Kaszuby - psyche&Wilczy w podróży\nKaszuby były jednym z naszych “must see” w bliżej nieokreślonej przyszłości. Biała plama na mapie, a przecież – według legendy – piękna kraina, w której można znaleźć wszystko: pola, łąki, lasy, jeziora, rzeki, strumienie i góry. Jest tu wszystko, co pozstało Panu Bogu po stworzeniu świata. Wykorzystał te pozostałości, aby upiększyć zapomniane wcześniej miejsce. Kiedy zatem okazało się, że mamy wolny tydzień, jakoś od razu wiadomo było, gdzie go spędzimy.\nUpał panował nieziemski. Takiej pogody nie pamiętali najstarsi Kaszubi. Tydzień najbardziej wakacyjnej pogody, jaką mogliśmy sobie wymarzyć, oczywiście z atrakcjami typu burza podczas zwiedzania metalowo-drewnianej wieży 😉 Ale dzięki słonecznej pogodzie i wysokim temperaturom dni zaczynaliśmy i kończyliśmy kąpielami w jeziorach. Maski na twarze, płetwy na nogi i wio do wody! Po takim poranku byliśmy pełni energii, a ciekawość pchała nas przed siebie, więc znowu wróciliśmy z urlopu zmęczeni…;)\nTo, co nas uderzyło najpierw po zjechaniu z autostrady, to dwujęzyczne tabliczki z nazwami miejscowości: po polsku i po kaszubsku. Niektóre nazwy są takie same, dzięki czemu tabliczka z napisem “Wdzydze, Wdzydze” wygląda nieco zabawnie 🙂\nNajbardziej charakterystyczny element Wdzydzkiego Parku Krajobrazowego tworzą cztery jeziora rynnowe, uformowane na kształt krzyża. Wdzydze leżą na skrzyżowaniu, pomiędzy jeziorami Gołuń i Jelenim, i są miejscowością na wskroś turystyczną, z pokojami do wynajęcia niemal w każdym gospodarstwie, z polami namiotowymi oraz wielkim ośrodkiem PTTK-u nad jeziorem i kilkoma dużymi domami wczasowymi. Szukając przyzwoitego pola namiotowego, nieopanowanego przez tłumy wczasowiczów z bardzo dobrym nagłośnieniem samochodach, objechaliśmy północno-wschodnią część krzyża, zrezygnowaliśmy z PTTK-u, z mieszkania na skarpie oraz z pchania się w leśne ostępy bardziej dla sarenek niż samochodów i finalnie zadomowiliśmy się nad wschodnim ramieniem krzyża, nad jeziorem Gołuń, w ośrodku wczasowym Portus II, który poza pawilonem i domkami dysponował polem namiotowym w lesie. Cena pobytu: 25 zł za dobę od namiotu, bez liczenia osób i samochodu. W ośrodku przez całą dobę dostępne są prysznice, toalety i czajnik 🙂 Sam ośrodek najlepsze czasy ma już chyba za sobą, a chociaż nie jest bardzo wiekowy – zdecydowanie przydałby mu się remont. Ale za to jest utrzymany w czystości i nie baliśmy się wejść ani do toalet, ani pod prysznice 🙂 Ośrodek stoi na lekkim wzniesieniu, przynależy do niego kąpielisko, można też wypożyczyć kajaki. Można też przyjechać camperem, jest podłączenie do prądu. W lesie gdzieniegdzie są mrówki, ale za to prawie w ogóle nie było komarów – może grasowały bliżej jeziora, od którego my staliśmy ze 100 metrów 🙂 Były za to upierdliwe ćmy, które twardo pchały się do świeczki albo rozsiadały się na naszym stole i na nas jak u siebie. Co i rusz powtarzaliśmy:\n– Nie mogę, ćma na mnie siedzi!\nMiejsce w ogóle pełne integrującej się przyrody: pierwszego poranka przed śniadaniem odwiedził nas gołąb Zygmunt i został. Na śniadanie. Najpierw zainteresował się naszym pięciolitrowym baniakiem na wodę i usiłował go podziobać, bezskutecznie na szczęście. Potem plątał się wokół kuchenki, na której przygotowywałam jajecznicę i trzeba go było ratować, żeby sobie krzywdy nie zrobił. Kanapek z jamón ibérico nie ruszył w ogóle, pomidory też go nie interesowały, za to jak już usiedliśmy do jedzenia, uparł się zadomowić na przedniej szybie i wycieraczkach samochodu. Miał obrączki na obu nóżkach i uparty był niesamowicie, aż zaczęliśmy się zastanawiać, czy nie ma dla nas jakiejś wiadomości pod tymi obrączkami, ale złapać się nie dał. Za to złamała się pod nim gałązka na drzewie… grubas! 🙂\nNa koniec wpadł jeszcze do miski z brudnymi naczyniami i jak się z niej wydostawał, to dał dziobem w ziemię, pierdoła taka. Zostawiliśmy go i poszliśmy do Kaszubskiego Parku Etnograficznego z żalem myśląc, że potem będziemy mieli samochód do mycia. Nie zawiedliśmy się – gołąb Zygmunt zrobił swoje…\nDo Kaszubskiego Parku Etnograficznego z ośrodka Portus II jest około 2 km. W upale, asfaltem, pieszo – to kawał drogi 😉 Na szczęście w skansenie działa restauracja, gdzie można dostać przepyszny, schłodzony kwas chlebowy, który doskonale gasi pragnienie. Sam skansen zajmuje spory teren i można w nim znaleźć to, co zazwyczaj znajduje się w skansenach 😉 Z atrakcji, na które zwróciliśmy uwagę, warto obejrzeć świątynię z Bożegopola Wielkiego, mały kościół, w którym znajduje się wystawa krzyży przydrożnych i kapliczek, a w podziemiach, w przyjemnym chłodzie, krypta z rzeźbionymi trumnami. Pięknie zachowany jest także wiatrak Holender z Brus. Poza tym warto odwiedzić kościół i szkołę z oślą ławką 😉 W skansenie można nauczyć się malować po szkle, lepić naczynia z gliny czy robić kwiaty z papieru. Działa też sklepik, w którym dostępne są produkty regionalne. My skusiliśmy się na jarzębinę do mięs 🙂\nPo skansenie przyszedł czas na spacer po samych Wdzydzach. Ale najpierw zakotwiczyliśmy w knajpce przy malutkiej zatoczce z jeszcze mniejszym portem. Skusiła nas reklama świeżo złowionych okonków 🙂 Zadysponowaliśmy więc okonki z frytami i przyglądaliśmy się leniwie kołyszącym się żaglówkom przy kejach. Aż zachciało się pobujać na fali… albo chociaż wsiąść do kajaka… Ale tymczasem dotarły smażone okonki i trzeba było zająć się ważniejszymi sprawami 😉\nKolejnym punktem programu była wieża widokowa na terenie ośrodka PTTK. Na wieżę wstęp jest bezpłatny 🙂 Usytuowana jest niemal na środku krzyża tworzonego przez jeziora, zatem widok z niej jest oszałamiający.\nW ośrodku poza tym jest tawerna z muzyką na żywo, można też wypożyczyć sprzęt wodny.\nBory Tucholskie – Fojutowo\nUparłam się na akwedukt w Fojutowie. Słynny taki ponoć. Nie bardzo daleko, Wilczy się zgodził pojechać, witaj, przygodo!\nNiestety, jak to zwykle bywa, wielkie oczekiwania kończą się także wielkim rozczarowaniem.\nFojutowo, jak się okazało, nie tyle jest miejscowością, co zajazdem z mnóstwem atrakcji dla tłuszczy. Hotel, restauracje, baseny, konferencje, wesela, a nawet stok narciarski. Całość zaczyna się gigantycznym parkingiem, na którym i tak trudno znaleźć miejsce, a dodatkowo (pewnie z powodu braku wyznaczonych miejsc – parking jest po prostu klepiskiem) kierowcy stają w trzech rzędach, skutecznie zastawiając tych w rzędzie środkowym. Dalej wjechać nie lzia, chyba że do hotelu. Teren zajazdu to strumyczki, mosteczki, knajpki, place zabaw dla dzieci, jeziorka itd. Toaletę w tym całym bałaganie znaleźć bardzo ciężko, ale jednak jest i kosztuje 2 zł. W ośrodku spocone tłumy ludzi, drące się dzieci, panowie z brzuszkiem przy piwku, panie z lodami. Nie wiem, czemu spodziewałam się raczej jakiejś wioski…\nDo akweduktu trzeba jeszcze przejść około pół kilometra drogą wzdłuż Wielkiego Kanału Brdy (sądząc po ilości chętnych – doskonałe miejsce na spływ kajakowy). Sam akwedukt, zbudowany w latach 1845-49, przenosi wody Wielkiego Kanału Brdy nad wodami Czerskiej Strugi. Ma długość 75 metrów (i jest najdłuższą tego typu budowlą w Polsce), a różnica poziomów wody wynosi 11 metrów. Dołem, wzdłuż Czerskiej Strugi, jest kładka, którą można przejść z jednej strony Kanału na drugą – pod nim 🙂 Nieopodal stoi kolejna wieża widokowa, tym razem płatna. Widok z niej można pooglądać w internecie 🙂\nOdry – Rezerwat Kamienne Kręgi\nJadąc z Fojutowa do Wdzydz mija się miejscowość Odry, a nieopodal niej – rezerwat Kamienne Kręgi. Ponoć jest to największe w Polsce cmentarzysko Gotów i Gepidów z I i II w. n.e. Dojechaliśmy tam bez problemu od strony zachodniej. Wstęp: 4 zł. Kamulce jak to kamulce – uroczo rozłożone w lesie, kilka kurhanów, przespacerowaliśmy się niczym po Powązkach, po czym ruszyliśmy w drogę powrotną. Pan z budki z biletami powiedział, że jadąc dalej na zachód dotrzemy do głównej drogi. Pojechaliśmy więc.\nKamienne Kręgi, Odry\nOdcinek Specjalny Kamienne Kręgi – szosa Czersk-Wiele – z całą pewnością nie nadawał się dla auta miejskiego, niezbyt wysoko zawieszonego. Na rozstajach piaszczystych dróg wybieraliśmy zawsze tę porządniej wyglądającą, aż w końcu wszystkie zaczęły wyglądać mocno nieporządnie. Piach, koleiny, pola, lasy, łąki i drzewa, znikąd pomocy. Wilczy zacisnął zęby i postanowił zagrać na czas, może los się nie zorientuje, że to jest idealne miejsce, abyśmy się zakopali po pas w piachu, bo nie zdąży… Nie zważając na ewentualne niespodzianki w rodzaju kamulców ukrytych pod piachem, Wilczy gnał przez polskie drogi niczym błyskawica, ja jako pilot tylko mu przekazywałam informacje od Google Maps, modląc się, aby drugi taki wariat nie pojawił się nagle z naprzeciwka.\nOtarliśmy pot z czoła przy wyjeździe na asfalt. Kolejny raz się udało, uratowani!… Nigdy więcej odcinków specjalnych…:)\nCEPR – Centrum Edukacji i Promocji Regionu – Szymbark\nCEPR jest czymś w rodzaju zamkniętej wioski – skansenu w lesie. Na jego terenie działa hotel, browar, restauracje, a także jedyne w swoim rodzaju muzeum – skansen budowli drewnianych, związanych z regionem, a raczej jego mieszkańcami, rozsianymi po świecie. Poza słynną najdłuższą deską (wpisaną do Księgi Rekordów Guinessa) znajduje się tu Dom do góry nogami, chaty kanadyjskie, chaty syberyjskie, łagry, a także bunkier, zoo, stadion i atrakcje dla dzieci. A za płotem – fabryka domów drewnianych. Wstęp na teren CEPR-u kosztuje 15 zł, ale to także wstęp do wydawania pieniędzy…;) Albowiem wszędzie można się poczuć jak wczasowicz: w restauracji jest pyszna golonka i kapucha, dalej można napić się kawy, jest także sklep z wyrobami regionalnymi i pamiątkami (miód, kufle…), w końcu jest browar czy Świat bajek. Zwiedzać teren można z przewodnikiem, ale nikt nie broni plątać się samodzielnie. Niektóre atrakcje jednak są zamknięte i wejść można wyłącznie z przewodnikiem (np. uroczy kościółek).\nPierwszą polską najdłuższą deskę (o długości 36,83 m) Kaszubi zrobili w 2002 roku, ale rekord został pobity przez Niemców. Kaszubi zawzięli się i wyprodukowali kolejną najdłuższą deskę, tym razem o długości 46,53 m 🙂\nCEPR – Dom do góry nogami\nDo Domu do góry nogami może wejść tylko człowiek ze zdrowym błędnikiem. Dom jak dom, kąty proste ma, ale nie w stosunku do pionu i poziomu 🙂 Jeśli korytarzem w zwykłej chacie trzeba iść pod górkę, w dodatku korytarz zjeżdża nieco w prawo, to błędnik wariuje i zdecydowanie trzeba przytrzymać się ściany 🙂 Nawet ludzie morza, do bujania nawykli, nieco się gubią. Łatwo stracić równowagę, mimo iż nic się nie rusza.\nW bunkrze jest odgrywana inscenizacja nalotu – gaśnie światło i jest straszny hałas. Wszyscy powinni podczas nalotu siedzieć, ale dzieci niespecjalnie się tym przejmują i hasają po ciemku 🙂\nW budynku hotelowym, poza browarem, znajduje się największy fortepian świata. Faktycznie, jest kilka razy większy od zwykłego fortepianu. I działa! Czasem odbywają się tam koncerty, ale nam nie było dane wysłuchać, jak instrument brzmi.\nNo i browar Kaszubska Korona. Tam spędziliśmy ostatnie chwile pobytu w CEPR-ze. Warzą tu sześć rodzajów piwa, od zwykłego lagera, przez pszeniczne, do ciemnych – miodowego i koźlaka. Wszystkich można spróbować na miejscu, wszystkie można kupić na wynos w specjalnie przygotowanych butelkach, włożonych do specjalnego tekturowego sześciopaka 🙂 Piwo można też kupić przed wejściem do CEPR-u, wówczas nie trzeba płacić za bilet (z czego skorzystaliśmy skwapliwie, wracając już do domu 😉 )\nW browarze spędziliśmy kilka uroczych chwil, zamykając się z piwkiem w klimatyzowanej sali i odpoczywając od upału. Wyjeżdżając, chcieliśmy w sklepiku kupić kufle, ale zostały tylko takie wielkie, a my chcieliśmy mniejsze. Okazało się, że… nie ma. Ani w sklepie, ani w browarze kufli kupić się nie da, bo się skończyły i już, a nowe jeszcze nie przyjechały, nie wiadomo, kiedy przyjadą i generalnie popyt nikogo nie obchodzi. Tu nastąpił pierwszy zgrzyt…\nPrzed wejściem do CEPR-u jest gigantyczny parking (5 zł), a także kilka stoisk: z chlebem pieczonym wg starych receptur (z dodatkiem ziemniaków – dłużej zachowuje świeżość, istotnie tak jest; sprawdziliśmy, poza tym jest całkiem smaczny ;-), z wędlinami, ze słodyczami. Na drodze prowadzącej do CEPR-u jest oczywiście zakaz zatrzymywania, więc nawet jeśli chcesz tylko kupić chleb za 8 zł w stoisku zewnętrznym – powinieneś zapłacić 5 zł za parking. To był drugi zgrzyt.\nDla nas było to miejsce do zobaczenia raz w życiu. Chętnie napilibyśmy się jeszcze piwa z Kaszubskiej Korony albo zjedlibyśmy chleb z ziemniakami, ale do “wnętrza” CEPR-u raczej już nie wrócimy.\nSzczyt Wieżyca z wieżą widokową\nWieżyca, leżąca zaraz obok CEPR-u, ma wysokość 328,6 m n.p.m i jest najwyższa na Kaszubach. A na jej szczycie została zbudowana wieża widokowa, jakby komuś było mało wysokości 🙂 Góra porośnięta jest lasem, więc wieża widokowa ma sens o tyle, że ze szczytu Wieżycy i tak nic nie byłoby widać.\nZaparkowaliśmy na dole, na parkingu z dziadkiem (4 zł), podyskutowaliśmy chwilę o pogodzie. Jakby zbliżała się burza… Dziadek stwierdził, że to tylko tak straszy i kazał iść na górę nie przejmując się drobiazgami. Gorąco było, posłuchaliśmy.\nPod wieżę widokową dotarliśmy razem z jakąś parą, która przywędrowała z przeciwnej strony góry. I akurat, jak kupowaliśmy bilety wstępu na wieżę u pana w budce (6 zł), grzmotnęło i lunęło. Stłoczyliśmy się we czwórkę z parą z przeciwka pod mikroskopijnym daszkiem budki i gdybyśmy mieli flaszkę, zaczęlibyśmy zawierać przyjaźnie, a tak to tylko skończyło się na nerwowych chichotach i zastanawianiu się, co będzie, jak piorun strzeli w wieżę. Wszak na ogromnym terenie jest najwyższa zdecydowanie, więc pioruny ściąga. Pan w budce stwierdził, że wieża jest uziemiona, a poza tym to jeszcze nigdy piorun w nią nie trafił. Ha, ha, ha, ale dlaczego nie ma gdzie się schować przed deszczem?\nSzukając wytrwale, znaleźliśmy jakiś najmniej przeciekający fragment. Gdyby nie to, że mieliśmy już bilety i pan raczej nie przyjąłby ich z powrotem, wrócilibyśmy na dół, ale w tej sytuacji… Jak deszcz nieco zelżał, pociągnęłam Wilczego na górę. Zwiedzaliśmy nadal we czwórkę, państwo z przeciwka też się zdecydowali na wspinaczkę.\nZ góry widok był zachwycający. Przed nami, na zachodzie – burza – widać ścianę wody i błyskawice. Za nami, na wschodzie – kolejna burza. Dookoła szaro, buro i ponuro, w dodatku wszędzie pada. Widoczność marna. Pod nami – szarozielony las, gdzieś dalej widać kawałek szarego jeziora. Uroczo…;)\nWilczy zwlókł mnie na dół, jak tylko zobaczył, że jedna z burz się do nas zbliża. Powiedział, że nie chce sprawdzać, czy wieża faktycznie jest uziemiona i co będzie, jak zaczną się palić jej drewniane elementy.\nPo powrocie do namiotu okazało się, że tutaj nie tylko nie było żadnej burzy, ale też w ogóle się na nią nigdy nie zanosiło. Upał jak panował, tak panuje i pozostało nam co najwyżej wykąpać się w jeziorze, przeszkadzając wędkarzom. Bo, jak wiadomo, ryby się płoszą, jak się z nimi pływa ;p Guzik prawda, panowie wędkarze, gdybyście nurkowali, wiedzielibyście, że ryby mają kompletnie w tylnej płetwie czy się obok nich pływa, czy nie, a niektóre nawet bywają zaciekawione obcym przybyszem i podpływają, żeby zobaczyć, co zacz. Ale na to trzeba otwartego umysłu ;p\nZajazd Grzybowski Młyn\nNa polu namiotowym pojawiło się więcej ludzi. W tym kilka camperów. Jeden z nich stanął obok nas, po czym pan przedefilował praktycznie przez nasze podwórko, ciągnąc kabel bez słowa. Żeby chociaż “dzień dobry” powiedział, ale nie. Już nie wspominam o “czy nie będzie państwu przeszkadzało, jeśli…”. Oczywiście, że nie będzie nam przeszkadzało, ale odrobina kultury nie zawadzi, a od razu zrobi się milej. Tymczasem zrobiło się gburowato. Dodam, że pan nieźle po pięćdziesiątce, nie żaden młokos, ale widocznie wiek o niczym nie świadczy.\nZ drugiej strony rozstawiło się młode małżeństwo z dwójką dzieci. Jak tylko podjechaliśmy naszym bolidem do namiotu, od razu z ich strony doleciało przyjazne “dzień dobry!”. Można? ;p\nZ trzeciej strony ryby wypłoszone na co najmniej miesiąc przez nasze kąpiele dwa razy dziennie w zupie o widoczności pół metra.\nZmęczyło mnie to już, więc zwinęliśmy namiot i pojechaliśmy na północ szukać szczęścia.\nOkazało się, że różowo nie jest. Zaznaczone na mapie pola namiotowe zazwyczaj nie istnieją, albo są w środku jakiejś wioski. Ośrodki wczasowe dysponują pokojami, nie polami namiotowymi i wcale nie chcą zmieniać przyzwyczajeń. Pensjonaty na jedną, dwie noce nie przyjmują, najwyraźniej im się to nie opłaca. W dodatku właśnie lunęło i to dość konkretnie (pogratulowaliśmy sobie zwinięcia namiotu przed deszczem). Zajechaliśmy do luksusowo wyglądającego hotelu o swojskiej nazwie Grzybowski Młyn. Ociekając deszczem weszliśmy do środka, gdzie powitał nas pan Tadeusz, od którego wszyscy managerowie hoteli mogliby się uczyć swojej pracy. Był miły, nienarzucający się, pokazał nam dwa pokoje, przyniósł kabelek do internetu ze ściany (gdyby nam Wi-Fi nie chciało działać) i radośnie stwierdził, że pewnie gdyby nie ten deszcz, to byśmy się tu nie zatrzymali. Najpierw zaoferował pokój ze śniadaniem, a potem podał cenę…;) Wsparł nas także materiałami reklamowymi regionu 🙂\nI tak zostaliśmy klientami Grzybowskiego Młyna. W hotelowej restauracji od razu spędziliśmy wieczór (żałując, że jest czynna tylko do 20.00, bo chętnie posiedzielibyśmy dłużej, ale na szczęście można wziąć piwko do pokoju). Zupa rybna była przepyszna. Piwo lokalne (tym razem browar Amber) – również. Obsługa na najwyższym poziomie. Tak nam się tu spodobało, że już po wymeldowaniu się i zamieszkaniu zupełnie gdzie indziej, wróciliśmy tu na obiad. Pan Tadeusz chyba się ucieszył…;) My też, bo karmili nieziemsko 🙂\nObiad w Grzybowskim Młynie\nRacuchy w Grzybowskim Młynie\nPokój mieliśmy z widokiem na trawnik i las. W dole płynęła rzeczka, a na zboczu – w lesie – grasowały stada wygłodniałych kleszczy, o czym przekonaliśmy się podczas spaceru wzdłuż rozlewiska. Dość szybko wynieśliśmy się z lasu, na szczęście kleszcze w nim zostały…\nW Kościerzynie był ogromny korek. Samochody utknęły na mur i ruch zamarł. Korzystając z okazji, pojechaliśmy w bok i do Muzeum Kolejnictwa postanowiliśmy dotrzeć sporym objazdem. Objazd był naprawdę objazdowy i prowadził przez zapomniane przez Boga i ludzi okolice, jakiś podejrzany bardzo wysoki nasyp, drogi szutrowe i drogi szesnastej kategorii odśnieżania. Ale trafiliśmy 🙂\nWstęp do Muzeum Kolejnictwa kosztuje 8 zł, chyba że wybierze się bilet łączony do wszystkich oddziałów Muzeum Ziemi Kościerskiej (czyli właściwego Muzeum Ziemi Kościerskiej i Muzeum Akordeonów), który kosztuje 12 zł.\nW Muzeum Kolejnictwa w Kościerzynie\nW muzeum można obejrzeć parowozy z początku XX wieku, lokomotywy spalinowe, elektryczne, wagonik kolejki na Gubałówkę nawet 😉 A lokomotywy są otwarte, można się do nich wspiąć (o tak, niektóre są bardzo wysokie!) i pomacać wszystkie urządzenia w sterówce. Szczególnie te śliczne, czerwone kółka i pokrętła 😀\nPomacaliśmy tyle sprzętu, ile się dało. Niestety, kółka w większości wypadków nie chciały się kręcić 😉 Udało mi się nie spaść z żadnej lokomotywy ani nic nie popsuć. Wilczy był zachwycony (zawsze jest, jak widzi tory i wagoniki) i mamrotał coś o różnych numerach i oznaczeniach lokomotyw. Jak już obejrzeliśmy wszystko, mogliśmy sprawdzić, czy jeden bilet faktycznie działa we wszystkich oddziałach muzeum…\nMuzeum Akordeonów w Kościerzynie\nNie było trudno trafić – muzeum mieści się przy rynku. Weszliśmy do środka, mnąc nasze bilety w ręku, koniecznie chcąc je komuś pokazać, ale nikt się nami nie zainteresował. Powędrowaliśmy więc do środka, kierując się ku akordeonom, i ignorując pozostałą część kompletnie.\nAkordeony były cudowne! Przede wszystkim: przepiękne. To była naprawdę sztuka dekoracji. Nieźle się napracowali ich twórcy, te wszystkie zdobienia, rysunki, rzeźbienia – niesamowite. Chodziliśmy wśród gablot i co chwila wydawaliśmy z siebie takie wielkie “Och!” 🙂 Jeśli chcecie pooglądać naprawdę ładne rzeczy – zdecydowanie polecam 🙂\nPoza tym można wypróbować własnych sił w grze na akordeonie, acz jeśli właśnie trafiłeś na wycieczkę szkolną, wśród której króluje etap: byle jak, byle głośniej – to szczerze współczujemy.\nW Muzeum Akordeonów w Kościerzynie\nOd początku pobytu chciało mi się na wodę. Wszystko jedno, na czym. Kajak, żaglówka, tratwa, cokolwiek, byle pływało. Stanęło w końcu na kajaku (nie rozumiem, czemu, wiadomo było przecież od początku, że potem będziemy umierać – a mogliśmy wziąć jakąś zdechłą żaglówkę na parę godzin…;). Kajak wzięliśmy z wypożyczalni Navigo w Lipuszu i popłynęliśmy Wdą. To znaczy, najpierw zapakowaliśmy się do kajaka ze wszystkimi tobołkami, wałówkami i diabli wiedzą, czym jeszcze, po czym… zaczęliśmy w tym wszystkim grzebać, przekładać, przebierać się, wyjmować picie, jedzenie, aparat fotograficzny i co nam jeszcze przyszło do głowy. W rezultacie od słów: “Tak, jesteśmy gotowi” do odbicia od pomostu minęło chyba z 15 minut…;)\nNa początku było pięknie. Świeciło słoneczko, była czyściutka i przejrzysta woda, rosły różne roślinki, ludzie machali nam z brzegów, przepływaliśmy pod mosteczkami, machaliśmy rączo wiosłami. Potem roślinki w wodzie zamieniły się w chęchy i zaczęły być agresywne: łapały za wiosła, czepiały się kajaka i normalnie chciały nas wciągnąć w swoją mroczną zieloność bezduszną!… Wśród tych chęchów nieraz ukrywały się jakieś niespodzianki typu zwalony konar lub wręcz kamulec. A mosteczki w swoim czasie zaczęły stanowić dla nas główne zagrożenie życia, albowiem ledwo pozostawał prześwit między nimi a kajakiem – takie były nisko zawieszone. Trzeba było bardzo uważać na głowy…\nPo drodze zatrzymaliśmy się na kąpiel w jeziorze Schodno. Wilczy:\n– Uważaj, bo tu głęboko będzie!\nByło. Do połowy ud…;)))\nByły też łabędzie, żaby i mała wieżyczka widokowa.\nOraz przenoska. Nieduża, ale wtedy okazało się, jaki ten kajak jest ciężki. Obiecałam wtedy, że jak będzie jeszcze choćby jedna przenoska, to pokonam ją śpiewając “Prząśniczki” i Wilczy stwierdził, że przenoski nam poszły śpiewająco. Na moje (i przenosek) szczęście, nie pojawiła się już żadna więcej…;)\nCo jakiś czas były tabliczki z informacją o barze “U Jarosi”, który był tam gdzieś przed nami, na szlaku i dawał nadzieję na jakieś żarcie z grilla i zimne piwko. Tabliczki były regularnie, więc wierzyliśmy w ten bar i płynęliśmy do niego niestrudzenie. Aż dopłynęliśmy do tabliczki, że to tu. Ale TU nic nie było, poza jakąś ruiną czegoś i smutnym facetem siedzącym na trawie. Potem dowiedzieliśmy się, że należało tam wysiąść i przejść kawałek przez łąkę i w las do tego baru… No i tej informacji to już na drogowskazie zabrakło, zresztą i tak byśmy nigdzie nie poszli, bo co zrobić z kajakiem?…\nTo był drugi punkt, gdzie można było skończyć spływ i gdyby bar był na miejscu, to byśmy go skończyli i dali odpocząć ramionom. Ale musieliśmy płynąć dalej.\nDalej było jeszcze bardziej nic. Trzecie miejsce odbioru: ciemny las prawie bez możliwości wyjścia na brzeg, nie mówiąc o wciągnięciu na skarpę ciężkiego kajaka. Co było robić, płynęliśmy dalej – teraz to już musieliśmy dopłynąć do PTTK-u we Wdzydzach, bo tam było ostatnie miejsce odbioru kajaka. Przyznam szczerze, że moje siły się skończyły, ale Wilczy – zamiast trochę odpocząć – dzielnie machał tymi wiosłami, przepędzając na jeziorze Radolnym łabędzie, które uparcie przecinały nam kurs. Usiłowała nas też rozjechać żaglówka, ale jednak się rozmyślili – widocznie wystraszyli się tych łabędzi…;)\n22 km szlaku. 22 km w rękach. Masakra! Wieczorem czuliśmy to w każdym jednym mięśniu, ścięgnie i kosteczce 🙂\nRęboszewo, pole namiotowe nad jeziorem Brodno Mł.\nPo długich poszukiwaniach znaleźliśmy wreszcie miejsce, gdzie można postawić namiot. Trafiliśmy na mikroskopijne pole namiotowe praktycznie pod wiatrakiem w Ręboszewie. Pole było otoczone lasem, z na stałe postawionymi przyczepami kempingowymi z wybetonowanymi wejściami i daszkami (skorzystaliśmy z jednego takiego daszku ostatniego wieczora, jak znienacka zaczęło siąpić i nie było gdzie usiąść z piwkiem). Wśród drzew ukryta była wygódka w formie tradycyjnej budki z serduszkiem i dziurą w ziemi, był pomost i był dziadek, który tego wszystkiego pilnował. Jezioro – ciepłe i czyste, z wizurą nieco ponad 2 metry, co stanowiło miłą odmianę. Niemiłą odmianę natomiast stanowiły komary, które mieszkały w tej części świata stadnie i rzucały się na każdą świeżą krew z pełnym zapałem. Niestety, dzięki ich aktywności śmierdzieliśmy nieziemsko OFF-em na kilometr, ale przynajmniej OFF działał…;)\nPole to miało też jedną niewątpliwą zaletę: kosztowało 10 zł od namiotu i to były wszystkie opłaty. Po luksusowym i kosztownym Grzybowskim Młynie trafiliśmy na drugą stronę świata noclegów 😉\nWiatrak natomiast stał na wzgórzu i prowadziła do niego ostro nachylona droga, ale Wilczy postanowił przeczołgać mnie drogą w bok, przez las, rżysko i inne chaszcze, jakby nie można było tam dojść normalnie na to jedno piwo…;))) Z góry rozciąga się piękny widok na dwa jeziora, wieje konkretny wiatr, a w wiatraku działa knajpka i jest naprawdę przyjemnie.\nPole namiotowe w Ręboszewie\nJak poznaliśmy bliżej okolicę, pogratulowaliśmy sobie dobrego wyboru, bo nieco dalej było całe wielkie miasto namiotowo-domkowe, z mnóstwem ludzi i pełną cywilizacją… U nas cywilizacji to ze świecą szukać, ale przynajmniej był spokój 🙂\nNo dobra… do czasu. Od piątkowego wieczoru na naszym polu namiotowym też było bydło, ale przynajmniej w ograniczonej ilości. Bo pole małe, to dużo się tego bydła nie mogło najechać 😉\nMuzeum Ceramiki Neclów w Chmielnie\nMuzeum mieści się niedaleko Checzy u Kaszebe, w północnej części Chmielna. Parkingi są przy ulicy nad jeziorem. Wstęp: 5 zł. Muzeum to dwa piętra i sklepik z gotowymi wyrobami. Na pięterku, gdzie normalnie trwa ręczna produkcja ceramiki, można popatrzeć na panów robiących dzbanki na kole i panie malujące kaszubskie wzorki. Dalej jest sala poświęcona historii ceramiki i rodu Neclów oraz informacja o wzorkach kaszubskich. Jest ich siedem i faktycznie – wszystko, co związane z Kaszubami, dekorowane jest tylko tymi wzorkami. Na dole mieści się tradycyjny piec do wypalania gotowych naczyń i mnóstwo gotowizny. Nie byłabym sobą, gdybym nie kupiła michy do bigosu 😉\nChecz u Kaszebe to restauracja z daniami regionalnymi, a także mikrosklepik z rogami na tabakę i z całą masą pamiątek kaszubskich. Karmią dobrze, chociaż na widok dania głównego wyrwało nam się z piersi: “Co tak mało?!…”. Stoliki na zewnątrz ustawione są na pomoście na jeziorze – bardzo przyjemne miejsce, pod warunkiem, że tuż obok żaden młokos nie próbuje wyjąć Ci oka z głowy haczykiem, który jest przyczepiony do wędki, którą właśnie wymachuje… Nam się udało, ale przyznam, że chwilami byłam w strachu ;p\nRezerwat archeologiczny Kamienne Kręgi w Węsiorach\nMało nam było kamulców, pojechaliśmy do Węsior. Z trudem, ale udało nam się trafić na wielki parking (5 zł). Pan, pobierający opłaty, wręczył nam minimapkę rezerwatu z reklamą knajpy swojej żony i zniżką 10% do tej knajpy 😉 Słusznie, biznes jest biznes, gdybyśmy jechali w tamtą stronę, to pewnie byśmy zajechali, ale niestety…\nKamulce jak kamulce. Dużo. W stosach, w patelniach, w kurhanach. Wzgórki, polanki, drzewa wszędzie, obeliski. I ludzie, pełno ludzi, którym kompletnie nie przeszkadzały tabliczki: “Proszę nie łazić po kurhanach, bo to cudze groby są.” Pospacerowaliśmy wśród wzgórków po lesie, odetchnęliśmy pełną piersią i pojechaliśmy dalej…\nElektrownia wodna w Soszycy\nElektrownia wodna to taka atrakcyjna rzecz, że chcieliśmy koniecznie obejrzeć chociaż jedną od środka. Akurat na Kaszubach jest cały szlak przeróżnych zabudowań wodnych, elektrowni i innych cudów, ale ze wszystkich trafiliśmy do jednej. Mimo że na tabliczce było napisane, że zwiedzanie do 14.00, pan wpuścił nas bez żadnego problemu do środka i wszystko pokazał. Mieliśmy całe oprowadzanie tylko dla nas 🙂 I dopiero na końcu, jak już wszystko nam opowiedział, pokazał, a ja zrobiłam mnóstwo zdjęć – poprosił o opłatę za wstęp (6 zł).\nObok elektrowni stoi sobie chatka, która jest wynajmowana. Chatka z kominkiem i piwniczką oraz wszelkimi wygodami. Aż się zaczęłam zastanawiać, czy nie pojechać tam kiedyś zimą… Odpowiednio daleko od wszystkiego, aby odpocząć 🙂\nWakacje wakacjami… Ale kto powiedział, że pod namiotem trzeba się żywić mielonką z puszki na przemian z paprykarzem szczecińskim? 🙂 My wzięliśmy ze sobą salchichon i chorizo (czyli hiszpańskie dojrzewające kiełbasy), nieco dojrzewającego sera, oliwki… Prawie skończyła nam się hiszpańska herbata, mieliśmy wziąć się za angielską, co Wilczy skwitował, śpiewając na modłę “Hiszpańskich dziewczyn”:\n– Żegnajcie nam dziś, hiszpańskie herbatki, ku herbatkom angielskim już ruszać nam pora…\nPoza tym rozpoczynanie i kończenie dnia kąpielą w jeziorze to naprawdę ogromna przyjemność i chętnie bym tak robiła codziennie…\nNo i wreszcie pograłam w kometkę, chociaż Wilczy robił, co mógł, żeby mnie odwieść od tego pomysłu.\nA dodatkowo zaliczyliśmy mininurkowanie na minibutli 😉 Zdaje się, że zeszliśmy na całe 3 metry w głąb jeziora, obejrzeliśmy trochę chaszczy, trochę zwierzyńca i staliśmy się obiektem zainteresowania dwóch chłopców w wieku przedszkolnym. Można i tak nurkować 😉\nGrzybowski Młyn – hotel\nMuzeum Kolejnictwa, Kościerzyna\nMuzeum Akordeonów, Kościerzyna\nNavigo – wypożyczalnia kajaków\n(sierpień 2014 r.)\nNasza Camino de Santiago, cz. 3 – Santander – Ovie...\nFestiwal Dobrego Smaku 2014 r., Łódź, czwartek, 26...\n23.10.2014 13.06.2019 psychePodróże, Polska, Włóczęgajedzenie, Kaszuby, Kościerzyna, namiot, nocleg, Polska, Wdzydze, Wieżyca\nPrevious Post Z wizytą w bazie DeepDiver nad jeziorem Płotki\nNext Post Kurcgalopkiem przez Londyn


Podkategoria: Aktualności - strona 1 - Katalog Stron\nW katalogu znajduje się 7300 stron zebranych w 305 podkategoriach. Na akceptację oczekuje 0 stron. Obecnie gości online - 23.\nInformacje o Łukowie »\nWiryna Info Łuków została wykonana po to by móc zapewniać mieszkańcom Łukowa ciekawych informacji dotyczących wydarzeń politycznych, o biznesie, kulturalnych a także sportowych dla miasta, gminy i powiatu Łuków. Mając duże doświadczenie jako dziennikarze zapew...\nZapraszamy do odwiedzenia interesującej graficznie i rozbudowanej w tekst strony sklepu meblowego, który świadczy indywidualne usługi na terenie całego Podlasia. Jeżeli już więc interesują Cię meble Białystok, chcesz wymienić stół w jadalni lub kupić szafkę po...


Autor "Chłopaków z Dubaju" ujawnił, ile zarabiają męskie prostytutki - o2 - Serce Internetu\n| 25.06.2021 9:18\nIle zarabiają męskie prostytutki? Piotr Krysiak ujawnia prawdę w nowej książce (Unsplash.com, Unsplash.com COSMOPOLITANO MODEL)\nPiotra Krysiaka możecie bardzo dobrze kojarzyć. Kilka lat temu napisał głośne "Dziewczyny z Dubaju", na podstawie których m.in. swój film nakręciła Dorota "Doda" Rabczewska, a który swoją premierę ma mieć jeszcze w tym roku.\nCzytaj także: Naga sesja w Dubaju. Jest film poprzedzający wydarzenie\nKrysiak z zawodu jest dziennikarzem, dlatego podobnie jak w swojej bestsellerowej książce dogłębnie zbadał temat prostytucji. "Dziewczyny z Dubaju" wstrząsnęły opinią publiczną i długo nie schodziły z listy najlepiej sprzedających się książek.\nAutor nigdy nie ukrywał, że opisane w swoich książkach zdarzenia są oparte na faktach, a sugestie, że część dziewczyn, które w rolach prostytutek jeździły do krajów arabskich, dziś są celebrytkami na polskich salonach, są prawdziwe.\nIle zarabiają męskie prostytutki?\n"Chłopaki z Dubaju" to kolejna mocna książka Piotra Krysiaka. Znajdziemy w niej opisaną dokładną pracę mężczyzn do wynajęcia. Autor opisał również, kim są klienci, którzy korzystają z ich usług. Okazuje się, że to politycy, biznesmeni, celebryci i księża.\nDocierałem do nich na dwa sposoby. Jednym z escortów od razu zdradzałem, że przygotowuje książkę o męskich prostytutkach. Innych po prostu wynajmowałem jako klient. Czasami kończyło się zabawnie a czasami nieprzyjemnie i niebezpiecznie. Kilka razy uniknąłem bójki a kilka razy kończyło się interwencją policji - powiedział Krysiak w rozmowie z portalem Super Express\nZ książki możemy dowiedzieć się, że godzina pracy męskiej prostytutki to między 350, a 500 złotych, a najlepsi w tym zawodzie zarabiają dziesiątki tysięcy za wyjazd.\nCzytaj także: Poprawia sprawność seksualną. W łóżku będzie jeszcze lepiej\nWielu z tych Latynosów pracuje na przykład weekendowo i za taki wyjazd na Majorkę z opłaconym hotelem, wejściem do salonów VIP w klubach zgarniają 4 tysiące euro. Czasami nawet nie uprawiają z nikim sexu. Ci, co cieszą się większym powodzeniem, potrafią zarobić nawet pond 10 tysięcy euro za weekend. - wyjawił autor.\nObejrzyj także: Tornado w Koniuszowej. Burze w Polsce nie odpuszczają\nnaczytaja sie mlodzi ludzie bzdur i mysla ze szybko dojda do duzej kasy a prawda jest taka ze moze komus nielicznemu zajmujacemu sie prostytucja uda sie znalezc dobrego klienta ale to jest tak jak gra w totolotka . Na ogol jest tak kto wybiera ten zawod bardziej straci niz zarobi\nLudzie. I co te pieniądze z was robią? Loda szefowi za awans nie zrobi ale Arabowi za mazumę od razu.


Autor Wątek: stereo za 1000 maks. 1500 (Przeczytany 31282 razy)\n« dnia: Maj 06, 2015, 14:54 »\nTaka trzeźwa uwaga. Nie mam gdzie osłuchać się ze sprzętem, kolejna żaden sklep nie potraktuje mnie poważnie, chyba nie muszę mówić, dlaczego.\nKupię to i nawet mam szansę zmieścić się w tysiaku:\nGłośniki – Tannoy M2\nWzmak – Yamaha AX-530\nOdtwarzacz CD – Yamaha CDX-750E RS\nA wieżyczkę wydam mamusi do sypialni.\n« Odpowiedź #1 dnia: Maj 06, 2015, 15:01 »\nYamaha nie gra. Yamaha skutery dobre robi.\n« Odpowiedź #2 dnia: Maj 06, 2015, 15:04 »\nPowiedz to mojej gitarze\nSwoją drogą raz kłóciłam się ze znafcami wszystkiego, twierdzili, że nie mogę mieć gitary Yamahy\n« Odpowiedź #3 dnia: Maj 06, 2015, 15:13 »\nMasz wioslo Yamahy?\nGralem kiedys na Yamaszce Pacifica. Ladnie grala. To znaczy sama nie grala. Trzeba bylo dac cos z siebie\n« Odpowiedź #4 dnia: Maj 06, 2015, 15:35 »\nYamahy mam klasyka, ale grałam też na Yamaha RGX Custom i na jakieś Pacifice 212 coś, grała całkiem ładnie Spróbowałam zagrać "Dla Elizy", a potem "Iron Man", oba utwory brzmiały przyzwoicie.\n« Odpowiedź #5 dnia: Maj 06, 2015, 16:10 »\nCytat: Keef98 w Maj 06, 2015, 14:54\nA może zamiast tego kupić monitory aktywne, CD puszczać z kompa i tylko jakieś phono pre dokupić?\nZ drugiej strony "jak się baba uprze.... "\n« Odpowiedź #6 dnia: Maj 06, 2015, 16:16 »\nEee... Komputer mam na drugim końcu pokoju, choć kartę dźwiękową mam niezłą...\nSłucham Twojego pomysłu Czy możesz go rozszerzyć i wytłumaczyć, dlaczego tak, a nie inaczej?\n« Ostatnia zmiana: Maj 06, 2015, 16:27 wysłana przez Keef98 »\n« Odpowiedź #7 dnia: Maj 06, 2015, 16:28 »\nCytat: Keef98 w Maj 06, 2015, 16:16\nSłucham Twojego pomysłu\n« Odpowiedź #8 dnia: Maj 06, 2015, 16:33 »\nI na tym by mi się skończył budżet, M2 dostanę za 600. Mają je w HiEnd Corner lub Top HiFi?\nOne są jakieś insze. Wzmaka nie potrzebują, czy jak?\nChyba, że poczekam z zakupem. Ale tak sobie myślę, czy u mnie nie byłby lepszy jakiś zestaw słuchawkowy np. HD600+coś...\n« Odpowiedź #9 dnia: Maj 06, 2015, 16:47 »\nTo kolumny z wbudowanym wzmakiem i dwoma wejściami.\n« Odpowiedź #10 dnia: Maj 06, 2015, 16:48 »\nNo właśnie przeczytałam, tylko się upewniam. Czyli kupić kabelek i gra?\n« Odpowiedź #11 dnia: Maj 06, 2015, 17:03 »\nCytat: Keef98 w Maj 06, 2015, 16:48\nCzyli kupić kabelek i gra?\nDo kompa wystarczy kabelek. Do karuzeli potrzebne jest pre i potencjometr.\n« Odpowiedź #12 dnia: Maj 06, 2015, 17:05 »\nA to mój pomysł nie jest prostszy i tańszy?\n« Odpowiedź #13 dnia: Maj 06, 2015, 17:24 »\nCytat: Keef98 w Maj 06, 2015, 17:05\nKeef, pierwszy system ktory samodzielnie zlozysz na 99,9% nie ZAGRA. Odtworzy.\nMusisz poznac kogos kumatego, kto pomoze wyjsc na prosta. Ty lubisz rocka. Tutaj nie ma zmiluj. System musi grac pelnym pasmem, z energia, rozmachem. Audiofilskie plumkajace systemy mysle ze Cie nie zadowola. Ale byc moze sie myle\n« Odpowiedź #14 dnia: Maj 06, 2015, 17:29 »\nWiesz co? Ja już sama nie wiem, co lubię najbardziej. Ostatnio tłumaczyłam sobie teksty piosenek... Kurde mol co chwila to samo w tym rocku... Miłość, samotność, kobieta rzuciła, zwariować można. Zresztą blues niewiele lepszy. Chyba zwariuję.\nCzyli co? Duże głośniki z epoki?\nSorry, ale myślę, że głupieję\n« Ostatnia zmiana: Maj 06, 2015, 17:35 wysłana przez Keef98 »\n« Odpowiedź #15 dnia: Maj 06, 2015, 17:40 »\nTak, duze glosniki z epoki. Wyjdzie i taniej i lepiej. Dzisiejsze wspolczesne kolumny tez zagraja. Ale ja nie mam wolnych 40 000zl by kupic poprawnie zaprojektowana, grajaca pelnopasmowa nowa kolumne. To znaczy dwie kolumny, nie jedna.\n« Odpowiedź #16 dnia: Maj 06, 2015, 17:43 »\n« Odpowiedź #17 dnia: Maj 06, 2015, 17:46 »\nMam ich troche. Przyjedz na majowego Audiofila, to napisze Ci na kartce czego warto szukac\n« Odpowiedź #18 dnia: Maj 06, 2015, 17:51 »\nJak mam pojechać do Wrocka w weekend? Sama nie mogę, a mama sprawdza matury. A tata... Do Wrocka? Na Audiofila? Fatalny żart\nMożesz napisać na priv, albo tu, zostanie dla innych\nFT. A czemu tu nie może być?\n« Odpowiedź #19 dnia: Maj 06, 2015, 18:00 »\n« Odpowiedź #20 dnia: Maj 06, 2015, 18:01 »\n« Odpowiedź #21 dnia: Maj 06, 2015, 18:03 »\n« Odpowiedź #22 dnia: Maj 06, 2015, 18:05 »\nCzeska, ale szwedzka też może być, z tego co pamiętam 1000 Koronek szwedzkich to 450 zł.\n« Odpowiedź #23 dnia: Maj 06, 2015, 18:41 »\nKoncepcja Vasy jest interesująca, tylko nie wiem czy bym zaufał Focalowi Podpada mi też kwestia, że są bliskiego pola. Osobiste preferencje i typowe miejsce odsłuchu będą istotne. Warto, abyś troszkę jednak z mamą posłuchała ( z mamą, aby było poważniej) w sklepach audio. Nie sugeruj się gustem mamy. My starszaki trochę inaczej słyszymy, więc inaczej słuchamy.\nTannoy'a seria M pamięta dinozaury Nie kupisz ich w sklepie.\nObecna oferta monitorów: http://www.tannoy.pl/pl/Produkty/Kolumny_podstawkowe\nNo i warto zadbać o podstawki dla monitora. Odwdzięczą się.\n« Odpowiedź #24 dnia: Maj 06, 2015, 18:48 »\nPredzej zaufalbym Focalowi niz Tannoyom\nZreszta Keef sama musi posluchac roznych konfiguracji. Jak zajarzy o co chodzi w tym hobby to az boje sie pomyslec co bedzie pozniej wyprawiac swym cietym "mat-fiz" jezykiem


Boban Jović - Historia Wisły\nurodzony 25 czerwca 1991, Celje\nnumer 20 , 5\nsukcesy Wicemistrz Słowenii: 2012, 2013\n2007 Słowenia U-16 5 0\n2007–2008 Słowenia U-17 10 0\n2009 Słowenia U-18\n2009 Słowenia U-19 4 0\n2010–2012 Słowenia U-21 13 0\n2016 Słowenia A 4 0\n2004 NK Celje\n2008/09 (w) Aluminij 10 1\n2009/10 (j) Aluminij 1 0\n2009/10 Olimpija Lublana 16 0\n2010/11 Olimpija Lublana 30 4\n2011/12 Olimpija Lublana 30 0\n2012/13 Olimpija Lublana 27 4\n2013/14 Olimpija Lublana 29 2\n2014/15 (j) Olimpija Lublana 18 0\n2014/15 (w) Wisła Kraków 16 0\n2015/16 Wisła Kraków 32 1\n2016/17 (j) Wisła Kraków 13 0\n2016/17 Bursaspor 6 0\n2017/18 Śląsk Wrocław (wyp.) 3 0\n2018/19 Bursaspor 0 0\nBoban Jović (ur. 25 czerwca 1991 roku w Celje) – słoweński piłkarz, zawodnik Wisły Kraków w latach 2015–2017, grający na pozycji prawego obrońcy.\n3.1 Wisła Kraków podpisała umowę z Bobanem Joviciem\n3.2 Boban Jović od dziś w Wiśle!\n3.3 Jović: Moja przyszłość jest tutaj\n2014/2015 Ekstraklasa 16 13 3 3\n2015/2016 Ekstraklasa 32 31 1 1 4\n2016/2017 Ekstraklasa 13 10 2 1 4\n2016/2017 Puchar Polski 3 3\n1. (1) I 2015.02.28 Wyjazd GKS Bełchatów 1-3\n2. (2) I 2015.03.07 Dom Zawisza Bydgoszcz 0-1\n3. (3) I 2015.03.15 Wyjazd Legia Warszawa 2-2\n4. (4) I 2015.03.21 Dom Cracovia Kraków 2-1\n5. (5) I 2015.04.06 Wyjazd Jagiellonia Białystok 2-2\n6. (6) I 2015.04.10 Dom Górnik Zabrze 1-1\n7. (7) I 2015.04.17 Wyjazd Podbeskidzie Bielsko-Biała 2-2\n8. (8) I 2015.04.26 Dom Korona Kielce 2-0\n9. (9) I 2015.04.29 Wyjazd Śląsk Wrocław 0-1\n10. (10) I 2015.05.09 Dom Górnik Zabrze 4-1\n11. (11) I 2015.05.15 Wyjazd Lechia Gdańsk 2-2\n12. (12) I 2015.05.20 Dom Pogoń Szczecin 2-2\n13. (13) I 2015.05.23 Wyjazd Jagiellonia Białystok 1-2\n14. (14) I 2015.05.31 Wyjazd Legia Warszawa 0-1\n15. (15) I 2015.06.03 Dom Śląsk Wrocław 0-1\n16. (16) I 2015.06.07 Wyjazd Lech Poznań 0-0\n17. (17) I 2015.07.17 dom Górnik Zabrze 1-1\n18. (18) I 2015.07.24 wyjazd Cracovia Kraków 1-1\n19. (19) I 2015.08.01 dom Lech Poznań 2:0\n20. (20) I 2015.08.09 wyjazd Legia Warszawa 1:1\n21. (1) PP 2015.08.13 wyjazd Ruch Chorzów 2-1\n22. (21) I 2015.08.16 dom Lechia Gdańsk 3:3\n23. (22) I 2015.08.21 wyjazd Pogoń Szczecin 1:1\n24. (23) I 2015.08.28 dom Śląsk Wrocław 4:2\n25. (24) I 2015.09.14 wyjazd Górnik Łęczna 0:1\n26. (25) I 2015.09.19 wyjazd Podbeskidzie Bielsko-Biała 6:0\n27. (26) I 2015.09.25 dom Korona Kielce 0:0\n28. (27) I 2015.10.03 wyjazd Piast Gliwice 0:1\n29. (28) I 2015.10.18 dom Termalica Bruk-Bet Nieciecza 0:0\n30. (29) I 2015.10.23 wyjazd Jagiellonia Białystok 4:1\n31. (30) I 2015.10.30 dom Ruch Chorzów 0:0\n32. (31) I 2015.11.06 wyjazd Zagłębie Lubin 3:1\n33. (32) I 2015.11.20 wyjazd Górnik Zabrze 1:1\n34. (33) I 2015.11.29 dom Cracovia 1:2\n35. (34) I 2015.12.02 wyjazd Lech Poznań 0:2\n36. (35) I 2015.12.06 dom Legia Warszawa 0:2\n37. (36) I 2016.02.22 dom Górnik Łęczna 1:1\n38. (37) I 2016.02.27 dom Podbeskidzie Bielsko-Biała 1:2\n39. (38) I 2016.03.04 dom Piast Gliwice 1:1\n40. (39) I 2016.03.08 wyjazd Korona Kielce 1:1\n41. (40) I 2016.03.14 wyjazd Termalica Bruk-Bet Nieciecza 4:2\n42. (41) I 2016.03.18 dom Jagiellonia Białystok 5:1\n43. (42) I 2016.04.03 wyjazd Ruch Chorzów 3:2\n44. (43) I 2016.04.09 dom Zagłębie Lubin 1:1\n45. (44) I 2016.04.17 dom Górnik Zabrze 3:1\n46. (45) I 2016.04.20 wyjazd Górnik Łęczna 3:0\n47. (46) I 2016.04.25 dom Termalica Bruk-Bet Nieciecza 2:2\n48. (47) I 2016.04.30 wyjazd Korona Kielce 2:3\n49. (48) I 2016.05.14 wyjazd Podbeskidzie Bielsko-Biała 4:3\n50. (49) I 2016.08.22 wyjazd Korona Kielce 0:1\n51. (50) I 2016.08.26 dom Śląsk Wrocław 1:5\n52. (51) I 2016.09.11 wyjazd Jagiellonia Białystok 1:2\n53. (52) I 2016.09.17 dom Piast Gliwice 1:0\n54. (53) I 2016.09.23 dom Legia Warszawa 0:0\n55. (2) PP 2016.09.27 wyjazd Chojniczanka Chojnice 2:1\n56. (54) I 2016.10.01 wyjazd Wisła Płock 3:2\n57. (55) I 2016.10.16 wyjazd Lech Poznań 1:1\n58. (56) I 2016.10.21 dom Bruk Bet Termalica Nieciecza 2:0\n59. (3) PP 2016.10.25 wyjazd Lech Poznań 1:1\n60. (57) I 2016.10.31 wyjazd Zagłębie Lubin 2:2\n61. (58) I 2016.11.06 dom Górnik Łęczna 3:2\n62. (59) I 2016.11.26 dom Arka Gdynia 5:1\n63. (4) PP 2016.11.30 dom Lech Poznań 2:4\n64. (60) I 2016.12.03 dom Lechia Gdańsk 3:0\n65. (61) I 2016.12.10 dom Cracovia 1:1\n(stan na 16 listopada 2016)\n1. 30 maj 2016 Malmö Szwecja - Słowenia 0:0 mecz towarzyski 85'\n2. 5 cze 2016 Ljubljana Słowenia - Turcja 0:1 mecz towarzyski 58'\n3. 11 lis 2016 Ta' Qali Malta - Słowenia 0:1 elim. MŚ 2018 63'\n4. 14 lis 2016 Wrocław Polska - Słowenia 1:1 mecz towarzyski\nPogrubiono występy Jovica jako Wiślaka.\nWisła Kraków podpisała umowę z Bobanem Joviciem\nWisła Kraków informuje, że od 1 lipca 2015 roku piłkarzem Białej Gwiazdy będzie pochodzący ze Słowenii obrońca – Boban Jović. Umowa pomiędzy klubem a zawodnikiem została zawarta na trzy lata.\nJović: Moja przyszłość jest tutaj\nSłoweński zawodnik Boban Jović został dzisiaj piłkarzem Białej Gwiazdy. Nowy nabytek krakowian nie ukrywa radości z faktu, że już teraz będzie mógł reprezentować wiślackie barwy.\n„Jestem bardzo szczęśliwy, że podpisałem dziś kontrakt. To wielka chwila dla mnie, mojej rodziny i - mam nadzieję - również dla Wisły. Krakowianie nie byli zadowoleni, że każdy dzień był dla mnie związany z presją i oczekiwaniem. Na szczęście teraz skupiam się już tylko na mojej przyszłości, która jest tutaj - w Krakowie i w Wiśle” – powiedział Boban zaraz po podpisaniu umowy.\nByły zawodnik Olimpiji Ljubljana jest prawym obrońcą, ale może również występować w pomocy. „Moją nominalną pozycją jest prawa obrona, ale jeśli drużyna potrzebuje, żebym zagrał na skrzydle, nie jest to żaden problem. Oczywiście ostanie słowo należy do trenera, i to on zadecyduje, gdzie będę grał” – deklaruje zawodnik.\nJović w barwach Wisły będzie występował z numerem „20” na koszulce. „Wybrałem ten numer, ponieważ z takim samym gra mój najlepszy przyjaciel w Olimpiji Ljubljana. Moje plany zweryfikuje przyszłość. Chciałbym, żeby kibice i ludzie, którzy we mnie wierzą, mogli być ze mnie dumni. Mogę to zrobić tylko dzięki pokazaniu się z dobrej strony na boisku” – zapewnia Boban.\nDobrym znajomym Jovicia jest były piłkarz Białej Gwiazdy- Andraż Kirm. „Byłem w Krakowie już dwa razy. Wisłę obserwowałem za czasów, gdy grał w niej Andraż Kirm. Znam go osobiście, dzięki czemu wiem o tym klubie bardzo dużo” – kończy.\n2015.03.21 Wisła Kraków - Cracovia\nTę stronę ostatnio zmodyfikowano 21:47, 1 paź 2020.\nTę stronę obejrzano 5 628 razy.


Odsłon: 3276 05.09.2015\nMięso płuczemy pod bieżącą chłodną wodą, wkładamy do i zalewamy zimną wodą (ok 2 litrów), solimy i gotujemy na średnim ogniu. W międzyczasie łyżką cedzakową zdejmyjemy z powierzchni wody"szumowiny". Zmniejszyć ogień do minimum i gotować na małym ogniu przez około 45min. Nad osobnym palnikiem opalamy cebulę, az do uzyskania czarnego koloru(doda nam wspaniałego smaku do zupy, 1 cebula na każdy litr wywaru) i odajemy ją wraz czosnkiem do gotującego sie mięsa.w tym momencie dodajemy przyprawy a nastepnie obraną i opłukaną włoszczyznę i gotować przez następne 30 minut.\nZabielamy śmietaną uprzednio ją hartując lub podajemy z "kleksem" jogurtu naturalnego.\ntradycyjna zupa pomidorowa według magdy gessler\nBłyskawiczna w przygotowaniu zupa pomidorowa z ryżem i prażonym słonecznikiem.\newa wachowicz gotuje zupa pomidorowa\nZalewajka z maślanką według Ewy Wachowicz\nZupy Zalewajka z maślanką według Ewy Wachowicz\nZalewajka na maślance z tłuczonymi ziemniakami z dodatkiem zrumienionej cebul...\nKremowa zupa z dyni i marchewki według Ewy Wachowicz\nZupy Kremowa zupa z dyni i marchewki według Ewy Wachowicz\nPyszna, rozgrzewająca zupa, w sam raz na jesienne popołudnia. Dodatek pesto n...\njak zagęścić zupę pomidorową mąką\nDania główne Jak odtłuścić rosół/zupę ?\nNie ma nic lepszego i smaczniejszego na rodzinny obiad niż domowy rosół. Ten...\nDesery Pyszna szarlotka fit z mąką owsianą\nWyjątkowa szarlotka z mąki owsianej, którą możesz jeść bez wyrzutów sumienia :)\nDANIE PYSZNE I TREŚCIWE\nZupa fasolowa na wędzonce.\nRozgrzewająca, bardzo smaczna zupa fasolowa ugotowana na wędzonce. Do ugotowa...\nZupy Zupa fasolowa z grzankami\nPrzepis na zupę fasolową z grzankami.\nBurger domowy a’la ŁapSmak\nło które danie jest w stanie zdeklasować dobrze zrobionego i podanego soczyst...\nW tych czasach burgery są wszędzie, w każdej budce z jadłem w każdym sklepie...\nNajprostszy przepis na bardzo pulchne racuchy z jabłkami. Takie racuchy spraw...\nSposób przyrządzenia Mięso płuczemy pod bieżącą chłodną wodą, wkładamy do i zalewamy zimną wodą (ok 2 litrów), solimy i gotujemy na średnim ogniu. W międzyczasie łyżką cedzakową zdejmyjemy z powierzchni wody"szumowiny". Zmniejszyć ogień do minimum i gotować na małym ogniu przez około 45min. Nad osobnym palnikiem opalamy cebulę, az do uzyskania czarnego koloru(doda nam wspaniałego smaku do zupy, 1 cebula na każdy litr wywaru) i odajemy ją wraz czosnkiem do gotującego sie mięsa.w tym momencie dodajemy przyprawy a nastepnie obraną i opłukaną włoszczyznę i gotować przez następne 30 minut. Na patelni podduszamy pomidory z puszki,dodajemy koncentrat pomidorowy ,cukier i opcjonalnie kilka kropej Worcestershire sosu.Nastepnie zawartość patelni dodajemy do garnka z zupą i gotujemy kolejne 10 min. Zabielamy śmietaną uprzednio ją hartując lub podajemy z "kleksem" jogurtu naturalnego. Smacznego !! Porada Możemy zmiksować i podawać jako zupę krem. Kolor zupy możemy regulować poprzez dodanie papryki słodkiej w proszku. Cukier doskonale podbija smak potraw pomidorowych ,Włosi do nich dodają wiecej cukru niż soli. Worcestershire sosu nada zupie wytrawną nutę.


Zielonogorska.pl Wiadomości: Wspomnienie dnia 2.6.2020\nWspomnienie dnia 2.6.2020\n1. Listopad 2019. W mieście X. przy granicy niemieckiej chorował z tego co mi opowiadano- cały blok. Dzieci miały po 39-40 stopni gorączki. Na zajęciach było zaledwie 30 procent zapisanych osób- opowiadała mi dzisiaj jedna z osób.\nPół roku później te same biznesy zrujnowane zostały kwarantanną. I teraz huczy od teorii- że to zamożni właściciele hipermarketów, zamożne rodziny kontrolujące światową gospodarkę za tym stoją. Że chodzi o wykończenie wszystkiego co jest od nich niezależne.\nIstotnie. Istnieje rdzeń światowej gospodarki i grupa rodzin kontrolujących bodaj 40 procent ponadnarodowych korporacji.\nSłuchając tych teorii nie przerywam. Niestety nie wiem co powiedzieć. Spiski istnieją i nie zdziwiony byłbym spiskiem w celu wystrzelenia w kosmos całej masy konkurencji przez zorganizowane grupki osób.\nAle czy trzeba spisku? A może wystarczy spory bałagan? Może wystarczy grupa polityków którym nawet nikt nie chce doradzać bo taki doradca boi się że na wsze czasy zniszczy mu to karierę?\n2. Świat powoli ożywa ale jest drastycznie inny. Połowy sklepów na głównej ulicy miasta już nie ma. Sam się łapię że mało co w sklepach kupuję. Oszczędzam. Tnę wydatki. Wydaję na żywność i na sport.\n3. W podupadłym centrum miasta ktoś grał na saksofonie. Rzuciłem aż kilka zika i zacząłem obok triczyć na hulajce. Z tą muzą było fajniej katować triki niż na skejtparku.\nAutor: Adam Phoo o 14:37


Policjant na TikToku sparodiował LeBrona Jamesa krytykującego policyjne użycie broni | Donald.pl\nPOLICJANT NA TIKTOKU SPARODIOWAŁ LEBRONA JAMESA KRYTYKUJĄCEGO POLICYJNE UŻYCIE BRONI\nblack lives matterlebron james\nKilka dni temu gwiazdor NBA\nzamieścił na Twitterze wpis odnoszący się do śmierci 16-letniej Afroamerykanki.\nzostała zastrzelona przez policjanta interweniującego w trakcie bójki nastolatków. Policja w Columbus opublikowała wideo, z którego wynika, że 16-latka została postrzelona, gdy próbowała dźgnąć nożem kuchennym jedną z uczestniczek bójki. Została zabrana do szpitala, ale nie udało się jej uratować. Po zdarzeniu w Columbus doszło do protestów.\nLeBron James na Twittera wrzucił zdjęcie policjanta\n, który zastrzelił 16-latkę z podpisem "Będziesz następny" i hasztagiem "odpowiedzialność". Zbiegło się to z ogłoszeniem, że rada przysięgłych uznała\nza winnego zabójstwa\nWpis wywołał wiele\n, niektórzy domagali się nawet wykluczenia koszykarza z ligi. Skrytykował go też\nWkrótce sam LeBron usunął swój post i zamieścił inny, z komentarzem.\n"Złość to zły doradca. Jestem\ncholernie zmęczony widokiem czarnoskórych zabijanych przez policję\n. Zdecydowałem się jednak usunąć tweeta, bo tworzył jeszcze większą nienawiść. Tu nie chodzi o jednego policjanta, ale o cały system wykorzystujący nasze słowa do nakręcania rasizmu. Chcę większej odpowiedzialności" - napisał.\nTeraz popularność zdobywa\nfilmik wyśmiewający Jamesa\n, nagrany na TikToku przez\n, policjanta z Bellevue w Idaho. Policjant udaje, że jest świadkiem bójki z użyciem noża i prosi sprawców, aby przestali się dźgać. Każe im poczekać, bo akurat "dzwoni" do niego LeBron James. Policjat pyta się więc koszykarza o zdanie.\n- Słuchaj, jestem tu na wezwaniu,\njeden facet próbuje dźgnąć innego nożem. Jak myślisz co powinienem zrobić?\n- Dlaczego ma to znaczenie? - słyszymy po chwili. - No cóż, obaj są czarnoskórzy (...) Więc nie obchodzi cię, czy czarny człowiek zabije innego czarnego, ale obchodzi cię, czy biały policjant zabije czarnego, nawet jeśli robi to, by uratować życie innego czarnego? - dodaje w parodiowanej rozmowie telefonicznej.\n"Rozmowę" kończy stwierdzeniem\n"Michael Jordan's the GOAT"\n(GOAT - "greatest of all time".\nFilm ma już na TikToku ponad 4 miliony wyświetleń.\nSzefowa Black Lives Matter odchodzi z fundacji, kontrowersje wzbudza jej majątek\nZamieszki w Minneapolis: policja tłumaczy, że funkcjonariuszka użyła pistoletu, bo się pomyliła\nWęgry: tęczowa Statua Wolności zniszczona jeden dzień po jej odsłonięciu


Polski Instalator - Hybrydowe układy ogrzewcze z kolektorami słonecznymi – nowe możliwości dla branży i użytkowników\nZmiany w prawodawstwie unijnym (oraz adekwatne zmiany w polskich regulacjach) mające na celu ograniczenie emisji CO2 i wzrost efektywności energetycznej budynków skłaniają do postawienia prostego pytania: jak te ambitne cele realizować w sposób bezpieczny i przystępny finansowo dla wielu użytkowników? Wydaje się, że znaczącą rolę mogą tu odegrać m.in. kolektory słoneczne, wykorzystywane zasadniczo do ogrzewania budynków, a nie tylko do przygotowania ciepłej wody użytkowej oraz współpracujące w układzie hybrydowym z innym źródłem energii cieplnej.\nKażda forma monopolu w zakresie zaopatrzenia budynków w energię jest ryzykowna z uwagi na bezpieczeństwo energetyczne odbiorców, bez względu na to, o jaką postać energii i jakie rozwiązania chodzi. Najbardziej dobitnym tego przykładem jest uzależnienie polskiej energetyki i ciepłownictwa od węgla i dużych sieci. Już teraz widać, że braki w dostawach energii w jakiejś części systemu mogą mieć wpływ na wszystkich odbiorców. Ponadto rosnące koszty pozyskiwania paliw kopalnych i – co za tym idzie – wytwarzania energii, zwiększają obszar ubóstwa energetycznego (i to niezależnie od stałego wzrostu opłat od emisji czy nowych regulacji prawnych ograniczających możliwość korzystania z tych surowców). Zasada ta odnosi się także do odnawialnych źró- Janusz Staroscik, prezes zarządu SPIUG, członek Pool of Experts Switzerland Global Enterprise deł energii, a więc czerpania energii głównie z lokalnych zasobów. Promując wykorzystanie OZE, trzeba pamiętać o istniejących i możliwych ograniczeniach, m.in. o tym, że dostępność energii z OZE jest zróżnicowana w zależności od nośnika, pory dnia czy roku. Dlatego w wielu przypadkach najbardziej rozsądnym i bezpiecznym rozwiązaniem wydaje się kombinacja różnych źródeł energii, które uzupełniają się nawzajem, pozwalając na efektywną gospodarkę energetyczną po możliwie najniższych kosztach.\nJedną z możliwości są kolektory\nWariantów instalacji hybrydowych zaopatrujących budynki w energię może być bardzo wiele, w zależności od warunków lokalnych, możliwości i potrzeb. Mogą one oczywiście obejmować wyłącznie OZE, ale znacznie częściej są to układy, w których OZE współpracują z konwencjonalnymi urządzeniami grzewczymi, np. kondensacyjnymi kotłami gazowymi. Dotyczy to zwłaszcza istniejących budynków. Stworzenie w nich układu hybrydowego, składającego się z OZE, magazynu ciepła oraz urządzenia grzewczego (często na bazie już istniejącego źródła ciepła), pozwala zwiększyć efektywność energetyczną budynku, obniżyć emisję CO2 oraz zredukować koszty eksploatacji dzięki mniejszemu zużyciu paliwa czy energii elektrycznej. Jednym z przykładów może być instalacja kolektorów słonecznych powiązana z zasobnikiem ciepła i szczytowym urządzeniem grzewczym.\nKolektory nie tylko do przygotowania c.w.u. Większość działających w Polsce instalacji kolektorów słonecznych służy tylko do przygotowania ciepłej wody użytkowej. Warto jednak zauważyć, że obecnie coraz częściej urządzenia te wykorzystuje się dodatkowo do wspomagania systemu grzewczego. Na przykład w Niemczech takie zastosowanie ma około połowy wszystkich nowych instaKolektory nie tylko do przygotowania c.w.u. Większość działających w Polsce instalacji kolektorów słonecznych służy tylko do przygotowania ciepłej wody użytkowej. Warto jednak zauważyć, że obecnie coraz częściej urządzenia te wykorzystuje się dodatkowo do wspomagania systemu grzewczego. Na przykład w Niemczech takie zastosowanie ma około połowy wszystkich nowych instalacji kolektorów słonecznych, a w niemieckim programie wsparcia dla ciepła z OZE, który funkcjonuje od początku 2020 r., układy hybrydowe kotłów gazowych z kolektorami słonecznymi dla doładowania ciepła także podlegają możliwości dotacji, co cieszy się bardzo dużym powodzeniem. Obliczenia związane z wykorzystaniem kolektorów słonecznych do wspomagania systemu grzewczego budynku nie są jednak tak proste jak w przypadku instalacji tylko do przygotowania c.w.u. Należy wówczas wziąć pod uwagę zarówno podstawowe uwarunkowania, związane np. z lokalizacją budynku, jego orientacją względem stron świata czy możliwościami zainstalowania większego niż zwykle buforu ciepła, jak i wiele dodatkowych aspektów, jednakże, przyjmując kilka wartości orientacyjnych, można dokonać dobrej wstępnej oceny rentowności dla takiej instalacji. Jej ogromną zaletą będzie ograniczenie ilości spalanego paliwa lub wykorzystywanej na cele grzewcze energii elektrycznej, a więc i kosztów eksploatacji – dzięki wykorzystaniu darmowej energii słonecznej, magazynowanej w postaci ciepła w lokalnym buforze. Co więcej: rozwiązanie to pozwala zwiększyć efektywność energetyczną istniejących budynków, których użytkownicy nie są w stanie od razu udźwignąć ciężaru finansowego kompleksowej termomodernizacji i całościowego przejścia na OZE. Zapewnia im przy tym komfort cieplny przez cały rok przy racjonalnych kosztach, nawet w ekstremalnych warunkach pogodowych.\nWykorzystanie ciepła z energii słonecznej\nCiepło pozyskiwane z energii słonecznej przez kolektory w budownictwie kubaturowym jest obecnie wykorzystywane w trzech głównych obszarach:\ndo wytwarzania ciepłej wody użytkowej,\ndo wspomagania systemu grzewczego w budynkach,\ndo podgrzewania wody w basenach.\nOczywiście, obok tych zastosowań, kolektory słoneczne są już wykorzystywane z powodzeniem także do wspierania wytwarzania ciepła w procesach przemysłowych oraz w lokalnych sieciach ciepłowniczych.\nWytwarzanie ciepłej wody użytkowej. Biorąc pod uwagę koszt wykonania takiej instalacji, jest to najtańsze rozwiązanie. Nawet mała instalacja kolektorów słonecznych o powierzchni od 3 do 6 m2 jest wystarczająca, aby osiągnąć stosunek pokrycia słonecznego w wysokości 60% i więcej w rocznym zapotrzebowaniu na ciepłą wodę (uwaga: oszczędność 60% odnosi się tylko do kosztów przygotowania c.w.u.).\nWspomaganie systemu grzewczego. Instalacje kolektorów słonecznych do wspomagania systemu grzewczego są najbardziej złożonymi, ale i najbardziej efektywnymi energetycznie systemami ogrzewania. Wymagają większej powierzchni dachu niż pozostałe rozwiązania lub innego miejsca do montażu kolektorów słonecznych i zasobnika ciepła (o wystarczającej objętości), ale w rezultacie w znacznym stopniu przyczyniają się do przygotowania c.w.u. i wsparcia ogrzewania domu. Należy założyć, że taka instalacja będzie wymagać od 7 do 15 m2 powierzchni kolektorów słonecznych i zasobnika ciepła o objętości od 800 do 1000 l – zależnie od wielkości domu i jego lokalizacji, oraz nieco zwiększonych kosztów inwestycyjnych.\nPodgrzewanie wody w basenie. Zapewnienie odpowiedniej temperatury wody w przydomowym basenie wymaga (zwłaszcza w lecie) znacznie mniejszych nakładów energii niż przygotowanie c.w.u., dlatego nawet mała, bardzo prosta instalacja tzw. basenowych kolektorów słonecznych, bez dodatkowej izolacji termicznej, będzie wystarczająca. Zbędny jest też zazwyczaj zasobnik ciepła, ponieważ woda w basenie przechowuje ciepło przez dłuższy czas, a jego utrata postępuje w sposób stały. To wszystko obniża koszty wykonania takiej instalacji.\nWspółpraca kolektorów z innymi systemami grzewczymi\nKolektory słoneczne w typowych instalacjach hybrydowych mogą pokryć całkowite zapotrzebowanie na ciepło budynku tylko latem, wczesną jesienią i późną wiosną. Zimą i w okresach przejściowych ogrzewanie z kolektorów słonecznych musi być uzupełniane z innego źródła ciepła, przy czym zasadniczo możliwe jest ich połączenie ze wszystkimi systemami grzewczymi, które oddają ciepło poprzez grzejniki lub ogrzewanie powierzchniowe oraz podgrzewają wodę. Ogrzewanie solarne może zatem współpracować zarówno z klasycznymi urządzeniami zasilanymi paliwami kopalnymi czy energią elektryczną, jak i z innymi rozwiązaniami wykorzystującymi OZE. Wielu użytkowników łączy też system kolektorów słonecznych z kominkami lub ogrzewaniem na podczerwień jako dodatkowym elementem do ogrzewania lokalnego (mniejszych pomieszczeń lub w innych sytuacjach).\nPołączenie układu solarnego z ogrzewaniem gazowym. Częstym rozwiązaniem jest powiązanie instalacji kolektorów słonecznych z ogrzewaniem gazowym (lub olejowym). Tradycyjny system ogrzewania jest włączany, najczęściej automatycznie, gdy kolektory nie generują wystarczającej ilości ciepła do buforu ciepła. Co najmniej jeden taki magazyn ciepła służy jako węzeł, do którego oba źródła (lub więcej źródeł) dostarczają wytworzone ciepło. Stamtąd ciepło jest rozprowadzane do grzejników lub innych odbiorników ciepła w budynku.\n! Choć stworzenie takiego układu nie jest skomplikowane, znaczącym ograniczeniem może być brak miejsca na odpowiednio duży buforowy magazyn ciepła – np. gdy kolektory mają współpracować ze starym stojącym kotłem gazowym.\nPołączenie układu solarnego z pompą ciepła. To rozwiązanie znacząco zwiększa opłacalność stosowania pompy ciepła w budynku, a do wyboru są zasadniczo dwa warianty współpracy kolektorów i pompy ciepła.\nW pierwszym przypadku, podobnie jak przy współpracy kolektorów z kotłem gazowym lub olejowym, oba urządzenia zasilają wytwarzanym ciepłem zasobnik ciepła. Kolektory słoneczne i pompa ciepła współdzielą zatem wytwarzanie ciepła. Ta kombinacja eliminuje potrzebę wykorzystywania pompy ciepła służącej tylko do wytwarzania ciepła i c.w.u. latem oraz w okresach przejściowych, przez co poprawia się ogólny bilans energetyczny domu (mniejsze zużycie energii elektrycznej na potrzeby pompy ciepła). Czas pracy pompy ciepła jest krótszy, wzrasta więc także żywotność urządzenia. Systemy tegotypu są coraz częściej oferowane przez producentów urządzeń grzewczych.\nW drugim wariancie współpracy (tzw. wsparcie pośrednie) ciepło pozyskiwane z kolektorów słonecznych podgrzewa okolice dolnego źródła ciepła (DZC) pompy ciepła, czyli np. grunt wokół sondy, aby zapewnić wyższą efektywność tego źródła i wydajność pompy ciepła. Dzięki temu można zaprojektować mniejszą instalację DZC oraz zredukować koszt zakupu pompy ciepła. Na współpracy zyskuje też system solarny. Gdy nadmiar ciepła jest odprowadzany do gleby, temperatura w kolektorze słonecznym spada i zwiększa się wydajność całej instalacji solarnej.\nBardzo obiecującym, choć mniej znanym sposobem współpracy kolektorów słonecznych i pompy ciepła jest tzw. ogrzewanie lodowe, wykorzystujące energię przemiany fazowej.\nPołączenie układu solarnego i ogrzewania pelletem. Rynek kotłów na pellet odnotował w ostatnich latach zauważalne wzrosty, podobnie jak rynek pomp ciepła i częściowo rynek kolektorów słonecznych, choć, oczywiście nie były one tak spektakularne jak w przypadku pomp ciepła. Te dwa źródła energii odnawialnej – ze słońca i biomasy – również można łatwo ze sobą połączyć. Podstawowy schemat współpracy urządzeń, czyli kolektorów słonecznych oraz kotła biomasowego, jest podobny jak w przypadkach wcześniej opisanych: oba źródła ciepła zasilają instalację grzewczą budynku za pośrednictwem jednego lub więcej zasobników ciepła, przy czym kolektory słoneczne przejmują większość wytwarzania ciepła w lecie i okresach przejściowych, a kocioł włącza się tylko w razie potrzeby. Zainstalowana jednostka sterująca wykrywa, kiedy system ogrzewania słonecznego nie może już zapewnić wystarczającej ilości ciepła, aby zaspokoić zapotrzebowanie na ciepło budynku. Załączany jest wtedy kocioł pelletowy, który doładowuje zasobnik brakującym ciepłem.\nZaletą tego rozwiązania, tak samo jak poprzednio, jest istotne obniżenie kosztów ogrzewania, ale też redukcja nakładu pracy w obsługę kotła biomasowego i redukcja emisji dwutlenku węgla oraz innych produktów spalania.\nPołączenie układu solarnego z ogrzewaniem elektrycznym. Zasada działania takiego układu hybrydowego jest analogiczna jak wcześniej opisane instalacje kolektorów słonecznych z innymi urządzeniami grzewczymi.\nUkład grzewczy oparty jest o odpowiedniej wielkości bufor ciepła, do którego podłączona jest zarówno instalacja kolektorów słonecznych, jak i elektryczny kocioł grzewczy lub po prostu grzałka elektryczna, która jest uruchamiana automatycznie w sytuacjach zwiększonego zapotrzebowania na ciepło lub gdy ilość ciepła pozyskiwanego z kolektorów słonecznych jest niewystarczająca.\nProjektowanie grzewczego układu solarnego\nZasadnicza trudność przy projektowaniu instalacji grzewczej z wykorzystaniem kolektorów słonecznych wynika z tego, że taka instalacja pozyskuje szczególnie dużą ilość ciepła, gdy zapotrzebowanie na ogrzewanie jest najniższe, czyli w lecie. I odwrotnie, stosunkowo najmniej ciepła dostarcza zimą, gdy występuje największe zapotrzebowanie na ciepło. Trzeba to odpowiednio uwzględnić w obliczeniach. Kompensatorem pozyskiwanego i oddawanego do instalacji grzewczej ciepła będzie odpowiednio dobrany magazyn ciepła. Jego dobór jest kluczowy w prawidłowym i efektywnym działaniu instalacji hybrydowej, podobnie jak odpowiednia powierzchnia i umiejscowienie kolektorów słonecznych.\n! Ważne jest, aby znaleźć optymalny sposób wytwarzania wystarczającej ilości ciepła przez kolektory słoneczne (wielkość pola kolektorów), które można przechowywać tak długo jak to możliwe (wielkość zbiornika buforowego), bez ryzyka wystąpienia awarii systemu w wyniku jego przegrzania. Taka awaria jest możliwa, gdy system będzie zaprojektowany jako zbyt duży, przewymiarowany pod względem mocy.\nWarto też wziąć pod uwagę, że zbyt duży system solarny nie zwraca się tak szybko jak optymalnie dobrana instalacja solarna – ze względu na wyższe koszty inwestycyjne i niższą ogólną sprawność. Fakt ten znany jest również jako niski poziom wykorzystania ciepła z promieniowania słonecznego.\nWykorzystanie schematu wymiarowania do c.w.u. Jako podstawę do obliczeń instalacji grzewczej często wykorzystuje się schemat wymiarowania instalacji kolektorów słonecznych do przygotowania ciepłej wody użytkowej. W tym celu oblicza się zapotrzebowanie na ciepłą wodę i na tej podstawie planuje się stopień pokrycia zapotrzebowania na ciepło energią słoneczną. Określa się zatem, jaki procent zapotrzebowania na energię pokrywa termiczna instalacja słoneczna – średnio, w skali roku, najczęściej jest to około 60%, co jest potwierdzone w praktyce.\nprzeciętny dom jednorodzinny wymaga 7 m2 powierzchni kolektorów do przygotowania ciepłej wody;\nwymaganą powierzchnię kolektorów mnoży się raz przez współczynnik 2, a raz przez współczynnik 2,5 – wartości współczynników wynikają z doświadczeń praktycznych i z grubsza odzwierciedlają dodatkową potrzebę wsparcia ogrzewania;\nśrednia wartość z tych dwóch wyników (między 14 a 17,5 m2 dla domu jednorodzinnego), w zależności od innych parametrów charakterystyki budynku, takich jak zapotrzebowanie na ciepło, izolacja itp., jest następnie wykorzystywana do wyznaczenia wielkości pola kolektorów.\nWykorzystanie tzw. reguły kciuka. Przybliżone oszacowanie ogrzewania słonecznego jest również możliwe przy użyciu tzw. reguły kciuka, która sprowadza się do poniższych założeń.\nw przypadku domu jednorodzinnego na każde 10 m2 ogrzewanej powierzchni mieszkalnej lub użytkowej potrzeba około 1 m2 powierzchni kolektorów płaskich lub 0,5 m2 powierzchni kolektorów próżniowych;\nzgodnie z tą samą praktyczną zasadą, pojemność zasobnika solarnego powinna wynosić 50 l na każdy 1 m2 powierzchni kolektora płaskiego oraz 50 l w celu pokrycia zapotrzebowania na ciepłą wodę na każdą osobę; przeciętna instalacja kolektorów słonecznych w układach hybrydowych ma powierzchnię kolektorów 10-15 m2 i zasobnik ciepła o pojemności 600-1000 l.\nWażne jest indywidualne podejście Przedstawione przykłady są oczywiście poglądowymi schematami obliczeń, które zostały przedstawione, aby przybliżyć zasadę doboru i rząd wielkości oraz wstępnie oszacować wielkość instalacji kolektorów słonecznych i zasobnika ciepła. Każdy budynek, m.in. ze względu na swoją architekturę, parametry techniczne określające zapotrzebowanie na ciepło i lokalizację, wymaga indywidualnego podejścia, aby zaprojektować najbardziej optymalny wariant instalacji hybrydowej. Zanim przystąpi się do inwestycji dobrym rozwiązaniem może być zatem konsultacja ze specjalistyczną firmą zajmującą się ogrzewaniem solarnym lub działami technicznymi producentów kolektorów słonecznych. Przede wszystkim warto ustalić, czy taka instalacja w danym miejscu się opłaci, oraz uzyskać wsparcie w prawidłowym doborze jej elementów.\nStowarzyszenie Producentów i Importerów Urządzeń Grzewczych przygotowuje obecnie ramowe wytyczne doboru i realizacji hybrydowych instalacji grzewczych wykorzystujących kolektory słoneczne. Będzie to już kolejne opracowanie poświęcone instalacjom kolektorów słonecznych – po wytycznych dla ciepła sieciowego i procesowego oraz dla całorocznego ogrzewania tzw. domów słonecznych.


Gastronomia jest istotną rzeczą życia społecznego, jak również finansowego. Jest częścią zawsze się rozwijającą. Nie zostawi ten, kto zainwestuje w branżę gastronomiczną, gdyż należy ona do tych, które jednak będą zajmować się zainteresowaniem klientów. Aby dobrze funkcjonował lokal gastronomiczny musi być dobre zaplecze kuchenne, zatem być urządzony w stosowni sprzęt gastronomiczny.\nPrzygotowanie posiłków Wśród możliwości tego gatunku można odnaleźć urządzenie do niebotycznego i wspaniałego lokalu restauracyjnego, czy hotelowego, jak i do cukierni, stołówek, kawiarenek, czy barów. Bogata oferta zawiera również urządzenia gastronomiczne, które znakomicie sprawdzą się w gospodarstwach jednorodzinnych. Maszyny gastronomiczne są to dania, które dają do przygotowywania różnorodnych posiłków. Wykorzystanie ich w kuchni znacznie skraca czas wykonywania danego dania. Bierze toż ogromne stanowienie w części gastronomicznej, gdyż żaden klient nie lubi długo wyglądać na zamówienie. Więc tymże daleko warto zaopatrzyć zaplecze domowe w niezbędne urządzenia gastronomiczne.\nNajczęściej używane maszyny gastronomiczne Do najczęściej używanych należą roboty wielofunkcyjne. Urządzenia te korzystają dużo funkcji, dzięki czemu możemy wykonać bardzo różniące się od siebie potrawy. Co umożliwia życie, skraca godzina i oszczędza energię. Roboty wielofunkcyjne mogą zawierać wykorzystanie we całych rodzajach gastronomii. Rozpocząwszy od największych domów do gospodarstw indywidualnych. Do indywidualnych używanych w gastronomi urządzeń należą: krajalnice, piekarniki, zmywarki, szatkownice, roboty kuchenne, blendery, maszynki do mielenia mięsa, miksery, grylle, gofrownice, ekspresy, młynki, piece do pizzy i masa nowych. Wszystkie maszyny gastronomiczne mają jedno zadanie, a mianowicie zaoszczędzić czas przygotowywania posiłków oraz wesprzeć w przygotowaniu smacznych potraw. Również toż niezależnie z tego, lub istnieje więc szeroka kuchnia elektryczna, czy mały imbryk elektryczny. Nieważne też, czy wynika to wspaniałego hotelu, wielkiej restauracji, czy niewielkiego gospodarstwa domowego. W wszystkim przypadku urządzenia techniczne mają być człowiekowi.


Kraków. Lady Pank zagrają 23 sierpnia na dziedzińcu klubu Forty Kleparz | Gazeta Krakowska\nPaweł Gzyl 18 sierpnia 2020, 14:27\nTo już prawie czterdzieści lat, od kiedy zespół Lady Pank gra na polskiej scenie rockowej. Na pomysł jego założenia wpadł w 1982 roku autor tekstów Andrzej Mogielnicki wraz z występującym wtedy w Budce Suflera gitarzystą Janem Borysewiczem. Ten ostatni był wówczas zafascynowany muzyką brytyjskiej formacji The Police i chciał stworzyć podobne trio nad Wisłą. Szybko okazało się jednak, że ciężko jest mu jednocześnie grać i śpiewać, dlatego do grupy dołączył na pełen etat wokalista Janusz Panasewicz.\n- Rock zawsze mnie fascynował. I znalazłem się w odpowiednim miejscu i czasie. Spotkanie z Jankiem Borysewiczem i Andrzejem Mogielnickiem sprawiło, że stanąłem za mikrofonem w Lady Pank. Nie sądzę, że gdyby do tego nie doszło, śpiewałbym jakieś estradowe szlagiery. Przecież kiedy byłem młodszy, pierwsze kapele, które zakładałem już były rockowe, bo słuchaliśmy wtedy Pink Floydów czy Rolling Stonesów – wspomina Janusz Panasewicz.\nPo pierwszą płytę Lady Pank, wydaną w 1983 roku, w Krakowie ustawiła się kolejka wiodąca przez pół Rynku Głównego. Nic dziwnego: Borysewiczowi i Mogielnickiemu udało się stworzyć porywające piosenki, które opowiadały o smutnej rzeczywistości ówczesnego Peerelu, emanując jednak przy tym świeżą energią i chwytliwym brzmieniem. W efekcie większość z nich trafiła na pierwsze miejsce listy przebojów radiowej Trójki, która w tamtym czasie kształtowała gusta polskiej młodzieży.\nDobra passa Lady Pank trwała przez następne trzy lata. Zespół nagrywał nowe piosenki i nieustannie koncertował. Na fali tego sukcesu próbowano nawet wylansować formację w USA – niestety muzycy nie potrafili się odnaleźć na tamtejszym rynku muzycznym. Po przełomie politycznym w 1989 roku grupa też sobie radziła całkiem dobrze. Pomogła im w tym ballada „Zawsze tam, gdzie ty”, która pozyskała dla Lady Pank nowych fanów. Nic więc dziwnego, że na występy zespołu przychodziły tłumy.\n- Pamiętam szczególnie koncert w Krakowie na Izdebniku – tam, gdzie niegdyś wystąpił Scorpions. Oglądało nas ponad 300 tysięcy ludzi. Kiedy wszedłem na scenę w ogóle nie widać było pojedynczych osób – ale jedno, wielkie, morze głów. Nie wiedziałem na czym się skupić, dla kogo grać. Bo tak naprawdę najlepiej występuje się nam w klubach, kiedy jest bliższy kontakt z publicznością – deklaruje Jan Borysewicz.\nOd tamtej pory Lady Pank utrzymuje się w czołówce polskiego rocka. Grupa nagrała w sumie dziewiętnaście płyt studyjnych i pięć koncertowych, w tym również akustyczną i symfoniczną. W jej działalności nie brakowało co jakiś czas obyczajowych skandali. To chyba jednak już przeszłość, bo od kilku lat muzycy zespołu zdecydowanie trzymają się w pionie.\nSpięty z Lao Che: Ktoś będzie musiał beknąć za zaistniałą sytuację\n"Black Mental" to nowa płyta solowa wokalisty zespołu Lao Che - Huberta "Spiętego" Dobaczewskiego. Tym razem sięgnął on po rap, aby opowiedzieć o systemach społecznej kontroli, które dzielą i nastawiają ludzi przeciw sobie. W naszej rozmowie przyznaje jednak, że taka jest po prostu natura człowieka.\nspięty lao che


Terytorium parafii Kłodnica około połowy XIV wieku liczyło prawie 170 km2. Na tak rozległym obszarze znajdowało się w II połowie XV wieku 13 miejscowości tworzących okręg parafialny. Liczba ta na przestrzeni wieków ulegała zmianom, co poświadczają źródła w tabeli.\nMiejscowości należące do parafii Kłodnica (Chodel) do końca XVI wieku\nLiber Beneficiorum J.Długosza\nz 1531 r.\nz 1565 r.\nz 1595 r.\nMiejscowości należące do parafii Chodel i filii w Ratoszynie pod koniec XVI wieku\nStopniowy rozwój terytorialny parafii Chodel następował w XVII i XVIII wieku.\nMiejscowości należące do parafii Chodel w XVII i XVIII wieku\nRejestr poborowy 1626r.\nRejestr pogłównego 1676r.\nSpis Poniatowskiego 1787r.\nMiejscowości należące do parafii Chodel w XIX i początku XX wieku\nTabela miast i wsi 1827r.\nOpis diecezji lubelskiej 1863r.\nPrzewodnik po Król. Pol. 1901r.\nOdległość miejscowości od kościoła parafialnego w Chodlu w roku 1904\nAntonówka, Budzyń, Godów, Kożuchówka, Przytyki, Zastawki\nAdelina, Granice, Majdan Borowski, Trzciniec\nBorów, Cuple, Dąbrowa Godowska, Huta Borowska, Kolonia Borów, Komaszyce Nowe, Komaszyce Stare, Książ, Lipiny, Osiny, Puszno, Siewalka\nDąbrowa Wronowska, Ruda Godowska, Sewerynówka, Słupecczyzna, Wronów, Zofiówka\nChrzanów, Dębiny, Kudlak, Młynki Wronowskie, Plizin, Płowizny, Spaczniak, Świdno\nDarowne, Ruda Maciejowska\nKolonia Skrzyniec, Majdan Skrzyniecki, Ludwików, Młynki Kraczewskie, Poniatowa, Skrzyniec\nZ tabeli wynika, że największą grupę - liczącą 12 miejscowości - stanowiły wioski, których odległość od kościoła wynosiła około 3 kilometrów. Równie dużą grupę tworzyło 8 miejscowości położonych w promieniu 5,5 km od Chodla. Przy czym odległość powyżej 5 km była już odległością znaczącą, która utrudniała ludności przybycie na niedzielną mszę świętą. Liczne były też miejscowości, których odległość od kościoła wynosiła około 4 i 7-8 km. Najdalej położonymi wioskami był Podbórz i Wymysłów, najbliżej zaś Chodla leżały grunta wsi Jeżów, Loret, Antonówka, Godów, Budzyń, Kożuchówka i Zastawki.\nMożna wysunąć hipotezę, że mieszkańcy wsi położonych na krańcach terytorium parafii nie uczęszczali tak regularnie na nabożeństwa, jak ludność, która mieszkała blisko kościoła parafialnego. Powyższa hipoteza nie musiała jednak odzwierciedlać stanu, jaki był w rzeczywistości.\nObok kwestii liczby miejscowości należących do parafii i odległości od kościoła, zagadnieniem wiążącym się z terytorium ośrodka duszpasterskiego jest patronat miejscowości, czyli czyją własnością była dana wieś. Typy własności miejscowości należących do parafii Chodel, ilustruje poniższa tabela.\nWłasność miejscowości należących do parafii Chodel do roku 1584\nZauważyć można zdecydowaną przewagę własności szlacheckiej (17 wiosek) nad kościelną (1 wioska). Na terenie parafii nie było wiosek należących do dóbr królewskich czy mieszczańskich. Obszar ten zamieszkiwała szlachta, do której należały wymienione w tabeli miejscowości. Taki stan rzeczy trwał do końca XVI wieku.\nJeżów, od 1447 roku do końca XVI wieku wchodził w skład uposażenia biskupów krakowskich. Z wioski tej (liczącej ok. 14 łanów) pobierali oni dziesięcinę snopową. Ze względu na zbyt dużą odległość od pozostałych dóbr biskupich, wioska ta nie przedstawiała większej wartości gospodarczej. Służyła w głównej mierze jako miejsce postoju i wypoczynku dla podróżującego biskupa i jego dworu, ponieważ położona była przy trakcie prowadzącym z Iłży, Kurowa i Sandomierza do Lublina.\nW roku 1594 Jeżów zmienił właściciela. Ówczesny biskup krakowski Jerzy Radziwiłł zapisał cały majątek wsi jezuitom. Następnie król Zygmunt III Waza potwierdził tę darowiznę w specjalnym przywileju wydanym w Warszawie 8 kwietnia 1594 r. Jezuici stali się pełnoprawnymi właścicielami dopiero pięć lat później, gdy drogą sądową rozstrzygnięto spory z dziedzicami sołectwa - Różkami.\nPodobna zmiana właściciela miała miejsce w przypadku Chodla. Do końca I połowy XVI wieku miasto należało do rodu Maciejowskich, a począwszy zaś od trzeciej ćwierci XVI wieku - do kolegium jezuitów w Lublinie. Do początku XVII stulecia oprócz Jeżowa i Chodla własnością jezuitów stają się Komaszyce oraz Godów. Omawiając terytorium parafii nie sposób pominąć centrum ośrodka duszpasterskiego, które znajdowało się w Chodlu. Było to jedyne miasto, które należało do parafii.\nTrudno jest wyjaśnić znaczenie nazwy miasta Chodel. Nazwa ta jest nazwą dzierżawczą. Problemy sprawia również próba ustalenia, kiedy nastąpiła lokacja Chodla. Szerzej założenie Chodla opisane jest w części opisującej historię miasta. Prawdopodobnie była to wówczas - w połowie XV wieku - mała wioska. Domniemywać można, że była to osada targowa, z kilkoma domami i placem targowym położonym w centrum. Przypuszczalne istnienie placu targowego w osadzie chodelskiej wyjaśniałoby późniejszy mechanizm lokacji miasta, gdyż podstawą lokacji miast w średniowieczu była obecność placu targowego. Niezbyt szczęśliwy wybór terenu pod przyszłą lokację ośrodka miejskiego nie sprzyjał od samego początku jego rozwojowi. W sąsiedztwie funkcjonowały już starsze miasta (Bełżyce, Opole, Urzędów), które założone zostały w I ćwierci XV wieku. Przez Chodel nie przebiegał też żaden trakt handlowy, z obecności którego mieszkańcy mogliby czerpać korzyści finansowe.\nWszystkie wymienione czynniki zadecydowały o charakterze Chodla, który pełnił funkcję ośrodka wymiany handlowej dla okolicznych wiosek. Do XIX wieku dominującą gałęzią gospodarki była tu gospodarka rolniczo-hodowlana.


Mały członek to subtelniejsze wrażenia intymne. Błyskawiczny oraz prosty sposób, ażeby powiększyć penisa! - Blog Natalii Mały członek to subtelniejsze wrażenia intymne. Błyskawiczny oraz prosty sposób, ażeby powiększyć penisa! - Blog Natalii\nMały członek to subtelniejsze wrażenia intymne. Błyskawiczny oraz prosty sposób, ażeby powiększyć penisa!\nadmin 7 marca, 2022 potencja Możliwość komentowania Mały członek to subtelniejsze wrażenia intymne. Błyskawiczny oraz prosty sposób, ażeby powiększyć penisa! została wyłączona\nMężczyźni od wieków zmagają się z kompleksem niewielkiego penisa. Niestety nie każdy jest w stanie się przyznać do tego, iż jego penis nie spełnia pragnień kobiety. Wymiar penisa to podobno kwestia uznaniowa, albowiem ideały nie istnieją. Tymczasem przeprowadzone badania mówią co innego. Wymiar ma znacznie i każda kobieta, która zaznała rewelacyjny orgazm to zapewni. Dorodny członek daje multum możliwości w łóżku, jest w stanie przysporzyć imponującej ilości przyjemności i doznań. Dodatkowo można zapomnieć o rutynie i nudzie, gdyż ilość pozycji jest w tym przypadku olbrzymia! Jeśli chodzi o niewielkiego członka, to i może wariat, ale po pewnym czasie wpada się w rutynę, albowiem ogranicza nas do tych samych pozycji erotycznych. Panie pragną uatrakcyjnienia, a mężczyźni uwielbiają wyzwania! Bez obfitego penisa jest to niewykonalne. Na szczęście panowie o drobniejszym penisie mogą zmienić aktualny rozmiar swojego członka i to w naturalny sposób. Na rynku można znaleźć środki, które są w stanie tego dokonać. Jednym z nich jest bez wątpienia\nPeniSizeXL new. Preparat jest w pełni naturalny i pewny, dzięki czemu nie trzeba się obawiać żadnych niepożądanych sutków ubocznych. Tabletki zawierają kompleks koniecznych składników takich jak: korzeń Maca, Muira Puama, barszcz zwyczajny, żeń szeń, czy Tribulus Terrestri. Każdy ze składników pełni istotną rolę i znakomicie wykorzystuje swoje właściwości. Kapsułki wpływają korzystnie na męskie libido, poprawiają płodność, pobudzają penisa do działania, polepszają libido i ukrwienie członka, dzięki czemu staje się naturalnie grubszy i dłuższy nawet o 7 cm! PeniSizeXL efektywnie usprawnia jakość seksu i nastawienie. Panowie odzyskują wiarę w swoje zdolności i pewnie wkraczają do sypialni, aby zadowolić swoją partnerkę. PeniSizeXL to najlepszy wybór na rynku, który nie tylko cieszy się uznaniem wśród specjalistów, ale przede wszystkim wśród nabywców, którzy są zachwyceni uzyskanymi rezultatami! Żaden z nich nie zamieniłby PeniSizeXL na żaden inny preparat!\n« Niezawodne i szybkie środki, ażeby zgubić niepotrzebne kilogramy! Zobacz jak polepszyć figurę!\nCzy długość członka ma znaczenie? Zobacz jak możesz w naturalny sposób polepszyć własne egzystowanie erotyczne »\nFeromony meskie czy działaja\nWypróbuj nowoczesne urządzenie, które efektywnie powiększa penisa! Popraw jakość swojego życia seksualnego!\nObfity członek przynosi spektakularne orgazmy i niesamowite doznania! Skorzystaj z efektywego preparatu i odmień swoje życie seksualne już teraz!\nDorodny członek przynosi wyjątkowe orgazmy i fantastyczne odczucia! Skorzystaj z efektywego preparatu i odmień swoje życie seksualne już teraz!\nPragnienia o wyrzeźbionej i umięśnionej sylwetce staną się rzeczywistością! Wyróbuj nowatorski fast burner, który pomoże Ci uzyskać wymarzone wyniki!\n© 2022 Blog Natalii. Theme Elmax by Just Free Themes


....Muzyczna Podróż....: Na scenie trzeba być autentycznym - z gitarzystą metalowej formacji Materia ze Szczecinka Tadeuszem Piesiakiem rozmawia Kamila Kilian\nNa scenie trzeba być autentycznym - z gitarzystą metalowej formacji Materia ze Szczecinka Tadeuszem Piesiakiem rozmawia Kamila Kilian\n- Jak powstała Wasza nazwa "Materia"?\n- Witam serdecznie! Pozdrawiam Ciebie Kamila, mieszkańców Koszalina i wszystkich, którzy będą czytać te wypociny:) Jeśli chodzi o nazwę kapeli to w zasadzie nie jest tak łatwo mi odpowiedzieć na to pytanie ponieważ nie ma jakiejś szczególnej genezy. Myślę, że chodziło nam o pewnego rodzaju zagadkowość, muzyka którą robimy stawia różne pytania, odpowiedzi jest raczej zdecydowanie mniej. Powiedziałbym, że bardziej czuliśmy, że to spoko nazwa niż mieliśmy jakiś konkretny powód.\nZawsze staramy się wkładać całe serducho w to co robimy, tak aby muza była na 100%, żeby wydarzała się zupełnie na serio. Na koncertach na serio dzieją się niesamowite rzeczy w naszych umysłach i mówię to nie tylko jako grajek ale także jako osoba która była na wielu koncertach jako część publiczności. Przychodzi mi do głowy określenie "energia" ale taka nazwa kapeli była by chyba dość słaba :D. Materia wydawało się zupełnie ok :)\n- Jak wyglądały wasze początki w zespole?\n- Co mogę powiedzieć szczególnego, podejrzewam, że podobnie jak u wszystkich. Większość początkujących zespołów charakteryzuje niesamowita wiara w to co robią i bardzo ważne, żeby tego nie utracić z biegiem czasu. Brak tej wiary prędzej czy później zaprowadzi rzeczy do kresu. Wracając do pytania, graliśmy masę prób, całkowicie w zasadzie poświęciliśmy się graniu.\nTo było dla nas naturalne, bo byliśmy przekonani, że jesteśmy dobrzy w tym co robimy i do tego uwielbiamy to bardzo. W tym roku minęło 10 lat od kiedy zagraliśmy pierwszą próbę, to niesamowite, że po tylu latach w pewnym sensie jesteśmy dalej tymi chłopakami sprzed 10 lat. Oczywiście, bardzo wiele rzeczy się zmieniło, jednak dalej widzimy sens w tym co robimy i jest on powiedziałbym nawet fajniejszy niż kiedyś :)\n- Jak wspominacie rok 2013 i trzy spotkania z zespołem Katedra w kolejnych etapach Must Be The Music, a potem wasz ścisły finał? Spora grupa świadków tego wydarzenia - w tym także promotor Katedry i twórca Listy Polisz Czart - Sławek Orwat z UK - poczuła wtedy niedosyt z powodu zajęcia przez was 2 miejsca, gdyż w ich opinii wypadliście ponoć zdecydowanie lepiej od zwycięskiego duetu? Jak wy sami to wspominacie?\n- Stwierdzenie, że wypadliśmy zdecydowanie lepiej jest moim zdaniem na wyrost. To już kwestia osobistego gustu, ja uważam, że chłopaki którzy zajęli 1. miejsce byli prze-zajebiści i absolutnie nie czuję jakiegoś żalu!!! Zajęliśmy 2. miejsce i uważam to za cios niesamowity, że metal potrafił zajść aż tak daleko.\n- Po albumach Vandals, Case of Noise i We Are Materia wkrótce wydajecie swoją Czwartą płytę. Możecie powiedzieć coś więcej o niej? Kiedy planujecie jej premierę i czy przewidziana jest trasa koncertowa promująca ten krążek?\n- Płyta będzie zdecydowanie bardziej melodyjna, można powiedzieć, że w pewnym sensie utwory będą bardziej klasyczne, nawet rockowe. Ludzie którzy są z nami od dawna wiedzą, że w sumie od takiej muzy zaczynaliśmy :) Ja osobiście chciałem czasem pograć sobie bardziej lajtowo i w końcu poczułem, że to jest ten moment i że reszta składu również ma taką chęć.\n- Widziałam Was kiedyś w programie "Szansa na sukces" Jak tam trafiliście?\n- Normalnie, pojechaliśmy na casting i dostaliśmy się do programu a potem nawet do finału :). Na stronie TVP chyba nawet można zobaczyć nasz występ. Minio nieźle wtedy pocisnął :D\n- Co robicie na co dzień poza muzyką?\n- Różne rzeczy, ja np. mam kilku podopiecznych którym pomagam ogarnąć gitę, poza tym lubię podłubać przy drewnie, latem przy motorku. Bardzo też cenię sobie moich najbliższych, lubię towarzystwo i wspólne wypady :)\n- Co roku odbywa się Wasz Festiwal MateriaFest w Szczecinku. Kto wpadł na pomysł organizacji tego festiwalu? Jeżdżę tam od 3 lat i widzę, że z każdym rokiem pojawiają się tam coraz bardziej znaczące zespoły... Riverside, Behemoth... Kto zagra w tym roku?\n- Jak się doskonale domyślasz nie powiem kto zagra, poza tym lineup nie jest jeszcze finalnie zamknięty. Festiwal wymyślił Dyrektor Szczecineckiego Ośrodka Kultury - Kamil Klimek a my od razu podchwyciliśmy temat. Pozdrawiamy serdecznie! :D\n- Organizacyjnie bardzo pomaga Wam Wasza mama. Miałam przyjemność ją poznać na Waszym festiwalu. Wspaniała mamusia. Jesteście jej za to wdzięczni?\n- Wiadomo, bez mamy byśmy nie ujechali za daleko. Szczególnie na początku. Nie byliśmy do końca samodzielni, więc na pierwsze koncerty lataliśmy jej Lanosem z przyczepką. Bardzo mama dziękujemy! Teraz radzimy sobie już lepiej wiadomo, ale jak będziemy kiedyś w czarnej d**** to wiemy, że możemy do mamy się odezwać :D.\n- Wygraliście "Złotego Bączka" na Przystanku Woodstock. Czy było to spełnienie waszych marzeń?\n- To była dla mnie osobiście najważniejsza sztuka w życiu. Bałem się trochę, bo wiedziałem, że to pewnego rodzaju test. Czy dźwigniemy to. Okazało się, że poszło tak na lajcie, że sobie lepiej nie mogłem tego wyobrazić. To dało mi niesamowitą satysfakcję, że jako band potrafimy sobie poradzić na jednej z największych scen sa świecie. Dziękuję raz jeszcze wszystkim, którzy pomogli nam zgarnąć Bączka!\n- Z kim najbardziej chcielibyście zagrać koncert?\n- Nie mam jakichś takich szczególnych marzeń, ale wychowałem się na płytach Korna, może właśnie z nimi :)\n- Mieliście jakieś zmiany w zespole?\n- Zaczynaliśmy jako trio, po 2 latach dołączył Adi, więcej zmian nie było :)\n- Planujecie wydać w przyszłości płytę DVD lub Vinyl?\n- Myślę, że tak. Zobaczymy jak się potoczą losy kolejnego albumu :)\n- Jak to jest tworzyć muzykę core'ową w Polsce. Czy ludzie mniej was słuchają od takich stricte metalowych kapel czy jednak cieszycie się dużą popularnością? A jak jest z hejtami? Za granicą core nie jest zbyt lubiany przez "elity". Spotkaliście się z czymś takim?\n- Nie wiem z czego to wynika ale nie jesteśmy jakoś bardzo hejtowanym zespołem :). Uważam, że mamy całkiem sporą grupę ludzi która nas lubi nawet z tych bardziej stricte metalowych środowisk. Może i są tacy, że między sobą mówią, że Materia to siepa czy coś tam ale przecież każdy ma prawo lubić to co chce :). Ja np. uważam że Sean Paul jest słaby i nie chcę, żeby ktoś mnie przekonywał, że jest inaczej :D.\n- Czy wiecie, że wasz kawałek "Give Me Some Free" z waszego debiutanckiego krążka Vandals uplasował się wysoko, bo aż na 12 miejscu TOP50 35 Notowania nadawanej już w polskim eterze Radia WNET Listy Polisz Czart 1 grudnia tego roku? Od blisko roku współpracuję z autorami tej listy i z radością zaproponuję im wasz kolejny utwór do propozycji. Jaki kawałek zaproponowalibyście do najbliższego notowania?\n- Niedługo powinien pojawić się full set lajw z Woodstocku, może coś wybierzemy z tamtąd :)\n- Podobno zagracie wkrótce na Wyspach. Kiedy i gdzie będzie można was tam zobaczyć?\n- Na razie nie mam konkretnych dat, najszybciej będzie to czerwiec.\n- I na koniec pytanie o wasz kultowy hit zapamiętany przez wszystkich z pamiętnego programu Must Be The Music "Na Wojtusia z popielnika". Autorzy Polisz Czart wielokrotnie przymierzali się, aby ten utwór kiedyś poleciał w ich propozycjach, ale podobno do dziś nie posiadacie studyjnej wersji tego nagrania, która mogłaby być zaprezentowana. Czy jest szansa, abyście kiedyś nagrali tę metalową kołysankę przynajmniej jako oficjalny singiel, jeśli nie część albumu?\n- Ano właśnie będzie super wersja lajw z Woodstocku, myślę, że to powinno wszystkich zadowolić! Jesteśmy zespołem koncertowym, uważam, że dobry lajw przebija płytę:) Pozdrawiam i dziękuję za uwagę Tadeusz Piesiak! :)\nAutorka wywiadu Kamila Kilian z gitarzystą zespołu "Materia" Tadeuszem Piesiakiem\nLabels: Materia, Wywiady


Tanna, D243 Wyspa Tana, VUT\nDom gościnny w mieście Wyspa Tana — pobyt uprzyjemnią restauracja i bar lub salon klubowy\nBungalow Deluxe, widok na góry - Pokój\nDomek na drzewie, widok na góry - Zdjęcie opisywane\nBungalow Deluxe, widok na góry - Pokój[1/10]\n1 - Volcano Roaring Front, Wyspa Tana, Bungalow Deluxe, widok na góry, Pokój\n2 - Volcano Roaring Front, Wyspa Tana, Restauracja\n3 - Volcano Roaring Front, Wyspa Tana, Turystyka piesza\n4 - Volcano Roaring Front, Wyspa Tana, Infrastruktura wewnętrzna hotelu\n5 - Volcano Roaring Front, Wyspa Tana, Widok z hotelu\n6 - Volcano Roaring Front, Wyspa Tana, Widok z hotelu\n7 - Volcano Roaring Front, Wyspa Tana, Widok z hotelu\n8 - Volcano Roaring Front, Wyspa Tana, Widok z hotelu\n9 - Volcano Roaring Front, Wyspa Tana\n10 - Volcano Roaring Front, Wyspa Tana, Eko-wycieczki\nOśrodek wypoczynkowy Friendly Beach (9,4 km)\nZatoka Sulphur Bay (12,5 km)\nPort w Lenakel (12,7 km)\nYasur (13,5 km)\nKościół w Lowanatom (16,6 km)\nPlaża w Port Resolution (24,4 km)\nPort Resolution (24,8 km)\nBungalow Deluxe, widok na góry\nDomek na drzewie, widok na góry\nW pobliżu Volcano Roaring Front\nTanna (TAH) 26 minut samochodem\nW tym hotelu nie ma recepcji.W tym obiekcie nie można się zameldować po godzinach pracy recepcji. Goście muszą skontaktować się z personelem obiektu, aby otrzymać instrukcje dotyczące zameldowania.\nDodatkowe informacje dotyczące Volcano Roaring Front\nOpłata za transport z lotniska i na lotnisko wynosi 2500 VUV za osobę (w jedną stronę)\nOpłata za transport dzieci w wieku od 12 do 12 lat z lotniska i na lotnisko wynosi 1000 VUV w jedną stronę\nVolcano Roaring Front — często zadawane pytania\nCzy obiekt Volcano Roaring Front umożliwia bezpłatne anulowanie rezerwacji i pełny zwrot kosztów?\nTak, w obiekcie Volcano Roaring Front można za pośrednictwem naszych stron zarezerwować pokój i bezpłatnie anulować tę rezerwację z pełnym zwrotem kosztów, o ile prośba o anulowanie zostanie przesłana na kilka dni przed datą zameldowania. Należy zapoznać się z zasadami i warunkami anulowania podanymi w regulaminie obiektu.\nCzy Volcano Roaring Front oferuje miejsce parkingowe?\nCzy Volcano Roaring Front akceptuje zwierzęta?\nJakie godziny zameldowania i wymeldowania ma Volcano Roaring Front?\nCzy Volcano Roaring Front ma restaurację lub czy są jakieś restauracje w pobliżu?\nCzy Volcano Roaring Front oferuje transport z lotniska i na lotnisko?\nTak, transport na lotnisko i z lotniska jest dostępny. 2500 za osobę (w jedną stronę) — opłata wynosi VUV.


Butelkowa zieleń i złoto - czyli pomysł na urodzinową kolację - makeitwow.pl\nDobra okazja do spędzenia czasu wśród przyjaciół\nW lutym obchodziłam swoje urodziny i postanowiłam urządzić z tej okazji kolację.\nZależało mi, abyśmy wszyscy usiedli stole, tak, aby każdy mógł ze sobą porozmawiać i spokojnie zjeść to co dla nich przygotowałam.\nNa co dzień nie zawsze mamy czas aby się spotkać więc pomyślałam, że miło będzie jeśli goście rzeczywiście poczują, że bardzo się cieszę, że są ze mną w tym ważnym dla mnie dniu ?\nŻeby nie było żadnej wpadki (a wiadomo zawsze są ? przygotowałam się do tej uroczystości trochę wcześniej – i wiecie co… baaardzo ale to baaardzo ułatwiło mi to zadanie. Swojego czasu planowanie było mi zupełnie obcą dziedziną, ale jeśli chodzi o przyjęcia to staram się nie zostawiać wszystkiego na ostatnia chwilę.\nDekoracje urodzinowego stołu – butelkowa zieleń i świeże gałązki\nWięc jaki był zamysł? Chciałam aby było dość prosto, ale elegancko. Ostatnimi czasy uwielbiam butelkową zieleń więc wymyśliłam sobie, że wykorzystam serwety w takim kolorze. W połączeniu ze złotem wyglądają bardzo szykownie.\nBrakowało mi bieżnika na stół w odpowiednim kolorze, więc po prostu złożyłam obrus na cztery części i położyłam przez środek stołu.\nŻeby dopełnić całość wykorzystałam kupione świeże gałązki (możecie zapytać o takie w kwiaciarni, ja swoje kupiłam na giełdzie kwiatowej za naprawdę niewielkie pieniądze)\nJeśli chodzi o zastawę to na spód położyłam złote talerze a na nich białe, które przykryłam zieloną serwetą. W makeitWOW lubimy szyte serwety, materiałowe. W naszych kolekcjach, które niebawem będą do kupienia w sklepie online znajdziecie je w różnych kolorach 🙂\nElementem zaskoczenia dla gości było menu leżące przed każdym z nich. Przygotowałam wcześniej listę potraw – przekąski, danie główne oraz deser a nasza Ania z makeitWOW stworzyła proste i eleganckie menu, które położyłam przed każdym z gości.\nCo więcej na stole umieściłam winietki z imionami ? Myślę, że takie winietki to zawsze miły akcent ?\nPoniżej zdjęcia z jedzonkiem – niestety robione wieczorem, więc światło nie jest idealne, ale mam nadzieję, że wybaczycie 😉\nDeska serów z efektem WOW


Ken Kesey "Lot nad kukułczym gniazdem"\nOpublikowano: niedziela, 30, sierpień 2015 21:55 | Książkowy Świat | | | Odsłony: 9039\nKen Kesey był amerykańskim pisarzem. W szkole średniej i na studiach uprawiał zapasy zdobywając wiele wyróżnień. Buntował się przeciw światu, normom mieszczańskim i cywilizacji Zachodu. Napisał trzy powieści – „Lot nad kukułczym gniazdem”, „Czasami wielka chętka”, „Pieśń żeglarzy”. Stworzył także trzy zbiory prozy. Zmarł w listopadzie 2001 roku.\n„Lot nad kukułczym gniazdem” jest jedyną książką tego autora, którą przeczytałam. Może kiedyś sięgnę po pozostałe. Może, ponieważ „Lot…” nie zachwycił mnie aż tak bardzo.\nSzpital psychiatryczny. Wielka Oddziałowa – siostra Ratched wraz z sanitariuszami rządzi na oddziale i terroryzuje pacjentów trzymając się ściśle regulaminu. Wszyscy chodzą jak w zegarku słuchając siostry i spełniając jej rozkazy. Do czasu, gdy na oddziale pojawia się Randle McMurphy – buntownik i hazardzista. Staje przeciwko Oddziałowej, dając jej nie raz do wiwatu. Za nim podążają pozostali, którzy zaczynają zauważać korzyści płynące ze zmian. McMurphy przełamuje szpitalną rutynę, jest dla pozostałych oddechem świeżego powietrza po latach niewoli w zamknięciu. Jest ich nadzieją na lepsze życie, na inny regulamin, na ludzkie traktowanie przez szpitalny personel. Trudno do złamać, i choć Wielka Oddziałowa robi co może, nic nie skutkuje. W szpitalu następują wielkie zmiany…\nW książce widać przede wszystkim warunki w szpitalach panujące w latach ’70. Wszyscy muszą się podporządkować osobie sprawującej władzę i jej sztywnemu regulaminowi. Pacjenci są ludźmi, a jednocześnie nimi nie są. To jednostki z którymi można zrobić wszystko.\nW odróżnieniu od filmu narratorem nie jest McMurphy, a Wódz, udający głuchoniemego Indianin, który cały dzień zamiata podłogi. Opisuje on historię szpitala sprzed pobytu Randala, jak i swoje wspomnienia z dzieciństwa. Ze względu na swoją niepełnosprawność zna wiele sekretów o których inni nie mieli pojęcia. Wiedział o praktykach stosowanych w szpitalu, ponieważ przebywał w nim od lat – o używaniu elektrowstrząsów czy stosowaniu lobotomii, o poniżaniu i wykorzystywaniu. „Lot…” to relacja, ale tak jakby fragment pamiętnika – urywek w którym wszystko się zmieniło.\nKsiążka jest napisana stylem dostępnym dla każdego. Nie ma w niej zbędnych dygresji czy zbyt szczegółowych opisów. Pokazuje, że każdy człowiek chce być zauważony, wysłuchany i odpowiednio traktowany. Uczy, że jesteśmy osobnymi jednostkami i że zawsze powinniśmy walczyć o swoje. I nigdy nie tracić nadziei, bo zmiany mogą nadejść w każdej chwili.\n„Lot...” nie zachwycił mnie. Wiele osób w swoich recenzjach pisało, że podczas czytania nie raz wybuchali śmiechem. Nie wiem w których momentach, ponieważ mnie nic w tej książce nie rozśmieszyło. Jest jedną z tych powieści, które można raz przeczytać i już się nigdy do nich nie wraca.\nKategoria: Recenzje: pozostałe