Edyta Bartosiewicz | Biografia | Archiwum Polskiego Rocka 1960 - 2020 | Polski Rock w najlepszym wydaniu\nEdyta Małgorzata Bartosiewicz (ur. 11 stycznia 1965 w Warszawie) – polska wokalistka, autorka tekstów i piosenek, a także producent muzyczny. Pięciokrotna laureatka nagrody polskiego przemysłu fonograficznego Fryderyka. Członkini Akademii Fonograficznej ZPAV. Edyta Bartosiewicz działalność artystyczną rozpoczęła w drugiej połowie lat 80. XX wieku. Po okresie występów amatorskich związała się z zespołem pod nazwą Staff przekształconą później w Holloee Poloy. Wraz z grupą piosenkarka zarejestrowała swój debiut fonograficzny zatytułowany The Big Beat (1990). Utrzymana w stylistyce szeroko pojętej muzyki alternatywnej płyta nie odniosła sukcesu. Wkrótce potem zespół zakończył działalność, a wokalistka podjęła solową działalność artystyczną.\nW 1992 roku ukazał się solowy, pop-rockowy debiut piosenkarki zatytułowany Love, jednakże sukces komercyjny przyniosła jej druga płyta. Wydany w 1994 roku album pt. Sen uzyskał status trzykrotnej platyny sprzedając się w nakładzie 600 tysięcy egzemplarzy. Znaczną popularnością w kraju cieszyły się pochodzące z płyty piosenki "Tatuaż", "Koziorożec" oraz tytułowy "Sen". Na kanwie popularności drugiego wydawnictwa rok później do sprzedaży trafił jej trzeci album zatytułowany ''Szok'n'Show. Na wyróżnionej dwukrotną platyną płycie znalazły się m.in. piosenki "Szał", "Zegar" i "Ostatni" notowane na licznych listach przebojów w kraju.\nDwa lata później ukazał się czwarty album Bartosiewicz pt. Dziecko. Na wyróżnionej platyną płycie znalazły się prawdopodobnie najpopularniejsze piosenki w dorobku piosenkarki "Jenny" i "Skłamałam". Kompozycje uplasowały się na 1. miejscu m.in. Listy Przebojów Programu Trzeciego i Szczecińskiej Listy Przebojów Polskiego Radia. W 1998 roku ukazał się piąty album studyjny wokalistki pt. Wodospady. Materiał spotkał się z komercyjnym niepowodzeniem, nie uzyskał żadnego certyfikatu sprzedaży.\nW pierwszej dekadzie XXI w. Bartosiewicz rozpoczęła prace nad szóstym albumem studyjnym. Realizację nagrań wielokrotnie przerywała, goszcząc w międzyczasie na płycie piosenkarza Krzysztofa Krawczyka – To, co w życiu ważne (2004). Nagrana w duecie, a pochodząca z płyty piosenka pt. "Trudno tak…" odniosła sukces komercyjny. Notowana m.in. na listach przebojów Polskiego Radia kompozycja została wyróżniona także Fryderykiem. W latach późniejszych Bartosiewicz ograniczyła działalność do nielicznych występów scenicznych. Piosenkarka stała się także przedmiotem licznych doniesień medialnych, odwołujących się do jej problemów zdrowotnych. W 2010 roku piosenkarka wznowiła działalność. Bartosiewicz wystąpiła podczas Orange Warsaw Festival, gdzie zaprezentowała nowy repertuar, a także zapowiedziała premierę nowej płyty. Ostatecznie premiera albumu zatytułowanego Renovatio'' nastąpiła w 2013 roku.\nJest kompozytorką, autorką tekstów, aranżerką i producentką większości swoich utworów. Jej albumy sprzedały się w łącznym nakładzie ponad miliona egzemplarzy. 16 piosenek dotarło do pierwszego miejsca Listy Przebojów Programu Trzeciego. Poza karierą solową gościła także w nagraniach takich wykonawców jak: Krzysztof Krawczyk, Wojciech Waglewski, Kobranocka, Acid Drinkers, Hey, Róże Europy, Varius Manx, Agressiva 69 czy Kazik Staszewski.\nByła żoną Leszka Kamińskiego. Mają syna.\nUczęszczała do XXXIII Liceum Ogólnokształcącego im. Mikołaja Kopernika w Warszawie. Trenowała siatkówkę i łyżwiarstwo szybkie. Po skończeniu liceum podjęła studia w SGPiS w Warszawie (obecnie SGH). Wówczas założyła w Mińsku Mazowieckim swój pierwszy zespół muzyczny, lecz w 1986 zdecydowała się wyjechać do Londynu. Do Polski wróciła po kilku miesiącach.\nPo czwartym roku porzuciła studia i dołączyła do grupy Staff, z którą – po zmianie nazwy na Holloee Poloy – wygrała Mokotowską Jesień Muzyczną w 1989 r., a potem nagrała płytę The Big Beat (1990). Piosenkarka współpracowała z artystami takimi jak: Wojciech Waglewski, Kazik Staszewski, Ziyo, Róże Europy, Acid Drinkers, Hey, Varius Manx, Human, Agressiva 69 oraz Kobranocka. Po definitywnym rozwiązaniu współpracy z zespołem rozpoczęła występy solowe. Płyta The Big Beat nie okazała się sukcesem komercyjnym, mimo to Bartosiewicz została w 1990 ogłoszona przez Magazyn muzyczny "najlepszą wokalistką".\nNa przełomie 1991/92 roku, wraz z Rafałem Paczkowskim przystąpiła do nagrania w warszawskim Studio S-4 płyty Love. W maju 1992 materiał ten ukazał się na polskim rynku nakładem Studia Izabelin. Płyta cieszyła się popularnością i osiągnęła statut złotej. W 1991 roku podpisała kontrakt z londyńską firmą Chrysalis na wydanie Love na Zachodzie. Piosenkarka nie cieszyła się jednak popularnością w Wielkiej Brytanii. W 1992 na Festiwalu w Sopocie została uznana za wokalistkę roku, a także zdobyła nagrodę Bursztynowego Słowika.\n18 września 1994 ukazała się druga płyta Edyty Bartosiewicz, zatytułowana Sen. Opublikowało ją Izabelin Studio. W nagraniu tego materiału wzięli udział nowi (poza Krzysztofem Polińskim – perkusja) muzycy: Michał Grymuza – gitary, Radosław Zagajewski – bas, Krzysztof Palczewski – klawisze. Realizacją nagrań zajął się Leszek Kamiński (mąż Bartosiewicz od 1990).\nW drugiej połowie września 1994 odbyła się trasa koncertowa w 9 największych miastach Polski, promująca nową płytę. W podsumowaniu miesięcznika "Tylko Rock" Edyta została wybrana przez czytelników najlepszą wokalistką roku, a przebój "Sen" okazał się najpopularniejszą piosenką roku. 19 marca 1995 podczas uroczystości wręczania Fryderyków 1994, Edyta Bartosiewicz otrzymała dwie statuetki: za najlepszy album roku (kategoria płyta pop/rock) oraz jako najlepsza wokalistka roku. Album Sen uzyskał miano trzykrotnej "Platynowej Płyty"; do dziś sprzedano 600 tys. egzemplarzy MC i CD.\nNa początku 1995 roku pojawił się singel "Wonderful Tonight" – cover piosenki Erica Claptona, który doszedł do 2. miejsca Listy Przebojów Programu 3. Na początku lipca ukazał się singel z utworem "Szał", który promował nową płytę Szok'n'Show. Płyta ta uzyskała miano dwukrotnej platyny (do dziś sprzedano 400 tys. egzemplarzy MC i CD). Artystka otrzymała Fryderyka 1995 za album rockowy oraz 8 nominacji do tej nagrody w innych kategoriach. Teledysk do piosenki "Zegar" otrzymał "Złotego Yacha" za najlepszy teledysk roku 1995. Nowym wyzwaniem Bartosiewicz, kończącym 1995 rok była produkcja muzyczna płyty zespołu Firebirds. Od października 1996 rozpoczęła się praca nad nowym albumem, który został nagrany w styczniu i w lutym 1997. Premiera płyty Dziecko odbyła się 9 czerwca 1997. Album uzyskał miano Platynowej Płyty.\n29 listopada 1999 roku ukazała się płyta zatytułowana Dziś są moje urodziny – The Best Of, będąca podsumowaniem twórczości artystki, którą promował premierowy utwór "XXI Wiek". Na początku 2000 roku ukazał się singel "Mistrz", który promował składankę. 1999 rok Bartosiewicz zakończyła rozstaniem ze swoją macierzystą wytwórnią fonograficzną – Universal Music Polska (dawniej PolyGram Polska / Izabelin Studio). W 2000 zdobyła tytuł Osobowości Dziesięciolecia magazynu "Tylko Rock". W 2000 roku współpracowała z Justyną Steczkowską, Kazikiem Staszewskim oraz Anitą Lipnicką.\nW styczniu 2001 ukazała się z kolei "Opowieść" – piosenka, która znalazła się na kolejnej płycie z serii "Piątki na piątki w Radiu ZET". Utwór w 2004 wykorzystano w filmie Nigdy w życiu!. W roku 2001 okazuje się także płyta zespołu Agressiva 69. Edyta Bartosiewicz wokalnie wspiera zespół w utworze pt. Egoiści, będącym ścieżką dźwiękową do filmu w reżyserii Mariusza Trelińskiego pod tym samym tytułem. Piosenkarka napisała kilka tekstów na płytę "Perła" (2002) Edyty Górniak,a piosenka "Nie proszę o więcej" – do której muzykę skomponowała Bartosiewicz – stała się drugim singlem tej płyty. Artystka jest również autorką tekstu do tytułowej piosenki – czwartego singla.\nNa początku 2002 roku Bartosiewicz rozpoczęła współpracę z wytwórnią BMG Poland i od 4 marca zaczęła pracę nad nową płytą. 17 czerwca tego samego roku odbyła się premiera singla "Niewinność", który miał promować nową płytę. 29 czerwca odbyła się premiera teledysku do piosenki "Niewinność". Premiera nowej płyty miała mieć miejsce w sierpniu 2002 r., płyta jednak nie została wydana.\nW roku 2004 Bartosiewicz wystąpiła w duecie, na płycie Krzysztofa Krawczyka w piosence "Trudno tak… (razem być nam ze sobą)…". Piosenka ta stała się drugim singlem płyty "To, co w życiu ważne". W sierpniu Edyta wystąpiła z Krzysztofem Krawczykiem na festiwalu w Sopocie. Piosenkarka wystąpiła także na Koncercie Sylwestrowym TVP.\n5 czerwca 2005 wystąpiła na Rynku w Krakowie na Festiwalu Piosenki Zaczarowanej, wśród artystów takich jak m.in. Anna Maria Jopek, Sylwia Wiśniewska, Urszula, Andrzej Piaseczny, Grzegorz Turnau, Michał Wiśniewski, Paweł Kukiz. We wrześniu 2005 wzięła udział w specjalnym koncercie z okazji 10-lecia zespołu Myslovitz, gdzie w duecie z Arturem Rojkiem zaśpiewała piosenkę pt. "Chciałbym umrzeć z miłości". 2 września 2006 roku artystka wzięła udział w koncercie Tomasza Stańko, zatytułowanym "Tomasz Stańko i Goście".\nPrzez niemal dwa lata od tego momentu Edyta Bartosiewicz nie występowała publicznie. Na scenę powróciła 5 lipca 2008, kiedy w ramach festiwalu TOPtrendy w Sopocie wystąpiła na koncercie "Życie jak wino" z okazji 45-lecia pracy artystycznej Krzysztofa Krawczyka. W duecie z Krzysztofem Krawczykiem wokalistka zaśpiewała dwie piosenki: "Opowieść" i "Trudno tak… (razem być nam ze sobą)…".\n28 sierpnia 2010 artystka zagrała koncert podczas Orange Warsaw Festival 2010. 19 maja 2011 w głównym wydaniu Wiadomości TVP odbyła się premiera jej pierwszego od 7 lat studyjnego nagrania i teledysku. Piosenka nosi tytuł Witaj w moim świecie i została napisana i zaśpiewana przez Edytę Bartosiewicz do filmu wytwórni Walta Disneya Kubuś i przyjaciele.\n22 czerwca 2013 ukazał się nowy singel artystki zatytułowany "Rozbitkowie", promujący pierwszy od 15 lat album Bartosiewicz pt. Renovatio (początkowo zatytułowany Tam dokąd zmierzasz, kiedy jego wydanie planowane było w 2002 roku). Do utworu został zrealizowany także teledysk. Zdjęcia wykonał Jarosław Carramba Drąg i Edyta Bartosiewicz. Za montaż odpowiada Klaudiusz Boczkowski i Bartosiewicz. Piosenka trafiła na pierwsze miejsce Listy Przebojów Programu Trzeciego Polskiego Radia. Premiera albumu Renovatio odbyła się 1 października 2013 roku.\n27 października 2014 został wydany dwupłytowy album Love & more…, składający się z reedycji pierwszego solowego krążka artystki, Love i płyty more…, zawierającej archiwalne i premierowe kompozycje. 9 lutego 2015 roku album ukazał się w wydaniu winylowym jako dwie odrębne płyty: "Love" i "more…". Całość promowała piosenka Nie zabijaj miłości. Odbyła się również trasa koncertowa pod tytułem płyty, podczas której suportował Leski.\n8 maja 2020 został wydany album Ten moment, który jest siódmym albumem studyjnym artystki.\nPełny tekst źródłowy https://pl.wikipedia.org/wiki/Edyta_Bartosiewicz


WICIOKRZEW ZAOSTRZONY ACUMINATA BAZA PRODUKTÓW | NASZE KRZEWY - KRZEWY I SADZONKI\nWiciokrzew zaostrzonyLonicera acuminatajest mrozoodpornym, zimozielonym pnączem, które od czerwca do października obsypuje się początkowo kremowymi, a w pełnym rozkwicie żółtymi kwiatami. Cechuje go bardzo szybki wzrost, dorasta do3-6 m (1-2 m rocznie). Owija się pędami wokół podpór,najpiękniej prezentują się zarastając płot czy przydomowe pergole.\nPielęgnacja i wymagania:Nie ma specjalnych wymagań glebowych, jest łatwy w uprawie. Może rosnąć zarówno w półcieniu jak i na słońcu, bardzo dobrze znosi polskie zimy.\nPnącze łatwo i szybko siękrzewi- uwzględnij to podczas sadzenia.\nKwitnienie: Kwiaty w swoim kształcie są dosyć charakterystyczne dla wiciokrzewów, czyli rurkowate, dwuwargowe, zebrane w charakterystyczne kwiatostany na szczytach pędów.Pnącze to bardzo obficiekwitnie od czerwca do października, kwiaty mająkolor kremowy, później wybarwiają się intensywniej przyjmując barwę żółtą.Kwitnie głownie na pędach tegorocznych. Od września do listopada pojawiają się fioletowo-czarne owoce.Uwaga, roślina jest trująca, szczególnie trzeba uważać na dzieci, które mogą próbować zjadać jej czerwone owoce. Syrop z jego kwiatów ma właściwości przeczyszczające. Roślina ta była wykorzystywana także do leczenia kaszlu i astmy.


FC Kartuzy pokonało Politechnikę (video)\nPrzed nami kolejny sprawdzian - tym razem w sobotę 25 listopada zagramy w Gnieznie. Z ostatniego meczu schodziliśmy z boiska w doskonałych humorach, bo tak wysokiego zwycięstwa podopieczni Jakuba Hoffmanna w 1. Polskiej Lidze Futsalu jeszcze nie odnieśli! W minioną sobotę, 18 listopada 2017r. w Gdańsku pokonaliśmy zespół Politechnika (Vamos) Gdańsk wynikiem 12:1.\nCzytaj więcej: FC Kartuzy pokonało Politechnikę (video)\nFC Kartuzy znowu zwycięża! (relacja video)\nFutsal Club Kartuzy, po wpadce w poprzedniej kolejce, wrócił na zwycięską ścieżkę i wygrał z Futsalem Oborniki. Gospodarze zajmujący przed tym meczem trzecie miejsce w tabeli byli faworytami, ale zespół Jakuba Hoffmanna był w niedzielę 5 listopada 2017 wyraźnie lepszy - do przerwy prowadził 3:1, a całe spotkanie wygrał 6:2. Trzy punkty pozwoliły kartuzianom awansować na pozycję wicelidera.\nCzytaj więcej: FC Kartuzy znowu zwycięża! (relacja video)\nSensacyjne zwycięstwo FC Kartuzy! (video)\nTego chyba najmniej spodziewał się lider w tabeli 1 Polskiej Ligi Futsalu - zespół Red Devils Chojnice. Ich przeciwnikiem w meczu rozegranym w niedzielę 22 października 2017 był debiutujący w pierwszej lidze FC Kartuzy. Do tej pory faworyt z Chojnic był niepokonany...\nCzytaj więcej: Sensacyjne zwycięstwo FC Kartuzy! (video)\nDobre wieści z 1. Ligi Futsalu (video)\nKibice futsalu nie mogli narzekać na brak emocji w meczu 1. ligi w Kiełpinie. Futsal Club Kartuzy - Team Lębork 5:4! Frekwencja na tym spotkaniu była rekordowa.\nCzytaj więcej: Dobre wieści z 1. Ligi Futsalu (video)\nChoć początek meczu mógł nieco rozczarować naszych kibiców, to na podopiecznych Jakuba Hoffmanna mogliśmy liczyć w drugiej części spotkania - nie zawiedli! W niedzielę 8 października graliśmy w ramach I ligi futsalu na wyjeździe - w Unisławiu z miejscowym Team Unisław.\nCzytaj więcej: Unisław Team - Futsal Club Kartuzy 3:5 (2:1)


Recenzja Outlast 2 – straszna “uciekanko-skradanka” ze szczyptą irytacji\n8 maja 2017 10 maja 2017 Ewelina Stoj 1 Comment Outlast, Outlast II, Recenzja Outlast 2\nNiemal cztery lata czekaliśmy na kontynuację jednego z lepszych survival horrorów w świecie gier komputerowych. Na pierwszy rzut oka Outlast 2 nie ma fabularnie nic wspólnego ze swoim poprzednikiem. Można więc zagrać bez znajomości tytułu z 2013 roku. Jednak ten, kto ma bystry wzrok i dobrą pamięć, wyłapie subtelne powiązania między dwoma tytułami. Co więcej, osoby narzekające na niejednoznaczne zakończenie nowego dzieła od Red Barrels i mające z tego powodu grymas niezadowolenia na twarzy, powinny obowiązkowo sięgnąć po część pierwszą, bowiem wiele znaków zapytania rozpłynie się wówczas w powietrzu.\nNowy Outlast, tak jak poprzednio, jest grą liniową, w której nie uświadczymy podejmowania żadnych decyzji, nie ma tu też bezsensownego eksplorowania kolejnych lokacji. Jest bardziej intensywnie, lepiej graficznie oraz muzycznie, choć animacje w scenkach przerywnikowych odstają nieco od grafiki w pozostałej części rozgrywki. Postaci w cut scenkach mają tendencje do dziwnego poruszania ustami, a nawet do krzyczenia przez zęby. Jeśli chodzi o udźwiękowienie, to muzyka nabiera intensywności w momentach zagrożenia oraz słabnie, gdy tylko przeciwnik zgubi nasz trop. Śmiało mogę zaliczyć ją do jednego z najlepszych soundtracków w survival horrorach. To trzeba po prostu usłyszeć! Outlast 2 jest też nieco dłuższy i trudniejszy niż poprzednia część. Przeżycie horroru zajmuje od 7 do 8 godzin. Do dyspozycji dostajemy też cztery poziomy trudności. Choć grę można chwalić w odniesieniu do części pierwszej, nie oznacza to, że nie posiada ona pewnych słabostek. I nie jest to jedynie słaba wydolność płuc głównego bohatera.\nKlimatyczne miejscówki to specjalność Outlasta.\nLatając nad Arizoną\nBlake i Lynn Langermannowie to małżeństwo redaktorów, które udaje się w podróż w okolice Wielkiego Kanionu Kolorado, aby rozwikłać tajemnice morderstwa ciężarnej kobiety. Już od początku nie mają szczęścia, gdyż ich śmigłowiec doznaje niespodziewanej awarii i roztrzaskuje się na nieznanym bliżej terytorium. Ranny Blake, uzbrojony jedynie w kamerę, próbuje odnaleźć swoją żonę, przy okazji spostrzegając, że wokół niego dzieje się coś niepokojącego. W lesie roi się od nabitych na pal ludzkich ciał, rozpłatanych krów, krwi oraz wszędobylskich much trawiących te obrzydliwe szczątki.\nBlake nie potrafi walczyć. Jest najwyraźniej intelektualistą, który jedyne co może zrobić aby ujść z życiem, to uciekać oraz chować się przed wszelkim zagrożeniem. Dodatkowym urozmaiceniem są wspomnienia bohatera z czasów szkolnych. To zgrabnie zrobione przejścia między dwoma światami w grze, które nie zostały umieszczone tutaj przypadkowo – będą miały swoje uzasadnienie w intensywnym zakończeniu.\nEpizody dotyczące czasów szkolnych mogą wydawać się mało straszne. Pozory jednak mylą.\nTym, przed czym ucieka Blake są przede wszystkim zdziwaczeli kultyści. Przeciwnicy są na tyle zróżnicowani, że o ile większość z nich nie zabije nas jednym uderzeniem, to zdarzą się i tacy, którzy po razie wyślą nas do krainy wiecznych łowów. Dlatego też należy ich unikać za wszelką cenę, uciekając bądź chowając się gdzie tylko się da. A ukryć możemy się m.in. w szafach, beczkach lub pod łóżkiem. Zawsze istnieje jednak zagrożenie, że przeciwnik przyuważy to, iż próbujemy się schować i pokrzyżuje nam plany. Dodatkowym zagrożeniem jest niekiedy światło latarek, które znacznie ułatwia wrogom wytropienie bohatera. Ciekawym rozwiązaniem jest też możliwość zamykania za sobą drzwi na zasuwkę. Jeśli jednak wróg wie, że znajdujemy się za tymi drzwiami, może wszcząć wyważanie, co w efekcie da nam tylko kilka sekund przewagi, by na przykład wyskoczyć przez okno i dalej pognać przed siebie. W tym miejscu trzeba nadmienić, że wrogowie są dość inteligentni, o ile mowa o starciach bezpośrednich. Z daleka mają jednak problemy, by nas dostrzec, jakby cierpieli na znaczną krótkowzroczność.\nEkrany ładowania zasługują na pochwałę. Nie trwają długo i są czystą poezją.\nJestem Langermann. Blake Langermann\nZabawki, jakimi dysponuje Blake, nie wystarczyłyby z pewnością Bondowi, ale bohater tegorocznego Outlasta wydaje się z nich w pełni zadowolony. Krążąc po niebezpiecznych, spowitych ciemnością ścieżkach surrealistycznego miasteczka pełnego kultystów i ortodoksyjnych chrześcijan, Blake uzbrojony jest jedynie w kamerę. Jest ona zasilana bateriami, które wyczerpują się w najmniej pożądanych momentach. Baterie trzeba więc zbierać, podobnie zresztą jak bandaże. Te drugie przydadzą się w sytuacjach, gdy jakiś przeciwnik dotkliwie nas zrani. Kamera służy natomiast na trójsposób. Wędrując z uruchomionym podglądem, często w kluczowych sytuacjach załącza się automatyczne nagrywanie. Po zarejestrowaniu takiej sytuacji możemy ją od razu odtworzyć już z dołożonym komentarzem Blake’a. Kamera to także noktowizor, którego używać będziemy często. Ostatnią jej funkcją jest nasłuchiwanie dźwięków zza ścian oraz ogólnie z najbliższego otoczenia. Dzięki temu wiemy, czy nieopodal ktoś się nie czai. Przyznać trzeba jednak, że to zdecydowanie najmniej przydatny bajer i wielu z Was wcale nie będzie go używać. Noktowizor, prócz pełnienia swojej podstawowej roli, podświetla również kluczowe elementy rozgrywki, takie jak klucze i inne (choć znikome) przedmioty, które musimy zebrać, by pchnąć rozgrywkę do przodu. Czasami będziemy musieli bowiem poszukać jakiejś liny bądź haka i umieścić w pożądanym miejscu. Będziemy przesuwać też elementy, aby móc dostać się na przykład poziom wyżej. Te – nazwijmy je – zagadki przedmiotowe, są jednak nieczęste i bardzo proste.\nWłączyć noktowizor i podziwiać te klimaty czy lepiej iść w ciemności bez świadomości co jest wokół?\nNiczym Lovecraft w miasteczku Salem\nO ile grając w Outlast 2 bardzo szybko można zacząć narzekać na zbyt wiele sekwencji związanych z ucieczką, to z pewnością nie można narzekać na atmosferę gry. Pierwszym czynnikiem, który wzorowo ją buduje, jest wspomniane wcześniej udźwiękowienie. Kawałki pełne napięcia i budzące panikę nie są jedyną mocną stroną warstwy audio. Bohater dyszy gdy biegnie, ale również z przerażenia, co z sukcesem może potęgować również strach u gracza. Doświadczymy też odgłosów drżenia z zimna, gdy tylko Blake znajdzie się na śniegu. Okrzyki wrogich postaci są naturalne i choć ludzkie, to wciąż przerażające. Nie mam na myśli jedynie chropowatych głosów, ale także treści przez nie wypowiadanych. Bo czyż „wydłubię twe oczy i wycisnę z nich wszystko co widziały” nie jest wyjątkowe? Często też usłyszymy kołysanki śpiewane w tle przez kultystów. Ich treści można się tylko domyślać.\nPoznajcie Martę. Marta ma problemy ze sobą, a przez to my będziemy mieli z nią… problemy.\nNa szczęście zabiegów typu jump scare nie doświadczymy w Outlast 2 zbyt wielu, a jeśli już się pojawią, to nie są wciśnięte do gry na siłę. Niestety, niektóre zwroty akcji są do bólu przewidywalne. Idąc mostem pomyślałam – „ten most na pewno się zawali”. I co? Zawalił się. Jednak większość gry ma świetną atmosferę, budowaną naturalnie. Ot, tu coś przebiegnie, tam jakiś cień na ścianie, tu wisielec, tam wisielec. Sama przyjemność. Dodatkowo może nagle załamać się pod nami podłoga… Generalnie ziemia wali się w Outlast 2 dość często. Jeśli spodoba się Wam klimat miasteczka, w którym rozgrywa się gra, spodoba się Wam również opowiadanie H.P. Lovecrafta pod tytułem „Widmo nad Innsmouth”, gdzie bohater pod osłoną nocy ścigany jest przez wszystkich mieszkańców szkaradnej osady. Sama architektura budynków w Outlast 2 bardzo przypominała mi Salem okresu, gdy paliło się tam czarownice. Rozpadające się płoty i odrapane domy bardzo dobrze komponują się z całą resztą.\nI już wiadomo, że zabawa będzie przednia.\nMoc Outlast 2…\n…tkwi przede wszystkim w fabule, udźwiękowieniu oraz grafice. Resztę gry spędzimy na uciekaniu i chowaniu się. W pewnym momencie zaczynałam naprawdę żałować, że Blake nie potrafi po prostu ukraść jakiegoś noża i rozprawić się z wrogami kilkoma dźgnięciami. Było to wręcz mało naturalne, że nie umie on walczyć. Chyba, że charakter jego postaci został napisany jako cechujący się wyjątkowym tchórzostwem (i umiarkowanie szybkimi nogami). Jest to więc w gruncie rzeczy „uciekanko-skradanka” z elementami fabularnymi. Po drodze bowiem natkniemy się na dziesiątki listów pisanych przez mieszkańców diabelskiego miasteczka, a także kolejne rozdziały Ewangeli Knotha – duchownego, który również nie mógł poszczycić się zdrowiem psychicznym. Elementów tych warto poszukiwać i nie pomijać, gdyż wzbogacają grę i dobrze tłumaczą całą fabułę, a przede wsyztskim są świetnie napisane.\nTreść znalezionych dokumentów jest pełna artyzmu.\nGra ma swoją wewnętrzną „sinusoidę akcji”. Zaczyna się z impetem, być może zbyt energicznie, by stopniowo zwalniać, a nawet miejscami znudzić nas oskryptowanymi akcjami ucieczek. Jednak sam koniec znów przyspiesza, a gracz ciekawy jest finału. Finisz jest mocny, aczkolwiek ostatnie minuty mogą zostawić wielu z grymasem niezrozumienia na twarzach. Stąd moje wcześniejsze zachęcanie do zapoznania się z częścią pierwszą Outlasta. Niekoniecznie wyjaśni ona wszystkie wątpliwości, jednak pozwoli stworzyć sobie pewien pogląd na temat całej historii zawartej w dwóch częściach.\nGra, którą będzie się pamiętać\nKontynuacja stanęła na wysokości zadania, co jest dla twórców zawsze trudnym wyzwaniem. W grze było wiele smaczków i ciekawych rozwiązań, na które można zwrócić uwagę. Przydał się z pewnością lewy klawisz alt, który przytrzymany umożliwiał natychmiastowe obrócenie się za siebie tak, aby nie trzeba było czynić energicznych ruchów myszką. Cieszyły także inne drobnostki, takie jak zostawianie śladów butów po wdepnięciu w kałużę krwi. Wynurzając się z wody jeszcze przez chwilę niewyraźnie widzimy, co również urealnia rozgrywkę. Nie wszystko jednak jest takie wspaniałe.\nSpójrz mi w oczy jeśli masz odwagę!\nNajbardziej będziemy się czepiać przeładowanej ilości scen, w których trzeba wciąż… uciekać. Tak, powtórzę po raz kolejny: jest tego za dużo i mam wrażenie, że niekiedy sztucznie wydłuża grę. Dobrze byłoby także, gdyby automatyczne zapisy miały miejsce nieco częściej. Czasami trzeba było powtarzać zbyt długie sekwencje po tym, jak zabił nas przeciwnik. Raziło mnie także, gdy w interaktywnych momentach polegających na powtarzającym się klikaniu lewym klawiszem myszy otrzymywałam polecenie „stukaj wielokrotnie”. Naprawdę? Ktoś powinien dokładniej przyłożyć się do polskiego tłumaczenia.\nCzym Outlast 2 zalatuje\nNie unikniemy porównań z jednym z ostatnich wielkich horrorów, jakim jest Resident Evil VII. I wcale nie jest tak, że wszyscy porównują do siebie te gry, bo jedna osoba zaczęła i stało się to modą. Te podobieństwa naprawdę widać. Widok z pierwszej osoby, elementy gore oraz podobny poziom graficzny to elementy, które przybliżają do siebie dwa tytuły. Mimo to, Resident Evil VII wydawał się bardziej karykaturalny, bardziej surrealistyczny, a nawet w pewnych momentach podpadający pod chore wizje Quentina Tarantino. Outlast 2 jest znacznie mroczniejszy i dojrzalszy. I bliżej mu do klasycznych horrorów niż grze Capcomu.\nNiemal czuć zapach stęchlizny i śmierci.\nAby uniknąć konieczności zakładania pampersów grając w tytuły pełne grozy, w pokoju odsłaniam rolety, dźwięk płynie z głośników, a nie ze słuchawek i dodatkowo obstawiam się pluszakami siostrzenicy. Tym razem zaszalałam i wszystko zrobiłam na opak. Nie odważyłam się jednak zagrać w Outlast 2 w nocy. Z moich przygotowań i poczynań wyciągnęłam następujące wnioski: Outlast 2 straszy przyzwoicie. Wszystko jednak ma swoje granice i zmuszenie gracza do wiecznych ucieczek po kolejnych mapach przestaje straszyć i zaczyna irytować. Outlast 2 to gra na kilka wieczorów pełnych strachu, przemieszanego poirytowaniem. Jakby nie było, gra zapisze się w historii, jako jeden z lepszych survival horrorów. Jako gra przyzwoita i nie dająca poczucia, że została stworzona na szybko. Jest na tyle dopracowana, że kilka słabostek można ze spokojem jej wybaczyć.\n+ klimatyczna fabuła\n+ przejmująca atmosfera\n+ majstersztyk audiowizualny\n– za dużo uciekania prowadzącego do irytacji\n– niekoniecznie satysfakcjonujące zakończenie\nRecenzja Outlast 2 powstała w oparciu o wersję tytułu na PC. Screeny pochodzą od redakcji.\nGrę do recenzji dostarczył Kinguin.net.\n← Najlepsze filmiki z gier [#100]. Wiedźmin 3 w FPP, GTA Redux i wiele więcej\nDwa dni po premierze przeszedł grę w zaskakującym tempie →


Blog - Herbata i czekolada - wyjątkowo dobrana para Herbata i Kawa - sklep internetowy marek Dilmah, Saquella i Fabbri\n» Herbata i czekolada - wyjątkowo dobrana para\nHerbata i czekolada - wyjątkowo dobrana para 2\nTo post dla tych wszystkich, którzy podobnie jak my poszukują ratunku przed zimową nostalgią. Bo przecież to naukowo udowodniony fakt, że około 300 lub więcej substancji chemicznych w czekoladzie może zainicjować produkcję endorfin - naturalnie generowanych związków chemicznych, które sprawiają, że czujemy się szczęśliwsi. Jednym ze składników znalezionych w czekoladzie jest tryptofan, który wywołuje poczucie euforii. (Bryan Bruce, Historia smaku)\nDla nas pod wieloma względami przypomina herbatę. Zwróciła nam na to uwagę Annie Perrier-Robert, autorka książeczki o jakże słodko brzmiącym tytule - "Czekolada": Gorycz aksamitnego napoju, słodycz wykwintnych łakoci, zwyczajny składnik wyrobów cukierniczych - czekolada ma tę rzadką właściwość, że w każdym przypadku smakuje inaczej. Stała się tak ważna w naszym życiu, że nie umielibyśmy się już bez niej obejść. Nie wiem jak Wy - my się bez niej, tak samo jak bez herbaty, obejść nie umiemy. Zwłaszcza jesienią i zimą… A już największą frajdę sprawia nam czekoladowe łakomstwo w towarzystwie herbaty.\nTa nasza słabość - tak się tutaj u nas w Herbacie i Kawie pocieszamy;) - ma swoją długą historię. Posłuchajcie fragmentu powieści "Fermina Marquez" Valery Larbaud z 1926 roku: Kreolka miała zawsze ze sobą koszyk pełen łakoci dla swego bratanka, który psuł sobie zęby, pochłaniając cukierki i zbyt słodkie ciastka. Od chwili [gdy towarzyszył Joannie], przynosiła ze sobą codziennie rodzaj podróżnej kuchni. Był to mały kuferek z delikatnej skóry, wykładany posrebrzanym metalem; zawierał maszynkę do gotowania, srebrny czajnik do herbaty, srebrne kubeczki ze spodkami, łyżeczki, porcelanowe naczynia na kanapki i masło, pudełka z cukrem, czekoladą, herbatą, wyszywane serwetki, dużą płaską butelkę mleka. Było tam tyle różnych przedmiotów, ile w pudle iluzjonisty.\nTo był dopiero piknik! Frapujące, co dokładnie znajdowało się w koszyku Kreolki. Jaka herbata i jaka czekolada?\nCzy mogła to być intensywnie gorzka czekolada Lindt EXCELLENCE 85% Cocoa i idealnie do niej pasująca, orzeźwiająca, ale zarazem wzmacniająca kakaowe nuty herbata Dilmah Elegant Earl Grey? Raczej nie - to chyba zbyt dojrzały zestaw dla chłopca… Ale gdyby tak zamiast Earl Greya zaparzyć lekką, orzeźwiającą, ale wystarczajaco stanowczą Dilmah Pure Green Tea i pogodzić ją z czekoladą EXCELLENCE o 70% zawartości kakao? Tak, to nawet dziecku mogłoby posmakować.\nA jeśli na piknik powędrowała - przeciwnie - zupełnie biała czekolada? Wtedy musiałaby jej towarzyszyć jakaś ostrzejsza, cytrusowa herbata… Może Lime and Lemon? Nie wiem zresztą, czy dzieci lubią lekko mdłą białą czekoladę. Możliwe, że wolą owocową - na przykład pomarańczową Lindt EXCELLENCE Orange Intense. Jeśli kreolska intuicja nakazała autorce naszego pikniku wrzucić do koszyka czekoladę z sokiem pomarańczowym, to ciekaw jestem, czy obok niej znalazła się klasyczna herbata Dilmah English Breakfast. Byłoby pysznie:) No ale mogło być i tak, że nikt tu się czekoladową fantazją nie wykazał i zamiast EXCELLENCE Caramel with Sea Salt (która z czarną herbatą mandarynkową Dilmah Mandarin stworzyłaby niebiańską parę), włożył do piknikowego koszyka popularną czekoladę mleczną… Mamy nadzieję, że ten ktoś pomyślał przynajmniej o czymś, co pasowałoby do EXCELLENCE Extra Creamy - chociażby Arabian Mint with Honey Tea...\nA co Wy wrzucicie do swojego zimowego antydepresyjnego koszyka?\nEXCELLENCE ORANGE INTENSE + Dilmah Earl Grey :)\nwidzę takie połączenie: czekolada z chili i zielona sencha.


Pieniądze dla Tarnobrzega i Ropczyc – Super Nowości24\nPieniądze dla Tarnobrzega i Ropczyc\nBy mpp on 24 marca 2011 Brak komentarzy\nTARNOBRZEG, ROPCZYCE. Będą pieniądze na likwidację strat powodziowych z programu 3×200\nSamorządy przeznaczą uzyskane pieniądze na odbudowę zniszczonej przez powódź infrastruktury. W Tarnobrzegu środki zostaną wykorzystane na odbudowę, i remonty budynków wielofunkcyjnych i siedziby OSP na osiedlu Wielowieś oraz budynków przedszkoli na osiedlach Zakrzów i Sobów. Gmina Ropczyce za pozyskane środki będzie remontować budynek urzędu miasta, miejskie szalety, gminne budynki mieszkalne, socjalny blok przy ul. Kochanowskiego, Dzienny Dom Pobytu Emerytów, Rencistów i Osób Samotnych oraz ok. 20 km rowów melioracyjnych.\nPieniądze pochodzą z programy 3×200, w ramach, którego pomoc uzyskały już dwie inne gminy na Podkarpaciu. Jasło otrzymało 6 mln złotych a Gorzyce 9 mln złotych, które przeznaczono na odbudowę infrastruktury zniszczonej przez powódź.\nŁączny budżet programu to 600 mln złotych dla całego kraju. Środki pochodzą z trzech źródeł: 200 mln złotych pochodzi z rezerwy celowej budżetu państwa, 200 mln z Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej i koleje 200 mln z programów unijnych.\nPieniądze dla Tarnobrzega i Ropczyc added by mpp on 24 marca 2011


Vice Versa piątym osiedlem z certyfikatem zielonego budownictwa - INWESTYCJE\nPowstająca na warszawskiej Woli inwestycja mieszkaniowa Vice Versa będzie zasilana energią pozyskiwaną ze słońca. Na dachach dwóch budynków zostanie zamontowana instalacja fotowoltaiczna, dzięki której mieszkańcy zaoszczędzą nawet do 50 proc. kosztów oświetlenia części wspólnych osiedla. Rezydencja Vice Versa to piąta inwestycja mieszkaniowa Yareal, która otrzymała certyfikat zrównoważonego budownictwa BREEAM Interim jeszcze przed ukończeniem budowy.\nAutor: housemarket.pl 21 maja 2019 12:09\nInstalacja fotowoltaiczna o mocy 20 kWp będzie produkowała rocznie około 19 tys kWh energii elektrycznej. Ekologiczna energia częściowo zaspokoi zapotrzebowanie związane z oświetleniem części wspólnych wielorodzinnego kompleksu. Wytworzona przez panele energia ze słońca będzie sprzedawana do sieci i zapewni zasilanie oświetlenia m.in. w garażu podziemnym, na klatkach schodowych oraz na zielonym dziedzińcu. Rezydencja Vice Versa budowana nieopodal Ronda Daszyńskiego, jest jednym z nielicznych w Polsce, nowych osiedli mieszkaniowych, wyposażonych we własne źródło odnawialnej energii.\nDzięki wykorzystaniu instalacji fotowoltaicznej budynki przyczynią się do ograniczenia emisji dwutlenku węgla do atmosfery, a tym samym będzie miała jeszcze bardziej zrównoważony charakter, potwierdzony ekologicznym certyfikatem BREEAM Interim. Produkcja własnej energii elektrycznej - oprócz aspektów ekologicznych i podniesienia niezależności energetycznej - pozwoli na znaczne obniżenie opłat eksploatacyjnych ponoszonych przez nabywców mieszkań. W skali roku rachunki za energię elektryczna zużywaną w częściach wspólnych obu budynków spadną nawet o 50 proc.\n- Instalacja fotowoltaiczna to kolejne innowacyjne i energooszczędne rozwiązanie, które będzie wykorzystane w Rezydencji Vice Versa. Już na etapie projektowania część miejsc parkingowych w garażu podziemnym dostosowano do montażu indywidualnych stacji ładowania samochodów elektrycznych, które instalowane będą na życzenie właścicieli. Każda stacja ładowania zostanie wyposażona w niezależny licznik zużywanej energii. Mieszkańcy będą korzystali również m.in. z energooszczędnego oświetlenia LED i wydajnych wind - powiedział Jacek Zengteler, członek zarządu, kierujący działem inwestycji mieszkaniowych Yareal Polska.\nRezydencja Vice Versa to kameralny kompleks złożony z dwóch budynków, w którym powstaje 181 mieszkań w podwyższonym standardzie, o bardzo zróżnicowanym metrażu - od 28 do ponad 150 mkw. Powstaje u zbiegu ulic Przyokopowej i Szarych Szeregów wokół zielonego, centralnego, placu na którym – wśród drzew i krzewów – zostaną wydzielone strefy zabawy i relaksu dla dzieci oraz dorosłych. Charakterystycznym elementem projektu jest elegancka, półotwarta strefa wejściowa, oddzielająca część publiczną od prywatnej strefy patio. Wszystkie mieszkania w Rezydencji Vice Versa zostaną wyposażone w loggie, a mieszkańcy najwyższych kondygnacji będą mogli korzystać z przestronnych tarasów o powierzchni sięgającej nawet 150 mkw., z imponującym widokiem na panoramę centrum stolicy. Nabywców znalazło już 75 proc. mieszkań dostępnych w ofercie. Zakończenie budowy osiedla Vice Versa planowane jest na jesień 2020.


Trener Piasta: To nie powinno się zdarzyć! - Sport WP SportoweFakty\nTrener Piasta: To nie powinno się zdarzyć!\nTrener Piasta Gliwice [tag=6681]Marcin Brosz[/tag] był mocno niezadowolony ze swojej defensywy. Miał na myśli drugą bramkę dla KGHM Zagłębia Lubin, kiedy Arkadiusz Woźniak zdobył gola głową.\nBartosz Zimkowski 25 Sierpnia 2012, 11:35\nPiast Gliwice po porażce z Górnikem Zabrze na inaugurację T-Mobile Ekstraklasy szukał punktów w Lubinie. Zagłębie jeszcze bardziej zawiodło, ponieważ przegrało w Szczecinie z Pogonią aż 0:4. W piątek od pierwszych minut ruszyło na gliwiczan i już w siódmej minucie zdobyło bramkę. Źle interweniował Dariusz Trela, który tak wybił piłkę po dośrodkowaniu, że ta trafiła pod nogi Roberta Jeża. Słowacki pomocnik wiedział co miał z nią zrobić.\n- Na pewno wszyscy czujemy niedosyt po pierwszych minutach. Liczyliśmy się z tym, że tak będą one wyglądały, ale staraliśmy się, by tak szybko strzelona bramka przez Jeża nie miała miejsca. To nam się nie udało. Późniejsze fragmenty spotkania były zdecydowanie lepsze, pokazywaliśmy to, co wcześniej pokazaliśmy na boiskach pierwszej ligi - mówi Marcin Brosz, szkoleniowiec Piasta.\nGoście szybko otrząsnęli się po stracie bramki i coraz odważniej zaczęli atakować świątynie Michała Gliwy. W pierwszej połowie nie udało się pokonać golkipera Miedziowych, ale w drugiej już tak. Ruben Jurado strzałem głową doprowadził do remisu.\nJednak sytuacja, która miała miejsce cztery minuty później mocno rozzłościła Brosza. Arkadiusz Woźniak strzałem głową ponownie wyprowadził Zagłębie na prowadzenie. - W drugiej połowie dążyliśmy do zdobycia bramki i ją uzyskaliśmy. Szkoda straconej bramki, którą strzelił Woźniak. To nie powinno się jednak wydarzyć! Nie przy wzroście, jakim dysponują nasi środkowi obrońcy - załamuje ręce Brosz.\nTakże Ruben Jurado uważa, że Piast w Lubinie nie grał źle. - Zagłębie grało dobrą piłkę, jednak to my graliśmy dużo lepiej, ale nie udało się wygrać. Strzeliłem bramkę i graliśmy naprawdę dobrze. Niestety po moim trafieniu bardzo szybko straciliśmy gola. Walka była do końca, aczkolwiek my ją przegraliśmy - przyznał Hiszpan.\nPiast do końca spotkania dążył do wyrównania. Nie udało mu się to, a na dodatek kończył mecz w osłabieniu. Drugą żółtą i w konsekwencji czerwoną kartkę otrzymał Alvaro Jurado. Zagłębie wygrało 2:1, a Piast zaliczył drugą porażkę na starcie sezonu. - Chciałem podziękować kibicom, którzy od początku byli z nami. Wspierali nas mocno i liczymy, że kolejny mecz z Pogonią Szczecin rozegramy przy pełnych trybunach - kończy szkoleniowiec Piasta Gliwice.\n- Zawsze tak jak jest, że gdy człowiek stara się na siłę dobrze się zaprezentować, mocno i ostro grać tak, jak myśmy to robili, to zawsze czegoś brakuje i nie wychodzi. Bramkarz Zagłębia świetnie bronił, ciężko było coś strzelić, mimo że mieliśmy sporo sytuacji. Niestety się nie udało - podsumował Jurado.\nWynagrodzić kibicom 1. kolejkę - zapowiedź meczu KGHM Zagłębie Lubin - Piast Gliwice\nPiękne słowa Roberta Lewandowskiego. "Moja jedna jedyna"\nZamurowało nas. Włoski dziennikarz powiedział, jak zagłosował\nByły reprezentant Polski nie ma wątpliwości. "To będzie dla Lewandowskiego motywacją"\nPiłka nożna Piast Gliwice KGHM Zagłębie Lubin Polska Marcin Brosz PKO Ekstraklasa Lubin Gliwice Ruben Jurado\n19-latek wiceprezesem byłego ekstraklasowicza\nEkspert rozczarowany brakiem nagrody dla Lewandowskiego. Mówi, dlaczego wygrał Messi\nŚwiatowe media doceniły sukces Lionela Messiego. O Robercie Lewandowskim piszą niewiele\nTen widok zapiera dech w piersiach. Piękne słowa żony Lewandowskiego\nTransmisja się skończyła. Wówczas "Lewy" podszedł do Messiego\nGdy ogłoszono werdykt, reakcja sali powiedziała wszystko\nLotharowi Matthaeusowi puściły nerwy po werdykcie\nZabawa medalistów. Oto najlepsi piłkarze 16. kolejki w PKO Ekstraklasie\nNapoli może dać prztyczka w nos wiceliderowi\nKluczowe spotkanie dla polskich piłkarek. Rusza runda rewanżowa w walce o mundial\nZbigniew Boniek wprost o Złotej Piłce. Zakpił z dziennikarzy\nOliver Kahn ocenił wyniki Złotej Piłki. "Lewandowski zasłużył na nagrodę"\nJak mogli się tak pomylić?! Lewandowski skrzywdzony po raz kolejny\nRobert Lewandowski już tylko o krok od Zbigniewa Bońka\nNiemcy oburzeni. Piszą o skandalu\nJóźwiak wstał z ławki. Nieciekawa sytuacja drużyny Polaków\nSzaleństwo przed telewizorami! TVP pochwaliło się oglądalnością gali\nLegenda apeluje o nagrodę dla Lewandowskiego. "Jedyna właściwa rzecz"\nLewandowski dostaje nagrodę na gali Złotej Piłki, a Suarez... Co mu się stało?\nW La Lidze remis dał wytchnienie\nAbsolutny hit sieci! Zobacz, co "Lewy" napisał po gali Złotej Piłki\nMecz meczowi nierówny, czyli polskich piłkarek sposób na Belgijki\nMarek Wawrzynowski: Wielki sukces Lewandowskiego. Ale jeszcze większe rozczarowanie [OPINIA]\nPrezes PZPN dumny z "Lewego". Nie zgadza się z werdyktem\nJedno słowo, ale jakie! Tak Iga Świątek pogratulowała Lewandowskiemu\nTak Bayern zareagował na wyniki Złotej Piłki. Co za słowa o "Lewym"\nSą dokładne wyniki. Teraz niedosyt będzie jeszcze większy. Było blisko!\nMessi zwrócił się ze sceny do "Lewego". Te słowa przejdą do historii\nDariusz Tuzimek: Sen o Polaku ze Złotą Piłką się nie spełnił. Doceńmy, co mamy\nNagrano reakcję Lewandowskiego po ogłoszeniu wyników\nKoszykówka mężczyzn: Liga turecka - mecz: Beşiktaş Icrypex - Fenerbahçe Beko\nNarciarstwo alpejskie: Zawody Pucharu Świata w Killington - 1. przejazd slalomu kobiet\nPiłka nożna: Liga francuska - mecz: Olympique Marsylia - Troyes AC\nSzokujące słowa o Lewandowskim po gali


wtorek 17-12-13, czytany: 32957 razy, autor: fyla\nEva Longoria / © Fame/Flynet, Instagram Wpadki na imprezach zdarzają się i najlepszym. Najgłośniejszą w tym roku był chyba występ Miley Cyrus podczas VMA. Teraz do grona tych, którzy popełnili gafę dołączyła Eva Longoria. Jak to się stało?\nEva była w sobotni wieczór gospodarzem gali Global Gift, która odbyła się w Dubaju. Impreza miała na celu zebranie funduszy dla potrzebujących kobiet i dzieci i uhonorowanie Ricky'ego Martina. Wszystko szło pięknie. Każdy zachwycał się piękną suknią Evy i jej charyzmą. Ale zdarzył się też mały klops, o którym już piszą zagraniczne media. Na pytanie o One Direction, Eva odpowiedziała:\n- Nie znam ich z wyjątkiem Harry'ego Stylesa. On należy do tego zespołu, prawda? Tak właściwie, nie jestem odpowiednią osobą, by udzielić odpowiedzi. Nie znam ich. Widać Eva jest tak zajęta działalnością charytatywną, że nie ma czasu na słuchanie muzyki. Galeria zdjęć: Styl Evy Longorii poprzednie


Pierwszy samochód [6-7tys] : Jakie auto kupić?\n09 Sie 2018, 13:40\nWitam serdecznie wszystkich odwiedzających forumowiczów.\nZwracam się do Was z prośbą o pomoc w wyborze pierwszego auta.\nNa samochód mam przeznaczone ok. 6/7 tysięcy, napewno chcę by był w benzynie, może posiadać LPG ale nie musi.\nPodobają mi sie Octavie I ale nie wiem czy w tym budżecie znajdę coś co będzie miało ręce i nogi\nFajnym rozwiązaniem jest też chyba Focus albo Fiesta.\nProszę o pomoc w wyborze, jestem otwarty na inne propozycje marek.\nNajlepiej okolice Małopolski\nRejestracja: 09 Sie 2018, 13:32\nRe: Pierwszy samochód [6-7tys]\nSkąd dokładnie jesteś to poszuka się czegoś w niedalekiej okolicy bo nie ma sensu jechać po tanie auto ponad 100km..\n09 Sie 2018, 17:29\n09 Sie 2018, 18:06\n[link wygasł] - tylko z klimą będzie raczej coś poważniejszego.\n[link wygasł] - Alfa jaka jest każdy wie ale jeśli od nowości w jednych rękach więc raczej służy bezawaryjnie tylko te nakładki na progi trochę zastanawiają..\n[link wygasł] - 7lat w jednych rękach tylko prawy przód trochę mi się nie podoba.\n09 Sie 2018, 21:55\nBarol napisał(a): https://www.olx.pl/oferta/honda-civic-v ... a6f8ef0661 - tylko z klimą będzie raczej coś poważniejszego.\n" czasem oleju trzeba dolać", ale po co to robić, skoro można kupić za to "dolot na parówie Simota" ja bym od razu odpuścił takie drezyny\n09 Sie 2018, 22:00\nmike napisał(a): ja bym od razu odpuścił takie drezyny\nDokładnie. Ja tylko jak widzę zmieniony wydech, gałkę biegów albo karbon na desce rozdzielczej to wyłączam ogłoszenie. Tacy ludzie pakują ostatni grosz w bajery, a olej już drugi rok w silniku pływa.\n10 Sie 2018, 16:34\nmike napisał(a): " czasem oleju trzeba dolać", ale po co to robić, skoro można kupić za to "dolot na parówie Simota" ja bym od razu odpuścił takie drezyny\nkurde jakoś to przeoczyłem a czytałem w miare dokładnie ogłoszenie\ngalakty napisał(a): Dokładnie. Ja tylko jak widzę zmieniony wydech, gałkę biegów albo karbon na desce rozdzielczej to wyłączam ogłoszenie. Tacy ludzie pakują ostatni grosz w bajery, a olej już drugi rok w silniku pływa.\nczy Ty wszystkich musisz wrzucać do jednego wora?\nNa twoim miejscu nie szukałabym konkretnego auta tylko poszukał co wogle jest w okolicy, aby za daleko nie jechać, a jeżeli chcesz poszukać konkretnego auta to Octavię kupisz w tym budżecie, ale jeżeli nie jest ci potrzebne aż tak duże auto to może poszukaj klasycznie golfa, astry, civica, albo Almery.\nJakie auto do 4 tyś?Auto do 13k\nTagi: samochód, kupię, auto, wydech, benzyna, biegi, lpg, ludzie, ogłoszenie, 16v, progi, Alfa Romeo, Citroen, sprzedam, Vectra, coupe, klima, nakładki, olej, otomoto\nSłynny wolnossący silnik V10 Lexusa LFALegendarny Lexus LFA był bez dwóch zdań najbardziej ambitnym projektem w historii japońskiego producenta aut luksusowych. Supersamochód o nadwoziu wykonanym w całości z kompozytów zbrojonych włóknem węglowym był produkowany ...Mitsubishi Lancer Evolution - historiaLancer Evolution, często określany po prostu jako Evo, to ponad 23 lata pięknej historii mocarnego sedana zbudowanego na bazie modelu Lancer. Na przestrzeni lat powstało dziesięć generacji tego auta, a jego żywot zwieńczyła ...Mercedes Klasy S CoupéSugestywny design nadwozia nowej Klasy S wyznacza wzorce swoją imponującą kompozycją – wizualne napięcie w liniach nadwozia i dynamiczne kontury. Już na pierwszy rzut oka nowa Klasa S przejawia ambicję do bycia liderem. Wyraziście ...


Kurtki The North Face męskie ▷ Sklep internetowy P&C\nKurtki The North Face męskie to propozycja dla dynamicznych i świadomych mody mężczyzn, którzy nie tolerują żadnych kompromisów. Sprawdzą się zarówno w górach, jak i w miejskiej dżungli.\nKurtki The North Face — must have w męskiej szafie\nKurtki North Face męskie to klasa sama w sobie. Marka od lat stara się sięgać po więcej i zaspokajać wszystkie potrzeby mężczyzn, którzy od mody wymagają czegoś więcej. W efekcie powstają propozycje zaawansowanych technologicznie kurtek, które sprawdzają się w każdych warunkach atmosferycznych. Nowoczesne materiały wspomagają naturalne procesy regulacji temperatury ciała, a przy tym przepuszczają powietrze, by pozwolić skórze oddychać i uniknąć nadmiernego pocenia się nawet podczas intensywnych pieszych wycieczek.\nKurtki The North Face męskie — idealny wybór na każdą pogodę\nMęskie kurtki The North Face to jedne z tych rzeczy, które zna każdy miłośnik aktywnego stylu życia. Warto nosić je jednak nie tylko w górach i na łonie natury, lecz także w mieście. Wszystko z powodu tego, że kurtki North Face wyróżniają się naprawdę atrakcyjnym designem. Stylowe zestawienia kolorystyczne i doskonale współpracujące z męską sylwetką kroje sprawiają, że kurtki The North Face męskie to jedne z tych ubrań, obok których trudno przejść obojętnie. W kolekcji marki znajdziemy między innymi puchowe kurtki The North Face, które zapewniają maksymalną ochronę przed chłodem, a przy tym są zadziwiająco lekkie, dzięki czemu nie blokują swobody ruchów. Warte uwagi są także softshellowe kurtki The North Face, które sprawdzą się jesienią i skutecznie ochronią przed wiatrem i opadami. W zależności od gustu można wybrać model wkładany przez głowę lub o klasycznym kroju — z kapturem lub bez. Trudno nie wspomnieć też o kurtkach The North Face z polaru. Ta lekka i ciepła tkanina idealnie nadaje się na sezon jesienno-zimowy.\nJak nosić męskie kurtki The North Face?\nKurtki The North Face dają się łatwo wkomponować w każdy codzienny look. Można swobodnie nosić je zarówno z jeansami i skórzanymi sneakersami, jak i też z ulubionymi chinosami i zimowymi botkami. Trudno opisać wszystkie możliwości stylizowania propozycji marki The North Face. Najlepiej jest sprawdzić je we własnej szafie!\nKurtka z wyjmowanym kapturem model ‘Revolve’


Skałoplan Cieplarni w Wąwozie Ostryszni | Skałoplany Fundacji WSPINKA\nwt., 29/11/2011 - 22:45\nPrzy okazji prezentujemy garść informacji dotyczących możliwości uprawiania wspinaczki na obszarze Wąwozu Ostryszni. Inicjatywa ta wynika z jednej strony z licznych nieprecyzyjnych i często sprzecznych informacji dostępnych w Internecie na ten temat a z drugiej strony jest związana z realizacją naszego programu autorskiego teren WSPINKA. Wszystkie poniższe informacje w ramach nieodpłatnych działań uzyskał Mateusz Paradowski.\nNa terenie Wąwozu Ostryszni można się wspinać od zawsze bez ograniczeń. Oczywiście nie zapominajmy, że nie tylko uprawiający wspinaczkę korzystają z uroków tego miejsca - niepotrzebnie nie hałasujmy i starajmy się pokazać, że dbamy o miejsca w których realizujemy swoją pasję. Wąwóz Ostryszni leży na terenie Dłubniańskiego Parku Krajobrazowego - zasady uprawiania różnych form turystyki kwalifikowanej można znaleźć na stronie Zespołu Parków Krajobrazowych Województwa Małopolskiego w dziale TURYSTYKA. Materiały te zostały opracowane przez Pana Piotra Sułka, który udzielił mi także informacji na temat historii "Projektu utworzenia Rezerwatu Przyrody OSTRYSZ".\nDokument ten został opracowanego przez zespół naukowców pod kierownictwem prof. dr Jerzego Fabijakowskiego w roku 1985. Projekt długo znajdował się na liście oczekującej i ostatecznie około roku 2002 lub 2004 nie został przyjęty do realizacji przez Wojewódzką Radę Ochrony Przyrody w Krakowie. Informacje te potwierdził także Kierownik Oddziału ZPKWM w Krakowie - Pan Marek Kołodziej. Kserokopię oryginału "Projektu utworzenia Rezerwatu Przyrody OSTRYSZ" uzyskałem dzięki uprzejmości pracowników RDOŚ w Krakowie. Tam też dowiedziałem się w rozmowie z Panem Robertem Sawą, iż obecnie nie ma żadnych planów związanych z ochroną terenów Wąwozu Ostryszni.\nW Internecie można także odnaleźć wiadomości o istniejącym Rezerwacie Jodły Ostrysz. O wyjaśnienie tej informacji zwróciłem się do Pani Anny Gajdy-Gawrońskiej zajmującej się planowaniem przestrzennym w Referacie Inwestycji i Rozwoju Gminy Trzyciąż. Obecnie oczekuję na szczegółową odpowiedź w tej sprawie, gdyż w planach zagospodarowania przestrzennego Gminy Trzyciąż na obszarze Wąwozu nie figuruje żaden obszar chroniony.\nZapraszam zatem do odwiedzania Ostryszni nie tylko przez wspinaczy ale także turystów i rowerzystów - mam nadzieję, że dzięki Fundacji WSPINKA będzie możliwy dalszy rozwój atrakcji turystycznych w tym rejonie.


narodowość śląska - przeczytaj więcej na stronie - Dziennik.pl\nStowarzyszenie Osób Narodowości Śląskiej ma zostać rozwiązane. Taką decyzję podjął Sąd Rejonowy w Opolu, który podzielił tym samym stanowisko Sądu Najwyższego.\nKutz: Słowa Kaczyńskiego strasznie nietaktowne, obrzydliwe i nieodpowiedzialne\nKazimierz Kutz tylko przez chwilę silił się na ironię. "Jarosław Kaczyński rozpętał ruch społeczny, który przysłuży się tożsamości śląskiej. Może mu jakiś pomniczek postawimy". Potem był już znacznie bardziej dosadny.


Bo ja tak mówię - Maja Puente\nNext Story: Jak budować wizerunek w sieci? →\nMaja Puente 16 maja, 201818 komentarzy\nBo ja tak mówię\t16 maja, 201818 komentarzy\nNie potrafię zliczyć ile razy słyszałam to od moich rodziców. Ale co się dziwić, chcieli (i nadal chcą) dla mnie jak najlepiej. Ja też chciałabym dla nich jak najlepiej, ale tak na dobrą sprawę nigdy nie zastanawiałam się jak mogę się odwdzięczyć za to wszystko. Aż do teraz. Już wiem, co zrobić i nawet użyję do tego ich ulubionego “bo ja tak mówię!”.\nNie odkryję Ameryki, kiedy powiem, że jeśli mamy z kimś naprawdę bliską relację, nasze zdanie mocno wpływa na drugą osobę. Ta zależność działa prawie za każdym razem, zwłaszcza, jeśli poruszymy temat zdrowia. Warto to wykorzystać.\nKiedy ostatnio zastanawiałaś się czy z Twoim zdrowiem wszystko jest w porządku? Często w pędzie dnia codziennego zapominamy o naszym zdrowiu i – aż wstyd się przyznać – ktoś musi nam o nim przypominać. Pewnie do tej pory rodzice przypominają Ci o witaminkach, kontrolnej wizycie u dentysty czy u innego specjalisty. Mi tak!\nCiekawe czy nasi rodzice potrafią przypominać o dbaniu o siebie tylko nam, czy sobie też.\nPora to sprawdzić!\nIm jesteśmy starsi, nasi rodzice bardziej liczą się z naszym zdaniem. Czas to wykorzystać i powiedzieć “zbadaj się” i nie czekać na pytanie dlaczego, tylko od razu dopowiedzieć “bo ja tak mówię”. Twoi rodzice mówią Ci co powinnaś robić dla swojego dobra non stop – teraz odwróćcie role. Powiedz im, żeby wykonali dziecinnie proste badanie. Zmierzyli ciśnienie.\nDlaczego akurat ciśnienie?\nNadciśnienie tętnicze jest “cichym zabójcą”, nie czujemy, ani nie widzimy jego objawów, a w tym czasie – robi swoje. Według badań, dotyka ponad 40% dorosłych osób, a raptem połowa zdaje sobie z tego sprawę. Co więcej, nadciśnienie jest wiodącą przyczyną śmierci. Pomiar ciśnienia tętniczego krwi jest jedynym sposobem, by dowiedzieć się, czy ciśnienie krwi jest zbyt wysokie.\nDlatego musisz przypomnieć i przypilnować swoich rodziców, żeby się zbadali. Zadbaj o nich, tak jak oni dbali o Ciebie przez tyle lat.\nW gabinecie lekarza, albo w niektórych aptekach. Można też kupić takie urządzenie do domu, ceny zaczynają się już od 50 zł. Badanie ciśnienia tętniczego jest szybkie, proste i nieinwazyjne.\nPrzekonałaś swoich rodziców do badania? Dołącz do międzynarodowej kampanii “Because I Say So” (“Bo ja tak mówię”), używaj hasztaga #bojatakmowie i pomóż nam uświadamiać jak ważne jest badanie ciśnienia.\nWięcej informacji znajdziesz na stronie bojatakmowie.pl\n18 maja, 2018 o 9:32 am\nŚwietny wpis, ja nie muszę swoich rodziców namawiać. U mnie ciśnienie mierzy się praktycznie 2 razy w tygodniu. Aparat do ciśnienia mam w domu, więc nie mam z tym problemu 😉\n18 maja, 2018 o 10:28 am\nJa niestety muszę trochę namawiać rodziców i teściów sumie też. Ale jeśli już namówię to punkt dla mnie i dobro dla nich.\n18 maja, 2018 o 10:34 am\nJa o badaniach pamiętam zawsze, za to moja rodzina… Eh, czasem po prostu załamuję ręce, bo mogę mówić, mówić, mówić, a moje zdanie nijak się niestety liczy. Chyba dla nich ciągle “za mało wiem” i oni są najmądrzejsi 😉\n18 maja, 2018 o 11:39 am\nCiężko namówić na badania bo ludzie wola po prostu nie wiedzieć czy coś im jest…. A bo ja tak mowię często słyszałam i też go sporo razy uzywam😁\nracja, ale warto próbować :)))\n18 maja, 2018 o 12:48 pm\nBadania sąbardzo ważne, badajmy się\n24 maja, 2018 o 8:02 am\ntak, to z życia wzięte… mi jest bardzo trudno przekonać rodziców do badania się, ale niestety trzeba jakoś ich namawiać, bo to bardzo ważne!\n24 maja, 2018 o 1:39 pm\nnamawiaj! trzymam kciuki!\n24 maja, 2018 o 8:06 am\nZnam przypadki ludzi, którzy mówią – nie pójdę do lekarza bo boję się że coś mi znajdzie. Nie rozumiem tego fenomenu, bo wg mnie lepiej zapobiegać niż leczyć.\nzgadzam się, też nie rozumiem tego i walczę z tym wśród najbliższych\n24 maja, 2018 o 8:16 am\nświetna kampania, a takie badania to bardzo ważna sprawa\n24 maja, 2018 o 8:50 am\nMnie akurat towarzyszy niedociśnienie 😉\n24 maja, 2018 o 9:26 am\nW rodzinie mojego męża nikt się nigdy ciśnieniem nie przejmował. Do czasu….aż wujek z powodu nadciśnienia dostał wylewu. Krytyczna sytuacja, z której po paru miesiącach wujek wyszedł cało, dała całej rodzinie do myślenia. Wszyscy zgodnie pilnują ciśnienia, okazało się, że dwie kolejne osoby mają problem z nadciśnieniem, w tym mój mąż. Warto zacząć badać się zawczasu, nie czekać na tragedię.\n24 maja, 2018 o 1:38 pm\nprzesyłam dużo zdrówka dla całej rodziny 🙂\n24 maja, 2018 o 10:38 am\nInteresujące….cisnienie ma takie wieloznaczne konotacje- może się odnosić do zdrowia ale i do psychiki:)\n24 maja, 2018 o 7:54 pm\nCiekawe. Ja mojej mamie powtarzam zrzuc trochę kilogramów, ale na marne to idzie\n25 maja, 2018 o 8:00 am\nFajna sprawa. Niektórym faktycznie trzeba przypominać ale zdecydowanie warto trzymać rękę na pulsie, i to dosłownie 🙂\n25 maja, 2018 o 3:11 pm\nNiestety znam przypadki bardzo młodych osób, których takie zaniedbanie zabiło. A wystarczy poświęcić sobie, swojemu zdrowiu chwilę czasu i uwagi.


Medycyna naturalna jako alternatywa do farmakologii -\nManicure hybrydowy Warszawa – inspiracje, które przełamują firmowy dress code…\nCzy warto stosować ekologiczne kosmetyki?\nCzy i jak malować się na plażę i basen?\n5 domowych sposobów na odżywienie skóry\nObuwie damskie Venezia, czyli elegancja za rozsądną cenę\nDlaczego warto wybrać szpilki z eko-zamszu?\nAlternatywa dla ubrań z sieciówek?\nJak dobrze wyglądać w stroju kąpielowym?\nChcę szybko schudnąć! Ale jak?\nĆwiczenia w domu dla początkujących\nWszystko, co powinnaś wiedzieć o BPU!\nDepilacja woskiem a bezpieczeństwo w dobie epidemii\nJak przełamać pasmo niepowodzeń\nCo to jest libido i jak działa?\nZnowu nie wiesz co kupić swojej dziewczynie?\nJaki obrus wybrać do domu?\nUrządzamy dom: wszystko o płytkach kwarcowych\nKratka parkingowa i obrzeża trawnikowe w aranżacji ogrodów\nCzy srebrny choker jest biżuterią na każdą okazję?\nJak badać wzrok u dziecka? Na co zwracać uwagę?\nNiezapomniane przyjęcie dla dzieci\nKiedy warto szczepić dzieci?\nBrokatowy zawrót głowy\nLetnie wyprzedaże czas start! Co i jak kupować, żeby miało to sens?\nCzy strój jednoczęściowy może dobrze wyglądać na plaży?\nSpływ przełomem Dunajca w Zakopanem – ekstra zabawa\nMedycyna naturalna jako alternatywa do farmakologii\nBy EPOQUM.io\t On Sty 19, 2020\nMedycyna naturalna opiera się na leczeniu naturalnymi składnikami. Najpopularniejsze metody medycyny niekonwencjonalnej to ziołolecznictwo, zdrowa żywność i styl życia oraz kosmetyki naturalne. Z tego artykułu dowiesz się, jak:\nOpanować nadmierne wypadanie włosów\nDbać o zęby bez uszkodzenia szkliwa\nUporać się z przewlekłym bólem stawów\nA wszystko to za pomocą medycyny naturalnej, która dodatkowo zapobiega nawrotom choroby.\nWypadanie włosów – co robić, kiedy biotyna zawodzi?\nBłyszczące, gęste i mocne włosy to marzenie chyba każdej kobiety. Jednak czasami niezależnie od pielęgnacji skóry głowy i włosów, włosy stają się matowe i cienkie, jest ich jakby coraz mniej. Zaczynamy łykać dostępne w aptekach tabletki przeciw wypadaniu włosów, wcieramy w skalp olejki i ziołowe płukanki, odstawiamy prostownice i suszarki. To tylko działania zewnętrze, które nie pomogą na zagęszczenie włosów. Aby mieć więcej włosów na głowie, należy wzmocnić cebulki i mieszki włosowe. Zobacz na tej stronie, co radzi medycyna naturalna. Jak nie obciążać włosów, a stymulować do wzrostu nowe? Pamiętaj również o zdrowym stylu życia, odpoczynku i regeneracji organizmu oraz o piciu naparów ziołowych ze skrzypu polnego.\nCała prawda o śnieżnobiałym uśmiechu\nDbasz o zęby, stosujesz pasty wybielające, ograniczyłaś picie kawy, a Twój uśmiech nadal nie jest śnieżnobiały? Prawda jest taka, że większość dostępnych w drogeriach wybielających past do zębów wcale ich nie wybiera, a ściera szkliwo. Przez to zanieczyszczenia oblepiają zęby i tworzą niekończącą się historię o ścieraniu i wybielaniu zębów. W pewnym momencie szkliwo jest na tyle cienkie, że staje się nadwrażliwe na ból. Aby emu zapobiec, warto stosować naturalnie wybielające pasty, które uzupełniają strukturę szkliwa w minerały i tworzą warstwę ochronną zębów. Sprzymierzeńcami w walce o śnieżnobiały, zdrowy wygląd zębów są nitki dentystyczne oraz ziołowe płyny do płukania ust.\nBól stawów i kręgosłupa nie powstaje z dnia na dzień\nNa bóle kręgosłupa i stawów pracujemy latami. Za dużo czasu spędzamy na w pozycji siedzącej, nie dbamy o aktywność fizyczną, bagatelizujemy urazy. Suplementacja diety powinna skupiać się na regeneracji stawów, odbudowaniu chrząstki i mazi stawowej oraz wzmacnianiu mięśni brzucha, które stabilizują kręgosłup. Do profilaktyki warto dołączyć profesjonalną rehabilitację i fizjoterapię, które pomogą złagodzić dolegliwości bólowe. Zobacz na tej stronie, jakie rozwiązanie na bóle stawów proponuje medycyna naturalna.\nPrzy wielu dolegliwościach ze zdrowiem, warto zainteresować się niekonwencjonalnymi metodami leczenia, które pomogą zatrzymać ból, znaleźć źródło jego pochodzenia oraz będą pomocne w wypracowaniu metod niepozwalających na nawrót choroby.\nból stawówmedycyna naturalna\nEPOQUM.io 69 posts 0 comments\nJak zmierzyć rozmiar biustu?\nSukienka o długości maxi – kiedy warto ją założyć?\nInstrumenty smyczkowe – od czego zacząć naukę?\nZakaz mentoli. Czy dotyczy również podgrzewaczy do tytoniu?\nbielizna biustonosz biżuteria buty choroby depilacja dermokosmetyki dieta dom dzieci dziecko fit fitness kobieta kosmetyki kuchnia leki make up makeup makijaż medycyna moda obuwie pielęgnacja piękno porady prezent przepisy sen sex skóra sport styl sukienki szpilki trendy trening ubiór ubrania uroda wnętrza włosy zdrowie zima ćwiczenia\nLetnie wyprzedaże czas start! Co i jak kupować, żeby miało…


Kartridż do drukarki czy tusz – oto jest pytanie? - Blog atramentowka.com\n» Kartridż do drukarki czy tusz – oto jest pytanie?\nKartridż do drukarki czy tusz – oto jest pytanie?\nDodano: 13-07-2016 w kategorii: Tusze autor: gogler_16\nDecydując się na zakup i eksploatację drukarki, warto zastanowić się nad sposobem jej pracy oraz tym, czy wolimy korzystać z kartridża czy też bardziej odpowiada nam tusz do samodzielnego napełniania. Różnica w tej kwestii jest dość subtelna, ale czasem może okazać się na tyle uciążliwa, że spowoduje zmianę punktu widzenia.\nJakie kartridże do drukarek wybiera się w Warszawie?\nPowszechność występowania drukarek atramentowych w naszych gospodarstwach domowych powoduje, że większość z nas staje w pewnym momencie przed koniecznością uzupełnienia ich naboi. Można tego dokonać, kupując cały kartridż, polecany przez producenta – wtedy koszt może nierzadko przekroczyć wartość całego sprzętu. Innym sposobem jest postawienie na zamienniki – jednakże cieszą się one złą sławą, ponieważ często przesiąkają i posiadają niską odporność na zasychanie. Aby zminimalizować koszty, warto sięgnąć po tzw. wieczne kartridże, które można uzupełniać wielokrotnie atramentami bez obawy o ich właściwe parametry.\nDlaczego warto stosować wieczne kartridże?\nOferują one sporą oszczędność, bez osłabienia jakości druku. Szczególnie nano-kartridże posiadają jeszcze szczelniejszą obudowę, co powoduje odczuwalnie dłuższą świeżość atramentu. Ponadto wyposażono je w chipy resetujące, a komory na tusz uzyskały jeszcze większy rozmiar. To wszystko prowadzi do minimalizacji pracy przy obsłudze technicznej sprzętu i znacząco obniża koszty. Wyszukując w sieci o informacji o kartridżach do drukarek dostępnych w Warszawie, stawiaj na nowoczesne sprzęty, które zapewnią Ci właściwą satysfakcję.\nTusz i jego cechy szczególne\nJeżeli nie zamierzasz każdorazowo wymieniać kartridża, to wypróbuj tusze, które umożliwią wykorzystanie posiadanych pojemników, a jednocześnie obniżą koszty zakupu. Występują one w różnych wariantach kolorystycznych. Znaczny rozwój technologiczny spowodował, że aplikacja ich jest coraz łatwiejsza, jednakże zawsze wiąże się z ryzykiem przypadkowego rozlania bądź niedokładnego opróżnienia buteleczki z tuszem. Tu trzeba po prostu uważać. Być może optymalnym wyjściem jest kupowanie zamienników, które są tańsze niż oryginalne kartridże, a jednocześnie znacznie łatwiej się je montuje. Zawsze jednak podstawową kwestią jest wybór produktów o gwarantowanej przez producentów jakości.


Serenada - Indeks - Portal informacyjny Handelextra.pl\nWyniki wyszukiwania dla tagu - Serenada\nDuża zabawka edukacyjna, mebelki w żółtej barwie oraz wiele zabawek i materiałów dydaktycznych - taki kącik zabaw czeka już na najmłodszych w Uniwersyteckim Szpitalu Dziecięcym.\nWłaśnie zakończyła się akcja Spółdzielczej Mleczarni Spomlek.\nNa Serenadowy Kącik Zabaw.\n- Niebezpieczne jest naśladowanie czy bicie się z silniejszym. Mleczarnie, które próbują produkować wszystko nie dadzą rady - uważa Edward Bajko, prezes SM Spomlek (na zdjęciu).\nPyszny ser i kropka\nSpółdzielcza Mleczarnia Spomlek rusza z nową kampanią promocyjną Serenady.\nW 2017 r. aż dwie trzecie nowej powierzchni handlowej w centrach i galeriach powstało w ośmiu największych aglomeracjach.\nZapiekany serowy warkocz z ciasta francuskiego z warzywami.


60 lat temu Poznań spłynął krwią. Czarny czwartek | Filip Czekała, Magazyn TVN24\nKrew na ulicach, poprzewracane tramwaje i ślady po kulach. Pod koniec czerwca 1956 r. Poznań wyglądał jak po wojnie. Pierwszy w PRL zryw robotników przeciwko władzy ludowej ta władza krwawo stłumiła. Zginęło co najmniej 58 osób, kilkaset zostało rannych, a około 700 aresztowano.\nO godz. 6.30 w Zakładach im. Józefa Stalina Poznań zawyły syreny. Robotnicy wyszli na ulice i w milczeniu ruszyli w kierunku centrum miasta, domagając się poprawy warunków bytowych.\n– Nastrój był radosny i podniosły – wspomina Aleksandra Banasiak, uczestniczka tamtych wydarzeń.\nNikt wtedy jeszcze nie wiedział, jak bezlitosna okaże się władza ludowa i jak krwawy to będzie dzień. 28 czerwca 1956 r. zapisał się w historii jako Czarny Czwartek.\nRozmowy skończyły się fiaskiem, zaczęli strajk\n– Zarabialiśmy grosze, a pracowaliśmy po 12 czy 20 godzin, by wykonać ten plan sześcioletni – wspominał Franciszek Brzóska, ówczesny pracownik Zakładów im. Józefa Stalina Poznań i uczestnik poznańskiego Czerwca 1956 r.\nDnia 27 czerwca wycieczka gości zagranicznych przebywających na Targach Poznańskich zwiedzała wielkie zakłady przemysłowe ZISPO. Przewodnicy i tłumacze opowiadali cudzoziemcom o doskonałych warunkach pracy robotników, o ich dobrych zarobkach i sprawnym funkcjonowaniu fabryki. W dwadzieścia cztery godziny później w Poznaniu wybuchł strajk generalny. Strajk ten rozpoczął się właśnie w zakładach ZISPO\n"Wolna Europa" - biuletyn informacyjny z września 1956 r.\nPlakat z białym gołębiem reklamujący XXV Międzynarodowe Targi Poznańskie / Źródło: Archiwum MTP\nZałoga Zakładów im. Józefa Stalina Poznań (dziś H. Cegielski Poznań) od dłuższego czasu zabiegała o zmiany. Zgłoszono blisko 5 tys. wniosków dotyczących poprawy organizacji pracy i zarządzania. O problemach informowano kierownictwo, delegaci robotników podejmowali też rozmowy z władzami centralnymi. Ostatnie – we wtorek 26 czerwca 1956 r. – skończyły się fiaskiem. W efekcie zdecydowano o podjęciu strajku w czwartek i wyjściu na ulice. Decyzji sprzyjał fakt, że trwały akurat XXV Międzynarodowe Targi Poznańskie. To oznaczało, że o protestach poznańskich robotników dowiedzą się goście zagraniczni.\nGmach administracji MTP udekorowany na jubileuszową 25. edycję / Źródło: Archiwum MTP\nZ zakładów Stalina na plac Stalina\nOkoło godz. 6.30 robotnicy ZISPO wyszli z zakładu i ulicą Dzierżyńskiego ruszyli w kierunku centrum. Wkrótce do protestujących przyłączyli się pracownicy z innych miejsc, m.in.: Zakładów Naprawy Taboru Kolejowego, Miejskiego Przedsiębiorstwa Komunikacyjnego, Zakładów Przemysłu Odzieżowego Modena, Wiepofamy, Zakładów Graficznych im. Marcina Kasprzaka.\nZakłady im. Józefa Stalina w Poznaniu - to stąd ruszyli manifestujący / Źródło: czerwiec56.ipn.gov.pl\nDyrektor w jasnym ubraniu w zajezdni na Gajowej wstrzymał wychodzących tramwajarzy. Ci wsadzili go do kanału i wylali na niego beczkę zużytej oliwy. Poszliśmy razem do ul. Kraszewskiego, gdzie w okolicach Zakładów Odzieżowych Komuny Paryskiej robotnice krzyczały, że je pozamykano i nie mogą wyjść. Rozwścieczyło to jeszcze tłum, który skandował: "My chcemy chleba", "My chcemy wolności", "My chcemy religii". Wyważono bramę zakładów i wtedy pootwierano też wszystkie hale i robotnice poszły z nami. Złapano sekretarza partii tych zakładów i jeden z młodzieńców włożył mu kosz z papierami na głowę – pisał Stanisław Matyja, przywódca robotniczych wystąpień Poznańskiego Czerwca 1956 r.\nDemonstranci pod Zamkiem / Źródło: czerwiec56.ipn.gov.pl\nTłumy wypełniły ul. Czerwonej Armii / Źródło: czerwiec56.ipn.gov.pl\nNa pl. Stalina dotarła też Aleksandra Banasiak, wtedy 21-letnia pielęgniarka ze szpitala im. Raszei. Tego dnia nie miała jednak dyżuru. – Miał przyjechać ojciec z moim bratem. Brat zdawał egzamin do szkoły geodezyjnej. Wyszliśmy po nich na dworzec. Było około 8:30. Zauważyliśmy, że coś się dzieje, że wszyscy ludzie idą na plac Stalina. Zamiast na dworzec poszliśmy za tłumem – wspomina.\nAleksandra Banasiak: Byłam przypadkowym uczestnikiem Czerwca '56 / Wideo: TVN 24 Poznań, fot. IPN\nOkoło godz. 10 grupka zniecierpliwionych wdarła się do poznańskiego "białego domu", czyli siedziby KW PZPR. Grupa ludzi wpadła do Komitetu Wojewódzkiego – nie wiadomo kto to był – po chwili otworzyły się okna i wołano: "Patrzcie, jak oni tu żyją!". Pokazywano zastawy i potrawy, szynki, wódkę i inne przysmaki. Ludzi to podnieciło, bo walczyli o chleb, o sprawiedliwe normy, o ludzkie traktowanie, a tu władza niby ludowa używa sobie wszystkiego – opisywał Matyja.\nDemonstranci w KW PZPR / Źródło: czerwiec56.ipn.gov.pl\nJak mówi Aleksandra Banasiak, na placu czuć było radość i euforię. – Największe oklaski były, gdy manifestujący deptali czerwone sztandary – opowiada.\nJa do nich mówię: "nie wierzcie, ja tam byłem, my wszyscy z tej delegacji wróciliśmy". Stasiu Matyja pomagał mi to mówić. Gdyby była radiofonizacja, to moglibyśmy przekrzyczeć – wspominał Kazimierz Kaniewski.\nZebrany na ul. Czerwonej Armii (dziś Święty Marcin) tłum podzielił się na dwie grupy. Pierwsza ruszyła pod więzienie, z którego uwolniono w sumie 257 więźniów. Druga grupa ruszyła na ul. Kochanowskiego, gdzie z budynku Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego padły pierwsze strzały w kierunku protestujących.\nUwolnienie więźniów przez manifestantów / Źródło: czerwiec56.ipn.gov.pl\nZa godzinę, może trochę później, zobaczyłem na ul. Św. Marcina więźniów w pasiastych ubraniach. Więzienie było rozbite. Mogło to być o wpół do dwunastej. Tam prawdopodobnie zaszła pomyłka, naszych delegatów tam nie było. I znowu ktoś rzucił hasło – "są na Kochanowskiego". I poszli na Kochanowskiego, a co było na Kochanowskiego, to wszyscy doskonale wiemy. Byli zabici i ranni – pisał Kazimierz Kaniewski.\nSiedziba ZUS przy ul. Dąbrowskiego z wybitymi szybami w oknach / Źródło: czerwiec56.ipn.gov.pl\n– Wiedzieliśmy, że w tym budynku znajdują się urządzenia zagłuszające. Z ciekawości weszliśmy. Byłem w tych pomieszczeniach, gdzie były urządzenia zagłuszające na ostatnim piętrze – wspominał Jerzy Ziółkowski, wtedy 17-letni pracownik Zakładów Produkcji Pomocniczej Łączności w Poznaniu.\nSprzęt zagłuszający zrzucony z dachu siedziby ZUS / Źródło: czerwiec56.ipn.gov.pl\n– Wyrywaliśmy kostkę brukową i rzucaliśmy do okien. Dopiero po strzałach dotarły do nas butelki z benzyną. Benzynę wylewano z samochodów, które stały na ulicy – opowiadał Brzóska.\nUlica Dąbrowskiego - to m.in. tu rozegrały się najbardziej dramatyczne sceny / Źródło: czerwiec56.ipn.gov.pl\nStrzelano z UB oraz z dachu wysokiego budynku przy ul. Słowackiego. Wyjęto z dachu dachówkę. Przez ten otwór strzelano. (…) Dość długo stałem na narożniku ul. Jarosława Dąbrowskiego i obserwowałem, jak grupa młodych ludzi ostrzeliwała zza tramwaju Urząd Bezpieczeństwa Publicznego. Natomiast kto z postronnych przechodził krzyżówkę Dąbrowskiego i Kochanowskiego, narażał się na postrzał. Wołaliśmy, aby uważać i nie przechodzić, lecz wielu mimo strzeżenia przechodziło i padało rannych lub martwych – opisywał Feliks Sztul.\nWkrótce na ulicę Dąbrowskiego od strony Rynku Jeżyckiego wjechały pierwsze czołgi. Wszyscy przygotowali się. Gdy pierwszy czołg znalazł się na wysokości tego budynku, około 20 m od narożnika, po uprzednim instruktażu, jak obchodzić się z butelkami napełnionymi benzyną, zaczęliśmy podpalać. Nachylało się butelki, aby szmata nasiąkła benzyną, i rzucało się nimi w szczególnie czułe miejsce czołgu, to jest w silniki. Pierwszy czołg dostał parę butelek, z których kilka trafiło w silnik. Zaczął się palić i momentalnie zwrócił się w kierunku Rynku Jeżyckiego. Każdy z następnych czołgów, który zbliżał się do naszego stanowiska, został zasypany lawiną butelek z benzyną. (…) Czołgi wycofały się całkowicie z tego odcinka – wspominał Sztul.\nNa manifestujących wysłano czołgi / Źródło: Muzeum Powstania Poznańskiego - Czerwiec 1956\nLudzie uciekający przed czołgami / Źródło: Muzeum Powstania Poznańskiego - Czerwiec 1956\nŻołnierze nie znali prawdy – wysyłano ich, by bronić niepodległości Polski, stłumić "rozruchy proniemieckie" czy ratować miasto po nalocie imperialistycznych amerykańskich spadochroniarzy. Część z nich, gdy zorientowała się w sytuacji, stanęła po stronie manifestantów.\nDemonstranci na ulicach Poznania / Fot. Muzeum Powstania Poznańskiego - Czerwiec 1956\nRobotnicy Zakładów im. Stalina podjęli pod hasłem "Chleba i wolności" strajk generalny / Fot. Muzeum Powstania Poznańskiego - Czerwiec 1956\nProtesty pod Zamkiem / Fot. Muzeum Powstania Poznańskiego - Czerwiec 1956\nNa ulice wyszło tysiące ludzi / Fot. Muzeum Powstania Poznańskiego - Czerwiec 1956\nProtestowały nawet dzieci / Fot. Muzeum Powstania Poznańskiego - Czerwiec 1956\nRuch tramwajowy został wstrzymany / Fot. Muzeum Powstania Poznańskiego - Czerwiec 1956\nOdezwa do mieszkańców Poznania / Fot. Muzeum Powstania Poznańskiego - Czerwiec 1956\nOkolice zajezdni MPK przy ul. Gajowej / Fot. Muzeum Powstania Poznańskiego - Czerwiec 1956\nDemonstranci hasła wypisywali także na tramwajach / Fot. Muzeum Powstania Poznańskiego - Czerwiec 1956\nZniszczenia na poznańskich ulicach / Fot. Muzeum Powstania Poznańskiego - Czerwiec 1956\nUlica Kościuszki / Fot. Muzeum Powstania Poznańskiego - Czerwiec 1956\nPierwsi ranni trafili do szpitala już po godz. 10. Zaraz potem widziałem przez okno, że idzie pierwszy ranny, (…) przestrzał kości ramiennej lewej czy prawej. Potem było dwoje dzieci, a później ludzi rannych było bardzo dużo, łącznie ludzi rannych było może około 300, może nawet więcej – wspomina dr Ireneusz Cieśliński, lekarz ze szpitala im. Raszei.\nFragment książki "Poznański Czerwiec 1956", pod red. J. Maciejewskiego i Z. Trojanowiczowej\nRannych kładziono początkowo na noszach, później, gdy noszy zabrakło, wprost na posadzce przed salą operacyjną. (…) Mimo tempa pracy i maksymalnego wysiłku z naszej strony kilku chorych w roboczych kombinezonach, w wieku 20-30 lat, zmarło jeszcze przed udzieleniem pomocy – pisał dr Henryk Karoń.\nKoszulka najmłodszej ofiary Czerwca '56 w Muzeum Powstania Poznańskiego - Czerwiec 1956 / Źródło: Muzeum Powstania Poznańskiego - Czerwiec 1956 / poznan.pl\n– Pani Strzałkowska chciała leżeć koło swojego syna. Krzyczała, rzucała się. Musieliśmy dać jej środki uspokajające – wspomina Aleksandra Banasiak.\nDzieci uczestniczące w manifestacji / Źródło: czerwiec56.ipn.gov.pl\nJedną z ofiar był ojciec Jadwigi Jankowskiej-Laseckiej. Kolega, który stał wtedy przy mnie, krzyknął: "Jezu, trafili twojego tatę". Podbiegłam, uniosłam głowę. To był mój ojciec. Zaczęłam wzywać pomocy. Zatrzymano karetkę-bagażówkę, ale nie było już gdzie ustawić w niej noszy. Sanitariusz powiedział, że może otworzyć mi prowizoryczne siedzenie z boku, tylko czy utrzymam ojca. Całą drogę do Szpitala Św. Józefa leżał na moich rękach. Płakałam, ręce zdrętwiały mi strasznie. Ojca od razu zabrali na salę operacyjną, a mnie wyrzucili za drzwi. Po chwili udało mi się tam znowu wejść. Zobaczyłam plecy odchodzącego księdza i jak przykrywają ojca prześcieradłem. Później dowiedziałam się, że przywiozłam go już martwego. Dostał prosto w serce – wspominała.\nRannym na ulicach pomagała między innymi Aleksandra Banasiak. – Gdy ludzie zaczęli krzyczeć: "ratunku, pomocy, są ranni!", zeszłam do szpitala, wzięłam opatrunki i wyszłam na ulicę – wspomina.\nDo godz. 20 pomagała poszkodowanym na ulicach Mickiewicza, Poznańskiej i Kochanowskiego. Opatrywała zarówno manifestantów, jak i funkcjonariuszy UB.\n– Było dwóch lekarzy. Jak wchodziliśmy, były straszne gwizdy i krzyki. "Jak wy możecie tam iść, przecież to nasi wrogowie!" – krzyczano. Lekarze mówili, że takie jest nasze posłannictwo – wspomina Banasiak.\nAleksandra Banasiak o pomocy rannym w Urzędzie Bezpieczeństwa / Wideo: TVN 24 Poznań, fot. IPN\nW budynku było kilku zabitych i rannych. – Na końcu lekarze zapytali oficera UB, jak to wszystko się zaczęło. Powiedział, że najpierw manifestanci ruszyli na nich z kamieniami, później butelkami z benzyną. Wtedy wzięli hydranty z wodą i rozganiali towarzystwo. Gdy zobaczyli, że jest kulana beczka z benzyną, to – by nie dopuścić do podpalenia Urzędu Bezpieczeństwa – użyli broni – mówi.\nTo się przydało podczas procesu. Śledztwo prowadzono bowiem tak, by udowodnić, że to manifestanci pierwsi sięgnęli po broń. – Mecenas Hejmowski powołał nas na świadków i zeznawaliśmy, że to UB-owcy pierwsi strzelali – mówi.\nCzołg w okolicach Dworca Zachodniego / Źródło: czerwiec56.ipn.gov.pl\nFrancuzi wołali "Vive la Pologne!"\nCzęść manifestujących weszła na teren Międzynarodowych Targów Poznańskich. – Oficjalna wersja była taka, że dyrektor Stefan Askanas kazał otworzyć wejścia. Pochód spokojnie przeszedł przez targi, nie dokonując żadnych zniszczeń i kradzieży. Prawda jest jednak trochę inna – mówi Tomasz Mikszo, archiwista Międzynarodowych Targów Poznańskich. – Nastrój był radosny i podniosły.\n28 czerwca 1956 r. uczestnicy pochodu na terenie MTP. Fotografia z biuletynu informacyjnego nr 7 - wrzesień 1956 Wolnej Europy / Źródło: Archiwum MTP\nŚwiadkiem tych zdarzeń był 13-letni Leszek Muth. – Z kolegami kręciliśmy się w okolicy mostu Dworcowego. W pewnym momencie zobaczyliśmy wyjeżdżający z bramy Targów Poznańskich lśniący kabriolet – samochód, jakiego nigdy wcześniej nie widzieliśmy. Siedziało w nim kilka osób z giwerami. Prawdopodobnie grupa demonstrujących porwała go z jakiego zagranicznego pawilonu. To auto – z wyglądu przypominające chevroleta impalę – skręciło w kierunku ul. Bukowskiej. Nigdy więcej go już nie widzieliśmy, nikt też nie potwierdził mi, że takie zdarzenie miało miejsce na targach – mówi.\nManifestanci przed Targami Poznańskimi / Źródło: Muzeum Powstania Poznańskiego - Czerwiec 1956\nKronika targowa z 1956 r. / Wideo: Archiwum MTP\nTej wersji zaprzecza Jan P. Fichna, wówczas zasiadający w zarządzie MTP. W swoich wspomnieniach pisał, że żaden z wystawców nie zgłosił kradzieży eksponatów. Jak pisze, niektórzy zagraniczni goście MTP, gdy usłyszeli odgłosy strzałów w mieście, w pośpiechu wsiadali do swoich pojazdów i wyjeżdżali z miasta. Byli też tacy, którzy ruszyli manifestującym z pomocą, wożąc rannych do szpitali. Sam spotkałem dwóch zagranicznych właścicieli aut, demonstrujących następnego dnia skrwawione obicia wnętrz swoich pojazdów i afiszujących się swoją humanitarną postawą – pisał Fichna. Niewykluczone, że 13-letni Leszek widział właśnie jedno z takich aut.\nCzwartek, godzina czternasta. Stałam w oknie prywatnego mieszkania na ul. Roosevelta, w odległości 400 metrów od budynku państwowej policji bezpieczeństwa. Karabiny maszynowe grzechotały bezustannie. Ciągle powtarzała się ucieczka zastraszonego tłumu do bram domów. Trzy ciężkie czołgi T-34 z hałasem przetoczyły się mokrymi od deszczu ulicami i stanęły pod oknami. Jakaś kobieta przymocowała flagę na wieży czołgu… Ze łzami w oczach śpiewali starą polską pieśń kościelną "Boże, coś Polskę". Francuscy uczestnicy Targów krzyczeli do tłumu "Vive la Pologne!"\nAnnemarie Doherr z "Frankfurter Runderschau"\nAnnemarie Doherr z "Frankfurter Runderschau", przebywająca wtedy w Poznaniu, wspominała, że pierwsze strajki miały miejsce już 21 czerwca. Wtedy zignorowały je komunistyczne władze. Jej kolega Heinz Brestel widział, jak oficer każe żołnierzowi strzelać do tłumu. Gdy ten odmówił, oficer zabił go na oczach protestujących. Chwilę później oficera zabił rozwścieczony tłum. – Dziennikarze wyjeżdżali z Poznania i jechali do Berlina. Stamtąd informowali o powstaniu – wyjaśnia Mikszo.\nThe Illustrated London News o Czerwcu '56 / Fot. Archiwum MTP\nBiuletyn informacyjny nr 7 Wolna Europa wrzesień 1956 / Fot. Archiwum MTP\nFotografia z biuletynu informacyjnego nr 7 Wolna Europa wrzesień 1956 / Fot. Archiwum MTP\nPogrzeb studenta - fotografia z biuletynu informacyjnego nr 7 Wolna Europa wrzesień 1956 / Fot. Archiwum MTP\nFotografia z biuletynu informacyjnego nr 7 Wolna Europa wrzesień 1956 r. / Fot. Archiwum MTP\n28 czerwca 1956 przed Zamkiem - fotografia z biuletynu informacyjnego Wolna Europa / Fot. Archiwum MTP\nCzęść tytułowej strony biuletynu informacyjnego Wolna Europa z września 1956 r. / Fot. Archiwum MTP\n28 czerwca 1956 r. uczestnicy pochodu na terenie MTP. Fotografia z biuletynu informacyjnego nr 7 - wrzesień 1956 Wolnej Europy / Fot. Archiwum MTP\nDzisiaj uśmiech Chruszczowa zawiedzie, uśmiech, którym obdarza on zachodni świat od czasu zainicjowania antystalinizmu… Świat zachodni, który pod wpływem tego uśmiechu zaczynał mięknąć, nie może przeoczyć tego sygnału z Polski\nW godzinach popołudniowych od strony ulicy Grunwaldzkiej weszła na teren Targów grupa manifestantów ze skrwawionym sztandarem narodowym, przeszła przez teren targowy i opuściła go wejściem głównym przy ul. Głogowskiej, kierując się do centrum miasta – pisał Fichna.\nLeszek Muth wraz z kolegami postanowił wrócić do domu przy ul. Pułaskiego. – Po drodze minęliśmy budynek ubezpieczalni. Widzieliśmy zrzucony sprzęt do zagłuszania sygnału radiowego. Gdy dotarliśmy już na Pułaskiego, z północy, od Biedruska nadjeżdżały czołgi. Wdrapaliśmy się na nasyp kolejowy, by śledzić z niego rozwój wypadków. Ledwo na niego weszliśmy, a nad naszymi głowami świsnęły kule. Na dachu jednego z domów stał snajper, który strzelał do wszystkiego, co się rusza – opowiada.\nCzołgi przy skrzyżowaniu ulic Nowowiejskiego i Pułaskiego / Źródło: Muzeum Powstania Poznańskiego - Czerwiec 1956\nO godz. 21 wprowadzono w Poznaniu godzinę milicyjną, która obowiązywała do godz. 4 rano następnego dnia. Mimo to walki w kilku miejscach Poznania nie ustały. Po godz. 1:30 rozpoczęto intensywne aresztowania. Ludzi zatrzymywano m.in. na podstawie zdjęć zrobionych z ukrycia przez UB (stąd na niektórych zdjęciach zasłonięte są rogi). Zagraniczna prasa, by uchronić strajkujących przed represjami, na fotografiach zamazywała im twarze.\nW dniu 28 bm. doszło do poważnych zaburzeń na terenie miasta Poznania. Od pewnego czasu agentura imperialistyczna i reakcyjne podziemie starały się wykorzystać trudności ekonomiczne i bolączki w niektórych zakładach Poznania dla sprowokowania wydarzeń przeciwko władzy ludowej. (…) Agentom wroga udało się sprowokować zamieszki uliczne.\nDepesza PAP w "Trybunie Ludu" z 29.06.1956 r. / Źródło: czerwiec56.ipn.gov.pl\n"Głos Wielkopolski" z 29.06.1956 r. / Źródło: czerwiec56.ipn.gov.pl\nW wyniku dwudniowych starć na ulicach miasta – według badań IPN – co najmniej 58 osób zginęło (w tym kilku żołnierzy i funkcjonariuszy służb bezpieczeństwa), a kilkaset zostało rannych (wśród nich pacyfikujący demonstrację i ranni w wyniku ostrzału budynków służby bezpieczeństwa przez robotników). Około 700 osób aresztowano.\nPrzyczyny tragedii poznańskiej i głębokiego niezadowolenia całej klasy robotniczej tkwią u nas w kierownictwie partii, w rządzie. Materiał palny zbierał się całe lata. Sześcioletni plan gospodarczy, reklamowany w przeszłości z wielkim rozmachem, jako nowy etap wysokiego wzrostu stopy życiowej, zawiódł nadzieje szerokich mas pracujących. Żonglerka cyframi, która wykazała 27-procentową zwyżkę płac realnych w sześciolatce, nie udała się. Rozdrażniła tylko bardziej ludzi. Trzeba było wycofać się z pozycji zajętej przez kiepskich statystyków\nFragment przemówienia Władysława Gomułki na VIII Plenum KC PZPR (21 października 1956 r.)\nWomenalistka 01 July 2016\nMinęło grupo ponad pół wieku od tych wydarzeń. A ich bohaterowie mnożą się jak ulęgałki. To samo dotyczy uczestników Powstania Warszawskiego. Czy ktoś może wyjaśnić mi ten fenomen?\nttur 26 June 2016\nzdzichkom1....maja co chcieli. szkoda ofiar ale na głupote ludzka nic nie pomoże\ntrzeba być niespełna rozumu aby napisać takie słowa...\nto było pierwsze wykorzystanie robotników dla politycznych celów. chodziło jak w powstaniu warszawskim o andersa na białym koniu. myslano, że da sie przejąć władzę.maja co chcieli. szkoda ofiar ale na głupote ludzka nic nie pomoże\nlibrus62 25 June 2016\nŻeby nikt nie był zdziwiony, gdy się niedługo okaże, ze dzisiejsza sytuacja w kraju spowoduje podobne efekty.....Wiele obiecanek i wiele strachu.....Gdy sobie ludzie skoczą do gardeł, będzie za późno....Dziś jeszcze można to zatrzymać..........\njankesJ23 27 June 2016\njakos nie wyobarazam sobie w dzisiejszej Polsce protestow z transparentami "chcemy chleba"


DOCTYPE english version | pH Decrease | KORDON\nStosowanie preparatu Kordon pH Increase podwy¿sza poziom pH wody do po¿±danej warto¶ci za¶ stosowanie preparatu Kordon pH Decrease pozwala go obni¿yæ, co w szybki i skuteczny sposób pomaga akwarystom sterowaæ odczynem pH wody w akwariach.\nW celu osi±gniêcia najlepszych rezultatów i przeprowadzenia pe³nej kontroli warto¶ci pH wody, zaleca siê bezpo¶rednio po u¿yciu ¶rodków pH Increase lub pH Decrease zastosowanie stabilizatorów odczynu pH, czyli Kordon pH 7.0, pH 7.5 lub pH 8.2 w celu utrzymania pH na odpowiednim poziomie.\nSzukasz szybkiego i ³atwego sposobu na uzyskanie takiego poziomu pH, który sprawi, ¿e twoje ryby bêd± zdrowo siê rozwijaæ?\nJest na to doskona³y sposób!\nWstrz±¶nij przed ka¿dym u¿yciem\nSprawd¼ poziom pH za pomoc± precyzyjnego testu Kordon i dodaj pH DECREASE w celu obni¿enia pH do wymaganego poziomu. Dodaj 4 krople na ka¿de 3,8L wody, lub 1ml na ka¿de 20l wody.\nOdczekaj 15 minut i sprawd¼ poziom pH za pomoc± testu. Dodaj kolejn± dawkê, je¿eli nie osi±gn±³e¶ odpowiedniego pH.\nPrzechowywaæ w suchym i ch³odnym miejscu, nie zamra¿aæ.\nNiektóre ryby s± bardzo wra¿liwe na zmiany pH, w akwariach z rybami w ¶rodku zaleca siê zmianê pH nie wiêcej ni¿ 0,2pH na dobê.\nWarto¶æ pH w akwariach siê stale zmienia z powodu biologicznej i chemicznej aktywno¶ci. Czêsto pH nowych akwariów jest wysokie (powy¿ej 7,0 - alkaliczne), a w akwariach starszych zaczyna spadaæ (poni¿ej 7,0 - kwa¶ne) wraz z dojrzewaniem akwarium.\nUWAGA: Preparat przeznaczony do akwarium, nie do spo¿ycia przez ludzi. Trzymaæ z dala od dzieci. W przypadku kontaktu z oczami przep³ukaæ letni± wod±. W przypadku po³kniêcia udaæ siê do lekarza.


Międzyrzec Podlaski: Festyn z okazji Pożegnania Wakacji - RadioBiper\npon.., 9 wrz 2019, 15:58\nOrganizacja „Podaj dziecku pomocną dłoń” zorganizowała festyn z okazji „Pożegnania Wakacji”. Festyn odbył się 08.09.2019r (niedziela), na placu Targowiska Miejskiego przy ulicy Zarówie 24 w Międzyrzecu Podlaskim.\nFestyn rozpoczął się o godzinie 14:00, przy czym przygrywał Duet wokalny i artystyczny Asters z Terespola. Dla dzieci odbyły się przeróżne konkurencje sportowe i zabawy. Wszystkie dzieci, które wzięły udział w konkurencjach otrzymały za to nagrody w postaci: zabawek, słodyczy, artykułów szkolnych. Następnie dzieci z rąk prezesa organizacji Sławomira Zacharjasza otrzymały paczki z artykułami szkolnymi. Do dyspozycji milusińskich były także trampoliny, dmuchańce, lody, kiełbaski z grilla, ciasto oraz tradycyjne dania kuchni polskiej takie jak: grochówka, chleb ze swojskim smalcem i ogórkiem kwaszonym.\nFestyn pokazem sztuk walki uświetniło Stowarzyszenie Kultury i Sportu BUSHIDO z Białej Podlaskiej. Na koniec Pan Prezes Sławomir Zacharjasz życzył dzieciom samych szóstek i piątek w nowo rozpoczętym roku szkolnym. Do końca festynu przygrywał Duet wokalny i artystyczny Asters.\nmateriał: Podaj Dziecku pomocną dłoń”\ntekst zdjęcia: Sławomir Zacharjasz Organizacja „Podaj dziecku pomocną dłoń”\nPrevPoprzedniKryminałki: Marihuana i amfetamina na ulicach Białej Podlaskiej\nNastępnyKonstantynów: Śmiertelny wypadek z udziałem motocyklisty w ZakalinkachNastępny


Kserokopiarka monochromatyczna Sharp AR-6020D RADF, duplex, drukowanie GDI, skan\nStrona główna » Kserokopiarki - urządzenia wielofunkcyjne A3 - Nowe » Kserokopiarki SHARP » Kserokopiarka monochromatyczna Sharp AR-6020D RADF, duplex, drukowanie GDI, skaner kolorowy, toner startowy na 4 000 stron\nKserokopiarka monochromatyczna Sharp AR-6020D RADF, duplex, drukowanie GDI, skaner kolorowy, toner startowy na 4 000 stron\nNumer katalogowy: AR-6020D\nKod producenta: AR-6020D RADF\nFormat A3/A4, RADF, skaner kolorowy, duplex, drukowanie GDI, toner startowy na 4 000 stron stron.\n3 lata gwarancji bez zapisu obowiązkowych przeglądach Urządzenie wycofane ze sprzedaży!\nNowy model: AR-6020NV\nUrządzenie wielofunkcyjne Sharp AR-6020D drukujące i skanujące w formacie A3 oraz dupleks (w standardzie), wyróżnia się dużą szybkością drukowania, solidna konstrukcją i nie zawodnością w działaniu. Doskonale sprawdzi się wszelkich codziennych zadaniach biurowych dotyczących czarno-białego wydruku. Urządzenie zapewnia dużą funkcjonalność i imponującą wydajność, która jest w zasięgu wszystkich małych grup roboczych.\nDwustronny automatyczny podajnik dokumentów RADF.\nFabrycznie nowe urządzenie Sharp AR-6020D\nKaseta dodatkowa - 715 zł netto.\nPrint server zewnętrzny - 200 zł netto (drukowanie sieciowe).\nPodajnik dokumentów RADF opcja 100 arkuszy\nPojemność podajnika oryginałów (kartek) OPT 40 RADF - 100 arkuszy\n* Niedostępne z programem Button Manager w modelach AR-6023D/AR-6020D/AR-6020.\n** Format niedostępny w modelach AR-6023N/AR-6020N. Dostępne z programem Button Manager w modelach AR-6023D/AR-6020D/AR-6020.\n*** Wymaga opcjonalnego modułu AR-NB7.\n**** Niedostępne w modelach AR-6023N/AR-6020N. Niedostępne w modelach AR-6023D/AR-6020D/AR-6020 wyposażonych w AR-NB7.\nW modelach AR-6023D/AR-6020D/AR-6020 - praca w systemie Mac OS wymaga opcjonalnego modułu AR-PB10.\nW modelach AR-6023N/AR-6020N – praca w systemie Windows Server wymaga opcjonalnego modułu AR-PB10.\nW modelach AR-6023N/6020N - praca w systemie Mac OS wymaga opcjonalnego modułu AR-PB10 i MX-PK10.\nW modelach AR-6023N/AR-6020N – PCL wymaga opcjonalnego modułu AR-PB10 a PS3 AR-PB10 i MX-PK10.\nW modelach AR-6023D/AR-6020D/AR-6020 – PS3 wymaga modułu MX-PK10. \nPorównanie modeli AR-6020/AR-6023\nKserokopiarka mono Sharp AR-6020D RADF, duplex, toner startowy na 4 000 str.\n4 550,00 zł4 305,00 zł brutto3 500,00 zł netto\nKserokopiarka monochromatyczna Sharp AR-6020DV RADF, duplex, drukowanie GDI, skaner kolorowy, toner startowy na 4 000 stron


Kobiety – Mama w małym mieście\nNapisano 19 października 2015 18 października 2015 Autor: mumW Myśli me\nObserwuję je uważnie.\nKiedy robią zakupy, kiedy idą do pracy. Kiedy dźwigają ciążowe brzuchy.\nKiedy wychodzą z pociągu i wchodzą do piekarni po bułki na kolację dla swojej rodziny.\nKiedy przed bramą rynku siedzą na małym taboreciku i sprzedają wyhodowane przez siebie trzy pęczki pietruszki.\nNie wiedzą tego, ale ja wiem.\nTe, które płaczą na reklamie kaszki dla dzieci.\nTe, które robią na drutach i na kolanach ścierają podłogę.\nTe, które znają każdą rysę na ścianie w swoim domu. Te, które karmią rodzinę.\nTe, które rodzą w boleściach dzieci.\nTe, które kochają zwierzęta.\nTe, które się śmieją, płaczą, nie śpią od nadmiaru emocji.\nTe, które wieczorami prasują i czytają książki na dobranoc swoim dzieciom. Przytulają. Planują kolejny dzień. Składają klocki i gotują obiad „na jutro”.\nA następnego dnia malują paznokcie, wklepują korektor pod lekko zsiniałe już oczy i udając jakby nigdy nic, odprowadzają swoje dzieci do szkół, przedszkoli, całują i idą do swoich prac.\nI potem wracają.\nOdrabiają nie swoje lekcje\nNie wiedzą o tym, ale ja wiem.\nTo one znają rozmiar buta swoich dzieci. One wiedzą, że jutro ich dziecko ma klasówkę z matmy. One wiedzą, że w domu kończy się pasta do zębów.\nTo one walczą, aby mieć rodzinę trując się kolejnym zastrzykiem w brzuch.\nTo one przemycają kaszę jaglaną i buraki w jedzeniu dla dzieci.\nTo one znają termin wywozu śmieci.\nZmęczone czasem nieludzko. Z ilością snu niewystarczającą na normalne egzystowanie.\nA jednak. Uśmiechają się i robią swoje.\nSą piękne. Czasem wysportowane.\nCzasem mają spracowane ręce. Wysuszone i popękane.\nCzasem siwe włosy. Często pofarbowane. Zadbane.\nCzasem pomarszczoną skórę. Od ilości lat lub zmartwień.\nI wciąż są niesamowite.\nMają czas, żeby rano, w tornadzie codziennych zdarzeń, zrobić makijaż i ułożyć włosy. Zapytać czy ich dziecko nie zapomniało książki do Anglika i czy wsadziło podkoszulkę w spodnie. Żeby go nie zawiało.\nCzasem nie mają siły i męczą je różne słabości. Płaczą w poduszkę, albo w słuchawkę. Ale przecież wiedzą, że muszą dać radę.\nTo przecież one, obudzone nocą wiedzą ile leku przeciwbólowego dać dziecku.\nTo one uśmiechają się do mnie mijając mnie na ulicy.\nMają błyszczące oczy. Czasem od płaczu.\nIch mózgi jak komputery rejestrują rzeczywistość i układają w całość plan dnia.\nGodzina po godzinie, minuta po minucie.\nUwielbiam na nie patrzeć.\nObserwuję z podziwem. Nie mówiąc nic.\nSzanuję ich pasje. Ich zjedzoną z ust pomadkę.\nIch ręce i ich ciała, inkubatory ludzkości.\nIch radość czasem przez łzy i niespożytą ilość miłości, którą muszą obdarzyć rodzinę.\nIch pracowitość. Ich mądrość.\nSą niesamowite i wielkie, choć w pośpiechu codzienności o tym zapominają.\n4 uwagi do wpisu “Kobiety”\n19 października 2015 o 11:55\t Odpowiedz\nTo ja dziękuję, że tu jesteś!\n20 października 2015 o 09:37\t Odpowiedz\nBezpowrotnie minęła epoka potulnej kobiety.Rozpoznawać rzeczy mało ważne,wyznaczać cele i żyć pozytywnie,leżą w naturze, zwanej….. przetrwanie.Poza tym wrażliwość i możliwości intelektualne,nie umniejszyły ogromu pracy,ale zdecydowanie wzmocniły świadomość pozycji społecznej.Bardzo mocno gratuluję umiejętności ciepłego,rozumnego spojrzenia.\n19 października 2015 o 13:43\t Odpowiedz


Citrix Essentials dla Hyper-V za darmo - Virtual-IT - Wirtualizacja, cloud computing, green-it, storage, data center\nNabycie XenSource w 2007 roku pochłonęło 500 mln USD. Z czego zatem Citrix będzie czerpał zyski, skoro tyle rozwiązań oferuje za darmo? Zyski mają pochodzić z licencji i rozbudowanych wersji oprogramowania darmowego.\n„W miarę, jak korporacyjne centra danych stają się coraz bardziej zwirtualizowane, klienci szukają rozwiązań administracyjnych niezależnych od hipervizora, które wykraczają poza ogólne zarządzanie maszynami wirtualnymi — automatyzują i upraszczają wirtualizację oraz upraszczają integrację z korporacyjnymi systemami pamięci masowej firm trzecich” - Chris Wolf, starszy analityk, Burton Group.\nDarmowe oprogramowanie pozwoli na zarządzanie dwoma hostami i jedną macierzą dyskową. Umożliwi obsługę StorageLink jednak zabraknie dodatkowych funkcji VMLogix i Workflow Studio. Pomimo ograniczeń rozwiązanie wydaje się być wystarczającym by wirtualizacja serwerów zawitała do małych i śrdnich przedsiębiorstw.\nBezpłatny Hyper-V R2 wraz z bezpłatnym narzędziem do zarządzania w postaci Citrix Essentials mogą okazać się bezkonkurencyjnym pakietem pozwalającym na stworzenie zwirtualizowanego środowiska w firmach sektora SMB.\nObserwując zacieśnioną współpracę Citrix i Microsoft, można zadać sobie pytanie - co stanie się z darmowym XenServer? Być może wraz z pełnym wydaniem Essentials skierowany zostanie na rynek korporacyjny. A co z rozwiązaniami Citrix w sytuacji gdy Hyper-V umocni się na rynku korporacyjnym?\nJuż dziś można pobrać darmową wersję oprogramowania jednak oficjalny komunikat ma się pojawić w przyszłym tygodniu podczas konferencji Microsoft Worldwide Partner Conference (WPC),\nPobierz Citrix Essentials dla Hyper-V


Balony imprezowe malowane graficznie • Subtelne odkrycie - Pense\nStrona główna INNE Balony imprezowe malowane graficznie • Subtelne odkrycie\nTak się cieszę, że mogę podzielić się tymi zabawnymi balonami. Czy wiesz, że możesz sprawić, że każdy przeciętny balon imprezowy będzie spektakularny za pomocą samej farby!?!\nKilka lat temu stworzyłem zabawne te zabawne dwukolorowe malowane balony. Byli moimi ulubionymi, ale zawsze chciałem dodać im trochę więcej graficznego ponczu. Poprosiłem Sama o odtworzenie pomysłu z teksturą i odwagą. Patrzyliśmy na Cicha Clementine dla całkiem inspiracji. Och, chłopcze… szybko zajęły to miejsce jako moje nowe ulubione malowane balony. Zasadniczo są imprezą samą w sobie. Gah! Mam obsesję.\nZaskakujące, graficzne podejście do balonów na imprezy – Jestem bardzo podekscytowany tym, jak łatwo je stworzyć. Balony dosłownie sprawią, że Twoja kolejna impreza będzie POP. Ha! 😉\nAby wykonać balony imprezowe z grafiką, będziesz potrzebować:\nMałe i duże pędzle\nBalony 9 in w kolorze białym i przezroczystym\nBalony imprezowe malowane graficznie\n1. Napompuj balony. Nie próbuj ich pomalować, a następnie napompuj je później, ponieważ farba odpadnie. Balony należy najpierw napompować. Jeśli możesz, użyj wysokiego pływaka, dzięki czemu balony będą się unosić i unosić przez znacznie dłużej.\n2. Nałóż niewielką ilość farby na pędzle i wykonuj lekkie pociągnięcia, aby uniknąć dostania się zbyt dużej ilości farby do balonu. Im więcej farby, tym cięższy balon, więc należy wykonać lekkie powłoki, aby utrzymać balony na powierzchni.\n3. W przypadku większych obszarów koloru użyj większego pędzla i szybko nałóż farbę na cały obszar, upewniając się, że cofniesz się i wygładzisz wszystkie obszary zbyt dużą ilością farby.\n4. W przypadku sekcji malowania graficznego użyj małego pędzla i wykonuj szybkie pociągnięcia grafiki. Nie potrzeba perfekcji. Strzałki i kropki zmieszane z kolorową farbą nadają balonom imprezowym dokładnie odpowiedni wygląd.\n5. Poczekaj, aż balony całkowicie wyschną. Przykleiłem mój do ziemi, ponieważ były wypełnione helem i nie chciałem, aby mokra farba dostała się na sufit. Jeśli nie unoszą się już po ich pomalowaniu, daj im trochę czasu. Zaczną unosić się ponownie, gdy farba na balonie wyschnie).\nPrzygotowywane przyjęcie urodzinowe!\nZawsze uwielbiałem wygląd wiązek balonów na imprezie, a dzięki tej wiązce nie będziesz potrzebować wiele więcej. Projekt ma ogromny wpływ na bardzo mało pracy lub pieniędzy. Pozostawiając więcej czasu i pieniędzy na inne ważne rzeczy… jak ciasto!\n(Projekt i fotografia © Subtelne odkrycie autorstwa Sam Ushiro).\nPoprzedni artykułArtysta spędza rok w lesie, tworząc magiczne rzeźby z naturalnych materiałów\nNastępny artykułTajemnicze życie błędów i ślimaków Vadim Trunov\n30 razy ludzie byli świadkami zabawnych katastrof mody i po prostu...\n17 Zabawnych nowych edycji zdjęć z ulubionego trolla Photoshopa Jamesa Fridmana


Złodziejaszki - Koreeda Hirokazu - DVD - Niska cena w Livro.pl\nReżyser: Koreeda Hirokazu\nNagrodzony Złotą Palmą na Festiwalu w Cannes oraz nominowany do Oscara film „Złodziejaszki” to historia trzypokoleniowej ubogiej rodziny żyjącej na przedmieściach Tokio. Wszyscy utrzymują się z dorywczych zajęć i drobnych kradzieży. I choć ledwo wiążą koniec z końcem, to gdy pewnego dnia w ich życiu pojawia się bezdomna dziewczynka, bez wahania decydują się zapewnić jej dach nad głową. To początek wydarzeń, które odsłonią skrywane tajemnice z rodzinnej przeszłości.\nFranky Lily,Matsuoka Mayu,Ando Sakura\nZasłużona Złota Palma w Cannes! Wspaniałe kino familijne, Koreeda po raz kolejny udowadnia, jak świetnym jest reżyserem i jak wspaniale operuje językiem filmowym, a na dodatek jego postaci są autentyczne i nieschematyczne. Polecam!