nŻyje? żyje! ale jaka jest jakość jego życia?\nWysłany: 01-03-2016, 11:18\nOczywiście, że labrador może mieszkać w budzie Wystarczy, że razem z nim zamieszka tam jego opiekun\nA tak poważnie, jeśli ktoś chce psa do budy to są rasy, które stanowczo lepiej czują się na podwórku niż w domu. Ale labrador do nich się nie zalicza.


Chwile w codzienności: Już środa???\nU mnie czas pędzi tak szybko, że sama nie wiem, kiedy okazało się, że dziś kolejna środa...\nCzyli Wspólne dzierganie i czytanie u Maknety\nNa drutach poncho w trakcie kolejnej przemiany!... nie pamiętam robótki, która miałaby tyle poprawek co ten resztkowiec. Ale nagle zorientowałam się, że resztki się skończyły, a poncho za krótkie i w ogóle nie takie rozmiary, więc trzeba dodać jeszcze jeden kolor i trochę zmodyfikować...\na w czytaniu Agata Christie\nMam z tymi książkami pewien problem, o czym pisałam kiedyś na blogu książkowym.\nPo obejrzeniu adaptacji filmowej traci się główny dreszczyk emocji... "bo wiadomo kto zabił i jak do tego doszło"...\nA ponieważ bardzo lubię filmy zrobione w starym stylu, gdzie nie ma przemocy i litrów czerwonej farby na ekranie, więc naoglądałam się tych ekranowych wersji ile się dało. Dlatego zrobiłam sobie dość dużą przerwę w oglądaniu..., musiałam odczekać sporo czasu "żeby zapomnieć to i owo" i móc delektować się czytaniem starych, dobrych kryminałów z najwyższej półki. I właściwie nie zależy mi tak bardzo na toku rozwiązywania zagadki... bardziej interesuje mnie tło wydarzeń - ludzie i miejsca oraz czas.\nW tym przypadku czas daje sporo do przemyślenia i porównania - październik 1945 roku. Jakże inaczej wyglądało życie u nas - w powojennej Polsce i tam w Anglii...\nNie stosuję celowego wyboru książek według jakiejś listy, bo muszę zdać się na przypadek, czyli co będzie do wypożyczenia w Bibliotece.\nTym razem trafiłam na śledztwo z panną Marple, która jest nam szczególnie bliska z racji swojego upodobania do robienia na drutach, no i oczywiście do noszenia dzianinowych szali, sweterków, narzutek itd.\nMoje zaczytanie 28 września 2016 17:53\nO! Widzę, że bierzesz udział w tym wyzwaniu. To fajnie.\nJa śledzę na niektórych blogach te czytelniczo robótkowe środy.\nMnie najbardziej podobał sie film na podstawie jej książki "Arszenik i stare koronki". To była znakomita komedia kryminalna i na dodatek grał w nim ogromnie przystojny Cary Grant. A ponadto widziałam jeszcze Kobrze też adaptację tego kryminału własnie....już nie pamiętam kto grał, ale wspominam ja również z sympatią.\nA poza tym to oglądałam "Morderstwo w Orient Expressie" a miło wspominam czytany bardzo dawno temu kryminał "Dziesięć małych murzynków". W trakcie blogowania przeczytałam jej dwa kryminały, które dobrze wspominam.\nCzekam na efekty robótki.\nEl. 30 września 2016 10:47\nTak się właśnie zmobilizowałam do akcji u Maknety :) Piszę akcji, bo wiesz, jak nie lubię słowa "wyzwanie". Czytam przecież cały czas, a ze wróciłam do drutów to chętnie coś napiszę.\nW "Kobrze", którą wspominasz grały same nasze najlepsze siły aktorski, ale przede wszystkim pamiętam z głównym ról Irenę Kwiatkowską i Barbarę Ludwiżankę. To były czasy... Wtedy nie docenialiśmy wysokiego poziomu speltakli, bo one po prostu były na co dzień.\nEl. 30 września 2016 10:48\nMiało być "a że wróciłam"... i "spektakli"\nMoje zaczytanie 30 września 2016 20:31\nTak własnie...obie znakomite aktorki. Teraz sobie przypomniałam. Ta "Kobra" czwartkowa to była prawdziwa uczta dla lubiących kryminały. Chyba nie przepuściłam żadnej.\nEl. 5 października 2016 10:36\nJa też oglądałam zawsze, gdy tylko mogłam.\nKamilla 28 września 2016 19:35\nKryminaly Agaty Christie sa niesamowite, kiedys je czytalam, ale moze powinnam do nich wrocic, a filmy tez lubie w takim starym stylu kryminaly, pozdrawiam:)\nEl. 30 września 2016 10:50\nJa uwzględniłam te kryminały w ogólnych planach na ten rok i z przyjemnością sobie będę realizować.\nCzajka 28 września 2016 20:01\nTeż lubię stare filmy. A z kryminałami nie mam tego problemu, bo z reguły i tak nie pamiętam kto zabił. :)\nPonczo dalej takie ładne jak było. Pozdrawiam! :)\nEl. 30 września 2016 10:51\nAnnette ;-) 29 września 2016 13:33\nTe stare kryminały, czy to w wersji książkowej, czy filmowej, mają swój urok i ciągle chce się do nich wracać.\nEl. 30 września 2016 10:52\nDobrze, że mają więcej zwolenników :)\nSylwia 29 września 2016 18:48\nTakie książki i filmy mają swój cudowny klimat ;) Na szczęście, podobnie jak Czajka, często zapominam kto zabił i mogę wrócić do filmu po jakimś czasie. Powodzenia z robótką :)\nEl. 30 września 2016 10:53\nDziękuję :)- uparłam się, że poncho nie tylko zrobię, ale nie zawaham się go użyć.\nmakneta 29 września 2016 19:42\nTeż lubię kryminały w starym stylu na ekranie, jednak jeśli chodzi o książki, to wolę trochę żywszą akcję.\nPonczo ma fajnie, jesienne kolory.\nEl. 30 września 2016 10:57\nKolory poncha rzeczywiście aktualne, ale to przypadek, bo takie resztki akurat wpadły pod rękę.\nA ja zarówno w książkach, jak w filmie wolę tradycyjne tempo akcji.\nWłaśnie zmęczyłam (częściowo, bo całego nie przebrnęłam), współczesny kryminał i przekonałam się, że wolę jednak te starsze.\nMerenwen 30 września 2016 19:52\nCzytałam kilka, a nie oglądałam chyba nic.\nEl. 5 października 2016 10:37\nA ja właśnie odwrotnie - oglądałam dużo, szczególnie w ostatnich latach powstało sporo nowych ekranizacji, ale czytałam niewiele. Teraz chcę to nadrobić.\nsplocik 3 października 2016 20:09\nKiedyś ogólnie mniej czytałam, a kryminały były rzadkością, natomiast teraz wciągnęły mnie chyba na dłużej. Aktualnie nie mogę rozstać się z Harlanem Cobenem; polubiłam Jego styl i mam zamiar przeczytać wszystkie Jego książki.\nJeśli chodzi o film, to zdecydowanie wolę go oglądać po przeczytaniu książki i porównywać z własnym wyobrażeniem, ale jak obejrzę film wcześniej, to książka musi poczekać, aż zatrze się filmowy obraz.\nEl. 5 października 2016 10:42\nJa bardzo lubiłam kiedy.ś czytać kryminały, w pewnym momencie całkowicie zaprzestałam. Współczesne jakoś mnie nie wciągają, wolę jednak klasykę (nawet taką upolitycznioną pereelowską z dzielnymi milicjantami).\nNazwisko Harlana Cobena nic mi nie mówi, nawet chyba nie słyszałam wcześniej. Ale teraz poszukam w Bibliotece, może coś będzie do wypożyczenia.\nJa od zawsze wolę taką kolejność - książka/film, ale to nie zawsze jest realne, szczególnie gdy film właśnie leci w telewizji. A często właśnie z filmu dowiaduję się o istnieniu książki.\nsplocik 3 października 2016 20:11\nA ponczo coraz ładniejsze jesiennie :))\nEl. 5 października 2016 10:43\nJesienna tematyka... ulubiona...\nDruty i książki...\nMiętowy komplecik do ogrodowego stolika...\nMiała być poduszeczka do szpilek/igieł, ale...


Komu przysługuje zasiłek rodzinny z dodatkami? – Poznańskie Centrum Świadczeń On-line\nPoznańskie Centrum Świadczeń On-line > FAQ-Zasiłek rodzinny z dodatkami > Komu przysługuje zasiłek rodzinny z dodatkami?\nKomu przysługuje zasiłek rodzinny z dodatkami?\nZ wnioskiem o przyznanie zasiłku rodzinnego i dodatków do tego zasiłku mogą wystąpić:\nopiekun faktyczny dziecka tj. osoba, która opiekuje się dzieckiem i wystąpiła z wnioskiem do sądu rodzinnego o przysposobienie dziecka,\nosoba ucząca się tj. osoba pełnoletnia ucząca się, nie pozostająca na utrzymaniu rodziców w związku z ich śmiercią lub w związku z ustaleniem wyrokiem sądowym lub ugodą sądową prawa do alimentów z ich strony.


Prezesom obniżyli pensje - Puls Biznesu - pb.pl\nPrezesom obniżyli pensje\nW 2008 r. zarządzających największymi firmami na świecie musieli nie tylko stawić czoła wyzwaniom związanym z kryzysem, ale większości z nich obniżono wynagrodzenie. Jedni zdecydowali się na to dobrowolnie, innych zmusiły do tego uchwały rad nadzorczych i zarządów. Jak podaje portal wynagrodzenia.pl najwięcej stracił Nicholas Moore z największego banku inwestycyjnego w Australii — Macquarie Group — jego całkowite wynagrodzenie spadło o prawie 19,7 mln dol. Większa część to jednak krótkoterminowa premia gotówkowa. Na drugim miejscu znalazł się zarządzający gigantem paliwowym — Chevron, David O’Reilly — zarobki mniejsze o 39 proc.\nNiełatwo być prezesem Biotonu\nProjektanci ostrzegają przez taniochą\nMożliwy szczyt, potem przesilenie\nGUS: mocne odbicie w nowych zamówieniach w przemyśle\nZarobki lekarzy , Wynagrodzenie , Premia , Rada , Firmy , Świat , Zarządzanie , Zarządzanie Ludźmi\nKariera / Prezesom obniżyli pensje


KE: stanowisko ws. reformy sądownictwa w Polsce przedstawimy w KE: stanowisko ws. reformy sądownictwa w Polsce przedstawimy w\n24 lipca, 2017 17:18\nNa konferencji prasowej Schinasa poproszono o komentarz do decyzji Dudy o zawetowaniu ustawy o Sądzie Najwyższym i Krajowej Radzie Sądownictwa oraz spytano, czy KE nie pospieszyła się z komentowaniem polskiej reformy sądownictwa podczas ubiegłotygodniowej, środowej konferencji.\n„Śledzimy dokładnie sytuację i wydarzenia w Polsce. Sytuacja jest rozwojowa. Wiceszef Komisji Europejskiej Frans Timmermans złożył propozycję polskim władzom, ministerstwu spraw zagranicznych i ministerstwu sprawiedliwości i ta oferta nie została jak dotąd zaakceptowana. Do rozwoju sytuacji i wszystkich zmian Komisja Europejska odniesie się w środę 26 lipca” – powiedział rzecznik. Dodał, że nie może obecnie powiedzieć nic na temat przyszłej decyzji KE w tej sprawie.\nPodkreślił, że jedyną osobą odpowiedzialną ze strony KE za rozmowy w tej sprawie jest Timmermans. Schinas nie chciał odpowiedzieć na pytanie, czy w związku z decyzją o zawetowaniu ustaw KE zamierza zrezygnować z ewentualnego uruchomienia procedury o naruszenie unijnego prawa. Powtórzył ponownie, że wszystkie sprawy związane z reformą polskiego sądownictwa będą omawiane na spotkaniu komisarzy w środę.\nW poniedziałek prezydent Duda oświadczył, że podjął decyzję o zawetowaniu ustaw o SN i KRS. Powiedział, że w polskiej tradycji konstytucyjnej Prokurator Generalny nigdy nie miał żadnego nadzoru nad Sądem Najwyższym ani nigdy nie decydował „w przemożnym stopniu” o tym, kto może być sędzią SN. „Nie było też powiedziane, że o sposobie i regułach pracy i funkcjonowaniu SN będzie decydował Prokurator Generalny poprzez ustalanie regulaminu” – powiedział prezydent.\n„Zdecydowałem, że zwrócę z powrotem Sejmowi, czyli zawetuję ustawę o Sądzie Najwyższym, jak również o KRS, albowiem Sejm doprowadził do tego, że są one ze sobą powiązane” – oświadczył Duda.\nKomisja Europejska w ubiegłą środę oznajmiła, że jest bliska uruchomienia art. 7 traktatu unijnego, dopuszczającego sankcje, w związku z planowanymi w Polsce zmianami w sądownictwie. „Znoszą one niezależność sądów i zagrażają rządom prawa w Polsce” – oświadczył wówczas Timmermans. Zapowiedział też, że w tym tygodniu KE przygotuje procedurę o naruszeniu prawa przez Polskę.\nNałożenie sankcji na podstawie art. 7 nie jest jednak prostą sprawą. Unijne prawo przewiduje, że o uruchomienie tego przepisu unijnego traktatu może się zwrócić nie tylko Komisja Europejska, ale również Parlament Europejski lub jedna trzecia państw członkowskich. Kraje UE większością czterech piątych po uzyskaniu zgody PE mogą wówczas stwierdzić „istnienie wyraźnego ryzyka poważnego naruszenia” przez dany kraj wartości unijnych. Dopiero w kolejnym kroku Rada Europejska – czyli szefowie państw i rządów – może jednomyślnie otworzyć drogę do sankcji.\nSzef MSZ Witold Waszczykowski, odnosząc się do środowego oświadczenia wiceszefa KE Fransa Timmermansa, powiedział w czwartek, że „proces legislacyjny w sprawie zmian w sądownictwie się toczy i, dopóki się nie zakończy, nie mamy potrzeby się z niczego tłumaczyć”.\nDo sprawy odniósł się też węgierski premier Viktor Orban. W sobotę oznajmił, że „inkwizycyjna” kampania prowadzona przeciw Polsce przez Unię Europejską nie powiedzie się, bo Węgry wykorzystają każdą przewidzianą prawem możliwość w UE, by okazać solidarność z Polską.\nOrban oświadczył, że w Brukseli powstał „sojusz brukselskich biurokratów i ich elit” działający wbrew opinii Europejczyków oraz „system, który można nazwać imperium (finansisty George’a) Sorosa”. Sorosowi rząd Węgier zarzuca m.in. zachęcanie do nielegalnej imigracji do Europy oraz próby wpływania na sytuację na Węgrzech za pośrednictwem finansowanych przez niego organizacji pozarządowych.\nWiceszef KE Timmermans powiedział też w środę, że zaprosił do Brukseli polskich ministrów i liczy, że przyjadą. „Jestem do dyspozycji polskich ministrów 24 godziny na dobę. Zaprosiłem ich do Brukseli; liczę, że przyjmą zaproszenie. Dwaj ministrowie mówią o mnie bardzo niepochlebnie. Mają do tego prawo w wolnym społeczeństwie, ale byłoby bardziej interesujące, gdyby porozmawiali ze mną i gdybyśmy znaleźli rozwiązanie problemów, które mamy” – powiedział.


Dorota: 06.01.2015, 16:31\nKochany Św. Antoni bardzo Cię proszę pomóż dla mojego syna aby odnalazł to co zgubił, bardzo Cię proszę Św. Antoni wstaw się za nim do Pana Boga aby odnalazł to co szuka bo to bardzo ważne. Módl się za nami. Bóg zapłać\nMATKA : 06.01.2015, 16:12\nUMILOWANY PRZYJACIELU SW.ANTONI PROSZE O ZDROWIE DLA SYNA I KATOLICKA ZONE\nDorota: 04.01.2015, 22:05\nŚw Antoni dziękuję za wszystko\nDorota: 04.01.2015, 22:02\nGabriela: 02.01.2015, 20:20\nŚWIĘTY ANTONI bardzo proszę o zdobycie funduszy na własny dom i jego utrzymanie. Niech nie będę dla nikogo ciężarem. Dziękuję Ci za dotychczasową odczuwalną pomoc i zarazem proszę o dalszą pomoc w życiu))\nGabriela: 02.01.2015, 20:18\nThomson: 01.01.2015, 20:03\nSw Antoni prosze Cię bardzo żebyś spełnił moją prośbę o którą proszę CIEBIE w nowennie którą z wiarą i ufnością odmawiam.\nHelena: 29.12.2014, 23:38\nKochany Sw.Antoni ktory mi zawsze pomagasz, pomoz mojej corce odnalezc szczescie w zyciu. trzezwosci i czystosci umyslu oraz nawrocenie do Ojca w niebie.\nDanuta: 29.12.2014, 20:22\nDziekuje Ci Swiety Antoni za wszelkie wstawienictwa,Kocham Cie Tak bardzo.Ty wszystko wiesz,znacz Moja rodzine i nasze potrzeby,polecam Ci wszystko.Dziekuje,Kocham Cie Mocno.Kocham Jezusa.\nAnna: 29.12.2014, 09:10\nO Sw. Antono, dopomoz mnie znalesc stalo prace wdlug mojego zawodu /nauczycielkii/ ,bo sama ne potrafiam.Wypros u naszego Pana dla mnie ,dla curki mojej i dla Tadeusz moc zdrowia, cierpliwosci,dobrego losu ,zdroego potomstwa dla curki, okonczenia studyj i otzymania dyplomu dla nej, znalezenia lepszej pracy, nieh ona bebdzi radosna v zyciu,nih u nas w domu zapanuje zgoda, milosc, zrozmienie jeden drugiego , a nenawisc, klutni rodzinne , pozstawio nasz dom.Ufam tobie.Amen.\nJoanna: 28.12.2014, 16:59\nŚwiety Antonii, Ty,który wiele możesz pomóż prosze w znalezieniu obrączki zgubionej przez moją mamę.\nkasia: 28.12.2014, 16:37\nŚwięty Antoni proszę Cie o to abym zwalczyła w sobie zazdrość,złość,nienawiść a miała wiecej dobroci i miłośći w swoim sercu\nPiotr: 24.12.2014, 21:59\nŚw.Antoni,proszę o spokojne Święta i zgodę w domu,w którym teraz jestem.Św.Antoni wyproś u Boga ocalenie małżeństwa mojego syna.Św.Antoni módl się za nami.\nAnna: 22.12.2014, 20:40\nProszę Cię święty Antoni o łaskę dobrego męża.Dziękuję Ci.\nKiki: 22.12.2014, 20:37\nŚwięty Antoni mój kolega Łukasz ma astmę-proszę Cię o zdrowie dla niego oraz głębokie nawrócenie.Dziękuję Ci! Dziękuję za znalezienie pierścionka.\nBasia: 22.12.2014, 14:35\nŚw. Antoni proszę Cię o spokojne święta i o zgodę w moim małżeństwie. Uchron mojego synka przed kłótniami i daj mu lepszy kontakt z ojcem.\nPiotr: 21.12.2014, 05:12\nŚw.Antoni,bardzo dziękuję za pomyślną dla mnie decyzję urzędnika i ciągle błagam o ocalenie małżeństwa mojego syna.Św.Antoni módl się za nim.\nAnna: 16.12.2014, 11:05\no Sw. Antoni dopomos mnie w znaleziu pract nauczycielki wedlug mego zawodu ,oraz prosze ob usunienciu samotnosci z mego zycia i o spotkaniu dobrego,mensczyzny ,ktury rozdzelilby moje cerpienia, radosci i cerpienie przez dlugie laty. Takze dopomoz mojej cureczce i wypros dobrego losu,zdrowia i wysokiej karjejry w pracy.Bog zaplac.Aman\nAnna: 16.12.2014, 11:03\no Sw. Antoni dopomos mnie w znaleziu pract nauczycielki wedluug mego zawodu ,oraz prosze ob usunienciu samotnosci z megozycia i o spotkaniu dobrego,mensczyzny ,ktury rozdzelilby moje cerpienia, radosci i cerpienie przez dlugie laty. Takze dopomoz mojej cureczce dla swojeje curki dobrego losu,zdrowia i wysokiej karjejry w pracy.Bog zaplac.Aman