Kaligula – cesarz o dwóch obliczach « Wolne Media\nOpublikowano: 21.10.2019 | Kategorie: Historia, Publicystyka\nNic nie zwiastowało tego, że Kaligula zostanie zapamiętany jako jeden z najokrutniejszych i najbardziej perwersyjnych tyranów jakich nosił ten świat. Gajusz Juliusz Cezar, bo takie imiona nadano mu imiona, urodził się 31 sierpnia 12 roku naszej ery w Ancjum. Najmłodsze lata swojego życie spędził w obozach wojskowych nad Renem i w Antiochii, gdzie stacjonował i dowodził jego ojciec Germanik. Kaligula, jak i piątka jego rodzeństwa, była potomkami znamienitych rodów rządzących. Germanik był wnukiem Liwii, żony Augusta, przez co wywodził się z panującej ówcześnie dynastii julijsko-klaudyjskiej. Matka Gajusza Agrypina Starsza była z kolei wnuczką Oktawiana Augusta.\nObozowe życie małego chłopca wydawało się być bardzo szczęśliwym. W koszarach uchodził za ulubieńca. Rodzice ubierali go w wojskowe szaty i sandały na wzór żołnierskich, zwane caligae. Był to widok tak pocieszny, że do małego Gajusza przylgnął na trwałe przydomek Caligula, czyli „Bucik”. Szczęście to nie trwało długo, gdyż już w 19 roku w Antiochii zmarł Germanik. Spekuluje się, że mógł on zostać otruty w wyniku spisku przez namiestnika Syrii Gnejusza Pizona na polecenie ówcześnie panującego Tyberiusza. Owo przypuszczenie wydaje się prawdopodobne ze względu na popularność ojca Kaliguli. W przeciwieństwie do cesarza, Germanik cieszył się powszechnym szacunkiem i sympatią wśród legionistów.\nDni strachu i dni triumfu\nBrakuje dowodów świadczących o spisku i zamachu na życie Germanika, ale fala represji, jaka uderzyła w jego rodzinę, tylko potwierdzała obawy Tyberiusza. Z zasady podejrzliwy i nieufny cesarz bał się, że po śmierci popularnego i kochanego przez lud dowódcy może dojść do spisku i utraty przez niego tronu. Dlatego młodość Kaliguli upłynęła w atmosferze ciągłego strachu i niebezpieczeństwa. Osierocony młodzieniec wraz z rodziną znalazł się w samym centrum politycznego dramatu. Tyberiusz, podsycany kłamstwami przez swojego prefekta Eliusza Sejana, skazał w 29 roku matkę Kaliguli Agrypinę na zesłanie. Osamotniona i wyczerpana zmarła ona śmiercią głodową w 33 roku. Podobny los spotkał najstarszego brata Gajusza, Nerona, który w roku 31, zaledwie dwa lata po wygnaniu, zmarł z wycieńczenia na wysepce Pontii. Nie uchował się również drugi brat Kaliguli, Druzus, który przetrzymywany na Palatynie zmarł z głodu w 33 roku.\nKaligula przeżył tylko dlatego, że był traktowany jeszcze jako dziecko i to schorowane. Podobno cierpiał na epilepsje. Ponadto przezornie nie wykazywał zainteresowania sprawami politycznymi. Potrafił zręcznie omijać niewygodne pytania, ale i unikać niebezpiecznych sytuacji, które mogłyby postawić go w świetle podejrzeń. Musiał się tego nauczyć, gdyż Tyberiusz od 32 roku więził go na wyspie Capri. Tam Kaligula głównie skupił się na zabawie, teatrze i literaturze. Można oczywiście przypuszczać, że jako dziewiętnastoletni młodzieniec chciał po prostu używać życia, rzeczywistość mogła być jednak zupełnie inna – hulaszczy tryb życia mógł być jedyną drogą do osiągnięcia normalności i ucieczką przed traumatyczną przeszłością, pełną intryg, chaosu i śmierci.\nW 37 roku cesarz Tyberiusz był bliski śmierci, musiał więc podjąć decyzję w sprawie swojego następcy. Miał do wyboru jedynie swojego małoletniego wnuka Tyberiusza Gemellusa oraz ostatniego z synów Germanika – Gajusza. Kaligula, jako więzień cesarza został w zasadzie pozbawiony sposobności praktycznego poznania obowiązków cesarza. Tyberiusz uchylił się od jednoznacznej decyzji i w swej ostatniej woli nadał równe prawa do dziedziczenia zarówno swemu wnukowi, jak i Kaliguli.\nKwestia sukcesji została rozstrzygnięta tuż po śmierci starego cesarza. Kaligula w przeciwieństwie do młodego Tyberiusza miał po swojej stronie armie. Prefekt pretorianów, Makron, którego przychylność zjednał sobie Gajusz podczas pobytu na Capri, od razu przedłożył jego kandydaturę senatowi. Senatorzy uznali wniosek i tak 18 marca 37 roku Gajusz Juliusz Cezar Kaligula przejął władzę cesarską.\nKaligula: ukochany cesarz ludu\nŚmierć Tyberiusza została z radością powitana zarówno przez senat, jak i lud rzymski o którego względy zmarły cesarz nawet nie zabiegał. Tyberiusz był znany z nieufności, nadmiernego skąpstwa oraz wiecznego wyobcowania. Ostatnie dziesięć lat swojego panowania spędził poza Rzymem, na wyspie Capri. Po jego następcy spodziewano się łagodnych, dostatnich rządów, zwłaszcza, że nadal żywe w pamięci ludu i żołnierzy było wspomnienie o jego dobrym ojcu Germaniku.\nPoczątki władzy Kaliguli zapowiadały się bardzo pomyślnie. Mimo młodego wieku – w chwili wstąpienia na tron cesarski nie ukończył jeszcze 25 lat – przejawiał rozsądek i wyrozumiałość względem obywateli Rzymu. Jego poczynania były zupełnie odmienne niż za czasów podejrzliwego Tyberiusza. W Imperium zapanowała atmosfera ładu i spokoju.\nKaligula przyjmując władzę zaprowadził zupełnie nowy porządek, w którym dominującą rolę odgrywał liberalizm. Jego decyzją amnestionowano więźniów politycznych, a także zniesiono procesy o obrazę majestatu. Cofnięto zakaz rozpowszechniania zabronionych za czasów Tyberiusza pism o treściach „republikańskich” lub krytykujących system. Ponadto władca publicznie spalił akta z procesów swojej matki oraz braci, aby nikt się nie obawiał zemsty z jego strony.\nWstępując na tron myślał również o dobrobycie państwa. Wprowadził znaczne ulgi podatkowe, zniósł podatek od sprzedaży, a także przywrócił publikację rachunków państwowych. Kohortom pretoriańskim wypłacił nagrodę dwa razy wyższą, niż ta obiecana przez Tyberiusza. Ku uciesze ludu organizował wiele wspaniałych wydarzeń kulturalnych, takich jak przedstawienia teatralne, widowiska cyrkowe z udziałem dzikich zwierząt czy też znane ze swej świetności igrzyska.\nKaligula dał się poznać jako liberalny władca, świetny gospodarz, ale również troskliwy syn i brat. Jedną z jego pierwszych decyzji była wyprawa po prochy matki oraz brata, aby móc godnie złożyć je w Mauzoleum Augusta obok szczątków innych członków swojego rodu. Adoptował również swojego rywala Tyberiusza Gemellusa. Znany był także z miłości jaką darzył trzy swoje siostry – Agrypinę Młodszą, Julię Druzyllę oraz Julię Liwillę. Nakazał nawet łączyć ich imiona wraz ze swoim w czasie składania oficjalnych przysiąg. Nadał im, jak również ukochanej babce Antoni, przywileje westalek oraz honorowe miejsca na widowni podczas igrzysk. Szczególnym uczuciem darzył Druzyllę. Mówiono nawet o miłości kazirodczej, która miała łączyć tych dwojga. Nie można tego poświadczyć, ale nie jest to również niemożliwe, zważając na koligacje rodzeństwa z dynastiami hellenistycznymi, gdzie takie praktyki były normalne i zgodne z tradycją.\nPod koniec 37 roku, zaledwie po kilku miesiącach sprawowania władzy Kaligula ciężko zapadł na zdrowiu. Przeczuwając widmo śmierci, Gajusz wyznaczył na swoje następstwo Druzyllę. Mimo niezbyt przychylnych rokowań, cesarz teoretycznie powrócił do zdrowia.\nTeoretycznie, gdyż choroba, prawdopodobnie o podłożu neurologicznym, musiała spowodować ogromne zmiany w mózgu Kaliguli. Zachowanie cesarza zmieniło się diametralnie. Ci, którzy jeszcze niedawno składali modły i ofiary w intencji jego zdrowia, teraz woleli, aby ten jednak umarł.\nZakłada się, że właśnie choroba była przyczynkiem do zmian, jakie zaszły w niegdyś umiłowanym cesarzu. Na pewno w niej można doszukiwać się przyczyny obłędu, ale prawdopodobnie głównym bodźcem, który popchnął go do szaleństwa, była śmierć jego ukochanej siostry Druzylli, która odeszła w 38 roku. Kaligula w tym czasie odchodził od zmysłów. Ogłosił narodową żałobę, obarczoną wieloma zakazami. Surowo karano za choćby uśmiech. Dla Kaliguli śmierć Druzylli oznaczała śmierć świata w którym żył. Przez te wszystkie lata traumy, spisków i nienawiści była dla niego prawdopodobnie jedyną ostoją normalności i stabilności. Jego miłość względem siostry musiała być wielka, gdyż Druzylla jako pierwsza kobieta została wywyższona do miana Divy i włączona w panteon rzymskich bogów państwowych.\nZmiany jakie zaszły w osobowości cesarza były znaczące, ale niektóre posunięcia z jego strony świadczyły o zachowaniu zdrowego rozsądku i przewrotnej naturze władcy. Przede wszystkim zmienił on pojęcie pryncypatu, urzeczywistniając go jako system rządów absolutnych. Uważał, że ludzie, prowincje i całe państwo rzymskie są jego własnością. Przestał przy tym postrzegać swoją osobę jako ziemskiego władcę, ale wywyższył się do miana bóstwa.\nKaligula miał zwyczaj paradować w strojach olimpijskich bogów i w ten sposób identyfikować się z nimi. Wcielał się w postać Bachusa, Neptuna, Apollina czy też swojego ulubionego Jowisza. Tak bardzo utożsamiał się z najwyższym bóstwem, że kazał nadać swoje rysy pomnikowi Zeusa olimpijskiego dłuta Fidiasza. Na szczęście, dzięki systematycznemu oporowi udało się ostudzić entuzjastyczne plany Kaliguli, podobnie jak pomysł uczynienia ze świątyni Jahwe w Jerozolimie sanktuarium kultu cesarskiego. Dopiero groźba konfliktu ze społecznością żydowską przerwała ową inicjatywę, zwłaszcza że Żydzi nie mogli i nie chcieli czcić Gajusza jako boga.\nDążenia do sakralizacji swojej własnej osoby w przypadku Kaliguli były pełne śmiałości i przesady. Miały wzbudzać skrajne emocje, ale i tworzyć ograniczenia względem „śmiertelników”. W końcu wobec cesarza boskiego pochodzenia należy się ukorzyć. Kaligula chętnie manifestował swoją boskość, aby coraz okrutniej gnębić członków senatu. Upokarzał ich za każdym razem, kiedy musieli całować jego stopy. Korzenie się przed Kaligulą było jednocześnie zaprzeczeniem fikcji, na której opierał się pryncypat. Cesarz w końcu miał być jedynie primus inter pares – pierwszym spośród równych, wyróżniającym się jedynie ze względu na swoją pozycję. Kaligula jednak zapragnął być pierwszym i jedynym. Jego boski strój był dla senatu z kolei bluźnierstwem i manifestacją despotyzmu i to na modłę hellenistyczną, kojarzoną z dążeniami absolutystycznymi.\nGenialność w szaleństwie Kaliguli polegała głównie na tym, że wyczuł odpowiedni moment i ogłosił zmierzch rzymskich bogów. Przestali być oni użyteczni zarówno w sferze społecznej, jak i politycznej. Jowisz Kapitoliński był świadkiem najpiękniejszych czasów republiki, które już dawno minęły. Cesarz przeczuwał, że od teraz wyłącznie religie nadchodzące ze Wschodu będą mogły spełniać potrzeby obywateli i państwa, zwłaszcza, że przez całe wieki religia istniała właśnie po to, aby temu państwu służyć. Kaligula szczególnym zainteresowaniem darzył religię egipską i dlatego przywrócił kult bogini Izydy, zwalczanej za czasów Tyberiusza. Świątynia jej poświęcona znajdowała się na Polu Marsowym.\nPo chorobie oraz śmierci Druzylli Kaligula w pewien sposób obumarł. Wyzuty z wszelakich uczuć, które niegdyś określały go jako dobrego człowieka i władcę, powrócił na tron jako okrutnik i szaleniec.\nPierwsze decyzje, jakie podjął po przemianie, świadczą o jego chwiejnej psychice. Skazał na śmierć bez żadnego sądu kilka bliskich osób z jego otoczenia. Pierwszą ofiarą był jego przybrany syn Tyberiusz Gemellus. Został on zmuszony do popełnienia samobójstwa, gdyż prawdopodobnie wiązał osobiste nadzieje ze śmiercią cesarza. Do samobójstwa zmusił również ojca swej pierwszej żony Junii, która zmarła w połogu. Kilka miesięcy po pogrzebie Druzylli Kaligula postanowił wymusić samobójstwo na swoim dawnym sprzymierzeńcu Makronie, któremu zawdzięczał panowanie. Nie oszczędził również jego żony Enni, która niegdyś była kochanką cesarza. W międzyczasie wyszło na jaw, że akta z procesów matki oraz braci Kaliguli nie zostały tak naprawdę zniszczone. Szykowała się kolejna fala prześladowań, okrucieństwa i zemsty. Wszystko to, co otaczało Kaligulę w młodości nagle spotęgowało się za jego sprawą. U władzy poczuł siłę, którą mógł wymierzyć w swoich wrogów, zwłaszcza w członków senatu, których darzył szczególną nienawiścią i pogardą.\nKaligula zachował się również w pamięci ze względu na swoje rozpustne życie. Przetracał pieniądze skarbcu państwa na wystawne uczty pełne orgiastycznych uniesień. Podobno jego życie seksualne było bardzo bogate i wyuzdane. Często dla kaprysu wybierał kochanki z grona żon senatorów, a następnie dosadnie komentował ich wyczyny łóżkowe. Plotki głosiły, że współżył również z własnymi siostrami i to na oczach gości licznych uczt. Nie wiadomo ile jest prawdy w tych opowieściach, ale faktem jest, że ten kontrowersyjny cesarz miał cztery żony, a niektóre z nich wcześniej były już zamężne, tak jak choćby piękna Lollia Paulina, która dotychczas była żoną Memmiusza Regulusa, namiestnika Macedonii.\nZabawa trwała, a pieniędzy w skarbcu brakowało. Wprowadzono więc w Rzymie nowe podatki, które płacić musieli wszyscy, bez względu na status majątkowy. Wprowadzono również różnego rodzaju kary i konfiskaty, które miały stanowić nowe źródło dochodów princepsa. Zgromadzone pieniądze niestety wydawano w sposób nieumiejętny, zaspokajając głównie luksusowe i groteskowe zachcianki Kaliguli oraz jego dworu. Potrzeba demonstracji swej wielkości objawiała się poprzez otaczanie się luksusem. Kaligula czuł przymus posiadania najpiękniejszych, największych i najbardziej wystawnych przedmiotów. Z czasem rozrzutność cesarza przekroczyła wszelkie granice. Przykładem może być zakład, którego podjął się cesarz. Postanowił on stworzyć most ze statków handlowych między Puteole i Baje. Kaligula, przybrał zbroję Aleksandra Wielkiego i w teatralny sposób przemierzył konno całą drogę między oba punktami. Nie przejął się, że brak statków wstrzyma dostawy zboża dla rzymskiej ludności, a tym samym doprowadzi do głodu. Ludzie mieli dosyć beztroski i samowoli panującego.\nDziałania w sferze polityki zagranicznej oraz militarnej prowadzone przez Kaligulę wydają się być dość specyficzne. Za punkt honoru cesarz, potomek Germanika, postawił sobie ofensywną wyprawę na Germanię oraz Brytanię. Jeszcze jesienią 39 roku wyruszyła dowodzona przez samego Kaligulę wyprawa wojenna skierowana na prawobrzeżne tereny nadreńskie. Podczas niej opanowano okolice Wiesbaden i Höchst. Samo przekroczenie Renu było w oczach Gajusza ogromnym osiągnięciem. Dowództwo nad armią przekazał Galbie, a sam w chwale zwycięstwa rozpoczął powrotną drogę do Rzymu. Ambicje wobec Brytanii również były wielkie, ale warunki do podboju praktycznie znikome, przede wszystkim ze względu na słabe przygotowanie dyplomatyczne. Flota rzymska zebrała się wiosną 40 roku nad kanałem La Manche, aby jedynie zamanifestować swą siłę i nawet nie przybić do brzegów Brytanii. Według anegdoty jedynym łupem z tej wyprawy były muszelki zbierane przez legionistów na plaży nad Kanałem.\nPoczynania Kaliguli przysporzyły mu wielu wrogów. Nieudolna polityka w kraju oraz poza jego granicami, a przede wszystkim posłanie na śmierć znamienitych obywateli, przyczyniły się do powstania wielu sprzysiężeń, które postawiły sobie za cel zlikwidowanie nieudolnego cesarza. Wśród spiskowców znalazło się wielu senatorów ze starych rodów republikańskich oraz wysokich stopniem wojskowych. Już w 39 roku zawiązano pierwszy spisek, którego głównym inicjatorem był dowódca legionów stacjonujących w Germanii Górnej Lentulus Getulik. Celem spiskowców było pozbycie się Kaliguli i powołanie na jego miejsce Emiliusza Lepidusa, który niegdyś był mężem ukochanej siostry cesarza Druzylli. W spisek zamieszane były również siostry Kaliguli. Jedna z nich, Agrypina, w czasie trwania spisku była kochanką Lepidusa. Gajuszowi udało się odkryć i rozbić spisek, a jego głównych inicjatorów posłać na śmierć. Swoje siostry Agrypinę i Liwillę zesłał na Wyspy Pontyjskie.\nPo pierwszej próbie zamachu Kaligula żył w ustawicznym strach, a mimo to nadal kusił los nieustannie tocząc otwartą wojnę z senatorami. Nie potrafił również powstrzymać się od złośliwości wymierzanych względem dowódców wojska. Zniewagi i ujmy na honorze przelały czarę goryczy zwłaszcza u jednego z głównych inicjatorów spisku – trybuna gwardii pretoriańskiej Kasjusza Cherei. Z natury Cherea był dobrze zbudowanym, atletycznym mężczyzną, niestety jego głos był bardzo piskliwy, co namiętnie w żartach wykorzystywał Kaligula. Cesarz codziennie przekazywał owemu oficerowi hasło dnia, które ze względu a swój pejoratywny charakter wzbudzało chichot żołnierzy. Cherea nienawidził Kaliguli, gdyż ten podważał jego autorytet wśród legionistów.\nKasjusz Cherea, Korneliusz Sabinus oraz kilku innych trybunów gwardii pretoriańskiej 24 stycznia 41 roku podjęło się udanej próby zamachu. Był to trzeci dzień Igrzysk Palatyńskich na których cesarz oczywiście był obecny. Zamach nie był łatwym zadaniem, gdyż Kaligula zawsze przemieszczał się w obstawie germańskich żołnierzy, którzy byli gotowi oddać za niego życie. Spiskowcy mieli tylko jedną szansę zamachu, mogąc wykonać go tylko w konkretnym miejscu. Była to zadaszona, bardzo ciasna galeria przez którą cesarz mógł spokojnie opuścić teren cyrku. Kaligula w drodze na obiad zatrzymał się przy grupce młodych azjatyckich cyrkowców, ale po chwili ruszył dalej w głąb galerii, gdzie czekała go śmierć. Pierwszy, ale jeszcze nie śmiertelny cios zadał mu Cherea. Sabinus wbił miecz prosto w jego serce. Prawdopodobnie właśnie wtedy nić życia Kaliguli została przecięta, ale niewzruszeni spiskowcy nadal bez opamiętania ranili jego ciało. W sumie Gajusz Kaligula przyjął na siebie około trzydziestu ciosów. Chwilę później zamordowano jego żonę Cezonię oraz czternastomiesięczną córeczkę.\nCzy Gajusza Kaligulę rzeczywiście można określić mianem potwora i szaleńca? Dziś bardzo trudno wydawać taki osąd, zwłaszcza, że źródła pisane dotyczące jego osoby albo nie przetrwały próby czasu, albo powstały dziesięciolecia później i to bez weryfikacji wcześniejszych kronik. W przekazach Swetoniusza (69-130 rok nasze ery) oraz Kasjusza Diona (163/164-ok. 235 rok naszej ery) można dopatrywać się stronniczości oraz ogromnej niechęci wobec upadłego cesarza. W takich warunkach trudno o obiektywną ocenę panowania.\nLegenda to słowo klucz w przypadku panowania Kaliguli. Został on wywyższony do godności cesarskich dzięki legendzie i sławie w jaką obrósł jego ojciec Germanik. Jego życie budziło kontrowersje i było źródłem dworskich plotek, które etapowo wykreowały legendarny dziś wizerunek obłąkanego hedonisty, który za nic miał tradycję i panującą w Rzymie religię. Kaligula był pierwszym cesarzem, który został poddany procedurze damnatio memoriae. Senat nakazał usunąć wszelkie ślady świadczące o jego istnieniu. Mimo wszystko nie znikł on z pamięci potomnych. Być może właśnie potępienie i wymazanie z historii Kaliguli stało się przyczynkiem do jego czarnej legendy i paradoksalnie wpłynęło na fakt, że dziś jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych cesarzy. Ostatnio losy tego kontrowersyjnego cesarza przybliżone zostały polskim czytelnikom w książce Michała Kubicza, pt. „Kaligula. Wyznania szaleńca”.\nCzy można wydać na Kaligulę jednoznaczny wyrok? Czy możemy bez namysłu zaszufladkować go jako tyrana i szaleńca? Ludzie nie rodzą się okrutnikami, zawsze gdzieś leży przyczyna, która pobudza zakorzeniony w człowieku pierwiastek zła. W przypadku Kaliguli jedną z przyczyn mógł być strach, który został pobudzony w dzieciństwie i towarzyszył mu już do końca życia. Był świadkiem teatru politycznego, którego aktorami byli również członkowie jego rodziny. Widział ich upadek i triumf poprzedniego cesarza. Miał świadomość, że obojętność wobec polityki jest jedynym ratunkiem jego życia. Owa obojętność doprowadziła go do władzy. Jego dokonania zarówno na początku panowania, jak i po chorobie były w pewien sposób manifestacją pogardy wobec Tyberiusza i starego porządku. Strach nagle stał się godnym narzędziem. Ten młody, tak naprawdę nieprzygotowany do rządzenia człowiek poczuł, że może wszystko, niezależnie od zasad moralnych czy tradycji.\nZdjęcie: Louis le Grand (Wikipedia)\n1. Auguet Roland, „Kaligula, czyli władza w ręku dwudziestolatka”, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1990.\n2. Cary Max, Scullard Howard Hayes, „Dzieje Rzymu. Od czasów najdawniejszych do Konstantyna”, t. II, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 2001.\n3. Christ Karl, „Historia Cesarstwa Rzymskiego. Od Augusta do Konstantyna”, Wydawnictwo Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, Poznań-Gniezno 2016.\n4. Cornell Tim, Matthews John, „Wielkie Kultury Świata – RZYM”, Penta, Warszawa 1995.\n5. Jaczynowska Maria, „Dzieje Imperium Romanum”, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1995.\n6. Jaczynowska Maria, Pawlak Marcin, „Starożytny Rzym”, TRIO, Warszawa 2008.\n7. Krawczuk Aleksander, „Poczet cesarzy rzymskich. Kalendarium cesarstwa rzymskiego”, Iskry, Warszawa 2001.\n8. Kubicz Michał, „Kaligula. Wyznania szaleńca”, Książnica, Poznań 2019.\nTAGI: Cesarz, Starożytny Rzym


Karta Podarunkowa Ogólne warunki sprzedaży i użytkowania\nOGÓLNE WARUNKI SPRZEDAŻY I UŻYTKOWANIA (OWSU) KART PODARUNKOWYCH DECATHLON\nPoniższe warunki znajdują zastosowanie wyłącznie w ramach umów zawieranych pomiędzy Decathlon sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie przy ul. Geodezyjnej 76, zarejestrowaną w rejestrze przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego prowadzonym przez Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy w Warszawie, XIII Wydział Gospodarczy pod nr KRS 0000007163, nr NIP: 9511855233, o kapitale zakładowym 8.859.465 zł, określaną dalej jako «Decathlon»,\nkażdą osobą fizyczną, działającą w celu zaspokojenia swoich prywatnych potrzeb i dokonującą zakupu Kart/y Podarunkowych/ej od Decathlon w sklepie stacjonarnym Decathlon lub na stronie internetowej www.kartapodarunkowa.decathlon.pl lub też każdą osobą fizyczną, działającą w celu zaspokojenia swoich prywatnych potrzeb i dokonującą Kartą Podarunkową płatności za zakupy w sklepie stacjonarnym Decathlon lub na stronie internetowej www.decathlon.pl - określaną dalej jako «Klient»\nkażdą osobą prowadzącą działalność gospodarczą, spółką kapitałową lub osobową lub inną organizacją nie będącą Klientem i dokonującą zakupu Kart/y Podarunkowych/ej od Decathlon w sklepie stacjonarnym Decathlon lub na stronie internetowej www.kartapodarunkowadlabiznesu.decathlon.pl, celem dalszego odpłatnego lub nieodpłatnego przekazania Kart/y Podarunkowych/ej swoim klientom, określaną dalej jako «Przedsiębiorca», określanymi łącznie jako "Strony".\nTerminem «Karta(-y) Podarunkowa(-e)» określa się dalej ogół produktów sprzedawanych przez Decathlon, takich jak karta podarunkowa (plastikowa opatrzona kodem kreskowym) , e-karta podarunkowa (opatrzona kodem kreskowym) i karty w aplikacji mobilnej Decathlon (opatrzone kodem QR) – określane dalej jako : Karta Podarunkowa .\nKlient lub Przedsiębiorca oświadcza, że posiada zdolność prawną do zawierania umów, która pozwala mu dokonać zamówienia Kart Podarunkowych w Decathlon.\nNiniejsze Ogólne Warunki Sprzedaży i Użytkowania Kart Podarunkowych ( określane dalej jako : OWSU) stosuje się zarówno do Klientów jak i do Przedsiębiorców, chyba że zapisy Ogólnych Warunków Sprzedaży i Użytkowania Kart Podarunkowych wyraźnie stanowią inaczej.\nStrony ustalają, że ich relacje regulowane będą wyłącznie OWSU , które Klient lub Przedsiębiorca akceptuje w całości i bez żadnych zastrzeżeń. OWSU mogą ulegać zmianom. W związku z tym ustala się, że OWSU mającymi zastosowanie są OWSU obowiązujące w momencie złożenia zamówienia. Data aktualizacji OWSU uważana jest za datę wejścia w życie aktualizacji , unieważniając i zastępując wcześniejsze wersje, o czym Klient jest informowany .\nARTYKUŁ 1 – WARUNKI UŻYTKOWANIA KARTY PODARUNKOWEJ\nKarta Podarunkowa jest produktem pozwalającym jego posiadaczowi dokonywać zapłaty za zakupy, jednorazowo lub wielokrotnie, uzupełniając w razie konieczności zapłatę inną formą płatności w sklepach należących do spółki Decathlon sp. z o.o. w Polsce oraz w sklepach Decathlon prowadzonych przez spółki z grupy Decathlon w Czechach, Monako, Niemczech, Bułgarii, Wielkiej Brytanii, Belgii, Hiszpanii, Holandii, Francji, Portugalii, Rumunii, Szwecji, Turcji, na Węgrzech i we Włoszech; Karta Podarunkowa honorowana jest także w trakcie dokonywania przez Klientów lub Przedsiębiorców zakupów przez stronę sklepu internetowego decathlon.pl.\nSprzedaż za pomocą Karty Podarunkowej może być zrealizowana jedynie poprzez okazanie przez Klienta Karty Podarunkowej wraz z kodem kreskowym (sklepy stacjonarne) lub wykorzystanie e-karty podarunkowej przez Klienta poprzez podanie danych karty i kodu kreskowego (sklep decathlon.pl) lub przez skorzystanie przez Klienta z aplikacji mobilnej Decathlon poprzez podanie danych karty i kodu QR.\nW przypadku zakupów online, należy w odpowiednim miejscu wpisać numer Karty Podarunkowej i kod zamieszczony pod zdrapką na odwrocie karty lub kod otrzymany w wiadomości e-mail.\nKarty Podarunkowe sprzedawane są Klientom lub Przedsiębiorcom za kwotę zmienną, określoną przez Klienta lub Przedsiębiorcę i zawartą w przedziale od 20,00 zł do 1.000,00 złotych, przy czym podane kwoty są kwotami brutto w zależności od decyzji Klienta/Przedsiębiorcy. ”\nARTYKUŁ 2 – OKRES WAŻNOŚĆI KARTY PODARUNKOWEJ\nAktywacja Karty Podarunkowej następuje z momentem zakupu Karty Podarunkowej przez nabywcę. Okres ten nie podlega dalszemu wydłużeniu.\nDatę ważności Karty Podarunkowej Klient lub Przedsiębiorca może sprawdzić samodzielnie na stronie www.decathlon.pl w zakładce „Karta Podarunkowa” lub w sklepie stacjonarnym Decathlon. Po upływie ważności Karty Podarunkowej nie ma możliwości jej realizacji i nie jest możliwa wypłata i zwrot środków pieniężnych, które pozostały na Karcie Podarunkowej.\nARTYKUŁ 3 – ZAMÓWIENIE KARTY PODARUNKOWEJ PRZEZ KLIENTA\nSposoby nabycia Karty Podarunkowej: Klient może nabyć Kartę Podarunkową w sklepie stacjonarnym Decathlon lub przez stronę internetową www.decathlon.pl\nNabycie Karty Podarunkowej przez stronę internetową www.decathlon.pl: W przypadku nabycia Karty Podarunkowej za pośrednictwem strony internetowej www.decathlon.pl, Klient zobowiązany jest stosować się do procedury opisanej w niniejszym ustępie:\nWprowadzenie zamówienia Online\nWprowadzenie zamówienia odbywa się zgodnie z instrukcjami podanymi na stronie internetowej https://www.decathlon.pl/karta-podarunkowa.html. Klient zobowiązuje się do uzupełniania obowiązkowych pól (oznaczonych gwiazdką *). W przeciwnym razie zamówienie nie będzie mogło zostać zarejestrowane.\nKlient zobowiązuje się do podania Decathlon prawdziwych informacji. W przeciwnym przypadku Decathlon zastrzega sobie prawo do odmowy sprzedaży Karty Podarunkowej.\nKlient ma obowiązek upewnić się, że dane, które podał podczas składania zamówienia, są prawidłowe i umożliwiają Decathlon otrzymanie zamówienia, a Klientowi potwierdzenia tegoż zamówienia. Decathlon nie ponosi odpowiedzialności w przypadku pomyłki Klienta. Jeśli Klient nie otrzyma potwierdzenia o którym mowa w Art. 3 ust. 2 pkt 1) lit. D niniejszych OWSU, jego obowiązkiem jest skontaktować się z Decathlon w celu wyjaśnienia zaistniałej okoliczności.\nZamówienie online staje się skuteczne dopiero po zatwierdzeniu przez Klienta zamówienia online a następnie zatwierdzeniu płatności. Klient otrzymuje wówczas e-mail potwierdzający otrzymanie zamówienia. W przypadku zakupu spersonalizowanej Karty Podarunkowej przetworzenie zamówienia może trwać dłużej.\nW razie zaistnienia sytuacji która uniemożliwi przetworzenie zamówienia Klienta i wystawienie dla Niego Karty Podarunkowej, zamówienie to zostaje anulowane, a płatność unieważniona i/lub zwrócona.\nZwrot z tytułu transakcji o którym mowa w Art. 3 ust. 2 pkt 1) lit. E niniejszych OWSU dokonywany jest przelewem na rachunek bankowy Klienta, z którego Klient dokonał pierwotnej transakcji.\nPotwierdzenie zwrotu o którym mowa w Art. 3 ust. 2 pkt 1) lit. F niniejszych OWSU jest wysyłane do Klienta e-mailem, na adres mailowy podany przez Klienta.\nKlient przyjmuje do wiadomości, że złożone zamówienia są wiążące i ostateczne oraz że nie podlegają one w żadnym razie zwrotowi ani też, że nie będą mogły zostać unieważnione, za wyjątkiem przypadków przewidzianych przepisami prawa , w tym skorzystania przez Klienta z prawa do odstąpienia od umowy określonego w Art. 3 ust. 2 pkt 2) niniejszych OWSU. Wpłacone przez Klienta kwoty w żadnym razie nie mogą być uznawane za zadatek lub zaliczkę.\nOdstąpienie od umowy zakupu Karty Podarunkowej\nZgodnie z ustawą z dnia 30 maja 2014 roku o prawach konsumenta (Dz.U. z 2014 poz. 827), Klientowi będącemu osobą fizyczną, dokonującemu zakupu Karty Podarunkowej w sklepie internetowym www.decathlon.pl w zakresie niezwiązanym z jego działalnością gospodarczą lub zawodową (konsument) przysługuje prawo odstąpienia od umowy w terminie 14 dni kalendarzowych od dnia wydania rzeczy, składając Decathlon Sp. z o.o. oświadczenie na piśmie. Klient nie jest zobowiązany do podania przyczyny odstąpienia. Art. 38 ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta stanowi, iż prawo odstąpienia od umowy nie przysługuje m.in. w odniesieniu do umowy :\nW związku z powyższym, prawo do odstąpienia od umowy nie znajduje zastosowania w przypadku zawarcia przez Klienta umowy , której przedmiotem są:\nKarty Podarunkowe spersonalizowane,\nKarty Podarunkowe całkowicie lub częściowo wykorzystane przed upływem terminu do odstąpienia.\nPrawo odstąpienia od umowy będzie wykonywane na koszt Decathlon zgodnie z warunkami opisanymi poniżej. Decathlon nie przyjmuje żadnych przesyłek przesłanych „za pobraniem”.\nKlientowi, który pragnie skorzystać z prawa do odstąpienia od umowy, zaleca się przesłanie do siedziby Decathlon wraz z Kartą Podarunkową wypełnionego formularza oświadczenia o odstąpieniu (formularz stanowi załącznik nr 1), a także poinformowanie o odstąpieniu w wiadomości mailowej wysłanej na adres e-mail: kartapodarunkowa@decathlon.com zawierającej numer zamówienia, w celu przyspieszenia realizacji prawa odstąpienia.\nKlient ma obowiązek zwrócić Kartę Podarunkową Decathlon lub przekazać ją osobie upoważnionej przez Decathlon do odbioru niezwłocznie, jednak nie później niż 14 dni od dnia, w którym odstąpił od umowy, chyba że Decathlon zaproponował, że sam odbierze Kartę Podarunkową . Do zachowania terminu wystarczy odesłanie Karty Podarunkowej przed jego upływem.\nZwrócona zostaje całkowita kwota zamówienia Karty Podarunkowej (łącznie z kosztem dostawy wybranym przez klienta, nie przekraczającym wartości pierwotnej dostawy towaru do miejsca zamieszkania Klienta).\nZwrot pieniędzy zostanie dokonany przy użyciu takiego samego sposobu zapłaty, jakiego użył Klient, w terminie nieprzekraczającym 14 dni od daty, w której Klient skorzystał z prawa do odstąpienia od umowy, pod warunkiem otrzymania zwrotu kompletnej Karty Podarunkowej.\nUszkodzone Karty Podarunkowe nie podlegają zwrotowi ani wymianie. Zostaną one odesłane do Klienta.\nKlient zobowiązany jest odesłać Kartę Podarunkową, wraz z Notą Księgową i danymi bankowymi Klienta do przelewu (jeżeli Klient zapłacił za Kartę Podarunkową przelewem lub na przelew wyraził zgodę) na adres:\nNota Księgowa: Nota Księgowa wystawiona jest na Klienta (nazwisko, adres wskazane przez Klienta przy składaniu zamówienia) po zatwierdzeniu zamówienia. Następnie Nota Księgowa przesyłana jest na adres mailowy wskazany przez Klienta.\nPersonalizacja Karty Podarunkowej: Decathlon proponuje swoim Klientom personalizację Karty Podarunkowej według poniżej określonych zasad:\nW celu zakupu Karty Podarunkowej spersonalizowanej Klient jest zobowiązany zaznaczyć taką opcję w trakcie zakupu Karty Podarunkowej.\nPersonalizacja Karty Podarunkowej polega na umieszczeniu na Karcie Podarunkowej zdjęcia wybranego przez Klienta lub umieszczenie wybranego przez Klienta tekstu. Proponowane/-y zdjęcie/obraz i zredagowany tekst nie mogą w żadnym razie naruszać dobrych obyczajów, godności ludzkiej i wartości Decathlon oraz grupy Decathlon, ochrony osób nieletnich i ich wizerunku oraz jakichkolwiek mających zastosowanie przepisów z zakresu porządku publicznego.\nW związku z powyższym następujące elementy będą każdorazowo odrzucane przez Decathlon: treści o charakterze wulgarnym, oszczerczym, obelżywym, obscenicznym, rasistowskim lub ksenofobicznym, pornograficznym, nielegalnym lub mogącym być nielegalnym, nakłaniającym do konsumpcji alkoholu, wyrobów tytoniowych, lub - szerzej rzecz ujmując - wszelkie elementy uznawane za sprzeczne z etyką i z prawem.\nDecathlon odmawia również powielania wszelkich elementów lub treści:\nmających konotacje polityczne, związkowe lub religijne; i/lub\ncelujących, przy użyciu jakichkolwiek środków, w jednostki ludzkie, w tym w znane osobowości; i/lub\nlogo i nazw firm.\nOdmowa wykonania zamówionej usługi personalizacji Karty Podarunkowej przez Decathlon z powodów wskazanych powyżej nie skutkuje w tym przypadku żadnym odszkodowaniem na rzecz Klienta, na co Klient wyraża zgodę.\nKorzystanie z Kart Podarunkowych i opakowań podarunkowych spersonalizowanych w jakikolwiek sposób (oznakowanie, tekst, zdjęcia, obrazki, logo, imiona…) na życzenie Klienta może skutkować pociągnięciem go do odpowiedzialności, a w szczególności, że prawa prywatne i prawa własności intelektualnej osób trzecich mogą chronić całość lub część elementów, które Klient chce zamieścić w ramach personalizacji na zamawianych Kartach Podarunkowych.\nZaleca się Klientowi zasięgnięcie porady u specjalisty w tych dziedzinach w celu sprawdzenia zgodności elementów personalizacji z obowiązującymi przepisami. Decathlon nie daje żadnej gwarancji i nie zapewnia żadnej kontroli w tej materii. W razie wątpliwości lub w razie nieprzedstawienia w terminie stosownych dokumentów Decathlon zastrzega sobie prawo do odmowy naniesienia danego elementu na produkt, jeśli naniesienie tego elementu niesie z sobą ryzyko w zakresie podrabiania produktów, nieuczciwej konkurencji lub naruszenia osobistych , majątkowych praw autorskich, czy też prawa własności intelektualnej.\nW każdym przypadku Klient gwarantuje spółce Decathlon, że jest właścicielem wszelkich majątkowych i osobistych prawa autorskich oraz praw własności intelektualnych i posiada wszelkie niezbędne upoważnienia do dokonania zamawianych personalizacji (obrazów, nazw, logo, napisów, zdjęć), a ogólniej rzecz ujmując: do ogółu elementów, których naniesienie na zakupione Karty Podarunkowe zamawia w Decathlon w swoim imieniu. Klient zobowiązuje się dostarczyć do Decathlon, na życzenie Decathlon , wszelkie dokumenty i zaświadczenia dotyczące tych praw i upoważnień.\nW stosunku do spersonalizowanych Kart Podarunkowych wyłączone zostało zgodnie z Art. 3 ust. 2 pkt 2) lit. A powyżej prawo do odstąpienia od umowy i nie podlegają one zwrotowi, z wyjątkiem stwierdzenia wady jakościowej.\nZakaz odsprzedaży: Polityka handlowa Decathlon zabrania odsprzedaży Kart Podarunkowych.\nARTYKUŁ 4 ZAMÓWIENIE KARTY PODARUNKOWEJ PRZEZ PRZEDSIĘBIORCĘ\nProcedura opisana w Art 4 OWSU nie dotyczy Klienta.\nSposoby Nabycia Karty Podarunkowej: Przedsiębiorca może nabyć Kartę Podarunkową w sklepie stacjonarnym Decathlon lub przez stronę internetową www.decathlon.pl\nNabycie Karty Podarunkowej przez stronę internetową www.decathlon.pl: W przypadku zakupu Karty Podarunkowej przez stronę internetową www.decathlon.pl Przedsiębiorca zobowiązany jest postępować zgodnie z procedurą podaną poniżej:\nPrzedsiębiorca korzystając ze strony internetowej www.kartapodarunkowadlabiznesu.decathlon.pl wypełnia formularz zamówienia Karty Podarunkowej, w którym to formularzu Przedsiębiorca zobowiązany jest wskazać ilość oraz wzór Kart Podarunkowych które chce zakupić.\nAby sfinalizować zamówienie, Przedsiębiorca zobowiązany jest utworzyć konto lub zalogować się, jeśli konto istnieje już w serwisie. Podczas rejestracji na w/w stronie internetowej, Przedsiębiorca jest zobowiązany podać dane niezbędne do realizacji zamówienia, tj.: imię, nazwisko, adres, nazwę firmy, NIP, telefon kontaktowy.\nPo zatwierdzeniu zamówienia przez Przedsiębiorcę, otrzyma on wiadomość mailową z potwierdzeniem przyjęcia zamówienia przez Decathlon oraz notę księgową z 14-dniowym terminem płatności.\nWarunki dystrybucji Kart. Podarunkowych:\nkarty plastikowe: ze względów bezpieczeństwa, wszystkie karty wysyłane są nieaktywne. Logując się na swoim koncie, Przedsiębiorca może je aktywować po opłaceniu noty księgowej i odebraniu przesyłki.\ne-karty: są dostarczane w zaszyfrowanym pliku. Po opłaceniu zamówienia, Przedsiębiorca otrzyma plik XLS, którego zawartość będą stanowiły linki do e-kart w formacie PDF.\nZarówno e-karty, jak i karty plastikowe, muszą zostać opłacone przed informatyczną lub fizyczną wysyłką - za wyjątkiem sytuacji, w której zostały ustalone indywidualne warunki płatności. Jedno zamówienie dotyczy jednego adresu wysyłki.\nPrzedsiębiorca zobowiązuje się do podania Decathlon prawdziwych informacji. W przeciwnym przypadku Decathlon zastrzega sobie prawo do odmowy sprzedaży.\nPrzedsiębiorca ma obowiązek upewnić się, że dane, które podał podczas składania zamówienia, są prawidłowe i umożliwią Decathlon otrzymanie zamówienia. Decathlon nie ponosi odpowiedzialności w przypadku pomyłki Przedsiębiorcy. Jeśli Przedsiębiorca nie otrzyma noty księgowej o której mowa w Art. 4 ust. 3 pkt 3), jego obowiązkiem jest skontaktować się z Działem Obsługi Klienta Decathlon w celu wyjaśnienia zaistniałej okoliczności.\nPotwierdzone zamówienia Karty Podarunkowej są przetwarzane i wysyłane, po otrzymaniu płatności w ciągu 48h, od poniedziałku do piątku, w godzinach 9.00 -18.00, z wyjątkiem dni ustawowo wolnych od pracy.\nW razie zaistnienia sytuacji która uniemożliwi przetworzenie zamówienia Przedsiębiorcy i wystawienie dla niego Karty Podarunkowej, zamówienie to zostaje anulowane, a płatność unieważniona i/lub zwrócona.\nZwrot z tytułu transakcji o którym mowa w Art 4 ust. 3 pkt 8) niniejszych OWSU dokonywany jest przelewem na rachunek bankowy Przedsiębiorcy, z którego Przedsiębiorca dokonał pierwotnej transakcji.\nPotwierdzenie zwrotu o którym mowa w Art. 4 ust. 3 pkt 8) niniejszych OWSU jest wysyłane do Przedsiębiorcy e-mailem, na adres e-mail podany przez Przedsiębiorcę podczas składania zamówienia.\nPrzedsiębiorca przyjmuje do wiadomości, że złożone zamówienia Karty Podarunkowej są wiążące i ostateczne oraz że nie podlegają one w żadnym razie zwrotowi. Wpłacone przez Przedsiębiorcę kwoty w żadnym razie nie mogą być uznawane za zadatek lub zaliczkę.\nZakaz odsprzedaży: Polityka handlowa Decathlon zabrania odsprzedaży Kart Podarunkowych. W związku z powyższym Przedsiębiorca zobowiązuje się , że nie będzie sprzedawał Kart Podarunkowych . W przypadku naruszenia przez Przedsiębiorcę powyższego zobowiązania , Przedsiębiorca zobowiązuje się zapłacić na rzecz Decathlon karę umowną w kwocie 30.000,00 zł brutto w terminie 14 dni od dnia wezwania do zapłaty , co nie uwalnia Przedsiębiorcę od obowiązku pokrycia ewentualnego odszkodowania przewyższającego karę umowną , które może być należne Decathlon z tytułu poniesionej szkody.\nARTYKUŁ 5 ZASADY PŁATNOŚCI KARTĄ PODARUNKOWĄ, KARTA PODARUNKOWA A ZWROT LUB REKLAMACJA PRODUKTU\nKwoty Kart Podarunkowych są kwotami brutto wyrażonymi w polskich złotych.\nKarty Podarunkowe są produktami zastępującymi środki pieniężne.\nKwota wskazana na Karcie Podarunkowej nie uwzględnia kosztów dostawy Karty Podarunkowej do Klienta lub Przedsiębiorcy, o których to kosztach Klient lub Przedsiębiorca zostaną powiadomieni w wyświetlonym na ekranie podsumowaniu, przed ostatecznym zatwierdzeniem zamówienia.\nDecathlon zastrzega sobie prawo do zmiany wysokości kwot zasilenia Kart Podarunkowych w dowolnym momencie.\nKarta Podarunkowa nie może być wymieniona na gotówkę. Kartą Podarunkową nie można płacić za zakup Karty Podarunkowej i innych produktów zastępujących środki płatnicze. Karty Podarunkowej nie można też wymieniać na inną Kartę Podarunkową. Płatność za wszystkie zamówienia odbywa się w polskich złotych.\nW przypadku kontroli związanej ze zwalczaniem nadużyć finansowych, mającej na celu zabezpieczenie transakcji dokonywanych przez Przedsiębiorców, przed zatwierdzeniem zamówienia Decathlon może poprosić Przedsiębiorcę o dostarczenie e-mailem jednego lub większej liczby dokumentów identyfikujących Przedsiębiorcę. Zamówienie będzie wówczas definitywne dopiero po otrzymaniu przez Decathlon tych dokumentów i wysłaniu e-maila z potwierdzeniem. W razie nieotrzymania tych dokumentów lub jeżeli nie pozwalają one na identyfikację autora zamówienia i określenie faktycznego miejsca miejsca prowadzenia działalności gospodarczej lub miejsca zamieszkania, Decathlon zastrzega sobie prawo do nieprzyjęcia zamówienia.\nKarta Podarunkowa nie może być wymieniona na gotówkę, nie ma też możliwości wydawania reszty w przypadku, gdy wartość transakcji zakupu towaru jest mniejsza niż wartość Karty Podarunkowej. Nie jest możliwe wystawienie duplikatu karty w razie jej zagubienia, kradzieży lub utraty ważności. Datę ważności Karty Podarunkowej Klient może sprawdzić samodzielnie na stronie internetowej: https://kartapodarunkowa.decathlon.pl/saldo lub w sklepie Decathlon. Po upływie ważności Karty Podarunkowej nie ma możliwości jej realizacji i nie jest możliwa wypłata środków pieniężnych, które pozostały na Karcie Podarunkowej. W przypadku zwrotu towarów zakupionych za Kartę Podarunkową nie przysługuje zwrot gotówki.\nKlient może zapłacić Kartą Podarunkową całą cenę kupowanych towarów lub jej część, a resztę dopłacić gotówką lub kartą płatniczą; w przypadku transakcji w sklepie internetowym decathlon.pl Klient może dopłacić resztę kwoty kartą kredytową, kartą debetową, przelewem online, przelewem tradycyjnym lub opłacić paczkę za pobraniem.\nW przypadku pozytywnego rozpatrzenia ewentualnego zwrotu lub reklamacji towarów zakupionych przez Klienta przy użyciu Karty Podarunkowej, Decathlon zwróci Klientowi zapłaconą w sklepie internetowym kwotę w formie Karty Podarunkowej o wartości równej wartości kwoty wykorzystanej z Karty Podarunkowej zrealizowanej na zakup zwracanego towaru – kwota zostanie zwrócona w ciągu 7 dni od daty zwrotu towaru lub pozytywnego rozpatrzenia reklamacji.\nW przypadku pozytywnego rozpatrzenia ewentualnego zwrotu lub reklamacji towarów zakupionych przez Klienta przy użyciu Karty Podarunkowej, Decathlon zwróci Klientowi zapłaconą w sklepie stacjonarnym kwotę poprzez wydanie Klientowi nowej Karty Podarunkowej o wartości równej cenie zwracanego lub reklamowanego towaru. Dopłaty do transakcji gotówką lub kartą zostaną zwrócone analogicznie według źródła płatności.\nW przypadku jakichkolwiek problemów związanych z realizacją Kart Podarunkowych, zwrotem lub reklamacją zakupionych towarów, Klient ma prawo do złożenia reklamacji w sklepie Decathlon, w którym dokonywał zakupu lub poprzez adres e-mail Decathlon: kontakt@decathlon.pl.\nARTYKUŁ 6 DOSTAWA\nKoszty dostawy Karty Podarunkowej, podane przed zatwierdzeniem zamówienia, naliczane są Klientowi lub Przedsiębiorcy w zależności od miejsca przeznaczenia i sposobu wysyłki wybranego w momencie składania zamówienia, dla jednego punktu dostawy, dla jednego zamówienia i jednego Klienta lub Przedsiębiorcy, w Polsce.\nZamówienie jest wysyłane po otrzymaniu przez Klienta lub Przedsiębiorcy całkowitej kwoty zapłaty i wszystkich dokumentów wymaganych przez Decathlon.\nZamówienie wysyłane jest pocztą lub przez specjalnego przewoźnika. Decathlon stara się przestrzegać terminów dostawy.\nKarta Podarunkowa może być dostarczona na adres inny niż adres na fakturze, pod warunkiem, że został on prawidłowo wskazany podczas składania zamówienia.\nKlient lub Przedsiębiorca zobowiązany jest upewnić się, że dane adresowe, które podał, są prawidłowe, aby zamówienie mogło zostać prawidłowo wysłane i dostarczone. Decathlon nie ponosi w żadnym razie odpowiedzialności, jeżeli Klient lub Przedsiębiorca nie otrzyma zamówienia wskutek błędnie wprowadzonych danych adresowych.\nW każdym przypadku do Klienta lub Przedsiębiorcy należy zagwarantowanie odbioru zamówienia.\nW razie nieobecności Klienta lub Przedsiębiorcy pod adresem dostawy pozostawione zostanie awizo. Ewentualne koszty związane z ponowną usługą przewoźnika ponosi Klient.\nZgodnie z obowiązującymi przepisami prawa do Klienta lub Przedsiębiorcy należy sprawdzenie w obecności doręczyciela zawartości i wyglądu paczki (paczek) zawierających Karty Podarunkowe w celu stwierdzenia, czy są kompletne , nie brakuje w niej(nich) Karty Podarunkowej i czy żadna z Karty Podarunkowej nie jest zniszczona lub uszkodzona. W razie stwierdzenia nieprawidłowości doręczyciel (przewoźnik) ustala protokolarnie stan przesyłki oraz okoliczności powstania szkody.\nW przypadku Karty Podarunkowej wysłanej e-mailem Klient lub Przedsiębiorca wybiera datę wysłania zamówienia na wskazany przez niego adres elektroniczny.\nE-mail zawierający Kartę Podarunkową uznany jest za odebrany przez Klienta , Przedsiębiorcę lub odbiorcę z chwilą jego wysłania na adres elektroniczny podany przez Klienta lub Przedsiębiorcę.\nZalecamy Klientom, Przedsiębiorcom i odbiorcom sprawdzenie zawartości folderu Spam konta mailowego, na wypadek gdyby skierowany do nich e-mail nie trafił bezpośrednio do skrzynki odbiorczej.\nJeżeli Klient , Przedsiębiorca lub odbiorca nie otrzyma e-maila to:\nKlient powinien skontaktować się z Działem Obsługi Klienta Decathlon wysyłając maila na adres e-mail kartapodarunkowa@decathlon.com lub skontaktować się telefonicznie 800 808 007\nPrzedsiębiorca powinien skontaktować się z Działem Obsługi Klienta Decathlon wysyłając maila na adres kartapodarunkowa@decathlon.com lub skontaktować się telefonicznie 800 808 007\nKlient, Przedsiębiorca i odbiorcy są odpowiedzialni za swoją pocztę elektroniczną i osoby mające do niej dostęp. Decathlon w żadnym wypadku nie ponosi odpowiedzialności z tego tytułu, w szczególności w razie wykorzystania Karty Podarunkowej przez osobę inną niż Klient , Przedsiębiorca lub odbiorca.\nARTYKUŁ 7 – OBOWIĄZKI KLIENTA LUB PRZEDSIĘBIORCY&nbsp\nKlient lub Przedsiębiorca zobowiązuje się poinformować każdego odbiorcę Karty Podarunkowej Decathlon o ich ostatecznej dacie ważności i warunkach użytkowania oraz o niniejszych OWSU.\nDecathlon nie ponosi w żadnym wypadku odpowiedzialności za jakiekolwiek użycie następujące po upływie tej daty i/lub niezgodne z warunkami użytkowania.\nARTYKUŁ 8 – WYMIANA / ODNOWIENIE / UTRATA / KRADZIEŻ\nKarty Podarunkowe nie podlegają zwrotowi środków pieniężnych ani wymianie, w szczególności w razie utraty/ kradzieży.\nW przypadku utraty, kradzieży lub zniszczenia Karta Podarunkowa może zostać zastrzeżona w kwocie pozostałej na Karcie Podarunkowej w chwili zastrzeżenia. W celu zastrzeżenia należy skontaktować się z Centrum Obsługi Klienta Decathlon i podać numer Karty Podarunkowej . Po zastrzeżeniu Karta Podarunkowa może zostać zastąpiona nową, wystawioną na kwotę pozostałą w chwili zastrzeżenia.\nARTYKUŁ 9 ZASTRZEŻENIE WŁASNOŚCI\nSprzedawane Karty Podarunkowe pozostają pełną i całkowitą własnością Decathlon do momentu uiszczenia za nie pełnej zapłaty. Jednakże od momentu dostawy wszelkie ryzyka przenoszone są na Klienta , Przedsiębiorcę lub odbiorcę, który musi stosownie się zabezpieczyć.\nW razie powstanie roszczeń z powyższego tytułu Decathlon zastrzega sobie prawo podjęcia czynności mających na celu odzyskanie wierzytelności za pomocą dowolnych środków prawnych.\nArtykuł 10 GWARANCJE PRAWNE / OBSŁUGA POSPRZEDAŻOWA\nZgodnie z obowiązującymi przepisami prawa , w stosunku do wszystkich produktów sprzedawanych na stronie internetowej www.decathlon.pl mają zastosowanie gwarancje prawne dotyczące zgodności i ukrytych wad określone w ustawie kodeks cywilny z dnia 23 kwietnia 1964 roku oraz dodatkowo w przypadku Klienta - w ustawie z dnia 30 maja 2014 o Prawach Konsumenta.\nARTYKUŁ 11 OCHRONA DANYCH OSOBOWYCH\nPaństwa dane osobowe stanowią kluczowy element naszej relacji handlowej. W związku z tym, a także w związku z obowiązkiem wynikającym z Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz.Urz.UE.L Nr 119, str. 1) (dalej: RODO), przekazujemy Państwu informacje dotyczące danych osobowych dostępne pod następującym adresem: https://kartapodarunkowadlabiznesu.decathlon.pl/privacy-policy\nARTYKUŁ 12 KONTAKT Z KLIENTEM\nW przypadku jakichkolwiek pytań, wątpliwości lub reklamacji jesteśmy do dyspozycji Klienta:\nna adres e-pod następującym adresem: kartapodarunkowa@decathlon.com\ntelefonicznie - pod numerem 800 808 007, od poniedziałku do niedzieli w godzinach 10.00 -20.00\nkorespondencyjnie - pod następującym adresem: Decathlon sp. z o.o., ul. Geodezyjna 76, 03-290 Warszawa\nARTYKUŁ 13 INTEGRALNOŚĆ\nNiniejsze OWSU Kart Podarunkowych stanowią ogół składających się na nie postanowień. Fakt niepowołania się w którymś momencie przez Decathlon na jakiekolwiek postanowienie OWSU nie może być w żadnym wypadku uznany za zrzeczenie się takiego postanowienia. W przypadku nieważności jednego z postanowień OWSU, pozostałe ich postanowienia zachowują ważność.\nARTYKUŁ 14 PRAWO WŁAŚCIWE - WŁAŚCIWOŚĆ SĄDU\nNiniejsze OWSU podlegają prawu polskiemu.Przy braku polubownego rozstrzygnięcia wszelkie spory będą poddawane pod rozstrzygnięcie właściwym sądom powszechnym zgodnie przepisami kodeksu postępowania cywilnego.


Piec tunelowy z pasem siatkowym — Kupić Piec tunelowy z pasem siatkowym, Koszt , zdjęcie Piec tunelowy z pasem siatkowym, od Bakeres, spółka z o.o.. Piece do piekarni na Allbiz Polska\nALL.BIZPolskaRzeszówProdukty RzeszówŻywność oraz napojeUrządzenia do produkcji chleba i makaronuUrządzenie do produkcji wyrobów piekarskichPiece do piekarniPiec tunelowy z pasem siatkowym\n← rubryk Piece do piekarni w dla Polski w Rzeszów\nPodzielić się ID: 23999:137042\nMoże być wyposażony w różne typy pasa transmisyjnego (siatka, tace, kamienny, etc.). Stale pracujący piec z pasem siatkowym gwarantuje jednolity, ciągły\ni wysokiej jakości wypiek dowolnych produktów piekarniczych i cukierniczych (chleb tradycyjny, krojony, tostowy, rogaliki, ciasta, etc.). Dzięki różnym, niezależnym strefom grzewczym oraz niezależnym regulacjom temperatur góry i dołu pieca, proces wypiekania w pełni pasuje do krzywej wypiekania każdego produktu.\n- Szerokość pasa: do 3750mm.\n- System grzewczy z cyklami nagrzewania.\n- Zasilanie: gaz lub olej napędowy.\n- Regulowana prędkość pasa.\n- Regulacja temperatur niezależna dla góry i dołu pieca.\n- Niezależne strefy grzewcze.\n- Palniki modularne.\n- System napowietrzania (turbulencji) - opcja.\n- Wykończenie ze stali nierdzewnej - opcja.\n- Hydrauliczny system napinania pasa.\n- System centrowania pasa - opcja.\n- Trzy opcje typu pasa: pas bez prowadnic, pas z prowadnicami, oraz kamienny.\n- Tryby pracy: manualny, automatyczny, automatyczny/inteligentny.\nKupić piec tunelowy z pasem siatkowym


Wyjątkowe zaproszenia ślubne od Pracowni Tadam - GotoweNaSlub.pl\nData publikacji:6 stycznia 2022\nŚlub to jedno z najważniejszych wydarzeń w naszym życiu. Wszystko musi być dopięte na ostatni guzik: kupno sukienki i garnituru, zorganizowanie oprawy ślubu, wynajem sali weselnej. Trzeba wybrać także zaproszenia ślubne, którymi nie tylko zakomunikujesz gościom o tym wydarzeniu, lecz także wprowadzisz wyjątkowy klimat. Mogą okazać się również świetną pamiątką z imprezy weselnej.\nZaproszenie ślubne powinno jasno mówić o tym, kto zawiera związek małżeński, kogo zapraszamy na uroczystość i przyjęcie weselne. Musi znaleźć się na nim także data ślubu oraz miejsce imprezy.\nWybór zaproszeń zależy od tego, w jakim stylu organizujecie wesele. Warto postawić na spersonalizowane zaproszenia i dopasować je do aranżacji. Jeśli nie wiesz, na jaki model się zdecydować, przejrzyj ofertę Kreatywnej pracowni Tadam, a na pewno się zainspirujesz. Najciekawszą propozycją są zaproszenia drewniane oraz zaproszenia lawendowe, wykonane z najwyższej jakości materiałów i zachwycające niebanalnymi wzorami.\n5 pomysłów na zaproszenia dla gości\nZaproszenia ślubne można bez problemu dopasować do stylu całej imprezy, niezależnie od tego czy odbywa się ona w stylu boho, glamour czy też rustykalnym. To Ty wybierasz materiał, z którego wykonane zostaną zaproszenia, oraz wzór, który będzie znajdował się na zaproszeniach ślubnych. Gwarantujemy, że Wasi goście będą zachwyceni. Poniżej przedstawiamy kilka pomysłów na zaproszenia na tę ważną uroczystość.\nZaproszenia ślubne akrylowe transparentne i klasyczne pleksi\nJeśli planujecie wesele w nowoczesnym stylu i klasyczne zaproszenia ślubne wydają się Wam przeżytkiem, świetne okażą się zaproszenia akrylowe. To przezroczyste zaproszenia, które wyróżniają się niezwykle pięknym wzorem graficznym oraz stylowym czcionkom. Tego typu zaproszenia idealnie komponują się ze stylem nowoczesnym.\nDrewniane zaproszenia ślubne z nadrukiem i grawerowane\nZaproszenia drewniane to nie tylko powiadomienie o nadchodzącej uroczystości, lecz także oryginalna pamiątka. Jeśli motyw przewodni wesela to boho lub styl rustykalny, a dodatkami są suszone kwiaty, ten rodzaj zaproszeń sprawdzi się perfekcyjnie.\nDostępność zdobień na zaproszeniach grawerowanych zmienia się w zależności od pory roku – zwykle ozdobione są jednak kwiatami. Młoda para zawsze otrzyma powiadomienie o dostępności danego zdobienia. Jeśli masz własny pomysł, graficy mogą na jego bazie stworzyć wzór zaproszenia.\nMalowane zaproszenia ślubne\nTakie zaproszenie na ślub to nowość w branży. To małe zaproszenia wykonane z pleksi, pociągnięte kolorem, którego wybór należy do pary młodej. Takie zaproszenie pasuje do stylu glamour, nowoczesnego i minimalistycznego.\nW ofercie znajdują się także podziękowania dla gości oraz pudełko na koperty. Zapoznaj się ze sklepem i dowiedz więcej.\nRedakcja GotoweNaSlub.pl 6 stycznia 2022\nPoprzedni artykuł Jak zorganizować ślub w Urzędzie Stanu Cywilnego w Dobczycach?\nNastępny artykuł Jakie dewocjonalia warto wybrać na prezent ślubny? Informacje praktyczne\nPrzygotowania do ślubu i wesela - Poradnik ślubny > Przygotowania > Wyjątkowe zaproszenia ślubne od Pracowni Tadam


Aster City i sieci P2P - Problemy z oprogramowaniem - dobreprogramy - forum\nAster City i sieci P2P\nsotomiak (Sotomski) 2005-09-23 05:22:40 UTC #1\nWitam wszystkim i mam nadzieje,ze mi ktos odpowie na moja pytanie a w razie potrzeby i pomoze sie uporac z tym problemem:/ Korzystam dosyc czesto z torrenta i niestety nie mam dobrych transferow;/ Praktycznie w ogole ich ni emam..1-2Kb/s A zaczelo sie to wszystko od czasu kiedy zalozyem sobie astera:( Wczesniej mialem neo i nie mialem z tym zadnych problemow, a teraz? Wiem ze poodbno jestem za Natem i sie zastanawiam czy to ma wplyw a jak ma to jak to zalatwic zeby nie mialo...tak samo jak mam ip z klasy prywatnej i moge zmienic na publiczny ale nie wiem czy bedzie to mialo jakis sens? Prosze pomozcie mi!\nMichael (Michalkwiecinski) 2005-09-23 06:14:43 UTC #2\nJakiego klienta używasz ?? Spróbuj BitComet’a\nCoris (Coris Latex) 2005-09-23 07:26:40 UTC #3\nJestem użytkownikem Astera od ponad roku. Posiadam pakiet “Twój Net 512” i niestety mam TYLKO prywatne ip. Oznacza to, że mam zablokowane porty i nigdy nie będe miał High ID w eMule czy rozwijał pełnej prędkości na Torrencie. (Aster nie oferuje przekierunkowywania portów ) Więc jeżeli chcesz się cieszyć wszystkimy dobrodziejstwami neta, to zmień sobie IP na publiczne. Wtedy będziesz rozwijał maksymalną prędkość na torrencie.\nA jeżeli masz publiczne IP i nadal transfer jest w granicach 2-5 kb/s przy podłączeniu do wielu użytkowników, to sprawdź czy nie masz błędu z trackerem. Często jest tak, że musisz być zalogowany na stronie z której pochodzi tracker, by móc w pełni ściągać.\nMam nadzieje że odpowiedziałem na Twe pytanie…\nJakiego klienta używasz Spróbuj BitComet’a\nP.S: Denerwuje mnie jak gość który nie zna dokładnie istoty problemu (wątpie by miał Astera) wypowiada się na ten tamt. Pozatym Sotomiak się pytał czy warto się przesiąść na publiczne IP. Po co nabijać bezmyślnie posty? :roll:\nMichael (Michalkwiecinski) 2005-09-23 07:53:55 UTC #4\nWiem ze poodbno jestem za Natem i sie zastanawiam czy to ma wplyw a jak ma to jak to zalatwic zeby nie mialo\nP.S: Denerwuje mnie jak gość który nie zna dokładnie istoty problemu (wątpie by miał Astera) wypowiada się na ten tamt. Pozatym Sotomiak się pytał czy warto się przesiąść na publiczne IP. Po co nabijać bezmyślnie posty?\nBitComet omija Nat’a, ale Astera nie mam…\nCoris (Coris Latex) 2005-09-23 08:01:57 UTC #5\nTo mu i tak nic nie da, ponieważ ma zablokowane porty przy wewnętrznym IP. Fakt, będzie sobie ściągał 0-15 kb/s, ale co z tego, jeżeli przy publicznym IP by miał stałą prędkość rzędu np. 60 kb/s


Blog - Kasia Kubiak\nCo zjeść w Lizbonie? Wszystko co lokalne, regionalne i pyszne oczywiście! Kiedy już znużony zadzieraniem głowy do góry w poszukiwaniu azulejos i pokonaniem kilkudziesięciu wzniesień, zasiądziesz w jednej z uroczych restauracji, masz w czym wybierać. Lizbona to w końcu miejsce, w którym z powodzeniem mieszają […]\nNawet jeśli sztuka nie jest Twoją pasją, a muzea zazwyczaj omijasz szerokim łukiem, dla tego miasta zrobisz wyjątek. Koniecznie przeczytaj jakie dzieła sztuki we Florencji TRZEBA zobaczyć i co musisz o nich wiedzieć. A przy okazji zaskocz znajomych i przyjaciół kilkoma ciekawostkami o wielkich twórcach, […]


Kresowy Serwis Informacyjny - RELACJE PARTYZANTÓW KMICICA, ŁUPASZKI, RONINA ARMII KRAJOWEJ NA WILEŃSZCZYŹNIE III.1943 – VII.1944. Część 8\nczwartek, 25 październik 2018 12:48\n/ Wizerunek "Zawiszy" Wacława Szewielińskiego ukaże się na znaczkach\nLedwie zaklimatyzowałem się w V Brygadzie, a już 12.IX.43 r. brałem udział z plutonem „Maksa” w ataku na oddział partyzantów sowieckich rabujących wieś Chojeckowszczyznę. Oddział ten dosłownie ograbił wieś z żywności, którą załadowali na furmanki. Nasz atak zaskoczył ich wtedy, gdy szykowali się do odjazdu. Sowieci zostali rozbici. My bez strat własnych musieliśmy się oddalić z braku amunicji. Sam d-ca „Maks” strzelał z erkaemu. Podczas inspekcji V Brygady gen. „Wilk” osobiście odznaczył „Krzyżem Walecznych” kilku naszych żołnierzy: „Maksa”, „Akację”, „Groma”, „Gryfa”, „Lisa”, „Dzięcioła” i mnie „Zawiszę”. Dnia 3. lub 4.XI.43 r. V Brygada maszerowała w godzinach rannych poprzez las sosnowo-brzozowy, pełny chóralnego śpiewu ptaków. Było to pomiędzy wsiami Bibki i Pracuty, gdy nagle natknęliśmy się na oddział partyzantów sowieckich, który choć zaatakował naszą Brygadę, to jednak został rozbity. Część Sowietów rozproszona wycofała się w poszycie leśne, a my zdobyliśmy broń, żywność bez jakichkolwiek strat. Po zakończonej walce maszerowaliśmy dalej drogą polną w wyzna¬czonym kierunku tak, jakby nic specjalnego się nie wydarzyło, a przecież była przed chwilę walka na śmierć i życie.\njpg/2018/szewielinski.jpg 26.XI 43 r. odbywały się w Sauguciewie spotkania z partyzantami sowieckimi w celu rozgraniczenia terenów działań. W rozmowach tych brał udział „Łupaszko” i delegacja partyzantów sowieckich, a pluton „Maksa” stał w pogotowiu w pobliżu miejsca prowadzonych rozmów. Natomiast pod koniec listopada‚ odbyło się w Syrowatkach pod osłonę V „Brygady” spotkanie gen. Wilka z sowieckim d-cą Monachinem. Sergiusz Sprudin filmował wtedy wjazd partyzantów sowieckich. W czasie spotkania omówiono podstępne rozbrojenie Brygady „Kmicica”, upomniano się także o zwrot zabranej wtedy broni. Gen.”Wi1k” poruszył także sprawę granic Polski na wschodzie. Manochin zaproponował zawieszenie broni i współpracę, ale gen. „Wilk” nie zgodził się na współpracę i na dalsze spotka¬nia na terenie partyzantów sowieckich, pomny na tragiczne doświadczenia Brygady „Kmicica”. Omówiono również zakaz rabo-wania ludności polskiej oraz rozgraniczono strefy działania obu partyzantek. Około 15.I.44 r. V Brygada jadąca drogą polną saniami jakby podczas wycieczki kuligiem została ostrzelana z szosy koło Żodziszek przez Niemców. Strzelali z broni maszynowej i działka, ale nie wytrzymali silnego kontrataku V Brygady. Zginęło 14 żołnierzy niemieckich, a pozostali uciekli samochodem opancerzonym. Zdobyte działko zostało znisz¬czone, a 6 erkaemów i amunicja zabrane. Spalono także niemiecki samochód ciężarowy, a V Brygada po udanej akcji odskoczyła do najbliższego lasu. W drugiej połowie stycznia 1944 r. pluton „Maksa” został wysłany na polecenie „Łupaszki” na teren działania partyzantów sowiec¬kich aż za Miadzioł w celu okazania siły żołnierzy AK I V Brygady. Partyzanci sowieccy nie atakowali i po kilku dniach pluton powrócił do Niodroszli bez strat.\nDnia 31.I.44 r. wieś Worziany została wyznaczona przez „Łupaszkę” na miejsce koncentracji V Brygady. Tego dnia o świcie „Haller” odwiózł mnie na miejsce spotkania, a w drodze powrotnej do domu do Antensor spotkał żołnierzy niemiec¬kich we wsi Strypiszki k. Worzian. Zatrzymali go trzej oficerowie, a po poboczach drogi dalej maszerowało wojsko. Pytali, czy we Wsi są partyzanci oświadczył, że tak około 1000 ludzi. Oficerowie tak bardzo się ucieszyli, że nawet nie skontrolowali „Hallera” sani i jego pasażera, którym był chory partyzant AK. W saniach przewoził petardę i pistolet. Kiedy minęli Niemców chciał zaalarmować strzałem czujkę, stojącą przy pierwszym budynku we Worzianach: „Sokoła”, „Ćwiartkę” i „Dzięcioła”. Żegnał się przecież z nimi niedawno. Jednak ludność wsi Strypiszki nie pozwoliła na oddanie strzału z oba¬wy o sankcje, jakie Niemcy mogli zastosować względem mieszkań¬ców. Tak się złożyło, że „Haller” spotkał tutaj swojego znajo¬mego Wacława Baturo, który wiózł furmankę 3 erkaemy, amunicję i umundurowanie dla V Brygady. Miał je dostarczyć do Worzian na koncentrację. Nie skończyli jeszcze rozmowy, gdy dały się już słyszeć pierwsze strzały. Pasażer „Hallera”, chory partyzant zaszył się we wsi Strypiszki. „Haller” broń schował, a Wacław Baturo pojechał w innym kierunku. Natomiast w Worzianach wrzało, a ogień broni maszynowej świadczył o zażartej walce. Kiedy zaczęła się strzelanina byłem wraz z „Maksem” na odprawie u „Łupaszki”. „Kitek” przy¬niósł wiadomość, że we wsi są Niemcy. Na odprawie, poza szta¬bem i d-cami plutonów był również mjr „Węgielny” Inspektor Obwodu „B” i „C” „Łupaszko” zarządził alarm i wszyscy ruszyli do swoich oddzia¬łów. „Maks” i ja dołączyliśmy do 3-go plutonu, który już pędził z Sosnówki na pole walki „, prowadził go „Akacja” z-ca „Maksa”. Niemcy wyparci. ze wsi umocnili się na cmentarzu. Trzeci pluton „Maksa” przystąpił do ataku na cmentarz. Wałka rozgorzała i sięgała zenitu. Niemcy byli doskonale uzbrojeni, mieli w karabiny maszynowe, ponadto groby na cmentarzu stanowiły dla nich idealne osłony. My natomiast musieliśmy przebiec otwarte pola, na którym ginęło najwięcej żołnierzy. Oddział niemiecki w sile 200 ludzi był specjalnie wyszkolony do walki z partyzantami, ale mimo to został rozbity. Zginęło 85 Niemców, a pozostali uciekli w popłochu. Naszych zginęło 20, a wśród nich moi. serdeczni koledzy ze Święcian „Sokół” Stanisław Tomaszewski i „Czarny” Roman Brycki. Podczas pobytu w Święcianach odwiedziłem matkę „Sokoła”, która dała mi list dla niego. Nie zdążyłem go doręczyć przed atakiem, chociaż list miałem w kieszeni, ale nie było czasu o tym myśleć. „Sokół” zginął na skutek podstępu żołnierza niemieckiego. Usłyszał bowiem, że ranny Niemiec woła o pomoc, zbliżył się więc do niego ale zbyt blisko, co tamten wykorzystał natychmiast. Strzał był tak celny, że „Sokół” zginął na miejscu. Pamiętam, że podczas walki na cmentarzu ktokolwiek się podniósł, a był na linii obstrzału, ginął od kul niemieckich. Kiedy w pewnym momencie przesunąłem się w bok nagle seria tra¬fiła w moje, już puste miejsce. Cudem uniknąłem śmierci! Wszystkich swoich poległych pochowaliśmy tymczasowo w dołach i przykrytych gałęziami sosny i zasypaliśmy ziemią. Musieliśmy natychmiast opuścić pole bitwy, gdyż możliwy był odwet. Rannych zabraliśmy ze sobą na furmankach. Dopiero po kilku dniach V Brygada powróciła z trumnami do swoich poległych, których pochowano na wolnym placu po bitwie. W ten sposób powstał cmentarz żołnierzy AK, istniejący do dziś.\nZ Worzian udaliśmy się w kierunku Żukojni Brygada zatrzymała się w Radziuszach Łozowych, na wschodnim brzegu rzeki Straczanki. Na drugi dzień w południe V Brygada została zaatakowana z kilku stron zmasowanym ogniem partyzantów sowieckich. Byliśmy okrążeni I spychani do rzeki, lecz cała V Brygada walczyła na śmierć i życie ze zdradziec¬kim sojusznikiem. Rannych przewożono na drugi brzeg pod opiekę sanitariuszki „Aldony”. Przeprawę osłaniał „Pawlik”. Pluton „Kitka” walczył do końca tak długo, że tylko sam „Kitek” pozostał przy ciężkim karabinie maszynowym. Wycofał się dopiero wtedy, gdy mu zabrakło amunicji a drogę ku rzece i przeprawie utorował sobie bagnetem. Nasz III pluton prowadził ogień flankowy najdłużej, dzięki wzmocnieniu nas ogniem erkaemów IV plutonu „Bohuna”. Po wyczerpaniu się amunicji cała V Brygada wycofała się. Na znak odwrotu wystrzelona została rakieta oznaczając jednocześnie koniec naszej walki. Okazało się jednak ku naszemu zdumieniu, że strzelanina trwała nadał. Walczyli. teraz ze sobą już tylko partyzanci sowieccy, dla których rakieta była po prostu umówionym znakiem do przystąpienia do ataku. Strzelali prawdopodobnie tylko do siebie, bo nikogo z naszej V Brygady już tam nie było. Dowództwo partyzantki radzieckiej liczyło na łatwe rozbicie V Brygady, wiedząc dobrze o krwawej bitwie z Niemcami w dniu 31.I.44 r. pod Worzianami. Zdołaliśmy jednak odeprzeć i tego przeciwnika, mimo trzaskającego mrozu, który powodował, że mokre ubrania pękały na partyzantach. I tak V Brygada korzystając z nocnych ciemności odskoczyła. najpierw do wsi Borejszycha, a na drugi dzień do wsi Biała Woda. „Łupaszko” wysłał następnego dnia rano pluton „Maksa” na miejsce wczorajszej bitwy w celu dokonania rozeznania. Po drodze w Suproniętach doszło znowu do wałki z oddziałem sowieckim, który został rozbity. Według obliczeń miejscowej ludności sowiecki napastnik po bitwie w Radiuszach miał ok.250 rannych i zabitych , gdy tymczasem w naszej Brygadzie straty wyniosły 2 żołnierzy, z których jeden utonął w rzece.\n29.II.44 r. pluton „Maksa” wraz z majorem „Sulimą” dotarł na teren Litwy w okolice Malaty i jeziora Gołona, w celu dozbroje¬nia nowo utworzonej Brygady „Narocz” i zademonstrowania siły AK na Wileńszczyźnie. W czasie potyczki z „Litwinami” mjr „Sulima” został ciężko ranny. Musieliśmy szybko wracać. Wyprawa tym razem się nie udała, bowiem wprawdzie strat nie poniesiono, ale nie zdobyto również broni. Wróciliśmy w komplecie na miejsce koncentracji. Na początku marca 44 r. przystąpiono do reorganizacji V Brygady i tworzenia 4 pułku ułanów zaniemeńskich. Powstały trzy szwadrony: d-cą 1-go był „Bąk”, 2-gi y był jedynym szwadronem kawalerii pod dow. „Tatara”, 3-ci „Maksa”. Kompanią szturmowa dowodził „Rakoczy” (cichociemny), a jej plutonów 1-go „Zyga”, 2-go „Kitek”, 4-go „Mścisław”. Wprowadzono stopnie dla podoficerów. Ja jednak nie nosiłem oznak, ponieważ moje umundurowanie było nie regulaminowe. W pierwszej połowie marca 44 r. w porozumieniu z „Podlotkiem”, bratankiem „Hallera” zamieszkałym w Łakciach [?Łokciunach] koło Geladni, zorganizowałem zatrzymanie drużyny kolejowej jadącej drezyną z wypłatą dla kolejarzy pracujących w Geladni. W akcji brali udział: „Haller”, „Ketling” „Groch”, „Ryszard” i „Bartosz”. Zdobyli 36.000 RM bez strzału, jedynie rozbra¬jając obstawę. Pieniądze przekazano do kasy V Brygady. Podczas akcji najwięcej kłopotu sprawił wilk, który właśnie w chwili, gdy nadjeżdżała drezyna przechodził przez tory. Wcale się nie bał akowców i nie chciał odejść, a oni nie mogli przegonić go strzałami, by nie zniweczyć planów.\nOkoło 15.III.44 r. wędrując utartym szlakiem w celu zebrania informacji w terenie, wstąpiłem do rodziny „Podlotka” w Łakciach koło Geladni. Podczas rozmowy zauważyłem za oknem niemieckich żandarmów, którzy urządzili łapankę i rekwizycję żywności. Matka „Podlotka” i jego siostra Weronika szybko podjęły decyzję i tak, jak stałem, czyli w ubraniu i. uzbroje-niu, zostałem ułożony w łóżku od strony ściany. Przykryto mnie pościelą, kapą i poduszkami, które ułożono dekoracyjnie. Właściwie to byłem bardzo chory i miałem wysoką gorączkę, ale wiedziałem, że mimo tak silnego przeziębienia nie wolno mi zakaszleć, choć płuca nie raz rozsadzał kolejny, silny atak kaszlu. Kiedy weszli Niemcy rozpoczęła się rewizja. Pytali także o nieobecnych mężczyzn, ale w końcu opuścili mieszkania, a z budynku gospodarczego zabrali wieprza i kury. Po wyjściu Niemców wyciągnięto mnie z ukrycia, dzięki któremu znów uszedłem śmierci. Musiałem jednak odejść mimo choroby i szukać nowego noclegu i schronienia. Znalazłem je w domu „Hallera” w Antesorach. Również w marcu 44 r. wykryto rozpowszechnianie się wśród żołnierzy V Brygady częstego picia samogonu. W związku z tym „Łupaszko” rozkazał likwidację znanych bimbrowni. 3-ci pluton likwidował wielką bimbrownię w miejscowości Ciemnucha u gospodarza Adamowicza. Wszystkie napełnione konwie, a było ich około 10, zostały opróżnione, a bimber wylany do rowu. Ostatniego pojemnika bimbrownik nie chciał oddać, ale w czasie szamotaniny konwi się otworzyła, a samogon zalał podłogę. Zdesperowany gospo¬darz zgarniał samogon i pił tak długo, aż się upił. Likwidacja bimbrowni miała doprowadzić do zapanowania trzeźwości w V Brygadzie, gdyż pijany żołnierz nie tylko, że jest niesprawny i nieskuteczny, ale przede wszystkim przeszkadza podczas akcji, jest zawalidrogą. Picie samogonu było bardzo tępione w Brygadzie.\nPod koniec marca 44 r. podczas postoju w miejscowości Bujki warta zatrzymała dwie niewiasty, które przyprowadzono do mnie w celu wyjaśnienia. Zatrzymanymi kobietami okazały się dwie matki: Emilia matka „Zawiszy” i „Konstancja” – matka „Hallera”. Jechały furmanką na cmentarz w Worzianach, by odszukać nasze groby. Słyszały o bitwie z Niemcami, o zabitych, o grobach pochowanych tam akowców i chciały tam koniecznie dotrzeć. Było to bardzo serdeczne i pełne łez radości spotkanie, a d-ca „Maks” udzielił nam urlopu i dał przepustkę z poleceniem dopro¬wadzenia naszych matek wraz z furmanką w bezpieczne miejsce. Udało się naszym matkom bezpiecznie wrócić do domu, a serca ich przepełnione były szczęściem po spotkaniu z żywymi sy¬nami. Dnia 31.III.44 r. 3 szwadron „Maksa” zlikwidował Strunojciach koło Święcian posterunek litewsko-niemiecki, będący postrachem dla ludności polskiej. Zdobytą żywność przeznaczono na zbliżające się święta Wielkiej Nocy (2.IV.44). Akcją tą dowodził „Maks”. Na początku kwietnia Litwini aresztowali w Wilnie „Łupaszkę”, którego przekazali do Gestapo z siedzibą na ulicy Ofiarnej. Dowództwo nad V Brygadą przejął w zastępstwie „Rakoczy”, który wspólnie z IV Brygadą „Ronina” przystąpili do natychmias¬towej akcji zatrzymywania zakładników zgodnie z poleceniem inspektora mjr „Węgielnego”. 3-ci pluton obstawił część trasy Świr – Michaliszki i był tak ukryty, że stanowił osłonę dla „Bartosza”, któremu „Haller” zapewniał obstawę. Tak współdziałając te trzy plutony zatrzymały samochód wiozący niemieckiego starostę miasta Świra, którego wprowadzono do lasu, a następnie na miejsce zgrupowania wszystkich zakładników. Starostę wraz z kierowcą zatrzymano na dłuższy czas. Podczas nieobecności Łupaszki dowodzenie na całością przejął mjr „Węgielny”. Zakładnicy, których było już około 10 wraz z komendantem żandarmerii w Świrze, pisali listy, dawali fotografie, które przesyłano do Komendy Okręgu AK i stamtąd do Gestapo. Listy pisali zatrzymani zarówno litewscy jak i niemieccy dygnitarze, a połączone Brygady przystąpiły do uszkadzania torów kolejowych i stacji oraz zatrzymywania pociągów. Wysyłane były również do Gestapo listy z pogróżkami pisane przez podziemną organizację z zapowiedzią odwetu za areszto¬wanie „Łupaszki”.\nPrzed wymarszem na akcję do Pohulanki zatrzymaliśmy się w moich Wojckunach, gdzie się urodziłem i spędziłem naj¬piękniejsze lata dzieciństwa. Mieszkał tutaj mój serdeczny kolega Stanisław Kieżun‚ z którym. chodziłem do szkoły powszechnej w Święcianach i mieszkałem w jednym pokoju u starej babci na ul. Przykościelnej. Po ukończeniu tej szkoły ja kontynuowałem naukę w Szkole Budowlanej w Wilnie. Staszek jako ochotnik w Szkole Wojskowej w Śremie. W 1939 r. dostał się do niewoli sowieckiej i z gen. Andersem przeszedł cały szlak poprzez Monte Cassino aż do Londynu. Do kraju wrócił w 1946 r. został aresztowany. Pisał mi, że przechodzi “pranie mózgu” lub “przywracanie pamięci”, a jeśli nie wytrzyma – targnie się na życie. Po powrocie z więzienia już więcej do mnie nie napi¬sał. Do dzisiaj nie wiem, co stało się ze Staszkiem. Spośród mieszkańców Wojćkun, poza Staszkiem. zawsze dobrze będę wspominać pp. Czepułkowskich, Gumowskich, Rudzińskich i wielu innych bardzo zacnych Polaków, którzy nigdy mi nie odmówili pomocy w trudnych chwilach okupacji. W nocy 24.XV.44 r. połączone Brygady IV i V. przy pomocy siatki wywiadowczej z Podbrodzia, zatrzymały w Pohulance urlopowy pociąg z żołnierzami niemieckimi, wracającymi na front wschodni. Doszło do walki wręcz, część Niemców rozbrojono a kilku zabito. Po wykonaniu zadania Brygady się wycofały. Zginął „Jastrząb”, a dwóch żołnierzy było rannych. Pociąg był tak silnie oświetlony przy pomocy reflektorów, że wycofując się po skarpie mogłem dostrzec właściwie każdy listek, tak było jasno. Ponieważ znałem Pohulankę, bo mieszkałem w niej od 1928 do 1935 r. więc pamiętam, że pociąg został zatrzymany przy budynku PKP toromistrza Szymanisa i mojej ciotki Stanisławy Skinder. Akcją w Pohulance dowodził mjr “Węgielny” przy pomocy “Ronina” i „Rakoczego”.\nPrzechodzące przez wieś Bołosza IV i V Brygada natknęły się 26.IV.44 r. na niemiecki oddział rekwirujący ludności żywność. Chociaż Niemców było około 150, zostali zaatakowani z okrążenia. Część Niemców rozbito, a pozostali podczas wycofywania natknęli się na zasadzkę „Maksa”. Doszło do ostrej walki, która jednak bardzo się przedłużała. W tym czasie, ja i „Wilk” z naszymi żołnierzami byliśmy w odwodzie, ale słyszeliśmy co dzieje się u „Maksa”. Postanowiłem pójść na pomoc „Maksowi”. Krzyknąłem do żołnierzy: “W imię Boże, za mną!” i poszliśmy. Zjawiliśmy się w najbardziej ważnym momencie, a ponieważ droga była ostrzeliwana przez Niemców z ckm-ów, musieliśmy ją sforsować pojedynczymi skokami i natychmiast przypuściliśmy atak na ukrytych żołnierzy niemieckich. Zginęło 21 Niemców, u nas tylko „Rekin”, a „Grom” był ranny. Zdobyto dużo broni i amunicji, w tym 1 ckm i 3 erkaemy. Spalono 4 samochody, a bydło i zboże zwrócono gospodarzom. Wytropiono i zastrzelono Niemców ukrytych na drzewach tzw. “gołębiarzy” , byli oni najbardziej niebezpieczni. Podczas tej walki dolna część mojego płaszcza była w kilku miejscach przestrzelona, a czapka wprawdzie tylko z 1 dziurę ale zapaliła się na mojej głowie. Na święto 3. Maja zwolniono wreszcie „Łupaszkę”. Spotkanie Powiewiórce. Uroczystą mszę polową celebrował ksiądz „Ignacy”. Akademię z okazji 3 Maja zorganizowano w Żukojniach. Tu muszę dodać, że nasz pluton zawsze brał czynny udział w chóralnym śpiewie w kościołach przy każdej swojej bytności i podczas marszu przez polskie wsie. Wtedy były to piosenki żołnierskie, legionowe i partyzanckie. Po uroczystościach święta 3 Maja “Łupaszko” spotkał się z zakładnikami i powiedział do nich: Pomogliście mi się uwolnić więc i ja was zwalniam, a „Maksowi” polecił odprowadzić ich na dworzec do pociągu.\nW połowie maja 1944 r. we wsi Żukojnie wizytowali V, IV i XIII Brygady gen.”Wilk” i jego zastępca „Ludwik”. Przyznano kilka awansów oficerskich i podoficerskich. a po uroczystościach odbyła się defilada. Dla szeregowego partyzanta AK, pobyt komendanta Okręgu wśród żołnierzy w oddziale miał duże znacze¬nie psychologiczne. Bliskość dowódcy wpływała na wytworzenie się specyficznych więzów i poczucia jedności, a ponadto umacniała przekonanie o sensie walki i wiarę w zwycięstwo. Gen. Krzyżanowski „Wilk” wyjaśniał podczas inspekcji wiele zagadnień dotyczących bieżącej i najbliższej działalności AK na Wileńszczyźnie. Oddziały AK często spotykały się z okoliczną ludnością, dla której widok umundurowanych i uzbrojonych pol¬skich partyzantów był przyczyno wielu wzruszeń i satysfakcji. Szczególnego rodzaju manifestacją było uczestnictwo oddziałów partyzanckich w niedzielnych nabożeństwach, celebrowanych na terenach wyzwolonych przez kapelanów oddziałów AK. Właśnie podczas obecności gen. „Wilka” nastąpił przydział Brygad do nowych zgrupowań. V Brygada „Łupaszki” została przesunięta do zgrupowania Nr 1 Inspektora mjra Antoniego Olechnowicza „Pohoreckiego”, a w związku ze zbliżeniem się frontu sowieckiego uzyskała rozkaz wycofania się na zachód. także z uwagi na nasilającą się walkę z partyzantami sowieckimi. Za miejsce nowego postoju V Brygady obrano rejon jezior Sużańskich, czyli okolicę: Podbrzezie - Malaty - Sużany - Żyngi - Suderwa.\nOd maja do końca czerwca 44 r. V i IV Brygady nadal współpracowały ze sobą. W drugiej połowie maja 44 r. obie Brygady rozbijają litewski garnizon w Janiszkach. Stało się to dzięki szarży kawalerii na bunkry i jednoczesne spowodowanie gęstej kurzawy, która ułatwiła ostateczny atak kompanii szturmowej. Większość Litwinów poddała się, z wyjątkiem grupy znajdującej się na wieży kościelnej. Pod koniec maja Łotysze powiadomili obie Brygady o nadcią¬gającej w kierunku Święcian obławie żołnierzy niemieckich. Na tę wieść „Łupaszko” powędrował aż pod Żodziszki na Białoruś, aby tam przeczekać kilka dni. Powrót w rejon jezior Sużańskich nastąpił po zakończeniu obławy. W drodze powrotnej z Żodziszek 3. szwadron „Maksa” zatrzymał się w Białym Dworze. Podczas inspekcji rozstawionych wart okazało się, że zostały zatrzymane moje dwie ciotki z Pohulanki: Stanisława Skinder i Wiktoria Adamowicz. Szły pieszo po zakupy do Podbrodzia. Zostały zwol¬nione, gdy obiecały d-cy „Maksowi”, że dochowają pełnej tajem¬nicy o naszym postoju, ale cały szwadron i tak pozostał w pełnej gotowości bojowej. Około 20.VI Brygada wciągnęły Litwinów w za¬sadzkę, podczas wałki zginął „Leliwa”. Silnie umocniony garnizon litewsko-niemiecki z Podbrzezia nie przybył jednak z pomocą Litwinom tego dnia. Dopiero nazajutrz zjawił się silny oddział litewski i przy pomocy formacji niemieckiej zmasakrował ludność polską w Glinciszkach. W odwecie Komenda AK nakazała marsz pacyfikacyjny na Litwę oraz likwidację funkcjo¬nariuszy i policjantów litewskich. W dniach 25-27.VI Brygady pomaszerowały na Inturki na Litwie. Litwini po tej odwetowej akcji zaprzestali wszelkich działań represyjnych wobec ludności polskiej i żołnierzy AK.\nNa początku lipca 44 r. V steczko Suderwa, likwidując stację nasłuchową niemieckiego lotnictwa. Zdobyła wprawdzie kompletny sprzęt radiowy, ale nie zostaje on uruchomiony z powodu u braku radiotelegrafisty. W miasteczku tym zatrzymaliśmy się kilka dni. Nie braliśmy jednak udziału w walkach o wyzwolenie Wilna, ponieważ „Łupaszko” nie zamierzał w żaden sposób współdziałać z Sowietami, pomna śmierci „Kmicica” i jego żołnierzy na Naroczą w 1943 roku oraz później¬szych częstych ataków i walk na śmierć i życie już pod dowódz¬twem „Łupaszki”. Po kilku dniach V Brygada przenosi się do majątku Ponary nad Wilią, gdzie mija ją fala frontu. W nocy przeprawiliśmy się przez rzekę i poszliśmy w kierunku: Oliwa - Troki - Butrymańce. Po drodze V Brygada likwiduje i rozbraja maruderów niemieckich. Podczas swojej wędrówki, w obawie prze spotkaniem z Armię Czerwoną (ponieważ Sowieci nadal tropili V Brygadę) zamienia swoją nazwę na „Brygada spod Warszawy”, pseudonim „Łupaszko” na „Żelazny”, a „Maks” na „Skalny”. Około 20.VII. Brygada zatrzymała się w lesie w pobliżu majątku nad jeziorem koło Olity. Wkoło było wielu żołnierzy Armii Czerwonej. Nagle zjawił się w brygadzie oficer sowiecki i zaprosił nasze dowództwo na rozmowę. „Łupaszko” wysłał tam bryczką „Maksa” i „Bohuna”. Powoził nią „Mrok”, a obstawy stanowiła kawaleria pod dowództwem “Lisa”. Podczas rozmowy sowiecki generał zaproponował wspólną na Niemców. Kiedy dowiedział się, jakie jest wyposażenie „Brygady” polecił, by czekano na jego rozkaz do godziny 8.00 rano.\nJednak rozkaz nie nadszedł do wyznaczonego momentu, wobec tego „Łupaszko” podejrzewając zdradę lub podstęp, zarządził ostry marsz na południowy wschód. Marsz odbywał się leśnymi drogami koło Oran i trwał kilka dni. Zatrzymano się w pobliżu Porzecza.. O 6 rano 22 lub 23.VII.44. przybyło znów 2 oficerów sowieckich i .zażądali, aby Brygada udała się zaraz z nimi do Jelnik, gdzie miała być włączona do Armii Berlinga. „Łupaszko” oświadczył, że najpierw ma pospieszyć kawaleria, a za nią uda się reszta Brygady. Przedtem wydał rozkaz dowódcy kawalerii “Tatarowi”, by przy pierwszej okazji pozostawili konie i uciekali do Puszczy Augustowskiej. Po odejściu „Tatara” z kawalerią Łupaszko” zarządził zniszczenie broni ciężkiej, zapasów i archiwum. Zebrał celę pozostałą z nim Brygadę i oznajmił, że podejrzewa okrążenie, którego w dużej grupie nie przejdziemy. Zalecił przedzieranie się małymi grupami przez rzekę Niemen w kierunku Puszczy Augustowskiej tym, którzy chcą iść dalej, natomiast tym, którzy woleliby wracać do domów nie stawiał przeszkód. Razem z „Hallerem” i „Podlotkiem” i „Wyrwą” w liczbie około 10 żołnierzy wyruszyliśmy w kierunku Niemna. Okazało się. że „Łupaszko” miał dobre przeczucie, ponieważ Sowieci rozpoczęli ostrzał z armatek i czołgów w kierunku naszego miejsca postoju. Jeszcze nie wszyscy stamtąd odeszli, ale ostrzał przyśpieszył wymarsz i spowodował rozproszenie się żołnierzy tak, że z naszej dziesięcioosobowej grupy do Niemna dotarło troje. Kiedy przybyliśmy nad rzekę okazało się, że jest obstawiona z naszej strony przez żołnierzy sowieckich. Ja posiadałem jedynie mapę turystyczną i kompas, ale nie mieliśmy ani przewodnika, ani map wojskowych. Badaliśmy możliwości prze¬prawy przez wrzucanie kamieni do wody, ale każdorazowo odzywały się ckm-y wojsk nam wrogich. Postanowiliśmy wracać do domu z bronię. Po kilkudniowym marszu „Podlotek” pozbył się erkaemu. Pozostały nam tylko granaty i broń krótka. Pewnego dnia „Podlotek” powiedział, że odchodzi tylko na chwile, ale już do nas nie wrócił. Szkoda, że nie powiedział nam o swoich planach samotnej wędrówki, ponieważ szukaliśmy go po okolicy aż do nocy. Według późniejszej relacji “Podlotek” postanowił zmienić umundurowanie na ubranie cywilno, a broń ukryć. Kiedy bez obawy wyszedł na drogę, zabrał go samochód i po 3 dniach był już u siebie w domu w Łakciach. Wiosną 45 r. wstąpił do Armii Berlinga.\nJa z „Hallerem” maszerowałem 11 dni z bronią w ręku. Był to marsz o chłodzie i głodzie, gdyż zdobycie żywności uje należało do rzeczy prostych. Musieliśmy omijać wsie i miasta, by unikać spotkania z Sowietami. odzież i obuwie bardzo się zużyły, a w chłodne noce nie mieliśmy się czym przykryć. Pewnego dnia spotkaliśmy w lecie na trasie marszu rozbity oddział rannych żołnierzy niemieckich. Byli głodni i wymęczeni tak samo jak my. Chociaż posiadaliśmy broń, to jednak nie użyliśmy jej. Niemcy chwalili żołnierzy AK i życzyli nam szyb¬kiego powrotu do domu. Byli przekonani, że już niedługo Sowieci wezmę ich do niewoli. Kiedy zbliżaliśmy się do kresu naszej wędrówki natknęliśmy się w miejscowości Podmierańce na partol Armii Czerwonej. Gdy padły słowa „ręce do góry” „Haller” wykorzystał okazje i skoczył w owies. Posypały się strzały, ale zdążył umknąć. Ja nie miałem możliwości ucieczki, gdyż z mojej strony był budynek i ogrodzenie. Zatrzymano mnie i zrewidowano. Znaleziony pistolet zabrano mi, a na moim różańcem dowódca patrolu długo się zastanawiał i w końcu po uzgodnieniu z pozostałymi żołnierzami rzekł, oddając różaniec: „Idź dalej i módl się, to ciebie zbawiło”. Odchodząc nie wierzyłem, że nie padnie strzał w plecy, ale Sowieci zaraz odjechali. Swoje życie zawdzięczam Matce Boskiej Różańcowej, a ten różaniec posiadam do dziś i ciągle liczę jego „paciorki”. Okazało się, że „Haller” kręcił się w pobliżu i po chwili odnalazł mnie. Poszliśmy dalej do jego domu w kierunku wsi Antesory.


Casio MTP-1128A-7BH - Zakupy Glamourlady.pl\nCasio MTP-1128A-7BH Ocena produktu:\nZegarek męski MTP-1128A-7BH firmy Casio to stylowe połączenie funkcjonalności i atrakcyjnego wzornictwa. Model ten w gamie pozostałych zegarków tego producenta występuje w serii standard Analogue. Koperta o grubości 7 mm.\nproducent Casio pochodzi z kraju kwitnącej wiśni - Japonii, swoją główną siedzibę ma w Tokyo. Jest ona globalnym przedsiębiorstwem proponującym nowoczesne produkty elektroniczne w wielu krajach. Japońska precyzja tworzenia i zamiłowanie do najnowszych technologii widoczne są niemal w każdej kolekcji.\nCasio kreuje zaawansowane zegarki, które zaskakują mnogością opcji czy zastosowań. Kwarcowa bateria zamontowana w zegarku MTP-1128A-7BH zapewnia zasilanie jego mechanizmu. Wytrzymała bransoleta wytwarzana ze stali rdzoodpornej zagwarantuje wysoką jakość i solidność.\nKopertę zrobiono ze stali nierdzewnej która oporność na korozję i działanie czynników atmosferycznych. Wstawienie utwardzanego szkiełka mineralnego gwarantuje powierzchnię zegarka bez rys jak ponadto innych uszkodzeń mechanicznych.\nodporność na minimalne zamoczenie np. W trakcie deszczu zapewnia klasa wodoszczelności WR 30. Klasyczny design zagwarantuje stonowany wygląd, który z całą pewnością spodoba się osobom gustującym w tego typu produktach.\nWraz z zegarkiem otrzymasz markowe pudełko producenta. Firma na ten zegarek udziela gwarancji na okres trzech lat z możliwością przedłużenia o trzy kolejne lata za osobną opłatą.


Dlaczego nie układam gotowych jadłospisów?\nNapisane przez Marysia Pabich, 15 maja 2020 in Odżywianie, Ogólne porady\nNa stronie e-booka Zdrowe i Szybkie Obiady napisałam:\n„To nie jest tradycyjna książka kucharska, a ja nie jestem tradycyjnym dietetykiem. W e-booku nie umieszczam liczby kalorii, nie podaję nawet ilości porcji!”\nCzasami dzwonią do mnie klientki z pytaniem czy ułożę im jadłospis na określoną liczbę kalorii, a ja zawsze odmawiam.\nDlaczego nie chcę komuś pomóc? Dlaczego nie chcę zarobić pieniędzy?\nBo nie wierzę w gotowe w jadłospisy. Już nie raz zgłaszały się do mnie kobiety, które po kilku różnych dietach straciły całkowicie umiejętność słuchania swojego organizmu i ufania mu.\nTakie dziewczyny naprawdę boją się jeść! Zamiast ufać sobie, ufają gotowej tabelce, a bez niej czują się zagubione i przestraszone.\nJeśli też tak się czujesz, to wiedz, że to nie jest Twoja wina! Przez docierające do nas z telewizji, radia i gazet ciągłe informacje o dietach odchudzających zaczynamy wierzyć, że nie ma innej drogi niż liczenie kalorii.\nDietetycy liczą kalorie, blogerzy kulinarni podają ilość kalorii, firmy tworzą aplikacje na telefon ułatwiające liczenie kalorii i kalkulatory pozwalające wyliczyć Twoje dzienne zapotrzebowanie.\nWiele osób próbowało już liczyć kalorie i nic z tego nie wyszło.\nDlatego ja pracuję zupełnie inaczej. Czas pracy ze mną to nie idealna dieta, wyliczona co do jednej kalorii i jednego grama. U mnie to czas prób, testowania, eksperymentów, nauki. Przede wszystkim nauki słuchania siebie i swoich potrzeb. Po zakończeniu masz pewność, że jesz to, co potrzebujesz i tyle, ile potrzebujesz.\nZaczynam się denerwować gdy w kolejnej grupie na FB czytam porady „wylicz swoje zapotrzebowanie kaloryczne i jedz mniej.” A widzę takie teksty codziennie. To prosta droga do porażki.\nNie chodzi o to, żeby jeść mniej. Ciągle być głodnym i liczyć każdą zjedzoną kalorię.\nAby na trwałe zmienić nawyki potrzebujesz:\n1) zmienić swoje przekonania i myślenie o jedzeniu,\n2) zauważyć swoje nawyki, rozmontować je na części i zamienić na takie, które będą Ci służyć przez lata,\n3) wzmocnić swoją silną wolę,\n4) poznać podstawy zdrowego odżywiania i wpływu poszczególnych produktów na organizm.\nJeśli nie zrobisz pierwszych punktów, Twoja silna wolna szybko się wyczerpie. To ciągle będą nakazy i zakazy z zewnątrz.\nJeśli nie zrobisz 4 punktu, to w Twojej głowie ciągle będzie zamęt. Każda nowa/popularna/magiczna dieta, będzie w stanie zrobić Ci przysłowiową wodę z mózgu. Im więcej wątpliwości, tym mniejsza motywacja. Podświadomie tylko szukasz newsa, która uwolni Cię od aktualnej diety i pozwoli wrócić do ulubionego jedzenia.\nDlatego na konsultacjach zajmujemy się wszystkimi czterema punktami, a nawet robimy więcej! Rozmawiamy też o zdrowym śnie i odpowiedniej aktywności fizycznej (wcale nie musisz mieć na nią dużo czasu).\nWięcej dowiesz się na darmowej rozmowie wstępnej >>\nOd lutego miałam ogromną przyjemność pracować z Joanną i obserwować jej przemianę. Zobacz co napisała po naszej współpracy:\n„Jeśli miałabym jednym słowem podsumować współpracę z Marysią, to byłoby to słowo „uważność”. Marysia uczy szczegółowej obserwacji siebie, swoich zwyczajów żywieniowych, nawyków, a następnie krok po kroku pomaga zamienić te, które są dla nasz szkodliwe, na te zdrowe i wspierające nas. Marysia ma głowę pełną pomysłów na to, jak powoli i we własnym tempie zacząć zmienić swój stosunek do jedzenia. Nie jest to podejście – dziś rzucam wszystko, co do tej pory jadłam i zaczynam jeść „zdrowo”. To da tylko krótkotrwały efekt. U Marysi wypracowuje się nawyki na resztę życia. Dzięki jej poradom zmieniam nie tylko swoje nawyki, ale również pozostałych członków rodziny. Z całego serca polecam współpracę z Marysią! Jest spora szansa, że dzięki niej zakończę tę kwarantannę na wagowym minusie, a nie na plusie ;)”\nUwielbiam pomagać Wam w takich przemianach. Ogromnie się cieszę jak podsyłacie zdjęcia swoich dań, dzielicie się znalezionymi fajnymi przepisami i swoimi drobnymi zwycięstwami. Jak to:\n„Dziś pojechałam zmienić opony i przez cały czas myślałam o cukierni, która jest niedaleko. Podeszłam do niej, spojrzałam na towary i NIC nie kupiłam. NIC!!! Normalnie jak nie ja ;)”\nTeraz czekam na Ciebie! Razem możemy wszystko zmienić\nUmów się na darmową rozmowę wstępną >>


Kara główna - 2 - Dyskusje biblijne\n(13-10-2017, 22:02 PM)Wasyl napisał(a): A po ostatniej wpadce Franka czas edytować Ewangelię...\nCzekam jeszcze, kiedy Franek zaaprobuje małżeństwa tej samej płci\n14-10-2017, 13:12 PM\n(13-10-2017, 00:00 AM)Krystian napisał(a): Jak dobrze wiesz, zwierzchnik KrK nie ma obowiązku opierać się tylko na Biblii.\nGdybyś przeczytał był pierwsze linijki mego linku to byś wiedział, że spudłowałeś\npo raz kolejny, bowiem on przepraszał również za tradycję/historię. Zanim coś\nskrytykujesz, mądrze byłoby się zapoznać z treścią tego co krytykujesz.\n14-10-2017, 17:18 PM (Ten post był ostatnio modyfikowany: 14-10-2017, 17:21 PM przez Krystian.)\n(14-10-2017, 13:12 PM). napisał(a): Gdybyś przeczytał był pierwsze linijki mego linku to byś wiedział, że spudłowałeś\npo raz kolejny, bowiem on przepraszał również za tradycję/historię.\nOpiera się nie na Biblii.\nNie wiem za którą tradycję przeprasza.\nKrK ma ją obszerną.\n(14-10-2017, 13:12 PM). napisał(a): Zanim coś\nAntybiblizmy krytykuję. Bez względu czy chodzi o KrK czy CK.\n14-10-2017, 18:55 PM\n(14-10-2017, 17:18 PM)Krystian napisał(a): I co to ma do tematu?\nZasugerowałeś, jakoby to co mówił wynikało z tradycji.\nAle, nie ma sensu ci tego mówić, bo ty i tak nie słuchasz co się do ciebie mówi.\n21-10-2017, 21:27 PM (Ten post był ostatnio modyfikowany: 19-07-2018, 17:44 PM przez Wierna.)\nhttps://pl.wikipedia.org/wiki/Pedro_L%C3%B3pez - po przeczytaniu tego artykułu stwierdzam, że chyba zmienię zdanie w kwestii kary śmierci.\n"W więzieniu podczas rozmowy z podstawionym więźniem przyznał się do zamordowania co najmniej 110 kobiet. Wskazał 81 grobów swoich ofiar, oskarżono go o 57 zabójstw, ale dokładna liczba ofiar nie jest znana. Według dyrektora więzienia zamordował ponad 300 kobiet. W 1980 roku sąd uznał go za winnego wielokrotnych morderstw i skazał go na karę dożywotnego pozbawienia wolności. W 1994 roku został zwolniony i deportowany do Kolumbii. Ponownie podjął próbę morderstwa, został aresztowany i uznany za chorego psychicznie. W 1998 roku uznano go za zdrowego psychicznie i zwolniono z więzienia. Obecnie López jest poszukiwany przez Interpol."\nSą kraje, w których sądy i policja nie mają rozumu.\n25-10-2017, 15:23 PM (Ten post był ostatnio modyfikowany: 25-10-2017, 15:24 PM przez Krystian.)\nNie bądź uszczypliwy, ponieważ słucham - co do mnie się mówi.\nW poligamii przyznałem ci rację, choć dawnymi czasami upierałem się przy monogamii uznając ją jako zasadę biblijną. W wielu postach dałem ci polubienia, a nawet reputacje.\n26-11-2017, 19:23 PM\n(12-10-2017, 23:44 PM)Krystian napisał(a): Jak dobrze wiesz, zwierzchnik KrK nie ma obowiązku opierać się tylko na Biblii.\nMało tego. Mocą swego autorytetu może zmienić prawo Boże.\n19-07-2018, 17:50 PM\nhttps://fakty.interia.pl/swiat/news-cnn-...Id,2608411 - a co w takim przypadku? Czy tutaj kara śmierci jest zasłużona?\nFacet zabił w 2004 roku inną osobę. Po 14 latach został stracony mimo tego, że żałował za swój czyn i rodzina ofiary przebaczyła mu to co zrobił. Rodzina ofiary nawet sama była przeciwna karze śmierci dla tego faceta argumentując, że po latach on jest już zupełnie innym człowiekiem. Domyślam się, że mógł się nawet nawrócić (choć lewacka interia nic o tym nie wspomni nigdy). Czy w przypadku gdy osoba żałuje tego co zrobiła i chce żyć teraz zgodnie z prawem to czy trzeba na niej wykonywać karę śmierci? Czy to aby nie jest nadużycie???\n19-07-2018, 19:22 PM\n(19-07-2018, 17:50 PM)Wierna napisał(a): https://fakty.interia.pl/swiat/news-cnn-...Id,2608411 - a co w takim przypadku? Czy tutaj kara śmierci jest zasłużona?\nTutaj problemem jest samo odraczanie wykonania wyroku. Kara powinna być\nrealizowana od razu po skazaniu, bo inaczej pozostaje niesmak jak w przytoczonym\nprzez ciebie kasusie.\nPlus jest taki, że miał dużo czasu na ekspiację co pewnie zostanie mu policzone na SO.\n19-07-2018, 21:47 PM\n(19-07-2018, 19:22 PM)Wasyl napisał(a):\na ja uważam, że taka kara więzienia powinna mieć charakter resocjalizacyjny. Jeśli ktoś został skazany na 25 lat lub dożywocie to w trakcie odbywania kary powinien sobie uświadomić: "źle zrobiłem, wiem, że tego nie cofnę. Przepraszam Cię Boże za to co zrobiłem. Przepraszam rodzinę ofiary. Muszę się zmienić na lepsze" (mimo wszystko, nie powinno się mu odbierać możliwości nawrócenia się). I w przypadku takich ludzi można zastosować karę więzienia i obserwować ich. Natomiast jeśli ktoś jest seryjnym mordercą i nie ma żadnych możliwości by on się zmienił no to kara śmierci na 100%. Ja tutaj powyżej zacytowałam fragment artykułu z wikipedii o Pedro Lopezie, który mógł zabić 300 osób i dwa razy go wypuścili z więzienia. Za takie coś kara śmierci natychmiast a osoby, które przyczyniły się do tego, że on wychodził z więzienia też powinny ponosić konsekwencje prawne.\nW kwestiach kary śmierci to wolę być ostrożna. Piszesz o tym, że kara śmierci powinna być wykonana od razu. A co jeśli tak by zrobiono a np. parę lat później by się okazało, że facet był niewinny? W historii były już takie przypadki. Ja słyszałam o przynajmniej dwóch przypadkach z historii Polski, gdzie facetów skazano na karę śmierci lecz byli niewinni. Pierwszy został skazany za to, że był podobny do faceta z portretu pamięciowego ale nie było poza tym żadnych dowodów na jego winę. Drugi był skazany bo zabito kogoś z rodziny chyba Gierka (czy któregoś innego komunisty) i zależało im na jak najszybszym znalezieniu sprawcy więc wzięto pierwszego z brzegu z kręgu podejrzanych i skazano na karę śmierci a później się okazało, że facet nikogo nie zabił.


Wacoal Lace Essentiel brazyliany - kremowy - Sklep myBra.pl\nFigi brazylijskie Lace Essentiel od marki Wacoal w kolorze ecru mają mocno wycięty tył, dzięki czemu pośladki prezentują się w nich wyjątkowo apetycznie.\nBrazyliany z luksusowej kolekcji Lace Essentiel to majtki damskie o niskim stanie. Uwagę przykuwa szczególnie dekoracyjny elastyczny pas, który został obszyty gipiurową koronką i ekskluzywnym haftem.\nKremowe majtki damskie z koronką mają nieregularne muszelkowe wykończenie wycięć na nogi, przez co wyglądają zwiewnie i delikatnie układają się na skórze.\nBrazyliany Lace Essentiel od Wacoal to stylowe majtki damskie z koronką i haftem.\nW kremowych brazylianach Lace Essentiel od marki Wacoal kobiece krągłości są zmysłowo wyeksponowane. Jednocześnie możesz czuć się w nich swobodnie, bo tył majtek powstał z nieprześwitującej siateczki.\nJeśli połączysz kremowe figi brazylijskie Lace Essentiel od Wacoal z balkonetką lub biustonoszem termicznie formowanym z tej samej serii, otrzymasz oszałamiająco piękny komplet bielizny ślubnej.\n81% poliamid, 12% elastan, 4% poliester, 3% bawełna


Grześkowe opowieści.: Powroty....tęsknoty.....\nAutor: GREGORIUS o 01:07\nBombka w pudełku... - U mnie powoli nadchodzą świąteczne projekty...Bombka w pudełku. Ozdobiona ryżowymi papierami AB Studio Aga Baraniak\njesienne warsztaty w Szczecinie - Halo #Szczecin! Po baardzo długiej przerwie wracają warsztaty w mieście. :) Zapraszamy Was do zaprzyjaźnionej pracowni If I had a hammer już w paźd...\nIV Oświęcimski Salon Sztuki - 4 września w galerii "Tyle światów" Oświęcimskiego Centrum Kultury otwarta została wystawa „IV Oświęcimski Salon Sztuki”. Wśród prac 33 artystów Zbignie...\nHistoria ceramicznych żetonów do pokera - Wielu z nas uwielbia hazard i dreszczyk emocji, jaki generuje, gdy obstawiamy kolejny kolor na ruletce, czy kręcimy bębnami na automacie do gry. Faktem j...\nTorba na wakacje - Gruba, mięciutka, pojemna, mięsista i w ślicznym żółtym kolorze. Szydełkowa DWUSTRONNA torba na lato, wakacje, na plażę... do jeansów i do sukien...


Rasa: Owczarek niemiecki o\nNr telefonu *: 695529983\nZaginął pies owczarek niemiecki długowłosy. Proszę o kontakt osoby które mogły by pomóc w odnalezieniu psa! To bardzo ważne, ponieważ pies ma problem z łapami i jest pod stałą opieka weterynarz. Bardzo proszę o kontakt osób z Zielonej Góry i okolic!!! Tęsknimy za naszym pupilem.


Przecinarka plazmowa z kompresorem 230V Hurtownia Sklep Cena Tanio\nStrona główna » Elektronarzędzia » Spawalnictwo » Przecinarki plazmowe plotery CNC » Przecinarka plazmowa z wbudowanym kompresorem powietrza 230V 40A\nIlość dostępna:91 szt.\nCena brutto: 1 749,00 PLN\nNumer producenta: S-PLASMA 40\nPrzecinarka plazmowa niemieckiego lidera rynku spawalniczego STAMOS GERMANY jest w stanie osiągnąć maksymalny prąd cięcia 40 A. Umożliwi to sprawną obróbkę takich materiałów, jak stal, nikiel, aluminium, miedź i innych metali elektroprzewodzących o grubości do 10 mm. Dzięki temu sprzęt znajdzie zastosowanie w wielu branżach wymagających precyzyjnie wyciętych metalowy elementów.\nWbudowany kompresor gwarantuje stały dostęp do sprężonego powietrze. W urządzeniu zastosowano również zaawansowaną technologię inwertorową MOSFET. Pozwala ona na osiągnięcie 93% wydajności pracy. Wykorzystane rozwiązanie gwarantuje też optymalne zużycie energii elektrycznej oraz niskie ryzyko przepalenia z powodu wysokiego napięcia.\n- Uniwersalność - do skrawania stali oraz innych metali elektroprzewodzących (tytan, miedź, mosiądz itd.)\n- Funkcjonalność - wbudowany kompresor zapewniający stały dostęp do sprężonego powietrza\n- Wygoda - długie 4-metrowe przewody gwarantują swobodę ruchów podczas cięcia oraz ułatwia pracę w trudno dostępnych miejscach,\n- Model - S-PLASMA 40\n- Nr katalogowy - 2210\n- Prąd cięcia - 20 – 40 A\n- Znamionowy prąd wejściowy - 16,4 A\n- Maksymalny prąd wejściowy - 22,1 A\n- Moc wejściowa znamionowa - 5,08 kVA\n- Maksymalna grubość cięcia - 10 mm\n- Przewód masowy z zaciskiem - 1,3 m\n- Przewód zasilający - 1,9 m\n- Uchwyt plasma - 3,7 m\n- CNC - Nie\n- Chłodzenie wodą - Nie\n- Wymiary (DxSxW) - 42,5 x 20,5 x 54,5 cm\n- Wymiary wysyłki (DxSxW) - 55 x 30 x 59 cm\n- Waga wysyłki - 28,5 kg\nCięcie plazmą - dzięki natężeniu prądu do 40 A, urządzenie bezproblemowo przetnie takie metale jak, żelazo, stal nierdzewna, żeliwo, miedź, czy aluminium. Ciśnienie gazu jest regulowane bezstopniowo, co pozwala na precyzyjną kontrolę strumienia plazmy. Nieprzepalanie materiału, niewielka ilość zniekształceń oraz gładka szczelina cięcia to część zalet, wynikających z użycia wielofunkcyjnego urządzenia Stamos Germany.\n- Torba na narzędzia\n- Uchwyt plasma\n- Akcesoria eksploatacyjne\n1 749,00 PLN brutto1 421,95 PLN netto\n3 958,00 PLN brutto3 217,89 PLN netto\n1 390,00 PLN brutto1 130,08 PLN netto\n4 170,00 PLN brutto3 390,24 PLN netto