Trud autobiografii. Konstruowanie tożsamości w rzeczywistości politycznej - Polisemia – czasopismo naukowe\nTrud autobiografii. Konstruowanie tożsamości w rzeczywistości politycznej\nTrud autobiografii. Konstruowanie tożsamości\nw rzeczywistości politycznej\nChłopięce lata. Sceny z prowincjonalnego życia\nJohna Maxwella Coetzee’ego\nZnalazł się nagle w zupełnej izolacji –\nsam, a za jego plecami matka.\nProza Johna Maxwella Coetzee’ego od lat dostarcza badaczom wielu powodów, aby odsunąć rozpoznane tereny i skłonić się ku eksploracji Nieznanego. Mogłoby się wydawać, że to kontekst historyczny i kulturowy Republiki Południowej Afryki, kraju tak odległego Europie, będzie najtrudniejszy do zbadania. Nie to jednak jest dominantą problemową. Agata Bielik-Robson pisała o Coetzee’em, że literaturą posługuje się jak:\n(…) chirurgicznym narzędziem, które tnąc przez wszystkie warstwy zakłamań, dociera do pierwotnej rany i otwiera ją na nowo. To sztuka wiecznego jątrzenia – tym lepsza, im dostarczając wciąż nowych, oryginalnych środków wyrazu cierpienia, nie pozwala byśmy na nie zobojętnieli.\nUznać to można zarówno za cechę wyróżniającą, jak i warunkującą pisarstwo Coetzee’ego, który, jak głosi werdykt komitetu noblowskiego:\n(…) in innumerable guises portrays the surprising involvement of the outsider.\nPrzedmiotem zainteresowania tego artykułu są Chłopięce lata. Sceny z prowincjonalnego życia – książka w dorobku Coetzee’ego niezwykła, otwierająca autobiograficzną trylogię. Interpretacja, którą spróbuję przedstawić, nie ma ambicji, aby wyczerpać zakres problemów stawianych w utworze, a jedynie rozważyć kilka spośród nich – wszystkie można objąć w krąg tematów oscylujących wokół zagadnienia tożsamości. Pierwsza część jest niemal w pełni poświęcona wypowiedziom teoretycznym i metaliterackim – konieczne jest tu osiągnięcie pewnej klarowności – a dopiero kolejne stanowią interpretację powieści. Posiłkując się szkicami teoretycznymi w zdecydowanej większości dotyczącymi autobiografii, akcent kłaść będę na to, co Derek Attridge, najważniejszy komentator twórczości Coetzee’ego, wielokrotnie nazywał jednostkowością literatury, a więc na to, co w tym utworze wyjątkowe, nie zaś powtarzalne i kontynuujące tradycję. Świadomie odsuwam tu perspektywę psychoanalityczną, której przyjęcie bez wątpienia przyniosło by wiele pożytków interpretacji. Aby jednak problemy z tego zakresu prześledzić w dostatecznym wymiarze, tekst musiałby się rozrosnąć do rozmiarów, na które nie mogę sobie tu pozwolić.\nJeżeli spojrzeć na twórczość Coetzee’ego w szerokiej perspektywie, okaże się, że – w przeciwieństwie do dziesięcioletniego Johna – większość bohaterów jego powieści to ludzie starzy. Problem starości jest bowiem jednym z tematów-obsesji podejmowanych przez pisarza na wiele sposobów: od figury wyklętego intelektualisty (Hańba), przez kalekiego emerytowanego fotografa (Powolny człowiek), po umierającą kobietę (Wiek żelaza). Co ciekawe, odkrywanie motywów autobiograficznych w jego pisarstwie zwykło odgrywać rolę jedynie interpretacyjnego suplementu. Częściej, o ile można w tym przypadku problem rozdzielać i stopniować, pojawia się przekonanie o funkcjonowaniu w utworach osobistego głosu autora, którego użycza swoim bohaterom. Jednak, jak pisze Derek Attridge:\nThe characters through offers him no hint of a personal authorial presence. the characters through whose consciousness the narrative is relayed, whether they are represented in the first of third person, occupy the entire affective and axiological space of the fiction.\nUsuwając się w cień, narrator (narratorzy?) powieści Coetzee’ego stara się dawać jak największą niezależność myśli swoim bohaterom. Wydaje się, że w przypadku prozy autobiograficznej rzecz winna wyglądać zgoła inaczej: narrator powinien być jednocześnie bohaterem (to przecież odróżnia biografię od autobiografii), który gra jednoznacznie główną rolę. Kłopoty z klasyfikacją Chłopięcych lat, a więc utworu autobiograficznego pisanego w trzeciej osobie w czasie teraźniejszym, nie wchodzą w zakres problemów wyłącznie - grzeszącej pedanterią - genologii. Pytania, znów idąc tropem wyznaczonym przez Attridge’a, czy w takich warunkach konfesja jest możliwa, jaką pozycję zajmuje czytelnik i kto nim właściwie jest (narrator, autor, czytelnik empiryczny?), przekształcają się bowiem w mgnieniu oka w zagadnienia etyczne, moralne, problemy pamięci, tożsamości, odsyłają do kontekstu kulturowego i społeczno-politycznego.\nAttridge pisze także:\nIf anyone is to take responsibility for judgments on the boy of Boyhood, it is the reader, and the reader is thus implicated in the ethical web spun by the work.\nAutor wciąga tym samym czytelnika w niebezpieczną grę, w której sam nie chce pełnić roli rozstrzygającej instancji. Ma nią być czytelnik, który, jeśli zechce, może osądzać bohatera. Okazuje się jednak, że nie sposób tego uczynić, nie wahając się, czy nie najwłaściwsze jest wykorzystanie metody – tak chętnie wykorzystywanej przez Coetzee’ego – samozaprzeczania sądowi. Ten bowiem, gdy wybrzmiewa, okazuje się chybiony i domaga się swojego podważenia.\nAby nieco rozjaśnić choć kwestię podstawową, a więc, czym w istocie są Chłopięce lata, przywołać należy termin samego autora, a więc autrebiography. Termin, który dosłownie oznacza biografię innego czy też inną biografię, odsyła w sposób oczywisty także do pojęcia autobiografii. Wniosek, że jest to zatem własna historia widziana oczami innego, pozwala odsunąć aporię, lokowaną w pewien sposób na zewnątrz dzieła literackiego. W tym świetle zrozumiały staje się chłodny dystans narratora, jego racjonalizm i zaskakująca spójność opowieści.\nDwanaście lat przed publikacją Chłopięcych lat, Coetzee oddał się wnikliwej lekturze klasycznych dzieł autobiograficznych – autorstwa Tołstoja, Rousseau i Dostojewskiego. W rozdziale dotyczącym Notatek z podziemia Dostojewskiego – najbliższego mu bodaj z tej trójki – po rozważaniach dotyczących szczerości i masek bohatera, autor Hańby stawia tezę, że gdy opowieść jest bardzo spójna, nie sposób orzec, czy wyznanie jest prawdziwe, a tylko „zewnętrzna prawda” mogłaby to zweryfikować, o ile byłaby nam dostępna. Georges Gusdorf w szkicu o autobiografii, patrząc z na problem z nieco innej perspektywy, pisał:\nZnaczenia autobiografii należy więc szukać poza prawdą i fałszem, tak jak je pojmuje naiwny zdrowy rozsądek. (…) Czy to fikcja, czy oszustwo, wartość artystyczna pozostaje rzeczywista; niezależnie od zafałszowania trasy i chronologii potwierdza się pewna prawda, prawda człowieka, obraz siebie i świata (…)\nPrzenosząc punkt ciężkości z problemu prawdziwości autobiografii na jej wartość estetyczną, badacz proklamuje jednocześnie istnienie uniwersalnej prawdy o człowieku. Podobnym tropem idzie także Coetzee, pisząc już we wstępnych rozważaniach o autobiografiach:\nMożemy jednak wyznaczyć typ literatury autobiograficznej, który nazwiemy wyznaniem, odmiennym od pamiętnika oraz apologii, i charakteryzujący się zasadniczym dążeniem do przekazania istotnej prawdy o sobie.\nZ przekonań obu autorów wyłania się założenie autobiografii: potrzeba prezentacji wyjątkowości, która uzasadnia czynienie siebie tematem opowieści. I właśnie poczucie wyjątkowości, które jest przecież podstawą konstruowania jednostkowej tożsamości, stanie się dla Johna Coetzee’ego – bohatera Chłopięcych lat – prawdopodobnie najważniejszym doświadczeniem.\nOstatnie w tej części zagadnienie, to kwestia możliwości samopoznania poprzez autobiografię, a więc jednocześnie pytania o znaczenie i skutki konfesji, tak, jak ją rozumie Coetzee. Paul de Man rzecz określa w charakterystyczny dla siebie sposób:\nAutobiografia jest więc interesująca nie dlatego, że jest wiarygodnym świadectwem samopoznania – bo nim nie jest – lecz dlatego, że wyjątkowo jasno dowodzi niemożności zamknięcia w jakąś całość (czyli niemożności powstania) żadnego z takich systemów tekstu, na które składają się tropologiczne podstawienia.\nCzy jednak niemożność scalenia będzie w przypadku omawianego tekstu najistotniejsza? A co za tym idzie, czy problem identyczności podmiotu piszącego i opisywanego będzie w ogóle podejmowany? Wskazany wcześniej termin autrebiography idzie poniekąd w poprzek tez de Mana – z jednej bowiem strony osobność podmiotów jest konstytutywna dla teorii Coetzee’ego, z drugiej zaś niemożność scalenia przyjmuje z całym jego dobrodziejstwem, nie uważając jej za decydującą o zaniechaniu realizacji projektu przeszkodę. Jeśli zgodzimy się z rozpoznaniem Gusdorfa, że\nAutobiografia jest drugim odczytaniem doświadczenia, prawdziwszym niż pierwsze, ponieważ polega na jego uświadomieniu. (…) Przejście od bezpośredniego przeżycia do świadomości we wspomnieniu, które dokonuje pewnego rodzaju ponownego przeżycia tego przeżycia, wystarcza, by zmienić jego znaczenie.\nto uznać należałoby, że Chłopięce lata, z ich specyficzną narracją, są niebywale autentyczne - nie dość, że nie markują niezmienności podmiotu, to nie wikłając się w ograniczenia gatunkowe, skupiając uwagę czytelnika na wyjątkowości opowieści.\nSławomir Masłoń o Chłopięcych latach pisze:\n(…) podczas gdy nowożytna literatura autobiograficzna ma zwyczaj koncentrować się na dzieciństwie i tam poszukiwać klucza do tożsamości autora (…), Coetzee pomija ten, uważany za najważniejszy, okres i zaczyna swoje wspomnienia od momentu, gdy ma już dziesięć lat. Jest to w pewien sposób uzasadnione – Chłopięce lata rozpoczynają się od „upadku”, zerwania ciągłości, „wygnania” ze szczęśliwej krainy dzieciństwa.\nI jest tak rzeczywiście. Nie dość bowiem, że opowieść traktuje o świecie po przeprowadzce, którą chłopiec postrzega jednoznacznie negatywnie:\nWłaśnie przez Malana musieli się wyprowadzić z domu w Rosebank, który chłopiec tak tęsknie wspomina, domu z wielkim zapuszczonym ogrodem, wyposażonego w obserwatorium ze sklepionym dachem i dwie piwnice, a on sam musiał rozstać się ze szkołą podstawową w Rosebank i z tamtejszymi kolegami, aby przyjechać do Worcester. (…) W Worcester praca ojca nie ma nazwy. \nto jeszcze wtedy zaczynają się wszelkie kłopoty. Przeprowadzka jest w istocie zmianą przestrzeni społecznej, nie zaś przestrzeni rodzinnej, i to ona staje się katorgą dla chłopca. To tu, w Worcester, absolutnie spolaryzują się światy chłopca, tu odkryje „nienormalność” swojej rodziny, tu też „wstyd” zaistnieje na stałe w jego słowniku. Już na jednej z pierwszych stron czytelnik otrzymuje porażające wyznanie:\nWszystko, co przeżywa w Worcester, tak w domu, jak i w szkole, utwierdza go w przekonaniu, że dzieciństwo to jedynie czas zaciskania zębów i znoszenia przeciwieństw losu.\nJest to prawdopodobnie jeden z niewielu punktów zbieżnych tych dwóch światów – uczucia chłopca, który w żadnym z nich nie może poczuć się bezpieczny czy, jakkolwiek banalnie to może brzmieć (warto mieć jednak w pamięci, że mówimy o dziesięciolatku), szczęśliwy. Pomijając jedną z niewielu wspólnych „płaszczyzn”, na których dwie rzeczywistości się spotykają, podział jest absolutny. Polaryzacja światów jest bardzo tradycyjna. Przestrzeń publiczna, a więc ta do której przypisać można szkołę, w której chłopiec kontaktuje się z wieloma grupami etnicznymi, religiami, a także podlega, mówiąc po Foucaultowsku, mikrofizyce władzy. Kolejny raz przywołując formułę komitetu noblowskiego – „przedziwne uwikłanie outsidera” ujawnia się w silnie zhierarchizowanym świecie. Świat prywatny natomiast identyfikowany jest z domem, matką i farmą. Warto jednak rozważyć znaczenie tych przestrzeni łącznie. Kluczowe dla takiej decyzji jest rozpoznanie, że „nienormalność” rodziny Johna decyduje o jego losach w szkole. Nie eliminuje to jednak – jak można sądzić – założenia, że szczególność projektu Coetzee’ego polega także na tym, iż rodzina nie reprodukuje systemu władzy publicznej.\nProstodusznie można by sądzić, że w przypadku dziesięcioletniego chłopca, rozdzielenie świata szkoły od świata rodziny nie jest możliwe, ale w tym przypadku:\nŻycie, które prowadzi w szkole, trzyma przed nią w ścisłej tajemnicy. Postanawia, że matka niczego się nie dowie prócz tego, co wyczyta ze świadectwa na koniec roku, ono zaś ma być nienaganne. (…) Póki świadectwo pozostanie bez zarzutu, matka nie będzie miała prawa o nic pytać. Taką sam ze sobą zawiera umowę.\nNieprzenikalność tych światów prowadzi do absolutnego osamotnienia Johna w zmaganiu ze szkolną rzeczywistością, nad którą nie sposób przejść do porządku dziennego. System kar nie jest wyszukany. Wyszukane są jednak sposoby ich wymierzania, w których dzieci odnajdują odzwierciedlenie charakterów karzących. Chłosta nie jest w szkole podstawowej w Worcester wyjątkowo okrutnym procederem – jest postrzegana jako naturalna kolej rzeczy. Z tym właśnie wiąże się problem Johna:\nJeśli kiedyś nauczyciel wywoła go i zechce zbić, rozegra się tak upokarzająca scena, że już nigdy nie będzie mógł pójść do szkoły i w końcu pozostanie mu tylko samobójstwo. (…) Nigdy nie był bity i strasznie się tego wstydzi. (…) Czuje, że ma pewien defekt. Wydaje mu się, że coś w jego wnętrzu pomału pęka: jakaś ściana, błona. Usiłuje jak najszczelniej zatrzasnąć się w sobie, żeby zapanować nad tym pękaniem. Zapanować, a nie zatrzymać je, to bowiem jest niewykonalne.\nPozorne szczęście chłopca, a więc niezaznawanie ani w domu, ani w szkole kar cielesnych, jest jego największym utrapieniem, przyczyną obezwładniającego wstydu i impasem, z którego nie potrafi wybrnąć. Nie to jest jednak wyłącznym powodem wstydu chłopca, który:\nwprawdzie lubi chodzić w butach, wypożyczać książki z biblioteki i opuszczać lekcje, ilekroć zdarzy mu się przeziębić (a to wszystko wyróżnia go spośród reszty chłopców), zarazem jednak czuje do matki urazę, że nie wychowała normalnych dzieci i nie narzuciła im normalnego trybu życia.\nDelikatność chłopca jest powodem upokorzeń, choćby wtedy, gdy jako jedyny cierpi katusze z powodu chodzenia boso. Wstyd bohatera nie jest przywoływany jednak zgodnie z tradycją autobiograficzną, aby go natychmiast spożytkować. Współczucie czytelnika może być tylko tymczasowe. Bohater nie jest bowiem jedynie stroną doznającą cierpienia. Otóż bywa stroną zadającą, z chłodem zawodowego kata, ból:\nKiedy natrafili na łuszczarkę do kukurydzy, namówił brata, żeby wsunął dłoń w lejek, do którego wrzucano kolby. Gdy młodszy posłuchał, starszy zakręcił korbą. Nim ją zatrzymał, przez chwilę czuł, jak maszyna miażdży drobne kostki palców. (…) Chłopiec nigdy nie przeprosił brata i ani razu nie czyniono mu wyrzutów za to, co zrobił. Wciąż jednak przytłacza go ciężar tego wspomnienia.\nInaczej niż w przypadku Rousseau, jak wskazuje sam Coetzee, autodemaskacja nie służy pozyskaniu sympatii i aprobaty czytelnika. Jak pisze o tym właśnie epizodzie Attridge, spodziewaliśmy się usprawiedliwienia bądź oceny tego czynu, uniemożliwia to jednak czas teraźniejszy, nie pozwalający narratorowi na jednoznacznie krytyczny dystans.\nProblemy chłopca nie dotyczą tylko bólu i okrucieństwa napotykanego na każdym kroku. Jerzy Jarniewicz pisał:\n„Chłopięce lata” opowiadają wiele historii, ale kto wie, czy nie najciekawszą jest opowieść właśnie o tym, jak tożsamość chłopca z mieszanej narodowościowo rodziny, noszącego burskie nazwisko, ale angielskie imię, kształtuje się w konfrontacji z przedstawicielami tych różnych społeczności.\nBohater pogardza Afrykanerami, których uważa za ociężałych. Na podstawie cech grup etnicznych, określa swoje, odróżniające go od nich – jak chce sądzić – wyraziście. Nie identyfikuje się z żadną z rozpoznanych zbiorowości, w żadnej też, jako mieszaniec, nie jest przyjmowany z otwartymi ramionami. Wszystko, co budzi w nim odrazę, odrzuca jako to, co nie pozwoliłoby się uzgodnić z wyobrażeniem na temat samego siebie. Siebie bowiem chłopiec uważa, a jest to według niego wybór absolutnie wolny i niezależny od nikogo i niczego, za Anglika. Idzie tym samym na przekór wszelkim typom tożsamości konstytuowanym na podstawie pochodzenia etnicznego. Idealizowani Anglicy są dla niego jednocześnie sposobem ucieczki od świata, który stoi na przeszkodzie realizacji jego tożsamościowego projektu. Co znaczące, rzeczywistość jest w jego ocenie nieznośna, razi go nawet, a może: przede wszystkim, estetycznie. Jego wewnętrzna wyniosłość – „na zewnątrz” zachowuje daleko idącą powściągliwość – ukazuje się także w kontakcie z Mulatami, lokowanymi w najniższych warstwach systemu niemal kastowego, w którym już tylko tubylcy (związek z ziemią nie jest tu decydującym czynnikiem warunkującym pozycję społeczną) są niżej od nich. Z Mulatami wiąże się jednak wiele zabobonów, którym - kapryśnie i niekonsekwentnie – hołduje matka Johna:\nOkazuje się, że zwyczaj nakazuje stłuc naczynie, z którego pił Mulat. Chłopiec jest zdumiony, że rodzina matki, niewierząca w nic innego, wierzy akurat w ten dogmat.\nPozycja poniżanych grup, każe Johnowi określać się wobec nich. Zajmowanie neutralnego stanowiska możliwe jest tylko w niewielkim stopniu, który zapewnia osobliwy eskapizm chłopca. Bywa jednak, że on sam dochodzi do takich – jakże różnorodnych – wniosków:\n[w baśniach] Trzeci brat jest dobry, uczciwy i odważny w przeciwieństwie do najstarszego i średniego – aroganckich, nielitościwych pyszałków. W zakończeniu opowieści trzeci brat zdobywa książęcą koronę, a tamci dwaj okrywają się hańbą i zostają odprawieni. Są ludzie biali, są Mulaci i są też tubylcy; ci ostatni zajmują najniższe miejsce, otoczeni największą pogardą. Analogia jest oczywista: tubylcom przypadła rola trzeciego brata.\nAle gdzie indziej pojawia się znów – dobrze znany chłopcu – wstyd:\n(…) tamten jest w dodatku Mulatem, a to znaczy, że nie ma pieniędzy, mieszka w byle jakiej norze i chodzi głodny (…) w każdych zawodach wymagających szybkich stóp lub zręcznych dłoni, ten chłopak, będący dla niego żywym wyrzutem sumienia, zarazem z wielu względów mu podlega w sposób tak żenujący, że chłopiec wzdraga się i wije, nie chcąc już patrzeć na tamtego mimo jego urody.\nZatem z jednej strony, problem ustosunkowania się do innych ras, każe mu tworzyć baśniowe interpretacje, co pozwala mu w pewien – dość prosty, ale może dzięki temu skuteczny – sposób odsunąć rzeczywistość, z drugiej zaś, ten sam problem prowadzi do niemożności nawiązania jakiegokolwiek kontaktu. Fascynacja kształtami chłopców jest jedynie cielesna, lecz niesie ponurą konstatację:\nSpostrzega, że dzieci Afrykanerów są prawie takie same jak dzieci Mulatów – nie mają przewrócone w głowach, żyją bezmyślnie, biegając samopas, a po osiągnięciu pewnego wieku, psują się i obumiera w nich całe piękno.\nChłopiec dystansuje się wobec nich, nie czuje z nimi żadnych związków, mimo iż jego pochodzenie jest afrykanerskie. Cytowany wcześniej polski badacz pisze:\nJest jedna rzecz, której chłopiec boi się nawet bardziej [od chłosty – przyp. O.S.]. To przymusowa patriotyczna edukacja wszystkich dzieci o afrykanerskich nazwiskach, czym od jakiegoś czasu grozi nacjonalistyczny rząd. Wojujący Afrykanerzy to w rodzinie chłopca symbol prymitywizmu i głupoty, dlatego identyfikuje się on z angielskością, która jest dla niego uosobieniem wyższości duchowej i cywilizacyjnej.\nPrzerażenie chłopca tłumaczyć można obawą przed odgórnym przypisaniem do grupy społecznej, do której czuje odrazę. Sfera absolutnie wolnych wyborów, która jest dla niego zabezpieczeniem i warunkiem tożsamości, byłaby wtedy zaburzona i w końcu zniszczona.\nJego decyzje o przynależności do konkretnych grup rozciągają się na inne obszary. W szkole zobowiązany jest do określenia swojej religii:\nW tamten fatalny ranek postanowił zostać rzymskim katolikiem, bo mu się to kojarzyło z Rzymem, Horacjuszem i jego dwoma towarzyszami (…). A teraz stopniowo dowiaduje się od innych małych katolików, kim naprawdę jest rzymski katolik.\nKolejny wolny wybór niesie za sobą jednak znacznie poważniejsze konsekwencje. Chłopiec jest ciągle zaczepiany przez katolików i zmuszany do odpowiedzi, mających dać prawdziwy obraz jego wiary, nie bierze pod uwagę jednak zmiany decyzji:\nAle za daleko już się zapędził, nie ma odwrotu. Jeśli powie „pomyłka, właściwie jestem chrześcijaninem”, okryje się hańbą.\nPonownie zatem hańba i wstyd stają się kołem napędowym jego działania. Chłopiec, mimo nieokreśloności swojej tożsamości – nie jest przecież ani katolikiem, ani Anglikiem, ani Afrykanerem – posiada imponujący upór w dążeniu do wybicia się na niezależność. Jego skryte protesty nie dają jednak satysfakcji, nie pokonują, jak pisał Jarniewicz, „amorficzności chłopięctwa”. Coetzee w Doubling the Point mówi w finale jednego z wątków mówi:\nBy the age of twelve he has a well-developed sense of social marginality.\nZaskakujący wydaje się fakt, że chłopiec nie jest w zasadzie marginalizowany według klucza ustalanego przez system apartheidu – będącego oczywiście tak czy inaczej przyczyną procesów przynoszących takie efekty – ale przez kolegów, którzy dostrzegają jego „nienormalność”. Tę diagnozę chłopiec zresztą stopniowo interioryzuje; poddaje się mechanizmom wtłaczającym go do kręgu tak określonego. Jest więc John wykluczony nie ze względu na grupę, do której przynależy, ale ze względu na swoją jednostkową tożsamość, którą tak pieczołowicie kultywuje. Najmocniej wybrzmiewa to, gdy – konsekwentnie stosując mowę pozornie zależną – narrator przedstawia przemyślenia chłopca:\nWie, że jest kłamczuchem, że jest zły, nic jednak nie robi, żeby się zmienić. Nie zmienia się, bo nie chce. (…) Gdyby przestał kłamać, musiałby sam sobie czyścić buty, uprzejmie się wyrażać i robić wszystko to, co robią normalni chłopcy. Przestałby wtedy być sobą. A gdyby już nie był sobą, po co miałby dalej żyć?\nPoczucie, że własna tożsamość jest warunkiem istnienia, w tak nieludzkim i okrutnym świecie, jest czymś bez wątpienia zaskakującym. Samoświadomość i przekonanie o własnej „nienormalności” nie prowadzi zatem do decyzji o unifikacji i zmianie dotychczasowej postawy. Co ciekawe, cytowany już Gusdorf pisze:\nJest jasne, że autobiografia nie jest możliwa w takiej sytuacji kulturowej, gdzie świadomość siebie samego właściwie nie istnieje.\nW opinii badacza istnieje niezaprzeczalnie silne powiązanie autobiografii i świadomości historycznej. W tym jednak przypadku nie tylko o taką samoświadomość chodzi, ale także o tę indywidualną, która każe sądzić, że „ja” nie daje się całkowicie uzgodnić z żadnym „my”. Figura samotnika, którą konstruuje i opisuje narrator, nie dotyczy jednak tylko wielkich wyborów. Chłopiec darzy na przykład skrytą sympatią Rosjan, gdy wszyscy wybierają Amerykanów:\nW Worcester tylko on jeden lubi Rosjan. Ta lojalność czyni z niego całkowitego odmieńca.\nSympatia ta ukonstytuowana jest niemal wyłącznie na pochodzeniu imienia matki, wydaje się być jawnie przekorna i zaczepna. Okazać może się zatem, że nie wybór sam w sobie jest istotny, ale cel, który mu przyświeca, a więc deklaracja, nawet wobec siebie samego, niezgody na to, co powszechnie obowiązujące. Wiąże się to ściśle z diagnozą Jerzego Jarniewicza:\n„Chłopięce lata” ukazują tożsamość jako kwestię wolnego wyboru i świadomych decyzji pozwalających młodemu człowiekowi wiązać ze społecznościami, które ceni, i odcinać się od tych, do których na mocy prawa jest przypisany.\nOdmawiając przyjmowania narzuconych przez apartheid modeli tożsamości, chłopiec celebruje swoje wyobcowanie, zaciskając zęby i nie decydując się na żaden z łatwych wyborów.\nJohn zbierając najróżniejsze doświadczenia w przestrzeni społecznej, ciągle uwikłany jest w trudną sytuację rodzinną. Ta, wielokrotnie określana mianem „nienormalnej”, rodzina jest dla niego jednocześnie enklawą i przestrzenią wiecznej walki, w której wróg jest bardzo jasno określony:\nNigdy nie zdołał rozgryźć, jaką pozycję zajmuje w domu ojciec. Właściwie nie rozumie, jakim w ogóle prawem ojcu wolno z nimi mieszkać.\nZnienawidzony ojciec, jest dla Johna obiektem kpin. Chłopiec gardzi nim i nie stara się tego szczególnie ukrywać. Z kolei wszechobecna matka, która czyni go najważniejszą osobą w rodzinie, jest zarówno fundatorką szczęśliwych chwil chłopca, jak i wielu jego utrapień. Życie w tak ścisłej symbiozie prowadzi chłopca do wielokrotnie powracających rozważań:\nMatka nie ma ani odrobiny dumy. Innymi słowy: dla niego zrobi wszystko. Chciałby, żeby była normalna. Wtedy on także mógłby być normalny.\nCoetzee sam mówi, że od zawsze zajmował pozycję „książątka”. W rodzinie, w której władzę sprawuje matka, a w której ojciec sprowadzony jest do roli nieudolnego żywiciela rodziny, a także powodu ostatecznego jej rozpadu, spowodowanego brakiem silnej władzy, odzwierciedlającej władzę państwową. Z tego też powodu zachodzi w umyśle chłopca pewnego rodzaju nieprzekładalność światów i, jak sam mówi, „podwójne życie”. W świecie wolnych wyborów, jaki zorganizował sobie chłopiec, tylko matka ogranicza jego suwerenność:\nMatka go kocha, owszem; ale w tym właśnie sęk, że właśnie to w jej stosunku do syna jest chore, niezdrowe. (…) Pragnie umknąć spod matczynego oka. Może będzie musiał kiedyś w tym celu jej się postawić, odtrącić ją tak brutalnie, że matka, chcąc nie chcąc, wycofa się i nareszcie zwróci mu wolność. Ilekroć jednak myśli o tej chwili (…) natychmiast zalewa go fala wyrzutów sumienia. Gotów jest wtedy zrobić wszystko, byle tylko złagodzić zadany cios: pocieszyć ją, obiecać, że nie odejdzie.\nTotalny model miłości nie ma chyba wiele wspólnego, mimo pozorów podobieństwa (nienawiść do ojca, miłość do matki, zazdrość o brata), z freudowskim kompleksem Edypa, bowiem nie rzecz w pożądaniu, nawet nie w walce z ojcem o władzę; rzecz w poczuciu bezpieczeństwa, które daje mu matka. Uwikłanie Johna w matkę, mówiąc Gombrowiczowsko, pozwala mu jednak nie godzić się na świat, którego paradygmat nie daje się uzgodnić z jego własnym – matka daje mu wolność wyboru w każdej niemal kwestii, pozwala mu na wszystko, ze wszystkiego też skłonna jest dla niego zrezygnować. Jej słabość do syna jest przyczyną, dla której ten wielokrotnie pastwi się nad kobietą, co ta przyjmuje ze spokojem, odgrywając rolę niemal worka treningowego syna. Jej uległość jest dla niego niekończącą się możliwością testowania zarówno swoich zachowań, jak i wyborów (spośród których nie wszystkie znane są matce). Problemem jest zatem to, że matka daje mu absolutną wolność, podczas gdy inni mu jej odmawiają. W dość skomplikowany sposób matka jest więc gwarantem jego wolności, mimo że wyraziście – w ocenie syna – ją ogranicza. Ona także pozwala mu ukonstytuować przekonanie, które staje się ostatecznie niezbędną mantrą w każdej kryzysowej sytuacji:\nJesteś nietykalny, nic nie jest dla ciebie niewykonalne. Oto dwie jego właściwości, które na dobrą sprawę są jedną właściwością – chwalebną, a jednocześnie karygodną.\nTa sama diagnoza prowadzi równolegle do ponurej konstatacji:\nWłaściwość, która jest dwiema właściwościami, oznacza, że on nigdy nie umrze; ale czy nie znaczy to zarazem, że nigdy nie będzie żył?\nNieustająca kontrola jakości życia każe mu wielokrotnie podejmować decyzje, które niosą za sobą nie zawsze pożądane konsekwencje, a także dążyć do bezwzględnej doskonałości, niemal w myśl szkolnego napisu: Per aspera ad aspra. Chłopca fascynuje doskonałość, klasyczność, niemal boskość, nawet w kształtach chłopięcych łydek poszukuje nieskazitelnego piękna. Tak wyznaczone, nieosiągalne ideały, są dla niego odskocznią – choć przecież niełatwą – od świata, w którym zmuszony jest funkcjonować. Brak akceptacji rzeczywistości wiąże się także ze stosunkiem dorastającego chłopca do zwierząt. Sceny, które z masochistyczną zachłannością ogląda odciskają na nim nieporównywalne z niczym piętno. Po drastycznych opisach zabijania owiec, mówi krańcowo powściągliwie:\nO tych scenach nie da się rozmawiać.\nŚwiadomość, która rodzi się w chłopcu, nie daje mu spokoju. Powraca podczas zakupów w sklepach mięsnych, w rozmowach z matką, wreszcie w postrzeganiu zwierząt. Istotne wydaje się także, że miejscem, w którym przygląda się tak drastycznym scenom, jest farma. Miejsce to dla Johna szczególne:\nChłopiec ma dwie matki. Urodził się dwukrotnie: raz z łona kobiety, drugi raz z farmy. Ma dwie matki i ani jednego ojca.\nBrak ojca, a więc pozostawanie bez symbolicznej władzy, niewiele jednak będzie miało wspólnego z omawianym problemem. Istotniejsze wydają się uczucia, którymi darzy farmę, a która staje się, w pewnym obszarze, miejscem utrapienia. Okazuje się zatem, że nawet w przestrzeniach najbardziej oswojonych na co dzień czai się to, co najbardziej przerażające. Henryk Siewierski pisze:\nZdolność takiego utożsamienia się ze zwierzęciem jest żywa u dziecka, a świat dorosłych, nie zawsze bez dozy hipokryzji, na różne sposoby ją u niego stymuluje. Wiemy, że i dziecko potrafi być okrutne (…), ale w przeciwieństwie do świata ludzi dorosłych na ogół nie jest na los zwierząt obojętne i nie bez powodu, dopóki możemy, ukrywamy przed dzieckiem trudną prawdę o ich losie.\nWrażliwość na cierpienia zwierząt, które jako jeden z ważniejszych tematów prozy Coetzee’ego, najwyraźniej wybrzmią w Elizabeth Costello. Tu czytelnik ma okazję być świadkiem rodzenia się światopoglądu, który nie godzi się na bestialskie traktowanie zwierząt. To, że John coraz wyraźniej opowiada się po stronie cierpiących istot, może też być świadectwem rozciągania swoich doświadczeń na świat zwierząt, jak również ostateczną niezgodą na jakąkolwiek przemoc stosowaną wobec słabszych i bezbronnych. Sprzeciw dziecka wobec cierpienia i śmierci wyrażony jest, z obezwładniającą prostotą, w chwili śmierci psa matki:\nChłopiec pomaga jej pochować Kozaka zawiniętego w koc. Kładą go w dole wykopanym w glinie w najniższej części ogrodu. Nad grobem syn stawia krzyż z wymalowanym imieniem „Kozak”. Nie chce już więcej mieć psów, skoro muszą one tak umierać.\nPrzerażenie i niezgoda na śmierć powracają echem w ostatnich zdaniach utworu, po śmierci ciotki, gdy chłopiec zastanawia się:\nOd myślenia jest już tylko on sam. Jakże utrzyma to wszystko we własnej głowie, wszystkie książki, wszystkich ludzi, wszystkie opowieści? A jeśli on ich nie spamięta, to kto?\nSkonstatować można to chyba tylko w jeden sposób: bez pamięci nie mogłaby powstać taka tożsamość, a bez takiej jednostkowej wrażliwości, nie mogłaby funkcjonować taka pamięć. Powracamy więc do punktu wyjścia, a więc autobiografii, której bezwzględnym warunkiem istnienia jest przecież zachowywanie pamięci o zdarzeniach. Jean Starobinski wskazywał, że narracja trzecioosobowa w autobiografii prowadzi do uwypuklenia nie osoby, lecz zdarzeń. To przesunięcie akcentu ukazuje też, jakie znaczenie nadaje zdarzeniom Coetzee, bo przecież w takim świecie, mówiąc banalnie, nic neutralnego się nie zdarza.\nElizabeth Costello, wspominając dramatyczne przeżycia, deklaruje:\nPrzez pół stulecia wspomnienie zaległo w niej niczym jajko, którego skorupka nigdy nie pęknie i z którego nigdy nic się nie wykluje. Dobrze jej z tym, sprawia jej przyjemność to milczenie, milczenie, które zachowa aż do grobu.\nPrzekonanie, że są zdarzenia, do których nikt poza tym, kto brał w nich udział, nie ma prawa dostępu, wychodzi naprzeciw każdej autobiografii. Nikt bowiem nie daje, a trudno przyjmować, że ktokolwiek chciałby ją rzeczywiście uzyskać, gwarancji pełni i prawdziwości opowieści o sobie samym. Przyjmując, za Janetem Gunnem, tezę, że jest to za każdym razem rodzaj „transcendentalnego voyeryzmu”, musimy mieć na uwadze dwa fakty: to, co podejrzane, nie zawsze może być opowiedziane i to, co opowiadane nie jest takie samo, jak to, co podejrzane. W istocie celowa struktura autobiografii, nawet jeśli podejmuje polemikę z tradycją, zakłada wiarę w autentyczność opowieści. Podobnie rzecz wygląda w przypadku tożsamości, która ciążąc ku kreacji, tu trzeba przyznać rację Paulowi de Manowi, wymyka się kryterium prawdziwości. Czy zatem Coetzee mówi prawdę w Chłopięcych latach? Absurdalność tego pytania każe nam je zastąpić, niemal retorycznym: w jaki sposób Coetzee przedstawia prawdę o uwikłaniu outsidera w Chłopięcych latach?\nAttridge D., Confessing in the Third Person, w: idem, J.M. Coetzee and the Ethics of Reading, Chicago 2004, s. 138-161.\nBielik-Robson A., „Dziennik”, 6 VI 2006.\nCoetzee J.M., Atwell D., Autobiography and Confession, w: idem, Doubling the Point. Essays and Interviews, Harvard 1992, s. 249-295.\nCoetzee J.M., Chłopięce lata. Sceny z prowincjonalnego życia, przeł. M. Kołbukowski, Kraków 2007.\nCoetzee J.M., Elizabeth Costello, przeł. Z. Batko, Kraków 2006.\nCoetzee J.M., Wyznania i podwójne myśli: Tołstoj, Rousseau, Dostojewski, „Znak” 2007, nr 12, s. 90-136.\nCzaja D., Zło obsceniczne, w: idem, Lekcje ciemności, Wołowiec 2009, s. 170-206\nGusdorf G., Warunki i ograniczenia autobiografii, przeł. J. Barczyński, w: Autobiografia, red. M. Czerwińska, Gdańsk 2009, s. 19-46.\nGunn J.V., Sytuacja autobiograficzna, przeł. J. Węgrodzka, w: Autobiografia, red. M. Czerwińska, Gdańsk 2009, s. 145-168.\nJarniewicz J., Chłopięce lata, Coetzee J.M., „Gazeta Wyborcza” 23 IV 2007.\nMasłoń S., Edukacja resentymentalna, w: idem, Coetzee. Przewodnik Krytyki Politycznej, Warszawa 2009, s. 7-34.\nSak A., J. M. Coetzee – mapa twórczości, „Znak” 2007, nr 12, s. 14-27.\nSiewierski H., Po stronie wszelkiego cierpiącego stworzenia, „Znak” 2007, nr 12, s. 65-73.\nStarobinski J., Styl autobiografii, przeł. W. Kwiatkowski, w: Autobiografia, red. M. Czerwińska, Gdańsk 2009, s. 83-97.\n A. Bielik-Robson, „Dziennik”, 6 VI 2006.\n Taki też tytuł ma książka Dereka Attridge’a, której wprawdzie nie cytuję ani nie umieszczam w biografii, ale o którą warto mieć na uwadze rozważając problemy twórczości – przede wszystkim, ale nie tylko – Coetzee’ego.\n Tu warto byłoby rozważyć, czy rzeczywiście zmienia się, względem innych powieści, typ bohatera. To, że jest to dziesięcioletni chłopiec, nie ulega wątpliwości, jednak jego świadomość, a także cechy osobowości, dają wiele powodów by sądzić, że w istocie zmiana jest niewielka, a Coetzee uruchamiając topos puer senex (młodego starca), okazuje się, w konstruowaniu postaci na przestrzeni całej twórczości, absolutnie konsekwentny.\n D. Attridge, Confessing in the Third Person, w: idem, J.M. Coetzee and the Ethics of Reading, Chicago 2004, s. 138.\n Bardziej właściwym określeniem, choć brzmiącym dość sztucznie, byłoby „odczytujący opowieść”, co odsłania uwikłanie czytelnika-interpretatora w tekst.\n D. Attridge, op. cit., s. 143.\n Aby to uczynić, należałoby wykorzystać klasyczną teorię prawdy. Nie sposób tego jednak uczynić: rzeczywistość dzieciństwa Coetzee’ego jest w sposób oczywisty niedostępna.\n Zob. J. Starobinski, Styl autobiografii, przeł. W. Kwiatkowski, w: Autobiografia, red. M. Czerwińska, Gdańsk 2009, s. 87-92.\n Trylogia autobiograficzna Tołstoja Dzieciństwo. Lata chłopięce. Młodość pozwala, ze znaczną dozą pewności, wskazywać na krytyczną inspirację, którą czerpał z nich Coetzee. Nie dość bowiem, że jego projekt autobiograficzny składa się również z trzech części, a autor darzy zainteresowaniem projekt Tołstoja, to tytuły książek, mimo że przesunięte, jak chciałoby się powiedzieć, na jeden tom później (po Młodości Coetzee pisze Summertime, a pomija okres tołstojowskiego Dzieciństwa) pokazują – tekst ma za sobą bardzo bogatą tradycję.\n Pisząc to, myślę nie tylko o wielokrotnych analizach i wypowiedziach na temat twórczości Dostojewskiego, ale także, a może przede wszystkim, o Mistrzu z Petersburga.\n J.M. Coetzee, Wyznania i podwójne myśli: Tołstoj, Rousseau, Dostojewski, „Znak” 2007, nr 12, s. 122-123.\n G. Gusdorf, Warunki i ograniczenia autobiografii, przeł. J. Barczyński, w: Autobiografia, red. M. Czerwińska, Gdańsk 2009, s. 39.\n J.M. Coetzee, Wyznania i podwójne myśli, s. 92.\n P. de Man, Autobiografia jako od-twarzanie, przeł. M. Fedewicz, „Pamiętnik Literacki” 1986, z. 2.\n G. Gusdorf, op. cit., s. 32.\n S. Masłoń, Edukacja resentymentalna, w: idem, Coetzee. Przewodnik Krytyki Politycznej, Warszawa 2009, s. 8.\n J.M. Coetzee, Chłopięce lata. Sceny z prowincjonalnego życia, przeł. M. Kłobukowski, Kraków 2007, s. 77.\n Jest to argument przemawiający za tezą, że dzieciństwo bohatera mogło mieć, wbrew wielu interpretacjom, idylliczny charakter. Nie ono jest jednak przedmiotem zainteresowania narratora rozpoczynającego opowieść właśnie od wieku chłopięcego – prawdopodobnie to jest powodem wysnuwania takich interpretacji. Przełomowy charakter przeprowadzki wskazywać może w istocie na antytetyczność charakteru życia dziesięciolatka względem edenicznego dzieciństwa, nie zaś na jego brak.\n J.M. Coetzee, Chłopięce lata, s. 18.\n Dorastanie Johna ma miejsce w bardzo szczególnym momencie historycznym RPA – dojście do władzy nacjonalistów, początki realizowania polityki apartheidu.\n J.M. Coetzee, Wyznania i podwójne myśli…, s. 108.\n D. Atttridge, Confessing in the Third Person, s. 154.\n J. Jarniewicz, Chłopięce lata, Coetzee J.M., „Gazeta Wyborcza” 23 IV 2007.\n J.M. Coetzee, Chłopięce lata, s. 178.\n S. Masłoń, op. cit., s. 11.\n J.M. Coetzee, Chłopięce lata, s. 25.\n J.M. Coetzee, D. Atwell, Autobiography and Confession, w: idem, Doubling the Point. Essays and Interviews, Harvard 1992, s. 393.\n J.M. Coetzee, Chłopięce lata, s. 42.\n G. Gusdorf, op. cit., s. 21.\n J.M. Coetzee, Chłopięce lata, s. 33.\n J. Jarniewicz, op. cit.\n J.M. Coetzee, Chłopięce lata, s. 16.\n H. Siewierski, Po stronie wszelkiego cierpiącego stworzenia, „Znak” 2007, nr 12, s. 72.\n Przyświeca temu chyba także myśl, że w świecie, w którym krzywdzeni są ludzie, a więc bez wątpienia w kraju apartheidu, zapomina się o cierpieniu zwierząt, które wydaje się mniej istotne. Temu sprzeciwia się Coetzee – uważaniu cierpienia zwierząt za problem w pewien sposób luksusowy.\n J.M. Coetzee, Chłopięce lata, s. 59.\n J. Starobinski, op. cit., s. 88.\n J.M. Coetzee, Elizabeth Costello, przeł. Z. Batko, Kraków 2006, s. 192.\n J.V. Gunn, Sytuacja autobiograficzna, przeł. J. Węgrodzka, w: Autobiografia, red. M. Czerwińska, Gdańsk 2009, s. 149-150.\nAutorka artykułu przedmiotem zainteresowania czyni Chłopięce lata. Sceny z prowincjonalnego życia Johna Maxwella Coetzee’ego, stawiając tezę, że fikcjonalizacja doświadczeń w utworze jest sposobem dochodzenia prawdy o własnej przeszłości w rodzinie uwikłanej w historię i politykę kraju epoki apartheidu. Drugi, równorzędny problem to kreowanie i konstytuowanie własnej tożsamości w świecie ekstremalnie spolaryzowanym i zideologizowanym. Proponuje także rozważenie problemu radykalnego podziału dokonanego przez bohatera utworu na prywatne (dom, rodzina, farma) i publiczne (w tym przypadku niemal równoznaczne z politycznym: szkoła, religia, społeczność miasta). Praca jest też próbą przyjrzenia się zdystansowanej i zracjonalizowanej narracji (nie są to bowiem wyznania dziecka), która dotyka najbardziej osobistych doświadczeń, tu: niezwykła pozycja chłopca w domu rodzinnym, w którym władzy nie sprawuje pogardzany przez Johna ojciec, lecz matka, konfrontacje ze społecznościami dyskryminowanymi, przymus określenia tożsamości społecznej, kulturowej czy religijnej oraz wrażliwość na cierpienie zwierząt. Odrzuceniu mitu arkadyjskiego dzieciństwa jest zarówno metodą demaskacji społecznych mechanizmów rządzących RPA w latach 50., jak i próbą stawienia czoła traumie i jednocześnie nieokreśloności chłopięcych lat, mimo deklaracji, że o tych scenach nie da się rozmawiać.


Czym są podrabiane leki?\nPodrobione leki to leki wytwarzane przy użyciu składników, które mogą być nieaktywne, nieprawidłowe lub szkodliwe. Podrabiane leki są pakowane i etykietowane, aby wyglądały jak rzeczywiste leki markowe lub leki generyczne . To fałszywe opakowanie ma na celu oszukać, że kupujesz legalny produkt.\nJakie są zagrożenia związane z podrabianiem leków?\nJeśli używasz podrobionego leku, możesz być narażony na poważne problemy zdrowotne, w tym niespodziewane działania niepożądane , reakcje alergiczne lub pogorszenie stanu zdrowia.\nMogą one wystąpić, ponieważ podrobiony lek może:\nbyć zanieczyszczone szkodliwymi substancjami\nzawierają niewłaściwy składnik aktywny , który może nie leczyć twojego stanu lub może powodować niepożądane efekty uboczne\nma zbyt mało lub nie zawiera składnika aktywnego, który będzie niewystarczający do leczenia Twojego stanu\nzawierają zbyt wiele aktywnego składnika, który może powodować niepożądane i potencjalnie niebezpieczne działania niepożądane\nbyć zapakowane w fałszywe opakowanie, które może mieć niewłaściwe wskazówki dotyczące sposobu użycia leku\nJak wyglądają leki przeciw podrobie?\nPodrobiony lek może wyglądać jak prawdziwa wersja leku. Niestety, jedynym sposobem dowiedzenia się, czy jest to podróbka, jest wykonanie analizy chemicznej w laboratorium. Jednak są pewne oznaki, które mogą wskazywać, że twoje leki są podrobione. Na przykład fałszywe pigułki mogą:\nmieć dziwny zapach, smak lub kolor\nłatwo się rozpadają lub mogą być popękane lub rozdrobnione\nbyć w złej jakości paczkach z błędnie napisanymi etykietami lub etykietami, które mają kierunki, które wydają się nieprawidłowe\nkoszt bardzo niewiele, zwłaszcza w porównaniu z normalną ceną tego konkretnego leku\nCo powinienem zrobić, jeśli podejrzewam, że mam podrobiony lek?\nJeśli obawiasz się, że masz podrobiony lek, nie bierz go.\nPokaż leki farmaceucie; profesjonalista, który najlepiej zna sposób, w jaki powinien wyglądać lek i jego opakowanie.\nTwój farmaceuta będzie wiedział, czy producent twojego leku ostatnio zmienił wygląd, smak lub opakowanie leku. Dodatkowo, jeśli twoja apteka zmieniła się z jednego generycznego producenta leków na inny generyczny producent leków, wtedy kolor lub kształt twojego leku może być inny. W takim przypadku twój farmaceuta może sprawdzić, czy twój lek nie jest podrobiony i może wyjaśnić tę zmianę.\nJeśli podejrzewasz, że kupiony lek jest sfałszowany, możesz zgłosić go do amerykańskiej Agencji ds. Żywności i Leków (FDA) za pośrednictwem programu MedWatch FDA online lub telefonicznie pod numerem 1-800-332-1088.\nSkąd pochodzą leki podrabiane?\nInformacje ze Światowej Organizacji Zdrowia wskazują, że ponad 50% podrabianych leków jest wytwarzanych w tajnych laboratoriach w Chinach i Indiach. Według FDA podrabianie leków występuje rzadziej w Stanach Zjednoczonych niż w innych krajach, z powodu przepisów regulujących produkcję, przepisywanie i sprzedaż leków oraz ścisłego egzekwowania prawa wobec osób naruszających prawo.\nW USA zakup leków z fałszywych aptek internetowych jest głównym źródłem podróbek.\nPodrabiane narkotyki trafiają również do USA przez przemyt i są przewożone do kraju przez podróżnych, którzy kupują leki w czasie wakacji lub podróży służbowych.\nJak mogę uniknąć podróbek leków?\nJest kilka rzeczy, które możesz zrobić, aby uchronić się przed ryzykiem związanym z podrabianymi lekami, w tym:\nKupuj leki na receptę od licencjonowanych drogerii w USA Choć jest to możliwe, rzadko zdarza się, że leki zakupione w renomowanej aptece w USA są fałszywe.\nBądź ostrożny przy zakupie leków przez Internet. Jeśli zdecydujesz się kupić leki przez Internet, poszukaj witryn z witryną zwaną Verified Internet Pharmacy Practice Sites (VIPPS). Są to licencjonowane apteki, w których można bezpiecznie kupić leki zatwierdzone przez FDA. Piętnaście aptek internetowych nosi pieczęć VIPPS.\nPoznaj swoje leki. Po otrzymaniu leku, należy zwrócić uwagę na opakowanie, wskazówki, jak należy go przyjmować i wygląd samego leku. Nie przyjmuj leków, jeśli masz jakiekolwiek obawy.\nMusisz również chronić się przed podrabianymi lekami podczas podróży. Amerykańskie Centra Kontroli i Zapobiegania Chorób (CDC) zalecają przyniesienie ze sobą wszystkich leków, które Twoim zdaniem będą potrzebne podczas podróży, a nie kupowanie ich podczas podróży.\nJeśli jednak musisz wykupić narkotyki podczas podróży, możesz zrobić kilka rzeczy, aby zmniejszyć swoje szanse na kupowanie podrobionych leków:\nPrzynieś kopię swoich recept, w tym markę lub nazwę rodzajową i producenta każdego leku, które bierzesz regularnie lub za lek, który został przepisany na twoją podróż.\nKupuj leki tylko od licencjonowanych aptek i otrzymuj pokwitowanie. Nie kupuj narkotyków z otwartych rynków.\nSkontaktuj się z farmaceutą w zagranicznej aptece, czy lek ma taką samą substancję czynną jak ta, którą przyjmowałeś.\nUpewnij się, że lek jest w oryginalnym opakowaniu.\nJeśli jesteś w kraju rozwijającym się i martwisz się o regulację leków, zapytaj w ambasadzie USA, czy mogą polecić bezpieczne miejsce do zakupu leków.\nFałszywe leki Pytania i odpowiedzi. Amerykańska Agencja ds. Żywności i Leków. 28 sierpnia 2008. http://www.fda.gov/oc/initiatives/counterfeit/qa.html\nFałszywe leki i podróże. Centra kontroli i zapobiegania chorobom. 28 sierpnia 2008 r. Http://wwwn.cdc.gov/travel/contentCounterfeitDrugs.aspx\nFałszywe narkotyki Kill. Światowa Organizacja Zdrowia. 28 sierpnia 2008. http://www.who.int/impact/FinalBrochureWHA2008a.pdf\n6 pytań, które należy zadać przed podjęciem recepty


Publiczna Szkoła Podstawowe im. Tadeusza Kościuszki w Błędowie - Świat wyobraźni\nWysłano dnia 13-11-2015 o godz. 19:42:36 przez roxii7623\nPaulaaa napisał "\nCo by się stało gdyby wszelkie słodkości zostały obdarzone nadprzyrodzonymi mocami? Na to pytanie odpowiedź znajdziemy w książce pt. "Wojna Cukierkowa". Powieść została napisana przez amerykańskiego pisarza Brandona Mulla - autora bestsellerowej serii Baśniobór.\n"Kiedy chodziłem do piątej klasy, mieszkałem w pewnym miasteczku na północy Kalifornii,\ngdzie przeprowadziłem się rok wcześniej. Ta książka wiele zawdzięcza temu miejscu.\nChoć postacie są fikcyjne, to wspomnienia przygód, których szukałem tam wraz z pozostałymi członkami klubu młodocianych miłośników emocji, były inspiracją tej historii". - mówi o sobie Mull.\nAkcja powieści rozgrywa się w małym miasteczku Colson, czyli w nowym miejscu przeprowadzki Nate'a i jego rodziców. Chłopiec zaprzyjaźnia się z trójką rówieśników - Summer, Trevorem i Gołębiem - i wstępuje do ich klubu poszukiwaczy skarbów. W tym samym czasie przy głównej ulicy zostaje otwarty sklep ze słodyczami. Jego właścicielka, pani White, chętnie wynagradza dzieci cukierkami w zamian za drobne przysługi. Cukierki okazują się magiczne:\npozwalają unosić się w powietrzu, zmieniać wygląd albo przechodzić przez lustra. Kłopot w tym, że zlecenia pani White stają się coraz bardziej podejrzane. Tymczasem w miasteczku pojawia się stary lodziarz, pan Stott. Jego słodkości także mają niezwykłą moc. Dlaczego ci tajemniczy cukiernicy tak nagle zjawili się w Colson? Czego poszukują? Kim jest mężczyzna, który śledzi naszych bohaterów? I przede wszystkim: komu można zaufać, a kto ma bardzo niecne zamiary? Jeżeli chcielibyście poznać odpowiedzi, przeczytajcie tą książkę.\nOsobiście polecam ją miłośnikom przygód i fantasy. Ta powieść pobudza naszą ciekawość\noraz pomaga stworzyć lepszy obraz przedstawionych sytuacji. W ten sposób możemy pożytecznie wykorzystać czas w świecie wyobraźni


Marta Mandaryna Wiśniewska to wokalistka, tancerka, choreografka, sędzia międzynarodowy tańca hip hop. Jedna z najbardziej rozpoznawalnych i charyzmatycznych postaci na polskiej scenie rozrywkowej.\nW 2004 roku rozpoczęła spektakularną karierę muzyczną. Jej pierwszy singiel „Here I go Again” stał się przebojem nie tylko w Polsce, zdobywając pierwsze miejsca na klubowych listach przebojów w Austrii i Japonii. Debiutancka płyta „Mandaryna.com” znalazła się w pierwszej dziesiątce najlepiej sprzedawanych albumów w 2004 roku, zdobywając w Polsce status Złotej Płyty. Sama Artystka otrzymała nagrodę Eska Music Awards w kategorii Artysta Roku a przez Agencję Media Press została uznana za najpopularniejszą postać prasową z wynikiem 18 okładek w ciągu jednego roku.\nW 2005 roku Artystka wydała drugą płytę „Mandaryna.com2me”, która również okazała się fonograficznym sukcesem. Album przez trzy tygodnie niezmiennie zajmował pierwsze miejsce na liście najlepiej sprzedających się płyt w Polsce, uzyskując ostatecznie status Platynowej Płyty. Promujący ją singiel „Every night” był jednym z najpopularniejszych przebojów 2005 roku, przynosząc Artystce wiele nagród (między innymi Mikrofon Popcornu w kategorii Przebój Roku Polska).\nTrzeci album „AOK” wydany w 2009 roku z promującym go singlem „Good Dog, Bad Dog” zebrał znakomite recenzje w kraju i za granicą. W Wielkiej Brytanii zdobył nagrodę PAM London Awards w kategorii album roku dance/house/electro.\nW 2018 roku Mandaryna, wychodząc naprzeciw oczekiwaniom fanów, powraca na scenę. Pierwszy po siedmiu latach koncert we Wrocławiu spotkał się z entuzjastycznym przyjęciem publiczności. Koncerty Mandaryny to spektakularne, pełne ekspresji widowisko udziałem najlepszych tancerzy w Polsce. Mandaryna na scenie jest artystką charyzmatyczną, z łatwością nawiązującą kontakt z publiczności.


XII Integracyjne Zawody Pływackie Środowiskowych Domów Samopomocy w Ustrzykach Dolnych – 19.06.2018 - CzyliWiesz.pl\nRoman Szatkowski uczestnik Środowiskowego Domu Samopomocy w Mielcu, przy ulicy Biernackiego 4a zdobył dwa złote medale na XII Integracyjnych Zawodach Pływackich Środowiskowych Domów Samopomocy. Mielecki zawodnik był niepokonany w konkurencjach 25m stylem dowolnym oraz „poławiacze pereł”.\nWe wtorek, 19 czerwca w Zespole Basenów Delfin w Ustrzykach Dolnych odbyły się XII Integracyjne Zawody Pływackie Środowiskowych Domów Samopomocy. Na imprezę, zorganizowaną przez ustrzycki ŚDS, przyjechali przedstawiciele placówek z terenu całego województwa podkarpackiego. Celem zawodów jest upowszechnianie sportu osób niepełnosprawnych, zapobieganie wykluczeniu społecznemu a także integracja środowiska osób niepełnosprawnych.\nZawodnicy zmagali się w konkurencjach: bieg w wodzie, „poławiacze pereł” (konkurencja polegająca na przepłynięciu dystansu pięciu metrów i wydobyciu z dna basenu kółka imitującego perłę), zjazd basenową rurą na czas, 25 m stylem dowolnym, sztafeta 3 x 25 m. Podopieczni mieleckiej placówki również wzięli udział w zawodach. ŚDS Mielec reprezentowali: Roman, Bartosz i Wiesław. Pracowali nad swoją kondycją, korzystając z zajęć na pływalni MOSiR w Mielcu. Po zakończeniu konkurencji wszyscy udali się na obiad, po którym odbyło się uroczyste przekazanie pucharów, medali i dyplomów. Imprezy sportowe są ważnym elementem terapii osób niepełnosprawnych ponieważ pozwalają zaspokoić potrzebę zdrowej rywalizacji i wzmacniają poczucie własnej wartości. Ponadto przełamują stereotypy dotyczące osób niepełnosprawnych co pomaga w zmniejszaniu dystansu z jakim podchodzi do nich społeczeństwo.\nRoman Szatkowski ŚDS Mielec zawody pływackie


Konkurs „Klimatyczne czytanie” rozstrzygnięty! | Miejska Biblioteka Publiczna w Morągu\nMini-konkurs fotograficzny, zorganizowany przez Miejską Bibliotekę Publiczną w Morągu z okazji Nocy Bibliotek został rozstrzygnięty!\nI miejsce – Ewa Bońkowska za zdjęcie pod tytułem: „Czy dżungla czy puszcza, książki z ręki nie wypuszczam!”\nII miejsce – Olivier Brędowski za zdjęcie pod tytułem „Drzewoczytelnia”\nIII miejsce – Ewa Zaborowska za zdjęcie pod tytułem: „Zemsta będzie słodka”.\nLaureatom serdecznie gratulujemy i zapraszamy po odbiór nagród od 14.10.2020 r. do Oddziału dla Dzieci w godzinach otwarcia działu!\n← Wystawa fotograficzna Urszuli Krupki pt.: ”Cztery pory roku”\n„Biblioteka na weekend” na portalu mediagroupinfo.pl – odsłona jesienna →


SP chce reakcji Tuska na doniesienia nt. rozmów ws. Acronu - Money.pl\nStrona głównaGospodarkaWiadomościSP chce reakcji Tuska na doniesienia nt. rozmów ws. Acronu\nSP chce reakcji Tuska na doniesienia nt. rozmów ws. Acronu\nZiobro powiedział na poniedziałkowej konferencji prasowej, że Solidarna Polska oczekuje, że pan premier Donald Tusk możliwie szybko zajmie stanowisko w tej sprawie.\nZ kolei według Jarosława Kaczyńskiego cała sprawa to przyczynek do stanu kraju pod rządami Donalda Tuska i stanu obecnych elit, które - zdaniem szefa PiS - _ powinny odejść _.\nW weekend _ Newsweek _ poinformował, że Kwaśniewski wraz z grupą swoich współpracowników lobbował na rzecz rosyjskiego producenta nawozów Acronu. Właścicielem Acronu - napisał tygodnik - jest Wiaczesław Kantor, oligarcha i filantrop, którego Kwaśniewski zna od dawna. Sprawa jest delikatna, bo - zdaniem rządu - transakcja mogłaby stanowić zagrożenie bezpieczeństwa energetycznego kraju - napisał _ Newsweek _.\nW niedzielę w programie _ Kawa na ławę _ TVN24 Robert Kwiatkowski (Europa Plus)\n, odnosząc się do tej publikacji, mówił m.in., że _ pan Kantor, znający prezydenta Kwaśniewskiego, poprosił go o pomoc w rozeznaniu sytuacji w polityce, mianowicie w odpowiedzi na pytanie, czy byłoby rzeczywiście czymś nagannym i niestosownym, gdyby taki koncern, który się nazywa Acron, zainwestował w Polsce, bo my podobno walczymy o zagraniczne inwestycje _. _ I pan prezydent Kwaśniewski podjął rozmowę na ten temat, uwaga, z panem premierem Tuskiem i panem premierem Bieleckim, i z tego co słyszałem, tak mi dziennikarze powiedzieli, uzyskał informację, że nie ma żadnych przeszkód _ - powiedział Kwiatkowski.\nOdnosząc się do doniesień tygodnika oraz wypowiedzi Kwiatkowskiego, Ziobro powiedział na poniedziałkowej konferencji prasowej, że _ Solidarna Polska oczekuje, że pan premier Donald Tusk możliwie szybko zajmie stanowisko w tej sprawie _.\n_ My chcemy wiedzieć, (...) jak w tej sprawie było naprawdę, czy rzeczywiście była, jest zgoda premiera na to, by rosyjska firma przejęła Grupę Azoty, bo to łączy się z konkretnymi i realnymi zagrożeniami dla Skarbu Państwa _ - powiedział szef SP.\n_ Zagrożeniami, którym nawiasem mówiąc starał się przeciwdziałać, trzeba mu to oddać, odwołany właśnie przez premiera pan minister Budzanowski. Mam nadzieję, że to odwołanie nie ma żadnego związku z tymi negocjacjami czy rozmowami, które jak twierdzi Robert Kwiatkowski, były prowadzone między Aleksandrem Kwaśniewskim a Donaldem Tuskiem _ - powiedział.\nSP, jak mówił, oczekuje też _ wyjaśnień od pana premiera co do stylu i formy tych lobbystycznych kontaktów między _ nim a Aleksandrem Kwaśniewskim.\nZiobro podkreślił, że Grupa Azoty to drugi co do wielkości koncern chemiczny w Europie, zatrudniający w Polsce ponad 10 tys. ludzi. Zaznaczył, że roczny przychód Grupy Azoty w skali roku to 6 mld zł i - jak mówił - _ stanowi, rzecz jasna, istotny element naszego (...) bezpieczeństwa w obszarze gospodarczym, ale też i zużywa ponad 20 proc. całych rocznych dostaw gazu do Polski _.\nSzef SP ocenił, że gdyby doszło do przejęcia Grupy Azoty przez Acron, _ to oznaczałoby to fatalne skutki dla polskiej gospodarki, dla tysięcy ludzi _.\n_ Zamiast chronić to, co jest naszym narodowym dobrem w obszarze gospodarki (...), okazuje się, że premier Donald Tusk, jego bliski współpracownik pan b. premier Bielecki, mieli prowadzić rozmowy na temat przejęcia tejże grupy przez wspomnianą rosyjską spółkę Acron. Rozmowy, które inicjował i które miał prowadzić z nimi pan prezydent Aleksander Kwaśniewski _ - mówił lider SP.\n_ Rodzi się pytanie, czy prawdą jest, że pan premier Donald Tusk poza standardowymi procedurami, jako człowiek odpowiedzialny za kierunek i bezpieczeństwo polskiej energetyki, gospodarki, prowadzi zakulisowe rozmowy z b. prezydentem Aleksandrem Kwaśniewskim, który występuje jako lobbysta rosyjskiego oligarchy, który chce przejąć polską grupę chemiczną Azoty _ - mówił Ziobro.\nWedług niego, _ to byłaby rzecz wymagająca bardzo poważnego zastanowienia z punktu widzenia też zgodności z prawem takich zachowań ze strony premiera i oczywiście byłego prezydenta _.\nO sprawę pytany był także prezes PiS Jarosław Kaczyński na poniedziałkowej konferencji prasowej w Warszawie. _ To poważny przyczynek do stanu RP pod rządami Donalda Tuska i stanu elit III RP. Te elity powinny odejść i mamy tego kolejny przykład _ - ocenił szef PiS.\nDodał, że _ Kwaśniewski, jak wynika z informacji, lobbował i twierdzi, że ten lobbing był całkowicie skuteczny i to wobec dwóch najważniejszych ludzi PO - Donalda Tuska i Jana Krzysztofa Bieleckiego _. W ocenie Kaczyńskiego, _ ta elita musi odejść, jeśli Polska ma być krajem normalnie funkcjonującym i mającym jakieś szanse _.\nAcron nabędzie wszystkie akcje ZA Tarnów, na które... Grupa Acron nabędzie wszystkie akcje Azotów Tarnów, na które złożone zostały zapisy. Dokładne wyniki wezwania zostaną opublikowane w najbliższy czwartek, po rozliczeniu transakcji.


Diana Art : Pisanki malowane woskiem pszczelim\nPisanki malowane woskiem pszczelim\nPisanki jakie towarzyszły mi od dzieciństwa to właśnie takie staropolskie pisanki malowane pszczelim woskiem. Od kiedy pamiętam moja mama malowała takie właśnie pisanki i to właśnie one nieodłącznie kojarzą mi się z Wielkanocą. Ponieważ moi rodzice mieli pszczoły to właśnie już sam zapach pszczelego wosku przywodzi mi na myśl czasy gdy mama malowała pisanki a ja kręciłam się po kuchni jej przeszkadzając zapewne ;)\nW weekend razem z mamą właśnie malowałyśmy jajka, myślę że samo malowanie i siedzenie obok siebie i dziubanie szpileczą tego wosku ma w sobie coś magicznego i niepowtarzalnego.\nNa zdjęciu pisanki moje i mamy - mamy te ładniejsze :)\nSądzę że już nawet jedno takie jajko może być piękną Wielkanocną dekoracją\nA u Was w domach w dzieciństwie jakie były pisanki?\nU mnie jeszcze malowało się jajka w łupinkach z cebuli oraz w ołówku chemicznym i wydrapywało różne wzory.\nPozdrawiam, mam nadzieję, że wreszcie wiosennie.\nRuszyło głosowanie na szyciowy blog roku, jeśli zechcecie zagłosowac na mnie bedzie mi bardzo miło wystarczy kliknąć TU kliknąć że głosujecie, wpisac swego maila i przepisac cyferki a następnie potwierdzić głos klikając w link przesłany do was na maila. Rozejrzyjcie się bo jest tam mnóstwo wspaniałych szyciowych blogów.\nUnknown 16 marca 2015 08:28\nPo prostu piękne ! :)\nAnulek 16 marca 2015 08:29\nPodziwiam za precyzję, ja choćbym chciała na jajach malować nie ma talentu;)\nu nas jaja moczone w cebuli owinięte liśćmi, wzorkami i owinięte gaza były, po ugotowaniu śliczne wzory\npowstają;)dobrego dnia Diana!\nWyplatanki 16 marca 2015 08:40\nWspaniałe! Zawsze podobały mi się takie pisanki woskowe, próbowałam nawet kilka razy sama stworzyć coś w ten sposób, jednak zazwyczaj efekt był mizerny... Wasze są prześliczne :)\nDorota ma kota 16 marca 2015 08:55\nteż mam sentyment do takich jajek woskiem malowanych, kiedyś nawet takowe robiłam :-)\nEdyta Lasek - Pracownia El 16 marca 2015 08:55\nśliczne i nie widze tu łądniejszych musiałabyś położyć na 2 tależki bo dla mnie wszystkie rówinie ładne, dawno temu malowalłam tak pisanki ,ale wychodziły różnie, przeważnie nie wychodziły, pozdrawiam\nAnna Iwańska 16 marca 2015 09:09\nDiano piekne te tradycyjne wielkance pisanki. Super Wam wyszło to zdobienie.\nPoplątana 16 marca 2015 09:12\nU mnie też w domu, mama farbowała jajka naturalnymi barwnikami cebula, kawa, buraki.. i pamiętam trawę z pokrzywą i coś jeszcze tam było..;) a potem wydrapywaliśmy z rodzeństwem wzorki. Wasze pisanki są śliczne!\ninspiracjemarty.blogspot.com 16 marca 2015 09:13\nSzybciutka jesteś :) śliczniutkie są :)\nKuferek z pasją 16 marca 2015 09:18\nWspaniałe! Uwielbiam takie tradycyjne ozdoby :) Super, że robisz je razem z mamą :) Pozdrawiam\nczary mary z materiału 16 marca 2015 09:18\nAnonimowy 16 marca 2015 09:31\nJejku!! Przepiękne są!!! Ile pracy musiały Was kosztować. Ja, jako małe dziecko, często robiłam tzw skrobanki czyli najpierw malowało się jajko jasną farbą, poźniej smarowało woskiem i pokrywało ciemniejszą farbą. Za pomocą cienkiego patyczka skrobało się wzorki\nmisiek77 16 marca 2015 09:53\npiękne jaja, a my farbujemy jaja w barwnikach do tkanin a potem drapiemy wzorki ;)\nUnknown 16 marca 2015 09:56\nJa co roku takie dostawałam od przemiłej klientki. Niestety zostało mi jedno. Ale bardzo podziwiam tę sztukę, ja bym tak nie potrafiła chyba. Mam chcę od razu na malowanie pisanek :)\nSowiarnia 16 marca 2015 10:13\nPiękne! :) Nigdy nie ozdabiałam pisanek w ten sposób, było tylko gotowanie w cebuli :)\nUnknown 16 marca 2015 10:23\nNie rozróżniam które są ładniejsze a które mniej. Wszystkie są rewelacyjne. U mnie w dzieciństwie też robiło się w łupinkach z cebuli. :)\nwww.mamwene.pl 16 marca 2015 10:51\nU mnie nie było tradycji malowania pisanek woskiem, tylko farbowanie w obierkach z cebuli. Ale dwa lata temu zostałam poproszona o mały pokaz ozdabiania pisanek właśnie woskiem. Wiem, że trzeba się napracować, żeby uzyskać taki efekt. Przepiękne te Wasze pisanki!\nAguska31 16 marca 2015 11:06\nPiekne wszystkie :))) I tak juz Pieknie Swiatecznie ,Suuper :)) Pozdrawiam :)\nŻeby było kolorowo 16 marca 2015 11:07\nPiękne, dawno takich nie widziałam na żywo.\nAnitaM 16 marca 2015 11:08\nGo sia 16 marca 2015 11:12\nPiękne ! U mnie tylko w cebuli się malowało:) Jak byłam dzieckiem to dostałam od babci kupione w cepelii drewniane i pamiętam jak się nimi zachwycałam ,takie miały piękne wzorki:)) Zazdroszczę talentu:)\nPrzepiękne jajka! Cudne kolorki! U mnie, tak jak pisałaś, gotowało się w cebuli i my drapaliśmy igłą zwykła, ale....bardzo ciężko to szło! Buziak!\nUnknown 16 marca 2015 11:38\nCudne!!! Piękne wszystkie!! Takiej metody malowania woskiem pszczelin nie znałam. Od kąd pamiętam u mnie w domu malowało się po prostu barwnikami do jaj, a szkoda bo takie są zdecydowani piękniejsze\nAgnesKa 16 marca 2015 12:18\nWyglądają wspaniale! Takie przygotowania do Świąt mają w sobie magię. Piękny ten zajączek filcowy kicnął obok pisanki.\nwdomuujagi 16 marca 2015 12:43\nsl;iczne wszystkie pisanki ,ja nie widze tych "piękniejszych".\nw domu tez zdobilam pisanki woskiem\nAnnette ;-) 16 marca 2015 14:36\nPiękne są. Mama mojej Mamy jajka pszczelim woskiem zdobi, Mama mojego Taty farbowała je w cebuli i wydrapywała wzorki.\nTesa57 16 marca 2015 15:41\nCebula, zielony owies tak farbowaliśmy jajka , a pożniej co kto mógł to wydrapywał , woskiem się nie robiło , ale bardzo mi się podobają takie właśnie proste kolorowe\nRenata 16 marca 2015 16:44\nCudne pisanki, szczególnie ta turkusowa:)\nu nas też gotowało sie w cebuli, ale wzorków nigdy nie nauczyłam sie robić a szkoda.\nAnna Tomassi 16 marca 2015 18:16\nUrocze pisanki ♥\nmój-mały-świat 16 marca 2015 18:27\nPiękne pisanki :) Pozdrawiam :)\npasjonatymalgorzaty 16 marca 2015 18:45\nPisaneczki jak malowane Diano;) Kolorowe, wesolutkie, a najważniejsze , że robiłaś je razem z Mamą;) Fajne są wspomnienia z dzieciństwa;) Pozdrawiam Cię cieplutko;)\nUnknown 16 marca 2015 19:18\nDiano te piękne pisanki nie są tylko robione woskiem ale sercem, więzią i kontaktem, tradycją, wspomnieniami... Czyli tym czego dziś tak ludziom brakuje. Pozdrawiam\nAnna 16 marca 2015 19:43\nTradycyjne pisanki mają coś magicznego w sobie. U mnie w domu robiło się kraszanki gotowane w łupinkach z cebuli, a potem wydrapywane.\ndanielka 16 marca 2015 21:10\nPrzepiękne pisanki i wzory i kolory :) po cichutku zazdroszczę Tobie i mamie tej wspaniałej tradycji o wosku pszczelim słyszę 1 raz :)\nNa blog oczywiście głos oddany :)\nAnia 17 marca 2015 06:01\nŚliczne!!!! Wspaniałe pisanki.\nAleksandra (AP-ARTE) 17 marca 2015 10:58\nPrześliczne te jajeczka, urocze są te delikatne wzorki :) Pozdrawiam Serdecznie :)\nPięknie ozdobione jaja :)\nagolloarte 18 marca 2015 13:19\nCudne pisanki :-)\nGosia 18 marca 2015 15:21\nPiękne! Nigdy nie miałam okazji, żeby spróbować:)\nUnknown 18 marca 2015 19:47\nU mnie zawsze królowala cebulowa koloryzacja ;))\nUnknown 19 marca 2015 14:10\nŚliczny zestaw wam wyszedł :)\nJoanna M 23 marca 2015 19:54\nJakie cudne pisanki:) zawsze mi się takie podobały, ale nigdy nie potrafiłam ich zrobić.\ntynka 26 marca 2015 14:38\ni nie wiem które Twoje, a które Twojej Mamy...bo wszystkie staranne i naprawdę ładne!\nU mnie za czasów dziecka ;) jaja były gotowane w łupinach z cebuli...dla mnie największą frajdą było zdobienie ich po wielkanocnym śniadaniu...inni jajka jedli a ja je ozdabiałam (ostrym narzędziem zeskrobując naturalny barwnik) :)\nGonseczka- Basia 8 kwietnia 2015 12:42\nprzepiękne pisanki :D kiedys próbowałam malować woskiem :D i mało brakowało a podpaliłabym dom;/ dlatego wole krosić :D


Biuro tłumaczeńZewnętrzne reklamy i ich skutecznośćCzym zajmują się geodeci?Dentysta ZabrzeWirtualne, czy tradycyjne?Maty grzewczeSimple matter of printingKilka słów o ortopedach i leczeniu urazówO zębach i dentystachUmeblowanie w różnych stylachLeczenie zębów i jamy ustnej. Kilka faktówUrlop w Hiszpanii - co zobaczyćMarzysz o wyjątkowym wnętrzu? A może sztukateria?O crossfit i sporcie ogólnieProdukty dla dzieci w Polskim interneciePolish nature wealth - primeval forestAkcesoria przydatne dla mamy i dzieckaNa temat maszyn na budowieZmarszczki, ujędrnianie i tak dalej. Medycyna estetycznaKlinika stomatologiczna ZabrzeAkcesoria ciążowe i artykuły dziecięce- krótki wpisNie chcesz stawiać rusztowania do wykonania prac wokół domu? Zobacz inne rozwiązaniePoligrafia ogółem. Kilka faktów i ciekawostekKlinika stomatologiczna ZabrzeThe solution to connecting moving parts of the machines to currentPoligrafia na szybko i na tematNie potrzebujesz tradycyjnego biuraOne of the most interesting place in PolandNapraw auto - nie strasz na drogach!Dla kogo są ceny transferowe


Pożyczka sms dla zadłużonych - pożycz łatwo i dobrze w kilka minut! Mikołów wyślij sms O TREŚCI: WNIOSEK na 7257 - Agenci kredytowi\n20 kwietnia, 2021\t0\tprzez Doradca Personalny\nPożyczka sms dla zadłużonych – pożycz łatwo i łatwo w chwila minut! Odnalazł się w kryzysowej sytuacji gospodarczej, pilnie potrzebujesz pożyczki na wypłatę bieżących zobowiązań albo potrzebujesz gotówki na zakończenie remontu, niemogącą liczyć naprawę samochodu, albo na indywidualny równie ważny cel? Szukasz serwisu, w którym zawrzesz umowę pożyczkową na atrakcyjnych dla Ciebie warunkach, bez zbędnych formalności i biurokracji, bez dawania sporej sumie dokumentów, oraz bez składania zaświadczenia o zarobkach? Weź z swego serwisu Kredyt-Express, za usługą którego wprowadzisz się z najpiękniejszymi ofertami dostępnymi właśnie na rynku oraz zagwarantujesz sobie pożyczkę w chwila chwili, jedynie za pomocą telefonu i internetu!\nPożyczka sms dla zadłużonych – pożycz łatwo i łatwo w chwila minut! Czeladź wyślij sms o treści: WNIOSEK na 7257\nKedyt-Express to witryna internetowa, która powstała z propozycją o użytkownikach, jacy pragną w silny oraz przejrzysty sposób dostarczyć sobie pożyczkę gotówkową. Wszystek spośród nas nie raz odnalazł się takiej formy, gdzie chce skorzystać z kolekcje firm pożyczkowych. W naszym serwisie znajdziesz szeroką bazę takich platform, oraz wybierzesz ofertę, jaka będzie dla Ciebie idealna! Każdemu naszemu klientowi gwarantujemy szybkie rozpatrzenie wniosku, i co znacznie istotne, nie musisz denerwować się o weryfikację Twoich danych osobowych w takich rejestrach dłużników jak BIK i KRD. Więcej nie musisz umieć dobrej energie kredytowej, skoro ona dodatkowo nie jest szukana. Aby wziąć pożyczkę społecznościową, za usługą naszego serwisu wystarczy kilka sekund! Sam decydujesz warunki oraz decydujesz formę spłaty pożyczki, wysokość składek oraz poziom jej stania, dzięki dlaczego jesteś pewność, że będziesz w kształcie spłacić swoją pożyczkę na chwila. Z radą swej strony internetowej możesz zyskać pożyczkę w wysokości od 100 do nawet 20 00000 złotych!\nKorzystanie z swego serwisu stanowi daleko praktyczne, szybkie i przede wszystkim całkowicie bezpieczne. Dzięki ogromnej bazie ofert widocznej na polskiej witrynie z możliwością wybierzesz opcję, jaka będzie dla Ciebie idealna. Zapoznaj się z bliską instrukcją, którą dla Ciebie zrobili i dowiedz się, jak złożyć wniosek o pożyczkę za pomocą Kredyt-Express. Pożyczka sms dla zadłużonych – pożycz łatwo i łatwo w chwila minut! Czeladź wyślij sms o treści: WNIOSEK na 7257\nKrok 1. W liczbom okresie wprowadź na swoją stronę główną oraz załóż konto w serwisie. Jest toż szybka i spokojna czynność, która zagwarantuje Ci dostęp do dalekiej bazy udostępnianych przez nas ofert. Pożyczka sms dla zadłużonych – pożycz łatwo i łatwo w chwila minut! Czeladź wyślij sms o treści: WNIOSEK na 7257\nKrok 2. By móc złożyć wniosek o pożyczkę potrzebne będzie wręczenie nam Twojego aktualnego numeru telefonu, oraz numeru konta bankowego, na które zostaną przeksięgowane pożyczone pieniądze. Za usługą tych informacji łatwo i odpowiednio zweryfikujemy Twoje konto, dzięki dlaczego będziesz mógł czerpać ze całych możliwości widocznych w naszym serwisie.\nKrok 3. Po weryfikacji konta zostaniesz przekazany do bliskiej bazy firm, które cieszą się udzielaniem pożyczek gotówkowych. Dokładnie przejrzyj możliwość oraz dobierz najatrakcyjniejszą dla siebie opcję, przy czym myśl, że wszelkie te podstawy są godne bezpieczeństwa oraz wyróżniają się największą marką na placu!\nKrok 4. Po wybraniu atrakcyjnej dla Ciebie oferty zleć wykonanie przelewu i wyglądaj na decyzję, którą dostaniesz w najbliższy możliwy sposób. W przypadku, jeżeli jest ona potrzebna, kwota pożyczki zostanie przelana na Twoje konto bankowe bez żadnych opóźnień! Już po upływie 15 minut możesz cieszyć się uzyskanym transferem środków.\nDlaczego warto zastosować z naszej możliwości?\nZa usługą naszego serwisu zyskujesz dojazd do dalekiej bazy platform pożyczkowych, które cieszą się udzielaniem pożyczek społecznych. Zebraniu wszystkich możliwości w pojedynczym miejscu stosuje Ci opcję porównania ich ze sobą także dobrania najlepszej spośród nich. Jest toż wtedy duża oszczędność Twojego czasu, jaki wymagał poświęcić na dowolne poszukiwania, oraz oszczędność pieniędzy, ponieważ wybierając daną ofertę, zawsze masz pewność, że wybrałeś tę, którą będzie dla Ciebie jako daleko korzystna. Więcej nie musisz robić żadnych papierów i zaświadczeń, ani martwić się o weryfikację Twojej zdolności kredytowej. Wszystko łatwo i odpowiednio, a z gwarancją zadowolenia! Pożyczka sms dla zadłużonych – pożycz łatwo i łatwo w chwila minut! Czeladź wyślij sms o treści: WNIOSEK na 7257


899,00 zł - 1 300,00 zł (1)\nDuży okrągły stół z poroża jelenia ze szklanym blatem. Blat jest przymocowany na przyssawkach, dzięki czemu jest łatwy w demontażu.\nNiewielki stolik z poroża jelenia, idealny jako ozdoba do salonu lub innego dużego pomieszczenia w domu, a także jako stolik do kawy. Szklany blat sprawia, że poroże jest lepiej widoczne. Blat jest mocowany na przyssawkach, więc nie ma problemu z jego demontażem do umycia szyby. Do stolika można zamówić blat kwadratowy lub okrągły, a szkło może być bezbarwne lub przyciemnione.\nOkrągły stół z połączonego poroża jelenia i łosia. Szklany blat został przymocowany na przyssawkach, co pozwala go z łatwością demontować.\nOwalny stół z poroża\nOwalny stół z poroża łosia, szklany blat został zamontowany na przyssawkach, co umożliwia jego łatwy demontaż.


Przechowalnia bagażu Londyn Stacja Bond Street | Radical Storage\nZarezerwuj swoją przechowalnię bagażu w Londyn, Mayfair w sieci Radical\nW Mayfair znajduje się wygodne miejsce, w którym możesz zostawić swój ciężki bagaż i wrócić do odkrywania tego magicznego miejsca! Mówimy tu o przechowalni bagażu Radical w pobliżu stacji Bond Street .\nJesteśmy pewni, że nigdy wcześniej nie słyszałeś o naszej usłudze, ale to się wszystko zmieni już teraz! Dzięki nam Twoje wakacje lub podróże służbowe staną się niezapomnianym przeżyciem.\nRadical znajduje się w strategicznej lokalizacji, 160 metrów od ulicy Oxford Street, 320 metrów od stacji Bond Street i 480 metrów od stacji Marble Arch Station. Znajdziesz nas w świetnym sklepie spożywczym, gdzie możesz zakupić przekąskę lub zimny napój.\nMayfair to luksusowa dzielnica z gruzińskimi budynkami, ekskluzywnymi hotelami i doskonałymi restauracjami. Możesz tu również znaleźć słynne butiki i modne galerie sztuki współczesnej.\nTe cechy sprawiają, że Mayfair jest idealnym miejscem na wypróbowanie herbaty według brytyjskiej etykiety.\nPraktyczne. W pobliżu Marble Arch - dom w języku francuskim\nNiezła niespodzianka. Ładne i mówiące po francusku (rano)\nBardzo wygodne i niedrogie!\nTen system jest naprawdę bardzo wygodny i tani. Zwłaszcza, gdy chcesz cieszyć się ostatnim dniem wakacji, a apartament lub pokój hotelowy musi zostać zwolniony wcześnie w ciągu dnia.\nOdkryj Radical Storage i doskonałą obsługę\nMój Anioł był bardzo miły, pomocny, a doświadczenie Radical Storage zakończyło się sukcesem.\nBezpieczne i korzystne\nDoskonała obsługa dla konsjerża, który był w sklepie w równoległej alei na Oxford Street. Bezpieczne pick-up i super konkurencyjna stawka tylko £5 za torbę na dzień\nKrótkie i użyteczne\nBardzo miła obsługa, obsługa, obsługa, obsługa, obsługa, obsługa, obsługa, obsługa, obsługa, obsługa, obsługa, obsługa, obsługa, obsługa, obsługa, obsługa, obsługa, obsługa, obsługa, obsługa, obsługa, obsługa,


Odkrywanie miejsca czy podróż donikąd? (recenzja z: Podróż i miejsce w perspektywie antropologicznej)
Discovering the Place or Travel to Nowhere? (review of: Podróż i miejsce w perspektywie antropologicznej) - Studia Socjologiczne - PAN Czytelnia Czasopism\n| Odkrywanie miejsca czy podróż donikąd? (recenzja z: Podróż i miejsce w perspektywie antropologicznej)
Discovering the Place or Travel to Nowhere? (review of: Podróż i miejsce w perspektywie antropologicznej)\nOdkrywanie miejsca czy podróż donikąd? (recenzja z: Podróż i miejsce w perspektywie antropologicznej)
Discovering the Place or Travel to Nowhere? (review of: Podróż i miejsce w perspektywie antropologicznej)


Kawiarka aluminiowa ciśnieniowa GAT PEPITA - kafetiera na 1 filżankę espresso - sklep internetowy - garneczki.pl\nZaparzacz ciśnieniowy do kawy marki GAT\n(kod produktu 8007126002132)\nPojemność: 1 filiżanka ok. 40 ml\n#zaparzacz ciśnieniowy do kawy\t#kawiarka gat\t#kawiarki aluminiowe\t#kawiarki na gaz\t#kawiarki ciśnieniowe\t#gat\t#kawiarki włoskie\nKafetera Pepita pochodząca z oferty firmy GAT.\nWykonana z wypolerowanego aluminium, posiada uchwyty z tworzywa sztucznego.\nDo przyrządzenia kawy wystarczy wlać wody do dolnego zbiornika, wsypać zmielona kawę do sitka, zakręcić i postawić na kuchence.Uzyskana kawa jest klarowna, mocna i intensywna.\nStanowi idealny, orzeźwiający napój, który może być błogosławieństwem dla zaspanego ciała i umysłu. Kafetera Pepita stanowi wspaniały prezent.\nWykonanie kawiarki jest na prawdę solidne. Poecam\nKawka jest na prawdę wysmienita\nKawiarka aluminiowa ciśnieniowa BASTIANI ITALIA ALBA - kafetiera na 1 filiżankę espresso


Odboje mocowane są przy drzwiach, dzięki czemu zapobiegają uderzaniu skrzydła o meble lub ściany. Takie rozwiązanie pozwala na utrzymanie naszego wnętrza przez długi czas w nienagannym stanie. Unikamy uszkodzenia tynku, luster, mebli a także samych drzwi i klamek. Dodatkowo odboje są łatwe w montażu, dlatego samodzielnie poradzimy sobie z zamocowaniem wybranego elementu.\nW ofercie Agas znajdziemy wiele produktów, dzięki czemu dobierzemy odbój idealnie dopasowany do naszego wnętrza. Drewniane tworzą harmonie z prowansalskimi lub tradycyjnymi mieszkaniami, natomiast metalowe, aluminiowe czy gumowe doskonale współgrają z nowoczesnym, loftowym wnętrzem. Odboje świetnie sprawdzą się również, gdy mamy w naszym otoczeniu małych domowników, którzy w trakcie szalonej zabawy nie uszkodzą mebli czy ścian. Prosty element, który wpasuje się do każdego wnętrza uchroni nas od dodatkowych kosztów, takich jak malowanie, tynkowanie czy wymiana mebli.\nFot. Bolis Italia/Agas\nMarka Amig, dystrybuowana w Polsce przez firmę Agas, w swojej ofercie posiada szeroką gamę odbojów wykonanych z różnych materiałów, w różnych kolorach i kształtach. Firma ta stawia na dostosowanie się do nowych czasów, co wymaga zróżnicowania produktów, które muszą być odpowiedzią na nowe wymogi rynku. Dlatego ich odboje cechują się jakością, skutecznością i są zaprojektowane w celu osiągnięcia maksymalnej funkcjonalności oraz posiadają dodatkowe zalety, takie jak wytrzymałość i wyjątkowo łatwa konserwacja.\nW ofercie znajdziemy stopery montowane zarówno do podłogi, jak i do ściany - za pomocą taśmy dwustronnej albo kołków rozporowych . Dostępne są w takich kolorach jak złoto, srebro, biel, czerń czy czerwień oraz w wielu kształtach. Odboje dystrybuowane przez Agas wykonane są m.in. z drewna, metalu czy aluminium. Dzięki temu stopery dobierzemy zarówno do nowoczesnego mieszkania jak i tradycyjnego domu.


Na czekoladę poczułam chęć ... | 77fantasmagorie77\nNa czekoladę poczułam chęć ...\nBardzo lubię kosmetyki o jadalnych zapachach. Być może kompensuję sobie niemożność jedzenia słodyczy w ten sposób. W każdym razie zapach czekolady kojarzy mi się z niczym nieskrępowaną radością i dziecinną zachlannością.\nO czekoladzie będzie zatem opowieść ...a dokładniej o kremie do rąk marki The Secret Soap Store z nowej linii Shea Line.\nÓw kosmetyk otrzymałam w ramach współpracy ze sklepem Pachnąca Wanna, w którym jak wiecie zaopatruję się w czasoumilacze. I zapewne znają już trochę moje kosmetykowe łakomstwo :)\nPierwszą sprawą o której chcę wspomnieć jest fakt, że krem otrzymujemy doskonale zabezpieczony - w tekturowym kartoniku, dodatkowo zabezpieczonycm celofanem. Mamy 100% pewność, że nikt wcześniej nawet nie odważył się poniuchać naszej czekoladki :)\nPo rozpakowaniu kartoniku oczom naszym ukazuje się solidna, dość miekka tubka kremu z duuużym otworem...może odrobinę za dużym...gdyż wypluwa spory baldasek bardzo treściwego kremu.\nKrem o lekko żółtym zabarwieniu jest bardzo treściwy, wystarczy dosłownie odrobinka na normalne, dzienne kremowanie. Ja fundowałam sobie także nocną, czekoladową rozpustę..aplikując więcej i zakładając rękawiczki bawełniane.\nAqua, Butyrospermum Parkii (Shea Butter), Glycerin, Cetearyl Alcohol, Persea Gratissima (Avocado) Oil, Glyceryl Stearate, Urea, Parfum, Ceteareth-20, Olea Europaea (Olive) Fruit Oil, Panthenol, Citrus Medica Limonum (Lemon) Fruit Juice, Sodium Polyacrylate, Sodium Ascorbyl Phosphate, Tocopheryl Acetate, Phenoxyethanol, Benzoic Acid, Dehydroacetic Acid, Ethylhexylglycerin, Polyaminopropyl Biguanide, Coumarin, Limonene, Linalool, Cinnamyl Alcohol\nOd producenta (klik):\nKrem do rąk New Shea Line Czekolada The Secret Soap Store zawiera 20% naturalnego certyfikowanego ekologicznie masła shea, oliwę z oliwek oraz sok ze świeżych cytryn. Krem jest doskonały do skóry suchej lub podrażnionej, intensywnie ją nawilża i regeneruje. Krem wyrównuje koloryt skóry i usuwa przebarwienia. Wzbogacony aromatycznym zapachem czekolady.\nKrem jest bardzo treściwy i sprawdził się u mnie głównie tak jak pisałam jako kuracja nocna..Jestem zbyt niecierpliwa, by czekać aż krem się wchłonie w ciągu dnia. W zasadzie to wcale nie lubię kremować rąk w pracy :/ Dobroczynne masło shea oraz olejki skutecznie pielęgnują moją skórę, zabezpieczając przed podrażnieniem i utratą wilgoci. Zaobserwowałam także widoczną poprawę skórek, które stały się bardziej miękkie i elastyczne. Nie odnotowałam natomiast wpływu na koloryt skóry. Przebarwień nie posiadam. Aplikacji kremu towarzyszy przemiły, czekoladowy zapach, który wbrew pozorm nie jest bardzo słodki. Powiedziałabym, że to pogranicze gorzkiej czekolady z mleczną :)\nNadmieniam, że krem jest polecany przede wszystkim dla suchej skóry i taka będzie mu najbardziej wdzięczna czy w dzień czy w nocy.\n80 ml kremu to koszt 33 PLN - do nabycia tutaj - klik\nCo powiecie na czekoladową rozkosz?\nZnacie kremy do rąk TSSS?\nPrzypominam, że na hasło FANTASMAGORIE w sklepie Pachnąca Wanna obowiązuje stały 10% upust.\nczekolada krem do rąk Pachnąca Wanna TSSS


Komuna Artystyczna: 8 - odcinek 8.\nKlonowic przeszedł obok osiedlowego trzepaka, o który opierało się dwóch chłopaków palących papierosy.\n– Co tam, Szyja? – zapytał jeden z nich.\n– Wczoraj nas psiarscy zgarnęli pod blokiem z browarem – odpowiedział ten bardziej przysadzisty. – Stówę na łeb nam dojebali!\n– W chuj dużo!\nUri obejrzał się tylko na nich i poszedł dalej. Stanął przy domofonie i uświadomił sobie, że nie zna numeru mieszkania, do którego chciał się dostać, toteż przytrzymał grzecznie drzwi wychodzącej z bloku staruszce i wślizgnął się do środka. Wspinał się po schodach, pokonując kolejne piętra, aż odnalazł drzwi z tabliczką z nazwiskiem Borowski. Zauważył leżącą na wycieraczce gazetę, więc podniósł ją i nacisnął przycisk dzwonka. Po chwili otworzył mu Piotr, ubrany w szlafrok.\n– Cześć, mogę wejść?\nDetektyw zaprosił gościa do środka.\n– Gazeciarz zostawił to na wycieraczce – powiedział Klonowic podając Borowskiemu gazetę.\n– Jaki gazeciarz?\n– Nie wiem, nie widziałem. Jak przyszedłem, to już leżała.\n– W Polsce nie ma gazeciarzy, którzy przynoszą ci gazety do domu. Przynajmniej ja nie zamawiałem takiej usługi. Co to w ogóle jest? "Życie Stolicy"? Pierwsze słyszę o takiej gazecie.\nPiotr przyjrzał się gazecie. MARTWI WRACAJĄ DO ŻYCIA – głosił nagłówek na pierwszej stronie. Co to za bzdury? – pomyślał detektyw i zaczął przeglądać kolejne strony. Gdy dotarł do ostatniej, przeczytał na głos:\n– ZAMACH W WARSZAWIE. Dziś wieczorem doszło do krwawego zamachu na wycieczkę z Izraela. W brutalnej strzelaninie zginęło trzydzieścioro sześcioro dzieci oraz ochroniarz wycieczki. Pozostałych ośmioro dzieci zaginęło. Trwają poszukiwania sprawców – spojrzał znowu na pierwszą stronę. – Ta gazeta wyszła w dzień zamachu!\n– Albo ktoś sobie robi głupie żarty – niedowierzał Uri.\n– I tak trzeba będzie to sprawdzić – Borowski położył gazetę na stole i zmienił temat: – Właśnie jem śniadanie, poczęstujesz się?\n– Chętnie, od rana nic nie jadłem – Klonowic podszedł do kuchenki, gdzie stała patelnia z jajecznicą z szynką, i nałożył sobie sporą porcję na talerz, po czym usiadł przy stole i zaczął jeść.\n– Uri, przepraszam, że pytam… – odezwał się Piotr. – Ale czy to jest koszerne?\n– W chuj niekoszerne.\n– Usłyszałem ten zwrot pod twoim blokiem – powiedział w końcu Uri z ustami pełnymi jajecznicy. – Dobrze go użyłem?\n– W chuj dobrze.\nSkończyli jeść. Borowski wstawił talerze do zlewu, nalał kawy do kubków i zapytał:\n– Pamiętasz tę piosenkę, którą mi puściłeś wtedy w samochodzie?\n– O czym ona jest?\nKlonowic zaczął sobie podśpiewywać pod nosem, zastanowił się chwilę i odpowiedział:\n– O takich dwóch maszkarach, które wychodzą w nocy spod podłogi i tańczą. To chyba były duchy czy coś.\nDetektyw zerwał się z miejsca jak oparzony.\n– Co się stało? – zawołał Uri.\n– Jedziemy do Hanocha i Blumsztajn!\nDziewczyna obróciła się i zobaczyła biegnącego w jej stronę Tomka.\n– Dlaczego w ogóle się do mnie nie odzywasz? Nadal jesteś zła?\n– A, nie, już mi przeszło.\nChłopak pocałował ją i złapał ją za rękę. Wyczuł coś dziwnego w dotyku.\n– Co ty masz na palcu?\n– Radek mi się oświadczył – odparła nie patrząc na niego.\n– Co, coś ci nie pasuje? Taki był plan!\n– No tak, ale mogłaś mi powiedzieć.\n– Nie było kiedy. Dobra, na razie, śpieszę się do szkoły.\n– Nie trzeba. Cześć.\nBorowski i Klonowic weszli do pokoju hotelowego. Nieprzyjemny zapach, który czuli przy pierwszej wizycie, teraz nasilił się tak, że od razu uderzał w nozdrza. Na jednym z łóżek siedzieli obok siebie Adam Hanoch i Riwka Blumsztajn.\n– Dzień dobry – przywitał się detektyw.\n– Dzień dobry – odpowiedziała Riwka. Hanoch skinął tylko głową.\n– Jeśli państwo pozwolą, rozejrzelibyśmy się po pokoju.\n– A czy do tego nie jest potrzebny nakaz? – spytała kobieta.\n– Oczywiście, możemy czekać na nakaz – odparł Borowski. – Ale chyba woleliby państwo mieć to jak najszybciej za sobą, prawda?\n– A można wiedzieć, czego panowie szukają?\n– Chodzi nam głównie o rzeczy pani Liwni.\n– Ale przecież jej tu nie ma. Zabrała swoje rzeczy ze sobą.\n– To jest jej łóżko? – zapytał Borowski nie zważając na uwagę Riwki.\n– Tak – odpowiedziała kobieta i zaczęła mu się przyglądać w milczeniu.\n– Uri, pomóż mi.\nPiotr i Uri podeszli do pustego łóżka, chwycili je z dwóch stron i przenieśli w inne miejsce. Następnie detektyw przyklęknął na podłodze w miejscu, gdzie wcześniej stał mebel, wyjął z kieszeni scyzoryk, rozciął wykładzinę i oderwał spory jej płat. Wszyscy zdziwili się, widząc klapę w podłodze.\n– Nie wiedziałam o tej klapie – powiedziała zdumiona Blumsztajn. – Skąd pan o niej wiedział?\n– Domyśla się pani, co może tam być? – spytał Borowski.\nDetektyw podważył klapę scyzorykiem i otworzył ją. Nagle z dziury w podłodze buchnął niewyobrażalny smród. Piotr zasłonił usta i nos dłonią, a Riwka krzyknęła głośno, po czym zaniosła się histerycznym płaczem i wtuliła się w ramię Hanocha. W schowku pod podłogą leżały rozkładające się ciała dwóch chłopców.\n– Kto to jest? – Klonowic zwrócił się do mężczyzny po hebrajsku.\n– To Chafni i Pinchas Riwlin – odparł Adam. – Nasi podopieczni.\nBorowski podniósł się i odczepił od paska kajdanki.\n– Są państwo aresztowani.\nAutor: Komuna Artystyczna o 14:25


House, który polecacie - House - radioparty.pl - muzyka klubowa, techno, dance, club, house, trance\nHouse, który polecacie\ndodany przez jocker, 7 Styczeń 2007 w House\nOczywiscie tak jak w temacie, podajemy linki do super utworkow housowych, ktore was nakrecaja, pamietajcie o kodowaniu linkow, piszemy takze krotkie info na temat danego utworku np: czas trwania, jakosc. Kazdy offtop bedzie kasowany, za nieprzestrzeganie regulaminu bedzie upomnienie, pozniej ostrzezenie.\nPiszemy post [ wykonawca tytul czas trwania numeru i jaka to jest odmiana trance] Linki Kodujemy!\nNieprzestrzeganie bedzie karane\nEdit Sikor - Utwory mogą być podawane również w formie linka do youtube !\nWItam niech ktos zapoda jakiś fajny house elektro-huse itd ... z goory thx pozdro\nto nie jest forum muzyczne nie bedzie tu darmowego ssania ! ja juz tego dopilnuje\nCali jak nie bedzie tu "darmowego ssania" ( ) to z jakiej paki w "czego szukacie" itp jest?\nSsakom mowie stanowcze NIE . Tam gdzie ja zakladalam tematy nie bedzie ssakowania i siedzenia na forum tylko po to by cos miec ... : "..czego szukacie.." nie ja bylam autorem tego tematu wiec nie bede go kasowala. Ale mam nadzieje ze juz wkrotce bedzie totalny zakaz Dawania Linkow na forum Radia ! Czekam na to z niecierpliwoscia\nWiec w jaki sposob mamy sluchac muzyki? Szukac po calym kraju jednej plyty dla jednej piosenki? Po prostu piszcie w roli formalnosci, zeby po 24h kasowa Moze ktos "madry" sie znajdzie.\nSłuchac muzyki mozna tez za pomoca radia .. ten dzial ma wam obrazowac to co jest grane pokazac na jakie gat dzieli sie muzyka a nie kazdy z was zajmie sie ssaniem i po wszystkim\nNie lepiej jest napisać i niech ktoś kto wczesniej się troche namęczył żeby znaleźć daną nutke dał nam link\nJeśli chodzi o fora typowo muzyczne to prosze bardzo, ale to jest forum RADIOWE! Jak sama nazwa wskazuje forum poświęcone stacji radiowej w tym przypadku radioparty\nWiec sadzicie, ze jak jedna osoba sie troche nameczyla to inni tez sie maja meczyc? Nie lepiej pomoc innym? Za pewne DjMikesh ty tez nie raz szukales tutaj jakiejs piosneki.\nTutaj nigdy i na żadnym innym forum też Jeżeli szukam jakiegoś utworu to używam Google\nA ja szczerze mowiac nadal nie umiem rozroznica house od clubbing itp. Dla mnie jest po prostu techno Mogli byscie mi jakos wyjasnic jak rozrozniac poszczegolne kategorie?\nInteresuje się:If you think HOUSE is dead... think again!\npoprostu musisz to poczuc. ja radze sluchac czesto kanalu house,jak juz troche posluchasz to juz bez problemu bedziesz rozruznial\nkurcze cali to żeś mnie zatkała a jak ktoś będzie się chciał podzielić nagraniem z energy z jakiejś imprezy ?? a tak do tematu to moje propozycje nutek :\nMr Bronkz - Forever Dancing\nMax Farenthide - Get Down (Mr Bronkz Remix)\nMBrother - What Fuck It (C-Bool Remix)\nK-BooX - Feelin Right\nK-BooX - I Need Your Love (Radio Edit)\nnarazie tyle moim zdaniem zajefajne utworki :D pozdro all\nZaden z nich nie jest House-m TO jest komercja\ntrudno jest takie cos wytlumaczyc. Wejdz na jakies radio i posluchaj house i komercji to odrazu zobaczysz roznice\na co do tematu to jak chce dac jakas nutke to mam dac linka czy tylko jej nazwe ? bo sie juz pogubilem\nA gdzie tu House?\nsiemanko nio tak żeczywiście hehehehe ups pomyłeczka hehe prosze wybaczcie mi to następnym razem sie poprawie obiecuje hehehe odrazu zapodam jakieś tytółki już hausikowych nutek :\nD.O.N.S - Pump up the jam 2005\nGwen Stefani vs Patrick Alavi - Waiting for the end\nJesse Garcia pres. Electric Spain - Ill Make You Feel\nLatin Drummer - "Panama" 12"\nHouse Arrest Dj Team- Everybody On The Dancefloor (Original mix)\nmam nadzieje że sie poprawiłem hehehe pozdro all :D\npoprostu boska nuta, polecam :-D\nMost Wanted Deejays - Bad Boyz (A1 Club Mix)\nWaga: 10,5 MB\nSWEETHARMONY - IM YOUR VENUS 2006\nEXTERMINAL - HOLD ME BABY (KISS ME)\nMONDO - ALIVE ((Ph Electro Remix)\nMBrother - Dance Electric (Rocco vs Bass T Rmx)\nPOZDRO!! dla słuchaczy radia party ....\nMoże coś z electro...\nBen Delay - -After Party [Denis Naidanow Rmx]\nLite Frequency - High Energy (Extended Mix)\nWaga: 6.16 MB\nMoze komus cos z tych utworów wpadnie w ucho !! Pozdrawiam\nFerry Corsten - Junk (D Ramirez Remix)\nRubikon - Adore(David Amo and Julio Navas Mix)\nSimmons & Christopher - The Weekend (Dennis Christopher Silicon Remix)\nTopmodelz - Your Love(Mondo Remix)\nVinylshakerz-Luv in Japan (A2 Mike Red Remix)\nDj Tatana- Maybe (CJ Stone Remix)\nWaga: 8,24 MB\nPrzepiekna nutka, polecam\nThe Matrix - Protect The Innocent (Project Rain 2007 Remix)\nEast Clubbres Vs Paxi Fixi - Sexstasy Vs Paxi Fixi (Cobrato Boot Remix)\nDavid Guetta vs The Egg - Love Don't Let Me Go (Walking Away) (UK Radio Edit) ---- nie wiem czy to house bo podchodzi pod dance bardziej ale tez polecam !!\nKlika nutek w stylu electro i nie tylko\n02-antoine clamaran-electro choc part 2\nskye - what's wrong with me (jakes sunchaser remix)\nnoel nanton-your love (ian pooley's summertime mix)\nLaurent Wolf - Saxo Electrico (Latin Mix)\nChique Benitez-Noche Dura_Roog_&_Greg_Electronics_Rave_mix\nshibuku - crazy situation (extended mix)\nMECK feat DINO - Feels Like Home\nseamus haji - last night a dj saved my life (haji n emanuel remix)\nTwisted Society - Killer (Electronic Flip Side Mix)\nOlav Basoki feat mc spyder - sound of dope (rootz dub)\npresents pokito a poko (david ferrero remix)\nMANDY vs. BOOKA SHADE - body language (physical music mix)\nIan Pooley - House Music (remix)\nLiquid Soul - I Get A Rush Motion Remix\ndisco darlings - sweetness (vocal mix)\nl.o.v.e. ft. malin elino - we should fall in love(ben macklin remix).mp3\nFreemasons & Amanda Wilson - Love On My Mind\nmylo_-_paris_four_hundred_(etienne_de_crecy_remix)-lir.mp3 of size 10.614\nWhitelabel - Kill Bill Theme (House Remix)\nHmmm ja nie wiem .. prosilam tylko o to by dawac przyklady w tym dziale a nie wrzucac linki ale niec trudno sie mowi ..\nPOzatym moze casem ktos napisze co to za house ?? Co wam sie tak podoba a nie tylko wrzuta i wsio .. jkesli chcecie zablysnac tym co macie to robcie to z głowa tyle odemnie bez urazy dla nikogo\nNo ale myśle że lepiej jest gdy ktos wrzuci ten utwor wtedy kazdy bedzie go miał i bedzie mogl ocenic go A co do gatunku to myśle że nie każdy zna wszystkie gatunki house'u. Można by zrobić jakiś temat gdzie bedą wymienione wszystkie gatunki house'u i wtedy bedzie lepiej ;P .No ale to nie ja tu rządze ;P\nFile size: 7 700 480 bytes\njestem tu nowy, mam do rozpoznania 3 klubowo-house'owe kawałki z przełomu millenium(chyba), czy mogę je tu wrzucić?\nTutaj raczej nie ale tu\nśmiało możesz je wrzucić\nGreen. 71 posts\nCiaco 61 posts\nChina 37 posts\nKa.Sa. 76 posts\nConrado - Should I Know (Kamil Pankowski & Ers 'Mighty Love' Remix) http://www57.zippyshare.com/v/97776642/file.html\nDutch House Kanye West & Rihanna - All Of The Lights (Mata vs. Laidback Luke Edit) 9.49 MB ** 320kb/s ** 04:07 Markus Lange & Electro Ferris - You Got The Body Baby (Original Mix) 12.21 MB ** 320kb/s ** 05:20 bum czika czika bum!\nKlubbheroes - Poco Loco 2011 (Daan'D Remix) !!! http://www48.zippyshare.com/v/52914460/file.html


Machu Picchu – Iberoameryka\nPeru: Stanowiska archeologiczne będą dostępne w Google Street View\n25 Marca 2015 Iberoameryka\nMinisterstwo Kultury zawarło umowę z przedstawicielami firmy Google, która pozwoli użytkownikom odwiedzić za pośrednictwem Internetu ponad 90 zabytkowych miejsc.\nSkomentujAktualności, Kulturaarcheologia, Caral, Chan Chan, Google, Google Street View, Machu Picchu, Peru, Trekker\nMachu Picchu: nowa droga do najlepszej atrakcji turystycznej na świecie\n6 czerwca 2014 Kasia Kozioł Galvis\nOstatnio zbiegły się w czasie dwie dobre wiadomości dotyczące Machu Picchu: po pierwsze, użytkownicy portalu hostelworld.com uznali dawną siedzibę Inków za najlepszą atrakcję turystyczną na świecie, a po drugie, archeolodzy odkryli nową drogę wiodącą wprost […]\n2 komentarzeAktualnościCamino Inca, hostelworld.com, Machu Picchu, Peru, plebiscyt, turystyka\nMachu Picchu: zwiedzanie w dwóch turach?\n30 maja 2014 Kasia Kozioł Galvis\nMinisterstwo Kultury planuje wprowadzić kolejne ograniczenia dotyczące zwiedzania najsłynniejszej atrakcji turystycznej Peru. Już niedługo będzie można oglądać Machu Picchu w dwóch turach: porannej i popołudniowej.\nSkomentujAktualnościMachu Picchu, Peru, turystyka\nPeru: zablokowana droga na Machu Picchu.\n10 stycznia 2014 Kasia Kozioł Galvis\nDroga z Aguas Calientes na Machu Picchu została dziś zablokowana przez ponad 200 ton skał, które osunęły się z powodu panujących w regionie ulewnych deszczy. Największa ze skał ma 5 m długości i 4 m […]\nSkomentujAktualnościMachu Picchu, osunięcia, Peru


Mieszkanie na sprzedaż - Warszawa - Śródmieście - MS-64463 - 47.00m² - Neohouse M\nWarszawa, Śródmieście, Leszno Mieszkanie na sprzedaż\n8 914,89 zł/m2 cena: 419 000 zł\nDo sprzedaży rozkładowe, 3-pokojowe mieszkanie z osobną widną kuchnią przy ulicy Leszno, przecznica Młynarska. Tylko 100m do przystanków (tramwajowy i autobusowy), 7 minut do Centrum, do nowej stacji metra Płocka 800m.\nZdjęcia przedstawiają rzeczywisty stan mieszkania, wyposażenie widoczne na zdjęciach pozostaje. Mieszkanie przeszło generalny remont i zostało wykończone w wysokim standardzie, sprzęt AGD w zabudowie: zmywarka, lodówka, okap, (Whirpool, Indesit). Na podłodze naturalna deska dębowa oraz gres. Niezamieszkałe od momentu wykończenia.\nMieszkanie znajduje się na 7 piętrze z 10 i jest rozkładowe – wejście do każdego z pomieszczeń z przedpokoju, w salonie balkon. Okna wychodzą na stronę zachodnią oraz północną. Z okien i balkonu widok na teren zielony i panoramę Warszawy. Mieszkanie jest ciche.\nBudynek z lat 60-tych, nowa elewacja, zadbane klatki schodowe. Do mieszkania przynależy piwnica (3m2). Obok bloku zielony skwer z ławkami. Mieszkanie spółdzielczo-własnościowe, czynsz - 550 zł (w tym fundusz remontowy, zaliczki na media, użytkowanie wieczyste).\nMożliwość uzyskania wysokiego zwrotu z wynajmu aż 7% rocznie.\nSymbol oferty MS-64463\nMieszkanie 2 pokoje przy ulicy Królewskiej. Lokal składa się z: Dwa oddzielne pokoje. Jasna, oddzielna kuchnia z zabudową. Łazienka połączona z WC, wyposażona w kabinę prysznicową oddzieloną od reszty łazienki luksferami. Przedpokój z wejściami do każdego z ...\nmieszkanie na sprzedaż - Warszawa, Śródmieście, Królewska\nWarszawa, Śródmieście, Unii Lubelskiej\nW znakomitej lokalizacji, Warszawa Śródmieście Płd., w pobliżu Metra Politechnika i Pl.Unii Wolności jest luksusowo wykończone mieszkanie na sprzedaż. Mieszkanie przeszło gruntowny remont i jest do wprowadzenia bez ponoszenia dodatkowych kosztów adaptacji. ...\n11 977,78 zł\nmieszkanie na sprzedaż - Warszawa, Śródmieście, Unii Lubelskiej


Wysokiej jakości ręczniki hotelowe | Gdy lubisz czytac\nNajwyższej jakości kosmetyki hotelowe , a ponadto ręczniki są uznawane za podstawowe wyposażenie każdego pokoju. Faktycznie ciężko byłoby obecnie znaleźć obiekt zwany hotelem, w którym goście mogliby nie znaleźć świeżych ręczników , a dodatkowo zestawu podstawowych kosmetyków do mycia. Ręczniki hotelowe są w każdym momencie kupowane w hurtowniach, gdyż nie jest to zwykły produkt.\nRęcznik do hotelu musi zostać utworzony z solidnej, bardzo trwałej bawełny, która spokojnie zniesie częste prania oraz dodatkowo dokładną dezynfekcję. Zwykłe ręczniki, najczęściej występujące w domach konsumentów zostaną zniszczone już po kilku praniach. Warto zatem zapłacić troszkę w dodatku za ręcznik dedykowany dla hoteli, który perfekcyjnie sprawdzi się w waszym obiekcie co najmniej przez kilkanaście miesięcy.\nNa kluczowy zestaw kosmetyków hotelowych powinno składać się mydło, żel pod prysznic, szampon , a dodatkowo odżywka do włosów, patyczki do uszów , a dodatkowo waciki kosmetyczne. W niektórych obiektach można też znaleźć balsam do ciała, który doskonale ukoi skórę po kąpieli w basenie. Kosmetyki jednorazowe są doskonałym wyborem dla każdego posiadacza obiektu hotelowego, gdyż zawierają idealną ilość produktu na jeden dzień. Jeżeli już gość hotelowy będzie potrzebował większej ilości danego produktu, to zamówi sprzątanie swojego pokoju. W praktyce klienci dość rzadko wykorzystują produkty do końca. Jest to jednakże bardzo miły dodatek, który pozwala na znaczne ograniczenie bagażu, co jest w szczególności ważne dla zagranicznych gości podróżujących z bagażem podręcznym.\nZobacz więcej: igielnik.


Kurzawiada „nieco inaczej” - Strefa Alergii\nKurzawiada „nieco inaczej”\nPonad 50 wykładów, szkoleń i warsztatów. Najlepsi specjaliści krajowi i zagraniczni. Intrygujące zagadnienia, gorące tematy i nowości w świecie alergologii. Już w przyszłym tygodniu, po raz 26., choć nieco inaczej, odbędzie się Sympozjum Naukowo-Szkoleniowe „Kurzawiada”.\n4 listopada do Opery Krakowskiej zjadą się nie tylko alergolodzy, ale również przedstawiciele wielu różnorodnych dyscyplin medycznych. Trzydniowa konferencja odbędzie się pod hasłem „Postępy w alergologii i pneumonologii”. Sympozjum zostało zaplanowane po rocznej przerwie, której przyczyną była pandemia koronawirusa. W tym roku, jak informują organizatorzy, Sympozjum odbędzie się „nieco inaczej”. Inaczej, bo cały czas z pandemią w tle.\nMam też dobre wiadomości. Pomimo, że organizacja Sympozjum w obecnych czasach graniczy z cudem, to jednak z pomocą przyjaciół tego cudu dokonaliśmy i dzisiaj możemy razem przedstawić Państwu niezwykle ambitny i znakomity merytorycznie program naszej konferencji. Jeżeli wirus nie pokrzyżuje nam planów to spotkamy się w listopadzie z wszystkimi wykładowcami, tak jak dawniej, w Operze Krakowskiej, aby prowadzić wykłady i dyskusję z jeszcze większą energią niż kiedykolwiek, gdyż mamy już dość mówienia do „szklanego okienka” – zachęca prof. Ryszard Kurzawa, przewodniczący komitetu Naukowo – Organizacyjnego konferencji.\nTegoroczny program jest bardzo bogaty. W ciągu trzech dni zaplanowano ponad 50 wykładów, spotkań i warsztatów. Wezmą w nich udział polscy i zagraniczni eksperci. W programie wiele nowości, wśród nich choćby „Akademia Lekarza Praktyka”, czyli cykl wykładów prowadzonych przez uznanych specjalistów, ale zarazem praktyków, którzy podzielą się z uczestnikami konferencji swoimi medycznymi doświadczeniami.\nZ kolei w trzech sesjach z cyklu „Polska nauka na świecie” chcemy pokazać Państwu, że nasi naukowcy też mogą pochwalić się znakomitymi publikacjami w renomowanych i opiniotwórczych czasopismach naukowych na obu półkulach. W trakcie dwu sesji zatytułowanych przewrotnie „Trzecia strona medalu” wykładowcy – w tym gastroenterolog i kardiolog – udokumentują na przykładach klinicznych, że nie budzące wątpliwości rozpoznanie nie zawsze jest prawdziwe, a opóźnienie w podjęciu prawidłowych decyzji terapeutycznych zawsze działa na niekorzyść pacjenta – wylicza prof. R. Kurzawa.\nW programie też pojedynki na wiedzę, intrygujące zagadnienia, spotkania z ekspertami oraz gorące tematy. Nie zabraknie również bloku dotyczącego diagnostyki molekularnej alergii, którego ukoronowaniem będą sobotnie warsztaty EMMA Cafe, poruszające zagadnienie alergii na orzeszki ziemne.\nDokładany program sympozjum można znaleźć na stronie https://alerg2021.symposium.pl/\nZapisy w linku: https://alerg2021.symposium.pl/rejestracja