Opublikowane w 27 kwietnia 2020 27 kwietnia 2020 przez admin\nMaciej Świrski i Witold Waszczykowski zgodzili się, że przed Polską stają wielkie możliwości, wręcz cywilizacyjnego rozwoju np. w kluczowym dla przyszłości obszarze cyfryzacji, czy sztucznej inteligencji. B. minister spraw zagranicznych zadeklarował, że wierzy w dynamikę naszego społeczeństwa, które wciąż jest głodne sukcesu. Świetnie rozumieją to polskie władze, które nie tylko, że przeprowadzą wybory, ale w dalszym ciągu z determinacją, będą kontynuować kluczowe reformy i to „mimo kołysania tą qłódką przez Budkę”.\n4 odpowiedzi do “Odcinek 17 – Wywiady Reduty: spotkanie z Witoldem Waszczykowskim”\n27 kwietnia 2020 o 21:36\nWitam bardzo serdecznie. Życzę nam wszystkim Polakom aby wybory odbyły się zgodnie z Konstytucją RP i z wolą narodu polskiego czyli 10 maja 2020 roku. Ani jednego kroku w tył nasz rzadzie RP i panie prezydencie RP Andrzeju Dudo bo my Polacy liczymy nadal na naszą wolność ,suwerenność i rozwój nas obywateli i rozwój naszej Ojczyzny Polski trak jak to jest od pięciu lat do dzisiaj .\n28 kwietnia 2020 o 07:12\nUnia staje się mechanizmem lewackiej ideologii wg manifestu z Ventotene kosztem jej zadań gospodarczych. Niektóre zadania gospodarcze np walka z emisją CO2 podejmowane są po to, by mieć narzędzie wpływu na drenaż ekonomiczny słabszych państw i sterowanie ich polityką energetyczną. Unia jest zdominowana gospodarczo przez Niemcy i ich federalistycznym przywiązaniem do landów i polityki regionalizacji (landyzacji) Europy. Francja chce dotrzymać kroku Niemcom będąc mentalnie przywiązana do swego kolonialnego myślenia. Ten duet chce trzymać “za twarz” resztę Europy. Jednocześnie stworzono gigantyczny urzędniczy niedemokratyczny, bizantyjski aparat,który zamiast tylko sprawnie zarządzać próbuje rządzić unią. Aparat ten jest podatny na wielką finansową korupcję korporacyjną jak również polityczną. Takie państwa jak Chiny czy Rosja geopolitycznie maszerują przez instytucje światowe i europejskie obsadzając poslusznymi sobie ludzmi lub kupując ich za ciężkie pieniądze by sterować gospodarką i spoleczeństwami europejskimi. Te wszystkie wpływy i interesy zgrzytają i psują sprawność i konkurencyjność UE, jako całość. Brexit obnaźył owe egoistyczne i biurokratyczne praktyki dominujace UE. Pozbyć się takiej ekonomicznej potęgi jak GB, to egoistyczny niemiecko- francuski majstersztyk. Jak sobie pościelez tak się wypisz. Dlatego musimy kosekwentnie i cierpliwie budować własną zbiorową siłę polityczno-gospodarczą rozwijająci integrując blok państw trójmorza. Prawdą jest, źe natura ludzka nie zmienia się (szybko). Czyź zadłużonej Francji lub ekspansywnym Niemcom nie jest na rękę biologiczne osłabienie Włoch lub Hiszpanii? Ich cynizm wyraził kiedyś francuski premier w słowach, źe Polacy stracili okazję by siedzieć cicho. Dziś Wlochom czy Hiszpanom okazują cyniczne milczenie wobec epidemii a nam nie dadzą eurocenta, bo relatywnie przechodzimy epidemię dosyć łagodnie i powoli, co nie oznacza, źe bez strat gospodarczych..\n28 kwietnia 2020 o 13:51\nUnia jest już pudrowanym trupem. Rozpad Uni jest tylko kwestią kilku lat. Tych kryzysów poważnych a nie rozwiązanych jest za dużo. Podam kilka grubych nie rozwiązanych kryzysów: Bankructwo Grecji, Emigranci wewnątrz i u bram, sytuacja bliska kryzysu we Włoszech i Hiszpanii, teraz pogłębienie się kryzysu w tych dwóch ostatnich krajach. I mega kryzys po Koronowirusie- ten zdrowotno sanitarny i ten gospodarczy!\nNie da się funkcjonować bez załatwienia tych grubych spraw. To upadnie jak domek z kart, nie wytrzyma!\nTwórzmy sojusze Międzymorza +Włochy dla potrzeb polityki.\nWyciągnijmy z Uni co się da. Na drogi, koleje itp.\nAndrzej Kolatorski. Szwajcaria. pisze:\n28 kwietnia 2020 o 14:55\nTe coraz bliższe relacje ze Stanami Zjednoczonymi uwieńczone być powinny powołaniem Unii Euroatlantyckiej (UEA).\nPozostaw odpowiedź Sergio Anuluj pisanie odpowiedzi\nPoprzedni wpisPoprzedni Odcinek 17 – Wywiady Reduty: spotkanie z Witoldem Waszczykowskim\nNastępny wpisNastępny Odcinek 18 – Fakty Wydarzenia Opinie z Wodzem Thasunke Witko


Czerwona bluza z podwójną naszywką z cekinów - Bluzy bez kaptura sklep eButik.pl\n» Czerwona bluza z podwójną naszywką z cekinówBrak zdjęciaCzerwona bluza z podwójną naszywką z cekinówButik\nTaniej o 50%, oszczędzasz 44.95 złWybierz Kolory czerwonyWybierz rozmiar MLXLSprawdź jaki rozmiar wybrać »\nDostawa od 9,99 zł. Zamów teraz!X Dodaj do koszyka Kod produktu: 40-BL-5004OpisZwroty i wymianaCzerwona bluza damska z podwójną naszywką z cekinów. Znany i lubiany fason, który wszystkie kochamy i uwielbiamy w niego wskoczyć! Całość zgrabna i bardzo przytulna. Wkładana przez głowę. Ta damska modna bluza o luźniejszym fasonie wykonana jest z wysokiej jakości, milutkich tkanin. Niezwykle wygodny, nieobcisły krój zapewnia całkowitą swobodę ruchów i maksymalny komfort noszenia. Damska bluza z cekinowym nadrukiem to najmodniejszy hit sezonu i absolutny must have w Twojej szafie, który pomoże Ci stworzyć casualowy look oraz dopełni wiele imponujących stylizacji! Dzięki sprytnemu połączeniu stylu codziennego ze sportowym bluzę możesz zakładać zarówno na co dzień, jaki i na przeróżne okazje! Damska bluza z cekinową aplikacją świetnie sprawdzi się w połączeniu z naszymi jeansami. Postaw na seksowną wygodę z efektem glamour! fason: damska bluza,double sided sequin sweatshirt, double sided glitter sweatshirt\ndostępny kolor: zółty, biały, czerwony, granatowy, miętowy, khaki, szary, grafitowy, ecru, ciemny szary, ciemny niebieski, czarny Wymiary modelki: wzrost 170 cm, biust 83 cm, talia 63 cm, biodra 90 cm - ma na sobie rozmiar L/40.Podziel sięNewsletterZobacz równieżPodaj dane kontaktowe, a my damy Ci znać kiedy towar będzie dostępnyCzerwona bluza z podwójną naszywką z cekinówKod produktu: 40-BL-5004Kolory: czerwonyRozmiar: M


Wiadomości: MŚ U-19: Polacy nie zagrają o medale\nStrona Główna > Aktualności > siatkówka plażowa > MŚ U-19: Polacy nie zagrają o medale\nMŚ U-19: Polacy nie zagrają o medale\n13 lipca 2013 17:56\nMateusz Łysikowski i Tomasz Wierzbicki świetnie spisywali się na mistrzostwach świata do 19 lat. Choć w drugiej rundzie pokonali rywali 2:0, to jednak w ćwierćfinałach nie dali rady parze z Litwy i zakończyli swój udział w turnieju.\nDzisiejsza wygrana dała polskim plażowiczom awans do trzeciej rundy, która będzie już przepustką do strefy medalowej mistrzostw świata. Jak do tej pory Mateusz Łysikowski i Tomasz Wierzbicki nie spotkali przeciwników, którzy stoczyliby z nimi wyrównany pojedynek. Nasi reprezentanci wyraźnie odstawali poziomem od reszty drużyn i pewni siebie szli do przodu. W pierwszym dzisiejszym pojedynku Portugalczycy zwłaszcza w pierwszej odsłonie nie potrafili poradzić sobie ze świetnie grającymi biało-czerwonymi. Łysikowski i Wierzbicki weszli w mecz bardzo szybko, narzucili swoje tempo gry i rywale za nimi nie nadążali. W drugiej partii sytuacja trochę uległa zmianie. Bernardo/Francisco wykorzystali rozprężenie w szeregach polskiej dwójki i widowisko wyrównało się. Mimo to Polacy nie mieli zamiaru przedłużyć tego pojedynku i dzięki skutecznym zagraniom, a we wcześniejszej fazie seta również kilku błędom przeciwników, wygrali to spotkanie 2:0.\nBernardo/Francisco POR – Łysikowski/Wierzbicki POL 0:2\nJak się okazało, świetnie pracująca polska maszyna zacięła się, i to w spotkaniu przeciwko raczej niestawianej w roli pretendenta do medali parze z Litwy. Mimo to duet Kazdailis/Rumsevicius w mistrzostwach spisywał się naprawdę dobrze. W rundzie grupowej Litwini ponieśli jedną porażkę 0:2, ale w pozostałych meczach, które rozegrali, wygrywali w dwóch setach. Nie były to spotkania wygrywane z tak wielką przewagą jak w przypadku Polaków, jednak doprowadziło ich to do ćwierćfinałów. W tej fazie, jak się okazało, trochę już zmęczeni biało-czerwoni nie potrafili poradzić sobie z oporem, jaki napotkali ze strony przeciwników. Jedna, dwie przegrane akcje trochę za szybko podcinały im skrzydła i mimo że Łysikowskiemu i Wierzbickiemu szło naprawdę dobrze, to przeciwnicy awansowali do strefy medalowej.\nKazdailis/Rumsevicius LTU – Łysikowski/Wierzbicki POL 2:0


tanaka 16-10 14:23 Zgłoś komentarz\n-ABC- 16-10 13:17 Zgłoś komentarz\nTańczący z łopatą 16-10 13:05 Zgłoś komentarz\nGdzie są ci kibice Anwilu, którzy niedawno pokazywali bicki? Gdzie "defibrylator" , "anwil ponad wszystko" i inne tego typu trolle? Nagle nie mają nic sensownego do\npowiedzenia? Czemu mnie to nie dziwi :) HAHAHAHAHAHAHAH. Pozdro defibrylatorek :) Łykaj tablete i dawaj tu jakieś mądrości o przegranej Stelmetu "trzydziestakiem" :D :D :D Mój ty dnie kochany dawaj dawaj kłamco i napinaczu :)\nAnthia Anakritos 16-10 12:37 Zgłoś komentarz\nAnwil to konkurent Stelmetu, któremu kibicuję, ale powiem szczerze, że trzymam za Anwil kciuki, bo mają rzeszę kibiców przychodzących na mecze i za to należy im się nagroda. Żeby mieć\neuropejską drużynę nie wystarczą starania właścicieli, kibice muszą dopisać. Anwil wcale nie stoi na straconej pozycji. Uważam, że w pierwszym meczu zgubiła ich pewność siebie jeszcze zanim rozpoczęły się zawody. To jest sport zespołowy, a przypomnę, że "prawdziwe" gwiazdy w pojedynkę zarabiają więcej niż wynosi cały budżet Anwilu, więc w gruncie rzeczy ich w Polsce nie ma (w NBA jest ich też niewielu). Z silniejszymi wbrew pozorom będzie Anwilowi łatwiej. Im lepsze wyniki będzie miał Anwil na arenie międzynarodowej, tym lepiej dla naszej koszykówki (zresztą tyczy się to wszystkich drużyn).\nJaycee Karol 16-10 10:11 Zgłoś komentarz\nJuż po pierwszej akcji Rasty wiedziałem, że nie będzie lekko, łatwo i przyjemnie. Obrona Anwilu do poprawy (nawet strefy rozbijali). Za dużo rzutów z wolnych pozycji, wsadów i trójek. W\nataku we Włocławku grał sam każdy, kto miał piłkę. Wygrane zbiórki to za mało. Jest wiele do poprawy, mam nadzieję, że Milicic wyciągnie wnioski.\nprawus 16-10 10:07 Zgłoś komentarz\nJestem fanem Anwilu , ale od początku zachwytów redaktorów - a w szczególności tu jednego , pisałem by poczekać z euforią i oczekiwaniami , bo gra drużyna , a nie papier i nazwiska !!\n.. Mimo ze poprzedni skład Anwilu nie grzeszył gwiazdami z NBA , to gołym okiem było widać że jest to team tak na boisku jak i poza nim , że chca coś osiagnąć dla siebie , dla klubu , dla miasta i dla kibiców .. Nie wiem czym , prócz epizodów kilku graczy w NBA , obecni artysci są lepsi od poprzednich wspaniałych zawodników ? To Sobin , Almeida , Łaczyński , Zyskowski , Szewczyk , Simon czy Lichodiej dali Anwilowi 2 kolejne tytuły Mistrza Polski , a nie gwiazdy NBA . Jestem też przekonany ze finansowo tamten zespół był dużo tańszy w utrzymaniu i był bardziej sportowo zdyscyplinowany od obecnego . Gdyby to zależało ode mnie to za wszelką cene starałbym się utrzymac 80 % starego składu zespołu , i ewentualnie co nie co go wzmocnic , nie czyniac rewolucji .. Jestem przekonany że w czerwcu przyszłego roku po gwiazdeczkach z NBA nie bedzie we Włocławku śladu , a niesmak po błedach pozostanie .. Podejrzewam że ,, stworzenie ,, takiego zespołu i napompowane oczekiwań do granic , czy podbicia Europy , to też próba autopromocji Milicica , który pewnie po ,, zawojowaniu ,, Europy , zaistniałby w niej jako trener , i wyjechał w wielki świat .. Pewnie już za nie długo przekonamy sìę o słusznosci lub nie projektu ,, kosmicznego ,, Anwilu , ale puki co projek sprawdza się tymczasowo na EBL , bo na podbój Europy chyba sie nie zanosi .. Bywają różne cuda , powroty formy i diametralne zwroty wydarzeń , wiec pozostaje nam wiara , która umiera ostatnia ...\nLars Rainer 16-10 08:58 Zgłoś komentarz\nnie jestem kibicem Anwilu ale wychodzę z założenia że każdemu zespołowi reprezentującemu nas w Europie powinno się kibicować (rozumiem też szyderstwo i złorzeczenie kibiców\n"wrogich " klubów PLK choć nie popieram) dlatego pytam co byłoby gdyby to Anwil a nie Rasta miał taką skuteczność za trzy ?? Można pisać że zespół nie ogarnięty że trener nie daje rady że indywidualności grają pod siebie a nie pod zespół ale po jakimś czasie a nie po jednym dziwnym meczu. Ok nie bronili dobrze i dawali dużo czystych pozycji na obwodzie ale i sami mieli ich sporo tyle że nie trafiali Skuteczność raz jest a raz jej nie ma a te indywidualności wygrają jeszcze nie jeden mecz i jestem o tym przekonany poczekajmy jeszcze 4-5 meczy a wtedy będzie dużo jaśniejsza sytuacja\nJulian Burek 16-10 08:34 Zgłoś komentarz\nTak kończa Ci którzy nie maja pokory i szacunku do przeciwnika. Nie da sie wygrac bez obrony i przy takiej skutecznosci. Niemcy nie zagrali nic szczegulnego, ale byli zespołem 30as.\n(Anwil16)a koszykówka to zespół a nie indywidualnosci. To byc może starczy na lige ale nie na BCL. Mowiłem iż to bedzie pierwszy sprawdzian naszej siły i jak wyszło wiemy. Wiec do pracy panowie, bo dwa ostatnie pojedynki w lidze też szału nie robiły. Ciekawe tylko czy to Igor nie ogarnia, czy klub ma problem np. z płynnoscią finansową. I dlatego spadła skutecznosc. 5/28 za3pkt. To ja po 5latach bez gry i jako weteran trafiam lepiej choc na kontrakt nie liczy hehe\nkucharz 16-10 07:59 Zgłoś komentarz\nWstyd, żeby przegrać z bardzo przeciętnym zespołem z Niemiec. Anvil w koszykówce sprawia takie samo wrażenie, jak Legia w piłce nożnej. Ledo i Wroten poniżej krytyki\nKarol79 16-10 07:57 Zgłoś komentarz\nPowiem szczerze że wczoraj oglądałem pierwszy raz cały mecz Anwilu w całości, i to nie jest tak że chce dogryźć Anwilowi, ale ile to się naczytałem wszędzie i podnietą Anwil będzie\nbezkonkurencyjny w lidze, Anwil chce walczyć w BCL i dojść daleko a nawet powalczyć o wygraną...aż się rzy...ć chciało czytając prasę. Młody trener hiszpański Rasty zjadł taktycznie Milicica, to że Ledo nie trafiał, ok też każdy może mieć gorszy mecz, ale na pewno taktycznie drużyna niemiecka była ustawiona świetnie, mimo że miała być tą najsłabszą. W PLK z kim Anwil grał? z ostatnią, przedostatnią i 13 drużyną w tej chwili w lidze....mimo tego że skład zbudowano bardzo szybko, zagrali sporo meczy w sparingach ze sobą, ale pojawił się zespół trochę mocniejszy i Anwil już miał problem. Oczywiście, może to tylko wypadek przy pracy i kolejne mecze będą wyglądały inaczej, bo to że w PLK Anwil będzie wygrywał w to nie wątpię, ale w BCL kolejne drużyny będą raczej silniejsze niż Rasta. I Oby Polska koszykówka się rozwijała, by wygrywać w Europie tego też życzę Anwilowi, ale oby nie było jeśli przyjdą porażki w BCL że panowie Wroten i Ledo przy swoich kontraktach i zapisach uciekną z drużyny.\nmaibar 16-10 07:45 Zgłoś komentarz\nxxxxx1973 16-10 07:38 Zgłoś komentarz\nKoszykówka Niemcy Polska Anwil Włocławek Europejskie puchary Włocławek Basket w Europie Tony Wroten Basketball Champions League Ricky Ledo Rasta Vechta


Ustawa deweloperska: nabywcy mieszkań bez ochrony - Nieruchomości - rp.pl\nAktualizacja: 20.12.2019, 12:12\nUstawa deweloperska: nabywcy mieszkań bez ochrony\nChoć upłynęło wiele lat od uchwalenia ustawy deweloperskiej, nie dla każdej inwestycji zakładane są rachunki powiernicze.\nNiektórzy deweloperzy wciąż korzystają z furtki służącej omijaniu przepisów ustawy deweloperskiej. Prym wiodą firmy z Trójmiasta. Jak podaje firma doradcza JLL, z puli wszystkich dostępnych na tym rynku mieszkań 22 proc. nie ma założonych rachunków powierniczych.\nZaskakująca skala zjawiska\nJak to możliwe, że aż tyle inwestycji nie posiada zabezpieczeń? Wszystko za sprawą przepisu przejściowego do ustawy deweloperskiej, który mówi, że rachunków powierniczych nie trzeba zakładać dla przedsięwzięć, których sprzedaż zaczęła się przed jej wejściem w życie. Ochoczo korzysta się więc z niego przy dużych, wieloetapowych budowach.\nCzytaj także: Kolejne podejście do zmian w ustawie deweloperskiej\n– Nie spodziewałam się, że skala inwestycji bez rachunków w Trójmieście jest aż tak duża. Nie zauważyłam jednak, by stan ten wpływał na decyzje zakupowe konsumentów. Ludzie uwielbiają deweloperów. Wydaje im się, że jeżeli kupują od instytucji, dużej i sprawdzonej firmy, to są bezpieczni. Tymczasem należy pamiętać, że proces inwestycyjny trwa prawie trzy lata. W tym czasie każda – nawet duża i solidna – firma może popaść w problemy finansowe i trafić na margines – mówi Agnieszka Brol-Radzicka, pośredniczka i prezes Stowarzyszenia Pomorskich Pośredników w Obrocie Nieruchomościami.\nEkspertka zaznacza, że nie każdy bank decyduje się kredytować mieszkania z inwestycji, dla których nie jest prowadzony rachunek powierniczy.\n– Są jednak banki, które znając historię dewelopera, na to się decydują – dodaje Brol-Radzicka.\n– Nabywca mieszkania, dla którego nie jest prowadzony rachunek powierniczy, znajduje się natomiast w takiej sytuacji jak w 2012 r., czyli przed wejściem w życie ustawy deweloperskiej. W razie problemów firmy przysługuje mu roszczenie o kontynuowanie budowy przez innego wykonawcę i o przeniesienie własności lokalu – mówi radca prawny Andrzej Lulka z kancelarii Lulka i Wspólnicy. Zaznacza, że jeśli deweloper nie prowadzi rachunku powierniczego, pieniędzy otrzymywanych od klientów wcale nie musi przeznaczać na konkretną budowę.\n– Nie ma żadnej gwarancji, że posłużą one wybudowaniu lokalu. Może skończyć się tak, że klient wpłaci deweloperowi sto procent wartości mieszkania, a jego blok wciąż nie wyjdzie ze wstępnego etapu prac, ponieważ deweloper wybudował za te środki inny blok. Ponadto w przypadku ewentualnej upadłości dewelopera istnieje ryzyko, że potencjalny nabywca nie odzyska wpłaconych już środków – zaznacza mec. Lulka.\nJak taki stan rzeczy komentuje Polski Związek Firm Deweloperskich?\n– W imię bezpieczeństwa rynku i naszych klientów już od dawna rekomendujemy członkom naszego związku zakładanie rachunków powierniczych. Nawet w przypadku inwestycji wieloetapowych, których budowa rozpoczęła się przed 2012 rokiem – mówi radca prawny Konrad Płochocki, dyrektor generalny PZFD.\nŚrodki zostają pod kontrolą\nPrzypomnijmy, że zgodnie z ustawą deweloperską do obowiązków dewelopera należy otwarcie mieszkaniowego rachunku powierniczego otwartego lub zamkniętego dla każdego przedsięwzięcia.\n– Wskazane rachunki powiernicze różnią się tym, że środki deponowane na rachunku otwartym podlegają częściowej wypłacie po zakończeniu kolejnych etapów zgodnych z harmonogramem inwestycji. Natomiast środki zgromadzone na rachunku zamkniętym zostają wypłacone deweloperowi w całości po otrzymaniu przez bank odpisu aktu notarialnego umowy przenoszącej na nabywcę prawo własności lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego – wyjaśnia adwokat Andrzej Dmowski, partner zarządzający w kancelarii Russell Bedford Dmowski i Wspólnicy. BdTXT - W - 8.15 J: Adwokat wskazuje też, że zgodnie z ustawą deweloperską deweloper ma prawo dysponować środkami wypłacanymi z otwartego mieszkaniowego rachunku powierniczego wyłącznie w celu prowadzenia przedsięwzięcia deweloperskiego, dla którego prowadzony jest ten rachunek.\n89 748 pozwoleń na budowę dla domów jednorodzinnych wydano w trzech kwartałach 2019 r.\n2572 pozwolenia na budowę dla budynków wielorodzinnych wydano do października 2019 r.\nDeweloper nie spełnił obietnic? Zapłacisz mniej


Temperamenty Hipokratesa a Indywidualista - Enneagram\nTemperamenty Hipokratesa a Indywidualista\n#1 Post autor: swiatlo » sobota, 29 maja 2010, 18:25\nTen test http://www.logos.warszawa.pl/test/index.php jest najlepszym testem jeśli chodzi o temperamenty Hipokratesa bo każde określenie ma przy sobie podaną definicje np elastyczny -łatwo przystosowuje się i dobrze czuje się w każdej sytuacji.Jestem ciekawy jakie temperament posiadacie koledzy i koleżanki czwórki.Ja np jestem Melancholik\n#2 Post autor: makos » poniedziałek, 31 maja 2010, 15:19\nCałkiem ciekawe. Mi wyszła przewaga perfekcyjnego melancholika - 15 pkt, potem spokojny flegmatyk - 14 pkt i towarzyski sangwinik - 9 pkt, na końcu energiczny choleryk - 2 pkt. :> Pasuje całkiem nieźle.\n#3 Post autor: swiatlo » poniedziałek, 31 maja 2010, 23:15\nOstatnio zmieniony środa, 29 września 2010, 13:31 przez swiatlo, łącznie zmieniany 1 raz.\n#4 Post autor: SuperDurson » poniedziałek, 31 maja 2010, 23:27\nA ty to wiesz bo czytasz w ich myślach?\n#5 Post autor: swiatlo » poniedziałek, 31 maja 2010, 23:54\n#6 Post autor: karaluch » wtorek, 8 czerwca 2010, 07:07\ntowarzyski sangwinik: 5,\nenergiczny choleryk 10,\nperfekcyjny melancholik 15,\nspokojny flegmatyk 10\n#7 Post autor: swiatlo » piątek, 9 lipca 2010, 19:33\nOstatnio zmieniony środa, 29 września 2010, 13:30 przez swiatlo, łącznie zmieniany 1 raz.\n#8 Post autor: Rilla » piątek, 9 lipca 2010, 22:23\ntowarzyski sangwinik- 5\nenergiczny choleryk- 1\nperfekcyjny melancholik- 15\nspokojny flegmatyk- 19\nTaaak, flegmatyk ze mnie nie z tej ziemi. Pocieszeniem jest jednak to, że byłam jeszcze większym parę lat temu. Za nikim nie mogłam nadążyć. Świat był taki szybki... Dalej jest szybki, za szybki. W innym teście wyszło mi po równo z flegmatyka i melancholika, i też różnica z pozostałymi osobowościami była bardzo duża.\n#9 Post autor: swiatlo » środa, 29 września 2010, 13:26\ntowarzyski sangwinik 13\nenergiczny choleryk 4\nperfekcyjny melancholik 13\nOstatnio zmieniony środa, 29 września 2010, 13:34 przez swiatlo, łącznie zmieniany 2 razy.\n#10 Post autor: Ceres » środa, 29 września 2010, 17:06\ntowarzyski sangwinik 8\nperfekcyjny melancholik 17\nRejestracja: środa, 10 marca 2010, 21:43\n#11 Post autor: groszek » sobota, 2 października 2010, 21:06\n#12 Post autor: inv » sobota, 2 października 2010, 21:10\na ja tego nie zrobię. ;p\nmoże i temperamenty Hipokrytesa mają w sobie coś z prawdy, ale w rządkach odpowiedzi zdarzały się takie, gdzie zaznaczyłbym 3 z 4 dostępnych, a zdarzały się też takie, w których nie chciałem zaznaczać ani jednej.\nbardzo nie lubię wybierać odpowiedzi na siłę, dlatego o wiele bardziej podobają mi się testy o mechanice podobnej do tego na stronie głównej (enneagram.pl).\n#13 Post autor: Tanpopo » środa, 6 października 2010, 15:30\nTowarzyski sangwinik - 18\nEnergiczny choleryk - 2\nPerfekcyjny melancholik - 12\nSpokojny flegmatyk - 8\nOdbiegając od tych mało wiarygodnych w typowaniu cech w rodzaju "głęboki", "meloman", "czarujący", uważam siebie za połączenie melancholika z sangwinikiem. Temperament łagodny, raz zmienny, raz uporczywy w tych nieznośnych nastrojach; emocjonalność wysoka, tak samo chwiejna, co wierna swoim obiektom i wyzwalaczom.\nPołączenia melancholik-sangwinik i choleryk-flegmatyk należą do tych najtrudniejszych i najbardziej podatnych na zaburzenia.\n#14 Post autor: Memory » czwartek, 7 października 2010, 22:21\nMelancholik z domieszką sangwinika. 8) Najmniej mam chyba wspólnego z flegmatykiem, ale bynajmniej nie mam na myśli całkowitego braku powiązania.\nMam pytanie. Zna ktoś może dobre lektury, albo artykuły dotyczące rozwoju w kontekście tych temperamentów? Myślę, że dla wiecznie przeżywającego potrójnie melancholika warto poszukać chociaż kilka porad, jak trochę się pohamować w smutnych rozmyślaniach.\nRejestracja: niedziela, 9 września 2012, 12:24\nLokalizacja: Zamość, Lublin\n#15 Post autor: CzarnaLarsa » wtorek, 11 września 2012, 20:52\nenergiczny choleryk 6\nperfekcyjny melancholik 16\nspokojny flegmatyk 11\nWydaje mi się, że już kiedyś rozwiązywałam ten test


Rozgrzejąca magia ziół i przypraw - DoradcaSmaku.pl\nRozgrzejąca magia ziół i przypraw\nKiedy ciepło gdzieś umyka i nadchodzą mroźne dni nie unikajmy w swojej kuchni przypraw i ziół które dodadzą ciepła naszym potrawom.\nChociaż liczyłam w tym roku na piękną złotą jesień to można powiedzieć, że zima zaskoczyła nas już wcześniej. Gdy za oknem biało, zimno i wieje a w domu kaloryfery nie grzeją jeszcze na tyle aby było nam cieplutko to możemy rozgrzewać się na inne sposoby. Ja polecam dodawanie do potraw ziół i przypraw które sprytnie wykorzystane poprawią nam humor i rozgrzeją nas od środka :)\nDo czego je dodamy to już kwestia indywidualna :) Polecam eksperymentować. Jeśli lubimy dania pikantne to z pewnością posmakuje nam dodatek cayenne do każdego obiadowego dania. Zupy z tym dodatkiem a także z czarnym pieprzem rozgrzewają naprawdę świetnie!\nDo deserów polecam przyprawy korzenne. Nie ma to jak ciasto lub szarlotka z porządną ilością cynamonu czy też imbiru w środku :)\nPamiętajcie o tym, że przyprawy i zioła to nie tylko sam smak. Nie dość, że mogą nas rozgrzać to mają też właściwości lecznicze. Nie rezygnujmy z nich i starajmy się używac ich jak najwięcej.


Przekłuwanie uszu, Warszawa - street views\nHome » Wellness » Salony Kosmetyczne » Przekłuwanie uszu, Warszawa\n2015-08-20|Kategoria: Wellness / Salony Kosmetyczne\nUszy mogą sobie przekłuć zarówno kobiety, jak i mężczyźni. Bez względu na wiek można nosić piękne kolczyki, które będą podkreślały nasz styl i gust. Przekłuwanie uszu, Warszawa jest zabiegiem bezpiecznym, ale trzeba go wykonać w odpowiednim salonie. Zabieg ten wykonuje się, używając do tego specjalnego pistoletu oraz jednorazowych kolczyków. Po zabiegu trzeba przestrzegać kilku zasad, aby nasze uszy dobrze się zagoiły. Przekłuwanie uszu, Warszawa, staje się coraz bardziej popularne. Każdy może nosić kolczyki złote albo srebrne, które będą ładnie pasowały do naszej pozostałej biżuterii lub ubrania.\nNa warszawskim Bemowie znajdziemy wiele renomowanych gabinetów stomatologicznych, z szerokim zakresem specjalizacji, jednym z nich jest prywatna klinika Niebodent, bogato wyposażona pod względem posiadanego sprzętu oraz oferowanych nowoczesnych technik leczenia. Jedną ze świadczonych w tym punkcie usług stomatol...\nSztuka czyszczenia soczewek kontaktowych\nPośród wielu pytań o korzystanie ze szkieł kontaktowych pojawia się też to - jak czyścić soczewki kontaktowe? Dawniej, kiedy dostępne były tylko soczewki twarde, rzeczywiście trzeba je było czyścic mechanicznie, by usunąć z nich osady białkowe oraz wszelkie zgromadzone na ich powierzchni zanieczyszczeni...


KULINARNA REWOLUCJA W MTV POLSKA\nPREMIERA „BROTHERS GREEN: EATS!” JUŻ 19 KWIETNIA O GODZ. 20.25\nCzy kiedykolwiek chciałeś zrobić pizzę w czterech smakach lub kanapki z preclem i sznyclem? Jeśli tak, to trafiłeś w dobre miejsce, witamy w świecie Braci Green, którzy zaprosili ekipę MTV do swojego mieszkania w Nowym Jorku, gdzie przeprowadzają prawdziwą kuchenną rewolucję. Pomogą im w tym szalone przepisy i banalne kuchenne life hacki. Premiera „Brothers Green: EATS!” już 19 kwietnia o godz. 20.25 w MTV Polska.\nBracia Josh i Mike Greenfield będą wraz z widzami odkrywać kulinarny świat, tworząc nowe potrawy na bazie przepisów z Nowego Jorku i całego świata. Widzowie dowiedzą się jak w najprostszy sposób i z łatwo dostępnych składników przygotować szybkie, pożywne, a przede wszystkim tanie potrawy. Bracia wraz z kamerami odwiedzą również kulisy największych imprez muzycznych MTV. W programie pojawią się niespodziewani goście, znani ze szczytów list przebojów, tacy jak Ed Sheeran, Enrique Iglesias, Charli XCX i wielu innych.\nWcześniej Josh i Mike zaistnieli w internecie ze swoim kanałem kulinarnym na YouTube. Wypracowali swój unikalny styl gotowania, przygotowując smaczne, szybkie i tanie posiłki dla swoich znajomych ze studiów i z zespołu. MTV postanowiło połączyć ich wyjątkowe umiejętności i humor ze światem muzyki. Program braci Green zadebiutuje w lokalnych kanałach i platformach online MTV na całym świecie.\nFormat “Brothers Green: Eats!” jest produkowany dla MTV przez Storyville Entertainment. Producentami wykonawczymi są: Betsy Schechter i Caroline Christophers (Storyville Entertainments) oraz Bruce Gillmer i Elyse Zaccaro (MTV International).\nPremiera: 19 kwietnia, niedziela, godz. 20:25\nEmisja: niedziele, godz. 20:25


Z jakich sposobów i technik często korzysta współczesna reklama, odmiany reklamy na zewnątrz - ritzcateringcolumbus.com\nZ jakich sposobów i technik często korzysta współczesna reklama, odmiany reklamy na zewnątrz\n31 stycznia 2019 by admin·Możliwość komentowania Z jakich sposobów i technik często korzysta współczesna reklama, odmiany reklamy na zewnątrz została wyłączona\nReklama korzysta z bardzo wielu różnorodnych form i sposobów dotarcia do klienta, jakie dobiera się w zależności od reklamowanego towaru i grupy docelowej. Sporą część reklamowego tortu bierze radio, telewizja i internet, to właśnie w tych mediach będą największe pieniądze i kampanie. Spore znaczenie na reklamowym rynku mają również różnorakie rodzaje reklamy na zewnątrz, tak naprawdę można je spotkać na każdym kroku.\nBardzo dużym plusem reklamowych form na zewnątrz jest bardzo duża liczba docelowych odbiorców. Jeśli nośnik jest ustawiony w centrum dużego miasta przykładowo takiego jak Kraków, Warszawa czy Wrocław, to można się spodziewać wielu tysięcy osób, jakie go po prostu zobaczą. Tak samo popularne i tak samo skuteczne są nośniki reklamowe zlokalizowane obok ruchliwych ulic, tu zaś docelową grupą są kierowcy, których na tego typu trasach też jest bardzo duża liczba.\nNastępnie bardzo często wykorzystywane przez reklamodawców miejsca, to galerie, centra handlowe, urzędy i instytucje, tam także reklama zewnętrzna bardzo dobrze się sprawdza.\nJeśli przedstawiana w tym serwisie tematyka jest według Ciebie ciekawa, to ponadto sprawdź także podobne warte przejrzenia (https://e-gift.pl/oferta/artykuly-biurowe-pismiennicze/notesy/) artykuły.\nZewnętrzna reklama wykorzystuje sporo różnorodnych nośników. Najpopularniejsze i w dalszym ciągu najbardziej skuteczne są klasyczne billboardy Kraków, stawiane najczęściej przy ruchliwych miejscach, gdzie najlepiej się sprawdzają – Odbiorcami bilboardów są kierowcy stojący w korkach, spacerujący po chodnikach a także osoby robiące zakupy czy załatwiające różne sprawy.\nOstatnio bilboardy bardzo często są zastępowane w wielu miejscach przez ledowe ekrany, porównując je ze zwykłymi pozwalają one na bardzo łatwą zmianę wyświetlanego obrazu, a poza tym widoczne są przy praktycznie każdej pogodzie. W większych miastach bardzo dobrze będzie się sprawdzać reklama na pojazdach miejskiej komunikacji, podjeżdżający tramwaj czy autobus z ciekawą, naklejoną reklamą na pewno będzie zauważony przez dużą część pasażerów. Bardzo dobrze się też sprawdzają reklamy na budynkach, one także ze względu na swoją wielkość są bardzo widoczne, a oprócz tego często będą zasłaniać remontowane miejsca.\nReklama zewnętrzna reklamy\nPrevious Previous post: Jeśli jesteś miłośnikiem zwierząt latających, uwielbiasz ptaki i pragniesz zostać profesjonalnym hodowcą – warto zaczerpnąć odrobinę wiedzy na temat tych stworzeń i i zacząć spełniać swoje marzenia.\nNext Next post: Szkolenia bhp online cieszą się dużym zainteresowaniem


niedoczynnosc tarczycy, hoschioto????- tss-sib.ru\nTu jesteś: Strona Główna Zapytaj dietetyka > Hashimoto > niedoczynnosc tarczycy, hoschioto????\nniedoczynnosc tarczycy, hoschioto????\nwitam, mam 20 lat. mam niedoczynnosc tarczycy juz ktorys rok i biore eutyrox 25/50. zaczelam czytac w internecie o chorobie hoschimoto i zauwazylam ze mam wszystkie objawy jakie byly tam wymienione.czy jest to mozliwe przy niedoczynnosci tarczycy?\nSzanowna Pani Tak, jest to jak najbardziej możliwe, ponieważ Hashimoto, to zapalenie tarczycy, które bardzo często występuje w stadium niedoczynności. W celu potwierdzenia należy zbadać przeciwciała tarczycowe AntyGi iAntyTPO oraz wykonać usg tarczycy, badania powinien zlecić endokrynolog. Z poważaniem Joanna Wójcik dietetyk t.509-613-713


Domki Plażowa.com, Mielno, Plażowa 6\nNoclegi nad morzem Noclegi Mielno Domki Plażowa.com\nPlażowa 6, Mielenko 76-032, woj. zachodniopomorskie Odwiedzin: 15251\nTelefon 1: 662 119 257\nTelefon 2: 662 119 257\nZapraszamy na Plażową! Spokojna okolica, a zarazem bliskość centrum Mielna. Trzy rodzaje domków drewnianych dopasowanych do różnych wymagań naszych Gości o wysokim standardzie wykończenia, z pełnym wyposażeniem. Zapraszamy!\nPachnące drewnem domki, położone najbliżej plaży w całej okolicy, rowery do wypożyczenia, pełne wyposażenie, nowoczesny styl, czyściutkie bawełniane pościele, atrakcyjny plac zabaw dla dzieci, boisko do siatkówki.\nDomki letniskowe: 4-6 os. Obiekt ogrodzony\nObiekt strzeżony Parking ogrodzony\nMożliwość dostawek Powierzchnia: 3300m2\nOpłata minimalna za domek letniskowy: 180 zł\nWAŻNE!!! Porównaj naszą ofertę z konkurencją - tylko u nas nie ma dodatkowych opłat za prąd. Wszystkie media wliczamy w cenę domku. Uważaj, przy wyjeździe z niektórych ośrodków może się okazać, że musisz dopłacić nawet kilkaset złotych opłat licznikowych.\nUwaga! Wyjątkowa oferta od 20 maja! Własny, komfortowy i w pełni wyposażony domek już od 40zł/osobę! 120zł=2os., 150zł=3os., 160zł=4os.\n(do 4 osób) Domek parterowy\n(do 5 osób) Duży domek piętrowy\nod 20 maja - do 11 czerwca\nod 40zł/os od 40zł/os od 40zł/os\nod 11 czerwca - do 25 czerwca\n180zł 210zł 240zł\nod 25 czerwca - do 2 lipca *\nod 2 lipca - do 20 sierpnia *\n290zł 320zł 350zł\nod 20 sierpnia - do 27 sierpnia *\nod 27 sierpnia - do 3 września\nod 3 września - do 18 września\n* W okresie od 25 czerwca do 27 sierpnia rezerwujemy tylko pobyty tygodniowe, rozpoczynające się i kończące w sobotę. W pozostałych terminach minimalna długość pobytu wynosi 3 doby.\nZawsze zapewniamy naszym Gościom czyste, pachnące świeżością domki i dlatego wynajęliśmy do sprzątania profesjonalną firmę. W związku z tym jedyną opłatą dodatkową pobieraną przez ośrodek jest jednorazowa kwota za końcowe sprzątanie domku w wysokości 50zł, niezależnie od długości pobytu.\nNa miejscu pobieramy rownież opłatę klimatyczną, którą odprowadzamy do Urzędu Gminy Mielno w wysokości 2,10zł za dobę od osoby dorosłej oraz 1,05zł za dobę od dzieci i młodzieży.\nIstnieje możliwość noclegu większej ilości osób w jednym domku, wówczas dostawiamy kolejne łóżko. Cena za dostawkę wynosi 30zł/dobę niezależnie od terminu rezerwacji.\nZapraszamy do kontaktu grupy zorganizowane - poza sezonem bardzo atrakcyjne rabaty! Dla opiekunów grup szansa na darmowy weekend na "Plażowej".\nZainteresowanie wypoczynkiem na "Plażowej" w pierwszych sezonach okazało się ogromne! Nasi klienci cenią sobie jakość wyposażenia domków, bliskość morza oraz atrakcyjne ceny w odniesieniu do standardu usług. Zadbaliśmy o każdy szczegół, żeby Twój urlop okazał się prawdziwą przyjemnością! Starannie przygotowujemy się na przyjęcie każdego Gościa, chcemy zadbać o wszystkie detale. Jedno jest pewne - wybierając naszą ofertę masz pewność, że skorzystasz z nowych, pachnących domków.\nKażdy pobyt rozpoczyna się o godzinie 15.00 w dniu przyjazdu oraz kończy o godzinie 11.00 w dniu wyjazdu. Poza sezonem, w przypadku braku kompletu Gości istnieje możliwość późnego wymeldowania. Po dokonaniu rezerwacji obowiązuje wpłata zadatku w wysokości minimum 30% ceny pobytu w ciągu 3 dni.\nUWAGA: Dzwoniąc w sprawie naszej oferty na tel. 662 119 257 lub 662 119 257 prosimy powołać się na ogłoszenie w portalu www.nadbaltykiem.net.pl.\nOdwiedzin 35632365 Kontakt | Reklama w portalu


Student we Wrocławiu | Babel Hostel Wrocław\nUwaga młodzi ludzie! Mamy ofertę specjalnie dla Was!\nJesteś studentem? Twoja uczelnia znajduje się w pobliżu Wrocławia? Szukasz taniego noclegu? Lubisz poznawać nowych ludzi i spędzać czas z innymi? Jesteś osobą otwartą na nowe kontakty towarzyskie? Jeżeli tak, to nie mogłeś lepiej trafić – Babel Hostel to miejsce stworzone specjalnie dla Ciebie! Nasz hostel to niezwykle wygodne i komfortowe miejsce zlokalizowane w samym centrum Dolnego Śląska – we Wrocławiu.\nBabel Hostel to najtańsze miejsca noclegowe we Wrocławiu. W niedalekiej odległości od nas znajduje się przystanek autobusowy, z którego da się dostać bezpośrednio do portu lotniczego. Nieprawdopodobna lokalizacja powoduje, że z z Babel Hostelu do Starówki można dojść piechotą w około dziesięć minut. Podobnie jest z odległością do znajdujących się we Wrocławiu atrakcji turystycznych: do Ostrowa Tumskiego i Panoramy Racławickiej można dojść od nas w około piętnaście minut. Nieopodal Hostelu zlokalizowane są również inne obiekty kultury oraz galerie handlowe, natomiast bezpośrednio przy Babel Hostelu można zaopatrzyć się w napoje i żywność. Jest to ogromna wygoda dla studentów, którzy co weekend jeżdżą do domu – mają blisko do wszelkich środków transportu publicznego.\nStudenci cenią sobie pobyt u nas ze względu na możliwość poznawania wielu nowych, ciekawych ludzi. W Babel Hostel nocują studenci nie tylko z całej Polski, ale także z całego świata, dlatego pobyt u nas to możliwość nawiązania wielu, również zagranicznych, przyjaźni.\nPragniesz, aby twoje studia kojarzyły Ci się po latach nie tylko z nauką, ale również z towarzyskimi spotkaniami z interesującymi ludźmi z całego globu? Nie chcesz wiele lat po ich ukończeniu spłacać kredytu studenckiego zaciągniętego na wynajem drogiego mieszkania? Koniecznie skorzystaj z oferty Babel Hostelu!


Książka Królowa demonów - David Drake pomagaj\nZakończona (nie 16 sie 2020 23:33:42 CEST)\noferta nr 12595300\nKontynuacja powieści "Władca Wysp", w której ponownie uczestniczymy w podróżach i przygodach niezapomnianych bohaterów: młodego pasterza Garrica i jego siostry Shariny, ich przyjaciół Cashela i Ilny oraz czarodziejki Tenoctris. Wprawdzie tysiącletni mag został pokonany w wielkim starciu ponadnaturalnych mocy, jednak siły mroku wytrwale czyhają, aby przejąć władzę nad światem. W kolejnej odsłonie rozgrywającej się w krainie bogatej w rozmaite cuda epickiej sagi o magicznym konflikcie, David Drake udowadnia, że potrafi dołączyć do ligi skupiającej takich twórców fantasy, jak Robert Jordan czy Terry Goodkind.\nKsiążka w stanie bardzo dobrym. Oprawa miękka. Zdjęcie rzeczywiste. Zapraszamy na inne aukcje z książkami! Za wysyłkę zapłacicie tylko raz!


Robisz zdjęcia podczas każdej podróży? Jeśli tak, to musisz się nimi z nami podzielić!\nDiscover Europe 2010 to już kolejna (siódma!) szansa na rozszerzenie horyzontów poprzez bezpośredni kontakt z fotografią. Ten niezwykły konkurs fotograficzny polega na wybraniu najlepszego zdjęcia ukazującego Polskę i inne kraje europejskie spośród prac nadesłanych przez studentów z całej Europy! Ostatni etap konkursu odbędzie się w maju 2010 roku w Warszawie.\nKonkurs odbywa się na poziomie europejskim, co daje możliwość ugruntowania kontaktów z uczestnikami z innych krajów, którzy, wysyłając swoje prace, przedstawiają własny sposób widzenia różnorodności kulturowej w całej Europie przez co łamią stereotypy. Główną koncepcją konkursu jest możliwości przedstawienia piękna krajów europejskich, ich tradycji i zwyczajów poprzez fotografię, a także możliwości dzielenia się doświadczeniem z podróży lub brania udziału w programach wymian studenckich. Ten konkurs jest również jedyną w życiu szansą na udoskonalenie umiejętności fotograficznych poprzez wzięcie udziału w Szkole Fotografii Discover Europe dostępnej na stronie internetowej.\nW tym roku obowiązują trzy kategorie:\nMieszkańcy Europy – przedstawiająca różnorodność ludzi\nMoja Europa, mój dom – przedstawiająca malowniczy obraz budynków, miast i widoków w Europie\nZaskocz mnie, Europo! – przedstawiająca zabawne lub intrygujące wydarzenie które miało miejsce w Europie\nKonkurs składa się z dwóch etapów: jeden na poziomie lokalnym i jeden na centralnym. Ponadto, zdjęcia będą oceniane online, przez użytkowników którzy zarejestrują się na stronie internetowej. Dzięki temu każdy będzie mógł wybrać ulubione zdjęcie, co może mieć decydujący wpływ na to, które wygra konkurs!\nPoziom lokalny jest organizowany w każdym województwie w Polsce i we wszystkich krajach Europy. Grupy robocze działające w uczelniach są odpowiedzialne za organizację i promocję konkursu oraz zorganizowanie wystawy nadesłanych prac. Zajmują się również wybraniem najlepszych zdjęć, które następnie zostaną wysłane do oceny na poziomie centralnym.\nOstatni etap zdecyduje o zwycięstwie. Jury, składające się z przedstawicieli uczelni, studentów i fotografów dokonuje obrad i wybiera najbardziej imponujące prace.\nUroczysta Gala Finałowa będzie miała miejsce w maju 2010 roku w Warszawie. Podczas niej odbędzie się oficjalny bankiet i wernisaż zwycięskich fotografii. Laureaci zostaną nagrodzeni wyjątkowymi nagrodami.\nWięcej informacji znajdziesz na stronie konkursu:


Teologiczna doniosłość typologii Adam-Chrystus na bazie dokumentów Międzynarodowej Komisji Teologicznej - Sławomir Zatwardnicki - Portal OPOKA\nTeologiczna doniosłość typologii Adam-Chrystus na bazie dokumentów Międzynarodowej Komisji Teologicznej\nApostoł Paweł w swoich listach (do Koryntian oraz do Rzymian) „porównuje Adama z Chrystusem i stawia ich naprzeciwko siebie jako antytyp i typ, jako dwie wielkości, które determinują dzieje starej i nowej ludzkości”. Międzynarodowa Komisja Teologiczna (dalej w tekście głównym: MKT) podkreślając aktualną wartość dogmatu chrystologicznego wskazywała między innymi na wzajemne relacje chrystologii i antropologii; właśnie w nauce o dwóch Adamach — swego rodzaju „zasadzie chrystologicznej” — należy według komisji upatrywać korzyści na polu refleksji antropologicznej (antropologiczny element chrystologii). W związku z tym zrodziły się we mnie dwa pytania: na ile sama MKT w swoich — nie tylko chrystologicznych — dokumentach odwołuje się do typologii Adam-Chrystus, oraz czy na podstawie refleksji członków komisji nad związkiem Adamów pierwszego i drugiego da się wysnuć wnioski ważne również dla innych (których?) traktatów teologii dogmatycznej, a może także ich wzajemnych związków.\nNiniejszy tekst jest próbą uszeregowania wypowiedzi MKT w oczekiwaniu, że powstała w ten sposób struktura przyniesie odpowiedź na powyższe pytania. Po zbadaniu wyjściowego zagadnienia zdecydowałem się wyodrębnić dwa punkty. W pierwszym próbuję odkryć teologiczne treści kryjące się w rzeczonym paralelizmie Adam-Chrystus oraz wskazać na wpływ nauki o dwóch Adamach na refleksje podejmowane w różnych traktatach teologicznych; zwracam też uwagę na konieczność myślenia integralnego, uwzględniającego sieć powiązań między traktatami teologicznymi. Drugi punkt poświęcam zbadaniu, w jaki sposób obaj Adamowie wpływają na historię ludzi: historię jako całość oraz egzystencję każdego człowieka. Autor tekstu nie rości sobie pretensji do oryginalności — jego głównym zadaniem było wydobycie z dokumentów komisji klucza, według którego dałoby się uporządkować treści sformułowane przez gremium teologów. Jednak w przynajmniej kilku miejscach w artykule pojawiają się myśli idące po linii wytyczonej przez refleksje MKT, ale wskazujące na nieuwzględnione przez nią kwestie lub rozwijające te, które zostały podniesione. Wszystko w nadziei, że okaże się to przydatne w pracy teologa dogmatyka.\n1. Wpływ paralelizmu Adam-Chrystus na refleksję teologiczną\n1.1. Pawłowa typologia a teologia obrazu Bożego\nWydaje się, że należy pogodzić się z paradoksalnością człowieka, który zgodnie z odwieczną wolą Bożą zostaje stworzony „na obraz Boży” (Rdz 1,26-27; por. Ef 1,4-5) po to, aby w podarowanym mu czasie mógł rzeczywiście stać się obrazem Boga na drodze upodobnienia się do Niego; w tym sensie obraz byłby już łaską uczestnictwa w Bogu, a zarazem łaską ukierunkowania natury ludzkiej na osiągnięcie przez nią pełni w procesie przebóstwienia, które oznacza prawdziwą humanizację człowieka dzięki łasce Bożej. Człowiek nie jest Bogiem, lecz człowiekiem; ale paradoksalnie człowiekiem w pełni jest, gdy staje się „jak Bóg”. Znamienne, że samo rozumienie pojęcia „obraz Boży” podlega rozwojowi. Impulsem do teologicznej refleksji stało się uwzględnienie rozróżnienia pomiędzy „obrazem” (imago) i „podobieństwem” (similitudo), na które wskazuje, choć nie wprost, tekst natchniony (por. Rdz 1,26-27; Rdz 9,6). Według św. Ireneusza „obraz” wyraża uczestniczenie ontologiczne (methexis), z kolei podobieństwo (mimesis) wskazuje na konieczność przemiany moralnej. Tertulian podkreślał, że obraz nie może być nigdy zniszczony, a grzech powoduje utratę podobieństwa. Święty Tomasz zwracał uwagę na historyczną naturę obrazu Bożego, który przechodzi przez trzy fazy: imago creationis (naturae), imago recreationis (gratiae) i imago similitudinis (gloriae).\nNie trzeba chyba wiązać rozróżnienia obraz-podobieństwo koniecznie z grzechem powodującym utratę podobieństwa, należałoby raczej widzieć w nim wyraz różnicy między Stwórcą a stworzeniem nie podniesionym jeszcze do pełni uczestnictwa w życiu Bożym czy też między odwieczną Bożą wolą a jej realizacją w czasie (czym innym eschatologiczne spełnienie a czym innym życie w czasie). Człowiek został stworzony „na obraz Boży”, ale przecież „doskonałym obrazem Boga jest sam Chrystus”, stąd „człowiek musi zostać do Niego upodobniony”, by mógł „stać się synem Ojca przez moc Ducha Świętego”. W Ojcu znajduje się jedynie Syn oraz „synowie w Synu”, w których Syn ukształtował się w pełni. W życiu Syna Bożego, który stał się człowiekiem, ukazuje się tożsamość od wcielenia aż do chwały, ale przecież „przejście” do chwały oznacza jednak przemianę człowieczeństwa Chrystusa — co potwierdzałoby tezę, że czas życia ludzkiego jest konieczny nie tylko dla grzeszników, ale po prostu dla ludzkiej natury, która dokonuje „wyjścia” z siebie a „wejścia” w życie Boże. Exodus chrześcijan polegałby na chrystyfikacji człowieka, bez którego nie jest możliwe uwielbienie, a zatem „ciało i krew” nie mogą znaleźć „miejsca” w Bogu.\nWedług jednej z soborowych konstytucji „misterium człowieka wyjaśnia się prawdziwie jedynie w misterium Słowa Wcielonego”, ponieważ „On sam bowiem, Syn Boży, poprzez wcielenie zjednoczył się w pewien sposób z każdym człowiekiem”; jedynie w świetle Chrystusa, który jest Obrazem Boga niewidzialnego i Pierworodnym wszelkiego stworzenia (por.: Kol 1,15; 2 Kor 4,4), należy interpretować tajemnicę człowieka. Międzynarodowa Komisja Teologiczna, właśnie w odwołaniu do Soboru Watykańskiego II, podkreśla owo chrystologiczne określenie obrazu Bożego. Już według Tertuliana, „kształtując Adama z gliny ziemskiej Bóg myślał już o Chrystusie, mającym się wcielić”. Z kolei św. Ireneusz uważał, że Słowo stwórcze „w Adamie zapowiedziało przyszłą ekonomię człowieczeństwa, w które samo się przyoblekło”. Dlatego mimo iż „patrystyczne interpretacje obrazu są bardzo zróżnicowane, to nie można pomijać nurtu, upatrującego w Synu, który miał się wcielić (oraz umrzeć i zmartwychwstać), wzoru, według którego Bóg stworzył pierwszego człowieka”.\nDrugi Adam nie tylko że przywraca potomstwu Adama pierwszego podobieństwo Boże zniekształcone przez grzech prarodziców, ale jest przede wszystkim człowiekiem doskonałym, a więc odpowiedzią na pytania człowieka dotyczącego jego samego oraz drogą do stania się „najbardziej” człowiekiem. Obraz Boży w człowieku ma strukturę trynitarną: nowy człowiek zostaje stworzony przez upodobnienie do Chrystusa za pośrednictwem działania Ducha Świętego w człowieku (por. Rz 8, 23. 29). „Istoty ludzkie wzrastają w podobieństwie do Chrystusa i współpracują z Duchem Świętym, który, przede wszystkim za pośrednictwem sakramentów, kształtuje w nich obraz Chrystusa. W taki sposób codzienna egzystencja człowieka jest określana jako wysiłek coraz pełniejszego upodobnienia do obrazu Chrystusa”. Według obecnego przewodniczącego MKT „dane człowiekowi razem ze stworzeniem jego podobieństwo do Boga, czyli właściwa istocie stworzonej osobowa relacja do Boga Stwórcy (por. Kol 3,10), przez pośrednictwo Chrystusa zostaje przemieniona na podobieństwo do Chrystusa, albo inaczej — na przybranie Jego kształtu (por. Flp 3,21; Ga 4,19; Ef 4,13)”.\nJeśli dopiero w człowieku Jezusie życie ludzkie odbywa się w zgodzie z naturą człowieka, bez zniekształceń grzechowych czy nieuporządkowań pogrzechowych, to należałoby uznać, że natura ludzka została skierowana ku temu podniesieniu do życia Bożego, na jakie wznosi ją Chrystusowe dzieło. „Poprzez swoje zbawcze wcielenie Logos, przyjmując ludzką naturę, odnowił obraz Boga i przywrócił w samym człowieku. Dlatego Jezus Chrystus, Nowy Adam, prowadzi do pełni pierwotny zamysł Ojca dla człowieka, a tym samym objawia człowieka w samym sobie”. Wraca więc pytanie o sens Wcielenia — czy chodziło „jedynie” o zbawienie jako reakcję na grzech, czy też o „nowe stworzenie” oznaczające możliwość uczestniczenia w życiu Bożym, które nie może zostać narzucone człowiekowi, ale na które ma się on zdecydować w wolności, czyli w czasie? Chodziłoby o kształtowanie się Chrystusa w nas, chrystomorfizację (por. Ga 2,20).\nW każdym razie żyjemy jednak w świecie po upadku, w którym człowiek powołany do upodobnienia się do Chrystusa potrzebuje najpierw dzięki Chrystusowi „odzyskać” to, co decyduje o jego stworzonej przez Boga egzystencji, tak żeby mogła ona kierować się ku swojemu eschatologicznemu wypełnieniu. Mimo że „podobieństwo człowieka do Boga jest jego naturalnym i dlatego nieutracalnym przymiotem”, po upadku daje ono o sobie znać w wyczekiwaniu Zbawiciela, który uwolni to, co przez nieposłuszeństwo poddane zostało niewoli. Według dokumentu Komunia i służba „między początkami człowieka i jego absolutną przyszłością sytuuje się aktualna sytuacja egzystencjalna rodzaju ludzkiego, której pełnego znaczenia należy również szukać w Chrystusie”, który „przywraca obrazowi Bożemu w człowieku jego odpowiednią formę”, tak że może dalej wzrastać w podobieństwie do Chrystusa. „Według wzoru, wyznaczonego najpierw przez Syna, obraz Boży w każdym człowieku konstytuuje się w samym jego biegu historycznym, który wychodzi od stworzenia, przechodząc przez nawrócenie od grzechu, aż do zbawienia i jego wypełnienia”.\n1.2. Relacja pomiędzy antropologią a chrystologią\nBiblijna typologia Adam-Chrystus podpowiada wzajemną relację, którą należy uwzględniać w rozważaniach teologicznych. Chrystus nie może być zrozumiany bez Adama pierwszego, z kolei człowiek Adam nie będzie ujęty w pełni (w ogóle?) bez Drugiego Adama, który go stwarza, zbawia oraz przebóstwia. Nauka o dwóch Adamach jawi się więc zasadą chrystologiczną, w oparciu o którą prowadzić należy spekulacje antropologiczne. W przeciwnym razie — gdy antropologia będzie uprawiana bez związku z misterium Chrystusa — wizja człowieka będzie wynikała z zacieśnionego rozumienia natury ludzkiej. I odwrotnie, chrystologia domaga się przyjęcia adekwatnej antropologii. Należałoby może mówić o „sali luster” — by skorzystać z metafory Hansa Ursa von Balthasara — w której jeden z aspektów objawionej tajemnicy odbija się w drugim, z kolei sam jest przez niego pogłębiany. W ogóle wszystkie problemy teologiczne — podkreślał członek MKT — zyskują wtedy swój sens, „gdy zostają zintegrowane w całość oraz wyprowadzone z całości”. Dlatego należy widzieć relację antropologii i chrystologii według ich wzajemnych analogii, oraz w ramach całości Objawienia.\nMKT wnioskuje o potrójnym aspekcie antropologicznym wynikającym ze związku nauki o człowieku z chrystologią. Po pierwsze, człowiek jest wolny w odpowiedzi Bogu; z relacji stworzenia ze Stwórcą wynika względna autonomia człowieka; wiara w Chrystusa broni też transcendencji osoby ludzkiej. „Jeżeli przeznaczeniem człowieka jest noszenie „obrazu człowieka niebieskiego” (1 Kor 15,49), nie będzie błędem stwierdzenie, że w każdym człowieku powinna być pewna dyspozycja wewnętrzna do tego celu”. Po drugie, wypełnienie człowieka jest możliwe jedynie w Bogu, a zatem humanizacja prawdziwa oznacza przebóstwienie; jedynie w komunii z Bogiem możliwej dzięki Chrystusowi — Bogu i człowiekowi — ludzie mogą osiągnąć własną pełnię eschatologiczną. Należy też — to po trzecie — odrzucić absolutną wolność wybraną przez Adama i wybieraną przez jego następców. W związku z tym przepowiadanie Ewangelii w świecie skażonym winą człowieka musi oznaczać również głoszenie sądu i nawrócenia. Zwłaszcza drugi aspekt jest godny uwagi, ponieważ istnieje dziś pokusa, zarówno w chrystologii jak i soteriologii, do wychodzenia nie od trynitologii, lecz właśnie z antropologii — chętniej mówi się o humanizacji zamiast o przebóstwieniu.\nWyjaśnieniu związków antropologia-chrystologia służy również odnowione zainteresowanie teologią obrazu Bożego. I odwrotnie, więź między antropologią a chrystologią pozwala na uchwycenie dynamicznego charakteru obrazu Bożego. Należy zgodzić się na paradoks — przy czym apofatyczność tajemnicy nie może oznaczać zaniechania prób katafatycznego jej wyjaśniania — polegający na tym, że z jednej strony obraz Boży w człowieku „staje się”, a z drugiej nie przekreśla to wynikającego z aktu stworzenia „jest” obrazu Bożego. Obraz Boży jest ukierunkowany na cel, jakim jest eschatologiczne spełnienie człowieka, z czego wynika, że w swojej ziemskiej kondycji człowiek jest w drodze do siebie samego zamierzonego przez Boga. Z perspektywy paruzji i wypełnienia zamysłu Bożego dotyczącego wszystkich ludzi i całego wszechświata człowiek jawi się więc jako homo viator.\nHistoria człowieka i historia całego rodzaju ludzkiego nie powinny być widziane rozdzielnie; podobnie nie wolno zapominać o relacji człowieka/rodzaju ludzkiego do całego wszechświata. Właśnie antropologie zawężone ulegały tej tendencji, co z kolei w chrystologii skutkowało pomijaniem zagadnienia prymatu Chrystusa nad światem. MKT postuluje odnowienie chrystologii właśnie w tej kwestii. Chrystusowe panowanie nad całym kosmosem odnosi się do uwielbionego człowieczeństwa Chrystusa, a nie do Jego Bóstwa. Dzięki temu Drugi Adam otwiera potomkom pierwszego królestwo niezniszczalne, przy czym odnowienie świata (nowe niebo i ziemia) i ludzi ukaże się w pełni dopiero na końcu czasów. W tej perspektywie biblijne obietnice panowania dotyczące ludzi odkrywają kryjące się w nich treści — bo prymat Pierworodnego rozciągnie się również na prymat zjednoczonych z Nim braci. Dopiero, gdy osoby stworzone na obraz Boży stają się uczestnikami natury Bożej (por. 2 P 1, 3-4), mogą uczestniczyć w komunii życia trynitarnego i w panowaniu Bożym nad stworzeniem. Zdaje się, że kwestie „ekoteologiczne”, które dzięki papieżowi Franciszkowi zainteresują teologów w najbliższym czasie, tutaj znaleźć mogą ważki element oparcia.\n1.3. Wzajemne naświetlanie się protologii i eschatologii\nWracając do pytania o przyczynę Wcielenia: być może wcale nie trzeba przystawać do któregoś z obozów teologicznych interpretujących Wcielenie albo jako reakcję na grzech, albo wyrażających przekonanie, że Wcielenie nastąpiłoby i tak, gdyż nie jest uwarunkowane upadkiem człowieka, lecz motywowane miłością do niego. Być może gdyby nie „błogosławiona wina” Adama, jego błogosławiona zasługa miałaby polegać na tym, że nie tyle Syn Boży stałby się człowiekiem, ile właśnie człowiek (ludzkość) stał(a)by się Bogiem; Wcielenie takie jakie znamy z historii zbawienia oznacza zamieszkanie wśród ludzi w świecie po grzechu, bez upadku z kolei człowiek być może zamieszkałby eschatologicznie w Bogu już jakoś „ludzkim”, skoro stwarzającym człowieka i powołującym go do uczestnictwa w swoim Bożym życiu. Wolno założyć, że już samo stworzenie jest pierwszą odsłoną Wcielenia Boga, w którym znajduje się „miejsce” (łaska) do istnienia czegoś „poza” (choć „jakoś w”) Nim.\nEschatologia i protologia przywołują się i wzajemnie naświetlają, z kolei należy uwzględnić również ich więź z eklezjologią, skoro czas pomiędzy początkiem a końcem jest czasem Kościoła. Na stworzenie Adama można chyba patrzeć jak na pierwszy akt fundacji Kościoła, który po grzechu pełnić będzie właśnie rolę „zbierającą” pofragmentaryzowaną jedność ostatecznie zrealizowaną dopiero w Królestwie Bożym, którego Kościół „stanowi zalążek oraz zaczątek” na ziemi. Przedupadkowa jedność ludzkości byłaby wtedy „stworzonym” fundamentem dla przebóstwienia całego ludzkiego rodzaju. Henri de Lubac przypomniał, że według teologii wczesnego Kościoła „jedność Mistycznego Ciała Chrystusa, jedność nadprzyrodzona, zakłada pierwszą, przyrodzoną jedność: jedność rodzaju ludzkiego”. Dla Ojców Kościoła — podkreślał członek MKT w jednej ze swoich wczesnych książek — ludzkość stanowi jedną całość, której „Adam będący w nas wszystkich” jest „wodzem i głową”. Istotę grzechu wolno za Ojcami (m.in. za św. Maksymem Wyznawcą) upatrywać w podziale, zindywidualizowaniu się, odłączeniu od całości, rozproszeniu — w ruchu przeciwnym do jednoczącego działania Bożego, które najlepiej oddaje idea Kościoła jako Ciała Chrystusa. Wolno pytać, czy w świecie bez grzechu nie Kościół, lecz cała ludzkość tworzyłaby to Ciało?\nDogmatycy zgodzą się z biblistami. „Adam może oznaczać «osobę zbiorową»”, „człowieka jako takiego, tzn. w sensie kolektywnym «ludzkość» albo «ludzi»”. O tym Adamie, który oznacza istotę ludzką (lub rodzaj ludzki), Pismo Święte mówi jako o największym stworzeniu na ziemi (por. Syr 49,16) i widzi w nim typ Chrystusa; ewangelista Łukasz nazywa go „synem Bożym” w jakimś innym sensie niż wszyscy jego potomkowie (por. Łk 3,38). Zdaniem św. Tomasza z Akwinu w Adamie cały rodzaj ludzki jest „jak jedno ciało jednego człowieka” (sicut unum corpus unius hominis) (cyt. za: KKK 404). Wyjątkowość Adama oraz jego wpływ na wszystkich ludzi odsłania się jedynie wtedy, gdy w Adamie dostrzeże się „cień” czy „typ” Kościoła, Ciała Chrystusa rodzącego się w łonie Trójcy i wydobytego na czas po to, żeby w czasie mógł dojrzeć do narodzenia się do „wosobienia” w Trójcę. Właśnie z „żebra” czy raczej „boku” Syna Bożego, w którym i dla którego wszystko zostało stworzone (Kol 1,16), powstał Adam Pierwszy, w zamyśle Bożym fundament jedności ludzkości, a więc i przyszłego Kościoła zrodzonego właśnie z „boku” Nowego Adama. Powyższe refleksje idą po linii wytyczonej przez MKT, według której:\n„W sercu boskiego aktu stworzenia znajduje się pragnienie Boże, aby uczynić miejsce dla osób stworzonych w komunii osób niestworzonych Trójcy Świętej, poprzez przybrane uczestniczenie w Chrystusie. Nie tylko to, ale wspólny przodek i naturalna jedność rodzaju ludzkiego stanowią podstawę jedności w łasce odkupionych osób ludzkich, na czele z nowym Adamem, w komunii eklezjalnej osób ludzkich zjednoczonych między sobą oraz z niestworzonymi Ojcem, Synem i Duchem Świętym. Dar życia naturalnego jest podstawą daru życia łaski”.\nRozbicie ludzkości, którego doświadczamy w takim stopniu, że nawet trudno sobie wyobrażać, na czym pierwotna jedność miałaby polegać, skutkuje niezrozumieniem tajemnicy Adama pierwszego, która jest przecież nieodłączna od misterium Adama ostatniego. Widzenie Adama jako „jednego z wielu” ludzi, albo jako „ludzkość kolektywną”, należałoby uznać za konsekwencję grzechu właśnie, który sprawia, że ludzki umysł widzi albo „to”, albo „tamto”, zamiast uznać w stworzeniu człowieka (każdy jest indywidualną „osobą”) i całej ludzkości (człowiek jest bytem społecznym, pozostaje w koniecznych relacjach z innymi) refleks Trójjedyności Boga, który objawił się zarówno w jedności natury Boskiej, jak i rozróżnieniu Osób. „Każda pojedyncza istota ludzka, jak również wspólnota ludzka, jest stworzona na obraz Boży. W swojej pierwotnej jedności — której Adam jest symbolem — ludzkość jest stworzona na obraz Boskiej Trójcy”.\nWydarzenia historii człowieka zmierzają do owej doskonałej komunii chcianej przez Boga, ale jeszcze nie urzeczywistnionej. Międzyludzka solidarność już istnieje na mocy stworzenia, ale musi zostać osiągnięta eschatologicznie. Z kolei podzielenie przez grzech woła o Zbawiciela, i właśnie Ostatni Adam w swoim drugim przyjściu przywróci na nowo tę jedność, której już teraz zjednoczony z Nim Kościół jest „jakby sakramentem” (veluti sacramentum), czyli znakiem i narzędziem. Dlatego tym boleśniejsze są podziały wśród chrześcijan, w których według dokumentu Pamięć i pojednanie należy widzieć właśnie grzech przeciwko jedności, z kolei zadowalanie się pozostawianiem w podziałach jest dla katolika równoznaczne z solidarnością w grzechu podziału. Jedność życia istniejąca w Trójcy jawi się zarówno źródłem, jak i formą komunii życia ludzkości z Bogiem.\n2. Dwóch Adamów w historii człowieka i całej ludzkości\n2.1. Solidarność z obu Adamami\nNaświetlają się wzajemnie również prawdy o grzechu pierworodnym oraz odkupieniu: według świętego Pawła powszechności jednego odpowiada powszechność drugiego (por. KKK 389. 402). Grzeszna kondycja ludzkości wiąże się z grzechem pierwszego Adama, z kolei odkupieńcza śmierć i zmartwychwstanie nowego Adama przynosi wszystkim ludziom odkupienie. Znamienne, że „bolesną sytuację człowieka w świetle historii upadku” można zrozumieć w pełni jedynie „w świetle Śmierci i Zmartwychwstania Jezusa Chrystusa”, gdyż „trzeba poznać Chrystusa jako źródło łaski, by uznać Adama za źródło grzechu” (KKK 388). Współczesnym może trudniej przyjąć, że (w jaki sposób?) zbawienie dokonane w konkretnym czasie przez Chrystusa miałoby rozciągać się na całą historię, również „pod prąd” płynącego czasu; ale czy rzeczywiście jest to tajemnica większa od powszechnego wpływu prarodzica „awansem” na całą historię ludzkości? Apostoł, który o paralelizmie solidarności z dwoma Adamami mówi w 1 Kor 15,21-22.45-49 oraz w Rz 5,12-19, nie wyjaśnia, w jaki sposób grzech może być przekazywany przez Adama wszystkim ludziom; jednak to właśnie jemu przypisuje przyczynę obecnej grzesznej i śmiertelnej kondycji ludzkości. Podobnie zresztą nie poddaje się zrozumieniu misterium odkupienia — które nawet jeśli jest (musi być) wyjaśniane teologicznie (rozum został przecież odkupiony i oświecony wiarą), pozostaje tajemnicą zwłaszcza może w kwestii uzasadniania, w jaki sposób owoce zbawienia w drugim Adamie dosięgają wszystkich ludzi. W każdym razie uniwersalnemu wymiarowi w porządku upadku odpowiada uniwersalny wymiar w porządku zbawienia.\nRozróżnienie historii na czasy przed i po Chrystusie ma oczywiście sens, ale nie może oznaczać dzielenia historii zbawienia — jakby zasięg odkupienia obejmował jedynie tych, którym dane było się urodzić po Chrystusie. Owszem należy przyjąć, że „w każdej chwili i w każdej sytuacji Bóg daje ludzkości zbawcze remedium”. Jedną z hipotez postawionych przez MKT dla uzasadnienia nadziei na zbawienie dzieci zmarłych bez chrztu jest możliwość przyjęcia przez nich daru zbawienia analogicznego do tego otrzymanego przez ochrzczone dzieci. Autorzy dokumentu Nadzieja zbawienia dla dzieci, które umierają bez chrztu próbują oprzeć się na dogmacie Niepokalanego Poczęcia: „wydaje się, że możemy porównać przypadek tego rodzaju do niezasłużonego daru, jaki Bóg udziela Maryi w chwili Jej niepokalanego poczęcia, przez który On po prostu działa, aby w sposób uprzedni udzielić Jej łaski zbawienia w Chrystusie”. Rzeczywiście, maryjny dogmat wskazujący na wyjątkową misję Matki Bożej, wolno odnosić do powołania wszystkich chrześcijan — w myśl biblijnej zasady, że wszelkie wybranie przez Boga pozostaje w służbie innym ludziom, można przyjąć, że również dogmatyczna definicja w sposób pośredni „służy” wszystkim „pokalanym” przez to, że odkrywa przed nimi ich historię zbawienia. Nie przekreśla to wagi chrztu, ale wskazuje na uprzedniość łaski i jej działanie także przed chrztem.\nBiorąc to wszystko pod uwagę, tezę o powszechnym wpływie obu Adamów na ludzkość należy zmodyfikować przez wprowadzenie rozróżnienia: inne jest działanie Chrystusa w czasach „przed Chrystusem”, a inne po; również inaczej będą w historii ludzkości przejawiały się skutki grzechu Adama, odkąd Chrystus dokonał odkupienia. I, analogicznie, w „osobistej historii zbawienia” też należy rozróżnić łaskę przygotowującą do przyjęcia chrztu od samego chrztu i życia po chrzcie. Ludzkość zanurzona w historię pierwszego Adama (grzech, nieposłuszeństwo, śmierć) zostaje powołana do nawiązania solidarności z drugim Adamem (usprawiedliwiającym, przywracającym posłuszeństwo, dającym życie). Jednak, póki człowiek pielgrzymuje w drodze do ostatecznego odkupienia, póty jego historia naznaczona jest dwuznacznością doświadczenia, której nie ukrywają teksty Nowego Testamentu. „W ten sposób jawi się nam ludzka kondycja — podzielona między dwóch Adamów (...) Cały bieg ludzkiej historii i serce każdej ludzkiej osoby jest sceną, na której, od pierwszego do drugiego Adama, dokonuje się dramat zbawienia i życia całego rodzaju ludzkiego, lecz także łaski i chwały Boga”. Przy czym przejście od egzystencji egoistycznej na wzór „pierwszego Adama” do życia służbą na model „drugiego Adama” jest możliwe jedynie dzięki „zastępstwu” Chrystusa, na co zwracał uwagę w latach sześćdziesiątych ubiegłego wieku Joseph Ratzinger, późniejszy wieloletni przewodniczący MKT.\nPodkreślmy, że historia pierwszego Adama daje o sobie znać nawet w Kościele, bo mimo że społeczność chrześcijańska jest „ludem eschatologicznym, który przeżywa już «nowe stworzenie»”, to przecież nowe życie „nie wyzwala nas ze skłonności do grzechu obecnego w świecie z powodu upadku Adama”. Wolno stwierdzić, że „dzięki interwencji Bożej w oraz przez śmierć i zmartwychwstanie Jezusa są teraz możliwe dwa scenariusze: historia Adama i historia Chrystusa”, które „biegną obok siebie”, tak że wierzący może „stanowić część historii, w której «obfituje łaska»”. Rzeczywistość grzechu daje o sobie znać także „w ramach ludu powołanego do egzystencji eschatologicznej właściwej dla kondycji chrześcijańskiej”, ponieważ również chrześcijanie „mogą żyć w sposób nie odpowiadający otrzymanemu powołaniu, nie przeżywając chrztu śmierci i zmartwychwstania Chrystusa”. Właśnie w czasie realizować się ma powołanie ochrzczonego „do stania się z całą swoją egzystencją tym, czym stał się na mocy konsekracji chrzcielnej, a to nie dokonuje się bez zgody jego wolności i pomocy łaski, która pochodzi od Boga”. Pełnia świętości — zwracał uwagę św. Tomasz z Akwinu — nie jest dana w ziemskiej pielgrzymce Kościoła, ale dopiero w czasie eschatologicznym; wymiana dóbr oraz wpływ grzechu jednego członka Kościoła na drugi jest jakimś odbiciem tajemnicy wpływu dwóch Adamów na ludzkość.\n2.2. Pierwszeństwo Drugiego Adama\n„Z samej idei grzechu i upadku, z jednej strony, łaski zaś i przebóstwienia, z drugiej, wynika w sposób oczywisty, że upadła ludzka natura nie była zdolna sama z siebie do odnowienia relacji z Bogiem i wejścia na nowo w stan przyjaźni z Nim”. Wolność człowieka jest możliwa jedynie dzięki śmierci zadanej grzechowi; odkupienie człowieka zniewolonego nieposłuszeństwem pierwszego Adama dokonało się dzięki posłuszeństwu Chrystusa (por. Rz 5,19). Dwóch Adamów nie wolno umieszczać na tym samym poziomie: Pawłowy paralelizm służący do wykazania powszechności grzechu oraz zbawienia zostaje „zakwestionowany” przez użycie idei „«o ileż bardziej», która odwraca porządek na korzyść Chrystusa i zbawienia — o ile pierwszy Adam ma uniwersalny wymiar w porządku upadku, o tyle drugi uzyskał uniwersalny wymiar w porządku zbawienia; dzieje się zaś to poprzez uniwersalny wymiar Jego ofiary i eschatologicznej skuteczności Jego udzielania się”.\n„W drugim Adamie urzeczywistniła się wola Boża ustanowienia wolnego, duchowego partnerstwa między człowiekiem a wcielonym Bogiem”. Pierwotny zamysł Boga względem człowieka został w drugim Adamie odnowiony, na co wskazuje synowska zażyłość „nowego stworzenia” z Ojcem oraz posłuszeństwo Jemu, które sprawiają że relacje człowieka z Bogiem ulegają zmianie. Dlatego prawdziwy „początek” jest reprezentowany w większym stopniu przez Adama drugiego niż pierwszego; miłość jest uprzednia względem grzechu pierworodnego. Jezus Chrystus jest „jednocześnie synem człowieka oraz Synem Człowieczym. Jako «pierworodny całego stworzenia» jest «obrazem niewidzialnego Boga» (Kol 1,15), idealnym człowiekiem, do którego mamy się upodabniać”, a „jako «pierworodny spośród tych, co pomarli» (Kol 1,18) jest ponadto protoplastą nowej ludzkości”. W centrum człowieczeństwa znajduje się więc Chrystus, z którym wszyscy są „jakoś” (na pewno „po chalcedońsku”) zjednoczeni; a ponieważ natura ludzka została w Nim przyjęta (nie unicestwiona czy zmieniona przez „zmieszanie”), przez to została wyniesiona do nadprzyrodzonej godności (nie można „rozdzielać” jej od natury Boskiej, z którą jednoczy się w Osobie Syna).\nWłaśnie w teologicznej refleksji o zbawieniu dzieci umarłych bez chrztu — o których losie objawienie nic wprost nie mówi — MKT oparła się na hierarchii prawd wiary, wychodząc „od jasnego potwierdzenia prymatu Chrystusa i Jego łaski, który ma pierwszeństwo w stosunku do Adama i grzechu”. Jak widać, ten wydawałoby się marginalny w teologii wątek, jakim jest przeznaczenie dzieci nieochrzczonych, wymaga gruntownej refleksji w oparciu o „węzłowe” dla chrześcijaństwa prawdy objawione. Z kolei propozycje rozwiązań podane przez MKT nadają się do wykorzystania w przypadku innych kwestii teologicznych, dlatego warto się im przyglądnąć. W tradycyjnych interpretacjach (np. teoria otchłani) kładziono „bardziej akcent na solidarność z Adamem niż na solidarność z Chrystusem, bądź przynajmniej przedstawiano zawężoną koncepcję dróg, którymi ludzie korzystają z solidarności z Chrystusem”. Wbrew Pawłowemu „gdzie jednak wzmógł się grzech, tam jeszcze obficiej rozlała się łaska” (Rz 5,20), bez wzięcia pod uwagę, że solidarność z Adamem jest dla apostoła tłem, „na którym sytuuje się nauczanie o naszej zbawczej solidarności z Chrystusem”. Dlatego w uzasadnianiu nadziei na zbawienie dzieci zmarłych bez sakramentalnego włączenia w Chrystusa należy „podkreślić, że solidarność ludzkości z Chrystusem (lub ściśle mówiąc, solidarność Chrystusa z ludzkością) musi mieć pierwszeństwo przed solidarnością z Adamem”. Właśnie nie uwzględnienie tego legło u podstaw poglądu, że „tylko za pośrednictwem chrztu sakramentalnego dzieci mogą być w sytuacji solidarności z Chrystusem”, a „w przypadku braku chrztu przeważałaby solidarność z Adamem”.\nSłowo, które stało się ciałem, ani nie przyszło do świata mu obcego, ani też nie jest tak, że nie było już wcześniej w jakiś sposób w nim obecne. Owszem, Jezus oświeca każdego człowieka przychodzącego na świat (J 1,9), a Jego obecność, choć „zarodkowa” to przecież rzeczywista, zaznaczała się przed Jego przyjściem wśród tych, którzy Go nie znali. Temu przekonaniu odpowiada starożytna doktryna o Słowie rozproszonym (Logos spermatikos). Oczywiście należy rozróżnić dwa sposoby „przychodzenia” i „obecności” Chrystusa: ostateczny sens „bycia z nami” jest możliwy jedynie dzięki Wcieleniu, śmierci i zmartwychwstaniu Chrystusa. A może należałoby powiedzieć inaczej: to właśnie dzięki uwielbieniu Wcielonego może ostateczny Adam panować nad całą historią i światem, a zatem prowadzić historię ludzi i całej ludzkości do ostatecznego spełnienia. Formuła Chalcedonu potwierdza, że można mówić o transcendencji nie tylko „teologicznej”, ale i „chrystologicznej” uwielbionego „Chrystusa, Boga i Człowieka, w stosunku do wszystkich ludzi i historii”. Jak Niepokalana została odkupiona w sposób uprzedni, tak ludzkość otrzymuje łaskę uzdalniającą ją do współdziałania w ramach historii zbawienia, która wypełni się dopiero w przyszłości.\n2.3. Chrystus Alfą i Omegą\nTak więc w rzeczywistości historiozbawczej nie pierwszy, ale właśnie drugi Adam jest pierwszy. Jest Chrystus również „ostatnim i ostatecznym Adamem, z którym wszyscy mają się utożsamiać”. Jak sam o sobie mówi w objawieniu danym św. Janowi: „Jam jest Alfa i Omega” (Ap 1,8), „Jam Alfa i Omega, Początek i Koniec” (Ap 21, 6), „Jam Alfa i Omega, Pierwszy i Ostatni, Początek i Koniec” (Ap 22, 13). Człowiek „alfa”, stworzony na obraz Chrystusa, po upadku Adama „otrzymuje skutki zbawienia przez łaskę Chrystusa, który, jako nowy Adam, jest Głową nowej ludzkości i stwarza w człowieku nową kondycję zbawczą za pośrednictwem swojej śmierci za grzeszników i swojego zmartwychwstania”. W ten sposób człowiek staje się odnowionym (zbawienie od grzechu) i nowym (podniesionym do przebóstwiającego uczestnictwa w Bogu) stworzeniem, które upodabnia się do ikony Boga — Chrystusa Omegi.\nJezus uwielbiony i zasiadający po prawicy Ojca, zsyła Ducha Świętego, który „jest nam dany jako Duch Chrystusa, Duch Syna”. Dzięki działaniu Ducha „możemy upodobnić się do obrazu Jezusa zmartwychwstałego, nowego Adama, w którym człowiek uzyskuje ostatecznie godność, do której został powołany na samym początku”. Bo „Ojciec jest malarzem; Syn jest wzorem, według którego jest malowany człowiek w stworzeniu i w odkupieniu”. Nie wolno oczywiście rozdzielać życia Chrystusa od Jego śmierci i zmartwychwstania, gdyż dopiero w całości konstytuują jedność wydarzenia zbawienia. Kenoza, wcielenie, śmierć i wywyższenie to etapy „zstąpienia” Syna Bożego z nieba, albo, od strony człowieka patrząc, fazy „wstępowania” w niebo nowego Adama, w którym wszyscy jesteśmy (albo w których wszystkich On jest), jak byliśmy w pierwszym; z tego właśnie wynika soteriologiczna wartość wydarzenia Chrystusa. Zmartwychwstały „jest zasadą i źródłem naszego przyszłego zmartwychwstania”, a razem z Nim już teraźniejsze życie „zostało wprowadzone przez Chrystusa do wnętrza życia Bożego” (KKK 655; por. Kol 3,1-3).\nOstateczny Adam jest wciąż prawdziwie człowiekiem, a przecież zarazem Bogiem. Dogmat chalcedoński broni zarówno przed „zmieszaniem”, jak i przed „rozdzielaniem” natur Boskiej i ludzkiej Chrystusa zarówno w czasie życia ziemskiego, jak i po chwalebnym wniebowstąpieniu. Właśnie owo „bez zmieszania” gwarantuje autentyczne człowieczeństwo oraz broni faktu, że Bóg pozostaje Bogiem; z kolei „bez rozdzielania” podkreśla nieodwracalne zjednoczenie Boga i człowieka w osobie Słowa. Tym samym unia hipostatyczna jest fundamentem dla zbawienia (w dzieło odkupienia musi być włączony człowiek) i przebóstwienia (człowiek w Bogu pozostaje człowiekiem), które z perspektywy Wcielenia będzie rozumiane jako odkupienie, które „nie zmienia ludzkiej natury w coś Boskiego, ale podnosi ją według miary Chrystusa”, a zatem „jest prawdziwą i najwyższą «humanizacją człowieka»”.\n„W Jezusie, zasiadającym po prawicy Ojca — skąd posłał nam Ducha nowego życia — ciało śmiertelnego człowieka zostaje przemienione w błogosławione życie Trójcy”. „Wyniesiony na wyżyny Ojca, w Boskiej komunii Ducha Świętego, Chrystus nie traci swojego ludzkiego stanu”, owszem jako Głowa uprzedza nas, umacnia nadzieję, że członki Ciała też tam wejdą; „Związek między Bogiem i człowiekiem w Jezusie Chrystusie (...) pozostaje nieodwołalny i wychodzi zwycięski z próby”. Powołanie człowieka zostaje ukazane z „punktu Omega” — jako udział „w życiu samej Trójcy”, życie „Bogiem i w Bogu” w tej „więzi, jaką Jezus, Syn, nawiązał z każdym człowiekiem we własnym ciele przez swoje wcielenie”. Ostatni Adam dowiódł, że „w trynitarnej tajemnicy Boga jest pewne «miejsce» i pewne «trwanie» dla życia wiecznego istoty stworzonej”. Jedną z odsłon misterium Boga objawionego w Chrystusie jest tajemnica „theosis, w której ludzie są wezwani do udziału w życiu Boga i w «naturze Boskiej» (2 P 1, 4) przez Chrystusa, w Duchu”.\nTo Chrystus, Człowiek ostatni i doskonały czy też, jak go nazywa Medard Kehl, „dopełniony Adam” (por. 1 Kor 15,45), „stał się dla swego duchowego potomstwa pokonującym śmierć i dającym życie «Pneuma», ponieważ jest Adamem niebieskim i we wskrzeszeniu zmarłych przy końcu czasów należącym do Niego da udział w swej pneumatyczno-niebieskiej egzystencji”. Odkupienie Adama „alfa” w Adamie Omega wypełni się ostatecznie wraz z paruzją, kiedy to obecność Boga przeniknie wszystko, co stworzone, a Bóg będzie wszystkim we wszystkich (por. 1 Kor 15,28). „W zjednoczeniu hipostatycznym osoby Syna z naturą ludzką, Bóg wchodzi w świat i przyjmuje cielesność, którą On stworzył”. Przez to, że Bóg staje się człowiekiem, „stwarza możliwość wewnętrznej i osobowej komunii z ludźmi”. Można mówić „o boskim zstępowaniu jako formie hominizacji, poprzez którą Bóg dobrowolnie czyni możliwym nasze przebóstwienie”, a w takiej „perspektywie chrystologicznej hominizacja Boga jest aktem solidarności, nie tylko z osobami stworzonymi, ale z całym wszechświatem stworzonym i jego historycznym przeznaczeniem”. Eschatologiczne wypełnienie „może być widziane jako wydarzenie, w którym Bóg fizycznie zamieszkuje we wszechświecie udoskonalonym, doprowadzając do pełni pierwotny plan stworzenia”. Znów eschatologia oświetla protologię, początek znajduje swój ostateczny sens w omegalizacji.\nBadania dokumentów Międzynarodowej Komisji Teologicznej wykazały, że stosunkowo często i nie tylko w dokumentach chrystologicznych ich autorzy odwołują się do typologii Adam-Chrystus. Nauka o dwóch Adamach zawiera treści ważkie dla poszczególnych traktatów teologicznych, a przede wszystkim wskazuje na konieczność uwzględnienia więzi pomiędzy poszczególnymi traktatami. W tym sensie Pawłowa typologia wzywa do uprawiania teologii integralnej, która poszczególne prawdy wiary widzi w łączności między sobą oraz wyprowadza z całości Objawienia.\nW artykule uporządkowano odwołania MKT do paralelizmu Adam pierwszy-Adam drugi. W pierwszym punkcie zaprezentowano związek nauki o dwóch Adamach z teologią obrazu Bożego. Następnie ukazano, w jaki sposób nauka o dwóch Adamach wpływa na wzajemne relacje między antropologią i chrystologią. Biblijna typologia wskazuje również na konieczność „wzajemnego naświetlania się” protologii i eschatologii, ponieważ dar życia naturalnego jest fundamentem dla łaski.\nW drugim punkcie ukazano wpływ typu i antytypu na historię każdego człowieka oraz całej ludzkości, których zresztą nie należy postrzegać rozdzielnie. Ludzka kondycja jawi się jako podzielona między dwóch Adamów, przy czym dzięki Chrystusowi jest możliwe przejście od egzystencji „pierwszego” do „drugiego Adama”. W rzeczywistości historiozbawczej to właśnie „drugi człowiek” (δεύτερος ἄνθρωπος — 1Kor 15,47), a nie „pierwszy człowiek, Adam” (πρῶτος ἄνθρωπος, 'Aδὰμ — 1 Kor 15,45. 47), sprawuje prymat. Solidarność Chrystusa z ludzkością ma pierwszeństwo względem solidarności z upadłym Prarodzicem. „Ostatni Adam” (ἔσχατος 'Aδὰμ — 1 Kor 15,45) jest zarówno „Alfą”, jak i „Omegą”: w Nim zostaliśmy stworzeni, przez Niego odkupieni, dzięki Niemu zrealizuje się ostateczne spełnienie człowieka w Bogu (przebóstwienie, które oznacza pełną humanizację człowieka).\nAdam, w: H. Langkammer, Mały słownik biblijny, Wrocław 2001, s. 34-35.\nAdam, w: K. Rahner, H. Vorgrimler, Mały słownik teologiczny, tłum. T. Mieszkowski, P. Pachciarek, Warszawa 1987, kol. 1-2.\nBalthasar H.U. von, Duch chrześcijański, tłum. Z. Włodkowa, Poznań 2013.\nBartnik C., Dogmatyka katolicka, t. I: Traktaty I-VI, Lublin 2012.\nCongar Y.M.-J., Człowiek i przebóstwienie w teologii prawosławnej, tłum. L. B. i St. G., „Znak” (1968) nr 7-8, s. 841-865.\nFüglister N., Reiterer F.V., Adam, tłum. M. Szczepaniak, w: Nowy leksykon biblijny, s. 8-9.\nJan Paweł II, Bulla ogłaszająca Wielki Jubileusz roku 2000 „Incarnationis mysterium”, www.opoka.org.pl [dostęp: 23.03.2016].\nLiszka P., Wpływ nauki o czasie na refleksję teologiczną. (Wpływ koncepcji czasu na refleksję teologiczną), Warszawa 1992.\nMiędzynarodowa Komisja Teologiczna, Chrześcijaństwo i religie (1996), tłum. J. Królikowski, w: Od wiary do teologii. Dokumenty Międzynarodowej Komisji Teologicznej 1969-1996, red. J. Królikowski, Kraków 2000, s. 393-434.\nMiędzynarodowa Komisja Teologiczna, Interpretacja dogmatów (1988), tłum. J. Królikowski, w: Od wiary do teologii, s. s. 273-302.\nMiędzynarodowa Komisja Teologiczna, Komunia i służba. Osoba ludzka stworzona na obraz Boży (2004), tłum. J. Królikowski, „Diakon” 3 (2006), s. 15-45.\nMiędzynarodowa Komisja Teologiczna, Teologia odkupienia (1995), tłum. Z. Morawiec, w: Od wiary do teologii, s. 341-391.\nMiędzynarodowa Komisja Teologiczna, Teologia, chrystologia, antropologia (1981), tłum. J. Bielecki, w: Od wiary do teologii, s. 133-150.\nMiędzynarodowa Komisja Teologiczna, Wiara i inkulturacja (1988), tłum. J. Królikowski, w: Od wiary do teologii, s. 251-271.\nMiędzynarodowa Komisja Teologiczna, Wybrane zagadnienia z chrystologii (1979), tłum. J. Bielecki, w: Od wiary do teologii, s. 111-132.\nMiędzynarodowa Komisja Teologiczna, Wybrane zagadnienia z eklezjologii (1985), tłum. A. Michalik, w: Od wiary do teologii, s. 197-236.\nNorth R., Adam, tłum. J. Marzęcki, w: Słownik Wiedzy Biblijnej, s. 6.\nRatzinger J. (Benedykt XVI), Balthasar H.U. von, Maryja w tajemnicy Kościoła, tłum. W. Szymona, Kraków 2007.\nRatzinger J., Jezus z Nazaretu. Studia o chrystologii. Druga część tomu, tłum. W. Szymona, Lublin 2016, Opera omnia VI/2.\nSikora P., Przebóstwienie człowieka, Chalcedon i chrystologia dwustopniowa, „Polonia Sacra” 12 (2003), s. 327-339.\nSobór Watykański II, Konstytucja dogmatyczna o Kościele „Lumen gentium”, w: Sobór Watykański II, Konstytucje, dekrety, deklaracje. Tekst polski. Nowe tłumaczenie, Poznań 2002, s. 104-166.\nSobór Watykański II, Konstytucja duszpasterska o Kościele w świecie współczesnym „Gaudium et spes”, w: Sobór Watykański II, Konstytucje, dekrety, deklaracje, s. 526-606.\nZatwardnicki S., Niepokalany wyjątek od reguły. Powołanie chrześcijan w świetle maryjnego dogmatu, „Teologia w Polsce” (2015) nr 1, s. 161-187.\nTekst ukazał się w czasopiśmie „Teologia w Polsce” (2016) nr 1\n M. Ernst, Adam-Chrystus typologia, tłum. M. Szczepaniak, w: Nowy leksykon biblijny, red. F. Kogler, R. Egger-Wenzel, M. Ernst, red. nacz. nauk. wyd. pol. H. Witczyk, Kielce 2011, s. 9.\n Por.: Międzynarodowa Komisja Teologiczna, Wybrane zagadnienia z chrystologii (1979), tłum. J. Bielecki, w: Od wiary do teologii. Dokumenty Międzynarodowej Komisji Teologicznej 1969-1996, red. J. Królikowski, Kraków 2000, III, A, 1-3; Międzynarodowa Komisja Teologiczna, Teologia, chrystologia, antropologia (1981), tłum. J. Bielecki, w: Od wiary do teologii, I, D, 2. 2.1-2.3. 3.\n Por. H. de Lubac, Katolicyzm. Społeczne aspekty dogmatu, tłum. M. Stokowska, Kraków 1988, s. 18: „...obraz Boży nie jest w jednych taki, a w innych inny, lecz zawsze jest tym samym obrazem. Jest to jedno we wszystkich, tajemnicze uczestnictwo w Bogu, które sprawiając, że duch istnieje, realizuje zarazem jedność pomiędzy duchami”.\n Por. Jan Paweł II, Bulla ogłaszająca Wielki Jubileusz roku 2000 „Incarnationis mysterium”, nr 2: „Kościół, głosząc Jezusa z Nazaretu, prawdziwego Boga i doskonałego Człowieka, otwiera przed każdą ludzką istotą perspektywę «przebóstwienia», a tym samym bycia bardziej człowiekiem”, www.opoka.org.pl [dostęp: 23.03.2016]. Por. również: Y.M.-J. Congar, Człowiek i przebóstwienie w teologii prawosławnej, tłum. L. B. i St. G., „Znak” (1968) nr 7-8, s. 843; P. Sikora, Przebóstwienie człowieka, Chalcedon i chrystologia dwustopniowa, „Polonia Sacra” 12 (2003), s. 337.\n Por.: Międzynarodowa Komisja Teologiczna, Komunia i służba. Osoba ludzka stworzona na obraz Boży (2004), tłum. J. Królikowski, „Diakon” 3 (2006), nr 15. 16; G.L. Müller, Dogmatyka katolicka, tłum. W. Szymona, Kraków 2015, s. 145.\n Międzynarodowa Komisja Teologiczna, Komunia i służba, 12.\n Dogmat chalcedoński należy odczytywać dynamicznie, a nie tylko metafizycznie — natura ludzka Chrystusa jest rozpięta w czasie; jako monofizyckie należy uznać tendencje, w których czas stapia się z wiecznością, skutkiem czego nie widzi się właśnie etapowości w życiu Chrystusa ziemskiego i uwielbionego — por. P. Liszka, Wpływ nauki o czasie na refleksję teologiczną. (Wpływ koncepcji czasu na refleksję teologiczną), Warszawa 1992, s. 131. 133-134.\n Sobór Watykański II, Konstytucja duszpasterska o Kościele w świecie współczesnym „Gaudium et spes”, nr 22. W artykule korzystam z tłumaczenia dokumentu zawartego w: Sobór Watykański II, Konstytucje, dekrety, deklaracje. Tekst polski. Nowe tłumaczenie, Poznań 2002, s. 526-606. Zwraca uwagę częstotliwość cytowania tego fragmentu w dokumentach Międzynarodowej Komisji Teologicznej — nośność teologiczna tego siłą apofatyzmu tajemnicy mało precyzyjnego („jakoś”) stwierdzenia jest olbrzymia i warta przeanalizowania właśnie w oparciu o dokumenty komisji, co zamierzam uczynić w osobnym artykule.\n Por. Sobór Watykański II, Gaudium et spes, 10. Por. również: H. de Lubac, Paradoksy i Nowe paradoksy, tłum. M. Rostworowska-Książek, Kraków 1995, s. 7: jeśli „sam człowiek stanowi żywy paradoks”, to z kolei, „jak można wnioskować ze słów Ojców Kościoła, Wcielenie to paradoks najwyższy: Παράδοξος παραδόξων”. Misterium wyjaśnia się jedynie przez większe/głębsze jeszcze misterium, a nie przez redukowanie tajemnicy — dlatego człowieka nie można rozumieć bez Chrystusa.\n Międzynarodowa Komisja Teologiczna, Chrześcijaństwo i religie (1996), tłum. J. Królikowski, w: Od wiary do teologii, 48. Np. św. Piotr Chryzolog podkreślał, że „dwóch ludzi dało początek rodzajowi ludzkiemu”, a pierwszy Adam „został stworzony przez ostatniego”. To właśnie „Drugi Adam umieścił swój obraz w pierwszym, gdy go stwarzał”, i „dlatego przyjął jego ciało i imię, aby nie zginęło to, co uczynił na swe podobieństwo”. Pierwszy Adam „ma początek, Ten ostatni nie ma końca, a jest w rzeczywistości pierwszy”, zauważał ojciec Kościoła w odwołaniu do samoprezentacji Chrystusa („Ja jestem Pierwszy i Ostatni”) z Apokalipsy — cyt. za: Katechizm Kościoła Katolickiego, Poznań 2002, nr 359 (dalej cyt. KKK).\n Por.: Sobór Watykański II, Gaudium et spes, 22; Międzynarodowa Komisja Teologiczna, Komunia i służba, 23.\n Międzynarodowa Komisja Teologiczna, Komunia i służba, 55.\n G.L. Müller, Dogmatyka katolicka, s. 144-145.\n Por. Międzynarodowa Komisja Teologiczna, W poszukiwaniu etyki uniwersalnej: nowe spojrzenie na prawo naturalne, tłum. R. Kiełtyka, Kraków 2010, nr 105.\n G.L. Müller, Dogmatyka katolicka, s. 146.\n Por. Międzynarodowa Komisja Teologiczna, Wybrane zagadnienia z chrystologii (1979), III, A, 1-3.\n Z metafory tej korzystał szwajcarski teolog w odniesieniu do pojedynczych „luster” Ewangelii, w których odbija się osoba i rola Matki Bożej — por. J. Ratzinger (Benedykt XVI), H. Urs von Balthasar, Maryja w tajemnicy Kościoła, tłum. W. Szymona, Kraków 2007, s. 88.\n H. Urs von Balthasar, Duch chrześcijański, tłum. Z. Włodkowa, Poznań 2013, s. 13.\n Por. Międzynarodowa Komisja Teologiczna, Teologia, chrystologia, antropologia (1981), I, D, 1.\n Por. tamże, I, D, 2. 2.1-2.2.\n Międzynarodowa Komisja Teologiczna, Chrześcijaństwo i religie (1996), 48.\n Por. Międzynarodowa Komisja Teologiczna, Teologia, chrystologia, antropologia (1981), I, D, 2.2-2.3.\n Por. Międzynarodowa Komisja Teologiczna, Komunia i służba, 24.\n Por. Międzynarodowa Komisja Teologiczna, Wybrane zagadnienia z chrystologii (1979), V, B, 3.1-3.7.\n Por. Międzynarodowa Komisja Teologiczna, Komunia i służba, 65.\n Por.: Sobór Watykański II, Konstytucja dogmatyczna o Kościele „Lumen gentium”, nr 2. Korzystam z wydania: Sobór Watykański II, Konstytucja dogmatyczna o Kościele „Lumen gentium”, w: Sobór Watykański II, Konstytucje, dekrety, deklaracje, s. 104-166. Por. KKK 375, gdzie łaska świętości pierwotnej została utożsamiona z uczestnictwem w życiu Bożym.\n Por. Sobór Watykański II, Lumen gentium, 5. Por. również: Międzynarodowa Komisja Teologiczna, Wybrane zagadnienia z eklezjologii (1985), tłum. A. Michalik, w: Od wiary do teologii, 1, 1.4.\n H. de Lubac, Katolicyzm, s. 17-18.\n Adam, w: K. Rahner, H. Vorgrimler, Mały słownik teologiczny, tłum. T. Mieszkowski, P. Pachciarek, Warszawa 1987, kol. 1.\n N. Füglister, F.V. Reiterer, Adam, tłum. M. Szczepaniak, w: Nowy leksykon biblijny, s. 8. Por. również: Adam, w: H. Langkammer, Mały słownik biblijny, s. 35: „Adam stanowi w tym kontekście nazwę człowieka w ogóle, względnie rodzaju ludzkiego (nomen genericum) (...). Mentalności żydowskiej właściwe było tego rodzaju myślenie (corporative personality — osobowość zbiorowa)”.\n Por. R. North, Adam, tłum. J. Marzęcki, w: Słownik Wiedzy Biblijnej, s. 6.\n Por. C. Bartnik, Dogmatyka katolicka, t. I: Traktaty I-VI, Lublin 2012, s. 410.\n Por. J. Ratzinger, Eucharystia. Bóg blisko nas, tłum. M. Rodkiewicz, Kraków 2005, s. 87-88: „na określenie przebitego boku Jezusowego Jan stosuje dokładnie takie słowo, jakie zostało użyte w historii stworzenia, ściślej w opisie stworzenia Ewy, które zazwyczaj tłumaczymy jako: «żebro» z boku Adama. Jan zwraca tym samym uwagę na fakt, że Jezus jest nowym Adamem, który zstępuje w czeluści nocy śmierci i w niej otwiera początek nowej ludzkości (...) Z ofiary śmierci Jezusa płyną Krew i woda, Eucharystia i chrzest jako źródło nowej wspólnoty”. Por. również: tenże, Jezus z Nazaretu. Studia o chrystologii. Druga część tomu, tłum. W. Szymona, Lublin 2016, s. 1015, Opera omnia VI/2: „Jan mówi, że żołnierz włócznią otworzył bok Jezusa. Używa przy tym tego samego słowa, którego w Starym Testamencie użyto w opisie stworzenia Ewy z boku śpiącego Adama (...) Kościół pochodzi z otwartego boku umierającego Chrystusa...”.\n Międzynarodowa Komisja Teologiczna, Komunia i służba, 65.\n Tamże, 43. Być może owo napięcie między pojedynczą osobą a wymogiem życia społecznego wynika już z natury stworzenia, a nie jest jedynie konsekwencją grzechu? Por. tamże, 42: „W porządku stworzonym zawsze będzie istniało pewne napięcie między pojedynczą osobą i wymogami życia społecznego. W Najświętszej Trójcy istnieje doskonała harmonia między Osobami, które uczestniczą w komunii jedynego życia Bożego”.\n Por.: Sobór Watykański II, Lumen gentium, 1; Międzynarodowa Komisja Teologiczna, Komunia i służba, 43; Międzynarodowa Komisja Teologiczna, Wybrane zagadnienia z eklezjologii (1985), 8, 8.3.\n Por. Międzynarodowa Komisja Teologiczna, Pamięć i pojednanie. Kościół i winy przeszłości (2000), tłum. J. Królikowski, Kraków 2000, nr 5, 5.2.\n Por. Międzynarodowa Komisja Teologiczna, Nadzieja zbawienia dla dzieci, które umierają bez chrztu (2007), tłum. J. Królikowski, Kraków 2008, nr 54. Por. Międzynarodowa Komisja Teologiczna, Teologia odkupienia (1995), tłum. Z. Morawiec, w: Od wiary do teologii, IV, B, 43.\n Według Josepha Ratzingera genezy dzielenia historii zbawienia na okresy „przed” i „po” Chrystusie (w sensie: zbawienie dociera tylko tych ludzi, którzy urodzili się po tym, jak Chrystus dokonał odkupienia) należałoby szukać w XII wieku u Joachima de Fiore dzielącego historię na trzy okresy. Od cysterskiego teologa przejęto takie rozumienie wydarzenia Chrystusa, które mieści się wewnątrz samej historii. Doprowadziło to do zwrotu w dziejach świadomości chrześcijańskiej, który wciąż pokutuje i wymaga przezwyciężenia w teologii — zwracał uwagę ponad pół wieku temu teolog z Bawarii — por. J. Ratzinger, O sensie bycia chrześcijaninem, tłum. J. Merecki, Kraków 2006, s. 35, przypis 1.\n Międzynarodowa Komisja Teologiczna, Nadzieja zbawienia dla dzieci, które umierają bez chrztu (2007), 83.\n Por. S. Zatwardnicki, Niepokalany wyjątek od reguły. Powołanie chrześcijan w świetle maryjnego dogmatu, „Teologia w Polsce” (2015) nr 1, s. 161-187. W ten sposób spełnione zostaje „kryterium antropologiczne” aktualizującej interpretacji dogmatów, które mówi o tym, że człowiek musi być punktem odniesienia (ale nie miarą) interpretacji dogmatów — por. Międzynarodowa Komisja Teologiczna, Interpretacja dogmatów (1988), tłum. J. Królikowski, w: Od wiary do teologii, C, III, 4.\n Międzynarodowa Komisja Teologiczna, Teologia odkupienia (1995), IV, B, 44-45. Por. Międzynarodowa Komisja Teologiczna, Pamięć i pojednanie, nr 2, 2.2 (treść całego akapitu oparta na dokumencie). Można by zadać pytanie — rzeczywiście takie wątpliwości nieobce są samym chrześcijanom — co to znaczy, że człowiek został wyzwolony od grzechu i śmierci, skoro zarówno grzech, jak i śmierć, wciąż obecne są w życiu wierzącego? MKT widzi wyzwolenie od śmierci w fakcie zbawczego uczestniczenia w cierpieniu, śmierci i zmartwychwstaniu Syna oraz w wolności do prowadzenia nowego życia w Bogu, z kolei wolność od grzechu utożsamia właśnie z wolnością życia dla Boga w Chrystusie i Duchu Świętym — por. Międzynarodowa Komisja Teologiczna, Komunia i służba, 51.\n Por. J. Ratzinger, Jezus z Nazaretu. Studia o chrystologii. Druga część tomu, s. 839-840. Wymiana między Chrystusem a grzesznikami została wg Ratzingera ugruntowana spekulatywnie przez św. Pawła właśnie w nauce o dwóch Adamach. Teologia apostoła ma zastosowanie nie tylko do struktury historii w jej całości, ale także w historycznej egzystencji każdego wierzącego. Przez narodzenie w „pierwszym Adamie” żyje on egoistycznie i podlega śmierci, w Chrystusie staje się „drugim Adamem” zdolnym do służby i wchodzącym w miejsce życia odstąpione mu przez Chrystusa.\n Międzynarodowa Komisja Teologiczna, Pamięć i pojednanie, 2, 2.2.\n Por. tamże, 3, 3.2-3.3. Być może właśnie wpływ dwóch Adamów na chrześcijan byłby dobrym punktem do dyskusji z luterańskim „simul iustus et peccator”?\n Międzynarodowa Komisja Teologiczna, Teologia odkupienia (1995), IV, A, 1.\n Por. tamże, II, 15.\n Tamże, IV, B, 43.\n Adam, w: K. Rahner, H. Vorgrimler, Mały słownik teologiczny, kol. 2.\n Por. Międzynarodowa Komisja Teologiczna, Wiara i inkulturacja (1988), tłum. J. Królikowski, w: Od wiary do teologii, II, I, 10.\n Por. Międzynarodowa Komisja Teologiczna, Teologia odkupienia (1995), IV, B, 39.\n N. Füglister, F.V. Reiterer, Adam, s. 9.\n Por. Międzynarodowa Komisja Teologiczna, Nadzieja zbawienia dla dzieci, które umierają bez chrztu (2007), 91. Por. również przywoływany już numer 22 Gaudium et spes.\n Międzynarodowa Komisja Teologiczna, Nadzieja zbawienia dla dzieci, które umierają bez chrztu (2007), 7.\n Tamże, 91. 93.\n Por. Międzynarodowa Komisja Teologiczna, Chrześcijaństwo i religie (1996), 49.\n Międzynarodowa Komisja Teologiczna, Wybrane zagadnienia z chrystologii (1979), II, B, 5.\n Międzynarodowa Komisja Teologiczna, Chrześcijaństwo i religie (1996), 49b.\n Międzynarodowa Komisja Teologiczna, Komunia i służba, 50.\n Międzynarodowa Komisja Teologiczna, Chrześcijaństwo i religie (1996), 58.\n Por. Międzynarodowa Komisja Teologiczna, Wybrane zagadnienia z chrystologii (1979), I, B, 2.3.\n Por. Międzynarodowa Komisja Teologiczna, Teologia, chrystologia, antropologia (1981), II, A, 3.\n Apostoł pisze: „wszyscy bowiem jesteście kimś jednym w Chrystusie Jezusie” (Ga 3,28; por. 1 Kor 12,13), z kolei „wszystkim we wszystkich [jest] Chrystus” (Kol 3,11).\n Por. Międzynarodowa Komisja Teologiczna, Wybrane zagadnienia z chrystologii (1979), II, B, 5. Por. również: Międzynarodowa Komisja Teologiczna, Teologia odkupienia (1995), IV, A, 1: „Według wiary chrześcijańskiej, Bóg nie wymazał ludzkiej winy bez udziału ludzkości w osobie nowego Adama, w którym cały rodzaj ludzki został odnowiony”. Nowy Adam jako pierworodny odkupionej ludzkości jest Głową, w którą na mocy sakramentalnego uczestnictwa zostają wszczepione członki Ciała; można więc mówić o utożsamieniu Odkupiciela i odkupionych, ale oczywiście bez pominięcia ich rozróżnienia (por. tamże, III, B, 38).\n Międzynarodowa Komisja Teologiczna, Teologia, chrystologia, antropologia (1981), I, E, 4.\n Międzynarodowa Komisja Teologiczna, Bóg Trójca, jedność ludzi. Monoteizm chrześcijański przeciwko przemocy (2014), tłum. K. Stopa, Kraków 2014, nr 55. 57. 59.\n Międzynarodowa Komisja Teologiczna, Teologia dzisiaj. Perspektywy, zasady i kryteria (2012), tłum. K. Stopa, Kraków 2012, nr 98.\n M. Kehl, I widział Bóg, że to jest dobre. Teologia stworzenia, współpr. H.-D. Mutschler, M. Sievernich, tłum. W. Szymona, Poznań 2008, s. 194.\n Por. Międzynarodowa Komisja Teologiczna, Teologia odkupienia (1995), IV, C, 78.\n Międzynarodowa Komisja Teologiczna, Komunia i służba, 75.\n M. Kehl, I widział Bóg, że to jest dobre, s. 194: „Nieszczęsna historia «pierwszego Adama» osiągnęła swój kres, ponieważ «drugi Adam» do samego końca, bez najmniejszego cienia nieufności, zaufał Bogu, swemu Ojcu i Stwórcy”.\nKliknij aby zobaczyć dokumenty zawierające wybrany tag: antropologia przebóstwienie grzech pierworodny Sobór Watykański II Jezus Chrystus chrystologia bóstwo Bóg-Człowiek Międzynarodowa Komisja Teologiczna nauka o dwóch Adamach misterium Słowa Wcielonego


PIÓRKO kolczyki - kolczyki - pióra - Pakamera.pl\npakamera › ona › biżuteria › kolczyki › pióra\nPIÓRKO - stylowy dodatek. Połączenie lekkości piórka i trwałości metalu. Metal niezwykle kontrastuje z naturalnym barwionym puchem. Kolczyki wykonane są z brązu, miedź. naturalnie barwione pióra. Brąz, miedź - zmatowiony. Bigle otwarte - srebro pr.925. Długość z biglami - 10 cm. Szerokość - 5 cm.\nNr przedmiotu : 2397513\nkolczyki - pióra brąz miedź piórka Katarzyna Kaminska ART\nKatarzyna Kaminska ART150,00 PLN\nKatarzyna Kaminska ART120,00 PLN\nKatarzyna Kaminska ART75,00 PLN\nKatarzyna Kaminska ART310,00 PLN\nKatarzyna Kaminska ART185,00 PLN\nInne przedmioty z kolczyki - pióra\nPióra asymetryczne kolczyki z piór zimne barwy\nDługie pióra turkus limonka, srebro\nDługie pióra tęczowe, srebro


Białobrzegi dachowanie - artykuły | Echo Dnia Radomskie\nWypadek w Falęcicach w gminie Promna. Dachowanie na trasie S7\nDo groźnie wyglądającego wypadku drogowego doszło w poniedziałek o godzinie 12.40 w Falęcicach na terenie gminy Promna.\nDachowanie pod Białobrzegami. Jechał za szybko, wpadł w poślizg\nW piątek rano doszło do groźnego zdarzenia na ekspresowej obwodnicy Białobrzegów. Według policji, 22-letni mieszkaniec gminy Lipsko jechał za szybko.\n5 maja 2017, 11:53\nNOWE Ruszył przetarg na remont ratusza w Solcu nad Wisłą\nNOWE Działaj Lokalnie z Koalicją dla Młodych. Są pieniądze dla 16 grup


Duńczyk poszukuje widelca do kozy | CycleSpeedway.prv.pl | Speedrower\nYou are here : CycleSpeedway.prv.pl | Speedrower » Inne kraje » Duńczyk poszukuje widelca do kozy\nDodano: 13 Luty 2016 Autor: Artur Pisarek.\nW skrzynce pocztowej naszej redakcji pojawiła się wiadomość z… Danii. Jonas poprosił nas o pomoc w znalezieniu widelca do roweru speedrowerowego. Podobna informacja pojawiła się na brytyjskim portalu 3318news.co.uk. Fakt ten jest bardzo ciekawy, ponieważ nigdy wcześniej nie dochodziły sygnały o istnieniu tego sportu w ojczyźnie Hansa Andersena. Poniżej prezentujemy przetłumaczoną treść listu.\nJestem mieszkańcem Kopenhagi poszukującym wśród polskiej społeczności speedrowerowej widelca do roweru Young Oval Master.\nTutaj nie mamy w ogóle speedrowera i dlatego zwracam się z tym do Was. Widelec musi mieć sztycę 1 1/8″, być spawany z wielu elementów i najlepiej gdyby był chromowany. Chciałbym kupić używany.\nJeśli posiadać lub wiecie o takim, proszę dać mi znać albo pomóc się skontaktować z właścicielem.\nW ostatnich latach dość dużo mówiło się o speedrowerze w Japonii, „coś” dzieje się w Nowej Zelandii, Słowacji i Szwecji. Teraz pojawił się głos z Danii. Spróbujemy dowiedzieć się jakie są perspektywy dla rozwoju naszej dyscypliny w kraju Hamleta. Osoby, które są w stanie pomóc Jonasowi proszone są o kontakt na adres cyclespeedway.prv.pl@gmail.com.\n« Nowacki trenerem Reprezentacji Polski?! Myślę że to jest wyzwanie\nPKS Victoria wzmacnia się Damianem Natońskim »


Tagged: Fundacja im. Feliksa Stamma "Stamm Sport Promotion", kalendarz 2019, Legendy boksu, woro\nLegendy boksu olimpijskiego 2019 r. Takiego kalendarza w Polsce nie było. Razem z Fundacja im. Feliksa Stamma „Stamm Sport Promotion” oddajemy w Wasze ręce charytatywny kalendarz. Nabyć go można w Muzeum Boksu im. Feliksa Stamma lub drogą mailową: biuro@fundacjastamma.pl\nLimitowana edycja już czeka na fanów boksu!!!\nKalendarz można nabyć w Muzeum Boksu im. Feliksa Stamma (Warszawa) lub drogą mailową: biuro@fundacjastamma.pl\nPrevious Post: Żelazny Mike dla Arrogant Wear