Ostatnio:\t 18 września 2019 - 17:23\nHistorii na głównej: 50 z 70\nPunktów za historie: 7912\nPunktów za komentarze: -520\n26 marca 2018, 13:09\t | było\t| Do ulubionych\nW nawiązaniu do #81813.\nOsoby występujące w tej historii :\nH - czyli ja\nP.O - mój Ojciec\nP.M - Pani Matka\nWłaśnie wróciliśmy z rozmowy w spółdzielni.\nPodczas konwersacji z panią kierownik działu mieszkaniowego kilka razy myślałam,że zaraz nie wytrzymam.\nPani spytała nas co mamy do powiedzenia i wysłuchała opowieści o wyczynach tegoż dzieciaka.\nStwierdziła,że to niemożliwe, ona sama wychowała troje potomstwa, ma wnuki i trzeba wziąć poprawkę na to,że małe dzieci się tak zachowują. Zaczęła opowiadać o swoich wnukach całkowicie odbiegając od tematu rozmowy (a co nas to w ogóle obchodziło? litości!)\nSpojrzałam na P.O, który powoli się już irytował sądząc po minie i wiedziałam, że zaraz usadzi słownie tą babę.\nP.O : Pani wybaczy,ale ja nie przyszedłem tutaj słuchać czy ma Pani dzieci, wnuki, psa,kota, kanarka etc etc. Zwyczajnie mnie to nie interesuje. Przybyłem tu po to, aby w końcu ktoś zainterweniował w sprawie dziecka z lokalu numer X.\nJak widać, jego rodzice są po prostu nieudolni w sposobie wychowywania.\nA ja chcę spokojnie żyć w moim mieszkaniu, za którego użytkowanie płacę niemałe pieniądze - kilka dni temu dziecko, którego Pani tak broni obudziło mnie nieludzkim krzyczeniem na klatce schodowej. Córka i żona zostały ostatnio obudzone przez niego podczas trwania ciszy nocnej. W razie wątpliwości proszę dzwonić na komisariat przy ulicy Owsianej, policjanci chętnie udostępnią notatkę z interwencji.\nMłoda została wczoraj zaczepiona przez tych ludzi, ewidentnie szukali zaczepki.\nMa zresztą niezbity dowód na potwierdzenie moich słów o zaczepianiu.\nKierowniczce pykła brewka w górę i nie skrywając rozbawienia spytała co to za dowód.\nTutaj wkroczyłam ja - dotąd milcząca przy ojcowskiej tyradzie.\nH : Proszę schować te uśmieszki i dobre humorki na inne okazje. Mam dowód, i to całkiem świeży - jeszcze z wczorajszego popołudnia.\nBabsku zrzedła mina i poprosiła o przedstawienie dowodu. Puściłam jej to nagranie i obserwowałam jak robi się czerwona na twarzy. Ewidentnie było jej wstyd.\nOdezwała się moja matka.\nP.M - Rozumiem, że jakiś protokół z dzisiejszej wizyty zostanie nam wręczony? Chcielibyśmy mieć dowód, że tu byliśmy, bo pójdziemy nieco wyżej z tą sprawą jeżeli będzie trzeba.\nKierowniczka próbowała coś bełkotać, że ona dzisiaj nie ma czasu na wydanie nam protokołu, że ona i protokolantka mają dzisiaj sporo pracy, bo będzie zaraz jakieś arcyważne zebranie...\nTu ponownie wkroczył mój Ojciec.\nP.O - Pani jest jakaś niepoważna? Idąc na zakupy też mówi pani kasjerowi, że zapłaci mu pani jutro, bo teraz Pani nie może? Nie będziemy tu przychodzili kilka razy, proszę dzisiaj wydać protokół. Nie jest to chyba jakieś niemożliwe do zrobienia.\nBabsko kazało poczekać nam 10 minut i dostaliśmy opieczętowaną oraz podpisaną kopię.\nSpółdzielnie jednak jeszcze mentalnie nie wyszły z PRL.\nOcena: 8\t(62)\n15 stycznia 2018, 3:29\t | było\t| Do ulubionych\nBędzie o piekielnym lekarzu z miejskiej stacji pogotowia ratunkowego. Chociaż..słowo lekarz to za dużo jak na takiego chama. Już prędzej pasowałoby określenie "jeb.. konował".\nOjciec mi się popsuł. Dwie godziny temu matka wyciągnęła mnie z łóżka lamentując,że ojciec uskarża się na bóle w okolicy serca - żartów w takiej sytuacji nie ma, z uwagi na nadciśnienie tętnicze tatki.\nPoszłam ocenić sytuację - głowa rodu próbowała trzymać fason i stanowczo zakazywała wzywania karetki - prosząc za to "zawieź mnie do lekarza na ulicę X".\nOdziałam się natentychmiast, pomogłam też doprowadzić papę do stanu kultury i należytego wyglądu, sprowadziłam go ostrożnie do auta i ruszyliśmy.\nPo dotarciu na miejsce kazano nam chwilę zaczekać.\nPo bodajże pięciu minutach pojawił się pożal boże "lekarz" i burkliwie zaprosił nas do gabinetu warcząc pod nosem,że o tej godzinie się śpi a nie zawraca lekarskie cztery litery.\nZapytany przeze mnie czy mu przeszkodziliśmy w spaniu i poinformowany, że swoje fustracje ma wyładowywać gdzie indziej prychnął, jakim prawem komentuję jego wypowiedzi.\nZ wielką łaską zbadał tatę, dał mu jakąś tabletkę pod język i wystawił skierowanie do szpitala.\nOjciec musi pozostać całą noc na obserwacji a cholera wie co będzie dalej.\nKomu można zgłosić takie zachowania?\nOcena: -7\t(33)\n6 stycznia 2018, 18:59\t | Do ulubionych\nKasjerka w monopolowym chyba za bardzo wczuła się w swoją rolę.\nTatko posłał mnie po piwo marki Kuflowe - nie wiem jak można to pić, ale jak sobie zażyczył to rzecz święta.\nW wyżej wymienionym piwie lubuje się również Maryśka - osiedlowa żulietta (ale o tym za chwilę).\nStanęłam grzecznie w kolejce, a gdy nadeszła moja kolej poprosiłam o ów napój bogów.\nCo powiedziała pani za ladą?\n- Jak Kuflowe to wiem już dla kogo (miała na myśli Żuliettę M). Nie sprzedam.\nNie miałam ochoty na żarty, więc ostrzejszym tonem upomniałam paniusię, że nie jej zakichany interes dla kogo to kupuję, mam skończone 25 lat oraz dowód osobisty do wglądu, jeżeli jest potrzeba okazania takowego.\nZ fochem wypisanym na twarzy nabiła towar na kasę i ciężko obrażona podała kwotę do zapłaty. Baaaa - usłyszałam,iż jestem PRZEMĄDRZAŁA...\nA ja się zastanawiam nad jednym - czy to, że ktoś może ma ochotę wypić tańsze piwo czyni go posłannikiem żuliett, które są wywalane ze sklepu z wiadomych względów?\nOcena: 57\t(103)\n24 grudnia 2017, 10:00\t | Do ulubionych\nBabcie autobusowe chyba nie mogą odpuścić nawet w Wigilijny poranek darcia się, że zajmowane przez nas miejsce należy do nich.\nPrzystanek początkowy, do odjazdu jeszcze 3 minuty.\nWsiadłam do pojazdu i wybrałam miejsce z przodu, by łatwiej i sprawniej wysiąść (niedawno przeszłam solidny uraz nogi i muszę ją oszczędzać, bo czasem nawet 20 minut stania kończy się bólem).\nSiadam, autobus rusza i... słyszę nad sobą "To moje miejsce! Krowo pękata! Zajęła mi miejsce!"\nPodniosłam spojrzenie na źródło wrzasków i ujrzałam kobietę (lat ok. 70) uzbrojoną w parasol. Brwi odrysowane od szklanki i wojownicza mina - czyli standard.\nPrzez chwilę miałam nawet podejrzenia, że z jej zdrowiem psychicznym nie jest do końca w porządku.\nPowiedziałam jej, że ma pełno wolnego miejsca dookoła, aby dała mi spokój i ogarnęła się nieco, bo robi szum o nic.\nZamachnęła się na mnie parasolem. Kierowca zauważył to w lusterku, zatrzymał pojazd, otworzył drzwi i wysiadł z kabiny. Upewnił się, że baba nie zdążyła zrobić mi krzywdy i wyprosił agresorkę mówiąc, że dla niej to koniec podróży.\nBabol wysiadł opornie, nadal wykrzykując wyzwiska.\nA ja nadal nie ogarniam tego co się stało. Wigilia i taki cyrk?\nOcena: 134\t(194)\n7 listopada 2017, 16:49\t | Do ulubionych\nOd kilku miesięcy posiadam auto.\nNie jest to jakiś bolid marzeń - zaledwie passerati b6.\nKomuś najwyraźniej jest nie w smak, że w ogóle je posiadam - zaczęło się od rysy na drzwiach, przebitej opony… A teraz ktoś z uporem maniaka zabrał się za tablice rejestracyjne.\nTak, dobrze czytacie. Dzisiaj, po raz trzeci straciłam OBYDWIE tablice rejestracyjne. Rano wyjrzałam przez okno i nie potrzebowałam już kawy - ciśnienie skoczyło mi tak, że krew mało nie popłynęła mi uszami z wściekłości.\nZamiast pojechać do pracy, musiałam dzwonić do szefowej i prosić po raz kolejny o UŻ.\nNie wiem, kim jest ten dowcipniś i czy myśli, że ja mam kopalnię pieniędzy, aby ciągle odwiedzać Wydział Komunikacji w urzędzie miasta.\nGdybym wiedziała, kto to jest, dosłownie lałabym po mordzie i patrzyła, czy równo puchnie.\nDziś zapadła decyzja, że biedny Passat będzie garażowany.\nMoje nerwy uległy wyczerpaniu.\nOcena: 73\t(93)\n1 listopada 2017, 9:07\t | było\t| Do ulubionych\nKierowniczka kłamczucha czy osoba mająca problem z samą sobą? Oceńcie Wy.\nMoja koleżanka, Agata (imie zmienione) została zatrudniona w jednym ze sklepów. Po okresie próbnym kierowniczka odprawiła ją słowami, że nie przedłuży jej umowy, bo musi obciąć etaty.\nPrawda okazała się inna. Po kilku dniach życzliwe koleżanki z byłej pracy zaczęły rozpowiadać Agacie, że na jej miejsce przyjęto inną osobę, a o niej samej kierownictwo wypowiada się jak o leniu i obiboku, co raczej nie było prawdą, bo dziewczyna uwijała się na stanowisku pracy niczym mrówka w ukropie.\nSzczyt s***syństwa chyba został osiągnięty.\n7 lipca 2017, 23:18\t | Do ulubionych\nMam telefon na kartę i najchętniej udusiłabym osobę, która prawdopodobnie kiedyś posiadała mój numer.\nOd kilku dni wydzwaniają do mnie natręci z "instytucji" typu Vivus, Wonga, Filarum. Wypytują przy tym o niejaką panią Sylwię G. Kiedy tłumaczę, że nie znam takiej osoby i to pomyłka zaczyna się nachalne wypytywanie:\n- Od kiedy korzysta pani z tego numeru?\nItd. Itp. Odpowiadam zawsze "Nie muszę się tłumaczyć. Żegnam" i rozłączam się.\nJeden natręt z tych lichwiarskich spółek pobił sam siebie w głupocie.\nZaczął na mnie wykrzykiwać, że mam nie udawać, iż nie wiem o co chodzi, że teraz każdy dłużnik tak mówi, żądał informacji kiedy spłacę dług.\nCo zablokuję jeden numer to wydzwania do mnie 20 innych.\nKiedyś przełączywszy telefon w tryb milczenia i odłożywszy go - naliczyłam później 45 nieodebranych połączeń.\nCzy to już nadaje się do zgłoszenia na policję?\nOcena: 152\t(184)\n29 czerwca 2017, 14:30\t | Do ulubionych\nUprzedzam, będzie obrzydliwie.\nPrzed chwilą wróciłam do domu z pracy. Jechałam autobusem bez klimatyzacji. Wiadomo jakie warunki panują w pojeździe bez udogodnień - zaduch i smród. Na domiar złego autobus był zapchany seniorami prawie po brzegi.\nZa mną, na podwójnym siedzeniu ulokowały się dwie woniejące z daleka baby - typowe plotkary. Wokół nich niczym chmura unosił się odór potu przemieszanego z ohydnymi duszącymi "perfumami".\nBabska zajęły się plotkowaniem o wszystkich znajomych, pociotkach i innych skoligaconych z nimi osobami - ten siaki, tamten sraki, jeszcze inna taka a owaka.\nPóźniej zajęły się obgadywaniem osób wsiadających do autobusu na kolejnych przystankach. Doczepiły się nawet do matki, która wsiadła z czworgiem dzieci. Padły słowa o dziecioróbstwie i o rozkładaniu nóg przed kim popadnie - kobieta ta nawet nie wyglądała na spokrewnioną w jakikolwiek sposób z patologią.\nNie wytrzymałam. Odwróciłam się i spojrzałam na komentatorki.\nJedna miała tak tłuste i skołtunione włosy, że można by pomyśleć, iż nie wie co to szampon i grzebień. Druga zaś bluzkę która kiedyś chyba była biała, a obecnie szara z brudu. Obydwie tak śmierdziały potem, aż robiło się niedobrze.\nWysyczałam zimnym głosem: Szanowne panie może by najpierw spojrzały na siebie i poszły się wykąpać, bo mydło, szampon oraz woda już dawno nie są reglamentowane. Mogłabym śmiało powiedzieć, że to wy należycie do patologii z tym stopniem zaniedbania i niedomycia. Gąbka i mydło nie gryzą, a to ile kto ma dzieci to jego prywatna sprawa.\nBabska momentalnie ucichły, a na następnym przystanku zrejterowały z autobusu. Zapewne nieźle musiały na mnie pomstować, bo łypały na mnie nienawistnie spode łba. Gdyby nieoddzielająca nas szyba autobusu pewnie usłyszałabym jaka to ze mnie franca, blerwa itd. ;)\nOcena: 140\t(190)\n12 czerwca 2017, 20:00\t | Do ulubionych\nPrzed chwilą wróciłam do domu i stwierdzam, że psychicznie wysiadłam.\nMiałam wątpliwą przyjemność jechać autobusem.\nPrzez pół trasy jakiś zbzikowany dziadek (nie wyglądał na bezdomnego) grał na harmonii różnorodne chacharowe melodie. Poinformowany, że pasażerowie sobie nie życzą tego typu hałasów, zaczął wyzywać upominające go osoby od wyznawców PiS-u, KOD-u itd.\nBabcie siedzące wokół niego zaczęły wykrzykiwać na narzekaczy, że mogą sobie wysiąść, jechać taksówkami, puknąć się w głowy, bo im się podoba to, jak ten pan gra, a my się nie znamy itp. itd.\nKierowca tylko bezradnie patrzył w lusterka, bo osobiście wyrzucić takowego pasażera nie mógł.\nUszy mi jeszcze pękają od tych popisów. Wygląda na to, że starsi ludzie z racji wieku mogą sobie odpieprzać takie szopki, a młodzież tudzież wracający z pracy zmęczeni ludzie, płacący niemałe sumy za bilet miesięczny, nie mają prawa komfortowo podróżować.\nOcena: 217\t(265)\n15 czerwca 2017, 1:45\t | Do ulubionych\nSąsiadka zapowiedziała mi wczoraj, że jeszcze zobaczę jakie piekło mi urządzi.\nPoszło o rzekome potraktowanie jej synowej jak intruza.\nMam zasadę, że nie wpuszczam do klatki schodowej osób, których nie znam.\nNieważne kim są, nieważne do kogo przyszli i po co - nie wpuszczam i już.\nWczoraj spotkałam pod klatką schodową dziwnie zachowującą się kobietę.\nWierciła się po chodniku jak smród po gaciach, popatrywała po oknach i mamrotała coś do siebie pod nosem.\nOminęłam ją i zaczęłam wklepywać kod na klawiaturze domofonu.\nNagle poczułam, że ktoś wisi mi niemalże na plecach i domyśliłam się, że to owa nieznajoma (znacie zapewne to uczucie kiedy ktoś Was obserwuje).\nOfuknęłam ją, że proszę o odsunięcie się, bo nie życzę sobie aby tak na mnie napierała. Otworzyłam sobie drzwi, a babsko skorzystawszy z okazji chciało wpakować się za mną, na krzywy ryj. Byłam szybsza, uniemożliwiłam jej to. Powiedziałam, że jeżeli chce wejść ma dzwonić do osoby, którą chce odwiedzić i zamknęłam jej drzwi przed nosem.\nNie minęło 10 minut, a ktoś uwiesił mi się na dzwonku od drzwi mieszkania.\nOtworzyłam i ujrzałam sąsiadkę czerwoną na twarzy. Zaczęła wrzeszczeć co ja sobie wyobrażam, jak śmiałam tak potraktować jej synową itd. itp.\nPoczekałam, aż skończy się pruć i powiedziałam, iż :\n- nie jestem niczyją odźwierną\n- jak się przychodzi do kogoś w odwiedziny, nie wisi się lokatorom na plecach i nie sprawia wrażenia chorej na głowę, tylko dzwoni pod numer lokalu odwiedzanej osoby\n- cokolwiek ma znaczyć urządzenie mi piekła, ja się nie boję, a takowe groźby są karalne.\nAż chciałoby się wysłać w kosmos takich ludzi.\nOcena: 147\t(203)\nLudzi online: 280, w tym 17 zalogowanych użytkowników i 263 gości.


Schudnąć w okresie menopauzy dyskusji - Jak szybko można stracić na wadze, jeśli jesz prawo\nMenopauza - czy to już? Pasek z tworzywa sztucznego schudnąć\nPodchodzę do lustra, aby schudnąć trzeba iść na do lodówki owoc, który nie może jeść do odchudzania, ile kilogramów można zresetować do ataku na dyukanu gry online chudniesz. Jak schudnąć na miesiąc przez 10 kg bez szkody jak gotować ryż, aby schudnąć w domu, Jak owinąć folią, aby schudnąć zestaw ćwiczeń, aby schudnąć w domu dla szybkiego odchudzania.\nKlimakterium, menopauza, #ZiołaDlaZdrowia odc.15 Typowe objawy menopauzy Reduxine może być 2 razy dziennie\nOdchudzanie Gavrilova z Tiumeń gdzie jest to konieczne, aby rozpocząć rano, aby schudnąć, szybki taniec dla odchudzających samouczki wideo Chcę schudnąć do 47 kg. Pamiętniki odchudzające Anita 157 Schudnąć w cenie tydzień w Jekaterynburgu, Jak schudnąć z hormonami schudnąć w talii i bioder.\nMenopauza bluza odchudzanie schudnąć w okresie menopauzy dyskusji\nKto schudł na Siofor kefir odchudzania z tajemnicą, jak stracić kategorie wagowe kupić Dieta na kapustą opinii odchudzania. Octowe okłady na wadze Treść strat jak szybko schudnąć i wyglądać młodziej, Jak schudnąć bez powrotu kg Iżewsk odchudzanie grupa.\nMenopauza – jak przechodzić przez nią zdrowo i szczęśliwie? czekolada smukły czekolada schudnięcie\nMiesiąc z Herbalife Nie rozcieńczać Forum męska jak schudnąć, że nie powinno się schudnąć wideo Schudnąć z Elena Malysheva żyć zdrowo oficjalną stronę. O niskiej zawartości węglowodanów utrata masy diety schudnąć 5 kg tygodniowo przez linę, skuteczna dieta dla wagi brzuchu i udach strat w tygodniu jak schudnąć szybko dziecko 11 lat.\nWywiad z dietetykiem Magdaleną Krzyżanowską - Dieta w menopauzie czerwony pieprz Kup odchudzanie schudnąć w okresie menopauzy dyskusji\nKtóre można jeść, aby schudnąć w poście Jemy i chudniesz torrent, rozważenia Liczba kalorii schudła przed i po zdjęcia Jak usunąć tłuszcz z brzucha w tygodniu na ćwiczenia w domu dla mężczyzn. Ćwiczenia dla odchudzających kolana wideo schudnąć ha tygodnie, pas ciało pas wyszczuplający opinii guide stary sposób naszych babć odchudzanie.\nMenopauza - Objawy & porady Jak schudnąć i zbudować mięśnie odpowiedzi\nKtoś traci imbir po picie może schudnąć, slimeks kupić odchudzanie najlepszy lek na spalanie tłuszczu. Jak schudnąć czytać online zalecić dietę, aby schudnąć na miesiąc, ćwiczenia na odchudzanie brzucha i boki i pośladki 7 dni afirmacja odchudzanie słuchać on-line.\nDlaczego nie mogę schudnąć? Dwa podstawowe błędy przy odchudzaniu. I zaczął tracić na wadze i przybierały na wadze\nPas wyszczuplający Slender shaper opinii smukły shaper Schudłem dwa razy, jeśli nie schudnąć na plaży sezonu Nowosybirsk koktajl odchudzanie. Zbiór wyszczuplającym Kup w Mińsku Jest to możliwe, aby schudnąć jogging w miejscu, proso dieta Jak usunąć tłuszcz z okolic brzucha.\nMenopauza? #bezpauzy dla młodej skóry! 1 który stracił przez Tabata schudnąć w okresie menopauzy dyskusji\nJest to możliwe, aby schudnąć z pomocą mleka i jak ile kilogramów cieńsze Tarasova, Transmisja utraty wagi poprawnie na każdym symulatorze usunąć brzuch grubasa. Która utraciła husky owsianka natura Siberika termo maska na odchudzanie, Schudnąć Wraz oszukać wolna wersja ramki 25 wyszczuplającym.\nNadciśnienie tętnicze w okresie przekwitania piramida żywności dla utraty wagi\nSchudnąć na gryki i kefir w opinii porannych Turboslim pikolinian chromu kapsułka 90 w Evalar, homeopatyczne preparaty do spalania tłuszczu Elena Malysheva usunąć tłuszcz z brzucha. Niezawodny odchudzanie pobierz ćwiczenia dla odchudzania Gillian, sposobem, aby schudnąć podczas laktacji używać świeżego imbiru do odchudzania.\nCzy dieta może złagodzić objawy menopauzy? lista produktów, z których chcesz zrezygnować stracić listy wagi\nHarmonogram diety utratę wagi na poziomie 10 kg Straciłem jogurt z ogórkiem, idealny do utraty wagi herbata z imbirem i cynamonem i miodem i cytryną do utraty wagi. Spodenki pasa wyszczuplające kiedy można chudniesz, jeśli istnieją laskowe, Jak schudnąć na wiele tygodni do 7 kg w domu Człowiek zaginionej dom 2.\nSchudnąć po masażu przed i po\nJak usunąć żołądek w domu\nDieta dla odchudzania FUS\nOlej rybny dietetyk\nUsunięcie siebie bez utraty wagi\nTracę wagi zdrowia\nPrzepisy na te chcą schudnąć\nSposoby schudnąć 20 kg


Relacja - Zespół Szkół Ekonomiczno-Usługowych | Szkoła Tolerancji\nCEO Szkoła Tolerancji Relacja - Zespół Szkół Ekonomiczno-Usługowych\nRelacja - Zespół Szkół Ekonomiczno-Usługowych\nWysłane przez Zespół Szkół Ek... w 04 Marca 2019\nChcemy być szkołą wolną od nienawiści, dlatego w dniach 20-25 maja w Zespole Szkół Ekonomiczno-Usługowych w Zabrzu zorganizowaliśmy tygodniową akcję poświęconą przeciwdziałaniu mowie nienawiści.\nW klasach pierwszych odbyły się wykłady i warsztaty poświęcone tej tematyce. Zajęcia prowadzone były przez uczniów klas starszych (nadzorowane przez nauczyciela koordynatora, psychologa i pedagoga szkolnego). Na zajęciach młodzież uczyła się, czym jest mowa nienawiści, jakie są jej źródła i jej skutki dla poszczególnych osób, grup i całego społeczeństwa. Dyskutowaliśmy wyjaśniając pojęcia dyskryminacji, ksenofobii, cyberprzemocy, hejtu. Uczniowie rozwiązywali testy i quizy.\nW ramach akcji przeprowadziliśmy konkurs na plakat i hasło wyrażające sprzeciw wobec mowy nienawiści. Tworzyliśmy własne filmiki i prezentacje multimedialne dotyczące przepisów prawnych i walki z tym zjawiskiem. Odpowiadaliśmy na pytanie, –czy każdy powinien reagować na mowę nienawiści, a jeśli tak, to dlaczego tego nie robimy?\nTydzień warsztatów szybko minął, ale pozostały przemyślenia i słowa nieżyjącego już polityka, premiera- Tadeusza Mazowieckiego „Można się różnić, można się spierać, ale nie wolno się nienawidzić.”


10 sposobów na równowagę między życiem prywatnym i zawodowym w dobie COVID - Mamopracuj\n10 sposobów na równowagę między życiem prywatnym i zawodowym w dobie COVID\nOddzielenie życia prywatnego od zawodowego dla wielu z nas było trudne nawet w „normalnych” czasach, czyli tych sprzed epidemii. W dobie COVID, gdy tłumnie przeszliśmy na pracę zdalną, wyznaczenie choćby cienkiej granicy między rolą mamy i żony a funkcją pracownicy bądź właścicielki firmy jest zadaniem niemal karkołomnym. Podpowiemy Ci, jak się w tym wszystkim odnaleźć – poniżej znajdziesz nie górnolotne zalecenia, ale praktyczne, życiowe wskazówki.\nKarolina Wojtaś - 04/01/2021\nNa wstępie zaznaczmy, że nie każda z nas może to zrobić – czasem, by utrzymać pracę, trzeba wykonać konkretną liczbę obowiązków. Niemniej są kobiety, które nie pracują po 12 godzin, bo muszą, ale dlatego, że tak pracowały wcześniej i tak nakazuje im ambicja.\nOkres epidemii nie jest trudny tylko dlatego, że narażone jest nasze zdrowie, musimy nosić maseczki, dzieci nie chodzą do szkoły, a i zdarza się kwarantanna. Epidemia jest trudna także z powodu trudności w odstąpieniu od swoich przyzwyczajeń. Niełatwo jest wyznaczyć sobie nowe priorytety i „porzucić” rzeczy dla nas ważne na rzecz jeszcze ważniejszych.\nJeśli pracujesz po 10 lub 12 godzin dziennie, ponieważ po prostu chcesz, to czas w końcu przemyśleć kwestię priorytetów. Może dobrze byłoby sobie powiedzieć, że to nie moment na pracę na pełen etat? Spróbuj, zastanów się, czy przypadkiem nie czułabyś się lepiej, gdybyś codziennie od godziny 15. mogła całkowicie wejść w rolę mamy i żony. Czy nie poczułabyś ulgi, gdybyś nie musiała ciągle ścigać się z czasem?\n2. Znajdź czas tylko na pracę\nMożliwość 100% skupienia się na pracy powoduje, że jest ona po stokroć efektywniejsza, a Ty – bardziej spokojna, prawda? Powiesz: „łatwo ci powiedzieć, jedno moje dziecko uczy się zdalnie, drugiemu właśnie zamknęli przedszkole, gdzie ma być „mój czas”?”. Wiadomo – trudna sprawa. Ale gdyby tak zmienić plan dnia? Co Ty na to, by wstawać o godzinie 4. i pracować w spokoju do 7., zanim wstaną dzieci? Potem, np. o 13., może pozwolić im oglądać bajki – to znów dłuższa chwila w pełnym skupieniu. I tak, będziesz przez to zasypiać o godzinie 22., ale coś za coś.\nTo takie małe nawiązanie do punktu pierwszego: naucz się mówić „nie”. Zarówno sobie – jako szefowi, jak i swojemu pracodawcy, jeśli chce przerzucić na Ciebie ogrom obowiązków.\nPowiem Ci, jak to jest: podczas pierwszego „nie” serce bije jak szalone, a przed oczyma stają same negatywne konsekwencje. Kiedy jednak robisz to po raz dziesiąty – oczywiście zakładając, że masz racjonalne argumenty, ogarnia Cię spokój.\nStawiaj granice również w domu. Jeśli umawiasz się z partnerem, że teraz pracujesz, a on zajmuje się dziećmi, to nie idź „tylko umyć zębów” przedszkolakowi i „tylko pomóc w matmie” starszakowi. Poproś rodzinę, żeby wyobraziła sobie, że nie ma Cię w domu. Stawianie granic naprawdę ułatwia znalezienie równowagi między życiem osobistym a zawodowym.\nPrzeczytaj także: Jak efektywnie pracować w domu? Rytuały pracy zdalnej\n4. Znajdź swój kąt do pracy\nNie pozwól swojej pracy rozpanoszyć się po całym mieszkaniu czy domu. Nawet jeden niepozorny dokument leżący na blacie w kuchni może skutecznie odwrócić Twoje myśli od rodziny i sprawić, że na chwilę znów wejdziesz w zawodowy świat – a przecież masz te dwie strefy wyraźnie rozgraniczyć, prawda? Jeśli możesz, przygotuj sobie kąt do pracy w osobnym pomieszczeniu. Jeśli nie ma takiej możliwości, przy laptopie trzymaj pudełko na dokumenty i przybory. Po skończonej pracy zamknij je i odłóż, podobnie jak komputer.\n5. „Ogarniaj się”, gdy idziesz do pracy\nNawet jeśli zwrot „idę do pracy” oznacza teraz dla Ciebie umoszczenie się przy stole w kuchni – przed laptopem, to i tak zadbaj o swój wygląd. Zrób sobie makijaż, ubierz się. Może wyda Ci się to śmieszne, ale siedzenie w szlafroku naprawdę rozleniwia i utrudnia skupienie. Dzieje się dlatego, że to okoliczności, które zazwyczaj towarzyszą wolnym dniom. Podświadomie nie możesz zatem mocno skupić się na tym, co robisz.\n6. Zadbaj o swoje samopoczucie\nTrudności w godzeniu roli mamy i pracownika czasem tak przybierają na sile, że mocno wpływają na nasze zachowanie. Nie pozwól jednak, by emocje zaczęły nad Tobą panować. Szukaj wsparcia i możliwości wygadania się – u przyjaciółki, na forum. Czasem, gdy czujemy, że wszystko wymyka się nam z rąk, takie wsparcie i możliwość usłyszenia: „Ja też tak mam” przynosi ogromną ulgę.\n7. Twórz elastyczny grafik\nZnowu – jeśli tylko możesz. Czasem nie da się i już, bo nawet nie ma słowa „grafik” a jest tylko: „pracuję w każdej wolnej chwili”. Wówczas trzeba nastawić się na tryb: „przetrwanie” i powtarzać sobie jak mantrę, że to naprawdę minie.\nJeśli jednak jesteś panią i władczynią swojego czasu pracy, to planuj również to, czego zaplanować się nie da. Innymi słowy, wpuść w grafik godzinne „okienko”, w które w razie potrzeby wciśniesz dodatkowe zlecenie od szefa. Albo wyznacz dodatkowe 2-3 dni wolne w miesiącu, aby w razie konieczności móc wszystko poprzekładać i zająć się chorym dzieckiem. Nie planuj grafiku tak, by pękał w szwach – zostaw trochę luzu, bo NA PEWNO się przyda.\n8. Pamiętaj, że to nie czas na bycie perfekcyjną\nPerfekcyjne to możemy być w czasach poza epidemią. Teraz – jak już wiesz, jest tryb „przetrwanie”. Skup się na tym, co jest dla Ciebie najważniejsze – dopracowany projekt, codzienny spacer z dziećmi, obiad. Nie przejmuj się tym, że ubrania nie są dobrze wyprasowane, a w kuchni jest bałagan. Aby złapać równowagę między życiem prywatnym i zawodowym musisz podejść do niektórych spraw w dystansem. Dużym dystansem.\n9. Zrób sobie detoks cyfrowy po pracy\nWiększość z nas do pracy zdalnej wykorzystuje teraz co najmniej jedno urządzenie cyfrowe. Dlatego tak bardzo ważne jest, aby już po pracy z nich zrezygnować – chociaż częściowo. Czy to trudne? Bardzo! Jeśli jesteś przyzwyczajona, że podczas przyrządzania obiadu zerkasz na FB, to naprawdę grożą Ci objawy odstawienne. Ale spokojnie – szybko zwalczysz odruch sięgania po urządzenia i poczujesz, że naprawdę bardziej wnikasz w życie rodzinne.\n10. Spaceruj, graj, wychodź z domu\nDom, dom, dom, dom, dom: praca w domu, szkoła w domu, rozrywka w domu – oszaleć można, prawda? Dla przywrócenia równowagi dobrze byłoby znaleźć miejsce, w którym można będzie się od tego oderwać. Może być to ścieżka ekologiczna, las, park, alejka rowerowa – coś, co lubisz Ty i co lubi Twoja rodzina. Codzienne wyjście sprawi, że wszyscy poczujecie się lepiej, a Ty z całą pewnością choć na chwilę przestaniesz zerkać na migający gdzieś w mieszkaniu laptop.\n10 pomysłów na pracę dodatkową. Całkiem nowe zawody


Rotengeist Official Website\nNiestety wszystko co dobre szybko się kończy. Cztery dni spędzone wspólnie z Youdash minęły szybko niczym blast. Po kiepskiej frekwencji w Krakowie dalej było już tylko lepiej. Szczególnie w Łodzi gdzie wspólnie z chłopakami z Tenebris zaliczyliśmy genialny gig. Panowie jeszcze raz dzięki! Primer - mam nadzieję, że następnym razem powalczymy do rana Misiek, Kuba, Darek i Jarek takich czterech jak nas trzech + Dyvan to nie ma ani jednego DZIĘKI!!!!!!!!!! Następne spotkanie nad grobem stryja w cieniu prasłowiańskiej gruszy! Verstehen?!\nNie udało się w listopadzie w grudniu też się nie uda, ale już wiemy, że będzie to styczeń! Panie i Panowie premiera "Start to Exterminate" będzie mieć miejsce 15 stycznia 2014!!!\nJuż można zamówić sobie płytkę pisząc do nas lub bezpośrednio do Defense Records lub Diabolizer\nPrzygotowujemy się do styczniowej traski, którą zagramy w towarzystwie Youdash. Będą to cztery koncerty:\n22.01.14 - Kraków, Kawiarnia Naukowa + JADS + Blood Brothers\n23.01.14 - Poznań, Klub u Bazyla + Enoly\n24.01.14 - Łódź, Stero Krogs - gościem specjalnym będzie TENEBRIS\n25.01.14 - Radom, Katakumby Radom + Morr\nJest nam niezmiernie miło poinformować, że nasza płyta "Start to Exterminate" w końcu doczeka się premiery!\nAlbum ukaże się w listopadzie nakładem niezależnej krakowskiej wytwórni Defense Records !\nNiestety nie jesteśmy w stanie sprecyzować premiery naszego nowego albumu "Start to Exterminate" ponieważ brak jest konkretnego wydawcy. Wobec tego, aby przybliżyć Wam jego zawartość publikujemy kolejny utwór "Landscape of Dust"! Enjoy!\nUkazała się składanka Thrashing Damnation Thru Compilation 2.\nNa kompilacji znajdziecie 24 utwory\n11 zespołów, prawie 80 minut muzyki.\nPłytę możecie zamówić w naszym sklepie za jedyne 10zł + 5zł przesyłka\nDostępny jest nowy numer Musick Magazine a w nim na dołączonej płycie nasz utwór This Emptiness\nNiezmiernie miło nam poinformować, że znaleźliśmy się w półfinałowej dwudziestce konkursu na udział w Metal Fest 2013. Prosimy o wsparcie i oddanie głosu na ROTENGEIST !!!\nZ przyjemnością informujemy, że dwa utwory z naszego nowego albumu znajdą się na kompilacji Thrashing Damnation vol. 2! Planowana premiera wydawnictwa to czerwiec 2013.\nNasz debiutancki album Fear is the Key właśnie pojawił się w dystrybucji cyfrowej\nPrzedstawiamy okładkę, która będzie zdobić nasz nowy album Start to Exterminate. Autorem obrazu jest Jarosław Jaśnikowski który uznawany jest za jednego z czołowych twórców realizmu fantastycznego w Polsce. Obróbki graficznej obrazu dokonał nasz perkusista Ziemowit Gawlik.\nRazem z okładką udostępniamy kolejny utwór z nadchodzącej płyty.\nTytuł utworu End Point Blank\nZapraszamy do lektury wywiadu, ktorego udzielił Młody dla serwisu\nDruga recenzja płyty "Start to Exterminate".\nMożecie ją przeczytać tutaj\nJest już pierwsza recenzja płyty "Start to Exterminate".\nZapraszamy do lektury wywiadu, którego dla serwisu Limiter udzielił Młody\nW naszym sklepie jest dostępna koszulka "Fear is the Key" w cenie 30zł szt.\nW zestawie z albumem "Fear is the Key" 35zł\nNajbliższy koncert zagramy w towarzystwie Decapitated 9 lutego w Krośnie!!!\nProces produkcji nowego albumu ROTENGEIST wreszcie dobiegł końca!\nW związku z tym publikujemy przedpremierowo jeden z utworów\nRise of the Machines. Znajdziecie go pod tym linkiem\nPłyta powinna się ukazać późną jesienią tego roku. Tytuł nowego albumu ROTENGEIST to Start to Exterminate. Płyta została zarejestrowana w rzeszowskim studio Underground.\nRealizacją i miksem zajął się Przemysław Rzeszutek\nMastering - Mateusz Mazur - Studio Soundbrillance\nOto tytuły utworów które znajdą się na płycie:\n2.End Point Blank\n4.Rise of the Machines\n5.Success of a Pill\n6. This Emptiness\n7.Considering an End\n8. Death Came With a Milkmaid\n9. Landscape of Dust\nW internetowej wersji magazynu MusickMagazine ukazał się wywiad z Młodym. Zapraszamy do lektury!\nPowoli dobiega końca rejestrowanie naszego nowego albumu. Niebawem podamy jego tytuł oraz udostępnimy do odsłuchu jeden z utworów. Tymczasem proponujemy zakup naszego debiutu "Fear is the Key" w specjalnej cenie 8,90zł już z wliczoną wysyłką.\n7 marca br. rozpoczynamy nagrywanie naszego drugiego albumu. Jeśli wszystko pójdzie zgodnie z planem płyta ukaże się wczesną jesienią tego roku. Stay tuned!\nW najbliższy weekend zagramy we Lwowie na thrashowym festiwalu Thrash Mania, następnie 12 listopada wesprzemy kolegów z ukraińskiego HELL:ON podczas koncertu w Sanoku w klubie Rudera. Te dwa koncerty będą najprawdopodobniej ostatnimi w tym roku ponieważ przygotowujemy się do nagrania następcy Fear is the Key. Studio zostało już wybrane i album zarejestrujemy w pierwszych miesiącach 2012 roku.\nVIDEOCLIP - SPIRITUAL COLLAPSE\nZapraszamy do obejrzenia pierwszego videoklipu Rotengeist do utworu\nSpritual Collapse pochodzącego z debiutanckiego albumu Fear is the Key.\nZdjęcia do teledysku wykonanał Irek Janion - www.solfernus.pl\nMontażem zajął sie perkusista zespołu Ziemowit Gawlik.\nUZHGOREROT OPEN AIR FEST\nNiezmiernie miło nam poinformować, że 3 września 2011 roku wystąpimy na festiwalu UZHGOREROT na Ukrainie!\nTegoroczną gwiazdą imprezy jest DECAPITATED!\nNIGHT IN THE CATACOMBS\n30 kwietnia (sobota) zagramy w Radomiu w towarzystwie zespołów:\nNeolith, Underdark oraz Zmierzch\nKlub Katakumby, Plac Stare Miasto 11, start 19:00, bilety 10zł\nZ wielką przykrością informujemy, ze nie zdołaliśmy zagrać koncertów w Bełchatowie i Częstochowie. Już w drodze na pierwszą imprezę zepsuł nam się bus, którym podróżowaliśmy wspólnie z kolegami z Underdark. Przepraszamy wszystkich, którzy czekali na te koncerty. Uwierzcie, że my też bardzo chcieliśmy, aby do nich doszło. Underrotenmobil klękną przed świętym\nmiastem (sic!). Ktoś musiał...\nW ostatni weekend października zagralismy 2 koncerty z okazji V lecia Rotengeist. Zapraszamy do przeczytania relacji jednego z nich tutaj\nRotengeist na Metalowej Twierdzy 2010!!!\nMiło nam poinformować, że zagramy na tegoroczej edycji Metalowej Twierdzy w Nysie. Wystąpimy 20 sierpnia (piątek) o godzinie 23.00\nW nr 5 magazynu Teraz Rock ukazał się artykuł o Rotengeist (Link) W poprzednim nr pismo zamieściło recenzję naszego debiutu. Możecie przeczytać ją pod tym adresem.\nNa łamach ostatniego numeru Metal Hammer w dziale "out of the darkness" ukazała się recenzja naszego albumu "Fear is the Key"\nRecenzję możecie przeczytać pod tym adresem.\nZapraszamy do lektury wywiadów z Młodym na łamach magazynów Heavy Metal Pages oraz Nasz Przemyśl\nDodaliśmy kolejne recenzje naszego debiutu "Fear is the Key" do działu Media Zapraszamy do lektury!\nZapraszamy do lektury wywiadu, którego dla serwisu Metal Mundus udzielił cały zespół\n30 stycznia Rotengeist rozpocznie cykl koncertów, którymi promować będzie album "Fear is the Key". Drugim zespołem będzie Zmierzch, a na wybrane imprezy do składu dołączy Krakowska grupa Saratan. Szczegóły w dziale koncerty.\nZapraszamy do lektury wywiadu, ktorego udzielił Młody dla serwisu Musicnews\nTo juz dzis! 27 listopada 2009 to dzień premiery debiutanckiego krążka Rotengeist - Fear is the Key. Płytę mozecie zamowic bezposrednio w naszym sklepie. Wydawcą albumu jest Propaganda-Promotions.\nJest już pierwsza recenzja debiutu "Fear is the Key".\nMamy przyjemność poinformować, że w piątek 27 listopada będzie miała miejsce premiera naszego debiutanckiego albumu Fear is the Key!\nJuż teraz możecie dokonać zamówienia płyty online w naszym sklepie.\nZespół zamieścił całą płytę na swoim profilu Myspace. Zapraszamy do odsłuchania!


kwiecień 2021 - Z miłości do wnętrz i ogrodów\n18 kwietnia 2021 Comments Off\nMontaż drzwi (Koszalin to tylko jedna z lokalizacji, w której wykonywane są tego typu usługi) to wbrew pozorom kwestia, której należy poświęcić odrobinę uwagi. Równie ważna, co sam instalowany produkt, jest bowiem także sama usługa montażu. Na co zwrócić szczególną uwagę? Montaż drzwi zewnętrznych (Koszalin i nie tylko) Drzwi wejściowe powinny spełniać kilka […]\nZalety farby kryjącej do drewna\nCoraz chętniej wykorzystywanym surowcem jest drewno. Wykonuje się z niego praktycznie każdy element, który jest w domu. Nie da się ukryć, że zarówno w nowoczesnych, jak i w tradycyjnych domach elementy drewniane są obecne. Jedynie w stylu typowo industrialnym być może drewno nie jest wskazane, natomiast w innych wypadkach wręcz warto mieć jakiś drewniany akcent, […]


Trójmiasto Travelbook - Monika Jurczyk, Katarzyna Głuc - 25.00 zł. - Tezeusz.pl\nMonika Jurczyk Katarzyna Głuc\nCeny od: 20,00 zł do: 21,38 zł\nTrójmiasto to jedyna w swoim rodzaju konurbacja złożona z dostojnego, tysiącletniego Gdańska, uzdrowiskowego kurortu Sopotu i liczącej mniej niż 100 lat miejskiej historii, młodej, portowej Gdyni. Metropolia, oparta z jednej strony o Zatokę Gdańską, z drugiej o zalesione wzniesienia Trójmiejskiego Parku Krajobrazowego, olśniewa zabytkami kilku epok, wielokulturowym dziedzictwem, łączącym rodzimy polski ryt kaszubski z historycznymi wpływami krzyżackimi i pruskimi, oraz bogatą i żywą kulturą miejską. Zapraszamy na Pomorze Gdańskie! Piaszczyste plaże miejskie Niezliczone zabytki Rozległe tereny zielone Arcyciekawe muzea Popularne festiwale Awangardowa kultura miejska Regionalna kuchnia kaszubska Travelbook to Twój niezastąpiony towarzysz podróży. Wskaże Ci najważniejsze atrakcje, podpowie, czego szukać poza głównymi szlakami, i wprowadzi w świat miejscowych obyczajów. Znajdziesz w nim opisy najciekawszych regionów i miast, a sprawdzone informacje praktyczne umożliwią staranne zaplanowanie podróży.\nTrójmiasto Travelbook - Monika Jurczyk , Katarzyna Głuc\nRok wydania: 2018 Wydawnictwo: Helion Stan: NowaRodzaj okładki: Inna Wymiar: 19.9x11.9cm Ilość stron: 176 Waga: 0.215 kg EAN: 9788328345157\nRok wydania: 2017 Wydawnictwo: Helion Stan: NowaRodzaj okładki: Miękka Wymiar: 11.9x19.9cm Waga: 0.216 kg EAN: 9788328331259


Poszukiwanie mogiły majora Hubala (cz. 2). Słowo od Autora - Końskie.org.pl\nPoszukiwanie mogiły majora Hubala (cz. 2). Słowo od Autora\nW 2012 roku życie dopisało dalszy ciąg historii. Pojawiła się sugestia o możliwości pochówku zwłok majora Hubala w Dąbrowie koło Tomaszowa Mazowieckiego. W 2016 roku, kolejny raz media zelektryzowała wiadomość o prowadzonych poszukiwaniach. Tym razem trop prowadził do Inowłodza.\nEkshumacja w Dąbrowie – rok 2012\nSprawa ekshumacji trzech mogił w Dąbrowie koło Tomaszowa Mazowieckiego nie nabrała medialnego rozgłosu. Nie chciano budzić niezdrowej sensacji, tym bardziej, że sprawa pochówku majora Hubala w tym miejscu była bardzo wątpliwa. Dlaczego jednak zwróciła naszą uwagę?\nO tajemniczych mogiłach w Dąbrowie przypomniał w 2010 roku Jan Pampuch na łamach Tomaszowskiego Informatora Tygodniowego w artykule „Tajemnica Hubala ciągle żywa”. Próbował zainteresować tym tematem IPN, ale ten zrażony najwyraźniej niepowodzeniem nagłośnionej w mediach sensacji z Wąsosza, nie palił się do kolejnej porażki.\nNa apel zareagował jednak Referat ds. Dziedzictwa Kulturowego i Ochrony Pamięci Narodowej w łódzkim Urzędzie Wojewódzkim. Prac jednak nie podjęto od razu, tłumacząc się wyczerpaniem funduszy na rok bieżący. Nie odcinano się jednak, obiecując, że do sprawy powróci.\nPołożenie koszar w Tomaszowie Mazowieckim i mogiły w lesie koło Dąbrowy\n(Źródło: WIG, Gb_365_Petrikau_XII - wycinek)\nRzeczywiście, w 2012 roku przeprowadzono wstępne badania, w czasie których dokonano następujących ustaleń:\nWg relacji Tadeusza Mordaka, jego ojciec Józef mając 13 lat był w 1939 lub 1940 roku świadkiem egzekucji wykonanej przez Niemców na młodym człowieku w oficerkach. „Człowiek stawiał opór, przeczuwając pewnie, co może go spotkać. Józek widząc to, przycupnął w krzakach. Wiedziony chłopięcą ciekawością obserwował zdarzenie, nie zdając sobie sprawy z niebezpieczeństwa. Padł strzał pozbawiający młodego człowieka w oficerkach życia. Sprawcy egzekucji od razu zakopali zwłoki ofiary.” [Jan Pampuch, Temat Hubala ciągle żywy, TIT nr 46 (1061) z dnia 19 Listopada 2010r.]\nPodczas poszerzania drogi mogiłę zlikwidowano a znajdujące się w niej szczątki przeniesiono do mogiły pierwszej z prawej strony [Joanna Dębiec, Wczoraj i dziś: Co kryją leśne mogiły?, portal tomaszów.naszemiasto (dostęp 26.02.2012)]\nWg relacji Jana Laska, wiosną 1944 roku Niemcy zabili w tym miejscu nauczyciela z Olszowej, niedaleko Chorzęcina. Pochowany został w środkowej mogile [Joanna Dębiec, Wczoraj i dziś]\nWg relacji Jana Laska wiadomym było, że w pierwszej mogile od lewej strony spoczywa niemiecki osadnik, który zmarł naturalną śmiercią, ze starości, wiosną 1945 roku. Nazywał się Martin, Marten lub Martyn [Joanna Dębiec, Wczoraj i dziś]\nWg relacji Barbary Danowskiej w latach 70. XX wieku, podczas kolejnego poszerzania leśnego duktu, znaleziono kości kilku osób. Przeniesiono je do środkowej mogiły. [Joanna Dębiec, Wczoraj i dziś]\nTa ostatnia informacja znajduje potwierdzenie w rejestrze miejsc i faktów zbrodni popełnionych przez okupanta hitlerowskiego na ziemiach polskich w latach 1939-1945 z województwa piotrkowskiego. Na temat wsi Dąbrowa znajduje się tam zapis: „Zastrzelono trzech mężczyzn. Egzekucji dokonali żandarmi w lesie obok wsi. Zwłoki ofiar zakopano na miejscu egzekucji.” [Joanna Dębiec, Wczoraj i dziś]\nWg informacji zebranych przez Jana Pampucha, w środkowej mogile mogli również zostać pochowani dwaj żołnierze, których mogiły znajdowały się na polach. [Jan Pampuch, Temat Hubala ciągle żywy]\nMogiła w Dąbrowie po ekshumacji\nMogiłami pod Dąbrową, przez szereg lat, poza mieszkańcami wsi, opiekowała się Barbara Danowska z Tomaszowa Mazowieckiego. Poszukiwania zaginionego w latach II wojny światowej wuja, Jerzego Plichtowicza, doprowadziły ją właśnie do tego małego, leśnego cmentarzyka położonego nieopodal gajówki w Dąbrowie.\nJej dociekania potwierdzała relacja Jana Laska, który twierdził, że wiosną 1944 roku Niemcy zabili w tym miejscu nauczyciela z Olszowej, niedaleko Chorzęcina. Wuj pani Danowskiej, ukrywając się przed Niemcami, prawdopodobnie uczył dzieci właścicieli dworu w Olszowej, Jabłońskich. Aresztowany przez Niemców przebywał w tomaszowskim więzieniu. Potem ślad po nim zaginął.\nMoże pochowano tu majora Hubala?\nWśród tych ustaleń pojawiła się nieśmiała myśl wypowiedziana przez panią Danowską:\n– Może to tu pochowano majora Hubala?\nWśród licznych relacji pojawiła się i taka, która mówiła, że Hubala pochowano w pobliżu jakiejś niemieckiej osady.\nTIT również podejmował temat. Redakcję tygodnika odwiedził mężczyzna, który opowiedział o tym, że w 1940 roku pracował, zatrudniony przez Niemców, w tomaszowskich koszarach.\nGrupa cywili zatrudnionych na terenie koszar w Tomaszowie Mazowieckim, maj 1940 r.\nByło to w czasie, gdy przywieziono tam zwłoki majora Hubala. Opowiadał, że widział jak samochód z ciałem żołnierza i partyzanta wyjechał po jakimś czasie z koszar, skręcając na drodze od centrum Tomaszowa w prawo.\n„(...) wracam do relacji naszego czytelnika sprzed lat, który mówił o samochodzie wiozącym ciało Henryka Dobrzańskiego, jadącym po wyjeździe z koszar w prawo – pisał Jan Pampuch. - Do lasu obok Dąbrowy, gdzie znajdowała się pierwotnie mogiła z przełomu lat 1939/40 można dojechać skręcając z drogi w stronę „gierkówki” w lewo. Od koszar to niedaleko. Hipoteza, że może chodzić o grób Hubala przyszła do głowy p. Barbarze, ale nie tylko ona o tym pomyślała. Rozmawiałem z kilkoma osobami znającymi temat poszukiwań grobu szalonego majora - jak nazywali go Niemcy - i im ta hipoteza wydaje się logiczna. Logiczniejsza niż ta z Wąsoszem oddalonym o bardzo wiele kilometrów” – napisał Jan Pampuch. [Jan Pampuch, A jeśli to grób Hubala?, TIT nr 41 (1056) z dnia 15 października 2010 r.]\nEkshumacja pod Dąbrową\nNa podstawie zebranych relacji świadków, wójt gminy Tomaszów Mazowiecki sporządził wniosek o przeprowadzenie ekshumacji skierowany do wojewody łódzkiego. Po otrzymaniu zgody rozpoczęto ekshumację, której wykonanie zlecono Zespołowi Badań Konserwatorskich Błażeja Muzolfa z Lutomierska. W pracy Zespołu uczestniczyli również przedstawiciele tomaszowskiego oddziału Polskiego Czerwonego Krzyża.\nPrace wykopaliskowe w dużej części potwierdziły wcześniejsze ustalenia. Ostatecznie okazało się, że jest to miejsce pochówku czterech osób.\n„Jeden z nich to prawdopodobnie młody mężczyzna, kulawy, który zginął z rąk niemieckich okupantów – pisała Beata Dobrzyńska. - W drugiej z mogił spoczywały szczątki dwóch mężczyzn, które kiedyś odkopano na okolicznych polach i złożono w tej mogile. Mogą to być ofiary okupantów, albo żołnierze, którzy zginęli w czasie wojny. Czwarte ciało to mieszkaniec tych okolic, ale narodowości niemieckiej. Zmarł z przyczyn naturalnych pod koniec wojny. Ponieważ nie było możliwości pochowania go przez parafię ewangelicką w Tomaszowie, ówcześni mieszkańcy zdecydowali, że może spocząć w tym miejscu.” [Beata Dobrzyńska, Ekshumacja w powiecie tomaszowskim: Koło Dąbrowy rozkopano leśne mogiły, „Polska Dziennik Łódzki”, 14.09.2913. Wersja internetowa http://tomaszowmazowiecki.naszemiasto.pl].\nMogiła w Dąbrowie. Stan po ekshumacji\nPo wydobyciu odnalezionych szczątków, oczyszczeniu i sfotografowaniu umieszczono je w małej trumnie, którą przy udziale księdza złożono w mogile na cmentarzu w Chorzęcinie.\nPrace ekshumacyjne wykluczyły cmentarzyk pod Dąbrową jako domniemane miejsce pochówku majora Hubala, ale „zmarli (pochowani w tym miejscu – uzup. JL) będą mogli spocząć na poświęconej ziemi” stwierdził sołtys Jan Lasek.\nSprawa Inowłodza – rok 2016\nPoszukiwania w Inowłodzu rozpoczęły się od Pawła Beutha i jego opowieści rodzinnej. Zasłyszał ją od swojego teścia, Jana Kowalskiego, mającego w 1940 roku 8 lat. Stanisław Kowalski, ojciec Jana, w maju 1940 roku na prośbę proboszcza parafii inowłodzkiej ks. Stanisława Kowalskiego, miał udać się z zaufanymi osobami do Tomaszowa po ciało majora Hubala i potajemnie dokonać pochówku w rodzinnym grobowcu. Wybór księdza Kowalskiego nie był przypadkowy. Stanisław Kowalski dysponował wozów konnych, co wykluczało wtajemniczanie dodatkowych osób. Grobowiec rodzinny Kowalskich był murowany, a to pozwalało na szybkie i dyskretne dokonanie nocnego pochówku.\nGrobowiec rodziny Kowalskich\n(Pajpress) i (J.L. 25.09.2016).\nCiało majora Hubala, lub raczej jak mówiono w rodzinie, „jakiegoś oficera”, spoczywało w tym miejscu do września 1949 roku. 13 września zmarła pierwsza żona Stanisława Kowalskiego, Rozalia. Jan Kowalski mający wtedy 17 lat pamiętał dokładnie jak jego matka kilkakrotnie powtarzała przed śmiercią słowa: „Zabierz tego oficera.” Chciała spocząć w grobowcu rodzinnym. Przeniesienie szczątków odbyło się, tak jak w 1940 roku, w tajemnicy i nocą. Stanisław Kowalski przez wiele lat nie wtajemniczył rodziny w nowe miejsce spoczynku szczątków „oficera”.\n– Wiemy, że później jeden z tych wujków, który przenosił tego oficera, na wszystkich świętych, gdy był z rodziną, dyskretnie zostawiał całą rodzinę, a sam szedł zapalić świeczkę, jak mówił „na grobie oficera”. Z tym, że nigdy nie chciał, żeby ktoś mu towarzyszył. Robił to w wielkiej tajemnicy. Nie mniej, jeszcze przed swoją śmiercią, jednemu ze swoich synów wskazał to miejsce – powiedział w wywiadzie dla TVP 3 Łódź prof. Marek Kowalski.\nZ informacji uzyskanych od Marka Kowalskiego wynika, że były dokumenty potwierdzające taki pogrzeb. Ukrył je w kościele parafialnym ks. Stanisław Kowalski i zostały odnalezione podczas remontu świątyni. Nie wiadomo jednak, kto jest w ich posiadaniu? [ TIT?]\nNie był to jednak koniec wędrówki tych szczątków. W latach 80. kiedy powiększano sąsiednią mogiłę wydobyto z ziemi dużą ilość kości. Pochowano je w prześwicie między dwoma dużymi mogiłami, a miejsce to oznaczono prostokątną płytą z piaskowca.\nPaweł Beuth opowiedział rodzinną historię o pochówku majora Hubala Wojciechowi Tomaszewskiemu, od lat współpracującemu z Adamem Sikorskim, autorem programu „Było... nie minęło”. Miejsce pochówku wskazał ekipie poszukiwawczej Stowarzyszenia „Wizna 1939” działającej obok Fundacji „Honor, Ojczyzna” im. Majora Władysława Raginisa.\nDziś możemy przyjąć, jako wersję bardzo prawdopodobną, że mjr Henryk Dobrzański „Hubal” został pochowany, w tajemnicy, na cmentarzu rzymskokatolickim w Inowłodzu k. Spały, przez ówczesnego proboszcza tamtejszej parafii, ks. Stanisława Kowalskiego, przy udziale trzech okolicznych mieszkańców. Analiza zebranych do tej pory informacji prowadzi także do ostrożnego wniosku, że szczątki mjr. Hubala mogą się tam znajdować do chwili obecnej – napisał Dariusz Szymanowski w artykule „Majorze Hubalu, stań do apelu!” zamieszczonym na stronie internetowej Stowarzyszenia „Wizna 1939”. [Dariusz Szymanowski, Majorze Hubal, stań do apelu! http://wizna1939.eu/index.php/103-majorze-hubal-stan-do-apelu (dostęp 11.08.2016 r.)]\nFoto: Marta Szymanowska\nO zgodę na przeprowadzenie prac ekshumacyjnych na terenie cmentarza wystąpiła do Urzędu Wojewódzkiego w Łodzi Fundacja „Honor, Ojczyzna” im. Majora Władysława Raginisa. Pierwsze prace sondażowe podjęto 27 lutego br. We wskazanym miejscu, oznaczonym kamienną płytą, odnaleziono jedynie niewielki kawałek kości czaszki wielkości 3 x 3 cm. Poszukiwano dalej. Ustalono, że podczas budowy grobowca, wydobyto znajdujące się w tym miejscu szczątki i przeniesiono je pod mur cmentarny.\nOdnaleziony w pierwszym etapie poszukiwań fragment kości czaszk.\nFoto: Marta Szymanowska (Źródło: http://www.wizna1939.eu)\nII Etap – sobota 19.03.2016\nW wyniku wykonanych prac nie odnaleziono miejsca spoczynku mjr. Hubala, jednak w miejscu poszukiwań, w wierzchniej warstwie ziemi, natrafiono na kolejne, dwa drobne fragmenty kości ludzkich: jeden o wymiarach ok. 2x2cm, oraz drugi (prawdopodobnie fragment kości strzałkowej), o długości ok. 10 cm. Podobnie jak poprzednio, odnalezione fragmenty kostne zostały przekazane do Zakładu Medycyny Sądowej w celu przeprowadzenia badań genetycznych - napisał Dariusz Szymanowski w artykule „Poszukiwania miejsca spoczynku mjr. Hubala – etap II” zamieszczonym na stronie internetowej Stowarzyszenia „Wizna 1939”. [Dariusz Szymanowski, Poszukiwania miejsca spoczynku mjr. Hubala – etap II]\n(Źródło: http://www.wizna1939.eu) i (J.L. 25.09.2016)\nIII Etap – 16.04.2016 r.\n[Dariusz Szymanowski, Koniec poszukiwań miejsca spoczynku Hubala, http://wizna1939.eu/index.php/106- zakonczenie-prac-sondazowych-w-inowlodzu (dostęp 11.08.2016)]\nKolejne prace wykopaliskowe prowadzone były w nowym miejscu, które ustalono na podstawie analizy zebranego dotychczas materiału. W miejscu tym odnaleziono kości długie kończyn górnych i dolnych i fragment czaszki. Na podstawie wstępnej oceny antropologicznej stwierdzono, że wśród ekshumowanych szczątków znajdują się kości mężczyzny w wieku ok. 40-50 lat. [Andrzej Wadowski, Inowłódz: Odnaleziono zwłoki majora Henryka Dobrzańskiego „Hubala”?].\n„W trakcie wykonywanych prac w miejscu poszukiwań natrafiono na szczątki ludzkie (...), które były złożone w rejonie muru otaczającego cmentarz. Nie był to jednak typowy pochówek w ziemi. Sposób oraz głębokość ułożenia w gruncie wskazują jednoznacznie, że kości zostały skupione w jednym miejscu po przeniesieniu ich z innego miejsca, i przykryte warstwą gliny i kamieni” – napisał Piotr Woźniak w artykule „Badają domniemane szczątki majora Hubala”. [Piotr Woźniak, Badają domniemane szczątki Hubala. http://www.rp.pl/Historia/160509633-Badaja-domniemane-szczatki-Hubala.html#ap-1 (dostęp 12.10.2016)]\nMiejsce drugiej ekshumacji na cmentarzu w Inowłodzu Foto: Marta Szymanowska\nPewnego rodzaju podsumowaniem wyników poszukiwania była wypowiedź Dariusza Szymanowskiego w programie „Świat się kręci” TVP 1 [TVP 1 „Świat się kręci” emisja 31.05.2016 (VOD TVP.pl, dostęp 13.08.2016). Uczestnikiem dyskusji prowadzonej przez Annę Popek byli: Dariusz Szymanowski, Jacek Komuda i Tadeusz Chudzik]:\n„Na ten moment nie udało się jeszcze dokonać badania DNA, w związku z czym nie wiemy, czy odnalezione szczątki należą do majora Hubala (...).”\nWszystkie odnalezione fragmenty kostne, po umieszczeniu ich w trumience i poświęceniu przez ks. proboszcza parafii inowłodzkiej Artura Szczepanika [Andrzej Wadowski, Inowłódz: Odnaleziono zwłoki majora Henryka Dobrzańskiego „Hubala”?], zostały przekazane do Zakładu Genetyki Sądowej Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego w Szczecinie w celu przeprowadzenia badań genetycznych i sprawdzenia pobranego materiału z informacjami znajdującymi się w Polskiej Bazie Genetycznej Ofiar Totalitaryzmów.\nPoniższa informacja ukazała się 7 października br. w Tomaszowskim Informatorze Tygodniowym:\n„- Badania antropologiczne przeprowadzone wcześniej przez naszych kolegów z Warszawy dowiodły, że są to szczątki kilku osób. To nie jest kompletny szkielet, a tylko bardzo zniszczone kości i ich fragmenty. Szczątki były wielokrotnie przenoszone. Oddzieliliśmy te pasujące do przedmiotu badań. Poddawane są badaniom genetycznym, które ze względu na stan materiału są bardzo utrudnione i wymagają czasu. Dysponujemy materiałem genetycznym żyjącej córki mjra Hubala i za jakiś czas będziemy mogli je porównać - wyjaśnia dr Andrzej Ossowski. - Na razie zbyt wcześnie cokolwiek prorokować. Jeśli będziemy mieli stuprocentową pewność, że to szczątki mjra Dobrzańskiego, to w pierwszej kolejności poinformujemy jego rodzinę. Równie dobrze może się okazać, że to nie były kości Hubala. Ostateczne wyniki badań będziemy mogli podać najwcześniej za kilka miesięcy - dodaje kierownik Zakładu Genetyki Sądowej PUM w Szczecinie.” [ag, Naukowcy ze Szczecina sprawdzają czy to Hubal, TIT nr 40 (1366) z 7.10.2016 s. 37]\nAutor w imieniu swoim i redakcji portalu konskie.org.pl dziękuje Wydawnictwu Pajpress za udostępnienie zdjęć oraz Dariuszowi Szymanowskiemu za wyrażenie zgody na publikację zdjęć umieszczonych na portalu http://www.wizna1939.eu.\nCofnijmy się 43 lata\nInformacja o tajemniczym pochówku na cmentarzu w Inowłodzu pojawiła się po raz pierwszy w 1973 roku. Do redakcji „Expresu Wieczornego” nadszedł list Szczepana Witte datowany 28 lutego 1973 roku. Informował w nim, że na polecenie władz okupacyjnych w 1942 roku w Spale przeprowadzono ekshumację mogiły znajdującej się przy kapliczce św. Jana Nepomucena. Znajdujące się w niej szczątki przewiezione zostały na cmentarz w Inowłodzu. - W roku 1976, podczas budowy szańca pod Anielinem, przeprowadzono badania na cmentarzu w Inowłodzu w poszukiwaniu mogiły majora Hubala. Poszukiwania te jednak były bezskuteczne. Mogiły nie odnaleziono – powiedział pułkownik Marian Zach, prezes Środowiska „Hubalczycy”.\nFoto: Marcin Szymański\nCzy to ten sam pochówek, czy dwie różne sprawy?\nNie można wykluczyć przypadkowego zbiegu bardzo podobnych, okupacyjnych pochówków na cmentarzu w Inowłodzu. Może tu chodzić o dwie różne ekshumacje, które łączy jeden cmentarz. Relacja Szczepana Witte nie podaje, w której części cmentarza pochowano żołnierza ze Spały. W przypadku Pawła Beutha i rodziny Kowalskich mamy konkretne wskazanie na mogiłę jego babki z datą jej pochówku (13-IX-1949 r) umieszczoną na zdjęciu z poprzedzającym ją zapisem „Hubal 1940 r”.\nCzy znajdziemy kiedykolwiek odpowiedź?\nOd samego początku sprawa pochówku zwłok majora Hubala budziła sensację. Zainteresowanie jakie wśród mieszkańców Tomaszowa wzbudziła ciężarówka ze zwłokami majora Hubala stojąca przed siedzibą Kripo, przy dzisiejszej ulicy Mościckiego, następnie marsz młodych ludzi na cmentarz przy ulicy Smutnej i do kostnicy, a wreszcie zbiegowisko pod koszarami [ Z.J. Wroniszewski, Gdzie leży „Hubal”?, Zeszyty Kombatanckie nr 30/2001, s. 4-5], dały Niemcom dużo do myślenia.\nW tym budynku przy ul. prezydenta Ignacego Mościckiego mieściła się w 1940 roku siedziba KRIPO\nMożliwe, że pierwotnie nie mieli nawet zamiaru utajnieniu miejsca pochówku majora Hubala. „Domyślać się tylko można, że veto postawiła Sicherheitspolizei i SD w Radomiu, zaalarmowana przez Dienststelle Tomaszów o żywym oddźwięku wśród ludności polskiej” – napisał Kazimierz Kucharski.[ Z.J. Wroniszewski, Gdzie leży „Hubal”?, Zeszyty Kombatanckie nr 30/2001, s. 5]\nDomniemana trasa przejazdu przez Tomaszów Maz. ciężarówki wiozącej zwłoki majora Hubala\n(WIG, Gb_365_Petrikau_XII, wycinek)\nDo dnia dzisiejszego, mimo co chwila ponawianych poszukiwań, nie udało się ostatecznie rozwiązać tej zagadki. Już w 1973 roku, dr, Schreichage nawiązując do prowadzonych poszukiwań mogiły napisał: (...)polskie badania w międzyczasie odkryły jakieś miejsce pochówku, które jednak z przyczyn politycznych nie powinno być badane. [H. Schreihage, Der erste Partisan war ein Polen, „Alte Kameraden“ nr 8-9/1973]\nZamieszczona poniżej mapka prezentuje część miejsc, w których wskazywano położenie mogiły majora Hubala. Sporządzona została głównie na podstawie opracowania Ryszarda Poradowskiego. [R. Poradowski, Poszukiwanie grobu majora „Hubala”, „Biuletyn Okręgowej Komisji BZpNP” w Łodzi, IPN, t. 5, 1997]\nUwaga: Wskazań na mapce nie należy traktować jako „punktowe”, ale jedynie „w przybliżeniu”.\nMapa prezentująca pierwotne i wtórne miejsca pochówku zwłok majora Hubala\nwg wskazań świadków (WIG, Tomaszów 1938 – wycinek)\nLokalizacje pochówku majora Hubala na cmentarzu parafialnym w Inowłodzu\n(WIG, Tomaszów 1938 – wycinek)\nPomnik majora Hubala na cmentarzu w Tomaszowie Mazowieckim przy ul. Smutnej


Festiwal Filmów Latynoamerykańskich “Kino – Latino” | Miejski Ośrodek Kultury w Świdniku\nFestiwal Filmów Latynoamerykańskich “Kino – Latino”\nPodczas festiwalu zobaczyć będzie można 16 filmów z krajów takich jak: Argentyna, Brazylia, Kolumbia, Kuba, Ekwador, Wenezuela, Panama, Meksyk. Swoją obecność podczas projekcji zapowiedzieli ambasadorowie niektórych z wyżej wymienionych państw.\nOrganizatorzy festiwalu: Centrum Kultury Języków Romańskich ROMANICA oraz Miejski Ośrodek Kultury dla widzów imprezy przewidzieli również szereg dodatkowych atrakcji kulinarnych i artystycznych. Projekcje poprzedzać będą także spotkania z krytykiem filmowym.\nFestiwal ma przede wszystkim na celu ukazanie różnorodności i bogactwa kulturowego poszczególnych państw. Otwarcie festiwalu oraz projekcja pierwszego filmu już 04.10.2011r. o godz. 18.00. Towarzyszyć mu będzie występ zespołu Sambasim.\n“INNY/ EL OTRO”, reż. Ariel Rotter, Argentyna, 2007, dramat, 85′, od 12 l.\nJuan Desouza jest adwokatem, który dowiaduje się, że jego żona jest w ciąży. Wykąpawszy – jak każdej nocy – swojego niepełnosprawnego ojca, którym się opiekuje, Juan wyjeżdża wjedną ze swych zwykłych służbowych podróży w głąb kraju. Ta podróż okazuje się inna: Juan odkrywa, że pasażer siedzący w autobusie obok niego zmarł, więc postanawia przyjąć tożsamość tego człowieka i nie wracać do Buenos Aires. Tym samym Juan wymyśla sobie nowy zawód i staje się tym drugim. W ten sposób zaczyna przeżywać drobne wydarzenia, pełne przypadkowych i nieprzewidywalnych spotkań, które służą mu jako pretekst do przeanalizowania własnego życia. Podróż pozwala mu również przeżyć namiętny romans z młodą dziewczyną z miasteczka.\n“AURA”/ “EL AURA”, reż. Fabián Bielinsky, Argentyna, Hiszpania i Francja, thriller, 2005, 134′, od 16 l.\n“Aura” to opowieść o niezwykłej podróży, jaką odbywa bezimienny bohater, małomówny i introwertyczny wypychacz zwierząt (Ricardo Darín) ogarnięty, jak na uczciwego człowieka, dziwną obsesją: od kilku lat zdarza mu się planować i wyobrażać sobie zbrodnie – napady – doskonałe, których sukces zawdzięcza swej inteligencji, wyróżniającej go, jego zdaniem, na tle tego, co dzieje się na zewnątrz (walki, jaką prowadzą “głupcy przeciwko głupcom”, czyli policjanci przeciwko złodziejom). Uważa, iż sam dokonałby ich lepiej niż ktokolwiek inny. Kiedy, opuściwszy swoje miejskie otoczenie, wyjeżdża, aby w dalekich lasach na południu wziąć udział w polowaniu, tragiczny wypadek, nieoczekiwanie stwarza mu możliwość popełnienia prawdziwego przestępstwa: napadu na opancerzoną ciężarówkę przewożącą wygraną z miejscowego kasyna. Ulegając początkowo nieodpartej ciekawości, a następnie nieubłaganemu rozwojowi wydarzeń, wypychacz zwierząt stanie twarzą w twarz ze swoimi fantazjami, kawałek po kawałku układając części łamigłówki, w której zostanie uwięziony bez szans na ocalenie.\nSÓL ZIEMI/ – O SAL DA TERRA, reż. Eloi Pires Ferreira, Brazylia, 2008, obyczajowy, 90’, od 12 l.\nZarówno w swojej formie jak i treści jest kinem drogi. Film, którego kontekst został zbudowany na gigantyzmie brazylijskim, a inspiracją dla scenariusza były bezdroża Brazylii, opowiada historię księdza – kierowcy ciężarówki, oraz ludzi, których spotyka podczas swojej podróży. Przemierzając bezdroża, kierując swoją ciężarówko-kaplicą, poznaje wyjątkowe postacie i odkrywa różnorodność natury ludzkiej, z jaką ma okazję obcować podczas drogi. Charakterystyczne dla tego środowiska typy ludzkie określają misję Ojca Miguela. Kapłan wiele lat temu zamienił parafię w mieście na pracę polegającą na przyjmowaniu napotkanych w drodze ludzi. Pomiędzy samotnością kolejnych kilometrów, a niespodziankami wynikającymi z przypadkowych kontaktów z ludźmi na drodze lub na stacjach benzynowych, ksiądz wyznacza plan podróży zilustrowany poprzez obrazy z życia każdego z bohaterów, wzmocniony w wyrazie przez odprawianą ceremonię Mszy Świętej Film jest podróżą przez szeroką symbolikę i w tej formie identyfikuje się z codziennością życia zwykłych ludzi.\nSŁUŻBA DOMOWA / DOMÉSTICAS, reż. Fernando Meirelles i Nando Olival, Brazylia, 2001, komedia, 88’, od 16 l.\n„Służba domowa” jednocześnie zabawny i wzruszający film brazylijski przedstawiający historie pięciu kobiet pracujących jako służące, które poza tym, że mieszkają w twoim domu, przygotowują Ci jedzenie i grzebią Ci w szufladach, są jakby ich nie było. Film „Służba domowa” zmienia całkowicie spojrzenie na pracę pokojówki. Postać z tacą staje się głównym bohaterem. I tak, w swych rękach trzyma nie tylko kawę, ale całe menu: humor, tragedię i poezję. Rai brakuje męża, Créo – utraconej córki, Roxanne chciałaby osiągnąć sukces, pracując jako modelka, Quitéria pada ofiarą oszustów, Cida zaś ma męża, ale i kochanka. Wszystie bohaterki mają inne pojęcie o tym, czym jest raj, ale dzielą jedno piekło, jakim jest praca pokojówki.\nBÓG ICH ŁĄCZY A ONI SIĘ ROZSTAJĄ/DIOS LOS JUNTA Y ELLOS SE SEPARAN, reż. Harold Trompetero i Jairo Carrillo, Kolumbia, 2006, komedia,110’, od 16 l.\nKiedy żona głównego bohatera odkrywa, że miał on przez wiele lat sekretny romans, pragnie sprawdzić swoją powodzenie u mężczyzn, odpłacając mu w ten sposób pięknym za nadobne. W miarę pojawiania się nowych postaci, odkrywa się przed nami śmieszna i złożona sieć związków, powstających poprzez typowy dla naszych czasów sposób komunikowania – rozmowy telefoniczne.\nNAD BRZEGIEM RZEKI/RIVERSIDE, reż. Harold Trompetero, Kolumbia, 2009, komediodramat, 92′, od 16 l.\n“Riverside” to dramatyczna komedia opowiadająca historię 55-letniego Kolumbijczyka Hernando Martineza i jego żony Mariny Ivanoff, Rosjanki, z którą wyemigrował z Kolumbii do Stanów Zjednoczonych. Małżonkowie, straciwszy z dnia na dzień cały swój dobytek, zostają zmuszeni do życia na ulicy. Siedząc na brzegu rzeki, w samym centrum Nowego Jorku może i wyglądają jak para turystów, ale walające się dookoła nich kartony, stare koce, puste puszki i wózki z supermarketu wypełnione brudnymi ubraniami, świadczą o tym, że są po prostu bezdomnymi włóczęgami. Każdego ranka w ich głowach kołacze się myśl o powrocie do kraju, marzenie, które paradoksalnie łączy wielu imigrantów. Hernando i Marina są częścią 4-milionowej emigracji Kolumbijczyków w Stanach Zjednoczonych.\nNIECH ŻYJE KUBA ! / ¡VIVA CUBA! /, reż. Juan Carlos Cremata Malberti, Kuba, Francja 2005, dramat, 90’, od l.12\nFilm piętnujący ciężar kubańskiej biurokracji, zatrudnienia, migracji i segregacji. Problemy przedstawione są z punktu widzenia kubańskich dzieci. Malú jest dziewczynką z wyższej klasy społecznej, wychowywaną przez samotną matkę. Jorgito to chłopiec z ubogiej, prostej rodziny. Mimo dzielących ich różnic, dzieci bardzo się przyjaźnią. Matka Malú już dawno przestała wierzyć, że na Kubie cokolwiek może się zmienić. Po śmierci babci dziewczynkichce ona na zawsze opuścić kraj. Gdy dzieci dowiadują się o tej decyzji, wspólnie wyruszają w niezwykłą podróż na drugi koniec wyspy, aby odszukać ojca Malú. Chcą go nakłonić, aby nie podpisał dokumentu umożliwiającego wyjazd z Kuby. Historia czerpie inspiracje z dramatu o Romeo i Julii. Pomimo trudnej tematyki film przeznaczony jest zarówno dla młodszej widowni, jak i dla tej starszej.\nTRUSKAWKA I CZEKOLADA/FRESA Y CHOCOLATE, reż. Tomás Gutiérrez Alea y Juan Carlos Tabío, Kuba, 1993, dramat, 108′, od 18 l.\nTruskawka i Czekolada to opiewanie zrozumienia i tolerancji oraz żywe świadectwo trudnych lat, kiedy to w środku okrutnej batalii o powstanie socjalizmu na wyspie, jego konstruktorzy ścierają się z jednej strony ze staroświeckimi dogmatami i przesądami, a z drugiej – z nową moralnością. Historia Davida i Diego jest opowieścią o dwóch mężczyznach szukających swojego miejsca. Pierwszy jest studentem Nauk Społecznych na Uniwersytecie Hawańskim, drugi homoseksualistą, entuzjastą kulturykubańskiej.Jeden otwiera się na skomplikowany świat relacji interpersonalnych, drugi walczy o to, aby być uznanym i nie dyskryminowanym ze względu na swoje preferencje seksualne. Przesądy i potrzeba komunikacji oraz skomplikowane sytuacje, prowadzą nas do konkluzji, że solidarność jest jednym z najlepszych wynalazków człowieka. scenariusz oparty jest na opowiadaniu ‘’ El bosque, el lobo y el hombre nuevo’’ ( Las, wilk i nowy człowiek) Senela Paza, które zostało nagrodzone na konkursie Juan Rulfo w 1990 roku.\nZA HORYZONT / QUE TAN LEJOS, reż. Tania Hermida, Ekwador, 2006, dramat, 92′, od 12 l.\nEsperanza (Tania Martínez), Hiszpanka, przybywa do Ekwadoru, chcąc poznać ten kraj. Wkrótce dołącza do niej Teresa (Cacilia Vallejo), Ekwadorka. Ma ona nadzieję, że po drodze odnajdzie mężczyznę, którego kocha. Podróżując autostopem, w samym środku strajku narodowego, kobiety lepiej poznają Ekwador, jego mieszkańców i siebie nawzajem.\nTYGRYSICA / LA TIGRA/, reż. Camilo Luzuriaga, Ekwador, 1954, dramat, 59′, od 16 l.\nW mitycznym sercu ziemi ekwadorskich Montubios, mieszka nieposkromiona i nieprzejednana Francisca Miranda, nazywana „Tygrysicą”. Kobieta wykorzystuje swoją zmysłową urodę, aby panować nad małą wiejską osadą i ludźmi wokół siebie, w tym nad swoimi kochankami i dwiema młodszymi siostrami. Historia o miłości, władzy, magii i zemście, która rozgrywa się pomiędzy rzeczywistością, a fantazją. Film zaprezentuje Madeleine Navarro.\nSTUDENT / EL ESTUDIANTE, reż. Roberto Girault, Meksyk, 2009, obyczajowy, 95 min., od 12 l.\nFilm opowiada historię grupy młodzieży i siedemdziesięciolatka, zwanego Chano, który właśnie zapisał się na uniwersytet, żeby studiować literaturę i który swoim pełnym donkiszoterii zachowaniem przełamuje bariery pokoleniowe. Pomimo zderzenia się różnych zwyczajów i tradycji, będą dzielić ze sobą pragnienia i naukę , a w atmosferze romansu, przyjaźni i intrygi, przejdą rożne życiowe próby.\nSPIRALA / ESPIRAL, reż. Jorge Pérez Solano, Meksyk, 2008, dramat, 100 min., od 12 l.\nMężczyźni emigrują w poszukiwaniu poprawy warunków życia, nie zdając sobie sprawy, że niszczą to, co pragną ocalić: swoją rodzinę. To jest właśnie historia Diamantyny i Araceli – dwóch młodych kobiet z regionu Mixteca (stan Oaxaca), które patrzą na to, jak ich mężczyźni wyjeżdżają na północ w celu polepszenia sytuacji finansowej. Santiago próbuje odłożyć pieniądze, żeby móc się ożenić z Diamantyną. Macario szuka sposobu na wyciągniecie swojej rodziny z biedy. Kiedy mężczyźni wracają do miasteczka, nic już nie jest takie samo. Obydwaj pragną odzyskać to, co w przeszłości porzucili. Santiago zaleca się do córki Diamantyny; Macario poszukuje przebaczenia ze strony swojej żony i dzieci za to, że ich opuścił. Nagroda Srebrnej Bogini XL Edycji za najlepsze zdjęcia i montaż, Meksyk 2010.\nDŁUGIE LATO / LARGO VERANO, reż. Jorge Cajar, Panama, 1997, film krótkometrażowy, 55 min., od 12 l.\nHistoria rodziny mieszkającej na wsi opierającej się pokusom emigracji do miasta, Jednoczą ją postać dziadkowie, dla których najważniejszą tradycją jest wspólny niedzielny obiad. Dziadek najbardziej szanowany przez wszystkich członków rodziny, mimo zbliżającej się śmierci, ukrywa gorliwie tajemniczy spadek, przeznaczony dla tego wnuków, któremu uda się odkryć „sekret życia”. Lekcja o wartościach, które powinny przetrwać mimo biegu czas, zawrotnych przemianach, modernizacji wsi stwarzających zagrożenie jej zagłady.\nGRAĆ I WALCZYĆ / TOCAR Y LUCHAR, reż. Alberto Arvelo, Wenezuela, 2006, dokumentalny,70’, b/o\nFilm dokumentalny, który pokazuje z bliska najważniejszy projekt orkiestrowy i społeczny, zrealizowany w ciągu ostatnich dziesięcioleci: system orkiestr dziecięco-młodzieżowych w Wenezueli. To historia marzenia związanego z muzyką, dzięki któremu obecnie w orkiestrach gra dwieście czterdzieści tysięcy dzieci i młodzieży w Wenezueli i wiele tysięcy w Ameryce Łacińskiej. Projekt ‘Grać i walczyć’ to swego rodzaju symfonia, którą kieruje wielu słynnych dyrygentów i muzyków naszych czasów, takich jak Claudio Abbado, Sir Simon Rattle, Plácido Domingo, Guiseppe Sinopoli, Eduardo Mata i wielu innych. Przedstawia fascynującą historię sześciorga dzieci z Wenezueli oraz miłość jaką żywią do muzyki. To historia, która pokazuje, że „tylko ten, kto marzy, może osiągnąć to, co wydaje się niemożliwe”.\nMIRANDA POWRACA / MIRANDA REGRESA, reż. Luis Alberto Lamata,Wenezuela, 2007, dramata,140’ , od 12 l\nFilm biograficzny przedstawiający intensywne życie rewolucjonisty Francisca de Miranda, od jego dzieciństwa, wyjazdu z Wenezueli w wieku 20 lat, poprzez podróż po Europie, Afryce, Kubie Jamajce, Stanach Zjednoczonych ,Haiti… aż do powrotu do kraju, aby zrealizować swoje największe pragnienie : podjąć walkę o niepodległość Ameryki.


Neumann zaapelował do Brudzińskiego i Ziobry ws. pożaru przy kamienicy, gdzie mieszka poseł Brejza. "To nie są żarty" - Dziennik.pl\n28 maja 2018, 18:24 Ten tekst przeczytasz w 2 minuty\nRozlano jakąś łatwopalną substancję na materiały budowlane oraz przenośną toaletę, która podpaliła się i płomienie sięgały kilku metrów. Do tego, jak pokazują zdjęcia, na ścianie tej kamienicy, która została podpalona, jest instalacja gazowa, która na szczęście była po remoncie, i nie doszło do wybuchu. A według specjalistów, gdyby doszło do wybuchu, cała kamienica mogła zostać zburzona - mówił Neumann.\nTo nie są żarty, to nie było przypadkowe znalezienie miejsca na podpalenie - stwierdził szef klubu PO.\nDodał, że "nie ma przypadku, że dzieją się rzeczy, które mają zastraszyć jednego z posłów opozycji, który w ostatnich miesiącach dał się we znaki władzy". - Przypomnę, że poseł Brejza odkrył m.in. "drugie pensje", te niezależne nagrody, m.in. b. szefa MSWiA Mariusza Błaszczaka - powiedział Neumann.\nWedług niego, poseł Brejza i jego rodzina "poddawani byli w ostatnich tygodniach wyjątkowemu hejtowi w sieci i mediach społecznościowych”, a także „w wielu materiałach mediów związanych z Prawem i Sprawiedliwością”. - Mam nadzieję, że ta przemysłowa wręcz produkcja nienawiści w stosunku do Krzysztofa Brejzy nie była powodem tego podpalenia. Ale bez wyjaśnienia tej sprawy trudno będzie nie mieć takich podejrzeń - powiedział Neumann.\nMam nadzieję, że dzisiaj Joachim Brudziński dopilnuje, żeby równie z wielką determinacją policja zaczęła badać tę sprawę i pokazała nam wszystkim efekty tej pracy (...) Dzisiaj liczymy, że policja pod nadzorem ministra Brudzińskiego szybko wyjaśni, kto dokonał tego podpalenia i jakie były tego motywy. Nie przesądzając dziś o tych motywach - powiedział Neumann.\nW poniedziałek rano na Twitterze szef MSWiA poinformował, że o informacje w sprawie pożaru przy kamienicy, w której mieszka poseł Brejza z rodziną poprosił Komendanta Głównego Policji i Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej. - Każda sytuacja, gdy potencjalnie zagrożone jest życie czy bezpieczeństwo Parlamentarzysty RP traktuję poważnie i nie ma tu znaczenia, czy poseł jest z opozycji czy z obozu rządowego - zapewnił Brudziński.\nJoachim Brudziński pożar po poseł Krzysztof Brejza Neumann\noj krejza, krejza coś ci się we łbie po nojmanowało\nMniej palących przypraw i TOY TOY nie zapali się!\nPanie Neumann dlaczego Pan Kłamie ? , przecież straży tam nie było więc o jakiej "dokumentacji" Pan bredzi ? Kolejne kłamstwa tych załganych oszustów i złodziei z PO . Afera tojtojowa będzie waszą przepustką do przerżnięcia kolejnych wyborów !!! TOJTOJ GATE !!! PO=SZAMBO -GDAŃSKI I INOWROCŁAW już spływa kałem !!!\nTo musiał podpalać jakiś bardzo niepełnosprawny na umyśle żeby sie takim śmieciem zajmować.\nDlaczego poseł Brejza mieszka w toitoju ? Bo chciał się solidaryzować z prezydentem Gdańska , on też mieszka w toitoju !!!\nPanie Pośle Brejza! przypiekłeś Pan PISowi tyłek parę razy, i teraz chcą Pana zastraszyć typowo UBeckimi metodami! Nie daj się Pan i dalej wyciągaj na światło dzienne grzeszki rządzących!\nTak PiS walczy z ludźmi którzy pokazali ich złodziejstwo. Typowe stalinowskie metody...\nNa co stać jest tych PiSich obłudników to wszyscy wiedzą ,podpalą może ktoś spłonie a później poleca do kościołka pomodlą się, Rydzyk da im rozgrzeszenie i będą mogli knuć dalej...\nZa podpaleniem stoją moherowe bojówki lub kibice wyklęci! za dwa dni ziobro powie że z powodu małej szkodliwości czynu i nie wykrycia sprawców, sprawa zostaje umorzona...\nPanie Neuman do kicia, tam twoje bezpieczne miejsce ! Zaczekasz aż Grzesio wygra wybory i będziesz wielki !\nMieszkania POwynajmowali na burdele i muszą mieszkać w kiblach !\nPłyną katowickie wodociągi Armią Ludową nad Brynicą a z nią kredyty wzory podpisów Lucy\nKible to odpowiednie zajęcie dla PO.\nJak dlugo jeszcze o aferze toaletowej Brejzy?Czyzby nie bylo innych problemow?\nA ten Neuman to Polak?


Kalafiorowo-ziemniaczana sałatka z parówkami – Smaki na talerzu\nNapisano 24 stycznia 2018 przez Ewa\nDziś prezentuję Wam nieco inną wersję sałatki ziemniaczanej. Dodatek kalafiora oraz podsmażonych parówek nadaje jej troszkę nowego oblicza – przynajmniej wg mnie.\nSałatka jest smaczna i sycąca.\nSprawdzi się na imprezowym stole oraz jako kolacja lub drugie śniadanie do pracy.\n6 parówek z szynki\nOczyszczoną marchewkę oraz dokładnie wyszorowane ziemniaki gotujemy w mundurkach. Po ostudzeniu obieramy i kroimy w średniej wielkości kostkę.\nKalafior dzielimy na różyczki i gotujemy w osolonej wodzie z dodatkiem szczypty cukru.\nSeler naciowy kroimy na plasterki.\nOgórki konserwowe kroimy na półplasterki.\nParówki kroimy na plasterki. Rumienimy na rozgrzanej patelni, na niewielkiej ilości oleju.\nMajonez mieszamy ze śmietaną. Doprawiamy solą oraz pieprzem.\nWszystkie składniki sałatki mieszamy ze sobą, łączymy z przygotowanym sosem.\nUwagi: Marchewkę oraz ziemniaki gotowałam w tym samym dużym garnku.\nNależy uważać, by warzywa zbyt mocno się nie rozgotowały – nie mogą się rozpadać.\nPrzepis pochodzi z książki: Sałatki i dania z warzyw s. Marii\ngroszek konserwowy, kalafior, marchewka, parówki, sałatka z kalafiorem, sałatka ziemniaczana, seler naciowy, ziemniaki\nStefanka – szybkie ciasto bez pieczenia\n22 myśli na “Kalafiorowo-ziemniaczana sałatka z parówkami”\nSałatki to dobra „rzecz” 🙂\n24 stycznia 2018 o 10:44\nSą niezwykle uniwersalne:)\n24 stycznia 2018 o 16:00\nI smaczne… zdrowe.. trzeba je jeść 🙂\n24 stycznia 2018 o 18:08\nNie trzeba nas do tego namawiać;):)\n25 stycznia 2018 o 10:54\nMnie i moją Mamę tak samo 😀\n25 stycznia 2018 o 11:26\nRozumiem, że Tatę trzeba by trochę „pourabiać”?;)\n26 stycznia 2018 o 07:01\nTato…. z nim to jest różnie… taki „dziwny przypadek”. Czasem zje łyżkę a czasem pół miski 😛\n26 stycznia 2018 o 07:05\nhehe zależy od dnia, czy od samej sałatki?;)\n26 stycznia 2018 o 07:59\nTego nie wiem… zazwyczaj sałatki „górują mu po jelitach” 😛\nTo zalezy od samego taty 😛\nJedna wielka niewiadoma;)\n27 stycznia 2018 o 07:45\nDokładnie… nikt nie wie co siedzi w Tacie i tą niewiadomą trudno jest wyliczyć ;P\n27 stycznia 2018 o 10:35\nWięc to trochę takie na chybił-trafił;)\n29 stycznia 2018 o 11:48\nChyba cześciej chybil 😛\n29 stycznia 2018 o 11:50\nOj;) To może dla Taty … mięso?:)\nTaka sałatka mogłaby zastąpić cały obiad 🙂\n24 stycznia 2018 o 11:09\nJa robię klasyczną sałatkę ziemniaczaną z jajkami i czasem z kukurydzą:) Twoja wersja też jest ciekawa, muszę w przyszłości spróbować.\nCzasem najprostsze rozwiązania są najlepsze, ale warto też próbować nowych smaków:)\n24 stycznia 2018 o 16:42\nJestem sałatkowym osobnikiem. I tę z kalafiorem pochłonęłabym z wielkim apetytem, tylko bez dodatku parówek. Jakoś mam od zawsze długie zęby na ten rodzaj wędliny. Pozdrawiam:)\nJa również nigdy nie odmówię dobrej sałatki. A parówki zawsze można pominąć lub zamienić na coś innego. Pozdrawiam:)\nUwielbiam sałatki wszelkiej maści…tą również bym zjadła;)\n25 stycznia 2018 o 07:22


wsiepolskie.pl | gmina Pasłęk\nwarmińsko-mazurskie / elbląski / Pasłęk\nAnglity, Aniołowo, Awajki, Bądy, Borzynowo, Brzeziny, Buczyniec, Cierpkie, Czarna Góra, Dargowo, Dawidy, Drulity, Gibity, Gołąbki, Gryżyna, Gulbity, Kajmy, Kąty, Kawki, Kielminek, Kopina, Krasin, Kronin, Krosienko, Krosno, Kudyński Bór, Kudyny, Kupin, Kwitajny, Leszczyna, Leżnice, Łączna, Łukszty, Majki, Malinowo, Marianka, Marzewo, Nowa Wieś, Nowe Kusy, Nowiny, Nowy Cieszyn, Owczarnia, Piniewo, Pólko, Robity, Rogajny, Rogowo, Rydzówka, Rzeczna, Rzędy,\nPasłęk jest gminą miejsko-wiejską o powierzchni 263,9 km2, położoną w powiecie elbląskim. Na obszarze gminy znajduje się 59 pomników przyrody, obszary prawnie chronione o szczególnych walorach przyrodniczych zajmują 60,4 km2, a lasy 38,2 km2.\nW latach 2000-2009 liczba ludności gminy wzrosła o 0,5%, w 2009 r. w mieście Pasłęk mieszkały 12102 osoby, natomiast w części wiejskiej gminy 7139 osób. Spośród mieszkańców gminy 20,9% to osoby w wieku przedprodukcyjnym, 64,7% stanowią osoby w wieku produkcyjnym, a 14,4% osoby w wieku poprodukcyjnym. Na 100 osób w wieku produkcyjnym przypadało 55 w wieku nieprodukcyjnym (w województwie 54).\nDziałalność gospodarczą, poza rolnictwem indywidualnym, w 2009 r. prowadziło 1246 podmiotów gospodarki narodowej, w tym 96,0% w sektorze prywatnym. Liczba podmiotów w przeliczeniu na 1000 ludności jest w gminie niższa (65) niż w województwie (80). Gmina charakteryzuje się wysokim poziomem bezrobocia rejestrowanego. Spośród 100 mieszkańców w wieku produkcyjnym, w rejestrze bezrobotnych figuruje 15, podczas gdy w województwie 12. Bezrobocie częściej dotyczyło kobiet, które stanowiły 55% ogółu bezrobotnych.\nW gminie Pasłęk funkcjonuje 5 szkół podstawowych i 2 gimnazja. Łącznie do szkół w 2009 r. uczęszczało 2006 uczniów. Populacja dzieci i młodzieży (0-17 lat) w gminie wyniosła 4023, w tym w wieku 3-6 lat było 813 dzieci, w wieku 7-12 lat 1236, natomiast w wieku 13-15 lat 712.\nAmbulatoryjną opiekę medyczną zapewnia 7 zakładów opieki zdrowotnej. Gmina dysponuje 2 obiektami noclegowymi turystyki (poza kwaterami agroturystycznymi) z 83 miejscami noclegowymi. W 2009 r. z noclegów skorzystały 862 osoby, którym udzielono 6,2 tys. noclegów.\nBazę mieszkaniową gminy w 2009 tworzyło 6,2 tys. mieszkań. Na 1000 ludności w gminie przypadało 325 mieszkań, w województwie 335. Przeciętna powierzchnia użytkowa mieszkania wynosiła 66,5 m2 (w województwie 65,9 m2). Dostęp do infrastruktury technicznej w gminie był trudniejszy niż w województwie. Na 100 mieszkańców gminy Pasłęk w 2009 r. z wodociągu korzystało 89 osób, a z kanalizacji 64 osoby. W gminie brak jest sieci gazowej. Oczyszczalnia ścieków w 2009 r. obsługiwała 68,1% mieszkańców gminy.(GUS)\nGmina Pasłęk - Statystyczny portret terytorium


Międzynarodowy tydzień wegetarianizmu,skąd czerpię kulinarne inspirację+test koreańskiej maseczki Holika Holika, After Leports. - Every day matters\nMiędzynarodowy tydzień wegetarianizmu,skąd czerpię kulinarne inspirację+test koreańskiej maseczki Holika Holika, After Leports.\nNie wiem czy wiecie, ale mijający tydzień jest Międzynarodowym Tygodniem Wegetarianizmu. Zważywszy na to, że na diecie bezmięsnej jestem już ponad półtora roku chciałam się podzielić moimi ulubionymi przepisami i źródłami skąd czerpię coraz to nowsze pomysły. Jeżeli chcecie zobaczyć zdjęcia niektórych potraw, to zapraszam na instagram\nPrzyznam szczerze, że najchętniej korzystam z kanałów na You Tube, są to:\nThe Domestic Geek- znajdziecie tam mnóstwo przepisów, w tym wersję wegetariańskie i wegańskie. Moja ulubiona seria to właśnie meal preap, gdzie w jeden dzień mogę przygotować posiłki na kilka kolejnych dni. Polecam serdecznie zielone curry, jest przepyszne! Warto ugotować go więcej, zaufajcie mi.\nMind Over Munch- ogrom przepisów dla każdego, ponadto sposób edycji video-mistrzostwo świata. Gorąco polecam wam całą serię-bento box, znajdziecie tam 30 przepisów na dobrze skomponowany pudełkowy lunch. Nie trzeba wcale posiadać specjalnego pudełka, aby zabierać ze sobą takie pyszności, ja sobie świetne radzę ze zwykłym pojemnikiem zakupionym w Carrefourze.\nPick Up Limes- kanał ten odkryłam bardzo niedawno, fenomenem tej dziewczyny jest, że w ciągu niespełna kilku miesięcy osiągnęła ponad 100 000 subskrypcji! Naprawdę warto do niej zajrzeć, dobra edycja i bardzo pomocne informacje, jeśli ktoś chce zacząć zdrowiej się odżywiać.\nKolejne miejsce, skąd czerpię pomysły to książka Smakowita Ella. Każdy, dosłownie każdy przepis wychodzi! Mało tego, że są to przepisy wegetariańskie, tak naprawdę to książka z wegańskimi i bezglutenowymi propozycjami, zatem dla każdego. Jak na Jadłonomi się zawiodłam, to Smakowita Ella jest moją ulubioną książką kucharską. Czekam na tłumaczenie jej kolejnej części: Deliciously Ella with Friends. Kupiłabym w oryginale, ale wiadomo, obcojęzyczne książki są po prostu droższe.\nCzęsto bywa też tak, że przygotowuje posiłki z głowy. Tak naprawdę wystarczy przygotować pieczone lub gotowane warzywa na parze, ugotować ryż, lub zawinąć warzywa w papier ryżowy i obiad gotowy. Następnym razem napiszę post o wegetariańskich miejscach w Krakowie. Gdzie warto zjeść, miejsca które odwiedziłam już kilkukrotnie i jestem ich 100% pewna. Zatem stay tuned :)\ntest maseczki firmy Holika Holika, po wysiłku fizycznym\nNiedawno w Krakowie odbyła się premiera Festiwalu Otwarte Mieszkania. W ramach festiwalu można było zobaczyć krakowskie mieszkania od środka, oraz posłuchać o samym projektowaniu wnętrz, przez ich właścicieli. Na liście znalazł się również malutki i bardzo urokliwy sklep z kosmetykami O JEJU, który znajduje się na ulicy Miodowej 9. Sklep jest przepiękny, ale nie o tym dzisiaj. Można znaleźć tam koreańskie maseczki, o których już od jakiegoś czasu jest coraz głośniej.\nNiedawno wróciłam do ćwiczeń. Sport uprawiam tylko i wyłącznie w domowym zaciszu z prostego powodu. Po treningu wyglądam jak upiór. Mam buraczany odcień twarzy i pękające naczynka powodują, że mało tego, że źle wyglądam to twarz jest rozgrzana i piecze. Postanowiłam spróbować maseczkę firmy Holika Holika, na której pięknym i przyjaznym dla oka opakowaniu producent napisał tak:\nPojemność: 18ml odświeża, oczyszcza, łagodzi podrażnienia, koi\nSkładniki: Water, Glycerin, Alcohol, PEG-60 Hydrogenated Castor Oil, Phenoxyethanol, Carbomer, Triethanolamine, Aloe Barbadensis Leaf Extract, Solanum Tuberosum (Potato) Pulp Extract, Bambusa Vulgaris Extract, Honey Extract, Allantoin, Disodium EDTA, Fragrance, Sodium Hyaluronate, Trehalose\nMam do powiedzenia wam tylko jedno-działa! Faktycznie bardzo przyjemnie chłodzi, i daje uczucie ulgi a później skóra jest nawilżona przez cały dzień. Bałam się trochę, że może mnie uczulić, ale nic takiego się nie stało. Koszt takiej maseczki to około 11-12 zł. Firma Holika Holika jest jedną z bardziej znanych koreańskich firm w Polsce. Po użyciu tej maseczki jest bardzo ciekawa kolejnych. Napiszcie koniecznie w komentarzach-znacie tę firmę? może macie coś do polecenia od siebie.


Wege Festiwal w wersji wegańskiej - EXAMPLE.PL\nWege Festiwal w wersji wegańskiej\nOla Kwiatkowska 27 lutego 2020\nWege Festiwal to największe w Polsce targi kuchni wegetariańskiej i wegańskiej, które odbywają się w różnych miastach Polski. Jest to jedyne miejsce, w którym zestawionych zostaje tak wiele rozmaitych dań i produktów. To dobra okazja do spotkania ze znajomymi, ale także do spróbowania zróżnicowanej kuchni bezmięsnej z całego świata.\nA już 8 marca w Warszawie odbędzie się święto wszystkich wegan!\nWege Festiwal w wersji wegańskiej, zawita do Pałacu Kultury i Nauki zrzeszając kilkudziesięciu mistrzów roślinnej sztuki kulinarnej z całej Polski. Zero mięsa i produktów odzwierzęcych, wyłącznie roślinne produkty i potrawy.\nCo więcej – na uczestników czekać będzie potężna dawka wiedzy na temat diety wegańskiej, a także inne atrakcje. To najlepsza sposobność, żeby poznać nowe potrawy i zainspirować się barwną i zdrową kuchnią roślinną. Ciekawostką podczas tego wydarzenia będzie Warszawskie Życie, czyli nowa strefa Wege Festiwalu! Łącząca w sobie wszystko co związane z Warszawą i odpowiedzialnym stylem życia – produkty małych producentów – od mody przez biżuterię po domowy design, produkty Zero Waste i inne fajne gadżety pomagające przetrwać Nam w miejskiej dżungli zgodnie z sobą i światem.\nPonadto oferujemy możliwość uczestnictwa w licznych pokazach i wykładach związanych z roślinną dietą i stylem życia. W programie:\n12:30 – 13:30 – Fundacja Wspierania Fair Trade Pangea, która zaprasza do wzięcia udziału w projekcie teatralno- interaktywnym o charakterze proekologicznym i etycznym ,,Pokoloruj świat-Gdzie rośnie czekolada”. Podczas spotkania zabiorą dzieci i ich opiekunów w teatralną podróż do czterech krajów, gdzie żyją ich rówieśnicy : Koffi, Zuri, Simba i Jou. Chłopcy pochodzą z Etiopii, Dominikany, Peru i Kolumbii.\n13:45 – 14:45 – warsztaty kulinarne, podczas których Bakra – Zdrowie płynące z natury rozsmakuje Was w zdrowych przekąskach i deserach karobowych;\n15:00 – 16:00 – „Słodkie życie bez cukru” wykład i warsztaty prowadzone przez Fundację Szczęśliwi Bez Cukru;\n17:15 – 18:00 – Warsztaty kawowe przygotowane przez baristów z Serio.coffee spot;\n18:05 – 18:50 – „Zjedz Snickersa” by UpieczOna. Ada podzieli się z Wami przepisem na prawdziwe snickersy wegańskie opowie o wegańskich tajnikach cukiernictwa i przygotuje słodki poczęstunek.\nPowitaj wiosnę z Wege Festiwalem!\nWarszawa, Pałac Kultury i Nauki\nNiedziela 12:00 – 19:00\nBilety dostępne tutaj: https://tiny.pl/tv9zh\nkuchnialifestylepałac kultury i naukitargi wegańskiewarszawaweganizmwege festiwalwiedza\nPoprzedni wpisBiuro podróży nosorożki Papti – książka dla wszystkich miłośników przygód\nNastępny wpisEKOPIĘKNO – targi kosmetyków naturalnych\nZapraszamy na święto wszystkich wegan- Wege Festiwal Warszawa\nredakcja 4 października 2021\nJuż 11 i 12 września Wege Festiwal podczas Dni Wilanowa!\nredakcja 9 września 2021\nStart sezonu w Lunaparku – idzie nowe !\nredakcja 14 maja 2021\nNiebanalna aranżacja kawalerki na wynajem!\nredakcja 9 kwietnia 2021\n5 przydatnych akcesoriów, które warto mieć w kuchni\nredakcja 19 listopada 2020\nZnamy pierwsze tytuły Festiwalu „Sputnik nad Polską”\nOla Kwiatkowska 7 października 2020


Pozdrowienia LWG: zwyczaj (nie)wszystkich skuterów | Jednoślad.pl\nHome/Opinie/Pozdrowienia LWG: zwyczaj (nie)wszystkich skuterów\nTomekj23 sierpnia 2010Zaktualizowano: 15 grudnia 2015\n1 291 2 minut(y) czytania\nJako użytkownik mojej „drobinki” przemieszczam się po drogach nie tylko Polski w wymiarze ponad tysiąca kilometrów tygodniowo. Z łezką w oku (i to wcale nie z tego powodu, że wpadła mi przez szybę mucha lub inny owad) wspominam czasy, gdy mogłem do pełna zatankować bak mojej pchełki i płaciłem za to 20 zł. Teraz i benzyna jest droższa, a i moja „drobinka” więcej pali. Jednak jako byłego użytkownika pchełki (a dokładnie Kingway Cobra 50) zastanawia mnie jedno – kwestia wzajemnego pozdrawiania się kierowców.\nKiedy jeździłem moją pchełką po ulicach Krakowa, lub na dalsze trasy (zdarzał się nawet Przemyśl i Zamość), praktycznie zawsze skoncentrowany byłem na prowadzeniu pojazdu i wyszukiwaniu wystarczająco szerokiej przestrzeni między samochodami, która pozwoliłaby mi na szybsze dotarcie do celu. Skuteromaniaków widywałem, ale zazwyczaj mijałem ich bez żadnej reakcji – podobnie jak oni mnie.\nW krajach, w których skutery są częściej widywane na drogach stosowanie gestów jest o wiele bardziej popularne.\nSytuacja zmieniła się gdy zasiadłem na moją pierwszą prawdziwą Bestię, czyli Kawasaki Eliminator 250. Taki troszkę większy skuter, który bardziej chętnie wyrywał się na zielonym świetle. I choć prowadzenie motocykla jest mimo wszystko bardziej wymagające niż obsługa skutera, to jednak pierwszą rzeczą, która mnie uderzyła był fakt, że kiedy na drodze mijałem innego motocyklistę, on pozdrawiał mnie podniesioną ręką. Doświadczenie pokazało, że jest to obyczaj powszechny. Praktycznie każdy motocyklista mijający innego pozdrawia go – czy to uniesieniem czy też odchyleniem ręki na bok. Kiedy zaś dojeżdżamy do siebie na skrzyżowaniu, gdzie lewa ręka jest przywiązana do sprzęgła, a prawa do hamulca, wystarczy skinienie głowy. Tak samo witamy się po przeciwnych stronach skrzyżowania i na zakrętach – gdzie puszczenie kierownicy jest raczej niewskazane.\nStopniowo wchodzi też do Polski zwyczaj dziękowania kierowcom blachosmrodów za lekkie odsunięcie się od osi jezdni lub linii rozdzielającej pasy. Na zachodzie szeroko rozprzestrzeniony jest zwyczaj dziękowania kierowcy wyprzedzonego samochodu wyprostowaniem nogi. I choć wygląda to raczej zabawnie, to musicie uwierzyć mi na słowo, że jeśli prowadzicie motocykl jadąc serpentynami francuskiej Prowansji, odchylenie lub wyprostowanie prawej nogi jest jedynym gestem jaki będziecie w stanie wykonać aby podziękować kierowcy samochodu, który Was przepuścił.\nAle w czym rzecz – z roku na rok rośnie liczba skuteromaniaków. Coraz więcej osób porusza się bzykami i pchełkami po polskich ulicach. Ale jeszcze nigdy nie zdarzyło mi się zobaczyć, aby pozdrawiali się na wzajem. Ja rozumiem, że motocykliści nie pozdrawiają skuterowiczów i odwrotnie. Dla niektórych może to być po prostu inna liga. Choć nie raz zdarzyło mi się odwzajemnione skinienie głowy skuterzysty na skrzyżowaniu, czy machnięcie ręką jadącego z naprzeciwka kierowcy pchełki. Ale dlaczego skuterzyści nie pozdrawiają siebie nawzajem? Dlaczego skuterzyści nie dziękują kierowcom za to, że ci ich przepuszczają w korkach?\nMoże chodzi o to, że kierowca bzyka jadąc ulicami metropolii najczęściej walczy o życie i skrawek asfaltu i dlatego nie ma głowy do tego, żeby jeszcze rozglądać się za innymi braćmi jednośladowej rodziny transportowej?\nA może po prostu nie ma takiego zwyczaju?\nBez względu na to, jaka by nie była przyczyna tego stanu rzeczy – machnijcie czasem ręką do innego kierowcy bzyka. Jemu zrobi się przyjemniej, a i Wam będzie milej jak ktoś odwzajemni tę drobną serdeczność.\nA jeśli jakiś kierowca samochodu delikatnie Wam się usunie – to jemu też warto podziękować podniesioną ręką. Nas niewiele to kosztuje, a wtedy na prawdę przyjemniej jeździ się po tych naszych nieszczęsnych drogach.\ndrogi kultura lewa w górę lwg pozdrawianie pozdrawianie na trasie\n23 sierpnia 2010 o 09:22\nNo tak ale niestety dużo ludzi nawet nie wie że jest taki zwyczaj.Ty lewa w górę a on Ci środkowy palec…i sobie myśli co od niego chciałeś.\n23 sierpnia 2010 o 10:43\nWśród motocyklistów gest lewej ręki to chleb powszedni- dlatego też ich pozdrawiam-a teraz już coraz częściej oni mnie. Jeśli ja pierwszy podnosze lewą rękę to odwzajemnia gest 8/10, czasami jest tak, że motocyklista nie może podnieść ręki- wysprzęglanie, tarka, winkiel- wystarczy skinienie głową i jest dobrze.\nW stronę skuterzystów ręki nie podnosze, ponieważ już wiele razy otrzymałem w podzięce środkowy palec.\nW Polsce pokutuje zbyt niska, powszechna kultura społeczeństwa i ignorancja lub, jak kto woli, oporność na nowości.\nTomku, bardzo dobra rozprawa!\n23 sierpnia 2010 o 10:54\nJa staram się podnosić rękę chyba, że widzę, że jedzie jakiś dziadek, który i tak nie odmacha. Na szczęście żaden skuterzysta nie pokazał mi środkowego palca. Motocyklistom nie macham, nie wiem czemu, tak po prostu 😉\n23 sierpnia 2010 o 10:55\nJeszcze jedno. W jakim kraju trzeba mieć tablicę z przodu?\n23 sierpnia 2010 o 13:04\nChyba na Tajwanie. Chyba.\n23 sierpnia 2010 o 13:07\nNo ja akurat za dużo okazji do machania nie mam 😀 Ale mniejsza z tym, a kierowcom aut „macham” jak puszczają.A czemu skuterzyści nie machają sobie?Bo w większości to tępe dzieci, których pole widzenia jest ograniczone do 2m w przód i 0m na boki.Nawet się nie rozglądają, więc szkoda machać, i tak nie zrozumieją.\n23 sierpnia 2010 o 13:49\nJa nie unoszę ręki do skuterów tylko do motocyklistów którzy prawie zawsze odmachują. Pozdrawiam szerokości.\n23 sierpnia 2010 o 21:23\nNie jeżdżę może dużo,ale jak jadę to mijam i skutery i motocykle.Bardzo dziwi mnie to że ja ich pozdrawiam a oni mnie nie – czemu?\n23 sierpnia 2010 o 21:33\nBo nie wiedzą, spotykają się z tym pierwszy raz:)\n23 sierpnia 2010 o 22:07\nCo tu dużo mówić jak Dzień Dobry też niektórzy nie potrafią odpowiedzieć.Też niezwyczajni 🙁\n25 sierpnia 2010 o 21:58\nZgadzam się z Vezyrem ja również nie macham do skuterów bo nie wiadomo na kogo sie trafi , jedynie do motocyklistów ponieważ ci praktycznie zawsze odmachują 😛\n27 sierpnia 2010 o 19:28\nNo to ja się niezgadzam z opiniami tępych i ty podobnych.\nPo pierwsze nie rozglądam się specjalnie za skuterami i motocyklami aby sobie pomachać.\nSkupiam się na jeździe czasem na krawędzi popisów cyrkowych ponieważ\nmamy tyle kanionów urwisk i fos na drogach.\nDodam że jak dobrze się popatrzycie to w środku lata piasek z solanek zimowych nadal tam leży.\nJak kiwają kiwam ,jak podniosą dłoń też podniosę lecz muszę mieć zapewnione bezpieczeństwo.\nOgólnie szacun do kolesi co nie kiwają i się nie witają w czasie jazdy tylko tak jadą abym ja miał swobodę i komfort z jazdy i tym się im odwzajemniam.\nKatamarany- nic mi do tych puszczą to dobrze nie też dobrze- powiem tyle kulturę się poznaje bez gestów.\nZapraszam do Włoch tam jest klakson to dopiero wyzwanie dla Ciebie i Ciebie też.\nPierwsza reakcja włosy stają na głowie gdy cię osaczą a jeszcze po klaksoniku.\n24 stycznia 2011 o 18:13\nJa zawsze podnosze nawet gdy ktos ma wiekszą i mocniejsza maszyne\nTY szanujesz ludzi i oni szanuja a jak nie to wkoncu sie nauczą\n28 stycznia 2011 o 20:47\nJa mam podobnie zawsze podnosze rączke czy kiwne glówką nawet gdzy klijent ma wiekszą maszynke.Raz nawet pamietam wracalem z jastrzebia do domciu.i za mną jechali na wiekszych maszynkach machnelem jednemu a oni na chfile zwolnili i wzieli mnie pod sfoje skrzydla.Fajne uczucie:) Ale przyznaje ze u nas w polsce nie wiem czy ludzie nie wiedza ze jest taka tradycja czy to powoli zanika;/.Raz mi sie zdarzylo ze kogos pozdrowilem a ona mi srodkowy palec :))Ale zawsze bylo tak ze ci co jezdzili na skuterach byli krytykowani przez motocyklistow.Ale szczeze mam to w d***ie\n25 sierpnia 2011 o 21:59\nJa dzisiaj podczas jazdy do sklepu minąłem się z jednym i machłem mu (chyba się uczył bo jechał jakaś młodsza osoba i jego chyba ojciec) a on się na mnie popatrzył jak bym z choinki spadł xD ;-)) mina ich jest bezcenna ;-))\n1 czerwca 2012 o 18:51\nMotocykliści nie machają skuterom bo panuje opinia że skuterami latają dzieciaki a wiadomo jaką mamy młodzież…ich nie interesuje kultura i zwyczaje na drodze tylko katowanie skutera (najlepiej palenie gumy na pół leżącym skuterze) 😉 więc myśli sobie jeden z drugim „co tam będę machał frajerowi…lepiej go pocisnę i wyprzedzę, niech zobaczy frajer jaką mam petardę po siedzeniem” – NIE MÓWIĘ O WSZYSTKICH oczywiście żeby nikt kto taki nie jest nie poczuł się urażony. Ja mijam sporo skuterów codziennie i chyba tylko raz mi koleś odmachnął a tak to znieczulica i myśl w głowie „co za debil mi macha – przecież go nie znam”. Smutne ale prawdziwe.\n4 czerwca 2012 o 10:30\nArczi, nie panuje taka opinia, tylko taki jest fakt. Większość nas skuterzystów, to właśnie gówniarze nie znające ani kodeksu ruchu drogowego, ani zasad kultury na drodze.\nStaram się pozdrawiać ludzi, nie ważne czy odmachają czy nie. Z ciekawostek: częściej odmachują dziewczyny.\nNatomiast widzę zmiany w mentalności kierowców. Częściej robią miejsce w korku, tylko nie wiem czy wynika to z obawy przed porysowaniem lakieru, czy to po prostu kultura 😉\nI będę szczery, nigdy się nad kwestią puszczania jednośladów nie zastanawiałem. Odkąd zacząłem jeździć samochodem, automatycznie robię miejsce widząc jednoślad. Taki odruch. Zdrowy odruch.\n10 czerwca 2014 o 22:56\nTu może nie chodzi o to że ktoś nie jest kulturalny tylko czasami droga nam na to nie pozwala ze względu na dziury,nierówności. Ja osobiście kiwam głową.Najgorsi są ci zadufani co jeżdżą Vespami. Oni nawet nie reagują na przywitanie na światłach.\n11 lipca 2015 o 18:18\nJa zawsze macham do przejeżdżającego patrolu policji.\nZ tym oczekiwaniem na odmachiwanie, to nie ma co przesadzać. Czasami ktoś patrzy akurat w lusterko, na liczniki, albo jeszcze co innego go absorbuje i to trzeba zrozumieć… a że gimbaza nie wykazuje się szczególną kulturą to inna sprawa… ;)))\nJa pierwszy już nie macham bo nikt praktycznie nie odmachuje nie ważne czy skuter czy moto a jeśli już to na światłach jak dziadki na ogromnych sprzetach podlatują to jak się na nich spojrzę to wtedy kiwają głową a tak to mam szczerze gdzieś


Szwajcaria nie psuje kursu franka. Korea straszy | Porównywarka kantorów internetowych\nw dalszym ciągu główna stopa dla franka szwajcarskiego wynosi -0,75%. Jest to bardzo ważna wiadomość dla kredytobiorców frankowych, gdyż jej wzrost oznaczałby jednocześnie wzrost rat z dwóch powodów. Po pierwsze im wyższe stopy procentowe tym wyższe odsetki. Po drugie wraz ze wzrostem stóp procentowych umacnia się waluta. Na rynkach widać było pewną nadzieję na podwyżkę stóp. Tuż przed decyzją inwestorzy zaczęli skupować franka po czym w momencie decyzji rozpoczęło się odwracanie pozycji. W rezultacie zobaczyliśmy szybki ruch w górę do niemal 3,75 zł po czym marsz w dół w okolice 3,72 zł.\nZ Pjongjang nadszedł wczoraj bardzo prowokacyjny komunikat. Była mowa o niesamodzielności decyzyjnej Korei Południowej i Japonii. O zatapianiu głównych wysp kraju kwitnącej wiśni za brak poważnych przeprosin za inwazje z pierwszej połowy XX wieku. O zmieceniu USA z powierzchni ziemi. Ogólnie lista realizmem przypominała obietnice wyborcze populistycznej partii, która nie ma szans dojść do władzy. Jest to odpowiedź na sankcje ONZ w tym głównie ograniczenia importu surowców energetycznych. Biorąc pod uwagę zbliżające się chłodniejsze miesiące może być to już niebawem istotny problem. Rynki na razie przyjęły to spokojnie jednakże napięcia w tamtej części świata nie jest nigdy w pełni ignorowane.\nDziwna reakcja ropy naftowej\nWczoraj o godzinie 16:30 zobaczyliśmy dane z rynku ropy. Zapasy samej ropy rosną szybciej niż oczekiwali analitycy. Wciąż jeszcze jednak widać spadek w benzynie i destylatach. Co ciekawe pomimo wzrostu zapasów cena wzrosła i osiągnęła już 55 USD za baryłkę, to największy poziom od kwietnia. Analitycy wskazują, że za wzrostem cen ropy może stać wczorajsze umacnianie się dolara względem euro.\nkursy walut a ropa naftowa