JUSTYNA – mokra dziewczyna (ODCINEK 14) | NAJLEPSZE POLSKIE OPOWIADANIA AB/DL\nJUSTYNA – mokra dziewczyna (ODCINEK 14)\nMała, wścibska bratanica Justyna ze względu na swoją pracę i studia zaoczne (a także z racji swych mokrych pasji) rzadko odwiedzała swoich rodziców. Jedną z niewielu okazji były święta. Tym razem była to Wielkanoc. Justyna postanowiła wyjechać już w Wielki Piątek. Miała nadzieję, że uda się jej wyrwać wcześniej z pracy i nie pomyliła się w rachubach. Było około godziny 13, gdy pan Cezary Wysocki wyszedł z gabinetu i rzekł do swej asystentki:\n– Panno Justyno, nie ma pani wrażenia, że jesteśmy jedynymi ludźmi w całym kraju, którzy teraz pracują?\n– Może nie jedynymi, ale na pewno jednymi z nielicznych. – uśmiechnęła się Justynka.\n– Wobec tego niech pani wezwie wszystkich kierowników działów. Złożymy sobie życzenia świąteczne i zamykamy firmę.\nPo kilku minutach zaczęli schodzić się poproszeni pracownicy, a więc: główna księgowa, główny technolog, kierownik marketingu, kierownik działu handlowego itp. Na końcu zjawił się inżynier Marczak, główny mechanik, który mrugnął okiem do Justyny i szepnął:\n– Niech pani nie ucieka od razu, mam dla pani niespodziankę.\nJustynie nie bardzo podobała się ta poufałość i zaczęła żałować, że spotkała się z natrętnym, jej zdaniem, inżynierem na kawie. Tymczasem jednak prezes poprosił wszystkich do gabinetu. Tam złożył im życzenia świąteczne, polecił przekazać je swoim pracownikom, po czym zakończył:\n– Proszę zakończyć bieżące zajęcia i jesteście państwo wolni aż do wtorku.\nTym razem nie było zwyczajowego: „Koniec na dziś, panno Justyno”, gdyż szefa słuchali wszyscy obecni, no i dzień pracy nominalnie się jeszcze nie skończył. Gdy wszyscy wychodzili od prezesa, do Justyny podszedł Marczak i rzekł:\n– Pani, pewnie jak zwykle zorganizowana, już zakończyła pracę?\n– Tak. Zresztą nie mogę powiedzieć, bym była urobiona po łokcie. Czego pan właściwie ode mnie chce? – zapytała wprost nasza bohaterka.\n– Otóż mam dla pani propozycję. Wyjdzie pani ze mną? – rzekł tajemniczo inżynier.\nWeszli do biura głównego mechanika. Na biurku leżały kluczyki do auta, dowód rejestracyjny i jakieś papiery. Inżynier Marczak podsunął to wszystko w kierunku Justynki.\n– Co to jest? – zapytała\n– Volkswagen Polo – odpowiedział Marczak.\n– Jaki znów VW Polo? – Justyna nie mogła nic zrozumieć, aż wreszcie ją olśniło: jakieś dwa tygodnie temu rozmawiała z Marczakiem o kupnie samochodu. Czyżby Marczak chciał jej sprzedać tego Volkswagena?\n– To właśnie moja niespodzianka. Niech pani tylko podpisze umowę kupna i samochód jest pani.\nJustyna przeleciała wzrokiem umowę. Samochód miał już swoje lata, ale cena nie była zbyt wygórowana – 5 tysięcy złotych.\n– Nie mam takich pieniędzy przy sobie – rzekła oszołomiona Justyna\n– To najmniejszy problem. Chce się pani przejechać? – odparł inżynier Marczak\nWsiedli do samochodu. Justyna zajęła miejsce kierowcy. Zapaliła silnik i ruszyła po opustoszałym już parkingu.\n– I jak? – zapytał inżynier.\n– Cudo. Właśnie czegoś takiego było mi trzeba – rzekła Justynka, czując jednocześnie znajomą wilgoć w okolicach majteczek. – Ale co z pieniędzmi.\n– Niech pani podpisze umowę kupna i da mi powiedzmy 500 złotych zaliczki. Resztą zajmiemy się po świętach. Proszę się nie martwić. Znam właścicielkę tego auta i wiem, że nie obrazi się, gdy będzie musiała poczekać na pieniądze kilka dni a nawet i tygodni.\n– A kto jest właścicielem? – zapytała Justyna, bo nazwisko Baszkiewicz widniejące na umowie nic jej nie mówiło.\n– Moja żona. – odrzekł spokojnie inżynier Marczak.\n– Pańska… żona?! – Justyna z wrażenia znów trochę popuściła w majtki – To pan jest żonaty?\n– Byłem. Rozwiedliśmy się z Wandą, potem ona znów wyszła za mąż i teraz nazywa się Baszkiewicz – wyjaśnił Marczak.\n„Niech to, ciekawe czy te wszystkie babki, które kochają się w Marczaku wiedzą, że to rozwodnik” – pomyślała Justynka, a głośno odważyła się spytać:\n– Dlaczego się rozwiedliście?\n– Bo to… zła kobieta była – odparł Marczak genialnie naśladując Bogusława Lindę z filmu „Psy”\nJustyna roześmiała się i życzliwiej spojrzała na inżyniera\n– To co, decyduje się pani? – zapytał Marczak\n– Tak. Proszę, tu jest mój dowód osobisty, niech pan wpisze dane do umowy, podpisujemy i…\n– … na święta pojedzie pani własnym autem – zakończył\nJustyna była zadowolona, że tego dnia było bardzo ciepło, jak na kwiecień i miała na sobie spódnicę zamiast spodni. Bo gdy podpisywała umowę kupna – sprzedaży, znów kolejna porcja złocistego płynu wylądowała w jej majteczkach, które były już bardzo zmoczone.\nKiedy formalności były juz załatwione, Justyna zasiadła za kierownicą „własnego” samochodu. Cudzysłów jest tu na miejscu, bo ani za niego nie zapłaciła, ani go nie zarejestrowała na swoje nazwisko, ale mogła nim jechać, bo formalnie była jego właścicielem. Pojechała do swego mieszkania po rzeczy. Kiedy przybyła na miejsce, postanowiła nie trącić czasu na przebranie się, tylko chwyciła spakowaną poprzedniego dnia walizkę i w mokrych majtkach wróciła do samochodu. Będąc już na dole poczuła, że musi siku.\n„Skoro mam już mokre majtki, nikt mnie nie zobaczy, bo pojadę SWOIM samochodem, to zrobię w majtki do końca” – pomyślała.\nSzybko przeszła od słów, czy raczej od myśli, do czynów i już po kilku chwilach w miejscu, w którym stała pojawiła się kałuża. Justyna wrzuciła walizkę do bagażnika, a sama zasiadła za kierownicą. Droga, która ją czekała nie była długa, toteż nasza znajoma uznała, że ma dość czasu, by wykorzystać mokre majteczki. Wsunęła więc dłoń pod spódnicę, i odbyła swój normalny w tej sytuacji i wielokrotnie wypraktykowany rytuał. Wszystko zakończyło się głośnym westchnieniem, a gdy już Justyna przeżyła orgazm, była gotowa do jazdy.\nW domu swych rodziców zameldowała się jeszcze przed godziną 16. Była pierwsza z gości. Rodzice Justynki ucieszyli się, widząc swą najmłodszą córkę znów pod swoim dachem. Reszta rodzeństwa: najstarszy brat – Robert z żoną i dziećmi, oraz siostra – Hania ze swoim narzeczonym, mieli dojechać nazajutrz.\nKiedy Justynka przywitała się z rodzicami przeszła do swego dawnego pokoju, w którym spędziła dzieciństwo. Wciąż jeszcze miała na sobie mokre majteczki, które jakkolwiek już częściowo wyschły, nadal pieściły jej muszelkę. Postanowiła zatem znów wybrać się do „krainy szczęśliwości”. Fakt, że miała na sobie spódniczkę znakomicie ułatwiał sprawę. Dziewczyna podwinęła spódnicę do góry i położyła się na łóżku. Następnie sięgnęła lewą ręką w swe dolne partie i powolutku rozpoczęła masaż. Po chwili poczuła, że majteczki pod jej dłonią robią się bardziej wilgotne. Tym razem były to jej soki, nie mocz. W tym momencie Justyna włożyła dłoń w majtki i zaczęła wykonywać coraz szybsze ruchy, czując na palcach gorąco dochodzące z jej wnętrza, na wierzchu zaś mokre majtusie. Masując się jęczała coraz głośniej, aż w końcu przypomniała sobie gdzie jest i umilkła. Wreszcie poczuła, że dochodzi. Jęknęła po raz ostatni. Po chwili znów poczuła, że robi jej się mokro. Uczucie wilgoci rozchodziło się po całej bieliźnie, schodząc ku tyłeczkowi dziewczyny, która wciąż leżała na swym łóżku. Justyna przymknęła oczy, ale po chwili dotarło do niej, co robi… Poderwała się na równe nogi, ale pokrywająca łóżko ręcznie robiona na drutach wełniana narzuta była zmoczona w miejscu, gdzie spoczywała jej pupa. Justyna, jak zwykła w takiej sytuacji czynić, sprawdziła swe podejrzenie, które okazało się trafne – zsiusiała się z podniecenia.\n-Uff – westchnęła – „to dopiero był orgazm!” – dodała w myślach.\nPostanowiła odświeżyć się po podróży. Jej białe majteczki były kompletnie przemoczone, nie mogła ich więc ot tak podrzucić do kosza na pranie. Postanowiła zostawić je w pokoju do wyschnięcia, a uprać następnego dnia.\nTymczasem poszła się wykąpać. Ze swojej walizki wyciągnęła pieluszkę, którą założyła pod piżamkę i tak zaopatrzona położyła się do łóżka. Leżąc czytała jakąś książkę, którą znalazła na półce. Nie zwracała nawet specjalnej uwagi na jej treść. Po prostu przewracała strony i przelatywała wzrokiem po linijkach tekstu. Nie czytanie bowiem było tu najważniejsze, lecz oczekiwanie, aby znów zachciało się jej siusiu. Postanowiła bowiem, że zanim zaśnie, zmoczy pielusię. Tak też w końcu zrobiła…\nNazajutrz Justynka wstała dość wcześnie, bo, choć sypialnie znajdowały się na piętrze, usłyszała gwar. Domyśliła się, że to któreś z jej rodzeństwa przyjechało. Stawiała na swego brata, bo miał on przybyć z całą rodziną, na którą składała się żona (Justyna niezbyt przepadała za swoją bratową) i 3 córki: Ewa, lat 8, Zosia – niespełna 7-letnia oraz najmłodsza, Klara, która urodziła się podczas zeszłorocznej Wielkanocy. Justyna nie była pewna, ale chyba głupie imię, jakie wybrali dla swej najmłodszej pociechy spowodowało, że między nią, a żoną Roberta stosunki nie układały się najlepiej…\nTymczasem okazało się, że to przyjechała Hania, jej starsza siostra, ze swym narzeczonym i dwójką dzieci w wieku mniej więcej zbliżonym do starszych córek Roberta.\nJak się okazało, dzieciaki te to syn i córka siostry Zbyszka – chłopaka Hani. Starsza córka państwa Zielińskich wyjaśniła, że rodzice tych dzieciaków wyjechali na święta na Majorkę, a dzieci podrzucili wujkowi, który nie wiedząc, co z nimi zrobić, przywiózł je z sobą do rodziny swej narzeczonej. Rzecz jasna, jedynie dla Justysi ich przyjazd był zaskoczeniem, albowiem Hania wszystko wcześniej uzgodniła z rodzicami. Dzieci były trochę onieśmielone, ale zaraz ich humory znacznie się poprawiły, bo niemal w tej samej chwili pojawiła się rodzinka Roberta. Średnia jego córka, Zosia, natychmiast zaczęła wodzić rej wśród całej gromady dzieciaków. Wszędzie było jej pełno i nieustannie zmieniając miejsce pobytu, ciągnęła za sobą pozostałe dzieci. W kuchni tymczasem dorośli siedli do szybkiego śniadania, bo czas gonił, a przygotowania świąteczne były jeszcze „w lesie”.\n– Justyna, zejdziesz wreszcie i pomożesz nam? – rozległ się głos pana Zielińskiego – poza tym mogłabyś przywitać się z bratem i bratową, nie mówiąc o całej reszcie…\nJustyna nie mogła od razu zejść na dół. Miała przecież na sobie mokra pieluszkę, z która nie za bardzo wiedziała, co zrobić. Szybko zdjęła ją, wrzuciła do jakiegoś foliowego worka, który walał się po walizce i założywszy jaką-taką odzież szybko zbiegła do kuchni. Przywitała się serdecznie zarówno z Hanią, jak i z Robertem. Zbyszka cmoknęła w policzek. Najgorzej poszło z powitaniem bratowej. Okazało się, że ich antypatia jest wzajemna, ale na szczęście obeszło się bez zgrzytu. Była w tym zasługa Roberta, który jak mógł, starał się utrzymywać dobre stosunki między swoją żoną a siostrami, które były chrzestnymi ich starszych córek (Hania Ewy, a Justyna Zosi).\nPani Zielińska zasiadła do malowania jajek. Pomagały jej Hanią, najstarsza córka Roberta – Ewa oraz siostrzenica Zbyszka, natomiast Justynie przypadło w udziale przygotowanie „święconki”. Do tej pracy zapędziła także Zosię. Ponieważ w kuchni było gorąco, obie piły duże ilości wody. Kiedy wreszcie koszyczek ze „święconką” był należycie udekorowany i wypełniony odpowiednimi produktami, Robert rzekł:\n– To teraz Zosiu powinnaś pójść do kościoła, poświęcić.\n– A ciocia pójdzie ze mną? – zapytała Zosia\n– Pójdę, pójdę – odpowiedziała zamiast brata sama Justyna\nZosia „skoczyła” jeszcze do toalety, czego Justyna nie zrobiła, poczym obie wyszły. Jak na złość, gdy tylko odeszły spory kawałek od domu, Justysia poczuła znajome skurcze. No tak, złośliwość rzeczy martwych (choć czy część, żywego w końcu, ciała można tak określić?)… Do małego wiejskiego kościółka, do którego zmierzała Justynka i jej bratanica, nie było daleko. Spacerkiem można było pokonać tę drogę w 10 minut. Samo święcenie to około pół godziny. Justyna policzyła, że musi wytrzymać mniej niż godzinę… Tymczasem czuła, jakby wszystko, co tego dnia wypiła od rana, zaczęło wypełniać jej pęcherz moczowy w przyspieszonym tempie. Tak długo jak szły, wszystko było w porządku. Gdy dotarły do kościółka okazało się, że miejsc siedzących nie ma, i cały czas będą musiały stać. Justyna wysłała Zosię bliżej ołtarza, by umieściła koszyczek i tam czekała na koniec, sama zaś stanęła pod ścianą. Wyszedł ksiądz i zaczęły się tradycyjne obrzędy. Justysia nagle ze zgrozą pomyślała o wodzie święconej. Wprawdzie nie bardzo wierzyła w to, że ktoś mógłby zmoczyć się tylko dlatego, że np. usłyszał szum wody, ale wolałaby nie przekonywać się jak jest naprawdę. Udało się. Zobaczyła, że ksiądz wymachiwał kropidłem, strącając krople wody w koszyczki i na zgromadzonych wiernych, a jej jakby nagle odechciało się siku! Zadowolona wyszła z kościoła, aby na zewnątrz poczekać na Zosię. Ta jednak zapodziała się gdzieś i Justyna zaczęła się denerwować. A jak wszyscy pamiętamy: nerwy + Justyna = potrzeba oddania moczu! Justyna nagle doznała wrażenia, jakby ktoś wlał w nią cysternę wody, która przepłynęła przez nią „na wylot”. Tak silnego parcia nie odczuwała jeszcze nigdy. Miała uczucie, jakby miało ją rozerwać od środka. Fala uderzyła w nią tak, że aż się skuliła. Nagle dostrzegła wychodzącą przez boczne drzwi Zosię.\n– Zosiu, tutaj! – zawołała i pomachała ręką, ale niezbyt intensywnie, bo w momencie, gdy się wyprostowała, poczuła wyciek.\nZanim jej mała bratanica doszła do niej, Justyna sprawdziła stan swoich majteczek. Były lekko zmoczone. Plama nie była większa niż moneta 10-groszowa. Justyna była jednak ubrana tak, że nie bardzo mogła pozwolić sobie na „ulżenie swej potrzebie”: miała na sobie jeansową spódniczkę na tyle długą, że zakrywała jej niebieskie majteczki, jednak sięgającą grubo nad kolana, gdyby więc doszło do czegoś, każdy kto w owej chwili spojrzałby w jej kierunku, od razu zauważyłby potoki płynące po nogach.\n– Ciociu, pójdziemy na lody? – usłyszała nagle głos Zosi.\n– Mam lepszy pomysł. Kupimy duże lody dla wszystkich. Jutro zjemy je przy święcie. – odparła Justynka i obie poszły do sklepiku.\nKupiły tam duże lody w pudełku, na którym namalowany był widok Nowego Jorku. Justyna bardzo lubiła tę markę. Zakupy miały jednak jeden podstawowy minus: zabrały sporo czasu, a tego Justyna nie miała zbyt wiele. Wprawdzie po pierwszym potoku, nie popuściła na razie więcej, ale czuła że jej potrzeba stale narasta. Stojąc w kolejce do kasy, Justynka niecierpliwie przestępowała z nogi na nogę, kręciła się i sama nie wiedziała już, co jeszcze mogłaby zrobić bez zwrócenia na siebie uwagi innych klientów, a przede wszystkim Zosi. Ta ostatnia jednak zauważyła dziwne zachowanie swojej ulubionej ciotki, ale nic nie mówiła.\nWreszcie obie wyszły ze sklepu i ruszyły ku domowi państwa Zielińskich. Po drodze gawędziły o tym i o owym. Zosia od września miała zacząć chodzić do szkoły i z przejęciem opowiadała o tym cioci Justynie. Ta od czasu do czasu zadawała jakieś pytanie, ale właściwie to słuchała jednym uchem, bo cały czas myślała tylko o tym, czy zdąży do kibelka… Nagle Zosia powiedziała:\n– A wiesz ciociu, u nas w przedszkolu jest taka Ala, która cały czas robi siusiu w majtki!\nJustynę oblała fala gorąca. Mimowolnie ścisnęła uda i wyprostowała nogi w kolanach. Zosia zaś trajkotała dalej, obgadując swoją koleżankę, mającą widać problem z trzymaniem moczu:\n– … i pani cały czas ją pyta: „Alusiu, nie musisz iść do ubikacji?”, a ona zawsze mówi, że nie, a potem jak idziemy na spacer, albo siadamy do stolików, to Ala ma zawsze mokrą plamę z tyłu.\n– A co inne dzieci? – zapytała z udaną obojętnością w głosie Justysia\n– Niektóre chłopaki się z niej śmiali, ale pani ich za to skrzyczała. Mówiła, że każdemu zdarzy się czasem zsiusiać w majteczki i nie wolno się z tego śmiać. Ciociu, naprawdę każdemu może się to zdarzyć? – Zosia gadała jak nakręcona, tymczasem Justyna zaczęła nabierać niemal pewności, że jej właśnie zaraz „się zdarzy”.\n– A wiesz, że to nieładnie tak plotkować o swoich kolegach i koleżankach? – rzekła aby odwrócić uwagę swej bratanicy, bo właśnie zdała sobie sprawę, że tych kilkuset metrów, jakie dzielą je od domu, już nie pokona w suchych majteczkach!\nZosia zaś, zamiast odpowiedzieć odwróciła się do naszej bohaterki tak, że stanęła dokładnie na wprost niej, a że była mała, jej wzrok padał niemal dokładnie na miejsce, w którym kończyła się spódniczka Justyny. Dziewczynka dokładnie widziała, że po wewnętrznej stronie nóg cioci coś płynie. Strugi zakręcały na kolanach i spływały w dół, mocząc piasek przy stopach, obutych w odkryte sandały.\n– Ciociu, coś ci płynie po nogach. Co się stało? – zapytała wreszcie podnosząc głowę do góry.\nJustyna zaś była w takim szoku, że nie była w stanie odpowiedzieć… Zosia patrzyła z coraz większym zdziwieniem na siostrę swego taty. Nadal nie zdawała sobie do końca sprawy z tego, że dorosła ciocia Justyna właśnie zsikała się w majtki, tak jak 6-letnia Ala z jej grupy przedszkolnej. Justynie zaś wróciła mowa:\n– Zosiu, miałam mały wypadek. Obiecaj mi, że to będzie nasz sekret.\nAle Zosia nie zrozumiała, więc nie obiecała jej nic.\nGdy obie dotarły wreszcie do domu, Zosia poszła bawić się z innymi dziećmi, Justyna zaś szybko pobiegła na górę, aby nikt jej nie zauważył. Będąc już w swoim pokoju nie omieszkała rzecz jasna zrobić sobie znów tak dobrze, jak dnia poprzedniego. Kiedy skończyła zdjęła z siebie mokre majteczki i zabrawszy także i te, które zmoczyła wczoraj, poszła do łazienki. Nie zdążyła jednak nastawić prania, bo ktoś zawołał ją na dół. Wrzuciła więc obie pary majteczek do pralki i wyszła, wpadając w drzwiach na podrygującą już z niecierpliwości Zosię. Dziewczynka weszła do kibelka, zrobiła co miała do zrobienia i już miała wychodzić, gdy nagle wzrok jej padł na otwarty bęben pralki. Zajrzała do środka. Wewnątrz nie było prawie nic. Jedynymi rzeczami były dwie pary majtek. Jedne z nich były ciężkie i, jak za chwilę stwierdziła rezolutna dziewczynka, mokre. Wydawało się Zosi, że skądś zna te majtki. No tak. Ciocia Justyna miała je na sobie. Zainteresowała się więc drugą parą znalezioną w pralce. Te majtki były wprawdzie suche, ale wyraźny, żółty ślad obejmował prawie całą ich powierzchnię od połowy z przodu prawie do gumki z tyłu. Zosia dawno już nie siusiała w majtki, ale często widywała suszące się majteczki swej koleżanki z przedszkola – też były takie żółte. Zosię olśniło:\n– Ciocia Justyna zsiusiała się w majtki!!! To o tym mówiła, że miała wypadek. Te drugie majtki też pewnie są jej – mówiła cicho sama do siebie.\nPostanowiła tą wiedzą podzielić się z innymi, jednak w sobotę już nie zdążyła.\nRano wszyscy spożywali uroczyste świąteczne śniadanie. Pomiędzy wieloma tematami poruszanymi przy stole, Justyna usłyszała nagle pytanie, którego nigdy nie lubiła:\n– Stynko, a ty nie zamierzasz wyjść za mąż? – to pytała mama Justyny, która swą córkę pieszczotliwie nazywała „Stynką”, a to dlatego, że mała Justysia, zapytana jak ma na imię tak właśnie się przedstawiała.\n– Mamo, nie czas teraz na takie rozmowy – odparła zapytana.\nNagle Zosia odezwała się:\n– A ja wiem, czemu ciocia Justyna nie ma męża!\nJustyna omal nie zadławiła się ostatnim kęsem poświęconego jajeczka. Opanowała się szybko i rzekła:\n– Zosiu, chodź ze mną do kuchni, podzielimy nasze lody dla wszystkich.\nBratanica posłusznie wyszła za swą ciocią.\n– To dlaczego twoim zdaniem nie mam męża? – zapytała ze złością\n– Bo siusiasz do majtek, tak jak Alka! – rzekła bezczelnie mała, wścibska dziewczynka\n– To był wypadek, mówiłam ci. Poza tym widzisz sama, że każdemu się może zdarzyć, nawet mi, albo i tobie.\n– Ale ja znalazłam twoje majtki w pralce. Dwie pary. Te drugie też były obsiusiane! Ciocia siusia w majtki! – wołała Zosia, a Justyna rozpaczliwie spoglądała na drzwi, czy ktoś nagle nie wejdzie. Nikt na szczęście się nie zjawił.\n– Zosiu, proszę cię nie mów nikomu o tym co znalazłaś. Ani twoim rodzicom, ani babci, ani dziadkowi, ani Ewie. Proszę cię. Niech to będzie naszą tajemnicą – Justynka czuła, że robi się na twarzy czerwona jak dobrze ugotowany rak. Zosia patrzyła na nią w milczeniu\n– Ale powiedz. To dlatego nie masz męża? – spytała wreszcie mała\n– Nie. Nie dlatego. Poza tym … – ale co „poza tym”, tego Zosia się nie dowiedziała.\n– No dobrze ciociu, nie powiem, a kupisz mi coś? – zapytało dziecko\n– Twilight – odparła Zosia\n– Twilight? Co to jest?\n– My Little pony. To taki kucyk z bajki. Możesz mi go kupić na urodziny.\n– Załatwione – rzekła Justynka\nNasza przyjaciółka była bardzo zadowolona z tego, że uratowała skórę. Teraz zabrała się do porcjowania lodów. Kiedy lody znalazły się już w pucharkach, Justyna wysyłała Zosię do salonu, aby podawała smakołyk wszystkim. Sama czekała, aż ochłonie i jej twarz znów nabierze normalnego odcienia.\nZosia rzecz jasna nie wytrzymała i wypaplała o swym znalezisku innym dzieciom, ale te jej nie uwierzyły.\n– Mówię wam – perorowała Zosia – ciocia Justyna zrobiła siku w majtki. Sama to widziałam. Potem znalazłam w pralce jej majteczki. Całe mokre. I drugie, tamte już wyschły, ale też były zsiusiane.\n– E tam. Kłamiesz – rzekła Ewa, siostra Zosi.\n– Nie wierzycie mi? – zapytała Zosia pozostałe dzieci\nAle dzieciaki, które przyjechały z Hanią i jej chłopakiem milczały. Zosia namówiła je, by poszli do łazienki.\nWszystkie pobiegły więc za swoją liderką, ale Justyna była szybsza i w porę zabrała i jeden, i drugi dowód rzeczowy, ukrywając je w swojej torbie podróżnej. Z całej tej przygody najbardziej zadowolona była z tego, że udało się jej ukryć fakt, że śpi w pieluszkach. I nie tylko w nich śpi, ale również wykorzystuje do tego, do czego zostały wymyślone. A w wielkanocny poniedziałek, kiedy już wszyscy żegnali się „do kolejnych świąt” Justyna szepnęła Robertowi:\n– Masz strasznie wścibską córkę. Uważaj na nią, bo wszystkie sekrety wyśledzi.\n– Wiem – odparł starszy brat. Oceń ten wpis:\nPosted by współpracujemy z forum www.smoczek.4um.pl on 17 Kwiecień 2013 in JUSTYNA- mokra dziewczyna (autor: Manowar).\t8 komentarzy\nMr.X pisze:\t17 Kwiecień 2013 o 20:43\tJustyna, nowy odcinek, fantastycznie. Bardzo ciekawa część. Czekam na dalsze losy, oczywiście nie tylko Justyny, ale również Luli, Sióstr, Pieluszek i innych dziwactw.\nPiiiiiiiiiiiiiszcieeeeeeeeeee!!! pisze:\t30 Kwiecień 2013 o 20:25\tPiiiiiiiiiiiiiszcieeeeeeeeeee!!!\nporzucacie bloga? pisze:\t5 Maj 2013 o 19:06\tporzucacie bloga?\nŻegnajcie, opowiadania. Ola odeszła, Tomek strajkuje... pisze:\t9 Maj 2013 o 16:17\tŻegnajcie, opowiadania. Ola odeszła, Tomek strajkuje…\nJak już przestajecie pisać, to chociaż napiszcie tu o tym, bo niektórych to wkurza, że nie wiedzą, czy jeszcze cokolwiek napiszecie i czekają. pisze:\t20 Maj 2013 o 14:11\tJak już przestajecie pisać, to chociaż napiszcie tu o tym, bo niektórych to wkurza, że nie wiedzą, czy jeszcze cokolwiek napiszecie i czekają.\nCo, mamusia odkryła wasze pieluszki, olu i tomku? pisze:\t25 Maj 2013 o 14:16\tSpam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Spam Co, mamusia odkryła wasze pieluszki, olu i tomku?\nkajtuś pisze:\t23 Sierpień 2013 o 11:09\tznalazłem nowe forum o AB/DL:) może tam zaczniecie pisać historie, bo są fajne! http://www.smoczek.4um.pl no piszcie plisssss!\nAnonim pisze:\t22 Kwiecień 2014 o 09:30\tSuper!!!. Przeczytałem w mojej „big” pieluszce (4 tetrowe i na to seni) i jak nigdy bez problemu zrobiłem siusiu. Dzięki!!!!. Jestem początkującym i mam dość duży problem z siusianiem w pieluszkę , a tu BEZ PROBLEMU poszło. Pisz dalej a ja kupię więcej pieluszek!!!!\nStatystyki\t160,943 razy odwiedzono naszą czytelnię!\nStwórz darmową stronę albo bloga na WordPress.com. | Temat Selecta.\tObserwuj


Wywóz szamba Olszówka-Kolonia\nMapa firm z miejscowości Olszówka-Kolonia\nFirmy z miejscowości Olszówka-Kolonia\nNasza witryna została napisana w celu aby pomóc Państwu odnaleźć firmę jaka trudni się opróżnianiem zbiorników na szamba w miejscowości Olszówka-Kolonia - jeśli widzisz ten tekst znaczy że jeszcze nie ma w naszej bazie żadnej firmy w tej miejscowości - Dodaj firmę asenizacyjnej\nZawiadomienie dla mieszkańców miejscowości Olszówka-Kolonia\nWłaściciele gospodarstw domowych jeśli działka nie ma dostępu do kanalizacji miejskiej wskazane jest podłączenie do kanalizacji do bezodpływowych zbiorników na gnojowicę. Najważniejszą rzeczą jest aby zbiornik był atestowany i miał ważną aprobatę Instytutu Technologi Budownictwa(ITB) dodatkowo certyfikat Państwowego Zakładu Higieny (PZH). Sprawdzone producenci którzy instalują w miejscowości Olszówka-Kolonia to ABC Szamba Betonowe, Eurobet, BetoneX.\nUwaga w 2017 roku coraz częstsze odbywają się przeglądy szczelności bezodpływowych zbiorników na ścieki, badane po pierwsze czy nieczystości nie są wylewane do rowów czy na pola ale też czy zbiorniki są atestowane i mają aprobatę Instytutu Technologi Budownictwa(ITB) dodatkowo certyfikat Państwowego Zakładu Higieny (PZH).\nDodaj do tej strony szambiarkę z miejscowości Olszówka-Kolonia kliknij\nWywóz szamba Olszówka-Kolonia, Opróżnianie szamba Olszówka-Kolonia, usługi asenizacyjne Olszówka-Kolonia, Szambiarka Olszówka-Kolonia, Szambowóz Olszówka-Kolonia.\n© Wywóz szamba Olszówka-Kolonia


Micro Machines World Series. Zwiastun prezentuje rozgrywkę i tryb Battle Mode - PPE.pl\nStrona głównaAktualnościMicro Machines World Series. Zwiastun prezentuje rozgrywkę i tryb Battle Mode\nWojciech Gruszczyk 19.04.2017 15:33\nMicro Machines World Series. Zwiastun prezentuje rozgrywkę i tryb Battle Mode\nCodemasters przerywa krótką ciszę i prezentuje interesujący materiał z Micro Machines World Series. Studio pozwala spojrzeć na fragmenty rozgrywki, na których nie brakuje wypakowanych ostrą amunicją małych samochodzików.\nMicro Machines World Series zostało oficjalnie zapowiedziane w styczniu. Twórcy w tym wypadku zamierzają zaoferować szybką jazdę małymi autkami, które oczywiście będą naszpikowane najróżniejszym orężem. Tytuł zadebiutuje na PlayStation 4, Xboksach One i komputerach osobistych w czerwcu.\nDzisiaj możemy spojrzeć na pierwszy konkretny materiał prezentujący rozgrywkę i wygląda to całkiem przyjemnie. Na uwagę na pewno zasługują różnorodne maszyny oraz ciekawe miejscówki. W tym drugim wypadku pojeździmy oczywiście po stołach, dziecięcych pokojach, czy też nawet w… Tartaku?\nAutorzy za pomocą zwiastuna pokazują tryb Battle Mode, w którym maksymalnie dwunastu zawodników zmierzy się w przykładowo walce o flagę, rywalizacji o terytorium, czy też typowym Team Deathmatch na zasadach sześć na sześć. Deweloperzy zapowiedzieli przygotowanie piętnastu miejscówek, które mają zaoferować bardzo różnorodną zabawę.\nOdnoszę wrażenie, że w tym przypadku idealnym wabikiem na graczy byłaby dobrze przygotowana beta. Kilka dni intensywnej zabawy mogłoby zachęcić niektórych do pełnej wersji.\nMateriał: Micro Machines World Series gigantyczny mikro chaos! Gameplay zwiastun\nTagi: Codemasters Micro Machines World Series trailer\nNastępna wiadomość: Ubisoft otwiera nowe studia we Francji i Niemczech Ubisoft znane wszystkim graczom za sprawą głośnych serii takich jak Assassin's Creed czy Far Cry otworzyło nowe studia we Francji i Niemczech. Tym...


W poniedziałek po godz. 21, policjanci zespołu patrolowo-interwencyjnego, podczas patrolu ulic miasta, zauważyli siedzącego na chodniku mężczyznę. Z uwagi na bardzo niską temperaturę powietrza, funkcjonariusze podjęli interwencję wobec mężczyzny. Okazało się, że jest to 56-letni bezdomny. Badanie alkomatem wykazało, że miał 2 promile alkoholu w organizmie. Bezdomny mężczyzna został przewieziony do Miejskiego Ośrodka Zapobiegania Uzależnieniom w Przemyślu. Szybka i skuteczna interwencja policjantów uratowała życie 56-letniemu mężczyźnie.\n23 stycznia 2019 in PRZEWORSK, WIADOMOŚCI\tby Izabela


Stylizacja z czarnym dresem i czerwonymi tenisówkami -\nStylizacja z czarnym dresem i czerwonymi tenisówkami\nEstera Owczarz — 21 maja 2018\nJeżeli obserwujecie mnie na Instagramie, to na pewno wiecie już, że wybraliśmy się w podróż do przepięknego Mediolanu. W końcu mieliśmy okazję przetestować możliwości nowej lustrzanki (Nikon D750) i obiektywu i muszę szczerze przyznać, że mimo iż nadal uczymy się robić nimi zdjęcia, to już widzę, że ich jakość jest o wiele lepsza niż tych, które robiliśmy starym aparatem (Nikon D5200). Bez wątpienia można z tego sprzętu dużo “wyciągnąć”, więc nie pozostaje nam nic innego, jak tylko zgłębiać tajniki fotografii, ćwiczyć, ćwiczyć i jeszcze raz ćwiczyć. Spodziewajcie się więc w najbliższym czasie mnóstwa zdjęć na blogu!\nDziś chciałabym pokazać wam stylizację z czarnym dresem ze sklepu Naoko. Dobrałam do niego czerwone tenisówki Born2be. Moja miłość do wstążek i bardzo szerokich sznurowadeł nie słabnie, więc wybrałam właśnie takie. Mam nadzieję, że spodobam wam się w takim sportowym wydaniu :-) Buziaki!\nBluza i spodnie – Naoko.Store\nTags: sportowe stylizacjestylizacje\nNext post Stylizacja z granatową sukienką w kropki i wiklinową torebką\nPrevious post Neonowe pyłki Smoky Effect NeoNail - kolorowy dymek na paznokciach\n21 maja 2018 at 18:56\t— Odpowiedz\nLubie taki styl, na luzaka :) najwygodniej :) Rzeczywiście jakoś zdjęć lepsza, czekam na więcej fotek :)\n22 maja 2018 at 14:42\t— Odpowiedz\nCzerwone buty idealnie pasują do tego dresu ♥\n22 maja 2018 at 15:02\t— Odpowiedz\n19 marca 2021 at 16:49\t— Odpowiedz\nBardzo mi się podobają tenisówki. Po długich poszukiwaniach znalazłam podobne w sklepie na stronie internetowej.


Nowe kierownictwo prokuratury | Dziennik Polski\nNowe kierownictwo prokuratury\n- Wiele śledztw trzeba właściwie poprowadzić - twierdzi Henryk Stawicki (INF. WŁ.) Minister sprawiedliwości Stanisław Iwanicki odwołał wczoraj kierownictwo krakowskiej prokuratury. Swoje dotychczasowe stanowiska stracili: powołana w lutym przez Lecha Kaczyńskiego prokurator okręgowa Maria Czapik i jej dwaj zastępcy oraz naczelnicy dwóch wydziałów. Nowym szefem Prokuratury Okręgowej został Henryk Stawicki, dotychczasowy naczelnik Wydziału Postępowania Sądowego w tej prokuraturze.\nWarszawskie zmiany w Krakowie\n- Wiele śledztw trzeba właściwie poprowadzić - twierdzi Henryk Stawicki\n(INF. WŁ.) Minister sprawiedliwości Stanisław Iwanicki odwołał wczoraj kierownictwo krakowskiej prokuratury. Swoje dotychczasowe stanowiska stracili: powołana w lutym przez Lecha Kaczyńskiego prokurator okręgowa Maria Czapik i jej dwaj zastępcy oraz naczelnicy dwóch wydziałów. Nowym szefem Prokuratury Okręgowej został Henryk Stawicki, dotychczasowy naczelnik Wydziału Postępowania Sądowego w tej prokuraturze.\nOdwołani dwaj zastępcy prokuratora okręgowego to: Andrzej Jędrzejczyk - mianowany na prokuratora krajowego w ostatnich dniach urzędowania ministra Lecha Kaczyńskiego oraz Jerzy Engelking, który wróci do pracy w Prokuraturze Apelacyjnej w Katowicach. Ich miejsce zajmie prokurator Ryszard Tłuczkiewicz.\nProk. Krzysztofa Dratwę, odwołanego naczelnika Wydziału Śledczego, zastąpi prok. Beata Skowronek, a prok. Ewę Baran, naczelnika Wydziału Organizacyjnego - prok. Janina Chmielewska-Łucka.\n- To będzie ciężka praca. Jest bowiem wiele śledztw, które trzeba właściwie poprowadzić i szybko skończyć - powiedział "Dziennikowi" nowo mianowany prokurator okręgowy Henryk Stawicki. - Mam nadzieję, że uda mi się też doprowadzić do tego, by poszczególne jednostki prokuratury funkcjonowały prawidłowo i miały właściwą obsadę kadrową. Nie wykluczam zmian personalnych.\nWedług odwołanej prokurator Marii Czapik, praca krakowskiej prokuratury w okresie sprawowania przez nią funkcji kierowniczej stała się efektywniejsza. - W ciągu czterech i pół miesiąca podnieśliśmy wskaźnik skuteczności ścigania o 6,4 proc. Wpływ na to miały m.in. zmiany kadrowe, które zmobilizowały do pracy załogę oraz podniosły jej poziom merytoryczny, a także większa skuteczność nadzoru kierowników jednostek. Pragnę przypomnieć, że wcześniej krakowska prokuratura była na przedostatnim miejscu w kraju - powiedziała nam prok. Czapik. - Wczoraj od ministra sprawiedliwości usłyszałam, że sytuacja w naszej prokuraturze wymaga odwołania dotychczasowego kierownictwa. Minister nie podał jednak przyczyn. Mogę więc tylko domniemywać tych przyczyn, ale swoich domysłów nie mam prawa przedstawiać.\nProk. Maria Czapik, choć jest prokuratorem apelacyjnym, jeszcze przez pół roku będzie pracowała - jako oddelegowana - w Prokuraturze Okręgowej.\nMinister Stanisław Iwanicki powiedział dziennikarzom, że "sytuacja w tutejszej prokuraturze jest wysoce niezadowalająca, zagrażająca wręcz jej właściwemu funkcjonowaniu". - Minister Kaczyński powołał w krakowskiej prokuraturze na różne stanowiska osoby, które w głosowaniach kolegium nie otrzymały żadnego punktu - _stwierdził minister Iwanicki.**- _W związku z tym musiałem podjąć określone działania reorganizacyjno-kadrowe. W prokuraturze ma być normalnie. Profesjonalizm nowo mianowanych osób jest dużo większy od profesjonalizmu ich poprzedników. Podobnie jest z etyką zawodową i sposobem wykonywania funkcji kierowniczych..\nPrzypomnijmy: 14 lutego, tego roku minister Lech Kaczyński, ze względu na kiepskie wyniki, odwołał prok. Małgorzatę Mach, która kierowała krakowską Prokuraturą Okręgową przez ponad 8 lat, i powołał na to stanowisko prok. Marię Czapik, która otrzymała równocześnie nominację na prokuratora Prokuratury Apelacyjnej. Na Zgromadzeniu Prokuratorów przy Prokuraturze Apelacyjnej 7 osób głosowało przeciwko tej nominacji, a tylko 3 były za nią. Opinia Zgromadzenia Prokuratorów nie jest jednak wiążąca dla ministra, który - jak to żartobliwie oceniło środowisko w związku z datą 14 lutego (dzień św. Walentego) - dokonał "przewrotu walentynkowego" i zaplanowanych zmian personalnych.\nZastępcą prok. Marii Czapik został Andrzej Jędrzejczyk, wobec którego na początku lat 90. było prowadzone postępowanie dyscyplinarne w związku z zarzutem naruszenia zasady apolityczności prokuratury. Środowisko krakowskich prawników do dziś pamięta zaproszenie do prokuratury jako gościa lidera KPN Leszka Moczulskiego. Do tego zaproszenia miało dojść z inicjatywy prok. Jędrzejczyka i prok. Zbigniewa Wassermanna, który przez ministra Kaczyńskiego został powołany do Prokuratury Krajowej. Przed kilkoma dniami prok. Wasserman został odsunięty od nadzorowania pracy prokuratury przy najważniejszych sprawach dotyczących przestępczości zorganizowanej.\nFot. Piotr Kędzierski (c)\nHENRYK STAWICKI - nowy szef Prokuratury Okręgowej - zaczął pracę w Prokuraturze Rejonowej dla Krakowa Śródmieścia w 1981 roku, na kilka miesięcy przed wybuchem stanu wojennego. Wkrótce przerwał ją na 9 lat. Po powrocie do prokuratury w 1990 r. pracował najpierw w jednej z prokuratur rejonowych okręgu częstochowskiego, a następnie - przez cztery lata - w Departamencie Legislacyjnym Ministerstwa Sprawiedliwości. Zajmował się pisaniem aktów wykonawczych do kodeksów karnych. Trzy lata temu wrócił do Krakowa, gdzie zaproponowano mu stanowisko naczelnika Wydziału Postępowania Sądowego. Pełnił je do wczoraj.\nLech Kaczyński o prokuraturze krakowskiej\n(INF. WŁ.) Wczoraj portal internetowy INTERIA.PL przeprowadził czat z Lechem Kaczyńskim, niedawno odwołanym ministrem sprawiedliwości. Były minister powiedział m.in.: "Zmiana w prokuraturze krakowskiej, która ma nastąpić (rozmowa odbywała się przed przyjazdem min. Stanisława Iwanickiego do Krakowa - red.), jest zmianą ludzi, którzy postawili tę prokuraturę na nogi w ciągu kilku miesięcy i wykryli parę bezpodstawnie umorzonych śledztw".\nNieoficjalnie dowiedzieliśmy się, że były szef resortu sprawiedliwości miał na myśli umorzenie kilku śledztw dotyczących przestępczości zorganizowanej. (K.W.)


Ja jestem słowem\ni w słowie żyję.\nPobierz ebookCzytaj online\nJa jestem z Tobą, ale czy Ty jesteś ze Mną? Czy nie jest tak, że przychodzisz do Mnie zawsze, kiedy w Twoim życiu źle się dzieje? Powiadam Ci, że mało kto wielbi i kocha całym sercem mego Ojca, kiedy mu się dobrze wiedzie. Zatem, czy cierpienie, które prowadzi do Mnie, można nazwać złym? Czy nie dopuszczam w Twoim życiu ognia, aby wypalił on wszystkie chwasty? Każdy, kto cierpi, bardzo się boi...\nJ 1, 1-5. 9-14 „A Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas”.\nJa jestem słowem i w słowie żyję. Od słowa powstał ten świat, bo jeżeli Ja jestem słowem, to mój Ojciec również nim jest. Zanim przyszedłem na świat, było słowo, lecz to słowo, które Stworzyciel Wam dał, stało się ciałem. Ciałem, które zostało wydane za Wasze grzechy. Ciałem, które zostało ukrzyżowane i pochowane. Ciałem, które zmartwychwstanie. Nie widzicie już Mego ciała, lecz cały czas...\nŁk 1, 26-38 „Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego”.\nDla mojego Ojca naprawdę nie ma nic niemożliwego. Chciałbym pokazać Ci to na Twoim przykładzie. Nie widzisz Mnie oczyma oraz nie słyszysz swoimi uszami. Przenikam Cię, dlatego słyszysz mój głos w swoim sercu. To nie jest Twoje natchnienie, lecz prawdziwy głos Syna Bożego – tego, który jest zmartwychwstały. Po ludzku nie mieści Ci się to w głowie, lecz dla Boga nic nie jest niemożliwe. Ja mogę...\nŁk 19, 41-44 „Bo przyjdą na ciebie dni, gdy twoi nieprzyjaciele otoczą cię wałem, oblegną cię i ścisną zewsząd”.\nNaród żydowski odrzucił Syna Bożego, więc i sam został odrzucony. Kim jest mój Ojciec, który pozwala, aby zburzono Jego świątynie? Powiadam Ci, że mój Ojciec się we Mnie objawił, dlatego to już nie jest Jego świątynia, ponieważ nie chrzcili w niej Jego Syna. To nie jest tak, że lud Izraela został odrzucony przez mego Ojca, jednakże kiedy odrzucili oni Syna Jedynego, sami na siebie wydali zgubę...\nŁk 15, 1-10 „Na to szemrali faryzeusze i uczeni w Piśmie: «Ten przyjmuje grzeszników i jada z nimi»”.\nCzy ktoś bulwersuje się, kiedy lekarz przyjmuje i odwiedza chorych? Czy ktoś zastanawia się i myśli sobie: jak on śmie z nimi rozmawiać? Powiadam Wam, że wielu z Was również i dzisiaj oburza się, kiedy mój kościół otwiera się na grzeszników. Lęk przed spotkaniem z grzesznikiem, nie może być większy od Bożego Miłosierdzia. Kto zwyciężył świat? Ja czy zły duch? Grzesznik nie zrobi Ci krzywdy, jeśli...\nŁk 17, 11-19 „Wstań, idź, twoja wiara cię uzdrowiła”.\nWiara we Mnie uzdrawia. Wiara sprawia, że dusza przybliża się do Ojca, a tylko u Ojca jest zdrowa. Dlaczego jest tak, że wielu się modli o odzyskanie zdrowia i niektórzy go nie otrzymują, a inni wychodzą ze spotkania ze Mną uzdrowieni? Jeżeli prosisz o uzdrowienie serca, to zawsze zostaniesz wysłuchany, ponieważ już wtedy, kiedy się modlisz o nawrócenie, w tym czasie się nawracasz, bo nie modlisz...\nMt 25, 29-30 „A sługę nieużytecznego wyrzućcie na zewnątrz – w ciemności! Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów”.\nKto wierzy, że istnieje Stworzyciel, musi również wierzyć, że istnieje piekło i niebo. Tak jak wielokrotnie starałem się za mojego życia opisywać, jakie jest królestwo niebieskie, tak rzadko opisuję otchłań piekielną. Często w mojej Ewangelii można przeczytać, że ona istnieje i znajduje się tam ogromne cierpienie. Piekło istnieje i dusza, która tam trafia, istnieje nie w życiu, lecz w śmierci...\nMt 4, 18-22 „Pójdźcie za Mną, a uczynię was rybakami ludzi”.\nCo to znaczy łowić ludzi? Ryby zazwyczaj łowi się, aby je skonsumować, dlatego która ryba została złowiona, to umiera. Tak i jest z człowiekiem, jeżeli zostanie przeze Mnie złowiony – również umiera. Jego śmierć nie jest natomiast cielesna jak w przypadku ryby. Jest to śmierć swojego dawnego życia, swoich grzechów i złych przyzwyczajeń. Często jest tak, że kto ma komfortowe życie, boi się zostać...\nMt 8, 23-26 „Czemu bojaźliwi jesteście, małej wiary?”.\nWielu z Was, którzy uznają się za niewierzących, tak naprawdę odrzuca moją naukę nie z tego powodu, że nie macie łaski wiary, lecz przez lęk. Boicie się, że pójście za Mną oznacza rezygnację z Waszego wygodnego życia. Powiadam Wam, że życie ze Mną jest niewygodne dla ciała, lecz wygodne dla ducha. Ciało szuka uciech świata, duch szuka Stworzyciela. Kiedy człowiek jest bardziej szczęśliwy? Kiedy...\nŁk 1, 26-38 „Będzie panował nad domem Jakuba na wieki, a Jego panowaniu nie będzie końca”.\nCzymże jest koniec, a czym początek? Jeżeli Ja jestem początkiem i końcem, to czy nie jest to to samo? Zawsze jak coś się kończy, to zaczyna się nowy początek. Niemożliwy jest brak następstwa po końcu. Nawet jak nic się nie dzieje po końcu, to jest to nowy początek, gdzie nic nie ma miejsca. Jeżeli drogą umysłu człowiek potrafi zrozumieć, że tak naprawdę nie ma końca zakończonego, bo po końcu...


Tomillo: właściwości, zalety i przeciwwskazania | Tomillo: właściwości, zalety i przeciwwskazania – tvalsalam.tv\ntymianek Jest to jedna z roślin i zioła najczęściej używane, nie tylko wśród kuchni smak wielu przepisów, ale także jako składnik naturalne środki w celu łagodzenia objawów łagodnych i powszechnych dolegliwości, takich jak trudnej trawienia. Chociaż jego używanie jest najczęściej stosowany jako naturalny środek aromatyzujący lub jako trawa na herbatę, tymianek może być również używany jako olejek.\nTymianek, podjęte w wlew, Pomaga złagodzić problemy z oddychaniem. Wcale nie, tylko właściwość tymianku, ponieważ jest to również antyseptyczne i dezynfekujące dzięki jego zawartości tymolu. W istocie, jednym z celów, które wspiera tymianek i mniej znana, jest stosowany jako odkurzacz, tymianek dodanie gorącej wody i niewielkiej ilości mydła. Pozostawiono do oziębienia, sprayu do czyszczenia powierzchni rozpyla.\nWracając do rozdziału na temat zdrowia, tymianek, zmieszane z miód, Może być stosowany jako środek dezynfekujący rana. Posiada również właściwości tymianku przeciwutleniacze, Dzięki zawartości flawonoidów, oprócz tego, że jest doskonałym źródłem minerałów (wapń, żelazo, mangan) i włókna.\nTymianek ma działanie terapeutyczne, bycie dobrym sojusznikiem w celu zmniejszenia objawów problemów, astma czy zapalenie oskrzeli. Spróbuj przygotowywania naparu miodu, wody, tymianek i odrobiną soku z cytryny. Działanie rozszerzające oskrzela.\nJeśli masz problemy trawienie, starać napar z tymianku po głównych posiłkach (obiad i kolacja). Dodaj łyżeczkę tymianku w filiżance wrzątku. Pozostawić do ostygnięcia, filtr i wziąć dwa razy dziennie.\nTymianek jest również dobrym sprzymierzeńcem zdrowie kobiet, przyczyniając się do złagodzenia skurcze menstruacyjne i dyskomfort z zespołem napięcia przedmiesiączkowego. Ma też inne efekty rozpoznawanych w celu złagodzenia objawów chorób, takich jak zapalenie stawów, wypadanie włosów, zapalenie krtani, zmęczenie, stres lub skurcze mięśni. Jest to również dobre dla łagodził stres.\nNależy zachować szczególną ostrożność, gdy olejek tymiankowy jako używany, ponieważ nadmiar tymol może być odwrotny do zamierzonego. Jeśli cierpisz na wrzody, choroby serca lub w czasie ciąży, to najlepiej nie używać olejku z tymianku.\nMożesz być także zainteresowany: 7 antydepresantów kalendarzowych i skuteczne i zobacz co najlepsze herbata łagodzi bóle menstruacyjne.\nChleb węgiel: Właściwości i przeciwwskazania\nKefir wodny: właściwości, zalety i przeciwwskazania\nStønn under sex: hva som forårsaker\nGrávida Tinta Corporal: As melhores ideias [FOTOS]\n5 avantages de botox capillaire\nBronzing Powder: Best [PHOTOS]\nKyphosis causes, treatment and corrective exercises


Afryka mniej znana – "Witamy w białej Afryce" Wojciech Rogala – Miasto Książek\nNie oznacza to, że nie czytam niczego. Na kilka tygodni staję się współczesnym człowiekiem – zamiast przerzucania stron, otwieram kolejne karty w przeglądarce. Czytam wszystko, co znajdę na temat kraju, który sobie wymyśliłam jako cel letniego wyjazdu. Nie mam wtedy ochoty na książki, co nie znaczy, że nie gromadzę literatury z danym krajem związanej. Zdobywanie wiedzy związanej z organizacją podróży pochłania mnie jednak całkowicie i dopiero, kiedy wyłania mi się sensowny plan, zaczynam wracać do normalności.\nLista przeczytanych w czerwcu książek jest więc żałośnie krótka. W momencie, w którym podjęliśmy decyzję, że w tym roku wreszcie dotkniemy kontynentu, o którym tylko mówiliśmy od lat, mentalnie przeniosłam się do Namibii. Czytam namibijską prasę, wpatruję się w mapy, przeglądam fora internetowe. Próbuję cokolwiek zrozumieć. I wtedy w księgarniach pojawia się książka o Namibii – jedna z niewielu polskich książek o tym odległym kraju!\nWojciech Rogala, wrocławski podróżnik, napisał o białych mieszkańcach Namibii. Nie wiem, czy można powiedzieć, że jest ich tam dużo – stanowią 6% całej populacji. Ich wpływ na kształt kraju jest jednak olbrzymi, chociażby dlatego, że należy do nich większość ziemi. Namibia to była niemiecka kolonia, co widać choćby w niemieckich nazwach ulic. Kiedy powiedziałam córce, dokąd jedziemy, rzuciła się do przeglądania internetu (niedaleko pada jabłko). Zaczęła od spraw najistotniejszych – jakie tam żyją koty i co się je. Z kotami poszło łatwo, przy informacjach o potrawach zadumała się, po czym spytała: Co to jest bratwurst?\nPrzeczytałam więc „Witamy w białej Afryce” z zaciekawieniem, przeplatając lekturę z wydaną kilka lat temu, doskonałą i wstrząsającą „Zbrodnią Kajzera”, opowiadającą o ludobójstwie, którego Niemcy dokonali na ludziach z grup Herero, Nama i kilku innych na początku XX wieku. I choć cieszę się niezmiernie, że ukazała się nowa książka o Namibii, nie mogę ukryć, że jej lektura mnie nie zachwyciła.\nAfrykaliteratura podróżniczaliteratura polskaNamibia\nReply\tNiedzielna dziesiątka – książki o południowo-zachodniej Afryce – Miasto Książek 22 marca 2019 at 23:32\n[…] Wojciech Rogala „Witamy w białej Afryce” – moja opinia tutaj. […]\nSkomentuj Niedzielna dziesiątka – książki o południowo-zachodniej Afryce – Miasto Książek Cancel Reply


Projekt | Forum Bukmacherskie | Zakłady bukmacherskie\nTemat na forum 'Programy Bukmacherskie' rozpoczęty przez PanKoperek, Wrzesień 7, 2018.\nProgram typuje tylko gospodarzy, oparty na własnym algorytmie. Kursy pochodzą z naziemnych bukmacherów ( fortuna , STS, Toto Mix, forBet ), ( najwyższe dostępne ) , więc wyniki będą zawierały podatek 12%. Wnioski wstępne po 100 zdarzeniach ( choć już było testowane na historycznych zdarzeniach ).\n1) Oeste - Goianiense 2.45\n2) Bytovia - Tychy 2.60\n3) Figureiense - CAS 2.02\n4) Fukuoka - Yamaga 2.45\n5) Krasnodar 2 - Kursk 2.10\nPanKoperek, Wrzesień 7, 2018 Reputacja: (0)\nPanKoperek, Wrzesień 7, 2018\n6) Fluminense- Botafogo 2,5\n7) Internacional - Gremio 2,45\nPanKoperek, Wrzesień 9, 2018 Reputacja: (0)\nPanKoperek, Wrzesień 9, 2018\nProgram typuje tylko gospodarzy, oparty na własnym algorytmie.\nSory za śmiecenie, ale nie traktuj tego postu jako spam. Jak nie pasuje, to pójdzie do kasacji ... (nie ma info o zakazie pisania).\nNie ma czegoś takiego jak algorytm, raczej trzeba to traktować to jako pomysl na gre. Ze wszystkich tkzw pomysłów na gre sprawdza się tylko jeden, tj normalna gra. Nikt tego nigdy nie zmieni na calym świecie!\nAlgorytm stosuje Bukmacher przy ustalaniu kursów, jest to zwykłe obliczanie wartości bez większego angażowania się. Tu nie ma miejsca na żadną magię i obliczenia po nie wiadomo czym kto wygra i w jaki sposób. Podobnie jest po stronie gracza, żadne cyferki, działania czy algorytm w niczym nie pomogą. Na pierwszym miejscu i tak jest zwykły wybór zdarzenia pod Twój pomysł. To nie jest żaden algorytm i Ci którzy tak to nazywają to tylko mydlą oczy nawinym, albo sami wierzą w św Mikołaja.\nPodsumowując a zarazem się powtarzając: jedyny skuteczny sposób dla każdego Kowalskiego na grę i to na całym świecie to normalna gra (stawkowanie, budżet, dlugoterminowe cele, umiejętność wyszukiwania value, single, duże/male rynki, dostepny buk, gra pre-match, powtarzalność, trzymanie sie sztywnych zasad non-stop, chłodna głowa i ZERO presji!). Ty ogłaszasz że masz coś, co nie istnieje ... Efekt końcowy może byc tylko jeden ...\n''Algorytm – skończony ciąg jasno zdefiniowanych czynności, koniecznych do wykonania pewnego rodzaju zadań. Sposób postępowania prowadzący do rozwiązania problemu,,\nna sobotę i niedzielę rano(na południe dojdzie )\n8) Wrexham - Ebsfllet 2,20\n9) Boa - Paysandu 2,43\n10) Criciuma - Avai 2,62\n11) Goias - A.Goianiense 2,17\n12) Chiba - Fukuoka 2,56 Fukuoka doprawadza do remisu w 93 minucie ....\nPanKoperek, Wrzesień 14, 2018 Reputacja: (0)\nPanKoperek, Wrzesień 14, 2018\n12) Chiba - Fukuoka 2,56\nDo rozwiązania problemu... Tak jak cytujesz Więc czego jeszcze nie rozumiesz? Fantazja, a algorytm to jest różnica. Mam to samo 2x powtarzać ...\nZion.Williamson, Wrzesień 14, 2018 Reputacja: (0)\n13) Santos - Sao Paoulo 2,42\n14) Silkeborg- Helsingor 2,12\nzapomniałem dodać, że stawka to 50 zł\nPanKoperek, Wrzesień 16, 2018 Reputacja: (0)\nPanKoperek, Wrzesień 16, 2018\nvecchio cucs Użytkownik\nInteresujące . A najbardziej interesuje mnie szacowane przez Ciebie prawdopodobieństwo wygranych w długim okresie.\nGram dość podobnie tylko ,że na away win z kursami około 2 . Stawkowanie progresywne uwzględniające obecny wynik (w przypadku strat ) oraz uzyskanie określonego prawdopodobieństwa w długim okresie czasu ( tj.na sezon ) Wystarczy mi w zupełności 45 % wygranych .\nNo i jestem ciekawy sposobu doboru meczy . Mnie interesują tylko dane statystyczne i rozkład kursów. Wychodzę z założenia ,że buk potrafi to lepiej ode mnie a na dodatek ma możliwości pozyskania innych danych.\nJeśli Cię to zainteresowało chętnie pogadam ...\nvecchio cucs, Wrzesień 18, 2018 Reputacja: (0)\nvecchio cucs, Wrzesień 18, 2018\n15) Krasnodar 2 - Spartak 2 2,40\nPanKoperek, Wrzesień 19, 2018 Reputacja: (0)\nPanKoperek, Wrzesień 19, 2018\n16) Chico - Patriotas 2,95\n17) Sp.Lugueno - Guarni 2,70\n18) Acrington- Wimbledon 2,45\n19) Oldham - Colchester 2,60\n20) Tranmere - Newport 2,05\n21) Kofu- Okayama 2,15\n22) Mito - Niigata 2,25\n23) Chiba - Yokohama 2,76\nPanKoperek, Wrzesień 20, 2018 Reputacja: (0)\nPanKoperek, Wrzesień 20, 2018\nZdecydowanie podajesz za niskie kursy, tu średnia powinna byc minimum 2.80-3.00 i to netto!\nZion.Williamson, Wrzesień 23, 2018 Reputacja: (0)\nZion.Williamson, Wrzesień 23, 2018


Anna N. Wilk – Litość dla ludożercy | Creatio Fantastica\nAnna N. Wilk – Litość dla ludożercy\n09/05/2017 · by Krzysztof M. Maj\t· in News, Publicystyka, Recenzja filmu.\t·\nRecenzja filmu: Córki dancingu, reż. A. Smoczyńska, Polska: Kino Świat, 2015.\n„Nie obraź się, ale dla mnie będziesz zawsze rybą, czyli zwierzęciem”.\nBasista Mietek do Srebrnej\nPobieżny przegląd polskich nowości filmowych (przynajmniej tych, które trafiają do kin) pozwala dojść do wniosku, że w naszym kraju produkowane są głównie filmy biograficzne, historyczne, komediowe, komediowo-romantyczne, pseudo-komediowe i pseudo-romantyczne. Innymi słowy, miłośnik motywów nadprzyrodzonych mógłby uschnąć na wiór przy takiej „diecie”. Patrząc na polską promocję1 Córek dancingu, reżyserskiego debiutu Agnieszki Smoczyńskiej, m. in. trailer czy kolorowe opakowanie DVD, można by błędnie założyć, że za „tanecznym” tytułem kryje się kolejna polska komedia, tym razem muzyczna. Na szczęście pozory mylą. Film Smoczyńskiej to mroczna opowieść o syrenach, która na tle wspomnianych produkcji jest dla wyobraźni odbiorcy spragnionego fantastyki, niczym trzydaniowy obiad. Córki dancingu nie tylko zostały docenione w 2015 roku przez jury Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni (Nagroda za debiut reżyserski; Kryształowa Gwiazda Elle), ale również od 2016 roku świecą triumfy za granicą – otrzymały wyróżnienia na wielu Festiwalach Filmowych, m. in. w Chicago, Nashville, San Francisco, Porto, Sofii czy w Wilnie. Krytycy chwalą, a widzowie się zachwycają. W czym tkwi tajemnica sukcesu Córek dancingu?\nNoc. Wokalistka Krysia, Basista Mietek i Perkusista (o dziwo, postać nie posiada imienia) dla relaksu grają nad wodą. Ich muzyka przywabia dwie syreny – Złotą i Srebrną. Przy pomocy uwodzicielskiej pieśni proszą one ludzi o wyciągnięcie na brzeg i obiecują, że ich nie zjedzą. Tak rozpoczyna się kariera muzyczna obu demonicznych sióstr w Warszawie lat 80-tych XX wieku oraz pełna grozy historia o zauroczeniu i niemożliwej do uzyskania akceptacji społecznej. Czym bowiem są filmowe syreny? Ludźmi? Zwierzętami? Wprawdzie są drapieżne i żywią się mięsem swoich ofiar, ale jednocześnie dbają o siostrzane więzi, potrafią być lojalne i troszczyć się o innych, a nawet cierpieć, przeżywać radość, miłość, smutek, rozpacz i tęsknotę. Czy zasługują zatem na równe traktowanie? A może ich hybrydalność neguje jakiekolwiek oznaki człowieczeństwa i daje ludziom pełne prawo do pogardzania nimi i postrzegania w kategoriach niższych stworzeń, „zwierząt troszkę bardziej rozumnych”? Twórcy filmu prezentują fascynującą wizję syren, których seksualność i cielesność – skóra pokryta łuską i śluzem2 – nie budzi zachwytu otoczenia, a jedynie przyczynia się do ich zguby. Ponieważ bohaterki nie są uznawane za „prawdziwe” kobiety, odbierane jest im prawo do bycia ludźmi, a w konsekwencji odzierane są z godności i poddawane procesowi uprzedmiotowienia. Aby ocalić swoją niezależność, syreny mają więc do wyboru albo całkowitą alienację od istot ludzkich, albo dostosowanie się za wszelką cenę do ich zasad oraz norm kulturowych. Szczególnie wart uwagi jest wątek Srebrnej (rewelacyjna w tej roli Marta Mazurek3), która nie zważa na protesty siostry i decyduje się zaryzykować własne życie i utracić swoją tożsamość – tożsamość syreny, byle tylko Mietek ją w końcu zaakceptował i pokochał. Czy warto jednak poświęcić swoją unikatowość na rzecz miłości?\nWprawdzie większość krytyków w kreacji głównych bohaterek dostrzega metaforę losu imigrantów, w Córkach dancingu można zauważyć również rozważania nad odwiecznym dylematem: co ma większy i bardziej pozytywny wpływ na jednostkę – natura czy kultura. Film pozostawia odbiorcę bez jednoznacznej odpowiedzi. Osobiście uważam, że zarówno dla Srebrnej, jak i Złotej pewnie byłoby lepiej, gdyby zignorowały grających muzyków i po prostu popłynęły dalej.\nCórki dancingu umiejętnie scalają elementy musicalowe z baśniowością, groteską i horrorem, oferując widzowi niezapomniane doznania audiowizualne. Uważny odbiorca zauważy, że w czołówce pojawiają się obrazy Aleksandry Waliszewskiej, współczesnej artystki polskiej, której gwasze oddają atmosferę sennego koszmaru. Sam film jest prawdziwym dziełem sztuki – umiejętne wykorzystanie światłocienia, kreatywna scenografia i kolorystyka, a także wyrazista charakteryzacja i choreografia doskonale się komponują, tworząc istną ucztę dla oczu. Z kolei „ucztę dla uszu” zapewniają piosenki, stworzone na potrzeby Córek dancingu przez Ballady i Romanse, zespół znany głównie z poezji śpiewanej, którego członkami są dwie siostry – Barbara i Zuzanna Wrońska oraz Marek Dziedzic, Radosław Łukasiewicz i Marcin Ułanowski. Do ścieżki dźwiękowej zaliczają się intrygująco brzmiące covery znanych utworów (Daj mi tę noc; Byłaś serca biciem) oraz piosenki inspirowane muzyką elektroniczną z lat 80-tych (m. in. Przyszłam do miasta; Czary Mary). Utwory muzyczne na długo zapadają w pamięć.\nNależy zwrócić uwagę na fakt, że reżyserski debiut Smoczyńskiej nie jest stworzony dla „przeciętnego oglądacza filmów”. Wprawdzie fabuła (szczególnie w drugiej połowie) jest w dużym stopniu zainspirowana baśnią Mała Syrenka autorstwa Hansa Christiana Andersena, jej znajomość jednakże nie ułatwia zrozumienia całej treści. Akcja, a także odwołania do polskich realiów historycznych, jak i psychologiczny realizm postaci nie występują praktycznie w Córkach dancingu, wyparte przez bogatą symbolikę oraz irracjonalność i absurd poszczególnych scen (dozowanie członkom zespołu kroplówki z wódką czy syreny pozujące do zdjęć w króliczych uszach na głowie i w gigantycznych pończochach na ogon należą akurat do tych „łagodniejszych” przykładów). Efekt końcowy jest jednak bardzo udany i zadowoli każdego, kto nie boi się wyjścia poza granice utartych schematów. Film dowodzi, że Polak (wciąż) potrafi.\n1 Córki dancingu doczekały się dwóch strategii marketingowych; dostosowanych pod polską i zachodnią grupę widzów. Kiedy angielskojęzyczny trailer, slogany reklamowe i plakaty koncentrują się na postaciach syren i elementach grozy, polskie środki dystrybucji wywołują mylne wrażenie, że film jest komedią romantyczną z elementami musicalowymi.\n2 Smoczyńska przyznaje w wywiadzie dla Journal of Religion & Film, że inspirację dla wyglądu Srebrnej oraz Złotej czerpała z wierzeń oraz podań z XIV i XV wieku, w których syreny przedstawiane były jako „siostry smoków”. W dalszej części wywiadu stwierdza, że fizjonomia bohaterek stanowi również nawiązanie do przemian, jakie przechodzi kobiece ciało w trakcie okresu dojrzewania. R. Ramji, An Interview with Agnieszka Smoczynska, Director of The Lure, „Journal of Religion & Film” 2016, vol. 20, http://digitalcommons.unomaha.edu/jrf/vol20/iss2/31/ [dostęp: 14 marzec 2017].\n3 Za rolę Srebrnej została wyróżniona Nagrodą dla najlepszej aktorki w 2016 roku podczas Festiwalu Filmowego w Nashville.\nAnna N. Wilk, Litość dla ludożercy, „Creatio Fantastica” 2017, nr 1-2 (56-7).\n← Nocne Maratony filmowe z Warsaw Comic Con!\nIzabela Osiadły – Alchemiczka i nieśmiertelny chłopak →


Dzieciaki pokazały klasę. Tym razem na gali plebiscytu! | Gazeta Lubuska\nDzieciaki pokazały klasę. Tym razem na gali plebiscytu!\nNatalia Dyjas-Szatkowska 15 grudnia 2016, 15:43\nW czwartek, 15 grudnia, odbyła się gala plebiscytu "Pokażcie klasę". "Gazeta Lubuska" już po raz siódmy nagrodziła świetne dzieciaki z całego regionu.\n- Hip hip hurra! - taki okrzyk dało się słyszeć niemal co chwilę ze sceny sulechowskiego zboru, gdzie odbyła się finałowa gala naszego plebiscytu „Pokażcie klasę”. To właśnie w jej trakcie „Gazeta Lubuska”, wraz z partnerami, doceniła dziewięć najlepszych klas z całego regionu. Za co? Za kreatywność, pomysłowość, energię, jaką zarażają innych. A dzieciaki i młodzież? Nie potrafiły z radości ze zdobytych wyróżnień i nagród usiedzieć na miejscu.\nAle nie tylko sama gala tak bardzo spodobała się uczniom. Już wykonywanie konkursowych zadań plebiscytu było dla nich nie lada wyzwaniem.\n- Ten konkurs był dla nas testem, czy potrafimy razem pracować, by osiągnąć jeden cel - mówi bardzo dojrzale uczennica Wiktoria Ceglarz z Sulechowa. I dodaje już ze śmiechem: - Można powiedzieć, że zdaliśmy ten sprawdzian na piątkę!\nJak podkreślają nauczyciele i uczniowie, nie o wygraną w plebiscycie chodziło, ale o frajdę.\n- Dla moich dzieci najważniejsza była zabawa. Uczniowie mówili mi: „Nie musimy wygrywać, bo już pokazaliśmy klasę!” - tak o swoich dzieciakach mówi Marcelina Czekurłan-Werk, wychowawczyni klasy 2 „a” z Bogaczowa.\n- Co roku mamy wyzwanie, żeby znaleźć w regionie halę, która was pomieści - żartował prezes zielonogórskiego oddziału Polska Press, Grzegorz Widenka. - Bardzo się cieszymy, że to już siódma edycja plebiscytu, a liczba klas, które chcą pokazać klasę w ogóle nie maleje. Jesteśmy zachwyceni waszą kreatywnością i pomysłami.\n- Diamenty, diamenty i jeszcze raz diamenty - tak podsumował uczniów swojej szkoły, która zdobyła pierwsze miejsce wśród klas gimnazjalnych dyrektor Gimnazjum w Czerwieńsku Przemysław Góralczyk.\nWszyscy nauczyciele zwycięskich klas, byli zgodni co do jednego. Ich dzieciaki są naprawdę niesamowite: - Wiedziałam, że mogę się spodziewać po moich uczniach wiele dobrego - mówi Patrycja Kośmider, wychowawczyni klasy 2 d z Gimnazjum nr 1 w Zielonej Górze. - Ale pozytywnie zaskoczyli mnie też rodzice, którzy zaangażowali się w plebiscyt, jak moi uczniowie. Należą się im słowa uznania.\nZarówno dzieciom, młodzieży, jak i nauczycielom gratulujemy wygranej. I mamy nadzieję, że takie świetne klasy wezmą udział w naszym plebiscycie również za rok!\nW poniedziałek, 19 grudnia, w papierowym wydaniu "Gazety Lubuskiej" podsumowanie plebiscytu oraz obszerna relacja z gali.\n1. miejsce: 2a, Niepubliczny Zespół Szkolno-Przedszkolny w Bogaczowie (1. miejsce od Czytelników, 1. miejsce od kapituły)\n2. miejsce: 3d, Szkoła Podstawowa nr 1 w Lubsku (2. miejsce od Czytelników, 2. miejsce od kapituły)\n3. miejsce: 2a, Szkoła Podstawowa w Krzeszycach (3. miejsce od Czytelników, 3. miejsce od Kapituły)\n4. miejsce: 1a, Szkoła Podstawowa nr 6 w Gorzowie Wlkp. (4 miejsce od Czytelników, 4 miejsce od kapituły)\n5. miejsce: 2b, SP nr 21 w Zespole Edukacyjnym w Zielonej Górze (10. miejsce od Czytelników, 1 miejsce od Kapituły - ex aequo z klasą 2a z Bogaczowa)\n6. miejsce: 3, Niepubliczna Szkoła Podstawowa Happy House w Sławie (6. miejsce od Czytelników, 5. miejsce od kapituły)\n7. miejsce: 2b, Szkoła Podstawowa w Kolsku (5. miejsce od Czytelników, 7. miejsce od kapituły)\n8. miejsce: 3, Publiczna Szkoła Podstawowa w Gościkowie (7. miejsce od Czytelników, 8. miejsce od kapituły)\n9. miejsce: 2k, Szkoła Podstawowa nr 18 w Zielonej Górze (8. miejsce od Czytelników, 6. miejsce od kapituły)\n10. miejsce: 3, Publiczna Szkoła Podstawowa w Niekarzynie (9. miejsce od Czytelników, 9. miejsce od kapituły)\n1. miejsce: 6b Szkoła Podstawowa w Krzeszycach (1. miejsce od Czytelników, 1. miejsce od kapituły)\n2. miejsce: 6a, Szkoła Podstawowa w Kłodawie (4. miejsce od Czytelników, 1. miejsce od kapituły - ex aequo z klasą 6b z Krzeszyc)\n3. miejsce: 4d, Szkoła Podstawowa nr 1 w Sulechowie (3. miejsce od Czytelników, 4. miejsce od kapituły)\n4. miejsce: 4, Zespół Szkół w Wiechlicach, Szkoła Podstawowa im K. Makuszyńskiego, filia w Długiem (2. miejsce od Czytelników, 6. miejsce od kapituły)\n5. miejsce: 6b, Szkoła Podstawowa nr 10 w Gorzowie Wlkp. (6. miejsce od Czytelników, 2. miejsce od kapituły)\n6. miejsce: 6, Publiczna Szkoła Podstawowa w Nietkowicach (5. miejsce od Czytelników, 5. miejsce od kapituły)\n7. miejsce: 6, Szkoła Podstawowa w Brodach (9. miejsce od Czytelników, 3. miejsce od kapituły)\n8. miejsce: 5, Szkoła Podstawowa w Wierzbnie (7. miejsce od Czytelników, 7. miejsce od kapituły)\n9 miejsce: 6, Szkoła Podstawowa w Kolsku (8. miejsce od Czytelników, 8. miejsce od kapituły)\n10. miejsce: 6, Publiczna Szkoła Podstawowa w Gościkowie (10. miejsce od Czytelników, 9. miejsce od kapituły)\nKlasy gimnazjalne i starsze\n1. miejsce: 3b, Gimnazjum w Czerwieńsku (1. miejsce od Czytelników, 3. miejsce od kapituły)\n2. miejsce: 2d, Gimnazjum nr 1 w Zielonej Górze (3. miejsce od Czytelników, 5. miejsce od kapituły)\n3. miejsce: 3a, Gimnazjum w Starym Kurowie (2. miejsce od Czytelników, 7. miejsce od kapituły)\n4. miejsce: 3b, Gimnazjum w Górzycy (5. miejsce od Czytelników, 4. miejsce od kapituły)\n5. miejsce: 1, I Liceum Ogólnokształcące, Zespół Szkół Licealnych i Zawodowych w Sulęcinie (4. miejsce od Czytelników, 6. miejsce od kapituły)\n6. miejsce: 3a, Gimnazjum, Zespół Szkół w Bytomiu Odrzańskim (10. miejsce od Czytelników, 1. miejsce od kapituły)\n7. miejsce: 2, Technikum Ekonomicznego w Ośnie Lubuskim (8. miejsce od Czytelników, 2. miejsce od kapituły)\n8. miejsce: 3b, Gimnazjum w Bobrowicach (6. miejsce od Czytelników, 8. miejsce od kapituły)\n9. miejsce: 1, Gimnazjum w Baczynie (7. miejsce od Czytelników, 10. miejsce od kapituły)\n10. miejsce: 1, Gimnazjum w Bobrowicach (9. miejsce od Czytelników, 9. miejsce od kapituły)\nPrzeczytaj też:Wigilie miejskie i świąteczne jarmarki w Lubuskiem [INFORMATOR]\nNOWE Smog w woj. lubuskim, stan na 24.10.2021. Jakie stężenie PM2.5 i PM10?\nCzy 24.10.2021 w woj. lubuskim jest smog? Aktualny stan zanieczyszczenia powietrza PM10 i PM2.5. Sprawdź, czy w woj. lubuskim przebywanie na zewnątrz jest...


Santogold | WYŻ NISZ\nTag Archives: Santogold\nPosted on 18 08 2008 | 5 Komentarzy\nCały festiwal to 3 dni, 8 scen i około 200 wykonawców. Wiele koncertów się pokrywa, więc jeśli widziałem fragment, będę się starał to wyraźnie zaznaczać. Cały wybór był dość subiektywny, reakcje pokoncertowe okrutne, dyktowane zmęczeniem, przesytem (zwykle nie słucham muzyki przez 12 godzin non-stop), głodem itd.\nSpóźniliśmy się na Kaizers Orchestra, bo wymiana biletów na opaski festiwalowe okazała się dość wąskim gardłem, podobnie zresztą jak przechodząca przez Hasselt dwupasmówka, która zarazem służyła jako przejście dla pieszych pomiędzy terenem festiwalu a polem namiotowym. No i mieliśmy lekkie spóźnienie. W czwartek powitała nas więc Amy MacDonald – sympatyczna i bezpretensjonalna Szkotka śpiewająca na początek popołudnia na dużej scenie. Idealne do tego, żeby dokończyć frytki z majonezem, belgijski przysmak i festiwalowe pożywienie o najlepszym stosunku kaloryczności do ceny. Strategicznie ominęliśmy namiot z The Cribs, wychodząc z założenia, że to nie nasza bajka, i wylądowaliśmy pod sceną Dance Hall na występie Santogold. Zachwyty nad jej płytą trochę mnie ostatnio denerwowały, no bo jednak trochę wtórna w stosunku do M.I.A. Tymczasem ten przyjemny koncert udowodnił, że na scenie rzecz się sprawdza naprawdę dobrze, wykonanie studyjnych niuansów jest co najmniej przyzwoite, a chórek wokalistek-tancerek przebranych w lekko kiczowate stroje okazał się jedną z bardziej widowiskowych formacji na całym Pukkelpopie. Zdaniem mojej żony powinny dostać złoto w konkurencji tańca synchronicznego, gdyby na olimpiadzie ktoś taką wprowadził.\nW przelocie rzuciliśmy uchem na również lekko kiczowatą, ale już znacznie mniej absorbującą muzykę Little Dragon na przesympatycznej scenie Chateau (mała, przytulna, z trybuną dla widzów i okrągłym kształtem – jedna z fajniejszych, jakie kiedykolwiek widziałem na letnich festiwalach, choć przy tym paskudnie duszna). Jaka płyta, taki live. Z pustego to i Salomon. Wiadomo.\nDalej byli Infadels. Zespół lubiany na festiwalach, na Pukkelpopie obecny po raz trzeci i mający tu swoją oddaną publiczność. Ja rozumiem mieć chwytliwe refreny. Ale ta grupa ma same refreny. Uciekliśmy więc, żeby zobaczyć od początku Menomenę w Chateau. I żeby się przekonać, że trzech facetów na scenie (przystojnych, to fakt) to bywa trochę za mało. Tym albo brakuje ogrania koncertowego, albo mają kłopoty z pokazaniem atutów swoich niezłych kompozycji w warunkach scenicznych. Tyle tytułem eufemizmów. Bo jeśli mam być bardziej precyzyjny: w aranżach ich koncertowych kawałków są takie dziury jak w ciele Lemoniadowego Joe po postrzale (to porównanie to taki mały test wiekowy dla czytelników niniejszego bloga). Ale zdzierżyliśmy twardo prawie do końca, bo na zewnątrz szalał Serj Tankian, jak się okazało – kompletnie nieszkodliwy koleś, który śpiewa dziś piosenki przy pianinie. Te czasy…\nPod namiotem Marquee (druga co do wielkości scena) zameldowaliśmy się punktualnie na koncert Joan As Police Woman. Nie widzieliśmy artystki w Hard Rock Cafe (i podobno słusznie, bo to lokal, w którym jeszcze nie udało się dobrze nagłośnić koncertu, a mówią, że ten w tej materii niczego nie zmienił), ale za to mamy piękne wspomnienia z jej poprzedniej trasy europejskiej i berlińskiego Lido. Tu spodziewałem się klapy, bo nowa płyta taka jakby mniej „koncertowa”, tymczasem występ sprawił, że zupełnie inaczej spojrzałem na album. A przede wszystkim na to, jak urosły umiejętności wokalne Joan między pierwszą a drugą płytą. Szkoda tylko braku Antony’ego w „I Defy”, ale basistka i nowy perkusista nieźle wybrnęli z zadania, dzieląc się partią Antony’ego po połowie. 🙂 Niektóre z nowych utworów – choćby „Holiday” – w wersji scenicznej na trzy instrumenty wypadły lepiej niż ze smyczkami i smaczkami studyjnymi. W sumie od tego koncertu zaczął się dla mnie festiwal.\nZostawiliśmy British Sea Power fanom British Sea Power i poszliśmy zobaczyć Tricky’ego. Tu było gęsto od ludzi i głośno, ale to, co usłyszeliśmy, tylko utwierdziło nas w przekonaniu, że Tricky skończył się na „Maxinquaye”. Chwyta za pompatyczny, rockowy banał, ale robi to z mniejszym wdziękiem niż jego koledzy z Massive Attack, próbuje śpiewać, nie wychodzi mu źle, ale chciałbym nieśmiało przypomnieć, że chwilę wcześniej słuchaliśmy Joan Wasser. Okrucieństwo to jedyna słuszna reakcja pozwalająca w konsekwencji wycisnąć z festiwalu to, co najlepsze. Po obejrzeniu finału Tricky’ego, przebiegliśmy wystraszeni na drugi koniec imprezy, o drodze słysząc początek koncertu Iana Browna (widzieliśmy kiedyś i wystarczy). Na drugim końcu był namiot o nazwie Club, a w nim – koncert Hadouken!, grupy grindie (grime + indie), co przekładało się na efekt końcowy tak, że muzyka była bardziej grime, a wygląd bardziej indie. Średnia wieku spadła już chyba do 15 lat, a językiem dominującym wśród publiczności stał się angielski. Na scenie też zobaczyliśmy i usłyszeliśmy również młodzież – dużo energii, ale technika i pomyślunek gdzieś w tyle; co tu dużo kryć, mają jeszcze to, co najlepsze, przed sobą, ale na razie nie dorastają do pięt swojemu protektorowi Mike’owi Skinnerowi. Przebiegliśmy na Hot Chip, spodziewając się czegoś lepszego. Sparzyliśmy się w sposób tak zdecydowany, że aż poszliśmy po rozum do głowy i wylądowaliśmy na jednoosobowym występie Henry’ego Rollinsa, który zamiast śpiewać – opowiadał przez mikrofon przez półtorej godziny (jeśli nie liczyć setów didżejskich był to najdłuższy występ festiwalu!), co sądzi o Ameryce, świecie współczesnym, dalszym i bliższym Wschodzie oraz robalach. Wychodziliśmy z namiotu zadowoleni, a jednocześnie trochę rozbici, bo to był na razie (po Joanie) drugi najlepszy koncert dnia…\nW dodatku przed nami był największy dylemat festiwalu. Co wybrać: Mercury Rev czy Iron & Wine. Ostatecznie daliśmy sobie spokój z widzianym wcześniej MR na rzecz grupy, którą przywiózł do Europy Sam Beam, a która z Iron & Wine znanym z płyt okazała się mieć niewiele wspólnego. Ba, to był nieco inny koncert niż ten na Offie (który znam tylko z radia), nieco bardziej, hmm… rockandrollowy. Więcej południowego rocka i improwizacji niż w Mysłowicach, ale trochę kosztem atmosfery. Zazdroszczę więc Offowiczom (a wiem, że byli także na Pukkelpopie, bo mignęła nam koszulka Off Festivalu w tłumie) wyjątkowego koncertu i akustycznego setu, którego zabrakło w Belgii. Choćz drugiej strony – wyszedłem bardzo usatysfakcjonowany, a reakcja publiczności w Hasselt była kapitalna.\nDzięki miłemu rozkładowi koncertów zdążyliśmy zobaczyć prawie całą Róisin Murphy na dużej scenie. Prawie całą dosłownie, bo przebiera się w tej chwili już nie co 15 minut, ale przed każdym utworem, a robi to na środku sceny. Zaczęła tylko w towarzystwie didżejów i chórku, brzmiało jak set do tańca, ale na szczęście rozwinęło się w miarę upływu czasu i wchodzenia kolejnych instrumentów. Jest czego słuchać (i na co popatrzeć), ale Moloko w wersji live to wciąż – jak dla mnie – rzecz nie do pobicia w tej kategorii. Poza tym kto by tam się zastanawiał nad wyższością Bożego Narodzenia nad Wielkanocą, skoro zaraz mieli grać The Flaming Lips. Pobiegliśmy więc do Marquee zająć miejsca. I słusznie, bo FL to ciągle precyzyjnie przygotowany (a zarazem – paradoksalnie – totalnie spontaniczny) show, jakiego nie robi nikt w świecie alternatywnego rocka. Wayne Coyne nie waha się zrobić cyrk z koncertu po to, żeby od początku podgrzać atmosferę. Zjeżdża ze sceny w plastikowej kuli już na powitanie i otwiera jak zwykle utworem „Race For The Prize” z wybuchami armatek wypełnionych konfetti, balonikami, a teraz jeszcze gromadą teletubisiów (przypominam, że to była wersja na Europę Zachodnią) zgromadzonych po obu stronach sceny. Ogólnie rzecz biorąc: jeśli chodzi o dramaturgię, The Flaming Lips zaczynają w takim punkcie, w którym inni kończą. A potem napięcie stopniowo rośnie. Gdyby nie anemiczna reakcja widowni i parę brzmieniowych zaniedbań i okrutnych zniekształceń, ten set utworów z ostatniej płyty i pojedynczych starszych hitów (były piosenki z wczesnego okresu kariery FL!) byłby skończonym mistrzostwem i najlepszym koncertem The Flaming Lips, jaki widziałem. Ale i tak był najlepszym momentem Pukkelpopu dla mnie prywatnie.\nMoże to wina poprzedników, ale koncert Holy Fuck – najlepszej młodej grupy koncertowej wg angielskiej prasy – nie zrobił już na mnie takiego wrażenia. Wszystko brzmiało nieco zbyt matematycznie, spodziewałem się jazgotliwego transu na koniec dnia, a tu zawiało chłodem. Zresztą w ogóle zimno się zrobiło, więc poszliśmy spać. Największy pożytek z takiego zakończenia dnia to fakt, że nazwa grupy, którą zobaczyliśmy jako ostatnią, nieźle oddała stan ducha kogoś, kto zobaczył właśnie na scenie The Flaming Lips.\nParę słów o dniu drugim niebawem. Muszę się wyspać, a po takich ilościach frytek z majonezem trudno się zasypia.\nOtagowane Amy MacDonald, Hadouken!, Henry Rollins, Holy Fuck, Hot Chip, Infadels, Iron & Wine, Joan As Police Woman, Little Dragon, Menomena, Róisin Murphy, Santogold, The Flaming Lips, Tricky\nNOCNA STREFA: Zapomniane nazwiska i trudne nazwy\nDziś pierwsza letnia Nocna strefa, prosimy więc nie zapomnieć, że start o 22.00. Słuchać będziemy fantastycznych wznowień i materiałów cudem odnalezionych w archiwach. Od psychiatry-pianisty z Kalifornii Komedy po libańskich artystów z lat 70. W trzeciej godzinie audycji już tylko retransmisja koncertu grupy Irreversible Entanglements z zeszłorocznej edycji austriackiego Saalfelden Jazz Festival. Zapomnianych nazwisk ani […]\nNOCNA STREFA: Magazyn przedwakacyjny\nPodczas ostatniej czwartkowej audycji omawialiśmy nowości, rozdawaliśmy płyty i wejściówki, komentowaliśmy zwroty akcji na letniej festiwalowej mapie Polski, red. H opowiadał o wrażeniach z Primavery w Porto, a red. CH stopniowo tracił głos (przyjmijmy, że z wrażenia). Cała audycja do darmowego odsłuchu pod tym linkiem. PLAYLISTA 2022-06-23 Perfume Genius – Photograph (LP “Ugly Season”, Matador […]\nNOCNA STREFA: Skazani na bluesa?\nW najbliższy czwartek zapraszamy tych, którzy bluesa czują. I tych, do których w czystej postaci nie przemawia on zupełnie. Posłuchamy nieszablonowych reakcji na bluesa – tych z Polski, z nowych albumów Polskiego Piachu i grupy Koń, oraz tych z daleka, choćby improwizacji Dereka Baileya i oryginalnych utworów Julii Reidy, interesującej się mikrotonowością, choć też nawiązującej […]\nTaśma tygodnia #68 2 07 2022\nUkazało się znowu dużo ciekawych wydawnictw, a na wypadek jakiejś ewakuacji zawsze przyda się playlista, zadbałem więc o planową kontynuację tej serii przed krótką lipcową przerwą rekreacyjną. Zapewniam, że poniższy zestaw jest odporna na warunki pogodowe. W Tidalu, Deezerze i …\nNajłatwiejszy piątek roku 1 07 2022\nDziękuję ci, Panie, za to, że w piątek rano poprzez swego sługę Nicholasa obdarzyłeś nas płytą tak krótką. Dzięki temu nie przepracowałem się w upał, a Nicholas Edward być może odnajdzie w końcu spokój ducha i nie będzie już nagrywać …\nPudel rap 30 06 2022\nOstrzegam: nie bardzo siedzę w temacie. Parę lat temu, zapytany o Drużynę 2115, odpowiedziałbym, że to pewnie jakaś polska grupa fanów Rush, która źle zapisała tytuł płyty, wymyślając sobie nazwę. Ale ta myśl w jakiejś postaci do mnie wróciła po …\nWojna rysunkowa 29 06 2022\nPo pierwsze, dziś chyba można składać życzenia wszystkiego najlepszego Radiu Kapitał, które kończy 3 lata. A jeśli można, to należy – to radio ma to do siebie, że jest bardziej galaktyką autorów niż redakcją z jakimś wąskim i stałym zespołem, …\nCo warto, a co trzeba. Mamy od piłki 28 06 2022\nPraca blogera jest jak molo – kiedyś się kończy. Nie, nie zamierzam skończyć, trawestuję tylko jedną ze złotych myśli trenera polskiej reprezentacji Czesława Michniewicza umieszczonych na jego stronie www, będącej prawdziwą kopalnią krindżu. Piłka nożna – którą od lat śledzę …\n@sprawy_proste Troszeczkę się ciągnie... 1 day ago\n"Spellbound" Siouxsie & The Banshees to niezły pomysł na finał. Przydałby się jakiś mały renesans popularności. #StrangerThings4 1 day ago\nTygodniowa playlista, odporna na warunki pogodowe. Miłych wrażeń. A tym na Open'erze oby już nie wywiewało headline… twitter.com/i/web/status/1… 1 day ago\nPłytę Cave'a z psalmami wolę chyba zapomnieć, ale coś mi się wydaje, że będzie z tym łatwo. Może coś innego z dzisi… twitter.com/i/web/status/1… 2 days ago\nNOCNA STREFA: Zapomniane nazwiska i trudne nazwy haceha.wordpress.com/2022/06/30/noc… 3 days ago\n838 521 wejść


Jesteś tutaj: Start » Dla Pacjentów » Oferta » Rehabilitacja » Trening medyczny\nTrening Medyczny skierowany jest do osób, które po wyjściu z gabinetu fizjoterapeutycznego potrzebują dalszej kontynuacji terapii. Jego podstawy opierają się na poprawie propriorecepcji, czyli czucia głębokiego lub koordynacji wewnątrz mięśniowej. Celem tej formy treningu jest zwiększenie motorycznej kontroli ciała, co pozwala odczuć, że organizm pracuje jako jedna, spójna całość. Z punktu widzenia funkcjonalności istotny jest nie tyle wzrost siły, ile poprawa sensomotoryki (sterowania poprzez układ nerwowy). Dominują ćwiczenia angażujące całe łańcuchy mięśniowe a nie wyizolowane grupy mięśni. Celem treningu jest odtworzenie naturalnej równowagi pomiędzy napięciem mięśni głębokich i powierzchownych. To idealne rozwiązanie dla osób aktywnie uprawiających sport jak i sportowców amatorów. Fizjoterapeuta nie tylko pozwoli Ci pozbyć się bolesnego ograniczenia, bądź dysfunkcji, ale nauczy Cię, w jak w sposób holistyczny, czyli całościowy patrzeć na swoje ciało.\nTa forma treningu skierowana jest zarówno do osób młodszych, gdzie skupiamy się najczęściej na reedukacji i utrwalaniu korzystnych wzorców ruchowych, jak i starszych, u których główny nacisk kładzie się na prewencję dysfunkcji ruchowych.


26 ofert pracy znalezionych w odległości 50 km od Opole, lubelskie\nNie znaleziono ofert pracy w 25 km z Opole, lubelskie\nOtrzymasz możliwość stałego rozwoju swoich kompetencji: liczne szkolenia,.\nElefanco to zespół, który mediuje między pracodawcą, a pracownikiem.\nPokaż wszystkie praca: Elefanco - oferty pracy: Lublin\nUmiejętność realizacji zadań wymagających skupienia i koncentracji na szczegółach.\nWsparcie Działu Koordynacji Procesów Kadrowych w codziennej pracy.\nPokaż wszystkie praca: promedica24.pl - oferty pracy: Lublin\nNowo powstający sklep zoologiczny poszukuję osoby do prowadzenia sklepu.\nJeśli kochasz zwierzęta a przy tym pracowity i odpowiedzialny to czekamy właśnie na…\nPokaż wszystkie praca: Sklep zoologiczny - oferty pracy: Ostrowiec Świętokrzyski\nDodatkowo bardzo nas ucieszy, jeżeli:\nAktualnie do naszego oddziału w Lublinie poszukujemy Kandydatów na stanowisko:\n5E Smaga i Partnerzy Spółka Adwokatów, Radców Praw...\n5E Smaga i Partnerzy Spółka Adwokatów, Radców Prawnych i Doradców Podatkowych*.\nZajmująca się kompleksową obsługą oraz doradztwem przedsiębiorcom prowadzącym…\nPokaż wszystkie praca: 5E Smaga i Partnerzy Spółka Adwokatów, Radców Prawnych i Doradców Podatkowych - oferty pracy: Lublin\nProjekt stażowy dla osób z niepełnosprawnością! OSTATNIE MIE...\nJesteś studentem ostatniego roku lub absolwentem (max. 5 lat)?\nPokaż wszystkie praca: Fundacja Reaxum - oferty pracy: Lublin\nBiegłej obsługi komputera (www, Poczta, Facebook),.\nBardzo dobrej znajomość pakietu OpenOffice,.\nW przypadku praktyk: pokrycie kosztów dojazdu praktykanta do…\nObsługa korespondencji przychodzącej i wychodzącej kancelarii;\nDo zakresu zadań pracy administracyjno-biurowej praktykanta będą należeć w szczególności:\nPokaż wszystkie praca: Komornik Sądowy Aleksandra Sobiesiak - oferty pracy: Lublin\nStaż dla logopedy\nZainteresowania zawodowe związane z tematyką zaburzeń płynności mowie są dodatkowym atutem.\nPlanowane rozpoczęcie stażu to styczeń 2020.


Wykorzystał nieuwagę dostawcy - miedziowe.pl\nStart Polkowice Wykorzystał nieuwagę dostawcy\nSzybko odzyskali skradzione przedmioty\nWykorzystał nieuwagę dostawcy\nKilkanaście minut po zdarzeniu dzielnicowi z Przemkowa odzyskali skradzione mienie. Zatrzymali też osobę podejrzaną o dokonanie przestępstwa, do którego doszło na ul. Garncarskiej w Przemkowie.\nJeden z miejscowych dostawców przekazując towar do sklepu nie zamknął kabiny kierowcy w swoim pojeździe. Tę okazję wykorzystał mężczyzna, który z przedniego siedzenia zabrał torbę sportową, w której znajdowały się dokumenty\noraz telefon komórkowy należący do pokrzywdzonego.\n- Na miejsce udali się miejscowi dzielnicowi, którzy na podstawie informacji przekazanych przez świadków, ustalili rysopis sprawcy. Ustalili również kierunek, w którym oddalił się opisany mężczyzna i ruszyli jego śladem. Zaledwie po kilkunastu minutach dzielnicowi znaleźli osobę odpowiadającą wcześniej ustalonemu rysopisowi. Gdy mężczyzna zauważył policjantów próbował ukryć przedmiot, który trzymał w dłoni. Jak się później okazało był to pochodzący z kradzieży telefon komórkowy - powiedział Przemysław Rybikowski z KPP w Polkowicach.\nPolicjanci zatrzymali 30-latka, a następnie na jednym z pobliskich podwórzy odnaleźli także porzuconą przez sprawcę torbę z dokumentami. Wszystkie skradzione przedmioty trafiły z powrotem do właściciela. 30-latek usłyszał zarzut kradzież. W przeszłości był już karany za to przestępstwo, za które zgodnie z przepisami kodeksu karnego grozi kara pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat.\n1. Dodane przez Gratuluje, w dniu - 09-08-2018 16:47\nWow niezłe mienie. Złodziej miał pecha, bo traił mu się jakiś złom nie telefon. Wart jakieś 50zł


Internetowe Koło Filatelistów - Odznaka Pamiątkowa Więźniów Ideowych z lat 1914-1921\nRok 1920, to rok bardzo ważny dla kształtowania polskiej państwowości, granic II Rzeczypospolitej. W lipcu 2020 roku przypada 100. rocznica Plebiscytu na Warmii i Mazurach oraz Powiślu, w sierpniu 100. Rocznica wybuchu II Powstania Śląskiego.\nW filatelistyce upamiętnia ten proces między innymi znakomita Galeria Polskich Klejnotów Filatelistycznych oraz udostępniony\nprzez prof. J.Auleytnera po wystawie „100-lecie powrotu Polski nad morze” eksponat: „Rewindykacja Pomorza w 1920 w korespondencji pocztowej”, prezentowane na stronie internetowej i-KF.\nSwoim artykułem chcę przypomnieć o istnieniu Kapituły Odznaki Pamiątkowej Więźniów Ideowych z lat 1914–1921.\nOdznaka została ustanowiona w II Rzeczypospolitej i była zwana również „Odznaką Pamiątkową byłych Więźniów Ideowych". Odznakę nadawała Kapituła Odznaki Więźniów Ideowych z lat 1914–1921, której przewodniczył w pierwszej połowie lat 30. XX wieku marszałek Józef Piłsudski. W kapitule zasiadał również generał Kazimierz Sosnkowski. Do odznaki wystawiano dyplom. Gdy na jej czele stał Józef Piłsudski dyplomy opatrzone były jego oryginalnym podpisem. Odznaczono nią m.in. :\nHenryka Bernsteina – żołnierza 6. pp legionów;\nJana Dłubisa – powstańca śląskiego;\nErazma Miazgę – zginął w Charkowie w 1940 roku;\nAntoniego Moskwę – żołnierza Legionów internowanego w czasie I wojny światowej w Szczypiornie;\nFranciszka Musioła – powstańca śląskiego, dowódcy II batalionu 5 pułku powstańczego w III powstaniu śląskim;\nMichała Wieruszewskiego – za internowanie w Beniaminowie.\nPrezentuję kopertę „firmową” Kapituły Odznaki z danymi adresowymi sekretariatu. Zawierała korespondencję między Kapitułą (wirnik Warszawa 2 z dnia 19.XII. 1931 z hasłem „ Zapisz się na członka L.O.P.P.” (nr katalogowy 30126, stosowany w okresie XII.1931-II.1932) na znaczku Fi 252, taryfa obniżona 10 gr. wynikająca z przyznanej odrębnymi przepisami ulgi), a adresatką z Wołomina. Na drugiej stronie adnotacja odręczna pocztowa o treści: ”spod wskazanego adresu/ adresat wyprowadził się /w nieznany kierunek/ 20/XII 31r ” datownik pocztowy urzędu pocztowego Wołomin z dnia 20.XII.31.


W kierunku rozwoju – E-garda.pl – Artykuły do przedruku\nPrzez doktorW MarketingPosted 18 maja 2015 0 Komentarze\nRozwój firmy i przedsiębiorstwa to jeden z głównych celów każdego, kto prowadzi działalność gospodarczą lub kieruje przedsiębiorstwem. Właściwa wiedza to jeden z elementów składowych procesu ukierunkowanego na rozwój.\nRozwój – wspólny cel\nKażda firma działająca w przestrzeni gospodarczej dąży do ciągłego rozwoju. Odnosi się to zarówno do podnoszenia wydajności przedsiębiorstwa, jak i obniżania kosztów działania czy zwiększania konkurencyjności firmy na rynku. Doskonałym sposobem na poznanie nowych sposobów dochodzenia do sukcesu jest udział w różnego rodzaju konferencjach i sympozjach. Wydaje się, że najlepszą nauczycielką jest rzeczywistość, zatem najbardziej wartościowe są spotkania praktyków czyli osób stale dążących do sukcesu i teoretyków tematu, którzy wskażą możliwość różnorodnych rozwiązań.\nKonferencje to doskonały sposób na spotkania i wymianę doświadczeń. Każda branża posiada własne, charakterystyczne założenia i wymagania. Branżowe spotkania pozwalają przedstawić różnorodne rozwiązania, które mogą być dostosowane do indywidualnych potrzeb firm czy przedsiębiorstw.\nNa konferencjach takich z powodzeniem można dyskutować o wartościowych koncepcjach zarządzania przedsiębiorstwem. Jedną z nich jest Lean manufacturing.\nTen rodzaj spotkań o charakterze biznesowo – szkoleniowym to doskonały sposób, aby zarówno w teoretyczny, jak i praktyczny sposób poznać zasady optymalizacji wydatków na rzecz wzrostu wydajności i konkurencyjności działania przedsiębiorstwa. Ten rodzaj spotkań osób odpowiedzialnych za kierowanie przedsiębiorstwem oraz naukowców i szkoleniowców stale podnoszących swoje umiejętności i poziom wiedzy zawsze przynosi wiele korzyści zarówno jednym, jak i drugim.\nKonferencje dotyczące Lean manufacturingu zawsze wskazują nowe, często jeszcze nie stosowane na rodzimym obszarze rozwiązania, które weszły już do uzusu na terenach dalekowschodniej Azji, w Europie czy Stanach Zjednoczonych. Zasady zarządzania przedsiębiorstwem, pozwalające na optymalizację kosztów przy jednoczesnym utrzymaniu jakości produkcji, są zawsze poszukiwane przez głównych menedżerów firm i przedsiębiorstw.\nTego typu spotkania, jak konferencja Lean pozwalają odkrywać wciąż nowe możliwości w zakresie złotego środka prowadzącego do równowagi pomiędzy wydatkami na inwestycje a stałymi niezbędnymi wydatkami związanymi z funkcjonowaniem przedsiębiorstwa na rynku. Na takich konferencjach rozmawia się o wykrywaniu i usuwaniu niepotrzebnych procesów, które nie prowadzą do podniesienia jakości wytwarzanego produktu i jednocześnie zwiększają cenę tworzonego produktu.\nTagi: konferencja LeanleanLean manufacturing\nPodstawowe cechy dobrego fotela obrotowego\nTrzewiki robocze- buty nie tylko dla pracowników\nRodzaje stołów bilardowych\nOdzież dla Twojego pupila\nAby reklama działała jak magnes\nPolski rynek przyczep rolniczych w 2013 r.\nDobierz zabawki edukacyjne dla rocznego dziecka\nMlekovita – najlepsze przetwory mleczne\nRenesans meblościanek w nowym wydaniu


Adwokat Kielce - fanpage-katalog.pl - katalog najlepszych stron\nRozwód jest to niełatwa sprawa dla każdej ze stron. Wiadomo wszakże, że kiedy braliśmy ślub i planowaliśmy założenie rodzinki byliśmy przekonani, iż będziemy już zawsze razem, iż przejdziemy wszystkie przeciwności losu oraz tym pokrewne. Niestety, jednakże nie za każdym razem się to udaje. Gdy już przestajemy się ze sobą dogadywać i złości nas sama obecność partnera rozmyślamy czy też nie doskonalszym wyjściem będzie rozstanie się. Nawet jeżeli toż będzie zgodna decyzja nas obojga to nie przebiegnie to bez nerwów oraz żalu. Problemy w porozumieniu mogą pojawić się wtedy, gdy posiadamy już dzieciaczki. Trzeba wtedy określić kto też będzie się nimi opiekował, określić reguły widzenie się z dziecinami, a też i wielkość alimentów. W takowych sytuacjach trzeba żeby pomógł nam prawnik kielce, jaki zajmuje się prawem rodzinnym. Nie wyłącznie rozumie on odpowiednio nasze położenie, ale też będzie rozumiał co sprawić, by całą sytuację prędko ukończyć. My zalecamy zgłoszenie się do Adwokata Radosława Krakowiaka, którego kancelaria świadczy pomoce na obszarze całego kraju.