Pokaz mody z recyklingu podczas Dnia Ekologii w Gminie Gródek\nGazeta o Ziemi Gródeckiej i jej Mieszkańcach l Nr 6 (238) l Czerwiec 2016 l Cena 4,00 zł\nlDzień Ekologii lPociąg do Walił tak, ale...\nlAkcja “Upiększanie Gródka” lPrzedszkolaki o poważnych sprawach lHaftowana pasja\nMiry Antonowicz lHistoria Ośrodka Zdrowia\nKatarzyna Samojlik, kat. od 19 lat - I miejsce\nNatalia Karłów, kat. 14-18 lat - I miejsce\nGabriela Ciuńczyk, 14-18 lat - wyróżnienie\nKrzysztof Kochanowicz, kat. 7-13 lat - I miejsce\nMichał Martyniuk, kat. 7-13 lat - wyróżnienie\nMateusz Samojlik, kat. od 19 lat\n„PRZYRODA W GMINIE GRÓDEK”\nZ Argentyny do Gródka\nW połowie maja wstąpił do domu kultury. Po angielsku zapytał o\nprzedwojenny adres –Gródek, ulica\nPiłsudskiego nr… (dziś ul. Chodkiewicza). Gdzie to jest? I pokazał\ndowód zameldowania swego dziadka. Ruwin Goszczyński ur. 1913 r.\nw Gródku, rzemieślnik. Ruwin? Ten\nsam, który pod koniec lat 90. przyjeżdżał z Argentyny do Gródka? Taki niewysoki, w jasnych spodenkach do kolan ? I spacerował gródeckimi uliczkami. Tak, ten sam –\nuśmiecha się ciemnowłosy chłopak.\nDziadek zmarł w 2009 r. Teraz z\nArgentyny do Gródka przyjechał\non – Adrian, wnuk Ruwina. I chce\nzobaczyć dom, miejsce, w którym\nurodził się dziadek. To niesamowite. Ludziom czasem nie chce się\njechać z jednego województwa do\ndrugiego, żeby odwiedzić rodzinne\nstrony dziadków. O tym spotkaniu\npisze w swoim artykule pani Halina Matejczuk.\nPrzypomniał mi się Ruwin. Rozmawiałam z nim, pisałam o nim reportaż. Przyjechał po to, żeby znaleźć, zobaczyć miejsce, w którym\nstał domek rodziców. W 1934 r.\nwyjechał do Argentyny tak jak jego dwóch braci. Jeden pozostał w\nGródku, razem z rodziną zginął\nw czasie wojny. Rodzice umarli (ojciec był pisarzem w fabryce\nRappelskich) jeszcze przed wojną. Gródek był już dla niego trochę obcym miejscem – nie miał tu\nrodziny, znajomych, dawnego domu, nie wiadomo nawet, gdzie są\ngroby jego rodziców, brata, siostry,\nnie było już śladów po dawnych fabrykach, synagogach, drogach, zalanych asfaltem. A jednak rok po\nroku, trzykrotnie wracał do Gródka aż z Argentyny. Okazuje się, że\nwielu gródczan go pamięta. Wyglądał charakterystycznie. Niewysoki, zgarbiony staruszek, w tych\nswoich spodenkach bez względu na\npogodę, z nieodłącznym plecaczkiem, energicznie maszerujący po\nTen przedwojenny żydowski\nświat przypomnieli uczniowie\nnaszego gimnazjum. W ramach\nwarsztatów „Forum Dialogu” z\npomocą swoich nauczycieli opracowali wycieczkę śladami Żydów z\nGródka. Pierwsza – próbna – już się\nodbyła. Opowiada o niej w swoim\ntekście pani Irena Matysiuk.\nCzerwiec to taki miesiąc dzieci, z racji ich święta. To głównie z\nmyślą o dzieciach zorganizowany\nzostał piknik ekologiczny nad Zalewem w Zarzeczanach. Bogactwo\nstrojów recyklingowych przygotowanych przez dzieci przy wydatnej\npomocy mam przeszło nasze największe wyobrażenia. Ten najbardziej kolorowy i twórczy moment\nzostał przedstawiony na okładce\ni w relacji oraz fotorelacji z tego\nciekawego wydarzenia. Niezapomniana chwila, kiedy dzieciaki wy-\nchodziły na scenę ubrane w stroje\nwykonane z worków foliowych,\nzakrętek, kartonów, butelek plastikowych…Wcale się nie dziwię, że\npodczas mojego spotkania z przedszkolakami, na pytanie, o czym marzą, kilka dziewczynek odpowiedziało, że chcą być motylami.\nPrzypominam, że ogłosiliśmy\nkonkurs dziennikarski „Zwyczajne (niezwyczajne) historie Gródeckich Ludzi”, który trwa do\n15 czerwca. Drodzy czytelnicy –\nmłodsi i starsi, opowiedzcie historię z życia swoich bliskich, sąsiadów, znajomych. Jest dobra okazja\ni pretekst, żeby w końcu porozmawiać o życiu ludzi, których historię\nwarto ocalić od zapomnienia. Najlepsze prace zostaną nagrodzone.\nSzczegółów szukajcie na dalszych\n20 czerwca na adres [email protected]\nRelacja z XVIII Sesji Rady Gminy Gródek\nPo ustaleniu porządku obrad XVIII Sesji\n(do którego na wniosek Wójta Wiesława Kuleszy, Radni wprowadzili jeszcze trzy projekty\nuchwał), Przewodniczący Rady Wieczysław\nGościk przypomniał o konkursie Wójt Roku\n2015, w którym uczestniczył Wiesław Kulesza – Wójt Gminy Gródek. Pogratulował\nw imieniu Rady Gminy zakwalifikowania się\ndo 10 finalistów plebiscytu i wraz z Zastępcą Przewodniczącego Aliną Gościk wręczył\nWójtowi wiązankę kwiatów. Wójt Gminy podziękował Radnym Rady Gminy oraz wszystkim, którzy przyczynili się do osiągnięcia tak\ndużego sukcesu. Następnie przedstawił informację o swojej pracy w okresie międzysesyjnym (skrót przedstawiamy w tym numerze).\nW kolejnym punkcie Radni zajęli się rozpatrzeniem uchwał (projekty otrzymali wraz\nz zaproszeniem na Sesję, były one również\nomawiane na posiedzeniu wspólnym komisji stałych Rady Gminy Gródek 25 kwietnia\n2016 r.) w sprawach:\n- przyjęcia Programu Rozwoju Gminy\nGródek na lata 2015-2020 - Pan Norbert\nBrzostowski z firmy Project Consulting, au-\ntor Programu Rozwoju Gminy Gródek na lata 2015-2020, przedstawił prezentację multimedialną, w której omówił główne założenia\nProgramu, metodologię jego tworzenia, kierunki rozwoju Gminy, główne cele i działania\nzaplanowane do realizacji.\n- nawiązania partnerskiej współpracy\npomiędzy Gminą Gródek a Grodzieńskim\nRejonowym Komitetem Wykonawczym Pan Wiesław Kulesza Wójt Gminy wyjaśnił, że uchwała jest niezbędna do podpisania\numowy partnerskiej, która pozwoli na wspólne ubieganie się o środki finansowe z Programu Współpracy Transgranicznej Polska-Białoruś-Ukraina. Radny Andrzej Konończuk\nzapytał, jaki jest status Grodzieńskiego Rejonowego Komitetetu Wykonawczeg. Wójt\nodpowiedział, że jest to organ administracyjny będący odpowiednikiem polskich starostw\npowiatowych. Na pytanie Radnej Wiery Tarasewicz, czy inne gminy również współpracują z tym Komitetem, Wójt Gminy odpowiedział, że prawdopodobnie współpracują z\nSuwałkami i Nowym Dworem.\nPrognozy Finansowej Gminy Gródek na lata 2016-2019; Renata Wysocka – Skarbnik\nGminy przedstawiła proponowane zmiany\ndo Wieloletniej Prognozy Finansowej oraz\nbudżetu Gminy Gródek. Wyjaśniła, że zmiany Wieloletniej Prognozy Finansowej i budżetu Gminy wynikają głównie z konieczności uwzględnienia zawiadomienia z Ministerstwa Edukacji Narodowej dotyczącego\nzmniejszenia części oświatowej subwencji\nogólnej o kwotę 542 990,00 zł. W związku\nz tym, iż w chwili obecnej nie mamy możliwości zmniejszenia planu wydatków do takiej kwoty, zmienia się wynik finansowy budżetu i deficyt wzrasta o 544 716,00 zł. Po\nszacowaniu dochodów i wydatków w 2017\nr. i 2018 r. oraz latach następnych wskaźniki gminy są spełnione przy założeniu, że w 2\nkolejnych latach będziemy nadal otrzymywać\ndotację i realizować Program 500+. Ponadto\nnajistotniejsze zmiany wpływające na kształt\nbudżetu, poza zmniejszeniem części oświatowej subwencji, to:\n- wprowadzenie po stronie wydatków i dochodów 15 000,00 zł związanych z realizacją\nWiadomości Gródeckie – Haradockija Nawiny CZERWIEC 2016\nsubwencji. Kwota jest za duża, aby w całości obciążyć plan finansowy Szkoły Podstawowej i za duża, aby w tej chwili znaleźć\noszczędności w planie wydatków bez zmiany wyniku budżetu. Postanowiono zmniejszyć plan wydatków szkoły o 300 000,00 zł,\na pozostałą kwotę prawie 250 000,00 zł po-\nprzez Zespół Szkół projektu „Gminny eko-tydzień młodego przyrodnika” przy dofinansowaniu ze środków z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska;\n- zwiększenie planu o 350 zł w związku z\nzawiadomieniem Podlaskiego Urzędu Wojewódzkiego o zwiększeniu dotacji celowej na\nPrzewodniczący wraz z Zastępczynią gratulują Wójtowi\nrealizację zadania zleconego z przeznaczeniem na wypłatę dodatków energetycznych;\nPo stronie wydatków natomiast zwiększono\nplan pomocy finansowej o 250 000,00 zł Powiatowi Białostockiemu na dofinansowanie\nzadania inwestycyjnego polegającego na przebudowie drogi powiatowej Bobrowniki-Chomontowce. Na wniosek Kierownika KZB w\nGródku zmieniamy wysokość dotacji o 500 zł\nw związku z rozszerzeniem zadania o sporządzenie dokumentacji projektowej do budowy\nwodociągu i kanalizacji sanitarnej do działek\n2086/14-2086/24 w ulicy dojazdowej do ulicy Agrestowej w Gródku, zmniejszając plan\no kwotę 600 zł na sporządzenie dokumentacji\ndo budowy odcinka wodociągu na działkach\n477,483 i 493 do działki 209 w Waliłach. Ponadto wprowadzono nowy limit dotacji celowej dla KZB na wymianę pokrycia dachowego i przebudowę kominów w budynku mieszkalnym ADM przy ul. Chodkiewiczów 25 w\nGródku w wysokości 28 750,00 zł.\nPrzeniesiono również plan wydatków pomiędzy rozdziałami w oparciu o metryczkę\nsubwencji oświatowej w kwocie 14 716,00\nzł na realizację zadań edukacyjnych dzieci\noraz zwiększono plan wydatków o 23 076,00\nzł na dotację podmiotową dla Niepublicznej\nSzkoły Podstawowej w Załukach na realizację tego zadania.\nPozostałe wydatki ujęte w zmianach związane są ze zmniejszeniem części oświatowej\nkryć wypracowanymi na koniec 2015 r. wolnymi środkami. Skarbnik Gminy dodała, że\ntrzeba mieć na uwadze, że kwota 300 000,00\nzł jest bardzo dużym zmniejszeniem i prawdopodobnie Szkoła nie zdoła wypracować aż\n- zmian w budżecie Gminy Gródek na\n2016 r.; - Skarbnik Gminy omówiła te zmiany już w poprzednim punkcie porządku obrad\ni żadnych pytań i uwag do projektu uchwały\n- udzielenia pomocy finansowej Powiatowi Białostockiemu na dofinansowanie zadania inwestycyjnego w zakresie dróg powiatowych- pomoc w wysokości 295.000 zł\ndotyczy „Przebudowy drogi powiatowej Nr\n1287B Bobrowniki – Chomontowce”. Pan\nwyjaśnił, że w przypadku realizacji zadania\nGmina Gródek jedynie partycypowałaby w\nkosztach, a głównym inwestorem byłby Powiat Białostocki.\n- przyjęcia do gminnego zasobu nieruchomości gruntowej będącej własnością osoby\nfizycznej; Wiesław Kulesza - Wójt Gminy\nprzypomniał, że sprawa była omawiana na\nostatnim posiedzeniu wspólnym komisji stałych Rady Gminy Gródek. Mieszkaniec wsi\nRuda wystąpił z wnioskiem o przyjęcie nieruchomości ze względu na to, iż przedmiotowa\nnieruchomość stanowi drogę, z której korzystają mieszkańcy. Żadnych pytań i uwag do\nprojektu uchwały nie zgłoszono.\n- ustalenia sieci publicznych przedszkoli prowadzonych przez Gminę Gródek ;Wójt Gminy wyjaśnił, że podjęcie uchwały o sieci publicznych przedszkoli wynika z\nprzepisów ustawy o systemie oświaty. Gmina\ndo tej pory nie podejmowała takiej uchwały,\ngdyż funkcjonuje tylko jedno Przedszkole\nSamorządowe i Punkt Przedszkolny w Załukach. Zgodnie z wytycznymi Najwyższej\nIzby Kontroli również w takiej sytuacji należy\npodjąć uchwałę o sieci przedszkoli. Dodał, że\nprojekt otrzymał pozytywną opinię Kuratora\nOświaty. Żadnych pytań i uwag do projektu\nuchwały nie wniesiono.\n- wyrażenia stanowiska w sprawie warunków przyznawania pomocy finansowej na operacje z Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020; Projekt uchwały omówiła Monika Gościk - Inspektor Urzędu Gminy. Stanowisko dotyczy\nkrzywdzącej dla gmin wiejskich punktacji\nkryteriów warunkujących uzyskanie dofinansowania na realizację inwestycji w ramach\nProgramu, a w szczególności kryterium podstawowego dochodu podatkowego gminy.\nDlatego Rada Gminy postanowiła wystosować do Prezesa Rady Ministrów oraz Ministra\nRolnictwa i Rozwoju Wsi wniosek o zmianę\no zmianę tych kryteriów w taki sposób, abu\ngminy takie jak nasza mogły korzystać z dofinansowania PROW.\nKolejne uchwały związane z: Informacją\nz działalności Gminnego Centrum Kultury w Gródku w 2015 r. i zatwierdzeniem\nsprawozdania finansowego za 2015 r., Informacją z działalności Biblioteki Publicznej w Gródku w 2015 r. i zatwierdzeniem\nsprawozdania finansowego za 2015 r., Sprawozdaniem z wykonania budżetu Komunalnego Zakładu Budżetowego w Gródku za 2015 r. były omawiane na posiedzeniu\nwspólnym komisji stałych Rady Gminy Gródek 25 kwietnia 2016 r. Nie wniesiono do nich\nżadnych pytań i uwag i zostały jednogłośnie\nprzegłosowane przez radnych.\nRadni przyjęli również ocenę zasobów pomocy społecznej w Gminie Gródek omówioną przez Wójta Wiesława Kuleszę oraz\nsprawozdanie z realizacji Programu Współpracy Gminy Gródek z Organizacjami Pozarządowymi w 2015 r.\nRadna Wiera Tarasewicz zapytała, czy\nbyłaby możliwość naprawienia w gospodarski sposób części ul. Fabrycznej w okolicy\nbudynków po zakładzie KARO, z powodu\nbardzo nierównej nawierzchni.\nRadna Alina Gościk odczytała list rodzi-\nżeby dokonała interwencji w Zakładzie Energetycznym, chodzi o wrastające drzewa w linię energetyczną w dwóch miejscowościach.\nNie otrzymał odpowiedzi do tej pory. Wójt\nodpowiedział, że sprawa została przekazana, należy wyjaśnić, dlaczego do tej pory nie\nprzyniosło to rezultatów. Droga Zubry-Wiej-\nPrzecież to „oczywista oczywistość” zawarta\njest w tym Programie – dodał. Wójt stwierdził, że można było nie tworzyć tego dokumentu w sytuacji, gdybyśmy zrezygnowali z\nkorzystania z różnych projektów np. Rozwoju Obszarów Wiejskich. Prawie każda gmina\ngo posiada, mieliśmy też go wcześniej, ale\nca 3-letniego dziecka, w związku z nieprzyjęciem córki do przedszkola. Radna zaznaczyła, że na sali jest obecna mama, której\n3-letnie dziecko jest również w grupie 3-latków zakwalifikowanych, ale nie przyjętych\ndo Publicznego Przedszkola z powodu braku miejsc. Podkreśliła, że musimy wspólnie zastanowić się, żeby te dzieci przyjąć do\nprzedszkola. Radna poruszyła też drugą, poruszaną już podczas sesji sprawę – cofnięcia subwencji oświatowej w ostatnim czasie.\nNikt nie wiedział, że subwencja będzie niższa, jeśli zostanie przekroczona liczba dzieci.\nCzy Gmina nie może apelować w tej sprawie?\nWójt Wiesław Kulesza odpowiedział, że raczej nie ma mechanizmów, żeby na chwilę\nobecną to zmienić. Jeśli chodzi o 6-latków,\nto u nas jak w żadnej innej gminie, rodzice\nnie zdecydowali się wysłać swoje dzieci do\nklasy I. Na spotkaniu rodzice zadecydowali,\nże dzieci zostają w przedszkolu. Gdyby część\n6-latków poszła do szkoły, rozwiązałby się\nproblem z wolnym oddziałem w przedszkolu\ndla 3-latków. Są dwa wyjścia. Można zaadaptować Salę Ślubów na pomieszczenie przedszkolne (a śluby mogłyby się odbywać tu, w\nbudynku GCK, w Sali Konferencyjnej) lub\nprzenieść sześciolatków do budynku szkoły.\nTrzeba podjąć decyzję. Radna Wiera Tarasewicz dodała, że rozmawiała ostatnio z jedną\nz mam dziecka 3-letniego i 6-letniego, która powiedziała, że kłopotliwe dla 6-letniego\ndziecka w szkole byłoby noszenie termosów\nz jedzeniem przez panie lub przechodzenie\ndo stołówki; chodzi więc o problem ze spożywaniem posiłków. Ale to chyba wynika z\nniewiedzy. Sekretarz Lilia Waraksa dodała,\nże dzieci w szkole mają zapewnioną bezpłatną opiekę do godz. 16.00, a w przedszkolu\nbezpłatnych jest tylko 5 godzin. Wójt dodał,\nże gdyby 11 dzieci (na 33 osoby) przeszło\ndo szkoły, problem by się rozwiązał. Radny\nAndrzej Konończuk stwierdził, że dobrym\npomysłem jest przekształcenie Sali Ślubów\nw oddział przedszkolny, ale może trzeba by\nbyło zastanowić się nad stworzeniem Zespołu Szkolno-Przedszkolnego. Wójt odpowiedział, że to zdałoby egzamin, gdyby chodziło\no jeden budynek, nie rozwiąże to jednak sytuacji lokalowej. Radna Anna Petelska zapytała, jakie obawy mieli rodzice na spotkaniu\nw związku z podjęciem takiej decyzji. Wójt\nWiesław Kulesza odpowiedział, że rodzice\nstwierdzili, że dzieci chcą się jeszcze przez\nrok pobawić, a w sumie nie było dyskusji.\nRadny Janusz Michał Cimochowicz podjął problem nowej powiatowej drogi na odcinku Zubry – Wiejki. Zasygnalizował, ze pobocza tej drogi zostały za słabo wzmocnione i\npoprosił o zwrócenie tej uwagi do Powiatowego Zarządu Dróg Powiatowych. Przypomniał,\nże zwrócił się z pismem do Urzędu Gminy,\nNorbert Brzostowski omówił Program Rozwoju Gminy Gródek na lata 2015-2020\nki jest na gwarancji, zgłosimy więc do Wykonawcy usterkę i poprosimy o naprawienie.\nRadna Katarzyna Rogacz wróciła do sprawy przedszkola. Podkreśliła, że nie trzeba\npodważać decyzji rodziców o pozostawieniu\n6-latków w przedszkolu i trzeba zaadaptować Salę Ślubów. Podczas posiedzenia Komisji Kultury i Oświaty Pani Dyrektor Zespołu Szkół mówiła, że jest problem z salami\nw szkole dla dzieci z klas I-III, więc może ta\nSala Ślubów chociaż trochę rozwiąże problem. Przewodniczący Wieczysław Gościk\npodsumował, że stanowisko Rady jest takie,\naby poczynić starania i zaadaptować Salę Ślubów na potrzeby przedszkola. Wójt dodał, że\njest teraz moda na tworzenie Niepublicznych\nPrzedszkoli. Radna Wiera Tarasewicz zapytała o kwestię pomieszczeń szkolnych. Czy\nnie byłoby prościej i taniej, żeby zaadaptować\nsalę w szkole na potrzeby młodszych dzieci.\nRadna Dorota Popławska w swojej wypowiedzi wróciła do poruszanego już kiedyś problemu zalegającej wody na ulicy Michałowskiej, gdzie studzienki są niedrożne.\nMieszkańcy się żalą, że woda nadal ścieka\nna podwórka. Wójt Wiesław Kulesza odpowiedział, że pracownik dwukrotnie oceniał\nsytuację, obiecał również, że problem zostanie rozwiązany.\nRadny Andrzej Konończuk zapytał, ile\nGmina zapłaciła za stworzenie Programu Rozwoju, który został zaprezentowany podczas\nsesji, czy było to rzeczywiście potrzebne?\nstracił ważność. Program kosztował około 8\nRadna Joanna Sołowiej zapytała, czy\nostatnio były odławiane psy w naszej gminie. Podkreśliła, że zdaje sobie sprawę z tego,\nże trudno je złapać, ale mieszkańcy uskarżają się na wałęsające się zwierzęta. Słyszała o\npułapkach do wabienia. Wójt odpowiedział,\nże przyjeżdżano już kilkakrotnie do pewnego psa, który od razu uciekał do lasu. Firma\nnie jest w stanie przyjeżdżać codziennie, ma\ndo nas 120 km. Radna Joanna Sołowiej powiedziała, że często widuje psy leżące na łące\nniedaleko Boryku, ale gdy tylko przyjeżdżała\nfirma odławiająca, nie było ich w stałym miejscu. Radna Grażyna Kubiak stwierdziła,\nże skoro firma wygrała przetarg, to powinna\nprzyjeżdżać do skutku, bez względu na dużą\nodległość. Wójt Wiesław Kulesza zauważył,\nże kolejna firma, która brała udział w przetargu chciała dwukrotnie wyższą kwotę, nie\nmożemy więc zrezygnować z tej firmy, bo to\nwiąże się z kosztami i zwrotem psów już odłowionych u nas. Nasza gmina ze względu na\nduży obszar i położenie nie jest atrakcyjna dla\ntakich firm, które znajdują się dość daleko, a\nbliżej ich po prostu nie ma. Według niego, od\nczasu, kiedy gmina ma podpisaną umowę z\nfirmą odławiająca psy, jeśli chodzi o bezdomne psy, sytuacja się poprawiła. Radna Anna\nPetelska podkreśliła, że firmy odławiające\nmuszą się dostosowywać do przepisów, nie\nmogą np. używać siatek do odławiania. Kil-\nną uchwały. Wójt odpowiedział, że należy\nsprawdzić datę ukończenia kursu, w ciągu\nnajbliższych dni sprawa zostanie wyjaśniona. Jeśli zrobimy z Gródka miasto, nie będzie\nrolników, jak nie będzie rolników, nie będzie\ngnojowicy. Gnojowicę można wywozić, ale\no odpowiedniej porze i w odpowiednich odległościach od zabudowań, rzeki, problem\njest najprawdopodobniej wtedy, kiedy wiatr\npowieje w stronę Gródka. Kilka razy w roku\nGmina wysyła pisma do rolników przypominające o przestrzeganiu przepisów. Jeśli zauważy się, że rolnicy łamią przepisy, wysyłana jest inspekcja.\nRadna Dorota Popławska poprosiła o\npodsypanie ulicy Partyzantów. Wójt powiedział, że planowany jest remont ulicy poprzez\nPrzewodniczący Wieczysław Gościk złożył życzenia z okazji zbliżających się prawosławnych Świąt Wielkanocnych.\nkukrotnie obserwowała taką akcję. Najgorsze\njest to, że te wałęsające się psy najczęściej mają swoich właścicieli, którzy nie dbają o nie.\nRadna Monika Ratyńska zgłosiła problem związany z budową drogi w Załukach.\nLudzie, chcąc umożliwić wjazd na posesję,\nzasypali rów melioracyjny, to spowodowało zator pomiędzy dwiema drogami. Wykonawcy próbowali coś z tym zrobić, ale trzeba\nw końcu problem rozwiązać. Wójt w odpowiedzi zaznaczył, że najprawdopodobniej na\nmapie nie ma tego rowu, ale trzeba znaleźć\nsposób na udrożnienie.\nRadna Małgorzata Popławska przytoczyła sprawę poruszoną przez pewną panią na\nportalu społecznościowym, związaną z niezbyt przyjemnym zapachem, pochodzącym od\ngnojowicy, którą stosuje dwóch gospodarzy.\nDruga sprawa związana jest z ekwiwalentem\nwypłacanym dla strażaków za szkolenia, które odbyły się na początku kwietnia. Wypłacono im ekwiwalenty po nowych stawkach,\na szkolenia odbyły się jeszcze przed zmia-\nOd lewej Radni: Janusz Cimochowicz, Małgorzata Popławska, Grażyna Kubiak\nPoprzednia Sesja Rady Gminy Gródek odbyła się w dniu 31 marca 2016 r. Uchwały przyjęte na Sesji są realizowane na bieżąco.\nGródek (podjętych na XVII Sesji Rady Gminy);\n•W sprawie informacji o wykonaniu budżetu Gminy Gródek za\nI kwartał 2016 r.;\n• W sprawie zmiany planu finansowego Urzędu Gminy Gródek\nna 2016 r. obejmującego plan budżetu i jednostki.\n2.W zakresie ewidencjonowania przedsiębiorców będących osobami fizycznymi w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, do Urzędu Gminy Gródek wpłynął 1 wniosek o zmianę wpisu w Ewidencji, 1 wniosek o wpis informacji\no zawieszeniu i 4 wnioski o wpis informacji o wznowieniu dzia-\nDyrektor GCK w Gródku Jerzy Ostapczuk zaprosił wszystkich na koncert chóru\ncerkiewnego z Grodna, który odbędzie się 12\nmaja w cerkwi w ramach Międzynarodowego\nFestiwalu Muzyki Cerkiewnej w Hajnówce.\n„WG-HN” zachęciła wszystkich obecnych\ndo wzięcia udziału w konkursie dziennikarskim ogłoszonym przez naszą lokalną gazetę. Poprosiła również o rozpropagowanie informacji, rozdając m. in. sołtysom plakaty do\npowieszenia na wiejskich tablicach ogłoszeń.\nPani Sołtys Irena Wakuła zapytała, czy\nbyłoby możliwe ustawienie toalety w pobliżu przystanku.\nRadna Dorota Popławska zapytała o wypadek w Mieleszkach, na skutek którego został uszkodzony budynek świetlicy. Wójt wyjaśnił, że Policja prowadzi postępowanie w\nRadny Andrzej Konończuk zapytał, czy\naktualny jest temat powołania osoby do pracy\nw świetlicy w Mieleszkach. Przewodniczący\nWieczysław Gościk powiedział, że na razie\nnadzór sprawuje pani Sołtys, a w przyszłości\nzostaną podjęte odpowiednie kroki.\nRadna Anna Petelska zapytała o dwie\nnieznane osoby siedzące obok Pani Sekretarz Lilii Waraksy. Wójt Wiesław Kulesza wyjaśnił, że są to Radcy Prawni - przedstawiciele kancelarii prawnej, z którą Gmina\npodpisała umowę od kwietnia do końca roku.\nRadca Prawny będzie w Urzędzie Gminy we\nśrody i mieszkańcy Gródka, których nie stać\nna płatną poradę w ważnych sprawach mogą\nskorzystać z tej pomocy.\nPo przyjęciu protokołu XVII Sesji Rady\nGminy Przewodniczący Rady Gminy Wieczysław Gościk zamknął obrady XVIII Sesji.\nW relacji wykorzystano protokół XVIII\nłalności gospodarczej. Przedłożone wnioski zostały przekształcone na formę dokumentu elektronicznego i przekazane za pośrednictwem platformy usług administracji publicznej do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej.\n•Trwają prace budowlane w ramach zadania realizowanego przez\nPowiat Białostocki „Przebudowa drogi powiatowej Nr 1437B\n– przejście przez miejscowość Załuki”. Przypomnę, że Gmina\nGródek partycypuje w 50% w kosztach tej inwestycji. Całkowita\nwartość zadania wynosi 566 000 zł. Pomoc finansowa ze strony\nGminy Gródek wynosi 283 000 zł.\n•Urząd Marszałkowski Województwa Podlaskiego w Białymstoku poinformował, że wniosek Gminy Gródek o dotację ze środków związanych z wyłączeniem z produkcji gruntów rolnych na\nna realizację przedsięwzięcia pn. : „Modernizacja drogi w Gminie Gródek poprzez przebudowę drogi dojazdowej do gruntów\nrolnych w obrębie geodezyjnym Wiejki”, został niestety odrzucony. Wniosek dotyczył modernizacji drogi dojazdowej do gruntów\nrolnych o długości 950 m oraz o szerokości 5,0 m o nawierzchni z\nmieszanki niezwiązanej z kruszywa naturalnego stabilizowanego\nmechanicznie. Natomiast, zgodnie z uchwałą Sejmiku Województwa Podlaskiego warunkiem przyznania środków finansowych jest\nbudowa i modernizacja drogi na działce o szerokości umożliwiającej\nwykonanie drogi o parametrach zgodnych z przepisami rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne\ni ich usytuowanie. Działka Nr 716 w obrębie Wiejki nie pozwala\nna spełnienie warunków określonych w wyżej powołanym rozporządzeniu.\n• Zarząd Województwa Podlaskiego poinformował, że w ramach\nzakończonego naboru wniosków o przyznanie pomocy na operację\ntypu „Budowa lub modernizacja dróg lokalnych” w ramach poddziałania „Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i oszczędzanie energii”\nobjętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 20142020, wpłynęło 280 wniosków opiewających na 260 mln zł kwoty\npomocy, podczas gdy dostępna wysokość środków wynosi ok. 105\nmln zł. Ze wstępnych szacunków wynika, iż środków wystarczy na\nsfinansowanie ok. 100 projektów z tym, że duże prawdopodobieństwo otrzymania dotacji mają projekty z minimum 16 punktami.\nNasze projekty dotyczące:\n1) „Przebudowy z rozbudową ulicy Południowej i Fabrycznej w\n2) „Przebudowy drogi gminnej Nr 105037B ul. Młynowej w miejscowości Gródek”;\n3) „Przebudowy z rozbudową drogi powiatowej Nr 1437B Słuczanka\n– Waliły – Załuki – Sofipol na odcinku od km 0+000 do km 0+949”;\nzgodnie z punktacją kryteriów określonych w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi mogą osiągnąć maksymalnie 14\npunktów z uwagi na kryterium dochodu podatkowego gminy, za\nktóre możemy otrzymać jedynie 1 punkt, gdyż podstawowy dochód\npodatkowy Gminy Gródek mieści się w granicach powyżej 75%\nśredniej krajowej i nie więcej niż 100% średniej krajowej. Określona w rozporządzeniu rozpiętość punktacji kryterium dochodu\npodatkowego od 1 do 5 punktów, przy tak dużym zainteresowaniu\nwnioskodawców, dyskwalifikuje gminy takie jak nasza w uzyskaniu dofinansowania nawet przy spełnieniu pozostałych 7 kryteriów\nna poziomie maksymalnym.\n•W dniu 15 kwietnia 2016 r. podpisano umowę na zadanie pn. „Docieplenie (termomodernizacja) budynku Ośrodka Zdrowia w Gródku” z Wykonawcą: MAXI-DOM s.c. Jarosław Karpowicz i Alfred\nKosiński z siedzibą w Białymstoku. Wartość zadania 76.813,50 zł\nbrutto, termin wykonania do 50 maja 2016 r.\n•W dniu 22 kwietnia 2016 r. podpisano umowę na zadanie pn.\ndachu przy ul. Fabrycznej 12/4 w Gródku” z Wykonawcą: „Twój\nDom” Barbara i Marian Wieliczko Sp. j. z siedzibą w Białymstoku\n– Zaścianki. Wartość zadania 51.291,00 zł brutto, termin wykonania do 17 czerwca 2016 r.\n• W ramach bieżącego utrzymania dróg:\n- dokonano przebudowy przepustu w drodze gminnej w miejscowości Radunin;\n- uzupełniono asfaltem ubytki w nawierzchni drogi w Downiewie,\nw Waliłach oraz ulicy Południowej w Gródku;\n- dowieziono żwir na drogi gminne w miejscowościach: Zielona,\nWierobie, Załuki, Józefowo, Ruda i Zarzeczany.\n•Gmina Gródek bierze udział w konkursie pt. „Nestle Porusza Polskę”, w którym nagrodą jest siłownia zewnętrzna składająca się z\n9 urządzeń wraz z montażem, o wartości 14 299 zł. Jest to akcja\nogólnopolska, a nagród w konkursie jest 16 – po jednej na województwo.\nUrząd Gminy Gródek zgłosił do konkursu lokalizację w miejscowości Waliły-Stacja, przy ul. Tartacznej, obok niedawno wybudowanego placu zabaw. Nasza lokalizacja przeszła pozytywnie weryfikację i została zakwalifikowana do etapu głosowania, które trwa\nod 05.04.2016 r. do 06.07.2016 r. Głosowanie odbywa się drogą\ninternetową na stronie NestlePorusza.pl. Po zalogowaniu się na\nstronie internauci mogą każdego dnia trwania głosowania oddać 1\ngłos na wybraną lokalizację. Warunkiem wygrania w konkursie jest\nzebranie największej liczby głosów w województwie.\n•Kolejnym konkursem, do którego zgłosiliśmy akces Gminy Gródek jest Konkurs PODWÓRKO NIVEA. W ramach konkursu zostanie wybudowanych 40 placów zabaw w całej Polsce, w zwycięskich lokalizacjach.\nUrząd Gminy Gródek zgłosił dwie lokalizacje: w Królowym Moście\ni w Gródku, ul. Szkolna (dawne boisko). Podobnie, jak w poprzednim konkursie, warunkiem wygrania jest zebranie jak największej\nliczby głosów. Głosowanie będzie trwało od 5 maja do 30 czerwca.\nKażdego dnia będzie można oddać jeden głos, za pośrednictwem\nstrony internetowej www.nivea.pl/podworko\n4.W ramach bieżącej działalności Urzędu Gminy wydano:\n- 6 decyzji o warunkach zabudowy;\n- 9 decyzji zezwalających na usunięcie drzew i krzewów;\n- w zakresie ochrony środowiska: decyzję umarzającą postępowanie w sprawie wydania\ndecyzji o środowiskowych uwarunkowaniach na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie dwóch rybnych stawów ziemnych służących do amatorskiego połowu ryb,\nna działkach o nr ewid. gruntów 436/1 i 252, obręb Załuki;\n- 3 decyzje zatwierdzające podziały geodezyjne działek: Nr 263/6,\nNr 554/17 oraz Nr 1943/1, 1943/2 i 1943/3 w Gródku.\nPonadto, w zakresie gospodarki nieruchomościami zawarłem akty\nnotarialne na sprzedaż następujących nieruchomości z zasobu Gminy Gródek: działki Nr 686/6 w Gródku, działki Nr 44/8 w Mostowlanach oraz udział 2/3 w działce Nr 116/2 w Przechodach.\n5. Ponadto, w minionym okresie uczestniczyłem:\n- w spotkaniu z przedstawicielami Grodzieńskiego Rejonowego\nKomitetu Wykonawczego w Grodnie, służącemu określeniu kierunków współpracy partnerskiej;\n- w dniu 23 kwietnia 2016 r. w gmachu Telewizji Polskiej w uroczystej gali rozstrzygnięcia konkursu „Wójt Roku 2015”. Spośród\ngrona 10 finalistów zwycięzcą ogłoszono Antoniego Karlaka –\nWójta Gminy Jabłonka. Chciałbym podziękować wszystkim osobom zaangażowanym w przygotowanie wniosku oraz wszystkim,\nktórzy oddali głos na moją kandydaturę w głosowaniu sms-owym.\nMyślę, że sam fakt zakwalifikowania Wójta Gminy Gródek do grona finalistów jest bardzo dużym wyróżnieniem i docenieniem naszych wspólnych działań na rzecz rozwoju naszej Gminy. Relacja\nz uroczystości zostanie wyemitowana w piątek 29 kwietnia 2016\nr. o godzinie 12.25 w Programie 1 TVP.\nGródek, dnia 27 kwietnia 2016 r.\nPociąg do Walił tak, ale...\nFot. Julia Martyniuk\nZdjęcie przysłane na konkurs „Przyroda w Gminie Gródek”\nPomysł Pana Andrzeja Kasperowicza, polegający na uruchomieniu pociągu weekendowego Białystok – Waliły - Białystok, jest ciekawy w aspekcie historycznym. W tym roku przypada 130 rocznica powstania Kolei Poleskiej Białystok - Baranowicze. Połączenie\nkolejowe Białystok – Zubki Białostockie – Białystok przez dziesięciolecia służyło mieszkańcom Gminy Gródek. W przeszłości –\ndo czasu zlikwidowania w 2000 r. – stanowiło dogodne połączenie\nkomunikacyjne przede wszystkim mieszkańcom dojeżdżającym do\nzakładów pracy lub szkół, położonych w Białymstoku. Dlatego też\nGmina Gródek od lat wspierała inicjatywy Pana Andrzeja Kasperowicza, dążącego do reaktywowania kolejowego ruchu pasażerskiego\nna trasie Białystok – Waliły – Białystok.\nZ uwagi na konieczność finansowania kolejowego połączenia\npasażerskiego przez zainteresowane samorządy, tj. Urząd Marszałkowski Województwa Podlaskiego, Gminę Michałowo, Gminę Gródek, pojawiła się koncepcja uruchomienia pociągu weekendowego.\nWstępne wyliczenia wskazywały, że po stronie Gminy Gródek miała\nto być kwota 14.000 zł. Ostateczna kalkulacja kosztów wykazała,\nże udział finansowy Gminy Gródek z tytułu funkcjonowania pociągu weekendowego przez 30 dni w okresie od 18 czerwca 2016 r. do\n25 września 2016 r. wzrósł do około 26.000 zł. Ponadto, proponowany rozkład jazdy pociągu weekendowego, tj. odjazd z Białegostoku\no godz. 9.30 oraz odjazd z Walił-Stacji o godz. 16.50, nie wpływa\nna poprawę komunikacji z Białymstokiem dla mieszkańców naszej\nGminy oraz wprowadza ograniczenia w korzystaniu z tego rodzaju środka komunikacji przez turystów czy też grzybiarzy. Dlatego\nteż, finansowanie z budżetu gminy pociągu weekendowego Białystok – Waliły – Białystok w zaproponowanym kształcie, w aspekcie\nspołecznym jest bardzo dyskusyjne. Tym bardziej, że z ogromnym\nproblemem komunikacyjnym borykają się mieszkańcy miejscowości położonych we wschodniej części naszej Gminy. Na trasach na\nwschód od Gródka, po zawieszeniu przez PKS kursów autobusów ze\nwzględu na brak opłacalności, praktycznie nie funkcjonuje transport\npubliczny, za wyjątkiem kursów dofinansowywanych w znaczącym\nstopniu z budżetu Gminy Gródek, np. do Wiejek, Podozierany, Zubrów, Bobrownik czy też Chomontowiec.\nW tzw. międzyczasie, w związku z informacją od Ministra Finansów o obniżeniu o ponad 540 tys. zł, subwencji w szczególności\noświatowej, zmieniła się sytuacja finansowa naszej Gminy. Oznacza to, że w celu realizacji obowiązkowych zadań gminy, przede\nwszystkim w sferze oświaty i opieki społecznej, władze gminy będą\nmusiały podejmować decyzje o ograniczeniu niektórych wydatków\nbądź też o rezygnacji z niektórych zadań inwestycyjnych. Dodatkowo pojawiły się zadania, nie planowane wcześniej w budżecie, ale\nniezmiernie ważne z punktu widzenia potrzeb społecznych. Zmiany w systemie oświaty, polegające, m.in. na wprowadzeniu dobrowolności rozpoczęcia nauki szkolnej przez dzieci 6-letnie, spowodowały brak miejsc w przedszkolu dla dzieci 3-letnich. Co prawda,\nobowiązek zapewnienia przez gminy kształcenia przedszkolnego dla\ndzieci 3-letnich będzie miał miejsce począwszy od kolejnego roku\nszkolnego, tym niemniej władze gminy dostrzegając wagę problemu, zadecydowały o wprowadzeniu rozwiązań, które umożliwią\ndzieciom 3-letnim pójście do przedszkola już w tym roku szkolnym.\nAdaptacja nowych pomieszczeń będzie wymagała również poniesienia pewnych kosztów.\nBiorąc pod uwagę zaplanowane w budżecie gminy na 2016 r. zadania oraz przedsięwzięcia, których finansowania w tym roku budżetowym nie zakładaliśmy lecz ich realizacja jest konieczna w celu zaspokojenia potrzeb naszej społeczności, wspólnie z Radnymi\nzajęliśmy stanowisko, iż wyodrębnienie środków na uruchomienie\npociągu weekendowego w proponowanej formie i w skalkulowanej\nostatecznie wysokości nie jest możliwe w ramach obecnego budżetu\noraz z punktu widzenia zapewnienia poprawy dostępności komunikacyjnej dla mieszkańców naszej Gminy.\nOmawiając tę kwestię z Radnymi doszliśmy do wniosku, że bardziej racjonalne będzie podjęcie w przyszłości działań w kierunku\nuruchomienia stałych połączeń kolejowych, które umożliwiłyby\nmłodzieży dojazd do szkół, a pozostałym mieszkańcom dojazd do\npracy, czy też do lekarza.\nUrząd Gminy - Sekretariat - 85 718 06 64\nGminne Centrum Kultury - 85 718 01 36\nBiblioteka Publiczna - 85 718 44 25\nNadleśnictwo Waliły - 85 718 00 17\nDzielnicowy - 885 997 197\nPosterunek Policji - 85 718 00 97\nStraż Graniczna w Bobrownikach - 85 717 23 00\nZespół Szkół w Gródku - 85 718 02 33\nGminny Ośrodek Pomocy Społecznej - 85 718 01 27\nUrząd Pocztowy - 85 718 00 20\nOśrodek Zdrowia - 85 718 00 51\nParafia Prawosławna - 85 718 00 16\nParafia Rzymskokatolicka - 85 718 02 51\nPrzedszkole Samorządowe - 85 718 01 33\nUrząd Stanu Cywilnego - 85 718 06 60\nBank Spółdzielczy - 85 718 00 31\nOchotnicza Straż Pożarna - 85 718 00 98\nZakład Energetyczny - 85 740 53 62\nKomunalny Zakład Budżetowy - 85 718 01 26\nCaritas - 85 718 00 53\nWspólne sadzenie krzewów „przy pomniku” naprzeciw Urzędu\nJeszcze nigdy Gródek w swojej historii nie miał tylu roślin ozdobnych posadzonych w miejscach publicznych. Ich liczba jest imponująca – to aż 347 różnych gatunków krzewów liściastych i\n23 maja w centrum Gródka grupka zebranych osób z łopatkami,\ngrabkami, w rękawicach ochronnych, rozpoczęła akcję społeczną\n„Upiększanie Gródka”, której pomysłodawczynią była radna Katarzyna Rogacz. Projekt polegał na nasadzeniu wieloletnich krzewów\nozdobnych i róż w czterech miejscach: „rondzie” przy Urzędzie\nGminy Gródek, „rondzie” naprzeciwko Kościoła, skrzyżowaniu\nul. Białostockiej i ul. Rzemieślniczej oraz parku.\nW akcję zaangażowały się jako organizatorki i koordynatorki radne Katarzyna Rogacz, Małgorzata Popławska i Dorota Popławska. Radne pozyskały sponsorów, zaprojektowały i zakupiły rośliny,\nprzygotowały teren do sadzenia oraz brały czynny udział w sadzeniu\nroślin. Akcja sadzenia trwała 3 dni (23.05-25.05), natomiast zakończenie planowane jest 31 maja 2016 r.\nUrząd Gminy Gródek przeznaczył na zakup roślin kwotę ok. 1 200\nzł., natomiast od sponsorów pozyskano kwotę 2 550,00 zł. Do obsadzenia „ronda” przy Urzędzie Gminy użyto 48 szt. róż okrywowych\n„ Lovely Fairy”, pęcherznicę kalinolistną Angel Gold ”Minange”, 22\nszt. berberysów („Coronita”, „Red Dream”, „Atropurpurea Nana”),\n17 szt. tawuł japońskich „Green Carpet” i 22 szt. tawuł japońskich\n„Yan”. Natomiast koło Kościoła 29 szt. róż okrywowych „ Lovely\nFairy”, 2 szt. berberysów, 18 szt. tawuł japońskich „White Gold” i 13\nszt. „Little Princess”. W parku posadzono 38 szt. róż parkowych,\n15 szt. jaśminów, 15 szt. śnieguliczek. Na skrzyżowaniu ul. Biało-\nstockiej i ul. Rzemieślniczej posadzono 18 szt. sosen, 20 szt. berberysów „ Coronita”, 10 szt. jałowców płożących „Limeglow” i 51 szt.\njałowców płożących” Wiltonii”. W sumie w czterech miejscach posadzono 347 szt. roślin. Wkrótce w centrum w drewnianych skrzynkach pojawią się też jednoroczne kwiaty.\nRadne dziękują Wójtowi Wiesławowi Kuleszy za poparcie i aktywną pomoc w akcji „Upiększania Gródka” oraz za włączenie\nsię do czynu społecznego osobom:\n•radnym: Wieczysławowi Gościkowi, Januszowi Michałowi Cimochowiczowi, Annie Petelskiej, Joannie Sołowiej;\n•Klubowi Seniora „Eurydyka”: Ninie Markiewicz, Marii Martonik, Marii Giegiel, Raisie Dylko, Marii Czołomiej;\n•Grupie Gospodyń Gródeckich: Dorocie Sulżyk, Barbarze Niczyporuk, Wiolecie Mieleszko;\n•Gimnazjalistom z Zespołu Szkół w Gródku: Michałowi Giegielowi Jakubowi Lisowskiemu, Dawidowi Rogaczowi, Dawidowi\nBołtuciowi, Damianowi Gabiecowi, Sebastianowi i Dominikowi Radelom;\n•Piotrowi Giegielowi, Robertowi Przekupień, Dorocie Lisowskiej, Jerzemu Mieleszko, Barbarze Sokołowskiej, Eugeniuszowi\nCiwoniukowi, pracownikom prac interwencyjnych.\nSzczególne podziękowania ślemy wszystkim sponsorom za pomoc finansową:\n•Grand Service Magdalena Świerzewska;\n•PPU Format Piotr Szutkiewicz;\nWójt wraz z Radnymi zasadził pierwszy krzew\nSadzenie krzewów przy „rondzie” przy kościele\nSadzenie krzewów w parku\n•„Adar” S.C. Izabela Łukaszewicz Wspólnik (Sklep „Lewiatan”);\n•Sklep Przemysłowy Mikołaj Kardasz;\n•Grześ Eugeniusz Hurtownia Materiałów Budowlanych;\n•CEZAREX P.H.U. Cezary Wieliczko;\n„RL-Trans” Robert Lutostański;\n•„Juko” PHU Adam Woronowicz;\n• Apteka „Omega”;\n• Sklep spożywczo - przemysłowy „U Ani” Anna Petelska\nZa pomoc rzeczową:\n•„Kosma” Choruży Grzegorz (czarnoziem i kamienie);\n•„Ciekawe iglaki” Tomasz Bozik (za sadzonki sosny);\n•Mirosław Wildowicz (czarnoziem);\n•Piotr Mieleszko (transport czarnoziemu);\n• „DARIA” Roman Kardasz ( wykonanie skrzynki – kaskady)\nRadne dziękują również Firmie DAVIS & KRYJAN GARDENS za rabat i Elżbiecie Gołubowskiej za miłą obsługę\nKatarzyna Rogacz, Dorota Sulżyk\nChcemy zostać motylami,\nFot. Agnieszka Litwin\nczyli spotkanie z przedszkolami\nNiektóre przedszkolaki z\nGrupy III Justyny Wasilewskiej i Gr. II Angeliki Fiedziukiewicz widziały już „Wiadomości Gródeckie”. Oglądając\nprzyniesione przeze mnie numery gazety, najbardziej zainteresowały się reklamą z koparką i zdjęciami, szczególnie, gdy rozpoznały na nich\nznajome osoby. Wypytywały\no dyktafon, na który nagrywałam rozmowę, bo o ile tablety,\nkomputery, telefony komórkowe są znanymi urządzeniami,\no tyle ten sprzęt był nieznany.\nRozmawialiśmy trochę o pracy dziennikarza, redaktora naczelnego, wydawaniu gazety.\nDowiedziałam się, że przydałby\nsię u nas kącik modowy.\nDorota Sulżyk: O czym można napisać w gazecie gródeckiej? Co opublikować?\n- Zdjęcia z panami, jak grają\nna gitarach; jak mama podlewa\nkwiatki; zdjęcie z rodziną;\nD.S.: A o czym nie można pisać?\n- O tym, że się biją; że ktoś wyrzuca śmieci do lasu (przy tej wypowiedzi głosy były podzielone,\nbo niektórzy twierdzili, że o tym\ntrzeba napisać); o tym, że ktoś\njest goły; nie można napisać o\ntym, jaki prezent chcemy dać, bo\nnie będzie niespodzianki;\nD.S.: Co najbardziej lubicie\njeść w przedszkolu?\n- Julia: zupę z jajkiem i kanapki czekoladowe; Lidka: schabowy i kluski; Michał: kluski; Hania: naleśniki; Julia: schabowy,\nkluski i zupa mleczna; Maja:\nschabowy, kluski i kanapki; (zdecydowanie wygrał schabowy).\nD.S.: A wiecie, kim już chcecie zostać w przyszłości? (który zawód jest waszym ulubionym?)\n- Julia: dziennikarką; Kornelia\ni Natalia: lekarką; Hania: w przyszłości chcę być modelką; Lidka: fryzjerką; Maja: motylem;\nMichasia i Kalinka: my też motylami, bo chcemy latać; Nina:\ndentystką; Michał: kosmonautą;\nPaweł: strażakiem; Tomek: żołnierzem; Krystian: kosmitą; Mikołaj: nindżą; Szymon, Filip, Michał: piłkarzem; Radek: jak dorosnę, chcę pracować w sklepie.\nD.S.: Dzieci w Waszym wieku\nmają bardzo fajne marzenia. O\n- Michał: chciałbym mieć jeepa; Szymon: a ja rajdówkę;\nTomek: a ja czołg; Julia: pieska\nbym chciała; Maja: ja też pieska;\nNatalka: a ja sukienkę; Hania:\nchciałabym do Parku Linowego\npojechać; Kornelka: chciałabym,\nżeby moja rybka miała przyjaciela; Grześ: chciałbym „Władcę ognia” z klocków lego; Maja:\nmotyla na pilota, na sterowanie,\nżeby latał; Nina: marzę o kotku;\nLidka: chciałabym, żeby mój\npokój był cały różowy; Radek:\nchciałbym mieć bardzo fajny\ndom; Michał: chciałbym stworzyć robota; Michał: chciałbym\nz mamą i tatą serfować.\nD.S.: Ale można też marzyć\no tym, żeby mieć fajną koleżankę…\nMaja: ale ja już mam fajną koleżankę.\n- Chcielibyśmy, żeby już był\nDzień Dziecka (mówią chórem).\nD.S.: A dlaczego czekacie na\nJulia: bo do przedszkola na\npiknik przychodzi mama i tata i\njest fajnie; Hania: bo będziemy\nmalować twarze; Michasia: będziemy skakać na dmuchańcach;\nRadek: będą dmuchane miecze,\nD.S.: Czy macie w domu jakieś zwierzątko, którym się\n- Michalina: mam papużki Romka i Romkę, karmię je,\nwczoraj myłam im podstawkę,\nsprzątam klatkę; Kornelia: mam\nrybkę Daisy, karmię ją, ale akwarium myją rodzice; Szymon: i ja\nmam rybkę Nemo; Julia; a moje\nwszystkie rybki zdechły; Sebastian: mój pies nazywa się Łatek,\nkarmię go; Michał: a ja mam psa\nSabę, karmię go i nalewam mu\nwodę; Radek: ja mam kota Kicię;\nKuba: mamy psa Leilę, ale opiekuje się nim siostra Kinga, mama\ni tata; Michał: My wszyscy mamy w przedszkolu wspólną rybkę, nazywa się Minionek.\nD.S.: Na pewno chodzicie na\nspacery po Gródku. Powiedzcie, co Wam najbardziej tu się\n- Hania: mi się podoba park,\nbo ma pośrodku placyk zabaw;\nJulia: mi się podoba fryzjer, bo\nmożna chodzić na plac zabaw,\nktóry jest obok; Radek: szkoła mi\nsię najbardziej podoba; Michał: a\nja lubię szkołę, bo w szkole jest\nkarate; Sebastian: zalew i plac zabaw nad nim; Paweł: Lewiatan,\nbo tam są takie miecze świecące; Michał; podobał mi się rajd\nsamochodowy w Gródku;\nD.S.: Czego Wam w Gródku\n- Basenu, Tesco, Biedronki, kina; Michał: więcej wody i łódek,\nHania: chciałabym, żeby w rzece\nD.S.: A jak się nazywa nasza\nrzeka, która przepływa przez\n- Wisła (jeden głos). – Nie, Wisła to w Warszawie (ktoś prostuje); - Zalew (jeszcze jedna propozycja); - Supraśl (ktoś wyjaśnia).\nD.S.: Mamy w naszej gminie\ndużo lasów. Co można robić w\n- Julia: moja babcia zbiera w\nlesie grzyby, takie żółte; Kornela: a ja wydaję z dziadkiem w lesie drzewa; Radek: a ja chodzę z\nmamą na spacery;\nD.S.: Słuchajcie, Gródek to\n- wieś (krzyczą jedni), - miasto\n(krzyczą drudzy); Lidka: Gródek\nD.S.: A czym się różni Gródek\nod takiej typowej wsi?\nMichał: Gródek to takie małe\nmiasto, z małego miasta nie trzeba nigdzie daleko wyjeżdżać, bo\njak pojedziesz daleko, to skończy się paliwo i nie wróci się do\ndomu. Hania: na wsi są barany,\nkury i byki; Julia: a mój wujek\nw Gródku ma kury i koguty; Radek: na wsi nie ma banku, poczty,\nszkoły; Kornelia: nie ma przedszkola; Hania: na wsi nie ma dużego i małego Lewiatana;\nD.S.: Wolicie wieś, czy miasto?\n- Maja: wieś, bo nie ma spalin; Radek: wieś, bo jest ciszej;\nHania: wieś, bo jest łąka, ogród,\nmożna sadzić warzywa;\nD.S.: Czy macie już w swoim\nwieku jakieś pasje, zainteresowania? Co lubicie robić?\nJulia: lubię śpiewać z panią Justynką i lubię biegać; Radek: lu-\nbię grać w piłkę i chodzić na spacery; Lidka: bawić się my little\npony; Szymon: grać w piłkę;\nD.S.: Cieszę się, że nie mówicie, że lubicie oglądać telewizor,\ngrać na komputerze…\n- Ja kocham telewizor; lubimy malować w tablecie; grać w\ngierki… - mówią chórem (no tak,\nZ przedszkolakami można by\nbyło rozmawiać jeszcze długo.\nNa wszystkie pytania mają swoje odpowiedzi. Ale trzeba coś\nzostawić na kolejne spotkanie.\nBezcenne jest usłyszeć chóralne dziecinne głośne: „ dzieeeeń\ndooobryyy!” i „doooo wiiidzeeeniaaa!”.\nNasze Koło Gospodyń Wiejskich Wsi Słuczanka\nNasze Koło założyłyśmy 7 marca 2016 r. Jesteśmy nowicjuszkami, dopiero zaczynamy działać. Chcemy się rozwijać, pokazywać\nnasze ukryte talenty, dążyć do zamierzonego celu. Naszym celem jest podtrzymanie starych tradycji obrzędowych, wykazanie się talentem kulinarnym, autorskim, aktorskim, itp. Pomysły już się rodzą, pokładamy też nadzieję na wspieranie nas ze strony GCK i Pana Wójta. Dziękujemy z góry i serdecznie pozdrawiamy. Dodatkiem do pozdrowień jest ten oto wiersz:\nChoć jesteśmy nowicjuszkami,\nDamy radę tu ze wszystkim.\nMy babeczki całkiem klawe,\nZaprosimy was na kawę,\nW swoim czasie będzie wszystko,\nTańce jakieś, teatr, disco.\nZaskoczymy Was Kochani,\nBo tu jest przewaga Pań,\nCo na imię mają Ania.\nBudynek świetlicy w Słuczance\nRozmowa z Barbarą Niczyporuk\nPrzewodniczącą Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Gródeckiej w latach 2012-2016\nBarbara Niczyporuk podczas wieczoru „Gródek nad Supraślą”\nDorota Sulżyk: Jakie działania udało się przeprowadzić\nTPZG podczas Twojej kadencji?\nBarbara Niczyporuk: Podczas mojej kadencji w latach\n2012 – 2016 udało się wydać\ndwie publikacje: Zbiór legend\nZiemi Gródeckiej autorstwa\nAdama Ciuńczyka –„ Znachor\nGródecki” oraz album ,,Gródek\nw starej fotografii – wydanie\ndrugie uzupełnione”. Zorganizowaliśmy rajd pieszy Szlakiem\nPowstania Styczniowego, retrospekcję Rudy i wycieczkę do\nKrólowego Mostu, wyjątkowy\nwieczór pt. „Gródek nad Supraślą”, który uświetnił swoją obecnością Profesor dr. hab. Uniwersytetu w Białymstoku - Pan Józef\nMaroszek. Od ubiegło roku mamy założone konto na fb i zaprojektowaną stronę stowarzyszenia\nNa początku tego roku, dzięki\ndobrej współpracy z dyrekcją Zespołu Szkół oraz GOPS- em pozyskaliśmy paczki żywnościowe\ndla 300-tu mieszkańców Gminy\nGródek. To tylko część działań,\njakie przeprowadziliśmy, było\nich naprawdę dużo i dotyczyły\nróżnych dziedzin życia.\nD.S.: Które z nich jest według Ciebie najważniejsze?\nB.N.: Nie potrafię powiedzieć, które było najważniejsze.\nWszystkie były ważne, inaczej\nbym się w nie nie angażowała.\nW każde wkładałam swoje serce i zaangażowanie. Poświęciłam wiele godzin na rozmowy,\nna pisanie wniosków na dotacje itd. Mam ogromną satysfakcję, że nie zrezygnowałam z pełnionej funkcji w czasie trwania\nkadencji, choć czasem bywało\ntrudno. Najważniejsze, że TPZG\njest ciągle aktywne i nie zamyka\nD.S.: Czy udało się zrealizować wszystkie plany?\nB.N.: Niestety nie i bardzo tego żałuję. Z powodu niedokończonych prac związanych z korektą tekstu, musieliśmy rozwiązać podpisaną umowę na dotację\nprzyznaną na wydanie ,,Monografii Gminy Gródek” autorstwa\npani Wiery Tarasewicz. Publikacji nikt jeszcze nie wydał, ponieważ jest to obszerny materiał, nad którym autorka ciągle\nD.S.: Czy istnienie takiego\nstowarzyszenia jak TPZG jest\nważne dla społeczności lokalnej?\nB.N.: Oczywiście, że ważne.\nŚwiadczą o tym wszystkie minione kadencje kolejnych Zarządów. Przypomnę, że Nasza\norganizacja ,,[…] wyrosła z zapotrzebowania i inicjatywy społecznej, zrzesza w swych szeregach na zasadzie dobrowolności\nosoby wyrażające chęć aktywnego działania na rzecz wszechstronnego rozwoju Ziemi Gródeckie […]”. To zdanie ze Statutu napisanego ponad 20 lat temu\njest ciągle aktualne. Lista członków zawiera ponad 80 nazwisk,\nale czynny udział w pracy społecznej (Zarząd nie wypłaca sobie wynagrodzenia) bierze kilka\nosób. Praca ta ma głęboki sens,\ndaje nam poczucie satysfakcji i\nzadowolenia. Na organizowane\nprzez nas wydarzenia przychodzą osoby, które interesują się\ntradycją historyczną regionu, ale\nteż i współczesnością. Swoimi\ndziałaniami wspieraliśmy m.in.\nZespół Szkół w Gródku, Para-\nfię Katolicką, Gminy Ośrodek\nPomocy. Wszechstronne działania TPZG trwale wpływają na\nrozwój społeczny, potwierdzając ważność istnienia stowarzyszania.\nD.S.: Twoja kadencja się\nskończyła, ale zostałaś wybrana do Zarządu Towarzystwa,\nczyli nadal będziesz wspierała\nswoim doświadczeniem działania TPZG?\nB.N.: To były pracowite cztery lata. Wiele się nauczyłam i\nzdobyłam spore doświadczenie\nw realizacji projektów z dotacji\nsamorządowych i unijnych. Dlatego nie rezygnuję z pracy w stowarzyszeniu. Zostałam wybrana\nna skarbnika, a to odpowiedzialna funkcja. Na szczęście jesteśmy w dobrej kondycji finansowej, możemy planować kolejne działania i projekty. Pozwól,\nże w tym miejscu podziękuję\nwszystkim instytucjom, darczyńcom oraz sympatykom TPZG za\nwspółpracę i życzliwość. Pragnę\nteż podziękować członkom mojego Zarządu za rzetelność w\nobowiązków oraz za wspieranie\ni pomoc w prowadzeniu stowarzyszenia. Dziękuję serdecznie.\nSkład Zarządu wybrany podczas Kongresu Sprawozdawczo – Wyborczego na nową kadencję, który odbył się 21\nmaja 2016 r.:\nPrzewodnicząca – Elżbieta Greś,\nZ-ca Przewodniczącej – Aleksander Karpiuk,\nSkarbnik – Barbara Niczyporuk,\nKanclerz – Danuta Garkowska\nCzłonek – Adam Ciuńczyk.\nUWAGA! MIESZKAŃCY GMINY GRÓDEK PRZYPOMINAMY,\niż zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 4 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2016 r. poz. 250), zwanej\ndalej ustawą oraz §4 pkt 1 Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Gródek, przyjętego uchwałą Nr\nXXV/185/12 Rady Gminy Gródek z dnia 26 października 2012 r., zmienionego Uchwałą Nr XXVII/196/12 Rady Gminy Gródek z dnia 29 listopada 2012 r. w sprawie zmian w Regulaminie utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Gródek:\nWłaściciele nieruchomości zapewniają utrzymanie czystości i porządku przez uprzątnięcie zanieczyszczeń z chodników położonych wzdłuż nieruchomości, przy czym za taki chodnik uznaje się wydzieloną część drogi publicznej\nW przypadku stwierdzenia niewykonania obowiązków wynikających z ustawy, Wójt Gminy Gródek wydaje decyzję nakazującą wykonanie obowiązku. Wykonywanie decyzji podlega egzekucji w trybie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966r.\no postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2014 r. poz. 1619, z późn. zm.).\nFot. Andrzej Kasperowicz\n7 maja 2016 r. Klub „Eurydyki” został zaproszony przez Towarzystwo Przyjaciół Sokola na wernisaż wystawy fotografa amatora Adama Ruduchy, który miał miejsce w Domu Ludowym\nw Sokolu. To był bardzo udany debiut Pana Adama – bardzo\nwrażliwego, 40-letniego mieszkańca Sofipola. Z przyjemnością obejrzałyśmy zdjęcia, które pokazywały dwa tematy: „Czar\nPodlasia” i „Mosty”. (Tamara Buraczewska)\nTym razem Grupa Gospodyń Gródeckich spotkała\nsię w ogrodzie Doroty Sulżyk. Gawędziłyśmy (tematów jak zwykle bez liku ze\nskubaniem kury włącznie),\nplanowałyśmy (a plan na\nczerwiec bardzo napięty),\nśmiałyśmy się i jadłyśmy\nsałatkowe i słodkie rarytasy. Przypomniałyśmy sobie, że to już rok minął,\nod kiedy została utworzona grupa, a więc spotkanie\nrównież jubileuszowe. (ds)\nNa centralnym przeglądzie 43 konkursu „Piosenka białoruska”\ndla przedszkoli, szkół podstawowych i gimnazjów, który miał\nmiejsce w Bielsku Podlaskim, dzieci z grupy „Śpiawaj dusza”:\nAdrian Daniluk i Natalia Aleksiejuk zdobyły wyróżnienia w\nkategorii klas IV – VI.\n12 maja w Cerkwi pw. Narodzenia Bogurodzicy miał miejsce\nkoncert Chóru Katedry Opieki\nMatki Bożej z Grodna w ramach\n„Hajnowskie Dni Muzyki Cerkiewnej”. Współorganizatorem\nwydarzenia było GCK w Gródku.\nW WALIŁACH DWORZE\n11 czerwca, godz. 1700, boisko w Waliłach Dworze\nwystąpią: zespoły działające przy GCK\ngwiazda wieczoru: PRYMAKI\nGrupa Gospodyń Gródeckich i Klub Eurydyki\nniedzielę 12 czerwca, o godz. 16.00\n11 czerwca, godz.\n1700, boisko wGCK.\nna szydełku, drutach.\nWeźcie też ze sobą swoje wydziergane prace.\nJak dbać o środowisko, jak docenić przyrodę, która nas otacza?\nO tym dowiedzieli się uczestnicy i widzowie imprezy pn. Dzień Ekologii, organizowanej w ramach projektu „MOBILNA SZKÓŁKA EDUKACJI EKOLOGICZNEJ W GMINIE GRÓDEK” 20 maja 2016 roku\nnad Zalewem w Zarzeczanach. Projekt zrealizowała Gmina Gródek\nwe współpracy z Gminnym Centrum Kultury w Gródku dzięki dotacji\nW ramach projektu zorganizowano 3 konkursy: plener malarski, mody\nz recyklingu i konkurs fotograficzny. Mógł w nim wziąć udział każdy,\npocząwszy od 4 –latków. Plener malarski zgromadził 20 uczestników,\nktórzy nieopodal zalewu malowali obrazy o tematyce „Moja przyroda”.\nWiększość prac oczywiście przedstawia zalew i jego piękną okolicę. Na\nkonkurs fotograficzny zgłosiło się 23 chętnych. Prace przedstawiające\n„Moją foto przygodę” przerosły oczekiwania organizatorów i komisji\nkonkursowej, która nie miała łatwej decyzji z wyborem najlepszych\nprac. Jednak nic nie było w stanie przebić konkursu MODA Z RECYKLINGU, który zakończył się profesjonalnym pokazem mody. Oczywiście modelami i modelkami byli uczestnicy, których zgłosiło się aż\n26. Najwięcej dzieci było w kategorii 4-8 lat. Podziwialiśmy przepiękne, wymyślne stroje, w które włożono ogrom pracy. Dzieci we współpracy z rodzicami stworzyły kreacje wzbudzające zachwyt. Zadbano\nteż o dodatki m.in. torebki, parasole, biżuterię, buty, czapki, opaski i\nkapelusze. Pytając każdego z osobna na temat użytych materiałów, najczęściej słyszałam o wykorzystaniu folii, folii bąbelkowej, papieru, plastikowych elementach, formach od babeczek, butelek, korków, pianki,\ngazet. Dzieci chętnie opowiadały o swoich strojach i prezentowały się\nna scenie. Niesamowity problem miały Dorota Sulżyk, Basia Niczyporuk i Milena Józwowicz z wyborem zwycięskich prac.\nNiezawodne Nadleśnictwo Waliły zorganizowało warsztaty, gry i zabawy edukacyjne dla publiczności. Wszystkie dzieci biorące udział były przeszczęśliwe, otrzymując dodatkowo ciekawe nagrody. Małgorzata Zbyryt zaprosiła również do namiotu Nadleśnictwa, w którym jego\npracownicy zadbali o dodatkowe atrakcje (m.in. malowanie kamieni –\nprawdziwy szał!). Swój pokaz przeprowadziła również Straż Graniczna – dzięki uprzejmości funkcjonariuszy dzieci mogły zwiedzić pojazdy służbowe, a także zobaczyć ciekawy pokaz tresury psa. W międzyczasie wystąpiły dzieci z zespołu KAZKA, BRAWO i BRAWO MINI\ni Śpiawaj Dusza.\nPiknik miał charakter imprezy rodzinnej, można było kupić lody, watę\ncukrową, zabawki itp., a także wziąć udział w różnych konkurencjach\norganizowanych przez GCK, w tym w quizie piłkarskim .Do wygrania\nbyły atrakcyjne nagrody m.in. gry na Xboxa ufundowane przez PZPN.\nZwycięzcy otrzymali atrakcyjne nagrody (aparaty fotograficzne, głośniki i słuchawki) oraz gadżety ekologiczne. Wszystkie uczestniczące\nw konkursach dzieci również otrzymały kolorowe plecaki ufundowane\nprzez firmę MPO. Zwieńczeniem imprezy było wspólne ognisko pod\nwiatą, które udało się zrealizować dzięki firmie Arhelan.\nBardzo dziękujemy wszystkim naszym partnerom i sponsorom za pomoc w realizacji tej rodzinnej imprezy.\n1 MIEJSCE : Michał Łukoszyk, Patrycja Popławska, Julia Grycuk\nWyróżnienia: Nela Nikołajuk i Bartek Kubiak\n1 MIEJSCE : Krzysztof Kochanowicz, Natalia Karłów i Katarzyna Samojlik\nWyróżnienia : Gabriela Ciuńczyk i Michał Martyniuk\n1 MIEJSCE : Sonia Nina Sulżyk, Agata Mytych i Maria Abramowicz\ni Zuzanna –Gabiec.\nHaradockija Nawiny CZERWIEC 2016\nWieści z GCK / Biblioteka\noraz umiejętność budowania przyjaznych relacji z rówieśnikami\ni z dorosłymi. Warsztaty polegały na aktywnej pracy młodzieży w\ngrupach, która w sposób praktyczny uczyła się zapobiegania i rozwiązywania konfliktów (domowych, szkolnych, pozaszkolnych).\nUczniowie prezentowali swoje prace oraz przedstawiali scenki\ndramowe dotyczące konfliktów. Ich pracę oceniali nauczyciele\nuczestniczący w warsztatach.: Irena Matysiuk, Krystyna Klimkiewicz, Anna Kondratowicz, Maria Mieleszko. Na zakończenie\nmłodzież obejrzała fragment filmu pt . „ Siła spokoju”. Warsztaty\nbardzo podobały się uczniom i nauczycielom, a przy okazji można było otrzymać pozytywną ocenę z języka polskiego.\nBiblioteka dziękuje pracownikom GCK w Gródku za pomoc w\nMalowane pieśniami patriotycznymi\nKsiążnica Podlaska-Biblioteka Publiczna Powiatu Białostockiego wspólnie z Starostwem Powiatu Białostockiego oraz Stowarzyszeniem Bibliotekarzy Polskich ogłosiła konkurs powiatowy\n„Malowane pieśniami patriotycznymi”. Konkurs był skierowany\ndo uczniów kl. IV i V Szkoły Podstawowej. Biblioteka Publiczna w Gródku również przystąpiła do konkursu. Gródek na etapie\npowiatowym będą reprezentowały dzieci pani Iwony Lech, które\nwykonały prace plastyczne do wiersza „Serce w plecaku”. Uczestników konkursu : Natalię Wieliczko kl. V a, Agatę Mytych kl. V\nb, Gabrielę Chwojko kl. IV a, Jakuba Bućko kl. V a, biblioteka w\nGródku nagrodziła dyplomami i upominkami książkowymi. Prace dzieci zostały przekazane do Książnicy Podlaskiej.\nWszystkim uczestnikom życzymy sukcesu na eliminacjach powiatowych, które odbędą się w listopadzie b.r.\nW stronę zgody - warsztaty gimnazjalne\nJak co roku, Biblioteka Publiczna w Gródku przygotowuje szereg działań edukacyjnych i czytelniczych w ramach Ogólnopolskiego Tygodnia Bibliotek. W tym roku 16 maja gościliśmy dr\nnauk hum. Małgorzatę Iwanowicz – nowoczesną edukator dzieci\ni młodzieży, specjalistkę od nowatorskich metod kształcenia, socjoterapeutkę, autorkę książek, która od lat prowadzi warsztaty na\nterenie całej Polski. Biblioteka współpracuje z panią Małgorzatą\nod dawna. Jej zajęcia są bardzo ciekawe i pozytywnie odbierane przez uczniów. Na nasze zaproszenie przeprowadziła warsztaty edukacyjne z młodzieżą gimnazjalną. Uczestniczyli w nich\nuczniowie z I i II kl. Głównym zadaniem zajęć było pogłębienie\nwiedzy na temat konfliktów i towarzyszącym im złym emocjom\nGrupa Gospodyń Gródeckich serdecznie zaprasza na\n9 czerwca, godz. 1700,\nzajęcia: „Ciekawostki z życia gadów”, „Akwaria nie tylko dla ryb”\noraz „Dotknij czaszki lwa i myszy”. Na Wydziale Matematyki i Informatyki odbył się wykład połączony z prezentacją i ćwiczeniami\npraktycznymi „Czy linia prosta zawsze jest prosta?”. W Instytucie\nChemii dzieci weszły do laboratoriów i uczestniczyły w „Spotkaniu\nz ciekawą chemią” oraz „Chemicznym wehikule czasu”. Dzięki zaproszeniu dr hab. Anety Petelskiej, głównego koordynatora festiwalu, wszyscy wrócili pełni naukowych wrażeń. (ag)\nFot. Alina Gościk\n11 maja po południu Clemens – wolontariuszka przebywająca w Zespole Szkół w Gródku w ramach wolontariatu europejskiego Erasmus+\nzaprosiła uczniów, ich rodziców, nauczycieli oraz przyjaciół szkoły\nna spotkanie z kulturą, sztuką, historią i kuchnią francuską. W przygotowaniu wieczoru pomogły trzy wolontariuszki z Francji i jedna z\nHiszpanii pracujące w przedszkolu w Michałowie i w Białymstoku.\nSpotkanie rozpoczęło się hymnem francuskim zagranym przez Annę Sophię Papai i Clemens na skrzypcach i altówce. Następnie zaprezentowali się uczniowie klasy II w piosence „Frere Jacques, Frere\nJacques”, czyli „Panie Janie”. Później Clemens przeprowadziła quiz\nze znajomości ogólnej wiedzy na temat Francji. Wszyscy, zarówno\ndzieci jak i dorośli, świetnie poradzili sobie z odpowiedziami na pytania przygotowane przez wolontariuszkę. Dalsza część spotkania to\npodróż po Francji dzięki prezentacji multimedialnej. Najciekawsze\nokazały się okolice Brestu – miasta w północno – zachodniej części\nFrancji, w regionie Bretania. Obok tejże miejscowości tuż nad Oceanem Atlantyckim mieszka Clemens (z okien jej domu rodzinnego\nPóźniej zespół Kazka zaprezentował się w piosence francuskiej śpiewanej po raz pierwszy w kanonie, a przygotowanej przez Clemens,\npanią Kasię i panią Marysię. Kolejnym utworem była „Kupalinka”\nzaśpiewana przy akompaniamencie gitary, na której zagrała Agata\nMytych oraz altówki, na której grała wolontariuszka.\nNa zakończenie wszyscy mogli skosztować potraw z kuchni francuskiej, wśród których największą popularnością cieszyły się niezwykle\ncieniutkie naleśniki, czyli crepes.\n18.05.2016r. w Centrum im. Ludwika Zamenhofa w Białymstoku\nuczniowie klas IV-VI uczestniczyli w zajęciach „Architektura sakralna”, w trakcie których poznali religie i wyznania przedstawicieli zamieszkujących od wieków Podlasie: katolicyzm, prawosławie, protestantyzm, islam i judaizm. Uczniowie zdobyli podstawową wiedzę\no budownictwie sakralnym i symbolach religijnych, poszerzyli słownictwo związane z architekturą. Poznali też odpowiedzi na pytania:\ndlaczego cerkiew ma kopuły, a kościół strzeliste wieże?, co to jest\nminaret?, gdzie modlą się Żydzi? Na zakończenie zajęć uczniowie\nbudowali wybrane przez siebie świątynie z klocków LEGO.\nDodatkową atrakcją były gry i zabawy w sali, w której uczniowie\nćwiczyli logiczne myślenie, rozwijali zdolności manualne, refleks i\npamięć. Do dzieci dyspozycji były zabawki kreatywne, m.in.: teatrzyk\nz ręcznie szytymi lalkami, labirynt, krzywe zwierciadła, magnetyczne ściany, zestawy do ćwiczeń zmysłów i intelektu oraz zabawki do\ntreningu koordynacji ruchowej. W trakcie zajęć uczniowie poznali również historię powstania międzynarodowego języka esperanto\noraz ciekawostki z życia Ludwika Zamenhofa. Wyjazd odbył się w\nramach projektu edukacyjno- profilaktycznego „W poszukiwaniu podobieństw i tolerancji”, którego koordynatorami są panie Alina Gościk i Monika Jaroszuk. (ag)\n15 kwietnia 2016 r. uczniowie klasy III a ze swoją wychowawczynią\nMarią Abramowicz uczestniczyli w wycieczce na granicę państwa w\nBobrownikach. Zwiedzili przejście graniczne i poznali pracę funkcjonariuszy Straży Granicznej. Wycieczka była bardzo ciekawa, dzieci z\nUczniowie klas czwartych z wychowawcami p. Aliną Gościk i p.\nMoniką Jaroszuk oraz rodzicami uczestniczyli w XIV edycji Podlaskiego Festiwalu Nauki i Sztuki. Uczniowie wzięli udział w warsztatach, wykładach i pokazach, które odbyły się w nowym kampusie\nUniwersytetu w Białymstoku. W Instytucie Biologii przeprowadzono\n11 maja 2016 r. w Białymstoku odbył się rejonowy etap Konkursu\nPiosenki Białoruskiej. Nasz szkolny zespół „Kazka” zajął II miejsce\ni tym samym zakwalifikował się do centralnych eliminacji konkursu w Bielsku Podlaskim. W tegorocznym Konkursie Piosenki Białoruskiej „Biełaruskaja Pieśnia” ( etap ogólnopolski) nasz szkolny\nzespół „Kazka” uplasował się na III miejscu! Konkurs odbył się 24\nmaja 2016 roku w Bielsku Podlaskim. Dzieci pracują pod kierunkiem\npani Marii Abramowicz i Katarzyny Kokieć. Nasi uczniowie dali z\nsiebie wszystko, a nawet więcej - gratulujemy! (Maria Abramowicz,\n20 maja 2016r. uczniowie klasy II b (wych. A. Siegieńczuk) oraz\nklasy IIIa (wych. M.Abramowicz) wraz z rodzicami i opiekunem p.\nJustyną Durek wzięli udział w wycieczce do Szkółki Leśnej Lipnik.\nPodczas ciekawych zajęć edukacyjnych, prowadzonych przez leśnika\np. Małgorzatę Zbyryt, dzieci uczyły się dostrzegać zagrożenia wy-\nFot. Maria Abramowicz\ndużym zainteresowaniem słuchały sierżanta SG, pana Jana Łotysza,\nktóry opowiadał o swojej pracy. W zwiedzaniu przejścia granicznego\npana Jana wspierały funkcjonariuszki SG - st. chor. Andżelika PasekMąka i chor. sztab. Anna Borawska. Dziękujemy!\nTrzecioklasiści biorą udział w projekcie edukacyjnym pt. „Ludzie\ni ich pasje”, dlatego kolejne spotkanie z panem Jankiem odbędzie się\nna stadionie w Zarzeczanach, ponieważ jego pasją jest praca trenera piłki nożnej.\nnikające z nadmiernej eksploatacji środowiska i uświadamiały sobie\npotrzebę ochrony lasów. Zajęcia z uczniami urozmaicone były konkursami wiedzy o lesie, wspólnym ogniskiem przygotowanym przez\nleśnika p. Roberta Wąchockiego i zabawami ruchowymi. Wszyscy\nuczniowie otrzymali od leśników książki edukacyjne o lesie, a zwycięzcy konkursu nagrody. Wycieczka zorganizowana była w ramach\nprojektu edukacyjno – środowiskowego pt. „Gminny eko – tydzień\nmłodego przyrodnika”, realizowanego przez Zespół Szkół w Gródku\nze środków WFOŚiGW w Białymstoku. Dziękujemy Nadleśnictwu\nWaliły za pomoc w zorganizowaniu wycieczki.\nKoordynatorzy działania: Maria Abramowicz, Anna Siegieńczuk\nSłoneczny wtorkowy dzień. Uczniowie pierwszej klasy gimnazjum wyruszają śladami naszej\nprzedwojennej historii ludności żydowskiej z\nGródka. Pierwszy przystanek – Ośrodek Zdrowia. Michał, Damian i Kamil opowiadają o legendarnym lekarzu – Lwie Cukiermanie. Po\nnich Sebastian, Bartek i Damian przybliżają informacje o przedwojennych fabrykach. Idziemy\ndalej, zatrzymujemy się naprzeciwko poczty. Tu\nSonia wciela się w postać Luby Januszkiewicz,\nktóra snuje opowieść o swojej miłości do Żyda. Za chwilę Serafin, Michał i Henryk mówią\no gródeckim getcie. Mijamy miejsce, w którym\nznajdowała się restauracja u Lizy. Kierujemy\nsię na ulicę Cmentarną. Tu była restauracja u\nFejgi, opowiadają o niej Karolina, Ada i Wiktoria. Na końcu ulicy Weronika i Natalia przekazują informacje o szkołach. I znów jesteśmy\nna ulicy Chodkiewiczów, nagle przed naszymi\noczami ukazuje się apteka Szulklapera. Maja, Karolina i Dagmara prezentują buteleczki\nz różnymi lekami. Po kilku minutach jesteśmy\nprzed domem Josefa Abramickiego, Leonarda\nda Vinci przedwojennego Gródka, jak mówią\no nim Grzegorz, Kamil i Patryk. Robimy sobie\nwspólne zdjęcie, wszak Abramicki był także fotografem. Spoglądamy w kierunku parku, a tam\nJulia i Sylwia zapraszają do kupna różnych towarów. I ostatni punkt naszej wycieczki – GCK.\nDzięki opowieści Kayi i Anety przenosimy się\nPrzed domem Josefa Abramickiego\ndo synagogi. Wracamy do szkoły. To była nasza próbna wycieczka do miejsc, których już\nnie ma. Następny spacer, na który zapraszamy\nmieszkańców naszej miejscowości, odbędzie\nsię w połowie czerwca.\nWycieczka opracowana przez uczniów przy\npomocy nauczycieli: Ireny Matysiuk, Aleksandra Karpiuka, Anny Kondratowicz i Elżbiety\nRomańczuk jest elementem warsztatów w ramach „Szkoły Dialogu” – programu edukacyjnego fundacji Forum Dialogu, realizowanego od\n2008 roku, którego celem jest poszerzanie wiedzy uczniów na temat wielowiekowej obecności Żydów w Polsce oraz ich wkładu w rozwój\nspołeczny, kulturalny i gospodarczy naszego\nkraju. Uczestniczące w projekcie szkoły otrzymują tytuł SZKOŁY DIALOGU. Sprawozdanie\nz wycieczki weźmie udział w konkursie. Ciekawe informacje o dziedzictwie żydowskim w\nGródku można odnaleźć na portalu Wirtualny\nSztetl:http://www.sztetl.org.pl/pl/article/grodek/5,historia/ Irena Matysiuk\nFot. Hanna Zielińska\nTu była restauracja u Fejgi...\nChłopcy opowiadają o lekarzu Lwie Cukiermanie\n... a tu apteka Szulklapera\nNa miejscu dzisiejszego GCK była niegdyś synagoga\nOkruchy historii Ziemi Gródeckiej (10)\nW 1945 roku z powodu braku\nfunduszy nie dało się przeprowadzić remontu poczty w Gródku, ani\nzaplanować kredytów na utrzymanie doktora, akuszerki, dezynfektora. W tym samym roku, w listopadzie, na posiedzeniu GRN zrodził\nsię pomysł, żeby zrobić remont w\nbudynku na ulicy Fabrycznej (były\ndom Lwa Cukiermana) i przenieść\ndo tego budynku Urząd Gminy.\nProjekt przyjęto jednogłośnie, do\nrealizacji nie przystąpiono.\nZanim wyremontowano budynek po lekarzu Cukiermanie na potrzeby Ośrodka Zdrowia, pomocy\nlekarskiej mieszkańcy Gródka i\nokolic mogli uzyskać w różnych\nmiejscach, mając na myśli czasowe umieszczenie felczerów i lekarzy. Tuż po wojnie, pierwszy Punkt\nLeczniczy znajdował się w domu\nWaraksowej na rogu ulic Koszarowej i Chodkiewiczów. Pracowała tam kobieta lekarz. Pomagał jej,\nprzyjmując pacjentów w domu w\nZarzeczanach, felczer Owsiejczyk.\nPomocy mogli oni udzielać mizernej, bo po wojnie brakowało medykamentów i ludzie raczej leczyli się\nNa sesjach Gromadzkiej Rady\nNarodowej w Gródku pojawiały\nsię wnioski i uchwały związane z\numiejscowieniem ośrodka zdrowia,\nktórego ciągle w Gródku brakowało. Zaproponowano umiejscowienie\ngo w poniemieckim budynku (b.\nDekintesza, potem w tym budynku\nbyło przedszkole, jeszcze później\nKomitet Gromadzki PZPR) i wystąpienie z prośbą do Powiatowej\nRady Narodowej o przysłanie lekarza. Potem okazało się, że propozycje te nie przyniosły oczekiwanych\nrezultatów. Kolejne zgłaszane przez\nradnych wnioski dotyczyły przygotowania mieszkania dla położnej,\nzorganizowanie apteki na terenie\ngminy, o przydzielenie akuszerki\nFot. archiwum Raisy Dylko\nSłużba zdrowia w powojennym Gródku\ni dentystki. Wnioski długo czekały na wprowadzenie ich w życie.\nW lutym 1949 roku zaproponowano na ośrodek zdrowia pożydowski dom (b. Wajsa), położony przy\nulicy Białostockiej (obecnie Chodkiewiczów 25). Zgłoszono wnioski\ndotyczące lecznicy weterynaryjnej.\nCiekawostką była kolejna propozycja w sprawie Domu Ludowego,\nbo powzięto uchwałę, że na odbu-\ndowę DL w Gródku przyznaje się\ndom po b. Cukiermanie, położony\nprzy ulicy Fabrycznej. W październiku 1957 roku do Gródka trafiła\ninformacja, że w powiatowym budżecie na rok 1958 ujęto sumę 450\ntys. zł na kapitalny remont domu po\nCukiermanie docelowo na ośrodek\nzdrowia (w 1955 roku padła też propozycja wybudowania w tym miejscu hali sportowej) oraz 560 tys. zł\nna budowę szkoły w Gródku ( potem uzyskano\npotwierdzenie o ujęciu w budżecie kwoty 3,5\nmln zł na remont i budowę ogółem). Nareszcie\nodgórne czynniki zwróciły uwagę na gródeckie\nwołanie i w następnym roku rozpoczęto budowę\nniezbędnych dla mieszkańców obiektów.\nPrzez krótki okres mieszkańcy mogli uzyskać\npomoc medyczną w ośrodku zdrowia mieszczącym się u zbiegu ulic Zamkowej i Chodkiewiczów (dom b. Wajsa). W końcu lat pięćdziesiątych leczył w Gródku lekarz Mirosław Antonienko. Pomagała mu pielęgniarka Helena Sawicka. W 1959 roku na jego miejsce przyszedł\nfelczer Mikołaj Mojsak, zaraz potem Adam Pawiński. Po nim pracę w charakterze kierownika\nplacówki medycznej rozpoczęła lekarz Eugenia\nPuc. Miejscem pracy był wówczas budynek poszpitalny – tzw. „ogiernia” (kierownikiem była\nlek. med. Eugenia Puc, ośrodek obejmował zasięgiem Punkty Zdrowia w Królowym Moście,\nZubkach, Załukach, gdzie pracowali felczerzy),\nOd lipca 1959 roku przyszła do Gródka pracować w charakterze starszej pielęgniarki Raisa\nDylko, a w 1960 roku felczer Anatol Markiewicz. W tym czasie służby medyczne wreszcie\nprzeniesiono do stałej siedziby i Ośrodek Zdrowia w Gródku rozpoczął swoje funkcjonowanie przy ulicy Fabrycznej, w wyremontowanym\nbudynku po Lwie Cukiermanie. Nowy budynek\nOśrodka Zdrowia oficjalnie oddano do użytku w\n1961 roku. Koszt kapitalnego remontu domu po\ndoktorze Cukiermanie zamknął się kwotą 1150\ntys. złotych. Powstał w nim gabinet ogólny, poradnia dla dzieci zdrowych i chorych, gabinet\nzabiegowy i stomatologiczny. Zorganizowano\nlaboratorium analityczne dla potrzeb ośrodka i\npodległych mu punktów zdrowia.\nW 1963 roku zatrudniono drugiego lekarza\nstomatologa, organizując równocześnie dwa dodatkowe gabinety stomatologiczne – w SP w\nGródku i w Zubkach. W 1964 roku zatrudniono\nlekarza ginekologa, organizując tym samym poradnię dla kobiet. Zebrano składki w wysokości\n60 000 zł na zakup aparatu rentgenowskiego,\nktóry miał zostać oddany do użytku ludności w\nI kwartale 1965 roku. W 1964 roku ilość porad\nudzielonych przez lekarza i felczera przekroczyła liczbę 15 000 osób. W 1963 roku pełna nazwa\ninstytucji brzmiała: „WYDZIAŁ ZDROWIA\nPPRN W BIAŁYMSTOKU OŚRODEK ZDROWIA W GRÓDKU”. Obsadę stanowili: 1 lekarz\nmedycyny, 1 felczer, 1 lekarz dentysta, 2 pielęgniarki dyplomowane, 1 pielęgniarka młodsza,\n1 laborantka, 1 pomoc dentystyczna, 1 pomoc\nds. higieny, 1 położna gromadzka.\nByły też Punkty Felczerskie w Królowym Moście, Załukach i Zubkach. Społeczeństwo gminy\nGródek dotkliwie odczuwało potrzebę przybliżenia usług służby zdrowia w zakresie profilaktyki i leczenia gruźlicy, ponieważ z dojazdem na\nbadania rentgenowskie do Białegostoku wiązały\nsię koszty i uciążliwości dojazdu koleją. Posta-\nnowiono więc zebrać od mieszkańców i instytucji 50% funduszy potrzebnych na zakup aparatu\nrentgenowskiego dla Ośrodka Zdrowia w Gródku i zwrócić się do Prezydium Powiatowej Rady\nNarodowej w Białymstoku o dotację pieniężną\nw wysokości następne 50%. 26 marca 1963 roku\npowołano Społeczny Komitet Funduszu Lecznictwa Wiejskiego, w skład którego weszli liderzy życia społecznego i gospodarczego: Jerzy\nNaliwajko – kierownik Spółdzielni Stolarskiej\nw Gródku, Anatol Kondrusik – kierownik Zakładów Dziewiarskich, Józef Muszyński – robotnik\nZakładów Dziewiarskich, Konstanty Rogaczewski – robotnik Zakładów Dziewiarskich, Eugenia Puc – kierownik Ośrodka Zdrowia, Aleksander Dziermański – Przewodniczący GRN\nw Gródku, Jerzy Dylko – kierownik Kaflarni\nw Gródku, Eugeniusz Matejczuk – wiceprezes\nGS w Gródku, Paweł Kondrusik – kierownik SP\nw Gródku, Kazimierz Przesmycki – kierownik\nPiekarni w Gródku.\nW 1966 roku kierownikiem Ośrodka Zdrowia\nw Gródku został Ryszard Mońdziel. W 1967 roku\nw gminie posumowaniu uległy niektóre sprawy.\nI tak, stwierdzono, że w Gródku utknął między\ninnymi temat uruchomienia rentgena (aparat zakupiono ze zbiórki społecznej – zebrano kwotę\n60 tys. zł – i dotacji wojewódzkiej, ale mieszkańcy tylko przez kilka lat korzystali z możliwości\nprześwietleń z powodu warunków lokalowych,\na dokładniej miejsca oraz przeszkolonej kadry\ndo obsługi; aparat wywieziono do Białegostoku\ndo przychodni przy ulicy Słonimskiej; był tam\ndo 2005 roku).\nBudynek przy ul. Fabrycznej po wojnie nie\nmiał dachu. Wykonano dach i przeprowadzono\nremont wewnątrz, wstawiając piece kaflowe do\ncelów grzewczych. Po kilku latach administrator\ngródeckiego Ośrodka Zdrowia, Terenowy Zakład\nOpieki Zdrowotnej w Białymstoku, podjął decyzję o wykonaniu instalacji centralnego ogrzewania. Ośrodek przeniesiono na czas remontu do\nbaraku przy ulicy Fabrycznej między blokiem\nmieszkalnym a posesją Wawreniuków. Remont\ntrwał rok. W tym czasie do pracy w Gródku zaczął dojeżdżać lek. med. Jerzy Geniusz, specjalizujący się potem w pediatrii. Jako pierwszy specjalista w tej dziedzinie wniósł bardzo wiele cennych dokonań w szerzenie profilaktyki i leczenia\nwśród dzieci. Pracował w Gródku około 10 lat.\nKolejne większe remonty wykonywane były\njuż po przekazaniu Ośrodka dla jednostki samorządu terytorialnego, czyli gminy. Budynek po\nzainstalowaniu c.o. miał kotłownię w budynku\ngospodarczym. Był tam garaż przypisany do\nmieszkań znajdujących się nad przychodnią oraz\ngaraż na karetkę. Karetka w Gródku na zlecenie\nTZOZ zaczęła pracować od 1976 roku z uwagi\nna potrzeby pracy w terenie lekarzy i charakter\npracy pielęgniarek środowiskowych. Kierowcami byli p. Konończuk z Michałowa, a potem do\nodwołania Wiktor Buraczewski.\n„W lipcu 1999 roku zamknięte zostały dwa\nośrodki zdrowia w gminie Gródek – jeden w\nKrólowym Moście, drugi w Zubkach Białostockich. Kasy chorych ustaliły normy, że na jednego lekarza przypada 2,5 tys. pacjentów, ale nie\nmniej niż 1,5 tys. osób. Wójt gminy Gródek, rozumiejąc trudną sytuację pacjentów, zaproponował przewozić osoby starsze i schorowane do\nlekarza do Gródka. Służyć do tego będą autobusy szkolne. Oczywiście będzie to bezpłatne. To\nnie jedyny problem finansowy w gminie, związany ze służbą zdrowia. Gmina musi częściowo\nopłacać karetkę zdrowia, dowożącą pacjentów\ndo lekarza. Z powodu niedoboru środków z dotacji państwowej w budżecie Kolumny Transportu sanitarnego, dyrektor zakładu podjął decyzję,\nże funkcjonowanie karetki będzie zabezpieczał\ntylko przez dwa dni [...]”(„Dzień dobry Białystok” dodatek „Gazety Współczesnej” Nr 108 z\ndnia 8 września 1999 roku.)\nW Gródku przez długie lata pracowały prawie ciągle te same pielęgniarki. Były to: Raisa\nDylko i Luba Cywoniuk, Mirosława Petelska-Klimowicz, Helena Matejczuk, Krystyna Rożko, Maria Szatałowicz, Ewa Zabłocka i położne: Łucja Jackiewicz, a następnie Mirosława\nKarpiuk. W laboratorium analitycznym długo\npracowała Maria Martonik, potem Halina Kalinowska. Obecnie przyjeżdżają laboranci z Łap,\nco wynika z zawartych umów.\nPrzez długie lata pacjentom z Gródka i okolic\npomocy dentystycznej udzielali Wanda i Marian\nMickiewiczowie. Po zmianach personalnych,\npracę w Ośrodku Zdrowia od roku 1983 podjęła Elżbieta Staszyńska-Picewicz, która prowadzi\ngabinet stomatologiczny do dziś.\nW 1998 roku odeszła na emeryturę Raisa Dylko. W tym czasie lekarzem w Gródku była lekarz medycyny Irena Czerwińska. Pracował w\ndalszym ciągu Anatol Markiewicz. W celu uzupełnienia załogi zatrudnione zostały dwie młode\nlekarki: Agata Hoły i Irena Makac-Karpiuk. W\nnastępnych latach zmieniła miejsce pracy doktor Czerwińska, kierownikiem Ośrodka została dr Marciniak. Odszedł Anatol Markiewicz,\npozostały do dziś Agata Hoły i Irena Karpiuk.\nReorganizacja służby zdrowia w Polsce nie\nominęła także Gródka. Z dniem 1 stycznia 2001\nroku Ośrodek Zdrowia w Gródku został sprywatyzowany. Przyjął nazwę Niepubliczny Zakład\nOpieki Zdrowotnej „Ośrodek Zdrowia w Gródku” i przeszedł w ręce Agaty Hoły i Ireny Makac-Karpiuk; nieruchomość pozostaje we władaniu gminy. Stanowisko kierownika placówki\nobjęła doktor Agata Hoły i piastuje je do chwili\nobecnej. Do 2011 roku pomagał przyjmować\npacjentów lek. med. Jacek Koffman. Od maja\n2011 roku nie ma w Ośrodku laboratorium. Jeden raz w tygodniu przyjeżdża laborantka z laboratorium przy ulicy Słonimskiej w Białymstoku\nw celu pobrania analiz.\nAdrian, wnuk Ruwina\nW tym miejscu był kiedyś dom przodków Adriana\n90-tych latach zjawił się starszy\nczłowiek, był to Pan Ruwin Goszczyński, który przyjechał z Argentyny i zamieszkał w wynajętym pokoju państwa Kotów. Codziennie\np. Ruwin odwiedzał moją mamę\nAnnę Matejczuk, wspomnieniom,\nopowiadaniom nie było końca. Kiedy mama poczęstowała go kuglem,\nto był bardzo wzruszony, jadł i pła-\nwyjechał do Kanady, syn doktora Lwa Cukiermana, syn gródeckiego aptekarza, Małka – przedszkolanka, która w 1941 roku wyjechała na Białoruś oraz Mosze i\nEczy Siemion – małżeństwo, które\nuciekło do Związku Radzieckiego\nwraz z wycofującą się Armią Czer-\nstoszałe domy żydowskie został\nprzez władze gminne sprzedany.\nKupujący domy rozbierali je i na\nnowo składali w miejscu swoich\ndomów zniszczonych przez wojnę.\nPan Ruwin odwiedzał Gródek kilka razy, od jego ostatniego pobytu\nminęło już prawie 20 lat.\nwoną. Rodzina Siemionów wróciła po wojnie do Polski, mieszkała\nw Łodzi, w Warszawie, a w 1986\nroku wyjechała do Izraela, w latach 90-tych kilka razy odwiedziła Gródek.\nMinęło kilkadziesiąt lat od zakończenia wojny i któregoś lata w\nNiewielka gródecka uliczka\nPrzechodnia. Po jednej stronie\nstoi kilka bloków wybudowanych\nw miejscu drewnianych domków,\na po drugiej stronie uliczki stoją\nbrzydkie blaszane garaże. Za tymi\ngarażami na niewielkiej działce\nstał drewniany dom z ogródkiem\nwarzywnym i jabłonią, rodzącą\nprzepiękne czerwone jabłka. W\ntym domu mieszkała żydowska\nrodzina Państwa Goszczyńskich,\nw której przed I wojną światową\nurodził się chłopiec, którego nazwano Ruwin. Kiedy Ruwin miał\n4 latka, zmarła jego matka, a kiedy ukończył lat 17, ojciec wysłał\ngo do kuzynów mieszkających w\nArgentynie. W roku 1939 wybucha II wojna światowa, najpierw\nniemiecki okupant w 1942 r. tworzy w Gródku żydowskie getto, a w\n1943 wszystkich ( przypuszczam,\nże kilka tysięcy ) mieszkających\ntu Żydów wywiózł do Treblinki,\ngdzie zostali zamordowani i spaleni\nw obozie zagłady. Rodzina Goszczyńskich podzieliła los swych rodaków. Uratowało się zaledwie sześciu Żydów gródeckich: Pan Józef Abramicki – fotograf, fryzjer,\nktóry wrócił po wojnie z Treblinki,\nsprzedał swój dom i po kilku tygodniach mieszkania w naszym domu\nkał, bowiem taką żydowską potrawę jadał w swoim rodzinnym domu w Gródku przed wyjazdem do\nArgentyny. Widziałam jak często\nprzychodził na miejsce, gdzie stał\njego dom rodzinny i długo tam\nprzebywał. Dom Goszczyńskich\nocalał po wojnie i jak inne opu-\n13 maja odwiedził mnie bardzo\nprzystojny, o semickich rysach twarzy wnuczek pana Ruwina, pan Adrian Goszczyński w towarzystwie\nnauczycielki gródeckiej szkoły pani Ireny Matysiuk. Pan Adrian zna\njęzyk francuski, więc mogłam mu\nwyczerpująco odpowiadać na jego\nliczne pytania, oczywiście dotyczące gródeckich Żydów. Poczęstowałam gości herbatą i odmrożonym rano tego dnia świątecznym\nciastem, Adrian powiedział, że takie ciasto je po raz pierwszy w życiu, ale mu bardzo smakuje. Potem poszliśmy na spacer po ulicach\nGródka, ja oczywiście na wózku inwalidzkim. Pan Adrian zrobił zdjęcie zarośniętej krzakami działki,\ngdzie stał dom jego przodków oraz\nfotografował pożydowskie domy.\nBardzo się wzruszyłam, kiedy przy\npożegnaniu p. Adrian mnie objął\ni pocałował. Pani Irena zawiozła\nnaszego gościa na zdewastowany cmentarz żydowski, na którym\ncudem ocalało od barbarzyńców\nkilka macew. Kiedy przyjeżdżał\ngo Gródka p. Ruwin, woziłam go\nswoim samochodem kilkakrotnie\nna kirkut i wśród ocalałych macew\nznalazł macewy swoich dziadków.\nPan Adrian Goszczyński przyjechał\ndo Polski jak wielu Żydów rozsia-\nnych po świecie, aby uczestniczyć\nw marszu żywych w Oświęcimiu\nw rocznicę wyzwolenia tego obozu\nzagłady przez Armię Czerwoną. W\ntym obozie hitlerowcy spalili ponad milion Żydów, jak również setki tysięcy Polaków i ludzi innych\nnarodowości. Do Oświęcimia przyjeżdża co roku bardzo dużo żydowskiej młodzieży, aby uczcić pamięć\nswoich przodków, a pan Adrian\nprzyjechał do Gródka, aby odwiedzić miejsce, gdzie urodził się jego\ndziadek i inni krewni, jest to bardzo\ncenne i szlachetne z jego strony.\nKiedy pan Adrian odszedł, spojrzałam na leżące na stole dorodne\nczerwone jabłko i przypomniała mi\nsię historia z czasów okupacji, ale\njeszcze przed utworzeniem getta.\nMieszkałam dwa domy dalej od domu krewnych pana Adriana i rosła\ntam jabłoń z czerwonymi jabłkami, często zatrzymywałam się przy\npłocie i patrzyłam na nie. Któregoś\nrazu otrzymałam od mieszkającej\ntam Pani takie piękne 2 jabłka. Bardzo żałuję, że nie dałam mojemu\ngościowi tego czerwonego jabłka,\nktóre kiedyś podobne otrzymałam\nod jego krewnej.\nMinęło tak dużo lat od wojny i\nteraz na ulicach Białegostoku można spotkać namalowane swastyki –\nznak hitlerowców, których celem\nbyła zagłada nas wszystkich, miała zostać garstka przeznaczona do\nniewolniczej pracy na rzecz hitlerowskich Niemiec. Ci co malują te\nswastyki i niszczą pomniki tych,\nktórym zawdzięczają życie, nie rozumieją, albo nie chcą zrozumieć\nnas starych, którzy przeżyli gehennę niemieckiej okupacji. To żołnierze polskiej Armii pod dowództwem Generała Berlinga walcząc\nu boku żołnierzy Armii Czerwonej\nzanieśli polską flagę spod Lenino\ndo Berlina, to oni nas bezpośrednio\nwyzwolili spod okupacji hitlerowskiej, to oni wygasili dymiące kominy Oświęcimia i innych obozów\nzagłady. Nie zapominajmy o tych,\nco odeszli, umarli, oni żyją, póki\nRemont domu drewnianego – cz.1\nDom, jako maszyna do mieszkania wymaga regularnej konserwacji. Z racji wysokich kosztów budowy chcielibyśmy, żeby dom był wieczny i nic się nie\npsuło. Niestety, dokładnie tak jak\nsamochód, bez regularnego serwisowania może zamienić się\nw ruinę. Następne pokolenia,\nprzejmując dom drewniany stają przed wyzwaniem remontu,\nczęsto kapitalnego. W artykule\nprzedstawiam sprawy, na które\nnależy w trakcie renowacji zwrócić szczególną uwagę.\nocieplana. Najlepszym rozwiązaniem jest zdjęcie desek i wylanie posadzek betonowych pamiętając o zachowaniu ciągłości izolacji przeciwwilgociowej\npodwaliny i posadzki. W przypadku wysokiej pustki podpodłogowej, w celu ograniczenia\nkosztów, możliwe jest wykonanie izolacji podwieszanej, np. na\nimpregnowanych płytach OSB\ni wykonanie nowej konstrukcji\nStan drewnianej konstrukcji\nDo oceny stanu ścian, konieczne jest ich odsłonięcie – zdjęcie szalówki i wewnętrznych\nwarstw. Jeżeli drewniane belki\nzostały zawilgocone, zainfekowane grzybami i szkodnikami\nocenić stan zachowania drewnianej konstrukcji i jej posadowienia. Dawna technologia budowy\ndomów zakładała wymianę niektórych elementów ulegających\nszybszemu zużyciu. Nie znano\nniegdyś skutecznych izolacji i\nimpregnatów, więc domy budowano tak, żeby w każdej chwili\nmożliwa była wymiana zniszczonej podwaliny leżącej bezpośrednio na kamieniach, szalówki, która chroniła zrąb przed\ndeszczem, czy nieszczelnych\nokien. Jeżeli więc podwalina\njest stara, oparta na słabym cokole – niezbędna będzie wymiana zniszczonych fragmentów i\ntzw. podbicie fundamentu, czyli\nrozebranie istniejącego cokołu,\npodkopanie po obwodzie i wykonanie nowego, betonowego\ncokołu wraz z izolacją. Zapobiegnie to ruchom całego budynku\nna skutek przemarzania gruntu i\npękania sztywnych okładzin jak\nsuche tynki i płytki ceramiczne.\nBrzmi to skomplikowanie, ale\ndzięki pomysłowości dawnych\nbudowniczych odbywa się to na\ntej samej zasadzie, co w uproszczeniu – zmiana kół w samochodzie – lewaruje się całą konstrukcję budynku na podnośnikach\nśrubowych i opiera pozostający\nelement na tymczasowych szynach stalowych. Wymiany może też wymagać podłoga parteru – budowana jako zawieszona\nna legarach nad pustką, nie była\nSpuszczel, kołatek i inne plagi\nna dużej powierzchni, naprawa\nkonstrukcji domu często może\nbyć trudna i nieopłacalna. Zawilgocenie osłabia strukturę drewna, które wtedy często jest atakowane przez owady. Ich odchody\ni mączka drzewna wypełniająca tunele po żerowaniu są doskonałym podkładem do rozwoju grzybów. Do zainfekowania\ngrzybnią potrzebna jest podwyższona wilgotność i odpowiednio\nwysoka temperatura, ale dla późniejszego wzrostu wymagania są\nznacznie mniejsze. Po przejściu\ntych trzech plag, drewno może\nnadawać się tylko do spalenia.\nobecność owadów - szkodników\nsuchego drewna. O ich obecności świadczy występowanie\notworów drążonych przez larwy tuneli na powierzchni drewna – większe ok. 5 mm średnicy\npozostawia spuszczel, którego\nlarwa żeruje nawet 7 lat, mniejsze, ok. 1-2 mm śr. - kołatek (ten\nszkodnik lubi chłód i wilgoć).\nIch eliminacja wymaga użycia\ntoksycznych środków owadobójczych lub wymiany zainfekowanych elementów. Stosując chemię należy pamiętać, że\nnie wszystkie preparaty są dopuszczone do stosowania wewnątrz budynków i posiadają\nodpowiedni atest higieniczny.\nZewnętrzne elementy impregnowane chemicznie, muszą\nzostać szczelnie oddzielone od\nśrodowiska wewnętrznego, ponieważ toksyczne składniki impregnatów są uwalniane przez\nwiele lat. Prostszym rozwiązaniem będzie wymiana zainfekowanych przez owady elementów\n- mniejsze fragmenty (np. końcówki) wyciąć i wstawić tzw. fleki, belki zainfekowane na całej\ndługości – wymienić w całości.\nWszystkie odkryte w czasie remontu powierzchnie drewniane należy zaimpregnować stosunkowo tanimi i bezpiecznymi (posiadającymi atest do stosowania wewnątrz budynków)\npreparatami solowymi, które zabezpieczą drewno przed infekcją\ni rozwojem grzybów, zwiększą\nodporność ogniową i powstrzymają przed zajęciem zdrowego\ndrewna przez owady. Szczególną uwagę, należy zwrócić na zabezpieczenie wyremontowanego drewna przed ponownym zawilgoceniem – nie tylko przez\nzacieki wody deszczowej, ale\ntakże przed możliwością skraplania pary wodnej wewnątrz\nściany. Kondensacja międzywarstwowa następuje zimą, kiedy\nciepłe wewnętrzne powietrze,\nzawsze nasycone parą wodną,\nprzedostaje się szczelinami do\nzimnych fragmentów ściany.\nTypowe, poprawnie wykonane\nkonstrukcje ścian uwzględniają\nmożliwość zawilgocenia ich zimą i wysychania latem, jednak\nstare drewno powinno zostać zabezpieczone przed jakimkolwiek\nzawilgoceniem. Służą do tego\nfolie paroszczelne układane pod\nwewnętrzną warstwą okładziny\nnp. suchego tynku lub boazerii,\nktóre powinny być klejone na\npołączeniach i obrzeżach specjalnymi taśmami. Od zewnętrznej strony, drewno konstrukcyjne powinno zostać zabezpieczone odpowiednio grubą warstwą\nizolacji termicznej (powyżej 14\ncm), co zapobiegnie skraplaniu\nsię pary na styku izolacji i drewna. Izolacja z wełny mineralnej\npowinna zostać dodatkowo osłonięta wysoko paro-przepuszczalną membraną, a pod szalówką\npowinna znajdować się pustka\npowietrzna gr. min. 2cm. Wełna\nmineralna w odróżnieniu od styropianu nie stanowi bariery dla\npary wodnej i to w jej przekroju\nwystępuje zimą tzw. punkt rosy,\nczyli miejsce o temperaturze w\nktórej para wodna się skrapla.\nNiedopuszczalne jest stosowanie po zewnętrznej stronie ściany zwykłych folii.\nDomy drewniane mogą służyć wielu pokoleniom, konieczna jest jednak ich regularna konserwacja i wprowadzenie odpowiednich technologii zapobiegających głównie zawilgoceniom. Jednocześnie mylne jest\nprzekonanie, że dom murowany\nwymaga mniej zaangażowania\ni kosztów – także posiada słabe\npunkty. Źle wykonany i użytkowany równie szybko niszczeje, a\nnaprawy często kosztują drożej,\nniż w sprawdzonej konstrukcji\n(ilustracja - Spuszczel pospolity – jego larwy żerują w suchym\ndrewnie nawet 7 lat, drążąc tunele średnicy 5 mm.)\nPytania do autora dotyczące treści artykułów proszę\nHaftowana robótka rozłożona na stoliku\nw salonie. Kwiaty, czyli ulubiony motyw pani Mirki Antonowicz. Jak mówi – taki obrazek do powieszenia w kuchni. Obok lampka z lupą – praktyczny prezent od rodziny.\nMira Antonowicz: Ostatnio miałam gości z\nradia i z telewizji. Jak porozkładałam wszystkie swoje wyszywki, to ten dziennikarz z telewizji czuć zawału nie dostał. Ciągle pytał,\na kiedy to ja wszystko zrobiłam.\nDorota Sulżyk: Pani Mirko, ale zanim\nuzbierało się tyle prac, kiedyś był ten początek haftowania.\nM.A.: Zaczęłam haftować w 2002 roku. Zaszłam kiedyś do leśniczego Jarmowicza, żeby\nwykupić drzewo. A jego córka akurat wyszywała. Tak mi się spodobało, że pożyczyłam od\nniej kilka gazet. I tak paszło. I wciągnęłam się\njak mucha do lepu. Nawet w niedzielę po cerkwi i po obiedzie, muszę trochę powyszywać.\nD.S.: To za rok akurat będzie piętnastolecie. A ja chciałam zapytać, ile dni bez wyszywania Pani wytrzymuje. Ale tu chyba\nna godziny trzeba przeliczać. Pamiętam,\nspotkałam kiedyś Panią na naszym rynku\ni usłyszałam, że woli Pani pohaftować niż\nchodzić po rynku i dyskutować ze znajomymi.\nM.A.: Muszę haftować codziennie. Jedynie na Wielkanoc i Boże Narodzenie robię\nD.S.: Skąd bierze Pani wzory do haftowania?\nM.A.: Wypisuję teraz „Haft gobelinowy”,\n„Kram z robótkami”. Jest tyle pięknych wzorów, ale wszystkiego nie wyszyjesz, życia za\nmało. Kiedyś wnuczka, jak była mniejsza, zaznaczała mi w gazetkach obrazki, które mam\nwyhaftować. Tyle tego było, że mówiłam jej,\nże to sto lat zabraknie na wyhaftowanie tego\nwszystkiego. Wyszyłam też cały wzornik z\nhaftami krzyżykowymi od Aliny Dębowskiej.\nPożyczyłam też powojenną książkę z tradycyjnymi haftami białoruskimi od pani Raisy\nDylko, którą dostała od doktora Geniusza. O,\nz tej gazetki „Hołd Pruski” wyhaftowałam. A\nzimą zacznę „Bitwę pod Grunwaldem”.\nD.S.: Dwa lata temu byłam w Galerii Zachęta na wystawie tkaniny. I była tam wyhaftowana krzyżykiem ogromna „Bitwa\npod Grunwaldem” – efekt wspólnej pracy\nM.A.: Pamiętam taką akcję, potem zszywali\nte kawałeczki. Gdybym wiedziała, gdzie oni\nwyszywają, to i ja bym wyszyła.\nD.S.: Ale taka „Bitwa pod Grunwaldem”\nto trudna do haftowania.\nM.A.: Pewnie, że tak. Kwiatuszki łatwiej-\nMoje wyszywanki powieszę kiedyś\nw swojej galerii\nsze, ale, ile można. Dla zespołu Chutar wyszywałam na koszulach wzór z ręcznika. A\nile ja kartek papieru zmarnowałam, żeby ten\nwzornik zrobić, ale udało się.\nD.S.: To, co jest takiego fascynującego w\nM.A.: Z samego początku wyszywałam\ngłownie małe obrazki kwiatowe, bo bardzo\nlubię kwiaty. Bratki, stokrotki… A potem były coraz większe i większe – „Sianokosy”,\n„Ostatnia Wieczerza”, ikony. Nie da rady wytrzymać bez wyszywania. Jak zaczniesz wyszywać i widzisz efekt, to nie sposób się zatrzymać. Ale po raz drugi nie chciałabym wyszywać tego samego, bo już wiem, jak będzie\nwyglądać i nie ma motywacji do pracy. Fartuchy też wyszyłam wszystkie różne.\nD.S.: Z której wyszywanki jest Pani najbardziej dumna?\nM.A.: Wybieram do haftowania obrazki,\nktóre mi się podobają. Jestem zadowolona z\nkażdej pracy. Nie wiem. A najbardziej czasochłonna była „Ostatnia wieczerza”, duża\nikona i „Sianokosy”. Zobaczysz teraz snopy\nna polu? Już nie zobaczysz nigdzie, jak wyglądają takie tradycyjne prace polowe, a na\nwyszywce wszystko widać. Ja w sumie szybko wyszywam. Zamykam pokój i skupiam się\ntylko na wyszywaniu, nikt mi nie przeszkadza.\nPytają koleżanki, jak ja to siano wyszyłam. A\nsiano to „tudy, siudy” i wyszyte. Co tam siano. Najbardziej czasochłonne do haftowania\nsą postacie.Trzeba pilnować, żeby człowiek\nczy koń nie był garbaty. Wyszywam teraz tylko drobniutkim krzyżykiem, prace delikatniejsze, ciekawsze, ale i robota trudniejsza.\n(Oglądamy 9 fartuchów. Rozkładamy na kanapie, żeby sfotografować wszystkie wzory.\nPani Mirka wyciąga z ogromnej reklamówki\nprzeróżne, jeszcze nieoprawione hafty. Bogactwo wzorów i kolorów. Kwiatki, kotki,\nkonie, ślubna ikona, sanna, martwe natury,\njesień, krajobraz górski, który ma 750 tysięcy\nkrzyżyków. W domu nie ma pomieszczenia,\nw którym ściany nie byłyby ozdobione haftami. Pokój myśliwski (to znaczy ze scenkami\no tematyce myśliwskiej), kwiatowy, historyczny… Pod ścianami, w kątach, w biurku\noprawione hafty, czekają na swoje miejsce).\nD.S.: A ile kosztują takie prace?\nM.A.: Nie sprzedaję swoich prac. Ten wóz\nz sianem całą zimę haftowałam. To ile weźmiesz za ten obraz? Nie chcę sprzedawać,\nbo nikt nie da tyle, ile są warte. Niech leżą.\nPowieszę kiedyś w swojej galerii. Ile wyhaftowałam? Chyba około 150 będzie. Może\nkiedyś z letniej kuchni zrobię galerię. Takie\nmam plany i marzenia. Wiesz co, ja śpię i marzę. Myślałam, myślałam, po tym spotkaniu\nz panią Aliną Dębowską na temat ręczników\nludowych. Te ręczniki może trochę oklepane,\nzrobię ja fartuch ludowy. I tak wymyśliłam, że\nz okazji 20-lecia zespołu Jesienny liść wyhaftuję fartuchy. Wzory wzięłam z „Wzornika\nhaftów” Aliny Dębowskiej, każdy inny. 10\nmotków poszło. Najpierw chciałam zrobić\njednakowe, ale potem pomyślałam, że nieciekawie, jak każda z nas będzie w identycznym.\nMam też gotowych 11 haftów gotowych do\nfartuszków, kiedyś uszyję.\nD.S.: Widać, że to jest prawdziwa pasja.\nM.A.: To choroba jak cholera. Kark boli,\nręka boli, ale jeszcze muszę wyszyć choć kawałeczek. Ale ciągnie do wyszywania. Nałóg.\nD.S.: Czy ma Pani jakieś inne pasje\noprócz tej haftowanej?\nM.A.: Śpiewam w zespole Jesienny liść, o\n, długo już śpiewam. My z Lolką najdłużej\nw nim jesteśmy. Gdzie nie zajedziemy z zespołem, to mnie poznają. A wiesz, po czym?\nPo zupie kurkowej, którą kiedyś gotowałam\nna „Siabrouskaj Biasiedzie” i Telewizja Białystok nakręcała wszystkie etapy gotowania.\nPowiedziano, że ta moja zupa to „ósmy cud\nświata”. Tę moją zupę to reklamowano po\nD.S.: Pani Mirko, co jest w życiu najważniejsze?\nM.A.: Zdrowie. Jak nie będzie zdrowia,\nnie będziesz wyszywać. Przyjechała kiedyś\ndo mnie turystka rowerem, bo razem z córką\nprowadzę też agroturystykę, chyba aż z Wrocławia. Czyści ten rower, czyści. I mówi, że\njak ona zachoruje , to jeszcze jakoś pojedzie,\nale jak rower zachoruje, to już koniec.\nNasz Gródecki Gryf Gródek\nto prawie rodzinna firma. Bracia\nTreskowie, Czemielowie i Antonowiczowie wpisują się w skład\ndrużyny. Ale nikt nie przebije\n4 braci Owerczuków – Daniela\n(21 lat), Kamila(19 lat), Damiana(18 lat) i Tomka (16 lat), którzy\ngrają w pierwszym składzie, co\ndaje ponad 1/3 składu! Spotkałam\nsię z nimi tuż przed gwizdkiem\nna mecz z Hetmanem Białystok.\nMagda Łotysz: Który z Was\njest najbardziej zakręcony na\npunkcie piłki nożnej, ogląda\nnajwięcej meczy, interesuje się\nwszystkimi ciekawostkami piłkarskimi?\nDamian: Każdy z nas bez wyjątku żyje piłką.\nDaniel: Każdy z nas, ale najbardziej Tomek i Damian.\nM.Ł: Czy oglądacie większość\nmeczy, które transmituje TV?\nAnalizujecie to potem , rozmawiacie?\nTomek: Oglądamy, dużo czytamy na ten temat.\nDamian: Tak, analizujemy i\nnajczęściej wymieniamy się spostrzeżeniami z Robertem Lutostańskim, który też jest zapaleńcem piłkarskim. Lubimy też typować wyniki meczów.\nKamil: Ja i Daniel z kolei czasem zagramy na STS (zakłady\nbukmacherskie), żeby się sprawdzić i coś wygrać. Dziś też na\npewno wszyscy obejrzymy Finał\nM.Ł: Gdyby nie było takiej\ndyscypliny jak piłka nożna, jaki\nsport byście wybrali? Bo znając\nWas, na pewno nie siedzielibyście w bezruchu.\nDaniel: Wybrałbym pływanie.\nTomek: Dla mnie na przykład\nciężko powiedzieć, ale myślę, że\nbyłby to unihokej.\nDamian: Ja bym wybrał rower.\nKamil: Ja grałbym w siatkówkę.\nM.Ł: Fajnie, każdy coś innego. Nie spodziewałam się. Jesteście ewenementem, bo w Polsce\nrzadko albo wcale nie zdarza\nsię, że w drużynie i to w pierwszym składzie gra 4 braci. Sędziując mecze wiele lat, nie spotkałam się z taką sytuacją. Czy\ndogadujecie się na boisku podczas gry?\nKamil: Oj…różnie to bywa.\nRaz wszystko idzie, innym razem jest gorzej. Staramy się nie\nkłócić na meczu, ale to czasem\nM.Ł: Ale wy w domu później\nsię kłócicie o to? Wypominacie\nDamian: Nie, pijemy piwo (\nKamil: Nie, no, rozmawiamy\no tym na spokojnie.\nM.Ł: A ogólnie w domu się\ndogadujecie między sobą? Były\nkiedyś między wami bójki braterskie?\nKamil: Teraz już się dogadujemy jak jesteśmy starsi.\nTomek: Czasem pożartujemy\njeden z drugiego, a tak to jest spokojnie.\nDaniel: Kiedyś się tłukliśmy\nKamil: Mieliśmy zawsze taki\npodział, Barcelona kontra Real\nMadryt. O to się biliśmy –kto jest\nlepszy. Był taki układ, że ja byłem z Damianem za Barceloną ,\na Tomek i Daniel za Realem i się\nM.Ł: A to było dawno?\nDamian: Ze 4 lata temu na\nM.Ł: Czy jesteście ze sobą\nmocno zżyci? Czy bywało tak,\nże któryś z Was np. bił się na\ndyskotece, a reszta braci wstawiała się za poszkodowanym?\nDaniel: Wiadomo, jak ktoś z\nnas dostaje w łeb, to załatwiamy\nsprawę i pomagamy bratu.\nKamil: No tak, zawsze razem.\nNie było nigdy tak, że byliśmy\nprzeciwko sobie. Jak już coś się\njednemu dzieje, to wszyscy lecą.\nM.Ł Jesteście bardzo lubiani, czego lub kogo to zasługa?\nDaniel: Chyba naszego charakteru. Sami z siebie tacy jesteśmy.\nKamil: Jesteśmy taką mieszanką charakterów mamy i taty.\nM.Ł: A któryś z Was ma inny\nTomek: Chyba Kamil.\nKamil: To fakt, bracia poszli\nbardziej po mamie, ja po tacie. Z\nwyglądu też jestem trochę inny.\nJa mam ciemne włosy, a oni są\nDamian: I w szkole ja , Tomek\ni Daniel mieliśmy przechlapane\nzawsze, a Kamil się dobrze uczył.\nNa nas się skarżyli nauczyciele.\nM.Ł: Jakie macie marzenia w\nżyciu, co byście chcieli robić w\nTomek: Ja bym chciał grać w\npiłkę gdzieś w wyższych ligach.\nDaniel: Ja bym chciał mieć dobrą pracę, ożenić się z Kamilą i\nDamian: Znaleźć dobrą pracę,\nKamil: Moim marzeniem jest\ni będę dążył, żeby to się spełniło.\nM.Ł: Chcecie coś dodać od\nDaniel: Chciałbym zmotywować kibiców, żeby przychodzili\nna mecze. Źle się gra przy pustym\nstadionie. I żeby były Dni Gródka, żeby nie było tak, że w weekend nie ma co robić .\nKamil: Ja bym chciał, żeby u\nnas była w końcu ta hala sportowa. Dużo się o tym mówi, a hali\nMagda Łotysz: Dzięki chłopcy za szybciutki wywiad, trzymam kciuki za wasze marzenia i\nżyczę powodzenia w dalszej karierze sportowej.\nDrzewa rosną….a dzieci się uczą\nSkąd biorą się drzewa? Gdzie jest początek lasu? Pytanie z pozoru proste, może się okazać całkiem filozoficzne. Jednego jesteśmy pewni – początek lasu możemy z powodzeniem oglądać w\nszkółce leśnej. Nadleśnictwo Waliły swoją szkółkę ma w leśnictwie\nLipnik. To właśnie tu powstają nowe pokolenia sosen, świerków,\nbrzóz, dębów i wielu innych gatunków tworzących lasy.\nSzkółka leśna Lipnik jest też miejscem edukacji leśnej, zwłasz-\ncza wiosną, jest to świetny punkt do obserwacji zjawisk zachodzących w przyrodzie. Nie ma się więc czemu dziwić, że w maju\nszkółkę odwiedziło wiele grup dzieci i młodzieży. Uczniowie z\nGródka, ale również z Sokółki i z Białegostoku uczyli się lasu w\nleśnictwie Lipnik, poznając tajniki jego hodowli i ochrony. Wszystkie grupy, choć w różnym wieku, z ciekawością odkrywały leśny\nświat. Cieszy to bardzo nas, leśników, bo wiemy jak istotne jest\nto, by nowe pokolenia zachowały bezcenną wrażliwość na przyrodę i świadomość jej roli w naszym życiu.\n12 maja mieliśmy w siedzibie Nadleśnictwa Waliły wyjątkowo\nTo oczywiście nasza ukochana Ib! W ramach projektu „Cztery\npory roku” tym razem maluchy odwiedziły leśników w biurze.\nZwiedzanie pomieszczeń, w których pracuje księgowość, Dział\nTechniczny i Straż Leśna było dla uczniów nowym i bardzo ciekawym przeżyciem. Następnie w sali narad odbyły się zajęcia\nedukacyjne poświęcone życiu drzew. Pierwszaki dowiedziały\nsię, jaką drogę musi przejść drzewo, by z nasionka stać się kartką\nw zeszycie. Zrozumiały jak istotną rolę w naszym świecie pełnią\ndrzewa. Bardzo ucieszyły się też z nagród za dzielne wykonanie\nwszystkich zadań. Nagrody były oczywiście z drewna.\nTekst i zdjęcie Małgorzata Zbyryt (Nadleśnictwo Waliły)\nKocham maj za to, że pachnie\nbzem. Myślę, że bzem pachnie\ncała Polska. Pachnie w każdym\nogrodzie i w domu. Czy wiecie,\nże każdy bez pachnie inaczej, tylko na pozór wydaje się, że to ten\nsam liliowy aromat otacza bzowe\nkrzewy. Ostatnio, będąc w Białymstoku pod Teatrem Dramatycznym, całkiem przypadkiem zobaczyłam aleję z różnokolorowych\nbzów. Cudo, prawdziwa poezja.\nKto by pomyślał, że w mieście,\npod teatrem, jakiś mądry i odważny ogrodnik zaplanuje takie\nnasadzenie. Chwała mu za to. A\nczy wiecie, że bez lilak to roślina\nnie mająca nic wspólnego z bzem\nczarnym. Lilak jest odporny na\nmrozy. Ma sercowate, błyszczące,\ngładkie liście. Kwiaty zebrane są\nw wiechowate kwiatostany, które\nod razu po przekwitnieniu należy\nściąć. Lilaki nadają się do uprawy prawie w każdych warunkach.\nZe względu na niewielki wzrost\n(przeciętnie ok. 3-4 metrów wysokości) można je z powodzeniem\nsadzić nawet w małych ogrodach.\nNajbardziej obficie kwitną w pełnym słońcu. Ale tolerują również\npółcień. W cieniu wyciągają się\ndo góry i słabo kwitną. Największą ozdobą rośliny są silnie pachnące, rozwijające się w połowie\nmaja kwiaty. Zależnie od odmiany mogą mieć kolor liliowy, fioletowy, purpurowy lub biały. Rośliny są tolerancyjne w stosunku\ndo podłoża, jednak najlepiej rosną\nna żyznej, zasadowej glebie. Może\nbyć nawet gliniasta, ale nie kwa-\nśna i zbyt wilgotna. Lilaki sadzi się\nwiosną lub jesienią, w dołku zaprawionym kompostem, na stanowisku widocznym z okien domu,\nw pobliżu tarasów, w sąsiedztwie\naltan, w zakątkach wypoczynkowych. Ponieważ dolna partia rośliny nie wygląda zbyt efektownie, a\nwiększość kwiatów i liści znajduje się wysoko, lilaki potrzebują na\nrabatach odpowiedniego towarzystwa. W bardzo małych ogrodach\ni na wąskich rabatach w miejscu\nlekko zacienionym sprawdza się\nniska odmiana lilaka – lilak Meyera – Palibin. Można go co roku,\npo przekwitnięciu, formować nadając mu kształt kuli. U mnie w\nogrodzie niestety nie podcięłam\ngo w porę i dlatego nie wygląda\nPamiętam do dziś, jak będąc\ndzieckiem szukałam w bzowych kwiatach pięciopłatkowego „szczęścia”. Też tak robiliście? Zresztą robię to do dziś,\nchoć wiem, że szczęście samo nie\nprzyjdzie po zjedzeniu liliowych\nkwiatków. O proszę i jesteśmy już\nw kuchni. Na ostatnim spotkaniu\nkobiet z GGG jedna z koleżanek\nopowiedziała o gotowaniu dżemu z bzu. Można? Oczywiście,\nże można, bez nie jest rośliną trującą. Świeże, zielone i zmielone\nliście lilaka goją ropiejące rany, a\ncałe, umyte i przyłożone do czoła i skroni, likwidują ból głowy.\nNatomiast suszone w połączeniu\nz kwiatem lipy są znakomitym\nśrodkiem napotnym i pomagają\nuporać się z przeziębieniem. Po-\n– odcinek jedenasty\nPowietrze pachnące bzem\nzwólcie drodzy czytelnicy WG-HN, że w części kulinarnej zaproponuję Wam wykorzystanie innych zielonych liści, a mianowicie\ndziś podam prosty przepis na naleśniki ze szpinakiem. O właściwościach tego warzywa nie będę się rozpisywała. Zainteresowani doczytają sobie o nim. A więc\npotrzebujemy: 2 szklanki mleka,1\nszklankę wody gazowanej, 2 jajka,\n– z czubkiem, 1/2 łyżeczki soli,\n2 łyżki oleju. Składniki na farsz:\n(może być też mrożony), 100 g\nsera typu feta, 2 ząbki czosnku,\nświeżo mielony pieprz, 1 łyżka\nNajpierw przygotuj ciasto na\nnaleśniki. Do pojemnego naczynia wlej wodę, mleko, olej, wbij\njajka i zmiksuj. Następnie wsyp\nmąkę i sól. Ponownie zmiksuj na\ngładko. Ciasto będzie dość rzadkie. Odstaw je na pół godziny, aby\nmąka napęczniała – po tym czasie\nlekko zgęstnieje. Smaż na porządnie rozgrzanej patelni bez dodatku\ntłuszczu (wystarczy ten w cieście\nKiedy już usmażysz wszystkie\nnaleśniki, przygotuj farsz. Szpinak zblanszuj, otrząśnij z wody i\ndość drobno posiekaj. Na patelni\nrozgrzej masło klarowane i podsmaż na nim, mieszając, posiekany szpinak. Dość znacznie zmniejszy on swoją objętość. Po około 5\nminutach dodaj przeciśnięte przez\npraskę dwa ząbki czosnku i pokruszoną fetę. Wymieszaj dokładnie\ni podsmażaj razem przez kolejne\n5 minut, aż ser się rozpuści (mogą zostać drobne grudki). Dopraw\ndo smaku świeżo mielonym pieprzem. Odstaw do przestudzenia\ni jeszcze ciepłym farszem nadziewaj naleśniki. Smacznego kochani\ni cieszmy się zapachem bzów, które rosną prawie w każdym ogrodzie gródeckim.\nNadchodzi jeden z najpiękniejszych miesięcy w roku – czerwiec.\nJego nazwa pochodzi od słowa „czerw”, co znaczy robak. W czerwcu zaczynają się wakacje i mamy najdłuższe dni. Przysłowie mówi, że „W czerwcu się okaże, co nam Bóg da w darze”. Kolejne\nprzysłowia związane z czerwcem to: „Gdy święty Jan łąkę rosi, to\nchłop siano kosi”, „Gdy deszcz przed Janem, po żniwach rolnik jest\npanem”. I pamiętajmy, nie mówimy „w miesiącu czerwcu”, tylko\n„w czerwcu”. Słowo miesiąc nie jest potrzebne.\nZostałam pogryziona przez psa sąsiadów. Gdzie mogę to\nw tej chwili zgłosić?\nArt. 431 Kodeksu cywilnego konstruuje odpowiedzialność\nwłaściciela za szkody wyrządzone przez zwierzę, z powodu\nwiny właściciela w nadzorze zwierzęcia. Na tej podstawie, jeśli właściciel nie dopełnił obowiązków ciążących na nim przy\nchowaniu psa, będzie odpowiadał przed sądem za wyrządzoną\nprzez psa szkodę.\nIstnieje też przepis art. 77 Kodeksu wykroczeń, mówiący, że\nkto nie zachowuje właściwych środków ostrożności przy trzymaniu zwierzęcia, podlega karze grzywny do 250 zł lub nagany.\nSankcja ta jest niezmiernie niska, w związku z tym przepis ten\nwydaje się nie mieć specjalnego znaczenia dla pokrzywdzonego.\nW tej sytuacji najwłaściwszym jest wezwanie policji. Jeżeli jednak osoba pokrzywdzona tego nie zrobiła od razu po pogryzieniu, należy się udać na obdukcję. Wtedy można wnieść\noskarżenie do sądu o ukaranie właściciela psa, pokrycie kosztów\nleczenia oraz rekompensatę za poniesione straty emocjonalne.\nSkładam wyrazy podziękowania Proboszczowi o. Mikołajowi Ostapczukowi wraz z Radą Parafialną i chórzystami\nParafii Prawosławnej w Gródku, duchowieństwu dekanatu\ngródeckiego, Dyrekcji Zespołu Szkół w Gródku, przyjaciołom, oraz wszystkim przybyłym na uroczystości pogrzebowe\nza modlitwy i duchowe pokrzepienie w ciężkich chwilach\nzwiązanych ze śmiercią mojego taty Jana.\no. Eugeniusz Michalczuk z rodziną\n„Wiadomości Gródeckie – Haradockija Nawiny”. Gazeta miejscowa. Ukazuje się raz w miesiącu. Wydawca: Gminne Centrum Kultury w Gródku. Redagują: Dorota Sulżyk (redaktor naczelna), Radosław Kulesza (skład i łamanie). Współpracują: Jerzy Sulżyk (korekta) Irena Matysiuk, Wiera Tarasewicz, Magdalena Łotysz, Małgorzata Zbyryt, Barbara Niczyporuk, nauczyciele\nNumer złożono 01.06.2016. Wydrukowano w drukarni ARES w Białymstoku.\n Cena 4,00 zł Gazeta o Ziemi Gródeckiej i jej Mieszkańcach  Nr 10 (231)  Październik 2015\n24 września 2015 r. Żadnych pytań i uwag nie zgłoszono i sprawozdanie zostało przyjęte. Kolejnym punktem było podjęcie uchwał, które zostały dostarczone Radnym wraz z materiałami na dzisiejsze posi...\npierwszomajowych nie pamięta, bo urodziła się już po tym, jak ostatni z nich przemknął ulicami Gródka) w liście opublikowanym w tym numerze. Przypominam, że w ubiegłym numerze ogłosiliśmy konkurs d...