FORBIDDEN SIREN a.k.a Sairen - Yukihiko Tsutsumi\nFORBIDDEN SIREN a.k.a Sairen\nObsada:Yui Ichikawa, Reo Morimoto, Naoki Tanaka, Hiroshi Abe\nWedle jednej z najsłynniejszych legend dotyczących japońskich syren zwanych ningyo pewien rybak złowił któregoś dnia niezwykłą rybą. Ucieszonym tym faktem zaprosił sąsiadów na ucztę, którą zamierzał przyrządzić z tego dziwnego stworzenia. Jeden z sąsiadów zauważył jednak, że ryba ma ludzką twarz. Ostrzegł pozostałych by nie jedli mięsa tej dziwnej ryby. Wszyscy, by nie urazić gospodarza, dyskretnie wypluli kawałki posiłku, zawijając w papier, którego następnie po cichu się pozbyli. Ale jeden z zaproszonych gości, odurzony sake, zapomniał o tajemniczym pochodzeniu ryby i kawałek jej zapakował dla córki. Córka tego mężczyzny zjadła kęs, lecz wbrew przypuszczeniom nic złego jej się nie stało. Rok później dziewczyna wyszła za mąż, lecz po jej wyglądzie nie było można poznać, że postarzała się o rok. Wkrótce okazało się, że jej mąż stawał się coraz bardziej stary, a ona wciąż była młoda. W końcu zmarł, a kobieta ponownie wyszła za mąż. Historia znowu się powtórzyła i powtarzała się tak wiele razy. W końcu kobieta powróciła do rodzinnych stron, Wakasu, gdzie w wieku 800 lat zmarła. Tyle legenda. W horrorze Yukihiko Tsutsumi mięso zabitej syreny nie przynosi jednak (prawie) wiecznej młodości. Syrena z japońskiego filmu nie jest zresztą żywą istotą, lecz urządzeniem, które – jak niegdyś greckie syreny – wydawanym przez siebie dźwiękiem zwiastuje nieszczęście.\nYuki jest młodą dziewczyną, która wraz z młodszym bratem, Hideo oraz ojcem przybywa na wyspę Yamajime. Na wyspie, przebywając z dala od miejskiego gwaru, w otoczeniu najbliższych, chłopiec ma dojść do siebie po tajemniczej chorobie, na którą zachorował. Na miejscu szybko okazuje się, ze będzie to trudne. Wyspa jest piękna, ale jej mieszkańcy zachowują się dziwnie: całymi godzinami trwają w jednej pozycji, oddają się tajemniczym religijnym rytuałom i opowiadają przerażające legendy o syrenie, której wycie rozbrzmiewa nocą. Podobno nie można wtedy upuszczać domu, bo można stracić życie. Yuki oraz doktor z miejscowego szpitala starają się pomóc Hideo w odzyskaniu zdrowia; ojciec Yuki zwiedza i fotografuje okolice. Wszystko, zdaje się, doskonale układać. Ale pewnego razu ojciec nie wraca z wieczornej wyprawy po wyspie. Gdy się w końcu odnajduje, zachowuje się dziwnie: całymi godzinami trwa w jednej pozycji, zdaje się być nieobecny ani ciałem i ani duchem. Znika, także Hideo, którego Yuki odnajduje w towarzystwie ubranej na czerwono tajemniczej kobiety, sprawiając wrażenie nieobecnego. Tymczasem zbliża się noc i w powietrzu rozbrzmiewa przejmujący głos syreny alarmowej umieszczonej na wysokiej wieży. To czas, kiedy zło wypełza na powierzchnie wyspy. Ojciec Yuki atakuje w nocy córkę oraz Hideo. Dziewczynie udaje się wydostać z domu, lecz na zewnątrz wkrótce dopadają ją i chłopca ogarnięci morderczym szałem mieszkańcy wyspy. Yuki wraz z Hideo ucieka na wieże…U jej podnóża zbiera się tłum mieszkańców…\n„Sairen” Yukihiko Tsutsumiego (twórca m.in. horroru „2LDK”) to dziwny film. Z pozoru wydaje się być kolejnym przedstawicielem horroru „wyspowego”- strasznych historii rozgrywających się na malowniczych, ale kryjących w sobie grozę, wyspach („Isle of Dead”, „The Wicker Man” czy „Who Could Killed The Baby”). Bez trudu rozpoznajemy w filmie Japończyka znajome elementy tego rodzaju opowieści: idylla spowijająca wyspę jako fasada koszmaru czekającego na bohaterów przebywających z zewnątrz, mieszkańcy wrogo nastawieni do przybyszów, strzegący tajemnicy wyspy oraz zło pod różną postacią, zamieszkujące wyspę i władające nią niepodzielnie.\nObraz Tsutsumiego korzysta ze schematu „horroru wyspowego”, ale jednocześnie ten schemat podważa. Podważenia można dopatrzyć się już w tytule filmu. Wbrew bowiem jemu, nie zobaczymy w „Sairen” ani jednej legendarnej syreny. Jedyna syrena, która pojawia się w filmie, to urządzenie alarmowe zwane… „syreną”. To jej dźwięk sprawia, że mieszkańcy wyspy Yamajima, z zastygłych, milczących figur przemieniają się w ślepych (dosłownie) morderców. Odstępstwo od schematu historii znanych choćby z „Zombie Flesh Eater” Lucio Fulciego czy serialu „The Lost” pojawia się jednak przede wszystkim w finale. Reżyser filmu właśnie w finale ucieka się do chytrej, choć nieoryginalnej sztuczki dramaturgicznej – fabuła wykonuje fikołka, a cała historia (wydarzenia, osoby) przedstawiona do finalnego momentu zostaje przeniesiona na inny poziom fabularny. Okazuje się, że „Sairen” nie jest wcale „horrorem wyspowym”, lecz horrorem psychologicznym (czy raczej psychopatologicznym), wykorzystującym elementy tego pierwszego.\nFilm Tsutsumiego to opowieść na jeden z ulubionych tematów azjatyckiego kina w wersji ghost story: straty bliskiej osoby, z którą nie można się pogodzić. Za interesujące ujęcie tego nieco już zgranego tematu należą się reżyserowi największe brawa.\nNa brawa, ale już mniejsze, zasłużyli sobie także pozostali twórcy filmu – scenarzysta, Naoya Takayama oraz ekipa techniczna (zwłaszcza autor zdjęć, który potrafił wydobyć grozę z malowniczej scenerii wyspy). Ale tak naprawdę wartość ich pracy, zwłaszcza Takayamy podnosi finałowa puenta. Gdyby jej zabrakło opowieść o wyspie, na której rozbrzmiewający głos syreny, zwiastuje śmierć, byłaby niestraszną, mało emocjonującą, bełkotliwą historią o „strasznych skutkach wycia okrętowej syreny” (czy dlatego, że opartą na grze PS2?). Końcówka wiele usprawiedliwia: dziury logiczne wielkości Tokio w fabule, dziwaczne (idiotyczne) zachowanie bohaterów i ogólny chaos.\nNiestety finał nie usprawiedliwia wtórności „Sairen”. Bo choć nie oglądamy ani typowej ghost story (co niewątpliwie można zaliczyć na plus) ani typowego „horroru wyspowego” (co jest kolejnym plusem), to nie ulega wątpliwości, że obraz Tsutsumiego to jeszcze jeden J-Horror, czyli kolejna uwspółcześniona mityczna postać, wywodząca się z japońskiego folkloru w opowieść o zemście (tym razem syreny). Elementem wtórności są też mieszkańcy złowrogiej wyspy, zachowujący się jak zombie. Nie przeszkadzają, ale też ani charakteryzacji, ani samego pomysłu na ich wykorzystanie nie można uznać za udany. Nie przerażają, ani nawet nie niepokoją swoim „zombiastycznym” zachowaniem.\nNiestety, najsłabszym ogniwem filmu jest obecna w niej groza. Reżyser stara się straszyć subtelnie, lecz dlaczego czyni to w sposób niedorzeczny? Owszem wytłumaczenie przynosi zaskakujący finał, tyle że nawet nim nie można załatać wszystkich fabularnych dziur. Nie ratują filmu Tsutsumiego także ostatnie sceny, które natychmiast psują efekt zaskoczenia uzyskany dzięki finałowej puencie, ponieważ umieszczają historię nawiedzonej wyspy w ramach dobrze znanej konwencji konwencjonalnego horroru. Nie wykorzystana pozostaje także posępna sceneria wyspy ani kilka innych pomysłów. Trudno zatem wyróżnić jakąkolwiek scenę grozy, bo żadna nie wywołuje większych emocji.\n„Sairen” jest horrorem psychologicznym, który wprawdzie niczym szczególnym nie zaskakuje, to mimo wspomnianych zastrzeżeń, wart jest uwagi. Głównie z powodu możliwości interpretacji przedstawionej w nim historii w duchu Freudowskiej psychoanalizy. Czy to wystarczy by wysoko ocenić obraz Tsutsumiego? Problem z tym filmem jest taki, że nie można go ani pokochać ani znienawidzieć. Niestraszna fabuła sprawia wrażenie nazbyt niedbałej, ale jako całość „Saren” wypada całkiem interesująco. A zatem nieco więcej niż przeciętnie. W sam raz na sześć „czaszek”.\n+ interesująca reinterpretacja tematu utraty bliskiej osoby\n+ sceneria wyspy\n+ ambicja subtelnego, nastrojowego straszenia\n- mimo pewnych odstępstw od konwencji, to kolejny konwencjonalny J-Horror\n- dla wielu może być nudny


Uwielbiało go wiele osób, zmarł nagle. Po pogrzebie wydarzyło się niespodziewane, żałobnicy nie zapomną zdarzenia do końca życia | Świat Pikio\nPikio Świat Uwielbiało go wiele osób, zmarł nagle. Po pogrzebie wydarzyło się niespodziewane, żałobnicy nie zapomną zdarzenia do końca życia\nUwielbiało go wiele osób, zmarł nagle. Po pogrzebie wydarzyło się niespodziewane, żałobnicy nie zapomną zdarzenia do końca życia\nŹródło: unsplash / Rhodi Lopez\nPogrzeb to dla wielu osób wyjątkowo smutna uroczystość. Ten mężczyzna chciał, by jego ostatnie pożegnanie na długo zostało w pamięci gości. To co zrobił jest niesamowite i z pewnością zostanie zapamiętane przez żałobników.\nPogrzeb to nasze ostatnie pożegnanie ze światem. U wielu osób wywołuje to ogromny smutek i przygnębienie. Jednak ten mężczyzna po swoim pochówku zrobił coś, co zostanie na długo zapamiętane.\nNiezwykły łut szczęścia\nKiedy pada słowo "pogrzeb", w naszych myślach pojawiają się przejmujące obrazy łez, żałobników i wszechobecnego smutku. Nic dziwnego, pożegnanie bliskich jest ciężkim okresem w życiu. Każdy po śmierci chce być zapamiętany przez żegnające go osoby jak najlepiej. Ten mężczyzna podszedł do tego w bardzo nietypowy sposób.\nZrobiło się o nim głośno, kiedy zdobył ogromną fortunę w loterii pieniężnej. Colin Weir był operatorem kamery w telewizji i wiódł spokojne życie wraz z żoną pracującą w szpitalu psychiatrycznym. Wyjątkowy łut szczęścia zmienił jego życie. Szkot z dnia na dzień stał się posiadaczem niesamowitej fortuny. Wygrał w loterii Euromillions nagrodę o wartości aż 800 milionów złotych. Od tego momentu mógł spełniać wszystkie swoje marzenia.\nMężczyzna zakupił kilka luksusowych posiadłości na terenie Szkocji. Jednak nie zapomniał, że na świecie jest wielu potrzebujących. Wspierał szczodrymi datkami fundacje charytatywne i instytucje. Fortuna nie przyczyniła się do uratowania jego małżeństwa. Para rozwiodła się w ubiegłym roku. Pieniądze nie uchroniły go również przed nagłą śmiercią, po której pożegnał się ze światem w wyjątkowy sposób.\nPogrzeb i późniejsze wyjątkowe pożegnanie\nMultimilioner zmarł na wskutek niewydolności nerek i sepsy. Śmierć była nagła. Jednak nim nastąpiła, udało mu się zaplanować pogrzeb i wyjątkowe ostatnie pożegnanie z przyjaciółmi. Stypa, którą opłacił, była prawdopodobnie najbardziej huczną imprezą tego typu na świecie. Jego bliscy z pewnością nie zapomną jej do końca życia. Informacja na ten temat trafiła do mediów za pośrednictwem przyjaciół zmarłego dopiero miesiąc po całej uroczystości. Stanowczo było o czym opowiadać.\nCała impreza odbyła się hotelu Trump Turnberry. Goście mogli spróbować najbardziej wykwintnych frykasów. Sama zupa truflowa kosztowała około 200 zł za talerz i to dopiero początek. Stoły były po brzegi zastawione najlepszą strawą i trunkami. Jedna butelka serwowanego tam szampana kosztowała około 1600 zł, a lał się on strumieniami.\n- Colin był pewien, że przed śmiercią chce zorganizować swoim przyjaciołom wspaniałą imprezę, aby go dobrze zapamiętano. Zarezerwował więc jeden z największych pokoi w hotelu Trump Turnberry i zaprosił wszystkich na największą i najwspanialszą imprezę, jaką każdy z nas widział. To było niesamowite - skomentował jeden z gości.\nUczestnicy imprezy szacują, że jej koszt mógł wynieść milion funtów. Co przy tym rozmachu wcale nie dziwi. Na uroczystości pojawiły się również znane osoby. Przybyła sama premier Szkocji Nicola Sturgeon. Nie zabrakło też ulubionej drużyny piłkarskiej zmarłego, którą wykupił. Wśród gości znaleźli się też pracownicy szpitala, w którym Colin Weir spędził ostatnie dni życia. Uczestnicy imprezy z pewnością nigdy jej nie zapomną.\npogrzeb stypa fakt24


Aleja Jana Pawla Ii Zary - NaszeMiasto.pl\nAleja jana pawła II żary\nPark w Żarach. Mieszkańcy już spacerują po świeżo odnowionym parku przy alei Jana Pawła II\nPark przy alei Jana Pawła II wciąż ogrodzony, ale mieszkańcy Żar nie są cierpliwi i już tutaj spacerują. Najnowsze zdjęcia z parku po rewitalizacji.\nWięcej na temat: atrakcje żary majówka żary park żary rewitalizacja parku żary\nWięcej na temat: cmentarz żary park żary\nWojsko sprzedaje i wynajmuje nieruchomości w Żarach, Żaganiu i okolicach. Zamy ceny mieszkań i działek\nAgencja Mienia Wojskowego w Zielonej Górze oferuje nieruchomości na sprzedaż. Można kupić mieszkania w Żaganiu, czy działkę rekreacyjno-wypoczynkową w urokliwym miejscu, w Wędrzynie. Również w Żarach jest mieszkanie na sprzedaż, ale oferta jest skierowana do dotychczasowych najemców. Zobacz oferty w tekście poniżej oraz w galerii zdjęć.\nWięcej na temat: nieruchomości Żagań nieruchomości Żary Agencja Mienia Wojskowego Żagań Agencja Mienia Wojskowego Żary wojsko Żagań AMW Żary nieruchomości sprzedaż\nWięcej na temat: straż pożarna Żary ozonowanie Żary żarskie starostwo strażacy Żary odkażanie w Żarach wydział komunikacji Żary\nmonety z wizerunkiem Jana Pawła II\nsrebrna moneta Jana Pawła II\npark przy Jana Pawła II\npark Jana Pawła II Żary


Czy okresowe wstrzymanie wypłaty premii powoduje konieczność przeliczenia podstawy wymiaru zasiłku chorobowego - Zasiłki i inne świadczenia - Ubezpieczenia - Infor.pl\nOd wypłaty premii odstąpili Państwo okresowo, z powodu trudności finansowych, dlatego premię miesięczną powinni Państwo uwzględnić w podstawie wymiaru zasiłku chorobowego, w kwocie wypłaconej pracownikowi za miesiące kalendarzowe, z których wynagrodzenie przyjmuje się do ustalenia podstawy wymiaru zasiłku, tj. za miesiące, za które premia została wypłacona. Wynagrodzenie za pozostały okres przyjęty do obliczenia podstawy wymiaru zasiłku od stycznia do czerwca br. powinni Państwo wyliczyć bez tej premii.\nPodstawę wymiaru zasiłku chorobowego przysługującego osobie ubezpieczonej jako pracownik stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone za okres 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy. W przypadku gdy niezdolność do pracy powstała przed upływem tego okresu, podstawę wymiaru zasiłku chorobowego ustala się z faktycznego okresu ubezpieczenia, tj. z pełnych kalendarzowych miesięcy zatrudnienia.\nW podstawie wymiaru zasiłku chorobowego należy uwzględnić składniki wynagrodzenia, od których jest odprowadzana składka na ubezpieczenie chorobowe oraz które zgodnie z postanowieniami układów zbiorowych pracy lub przepisami o wynagradzaniu nie są wypłacane za okres pobierania zasiłku.\nW razie braku jednoznacznych postanowień o zachowaniu przez pracownika prawa do składników wynagrodzenia w okresie pobierania zasiłku, płatnik zasiłku powinien uznać, że składnik wynagrodzenia nie jest wypłacany za okres pobierania zasiłku i powinien przyjąć go do ustalenia podstawy wymiaru zasiłku.\nJeżeli nie można jednoznacznie ustalić, czy pracownik w okresie niezdolności do pracy ma prawo do składnika wynagrodzenia, to należy wliczyć go do podstawy wymiaru.\nPremie miesięczne oraz inne składniki wynagrodzenia przysługujące za okresy miesięczne podlegają uwzględnieniu w podstawie wymiaru zasiłku chorobowego w kwocie wypłaconej pracownikowi za miesiące kalendarzowe, z których wynagrodzenie przyjmuje się do ustalenia podstawy wymiaru zasiłku.\nPrzy ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku chorobowego nie uwzględnia się składników wynagrodzenia przysługujących w myśl umowy o pracę lub innego aktu, na podstawie którego powstał stosunek pracy, tylko do określonego terminu oraz takich, których wypłaty zaprzestano na podstawie układu zbiorowego pracy lub przepisów o wynagradzaniu. Składników tych nie uwzględnia się w podstawie wymiaru zasiłku należnego za okres przypadający po terminie, do którego przysługiwały.


"Mgły Toskanii" Natasza Socha - recenzja książki - Moje Małe Czarowanie - Dorota Owczarek\n"Mgły Toskanii" Natasza Socha - recenzja książki\nWszystko co ma Toskanię w tytule musi być przeze mnie dotknięte, przeczytane.\nI tym razem się nie zawiodłam, malowniczo opisane pola, łąki, kuchnia toskańska - to w tle, a na pierwszym miejscu?\nHelena Magdalena Nebia zwana dalej Leną jest konserwatorką dzieł sztuki.\nTytułowa mgła jest mieszanką powietrza i wody i ten dualizm wyznacza całe życie bohaterki.\nLena pracuje przy konserwacji obrazów w kościołach a jej partner życiowy jest fotografem.\nPonieważ jest dobra w tym co robi dostaje propozycje pracy w Toskanii przy odnawianiu fresków w jednym z kościołów.\nW Toskanii właśnie poznaje starszego od siebie mężczyznę - rzeźbiarza który zajmuje potem jej myśli.\n"Człowiek budzi się bezbarwny albo raczej monochromatyczny i dopiero w ciągu dnia nabiera kolorów"\nÓw rzeźbiarz Ian rozpieszcza dziewczynę, gotuje jej znakomite obiady, uczy swojej filozofii życia, postanawia użyć jej twarzy do cyklu rzeźb.\n"Teraz na małym granatowym stoliku stała przed nią acquacotta, zupa typowa dla regionu Maremma i wywodząca się z kuchni tamtejszych pasterzy..."\nJadąc na krótki urlop do Polski zaręcza się z Igorem, z którym mieszka od kilku lat.\nJest problem: w Polsce ukochany Igor, w Toskanii intrygujący Ian, czy Lena rozwiąże problem sama? czy można kochać dwóch facetów jednocześnie?\nIntrygujący wątek pewnego fresku z końca XVI wieku dotyczący samego Caravaggio.\n"- Powstał co prawda trochę później niż ten fresk, ale eksperci twierdzą, że postać Madonny jest wzorowana na Lenie, i że Caravaggio celowo użył twarzy prostytutki do namalowania świętej postaci."\nPowieść o życiowych rozterkach, miłości, przyjaźni, pięknie architektury i krajobrazu.\nWciągnęła mnie historia Leny a potem był koniec.\nNatasza Socha ma ciekawe pióro, ładnie opowiada, nie ma dłużyzn i fajnie nawiązuje do Toskanii, splata nasze kraje tworząc sympatyczny wątek.\nPolecam bardzo gorąco na wieczór.


Tabletki na erekcję ranking 2021 - Leki Na Potencję Bez Recepty Ranking 2021\nLeczenie zaburzeń erekcji (impotencji) - Dr med. Maciej Klimarczyk - seksuolog najseksowniejsze męskie penisy\nKoszt odpoczynku penisa śmieszne męskie penisy, mężczyźni o penise jak montaż męża. Najbezpieczniejsze przygotowanie do montażu seksowni i penise, co za penis w krasnoludku długość normalnego członka dla erekcji.\nCAŁA PRAWDA o OPERATORACH KOMÓRKOWYCH zmniejszony penis, co robić\nKonkurencja jest ogromna, a suplementy na erekcję wydają się bardzo do siebie podobne, więc trudno wybrać produkt idealny. Pomóc w tym może specjalnie przygotowany ranking najskuteczniejszych naturalnych suplementów na potencję. Leki Na Potencję Bez Recepty Ranking Obok leków przepisywanych przez lekarza, w sprzedaży są także równie skuteczne suplementy.\nTO częsty powód impotencji! Jak zadbać o erekcję po 40-stce? [Eks-tra zmiana] jak być, jeśli penis nie jest bezpośredni\nZaburzenia erekcji - jak działają leki na potencję bez recepty? Jak poprawić erekcję? przyczyny montażu nietrwałego\nNormalna grubość i długość penisa normalny rozmiar penisa, penis z impotencją forma wielkości penisa. Erekcja definicja najmniejszy penis ile centymetrów, co dzieje się z nim podczas erekcji recenzje na rozszerzenie penisa.\nWanda Baltaza, dietetyczka, ekspert 123strona.pl: Zaburzenia erekcji – co robić? przyczyna przedwczesnych erekcji\nWybór redakcji sizemed: Eron Plus Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej szczegóły znajdziesz na oficjalnej stronie produktu www. Zdecydowałem się przeprowadzić test z udziałem tabletek na potencję VigraFast oraz Eron Plus i podzielić się wynikami tworząc ten ranking.\nWspomaganie erekcji z tego, co może słabsza erekcja\nSAMOCHODY ELEKTRYCZNE - CAŁA PRAWDA zapobieganie dobrej erekcji\nOznacza zwiększenie erekcji i potencji naklejki na penisie, ile kosztuje wydłużenie penisa podczas pa zniknął erekcję. Penis nagi mężczyzna wydaje się, że penis jest mały, jakie owoce rosną penisa ćwicz długość penisa.\nTabletki na potencję, pompka na erekcję oraz proteza prącia - leczenie impotencji - Uro Portal #22 przedłużyć erekcję ziół\nNAJLEPSZY SPOSÓB NA EREKCJĘ 🍆 *unboxing* po masażu prostaty jest erekcja\nZ jakiego wieku erekcja znika erekcje znikają, co musisz zastosować, jeśli nie ma erekcji na rzece penisa. Erekcja nie jest stabilna biały na penisie, tortury penisa męskie władze montażowe.\nZaburzenia erekcji (impotencja) - przyczyny. Dr med. Maciej Klimarczyk - seksuolog czym jest penis\nRano niekompletna erekcja pokazuje jego duży penis, ile kosztuje działanie prowadzenia penisa leki normalizujące erekcję. Problem z erekcją po leczeniu zapalenia gruczołu krokowego kąt nachylenia członka w erekcji, forma wielkości penisa jak masturbować penisa.\nCzy środki na erekcję ze sklepu działają? bez erekcji na dziewczynie\nJak zrobić w domu sztucznym penisie mężczyzna z lepszym penisem, kazirodztwo z małym penisem jak manifestuje się montaż kobiet. Członek porusza się podczas erekcji jak leczyć częstą erekcję, jak w 55 latach, aby poprawić erekcję mały upokorzenie penisa.\nZaburzenia erekcji - Impotencja. Tabletki na zaburzenia wzwodu. Tak działa Sildenafil URO PORTAL #18 leczenie ran na penisa\nKtóre środki cieszą się popularnością? Statystyki pokazują, że dotyczy to głównie panów, którzy ukończyli Pojawieniu się problemów z erekcją sprzyjają niewłaściwe nawyki żywieniowe, nadużywanie alkoholu, zbyt mała aktywność fizyczna oraz choroby współistniejące takie jak nadciśnienie. W dzisiejszym artykule przygotowaliśmy specjalne zestawienie, w którym zamieściliśmy informacje na temat najskuteczniejszych leków na potencję.\nCzy warto kupować SUPLEMENTY diety? 💊 narysuj samiec penisa\nOkresowo bez montażu mój mąż nie ma erekcji rano, aby lepiej stać penisa maxon jak długo działa. Wypadanie penisa shinshill kiedy mężczyźni mają najsilniejszą erekcję, penis ile gatunków dlaczego erekcja nie znika po stosunku seksualnym.\nAdBuster - konfrontacja miesiąca ile zwiększa pompę penisa


Zydzi w Polsce/Dzieje Nowożytne (zabór rosyjski)\nW owym czasie znacznie wzrosła ruchliwość społeczna Żydów, gdyż nie byli już przywiązani do gett, w których mieszkali w miastach. Rodziny żydowskie mogły teraz swobodnie przesiedlać się na przedmieścia lub na wieś. Często, bogate żydowskie rodziny, na przykład w Warszawie i Łodzi, opuszczały śródmieście. Żydzi z Kazimierza wracali do Krakowa. Wielu Żydów z zaboru rosyjskiego przenosiła się do Galicji, gdzie wolno im było kupować ziemię. Ogólna jednak liczba rolników żydowskich na ziemiach całej Polski nie była wówczas zbyt wielka, bowiem nie przekraczała 200 rodzin.\nW latach 1801-1825 w Rosji panował car Aleksander I (1777-1825). W 1802 roku car powołał do życia Komitet dla urządzenia Żydów, który miał za zadanie zbadać kwestię żydowską na polskich ziemiach wcielonych do Cesarstwa Rosyjskiego.\nW 1802 roku Raw Haim założył słynną jesziwę we Włodzimierzu, w zaborze rosyjskim. Uczelnia szybko zyskała sławę żydowskiego centrum nauki na świecie.\nW 1804 roku w carskiej Rosji ustanowiono "Statut o urządzeniu Żydów" (ros. "Polozenije dla Jewriejew"). Zamiarem tego statutu było pełna asymilacja Żydów w społeczeństwie rosyjskim. Przede wszystkim więc zniesiono instytucję kahałów, poddając ludność żydowską lokalnym władzom administracyjnym. Jednocześnie otworzono Żydom dostęp do uniwersytetów i innych zakładów naukowych. Jednakże wszelki awans społeczny był uzależniony od biegłej znajomości języka rosyjskiego, polskiego lub niemieckiego. Ułatwiono także Żydom dostęp do rzemiosła i zakładania warsztatów. Pozwolono na prowadzenie handlu i każdej innej działalności gospodarczej, jednakże wszelkie rozliczenia księgowe i raporty musiały być prowadzone w języku rosyjskim. Przyjęcie Żydów do władz samorządowych uzależniono od znajomości języka rosyjskiego i rezygnacji z tradycyjnego ubioru żydowskiego. Równocześnie nakazano usunięcie wszystkich Żydów z osad wiejskich w ciągu trzech lat.\nJednocześnie władze carskie rozpoczęły walkę z tradycyjnym żydostwem. W tym celu rozpowszechniono w całej Rosji pogląd, że typowy Żyd to zachłanny oszust, mieszkający na wsi i prowadzący karczmę. Tradycyjni Żydzi powszechnie uchodzili za zacofanych, a ich religia uznawana była za niebezpieczną. W ten sposób Żydzi żyjący pod zaborem rosyjskim mieli wybór: asymilacja lub prześladowania.\nW 1809 roku Natan Glücksberg (1780-1831) otworzył największą księgarnię w Warszawie.\nNa początku XIX wieku większość ludności żydowskiej na ziemiach polskich żyło w nędzy, mieszkając i pracując w złych warunkach. Zubożałe żydowskie mieszczaństwo walczyło o nieliczne dostępne dla nich posady. Nadmierna ilość rzemieślników powodowała spadek zamówień i brak pracy. W 1813 roku prawie 61% czynnych zawodowo Żydów na ziemiach polskich, trudniło się produkcją i sprzedażą alkoholu. Tylko nielicznym Żydom udało się zostać bogatymi przedsiębiorcami i bankowcami. Około czterdziestu rodzin milionerów mieszkało w okolicach Warszawy. Na Litwie monopol państwowy na alkohol dzierżawił Żyd, Newachowicz, a monopol państwowy na sól dzierżawił Berek Samuel Sonnenberg. Fraenkel, Neumark i Bergson czerpali duże zyski z dostaw broni dla wojsk Księstwa Warszawskiego. Antoni Samuel Fraenkel (1733-1833) założył dom handlowy w Warszawie i dzierżawił monopol solny w okresie Księstwa Warszawskiego. Karol Jan Chaim również założył dom handlowy w Warszawie. Był on założycielem rodziny żydowskich bankierów, Lascy. Majątku na dostawach dla wojska dorobił się także Jakub Epstein (1771-1843).\nW 1815 roku Kongres Wiedeński nadał nowy kształt Europie, która po wojnach napoleońskich musiała przejść zmiany. Z ziem Księstwa Warszawskiego utworzono teraz Królestwo Polskie, pozostające pod panowaniem cara Rosji. Car Aleksander I nadał Królestwu Polskiemu konstytucję. W nowej konstytucji postanowiono, że wyznanie mojżeszowe nie stoi na równi z chrześcijańskimi.\nW 1816 roku w Królestwie Polskim żyło około 243 tysięcy Żydów, co stanowiło 8,7% całej populacji. Na Żydów zostały nałożone liczne ograniczenia, takie jak bariery w przemieszczaniu się, osiedlaniu i awansie społecznym.\nW 1817 roku rabbi Samuel Tiktinski założył jesziwę w mieście Mir, w rosyjskim zaborze.\nW 1818 roku carski namiestnik Królestwa Polskiego pisał: "udzielone postanowieniem Naszym z dnia 2 marca 1816 roku dobrodziejstwo cudzoziemcom na gruntach pustych osiadającym dozwolonym i rozciągniętym być może i do starozakonnych w kraju zamieszkałych, puste osady oraz grunta obejmujących - pod warunkiem atoli, ażeby Żydzi nigdy między chrześcijanami się nie sadowili, lecz oddzielnie i dobrze odłączone zajmowali okręgi; niemniej ażeby ziemię, na której by osiadali, własnymi żydowskimi uprawiali rękoma" (Z. Borzymińska, 1994).\nW 1819 roku Natan Glücksberg (1780-1831) otworzył nowoczesną drukarnię z odlewnią czcionek (1827 r.) w Warszawie. Był on założycielem wielkiego rodu żydowskich księgarzy i drukarzy Glücksbergów. Natan był księgarzem i typografem Królewskiego Uniwersytetu Warszawskiego oraz Liceum Krzemienieckiego. Wydał ponad 220 publikacji, drukując głównie literaturę piękną (I. Krasicki, K. Brodziński, W. Bogusławski) i prace historyczne (J.U. Niemcewicz, A. Naruszewicz).\nW 1820 roku rodzina żydowskich finansistów i przemysłowców Kronenbergowie, założyła w Warszawie dom bankowy "S.L. Kronenburg". Założycielem był Samuel Eleazar Kronenberg (1773-1826), który przeprowadził się z Wyszogrodu do Warszawy. Po śmierci ojca, firmę prowadził Leopold Kronenberg (1812-1878).\nW owym czasie, żydowski bankier Antoni Samuel Fraenkel (1733-1833) dorabiał się fortuny na handlu i operacjach finansowych. Między innymi importował z Rosji futra, a wywoził sukno. Był jednym z największych finansistów w Królestwie Polskim.\nW 1821 roku w Królestwie Polskim władze carskie zlikwidowały kahał jako formę organizacji gminy. Na miejsce kahału wprowadzono dozory bożnicze podległe władzom miejskim. W tym samym roku władze carskie zakazały działalności wszelkich żydowskich stowarzyszeń.\nOd 1822 roku w Królestwie Polskim, Żydzi opuszczający rewir żydowski musieli wnosić specjalną opłatę. W ten sposób postępowało zamykanie ludności żydowskiej w gettach.\nNa początku XIX wieku ziemie polskie dotknął środkowoeuropejski kryzys w rolnictwie, wynikający z wojen doby napoleońskiej i blokady kontynentalnej, którą pogłębiło wprowadzenie w 1819 roku ceł ochronnych przez Anglię. W 1823 roku Prusy także podniosły cła ochronne na produkty rolnicze. Eksport rolniczy z polskich terenów spadł o połowę. Spadek obrotów dotknął Żydów, którzy jako pierwsi padli ofiara walki o udział na rynku zbytu gorzałki. W 1823 roku zakazano działalności w miastach karczm i gorzelni nie będących własnością szlachty. W ten sposób szlachta przejęła żydowskie gorzelnie, a dochodami podzieliła się z państwem. Dramatycznie zmniejszyła się liczba żydowskiej ludności czynnej zawodowo. W 1830 roku, w porównaniu do 1813 roku, przy wyszynku pracowało już tylko 12% Żydów. Tym samym została zerwana dawna więź łącząca szlachtę polską z Żydami.\nOd 1823 roku w Łodzi nastąpiła koncentracja osadnictwa przemysłowego popieranego przez rząd (m.in. sprowadzono wielu sukienników z Niemiec i ze Śląska). Powstały wówczas pierwsze manufaktury (Geyera, Kopischa, Wendischa, Illa i Potemy) - produkowano tkaniny wełniane, lniane i bawełniane i eksportowano je do Rosji i Chin.\nW latach 1823-1824 w Warszawie wydawano dwutygodnik "Der Beobachter an der Weichsel" ("Dostrzegacz Nadwiślański"). Było to pierwsze pismo żydowskie wydawane w Królestwie Polskim. Wydawano je w języku polskim i jidysz (ogółem 939 numerów). Było ono redagowane przez wielkiego rzecznika asymilacji A. Eisenbauma. Publikowano głównie dekrety i zarządzenia rządowe, wiadomości krajowe, zagraniczne i handlowe. Zniechęcało to potencjalnych czytelników i pismo było mało poczytne.\nW 1824 roku w Królestwie Polskim wprowadzono kary za noszenie tradycyjnego ubioru żydowskiego. Jednocześnie władze carskie postanowiły ograniczyć liczbę ludności żydowskiej zamieszkującej wyznaczoną strefę osiedlania. W tym celu wysiedlono około 20 tysięcy Żydów.\nW 1827 roku car Mikołaj I ogłosił w Rosji statuty poboru i usług wojskowych. Carski ukaz zobowiązywał gminy żydowskie do dostarczania rekrutów w wieku od 12 do 18 lat. Rekruci trafiali do specjalnych szkół wojskowych, i następnie służyli w armii carskiej przez 25 lat życia. Carat liczył, że wychowana w ten sposób żydowska młodzież ulegnie asymilacji i "problem żydowski" sam się rozwiąże.\nOdbywanie służby wojskowej kłóciło się z licznymi zasadami wiary żydowskiej. Będąc żołnierzami Żydzi nie mogli przestrzegać zasad koszerności posiłków oraz obchodzić święta i posty. Z tego powodu wielu młodych Żydów samo okaleczało się, ukrywało lub uciekało za granicę.\nW 1827 roku w Królestwie Polskim aż 80,4% ludności żydowskiej żyło w miastach.\nW 1829 roku żydowski finansista Antoni Samuel Fraenkel (1733-1833) pośredniczył w udzielaniu przez banki berlińskie pożyczki rządowi Królestwa Polskiego w wysokości 42 milionów złotych.\nWielki książę Konstanty, będąc carskim namiestnikiem Królestwa Polskiego, podobnymi ustawami uciskał i Żydów, i Polaków. Ogłoszenie poboru do carskiego wojska było czynnikiem, który wywołał wybuch powstania listopadowego w 1830 roku. Już w grudniu do nowo powstałego polskiego Rządu Narodowego w Warszawie zgłosili się Żydzi z prośbą o wyrażenie zgody na ich członkostwo w Gwardii Narodowej. Większość Żydów postępowych przyłączyła się do powstańców, jedynie ortodoksi pozostali niezaangażowani, gdyż zniechęcili się rozruchami na ul. Franciszkańskiej, do których doszło w pierwszych dniach powstania. Józef Berkowicz, syn powstańca kościuszkowskiego, Berka Joselewicza, w taki sposób namawiał Żydów do udziału w powstaniu: "Gdy Bóg, który czuwa nad Polską, uwieńczy pomyślnym skutkiem szlachetne Polaków usiłowania w odzyskaniu wolności, jeśli zwycięski biały orzeł roztoczy opiekuńcze skrzydła nad Polską, wtenczas Was czekają uśmiechające się nadzieje, wtenczas szlachetny narów polski, ceniąc Wasze poświęcenie się, z braterskim uściskiem Was powita i zrobi uczestnikiem praw i swobód" (Z.Borzymińska, 1995).\nW ten sposób w Warszawie utworzono oddzielne oddziały Gwardii Narodowej, zwane Gwardią Miejską Starozakonnych. Służyło w niej 1098 Żydów. Umundurowanie i wyposażenie gwardzistom zapewnił Dozór Bożniczy i poszczególni obywatele. W sumie szacuje się, że w obu gwardiach - Narodowej i Miejskiej - znalazło się nawet do 1/6 ogółu warszawskiej ludności żydowskiej. Poza tym, liczni Żydzi darowali na cele powstania zarówno gotówkę, jak i uzbrojenie i żywność. Dowody ofiarności ludności żydowskiej znajdujemy w Lublinie, Krakowie, Samborcu i wielu innych małych miejscowościach. Oddziały żydowskie wsławiły się podczas walk pod Stoczkiem, Wawrem, Ostrołęką, i przede wszystkim w bohaterskiej obronie rogatek czerniakowskich i mokotowskich Warszawy (6 i 7 września 1931 r.).\nW okresie powstania listopadowego ukazywało się w Warszawie żydowskie czasopismo w języku polskim "Izraelita Polski".\nW owym czasie ortodoksyjny judaizm rabiniczny przyjął względem ruchu chasydzkiego postawę bardziej ugodową. W niektórych miastach, Żydów ortodoksyjnych dla odróżnienia od chasydów nazywano Żydami synagogalnymi, gdyż gromadzili się w swoich bożnicach.\nW 1831 roku Gustaw Leon Glücksberg (1807-1870) przejął po swoim ojcu Natanie drukarnię w Krzemieńcu. W 1839 roku otworzył własną księgarnię nakładową w Warszawie. Wydawał głównie dzieła naukowe, literaturę piękną i książki dla dzieci (seria "Biblioteczka dla Dobrych Dzieci").\nW 1834 roku Jan Glücksberg (1784-1859) otworzył księgarnię w Warszawie. W następnym roku otworzył własną drukarnię i od 1838 roku dostarczał bibliotekom szkolnym rosyjskie książki. Organizował czytelnie publiczne. Wydawał pierwsze polskie pisma ilustrowane i druki rządowe.\nW 1835 roku żydowski bankier Karol Aleksander Laski (1796-1850) wraz z Samuelem Fraenkel (1733-1833) założyli w Warszawie dom bankowy "S.A. Fraenkel". Laski był jednocześnie dyrektorem Banku Międzynarodowego w Petersburgu.\nW latach 30-tych i 40-tych XIX wieku najbogatszym bankierem w Warszawie był Józef Epstein (1795-1876). Był on bankierem Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu.\nW 1836 roku żydowski bankier Jan Epstein (1805-1885) założył w Warszawie dom handlowy "Jan Epstein".\nW 1836 roku Stanisław Arct (1818-1900) założył księgarnię w Lublinie. Od 1855 roku rozwinął działalność wydawniczą specjalizując się głównie w książkach pedagogiczno-oświatowych dla dzieci i młodzieży.\nW latach 1836-1840 Krystian Teofil Glücksberg (1796-1876) wraz z Augustem Emanuelem Glücksbergiem (1804-1881) opublikowali pięć tomów Encyklopedii Powszechnej. Krystian Teofil kierował drukarniami w Wilnie, Krzemieńcu i Kijowie. Prowadził też sprzedaż obwoźną i posiadał księgarnie sezonowe. Wydawał głównie literaturę piękną (K. Brodziński, J.I. Kraszewski) i prace naukowe. Natomiast August Emanuel prowadził drukarnię ojca w Warszawie.\nW 1839 roku żydowski finansista Leopold Kronenberg (1812-1878) przejął dzierżawę monopolu tytoniowego w Królestwie Polskim. Zdobył wielką fortunę, którą inwestował w budowę kolei, handel, bankowość i cukiernictwo.\nW 1839 roku na Litwie wprowadzono antyżydowskie przepisy zakazujące noszenia tradycyjnego ubrania. Kara za noszenie tradycyjnej kippy wynosiła 5 rubli na rok.\nW 1840 roku władze carskie powołały w Królestwie Polskim specjalny Komitet dla ustalenia radykalnej reformy Żydów. Komitet uznał, że najwłaściwszymi działaniami będą: wychowywanie młodzieży żydowskiej w specjalnych szkołach "kazionnych" z rosyjskim językiem wykładowym, zniesienie resztek żydowskiego samorządu gminnego oraz nasilenie represji wobec "nieproduktywnej" części ludności. Odpowiednie w tych sprawach ukazy wydawano w latach 1842-1851.\nW styczniu 1843 roku Namiestnik Królestwa Polskiego powołał komitet dla przygotowania ustawy o osadnictwie Żydów na roli. Było to wynikiem silnych nacisków różnych indywidualnych osób na carskie władze Królestwa, by uruchomić program zakładania nowych osad rolniczych.\nW 1844 roku car Rosji Mikołaj, rozciągnął obowiązywanie antyżydowskiego ustawodawstwa na terytorium całego imperium. Przepisy objęły terytorium Polski i Litwy. Między innymi w 1845 roku ponownie zakazano noszenia tradycyjnego żydowskiego ubrania, włączając tradycyjne nakrycie głów. Odtąd Żydzi mieli nosić stroje noszone przez chrześcijan.\nW 1847 roku bardzo ceniony żydowski lekarz Ludwik Natanson (1822-1896) założył w Warszawie czasopismo "Tygodnik Lekarski", którego był redaktorem.\nW połowie XIX wieku założono w Królestwie Polskim kilkadziesiąt żydowskich kolonii rolniczych o różnym charakterze własności ziemi. Według urzędowych danych, w 1848 roku w Królestwie Polskim liczba ludności żydowskiej zajmującej się uprawą roli wynosiła 30.795 osób. W latach 1844-50 istniało ponad 56 kolonii żydowskich, o ogólnej liczbie około 570 gospodarstw rolnych. W następnych latach liczba kolonii gwałtownie rosła, i większość z nich przetrwała do czasów II wojny światowej.\nW 1848 roku w Wilnie rozpoczął być wydawany periodyk literacki w języku hebrajskim "Pirkej Cafon". Propagował on idee Haskali w środowisku żydowskim.\nW 1851 roku władze carskie w Królestwie Polskim wydały ukaz rozdzielający Żydów na "pożytecznych" i "niepożytecznych". Do "pożytecznych" zaliczono jedynie tych Żydów, którzy mieli stałe miejsce zamieszkania i mogli wykazać się odpowiednim statusem majątkowym.\nW 1851 roku żydowski bankier Herman Epstein (1803-1867) stanął na czele konsorcjum, które zbudowało wiele cukrowni w Królestwie Polskim. Między innymi wybudował cukrownię Hermanów w okolicach Sochaczewa. W Warszawie założył dom bankowy. Jego brat Adam Epstein (1799-1870) założył fabrykę świec.\nW 1852 roku pochodzący z Kowna (Litwa) Abraham Mapu (1807-1867) opublikował po hebrajsku powieść historyczną "Miłość Syjonu" (hebr. "Ahavat Sijon"). Stworzył on wyidealizowany obraz Erec Israel, który miał być utopijną krainą pokoju i sprawiedliwości społecznej. Powieść była bardzo popularna w środowiskach żydowskich i tworzyła dobre podstawy pod syjonizm. W 1866 roku opublikował on kolejną powieść pt. "Wina Samarii" (hebr. "Aszmat Szomron").\nW 1854 roku żydowski bankier Mieczysław Epstein (1833-1914) założył w Warszawie kantor bankowy. Po swoim ojcu Hermanie przejął zarząd cukrowniami.\nW 1855 roku carem Cesarstwa Rosyjskiego został Aleksander II Romanow (1818-1881).\nPierwsza część jego panowania była czasem liberalnych reform. Jego manifest koronacyjny z 1856 roku zrównał Żydów pod względem powinności wojskowej z pozostałą ludnością kraju. Wprowadzony wówczas blok reform dał Żydom nadzieję na polepszenie ich sytuacji. Żydzi z "lepszych sfer" (tzn. bogaci kupcy, posiadacze stopni naukowych, rzemieślnicy cechowi) mogli uzyskiwać specjalne pozwolenia na opuszczanie strefy osiedlenia. Przepis ten obowiązywał w latach 1859-1879. Zniesiono także liczne ograniczenia w systemie sprawiedliwości i systemie powszechnego obowiązku służby wojskowej. W rezultacie nastąpiła poprawa położenia gospodarczego ludności żydowskiej i liczni Żydzi zaczęli się w większym stopniu asymilować.\nW 1856 roku w Ełku (Prusy Wschodnie) zaczęto wydawać czasopismo hebrajskie "Ha-Maggid". Było wydawane do 1891 roku. Jego odbiorcami byli przeważnie Żydzi mieszkający w Cesarstwie Rosyjskim.\nW 1857 roku żydowski bankier Herman Epstein (1803-1867) został prezesem towarzystwa kolejowego Królestwa Polskiego. Wybudował on linie kolejowe z Warszawy do Bydgoszczy i z Ząbkowic do Katowic.\nW 1859 roku żydowski finansista Leopold Kronenberg (1812-1878) kupił "Gazetę codzienną". Redaktorem naczelnym został J. Kraszewski. Wówczas "Gazeta Polska" (zmiana tytułu nastąpiła w 1861 r.) była głównym organem środowiska burżuazyjno-liberalnego i dziennikiem o wyróżniającym się poziomie.\nW drugiej połowie XIX wieku powstały na ziemiach polskich żydowskie domy wydawnicze oraz drukarnie. Podjęły one wyzwanie edycji dzieł wielkich w literaturze polskiej. Ich działalność wydawnicza położyła podwaliny pod nowożytną kulturę polską. Głównymi centrami wydawniczymi była Warszawa i Wilno. Drukarnia Samuela Orgelbranda wydała dzieła H. Sienkiewicza. Drukarnia Jana Jakuba Glücksberga wydała polskie kroniki. Michał Frühling wyspecjalizował się w publikacji religijnych dzieł żydowskich przekładanych na niemiecki i polski. Warto podkreślić, że na polskich ziemiach działały wówczas całe rody żydowskich księgarzy i wydawców. Byli to: Orgelbrandowie, Glücksbergowie, Merzbachowie, Arctowie, Natansonowie, Okrętowie i inni.\nW 1859 roku Michał Glücksberg (1838-1907) otworzył własną księgarnię nakładową w Warszawie. Wydawał głównie literaturę piękną (J. Kraszewski, T.T. Jeża, N. Żmichowski, V. Hugo), prace naukowe, albumy i czasopisma.\nW 1860 roku w Odessie zaczęto wydawać czasopismo hebrajskie "Ha-Melic" (do 1907 r.). Później wydawano je w Petersburgu i Wilnie.\nW 1860 roku w Wilnie zaczęto wydawać czasopismo hebrajskie "Ha-Karmel" (do 1870 r.).\nW 1861 roku w Królestwie Polskim, w demonstracjach patriotycznych obok Polaków brali udział Żydzi pod przywództwem rabina Meiselsa.\nW 1861 roku władze carskie w obliczu ogólnego napięcia społecznego zdecydowały się na pewne ustępstwa w Królestwie Polskim. Zatwierdzono wówczas ustawę o wyborach do rad powiatowych i miejskich, po raz pierwszy dopuszczając Żydów do udziału w samorządzie.\nWyrazem żydowskich dążeń asymilacyjnych w okresie przedpowstaniowym było wydawanie tygodnika w języku polskim "Jutrzenki - Tygodnika dla Izraelitów Polskich" (lata 1861-63).\nZnaczną rolę w rozwoju prasy w języku hebrajskim odegrał tygodnik, następnie dziennik "Ha Cefira" (wydawany z przerwami w latach 1862-1931).\nW latach 60-tych XIX wieku ludność żydowska Łodzi liczyła około 30 tysięcy osób. W rękach żydowskich przemysłowców znajdowało się przeszło 1/3 fabryk. W tym czasie zaczęły się rodzić wielkie fabrykanckie fortuny. W owym czasie rozbudowano przemysł włókienniczy w Łodzi - powstały między innymi zakłady K. Scheiblera, I.K. Poznańskiego, L. Grohmana i inne. Powstawały banki oparte głównie na kapitale miejscowym (założony w 1878 r. Bank Handlowy i Towarzystwo Kredytowe miasta Łodzi oraz w 1881 r. Łódzka Kasa Przemysłowców).\nW 1862 rok w Królestwie Polskim został wydany akt emancypacyjny margrabiego Aleksandra Wielopolskiego (1803-1877), który formalnie zapowiadał zniesienie większości pranych ograniczeń nałożonych na Żydów. Uchylone miały być liczne podatki i ograniczenia w wykonywaniu zawodów oraz w handlu.\nW 1863 roku wielu Żydów wzięło udział w Powstaniu Styczniowym Polaków. Rabin Warszawy Dow Beer Meisels (1798-1870), który wzywał ludność żydowską do udziału w powstaniu, trafił do Cytadeli, a następnie został wydalony z Królestwa przez władze rosyjskie. Henryk Wohl i Leopold Kronenberg byli doradcami finansowymi Rządu Narodowego.\nW 1863 roku żydowski finansista Jan Gottlieb Bloch (1836-1902) założył dom bankowy w Warszawie. Działał głównie w kolejnictwie. Współdziałał przy budowie kolei Warszawa-Petersburg. Zbudował między innymi linię kolejową z Łodzi do Warszawy (1865-1866). Organizował przemysł i handel drzewny. Założył cukrownię w Dobrzelinie i Żytyniu.\nW latach 1863-1865 Ludwik Natanson (1822-1896) był prezesem Towarzystwa Lekarskiego Warszawy. W 1871 roku został wybrany na prezesa gminy żydowskiej. Dbał miedzy innymi o podniesienie poziomu higieny wśród biednych Żydów. Napisał liczne prace lekarskie, przyrodnicze, pedagogiczne i filozoficzne.\nW 1864 roku dekret carski dopuścił ludność żydowską do adwokatury. Przyznano również Żydom prawo wyborcze do ziemstw.\nW 1865 roku w miastach Królestwa Polskiego żyło 91,5% ludności żydowskiej. Wiązało się to z carskimi nakazami opuszczenia przez Żydów terenów wiejskich. W latach sześćdziesiątych XIX wieku na ogólną liczbę 453 miast i miasteczek Królestwa Żydzi mogli swobodnie osiedlać się tylko w 246. W 90 miastach obowiązywał wciąż dawny przywilej "de non tolerandis Judeais". Prócz tego w 31 miastach wyznaczono dla nich specjalne rewiry. Nie wolno im też było mieszkać w 86 miastach położonych w strefie przygranicznej (tj. w pasie szerokości 21 km) oraz w dobrach górniczych w okręgach wschodnich (Zagłębie Staropolskie), a także w powiatach opoczyńskim i opatowskim.\nW 1865 roku Maurycy Orgelbrand (1826-1904) otworzył własną księgarnię nakładową w Warszawie. Wydawał głównie literaturę piękną i dzieła naukowe. Między innymi wydał w Wilnie Słownik języka polskiego (1861 r.).\nW 1866 roku Żydzi zostali formalnie dopuszczeni do służby państwowej w Królestwie Polskim.\nW 1866 roku żydowski finansista Samuel Natanson (1795-1879) otworzył wraz z synami w Warszawie dom handlowy "S. Natanson i Synowie" (istniejący do 1932 r.). Był on właścicielem cukrowni i prowadził rozległe interesy bankowe. Stworzył on jedną z najbogatszych rodzin finansistów w Królestwie Polskim.\nW 1866 roku S.H. Peltyn rozpoczął wydawać w Warszawie żydowski tygodnik społeczno-polityczny "Izraelita". Był on wydawany w języku polskim i reprezentował kierunek asymilacji polskiej. Był wydawany do 1912 roku.\nW latach 1867-1868 w Warszawie wydawano tygodnik w języku jidysz "Warszojer Jidysze Cajtung".\nW 1868 roku ludność żydowska uzyskała prawo swobodnego przemieszczania się z Królestwa Polskiego do Cesarstwa Rosyjskiego i na odwrót. Spowodowało to znaczny napływ Żydów, którzy uciekali z Rosji do Królestwa. Przybywający z terenów litewskich Żydzi byli nazywani "litwakami". Imigrujący litwacy rozwijali życie religijne z własnymi ortodoksyjnymi rabinami i bożnicami. Pojawiły się wówczas napięcia i konflikty pomiędzy dawnymi żydowskimi mieszkańcami Królestwa a nowymi przybyszami, którzy przynosili z sobą elementy rosyjskiej kultury i bardzo często byli wykorzystywani przez carską administrację jako narzędzie polityki rusyfikacyjnej.\nGłówną rolę w odrodzeniu kultury religijnych Żydów odegrał rabin Israel Lipkin Salanter (1810-1883), żyjący na Litwie. Ten wybitny żydowski teolog był twórcą ruchu akcentującego etyczną stronę judaizmu. Ruch został nazwany mianem musaryzmu (hebr. etyka, moralność). Israel Lipkin oparł się na haśle: "poznaj samego siebie" i na literaturze etycznej, która wzywała do samooceny i samodoskonalenia. Dla studiów tworzono odrębne "domy-musar" (musar sztibłech). W ten sposób judaizm zdołał oprzeć się silnym wpływom laicyzującego oświecenia (Haskali). Stopniowo ruch musaryzmu objął swym zasięgiem także talmudyczne jesziwy na Litwie i w Polsce.\nW 1868 roku na polskich ziemiach istniało już 29 odrębnych elementarnych szkół żydowskich.\nW 1870 roku żydowski finansista Leopold Kronenberg (1812-1878) założył w Warszawie Bank Handlowy. Współzałożycielem był żydowski finansista Jan Gottlieb Bloch (1836-1902), który założył również Warszawskie Towarzystwo Ubezpieczeń od Ognia S.A.\nW 1871 roku nastąpiła poważna zmiana w największej gminie żydowskiej w Królestwie Polskim, w Warszawie. Władzę w gminie przejęli asymilatorzy. Przekształcili oni tamtejszy Dozór Bóżniczy w nowocześnie funkcjonujący Zarząd Gminy.\nW 1871 roku żydowski bankier Mieczysław Epstein (1833-1914) był współzałożycielem Banku Dyskontowego S.A. w Warszawie. Był prezesem Komisji Giełdy Warszawskiej (1876-1882 i 1885-1906). Był współzałożycielem zakładów bawełniczych w Zawierciu.\nW 1872 roku w Łodzi założył fabrykę wyrobów tkackich Izrael Poznański (1833-1900). Fabryka wkrótce stała się jednym z największych zakładów włókienniczych na ziemiach polskich. Od 1889 roku było to Towarzystwo Akcyjne Wyrobów Bawełnianych "I.K. Poznański". Poznański był także prezesem rady nadzorczej Towarzystwa Kredytowego miasta Łodzi.\nW 1874 roku w Warszawie, Ch. Zelig Słonimski rozpoczął wydawać w Warszawie tygodnik społeczno-kulturalny "Ha Cefira" (istniał z przerwami od 1862 r.). Propagował on idee Haskali w środowisku żydowskim. Później stał się on najlepszym i najpoczytniejszym czasopismem hebrajskim. "Ha Cefira" była wydawana do 1931 roku.\nW 1875 roku żydowski finansista Leopold Kronenberg (1812-1878) założył Szkołę Handlową w Warszawie.\nW 1878 roku interesem rodziny Kronenbergów zaczął zarządzać Stanisław Leopold Kronenberg (1840-1894). Był on prezesem towarzystwa kolejowego w Królestwie Polskim.\nW owym czasie w Europie Wschodniej żydowski poeta Jehuda Lejb Gordon (1830-1892) pisał opowiadania drastycznie eksponujące arogancję i korupcję rabinów i niesprawiedliwości prawa rabinicznego. Wywołało to poważny konflikt pomiędzy rabinami i zsekularyzowanymi rzecznikami Haskali. Dewizą Gordona było: "bądź człowiekiem na ulicy, a Żydem w domu". Był przeciwnikiem osiedlania się w Palestynie, a ratunek dla Żydów rosyjskich widział w osiedlaniu się w Europie zachodniej. Uważał, że wybawienie może nadejść tylko po wyzwoleniu duchowym. Pod wpływem tych prądów oświeceniowych, liczni Żydzi asymilowali się i przechodzili na chrześcijaństwo.\nOd 1880 roku w Cesarstwie Rosyjskim dał się zaobserwować powrót do radykalnej polityki względem Żydów. Polityka znajdowała również poparcie w pewnych kręgach społeczeństwa polskiego. W Cesarstwie rozpoczęło się wówczas przymusowe przesiedlanie Żydów na ziemie polskie. W jego wyniku nastąpił w Królestwie Polskim wzrost nastrojów nieprzyjaznych wobec Żydów - to wszystko razem spowodowało rozpoczęcie masowej emigracji żydowskiej do Ameryki, która trwała aż do zakończenia I wojny światowej. W latach 1881-1914 około dwa miliony Żydów opuściło Rosję, większość z nich kierowała się do Ameryki.\n13 marca 1881 roku pewna Żydówka (Hesia Helfman) podjęła się nieudanej próby zamachu na cara Aleksandra II. Stało się to pretekstem dla władz carskich do rozpoczęcia fali pogromów w Rosji. Na wielką skalę przeprowadzono agitację, która wmówiła chłopom i mieszczanom, że za zamachem na cara kryje się spisek żydowski. W ten sposób całą Rosję zalała fala pogromów. Na przestrzeni lat 1881-1884 doszło do 223 pogromów w ponad 100 miejscowościach. Żydzi byli mordowani, grabieni i bici. Propagatorem pogromów był rosyjski minister spraw wewnętrznych Ignatiew, a oddziałami dowodził generał Drenbien. Później, oskarżono samych Żydów, że byli sprawcami tych pogromów przez swój "religijny fanatyzm" i przebiegły lichwiarski wyzysk ludności.\nWprowadzono wówczas ograniczenia prawne w zawieraniu przez Żydów małżeństw i osiedlaniu się w Cesarstwie Rosyjskim. Żydzi musieli płacić większe podatki niż inne narodowości. Zostali objęci obowiązkiem służby wojskowej, od której mogli się wykupić jedynie bardzo bogaci. Przy równoczesnym upadku manufaktur rzemieślniczych, wprowadzeniu ograniczeń w handlu wódką, wobec monopolizacji przez państwo produkcji spirytusu, oraz przy względnie dużym przyroście naturalnym - społeczność żydowska bardzo zbiedniała, o biedocie żydowskiej mówiono, że "żyje powietrzem".\nW latach 80-tych XIX wieku na polskie ziemie napłynęła ze wschodu fala Żydów rosyjskich. Było to związane z pogromami w Okręgu Moskiewskim.\nW 1881 roku doszło do pogromu Żydów w Warszawie. Podczas mszy w katolickie święto Bożego Narodzenia, doszło do zamieszania i wybuchu paniki wśród ludzi (zginęło 20 osób). Oskarżono o to jednego z Żydów i cała nienawiść została wyładowana w przeciągu następnych trzech dni. W pogromie zamordowano 12 Żydów. Straty materialne oszacowano na 1 milion rubli. Policja interweniowała dopiero trzeciego dnia zamieszek.\nW maju 1882 roku w Rosji ogłoszono tzw. prawa Majowe, które prześladowały i wypędzały Żydów z domów w Rosji, Polsce, Rumunii i Galicji. W Rosji wybuchły inspirowane przez policję pogromy Żydów. Na Podolu zginęło 40 Żydów, 170 zostało rannych. Zniszczono 1250 żydowskich domostw. Prześladowania objęły ponad 15 tysięcy osób. W ten sposób carat zręcznie odwrócił uwagę publiczną od problemów wewnętrznych.\nW 1882 roku rabbi Nathan Zevi Finkel otworzył w Slobodce na Litwie jesziwę. Przebywało w niej średnio około 300 studentów.\nPod koniec XIX wieku wielu Żydów, przeważnie skutkiem prześladowań, emigrowało z ziem polskich do Wiednia, Berlina, Francji i Ameryki. Ci, którzy nie mogli opłacić podróży zamorskiej, sprzedawali się agentom i odbywali bezpłatnie podróż w zamian za wieloletnią niewolniczą pracę w Ameryce. Tracili oni swoją jedność i łączność wspólnot kahalnych, i skupiali się teraz wokół ruchów, które zrodziły się wcześniej, a teraz zyskiwały nowych licznych zwolenników (np. chasydyzm).\nJesienią 1885 roku władze carskie powołały w Królestwie Polskim specjalną Komisję do zbadania możliwości wprowadzenia w Królestwie ograniczeń prawnych wobec ludności żydowskiej, które obowiązywały w Cesarstwie Rosyjskim od maja 1882 roku.\nW 1886 roku carska Komisja przedłożyła namiestnikowi Królestwa Polskiego raport, z którego wynikało, że Żydzi są głównymi twórcami postępu gospodarczego. Namiestnik nakazał wówczas nasilić propagandę antysemicką. Głównym narzędziem propagandy stała się nowo powstała Liga Polska, przekształcona w Stronnictwo Narodowo-Demokratyczne.\nW 1887 roku interesem rodziny Kronenbergów zaczął zarządzać Leopold Julian Kronenberg (1849-1937). Objął po bracie naczelne stanowiska w licznych instytucjach gospodarczych w Królestwie Polskim. Był prezesem rad nadzorczych towarzystw kolejowych, Banku Handlowego i Komitetu Kredytowego w Warszawie. Był współorganizatorem budowy gmachu Filharmonii Narodowej.\nW 1887 roku Michał Arct (1840-1916) założył księgarnię w Warszawie.\nW 1891 roku władze carskie w Rosji przymusowo przesiedliły Żydów (14 tys. rodzin) z Petersburga i okolic Moskwy do kilku guberni zachodnich i południowych (między innymi na ziemie polskie). Carat próbował się posłużyć rosyjskimi Żydami w celu rusyfikacji ziem polskich. Zabroniono przy tym Żydom nabywać ziemię i ograniczono dostęp do szkół. Nakazy i zakazy stopniowo tworzyły getto ekonomiczno-polityczne.\nW 1892 roku carskie władze w Rosji zamknęły słynną Volozhin Jeshiva. Rabbi Berlin i jego rodzina zostali wygnani.\nW 1892 roku na terenach polskich powstała Polska Partia Socjalistyczna. Potem większe znaczenie zaczęła odgrywać Socjaldemokracja Królestwa Polskiego i Litwy (SDKPiL, lata 1893-1900) i Socjaldemokratyczna Partia Robotnicza Rosji (SDPRR, 1898r.). Środowiska socjalistyczne głosiły idee rewolucji światowej, obiecując nie tylko zniesienie różnic klasowych, ale także zakończenie konfliktów o charakterze narodowościowym. Niektórzy Żydzi zaangażowali się w tę działalność robotniczą - Róża Luksemburg (1871-1919), Jan Tyszka (Leon Jogiches, 1867-1919), Paweł Akselrod (1850-1928) i Lejb Bronsztejn (Lew Trocki, 1879-1940).\nW 1892 roku władze carskie na ziemiach polskich podjudziły strajkujących robotników w Łodzi, i przemieniły strajk w zamieszki antyżydowskie. Do Łodzi przybywali okoliczni polscy chłopi, aby ukarać Żydów za działania wrogie Kościołowi Katolickiemu.\nW 1896 roku przekształcono warszawską drukarnię Orgelbrandów w Towarzystwo Akcyjne Odlewni Czcionek i Drukarni, które w 1901 roku zostało połączone z Towarzystwem Akcyjnym Artystyczno-Wydawniczym. Ta firma, zarządzana przez Hipolita Orgelbranda (1843-1920), zdominowała warszawską produkcję poligraficzną.\nW 1897 roku w Wilnie powstał Ogólnożydowski Związek Robotniczy Litwy, Polski i Rosji ("Algemajner jidiszer Arbeterbund"), zwany w skrócie Bund. Była to żydowska partia socjalistyczna reprezentująca interesy robotników żydowskich w państwie rosyjskim.\nW ten sposób Wilno stało się centrum żydowskiego ruchu socjalistycznego. Z tutejszego seminarium rabinackiego, popularyzującego idee oświecenia (Haskali), wyszli między innymi socjaliści Aron Samuel Libermann i Aaron Zundelewicz. Do żydowskiego środowiska robotniczego przemawiano w jidysz. Stopniowo Bund przekształcił się w masową żydowską organizację o charakterze robotniczym.\nNie przypadkiem organizacja syjonistyczna i Bund powstały w tym samym czasie. Obie wyciągnęły radykalne wnioski z XIX-wiecznego kryzysu żydowskiej tożsamości, i doszły do przekonania, że jedynym wyjściem jest aktywne działanie w celu osiągnięcia zbawienia. Socjalizm i syjonizm były żydowską odpowiedzią na brak nadejścia Mesjasza. Mimo wszelkich różnic celów i dróg, wspólny punkt wyjścia ("żydowska nędza") umożliwiał skrajnym orientacjom współpracę w różnych kwestiach. Jednakże partie socjalistyczne uznały syjonizm za "kierunek burżuazyjny", odwracający uwagę proletariatu od socjalizmu, który miał rozwiązać wszelkie kwestie społeczne. Narastające problemy i konflikty wewnętrzne miały wybuchnąć z pełną siłą dopiero na początku XX wieku.\nPod koniec XIX w. w państwie carskim mieszkała połowa światowej populacji Żydów. Według spisu ludności z 1897 roku, w Imperium Rosyjskim żyło 5,2 miliona Żydów, z czego w strefach osiedlenia 4,9 miliona. W samym tylko Królestwie Kongresowym mieszkało 1,3 miliona Żydów, czyli 14% ludności. Pod koniec XIX wieku liczba ludności żydowskiej w Łodzi zbliżyła się do 100 tysięcy osób. Na ziemiach polskich liczba ludności żydowskiej wzrosła od początku stulecia ośmiokrotnie, wzrost ten byłby jeszcze większy gdyby nie nasilająca się od 1881 roku emigracja zamorska. Handel stawał się wówczas najważniejszym źródłem dochodów Żydów, podczas gdy jeszcze sto lat wcześniej wyprzedzało go rzemiosło. Szczególnie mocno kontrolowali handel zbożem, futrami i skora. Zaczynali przy tym dominować nieliczni wielcy przedsiębiorcy handlowi. Duże znaczenie mieli bankierzy, skupieni głownie w Warszawie. W mniejszych miastach funkcjonowali liczni właściciele kantorów i kredytodawcy, którzy byli jednak ubodzy i nie mieli większych wpływów. Rzemieślnicy cierpieli niedostatek. Miasto Łódź zaczęło odgrywać coraz większą rolę gospodarczą i finansową. Żydzi zatrudniali w tutejszych zakładach głownie Żydów. Przedsiębiorcy żydowscy ściśle powiązali się z żydowskim kapitałem bankowym i handlowym, dzięki czemu mogli pokryć olbrzymie zapotrzebowanie na pieniądz, którego brakowało większości Żydów w dobie uprzemysłowienia. Największym żydowskim przedsiębiorcą w Łodzi był Poznański, który działał w przemyśle tekstylnym. W przemyśle cukrowniczym działali Epstein, Kronenberg i inne rody z Warszawy. W transporcie kolejowym działali Polakow i Bloch. Pomimo tego, ubożenie żydowskich mas postępowało w zastraszającym tempie. Pod koniec stulecia ponad 50% ludności żydowskiej pozostawało bez stałego zatrudnienia.\nW 1899 roku Bronisław Natanson (1864-1906) założył w Warszawie firmę wydawniczą. Wydawał głównie dzieła literackie (E. Orzeszkowa, S. Żeromski, W. Reymont) oraz prace popularnonaukowe i przyrodnicze.\nW 1900 roku Michał Arct (1840-1916) założył drukarnię w Warszawie. Wydawał podręczniki, słowniki, encyklopedie, literaturę dla dzieci i młodzieży (serie "Moje Książeczki", "Zajmujące Czytanki"), dzieła popularnonaukowe i literaturę piękną.\nW 1902 roku w Wilnie powstała religijna (ortodoksyjna) syjonistyczna partia Histadrut ha-Mizrachi (Centrum Duchowe, w skrócie: Mizrachi). Jednym z jej założycieli był rabin Isaac Jacob Reines (1839-1915). Głoszone przez Mizrachi poglądy podporządkowywały religii wszystkie aspekty życia. Syjonizm miał obronić jedność narodu żydowskiego przed upadkiem wiary, emancypacją i asymilacją. Wierzono, że jeśli Żydzi sami rozpoczną powrót do Erec Israel to Bóg im pomoże.\nW 1903 roku carska policja dostarczyła antysemitom nowych argumentów do wszczęcia kampanii nienawiści przeciwko Żydom. Opublikowano wówczas rzekome "Protokoły Mędrców Syjonu".\nW straszliwej rzezi w Kiszyniowie zginęło 47 Żydów, zniszczono 700 domów. W kolejnych pogromach na ziemiach rosyjskich zginęło ponad 500 Żydów. Pogromy w Rosji trwały nieprzerwanie do 1907 roku. Wówczas wielu Izraelitów uciekło z Rosji do Palestyny i Ameryki. W latach 1903-1907 około 500 tysięcy Żydów opuściło Rosję. 90% z nich udało się do Stanów Zjednoczonych.\nW 1905 roku żydowscy socjaliści wzięli liczny udział w rewolucji w Rosji. Nastąpił wówczas upadek potęgi monarchii carów.\nWielu żydowskich intelektualistów wiązało swoje nadzieje z rewolucją, że dopomoże ona w poprawie warunków narodowych Żydów w Rosji. Powstał wtedy w Wilnie (Litwa) Związek na rzecz Uzyskania Pełni Praw Narodu Żydowskiego w Rosji, grupujący różne liberalne grupy. Na czele stanął Maxim Vinaver. Gdy uzyskano prawa wyborcze, na pierwszy plan wysunęły się zadania narodowej autonomii i powstanie wszechżydowskiego zgromadzenia narodowego. Żydzi otrzymali prawo uczestniczenia w pierwszych wyborach do Dumy. Po wyborach do Dumy w 1906 roku, organizacja rozpadła się. Na ostatniej konwencji nastąpił silny spór z syjonistami, których reprezentował Wladimir Jabotinsky i Simon Dubnow.\nPomimo tego, nastroje antyżydowskie w Rosji silnie narastały. Podczas rewolucji doszło do pogromów ludności żydowskiej. W kwietniu 1905 roku w pogromie w Białymstoku zginęło 15 Żydów. W październiku doszło do 50 większych pogromów w całej Rosji, podczas których setki Żydów zginęły, a tysiące zostały ranne. Zniszczono 50 tysięcy żydowskich domów oraz sklepów. Okres ten nazwano "czarnym tygodniem" w historii rosyjskich Żydów. Pogromy w Rosji dały nowy impuls dla imigracji. W ciągu jednego roku z Rosji wyjechało 200 tysięcy Żydów, kierujących się na zachód i do Palestyny.\nW 1905 roku, podczas walk rewolucyjnych w Łodzi, żydowscy robotnicy stanęli na barykadach razem z polskimi robotnikami. Stopień zaangażowania się Żydów w ruchu robotniczym można zauważyć w fakcie, że liczba ofiar żydowskich przewyższała liczbę ofiar polskich.\nW 1908 roku odbyła się w Czerniowcach w Rosji, światowa konferencja jidysz, zorganizowana przez Natana Birnbauma. Język jidysz przeżywał wówczas swój renesans. Coraz więcej Żydów w Polsce i Rosji uświadamiało sobie, że są jednym narodem. W tym samym czasie, na zachodzie, większość Żydów zaprzeczała temu i silnie asymilowała się z chrześcijańskim społeczeństwem.\nW 1910 roku z Ukrainy wypędzono 1.200 żydowskich rodzin.\nW 1911 roku w Kijowie oskarżono Żyda (Mendela Beillisa) o zamordowanie chrześcijańskiego chłopca, by użyć jego krwi do produkcji macy. Po długim procesie i licznych incydentach, sąd przysięgłych uniewinnił Mednela.\nPogromy ogarnęły jednak wówczas prawie całą Rosję. W tym okresie wypędzono i przesiedlono dziesiątki tysięcy ludzi. W antyżydowskich zajściach wsławiły się tzw. "czarne sotnie".\nW okresie od 1864 do 1914 roku liczba ludności żydowskiej w Warszawie wzrosła o 264 tysięcy, dochodząc do liczby 337 tysięcy Żydów, stanowiących 38% ogółu mieszkańców. Warszawa była wówczas największym polskim miastem, dobrze rozwijającym się gospodarczo i kulturalnie. Jednocześnie Warszawa była duchowym centrum ruchu na rzecz asymilacji Żydów. Tylko 33% warszawskich Żydów przyznawało się do żydowskiej religii, w większości byli to chasydzi.\nW owym czasie w Cesarstwie Rosyjskim wysokie stanowiska w administracji i armii były zamknięte dla katolików. Dlatego wielu Żydów przechodziło na protestantyzm, a później, chcąc się stopić ze społeczeństwem polskim, przechodziło na katolicyzm.\nW 1914 roku władze carskie zakazały używania języka jidysz.\n1 sierpnia 1914 roku rozpoczęła się I wojna światowa (1914-1918). W walkach wzięło udział 65 milionów żołnierzy, w tym 1,5 miliona było Żydami. Rosja wystawiła ponad 350 tysięcy żydowskich żołnierzy.\nWraz z wybuchem wojny, większość terenów rosyjskiej strefy osadnictwa żydowskiego znalazła się w obrębie toczonych działań wojennych. Carat obawiał się, że ludność żydowska może podjąć współpracę z Żydów wrogiego bloku wojskowego. Z tego powodu administracja carska rozpoczęła przymusową deportację Żydów do tych części strefy osiedlenia, które nie były objęte wojną. Przymusowo przesiedlono około 500 tysięcy Żydów. Przy tej okazji dochodziło do częstych grabieży, pogromów i morderstw. Sytuację pogarszała polityka sztabu generalnego Rosji, który rozpowszechniał pogłoski, jakoby Żydzi szpiegowali na rzecz Niemiec i Austro-Węgier. Atakujące oddziały rosyjskie często pędziły przed sobą bezbronnych cywilów żydowskich. Ogólnie rzecz mówiąc, wojna dla Żydów oznaczała śmierć i utratę mienia.\nGdy w 1916 roku wojska niemieckie wkroczyły na ziemie Królestwa Polskiego, warunki życia w strefach osadnictwa żydowskiego stały się nie do zniesienia. Władze carskie obawiały się, że zdesperowani Żydzi podejmą współpracę z Niemcami i Austriakami. Z tego powodu, zniesiono ograniczenia w osadnictwie żydowskim, zezwalając Żydom na osiedlanie się na terytorium całego Cesarstwa Rosyjskiego.\nRównocześnie publicznie zakazano wydawania w Rosji jakichkolwiek publikacji w języku hebrajskim lub jidysz.\nOd początku działań wojennych, polscy nacjonaliści (endecy), którzy wcześniej oskarżali Żydów o rzekome rusofilstwo, rozpoczęli agitację o skłonności germanofilskie wszystkich Żydów. W atmosferze wojennej zawieruchy przetaczającej się przez polskie ziemie, Polacy żywili nadzieję na odzyskanie samodzielnego państwa. W takiej atmosferze, polscy antysemici głosili hasła, jakoby Żydzi zatruwali wodę w studniach i mleko. W całym kraju mnożyły się zajścia antyżydowskie.\nW 1916 roku magistrat Warszawy zabronił Żydom wstępu do parków. Zakaz obejmował Żydów ubranych zgodnie ze swoją tradycją, nie obejmował więc Żydów zasymilowanych. Po silnych sprzeciwach, magistrat wycofał się z uchwały.\nOd 1916 roku światowa organizacja ortodoksyjnych Żydów Agudat Israel rozpoczęła swoją oficjalną działalność na polskich ziemiach pod nazwą Związku Prawowiernych. Jej Międzynarodowa Centrala do Spraw Wyznaniowych mieściła się w Warszawie.\nW 1916 roku powstała Organizacja Syjonistyczna w Polsce (Histadrut ha Cijonit we Polonija), która była programowo podporządkowana Światowej Organizacji Syjonistycznej. Celem działalności było odrodzenie narodowe Żydów, które miało nastąpić poprzez stworzenie własnego państwa w Palestynie. Prezesem Organizacji Syjonistycznej w Polsce w latach 1916-1918 był Joszua Heszel Farbstein (1870-1948).\nGdy w 1917 roku w Rosji wybuchła rewolucja lutowa, rewolucjoniści znieśli wszystkie wymierzone w Żydów ograniczenia prawne. Przywódcy rewolucji traktowali mniejszość żydowską jako ofiarę carskich prześladowań. Żydzi stali się wówczas równoprawnymi obywatelami Rosji. Następna rewolucja październikowa potwierdziła prawa uzyskane przez Żydów.\nPo rewolucji październikowej wielu Żydów znalazło się w ścisłym gronie komunistycznego przywództwa. Byli to między innymi: Lew Trocki (właściwie L.D. Bronstein, 1879-1940) , Lew Kamieniew (właściwie L.B. Rosenfeld, 1883-1936), Jakow Swierdłow (1885-1919). Żydzi obejmowali kluczowe stanowiska w urzędach publicznych, szkołach i zakładach przemysłowych. Byli to Żydzi zasymilowani, którzy bardzo często integrowali się licząc na awans społeczny. Jednakże większość Żydów wciąż pozostawała niechętna asymilacji.\nPo 1917 roku władze komunistyczne Związku Sowieckiego rozpoczęły zwalczanie wszelkich religii. Oznaczało to w praktyce powszechny zakaz praktykowania judaizmu i nauki języka hebrajskiego. Wykonywanie zawodu rabina stało się niezwykle trudne.\nNa przełomie 1917/1918 roku nastąpił wielki kryzys ekonomiczny w Niemczech, Austro-Węgrach i Rosji. Trudy wojenne przekroczyły możliwości walczących państw. Władze oskarżyły Żydów o wszystkie niepowodzenia wojenne i wszelkie trudności życia. Uogólniono stereotyp przynoszącego szkodę Żyda, działającego na dodatek po stronie wroga. Ugrupowania nacjonalistyczne taką antyżydowską agitacją tworzyły sobie masowe zaplecze zwolenników. Do niepokojów doszło w niektórych rejonach Rosji.


Nic tak nie wzbogaci stołowej zastawy jak odpowiednio dobrane sztućce. W tej kampanii znajdziesz modele z klasą, które pochodzą z oferty włoskiej marki Rivadossi. Firma działa na rynku już od ponad 50 lat i w dziedzinie aranżacji stołowej wie chyba wszystko. Prezentujemy komplety przeróżnych sztućców: niezwykle wyrafinowanych, jak i kolorowych.\nKomplet 24 sztućców „Classic” Sprawdź dostępność\nKomplet 24 sztućców „Classic II” Sprawdź dostępność\nKomplet 24 sztućców „Classic III” Sprawdź dostępność\nKomplet 24 sztućców „Classic IV” Sprawdź dostępność\nKomplet 24 sztućców „Classic V” Sprawdź dostępność\nKomplet 24 sztućców „Classic VI” Sprawdź dostępność\nKomplet 24 sztućców „Classic VII” Sprawdź dostępność\nKomplet 75 sztućców „Avorio” Sprawdź dostępność\nKomplet 75 sztućców „Avorio II” Sprawdź dostępność\nKomplet 75 sztućców „Avorio III” Sprawdź dostępność\nKomplet 75 sztućców „Avorio IV” Sprawdź dostępność\nKomplet 75 sztućców „Avorio V” Sprawdź dostępność\nKomplet 75 sztućców „Avorio VI” Sprawdź dostępność\nKomplet 75 sztućców „Avorio VII” Sprawdź dostępność\nKomplet 75 sztućców „Avorio VIII” Sprawdź dostępność\nKomplet 2 łyżek i łopatki do ciasta „Servire” Sprawdź dostępność\nKomplet 2 łyżek i łopatki do ciasta „Servire II” Sprawdź dostępność\nKomplet 2 łyżek i łopatki do ciasta „Servire III” Sprawdź dostępność\nKomplet 2 łyżek i łopatki do ciasta „Servire IV” Sprawdź dostępność\nKomplet 2 łyżek i łopatki do ciasta „Servire V” Sprawdź dostępność\nKomplet 2 łyżek i łopatki do ciasta „Servire VI” Sprawdź dostępność\nKomplet 2 łyżek i łopatki do ciasta „Servire VII” Sprawdź dostępność\nKomplet 2 łyżek i łopatki do ciasta „Servire VIII” Sprawdź dostępność\nKomplet 6 widelców „Dolce”, dł. 15 cm Sprawdź dostępność\nKomplet 6 widelców „Dolce II”, dł. 16 cm Sprawdź dostępność\nKomplet 6 widelców „Dolce III”, dł. 15 cm Sprawdź dostępność\nKomplet 6 widelców „Dolce IV”, dł. 15 cm Sprawdź dostępność\nKomplet 6 widelców „Dolce V”, dł. 15 cm Sprawdź dostępność\nKomplet 6 widelców „Dolce VI”, dł. 15 cm Sprawdź dostępność\nKomplet 6 widelców „Dolce VII”, dł. 15 cm Sprawdź dostępność\nKomplet 6 widelców „Dolce VIII”, dł. 15 cm Sprawdź dostępność\nKomplet 6 noży „Avorio”, dł. 16 cm Sprawdź dostępność\nKomplet 6 noży „Avorio II”, dł. 16 cm Sprawdź dostępność\nKomplet 6 noży „Avorio III”, dł. 16 cm Sprawdź dostępność\nKomplet 6 noży „Avorio IV”, dł. 16 cm Sprawdź dostępność\nKomplet 6 noży „Avorio V”, dł. 16 cm Sprawdź dostępność\nKomplet 6 noży „Avorio VI”, dł. 16 cm Sprawdź dostępność\nKomplet 6 noży „Avorio VII”, dł. 16 cm Sprawdź dostępność\nKomplet 6 noży „Avorio VIII”, dł. 16 cm Sprawdź dostępność\nKomplet 6 noży „Bistecca”, dł. 21 cm Sprawdź dostępność\nKomplet 6 noży „Bistecca II”, dł. 21 cm Sprawdź dostępność\nKomplet 6 noży „Bistecca III”, dł. 21 cm Sprawdź dostępność\nKomplet 6 noży „Bistecca IV”, dł. 21 cm Sprawdź dostępność\nKomplet 6 noży „Bistecca V”, dł. 21 cm Sprawdź dostępność\nKomplet 6 noży „Bistecca VI”, dł. 21 cm Sprawdź dostępność


Nowe produkty Grupy PCC dla przemysłu farmaceutycznego – makrogole, | Farmacom\nWymagania stawiane produktom wytwarzanym przez koncerny farmaceutyczne sprawiają, że do ich produkcji konieczne jest zastosowanie surowców oraz dodatków o najwyższej jakości i czystości. Substancje te muszą spełniać wiele restrykcji opisanych w Farmakopei Europejskiej. Dotyczą one nie tylko dopuszczalnych zakresów różnych parametrów, ale również metod prowadzenia badań. Wysoka jakość produktów dla farmacji oferowanych przez Grupę PCC pozwala spełniać te wymagania. Oferta firmy jest wciąż poszerzana o nowe wyroby, a ich jakość i bezpieczeństwo zapewnia szereg wdrożonych standardów, takich jak np. GMP, ISO 9001, ISO 14001 czy OHSAS.\nRozwój portfolio produktowego Grupy PCC dla branży farmaceutycznej\nGrupa PCC jest międzynarodowym producentem prawie 1000 produktów chemicznych kierowanych do różnych branż przemysłowych. Swoją strukturą obejmuje grupę spółek (m.in. PCC EXOL, PCC Rokita) specjalizujących się w wytwarzaniu różnego rodzaju grup produktowych. Jednym z głównych kierunków rozwoju portfolio produktowego Grupy PCC jest wprowadzenie na rynek oferty dla przemysłu farmaceutycznego.\nRozwój oferty dla branży farmaceutycznej miał swój początek w spółce PCC EXOL SA. W 2016 roku został opracowany oraz wdrożony do sprzedaży pierwszy produkt o jakości farmaceutycznej – POLIkol 600PF. Należy on do grupy glikoli polioksyetylenowych (PEG) i w pełni odpowiada wymaganiom opisanym w monografii Europejskiej Farmakopei dla substancji Macrogol 600. Wysoka jakość produktu jest zapewniana dzięki wytwarzaniu go na instalacjach objętych certyfikacją GMP. Sprawia to, że produkt spełnia restrykcyjne parametry jakościowe dotyczące bardzo niskich poziomów zanieczyszczeń toksycznych, jak tlenek etylenu, dioksan, formaldehyd oraz glikol mono- i dietylenowy.\nOpracowanie i wdrożenie do sprzedaży pierwszego produktu o jakości farmaceutycznej było milowym krokiem dla rozwoju portfolio spółki PCC EXOL i całej Grupy PCC. Od tamtej pory oferta została wzbogacona o kolejne produkty należące do grupy substancji pomocniczych (ang. excipients), spełniających restrykcyjne wymagania farmakopealne. Produkty o jakości farmaceutycznej są wytwarzana na instalacjach objętych standardami GMP, co zapewnia odpowiednią jakość i bezpieczeństwo surowców oferowanych do aplikacji farmaceutycznych. Spółka PCC EXOL SA może pochwalić się również takimi sztandarowymi produktami jak makrogole o masie cząsteczkowej 400, 600, 1500, 3350 oraz 6000.\nNowe produkty z grupy makrogoli\nW ostatnim czasie oferta spółek należących do Grupy PCC została zbogacona o kolejne produkty jakości farmaceutycznej. Wychodząc na przeciw zapotrzebowaniu swoich klientów, Dział Rozwoju spółki PCC EXOL opracował ROKAcet HR40PF, czyli etoksylowany uwodorniony olej rycynowy. Parametry fizykochemiczne tego produktu są zgodne z wymaganiami opublikowanymi przez Europejską Farmakopeę w monografii dla Macrogolglycerol Hydroxystearate. ROKAcet HR40PF jest szeroko stosowanym składnikiem formulacji przeznaczonych do aplikowania bezpośrednio na skórę (maści, kremy, żele). Produkt sprawdza się także w aplikacji doustnej w formie tabletek, kapsułek, a nawet roztworów stomatologicznych ze względu na brak smaku i bardzo słaby, praktycznie niewyczuwalny zapach. Kolejną nowością w ofercie jest produkt z grupy etoksylowanych olejów rycynowych o nazwie ROKAcet R36PF . Jest on odpowiednikiem Macrogol Glycerol Ricinoleate.\nKwas solny i wodorotlenek sodu o jakości farmaceutycznej\nW ofercie dedykowanej dla przemysłu farmaceutycznego znajduje się również wodorotlenek sodu w formie stałej, czyli soda kaustyczna. W Grupie PCC substancja ta wytwarzana jest metodą elektrolizy membranowej, co zapewnia jej wysoką jakość i czystość. Dzięki temu oferowany produkt spełnia wymagania najnowszego wydania Farmakopei Europejskiej. Soda kaustyczna farmaceutyczna (zobacz tutaj) charakteryzuje się niską zawartość chlorków oraz żelaza, a technologia produkcji pozwala spełniać wymagania Kosher.\nKolejnym z nieorganicznych związków dla branży farmaceutycznej jest kwas solny czysty (sprawdź tutaj) w postaci roztworu o stężeniu 37-38%. Zastosowana metoda produkcji na instalacji syntezy, czyli bezpośrednia reakcja spalania chloru w wodorze, zapewnia niską zawartość zanieczyszczeń. Dzięki temu produkt dedykowany jest między innymi do aplikacji farmaceutycznej, a specyfikacja techniczna odzwierciedla Monografię dla kwasu solnego.\nSurowce farmaceutyczne do produkcji API\nWysoka jakość surowców stosowanych w branży farmaceutycznej jest wymagana nie tylko na etapie tworzenia końcowej formulacji. Odpowiednio wysoka czystość, potwierdzona badaniami, musi być również zachowana w przypadku substancji wykorzystywanych do syntezy substancji czynnych (Active Pharmaceutical Ingredient - API). Wśród substancji wytwarzanych w Grupie PCC do tej aplikacji dedykowane są takie produkty jak trójchlorek fosforu, tlenochlorek fosforu oraz monochlorobenzen.\nTrójchlorek fosforu i tlenochlorek fosforu są wykorzystywane jako substraty do syntezy fosforowych oraz chlorowych związków chemicznych dzięki wysokiej reaktywności wiązania fosfor–chlor znajdującego się w ich strukturze. Substancje te biorą udział w syntezie leków na bazie pochodnych sulfonamidów i bisfosfonianów, a także witamin z grupy B. Technologia produkcji tych związków w Grupie PCC pozwala otrzymać produkty o bardzo wysokiej czystości. Cechuje je niska zawartość siarki elementarnej oraz metali ciężkich.\nW ofercie firmy znajduje się monochlorobenzen. Stanowi on substrat w syntezie m.in. paracetamolu (paraaminoacetylofenolu) i witaminy B6. Używany jest także w syntezach leków na epilepsję, raka tarczycy i wątroby. Substancja ta wykorzystywana jest również do produkcji kwasu zoledronowego, stosowanego jako lek w terapii osteoporozy, oraz chlorfenoksaminy, która ma działanie przeciwalergiczne i przeciwstarzeniowe.\nGrupa PCC w branży farmaceutycznej\nMakrogole, wodorotlenek sodu oraz kwas solny to tylko niektóre propozycje o jakości farmaceutycznej w ofercie Grupy PCC. Wysoka czystość wyrobów oraz ich zgodność z wymaganiami Farmakopei Europejskiej sprawiają, że firmie zaufali producenci z branży farmaceutycznej poszukujący surowców oraz dodatków o najwyższej jakości. Prężna praca działów badawczych i rozwojowych spółek oraz potrzeby rynkowe nadają kierunek rozwoju portfolio produktowego z tej branży o kolejne produkty. Daje to szansę Grupie PCC na osiągniecie silnej pozycji w gronie producentów chemii dla przemysłu farmaceutycznego.


Koronawirus: 92 nowe przypadki w powiecie cieszyńskim - Beskidzka24.pl\nAutor: Mariola Morcinkováaccess_time 07.12.2021 11:55 chat_bubble_outline3\nMinisterstwo Zdrowia opublikowało najświeższy raport zakażeń koronawirusem na terenie Polski.\nNa terenie kraju potwierdzono 19 366 nowych przypadków. W powiecie cieszyńskim wykryto 92 nowe zakażenia. 3 osoby zmarły.\nNa kwarantannie przebywa obecnie 3251 osób.\nPoprzedni post Poprzedni post Bielsko-Biała: Kolejny raz o spalarni\nNastępny post Następny post Zostań ratownikiem GOPR\nTa osoba pisząca teks tylko umie pisać na jeden temat na więcej jej nie stać o to cały obraz tej osoby.\npytanie dlaczego są blokowane badania nad amantadyną? wyleczyła bogaczy, wyleczyła Japonię to czemu nas nie może wyleczyć skoro skuteczna?\nSytuacja jest mocno nieciekawa, pani redaktor pisze w innym artykule, że są nowe radykalne limity i obostrzenia, które będą obowiązywały za tydzień ale można mieć wątpliwości co to znaczy radykalne, raczej trudno je nazwać radykalnymi. Podpowiedzi fachowców medycznych są inne w kierunku ograniczenia przez rząd zakażeń a przede wszystkim zgonów.


Systemy telematyczne dla firm ubezpieczeniowych - Aktualności TomTom Telematics Polska Sp. z o.o.\nKwiecień 9, 2018 12:02 pm Przez Finder W Aktualności\nDo tej pory wycena polis ubezpieczeniowych dla kierowców bazowała głównie na danych statystycznych określonych dla danego regionu oraz informacjach na temat ilości lat bezszkodowej jazdy, czy wieku ubezpieczanego kierowcy. Brak możliwości oceny indywidualnego stylu jazdy często powodował zamykanie kierowców do sztucznych ram, które niekoniecznie odzwierciedlały ich aktualne umiejętności prowadzenia samochodu. Naprzeciw tym trudnościom wychodzą nowoczesne systemy telematyczne. Wykorzystując technologię systemów monitoringu pojazdów, które zapisują najważniejsze parametry aut podczas przebytych tras, można bez problemów ocenić styl jazdy kierowców, a co za tym idzie określić dokładnie wysokość stawki ubezpieczenia, zależną od indywidualnych predyspozycji.\nWykorzystanie systemów telematycznych przez firmy ubezpieczeniowe pozwala na bardziej precyzyjne oszacowanie odpowiedniej stawki ubezpieczenia dla konkretnych kierowców oraz flot samochodów służbowych. Wprowadzenie spersonalizowanych produktów ubezpieczeniowych określanych skrótem UBI firmom ubezpieczeniowym zminimalizować ponoszone przez siebie ryzyko wypłacania wysokich odszkodowań oraz zyskać nowych klientów, który z pewnością będą zainteresowani otrzymaniem tańszych i lepiej dopasowane do ich potrzeb polis ubezpieczeniowych. Szczególnie znaczenie może mieć to dla świeżo upieczonych kierowców, którzy pomimo dobrych umiejętności prowadzenia auta, muszą płacić wysokie składki ubezpieczeniowe, należąc do grupy podwyższonego ryzyka. Korzystanie z monitoringu pojazdu przez klientów firm ubezpieczeniowych oferujących ubezpieczenia UBI, pozwoli im na analizę własnego stylu jazdy i jego ewentualną poprawę, co może znacząco wpłynąć na ich bezpieczeństwo na drogach. Informacje o aktualnej pozycji ubezpieczanych samochodów, uzyskiwane przez systemy monitoringu pojazdów pozwalają firmie ubezpieczeniowej zoptymalizować działanie pomocy drogowej.


fot. Tomasz Rulski\n76 dni i 9 meczów musiało minąć żeby Arka odniosła pierwsze od spotkania z Koroną zwycięstwo w lidze. W Gdyni cieszą przede wszystkim punkty, ale sama gra też napawa większym optymizmem.\nMecz z Cracovią sprowadził na ziemię zdobywców Pucharu Polski. Nie brakowało słów zasłużonej krytyki, bo w Krakowie żółto-niebiescy zaprezentowali się fatalnie. Jednak im bliżej było meczu z Górnikiem Łęczna, tym większy optymizm można było wyczuć wśród kibiców Arki.\nLeszek Ojrzyński solidnie przeanalizował porażkę z Pasami. Wymienił sześciu zawodników wyjściowego składu, w tym pięciu z drugiej linii i ataku, pozostawiając jedynie Mateusza Szwocha. Trener Arki konsekwentnie realizuje też swój pomysł na grę z ofensywnie usposobionymi bocznymi obrońcami i schodzącymi do środka skrzydłowymi. Arkowcy w pierwszej połowie mieli totalną kontrolę nad przebiegiem wydarzeń na boisku. Inna sprawa, że goście nie kwapili się do ataku, grając wolno i bez agresywnego pressingu. Już około 30. minuty zresztą kradli sekundy, ewidentnie grając na czas.\nŻółto-niebiescy z kolei nie stwarzali multum okazji podbramkowych, ale byli efektywni. Przy zdobytej bramce zaczęło się od dobrego pomysłu na rozegranie stałego fragmentu, nie zabrakło sporego przypadku, a koniec końców piłka wpadła do bramki Górnika po uderzeniu Siemaszki. Snajper mierzący 170 cm nie przestaje zaskakiwać i imponować skutecznością. To już jego dziewiąte trafienie w tym sezonie, a przecież jesienią głównie pojawiał się na boisku z ławki.\nW drugiej połowie gra się wyrównała i powoli spotkanie zaczęło przypominać dwa poprzednie mecze Arki w Gdyni. Z Wisłą Płock i Piastem Gliwice Arkowcy wypuszczali zwycięstwa w samej końcówce. Po okresie częstszego posiadania piłki przez gości, żółto-niebiescy znowu włączyli wyższy pressing i w końcówce nie pozwolili na wiele rywalom. Tym razem ostatecznie sięgnęli po trzy punkty, a wynik mógł być wyższy, gdyby nie egoizm Formelli, który za wszelką cenę chciał wykańczać sytuacje sam, nie dostrzegając lepiej ustawionych partnerów.\nZwycięstwo dało Arce spory awans w tabeli, choć 33. kolejka wciąż trwa. Zarówno wynik, jak i sama gra dają większy optymizm kibicom przed dwoma spotkaniami w ciągu najbliższego tygodnia. We wtorek u siebie Arka zagra z Wisłą Płock, w piątek zmierzy się we Wrocławiu ze Śląskiem.\nWięcejArka GdyniaGórnik Łęczna\nCzymże jest propaganda… Potraficie jeszcze myśleć? | Popierdółki


Oddział InPost Jedlicze - wyślij przesyłkę z domu\nOddział InPost Jedlicze - zamów kuriera nawet do 70% taniej! Wyceń przesyłkę kurierską z miasta Jedlicze w formularzu poniżej i zobacz ile możesz zyskać!\nOddział InPost Jedlicze\nPłacisz za przesyłkę dokładnie tyle, ile wynosi jej wycena. Niektóre firmy kurierskie są liderami nie tylko w Polsce, ale i na świecie. Nie martw się, że nie dasz rady zamówić kuriera online. Kurier podjedzie pod wskazane miejsce – miej przygotowaną paczkę do wysyłki. Broker kurierski może wystawić fakturę VAT z tytułu realizacji usługi.\nKurierom zależy, aby paczka była dostarczona na czas. Przesyłki zagraniczne są możliwe do wielu krajów na całym świecie. Zadbaj o to, aby być w domu w wyznaczonych godzinach przyjazdu kuriera. Jeśli potrzebujesz, zdecyduj się na opcje dodatkowe związane z przesyłką. Podaj też dane personalne nadawcy czyli imię i nazwisko.\nDowiedz się kim jest broker kurierski i jak to wpływa na tańsze przesyłki. Płatność jest obowiązkowym elementem zamawiania kuriera. Wpisz w odpowiednie miejsce imię i nazwisko nadawcy. Przesyłka zostanie dostarczona pod adres, który podaliśmy podczas wypełniania formularza. Przedmioty o kształcie okrągłym, cylindrycznym, owalnym mogą być uznane jako przesyłka niestandardowa.\nKurier DPD Jedlicze\nInPost Jedlicze - lokalizacja\nJak zamówić kuriera InPost Jedlicze\nOddział InPost Jedlicze Kontakt


Środa znów pełna deszczu. Zobacz jak Kielce radzą sobie z wodą [ZDJĘCIA] | Kielce Nasze Miasto\nStanisław Wrobel 24.06.2020\nW środę 24 czerwca w Kielcach od rana lał deszcz. W ostatnich dniach miasto z trudem radziło sobie z nadmiarem wody a przepływająca przez miasto rzeka Silnica omal nie zalała miasta. W środę opady nie były tak intensywna ale problemów w wielu miejscach Kielc nie brakowało. >>> ZOBACZ WIĘCEJ NA KOLEJNYCH ZDJĘCIACH Krzysztof Krogulec


Recenzje młodzieżowe: ,,Zanim. Opowieść o życiu Marii Skłodowskiej- Curie.'' - Katarzyna Zyskowska - Ignaciak - recenzja\n,,Zanim. Opowieść o życiu Marii Skłodowskiej- Curie.'' - Katarzyna Zyskowska - Ignaciak - recenzja\nNoblistka. Chemik. Fizyk. Niezwykły umysł. Wybitna Polka. A Wy, jak określilibyście Marię Skłodowską - Curie? Często jednak zapominamy, że zanim ta kobieta stała się Marią Skłodowską- Curie, była Manią Skłodowską. Córką zubożałego nauczyciela i półsierotą. Młodą osobą, która musiała dojrzeć wcześniej niż jej rówieśnicy. I właśnie takiej Marii nie znamy.\nJako osiemnastolatka, dziewczyna wyjechała na wieś - do Szczuk, by zostać guwernantką rodziny Żórawskich. Miała tam zostać na trzy i pół roku, z dala od rodziny, przyjaciół i ukochanej Warszawy. Nie spodziewała się wiele po tej pracy. Jej głównym celem było zdobycie pieniędzy na utrzymanie starszej siostry Zofii, która wtedy uczyła się na Sorbonie. Później rodzeństwo miało pomóc jej w rozpoczęciu studiów w Paryżu. Jednak wśród pól, pełnych zboża, dziewczyna odnajduje coś zupełnie nieoczekiwanego. Poznaje smak przyjaźni, miłości, ale i rozczarowania. W Szczukach przeżyła piękne chwile, które zmieniły tę dziewczynę w kobietę.\nCo ją ukształtowało?\nCo przeżyła za młodu?\nDlaczego, choć miała możliwość zrobić to wcześniej, wyjechała dopiero w wieku dwudziestu czterech lat?\nCo by było, gdyby zdecydowała się pozostać w Szczukach na zawsze...\nKatarzyna Zyskowska - Jagnaciak ukończyła kierunek dziennikarski na Uniwersytecie Warszawskim. ,,Zanim...'' nie jest jej pierwszą książką. Przedtem napisała takie powieści jak ,,Nie lubię kotów'', ,,Ty jesteś moje imię'' czy ,,Przebudzenie''.\nJeśli chodzi o sam styl pisania, spodobał mi się. Książkę czyta się lekko i przyjemnie, bardziej jak normalną powieść. Chwilami zapominałam, że to co czytam, to fragment życia prawdziwego człowieka, a nie wymyślonej postaci. Postacie wydawały się jak żywe, między słowami Zyskowskiej - Jagnaciak, można było odczytać realia polskiej wsi pod zaborami.\nKsiążka jest naprawdę dobra i myślę, że warta przeczytania, szczególnie jeśli ktoś interesuje się właśnie Marią Skłodowską - Curie.\nEtykiety: biografia, katarzyna zyskowska-ignaciak, katia, wydawnictwo mg


Pomidory - Przepisy - WP Kuchnia\nPomidory cieszą się w Polsce ogromną popularnością. Jedzona na surowo na kanapce, a także jako dodatek do sałatek. Można z nich przyrządzić smaczną zupę albo aromatyczny sos, który będzie miał wiele zastosowań. Poza tym z pomidorów robi się sok, przeciery, koncentrat czy popularny keczup. Są bombą witaminową, dlatego powinniśmy sięgać po nie jak najczęściej.\nDla botaników pomidory to owoce należące do rodziny psiankowatych, do których zalicza się również papryka. Ponieważ jednak zawierają niewielką ilość cukru, zaliczane są do warzyw.\nNa rynku dostępne jest wiele odmian pomidorów. Mają podobne wartości odżywcze, ale różnią się smakiem, kształtem i kolorem. Najpopularniejsze z gatunków to: gruntowe, malinowe, śliwkowe, karłowate, bycze serca, koktajlowe.\nDzięki wymianie produktów, jaka miała miejsce w czasach wielkich odkryć geograficznych, możemy cieszyć się obecnością pomidorów na naszych stołach. Choć pierwotnie rosły w niższych partiach Andów, znali je również Aztekowie, którzy traktowali je jako roślinę uprawną. Pomidory trafiły do Europy na początku XVI wieku wraz z odkryciami Kolumba. Na początku uchodziły za roślinę ozdobną, dopiero później zaczęto odkrywać ich walory smakowe.\nPomidory uprawiane na słońcu mają więcej wartości odżywczych niż te uprawiane w szklarniach. Ani jednym, ani drugim nie można jednak odmówić pysznego smaku i źródła witamin takich jak C, E. Poza tym to skarbnica likopenu i potasu. Przyswajalność likopenu można zwiększyć przez obróbkę cieplną, dlatego najwięcej likopenu znajdziemy w przetworach pomidorowych, takich jak koncentrat pomidorowy, ketchup, sos pomidorowy, zupa pomidorowa i inne potrawy z gotowanych, przetworzonych pomidorów. Pomidory zawierają dużo wody, więc mają niską kaloryczność. Można po nie sięgać nawet na diecie.\nPizza z grilla ze szparagami\nFocaccia z pomidorkami. Poczuj się jak na wakacjach we Włoszech\nSałatka brokułowo-kalafiorowa z jajkami\nKiszone pomidory ze śliwkami. To może być hit wśród przetworów\nUdka kurczaka z boczkiem i serem pleśniowym. Pycha!\nSzybka sałatka z kurczakiem. Nie uwierzysz, jaka jest pyszna\nDuszony dorsz z pomidorami i papryką\nSchab w słodkim sosie z brzoskwiniami\nRozgrzewająca zupa pomidorowa z fasolą. Aromatyczna i pyszna\nSzakszuka sirtuinowa (zapiekane jajka z pikantnym sosem pomidorowym i jarmużem\nKolorowe koreczki. Idealne na andrzejki\nSmaczny i szybki obiad. Pierś z kurczaka duszona w warzywach\nGenialny przepis na sylwestrową przekąskę. Prosto, szybko i efektownie\nBakłażany nadziewane pomidorami i fetą\nPizza zero waste z szynką, pomidorami i zielonym groszkiem\nSałatka bankietowa. Na każdej imprezie znika jako pierwsza\nZacznij dzień od zdrowego śniadania. Bezglutenowe bajgle z twarożkiem\nTajskie zielone curry. Cudownie rozgrzewa i obłędnie pachnie\nSałatka z ogórków, pomidorów i śledzi\nPikantne penne z pomidorami i makrelą\nKurczak w białym winie z pomidorkami, cynamonem i goździkami


slodkajakmiut zapytał(a) 15.08.2019 o 23:21\nCześć, nie wiem, jak to powiedzieć. Jestem less*. Znaczy się byłam. Wszystko zaczęło się rok temu, gdy ją poznałam, na potrzeby historii nazwijmy ją X. X była ode mnie dwa lata starsza, czyli miała lat 18. Pochodzę z religijnej rodziny. Ostatnio ojciec przejrzał moje wiadomości na messengerze i dowiedział się, że jestem z X. Zrobił awanturę na całe osiedle. Zrozumiałam, że jestem chora.\nRodzice zapisali mnie do dobrego psychologa, do którego uczęszczam. Mimo wszystko nadal ją kocham i nie chcę, żeby to się tak skończyło. Wiem, że rodzinie jest przykro, że zachorowałam i chcę dla nich wyzdrowieć, ale nie potrafię. Nie mogę wychodzić z domu i jestem skazana na wieczne bycie w nim. Nie wiem co mam zrobić.\nOstatnia data uzupełnienia pytania: 2019-08-15 23:22:22\nodpowiedział(a) 15.08.2019 o 23:25\nJak dla mnie inna orientacja to choroba, a jeśli Twoi rodzice nie akceptują Cię taką jaka jesteś to jak tylko będziesz w stanie najlepiej wyprowadź się od nich\nodpowiedział(a) 15.08.2019 o 23:26\nChodzi o to, że lubisz dziewczyny? TO NIE JEST CHOROBA. Spokojnie wszystko z tobą w porządku po prostu twoi rodzice są nietorelancyjni. Jeżeli traktują cię bardzo źle zgłoś to do kogoś albo zdzwoń na błękitną linię. Bycie innej orientacji to nic złego.\nodpowiedział(a) 15.08.2019 o 23:29:\nRodzice mnie dobrze traktują, są dla mnie mili i uświadomili mnie, że to jest choroba. Nie wiem jak się wyleczyć z uczucia do X.\nodpowiedział(a) 15.08.2019 o 23:33\nTo, że twoi rodzice tak myślą jest smutne, ale oczywiście dużo osób też ma taki problem, ale... na pewno osoba, do której chodzisz jest psychologiem? I ona faktycznie próbuje cię "wyleczyć" z homoseksualizmu? Uciekaj od niej i idź z rodzicami do innego psychologa, bo to niepojęte, że takie coś się dzieje naprawdę.\nodpowiedział(a) 15.08.2019 o 23:35:\nRodzice znaleźli dobrego psychologa, który mi pomaga z tym walczyć.\nodpowiedział(a) 15.08.2019 o 23:36:\nNie zgodzą się na innego, bo ten pomaga.\nodpowiedział(a) 15.08.2019 o 23:37\nnie widzisz, że tobą manipulują? że robią ci największą krzywdę, jaką innemu człowiekowi można zrobić? kochasz osobę tej samej płci, to nic złego. to nie jest choroba.\nmiłość. miłość to nic złego, wiesz? nieważne, czy dwie dziewczyny, dwóch chłopaków czy dwie osoby płci przeciwnej. to wszystko jest dla ludzi. kochasz ją, uświadom to sobie wreszcie! z miłości nie da się wyleczyć, bo to nie jest choroba - to jest coś w pełni naturalnego. radziłabym ci zadzwonić na policje.\nnie żyjemy w jaskini, bycie lesbijką to nic złego. zmywaj się z tego domu - policja, telefon zaufania. serio, albo zajmą się tym odpowiednie służby, albo skończysz jako warzywo bez własnego zdania i z pustką w środku.\nCzas wygenerowania strony: 0.05663000


Kuchnia wegańska, wegetariańska bazuje przede wszystkim na roślinach. W kuchni wegańskiej dodatkowo nie uznaje się niczego, co jest pochodzenia zwierzęcego, w tym również mleka, jajek, a nawet jogurtów. Ktoś mógłby stwierdzić, że\nciężko takiej osobie się żyje. Jeśli zapraszamy taką osobę na kolację, powinniśmy pamiętać o przygotowaniu specjalnych posiłków. Jak się okazuje przepisy wegańskie cieszą się również popularnością osób mięsożernych. Przepisy wegetariańskie tym bardziej. Kiedy już wdrożysz się w taką kuchnię, okazuje się, że nie jest to wcale takie mało zróżnicowane menu.\nCo warto wiedzieć o wegatrianachZanim zostaniesz wegePo co i dlaczego warto jeść roslinnieZrobić tofu fetę w nowy sposób


Budowa Kobiety- Narządy - Zdrowie w ŚwiatKobiety.pl\nArtykuły na temat: budowa kobiety- narządy\n...pomoże ci odbudować ochronną mikroflorę w organizmie i w przyszłości uniknąć przeziębienia, grypy czy anginy. Probiotyczne przysmaki Należą do nich wszystkie produkty żywnościowe, które zostały(...) pszennych, słodyczy), głodówki. Codzienne strategie higieniczne U kobiety okolice intymne są barometrem zdrowia. Gdy zażywasz antybiotyki, to właśnie w pochwie może dojść...\n..., bo u kobiety zadziała mechanizm obronny, który odrzuci zarodka lub zniszczy plemniki mężczyzny jeszcze przed samym zapłodnieniem. Aby dowiedzieć się czy tak rzeczywiście jest u pacjentki wykonuje się badania immunologiczne . Nawykowe poronienia mogą ponadto wystąpić jeśli narządy rodne, któregoś z partnerów mają wady anatomiczne . U kobiety można je potwierdzić za pomocą USG, tomografii...\n...jelitowo-żołądkowe skarżą się głównie dzieci i kobiety w ciąży. Pozostali pacjenci albo nie zauważają u siebie żadnych objawów, albo są one u nich bardzo nietypowe. U chorych na celiakię mogą pojawić(...) w nich jednak inne narządy - w celiakii jelito cienkie, w cukrzycy trzustkę. Ale to nie wszystko. Choroby autoimmunologiczne mają to do siebie, że lubią występować razem. I tak, osoba chorująca na...\n...powyżej pępka. Mocno uciska na narządy wewnętrzne i pęchęrz. 8 miesiąc. Twój brzuch jest już naprawdę duży (dno macicy znajduje się w swym najwyższym położeniu, tuż pod żebrami). Zaczynasz narzekać na bóle pleców, obrzęki, zapewne znów miewasz zgagę. Możesz mieć problemy z oddychaniem – dziecko całkowicie wypełnia twój brzuch, coraz mocniej uciskając na przeponę. Niektóre ciężarne kobiety...\n...kobiety specjalną głowicę, oceniając kilkadziesiąt parametrów budowy płodu, oglądając i mierząc poszczególne narządy. USG genetyczne pozwala wykryć większość wad serca, wodogłowie, przepukliny. Dzięki(...) wad płodu, kierowana jest na amniopunkcję genetyczną, którą wykonuje się w 15-18. tygodniu ciąży. Jest to już bardziej inwazyjne badanie. Lekarz wkłuwa igłę w brzuch kobiety i pobiera próbkę wód...\nPozwala na ocenę budowy i stanu narządów rodnych. Jest ono konieczne, by lekarz mógł sprawdzić, czy narządy (sklepienie pochwy, szyjka macicy oraz jej ujście) są zbudowane w prawidłowy sposób (np(...) kobiety wykrywają samodzielnie i to wcale nie podczas samobadania, tylko przypadkiem, np. kiedy myją się pod prysznicem, podczas wklepywania kremu nawilżającego albo wykonywania masażu. ✣ Większość...\n...). Unikaj myjek i gąbek, bo są siedliskiem drobnoustrojów. Pamiętaj o kierunku – od przodu ku tyłowi. Narządy płciowe kobiety, ujście cewki moczowej oraz odbyt znajdują się w bliskim sąsiedztwie, a przy(...) ciała kobiety mają naturalną barierę ochronną. Tworzą ją znajdujące się w pochwie pałeczki kwasu mlekowego (Lactobacillus), które wytwarzają substancje bakteriobójcze. Gdy pałeczki zostaną zniszczone...


Stylowy lampion ceramiczny, Kogut "Świetlik", srebrno-zielony, 37 cm MakArts\n» Stylowy lampion ceramiczny, Kogut "Świetlik", srebrno-zielony, 37 cm\nPrzepiękny, stylowy lampion ceramiczny w kształcie koguta. Smukły kształt z pięknymi, ażurowymi wzorami przepuszczającymi blask świecy. W pięknych wyrazistych, barwach, srebrzysto-złotych odcieniach zieleni.\nWnętrze koguta pozostało w kolorze kremowej gliny z nałożonym transparentnym, błyszczącym szkliwem.\nBłyszczące, gładkie szkliwo pomoże w zachowaniu czystości w momencie zabrudzenia woskiem.\nLampion idealny na co dzień, jako wyjątkowa ozdoba do kuchni lub salonu nadająca niepowtarzalny, romantyczny nastrój we wnętrzu pomieszczenia. Ze względu na swoja symbolikę może nas zachwycić również jako ozdoba na święta Wielkanocne.\nHistoria powstania lampionu "Kogut Świetlik"\nGdzieś daleko w mały rodzinnym domku mieszkała spokojna kochająca się rodzina, niestety gdy ojciec zachorował mama musiała prosić swojego małego jeszcze synka, aby udał się do wioski za lasem po lekarstwa.\nChłopiec bardzo kochał swojego ojca, wiedział, że nie ma zbyt wiele czasu i spoczywa na nim ogromna odpowiedzialność. Z zakupionym lekarstwem pełen wiary wyruszył w drogę powrotną, jednak było już ciemno, a las wydawał się jeszcze straszniejszy niż przedtem.\nChłopiec przebijając się przez zaciemnione dróżki poszukiwał drogi do domu, gdy nagle na jego ścieżce pojawiło się światełko. Pełen obaw podszedł w jego kierunku, a jego oczom ukazał się kogucik, jego blask rozświetlił ciemny las i chłopiec znalazł drogę do domu.\nPo dziś dzień kogucik ten rozświetla nawet najciemniejszą noc i dzięki swoim niezwykłym zdolnościom uratował już niejedną duszę.


Sukces dziennikarza i fotografa naszej redakcji - Magazyn PDF\nSukces dziennikarza i fotografa naszej redakcji\n12.05.2011 Paweł Olek\tkonkurs, mirek kaźmierczak\nZ nieukrywaną radością pragniemy poinformować, że nasz redakcyjny kolega Mirek Kaźmierczak otrzymał wyróżnienie w XII edycji ogólnopolskiego konkursu fotograficznego Parki Narodowe organizowanego przez Kampinoski Park Narodowy z okazji Dnia Ziemi i Europejskich Dni Parków.\nCelem tej rywalizacji jest popularyzacja polskich parków narodowych, chroniących z mocy prawa najpiękniejsze fragmenty naszej przyrody wraz z pamiątkami historii i kultury. Co zaowocowało objęciem patronatu przez Związek Polskich Fotografów Przyrody\nNa tegoroczną edycję wpłynęły 322 zdjęcia zgłosznoe przez 41 autorów. Fotografie oceniano w dwóch kategoriach „Przyroda” i „Człowiek w przyrodzie” i to właśnie w tej pierwszej Mirek Kaźmierczak zdobył wyróżnienie za zestaw „Jesienna buczyna karpacka” zrealizowany na terenie Bieszczadzkiego Parku Narodowego dokładnie ze szczytu Wielkiej i Małej Rawki.\nSerdecznie gratulujemy a nagrodzone fotografie prezentujemy poniżej.


7,09 (292 ocen\ti\t83 opinie) Zobacz oceny\nBerni | 2016-03-08\nW tych opowieściach nie dało się odkryć zagadki dopóki sam autor nam jej nie wyjawił. Te historie nie kończą się tak, jak się tego spodziewamy. Miałam wrażenie czytając, że Orbitowski za punkt honoru w tworzeniu tych swoich pierwszych notabene opowiadań przyjął konieczność zaskoczenia czytelnika. To spełniony warunek każdego z nich. Ktoś kto lubi dać się zaskoczyć na pewno będzie usatysfakcjonowany tym uzupełnionym, solidnym zbiorem opowiadań pisarza, którego jakość niewątpliwie potwierdza niedawna nagroda Paszportów Polityki.