Od uważności do pełni | Maciej Wielobób\nOd uważności do pełni\nutworzone przez Maciej Wielobób | lip 7, 2016 | Język polski / Polish | 13 Komentarze\nW numerze 18. magazynu „JOGA” (wiosna 2016) ukazał się wywiad Ani Paszkowskiej Masali (właścicielki szczecińskiej szkoły jogi Namaste joga) ze mną na temat uważności. Ponieważ ten numer ukazał się tylko w wersji elektronicznej, a sam wywiad jest stosunkowo ciekawy dla zainteresowanych medytacją i uważnością, za zgodą Ani pozwalam sobie go zamieścić poniżej. A na zdjęciu właśnie Ania i ja w jednym ze szczecińskich parków! Zachowałem też oryginalny tytuł, pod jakim wywiad się ukazał w magazynie.\nPod koniec lutego ukazała się nowa książka Macieja Wieloboba Uważność w praktyce. Tradycyjne techniki uważności i medytacji dla współczesnego człowieka. O książce oraz tym, jak praktykowanie uważności może zmienić naszą relację ze światem, z autorem rozmawia Ania Paszkowska Masala.\nAnia Paszkowska Masala: Maćku, w swojej nowej książce odwołujesz się do różnych tradycji duchowych: sufizmu, jogi, tantry. Czy osoba nie podążająca żadną z tych ścieżek może praktykować uważność?\nMaciej Wielobób: Trzeba pamiętać, że te nazwy często były stworzone przez kogoś z zewnątrz na określenie pewnego trendu, grupy szkół medytacyjnych. Z pewnej perspektywy można by powiedzieć, że nie ma czegoś takiego jak sufizm, tantra czy wedanta, jest pewnego rodzaju ludzkie poszukiwanie, które trudno poddać jakiemuś usystematyzowaniu. Sufi na przykład nie określali swojej praktyki jako sufizmu, a jako tasawuff czyli „stawanie się osobą zrealizowaną”. Z pewnej perspektywy prawie każdy człowiek poszukuje na swój sposób pojętej wolności. Z tej perspektywy można by powiedzieć, że prawie każdy – czy tak się określa czy nie – jest joginem czy sufim. Tak czy inaczej, by praktykować uważność, medytację itp. nie trzeba się nigdzie zrzeszać (śmiech).\nAnia Paszkowska Masala: Książkę tę adresujesz do „współczesnego człowieka”. W jaki sposób praktykowanie uważności może wpłynąć na nasze codzienne życie?\nMaciej Wielobób: Może przynieść uwolnienie od potrzeby natychmiastowej reakcji, od presji, jak również nauczyć sposobu reagowania, dzięki któremu możemy pozwolić sobie przeżyć i przyjemne i nieprzyjemne emocje, nie wypierać ich, ale też nie identyfikować się z nimi. A może zadziać się wiele więcej, zależnie od tego jak kto chce wchodzić głęboko w praktykę.\nAnia Paszkowska Masala: A praca z ciałem? Czy ona pomaga w budowaniu uważności?\nMaciej Wielobób: Praca z ciałem jest ważnym aspektem pracy na medytacyjnej ścieżce. Po pierwsze pomaga przygotować nasze ciało do komfortowego siedzenia w medytacji, po drugie pomaga uwalniać się od napięcia, a po trzecie może stać się początkiem pracy świadomościowej. Dla wielu osób na początku skupianie się na uważności myśli czy emocji może być subtelne i trudno uchwytne, a ciało jest obiektem konkretnym i łatwiej będzie ćwiczyć na nim swoją świadomość, by potem móc ją przenieść na bardziej subtelne obiekty.\nAnia Paszkowska Masala: Uważasz, że przy pomocy tej praktyki można dokonać transformacji na poziomie umysłu?\nMW: O nie, zdecydowanie nie tylko na poziomie umysłu! Dlatego w Uważności w praktyce poświęcam uwagę różnym aspektom praktyki: nie tylko formom medytacji, pranajamy czy praktykom etycznym, ale też modlitwie, mudrom czy praktykom świadomości ciała.\nAnia Paszkowska Masala: A co z duchowymi aspiracjami? Sama uważność, jako narzędzie, wystarczy, żeby osiągnąć duchową realizację?\nMW: To trochę zależy jak kto rozumie uważność. Często współcześnie sprowadza się ją do wycinka pewnego rodzaju praktyk: trochę technik medytacji uważnościowej i uważna obecność w życiu codziennym. Jest to nieco uproszczone spojrzenie, które na pewno może pomóc odnaleźć więcej relaksu i luzu, ale niekoniecznie pozwoli odnaleźć duchową wolność. Natomiast tak naprawdę uważna obecność powinna być podstawą każdej praktyki i każdego działania, a uważność w sensie mistycznym, jako niczym nieuwarunkowane doświadczenie Obecności, jest jak najbardziej duchowym doświadczeniem.\nAnia Paszkowska Masala: Piszesz, że warunkiem wejścia w stan uważności jest zwolnienie tempa, zatrzymanie się. Czy takie zatrzymanie nie powoduje, że coś nas w życiu omija, że zostajemy w tyle?\nMaciej Wielobób: Zatrzymanie się oznacza tu porzucenie automatyzmu, a niekoniecznie wyłączanie się z głównego nurtu. W rzeczywistości to nasz automatyzm powoduje, że to, co najważniejsze nas omija. Że życie przelatuje, a my nawet nie mieliśmy okazji go doświadczyć, w pełni przeżyć.\nAnia Paszkowska Masala: Uważasz, że jednym z efektów tej praktyki jest zwiększenie wydajności?\nMaciej Wielobób: Trochę obawiam się formułowana takiego wniosku. Na pewno zrelaksowanie i zwiększona koncentracja, które są niejako efektem medytacji zwiększają naszą wydajność, ale szczerze mówiąc nie do końca dobrze się czuję z tym, gdy technik medytacyjnych uczy się np. pracowników korporacji po to, by jeszcze więcej pracowali. A taki często jest kontekst pytań o medytację i wydajność…\nAnia Paszkowska Masala: A czy można utożsamić stan uważności ze stanem medytacji?\nMaciej Wielobób: Z perspektywy technicznej są dwie formy medytacji. Uważność to jedna, a medytacja wychodząca od koncentracji to druga. Przy czym w medytacjach wychodzących od skupienia na jakimś obiekcie, uważność też musi zaistnieć jako tło praktyki: relaksujemy się, jesteśmy uważni – pozwalamy sobie przeżywać wszelkie doświadczenia, które się pojawiają, nie oceniając ich, nie nazywając, nie wypierając, nie identyfikując się z nimi, po prostu będąc obecną, obecnym. Dopiero na takiej podstawie możemy skupić się na jakimś obiekcie, np. na mantrze.\nAnia Paszkowska Masala: Jak istotna jest tu rola nauczyciela? Może wystarczy książka lub weekendowe warsztaty?\nMaciej Wielobób: Tak naprawdę to zależy od tego jaki cel ma mieć praktyka, jakie motywy stoją za jej rozpoczęciem. Jeśli ktoś chce się nauczyć być bardziej zrelaksowanym i skoncentrowanym to wystarczy dobra książka czy warsztaty plus oczywiście odrobina systematyczności i cierpliwości. Natomiast wiele osób oczekuje po medytacyjnej ścieżce głębszej transformacji i wtedy uważam, że wsparcie godnego zaufania i inspirującego mentora, nauczyciela będzie bardzo przydatne.\nAnia Paszkowska Masala: Skąd możemy wiedzieć, czy nauczyciel jest godny zaufania?\nMaciej Wielobób: To w dużej mierze kwestia osobistego zaufania do nauczyciela, bo inaczej wychodzi jak w „Ferdydurke”, gdzie Słowacki ma zachwycać, a jednak nie zachwyca… (śmiech) Natomiast dla mnie istotnym kryterium jest etyczność postępowania nauczyciela i jego spójność z głoszonymi przez siebie naukami.\nAnia Paszkowska Masala: Choć książka ma podtytuł Tradycyjne techniki uważności i medytacji dużo miejsca poświęcasz w niej modlitwie. Jakie ma ona znaczenie?\nMaciej Wielobób: W książce omawiam praktycznie różne formy praktyki na medytacyjnej ścieżce: pracę ze świadomością ciała, mudry, praktyki etyczne, modlitwę właśnie, pranajamę, introspekcję, medytację uważnościową oraz koncentrację i medytację. Jest to stosunkowo pełne spektrum praktyk formalnych (bo oprócz nich są jeszcze nieformalne), daje to nam całkiem dużo form pracy. To nie jest jednak tak, że każdy ma robić każdą praktykę. Tych technik jest tyle, bo jest dużo ludzi, każdy jest nieco inny, ma inny światopogląd, inne potrzeby, zaczyna z innego punktu. Dla wielu osób modlitwa jest naturalną formą Obecności, dlatego też kilku jej aspektom poświęcam dosyć obszerny rozdział. Przedstawiam też suficką ideę modlitw połączonych z ruchem, inspirującą dla wielu osób. Oczywiście do wielu osób współcześnie, modlitwa totalnie nie przemawia, ale dla nich są inne formy praktyki, które również opisuję.\nAnia Paszkowska Masala: Czy żeby spośród tak wielu narzędzi znaleźć to, które najbardziej nam odpowiada konieczne jest przetestowanie wszystkich?\nMaciej Wielobób: Raczej nie szedłbym w tę stronę. Tradycyjną formą pracy jest to, że nauczyciel na podstawie znajomości ucznia i kontaktu osobistego, sugeruje mu pewną pracę do zrobienia. Oczywiście mamy grupę osób, która nie będzie chciała praktykować z nauczycielem, ale wówczas na pewno też jest tak, że gdy myślimy o pewnych praktykach to one bardziej w nas rezonują, a inne mniej. Choć trzeba pamiętać, że często też warto przyjrzeć się rzeczom, które budzą nasz opór. Sufi mówią: Zbadaj motywy swojego działania, a potem zbadaj motywy swoich motywów.\nAnia Paszkowska Masala – nauczycielka ruchu. Od siedmiu lat towarzyszy innym w jogicznej drodze. Od dwunastu lat, prawie codziennie robi psa z głową w dole, za każdym razem próbując zrobić go na nowo. Przeszła 150 km po Himalajach i mimo składanych sobie obietnic, że nigdy więcej, wciąż kombinuje, jak tam wrócić. Kocha zwierzęta, drzewa i czteroletnią Zośkę. Prowadzi w Szczecinie szkołę jogi Namaste.\nŁukasz\tdnia 7 lipca 2016 o godz. 13:01\nFajny artykuł. Maciek, a czy często nie jest tak, że nauczyciel sugeruje formy praktyki , które tak naprawdę jemu pomogły, zamiast jak najbardziej obiektywnie dobrać je do danego ucznia ? . I pytanie z innej beczki – Maciek,czy praktykujesz jogę snu, w tym sensie, że zachowujesz uważność , czy nie identyfikowanie się z wrażeniami w czasie snu, jeśli tak , jakie są Twoje efekty ? .\nMaciej Wielobób\tdnia 8 lipca 2016 o godz. 22:39\nNauczyciel powinien odnosić się do potrzeb ucznia, nie do swoich potrzeb. Więc jeśli tylko sugeruje formy, które jemu pomogły to robi błąd.\nGeneralnie akurat joga snu mnie nie zajmuje, choć otrzymałem pewien trening w tym i w związku z tym, że pytanie się pojawia co jakiś czas może skrobnę coś w wolnej chwili na blog.\nŁukasz\tdnia 8 lipca 2016 o godz. 23:30\nTu nie chodzi o zajmowanie się jogą snu, tylko o to, że ,gdy uważność wzrasta,przenosi się też do snu,gdzie są rozpuszczane subtelne wrażenia.To dlatego nazywa się sny królewską drogą do nieświadomości. Inna sprawa : poziom świadomości nauczyciela,można zmierzyć ławo właśnie, tym ,na ile potrafi być uważny w czasie,snu i głębokiego snu.Jest takie powiedzenie Kriszny : ,, Prawdziwy Jogin nigdy nie śpi,, , co znaczy w wolnym tłumaczeniu : jest świadomy,uważny w stanie jawy,snu i głębokiego snu.\nMistyk Ramana Maharishi powiedział : to co nie jest obecne w głębokim śnie bez snów, nie jest rzeczywiste.\nMaciej Wielobób\tdnia 11 lipca 2016 o godz. 01:47\nTemat „uważności”, także we śnie, jest nieco bardziej skomplikowany niż to przedstawiasz. Pamiętajmy, że uważność ma różne poziomy, które ja bym sprowadził do uważności na poziomie technicznym i uważności na poziomie mistycznym. To, co określają Twoje cytaty z Kryszny i Ramany dotyczy uważności na poziomie mistycznej, określanej przez przedstawicieli adwaita wedanty stanem turija (czyli czwartym stanem, który nie jest czuwaniem, śnieniem ani snem bez marzeń sennych). Podobnie, gdy Ramana mówi Rzeczywistości to odnosi się do doświadczenia w stanie niedualności, doświadczenia esencji stojącej za każdą formą, podobnego doświadczenia, o którym sufi mówią w kontekście praktyki zikara (zikru): „Nic nie istnieje oprócz Boga, tylko Bóg istnieje”. Nie ma to nic wspólnego ze świadomym kierowaniem swoimi snami, bardziej można by tu powiedzieć o przedłużeniu samadhi/niedualności/jedności na inne aspekty życia niż formalna medytacja.\nMaciej Wielobób\tdnia 11 lipca 2016 o godz. 01:49\nSwoją drogą ja tam jestem ostrożny w ocenianiu czy ktoś jest oświeconym mistykiem czy nie. Po pierwsze ocenianie jest przeciwieństwem uważności, a jak mówią sufi „opinia to najczęściej coś, co ludzie mają, gdy nie posiadają wyczerpujących informacji”, a po drugie – jak mówi Inayat Khan „Niewielu jest prawdziwych mistrzów, ale jeszcze mniej tych, którzy potrafią ich poznać” 😉\nŁukasz\tdnia 11 lipca 2016 o godz. 16:42\nMasz rację , z tym że ja nigdzie nie napisałem,że jest to test czy druga osoba jest oświecona, jest to raczej test,jak głęboko sięga świadomość drugiej osoby. Inna sprawa,czy tego chcesz,czy nie i tak oceniasz rzeczywistość, bo tak działa umysł, choć możesz się z tymi ocenami nie utożsamiać.Kogoś kto nie ocenia rzeczywistości,można by raczej nazwać chorym psychicznie, lub z uszkodzonym mózgiem, a nie mistykiem.\nFakt, tych oświeconych mistrzów, to ja nigdy nie spotkałem, być może ich nie ma =gdzie przez oświecenie rozumiem,całkowite i stałe oczyszczenie podświadomości, tak ,że istnieje tylko świadomość Rzeczywistości, Absolutu.\nŁukasz\tdnia 11 lipca 2016 o godz. 17:38\nA mnie osobiście, coraz mniej interesuje wszelki rynek, duchowy, psychologiczny. Brakuje w tym autentyczności i szczerości. Poznając też osobiście różne osoby będące terapeutami,nauczycielami ,czy wszelkiej maści przewodnikami,dochodzę do wniosku, że to w większości biznesmeni, mistrzowie ale martketingu. Sprzedaje się masę prostych rzeczy jak uwazność , nadając im nowe, duchowe nazwy, robiąc wielkie reklamy, wydając książki opisujące na 10.tysięcy sposobów to samo, prowadząc wykłady o tym samym, zmieniając tylko słowa, po to żeby na tym dobrze zarobić. Ci ludzie zarabiają masę pieniędzy na ,,duchowości,, a dzięki temu żyją ponad stan, zwyczajnych ludzi.Po prostu znaleźli sobie łatwy sposób by nie męczyć się w życiu i dobrze zarabiać.\nP.S Brakuje mi prawdziwej nie komercyjnej mistyki, głębokiej terapii, oddania dla Boga , w rękach autentycznych pochłoniętych tym ,szczerych ludzi.\nMaciej Wielobób\tdnia 12 lipca 2016 o godz. 21:37\nPrawdziwa niekomercyjna mistyka istnieje i wcale tak bardzo nie trzeba jej szukać. Oczywiście jest mnóstwo pseudo-duchowej komercji, szczególnie jak jakiś aspekt szerokopojętej duchowości robi się modny.\nCo do oceniania to mam tylko jeden komentarz: „Opinia to coś, co zazwyczaj mają ludzie, gdy brakuje im wyczerpujących informacji” (Idries Shah).\n_-P-_\tdnia 18 lipca 2016 o godz. 14:14\n„Maciej Wielobób:Natomiast wiele osób oczekuje po medytacyjnej ścieżce głębszej transformacji i wtedy uważam, że wsparcie godnego zaufania i inspirującego mentora, nauczyciela będzie bardzo przydatne.”\nWiem że na blogu były już tematy o relacji nauczyciel uczeń i pomocy nauczyciela gdy uczeń napotyka jakiś problem, ale czy można coś więcej o tym powiedzieć? Podać jakieś przykłady, z jakim uczeń może spotkać się problemem i jak nauczyciel pomaga?\nMaciej Wielobób\tdnia 18 lipca 2016 o godz. 22:58\nTo kwestie dosyć indywidualne, wręcz intymne czasem. Dla jednego nauczyciel będzie mistrzem, a dla innego przyjacielem, a dla kogoś wzorem moralnym. Jednym potrzebne jest wskazanie kierunku w chwilach, w których „widzą ciemność”, innym rozjaśnienie znaczenia kryzysu, który przechodzą i pokazanie miejsce tego kryzysu w szerszym procesie. Niektórzy potrzebują, by nauczyciel był niejako lustrem, które pomoże im zobaczyć siebie, swoje postępowanie i motywy, inni potrzebują czasem wsparcia lub lekkiej zachęty, a ktoś – kontrolowanego wyrwania gruntu spod nóg. Etc. etc. Tak czy inaczej nauczyciel na ścieżce medytacyjnej jest też nośnikiem żywej wiedzy, bo nie każdą wiedzę da się lub można przekazać w książkach, do niektórych rzeczy jest potrzebny jednak kontekst osobistej relacji. Natomiast moim zdaniem nie jest dobrym pomysłem namawiać kogoś do tego, by mieć nauczyciela. Jeśli ktoś czuje potrzebę, by mieć swojego przewodnika – niech tę potrzebę zrealizuje. Jeśli nie – niech nie robi tego na siłę. Ale w jednym u drugim wypadku sufi zachęciliby nas do „zbadania swoich motywów, a potem motywów swoich motywów” 😉\n_-P-_\tdnia 19 lipca 2016 o godz. 12:49\n„Tak czy inaczej nauczyciel na ścieżce medytacyjnej jest też nośnikiem żywej wiedzy, bo nie każdą wiedzę da się lub można przekazać w książkach, do niektórych rzeczy jest potrzebny jednak kontekst osobistej relacji.”\nCzy można jednak doświadczyć głębszej transformacji na medytacyjnej ścieżce bez nauczyciela, czy to było by trudne?Czy to raczej kwestia osoby, indywidualna.\nMaciej Wielobób\tdnia 19 lipca 2016 o godz. 23:13\nTrudno na to jednoznacznie odpowiedzieć. Bardziej bym zadawał pytania dlaczego ktoś poszukuje nauczyciela (jeśli poszukuje) i dlaczego ktoś nie chce skorzystać z pomocy nauczyciela (jeśli nie chce). Szukał głębokich motywów jednego i drugiego…\nNa pewno możliwe jest przejście ścieżki bez nauczyciela. Sufi np. mówią o 2 typach uczniów: murid (uczeń inicjowany przez nauczyciela) i murad (uczeń, który otrzymał wiedzę – że tak powiem – „prosto z góry”). Przy czym warto jednak zwrócić uwagę na to, że praktycznie każdy z wybitnych mistyków miał przynajmniej na pewnym etapie nauczyciela/nauczycieli. Często wielokrotnie ich przerośli (tak jak np. Budda Allara Kalamę i Uddaka Ramaputtę, u których się uczył), ale jednak to przewodnictwo pomogło im dotrzeć do pewnego etapu, który sprawił, że mogli realizować dalsze samodzielne poszukiwania.\n_-P-_\tdnia 20 lipca 2016 o godz. 08:09\nDziękuję Macieju za odpowiedź 🙂


Różnice pomiędzy koncesją na roboty budowlane a PPP w trybie...\nRóżnice pomiędzy koncesją na roboty budowlane a PPP w trybie koncesji\nModele współpracy sektora publicznego z prywatnym inwestorami mają wiele cech wspólnych. Warto jednak wiedzieć, że niezależnie od podobieństw, współpraca publiczno-prywatna oparta o każdy model cechuje się swoją specyfiką. W praktyce najwięcej trudności powoduje często rozróżnienie typowej koncesji na roboty budowlane od PPP w trybie koncesji.\nAnalizując problematykę umów o partnerstwie publiczno-prywatnym oraz koncesji na roboty budowlane lub usługi należy wyróżnić trzy zasadnicze modele współpracy sektora publicznego z prywatnym inwestorami:\n1. Koncesję na roboty budowlane lub usługi,\n2. Partnerstwo publiczno-prywatne, w którym partner wybrany został w oparciu o przepisy prawa zamówień publicznych („klasyczne” PPP),\n3. Partnerstwo publiczno-prywatne w którym partner wyłoniony został w oparciu o przepisy ustawy o koncesjach (tzw. PPP w trybie koncesji).\nWymienione warianty współpracy mają wiele cech wspólnych, którymi są na przykład: cywilnoprawny i dwustronnie zobowiązujący charakter, odpłatność, wzajemność, przyczynowość czy też pisemna forma zawarcia kontraktu. Zakres umów PPP i koncesji także bywa zbliżony. Warto jednak wiedzieć, że niezależnie od wskazanych podobieństw, współpraca publiczno-prywatna oparta o każdy ze wskazanych modeli cechuje się swoją specyfiką.\nW praktyce najwięcej trudności powoduje często rozróżnienie typowej koncesji na roboty budowlane od PPP w trybie koncesji. Owe problemy wiążą się w dużej mierze z tym, jak traktowane jest partnerstwo publiczno-prywatne w świetle prawa unijnego. Otóż zgodnie z tymi przepisami („dyrektywa zamówieniowa”, komunikaty i wytyczne Komisji Europejskiej, tzw. „Zielona Księga PPP”), PPP nie jest w ogóle odrębną instytucją prawną.\nPomimo tego, że zarówno w aktach prawnych, jak i oficjalnych dokumentach o charakterze wytycznych, pojawia się termin „partnerstwo publiczno-prywatne” brak jest legalnej definicji tego pojęcia. Zgodnie z prawem UE, PPP to nic innego jak specyficzny rodzaj zamówienia publicznego. Owa specyfika wynikać może natomiast z dwóch przyczyn. Pierwszą z nich jest wynagrodzenie wykonawcy. Jeśli zamiast określonej kwoty wynagrodzenia wykonawca zyskuje prawo eksploatacji obiektu, który wzniósł bądź pobierania opłat za swoje usługi, mamy do czynienia z zamówieniem o charakterze koncesji na roboty budowlane lub usługi. Jeśli z kolei współpraca stron ulega dalej idącej modyfikacji zakładającej podział zadań i ryzyk związanych z zamówieniem, przybiera ono charakter partnerstwa publiczno-prywatnego (rozumianego jako zamówienie publiczne, tyle, że zmodyfikowane owym podziałem zadań i ryzyk.).\nPełna treść artykułu pot. Różnice pomiędzy koncesją na roboty budowlane a PPP w trybie koncesji dostępna jest w Serwisie Samorządowym>>>


Jubileusz 40-lecia działalności TKK „Ondraszek” cz.III\nW tym zabytkowym wnętrzu odbyło się uroczyste spotkanie poświęcone jubileuszowi 40-lecia działalności Turystycznego Klubu Kolarskiego PTTK "Ondraszek" oraz 54 rocznicy powstania Komisji Kolarskiej przy Oddziale PTTK "Beskid Śląski". Sala została przyozdobiona emblematami PTTK, logo klubowym a także zorganizowano mini wystawę klubowych pamiątek w tym kilkunastu tomów nadal prowadzonej kroniki, a na telewizyjnym ekranie przewijały się zarejestrowane ważne dla klubu wydarzenia. Dla zainteresowanych specjalnie udostępniono również Muzeum Cieszyńskie, które grupowo można było zwiedzić przed rozpoczęciem obrad.\nNa spotkaniu byli obecni przedstawiciele władz miasta, powiatu, Zarządu Głównego PTTK, Zarządu Oddziału PTTK "Beskid Śląski", Koła Przewodników i klubów PTTK, Macierzy Ziemi Cieszyńskiej, Śląskiego Zamku Sztuki i Przedsiębiorczości, redakcji magazynu "Cykloturysta" oraz liczne grono klubowiczów, a także tych, którzy z klubem związali część swego życia choć aktywnie już nie działają. Spotkanie, zgodnie z tradycją otwarto śpiewając "Ondraszkowy hymn".\nPosiedzenie było okazją do podsumowania bogatej i różnorodnej działalności klubu. Emilia i Władysław Sosna którzy założyli "Ondraszka" w 1966r. zaprezentowali początki turystyki kolarskiej na terenie Ziemi Cieszyńskiej, okoliczności powstania klubu i jego dokonania w okresie przewodzenia klubowi tj. do roku 1979. Ich następca Andrzej Słota, który wówczas przejął funkcję prezesa przedstawił dalsze dzieje Ondraszka a zwłaszcza bogatą i różnorodną działalność na polu krzewienia turystyki kolarskiej kończąc na udanej organizacji w czerwcu br. 46. Ogólnopolskiego Zlotu Przodowników Turystyki Kolarskiej "Ziemia Cieszyńska". Następnie Zbigniew Pawlik naświetlił ciekawe fakty związane z współpracą z organizacjami i klubami turystycznymi po obu stronach granicy a także statystyczny obraz klubowej działalności.\nSpotkanie jubileuszowe stanowiło również właściwą oprawę dla przekazania wyróżnień. Burmistrz Miasta Cieszyna Bogdan Ficek oraz Starosta Powiatu Witold Dzier-żawski, którego reprezentował Janusz Król przekazali klubowi listy gratulacyjne, Komisja Kolarska ZGPTTK reprezentowana przez wiceprzewodniczącego komisji Stanisława Karugę z Katowic przekazała okolicznościowe pismo oraz dyplom uznania, Prezes Oddziału PTTK "Beskid Śląski" Ryszard Mazur odczytał list gratulacyjny, a za organizację wspomnianego zlotu uhonorował klub pięknym pucharem, przedstawicielka Śląskiego Zamku Sztuki i Przedsiębiorczości przekazała okolicznościowy list z symbolicznym logo Zamku. Wzruszające życzenia na ręce prezesa klubu złożyli również: Władysław Orszulik reprezentujący Koło Przewodników PTTK oraz Macierz Ziemi Cieszyńskiej, redaktor naczelny magazynu "Cykloturysta" Lesław Dynak, Mieczysław Prawdzik z cieszyńskich "Człapoków" oraz szefowie zaprzyjaźnionych klubów kolarskich Jan Geresz z "Defektu" z Żywca i Stanisław Skoneczny z "Wandrusa" Żory .\nszczególna chwila była również okazją do podziękowania się za długoletnie wsparcie oraz okazaną pomoc. Najwyższym wyróżnieniem czyli tytułem "Honorowego Członka TKK Ondraszek" i pamiątkową statuetką zarząd klubu uhonorował Emilię i Władysława Sosnów oraz Ryszarda Mazura. Warto wspomnieć, że dotychczas przyznano tylko cztery takie wyróżnienia. Instytucjom samorządowym oraz firmom, które w różny sposób wspomagały działalność klubu zarząd podziękował dyplomami uznania, natomiast zebrani otrzymali na pamiątkę imienne dyplomy oraz specjalnie wykonaną jubileuszową odznakę.\nWarto również nadmienić, że na spotkaniu odbyła się także promocja książki "40 lat z Ondraszkiem" autorstwa kolegium redakcyjnego pod przewodnictwem Władysława Sosny. Opracowanie zawiera bogate kompendium wiedzy zarówno na temat klubu jak i turystyki kolarskiej na Ziemi Cieszyńskiej, kalendarium wydarzeń oraz zestawienie klubowego składu osobowego, noty biograficzne tych, którzy odeszli na zawsze, a także wspomnienia z kolarskich szlaków i osobiste poglądy klubowiczów na swą rowerową pasję.


Atlas histopatologii guzów skóry/Guzy skóry właściwej i tkanki podskórnej (guzy mezenchymalne i nerwowe) - Wikibooks, biblioteka wolnych podręczników\nAtlas histopatologii guzów skóry/Guzy skóry właściwej i tkanki podskórnej (guzy mezenchymalne i nerwowe)\n1 GUZY SKÓRY WŁAŚCIWEJ I TKANKI PODSKÓRNEJ (GUZY MEZENCHYMALNE I NERWOWE)\n1.1 Pierwotne chłoniaki skóry i rozrosty pokrewne\n1.1.2 Guzy złośliwe\n1.1.3 Rozrosty histiocytarne i z komórek tucznych\n1.2 Guzy neuroektodermalne\n1.2.1 Guzy łagodne\n1.2.2 Nowotwory półzłośliwe i złośliwe\n1.3 Guzy naczyń krwionośnych\n1.3.1 Guzy łagodne\n1.3.2 Guzy półzłośliwe i złośliwe\n1.4 Guzy naczyń chłonnych\n1.4.1 Guzy łagodne\n1.4.2 Guzy półzłośliwe i złośliwe\n1.5 Guzy włóknisto-histiocytarne\n1.5.1 Guzy łagodne\n1.5.2 Nowotwory półzłośliwe i złośliwe\n1.6 Guzy adipocytarne\n1.6.1 Guzy łagodne\n1.6.2 Nowotwory półzłośliwe i złośliwe\nPierwotne chłoniaki skóry i rozrosty pokrewne[edytuj]\nPseudolymphoma cutis (lymphocytoma cutis; lymphadenosis cutis benigna) (4x)\nCutaneous pseudolymphoma (cutaneous lymphocytoma)\nChłoniak rzekomy skóry\nGrudki chłonne rozrastające chaotycznie w skórze właściwej wśród rozproszonych komórek limfoidalnych typu B i T.\nPseudolymphoma cutis (lymphocytoma cutis; lymphadenosis cutis benigna) (10x)\nDuża grudka odczynowa zawiera centrocyty, komórki linii T oraz makrofagi.\nWycinek skóry (w tym wypadku ucha) zawiera chaotycznie rozsiane limfocyty B oraz T, a także liczne makrofagi.\nOdczynowa grudka zawiera liczne makrofagi nadające jej wygląd tzw "gwiaździstego nieba" (ang. star sky).\nMycosis fungoides recens (20x)\nZiarniniak grzybiasty (okres wczesny)\nObraz mikroskopowy we wczesnym okresie choroby jest mało charakterystyczny. W skórze właściwej stwierdza się chaotycznie rozsiane limfocyty T (zwykle CD3+ i CD4+ oraz CD8-). Część z nich ma pofałdowane jądra (ang. cerebriform - "jak kora mózgowa") i jasną cytoplazmę ("halo") - są to komórki Lutznera. Zwykle lokalizują się wzdłuż dolnej granicy naskórka.\nMycosis fungoides recens (40x)\nMycosis fungoides recens (10x)\nNiekiedy nacieki limfocytarne utworzone przez komórki Lutznera (z pofałdowanymi jadrami) skupiają się głownie w naskórku. Jest to odmiana Ketron-Goodman. Patologiczne limfocyty są zwykle CD4+\nNiekiedy nacieki limfocytarne utworzone przez komórki Lutznera (z pofałdowanymi jadrami) skupiają się głownie w naskórku. Jest to odmiana Ketron-Goodman. Patologiczne limfocyty są zwykle CD4+ (odczyn immunohistochemiczny na CD4 z wykorzystaniem DAB)\nMycosis fungoides, stadium infiltrativum (10x)\nZiarniniak grzybiasty (okres naciekowy)\nNacieki utworzone przez patologiczne limfocyty T zajmują zwykle wszystkie warstwy skóry właściwej. Wnikają też do naskórka tworząc małe skupiska składające się głównie z komórek Lutznera. ("mikroropnie" Pautiera).\nMycosis fungoides, stadium infiltrativum (20x)\nPatologiczne limfocyty T wnikają też do naskórka tworząc małe skupiska składające się głównie z komórek Lutznera. Ze względu na nieregularny kształt jąder tych komórek (przypominający nieco granulocyty), są one nazywane "mikroropniami" Pautiera.\nNaciekanie naskórka i skóry właściwej przez patologiczne limfocyty T CD4 dodatnie (odczyn immunohistochemiczny na CD4 z wykorzystaniem DAB)\nMycosis fungoides, stadium infiltrativum (60x)\nRóżne postacie "mikroropni" Pautiera - oznaki epidermotropizmu nacieku limfoidalnego. Mniejsze komórki są nazywane komórkami Lutznera, wieksze - komórkami Sezary'ego. Mają one nieregularny kształt i wyraźne jąderka\nMycosis fungoides, stadium infiltrativum (40x)\nMycosis fungoides, stadium tumorale (10x)\nMycosis fungoides (tumour stage)\nZiarniniak grzybiasty, okres guzowaty\nOgniska atypowych limfocytów znajdują sie w skórze właściwej na różnych głębokościach. Poszczególne ogniska nowotworowe mogą mieć różną wielkość i często łączą się sobą.\nMycosis fungoides, stadium tumorale (40x)\nW dużym powiększeniu widoczna jest anizokarioza znacznego stopnia. Atypowe jądra należą do komórek anaplastycznych oraz do immunoblastów (często CD30+).Określenie charakteru atypowych komórek wymaga zastosowania specjalnych metod immunohistochemicznych.\nMycosis fungoides, typus folliculotropicus (10x)\nMycosis fungoides, folliculotropic variant\nZiarninak grzybiasty, odmiana mieszkowo-włosowa\nOdmiana ta cechuje się dużą złośliwością. Mikroskopowo stwierdza się naciekanie mieszków włosowych i związanych z nimi gruczołów łojowych przez atypowe limfocyty T, co prowadzi do powstawania mukofanerozy i gromadzenia się złogów śluzu w mieszkach włosowych i w gruczołach łojowych.\nMycosis fungoides, typus folliculotropicus (20x)\nNaciekanie mieszków włosowych i związanych z nimi gruczołów łojowych przez atypowe limfocyty T, prowadzi do powstawania mukofanerozy i gromadzenia się złogów śluzu w mieszkach włosowych i w gruczołach łojowych (łac., ang. mucinosis follicularis) (barwienie kwaśnych mukopolisacharydów błękitem astra wg Blooma i Kelly'ego).\nReticulosis pagetoidalis (morbus Woringer -Kolopp) (4x)\nPagetoid reticulosis (Woringer -Kolopp disease)\nSiatkowica pagetoidalna (choroba Woringera -Koloppa)\nTa rzadka jednostka chorobowa jest przez wielu autorów traktowana jako specyficzna odmiana ziarniniaka grzybiastego. Zmiany są zwykle zlokalizowane na kończynach dolnych i polegają na naciekaniu naskórka przez atypowe limfocyty T, immunofenotypowo identyczne jak limfocyty naciekające skórę w ziarniniaku grzybiastym.\nReticulosis pagetoidalis (morbus Woringer -Kolopp) (10x)\nAtypowe limfocyty naciekają naskórek podobnie jak komórki raka pagetoidalnego brodawki sutkowej. Aktywność mitotyczna atypowych komórek limfoidalnych jest duża.\nReticulosis pagetoidalis (morbus Woringer -Kolopp) (40x)\nLymphoma T-cellulare (typus panniculitis) (10x)\nChłoniak z komórek T typu zapalenia tkanki podskórnej\nTkanka podskórna jest naciekana przez atypowe limfocyty T o nietypowym immunofenotypie: CD3+, CD4-, CD8+. W odróżnieniu od zapalenia tkanki podskórnej w toczniu rumieniowatym układowym - (ang. lupus panniculitis), w naciekach chłoniakowych nie spotyka się limfocytów B (CD20+).\nLymphoma T-cellulare (typus panniculitis) (40x)\nLymphoma cutis T-cellulare (CD4+) (20x)\nPrimary cutaneous T-cell lymphoma (CD4+)\nPierwotny chłoniak skórny T-komórkowy (CD4+)\nKomórki tego guza są limfocytami T o średniej wielkosci i dają wyraźnie dodatni odczyn na CD4 oraz CD3. Wykazują one wyraźne cechy epidermotropizmu (odczyn immunohistochemiczny na CD43 z wykorzystaniem DAB).\nLymphoma anaplasticum macrocellulare cutis (40x)\nPierwotny anaplastyczny chłoniak skórny wielkokomórkowy\nAtypowe komórki są pleomorficzne i są bezładnie rozsziane w skórze właściwej, czasem wykazując cechy dermatotropizmu.\nLymphoma anaplasticum macrocellulare cutis (20x)\nW przeważajacej części komórkami guza są anaplastyczne komórki limfoidalne CD30+ (odczyn immunohistochemiczny na CD30 w wykorzystaniem DAB).\nLeucaemia lymphocytica chronica B cellulare (10x)\nPrzewlekła białaczka limfatyczna B-komórkowa\nGęste nacieki z małych komórek limfoidalnych otaczają naczynia krwionośne. Strefa podnaskórkowa jest zwykle nie zajęta (objaw "strefy granicznej", z niem. Die Grenz zone).\nLeucaemia lymphocytica chronica B cellulare (20x)\nLymphoma malignum B-cellulare cutis (typus follicularis) (10x)\nCutaneus follicle centre lymphoma (FCCL)\nPierwotny skórny chłoniak B-komórkowy\nW utkaniu guza pojawiają się często kuliste struktury przypominające grudkowe ośrodki rozmnażania tkanki chłonnej. Ogniska te są utworzone prze duże i małe centrocyty i mniej liczne centroblasty, zmieszane z małymi limfocytami.\nLymphoma malignum B-cellulare cutis (typus follicularis) (20x)\nLymphoma malignum B-cellulare cutis (typus follicularis) (40x)\nW utkaniu guza pojawiają się często kuliste struktury przypominające grudkowe ośrodki rozmnażania tkanki chłonnej. Ogniska grudkowe są wyraźnie widoczne w odczynach immunohistochemicznych (np. CD20, CD22) (odczyn immunohistochemiczny z CD20 z wykorzystaniem DAB).\nLymphoma malignum B cellulare cutis (typus macrocellularis) (20x)\nCutaneous diffuse large B-cell lymphoma (DLBCL)\nPierwotnie skórny chłoniak z dużych komórek B\nGuz jest utworzony z dużych i średniej wielkości komórek B, przypominających centroblasty lub immunoblasty. Mitozy bywają liczne.\nLymphoma malignum B cellulare cutis (typus macrocellularis) (40x)\nOdczyn z CD20 jest dodatni prawe we wszystkich komórkach nowotworowych (odczyn immunohistochemiczny na CD 20 z wykorzystaniem DAB).\nAktywność proliferacyjna wyrażona dodatnim odczynem na Ki67 ujawnia się w 30 - 40% komórek guza (odczyn immunohistochemiczny na Ki67 z wykorzystaniem DAB).\nLymphoma malignum cutis B cellulare (typus marginalis) (4x)\nPrimary cutaneous marginal zone B - cell lymphoma (PCMZL)\nPierwotnie skórny chłoniak strefy brzeżnej\nWe wczesnym okresie choroby widoczne są szczątkowe grudki odczynowe otoczone przez masywny rozrost komórek monocytoidalnych lub/i komórek limfoplazmocytoidalnych.\nLymphoma malignum cutis B cellulare (typus marginalis) (10x)\nOdczyn CD20 wyraźnie ujawnia komórki linii B zarówno w resztkowej (zanikowej) grudce, jak i w jej otoczeniu (odczyn immunohistochemiczny CD20 z wykorzystaniem DAB).\nKomórki monocytoidalne w otoczeniu resztkowej grudki chłonnej (odczyn immunohistochemiczny CD20 z wykorzystaniem DAB).\nRozrosty histiocytarne i z komórek tucznych[edytuj]\nHistiocytosis X (Langerhans) (10x)\nRozrost histiocytów o dużych, blado wybarwionych i pofałdowanych jądrach (często o nerkowatym kształcie i obojętnochłonnej cytoplazmie. U dzieci przebiega łagodnie jako choroba Hashimoto-Pritzkera (ang. Congenital Self-Healing Reticulohistiocytosis - CSHRH), natomiast u dorosłych często przebiega złośliwie.\nNa zdjęciu widoczny naciek w głębi skóry w przebiegu choroby Handa-Schullera-Christiana u 36-letniego chorego.\nMastocytosis cutanea maculo-papullosa ("urticaria pigmentosa") (10x)\nMastocytoza skóry plamisto-grudkowa ("pokrzywka barwnikowa")\nKomórki tuczne rozsiane są w górnych warstwach skóry, zwłaszcza w otoczeniu drobnych naczyń.\nBarwienie błekitem Astra ujawnia mukopolisacharydy kwaśne w cytoplazmie komórek tucznych (barwienie kwaśnych mukopolisacharydów błękitem Astra wg Blooma i Kelly'ego).\nMastocytoma solitare (40x)\nMastocytoma (guz tucznokomórkowy)\nGuz skóry który może osiągać duże rozmiary i jest utworzony przez gęsto ułożone komórki. Ich jądro jest duże i silnie wybarwione, a cytoplazma jest obfita, jasna i lekko kwasochłonna. Nie stwierdza się pleomorfizmu cytologicznego.\nW barwieniu metodą Giemsy widoczne są metachromatycznie zabarwione ziarnistości w cytoplazmie komórek tucznych, otaczające niezabarwiony obszar jądra (barwienie metodą Giemsy).\nNeuroma post traumam (pseudoneuroma) (4x)\nNerwiak pourazowy (rzekomy albo poamputacyjny)\nRozrost nerwów otoczonych torebką łącznotkankową.\nNeuroma post traumam (pseudoneuroma) (10x)\nGęsto ułożone wiązki nerwowe nie splatające się ze sobą, są porozdzielane tkanką łączną włoknistą.\nGęsto ułożone wiązki nerwowe, nie splatające się ze sobą są porozdzielane tkanką łączną włoknistą.\nNeuroma post traumam (pseudoneuroma) (40x)\nW srebrzeniu wg Bielschowskiego uwidoczniają się włókna osiowe w obrębie nerwów.\nNeuroma solitare circumscriptum (10x)\nNerwiak pojedynczy odgraniczony\nPalisadowaty układ jąder komórkowych nie zawsze jest wyraźny.\nNeuroma solitare circumscriptum (20x)\nCiemno barwiące się jadra komórek są wydłużone i często układają się palisadowato. Guz zawiera zazwyczaj liczne włókna nerwowe widoczne w preparatach srebrzonych.\nNeurilemmoma (schwannoma) (2x)\nGuz rozwija się w skórze właściwej i jest dobrze odgraniczony od otoczenia.\nNeurilemmoma (schwannoma) (10x)\nPasma wrzecionowatych komórek osłoniaka dobrze uwidoczniają się w odczynie immunohistochemicznym na białko S100p.\nObszar typu Antony A zawiera charakterystyczne układy palisadowate jader komórkowych (tzw. ciałka Verrocay'a).\nNeurilemmoma (schwannoma) (20x)\nNeurofibroma diffusum (4x)\nCzęsto występujący guz osłonek nerwowych, nie posiada torebki i jest źle odgraniczony od skóry właściwej.\nNeurofibroma diffusum (20x)\nKomórki guza są małe, ich jądra są przecinkowate i mają zwykle układ chaotyczny.\nJest to jedna z wielu odmian nerwiakowłókniaka. Komórki tego nowotworu są porozsuwane przez substancję śluzowatą.\nJest to jedna z odmian nerwiakowłókniaka.\nDrobne, wrzecionowate komórki nerwiaka otaczają koliście małe naczynia krwionośne.\nGuz rozwija się śródskórnie, często w postaci mnogich zrazików.\nKomórki guza maja kształty wrzecionowate lub nabłonkowate, układające się w gwiazdkowate twory. Podścielisko ma charakter śluzowaty.\nTumor granulocellularis (Abrikosow) (4 x)\nGranular cell tumour (Abrikossoff)\nGuz z komórek ziarnistych (guz Abrikosowa)\nGuz neuroektodermalny utworzony przez komórki ziarniste. Może rozrastać sie w postaci litej lub w gniazdach tworzących układy przypominające pączki.\nTumor granulocellularis (Abrikosow) (40 x)\nKomórki guza maja obfitą, eozynochłonną, ziarnistą cytoplazmę i małe, ciemno barwiące się jądra.\nNowotwory półzłośliwe i złośliwe[edytuj]\nTumor granulocellularis atypicus (Abrikosow) (40x)\nAtypical granular cell tumour (Abrikossoff)\nAtypowy guz z komórek ziarnistych (guz Abrikosowa)\nJeśli guz jest zlokalizowany w pobliżu naskórka, może stymulować jego rzekomonowotworowy rozrost.\nUkład komórek jest chaotyczny, komórki są polimorficzne, często w okresie mitozy. Ten guz moze mieć złosliwy przebieg.\nNeurilemmoma (schwannoma) malignum (20 x)\nZłośliwy osłoniak nerwowy\nMimo dużego zagęszczenia atypowych lemnocytów, mozna dostrzec (np. w środku fotografii) struktury przypominające zdeformowane ciałka Verocay'a.\nNeurilemmoma (schwannoma) malignum (40 x)\nWśród atypowych lemmocytów widoczne są mitozy.\nTumor malignus tunicae externae nervi (20x)\nNowotwór złośliwy z osłonki nerwu obwodowego\nGuz jest zbudowany z polimorficznych komórek wrzecionowatych,wśród których często występują atypowe figury podziałowe. Komórki te rozrastają się w środowisku śluzowatym.\nW utkaniu guza pojawiają się często tzw. wiry okołonaczyniowe, złożone z atypowych komórek.\nTumor ex cellulibus Merkel (tumor endocrinalis cutis primitivum) (4x)\nMerkel cell tumor (primary neuroendocrine carcinoma of the skin)\nGuz z komórek Merkela (pierwotny guz neuroendokrynny skóry).\nNowotwór rozrasta się w skórze właściwej w postaci splatających się pasm (beleczek) atypowych, małych komórek, co spowodowało stworzenie dawnej nazwy "raka beleczkowego" (łac. carcinoma trabeculare). Nowotwór nie wnika do naskórka.\nTumor ex cellulibus Merkel (tumor endocrinalis cutis primitivum) (20x)\nAtypowe komórki o nadbarwliwym jądrze i bardzo skąpej cytoplazmie mogą tworzyć zarówno beleczki jak i rozetki podobne do poronnych cew gruczołowych.\nLite ogniska o różnej wielkości naciekającego guza zatopione są w zrębie z cechami zwyrodnienia śluzakowatego, które nie ulega desmoplazji.\nTumor ex cellulibus Merkel (tumor endocrinalis cutis primitivum) (40x)\nLuźno rozmieszczone komórki guza cechują się pęcherzykowatym, kulistym jądrem i bardzo skąpą cytoplazmą. Widoczne są figury mitotyczne, ciałka apoptotyczne oraz sfałdowania błony jądrowej (ang. moldings or groves)\nGuzy naczyń krwionośnych[edytuj]\nGranuloma angioplasticum (pyogenicum) (2x)\nJest to brodawkowato uformowany rozrost naczyń włosowatych.\nGranuloma angioplasticum (pyogenicum) (10x)\nPączkowanie naczyń włosowatych odbywa się wokół drobnych, cienkosciennych naczyń krwionośnych, które często ulegają znacznemu rozszerzeniu. Stąd pochodzi inna nazwa łac. granuloma teleangictaticum.\nHaemangioma senile (4x)\nNiewielki guzek barwy czerwonej jest utworzony przez włosowate naczynia krwionośne.\nHaemangioma senile (20x)\nNaczynia krwionośne mają szerokie światło. Ich gęstość jest zróżnicowana.\nAngiomatosis cutis (4 x)\nNieregularny, ławicowaty rozrost naczyń krwionośnych (głównie żylnych, zatokowatych i włosowatych) w głębszych warstwach skóry, któremu zwykle towarzyszą nacieki zapalne i martwica.\nAngiomatosis cutis (20 x)\nSzczeliny naczyniowe bez wyraźnych granic, a miedzy nimi widoczne są nacieki zapalne.\nAngiokeratoma scroti (Fordyce) (2x)\nRogowiec krwawy moszny (Fordyce)\nLiczne guzki skóry moszny są utworzone przez rozszerzone włosowate naczynia krwionośne, pokryte akantotycznie rozrośniętym naskórkiem.\nAngiokeratoma scroti (Fordyce) (10x)\nUtkanie guzka stanowią jamiste naczynia włosowate wypełnione krwinkami. Naskórek rozrasta się akantotycznie i nie ma cech atypii.\nAngiokeratoma (Mibelli) (2x)\nRogowiec krwawy typu Mibelliego\nRozszerone naczynia krwionosne zlokalizowane są tuż pod naskórkiem, który ulega regularnemu rozrostowi akantotycznemu (bez cech atypii) i nadmiernemu rogowaceniu.\nAngiokeratoma (Mibelli) (4x)\nRozszerone naczynia krwionosne zlokalizowane są tuz pod naskórkiem, który ulega regularnemu rozrostowi akantotycznemu (bez cech atypii) i nadmiernemu rogowaceniu.\nHaemangioma arteriovenosum ("aneurysma" cirsoides) (2x)\nArteriovenous haemangioma (cirsoid "aneurysma")\nNaczyniak tętniczo-żylny ("tętniak" groniasty)\nGuz o charakterze zaburzenia rozwojowego (łac. ang. hamartoma) złożony z cienkościennych i grubościennych naczyń, zarówno tętniczych jak i żylnych.\nHaemangioma arteriovenosum ("aneurysma" cirsoides) (4x)\nHaemangioma cavernosum (2x)\nGuz jest utworzony przez znacznie porozszerzane, cienkościenne naczynia krwionośne, które w preparatach histologicznych nie zawsze są wypełnione krwią.\nHaemangioma cavernosum (4x)\nJamiste przestrzenie naczyniowe są wysłane jedna warstwą śródbłonka.\nHaemangioma verrucosum (2x)\nGuz utworzony przez mieszaninę naczyń jamistych i włosowatych, zajmujących skórę i tkankę podskórną. Na mikrofotografii pod naskórkiem widoczne naczynia jamiste, w głębi skóry - włosowate.\nHaemangioma verrucosum (4x)\nJamisto rozszerzone naczynia włosowate oraz żylne są częściowo wypełnione krwią lub zakrzepami.\nHaemangioma infantum naevoides (10 x)\nZnamię naczyniakowe truskawkowe\nOgnisko naczyniakowate jest dobrze odgraniczone w skórze.\nHaemangioma infantum naevoides (20 x)\nRozrastające się naczynia włosowate mają bardzo wąskie światło, co sprawia wrażenie litego guza. Mitozy mogą być liczne.\nAngioblastoma foetale (4x)\nNaczyniak płodowy kępkowy\nOgniska rozrostu naczyniaka widoczne są zarówno w skórze jak i w tkance podskórnej. Półksiężycowate naczynia limfatyczne otaczają zraziki naczyniaka krwionośnego.\nAngioblastoma foetale (10x)\nGniazda naczyniaka rozrastają sie w tkance tłuszczowej. Światła naczyń są słabo widoczne, co sprawia wrażenie guza litego.\nHaemangioma epithelioides (10 x)\nEpithelioid haemangioma or angiolymphoid hyperplasia with eosinophilia\nDookoła naczyń krwionośnych, w których śródbłonek przybiera wygląd komórek nabłonkowatych, obserwuje się obfite nacieki z granulocytów kwasochłonnych, obojętnochłonnych i limfocytów.\nHaemangioma epithelioides (20 x)\nNacieki z limfocytów i granulocytów są rozsiane wokół komórek nabłonkowatych będących zmienionymi śródbłonkami naczyniowymi.\nGuz jest wyraźnie odgraniczony od otaczającej skóry i tkanki podskórnej.\nMięśnie gładkie otaczają koliście szczelinowate naczynia krwionośne tworzące ich ścianę.\nGlomangioma (4 x)\nKomórki kłębczaka - którymi są prawdopodobnie zmodyfikowane komórki mięśniowe - otaczają cienkościenne, rozszerzone naczynia krwionośne albo tworzą wydłużone, nieregularne pasma.\nGlomangioma (10 x)\nKomórki kłębczaka otaczające naczynia są wyraźnie oddalone od ich ściany.\nGuzy półzłośliwe i złośliwe[edytuj]\nHaemangioendothelioma retiforme (4 x)\nGuz o niewielkiej złośliwości, przypomina nieco wewnątrznaczyniowego śródbłoniaka brodawkowatego (łac. angioendothelioma endovasculare papillare) (tzw. guz Dąbskiej, ang. Dabska tumor). Utworzony jest przez cienkościenne, nieregularne szczeliny naczyniowe otoczone włóknistym zrębem.\nHaemangioendothelioma retiforme (20 x)\nSzczeliny naczyniowe, otoczone włoknistym zrębem, są wysłane pączkujacymi, podobnymi do hufnali, dużymi komórkami śródbłonka. Z tego powodu guz ten bywa nazywany (ang.) hobnail haemangioma. Inną nazwą ang. jest targetoid haemangioma.\nHaemangiopericytoma (10 x)\nGuz o niejasnej histogenezie, gdyż istnienie nowotworów wywodzących się z przydanki (pericytów) jest sprawą kontrowersyjną. Rozrost dotyczy wrzecionowatych komórek układających się promieniście wokół szczelinowatych naczyń, których ułożenie porównywane jest do "jelenich rogów" (ang. staghorn pattern).\nGuz o niejasnej histogenezie, gdyż istnienie nowotworów wywodzących się z przydanki (pericytów) jest sprawą kontrowersyjną. Rozrost dotyczy wrzecionowatych komórek układających się promieniście wokół szczelinowatych naczyń.\nHaemangiopericytoma (4 x)\nW przypadkach o mało wyraźnym obrazie przekrojów naczyń, przydatne jest srebrzenie włókien retikulinowych, ujawniające ich zarysy (impregnacja solami srebra wg Gomoriego)\nHaemangiopericytoma (20 x)\nKomórki tego nowotworu rozchodzą się promieniście od świateł drobnych naczyń, ale nie łączą się ze śródbłonkami. Mają kształty wrzecionowate, duże nadbarwliwe jądra, figury mitotyczne są spotykane, ale nie są liczne.\nSarcoma Kaposi, stadium maculosum (4x)\nKaposi sarcoma, patch stage\nMięsak Kaposiego, okres plamisty\nWczesny okres tego mięsaka ma obraz histologiczny mało charakterystyczny. Obserwuje się chaotyczny rozrost drobnych naczyń i okołonaczyniowych komórek łącznotkankowych w warstwie brodawkowatej skóry właściwej. W obszarze nacieku widoczne ziarna hemosyderyny.\nSarcoma Kaposi, stadium maculosum (10x)\nSarcoma Kaposi, stadium lammellare (4x)\nKaposi sarcoma, plaque stage\nRozrastające się naczynia i mezenchymalne komórki okołonaczyniowe tworzą stwardniały naciek w powierzchownych warstwach skóry.\nRozrastające sie naczynia, widoczne na mikrofotografii mają chaotyczny układ i są rozdzielone łącznotkankowymi komórkami okołonaczyniowymi. Odczyn immunohistochemiczny na aktynę mięśni gładkich (SMA) ujawnia zarysy naczyń (odczyn immunohistochemiczny z użyciem DAB).\nSarcoma Kaposi, stadium nodulare (2x)\nKaposi sarcoma, nodular stage\nMięsak Kaposiego, okres guzkowy\nMasywny rozrost naczyń i komórek okołonaczyniowych wyraźnie odcina się od skolagenizowanej tkanki łącznej skóry.\nSarcoma Kaposi, stadium nodulare (20x)\nW rozroście nowotworowym mięsaka biorą udział zarówno atypowe komórki śródbłonkowe, wpuklajace sie do światła naczyń jak i wrzecionowate komórki okołonaczyniowe typu histiocytów i fibroblastów.\nAngiosarcoma endotheliale (20x)\nAngiosarcoma, endothelial type\nMięsak naczyniowy albo śródbłoniak złośliwy\nSzczeliny naczyniowe są szerokie, wypełnione dużymi, nieforemnymi atypowymi komórkami śródbłonkowymi, które znajdują się także poza naczyniami.\nW świetle naczyń poza złuszczającymi się komórkami śródbłonka widoczne są także składniki komórkowe krwi.\nAngiosarcoma epithelioides (40x)\nAngiosarcoma, epithelioid type\nMięsak naczyniowy nabłonkowatokomórkowy\nNa mikrofotografii widoczne są nieregularne, szczelinowate przestrzenie naczyniowe wysłane obrzmiałym śródbłonkiem, którego komórki mają jasną, obfitą cytoplazę i pęcherzykowate jądra. Widoczne są atypowe mitozy.\nGuzy naczyń chłonnych[edytuj]\nLymphangioma circumscriptum (4 x)\nOdgraniczony naczyniak chłonny jamisty\nRozrosty naczyń chłonnych tworzą się na ograniczonej przestrzeni, często uwypuklonej w postaci brodawki lub guzka. Mogą być one wieloogniskowe.\nNaczyniak dotyczy tylko warstwy brodawkowatej skóry, a naczynia są bardzo znacznie rozszerzone.\nLymphangioma cavernosum (2x)\nNaczyniak chłonny jamisty\nNieregularne, szczelinowate naczynia chłonne znajdują się w skórze właściwej.\nLymphangioma cavernosum (4x)\nSzczeliny naczyniowe wysłane są bardzo małymi, płaskimi komórkami lub nie posiadają wcale wyściółki śródbłonkowej.\nLymphangioma proliferans (4x)\nNaczyniak chłonny proliferujący\nW rzadkich przypadkach dochodzi do wyraźnej proliferacji komórek śródbłonkowych w łączących się ze sobą, porozszerzanych przestrzeniach chłonnych.\nLymphangioma proliferans (20x)\nGuz ten może mieć bardzo różny obraz histopatologiczny w zależności od miejsca pobrania wycinka. Na mikrofotografiach tworzy on gąszcz szczelin naczyniowych, do których wpuklają się atypowe komórki śródbłonka.\nW świetle przestrzeni naczyniowych nie ma erytrocytów. Dlatego trudne jest odróżnienie mięsaka naczyniowego krwionośnego (łac., ang. haemangiosarcoma) od miesaka naczyniowego limfatycznego (łac., ang. lymphangiosarcoma).\nAcrochordon (fibroma molle) (2x)\nPolip włóknisto-nabłonkowy (brodawka miękka skóry)\nZmiana uszypułowana, pokryta naskórkiem o różnej grubości. Zasadniczą część guza stanowi tkanka łączna włóknista z licznymi naczyniami a czasem z tkanką tłuszczową.\nFibroma keloides (10x)\nIstotnym składnikiem guza są bardzo grube, zeszkliwiałe włókna kolagenowe, między którymi widnieją fibroblasty.\nFibroma pleomorphicum (4x)\nW ubogokomórkowej tkance łącznej włóknistej widnieją nieregularnie rozmieszczone, atypowe, różnokształtne i nadbarwliwe jądra fibroblastów.\nFibroma pleomorphicum (20x)\nCollagenoma storeaforme (fibroma sclerosans) (10x)\nWłókniak kolagenowy plecionkowaty\nFibroblasty są nieliczne i rozmieszczone pomiędzy "wiatraczkowato' ukształtowanymi pasmami kolagenu, co przypomina słomianą plecionkę. Uważa się, że jest to zanikowa forma włókniaka, utworzonego z krótkich wiązek kolagenu.\nW barwieniu trójbarwnym tkanki łacznej widoczne są grube lecz krótkie, przeplatające się ze sobą włókna kolagenowe (niebieskie). (barwienie trójbarwne wg Mallory'ego).\nUbogokomórkowy guz składający się ze szkliwiejacego kolagenu oraz grubych, krzyżujących się włókien sprężystych.\nW barwieniu orceiną widoczne są zbite i zgrubiałe włókna sprężyste o brunatnej barwie (barwienie orceiną i hematoksyliną).\nCicatrix hypertrophica (10x)\nFibroblasty rozrastają się równolegle do powierzchni skóry, a naskórek ulega wygładzeniu (bez wpukleń międzybrodawkowych).\nFibromatosis desmoides (10x)\nWłókniakowatość desmoidalna albo włókniec\nTen rodzaj rozrostu włókniakowego ma różne formy kliniczne i rozmaitą lokalizację. Jedną z częstszych są powłoki brzucha, z których pochodzi guz widoczny na mikrofotografii. Guz może być bogatokomórkowy z licznymi włóknami kolagenowymi oraz może naciekać otoczenie. Jądra komórkowe są wydłużone, a mitozy bardzo nieliczne.\nDermatomyofibroma solitare (4x)\nWłókniakomięśniak skóry odosobniony\nNowotwór jest zbudowany z krzyżujących się pasm łącznotkankowych i mięśniowych. W naskórku pojawiają się rozrosty akantotyczne i/lub rzekomoadneksoblastyczne.\nNowotwór jest zbudowany z krzyżujących się pasm łącznotkankowych i mięśniowych.\nPodłużne włókna zbudowane są z mięśni gładkich, a pomiędzy nimi widnieją włókna kolagenowe.\nWłókna mięśniowe ujawnia wyraźnie odczyn na aktynę mięsni gładkich (ang. smooth muscle actin - SMA). Pomiędzy nimi widoczne poprzeczne przekroje włókien kolagenowych (odczyn immunohistochemiczny z wykorzystaniem DAB).\nHistiocytoma fibrosum (dermatofibroma) (10x)\nWłókniak twardy albo histiocytarny\nNaskórek nad włókniakiem jest nieregularnie zgrubiały, a jego warstwa podstawna przebarwiona melaniną. Strefa bezpośrednio pod naskórkiem nie jest zajmowana przez rozrost guza.\nRozrosty rzekomoadneksoblastyczne naskórka nad włókniakiem.\nHistiocytoma fibrosum (dermatofibroma) (4x)\nSkóra właściwa jest przerośnięta przez gęsto ułożone fibrocyty i histiocyty. Naskórek akantotycznie zgrubiały.\nGęste nacieki fibro-histiocytarne otaczają liczne naczynia krwionośne (dawna nazwa guza to "naczyniak twardniejacy" - łac. haemangioma sclerosans)\nHistiocytoma fibrosum aneurysmaticum (10x)\nTętniakowaty włókniak twardy\nPomiędzy rozrastajacymi się komórkami guza są widoczne zatoki naczyniowe (często bez wyściółki śródbłonkowej), wypełnione krwią. Obok widoczne są złogi hemosyderyny.\nHistiocytoma fibrosum aneurysmaticum (20x)\nHistiocytoma fibrosum lipoides (10x)\nLipoidised fibrous histiocytoma\nWłókniak histiocytarny z komórek żółtakowych\nJest to rzadka odmiana włokniaka skóry, zdominowana przez histiocyty obładowane substancjami lipidowymi. Na mikrofotografii widać zarówno komórki zółtakowe jak i przestrzenie po wypłukanych kryształach kwasów tłuszczowych.\nHistiocytoma fibrosum lipoides (20x)\nNa mikrofotografii dominują "kostkowe" (ang. ankle-type) histiocyty zawierające w cytoplazmie lipidy.\nHistiocytoma fibrosum epithelioides (20x)\nFibrous histiocytoma (epitheloid type)\nWłókniak twardy nabłonkowatokomórkowy\nKomórki tego rzadko występującego guza mają obfitą cytoplazmę i mogą przypominać komórki nabłonkowe lub komórki znamienia melanocytarnego typu Spitz.\nW diagnostyce różnicowej przydatne są odczyny immunohistochemiczne: na mikrofotografii widoczny dodatni odczyn na wimentynę, natomiast reakcja na białko S 100p jest ujemna (odczyn immunohistochemiczny z użyciem DAB).\nHistiocytoma fibrosum xanthocellulare (10x)\nWłókniak twardy z komórkami żółtakowymi\nCzęść guza jest podobna do ziarniniaka żółtakowego młodzieńczego (łac. xanthogranuloma iuvenile), zawierając zarówno komórki żółtakowe jak i komórki olbrzymie typu Toutona.\nXanthogranuloma iuvenile (10x)\nZiarniniak żółtakowy młodzieńczy\nMała grudka utworzona przez histiocyty różnego typu. w tym liczne komórki wielojądrowe typu Toutona i limfocyty. Komórki typu Toutona mogą wykazywać brzeżną wakuolizację oraz obwodowe przejaśnienie (tzw. halo).\nHistiocytoma fibrosum atypicum (10x)\nAtypical (pseudosacomatous) fibrous histiocytoma\nAtypowy włókniak twardy\nUtkanie guza składa się głównie z atypowych histiocytów (w tym komórek ksantomatycznych i olbrzymich komórek wielojądrowych) oraz z wiązek fibroblastów o chaotycznym układzie. Często można spostrzec mitozy.\nGuz z komórek histio-monocytarnych\nGuz zawiera komórki pochodzenia siateczkowego (jedno- i wielojądrowe) oraz komórki limfoidalne. Może zawierać liczne naczynia krwionośne.\nFibroxanthoma atypicum (10x)\nAtypowy żółtak włóknisty\nGuz jest zwykle dobrze odgraniczony i nie nacieka głębiej położonych tkanek.\nFibroxanthoma atypicum (20x)\nKomórki tworzące ten niezłośliwy guz są niezwykle polimorficzne.\nMikrofotografia ilustruje bardzo duży polimorfizm tego niezłośliwego nowotworu.\nWśród komórek tego guza spotyka się małe histiocyty oraz komórki olbrzymie o nadbarwliwym, niekształtnym jądrze i piankowatej cytoplazmie. Część komórek ma kształty wrzecionowate.\nHistiocytoma fibrosum atypicum (4x)\nJest to bogatokomórkowa odmiana włokniaka histiocytarnego, zbudowana z komórek fibrohistiocytarnych z rozsianymi postaciami atypowymi (łac. macro- et hypernucleosis).\nDermatofibrosarcoma protuberans et recidivans (10x)\nDermatofibrosarcoma protuberans (DFSP )\nGuz rozrasta się w skórze, dochodząc do naskórka.\nDermatofibrosarcoma protuberans et recidivans (4x)\nGuz rozrasta się w skórze, naciekając w miarę rozwoju tkankę podskórną. Mimo tego jest to nowotwór zwykle o złośliwości miejscowej, rzadko dający przerzuty odległe.\nUtkanie guza jest zwykle monotonne i utworzone przez splatające się ze sobą krótsze lub dłuższe wiązki fibroblastów (ang. plexiform structures)\nDermatofibrosarcoma protuberans et recidivans (20x)\nPoszczególne wiązki nowotworowych fibroblastów tworzą struktury "wiatraczkowate", których część centralną stanowią komórki z obfitą cytoplazmą.\nW wielu przypadkach utkanie mięsaka stanowią dłuższe wiązki fibroblastów, nie tworzące układu plecionki. W dolnej części mikrofotografii widoczne złogi hemosyderyny.\nPW wielu przypadkach utkanie mięsaka stanowią dłuższe wiązki fibroblastów, nie tworzące układu plecionki.\nNiektóre włókniakomięsaki o utkaniu krótkowiazkowym zbudowane są zarówno z fibroblastów jak i z histiocytów.\nDermatofibrosarcoma protuberans et recidivans (40x)\nGuz ten może być odmianą włókniakomięsaka guzowatego, lub naciekać skórę wtórnie, wywodząc się często z tkanek otaczajacych stawy ręki.\nWiązki wrzecionowatych komórek wykazują dodatni odczyn na aktynę mięśni gładkich (ang. smooth muscle actin, SMA)\nGuz zazwyczaj rozwija się w tkankach miękkich i nacieka skórę wtórnie (na zdjęciu widać owrzodzenie).\nRozrastające się atypowe fibroblasty tworzą nieregularne, krzyżujące się ze sobą pasma.\nFibrohistiocytoma malignum (varietas fibroblasticum) (4x)\nWłókniakomięsak histiocytarny (odmiana fibroblastyczna)\nFibrohistiocytoma malignum (varietas fibroblasticum) (10x)\nFibrohistiocytoma malignum (varietas myxoides) (10x)\nWłókniakomięsak histiocytarny (odmiana śluzakowata)\nFibrohistiocytoma malignum (varietas myxoides) (20x)\nFibrohistiocytoma malignum (varietas gigantocellularis) (10x)\nMalignant fibrohistiocytoma (MFH) (giant cell variant)\nWłókniakomięsak histiocytarny (odmiana olbrzymiokomórkowa)\nFibrohistiocytoma malignum (varietas gigantocellularis) (20x)\nLipoma (4 x)\nGuz najczęściej rozwija się w tkance podskórnej, jest zwykle utworzony przez zraziki adipocytów jednakowej wielkości, porozdzielane przez naczynia włosowate.\nLipoma (10 x)\nLipomatosis dermalis (4x)\nMałe, nieregularne zraziki tkanki tłuszczowej mogą występować we wszystkich warstwach skóry właściwej. Często towarzyszą im rozrosty naczyń krwionośnych.\nLipomatosis dermalis (10x)\nMałe nieregularne zraziki tkanki tłuszczowej mogą występować we wszystkich warstwach skóry właściwej. Często towarzyszą im rozrosty naczyń krwionośnych.\nLipoma dermale pendulum (2x)\nTłuszczak polipowaty (uszypułowany)\nUszypułowane brodawki skóry mogą zawierać tkankę tłuszczową otoczoną włóknistą tkanką łączną.\nLipoma dermale pendulum (10x)\nNa obrzeżu brodawki są widoczne zmiany w naskórku (epidermolysis) często występujace w zaburzeniach rozwojowych skóry.\nSkupiska adipocytów porozdzielane są przez małe naczynia krwionośne.\nJest to rzadka odmiana gruczolaka apokrynowego. Pomiędzy nabłonkowymi pasmami gruczolaka (typu guza mieszanego apokrynowego, łac. tumor mixtus apocrinalis) rozrasta się tkanka łaczna i tłuszczowa.\nZraziki nowotworu składają się z komórek zawierających w kwasochłonnej cytoplazmie drobne kropelki tłuszczu. Obraz mikroskopowy przypomina tkankę tłuszczową brunatną zwierząt lub płodową tkankę tłuszczową u ludzi.\nLipoma pleomorphicum (vel atypicum) (10x)\nTłuszczak wielopostaciowy (pleomorficzny)\nGuz składa się z różnej wielkości adipocytów porozdzielanych tkanką łączną. Ze względu na obecność atypowych lipoblastów bywa niekiedy określany mianem "wysoko zróżnicowanego tłuszczakomięsaka" (ang. well differentiated lipoma-like liposarcoma).\nLipoma pleomorphicum (vel atypicum) (20x)\nObok dużych adipocytów widoczne są także lipoblasty, czasami wielojądrowe (tzw. floret giant cells).\nJest to rzadko występujący guz u dzieci. Utworzony przez mieszaninę różnej wielkości adipocytów, wśród których rozsiane są lipoblasty (niekiedy kilkujądrowe), czasem zawierające liczne wodniczki.\nW niektórych obszarach zróżnicowanie części komórek w kierunku lipoblastów może być słabo zaznaczone.\nGuz wykazuje niewielką aktywność proliferacyjną, tak jak w tym miejscu w którym dwie komórki wykazują dodatni odczyn z Ki67. Odczyn immunohistochemiczny z Ki67 z użyciem DAB.\nGuz nacieka miejscowo i powoduje wznowy (naciekanie powięzi przedramienia u trzyletniego dziecka)\nGuz nacieka miejscowo i powoduje wznowy (naciekanie mięśni przedramienia u trzyletniego dziecka)\nGuz jest utworzony przez atypowe lipoblasty, czasem wielojądrowe, nieregularnie rozsiane w śluzowato zmienionym podścielisku, w którym widać porozsuwane włókna kolagenowe.\nGuz jest utworzony przez atypowe lipoblasty, czasem wielojądrowe, nieregularnie rozsiane w śluzowato zmienionym podścielisku, w którym widać liczne, drobne naczynia krwionośne.\nLiposarcoma myxoides, varietas adipocytica (4x)\nTłuszczakomięsak śluzowaty, odmiana adipocytarna\nWśród rozsianych, na ogół drobnych komórek mięsaka widać liczne komórki przypominające dojrzałe adipocyty.\nLiposarcoma myxoides, varietas adipocytica (10x)\nWśród rozsianych, na ogół drobnych komórek miesaka widać liczne komórki przypominające dojrzałe adipocyty.\nLiposarcoma myxoides, varietas lipoblastica (10x)\nTłuszczakomięsak śluzowaty, odmiana lipoblastyczna\nWiększość komórek miesaka to atypowe, często wielowodniczkowe lipoblasty z dziwacznymi jądrami, które mogą być mnogie\nLiposarcoma myxoides, varietas lipoblastica (20x)\nWiększość komórek mięsaka to atypowe, często wielowodniczkowe lipoblasty z dziwacznymi jądrami, które mogą być mnogie\nLiposarcoma pleomorphicum (10x)\nLite ognisko atypowych lipoblastów. Niektóre z nich posiadają duże, silnie nadbarwliwe jądra. Cytoplazma bywa zwakuolizowana i zawiera tłuszcz.\nLiposarcoma pleomorphicum (20x)\nW tej odmianie tłuszczakomięsaka dominują drobne komórki wrzecionowate. Atypowe lipoblasty są mniej liczne.\nSkupisko dużych, atypowych komórek z obfitą cytoplazmą zawierającą tłuszcz. Jądra tych komórek charakteryzują się dyskariozą i dużymi jąderkami.\nTę stronę ostatnio edytowano 22 paź 2012, 10:03.


Łukasz Kruczek dla SkokiPolska: „Skupiamy się na skokach, kończymy testowanie sprzętu” | SkokiPolska.pl\nPolska kadra A pod wodzą trenera Łukasza Kruczka znajduje się aktualnie w Wiśle, gdzie od poniedziałku do piątku odbywa kolejne zgrupowanie przed finałowymi zawodami LGP. – Podczas treningów skupiamy się głównie na skokach, bo testowanie sprzętu powoli kończymy – powiedział szkoleniowiec i przyznał, że forma zawodników nie jest jeszcze w stu procentach ustabilizowana.\nPolska kadra A w składzie Maciej Kot, Dawid Kubacki, Klemens Murańka, Kamil Stoch, Piotr Żyła, a także członek kadry B – Krzysztof Miętus, trenują w Wiśle-Malince od poniedziałku do piątku (15-19 września) pod czujnym okiem Łukasza Kruczka oraz Macieja Maciusiaka.\nWisła-Malinka – skocznia im. Adama Małysza, fot. SkokiPolska\nTuż po środowym popołudniowym treningu postanowiliśmy dowiedzieć się od trenera Łukasza Kruczka nad czym aktualnie zawodnicy skupiają się podczas treningów – Na skakaniu (śmiech). Podczas treningów skupiamy się głównie na skokach, bo testowanie sprzętu powoli już kończymy, jest ono na ostatniej prostej, a dotyczy głównie dwóch zawodników w kwestii wyboru nart w kontekście sezonu zimowego. Teraz wszyscy testują jeszcze różne rozwiązania, ale sytuacja powoli sie już klaruje i planujemy ją zamknąć w tym tygodniu – powiedział.\nTrener Kruczek znany jest z tego, że w każdym skoku dopatrzy się czegoś, co można by poprawić. Czy polski szkoleniowiec uważa formę swoich podopiecznych za ustabilizowaną i gotową na zimę? – Nie, jeszcze nie. Do zimy zostały jeszcze dwa miesiące, także jest jeszcze dużo czasu. Nie ma dwóch praktycznie takich samych zawodników i każdy ma swoje kwestie, w których mógłby być jeszcze troszeczkę lepszy, stabilniejszy – stwierdził.\nNa belce startowej w Wiśle-Malince, fot. Julia Piątkowska\nPodczas wtorkowych treningów nasi skoczkowie, a dokładnie Piotr Żyła miał nietypową przygodę z belką startową, która nagle się złamała. Skoczek został wciągnięty na schodki przez kolegów, a uszkodzona belka zsunęła się w dół i „wylądowała” dopiero na zeskoku. – To nie było nic szczególnego, ale nie zdarza się to codziennie. Z takimi sytuacjami mamy jednak do czynienia na całym świecie. To jest bowiem element ruchomy, który czasem nie jest dobrze włożony, albo się uszkodzi i jest to ryzyko wpisane w skocznię. Wczoraj rano przypominaliśmy sobie sytuację z Kamilem Stochem, kiedy to był jeszcze całkiem młody i podczas zawodów w Ramsau, zsunął się po rozbiegu na dół. Trenerem był wtedy aktualny Prezes PZN, Apoloniusz Tajner, który próbował go ratować i łapać. Nic się tam na szczęście nie stało. Paradoksalnie wczoraj o tym dyskutowaliśmy, a okazało się, że po południu mieliśmy bardzo podobną sytuację w przypadku starszych zawodników z Piotrkiem. Można powiedzieć, że dla nas jest to zabawne, aczkolwiek zawsze trzeba uważać – opowiada Kruczek.\nNietypowa sytuacja Żyły z belką startową w Wiśle:\nTrener kadry A zapytany o plany, dotyczące startów w najbliższych konkursach, odparł:\n– Zaczynamy startować w przyszłym tygodniu. Ponownie wkraczamy do Letniego Grand Prix, jak to było zapowiadane na początku roku. Kolejnym startem najmocniejszego składu będzie zatem konkurs w Hinzenbach (28 września) na małej skoczni. Jest to zawsze śmieszny start, bo ta skocznia odbiega rozmiarami od pozostałych, natomiast tam zobaczymy już całą czołówkę, bo wszyscy będą chyba w komplecie jak to ma miejsce co roku. Później finał LGP w Klingenthal (4 października), a ostatnimi zawodami tego sezonu letniego będą Mistrzostwa Polski na normalnej skoczni w Szczyrku (11 października).\nTagi:belka startowa, Kruczek wywiad, Łukasz Kruczek, Piotr Żyła, upadek, Wisła, Wisła-Malinka, zgrupowanie Polaków


Świąteczne oczekiwanie - Felietony - Opinie - Życie Podkarpackie - informacje z regionu Przemyśla, Jarosławia, Lubaczowa, Przeworska\nW świąteczny czas każdy na kogoś lub na coś czeka. Dzieci na anioła. Skrzydlatemu posłańcowi maluchy dają szansę uzupełnienia mikołajkowych prezentów. Od wigilijnego poranka bacznie obserwować będą przestronne miejsca pod choinkami.\nU dorosłych katalog oczekiwań jest bardziej skomplikowany. Pracownicy wypatrują premii, bonów na święta, podwyżki, a co najmniej życzliwości szefa. Pracodawcy liczą na cud gospodarczy, a bezrobotni na cud pracy. Samotni na spotkanie. Bezradni na pomocną dłoń. Zabiegani na odrobinę świętego spokoju. Zagubieni w codziennym kieracie obowiązków na odnalezienie egzystencjalnego kompasu. Wędrowcy na przyjazny kąt.\nZ okazji Świąt Bożego Narodzenia w imieniu własnym oraz pracowników Życia Podkarpackiego życzę Państwu spełnienia wszystkich oczekiwań. A przynajmniej tych najpilniejszych. Przy wigilijnym stole niech nie zabraknie radości, spokoju, czułości, wspólnego kolędowania, smacznych, pożywnych potraw. Nie zapomnijmy o słowach wdzięczności dla wszystkich, którzy je przygotowali. Przede wszystkim jednak nie zapomnijmy o duchowym wymiarze wigilijnego spotkania. Dla niewierzących to czas refleksji, dla wierzących czas nadziei płynącej z faktu narodzin Jezusa w ubogiej grocie. Ta grota od dwóch tysięcy lat jest bardzo blisko nas, tuż obok, w każdym domu, może w naszych sercach? Wszystkiego dobrego Drodzy Czytelnicy!\nCodziennie między 8 a 16 będzie można obejrzeć i kupić regionalne produkty, ręc ...\n13 głosów za, 3 przeciw i 4 wstrzymujących się – to wynik głosowania przemyski ...


Hotel, restauracja, siłownia, klub fitness - Rzeszów - Dragon-Agency - Premium Real Estate\n(Symbol 2/DRA/OOS) HOTEL-PENSJONAT na SPRZEDAŻRzeszów, Słocina\nHotel, restauracja, siłownia, klub fitness - Rzeszów\nObiekt położony w samym sercu miasta wojewódzkiego Rzeszowa,notującego wysoki wzrost potencjału inwestycyjnego, położony jest w odległości 4 kilometrów od Centrum miasta i 10 kilometrów od autostrady A4. Nieruchomość posiada łączną powierzchnie wynoszącą 9917 mkw, na co składają się między innymi dwa połączone budynki o przeznaczeniu hotelowo - restauracyjno - rekreacyjnym.\nFunkcjonalnie budynek główny składa się z trzech podstawowych części : klubu fitness z siłownią , kortami do gry w squasha oraz zapleczem socjalnym, częścią restauracyjną, salą konferencyjną/ bankietową oraz budynkiem hotelu wraz z recepcja. Obiekt wykonano metoda budownictwa tradycyjnego, budynek parterowy bez podpiwniczenia z dwuspadowym dachem pokrytym dachówką ceramiczną. Powierzchnia użytkowa wynosi 2493 .02 mkw. Odebrany do użytkowania w 2004 roku.\nDrugi budynek pełni funkcje hotelową. Hotel posiada 24 pokoje o najwyższym standardzie, wyposażone nowocześnie, w sejfy, lodówki, telewizory LCD, wygodne łóżka jedno i dwuosobowe oraz w kabiny prysznicowe i ekskluzywną ceramikę łazienkową.\nObydwa obiekty połączone łącznikiem wykonanym w technice ceramiczno - drewnianej. Powierzchnia użytkowa to 879.90 mkw . Nieruchomość uzbrojona w sieć wodno - kanalizacyjna , elektryczna , gazowa i teletechniczna. Powierzchnia użytkowa łączna wynosi 3272.92 mkw . Działka zagospodarowana efektywnie z parkingiem ,terenami zielonymi, chodnikami . Sąsiedztwo nieuciążliwe. Stopień zużycia technicznego i funkcjonalnego budynku umiarkowany.\nROI ((Return on Investment) ) - zwrot z inwestycji wynosi 9%. (część restauracyjna wynajęta, pozostałe części obiektu będą wynajmowane od marca 2020)\nDziałalność prowadzona w obiekcie ma charakter usług luksusowych o ustalonej renomie w mieście .Zmiana sposobu przeznaczenia na inne formy działalności biznesowej pozostaje otwarta i podlega wizji własnej nabywcy.\nOferta godna uwagi? W celu uzyskania szczegółowych informacji zapraszam do kontaktu telefonicznego:\n3 272, 92 m2\nProszę o więcej informacji na temat oferty o symbolu 2/DRA/OOS.


Światowe echa megafuzji...\nWiadomość o największej w historii fuzji America Online i Time Warner spowodowała zamieszanie nie tylko na giełdzie w Stanach Zjednoczonych, ale praktycznie w każdym zakątku świata.\nNa nowojorskiej giełdzie najbardziej zyskały walory: Walt Disney, Comcast Corp., CBS Corp., Yahoo!. i Liberty Media Group. Inwestorzy oceniają, że będą to kolejne spółki, które w przyszłości czeka fuzja. Dow Jones Internet Index skoczył w ciągu jednego dnia o 6 pkt. Analitycy nie przewidują jednak dalszej hossy i radzą spokojnie czekać na rozwój sytuacji.\n...teraz kolej na Murdocha...\nW Sydney prawie o 28 proc. skoczyło notowanie akcji News Corp., należącego do Ruperta Murdocha koncernu medialnego. Medialny magnat prawdopodobnie będzie musiał szybko zawrzeć podobną transakcję z jedną z wiodących firm internetowych — przewidują inwestorzy.\n...a Azja już po korekcie\nNa większości azjatyckich parkietów inwestorzy kupowali akcje nawet niewielkich spółek z branży technologicznej, wyzbywając się często akcji firm telekomunikacyjnych. Panuje tam opinia, że akcje high-tech przeszły już korektę i teraz są gotowe do wspinania się w górę.\n...z kolei telekomy tracą w Europie\nW Europie, mimo hossy w branżach medialnej i internetowej, akcje większości spółek spadały, w ślad za sektorem telekomunikacyjnym, dotyczyło to zwłaszcza British Telecom i Deutsche Telekom. „W końcu największe skupisko przedsiębiorstw internetowych i medialnych jest w USA” — powiedział jeden z dealerów w Londynie. MAK, Reuters\nAnglicy w irlandzkiej telekomunikacji\nBritish Telecom, lider rynku telekomunikacyjnego w Wielkiej Brytanii, kupił wczoraj Esat Telecom Group, drugą pod względem wielkości firmę telekomunikacyjną w Irlandii. Esat jest też największym dostawcą usług internetowych dla irlandzkich przedsiębiorstw. Brytyjczycy zapłacą za transakcję 1,5 mld GBP (10 mld zł) w gotówce, przebijając o 17,6 proc. ofertę norweskiego Telenora. BT objawił się Esatowi jako „biały rycerz”, ratując irlandzką firmę przed wrogim przejęciem.\tBloomberg\nHyundai szuka partnera za oceanem\nKoreański Hyundai Motor poinformował o prowadzeniu rozmów z „zamorskimi” koncernami na temat połączenia sił w walce o przejęcie Daewoo. Rząd może bowiem nie zgodzić się na przyłączenie Daewoo Motor do Hyundaia, który już teraz opanował ponad 70 proc. krajowego rynku aut. Prasa spekuluje, że największy koreański producent samochodów prawdopodobnie stanie po stronie Forda. Analitycy wskazują na korzyści, jakie mogą wypłynąć z połączenia rozwiązań technologicznych i sieci sprzedaży Forda i Hyundaia. Ich zdaniem, firmy te zyskałyby o wiele więcej na własnym połączeniu niż na wspólnym przejęciu Daewoo. Wciąż najbardziej zainteresowany przejęciem jest General Motors, który jest w stanie zapłacić 5,3-6,2 mld USD (21,5-25 mld zł) za Daewoo Motor.\tMAK\nVodafone znów kusi Mannesmanna\nVodafone ogłosił uruchomienie globalnej platformy cyfrowej dla potrzeb Internetu i telefonii komórkowej. W przedsięwzięciu uczestniczą ponadto: Sun Microsystems, IBM, Ericsson, Nokia, Palm Computing, Infospace i Travelocity, a także częściowo Psion. Akceptując brytyjską ofertę, Mannesmann miałby dostęp do platformy obejmującej 25 państw i 48 mln konsumentów. Oferta warta 134 mld EUR (557 mld zł) wygasa 7 lutego 2000 roku. Reuters\nSiegen będzie w rękach Greenbriera\nGreenbrier kupi od Adtranza spółkę Siegen, produkującą wagony towarowe. Szczegóły finansowe transakcji nie są znane. Greenbrier ogłosił już, że Siegen będzie stanowił centralę techniczną w koncernie. Część zamówień Siegena przejmą już latem zakłady wagonowe w Świdnicy, należące do amerykańskiego koncernu. Zamówienia kupowanej spółki szacuje się na 155 mln DEM (330,15 mln zł). Greenbrier rozwinie także współpracę z Adtranzem, który produkuje dla niego podzespoły do wagonów.\tReuters\nPortugalskie banki się konsolidują\nBanco Comercial Portuguese, największy prywatny bank w Portugalii, zamierza połączyć się z Jose de Mello, szóstą grupą finansową w kraju. BCP zapłaci 128,9 mld PTE (2,58 mld zł) za 51 proc. akcji Banco de Mello i firmy ubezpieczeniowej Imperio. W zamian grupa finansowa obejmie 9 proc. akcji BCP, stając się jej największym udziałowcem. BCP nie rezygnuje jednocześnie z przejęcia Banco Pinto & Soto Mayor. Mimo tej fuzji największym bankiem w Portugalii pozostanie państwowy Caixa General de Depositos.\tReuters\nLand O·Lakes traci zapał\nDanone i Nabisco: stawką są ciastka\nPGF nie rezygnuje z przejęć\nOferta , Firma , Firmy , Transport Kolejowy , Inwestorzy , Przejęcia , Połączenia


“Tornado Ruptawa” reaktywacja! – JasNet\n“Tornado Ruptawa” reaktywacja!\nOd kilku dobrych lat czekaliśmy na taką serię. Piłkarze Granicy Ruptawa wygrali w sobotę trzecie spotkanie z rzędu, ale nie sam fakt zwycięstwa budzi tu podziw, ale jego rozmiary. Podopieczni Tomasza Ciemięgi roznieśli bowiem na Estadio de Libowiec MKS 32 Radziejów aż 7:1, a to oznacza, że w ostatnich trzech meczach drużyna Granicy zdobyła – uwaga – osiemnaście bramek! Dzięki temu Ruptawa znalazła się tuż za plecami ekip znajdujących się na lokatach premiowanych awansem do wiosennej “grupy mistrzowskiej”.\nNa początku sezonu Granica niespodziewanie straciła punkty z Radziejowem, stąd też nie potrzebowała dodatkowych bodźców mobilizacyjnych. Strzelaninę rozpoczął w 22. minucie Dawid Ceremon, a zakończył ją w 89. i 90. minucie wprowadzony chwilę wcześniej na murawę Patryk Porębny, dobijając gości szóstym i siódmym trafieniem. Pozostałe gole zapisali na swoje konta Krzysztof Konopacki, Dawid Płatkiewicz i Wiktor Kapturski.\nW kolejnym spotkaniu Granica zmierzy się na wyjeździe z Gwiazdą Skrzyszów, a następnie podejmie Fortecę Świerklany. Te pojedynki mogą zadecydować o tym, czy podopieczni dawnego kapitana GKS Jastrzębie zdołają zmieścić się nad kreską i tym samym walczyć wiosną o powrót do IV ligi.\n3 października 2020, Ruptawa, 16:00\nGranica Ruptawa – MKS 32 Radziejów 7:1\nBramki: Konopacki 26, 52, Porębny 89, 90, Ceremon 22, Płatkiewicz 49, Kapturski 78 – Sobala 67\nGranica Ruptawa: Promny – Babisz, Kowal, Kiełkowski, Płatkiewicz (60. Syrek) – Tasior (75. Jaśko), Pańta (85. Porębny), Konopacki (80. Wacławczyk), Kiełkowski, Miąsko – Ceremon, Kapturski.\nWpisy na temat ““Tornado Ruptawa” reaktywacja!”\nJakby nie Konopacki to ruptawa nic by nie grała strzela asystuje prowadzi grę a gdzie reszta on w końcu będzie grał dużo wyżej


McLaren – CMTK.PL\nPodwozie z włókna węglowego\nPierwszy prototyp MonoCell z włókna węglowego został wysłany z nowego centrum produkcyjno-produkcyjnego McLaren o wartości 50 mln GBP (66 mln USD) w Yorkshire do McLaren Production Center (MPC) w Woking, Surrey. Prototyp MonoCell z włókna węglowego od McLaren jest o wartości 50 mln GBP (66 mln USD)\nNazwa kodowa „PLT-MCTC – 01” – co oznacza „Prototype Lightweight Tub, McLaren Composites Technology Center – 01” – wanna pokonała 175 mil (281 km) w głównej siedzibie brytyjskiego samochodu sportowego i supersamochodu. Cel: rygorystyczne testy zderzeniowe . Włókno węglowe od dawna jest częścią DNA McLarena, firma po raz pierwszy wprowadziła materiał do Formuły 1 na początku lat 80-tych. Biorąc pod uwagę lekkość i wytrzymałość materiału, McLaren nie wyprodukował samochodu bez użycia kompozytów carbonowych.\nWes Jacklin, dyrektor zakładu McLaren Composites Technology Center powiedział:\n„Dostarczenie pierwszej prototypowej wanny z włókna węglowego do McLaren HQ to nie tylko ekscytujący dzień dla wszystkich, którzy bezpośrednio pracowali nad projektem, ale także znaczący kamień milowy dla ambicji McLaren Automotive do bycia światowymi liderami w technologii lekkich i kompozytów, które idą w parze ręka w rękę z naszym przejściem na hybrydowe układy napędowe w ramach naszego biznesplanu Track25. ”\n„Coraz bardziej oczywiste jest, że dzięki przyszłym, cięższym wymaganiom układu napędowego, wykorzystanie innowacyjnych technik i technologii lekkich elementów będzie znaczącym kluczem do odblokowania wszystkich cech obsługi i sprawności, jakich oczekują nasi klienci”.\nMcLaren dąży do wygrania wyścigu samochodowego, co będzie stawać się coraz ważniejszym priorytetem, ponieważ samochody zmierzają w kierunku hybrydowych układów napędowych, które są generalnie cięższe niż ich tradycyjne odpowiedniki benzynowe. Wszystkie samochody sportowe i supersamochody McLarena będą hybrydowe do 2024 r. Obecnie MCTC zatrudnia około 60 osób, co wzrośnie do ponad 200, gdy w 2020 r. Rozpocznie się pełna produkcja.\nTagi automotive, carbon, Composites, lekkie, McLaren, podwozie, prototyp, włókna węglowe


Ayurveda - Masaż ajurwedyjski i zabiegi ajurwedyjskie | Warszawa\nMasaże i zabiegi Ajurwedyjskie w salonie Las Palmas\nAyurweda - geneza\nCel masażu ajurwedyjskiego\nUdvartana - masaż odchudzający\nShiroabhyanga - masaż głowy/karku/pleców\nShirodhara - masaż "na trzecie oko"\nNetra Vasti - zabieg na oczy\nKati Vasti - zabieg na lędźwia\nMasaż ajurwedyjski - Warszawa\nAjurweda stanowi niekonwencjonalną metodę terapii wywodzącej się ze starożytnych Indii. Główna koncepcja Ajurwedy opiera się na założeniu, że ciało i psychika tworzą nierozerwalną całość, dlatego organizm będzie prawidłowo i zdrowo funkcjonował, tylko wtedy, jeśli samopoczucie fizyczne i psychiczne człowieka idą w parze.\nWszelkie choroby i dolegliwości zależą od ogólnej równowagi ciała. Dlatego zabiegi ajurwedyjskie, które mają polegać na zniwelowaniu wszelkich chorób i dolegliwości wykonywane są w taki sposób, aby oddziaływały na cały organizm, a nie tylko nie jego pojedyncze, chore części.\nJednym z podstawowych zadań masażu wykonywanego w naszym gabinecie w Warszawie jest oczyszczenie ciała z nagromadzonych w nim toksyn. Dlatego podczas masażu aplikowany na skórę jest ciepły olejek, dzięki któremu rozszerzają się pory skóry i toksyny usuwane są lepiej i szybciej z organizmu. Dzięki ruchom masażysty i masowaniu skóry ciepłym olejem, masaż działa leczniczo na nasz system nerwowy. Masaż ajurwedyjski zapewnia głęboki relaks, eliminuje stres i usuwa zmęczenie. Polecany jest osobom cierpiącym na nerwice, bezsenność, osobom przepracowanym i przemęczonym, mającym problemy z koncentracją i pamięcią. Stanowi doskonałą metodę na odstresowanie, przełamanie kłopotów ze snem, poprawę przemiany materii, czy pozbycie się problemów trawiennych.\nZachowanie duchowo - fizycznej równowagi w organizmie\nZanim poddamy się masażowi ajurwedyjskiemu, masażysta określi naszą energię, która krąży w organizmie, tzw. dosha (doszę). Wyróżnia się trzy doshe: vata, pitta i kapha. Podczas masażu na ciało aplikowany jest odpowiednio dobrany do określonej doshy olej. Najczęściej wykorzystywany jest olej sezamowy, zawierający wartościowe kwasy tłuszczowe, żelazo, fosfor, magnez, miedź i wapń. Składniki te mają pozytywny wpływ na skórę i komórki nerwowe. Generalnie wszelkie wykorzystywane do masażu oleje to eliksiry młodości, mają niesamowite właściwości lecznicze i pielęgnacyjne. Olej podgrzewa się do temperatury ciała, ponieważ wtedy skóra go lepiej wchłania. Stosowane techniki masażu to klepanie, ugniatanie i uciskanie w intensywności zależnej od doshy pacjenta.\nZapraszamy do naszego salonu Las Palmas w Warszawie na ciekawe doznania i niesamowite odprężenie związane z masażem ajurwedyjskim.


Na szczęście. Przewodnik po świadomym życiu przez cały rok – Karolina Szaciłło, Maciej Szaciłło – chomikuj, ebook, pdf, epub, mobi\nStrona główna » Poradniki » Na szczęście. Przewodnik po świadomym życiu przez cały rok\nKilka słów o książce pt. “Na szczęście. Przewodnik po świadomym życiu przez cały rok”\nTak sam autor pisze o swoich opowiadaniach: Niech czytelnik wejdzie ze mną tam, gdzie sam chciałem być choć przez chwilę. Do neogotyckiego zameczku Zygmunta Krasińskiego w Opinogórze, do pokoiku pięknej kierowniczki poczty w zapadłej wsi na Wileńszczyźnie, do olsztyńskiego teatru, gdzie wielki Thoma...\nAby awansować w organizacji, menedżerowie muszą zdobywać wiedzę i rozwijać nowe umiejętności, a jednocześnie porzucać rozwiązania, które nie są już skuteczne. W praktyce okazuje się, że niektórzy koncentrują się na stosowanych wcześniej nieskutecznych sposobach działania i kurczowo się ich trzymają....\nPoniżej prezentujemy fragment książki autorstwa Karolina Szaciłło i Maciej Szaciłło\nRedakcja i korekty: MelanżProjekt okładki i opracowanie graficzne: BARTŁOMIEJ SZACIŁŁOIlustracja na okładce: Getty ImagesPozostałe ilustracje: 123RFRedaktor prowadzący: MAGDALENA CHORĘBAŁADyrektor produkcji: ROBERT JEŻEWSKIZdjęcia:\nText © Copyright by Karolina i Maciej Szaciłło 2017Wszelkie prawa zastrzeżone. Reprodukowanie, kopiowanie w urządzeniach przetwarzania danych, odtwarzanie w jakiejkolwiek formie oraz wykorzystywanie w wystąpieniach publicznych tylko za wyłącznym zezwoleniem właściciela praw autorskich.ISBN 978-83-8132-013-9Wydawnictwo Zwierciadło Sp. z o.o.\nKoniec sierpnia, o poranku robi się już chłodno. Zmarznięta wchodzę do sklepu. Biorę rolkę ręczników papierowych i opakowanie chusteczek higienicznych. Zakładam kurtkę. „Czy ktoś jeszcze zgłosi się na warsztaty? Grupa mogłaby być o 1–2 osoby większa… Dlaczego wciąż nie odezwali się potencjalni kupcy mieszkania. Pewnie go nie wezmą…” – zaczynam czwartkową wewnętrzną sesję narzekania. Drzwi otwierają się i do sklepu wchodzi dostawca soków.\n– Dzień dobry, śliczne panie. Następnym razem przywiozę wam ulubione zupki… – Uśmiecha się od ucha do ucha, a roześmiane twarze ekspedientek rozjaśniają się jeszcze bardziej.\nDo sklepu wpadają ostatnie promienie letniego słońca. Robi mi się ciepło i… głupio. Uświadamiam sobie swój brak wdzięczności. Ja, szczęśliwie zamężna, spełniona zawodowo i żyjąca w zgodzie ze sobą freelancerka, stoję w ten piękny słoneczny dzień w sklepie i narzekam. Obok mnie stoi młoda, śliczna, tryskająca entuzjazmem, pracująca na dwie zmiany i zarywająca noce ekspedientka. „Mogłabyś się od niej uczyć” – mówię sama do siebie. Chwilę później uświadamiam sobie, że nic nie dzieje się przypadkiem. Przypominam sobie, czym jest szczęście. Szczęście jest decyzją, którą podejmujemy każdego dnia.\nKażdy z nas chce być przecież szczęśliwy. Bez względu na pochodzenie, zajmowaną pozycję, wiek, płeć czy wykształcenie. Banał? Ale jakże prawdziwy. Tak niewiele osób zadaje sobie jednak to kluczowe pytanie: Czym (naprawdę) jest szczęście? Ja z Maćkiem przez wiele lat myliliśmy je, podobnie jak mnóstwo otaczających nas osób, z ekscytacją, wyrzutem adrenaliny i z… lękiem. Ten moment wszechogarniającego podniecenia, dreszczy, ściśniętego żołądka, przyspieszonego bicia serca, braku apetytu, bezsenności, nieumiejętności skupienia uwagi… Właśnie ten moment nazywaliśmy szczęściem. Podobnie jak mojemu mężowi wydawało mi się, że mogę je znaleźć, doścignąć i zdobyć na zewnątrz. Byłam przekonana, że odnajdę je w czymś tak zmiennym i ulotnym jak praca, uznanie, chwilowe zauroczenie czy czyjeś opinie. Żyłam więc w pogoni za szczęściem. Bardzo dobrze pamiętam tamto zimowe popołudnie, spędzone (trochę wbrew swojej woli) na pewnej sali gimnastycznej. Rozpoczynały się warsztaty medytacji i technik oddechowych. Przypominam sobie, że dość niechętnie zamknęłam oczy. Po kilku dynamicznych, szybkich oddechach przeplatanych serią wolnych i długich wdechów oraz wydechów odpłynęłam. Na moment straciłam kontakt z rzeczywistością. Nie zrozumcie mnie źle. Cały czas byłam tam, siedziałam, nie zemdlałam, oddychałam, ni stąd, ni zowąd… poczułam błogość i spokój. Miałam wrażenie, że czas się zatrzymał. Nie wiem, ile trwała ta chwila. Jednego jestem jednak pewna. Właśnie tam, wtedy, trochę „wbrew własnej woli”… poczułam szczęście. Coś się we mnie zmieniło. Zrozumiałam, że to, co tak usilnie próbowałam dogonić i znaleźć na zewnątrz, cały czas było bliżej, niż myślałam. Znajdowało się w samym środku. Zlokalizowane było… we mnie. Moje szczęście. Na szczęście na wspomnianych warsztatach zapoznano mnie również ze świadomym oddechem, medytacją i czymś, co było dla mnie wtedy kompletną abstrakcją – akceptacją siebie. Od tamtego dnia minęło ponad siedem lat. W ich trakcie sama zostałam nauczycielem medytacji i technik oddechowych. W moim życiu na stałe zagościła ajurweda (najstarsza nauka o zdrowiu). W końcu poznałam Maćka, kucharza pasjonującego się dietetyką, jogą i medycyną Wschodu. Połączyliśmy siły. Podjęliśmy decyzję. Wspólnie rozpoczęliśmy naszą wyprawę… po szczęście. Naszą podróż w głąb siebie. Dziś prowadzimy warsztaty łączące medytację, techniki oddechowe, psychodietetykę i wykłady o zdrowym stylu życia z gotowaniem intuicyjnym. Dzielimy się tym, co na co dzień przybliża nas do siebie (samych). Tym, co pomaga nam być w chwili obecnej. Zrozumieliśmy, że tylko tu i teraz możemy poczuć szczęście. A teraz – „Na szczęście…” – najistotniejsze elementy wiedzy, którą przez ostatnie lata zdobyliśmy, przekazujemy w tym przewodniku.\n„Wszystkie nasze działania mają prowadzić nas do szczęścia” – mówiła Monika Dębicka, ekspert w dziedzinie doskonalenia komunikacji międzyludzkiej w moim wywiadzie dla magazynu „Sens”. Później wyjaśniała, że poczucie spełnienia może nam dać tylko równowaga między światem wewnętrznym a zewnętrznym. Równowaga między tym, co materialne, a tym, co duchowe. Prawda jest taka, że zarówno bez pieniędzy, dachu nad głową i pracy, jak i celu oraz świadomości tego, kim jesteśmy, dokąd zmierzamy, nasze życie jest niepełne. Dębicka słusznie zauważała, podobnie jak mnóstwo światowej sławy specjalistów (np. Alexander Lowen, na którego będziemy się wielokrotnie powoływać w tym przewodniku), że wszystkie choroby i niedostatki cywilizacji, pogłębiający się na skalę globalną brak szczęścia, wynikają właśnie z tej dysproporcji. (…) Depresja jest dziś zjawiskiem powszechnym, ponieważ bardzo wielu ludzi dąży do nierealnych celów, które nie mają bezpośredniego związku z podstawowymi potrzebami istoty ludzkiej. Każdy człowiek pragnie kochać (…) – pisze Alexander Lowen, światowej sławy psychiatra, psychoterapeuta i twórca bioenergetyki w „Depresji i ciele”. Nim rozszerzymy ową miłość na innych, w pierwszej kolejności powinniśmy polubić i pokochać samych siebie. I właśnie m.in. tym będziemy się zajmować przez następne 12 miesięcy. Czym jeszcze? W styczniu przeanalizujemy zeszłoroczne osiągnięcia i porażki. Wspólnie przyjrzymy się naszej motywacji. Przede wszystkim dowiemy się, dlaczego warto zmienić perspektywę działania z „muszę” na „chcę”. W lutym poznamy swoje mocne i słabe strony. Co więcej, nauczymy się je akceptować. Zastanowimy się też, jaki jest nasz związek z samym sobą, i popracujemy nad relacją z najważniejszą osobą w naszym życiu. Marzec jest bardzo dobrym momentem na przeprowadzenie delikatnej kuracji oczyszczającej. Zadbanie nie tylko o potrzeby własnej duszy, ale również ciała. „Odkurzenie” go po zimie, aby wiosną i latem mogło nam służyć jeszcze lepiej. Odnowieni i zasileni rozpoczniemy kwiecień. A w nim dosłownie „podłączymy się do źródła”. Dowiemy się, jakie są cztery podstawowe źródła energii oraz jedzenie na przebudzenie. Popracujemy nad pozytywnym nastawieniem. W maju naszą uwagę przeniesiemy na oddech. Opiszemy trzy tory oddechowe. Pomożemy ci „czerpać powietrze”. Poznamy najprostszą medytację, która polega na przenoszeniu uwagi na oddech. Czy w czerwcu dopada cię już niechęć przed założeniem kostiumu kąpielowego i wyjściem na plażę? W tym roku zamiast wpadać w kolejną rygorystyczną dietę, zachęcamy, abyś zajrzał do środka. Stanął przed lustrem i zobaczył w sobie coś pięknego. Poznał proste zasady (m.in. żywieniowe), które wspomogą twój powrót do równowagi. Przede wszystkim jednak zamienił cel: z odchudzania na akceptację siebie. W lipcu będziemy odpoczywać „od sieci”, kultywować „nicnierobienie”, „bezmyślenie” i obserwować… siebie. Poznamy korzyści płynące z ciszy. W sierpniu nauczymy się brania odpowiedzialności za siebie (przede wszystkim za swoje emocje). Poznamy tzw. technikę słonia. Dowiemy się też, jaka jest korelacja pomiędzy „bezbolesnym wzrostem, a pokorą. We wrześniu udamy się w podróż za granicę kulinarnego komfortu. Poznamy siedem poziomów odżywiania. Wyjaśnimy sobie, dlaczego gotując, warto się kierować zasadą: „zastępuję, a nie rezygnuję”. W październiku poznamy dwa wymiary wolności. Omówimy ho’oponopono, prastarą hawajską technikę, która pomoże nam wybaczyć sobie i innym. Kto wie, może w trakcie tego procesu… popłyną łzy. W listopadzie, kiedy temperatura dochodzi do zera, robi się nam zimno. Często chorujemy. Pokażemy ci, jak w najszybszy i najprostszy sposób rozgrzać organizm – nie tylko za pomocą jedzenia, ale również pranajam. Zastanowimy się też, czy osuszenie organizmu z nadmiaru śluzu może być pomocne w zachowaniu zdrowia. W grudniu na moment spojrzymy wstecz. Przeglądając zapiski w przewodniku, zobaczymy, jaką drogę pokonaliśmy. Opowiemy o tzw. technice „brain dump”, która pozwala oczyścić głowę ze zbędnych myśli. Będziemy praktykować przepiękną medytację obecności z mantrą „So hum”. Słowem, przez cały rok będziemy bardzo zajęci… sobą.\nKAROLINA: Jestem (a właściwie byłam i czasami nadal bywam) „gospodarką zaplanowaną”. Planowanie i wyznaczanie sobie celów dopadało mnie ze wzmożoną intensywnością na początku roku. Wyobrażałam sobie siebie o 10, 15, a w pewnym momencie życia nawet 20 kg chudszą. Zamykałam oczy i przymierzałam kolejne elementy dopasowanej do ciała, fikcyjnej garderoby. Dopracowywałam szczegóły nowej diety i plany treningów. Z wciąż zamkniętymi oczami oglądałam siebie na sali fitness. Ocierałam pot kapiący z czoła. Z dumą przeglądałam się w lustrze. Patrzyłam na idealnie wyrzeźbiony brzuch, smukłe nogi i ręce… Otwierałam oczy. Wyciągałam z szafy tzw. ubrania motywacyjne (de facto powinny się nazywać „demotywacyjne”), czyli parę starych, o 3–4 rozmiary za małych dżinsów, w które do kwietnia, najdalej maja postanawiałam się wcisnąć. Postanawiałam, planowałam, misternie dopracowywałam najdrobniejsze szczegóły. Przy okazji mocno się do swoich planów przywiązywałam. Ta złudna kontrola dawała mi jakże ulotne poczucie bezpieczeństwa i jak mi się wówczas wydawało… szczęście. I tak oto w magiczny sposób te delikatne, subtelne postanowienia zmieniały się w ciężkie i nieznoszące sprzeciwu oczekiwania. Zupełnie niepostrzeżenie przekraczałam tę cienką granicę, oddzielającą sferę marzeń i rzeczywistości. Później się wielokrotnie potykałam, zapominałam. W chwilach słabości traciłam kontrolę. Złościłam się na siebie. Robiłam sobie wyrzuty. W okolicach maja wyciągałam parę dżinsów, w które w żaden sposób nie byłam się w stanie wcisnąć. Po czterech miesiącach ostrej, niesmacznej diety i „morderczych treningów”, przerywanych napadami emocjonalnego głodu, moja waga stała. Ona niczym niewzruszona, ja doprowadzona do łez. Po etapie entuzjazmu przychodził czas rozczarowania, smutku, a czasami nawet delikatnej depresji. Przed 28. urodzinami zadałam sobie kluczowe pytanie: „Czy w takim razie warto planować?”. Odpowiedź przyszła zupełnie nieoczekiwanie. „Czy warto planować?” – powiedział ktoś na wspomnianej sali gimnastycznej w trakcie mojego pierwszego warsztatu technik oddechowych i medytacji. Nie pamiętam kto, ale dobrze zapamiętałam następne zdanie. „Warto planować. Nie warto jednak się do tych planów zbytnio przywiązywać. Trzeba traktować je trochę jak grę, zabawę. Cały czas zdawać sobie sprawę z nieuchronnej zmienności otaczającego nas świata” – tłumaczył prowadzący. „Gdy woda płynie bez wyznaczonych ram, bez koryta, rozlewa się na wszystkie strony. Płynie bez celu. Staje się powodzią. Jednak gdy ta sama woda płynie w korycie, ma określony nurt. Ma siłę. Staje się rzeką” – dodał po chwili. Poczułam lęk. Nie spodobało mi się to, co usłyszałam. „Planować i nie przywiązywać się?!” – powtarzałam z niedowierzaniem w myślach. Im dłużej się opierałam, tym mocniej czułam, że to prawda…\nTeraz spójrz na listę, która powstała. Przywołaj te momenty, które wymieniłeś w rubryce „Sukcesy”. Czy były mozolnie wypracowane i zaplanowane? A może wydarzyły się spontanicznie? Przede wszystkim jednak odpowiedz sobie na pytanie: na jak długo przyniosły ci szczęście? Na 1–2 dni, a może jeszcze krócej, na kilka godzin, a nawet ulotnych minut. Zdarzenia na zewnątrz przynoszą smutek lub radość. Kiedy jesteś smutny, masz wrażenie, że czas dłuży się w nieskończoność. Chcesz zmienić swój stan. Pragniesz go przyspieszyć. Zupełnie odwrotnie kiedy jesteś szczęśliwy, wydaje ci się, że czas płynie zbyt prędko. Podobnie dzieje się, gdy oglądasz świetny film czy serial. Z niepokojem spoglądasz na zegarek. Zaklinasz czas, aby zwolnił. Tak naprawdę zarówno smutek, jak i euforia są ulotne, zmienne. Tak! Wydarzenia i odczuwane przez nas emocje nieustannie się zmieniają. Ta świadomość w najtrudniejszych momentach daje mi wytchnienie. Czy zatem coś jest stałe? Bliski naszemu sercu Mistrz podkreśla, że prawdziwa radość przychodzi w stanie głębokiego spoczynku. W stanie medytacji, gdy wypełnia nas spokój. Nie jest rozgorączkowana, nie dłuży się ani nie płynie zbyt prędko. Może trwać w nieskończoność, niezmiennie…\nKilka lat temu w trakcie wywiadu z Ewą Kastory (założycielką Szkoły Negocjacji) na temat technik negocjacyjnych usłyszałam doskonałą analogię z dziuplą. Zostawia cię partner. Od lat wam się nie układało, często się kłóciliście, ale bałeś się samotności. Tracisz sens życia. Wydaje ci się, że jesteś w stanie zrobić wszystko, aby wrócił. Stoisz w czarnej dziurze (żeby nie powiedzieć „du…”). Otaczająca cię rzeczywistość wydaje się beznadziejna. Kiedy masz ochotę w nią wskoczyć, bierzesz głęboki, spokojny oddech i robisz dwa kroki do tyłu (spoglądasz na sytuację z dystansem). Okazuje się, że ta czarna, straszna dziura jest tak na prawdę dziuplą. Stoisz więc przed dziuplą. Kto wie, być może przestajesz już idealizować byłego partnera. Robisz kolejne 2 dwa kroki do tyłu i widzisz piękne drzewo. Zaczynasz widzieć świat w zupełnie nowych kolorach. Oddychasz pełną piersią. Zauważasz, że potrafisz się czuć dobrze we własnym towarzystwie. Stawiasz kolejne kroki wstecz. Nagle znajdujesz się w pięknym, zielonym, majowym lesie. W negocjacjach ta technika spoglądania z dystansem nazywa się „wejściem na galerię”.\n„Kochana, muszę już kończyć…” – powiedziałam zmęczona rozmową z moją koleżanką. „Lepiej powiedz, że nie musisz, tylko chcesz już kończyć. W ten sposób weźmiesz odpowiedzialność za swoją decyzję. Nie urazisz mnie, jeśli powiesz, że jesteś zmęczona i nie masz ochoty już dłużej rozmawiać” – niespodziewanie odpowiedziała. Choć jej argument nie był mi na rękę, wzbudził moją refleksję. Po pierwsze, zrozumiałam, że nagminnie, w obawie o swój własny wizerunek (i o to, że kogoś mogę urazić), nadużywam słowa „muszę”. Po drugie, zobaczyłam, że efekt jest najczęściej odmienny od zamierzonego – okłamywana osoba dostrzega nieszczerość moich intencji. Koniec końców zaczęłam się przyglądać w swoim życiu temu, co „chcę” i „muszę”…\n„Muszę rano pójść na jogę”, „muszę się zdrowiej odżywiać”, „muszę się napić zielonego szejka” lub „koniecznie musimy się spotkać”… To tylko kilka przykładów zdań, w których główną rolę zagrał czasownik „muszę”. Zastanawiałeś się, jak często sam go używasz? Ja przez wiele lat, podobnie jak mnóstwo otaczających mnie osób, nadużywałam go zupełnie bezwiednie. Uświadomiłam sobie, jak często pojawia się w moim słowniku, dopiero gdy po wspomnianej rozmowie przeprowadziłam następujące, proste ćwiczenie. W przewodniku lub notesie zanotuj (orientacyjnie), ile razy w ciągu dnia użyłeś słowa „muszę”. Zapisz również, w jakim pojawiło się ono kontekście. Użycie słowa „muszę” np. w kontekście skorzystania z toalety jest całkowicie uzasadnione. Jednak w większości innych przypadków można je z powodzeniem zastąpić innym, zdecydowanie rzadziej przez nas stosowanym czasownikiem. Jakim? „Chcę”. „Chcę” kojarzy się pozytywnie. Związane jest z czymś, na co masz ochotę, z przyjemnością, z marzeniami, z entuzjazmem. „Chcę” motywuje cię do działania. Mało tego, pomaga nam wziąć odpowiedzialność za podejmowane decyzje. Podczas kiedy „muszę” przywołuje negatywne emocje. Związane jest z przymusem, niechęcią, działaniem na czyjś rozkaz. „Muszę”, odkąd byliśmy dziećmi, demotywowało nas, odbierało nam chęć. Pomagało nam (i prawdopodobnie najczęściej do dziś pomaga) nie brać pełnej odpowiedzialności za nas samych. Stawiać się w pozycji ofiary. Skoro „muszę”, a nie „chcę”, to tak naprawdę nie identyfikuję się z samą czynnością. Robię ją na 50 procent. Jeśli mi nie wyjdzie, zawsze mogę powiedzieć, że nie miałam na to ochoty…


REALIZOWANA KONCEPCJA KOMPROMISOWA – Technika - Endless War 7 cda\nREALIZOWANA KONCEPCJA KOMPROMISOWA\nLipiec 23, 2010 System i kryzys Brak komentarzy\nRealizowano więc koncepcję kompromisową: ograniczano front robót inwestycyjnych, nie zmniejszając jednak zatrudnienia i funduszu płac.Niekonsekwentne były również operacje związane z bilansem płatniczym. Początkowo dominowała koncepcja wywiązywania się z przypadających spłat kredytów i odsetek. Na cele te usiłowano przeznaczyć wszelkie możliwe rezerwy eksportowe, drastycznie ograniczono import. Z tą myślą zwrócono się o dalsze kredyty finansowe. Koncepcja ta, sformułowana metaforycznie „pluć krwią, ale spłacać”, zakładała przede wszystkim znaczny wzrost eksportu do krajów kapitalistycznych, by zarobić na spłaty i niezbędny import. Ale spadek eksportu zmusił rząd do wystąpienia z pomysłem przesunięcia, terminów spłat przypadających rat i odsetek.


Hinterzarten: serie treningowe - skoki narciarskie\nJuż jutro, 10 sierpnia, o godzinie 13:00 rozpoczną się emocje związane z Letnim GP w skokach narciarskich. Seria kwalifikacyjna odbędzie się 2 godziny wcześniej. Drugi konkurs odbędzie się w niedzielę o tej samej porze.\nJuż dziś zawodnicy zapoznali się ze skocznią o punkcie K-95 w czasie trzech serii treningowych, które rozegrano od godziny 14:00. Najlepszy w dwóch pierwszych okazał się Janne Ahonen. W trzeciej serii Fin nie brał udziału. Dzięki temu najdalej skoczył Austriak Andreas Widhoelzl. Adam Małysz zajął trzykrotnie 4. miejsce. Startowało w sumie 88 zawodników. Inni Polacy zaprezentowali się bardzo słabo, poza Wojciechem Skupniem, który w pierwszej serii zmieścił się w pierwszej dwudziestce. pełne wyniki w TXT >>\nWyniki I serii (20 bramka)\n1. Janne Ahonen (Finlandia) - 102,0 m\n2. Michael Neumayer (Niemcy) - 99.5 m\n3. Martin Koch (Austria) - 99,0 m\n4. Adam Małysz (Polska) - 98,5 m\n4. Alexander Herr (Niemcy) - 98,5 m\n4. Stefan Pieper (Niemcy) - 98,5\n7. Janne Happonen (Finlandia) - 98,0 m\n7. Valery Kobelev (Rosja) - 98,0 m\n9. Andreas Goldberger (Austria) - 97,5 m\n9. Martin Hoellwarth (Austria) - 97,5 m\n9. Matti Hautamaeki (Finlandia) - 97,5 m\n17.Wojciech Skupień (Polska) - 95,5 m\n28.Robert Mateja (Polska) - 93,5 m\n68.Tomisław Tajner (Polska) - 84,5 m\nWyniki II serii (22 bramka)\n1. Janne Ahonen (Finlandia) - 106,5 m\n1. Andreas Widhoelzl (Austria) - 106,5 m\n3. Matti Hautamaeki (Finlandia) - 105,5 m\n4. Adam Małysz (Polska) - 105,0 m\n5. Stephan Hocke (Niemcy) - 104,5 m\n6. Martin Koch (Austria) - 103,0 m\n7. Damjan Fras (Słowenia) - 102,5 m\n8. Masahiko Harada (Japonia) - 101,5 m\n8. Kazuyoshi Funaki (Japonia) - 101,5 m\n10.Janne Happonen (Finlandia) - 101,0 m\n47.Wojciech Skupień (Polska) - 94,0 m\n59.Robert Mateja (Polska) - 92,0 m\n68.Tomisław Tajner (Polska) - 89,5 m\nWyniki III serii (21 bramka)\n1. Andreas Widhoelzl (Austria) - 105,0 m\n2. Martin Hoellwarth (Austria) - 103,0 m\n3. Robert Kranjec (Słowenia) - 102,5 m\n4. Adam Małysz (Polska) - 102,0 m\n5. Clint Jones (USA) - 101,5 m\n6. Matti Hautamaeki (Finlandia) - 101,0 m\n7. Masahiko Harada (Japonia) - 100,5 m\n7. Alexander Herr (Niemcy) - 100,5 m\n9. Kazuyoshi Funaki (Japonia) - 100,0 m\n9. Hiroki Yamada (Japonia) - 100,0 m\n28.Wojciech Skupień (Polska) - 96,0 m\n31.Robert Mateja (Polska) - 95,5 m\nHinterzarten: serie treningowe