mig 01.09.2008 16:00\nW USA nie opadły jeszcze emocje po ogłoszeniu kandydatur na wiceprezydentów, a już na powrót robi się gorąco. A to za sprawą plotki rozpuszczanej w internecie, jakoby Sarah Palin, kandydatka na wiceprezydenta z ramienia partii republikańskiej, nie była matką najmłodszego z piątki dzieci, a jest nią jej 16-letnia córka. Rewelacji tych nie potwierdza żadna szanująca się amerykańska gazeta. Nie brakuje jednak takich, którym zależy na pogrążeniu Republikanów, i którzy w tym celu gotowi są rozpętać przedwyborczą Babygate.\nPodczas piątkowego wieczoru wyborczego senator John McCain przedstawił Sarah Palin, kandydatkę na wiceprezydenta USA, jako doświadczonego i sprawnego polityka o licznych zaletach. Sama Palin z dumą podkreślała, że jest zwykłą obywatelką Stanów Zjednoczonych, matką pięciorga dzieci, z których najmłodsze - syn Trig ma zaledwie pięć miesięcy.\nI na tym zainteresowanie panią gubernator pewnie by się skończyło, gdyby nie serwis społecznościowy "Daily Kos", który podważył prawdomówność Palin i ogłosił druzgocącą prawdę: "Sarah Palin nie jest matką Triga. Jest nią jej 16-letnia córka Bristol".\nSerwis, w którym zresztą roi się od agitek partii Demokratycznej, sformułował całą teorię na temat tego, jak mogło dojść do "cudownej" zamiany matek. Oto materiały dowodowe, jakie udało się zebrać redaktorom serwisu.\n"6 marca tego roku Palin ogłosiła, że po raz kolejny spodziewa się dziecka, dodając, że jest już w siódmym miesiącu ciąży, i że dziecko ma przyjść na świat w połowie maja. Informacja ta zszokowała wielu ludzi z jej otoczenia, szczególnie tych, którzy widywali ją regularnie. Nie zauważyli oni żadnej zmiany w jej wyglądzie (talia była tak samo smukła), ani sposobie ubierania się (nadal chodziła w obcisłych kostiumach i na szpilkach)".\nZdaniem "Daily Kos" ciąża gubernator Alaski zaczęła budzić podejrzenia, tym bardziej, że Palin stanowczo oznajmiła, iż nie zamierza na ten czas rezygnować ze stanowiska gubernatora. Nie wyjaśniła też, dlaczego tak długo zwlekała z informacją o dziecku, tym bardziej, że dzień wcześniej występowała na konferencji prasowej w Los Angeles, gdzie, jak twierdzi "Daily Kos", miała ku temu świetną okazję. "Jest bardzo możliwe - sugerują autorzy teorii - że Palin celowo opóźniła ogłoszenie ciąży, żeby nie musieć odpowiadać na niewygodne pytania dziennikarzy".\nSerwis nie poprzestaje na relacjach współpracowników Palin. Wszak istnieją materiały, które potwierdzają nieczyste zagrania kandydatki na wiceprezydenta. "Na zdjęciach i filmach z okresu od stycznia do kwietnia tego roku, które zostały już usunięte z oficjalnej strony pani gubernator, trudno zauważyć jakiekolwiek zmiany w jej sylwetce. Jest to dość zaskakujące, biorąc pod uwagę fakt, że Palin urodziła już czwórkę dzieci i ma 44 lata. Za to zaokrąglony brzuszek wyraźnie widać u jej 16-letniej córki Bristol. Bo to ona jest matką Triga!". A zatem wszystko jasne. Trzeba jeszcze tylko dostarczyć kilku dowodów, żeby uwiarygodnić teorię. To jednak nie stanowi dla redaktorów "Daily Kos" problemu.\nKolejnym tropem w Babygate jest szkoła w Anchorage, do której uczęszczała Bristol. "Szkoła potwierdza, że dziewczyna od ośmiu miesięcy nie pokazywała się na zajęciach, bo, jak podała jej rodzina, miała mononukleozę - chorobę, która w amerykańskich szkołach jest często przykrywką dla ciąży. Mononukleoza zwykle trwa od dwóch tygodni do trzech miesięcy i wymaga leżenia w łóżku. Tymczasem Bristol swobodnie się przemieszczała, co wyszło na jaw, kiedy 8 lutego spowodowała stłuczkę przed rodzinnym centrum medycznym w Wasilla" - demaskuje serwis.\nPoród w przelocie\nTe rewelacje to jednak nic w porównaniu z emocjonującym opisem przedporodowych poczynań pani gubernator. "W piątek 18 kwietnia Sarah i jej mąż Todd przebywali w Dallas na konwencie gubernatorów, gdzie Palin miała wygłosić przemówienie na temat polityki energetycznej. O godzinie 4 nad ranem pani gubernator rzekomo odeszły wody. Jednak zamiast zgłosić się do szpitala, zadzwoniła tylko do swojego lekarza, po czym wygłosiła mowę i w pośpiechu opuściła salę. Mimo skurczów, nie udała się do szpitala, lecz na lotnisko, skąd odleciała na Alaskę. Biorąc pod uwagę fakt, że dziecko miało urodzić się za wcześnie o cały miesiąc, oraz że po czterech przebytych ciążach czas od odejścia wód do rozwiązania skraca się, był to dość ryzykowny krok. Lot z Dallas do Anchorage, z międzylądowaniem w Seattle, trwał osiem godzin, a dziecko mogło przyjść na świat w każdym momencie" - pisze wyraźnie przerażony redaktor "Daily Kos".\nDodaje też, że większość linii lotniczych wymaga od kobiet w siódmym miesiącu ciąży, żeby okazały pozwolenie od lekarza na lot. Tymczasem, jak twierdzi "Daily Kos", gubernator Alaski nie tylko takiego pozwolenia nie miała, ale w ogóle nie poinformowała Alaska Airlines o swoim stanie. Zdaniem stewardes nie było też widać, żeby była zdenerwowana lub zmęczona.\nJak relacjonuje serwis, po wylądowaniu w Anchorage o 22:30, Palin nie udała się od razu do szpitala położniczego w Anchorage, który jest najlepiej przystosowany do odbioru przedwczesnych porodów, ale pojechała do regionalnego centrum medycznego Mat-Su w miasteczku Wasilla, w którym była kiedyś burmistrzem. Wieczorem przyszedł tam na świat Trig Palin, a po trzech dniach od połogu Sarah Palin wróciła do pracy.\nTo nie jedyne fakty, które zdaniem "Daily Kos", budzą wątpliwość. "Dziecko rzekomo odbierała doktor Cathy Baldwin-Johnson, która od lat przyjaźniła się z Palin, i którą ówczesna burmistrz Wasilla mianowała Lekarzem Rodzinnym 2002 Roku. Jak zauważa serwis, nazwisko doktor Baldwin-Johnson nie figuruje jednak na oficjalnej stronie Mat-Su. Nie ma tam również wzmianki o narodzinach Triga, mimo, że szpitale zwykle chwalą się, kiedy urodzi się u nich dziecko znanej osoby.\nZdaje się, że gubernator Alaski ostatecznie pogrążył jej mąż Todd, który na pytanie, dlaczego Palin nie urodziła w Dallas, odparł, że "prawdziwi rybacy nie rodzą się w Teksasie".\nWreszcie, autorzy teorii odwołują się do danych statystycznych i starają się oszacować, która z kobiet mogła być matką Triga. "Trig Palin urodził się z zespołem Downa. W przypadku 40-letnich kobiet szansa, że ich dziecko będzie miało ten syndrom wzrasta z 1 proc. do 3 proc. Jednak 80 proc. przypadków narodzin dziecka z zespołem Downa zdarza się u matek poniżej 35 roku życia. Palin, która należy do antyaborcyjnej organizacji feministycznej Feminists for Life, poinformowała, że postanowiła utrzymać ciążę, mimo że badania prenatalne wykryły u jej syna syndrom Downa. Ponieważ jednak Trig jest dzieckiem Bristol, oznacza to, że pani gubernator nie pozwoliła usunąć córce ciąży, bo byłoby to sprzeczne z prezentowanymi przez nią poglądami" - wyjaśnia "Daily Kos". "To oburzające - pisze serwis - świat powinien dowiedzieć się prawdy!".\nZgadzamy się - tak samo powinien dowiedzieć się, kto kryje się za pseudonimem ArcXIX, i komu nie brakuje fantazji, by rozpętać w USA aferę na miarę naszego "dziadka z Wehrmachtu".


Spotkanie z muzyką Powstania Warszawskiego | Ryszard Makowski\nWydarzenie odbyło się 30 września 2014 roku w Muzeum Powstania Warszawskiego.\nPrezentacja płyty „Ryszard Makowski. Niepokonane miasto: piosenki Powstania Warszawskiego” była głównym punktem wydarzenia. Ryszard Makowski, któremu akompaniował Bartosz Miecznikowski z duetu Pączki W Tłuszczu, wykonał wybrane utwory ze swojej najnowszej płyty, przygotowanej dla uczczenia 70. rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego. Muzycy zagrali m.in. Marsz Śródmieścia oraz autorski numer „Powstaniu 1944 hołd.” Został również zaprezentowany klip do singla promującego płytę „Powstaniu 1944 hołd”. Cel powstania krążka tłumaczył jego pomysłodawca, Mirosław Milewski z DEM’a Promotion Polska – Ta płyta nie ma charakteru komercyjnego, to wydarzenie na rynku, które ma przypominać, że w czasie Powstania ludzie żyli, kochali, tworzyli piosenki ze znakomitymi tekstami i nagrywali te piosenki.\nGościem specjalnym wydarzenia był także Jan Pietrzak, który w charakterystyczny dla siebie emocjonalny sposób opowiadał o muzyce powstańczej, a także wspominał początki tworzenia Muzeum Powstania Warszawskiego wzbudzając aplauz publiczności. Następnie Grzegorz Hanula z Muzeum opowiadał o roli muzyki w czasach wojennych i powstańczych, jej różnorodności oraz rozmaitych funkcjach, np. przekazywaniu zakodowanych wiadomości. Na zakończenie został zaprezentowany poruszający film przygotowany przez Muzeum Powstania Warszawskiego – „Miasto ruin”.\nWśród zaproszony gości znaleźli się m.in. przedstawiciele instytucji historycznych, medalistka olimpijska Zofia Klepacka, król polskich kibiców Andrzej „Bobo” Bobowski czy piosenkarz Andrzej Rosiewicz.\nPodczas wydarzenie można było także nabyć płytę „Ryszard Makowski. Niepokonane miasto: piosenki Powstania Warszawskiego”. Obecnie album jest dostępny m.in. w sklepach kibicowskich i na Allegro. Wydawnictwo kosztuje 29,99 zł, a część dochodu ze sprzedaży jest przeznaczona na pomoc Związkowi Powstańców Warszawskich.\nMateriał prasowy, lz\n[fot: materiał prasowy]


Tu Stolica i Okolica - Rewolucja w podatkach. Skarb�wka rozliczy za nas PIT\nRewolucja w podatkach. Skarb�wka rozliczy za nas PIT\nOd tego roku zeznanie podatkowe przygotuje za podatnik�w skarb�wka bez potrzeby sk�adania jakiegokolwiek wniosku.\nMi�dzy 15 lutego a 30 kwietnia ka�da osoba b�dzie mog�a zapozna� si� ze swoim PIT-em na Portalu Podatkowym (podatki.gov.pl), zaktualizowa� sw�j numer rachunku osobistego i z�o�y� zeznanie przez Internet. Je�li podatnik zdecyduje si� na elektroniczn� form� z�o�enia PIT-u, to zwrot pieni�dzy otrzyma w ci�gu 45 dni. Jak mo�na przeczyta� na stronie Ministerstwa Finans�w: "Wprowadzenie nowego rozwi�zania oznacza, �e blisko 25 proc. podatnik�w rozliczaj�cych si� indywidualnie i niekorzystaj�cych z �adnych ulg i odlicze� nie b�dzie musia�o nic robi�, aby rozliczy� PIT za rok ubieg�y. Kolejne 25 proc. podatnik�w (osoby rozliczaj�ce si� wsp�lnie z ma��onkiem i nie korzystaj�ce z �adnych ulg i odlicze�) b�dzie mog�o zako�czy� coroczne rozliczenie podatkowe za pomoc� dw�ch klikni��."\nRozlicz� nas za nas\nKrajowa Administracja Skarbowa wype�ni PIT m.in. na podstawie informacji od p�atnik�w, ZUS i danych przekazanych przez podatnika w zeznaniu podatkowym za rok ubieg�y (jak ulga na dzieci, czy nr KRS organizacji po�ytku publicznego). Taki PIT b�dzie mo�na: zweryfikowa� i zaakceptowa� lub najzwyczajniej w �wiecie nie zrobi� nic, co w przypadku PIT-37 i PIT-38 b�dzie skutkowa�o automatycznym zaakceptowaniem przygotowanego zeznania, zeznanie b�dzie te� mo�na zmodyfikowa� lub odrzuci� i przygotowa� swoje. Warto pami�ta�, �eby jednak po�wi�ci� chwil� czasu na chocia�by zweryfikowanie swojego corocznego zeznania podatkowego, dopilnowania prawid�owego nr rachunku bankowego w celu zwrotu podatku lub te� wpisania wybranej przez nas organizacji po�ytku publicznego i celu, na jaki chcemy przeznaczy� nasz 1 proc. podatku.


Horror salonowy, czyli posthorror – Final Girls – magazyn o kinie\nDorota Jędrzejewska-Szpak 31/10/2020 27/02/2021\nSłyszałam, że horror się odrodził. Wstał z grobu i podbił repertuary kin. Zmartwychwstanie gatunku poręczają – wzmożona rentowność oraz uznanie krytyków. Odrodzony horror ma też nową, unikalną formułę; daje odbiorcom poczucie kulturalnej wyższości.\nTen intelektualny naddatek otworzył przed nim wiele drzwi: przyznał status modnego, uprzywilejowane miejsce w mainstreamie, wolny wstęp na salony. Zaskakujący zwrot akcji, jak na gatunek, który świetnie czuje się w obskurnej piwnicy i na śmietniku, w wypieranych lękach i zakamarkach wybujałej wyobraźni. Co takiego się stało, że wstydliwego kocmołucha przygarnęły elity?\nKlątwa „typowego horroru”\nNa przestrzeni lat do horroru przylgnęła masa stereotypów (w równym stopniu przytrafiło się to westernowi i melodramatowi). Z nich zrodziło się oporne na niuanse wyobrażenie „typowego horroru”, do którego, jak do wora, można wrzucać wyszydzane cechy gatunku oraz te postrzegane jako anachroniczne i zużyte. Pierwszą grupę zasilają choćby chwyty stosowane w wykalkulowanych komercyjnie popkorniakach z początku XXI wieku (jump scare’y, eskalacja przemocy tak „cyfrowej”, że aż obojętnej), mało szlachetna seryjność i powtarzalność (a więc skostnienie formuły), a także powiązania z kinem klasy B, przywoływanym przez krytyków – tyleż niesłusznie, co uparcie – jako synonim „złego kina”.\nDrugi zbiór to elementy przypisane klasycznemu horrorowi gotyckiemu, a także niemodne już postmodernistyczne przepoczwarzanie (vide naśladujące Krzyk pastisze gatunku). „Typowy horror” jest więc w ogólnym pojęciu tworem dość chimerycznym, ale konsekwentnie wtórnym, do cna konwencjonalnym, miałkim intelektualnie i skierowanym głównie do młodzieży lub zwyrodnialców. Często też nie mieści się w kanonach pożądanej estetyki lub koncentruje na fantazjach, a więc czymś niepoważnym. Słowem: to niewyszukany straszak. Za dowód niech posłużą liczne recenzje, w których określenie „typowy horror” pojawia się, by uwypuklić trywialność omawianego filmu, natomiast fraza „nie jest to typowy horror” – by go uwznioślić.\nCoś za mną chodzi, reż. David Robert Mitchell, 2014\nNic dziwnego więc, że gdy na tym truchle kina grozy rozpełzło się świeże pokolenie autorów i autorek filmów nieprzystających do stereotypowego wyobrażenia o horrorze, wielu krytyków dostało małpiego rozumu. Robert Eggers, Jordan Peele, Jennifer Kent, Ari Aster, Karyn Kusama, Trey Edward Shults, David Robert Mitchell, a nawet Nicolas Winding Refn czy David Lowery, z jakąś nadpobudliwością, niemal dzikim entuzjazmem, zostali obwołani twórcami horrorów większych niż horror, „nietypowych dla gatunku” lub „rozsadzających gatunek”. Na tę okazję ukuto efektowne i podręczne pojęcia, „posthorror” i „nadhorror”, które rozprzestrzeniły się jak wirus w tekstach krytycznych i umocniły przekonanie o istnieniu hierarchicznego porządku. Współczesne trendy zostały nie tylko zasygnalizowane i opisane (co zrozumiałe), ale wręcz wyrwane z bogatej historii gatunku. Rozpoznane jako coś lepszego, bardziej szlachetnego w stosunku do osiągnięć przeszłości.\nTo my, reż. Jordan Peele, 2019\nW tekstach o „posthorrorze” i recenzjach „posthorrorów” często oddziela się „kiedyś” od „teraz”. Pisze się o nowej jakości, zaznaczając (jakby asekurując przed zarzutem o stronniczą ahistoryczność), że nawet jeśli niektóre z interesujących tendencji występowały w kinie grozy „od zawsze”, to „nigdy” w takim natężeniu jak „dziś”, a nawet jeśli, to nie osiągały podobnej „głębi”. Nowe horrory zostały ozłocone jako bardziej ambitne od swoich poprzedników, odważniej pogrywające z konwencją, bliższe realnym lękom, bo rzadziej niż przed laty uciekające w naiwne zmyślenie i eskapizm. Czyżby? Fani i fanki horroru mają wątpliwości.\nPo obdarciu horroru ze stereotypów wyraźnie widać, że jego podatność na interesujące odkształcenia i wędrówki na tereny gatunkowo przyległe to żadna nowość i naiwnością byłoby uważać inaczej. Ramy filmu grozy od zawsze stanowiły przyjazną przestrzeń dla twórców kina autorskiego. Komentatorzy głoszący nową jakość horroru niby to dostrzegają, ale jako punkt odniesienia najczęściej przywołują nazwiska „wystawne”, znane na szeroką skalę i hołubione przez krytyków. Są wśród nich: George A. Romero, Stanley Kubrick, Roman Polański, William Friedkin, Ridley Scott, David Lynch czy David Cronenberg. W obręb tej dyskusji nie wchodzą natomiast mistrzowie horroru, którzy nie doczekali się uroczystej nobilitacji (na pewno nie w Polsce) i których dzieło wciąż traktuje się w mniejszym lub większym stopniu protekcjonalnie. Mam tu na myśli m.in. przedstawicieli „krwawej ery” horroru, jak Larry Cohen, Bob Clark, Stuart Gordon, Frank Henenlotter, Jeff Lieberman, Richard Stanley, Tom Holland, Joe Dante, a nawet Clive Barker, John Carpenter, Wes Craven czy Sam Raimi – niby znani i doceniani, ale tak silnie przypisani przeszłości, że często wypychani poza nawias tego, co uniwersalne i ponadczasowe.\nDiabelski pył, reż. Richard Stanley, 1992\nListę twórców zamiecionych pod dywan można oczywiście wydłużać, cofać się w głąb historii filmu, wzbogacać ją zarówno o kolejnych reżyserów z zasługami, jak i tych z mniejszym dorobkiem czy jedynie romansujących z horrorem; o znakomitych autorów z Azji, Australii i Europy, z naciskiem na kino brytyjskie, a także ogromne wpływy włoskich reżyserów. Moim celem nie jest jednak próba stworzenia ściągi z historii gatunku dla opornych, ale wykazanie, że nawet tak wybrakowana wyliczanka nazwisk wskazuje na jego tematyczne bogactwo i artystyczną różnorodność, a tworzenie jednoznacznych podziałów na to, czym horror był kiedyś, a jaki jest w ostatniej dekadzie, siłą rzeczy redukuje dyskusję do krzywdzących uproszczeń. Przywoływanie dawnych sław kina grozy ostatecznie też podważa przekonanie o istnieniu „typowego horroru”, bo przejrzysty, odrębny sens tego pojęcia okazuje się najzwyczajniej niemożliwy do uchwycenia.\nW kleszczach uproszczeń\nWiadomo jednak, że horror, choć zawsze cieszył się popularnością, miewał nie tylko okresy chwały, ale też słabszego zdrowia. Mocny pretekst dla uwznioślenia ostatniego dziesięciolecia w kinie grozy daje relatywnie słaba kondycja hollywoodzkiego horroru z dekady poprzedniej, bogatej w kosztowne, choć mało błyskotliwe „seryjniaki”, remaki i sequele, taplające się w pornografii tortur. Wywrotowe przekraczanie tabu przemocy uległo komercjalizacji i stępiło ostrze. Sęk w tym, że Hollywood to nie wszystko, a i z masowego obiegu da się wyłowić perły, intrygujące zjawiska i, po prostu, dobrze zrealizowane filmy. Chęć sprowadzenia do wspólnego mianownika nie tylko wszystkich produkcji gorno, ale i każdego slashera czy filmu found footage (nurtu dowodzącego ówczesnej żywotności horroru) znowu naraża nas na zafałszowanie diagnozy.\nUproszczeniem (czy może niedopatrzeniem) jest również pominięcie trendów, które na początku nowego wieku pulsowały gdzieś pod skorupą, poza marginesem mainstreamu. Warto przywołać tu choćby znakomite filmy (a także producencką działalność) Larry’ego Fessendena, postaci kultowej w środowisku amerykańskiego horroru niezależnego, w Polsce zupełnie nieodkrytej (polecam wywiad o obrazowym tytule „Larry Fessenden Is the Greatest Horror Film Director You’ve Never Heard Of”, który Adam Nayman przeprowadził z reżyserem w 2015 roku). Począwszy od pełnometrażowego debiutu z początku lat dziewięćdziesiątych (No Telling, 1991), przez kolejne autorskie wizje (Habit, 1995 i Wendigo, 2001), aż do Ostatniej zimy (2006) i Depraved (2019), twórca konsekwentnie drąży lęki ekologiczne i napięcie związane ze społecznymi powinnościami męskości, korzystając z subtelnej i giętkiej ramy horroru filozoficzno-kontemplacyjnego. Daty nie kłamią: Larry kręcił niskobudżetowe „nadhorrory”, zanim to było modne. Zgromadził też wokół siebie młodych, kreatywnych reżyserów, bliskich mumblecore’owego klimatu, którzy po swojemu odkrywali (i wciąż odkrywają) nowe ścieżki w horrorze i okolicach (Ti West, Jim Mickle, Adam Wingard, Amy Seimetz).\nNo Telling, reż. Larry Fessenden, 1991\nKształtując swój wywód jako listę dowodów (czytaj: nazwisk), czuję swego rodzaju bezsilność. Uzasadnianie wielokształtności ulubionego gatunku, by wyrazić niechęć wobec stawianych mu pochopnie werdyktów, wydaje się zadaniem karkołomnym – nie dość, że wymaga masochistycznej ciągoty do tworzenia syntez rodem z podręcznika, to jeszcze zmusza do boksowania się z banałem, świadomością pisania o rzeczach oczywistych. Coś jednak wyrywa się z głębi, by wytknąć nagięcia i niedociągnięcia towarzyszące krytycznej dyskusji o nowym horrorze, gdzie, jak w tekście Michała Walkiewicza o „renesansie strachu”, całe zjawiska (francuska ekstrema czy nowy horror hiszpański) zostają spłaszczone do ironicznych i nacechowanych negatywnie uogólnień, a sporo poczynionych w nim porównań brzmi jak manipulacja (jak wtedy, gdy autor slashery z lat 80. i 90. uznaje za „mało subtelną aluzję do epidemii AIDS”, by dowieść wyrafinowania współczesnej reprezentacji gatunku).\nW tego typu analizach nie ma miejsca ani na niuanse, ani spojrzenie globalne. Uwaga koncentruje się na Ameryce, głównie hollywoodzkiej fabryce snów i zubożałej polskiej dystrybucji kinowej. Interesujący twórcy i twórczynie „kryzysowej” pierwszej dekady nowego wieku jakby się znudzili, przeterminowali lub w ogóle nie istnieli. Greg McLean, Sean Byrne, siostry Soska, Neil Marshall, Rob Zombie, a także Kiyoshi Kurosawa, Takashi Miike, Hideo Nakata, Kim Jee-Woon czy Fabrice du Welz nie są przywoływani jako dowód na dynamiczny rozwój gatunku. Diagnozie brakuje też intencji wyłowienia i przebadania pojedynczych klejnotów grozy, które wciąż czekają na krytyków-znalazców. Niestety ci nie chcą przyznać się do dawnych niedopatrzeń, pominięć i zaniżonych ocen; postanowili zabetonować skarbiec i nie oglądać się za siebie.\nOpowieść o dwóch siostrach, reż. Kim Jee-Woon (2003), Puls, reż. Kiyoshi Kurosawa (2001), Jesteśmy tym, co jemy, reż. Jim Mickle (2013), American Mary, reż. siostry Soska (2012)\nPisanie o „posthorrorze” i „nadhorrorze”, nazywanie go „chodliwą konwencją”, być może w jakiejś części wynika z narcystycznej potrzeby nobilitacji własnego pokolenia, poczucia, że oto jesteśmy świadkami doniosłych przemian w popkulturze. Z drugiej strony może to tylko wyraz szczerego entuzjazmu albo próba posprzątania; gdy zmieciemy detale do kosza, łatwiej napisać klarowny i nośny tekst. „Posthorror” jest słowem modnym, choć mało precyzyjnym. Dowartościowuje wywód, dodaje mu powagi, dookreśla pewien wymiar kulturowej rzeczywistości. Choć jego popularność wydaje się zagadnieniem czysto językowym i nie wartym kłótni, dla fanów i fanek horroru spór ten wydaje się także kwestią kompetencji.\nTylko na określonych warunkach\nNa podstawie przytoczonych przeze mnie tekstów, można uznać (nie bez ironii), że jedną z cech horroru rozpoznanego jako jakościowy jest zdolność do „przykuwania uwagi krytyków” (Jakub Majmurek) i „pozyskiwania w ich oczach uznania” (Walkiewicz). Skoro recenzenci, łypiący z góry na swój przedmiot oględzin, od lat zdradzali oziębłość w stosunku do kina grozy, dziś ich nasilone zainteresowanie gatunkiem urosło do rangi wartości samej w sobie. Łatwo jednak zauważyć, że ta raczkująca sympatia jest daleka od kinofilskich lub fanowskich podniet i posiada silnie selektywny charakter. Przy czym w tej selekcji snobizm często jest ważniejszym kryterium doboru, niż rzeczywista jakość filmu. Wbrew słyszanym tu i ówdzie owacjom, nie jesteśmy świadkami rehabilitacji czy nobilitacji gatunku w mainstreamowej publicystyce, ale tylko jego wybranej części. Należą do niej hołubione w tekstach krytycznych horrory społeczne oraz „psycho-horrory”, które, choć mają długą tradycję (począwszy od W kleszczach lęku Jacka Claytona i Wstrętu Romana Polańskiego, przez Spokojne miejsce na wsi Elia Petriego i Symptomy José Ramóna Larraza po Nierozłącznych Davida Cronenberga i Sombre Philippe’a Grandrieuxa), dziś są postrzegane jako przejaw rewolucji, jakiegoś „post”.\nSymptomy, reż. José Ramón Larraz, 1974\nJaskrawym przykładem krytycznego snobizmu jest choćby odbiór filmów Ariego Astera, chętnie uwznioślanych porównaniami do dzieł Ingmara Bergmana. Nie umniejszając wpływowi, jaki twórczość Szweda wywarła na reżysera Dziedzictwa. Hereditary z 2018 roku (ani nie rozpatrując jakości jego filmów), warto zwrócić uwagę, że sama analogia przylgnęła do jego twórczości na wyrost – jako elitaryzująca i mało precyzyjna etykietka. Przywołanie nazwiska jednej z najbardziej znanych i doniosłych person w historii kina psychologicznego stało się łatwym sposobem nobilitacji. Oto mamy do czynienia z czymś więcej niż horror. Tak jakby horror nie mógł być po prostu horrorem.\nI w jakiś sposób nie może, a przynajmniej mu nie wypada. Jakość filmów grozy nad wyraz chętnie obliczana jest na kalkulatorze, według prostego równania: im mniej w horrorze horroru, tym (o ironio!) większa szansa na wysokie noty i poważne traktowanie. Metafizyka, dosłowne manifestacje zła, podkręcona brutalność oraz brak wyrazistej metafory (w tym nośnego komentarza społecznego) nie są premiowane i nie zapewniają wstępu na bankiet. Jeśli takie filmy zostają w jakiś sposób docenione, to nie bez wyższościowego dystansu, jako „niepoważna” rozrywka. I tu nic się nie zmieniło od dekad – odbiór horrorów ciągle ulega klasowemu podziałowi.\nDziedzictwo. Hereditary, reż. Ari Aster, 2018\nTymczasem filmy grozy wymagają bardziej czułego, a mniej kalkulacyjnego odbioru. Niezakamuflowana metafora nie świadczy wcale o ich przyporządkowaniu do „klasy wyższej”. Lęki w horrorze mają prawo płynnie rozprzestrzeniać się po fabularnej tkance i wymykać jednoznacznym interpretacjom; być bardziej intuicyjne, czy nawet podświadome. Straszące z ekranu potwory nie są dowodem na twórczą infantylność. Infantylizacja dokonuje się dopiero w oku patrzącego, któremu zabrakło wyobraźni. Reprezentacje gatunku często diagnozują lęki społeczne i psychologizują je, ale nie muszą prawić morałów i wdzierać się na teren publicystyki. Mogą natomiast atakować wrażliwość, przerażać nihilizmem, rozpadem i bólem, czarować fantastyką, tańczyć w karnawale. Mogą też wściekle bawić. Póki będą się w tym spełniać artystycznie (także korzystając z konwencji kina klasy B), przekonanie o ich prymitywizmie, szkodliwości czy wtórności nie ma uzasadnienia. W oglądaniu i odczuwaniu horrorów warto być jak Fox Mulder – wierzyć. Tylko wtedy prawda będzie nam dana.\n O istnieniu horroru w czasie i odwrotnym spostrzeżeniu, według którego kino grozy wcale się nie odradza, ale jest w kryzysie, pisze w bieżącym numerze Sara Nowicka. Zapraszamy do lektury tekstu A czego tu się bać. Studium filmowych lęków.\n W ostatnich latach powstało sporo rodzimych, pisanych w różnym tonie tekstów diagnozujących trendy we współczesnym horrorze. Są to m.in.:\nB. Czartoryski: Epoka (post)horroru, „ Onet FILM” 2019, [dostęp 30.10.2020].\nA. Jakimiak, 2020: Horror rodzinny, „Dwutygodnik” 2020, [dostęp 29.10.2020].\nM. Grzenkowicz i M. Szatkowska, Wielki post. Rozmowy o POSTHORRORZE, „Filmawka.pl”, [dostęp 29.10.2020].\nJ. Majmurek, Dekada horroru. Tam dom twój, gdzie trauma twoja, „Magazyn Pismo” 2019, [dostęp 29.10.2020].\nM. Stachowicz, Folk horror i koniec Wielkiej Obrzydliwości, „Czas kultury” 2019, [dostęp 29.10.2020].\nM. Stachowicz, (Post)horror nasz rodzinny, „Filmweb” 2017, [dostęp 29.10.2020].\nM. Walkiewicz, Renesans strachu, „Dwutygodnik” 2018, [dostęp 29.10.2020].\n Wartym odnotowania wyjątkiem jest niewielka objętościowo, ale nasączona treścią i rzeczową analizą książka Andrzeja Pitrusa Gore, seks, ciało, psychoanaliza. Pułapka interpretacyjna z 1992.\n Zdaję sobie sprawę, że kwestionowanie terminu, który pojawił się w 2017 roku (chodzi o tekst z „Guardiana” autorstwa Steve’a Rose’a How post-horror movies are taking over cinema) i został z miejsca skrytykowany, wydaje się tematem przeterminowanym. Jednak samo zjawisko „uwznioślania” teraźniejszości wciąż pozostaje aktualne, a sposób pisania w mainstreamie o kinie gatunku budzi wiele zastrzeżeń.\n Spojrzenie mainstreamowej krytyki ogranicza również polska dystrybucja kinowa, ewentualnie poszerzana o bibliotekę nowości z Netfliksa; tymczasem w horrorze dzieje się o wiele więcej niż w naszych zubożałych repertuarach. Mam tu na myśli obieg festiwalowy (także imprezy ściśle związane z kinem gatunkowym), premiery VOD oraz inne platformy streamingowe. Mnóstwo autorskich horrorów w ogóle nie trafia na polski rynek.\nCategory: SENSACJE I LĘKI Sklepik z horroramiTagged: Analizy i recenzjeAri AsterBob ClarkClive BarkerDavid Robert MitchellFabrice du WelzFrank HenenlotterGreg McLeanHideo NakatahorrorJeff LiebermanJennifer KentJoe DanteJohn CarpenterJordan PeeleKaryn KusamaKim Jee-Woonkino grozyKiyoshi Kurosawakrytyka filmowaLarry CohenNeil MarshallposthorrorRichard StanleyRob ZombieRobert EggersSean Byrnesiostry SoskaStuart GordonTakashi MiikeTom HollandTrey Edward ShultsWes Craven\nPoprzedni artykuł Ranking: 10 żywotów ekranowych kotów\nNastępny artykuł A czego tu się bać? Studium filmowych lęków


Kanał ProLine na Youtube ma nowy krótszy adres - zobacz sklep Proline\nJesteś tutaj: ProLine.pl » Aktualności » Kanał ProLine na Youtube ma nowy krótszy adres\nKanał ProLine na Youtube ma nowy krótszy adres\nOficjalny kanał sklepu ProLine ma nowy krótszy do zapamiętania adres. Kanał jest dostępny pod adresem:\nKanału ProLine to wiele Unboxingów sprzętu komputerowego i sprzętu peryferyjnego. Wkrótce wiele nowych materiałów. Testy kamer sportowych, Android TV, wentylatorów i innego sprzętu. Nie zabraknie także recenzji i benchmarków sprzętu komputerowego i urządzeń mobilnych.\nZapraszam do Subskrypcji nowego kanału ProLine na portalu Youtube.


kup powyższą konsolę\ni odbierz rabat 20% na słuchawki Astro A10\ndodaj do koszyka konsolę oraz słuchawki Astro A10\nPromocja trwa do 31.10.2021 lub do wcześniejszego wyczerpania zapasów. Słuchawki Astro A10\nKażdy Klient może skorzystać z promocji tylko raz. Promocja nie łączy się z innymi akcjami promocyjnymi.\nDodaj swojej konsoli Xbox Series X dodatkowej przestrzeni na ulubione gry dzięki dedykowanej karcie rozszerzeń Seagate Storage Expansion Card o pojemności 1 TB. Jest ona w pełni kompatybilna z architekturą Xbox Velocity, co pozwala na szybkie wznawianie gry od miejsca, gdzie została przerwana oraz w bezproblemowy sposób przełączać się pomiędzy różnymi tytułami.\nKartę rozszerzeń Seagate Storage Expansion Card 1 TB możesz kupić tutaj.


Przegląd najnowszych eurowizyjnych plotek! Kto z Rosji, Cypru, Holandii, Hiszpanii? Sylwestrowe imprezy w Polsce! Gdzie wystąpią gwiazdy Eurowizji? – Dziennik-Eurowizyjny.pl\nOczekiwania wobec rosyjskiego 🇷🇺 reprezentanta na Eurowizji 2019 są ogromne, zwłaszcza, że kraj przez ostatnie dwa lata nie był zbyt widoczny w konkursie. Po sukcesie z 2016 roku i zwycięstwu w finałowym televotingu, telewizja rosyjska musiała zrezygnować z uczestnictwa w 2017 roku ze względów politycznych, a w tym roku po raz pierwszy w historii nie awansowała do finału – zasłużenie zresztą. Wiadomo, że od 2019 roku telewizja VGTRK będzie mieć dodatkowe środki finansowe na Eurowizję z budżetu państwowego i ponoć zabroniła Filipowi Kirkorowowi angażowania się w reprezentacje innych krajów. Pewne jest też, że przed Tel Awiwem dokonany będzie wybór wewnętrzny. Jak dowiedział się portal ESCkaz, nie należy się jeszcze teraz spodziewać ogłoszenia nazwiska wykonawcy, który pojedzie do Izraela. Najprawdopodobniej więcej na ten temat dowiemy się dopiero pod koniec stycznia. Plotek jest sporo – mówi się o powrocie Sergey’a Lazareva, o wyborze Alexandra Panaiotova lub Olgi Buzovej.\nNatalia Lacunza i Famous Oberogo to pierwsi finaliści Operacion Triunfo 🇪🇸. Już 12 grudnia spośród pozostałej czwórki kandydatów (Alba, Julia, Sabela i Miki) wybrani zostaną pozostali – trzy osoby wejdą do finału, a jedna odpadnie. Finał programu odbędzie się 19 grudnia. Z bohaterami OT spotkamy się ponownie w przyszłym roku podczas specjalnej gali preselekcyjnej. O tym, którzy uczestnicy talent-show będą mieć szansę walki o Eurowizję, zadecydują komisja i kompozytorzy zgłoszonych utworów. Zainteresowani udziałem w preselekcjach są Noelia Franco (11. miejsce) i Dave Zulueta (13. miejsce) natomiast Damion Frost (12. miejsce) i Joan Garrido (14. miejsce) podchodzą do tematu ze sporą dozą niepewności. Faworytem nadal jest Famous Oberogo, który jest uznawany za uczestnika OT z największym eurowizyjnym potencjałem. Należy pamiętać, że o wynikach preselekcji do Eurowizji decydować będą tylko widzowie, więc zapewne popularność danego kandydata oraz jego „staż” w OT będą mieć ogromne znaczenie.\nPlotki, domysły, spekulacje – to nieodłączny element sezonu preselekcyjnego. Zwycięzca „The Voice” w Holandii 🇳🇱 – Jim van der Zee przyznał, że stacja AVROTROS poprosiła go o skomponowanie utworu na Eurowizję. Ponoć wokalista wysłał do nadawcy piosenkę pt. „I do believe it’s time”. Co ciekawe, przedstawiciele telewizji jeszcze mu nie odpowiedzieli. Tymczasem reprezentantka Wielkiej Brytanii 🇬🇧 na ESC 2018 – SuRie – potwierdziła, że nie będzie w żaden sposób zaangażowana w preselekcje narodowe 2019 i Eurowizję, chociaż wielu fanów by tego chciało – głównie ze względu na nieprzyjemną sytuację, jaka spotkała wokalistkę w finale Eurowizji 2018. Telewizja czeska 🇨🇿 zdementowała plotki jakoby raper PTK został wybrany do Tel Awiwu – informował o tym portal CzechMag. Wiadomo zresztą, że nadawca zorganizuje preselekcje internetowe do konkursu. Z kolei finalistka selekcji San Marino 2018 🇸🇲 – Sara de Blue – poinformowała, że nie planuje walczyć o udział w Eurowizji 2019, chociaż niektórzy spekulowali, że mogłaby reprezentować San Marino lub Austrię 🇦🇹. Na Cyprze 🇨🇾 znów głośno o Vangelisie Kakouriotisie (fot.), który powoli staje się nowym faworytem CyBC. Nadawcy chodzi o to, by uniknąć porównań do tegorocznej reprezentantki i koncepcji, stąd pomysł, by do Tel Awiwu wysłać mężczyznę, a nie kobietę.\nA w Polsce 🇵🇱? Plotek póki co brak, chociaż najczęściej przewijają się wśród fanów nazwiska takie jak Doda, Ifi Ude, Michał Szpak czy Tulia. Nie wiadomo na razie, czy TVP zdecyduje się na wybór wewnętrzny czy będzie kontynuować organizację Krajowych Eliminacji. Mamy nadzieję, że czegokolwiek dowiemy się jeszcze przed świętami. Tymczasem trwają przygotowania do imprez sylwestrowych. Pewne jest, że w TVP pojawi się Roksana Węgiel (JESC 2018), z kolei do Polsatu trafią m.in. Michał Szpak (ESC 2016), Ich Troje (ESC 2003 i 2006) czy Natalia Szroeder (KE 2016). Telewizja publiczna organizuje Sylwestra w Zakopanem, Polsat w Chorzowie, a TVN w Warszawie. Rok temu przyszły reprezentant eurowizyjny pojawił się w TVP – był to Gromee, który wystąpił w Zakopanem razem z Mahan Moin. Czy i tym razem należy szukać uczestnika Eurowizji w stawce sylwestrowej telewizji publicznej?\nŹródło: ESCkaz, inf. własne, Wikipedia, Eurovision-Spain, Eurovoix, Twitter, CzechMag, CT, Instagram, Polsat, TVP, fot.: Instagram\nThis entry was posted in:Austia, Cypr, Czechy, Hiszpania, Holandia, Polska na Eurowizji, Rosja, San Marino, Wielka Brytania\nTagged with:Alexander Panayotov, AVROTROS, BBC, Co robić na Sylwestra, CT, CyBC, Dave Zulueta, Doda, Doda na Eurowizji, ESC 2019, Eurowizja 2019, Eurowizja Sylwester, Famous Oberogo, Filip Kirkorov, Ifi Ude, Ifi Ude na Eurowizji, Jim van der Zee, Kto wystąpi na Sylwestra, Kto z Hiszpanii na Eurowizję, Kto z Rosji na Eurowizję, Michał Szpak na Eurowizji, Miki, Najnowsze plotki z Eurowizji 2019, Natalia Lacunza, Noelia Franco, Olga Buzova, Operacion Triunfo, OT, PTK, roksana węgiel, RTVE, Sara de Blue, Sergey Lazarev, SuRie, Sylwester MArzeń TVP2, The Voice, Tulia na Eurowizji, Vangelis Kakouriotis, Wybór wewnętrzny\nPoprzedni wpisPopularna topmodelka prowadzącą Eurowizji 2019! Kto jeszcze przywita Europę z Tel Awiwu?\nNastępny wpis🇭🇺 WYWIAD/INTERVIEW: DÁVID HEATLIE – „Wciąż kocham pić, ale tylko, gdy świętuję!” / „I still love drinking, but now only when I celebrate!”\nARCHIWUM Wybierz miesiąc Marzec 2021 (1) Luty 2021 (28) Styczeń 2021 (29) Grudzień 2020 (29) Listopad 2020 (38) Październik 2020 (33) Wrzesień 2020 (40) Sierpień 2020 (27) Lipiec 2020 (25) Czerwiec 2020 (32) Maj 2020 (34) Kwiecień 2020 (28) Marzec 2020 (34) Luty 2020 (39) Styczeń 2020 (34) Grudzień 2019 (29) Listopad 2019 (36) Październik 2019 (28) Wrzesień 2019 (39) Sierpień 2019 (38) Lipiec 2019 (31) Czerwiec 2019 (28) Maj 2019 (37) Kwiecień 2019 (30) Marzec 2019 (38) Luty 2019 (43) Styczeń 2019 (46) Grudzień 2018 (38) Listopad 2018 (40) Październik 2018 (42) Wrzesień 2018 (46) Sierpień 2018 (41) Lipiec 2018 (35) Czerwiec 2018 (43) Maj 2018 (47) Kwiecień 2018 (35) Marzec 2018 (40) Luty 2018 (61) Styczeń 2018 (57) Grudzień 2017 (29) Listopad 2017 (31) Październik 2017 (22) Wrzesień 2017 (36) Sierpień 2017 (29) Lipiec 2017 (41) Czerwiec 2017 (42) Maj 2017 (56) Kwiecień 2017 (33) Marzec 2017 (43) Luty 2017 (61) Styczeń 2017 (49) Grudzień 2016 (38) Listopad 2016 (44) Październik 2016 (37) Wrzesień 2016 (37) Sierpień 2016 (35) Lipiec 2016 (34) Czerwiec 2016 (43) Maj 2016 (62) Kwiecień 2016 (40) Marzec 2016 (53) Luty 2016 (86) Styczeń 2016 (60) Grudzień 2015 (49) Listopad 2015 (29) Październik 2015 (21) Wrzesień 2015 (15) Sierpień 2015 (14) Lipiec 2015 (19) Czerwiec 2015 (25) Maj 2015 (35) Kwiecień 2015 (25) Marzec 2015 (23) Luty 2015 (23) Styczeń 2015 (22) Grudzień 2014 (24) Listopad 2014 (20) Październik 2014 (21) Wrzesień 2014 (18) Sierpień 2014 (14) Lipiec 2014 (15) Czerwiec 2014 (17) Maj 2014 (12) Czerwiec 2013 (14) Maj 2013 (16) Kwiecień 2013 (27) Marzec 2013 (22) Luty 2013 (27) Styczeń 2013 (29) Grudzień 2012 (28) Listopad 2012 (26) Październik 2012 (28) Wrzesień 2012 (26) Sierpień 2012 (22) Lipiec 2012 (25) Czerwiec 2012 (28) Maj 2012 (41) Kwiecień 2012 (31) Marzec 2012 (30) Luty 2012 (30) Styczeń 2012 (27) Grudzień 2011 (28) Listopad 2011 (21) Październik 2011 (17) Wrzesień 2011 (14) Sierpień 2011 (18) Lipiec 2011 (19) Czerwiec 2011 (26) Maj 2011 (38) Kwiecień 2011 (28) Marzec 2011 (32) Luty 2011 (28) Styczeń 2011 (7) Grudzień 2010 (24) Listopad 2010 (27) Październik 2010 (27) Wrzesień 2010 (23) Sierpień 2010 (17) Lipiec 2010 (24) Czerwiec 2010 (25) Maj 2010 (30) Kwiecień 2010 (28) Marzec 2010 (33) Luty 2010 (30) Styczeń 2010 (27) Grudzień 2009 (30) Listopad 2009 (31) Październik 2009 (26) Wrzesień 2009 (25) Sierpień 2009 (6) Lipiec 2009 (7) Czerwiec 2009 (21) Maj 2009 (39) Kwiecień 2009 (30) Marzec 2009 (31) Luty 2009 (36) Styczeń 2009 (33) Grudzień 2008 (31) Listopad 2008 (32) Październik 2008 (28) Wrzesień 2008 (16) Sierpień 2008 (25) Lipiec 2008 (29) Czerwiec 2008 (28) Maj 2008 (30) Kwiecień 2008 (19)


** B&B BELGICA, BRUGIA **\nKorte Rijkepijndersstraat 11, Brugia, Belgia\nB&B Belgica jest położony w handlowej dzielnicy Brugii, w niedalekiej odległości od Brugia, Minnewater Lake i Boudewijn Theme Park and Dolfinarium.\nB&B Belgica udostępnia pokoje hotelowe wyposażone w urządzenia do parzenia kawy/herbaty, balkon, telewizję wielokanałową, ogrzewanie i miejsce do jedzenia. Wszystkie pokoje mające dywanowe podłogi posiadają meble z drewna drzew liściastych.\nStacja kolejowa Brugge leży w odległości 20-minutowego spaceru od obiektu.\nB&B Belgica, Belgia\nHotel Czerniewski Warszawa: stronie internetowej;\nNocleg ze śniadaniem Dedek Park Warszawa: stronie internetowej;\nHotel Radisson Blu Centrum Warszawa: stronie internetowej;\nHostel Centrum Warszawa: stronie internetowej;\nHotel Lord Warszawa: stronie internetowej;\nHotel Nh City Praga: stronie internetowej;\nHotel Expo Praga: stronie internetowej;\nHotel Kamp Helsinki: stronie internetowej;\nHotel Bamby Rimini: stronie internetowej;\nHotel Ciragan Kempinski Stambuł: stronie internetowej;\nHotel Losanna Rimini: stronie internetowej;\nHotel Scandic Park Helsinki: stronie internetowej;\nHotel Grand Star Bosphorus Stambuł: stronie internetowej;\nHotel Four Seasons Lion Sankt Petersburg: stronie internetowej;\nNocleg ze śniadaniem People - A Place To Be Palermo: stronie internetowej;\nHotel Feetup Backpackers Walencja: stronie internetowej;\nHotel Arach Harbiye Stambuł: stronie internetowej;\nHotel Popov Sankt Petersburg: stronie internetowej;\nHotel Centro Atlanta Hanower: stronie internetowej;\nHotel Cit Hotels Britannia Genua: stronie internetowej;\nHotel Indigo - Boulevard Helsinki: stronie internetowej;\nHotel Pacific Fortino Turyn: stronie internetowej;\nHotel Delle Alpi Turyn: stronie internetowej;\nHotel Total Valencia Attics III Walencja: stronie internetowej;\nNocleg ze śniadaniem La Falconera Turyn: stronie internetowej;\nHotel Ayre Astoria Walencja: stronie internetowej;\nHotel Best Western Plus Genova Turyn: stronie internetowej;\nHotel Original Turyn: stronie internetowej;


Instynkt pięknej Inez - Carlos Fuentes - opinia o książce (56914) - Lubimyczytać.pl\nInstynkt pięknej Inez /\n5,82 (67 ocen\ti\t6 opinii) Zobacz oceny\nCarlos Fuentes w tej niedużej, ale fascynującej bogactwem nastrojów i przemyśleń opowieści, mówi, że "wszystko, co ukryte, czeka po prostu na nasze uważne spojrzenie". Pozornie banalny romans, stanowiący główny wątek powieści, eksploduje dramatyzmem, skłaniając czytelnika do zastanowienia się nad zagadką mijającego czasu i odradzającej się w kolejnych wcieleniach miłości. Zagłębiając się w...\nCarlos Fuentes w tej niedużej, ale fascynującej bogactwem nastrojów i przemyśleń opowieści, mówi, że "wszystko, co ukryte, czeka po prostu na nasze uważne spojrzenie". Pozornie banalny romans, stanowiący główny wątek powieści, eksploduje dramatyzmem, skłaniając czytelnika do zastanowienia się nad zagadką mijającego czasu i odradzającej się w kolejnych wcieleniach miłości. Zagłębiając się w "podwójny", stworzony przez Fuentesa świat, znajdujemy odpowiedź na pytania, które przed nami stawia. Ale może nie będzie to odpowiedź jednoznaczna, lecz inna dla każdego z nas? Powieść zaczyna się jakby od środka - głównego bohatera poznajemy jako 93-letniego starca (niegdyś cenionego dyrygenta), wpatrującego się w pewien przedmiot, stanowiący ważny rekwizyt w całej książce. Jest to kryształowa pieczęć (autor opisuje ją dokładnie), będąca czymś w rodzaju amuletu czy symbolu doskonałości (jest okrągła i gładka). Stary dyrygent nie potrafi się bez niej obejść, chociaż z całą pewnością nie służy ona do pieczętowania czegokolwiek. Motyw pieczęci przewija się przez całą książkę. Główny wątek fabularny powieści to historia niespełnionej miłości dyrygenta i utalentowanej śpiewaczki o imieniu Inez. Historię tę poznajemy poprzez retrospekcję. Oto lata II wojny światowej, Anglia, bombardowany Londyn. Dyrygent (wówczas młody, ale już sławny) wywozi piękną Inez do nadmorskiej miejscowości, gdzie jednak miłosna przygoda nie znajdzie spełnienia, natomiast czytelnik dowiaduje się o istnieniu tajemniczej "trzeciej osoby". Jednocześnie z tym wątkiem pojawia się drugi: opowieść o związku dwojga ludzi z prehistorycznej przeszłości - będzie się ona przeplatać z historią dwojga poznanych już bohaterów. Dyrygent i śpiewaczka, po latach sukcesów artystycznych, spotykają się tylko raz, w 19 lat po pamiętnym (i na dobrą sprawę, niezrozumiałym) rozstaniu. Po wspólnym występie - jest to "Potępienie Fausta" Berlioza widzą się już tylko po to, aby się pożegnać i stwierdzić, że nie byli sobie przeznaczeni. Książka Fuentesa zadziwia nieoczekiwanymi chwytami, nagłą zmianą stylistyki i nastrojów. Wielki urok ma też subtelna analiza wątków miłosnych. Ważne miejsce w powieści zajmuje muzyka. W tle wciąż obecny jest motyw ze wspomnianego utworu Berlioza, analizowanego w ciekawy sposób. Na końcowych stronach książki żegnamy się ze starym dyrygentem, który, wiedząc, że niedługo umrze, wraca myślą do Inez i... kryształowej pieczęci.\niwona | 2017-03-15\nKsiążka ta wywarła na mnie mieszane uczucia; przedstawione zostały tu dwie pozornie różne historie, nie mające ze sobą nic wspólnego poza tym, że obie mówią o ponadczasowym uczuciu- miłości. Z jednej strony historia "dziwnej " miłości znakomitego dyrygenta i sławnej spiewaczki - tytułowej Inez,która ciągnie się latami, a tak naprawdę trwa "jedną chwilę szczęścia ". Z drugiej - czasy prehistoryczne- i związek, który wystawiony jest na ciężkie próby - przetrwania w ówczesnych realiach.. Wbrew pozorom, nie jest to lektura łatwa, lekka i przyjemna;wymaga głębszej analizy, zmusza do refleksji nad tematem. .. Pomimo, że książka nie "wciągnęła mnie " i nie pozostawiła trwałego śladu w mej pamięci, to pobudzila do refleksji, głębszego zastanowienia się nad tym, w jaki sposób uczucia determinują nasz byt w tym świecie. . ?. Warto przeczytać.


Jak DPD Polska wspiera dzieci - Puls Biznesu - pb.pl\nJak DPD Polska wspiera dzieci\nopublikowano: 09-02-2010, 12:44\nSpółka promuje już piątą edycję akcji charytatywnej Noworoczna Paczka!\nAkcja Noworoczna Paczka polega na zbiórce wśród wszystkich pracowników DPD Polska oraz wśród zainteresowanych Klientów artykułów przydatnych dzieciom z biednych środowisk. Po zakończeniu zbiórki odbywa się finał akcji, czyli ‘Wielkie Pakowanie’ zebranych przedmiotów, które potem firma DPD doręcza dzieciom w wybranych placówkach w całej Polsce. Firma organizuje akcję już po raz piąty. Czwarta edycja zakończyła się wynikiem 10 000 zebranych darów! W tym roku, ponownie we współpracy z Polskim Czerwonym Krzyżem, zostały wybrane najbiedniejsze świetlice socjoterapeutyczne oraz domy interwencji kryzysowej w Polsce. Dla dzieci z tych instytucji zostanie przeprowadzona zbiórka, która zakończy się 12 lutego organizowanym w Centrali w Warszawie ,,Wielkim Pakowaniem”. Zbiórka obejmuje nie tylko zabawki, ale także: przybory szkolne (piśmiennicze, zeszyty, linijki, gumki itp.), książki oraz słodycze (trudno rozpuszczalne i łatwe w transporcie).\nAkcja Noworoczna Paczka polega na zbiórce wśród wszystkich pracowników DPD Polska oraz wśród zainteresowanych Klientów artykułów przydatnych dzieciom z biednych środowisk. Po zakończeniu zbiórki odbywa się finał akcji, czyli ‘Wielkie Pakowanie’ zebranych przedmiotów, które potem firma DPD doręcza dzieciom w wybranych placówkach w całej Polsce. Firma organizuje akcję już po raz piąty. Czwarta edycja zakończyła się wynikiem 10 000 zebranych darów!\nW tym roku, ponownie we współpracy z Polskim Czerwonym Krzyżem, zostały wybrane najbiedniejsze świetlice socjoterapeutyczne oraz domy interwencji kryzysowej w Polsce.\nDla dzieci z tych instytucji zostanie przeprowadzona zbiórka, która zakończy się 12 lutego organizowanym w Centrali w Warszawie ,,Wielkim Pakowaniem”.\nZbiórka obejmuje nie tylko zabawki, ale także: przybory szkolne (piśmiennicze, zeszyty, linijki, gumki itp.), książki oraz słodycze (trudno rozpuszczalne i łatwe w transporcie).\nTransport i logistykaPolskaPolityka społecznaFirmy kurierskie\nTransport i logistyka / Jak DPD Polska wspiera dzieci


Klaudia Halejcio jest szczęśliwie zakochana\nKlaudia Halejcio jest szczęśliwie zakochana. "Nieoczekiwanie spotykasz kogoś przy kim się uśmiechasz"\nAW 27.07.2020 07:00\nKlaudia Halejcio pochwaliła się na Instagramie, że jest w związku. Nie ukrywa swojej radości i dzieli się z internautami swoim szczęściem.\nKlaudia Halejcio to jedna z tych gwiazd, która nie ma zbyt dużego szczęścia w miłości. Choć aktorka ma na swoim koncie kilka poważniejszych związków, to z nikim nie udało jej się założyć rodziny. Jednak teraz może się to zmienić. Właśnie poinformowała swoich fanów, że jest w związku.\nAktorka przebywa aktualnie na wakacjach w Grecji, dokładniej na wyspie Rodos. Nie jest jednak sama. Na Instagramie dodała nagranie, na którym trzyma rękę tajemniczego mężczyzny. Aktorka nie pokazała ukochanego, ani nic więcej o nim nie opowiedziała. Napisała jedynie, że jest bardzo szczęśliwa:\nNieoczekiwanie spotykasz kogoś przy kim się uśmiechasz #chwilektorewartopamietac #szczęśliwa.\nInternauci w komentarzach gratulują jej nowej miłości i piszą, że mocno ją wspierają oraz mają nadzieję, że wreszcie znalazła prawdziwe uczucie. Gwiazda w grudniu rozstała się z poprzednim partnerem i do teraz była sama, dlatego wiadomość o tym, że znowu jest w związku, tak ucieszyła fanów.\nKlaudia, jesteś tak wspaniałą osobą, zasługujesz na wszystko, co najlepsze! Życzę Ci dużo słońca i miłości!\nAle się cieszę.\nI tak ma być. Spontany są najlepsze - uważają.\nZobacz wideo Klaudia Halejcio ma jedno z najpiękniejszych mieszkań\nSądząc po tym, że Klaudia raczej nie afiszuje się ze swoimi partnerami, nowy ukochany nie będzie częstym gościem na jej profilu. Aktorka prawdopodobnie chciała tylko oznajmić, że się z kimś spotyka i podzieliła się z fanami swoją radością. Aczkolwiek liczymy na to, że tym razem zrobi wyjątek i będzie chętniej opowiadać o nowej miłości. Mamy też nadzieję, że już niedługo dowiemy się, kim jest jej wybranek.\nKlaudia Halejcio pije wino i farbuje włosy. Nie obyło się bez poważnej wpadki. ''Zapomniałam o czubku głowy''\nKlaudia Halejcio opowiedziała o samotności podczas domowej izolacji. Upiekła bułeczki i nie ma ich z kim zjeść\nKlaudia Halejcio minęła się z powołaniem. Jej mieszkanie wygląda jak z okładki magazynu. Powinna zostać projektantką wnętrz?\nMartyna Wojciechowska wyprowadziła się z apartamentu na Żoliborzu! Pozuje w nowej garderobie. "Misja wykonana"\nAgnieszka Kotońska z "Gogglebox" wspomina ślub. Miała dwie suknie. "Falbany, diadem na głowie" [EXCLUSIVE]\nHoroskop dzienny - 14 kwietnia (Baran, Byk, Bliźnięta, Rak, Lew, Panna, Waga, Skorpion, Strzelec, Koziorożec, Wodnik, Ryby)\n"You Can Dance". Tancerze protestują przeciw programowi w TVP. Powstała petycja do producenta. Chcą emisji w innej stacji


tagi: Gaz-System gazociągi Ukraina Polityka energetyczna Polski\nPorozumienie o zasadach współpracy przy projektowaniu i budowie interkonektora, podpisane na początku grudnia przez Gaz-System i Ukrtransgaz wymienia, pojawiający się zresztą już wcześniej, rejon Bilcze-Wołycia jako punkt docelowy gazociągu. Chodzi zatem o kompleks podziemnych magazynów gazu (ukr. Більче-Волицьке) wokół miejscowości Piatniczany, leżącej 50 km ma południu od Lwowa i 15 km na północ od Stryja. Miejsce to leży niecałe 90 km od tranzytowego punktu Hermanowice/Drozdowicze na granicy polsko-ukraińskiej. Kwestia dokładnego przebiegu nowego gazociągu pozostaje otwarta, dopiero w trakcie dalszych prac projektowych Ukraińcy wytyczą jakąś trasę, chociaż wspomina się, że rura miałaby ok 110 km.\nCo ciekawe, Ukraińcy mają praktycznie dwa systemy przesyłu gazu, które – przynajmniej w tej okolicy – nie łączą się ze sobą. Główny system przesyłu rosyjskiego gazu – zwany Braterstwo – biegnie na Słowację i ma w dodatku własne magazyny. Przesył w obrębie kraju oraz połączenia z Polską i częściowo ze Słowacją i Węgrami zapewnia z kolei drugi system, zbudowany z rur o mniejszej średnicy i mniejszej przepustowości niż Braterstwo. Dwie nitki „mniejszego” systemu biegnące do Polski obsługują zarówno eksport rosyjskiego gazu w ramach kontraktu jamalskiego, jak i dostawy z Zachodu na Ukrainę. W przypadku Węgier, jednak nitka dostaw należy do „dużego”, a druga – do „małego” systemu.\nDziś maksymalna techniczna możliwość przesyłu gazu z Polski na Ukrainę to 1,5 mld m sześc. rocznie, oczywiście przy sprzyjających warunkach rozpływu gazu w systemach obydwu państwa. Nowa rura od 2020 r. powinna podnieść te zdolności do nawet do 8 mld m sześc. gazu rocznie (przy okazji podnosząc o niemal porównywalną wielkość możliwość przepływu w drugą stronę).\nUmowa przewiduje możliwość przeprowadzenia procedury Open Season dla zbadania zainteresowania wykorzystaniem projektowanego połączenia. Wydaje się jednak, że będzie to tylko formalność, bo polski rząd za jeden z filarów swojej polityki uznaje stworzenie korytarza eksportowego gazu na Ukrainę. Zainteresowanie deklarują też Ukraińcy. Teoretycznie jedyną przeszkodą mógłby być gwałtowny wzrost wydobycia gazu na samej Ukrainie. O ile pojawiają się ostatnio informacje o zwiększeniu wydobycia czy też odkryciu nowych złóż, to rozpoczęcie eksploatacji wymaga czasu i pieniędzy. Tych ostatnich Ukraińcy raczej nie mają, a z czasem też różnie bywa. Dywersyfikacja importu raczej na pewno wyjdzie taniej.


Online na raty | +/- 30 minut na dopięcie tematu | Porównywarka Faraon24\nFaraon24 » Online na raty | +/- 30 minut na dopięcie tematu\nOnline na raty - te firmy spełniają surowe wymagania Faraon24\ntak, wer. BIK\ntak, zdalnie, weekend\nkoszt za każde 1000 zł\ntak, bez konta\ntak, na GIRO\n8000 - 150 000 zł\ntak, dowolny cel, wyciąg pdf z banku\n+wyciag za 3 msc.\n1000 - 60 00 zł\ntak, na konto\nSpełnienie surowych wymagań Faraon24 to trudne zadanie. Nie każda firma potrafi przejść wieloetapową weryfikację Analiza24. Te firmy spełniają nasze wymagania. Na liście znajdują się m.in. wonga.pl, supergrosz.pl, aliorbank.pl, citihandlowy.pl, sponto.pl, finzmo.pl, hapipozyczki.pl i wiele innych ratalnych gigantów.\nPodstawowe wymagania Faraon24 wobec rat online:\nOnline to proces, który można zrealizować bez wychodzenia z domu. Jest odwrotnością AFK (away from keyboard – z dala od klawiatury). Nic dziwnego, że proces ten cieszy się tak ogromną popularnością. Wigoru projektantom procesów dodała pandemia COVID-19 wymuszająca jeszcze szybszy tranzyt do sieci usług niematerialnych.\nSpis ratalnych udzielanych na onlineowych zasadach\nByć online to znaczy posiadać wszystkie przymioty pozwalające na proces bez wychodzenia z domu:\nkażdy wniosek dostępny jest na stronie internetowej w formie interaktywnego formularza\ndecyzja wydawana jest szybko po przesłaniu zwalidowanego wniosku\nprzelew zlecany jest automatycznie natychmiast to wydanej decyzji\nObliczone oprocentowanie RRSO\n0% na rok\nWyznaczona szybkość wydawania decyzji\n57% na rok\n101% na rok\n7,43% na rok\n10,23% na rok\n92,48% na rok\n159,79% na rok\n17% na rok\n131% na rok\n8% na rok\nOnlineowo znaczy bardzo szybko i mniej kosztuje\nIm szybciej tym lepiej. Do tego zostały zaprojektowane procesy online obsługi kredytobiorców. W naszej kulturze czas to ewidentnie pieniądz. Świadczy o tym chociażby trend zamiany pojazdów samochodowych w komunikacji miejskiej na lekkie motocykle klasy 125cc. Popularność w tym temacie onlineowych kredytów przekłada się na podwójną oszczędność – 125cc pali mniej tak samo jak onlineowy proces kosztuje mniej. Dostawcy i odbiorcy zyskują nie wspominając już na limitowaniu strat środowiskowych. Chcemy omijać korki i szybciej dostać się do domu. I tego samego oczekujemy od świadczących usługi niematerialne. Kiedy nie ma potrzeby osobistego odbierania gotówki bo każdy posiada konto bankowe wizyty w oddziałach stają się coraz bardziej widziane jako niewygodne. Dodatkowo w czasie pandemii COVID-19 ograniczenie wychodzenia z domu i bezpośrednich kontaktów między ludzkich jest po prostu bezpieczne.


Osiedle studenckie Uniwersytetu Łódzkiego (fot. Archiwum UŁ)\nNowo powstałe lub odradzające się po II wojnie światowej uczelnie polskie - w wizji Józefa Stalina - miały być ośrodkami, gdzie ideologia marksistowska, mocno wspierana przez środowisko akademickie, będzie się szybko rozwijać. Jak ten eksperyment się udał? Sprawdzi to student Uniwersytetu Łódzkiego Piotr Budzyński, który otrzymał na swoje badania Diamentowy Grant Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego.\n- Jednym z najciekawszych obiektów moich badań będzie właśnie Uniwersytet Łódzki, bo to jemu komuniści przeznaczyli szczególną rolę w swoich planach - wyjaśnia młody badacz.\nDo tej pory badania tego typu skupiały się na tym jak w nowej rzeczywistości funkcjonowały władze uniwersyteckie i uczelnia jako instytucja. Piotr Budzyński sprawdzi jak wyglądało życie wykładowców i studentów - jak radzili sobie z wszechobecną propagandą, represjami? W jakim stopniu stalinizacja uniwersytetów była iluzją?\n- Choć polskie uniwersytety powojenne były tworzone na wzór tych radzieckich, najnowsze ustalenia naukowe pokazują, że w Polsce pod rządami Bolesława Bieruta, nie udało się stworzyć instytucji szkolnictwa wyższego, które kierowały się identyczną ideologią - mówi Piotr Budzyński.\n- Brałem udział w pierwszej edycji programu UŁ Studenckie Granty Badawcze. Dało mi to dużo doświadczenia, w dużej mierze dzięki temu udało mi się zdobyć Diamentowy Grant - przyznaje student historii.\nOskar Ciesielski z Wydziału Biologii i Ochrony Środowiska UŁ jest jednym z osiemdziesięciu pięciu polskich laureatów programu Diamentowy Grant 2019. Wyróżnienia przyznawane są przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Projekt Oskara skupia się na badaniach śródbłonka ...\nE-historia – przyszłość zdalnych kierunków na UŁ\nUniwersytet Łódzki posiada wypracowane i sprawdzone metody e-learningowe. Przykładem jest kierunek E-historia działający od 2018 roku. Projekt jest odpowiedzią nie tylko na potrzebę dopasowania oferty dydaktycznej do osób czynnych zawodowo, ale również przygotowuje stude...\nWiększość pracowników UŁ pracuje obecnie zdalnie ze swoich domów. Nie wszyscy jednak mają taką możliwość. Zespół z Osiedla Akademickiego od początku zmagań z epidemią COVID19 zapewnia profesjonalną opiekę studentom, zagranicznym i polskim, którzy pozostali na miejscu. Że...\nKoronawirus: nowa strona UŁ z kompletem informacji\nW związku z szybko rosnącą ilością informacji i pytań związanych z obecnym funkcjonowaniem UŁ, opracowaliśmy osobną stronę dedykowaną aktualnej sytuacji Uczelni. / Due to fast growing amount of information and questions about current UL's functioning, we created a speci...


5 błędów, jakie popełniają rodzice, kiedy ich dzieci (i oni sami) chorują! | szczesliva\nnapisała szczesliva • 04/01/2022 • Post sponsorowany\nUmówmy się, że najbliższe kilka zdań, które przeczytacie, wypowiadam szeptem i zostawiacie je tylko dla siebie. :P Wiecie, żeby nie zapeszyć, nie wywołać wilka z lasu, itd. :D ;-) Jakiś czas temu na moim Fanpage’u pisałam o tym, że czasami mam wrażenie, że wystarczy, że napiszę o tym, że moje dzieci są zdrowe, a następnego dnia któreś z dzieci zaczyna walczyć z katarem. Jak się okazało – Wy też doskonale znacie tę zależność. :D\nZatem nie chwalę się, ale tylko nadmieniam szeptem, że u nas od grudnia jest super. :-)Dwa razy widziałam na horyzoncie jakieś podejrzane kichanie, jakieś początki kataru, które tak jak szybko przyszły tak następnego dnia nie było po nich śladu.\nOd paru miesięcy mam swój autorski „protokół”, i jak tylko coś się zaczyna dziać, to ja działam wg mojego „protokołu”, czyli kilku najważniejszych wg mnie rzeczy, które robię jak tylko widzę pierwiastki potencjalnego przeziębienia na horyzoncie u siebie i dzieci. O nim piszę słów parę na samym końcu.\nO tym, że całą rodziną bierzemy wit. D nie muszę Wam chyba pisać. To jest totalna podstawa!\nNo to nie przedłużając. Podrzucam garść błędów, jakie popełniają rodzice podczas infekcji swoich dzieci i swojej (ja też je popełniałam, biję się w pierś!) o których wspominali mi pediatrzy i inne osoby, którym ufam w kwestiach zdrowia.\nPrzy okazji zdradzę Wam kilka moich patentów na to, jak działam, aby te początki kataru czy kichania „nie poszły” dalej. :-)\n1. Faszerowanie siebie i dzieci paracetamolem i ibuprofenum z byle powodu.\nDo dzisiaj pamiętam dyskusję, jaka rozwinęła się w zeszłym roku pod jednym z moich facebookowych postów. Ja wtedy jasno podkreśliłam moje stanowisko dotyczące tego, że substancji typu: paracetamol i ibuprofenum szczególnie u dzieci nie traktuję jak soczku malinowego, który można podawać zawsze i wszędzie, i na wszystko. Kiedyś bardzo uczulała mnie w tej kwestii pediatra moich dzieci. Te substancje służą głównie do walki z gorączką i/lub gdy lekarz zaleci – gdyż mają działanie przeciwzapalane. Jednak kiedy jedna z mam napisała pod tamtym postem, że ona podaje na zmianę paracetamol z ibuprofene, gdy tylko zaczyna się u jej dziecka wodnisty katar, to napisałam jej wtedy, co w tym temacie poradził mi nasz pediatra. Rozpętała się wtedy spora burza, bo jak się okazało, tamta mama nie była odosobniona w swoim poglądzie…\nSprawa na szczęście szybko się rozwiązała po komentarzu jednej z Czytelniczek, która jest lekarzem pediatrą, i podlinkowała do właściwych źródeł, które wyraźnie wskazały, kiedy podawanie tych substancji ma sens.\nGdy jedynym problemem jest katar – podawanie tych substancji sensu nie miało. :-)\n2. Nadużywanie kropli lub spray’ów do nosa zawierających składniki silnie obkurczające śluzówkę (np. ksylometalozinę).\nPodczas dokuczliwego kataru takie spray’e do nosa są bardzo pomocne zarówno dla dorosłych jak i dzieci. Ja jednak staram się stosować je jak najrzadziej i tylko w tej „ostrej” fazie kataru. Znam osoby, które stosują takie spray’e cały rok i można śmiało powiedzieć, że są już od nich w pewien sposób uzależnione, do czego same się przyznają. :( Bo to tak naprawdę jest koło zamknięte w przypadku długiego ich stosowania (o czym wyraźnie przestrzega ulotka…)\nPo dłuższym ich stosowaniu dochodzi do sytuacji, w której bez kilku psików przed snem osoby je stosujące mają wrażenie, że nie mogą oddychać przez nos, i kończy się na ponownym zaaplikowaniu produktu. Ja mam wrażenie, że po kilku dniach stosowania kropli obkurczających śluzówkę mam nie tylko wysuszoną śluzówkę nosa, ale gardło również.\nDo nosa i do gardła stosuję od jakiegoś czasu dwa produkty, które mi zostały polecone, i działają bez pudła. Nie tylko nawilżają, ale też działają przeciwwirusowo, włącznie z wirusem grypy typu A i B, jak i koronawirusem. O nich opowiem Wam za moment. W ciągu dnia sprawdzają nam się również ziołowe inhalacje. Ja inhaluję się naparem ziołowym nawet wtedy, gdy jestem zdrowo – to dobrze mi robi przy napięciowym bólu głowy.\nKolejnym często popełnianym błędem jest…\n3. Zapominanie o tym, że picie dużej ilości płynów w trakcie trwającej infekcji to niezwykle ważna kwestia.\nZresztą, picie dużej ilości płynów na co dzień (nie tylko w trakcie infekcji) to kluczowa sprawa, aby nasz organizm dobrze funkcjonował. Ja (szczególnie zimą) piję ciepłą wodę, unikam napojów słodzonych, wybieram najchętniej herbaty ziołowe i owocowe.\nMoje dzieci ostatnio przyzwyczaiły się do picia ciepłej herbaty lipowej. Dla przełamania jej ziołowego smaku dodaję pół łyżeczki soku z malin domowej roboty. A jak tylko pojawiają się pierwsze oznaki przeziębienia jak np. kichanie czy wodnisty katar, do robię mocną herbatę lipową, dodaję do niej łyżkę soku z imbiru (własnoręcznie wyciskany sok z korzenia imbiru) i łyżeczkę soku z malin. Cudownie rozgrzewa!\nKolejnym błędem jest…\n4. Podawanie antybiotyków na oślep i niechęć do naturalnego wspierania organizmu.\nMyślałam, że czasy podawania antybiotyków „na wszystko” się skończyły, tymczasem jak mi niedawno zwierzyła się jedna z lekarek, nadal są osoby, którym się wydaje, że antybiotyk to najlepsza i najkrótsza droga do wyzdrowienia i wręcz już na początku wizyty proszą o antybiotyk. Są podobno nawet rodzice, którzy potrafią podać dziecku resztkę antybiotyku, który im został z poprzedniej infekcji, myśląc, że 1-2 dni podawania antybiotyku to właściwa droga. Tymczasem to totalne nieporozumienie. Antybiotyk podajemy wyłącznie na polecenie lekarza i podajemy go tak długo, jak sugeruje lekarz, a nie jak podpowiada nam nasze „widzimisię”. :(\nJa staram się unikać antybiotyków i na palcach jednej ręki mogę podać sytuacje, w których moje dzieci musiały przyjąć antybiotyk. Mam też szczęście do pediatrów, którzy przepisują antybiotyk tylko wtedy, gdy jest to absolutnie konieczne.\nU nas bez pudła z naturalnych produktów wspierających organizm sprawdza się: czosnek, kurkuma, imbir, sok z malin, lipa, ziele miodunki płucnej (do inhalacji), olejek z oregano, tymianku i majeranku (do aromaterapii), czarnuszka, czystek kreteński (do picia i jako składnik spray’u do gardła i do nosa), szałwia (do aromaterapii, do inhalacji i jako składnik spray’u do gardła i nosa), jeżówka purpurowa (jako dodatek do herbaty, do ssania i jako składnik spray’u do gardła i do nosa), acerola.\nJa wiem, że u mnie infekcje zaczynają się głównie wtedy, gdy nie zadbam odpowiednio o stan błon śluzowych (gardła i nosa). Także nawilżanie powietrza w pomieszczeniach i nawilżanie od wewnątrz jest niezwykle ważne. Mi pomagają w tym dwa oparte na naturalnych ziołowych składnikach spray’e do ust i nosa VIROSTOP, które stosujemy całą rodziną.\nJeśli szukacie przebadanego, bezpiecznego i naturalnego produktu, który nie tylko zapobiega infekcjom, ale też skraca czas trwających infekcji, to mogę polecić Wam VIROSTOP. Zawiera on m.in. czystek kreteński, który jak niedawno zapoznałam się z badaniami naukowymi, wykazuje działanie neutralizujące i przeciwinfekcyjne, nie tylko w przypadku grypy ale też koronawirusa. Jak wskazują badania naukowe czystek kreteński to wyjątkowa roślina.\nŻałuję, że przekonałam się do niego tak późno… :(\nCzystek charakteryzuje się wysoką zawartością polifenoli a polifenole zapewniają ochronę chemiczno-fizykalną, która zapobiega przenikaniu bakterii i wirusów do komórek. Szczególnie ważna jest ich zdolność do blokowania działania wirusowego enzymu neuraminidazy. Oprócz działania przeciwwirusowego i przeciwbakteryjnego polifenoli, czystek wykazuje także pozytywny wpływ na nasz układ odpornościowy – ma silne właściwości antyoksydacyjne, usuwa z organizmu substancje toksyczne, działa przeciw pleśniom, ma właściwości przeciwzapalne i dezynfekcyjne, a nawet łagodzi ból i stany zapalne. Szczególnie nadaje się do leczenia kaszlu, grypy i przeziębienia. Co niezwykle ważne szczególnie w sezonie zimowym – czystek ma korzystny wpływ na zapobieganie chorobom zakaźnym i wirusowym, takim jak grypa, przeziębienie, choroby górnych dróg oddechowych. Czyli jego podawanie jesienią i zimą może się okazać dobrym ruchem nie tylko w przypadku infekcji, ale też tym infekcjom przeciwdziałając. Co ciekawe w preparacie VIROSTOP wykorzystano synergiczne działanie kilku składników bogatych w polifenole co daje unikalny efekt.\nWięcej o polifenolach zawartych m.in. w czystku przeczytacie na pubmedzie, np. tutaj i tutaj.\nVIROSTOP do ust i VIROSTOP do nosa stosuję razem z moim M. Stosuje go też mój Starszak. Można go stosować już od 3 roku życia. To opatentowana naturalna formuła kilku substancji aktywnych, aby wzmocnić działanie czystka. Jeśli mierzycie się z częstymi infekcjami bądź zależy Wam na skracaniu istniejących infekcji, czy też chcecie im przeciwdziałać, to może to być w Waszym przypadku strzał w dziesiątkę. Oba spray’e mają w składzie czystek kreteński, bioflawonoidy cytrusowe, jeżówkę purpurową (echinacea purpurea). Spray do ust zawiera dodatkowo: szałwię lekarską i acerolę, a spray do nosa zawiera dodatkowo ekstrakt z aloesu, który silnie nawilża. Spray do ust ma przyjemny smak i chroni organizm przed wirusami i bakteriami, w tym przed grypą A i B i koronawirusem, i dodatkowo tworzy taki filtr ochronny na błonie śluzowej jamy ustnej + ma silne działanie przeciwzapalne, antyoksydacyjne oraz dezynfekcyjne. Dodatkowo hamuje enzymy neuraminidazy na powierzchni wirusów czyli wirus nie może dostać się do komórki i namnażać się.\nSpray do nosa VIROSTOP również chroni organizm przed wirusami i bakteriami, w tym wirusem grypy A i B i koronawirusem. Tworzy barierę ochroną na śluzówce nosa i zapobiega infekcjom wirusowym, a przy trwającej infekcji daje ulgę podczas nieżytu nosa, zapalenia błony śluzowej nosa i zatok przynosowych, z którymi ja mam problemy od kilku lat… Ten spray znacznie poprawia oddychanie przez nos, co od razu zauważycie, i mocno nawilża błonę śluzową nosa zapobiegając jej wysychaniu. To szczególnie ważne w sezonie grzewczym, jeśli macie problem z tym, aby utrzymać optymalną wilgotność w pomieszczeniach. W celu zapobiegania infekcjom warto stosować oba jednocześnie, gdyż śluzówki ust i nosa to główne miejsca przenikania wirusów i bakterii do naszego organizmu. Spray’e do ust i nosa różnią się nie tylko składem, mają również specjalne aplikatory dostosowane do miejsca aplikacji. Tutaj zostawiam Wam link do strony producenta, to możecie sobie więcej poczytać między innymi o tych dwóch produktach. Tutaj znajdziecie link do badań klinicznych, w których wykazano ich działanie względem koronawirusa SARS-CoV-2, oraz innych infekcji wirusowych górnych dróg oddechowych np. grypy typu A i B. Wiem, że zarówno jeden jak i drugi produkt można już kupić w wielu aptekach online. Tutaj albo tutaj znajdziecie przykładowe apteki, które mają te spray’e w swoim asortymencie.\nWiecie co jeszcze ostatnio zauważyłam nagminnie w internecie, z czym totalnie się nie zgadzam? To…\n5. Próby dyskredytowania naturalnych metod wspierania organizmu.\nNiedawno spotkałam się z twierdzeniem, że na infekcję nic nie pomaga. Że niby wystarczy żyć jak do tej pory a po siedmiu dniach wszystko samo minie. Bo niby wystarczy pozytywne nastawienie do życia. Ekhm…\nPowiem tak – ja naprawdę gratuluję tego życiowego optymizmu. :-) Ale znam jedną osobę, która próbowała wszystko „wyleżeć” w pracy udając przed całym światem, że jest nie do zdarcia i że można pracować będąc chorym (i zarażając przy tym pół biura…). A skończyło się to zapaleniem płuc i miesięcznym pobytem w szpitalu na oddziale pulmonologicznym.\nJak tylko widzę pierwsze oznaki choroby u dzieci, siebie czy męża, to stawiam bańki, podaję ciepłe płyny (z lipą na czele), dorzucam „złote mleko” na paście z kurkumy, rozgrzewam stopy maścią i zakładam grube skarpety, włączam dyfuzor aromaterapeutyczny, od razu nastawiam inhalacje z szałwii, miodunki płucnej, babki lancetowatej i majeranku. I działam!\nUważam, że warto korzystać z tego, co podaje nam natura, bo na moim przykładzie mogę powiedzieć, że to po prostu działa. :-)\nP.S. Jeśli Facebook pokazał Wam dzisiejszy post, zostawcie kciuk pod facebookowym postem. :* Podzielcie się ze mną, co u Was sprawdza się przy wspieraniu zdrowia i odporności w Wasze rodzinie. Sprawdzonych sposobów nigdy za wiele! :-)\nReply\tOla 05/01/2022 at 23:23\nDorzuciłabym siedzenie w domu. Jeśli samopoczucie pozwala, to warto wyjść na krotki spacer żeby dotlenić organizm, troszkę się poruszać, siedzenie w domu bardzo osłabia, mimo wszystko.\nReply\tAleksandra Razum 06/01/2022 at 11:34\nPani rady są może nie głupie jednak stawianie baniek uważam za głupotę i dziwię się że to się jeszcze robi. Jako dziecko sporo chorowalam i parę razy stawiano mi banki. Bardzo się ich bałam. Znam też osobę której poparzono plecy bankami i została blizna. Więc radze się zastanowić. Z ziołami też lepiej uważać ale Pani uwaza się za wszystko wiedzącą. Ja bałabym się posłuchać Pani rad i swojemu niemowlakowi zrobić inhalacje z tych ziół. Dużo zdrowia życzę…\nReply\tMagda Szczesliva 12/01/2022 at 21:42\nnie stawiam baniek ogniowych. stawiam wyłącznie bezogniowe. :-)\nReply\tAneta Boritzka 07/01/2022 at 19:56\nPrzyznam szczerze że nikt wcześniej mi tego nie polecił. Dopiero teraz pierwszy raz spotkałam się z tym na twoim blogu. Dziękuję na pewno wypróbuję.\nReply\tMalwa 09/01/2022 at 10:37\nTrzeba sobie jasno powiedzieć, że rodzice często „testują” na swoich dzieciach różne sposoby. Nie widzę w tym nic złego, każde dziecko jest inne i inaczej reaguje na nasze praktyki. Warto też pomyśleć o budowaniu odporności całej rodziny, ale wiadomo w tych zabieganych czasach różnie z tym bywa. Dlatego spray może być pierwszym krokiem do poprawy odporności, bo można go przyjmować profilaktycznie ?\nReply\tMama Asia 10/01/2022 at 20:41\nPost bardzo dobry. Sama stosuję większość z tych rad. Virostop to moje odkrycie ostatnich kilku miesięcy, nie wiem jak radziliśmy sobie wcześniej bez niego. Dzieciaki chorują o wiele rzadziej (a nawet jak już to przechodzą wszystko bardzo łagodnie). Bardzo polecam, wszystkim rodzicom. Warto dodać, że my o siebie też dbać musimy i też powinniśmy używać. :)\nReply\tDaria Wojciechowska 11/01/2022 at 09:48\nDzięki za fajny post! :) Nie słyszałam o tym sprayu, na pewno wypróbuję.\nReply\tTYP 12/01/2022 at 21:29\nA gdzie jest info o lokowaniu produktu?\nReply\tMagda Szczesliva 12/01/2022 at 21:41\nzawsze w tych samych dwóch miejscach. tuż pod tytułem, aby już na początku postu było to oznaczenie widoczne, i na końcu postu. mam nadzieję, że pomogłam. pozdrawiam\nReply\tGość 21/01/2022 at 21:13\nJak długo można stosowac virostop u dzieci w celu zapobiegania chorób,bo nigdzie nie moge znaleźć takiej informacji. I która wersja na zapobieganie jest lepsza do nosa czy gardla?\nReply\tMagda Szczesliva 21/01/2022 at 21:38\nhej! Zadałam to pytanie producentowi i dostałam odpowiedź:\nNajlepiej stosować oba, śluzówki nosa i gardła to główne drogi wnikania wirusów do organizmu. Profilatyczne stosowanie należy stosować tak długo jak jesteśmy narażeni na zakażenie. I może 2-3 dni po. Jednak przy stosowaniu jakiekolwiek suplementu, czy wyrobu medycznego warto zrobić co jakiś czas kilkanaście dni albo miesiąc przerwy, ale w momencie kiedy mamy mało zachorowań.\nNajlepiej stosować oba, dzięki temu zapewniona jest pełna ochrona górnych dróg oddechowych.\nJak długo można stosować Virostop? Ze względu na fakt, że ViroStop działa na bazie naturalnej i bez jakichkolwiek negatywnych skutków czy ryzyka przedawkowania, pozwalamy sobie twierdzić, że jego długotrwałe stosowanie jest bezpieczne.”\nReply\tGość 22/01/2022 at 06:25\nCzyli jeśli moje dziecko chodzi do przedszkola mogę spokojnie podawać przez cały ten okres z przerwami? Bo choroby znosi co tydzień . Dzięki za odpowiedź . 😊\nReply\tMagda Szczesliva 22/01/2022 at 09:02\nJa stosuje z przerwami. Czyli mniej więcej tydzień stosowania na tydzień przerwy.\nReply\tIga Kosakowska 13/02/2022 at 15:02\nW przedszkolu u mojej córki polecała go jedna mama i my też spróbowałyśmy ;) A że moja mała łapała wszystko bardzo szybko i teraz trochę się z tym poprawiło to całą rodzinką bierzemy i jakoś ten okres jesienno zimowy byl dla nas bardziej łaskawy niż zazwyczaj ;)


Śniadanie Project Managerów vol. 24 Online - Crossweb\n19.06.2021 (saturday) - 20.06.2021 (sunday)\nNaszym gościem będzie dr Andrzej Jeznach, który uważa, że samozarządzanie jest możliwe, ale wymaga spełnienia wielu warunków. Czy możemy nazwać go ekspertem w tej dziedzinie? Zdecydowanie, bo już przed blisko dziesięcioma laty zaczął wprowadzać samozarządzanie w swojej firmie, co opisał w książce "Szef, który ma czas". Książka ta została nominowana do tytułu najlepszego poradnika biznesowo-ekonomicznego w konkursie Economicus 2017, organizowanym przez "Dziennik Gazeta Prawna". Dwa lata później następna jego książka, "Szef, który myśli", także uzyskała podobną nominację. W obu pozycjach autor dzieli się szczerze swoimi doświadczeniami oraz refleksjami dotyczącymi samozarządzania.\nAndrzej Jeznach jest inżynierem i doktorem nauk ekonomicznych. Swoją karierę zawodową rozpoczął przed czterdziestoma laty w międzynarodowych koncernach w Hamburgu. Kilka lat spędził w Moskwie jako szef przedstawicielstwa BMW. Trzy dekady temu założył swoją pierwszą firmę, w Hamburgu, następnie inne w Rosji. Niedawno stery swojej organizacji przekazał młodszemu pokoleniu, ale nie tak jak sobie planował, tzn. że odejdzie od zarządu, zachowa część swoich udziałów i przejdzie do rady nadzorczej. Okazało się, że zgrany od lat zespół, pracujący bardzo efektywnie, nie był w stanie utrzymać tego systemu. Zabrakło lidera! Ten właśnie paradoks wyjaśnia w swojej najnowszej, wydanej w maju tego roku, książce "Szef, którego szukamy. Rzecz o odpowiedzialności".


Gość Niedzielny GN 51-52/2010\nGN 51-52/2010 DODANE 01.01.2011 AKTUALIZACJA 03.01.2012\nRaport "Gościa" 2010\nW Kościele * W Polsce * W świecie * W kulturze * W polityce * W obiektywie\nGN 51-52/2010 DODANE 20.12.2010 AKTUALIZACJA 22.08.2011\nPięć podróży Benedykta\nW Kościele - Rok 2010 W 2010 r. papież Benedykt odwiedził 5 krajów. Z pierwszą pielgrzymką udał się na Maltę (17 i 18 kwietnia). Miesiąc później (11–14 maja) odwiedził Portugalię.\nGN 51-52/2010 DODANE 20.12.2010\nSynod Kościoła prześladowanego\nW Kościele - Rok 2010 Od 10 do 24 października obradowało Zgromadzenie Specjalne Synodu Biskupów dla Bliskiego Wschodu.\nGN 51-52/2010 DODANE 27.12.2010 AKTUALIZACJA 22.08.2011\nUczniowie jednej z krakowskich szkół upiekli ciasta, przynieśli buty i skarpetki i zanieśli bezdomnym. Młodzi nie chcą, by przy opłatku życzyć im szóstek. Woleliby usłyszeć od najbliższych, że są dla nich ważni.\nBłogosławi i zieje ogniem\nDwuletni Michałek wyłożył się jak długi na ziemi. Co gorsza: lizak, który trzymał w rączce, rozsypał się. Malec w ryk. – Nie płacz, przecież lizaki nie są najważniejsze na świecie – pociesza go tata. – Tak, wieeeem – zaszlochał chłopak. – Miłość jest najważniejszaaa. Buuuuu!\nGN 51-52/2010 DODANE 21.12.2010 AKTUALIZACJA 22.08.2011\nBoże Narodzenie (pasterka)\nGN 51-52/2010 DODANE 21.12.2010 AKTUALIZACJA 02.11.2011\nKiedy wróci betlejemska radość?\nMyśl: Imię Wszechmocnego znaczy „Ja Jestem” – to znaczy nie jesteście nigdy sami, Ja Jestem z wami.\nMyśl: Gdzie jest Bóg, tam i ludziom do siebie bliżej\nO śledztwie smoleńskim z prokuratorem generalnym Andrzejem Seremetem rozmawia Jarosław Dudała.\nO reformie emerytalnej i jej związku z demografią, z prof. dr hab. Ireną E. Kotowską, rozmawia Tomasz Rożek.\nJapońska firma Toshiba stworzyła telewizor, na którym mogą być wyświetlane trójwymiarowe filmy, bez konieczności zakładania przez widzów specjalnych okularów.\nTajemnica tkwi w oku\nNie uśmiech, ale oczy Mony Lizy są najbardziej tajemniczym fragmentem sławnego obrazu Leonarda da Vinci.\nGN 51-52/2010 DODANE 27.12.2010\nDlaczego ścięta choinka zrzuca igły?\nNaukowcy z Université Laval w Kanadzie odkryli, że za opadanie igieł odpowiada roślinny hormon etylen.\nGN 51-52/2010 DODANE 23.12.2010 AKTUALIZACJA 22.08.2011\nCo dzień naprawiać płot\nO cioci Stefie, szacunku dla ojca i miłości z Pawłem Królikowskim rozmawia Barbara Gruszka-Zych.\nZagrałem dla kamieni\n– Ja tak czuję, że ktoś musiał przeżyć, kto zagra żydowską muzykę – mówi Leopold Kozłowski. – Zostałem sam jeden. Żeby ona nie zginęła, jak zginął naród.\nZagadka oblicza Chrystusa\nTwórcy filmu „Prawdziwa twarz Jezusa?” twierdzą, że dzięki najnowszej technice komputerowej udało im się zrekonstruować oblicze Zbawiciela.\nGN 51-52/2010 DODANE 21.12.2010 AKTUALIZACJA 23.01.2012\nCała nadzieja w Adamie\nBył taki czas w XIX wieku, że w Babiej Górze mieszkały same kobiety. Dzisiaj również wszystko ku temu zmierza.\nO działaniu i refleksji\nWarto myśleć o przeszłości, bo to jedyna rzecz, którą konkretnie znamy\nGN 51-52/2010 DODANE 21.12.2010 AKTUALIZACJA 25.12.2011\nMyśl wyrachowana: Kościół jest jak stajenka: nie podoba się, a mieszka w nim Bóg.\nHans Baldung Grieg, "Boże Narodzenie", olej na desce, 1520, Stara Pinakoteka, Monachium\nGN 51-52/2010 DODANE 21.12.2010 AKTUALIZACJA 21.05.2011\nNajstarszy z synów zaczął naukę w dobrym gimnazjum, ale mówi, że sobie nie radzi. Oceny są słabe, ale on jest bardzo leniwy. Pomagamy mu w nauce, jednak syn rezygnuje z wysiłku, szybko się denerwuje. Zastanawiamy się, czy nie za często przypominamy mu o lekcjach, ale boimy się, czy do nich zajrzy. NIESPOKOJNI RODZICE\n– No dobra. A jeśli jest rodzinny grobowiec, to co? – A co to za problem? Odwala się płytę, dzieciaki z kolorowymi balonikami wbiegają do środka i tańczą wśród trumien. Normalnie, Meksyk!\nPojadę za Ciebie\nAntoni Latocha zgłosił się do transportu, aby uratować ks. Edwarda Mikołajczaka. Za niego siedział blisko 5 lat w obozach koncentracyjnych.\nDorotka siedzi w mieszkaniu w Polinezji, Kuba w Los Angeles, a Piotruś w Wenezueli. Włączają komputery i spotykają się na... lekcji języka polskiego.\nSens w pieluchach\nPrawda Bożego Narodzenia rozbłyskuje pełnym blaskiem, kiedy czytamy ciepłą opowieść Łukasza o narodzinach Dziecka razem ze wzniosłym tekstem Jana o Słowie. SENS objawił się w prozie życia, dzięki temu proza życia ma sens.\nGN 51-52/2010 DODANE 21.12.2010 AKTUALIZACJA 03.11.2011\nWolność religijna nie jest wyłącznym dziedzictwem wierzących, lecz całej rodziny ludów ziemi. Jest nieodzownym elementem państwa prawa.\nEuropa wobec prześladowań\nKościół. Chrześcijanie są w chwili obecnej grupą religijną, która cierpi najwięcej prześladowań z powodu swej wiary – pisze Benedykt XVI w orędziu na 44. Światowy Dzień Pokoju.\nFakty i opinie - Bogumił Łoziński (komentarz) DODANE 21.12.2010 AKTUALIZACJA 05.11.2011\nKrytyka o. Wiśniewskiego\nDiagnoza sytuacji Kościoła w naszym kraju, jaką w liście do nuncjusza apostolskiego w Polsce abp. Celestino Migliore (ujawnionym przez „Gazetę Wyborczą”) zawarł dominikanin o. Ludwik Wiśniewski, obok uwag słusznych, zawiera tezy zupełnie nietrafione.\nGN 51-52/2010 DODANE 21.12.2010\n2 Ta odpowiedź uśmierca wszystkie wyobrażenia\n3 Ta odpowiedź uśmierca wszystkie wyobrażenia\n4 Gość Niedzielny w kapsule czasu gorzowskiej katedry\n5 Pszczyna. Wybierz imię dla małego żubra\n6 We wtorek spotkanie nowego szefa Rady Europejskiej z premierem w Warszawie\n7 Jak stracić wyborców i zrazić do siebie ludzi\n8 Wspólne życie o niebo piękniejsze\n9 Wiara osłabiona?\n10 Na Litwie zakończyły się uroczystości pochówku przywódców i uczestników powstania styczniowego


USA. Kongresmenka sądzi, że Trump i Bannon mogli być "osobiście zaangażowani" w szturm na Kapitol | Wiadomości ze świata - Gazeta.pl\noprac. Joanna Szwalikowska 20.10.2021 22:01\nRepublikańska kongresmenka Liz Cheney zasugerowała w środę, że były prezydent USA Donald Trump oraz jego były doradca Steve Bannon mogli być "osobiście zaangażowani" w atak na Kapitol, który miał miejsce 6 stycznia. Bannon odmawia współpracy z komisją śledczą badającą sprawę szturmu, a Trump pozywa komisję za "nękanie" i uniemożliwia pozyskanie dokumentacji z czasów jego prezydentury.\nW środę 20 października Liz Cheney, republikańska kongresmenka oraz wiceprzewodnicząca komisji śledczej, która zajmuje się badaniem szturmu na Kapitol, wystąpiła przed komisją regulaminową Izby Reprezentantów. Jej przemówienie dotyczyło zgłoszenia byłego doradcy Donalda Trumpa Steve'a Bannona do prokuratury w związku z jego odmową składania zeznań przed Kongresem.\nUSA. Donald Trump i Steve Bannon zaangażowani w atak na Kapitol? Coraz więcej podejrzeń\nKomisja nie dostarczyła jeszcze dowodów, które łączyłyby byłego prezydenta USA oraz jego byłego doradcę z atakiem z 6 stycznia. Z wypowiedzi Cheney wynika jednak, że wśród członków komisji istnieją poważne podejrzenia, iż mieli oni związek ze szturmem. Według nich Trump usiłuje ukryć komunikaty, które mogłyby go obciążyć.\nSteve Bannon odmówił składania zeznań w sprawie w ubiegłym tygodniu. Powołał się wówczas na tak zwany przywilej egzekutywy. Chroni on prezydenta i jego doradców przed ujawnieniem rozmów wewnętrznych. - Argumenty panów Bannona i Trumpa dotyczące przywileju egzekutywy zdają się ujawniać jedną rzecz: sugerują, że prezydent Trump był osobiście zaangażowany w planowanie i przeprowadzenie [szturmu na Kapitol - red.] 6 stycznia - mówiła Cheney cytowana przez CNN. Komisja uważa, że odmowa współpracy i podporządkowania się wezwaniu do złożenia wyjaśnień, to naruszenie prawa federalnego.\nW ocenie ekspertów powoływanie się przez Bannona na wspomniany przywilej jest bezzasadne, bo nie dotyczy on byłych prezydentów. Dodatkowo w czasie wybuchu zamieszek Bannon oficjalnie nie był już doradcą Donalda Trumpa (stracił stanowisko w 2017 roku). W związku z tym komisja zagłosowała za wnioskiem w sprawie popełnienia przestępstwa uchylania się od zeznań. Wniosek będzie poddany pod głosowanie w czwartek, musi go poprzeć cała Izba Reprezentantów.\nWięcej zagranicznych informacji znajdziesz na stronie głównej Gazeta.pl.\nSteve Bannon przed szturmem 6 stycznia: Jutro rozpęta się piekło\nWedług Cheney Steve Bannon mógł mieć zaawansowaną wiedzę na temat planów na 6 stycznia i prawdopodobnie miał odegrać dużą rolę w ich formułowaniu - wskazuje BBC. W dokumentach wzywających Bannona do złożenia zeznań pojawia się wzmianka dotycząca jego słów na dzień przed szturmem na Kapitol. Miał wówczas powiedzieć, że "jutro [6 stycznia - red.] rozpęta się piekło" i sugerować, że dojdzie do "rewolucji". - Nie ma wątpliwości, że pan Bannon wie więcej, niż powiedział w tym fragmencie - mówiła Cheney.\nByły prezydent wezwał swoich doradców do odrzucenia wszelkich próśb dotyczących składania przez nich zeznań. Dodatkowo w poniedziałek złożył pozew, starając się tym samym uniemożliwić komisji sprawdzenie dokumentów z czasu jego prezydentury. Prawnik Trumpa w pozwie oskarżył komisję o "nękanie" byłego prezydenta. Twierdził też, że zakres wnioskowanych dokumentów jest "bezprecedensowy" oraz nie ma wyraźnego związku z badaną sprawą - podaje "The Guardian".\nUSA. Szturm na Kapitol\n6 stycznia zwolennicy Donalda Trumpa wdarli się do Kongresu i próbowali uniemożliwić certyfikowanie zwycięstwa Joe Bidena w wyborach prezydenckich. W stan oskarżenia postawiono ponad 600 osób, a 63 zostały aresztowane. Uczestnicy usłyszeli zarzuty dotyczące m.in. bezprawnego wkroczenia na teren Kongresu, niszczenia mienia czy spowodowania obrażeń policjantów.\nW wyniku szturmu życie straciło pięć osób, a ok. 140 policjantów zostało rannych. Niedawno w stan oskarżenia postawiony został funkcjonariusz policji Kapitolu, który miał namawiać jednego z uczestników szturmu do usunięcia z mediów społecznościowych materiałów, które mogłyby być dowodem na jego obecność w siedzibie w dniu ataku.


Marszałek Sejmu – wybór\nWybór Marszałka Sejmu następuje bezwzględną większością głosów spośród posłów, w obecności przynajmniej połowy liczby posłów. Wybór Marszałka jest przeprowadzany przez Marszałka Seniora (Marszałka Sejmu poprzedniej kadencji). Jeśli w pierwszym głosowaniu żaden z proponowanych kandydatów nie uzyskał bezwzględnej większości głosów, przeprowadza się kolejne tury głosowania, z tym, że usuwa się przed kolejnym głosowaniem kandydaturę, która w poprzednim głosowaniu uzyskała najmniejszą liczbę głosów.\nKandydatów na Marszałka Sejmu może zgłosić grupa przynajmniej 15 posłów, jednak każdy poseł może poprzeć wyłącznie jedną kandydaturę.\nBezwzględna większość głosów jest także konieczna w przypadku odwoływania Marszałka.\nMarszałek Sejmu - zadania\nZadania Marszałka Sejmu reguluje art. 10 regulaminu Sejmu. Należą do nich m.in.:\n- ochrona praw i godności Sejmu,\n- reprezentacja Sejmu,\n- zwoływanie i przewodniczenie obrad Sejmu,\n- kierowanie pracami Prezydium Sejmu,\n- przewodniczenie obradom Konwentu Seniorów,\n- nadawanie (poprzez zarządzenie) statutu Kancelarii Sejmu,\n- prowadzenie spraw związanych ze stosunkami Sejmu z Senatem, z instytucjami i organami Unii Europejskiej, parlamentami innych państw itp.\nMarszałka Sejmu mogą zastępować wicemarszałkowie (w zakresie określonym przez samego Marszałka). Liczba wicemarszałków jest ustalana przez Sejm w drodze uchwały.\nObecnym (2013 r.) Marszałkiem Sejmu jest Ewa Kopacz, wybrana na stanowisko 8 listopada 2011 r.\nWicemarszałkowie Sejmu pełnią funkcję zastępowania Marszałka Sejmu w zakresie, ustalonym przez Marszałka. Więcej »\nZgodnie z regulaminem Sejmu, w skład Prezydium Sejmu wchodzi Marszałek wraz z wicemarszałkami. Pracami Prezydium kieruje Marszałek, który także ustala porządek dzienny i terminy posiedzenia Prezydium. Prezydium podejmuje uchwały większością głosów – jeśli dojdzie do równowagi podczas... Więcej »\nSejm RP - Konwent Seniorów - definicja, przedstawiciele, zadania, komptenecje - WOS\nW skład Konwentu Seniorów wchodzą: Marszałek Sejmu, wicemarszałkowie, przewodniczący lub wiceprzewodniczący klubów poselskich, a także przedstawiciele porozumień, które są reprezentacją klubów lub kół poselskich (minimalna liczba reprezentowanych posłów to 15). Więcej »\nKomisje sejmowe - zadania, posiedzienia, skład, rodzaje - WOS\nKomisje to organy Sejmu, których głównym zadaniem jest szczegółowe rozpatrywanie i przygotowywanie spraw, jakie stanowią następnie przedmiot prac Sejmu. Komisje wyrażają również opinie w sprawach, które zostaną im przekazane przez Prezydium Sejmu lub sam Sejm. Istotne jest także... Więcej »\nNajwyższa Izba Kontroli - zadania, skład (prezes), komu podlega, kompetencje - WOS\nNajwyższa Izba Kontroli (NIK) jest naczelnym, niezależnych organem kontroli państwowej, działającym na zasadach kolegialności, którego zadania dotyczą szczególnie kwestii finansowych – ocenia ona działanie państwa oraz jego gospodarowanie środkami publicznymi. W Konstytucji RP opis NIK znajduje... Więcej »\nOrgany Sejmu RP i ich kompetencje»\n•Najwyższa Izba Kontroli (NIK)\nOrgany Senatu RP i ich kompetencje»


Athletic Bilbao - FC Barcelona typy bukmacherskie - kursy i zakłady, zapowiedź i analiza\nAthletic Bilbao 3:2 FC Barcelona 20.01.2022 - czwartek\nAthletic Bilbao - FC Barcelona typy. Kursy i zakłady bukmacherskie. Analiza i zapowiedź meczu.\nPuchar Hiszpanii20.01.2022 21:30 HiszpaniaWyświetleń : 2815Athletic Bilbao - FC Barcelona2022-01-20T21:30:00+01:002022-01-20T23:30:00+01:00\nAthletic Bilbao - FC Barcelona: Typy bukmacherskie\nAthletic Bilbao wygraRemisFC Barcelona wygra\nKursy, typy i zakłady bukmacherskie: Athletic Bilbao - FC Barcelona\nAthletic Bilbao - FC Barcelona: analiza i zapowiedź\n4:0 La Liga, 27.02.2022\n1:1 La Liga, 21.08.2021\n4:0 Puchar Hiszpanii, 17.04.2021\nW ostatnich 5 spotkaniach z udziałem Athletic Bilbao padało średnio 1,2 bramek.\nZespół Athletic Bilbao 3 razy nie stracił gola w ostatnich 5 meczach.\nDruzyna Athletic Bilbao nie zdobyła gola w 3 spośród ostatnich 5 swoich spotkań.


Orlen będzie internetowym sklepem. Zakupy odbierzesz na stacji benzynowej | INNPoland.pl\nOrlen będzie internetowym sklepem. Zakupy odbierzesz na stacji •\nOrlen będzie internetowym sklepem. Zakupy odbierzesz na stacji\nKlient będzie mógł zrobić zakupy przez internet i odebrać je na stacji benzynowej – tak działa model click&collect, który chce wdrożyć Orlen.\t•\tFoto: Piotr Augustyniak / Agencja Gazeta\nStacje paliw będą punktami odbioru zakupów – takie plany ma PKN Orlen. Państwowy gigant zamierza na serio zająć się handlem internetowym.\nJak ma to wyglądać? Klient będzie mógł zrobić zakupy przez internet, ale nie do stanie ich do domu czy biura. Będzie mógł je za to odebrać na stacji benzynowej – tak działa model click&collect, który chce wdrożyć Orlen.\nSieć planuje inwestycje w obszarze handlu internetowego. Jest to element jego strategii na najbliższe dwa lata.\n– Zgodnie z ogłoszoną w 2016 roku strategią koncernu na lata 2017-2021 jednym z istotnych kierunków rozwoju obszaru detalicznego są usługi e-commerce, związane ze zmianami zachodzącymi w nowoczesnym handlu i ewoluującymi wraz z nimi potrzebami klientów. Na tym etapie jest jednak zdecydowanie zbyt wcześnie, by mówić o konkretnej formule czy terminach wdrożenia tego typu rozwiązań przez koncern – czytamy w komunikacie PKN Orlen przesłanym do redakcji portalu Wirtualnemedia.pl.\nSzczegółów na razie nie znamy, wiadomo jednak, że sieć stacji paliw robi to niezależnie od handlu hurtowego, którym również chce się zająć. Ostatnio władze PKN Orlen ogłosiły plan rozszerzenia sprzedaży. Stacje benzynowe miałyby się stać hurtowniami mięsa, ubrań i sprzętu AGD. Tu również brak szczegółów – nie wiadomo dla kogo i w jakim celu Orlen miałby stać się hurtownią.


Keks beztłuszczowy | Śladami Słodkiej Babeczki\n← Cranberry Noel – ciastka z żurawiną\nPiernik kawowy →\nOpublikowano 16 grudnia 2011, autor: Asiek\nTo jedno z tych ciast, które mocno kojarzy mi się ze świętami Bożego Narodzenia. Przez jednych uwielbiane, przez innych niekoniecznie. Moi Bracia i Mama bardzo lubią keks, więc z myślą o nich wypróbowałam ten przepis. I powiem Wam, że choć sama zaliczam się raczej do tej drugiej grupy ludzi, to z wielkim smakiem zjadłam kilka kawałków. Smaczny, i mimo braku tłuszczu – co niewątpliwie dla większości z nas będzie dużą zaletą – wcale nie suchy. A do tego bardzo szybki. Mogę z czystym sumieniem polecić!\nPrzepis pochodzi z ‚Kuchni Polskiej’.\nszklanka* gęstej, kwaśnej śmietany (u mnie 18%)\nczubata szklanka posiekanych bakalii (u mnie kandyzowana skórka pomarańczowa i cytrynowa, rodzynki, suszone morele i płatki migdałowe)\nUbić jajka z cukrem na jasną i puszystą masę. Cały czas miksując dodawać śmietanę a następnie przesiane mąki i proszek dopieczenia. Wyrobić gładkie ciasto. Na koniec wsypać ulubione bakalie i dokładnie wymieszać.\nFormę keksową o długości 26 cm wysmarować tłuszczem i wysypać bułką tartą.Przełożyć gotowe ciasto i wyrównać.\nPiec w temperaturze 180°C przez 45 – 50 minut w zależności o wysokości ciasta. Ciasto powinno być ładnie przyrumienione po bokach. Chwilę przestudzić w formie, następnie wyjąć i wystudzić na kratce. Oprószyć cukrem pudrem. Ciasto zawinięte w folię aluminiową zachowuje świeżość 3 dni.\n* szklanka u mnie zawsze = 250ml\nTen wpis został opublikowany w kategorii Babki, Boże Narodzenie, Ciasta, Na różne okazje i oznaczony tagami kwaśna śmietana, migdały, rodzynki, skórka cytrynowa, skórka pomarańczowa. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.\n21 odpowiedzi na „Keks beztłuszczowy”\n2 kwietnia 2015 o 10:38\nhm. wyszedl z mega twarda skórką (nie tak, jak na zdjęciu) i ma gumowatą konsystencję. piec musialam prawie 1,5h\n2 kwietnia 2015 o 11:47\nPo takim czasie pieczenia nie dziwię się, że był gumowaty i miał mega twardą skórkę… Dlaczego tak długo był pieczony??\n10 stycznia 2012 o 14:23\nhttp://slodkieinspiracje.blogspot.com/2012/01/keks-beztuszczowy.html robiłam, był pyszny\n10 stycznia 2012 o 14:37\n29 grudnia 2011 o 17:39\npyszny musiał być, biorę przepis;)\nbardzo ładny keks\n17 grudnia 2011 o 12:24\nKolor piękny, a ja najchętniej wyjadłabym ze środka bakalie\n17 grudnia 2011 o 00:36\nbeztłuszczowy? duży plus!\nja generalnie lubię keks, ale nie lubię rodzynek zawsze się ze mnie śmieją przy stole gdy misternie je wydłubuję\n16 grudnia 2011 o 22:00\nja lubie keks i chetnie sie poczestuje Twoim ciachem:)\n16 grudnia 2011 o 23:00\nCzęstuj się ile chcesz, póki jeszcze jest:)!\n16 grudnia 2011 o 21:40\nKeks wygląda znakomicie. Bardzo ładnie i smacznie !:)\nDziękuję za te słowa i odwiedziny:) zapraszam częściej:)\n16 grudnia 2011 o 20:15\napetycznie wygląda, choć i ja do tej drugiej grupy się zaliczam.\n16 grudnia 2011 o 13:15\nNie lubię keksów, ale ten wygląda, jakbym go miała natychmiast polubić! 😉 Pięknie puszyste ciasto!\n16 grudnia 2011 o 13:24\nKasiu, ja też nie lubię, ale ten o dziwo mi nawet smakował:) Może dlatego, że smakuje jak babka z bakaliami…\n16 grudnia 2011 o 10:30\nPiękny;) i jaki puszysty 😉\n16 grudnia 2011 o 08:57\nmój małżon bardzo lubi i chyba trzeba będzie upiec\n16 grudnia 2011 o 08:48\nkeks to zdecydowanie świąteczna propozycja, ale ja należę do tej grupy co ty\nZrobię tradycyjne bakaliowe ;P\n16 grudnia 2011 o 08:12\nja należę do wielbicieli tego ciasta, a co do beztłuszczowości to jednak jakiś tłuszczyk ma z tej śmietany 😉\nNo tak, tak, ale jako takiego nie ma:) Więc zawsze to jednak trochę mniej:)\n16 grudnia 2011 o 08:09\nWygląda pięknie, tak dostojnie. Ja sama należę do tej drugiej grupu – nie jestem wielką fanką keksów – ale na taki pewnie bym się skusiła. Tym bardziej, że jest to wersja odtłuszczona pozdrawiam serdecznie, Kasia\n16 grudnia 2011 o 23:02\nKasiu, sama byłam zdziwiona, że mi smakuje:)


Syryjska armia weszła do Manbidżu - Sputnik Polska\n01:11 06 Czerwiec 2020\n17:19 25.12.2018 Krótki link\n25 grudnia wojska rządowe wkroczyły do miejscowości Al-Arima, na zachodzie syryjskiej prowincji Manbidż (północno-wschodnia prowincja Aleppo). Syryjska armia koordynuje przy tym swoje działania z kurdyjskimi „Powszechnymi Jednostkami Obrony" (YPG, które władze w Ankarze uważają za ugrupowanie terrorystyczne).\nO uzgodnionych z Kurdami ruchach sił rządowych informuje turecka państwowa agencja informacyjna Anadolu.\nWedług informacji ze źródeł „Agencji Anatolijskiej" w Manbidżu, do tego rejonu wjechało dzisiaj 40 pickupów, dwa czołgi, pojazdy opancerzone, ciężarówki z amunicją. Przedstawiciele dowództwa Sił Zbrojnych Syrii przeprowadzili krótkie spotkanie z dowódcami polowymi YPG, po czym ruszyli w kierunku Al-Arima.\nNiedługo amerykańscy wojskowi mają wycofać się z tego rejonu Syrii. Obecnie stacjonują w rejonie rzeki Sadżur.\nSzef tureckiego resortu spraw zagranicznych Mevlut Cavusoglu oświadczył wcześniej, że Ankara i Waszyngton porozumiały się w kwestii zakończenia realizacji „mapy drogowej" w sprawie syryjskiego Manbidżu przed wycofaniem się amerykańskich wojsk z Syrii. „Strona amerykańska przyznaje także, że realizacja ustaleń w sprawie Manbidżu jest trochę spóźniona" — zauważył Cavusoglu.\nTymczasem protureccy bojownicy z tak zwanej „Wolnej Armii Syrii" w towarzystwie sprzętu pancernego i broni ciężkiej dotarli do rejonów graniczących ze strefą kontrolowaną przez siły rządowe Damaszku i YPG.\nW taki oto sposób wokół Manbidżu strony syryjskiego konfliktu, a także turecka armia, która w ostatnich dniach ściąga dodatkowe siły ku granicy z Syrią, szykują się do sytuacji, jaka powstanie po wycofaniu się stąd amerykańskiego kontyngentu.\nWP: Trump w 2017 roku chciał zlikwidować Asada, powstrzymał go Mattis


Bletooth 4.0 adapter - konfiguracja - LOFI Robot\nBletooth 4.0 adapter – konfiguracja\nInstrukcja konfiguracji połączenia bluetooth 4.0 na komputerach z adapterem USB (BLED112)\nInstalacja rozszerzenia LOFI Robot Extension Blluetooth 4.0\nWtyczka LOFI Robot EXTENSION dla przeglądarki CHROME\nKonfiguracja adaptera USB BLED112\nAdapter USB podłącz do komputera. System Windows 10 lub Mac OSX powinien go automatycznie wykryć i zainstalować sterowniki. Jeżeli pojawi się komunikat, że system Windows (najczęściej Windows 7) nie może odnaleźć sterowników, pobierz je z naszej strony STEROWNIKI ADAPTERA BLED112 WIN7, rozpakuj i wskaż rozpakowany folder jako lokalizację sterowników.\nPołączenie z robotem przez moduł bluetooth\n1. Uruchom wtyczkę LOFI Robot Extension\nJeżeli adapter jest podłączony do komputera i sterowniki są zainstalowane poprawnie, wtyczka wykryje go i połączy się z nim automatycznie wyświetlając komunikat USB ADAPTER CONNECTED, jeśli adapter nie będzie wykryty, wtyczka uruchomi się w trybie umożliwiającym połączenie przez kabel USB lub moduł bluetooth 2.0.\n2. W trybie połączenia przez adapter USB, kliknij przycisk SCAN BLUETOOTH, spowoduje to wykrycie wszystkich włączonych i dostępnych do połączenia modułów bluetooth 4.0 (czyli takich, na których miga dioda gotowości do połączenia). Wybierz z listy moduł, z którym chcesz się połączyć i kliknij przycisk CONNECT. Zwróć uwagę, czy dioda na module bluetooth zapaliła się na stałe – jeśli tak, połączenie jest poprawne.\n3. Uruchom aplikację LOFI Blocks lub lekcję interaktywną w przeglądarce CHROME. Ikona w prawym górnym rogu z główką robota powinna mieć obwódkę potwierdzającą połączenie z robotem, a po kliknięciu tej ikony robot powinien zapiszczeć.\nJeśli pomimo poprawnego połączenia we wtyczce do CHROME i diody sygnalizacyjnej na module bluetooth świecącej się na stałe w aplikacji LOFI Blocks nie ma połączenia, upewnij się że na sterownik Arduino UNO jest wgrany firmware LOFI Robot.