Polskie Towarzystwo Studiów Latynoamerykanistycznych - Muzea\nZABYTKI ARCHEOLOGICZNE I ETNOGRAFICZNE POCHODZĄCE Z KONTYNENTÓW AMERYKAŃSKICH W ZBIORACH POLSKICH MUZEÓW\nmgr Krzysztof Zamościński - Dział Etnologii Morskiej (tel. wew. 35)\nW zbiorach Centralnego Muzeum Morskiego znajduje się kilka eksponatów pochodzących z kontynentów amerykańskich. Są to przedmioty związane z żeglarstwem i transportem wodnym. Wśród nich znajduje się kanu z kory brzozowej Indian z Wielkich Jezior, czółno z Ameryki Środkowej czy model tratwy z Ameryki Południowej.\nMuzeum Etnograficzne Oddział Muzeum Narodowego w Gdańsku\nmgr W. Blacharska - Dyrektor Oddziału\nW zbiorach pozaeuropejskich Oddziału Etnografii Muzeum Narodowego w Gdańsku znajdują się 42 zabytki pochodzące z obszaru Ameryki Południowej, tworzące trzy odrębne zespoły. W skład zespołu pierwszego wchodzi 13 prekolumbijskich naczyń z terenu Peru. Pochodzą one z kolekcji Emila Treptowa ? kolekcjonera sztuki indiańskiej i prekolumbijskiej. Emil Treptow był inżynierem-górnikiem, w latach 1878-1884 pracował w Peru na stanowisku kierownika w kopalni srebra. Znaczną część swojej kolekcji złożył w Westpreussische Provincial Museum w Gdańsku. Zabytki odnalezione w latach 1974-79 znalazły się w zbiorach Muzeum Etnograficznego, pochodzą one z kultur Chimú i Chancay. Jest to niezwykle cenna kolekcja, zachowana w dobrym stanie, z wyraźnie oznakowaną prowincją pochodzenia, co dodatkowo podnosi jej wartość. Opisana została w pracy magisterskiej Marii Przełomiec złożonej w Instytucie Archeologii Uniwersytetu Jagiellońskiego w 1986 r. Drugi zespół tworzy 9 obiektów etnograficznych z Gwatemali. Zostały one przekazane w darze Muzeum w 1962 r. przez Aleksandra Wiatraka, byłego konsula w Gwatemali. Są to barwniki, 2 wachlarze, 2 naczynia półkoliste ornamentowane z tykwy, jedno naczynie koliste z tykwy, dzbanuszek gliniany, koszyk z trzciny oraz mata pleciona z trzciny. Zespół trzeci stanowi broń Indian Amazońskich pozyskana w latach 80-tych XX w. przez ekspedycję Mariusza Kairskiego. Muzeum w 1992 r. zakupiło 20 obiektów z obszaru Wenezueli, Kolumbii i Ekwadoru. Są to dmuchawki, kołczany ze strzałkami, pojemniki na kurarę, oszczep, dzidy, ościenie i łuk ze strzałami Indian z plemion Panare, Hoti, Waorani i Cofán. Kolekcja została opisana przez Wiktorię Blacharską.\n2000 Zbiory pozaeuropejskie Muzeum Narodowego w Gdańsku, w: ?Polskie opisywanie świata?, red. Antoni Kuczyński, Wrocław, s. 285-289\nmgr Krzysztof Babraj - Dział Archeologii Śródziemnomorskiej i Starożytnych Cywilizacji Amerykańskich (tel. wew. 41)\nW zbiorach Muzeum Archeologicznego w Krakowie znajduje się najstarsza i największa kolekcja zabytków prekolumbijskich w Polsce. Są to zabytki zebrane przez inżyniera Władysława Klugera w latach 1874-1880 podczas pobytu w Peru. Kluger kształcił się w Paryżu w Szkole Budowy Mostów i Dróg (École des Ponts et Chaussées), po ukończeniu której otrzymał tytuł inżyniera cywilnego. Przez jakiś czas pracował we Francji, a następnie podpisał kontrakt z rządem peruwiańskim na projektowanie i realizację rozmaitych prac inżynieryjnych. Kluger zafascynowany starożytnymi kulturami peruwiańskimi zgromadził, a następnie przesłał do krakowskiej Akademii Umiejętności ok. 500 zabytków archeologicznych i etnograficznych. Część zabytków została pozyskana bezpośrednio przez Klugera podczas wykopalisk na cmentarzysku w Ancón, pozostałe zostały przez niego zakupione i nie jest możliwe określenie dokładnego miejsca pochodzenia. Do czasów obecnych dotrwała tylko niewielka część kolekcji, 168 zabytków, reszta zaginęła lub uległa zniszczeniu podczas przechowywania. W jej skład wchodzą głównie naczynia i tkaniny, zostały one opracowane i opublikowane: materiał ceramiczny opracował Janusz Z. Wołoszyn, tekstylia ? Vict?ria Solanilla i Demestre. W materiale ceramicznym dominują wyroby kultur Chimú i Chancay, nielicznie reprezentowane są lokalne kultury środkowego i północnego Peru ? Moche, Huaura, Lima czy Ichma, kilka naczyń wykonane zostało w stylu Huari. Wszystkie tkaniny w zbiorach Muzeum pochodzą z cmentarzyska w Ancón, w większości są to wyroby kultury Chancay. Tkaniny były wykonywane zwykle na poziomym krośnie, tkane z bawełny, wełny lamy lub alpaki, przy zastosowaniu rozmaitych technik, takich jak np. gobelinowa, kiprowania, haftu. Fragmenty poncho, kolorowe pasmanterie, opaski czołowe czy ceremonialne proce cechuje ogromna różnorodność barw i bogactwo ornamentyki. W skład kolekcji wchodzi ponadto kilka mumii ludzkich, figurki gliniane, drewniane wrzeciona z osnową, motki bawełny, bukłaki skórzane, drewniane maczugi, ozdoby w postaci naszyjników z paciorków i blaszek z macicy perłowej. Poza bogatą kolekcją peruwiańską w zbiorach Muzeum znajduje się kilkanaście obiektów z Kolumbii, przedmioty krzemienne i ceramika.\n1965 Peruwiańskie zbiory archeologiczne z kolekcji Władysława Klugera, ?Sprawozdania z Prac Naukowych Wydziału I PAN 3?, s. 51-54\nSolanilla i Demestre V.\n2000 Textiles precolombinos de Cracovia, Corpus Antiquitatum Americanensium, Pologne II, Union Académique Internationale, Académie Polonaise des Sciences et des Lettres, Kraków\n1999 Starożytne Peru w Muzeum Archeologicznym w Krakowie, ?Z Otchłani Wieków?, r. 54, nr 2, s. 78-81\n1998 Peruvian Pottery from the Collection of the Archaeological Museum in Cracov, Corpus Antiquitatum Americanensium, Pologne I, Union Académique Internationale, Académie Polonaise des Sciences et des Lettres, Kraków\n1998 Władysław Kluger i jego kolekcja zabytków peruwiańskich (Muzeum Archeologiczne w Krakowie), ?Światowit?, t. XLI, fasc. A, s. 272-283\nmgr Eleonora Tenerowicz - kierownik po Działu Kultur Ludowych Pozaeuropejskich\nmgr Jacek Kukuczka\nW posiadaniu Muzeum Etnograficznego znajduje się ponad 1550 obiektów, pochodzących z obu Ameryk, znaczna większość (1348 szt.) pochodzi z Ameryki Południowej. Z Ameryki Północnej znajdują się w Muzeum wytwory Indian Dakota. Pierwsze eksponaty z Ameryki Południowej zostały przekazane jako depozyt z Muzeum Techniczno-Przemysłowego w Krakowie w 1913 r. Muzeum Techniczno-Przemysłowe posiadało w swoich zbiorach zabytki ofiarowane przez Ignacego Domeykę i Artura Müldnera.\nIgnacy Domeyko w roku 1838 wyjechał do pracy do Chile, gdzie mieszkał przez prawie pięćdziesiąt lat, w roku 1845 odbył on podróż badawczą po Araukanii, w roku 1884 wrócił na krótko do Polski i wtedy ofiarował Muzeum nieliczne zabytki ? do dziś z kolekcji zachowała się srebrna szpila Mapuche kuta z hiszpańskich monet oraz wyplatana z liści torebka z wyspy Św. Wincentego. Artur Müldner był oficerem w austriackiej marynarce wojennej, w latach 1886-1887 odbył rejs wokół części wybrzeży Afryki i Ameryki Południowej. Z podróży przywiózł zabytki, które następnie ofiarował Muzeum: strzały z Patagonii, model łodzi z Ziemi Ognistej oraz przyrządy do picia herbaty ?mate?. Muzeum Techniczno-Przemysłowe zostało zlikwidowane w latach 40-tych XX w. Zbiory etnograficzne, za pośrednictwem Muzeum Narodowego w Krakowie, zostały przekazane do Muzeum Etnograficznego. Trzy eksponaty ze zbiorów Muzeum pochodzą od Konstantego Jelskiego, podróżnika który przebywał w Gujanie w latach 1865-68, a następnie w latach 1869-79 pracował w Peru. Nieliczne obiekty etnograficzne pochodzą z kolekcji Władysława Klugera. Władysław Kluger po ukończeniu studiów w 1874 r. wyjechał do Peru, gdzie pracował jako inżynier. W 1880 r. powrócił do Krakowa z bogatym zbiorem zabytków archeologicznych, które ofiarował Akademii Umiejętności w Krakowie, po 1945 r. nieliczne obiekty etnograficzne znalazły się w Muzeum Etnograficznym w Krakowie, są to drewniane przyrządy tkackie kultury Chimú i naczynie gliniane w kształcie siedzącego zwierzęcia, prawdopodobnie kultury Moche. W 1918 r. Gabinet Historii Sztuki i Archeologii Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie przekazał Muzeum jako depozyt okazy sztuki egzotycznej z wyspy Kodjak w Ameryce Północnej. Najwięcej zabytków znalazło się w zbiorach Muzeum za pośrednictwem Borysa Malkina. Badacz ten spędził kilkadziesiąt lat prowadząc badania terenowe wśród Indian, wielokrotnie wyjeżdżał do Kolumbii, Peru, Ekwadoru, Boliwii, Paragwaju i Argentyny, poświęcając najwięcej uwagi Indianom zamieszkującym tropikalne lasy. Oprócz 814 eksponatów ofiarował on Muzeum fotografie, diapozytywy i filmy nakręcone w Ameryce Południowej. Pierwsze eksponaty Muzeum otrzymało w 1968 r. za pośrednictwem Idaho State University of Pocatello w USA, następne zabytki B. Malkin przekazał Muzeum w latach 1969, 1971 i 1975. W 1984 r. Jan Janiszewski ofiarował Muzeum zabytki otrzymane od B. Malkina, za pośrednictwem dyplomaty Andrzeja Wawrzyniaka. W 1973 r. Muzeum otrzymało w darze od Stanisława Adamowicza, dyplomaty polskiego pracującego w Meksyku, 30 okazów rzemiosła i sztuki ludowej Meksyku, w roku 1980 ofiarował on kolejny zbiór liczący 60 sztuk. W 1979 r. Muzeum zakupiło wyroby rękodzielnicze sprowadzone z Meksyku przez Spółdzielnię im. S. Wyspiańskiego w Krakowie, w 1997 r. w darze otrzymano szopkę bożonarodzeniową od Julietty Gonzales z Meksyku. Od 1977 r. zakupywano systematycznie zbiory od Romany i Andrzeja Krzanowskich, prowadzących badania na terenie Peru, Boliwii, Wenezueli i Ekwadoru. Pochodzi od nich 305 eksponatów ? wyroby rękodzielnicze (plecionkarskie, tkackie, garncarskie, obróbki kamienia i tykw), stroje ludowe, narzędzia pracy, instrumenty muzyczne, przedmioty związane z magią i obrzędami. W latach 1973-1975 w Peru prowadziła badania Maria (Gołuchowska) Zachorowska (obecny Dyrektor Muzeum Etnograficznego), zebrała ona dla Muzeum kolekcję 89 zabytków z wybrzeża Peru oraz północnych i środkowych Andów, na którą składają się przedmioty gospodarstwa domowego, narzędzia pracy, stroje ludowe i zdobione tykwy. Mniejsze zespoły eksponatów znalazły się w Muzeum dzięki R. Dobrzyńskiemu, M. Second-Mazulis, S. Werczyńskiemu, I. Hyle oraz C. Lawiński-Reátegui. Kolekcja Muzeum Etnograficznego w Krakowie wyróżnia się okazami pozyskanymi w XIX i na przełomie XIX i XX w. przez I. Domeykę, K. Jelskiego czy W. Klugera. Szczególnie cenne są nieliczne i stare eksponaty z Brazylii od Indian Mundurucu, Tupari, Caduveo; na szczególną uwagę zasługują też okazy pozyskane przez B. Malkina od Indian Noanama z Kolumbii, Tapi-rape i Urubu z Brazylii. Oprócz bogatego zbioru etnograficznego w muzeum znajduje się 36 zabytków archeologicznych Kolumbii, Ekwadoru i Peru. Zabytki te pochodzą z kolekcji W. Klugera oraz od Jana Janiszewskiego, który ofiarował Muzeum figurkę kompletną i fragment figurki glinianej z formy, pochodzące z kultury Bahía z Ekwadoru, a także siedem okazów z kultury Tairona z Kolumbii: gliniany gwizdek w kształcie główki zwierzęcia, dwa naszyjniki z toczonych kamieni półszlachetnych i cztery luźne paciorki z karneolu. Z nieznanego źródła pochodzą fragmenty naczyń z San Agustín w Kolumbii.\n1967 Zbiory Muzeum Etnograficznego w Krakowie, ?Rocznik Muzeum Etnograficznego w Krakowie?, t. XI, s. 213-251\n1998 Historia Działu Kultur Ludowych Pozaeuropejskich i zbiorów pozaeuropejskich w Muzeum Etnograficznym im. Seweryna Udzieli w Krakowie za lata 1911-1998, ?Rocznik Muzeum Etnograficznego w Krakowie?, t. XIV, s. 7-27\n1998 Zbiory z Ameryki Południowej w Muzeum Etnograficznym im. Seweryna Udzieli w Krakowie, ?Rocznik Muzeum Etnograficznego w Krakowie?, t. XIV, s. 101-140\nmgr Barbara Chlebowska - Opiekun Działu Kultur Ludowych Krajów Pozaeuropejskich\nMuzeum Archeologiczne i Etnograficzne w Łodzi posiada bogaty zbiór obiektów etnograficznych z obszaru peruwiańskiej Montanii. Materiały te zebrali w latach 1927-1936 uczestnicy wypraw badawczych organizowanych przez Polski Urząd Emigracyjny, w związku z projektem zasiedlenia dorzecza Ucayali i Tambo przez polskich osadników. Wśród osób, które przyczyniły się do jej powstania należy wymienić Kazimierza Warchałowskiego, Aleksandra Freyda, Zdzisława Szymońskiego i Wacława Chrostowskiego. Zbiory znacznie ucierpiały w czasie II wojny światowej, część z nich udało się ukryć, jednak prawie cała kolekcja pozaeuropejska Miejskiego Muzeum Etnograficznego (1460 zabytków) została sprzedana przez władze niemieckie do Muzeum w Lipsku, a następnie część odsprzedano do Hamburga, Getyngi i Kolonii. Z omawianego zbioru dziś w posiadaniu Muzeum Archeologicznego i Etnograficznego w Łodzi znajduje się 138 obiektów, kolekcja składa się z zabytków, które udało się ocalić (do 1962 r. znajdowały się w depozycie w Państwowym Muzeum Etnograficznym w Warszawie) oraz zbiorów rewindykowanych z Museum für Völkerkunde w Lipsku w 1967 r. Dołączyły do nich materiały zebrane w Peru przez Annę Kowalewską-Lewicką podczas badań prowadzonych wśród Indian Shipibo pod koniec lat 40-tych XX w. Zabytki z terenu Montanii (ok. 200 obiektów) prezentują kulturę materialną plemion Piro, Campa, Shipibo, Cashibo, Chama i Yagua. Wśród nich znajdują się przedmioty codziennego użytku, broń (np. nóż o kabłąkowatym ostrzu używany do pojedynków), naczynia gliniane i wykonane z tykwy, narzędzia tkackie ? warsztaty, wrzeciona, przęśliki czy miecze tkackie, tkaniny, ozdoby ? bransolety, naszyjniki, wisiorki, nakrycia głowy, instrumenty muzyczne itd. Obiektami unikatowymi są: deseczka do spłaszczania czoła niemowlętom, łuk muzyczny czy flet kościany z rejonu Ucayali. Oprócz przedmiotów z Montanii w posiadaniu Muzeum znajdują się także pojedyncze zabytki z Meksyku, przedmioty użytkowe z Kolumbii i Ekwadoru oraz kilka naczyń prekolumbijskich kultury Mochica i Chimú.\n1969 Shipibo, Polskie Towarzystwo Ludoznawcze, Wrocław\n1980 Muzeum Archeologiczne i etnograficzne w Łodzi ? dzieje ? zbiory ? działalność, ?Prace i Materiały Muzeum Archeologicznego i Etnograficznego w Łodzi. Seria Etnograficzna?, nr 21, s. 11-39\n1969 Amerykanistyczna kolekcja w Muzeum Archeologicznym i Etnograficznym w Łodzi, ?Prace i Materiały Muzeum Archeologicznego i Etnograficznego w Łodzi. Seria Etnograficzna?, nr 14, s. 153-167\n1999 Zbiór Pozaeuropejski Miejskiego Muzeum Etnograficznego w Łodzi a Liga Morska i Kolonialna, ?Lud?, t. 83, s. 109-131\nmgr Justyna Kowalińska\nZbiory meksykańskie Muzeum Etnograficznego w Poznaniu pochodzą z przedwojennego Muzeum Ziemi Wielkopolskiej, zbiory te pochodzą z Kaiser Friedrich Muzeum i znalazły się tam jako dar z Berlińskiego Muzeum lub od prywatnego kolekcjonera. Kolekcja zabytków prekolumbijskich z meksyku jest bardzo liczna (1500 sztuk). Składają się na nią: ceramiczne figurki preklasyczne z Doliny Meksyku (opracowane przez M. Dastych-Mrożek) figurki powiązane z kulturą Olmeków, urny zapoteckie (opracowane w pracy magisterskiej D. Sukniewicza), kamienne figurki męskich postaci, prawdopodobnie amulety - wyroby Misteków, przedmioty reprezentujące kulturę Teotihuacán - świeczniki do spalania kadzidła, gliniane głowy portretowe i formy do ich wytwarzania, gliniana maska pogrzebowa, naczynie na trzech nóżkach, wytwory Azteków ? puchary, kamienny posążek Bogini Kukurydzy i Xipetoteca. W Dziale Kultur Pozaeuropejskich znajdują się zabytki pochodzące z Ameryki Południowej. Z terenu Andów (Peru i Boliwia) pochodzą narzędzia rolnicze, proca, tkaniny, zapinki do manty, ozdoby tykwy. Z terenu Amazonii pochodzi kolekcja broni. Część z tych zbiorów została pozyskana przez Aleksandra Posern-Zielińskiego podczas badań etnograficznych w Andach w 1980 r.\n1994 Las figurillas preclásicas del Valle de México en la colección del Museo Nacional de Poznań: análisis tipológico, Tesis de Maestría Escrita Bajo la dirección del prof. A. Posern-Zieliński, Departamento de Estudios Hispánicos Instituto de filologías Romances, Universidad ?Adam Mickiewicz? de Poznań\nJaskulski Janusz red.\n1992 Ameryka Indiańska ? Spotkanie dwóch światów, Muzeum Narodowe w Poznaniu\n1999 Między bogami a przodkami ? analiza ikonografii urn zapoteckich, praca magisterska przygotowana w Zakładzie Antropologii Historycznej pod kierunkiem dr. hab. M. Ziółkowskiego, Instytut Archeologii Uniwersytetu Warszawskiego\ndr Janusz Jaskulski - Kierownik Oddziału\nW zbiorach Muzeum znajdują się instrumenty muzyczne Indian Ameryki Północnej i Południowej. Duży zbiór ok. 400 zabytków archeologicznych i etnograficznych został zgromadzony przez Borysa Malkina. W Muzeum znajdują się przedmioty z Meksyku, Ekwadoru, Kolumbii, Peru, Boliwii i Amazonii.\nMuzeum Morskie Oddział Muzeum Narodowego w Szczecinie\ntel. 091-431-52-62, -63, -65, -66 (Dział Kultur Pozaeuropejskich)\ndr Jacek Łapott - Kierownik Działu\nmgr Ewa Prądzyńska\nZbiory Działu Kultur Pozaeuropejskich Muzeum Narodowego w Szczecinie poświęcone Indianom Ameryki liczą dziś ok. 1500 sztuk. Powstał on w czasie ostatnich dziesięcioleci. Zapoczątkowała go współpraca z Polską Wyprawą Naukową w Andy zorganizowaną w 1978 r., dzięki której Muzeum znalazło się w posiadaniu ok. 270 obiektów reprezentujących kulturę Indian Quechua z dep. Lima w Peru. W roku 1981 zakupiono kolekcję wytworów plemion Shipibo, Campa i Conibo, zamieszkujących tropikalne lasy Peru, przywiezioną przez Ekspedycję Ekologiczną Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. W zbiorach Muzeum znajdują się również przedmioty zgromadzone przez Borysa Malkina ? 32 eksponaty ukazujące kulturę Indian Yuco Motilones, Noanama i Embera z Kolumbii, a także 25 obiektów z kolekcji Anny Kowalskiej-Lewickiej z terenu Peru, Ekwadoru i Boliwii. Dużą część zbiorów Muzeum pozyskało dzięki współpracy ze studentami etnologii Uniwersytetu im. A. Mickiewicza w Poznaniu, jest to kolekcja ukazująca prawie całokształt kultury Indian Panare (266 obiektów) zgromadzona podczas wyprawy AMPED'81 oraz zbiór 636 eksponatów dotyczących plemion Cofán, Hodi, Panare, Sanem i Ye?kuana zebrany podczas Wyprawy Etnologicznej VENEZUELA'85.\n2000 Historia zbiorów pozaeuropejskich (pozaafrykańskich) Muzeum Narodowego w Szczecinie oraz Archiwum Działu, w: ?Polskie opisanie świata? red. Antoni Kuczyński, Wrocław, s. 281-284\nMuzeum Podróżników im. Tony'ego Halika Oddział Muzeum Okręgowego w Toruniu\ntel. 056-622-70-38 wew. 120\nW styczniu 2003 r. zostało otwarte Muzeum Podróżników im. Tony?ego Halika w Toruniu. Stałą ekspozycję Muzeum stanowi dar Elżbiety Dzikowskiej złożony po śmierci Antonio Halika, jest to gromadzona wspólnie z mężem kolekcja pamiątek z wielu krajów. Tony Halik był wielkim podróżnikiem, obserwatorem życia i obyczajów Indian, reporterem i korespondentem amerykańskiej sieci telewizyjnej NBC, autorem kilkunastu książek, a także twórcą programów telewizyjnych: ?Tam, gdzie rośnie pieprz?, ?Tam, gdzie rośnie wanilia? oraz cyklu przygotowywanego wspólnie z żoną, Elżbietą Dzikowską, ?Pieprz i wanilia?. Wprowadzenie do wystawy stanowi część biograficzna, na którą złożyły się dokumenty torunianina - podróżnika, a wśród nich: argentyński paszport, dowód osobisty i prawo jazdy, papiery żeglarskie, itp. Wiele jest fotografii ukazujących podróżnika w odwiedzanych przez niego miejscach, np. seria czarno - białych fotografii powstałych podczas wielkiej wyprawy przez obie Ameryki odbytej w latach 1957-1962. Część ekspozycji stanowią przedmioty związane z życiem codziennym bądź wykorzystywane do obrzędów rytualnych ludów odwiedzanych przez T. Halika podczas jego podróży. Są to wyroby sztuki ludowej i pamiątkarskiej, broń, ozdoby i amulety, naczynia do picia ?yerba mate?, rytualne maski kubańskie, bambusowe instrumenty muzyczne, wyroby z ceramiki i stroje, nakrycia głowy itp.\ndr Stanisław Iwaniszewski\nW Państwowym Muzeum Archeologicznym w Warszawie znajdują się kolekcje zabytków z terenu USA, Meksyku, Kolumbii, Argentyny i Brazylii oraz jedno naczynie z Wenezueli. Większość zbiorów PMA pochodzi z kolekcji Muzeum Erazma Majewskiego i Muzeum Przemysłu i Rolnictwa, na bazie których powstało Muzeum ponad 80 lat temu. Podczas II wojny światowej część zbiorów uległa rozproszeniu, większość z nich znalazła się w depozycie w Muzeum Narodowym w Szczecinie. W latach 90-tych udało się te zbiory przetransportować z powrotem do Warszawy. Kolekcja pochodząca z Argentyny została zgromadzona przez K. Stołyhwę podczas jego badań prowadzonych w 1910 r. Zabytki z terenu Brazylii pochodzą z darów Polonii brazylijskiej w okresie międzywojennym oraz zabytków przekazanych przez Muzeum Biologii. Zabytki ze Stanów Zjednoczonych zgromadzone zostały podczas badań prowadzonych w latach 60-tych przez dr. Miśkiewicza. Z Muzeum Erazma Majewskiego pochodzi kolekcja zabytków z Teotihuacán, pozyskana na drodze wymiany między Muzeum a zbiorami E. Bobana z Paryża w latach 80-tych i 90-tych XIX w. Zabytki z północno-zachodniego Meksyku pochodzą z wymiany pomiędzy PMA a instytucjami kalifornijskimi. Zabytki z terenu Stanów Zjednoczonych i przedmioty wykonane z obsydianu z Meksyku zostały opracowane w formie prac magisterskich (p. Bocheńska, p. Dastych i p. Karasiewicz). Kolekcja brazylijska i argentyńska są obecnie w trakcie opracowywania.\ntel. 022-827-76-41 do 46\nTeresa Walendziak - Kurator Działu Etnografii Krajów Pozaeuropejskich (tel. wew. 252)\nZbiory amerykańskie Państwowego Muzeum Etnograficznego liczą ponad 3500 obiektów, z czego ok. 790 to zabytki archeologiczne, pozostałe tworzą kolekcję etnograficzną. Kolekcja przedwojenna została zniszczona po 1939 r., po wojnie Muzeum przejęło pozostałości zbiorów, które ocalały z ziem zachodnich i północnych, były to głównie zabytki archeologiczne. W 1947 r. na Ogólnopolskiej Konferencji Etnograficznej zwołanej przez Naczelną Dyrekcję Muzeów i Ochrony Zabytków uchwalono, iż w Muzeum maja zostać zgromadzone wszystkie zabytki pozaeuropejskie rozproszone po muzeach warszawskich i terenowych. Muzeum Narodowe w Warszawie przekazało PME kolekcje etnograficzne zgromadzone przez polskich podróżników w połowie XIX w., m.in. zbiór Józefa Siemiradzkiego z Ameryki Południowej. Józef Siemiradzki był geologiem, pod koniec XIX w. odbył trzy podróże do Ameryki Południowej, był m.in. w Ekwadorze, Brazylii, Argentynie i Urugwaju. Jego kolekcja liczy ok. 100 obiektów, które zebrane zostały na terenie Araukanii, Ziemi Ognistej i Gran Chaco, są to przede wszystkim elementy uprzęży końskiej, broń, narzędzia, elementy strojów i instrumenty muzyczne. W kolejnych latach eksponaty uzyskiwano od kolekcjonerów prywatnych bądź ich spadkobierców, np. zbiory Michała Gieysztora z peruwiańskiego dorzecza Amazonki zebrane w latach 30-tych XX w. czy niezwykle cenna kolekcja Konstantego Podhorskiego zebrana w latach 1905-07, na którą składa się kilkadziesiąt rzeźb i drobnych przedmiotów użytkowych wykonanych z kła morsa przez Eskimosów z Alaski. W zbiorach Muzeum znajdują się również preparowane głowy ludzkie wykonane przez Indian Jivaro, pochodzące z okresu międzywojennego, dwie, pochodzące z Ekwadoru zakupiono od Władysława Ordy; jeden egzemplarz pochodzący z Peru od Stanisława Jamki. Do powiększenia zbioru amerykańskiego przyczyniła się współpraca z instytucjami zagranicznymi, w roku 1968 i 1971 Museo de las Culturas z Meksyku przekazało w ramach wymiany kolekcję 129 obiektów, w 1970 r. dr Augustin Yanez, Minister Kultury i Oświaty Meksyku przekazał Muzeum 120 eksponatów: naczynia, figurki zwierzęce, stroje i ozdoby. Dużą część obiektów podczas pobytu w Meksyku zgromadziła dla Muzeum prof. Maria Frankowska. Ważną część kolekcji meksykańskiej stanowi zbiór 132 przedmiotów zakupionych od Moniki i Stanisława Adamowiczów i 146 obiektów od Marii Sten, w którego skład wchodzą przedmioty codziennego użytku oraz związane z religią i świętami: świeczniki, anioły, krucyfiksy, zabawki z cukru, wycinanki, stroje, ozdoby, figurki gliniane oraz naczynia. Muzeum posiada także duży zbiór obiektów z Ameryki Południowej, są to przedmioty codziennego użytku i rytualne, ukazujące kulturę materialną Indian Południowoamerykańskich. Kolekcja przedmiotów Indian Noanama i Cofán z Kolumbii pochodzi ze zbiorów Przemysława Burcharda (109 szt.), etnografa i dziennikarza, składają się na nią naczynia z orzecha kokosowego i tykwy, koszyki, elementy stroju, ozdoby, broń. Zakupiono również przedmioty zgromadzone przez Borysa Malkina na terenie Ameryki Południowej oraz 13 wytworów Indian Jivaro z Ekwadoru od Zbigniewa Elimera. Od Ryszarda Otrębskiego otrzymano zabytki archeologiczne z wykopalisk w Cuzco: tkaniny i naczynia ceramiczne. Eksponaty pozyskiwane były także przez ekspedycje wyjeżdżające do Ameryki Łacińskiej: w 1976 r. zakupiono od Akademickiej Wyprawy Górskiej ANDY?74 kolekcję andyjską liczącą 47 przedmiotów, pochodzących z Peru i Boliwii; w 1979 r. do Muzeum trafiła kolekcja andyjska (151 obiektów) zgromadzona przez Teresę Walendziak wśród Indian Quechua, podczas Polskiej Wyprawy Naukowej w Andy; w 1982 r. zakupiono kolekcję wenezuelską z dorzecza Orinoko (88 szt.) pozyskaną przez Studencką Wyprawę Etnologiczną AMPED?80, później wzbogacono kolekcję wenezuelską o 113 obiektów zebranych podczas Polskiej Wyprawy Etnograficznej. Muzeum poszerza swoje zbiory poprzez zakupy oraz dzięki darowiznom osób prywatnych, w 1998 r. część swoich zbiorów podarowali Muzeum Elżbieta Dzikowska i Antoni Halik. Część zbiorów PME prezentowana jest na wystawie stałej zatytułowanej ?Ameryka Łacińska?, prezentowane były również na licznych wystawach czasowych: ?Indianie Kiczua ? górale Peru?, ?Kultura Indian Panare z dorzecza Orinoko?, ?Broń ludów pozaeuropejskich? i in. Katalog tkanin prekolumbijskich (30 szt., większość przypisywana jest kult. Chancay i Chimú, pojedyncze egzemplarze Paracas, Nazca i Tiahuanaco-Hauri) opracowała Katarzyna Szewczyk . Dwa malowane kero ze zbiorów Muzeum zostały opisane przez Mariusza S. Ziółkowskiego .\n2004 Państwowe Muzeum Etnograficzne w Warszawie. Informator. Historia, organizacja, zbiory, wystawy.\n2003 Broń ludów pozaeuropejskich, katalog wystawy, Państwowe Muzeum Etnograficzne w Warszawie\nJaskulski Janusz i in.\n1985 Kultura Indian Panare z dorzecza Orinoko (Wenezuela): wystawa ze zbiorów państwowego Muzeum Etnograficznego w Warszawie oraz Muzeum Narodowego w Poznaniu zebranych przez Studencką Wyprawę Etnograficzną AMPED z Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, lipiec-listopad 1984, Państwowe Muzeum Etnograficzne w Warszawie\n2000 Telas precolombinas del Perú en la colección del Museo Nacional de Etnología de Varsovia, w: Vict?ria Solanilla i Demestre Textiles precolombinos de Cracovia, Corpus Antiquitatum Americanensium, Pologne II, Union Académique Internationale, Académie Polonaise des Sciences et des Lettres, Kraków, s. 241-303\n1979 Indianie Kiczua ? górale Peru. Wystawa ze zbiorów Państwowego Muzeum Etnograficznego w Warszawie\n1982 Stroje i ozdoby Indian Ameryki Łacińskiej: wystawa ze zbiorów Państwowego Muzeum Etnograficznego w Warszawie, Muzeum Etnograficzne w Toruniu\n1998 Ameryka Łacińska ? przewodnik po wystawie stałej, Państwowe Muzeum Etnograficzne w Warszawie\n1999 Ameryka Południowa przed Kolumbem: wystawa ze zbiorów Państwowego Muzeum Etnograficznego w Warszawie\nZiółkowski Mariusz S.\n2000 Los keros del Museo Estatal de Etnografía de Varsovia, w: Oriana Wichrowska, Mariusz S. Ziółkowski Iconografía de los Keros, Andes, Boletín de le Misión Arqueológica Andina, No 5, Varsovia\nul. Cieszyńskiego 9 (Arsenał)\nmgr K. Demidziuk - Kierownik Oddziału\ndr J. Szykulski - specjalista od badań Ameryki\nMuzeum Archeologiczne we Wrocławiu nastawione jest na badanie pradziejów Śląska, pomimo to w jego zbiorach znajduje się niewielka kolekcja zabytków z terenu Ameryki Południowej. Zostały one podarowane Muzeum przez mieszkańca Wrocławia, p. Jerzego Durczewskiego w 1993 r. Wcześniej, do 1980 r. zabytki te były własnością Borysa Malkina - wybitnego podróżnika i badacza plemiennych kultur Ameryki Południowej. Zabytki zostały zakupione przez niego w latach 1968-1972 w Kolumbii, zabytki kultury Tairona w Santa Maria, zabytki kultury Nari?o w Pasto lub Cali. Kolekcja składa się z dwóch naczyń i kamiennej zawieszki w kształcie świnki morskiej przypisanych kulturze Nari?o oraz jednego naczynia, krążka kamiennego z turkusa - prawdopodobnie służącego jako ozdoba wargi lub czop do zatykania otworu kamiennego naczynia i 34 paciorków wykonanych z zielononiebieskiego turkusa przypisanych kulturze Tairona. Ponadto w skład kolekcji wchodziła gliniana okaryna w kształcie głowy nietoperza, przypisana również kulturze Tairona, została ona przekazana Muzeum Narodowemu w Poznaniu (Oddział Muzeum Instrumentów Muzycznych), gdzie jest obecnie przechowywana. Zbiory B. Malkina zostały dokładnie opisane przez K. Demidziuka i J. Szykulskiego . W zbiorach Muzeum Archeologicznego znajduje się również tkanina inkaska oraz kolekcja drobnych fragmentów ceramiki kultury San Agustín. Fragmenty ceramiczne stanowią część materiału przywiezionego z Kolumbii w 1987 r., w celu przeprowadzenia analizy laboratoryjnej masy ceramicznej. Materiał, który podczas analizy nie uległ zniszczeniu, został przekazany do Muzeum Archeologicznego we Wrocławiu.\nKrzysztof Demidziuk, Józef Szykulski\n2001 Zabytki kultur prekolumbijskich ze zbiorów Muzeum Archeologicznego, ?Silesia Antiqua?, t. 42, s. 191-198\nMuzeum Archeologiczne Środkowego Nadodrza w Zielonej Górze siedziba w Świdnicy\nW zbiorach Muzeum Archeologicznego Środkowego Nadodrza znajduje się kolekcja zabytków archeologicznych pochodzących z Ameryki Środkowej i Południowej, w większości z Kostaryki i Nikaragui. Zabytki te pochodzą najprawdopodobniej z przedwojennej kolekcji pruskiego attaché w Ameryce. Została ona znaleziona w piwnicach zburzonego domu w Głogowie, zapakowana w skrzynie i przygotowana do wywiezienia podczas II wojny światowej. Na kolekcję składa się kilkanaście figurek z tufu wulkanicznego (niektóre z nich to falsyfikaty) oraz ceramika. Materiał ceramiczny jest niestety bardzo zniszczony i fragmentaryczny. Spośród ciekawszych eksponatów wymienić można fragment figurki z kultury Olmeków, naczynia ceramiczne kultury Majów czy naczynie ceramiczne w kształcie jaguara. Kolekcja jest obecnie w trakcie opracowywania.\nul. Szkolna 12, 64-211 Obra\ntel. 068-384-20-47 www.oblaci.pl/domy_formacyjne_obra.html\nW Muzeum Misyjnym Wyższego Seminarium Duchownego Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej w Obrze k. Wolsztyna znajduje się zbiór kilkuset pamiątek przywiezionych przez misjonarzy. Znajduje się w nim kilkadziesiąt eksponatów pochodzących z północnej Kanady, gdzie misjonarze pracują wśród Indian i Eskimosów, są to przedmioty codziennego użytku (ubrania, buty, rękawice), przedmioty kultu religijnego bądź powiązane z nim (szaty liturgiczne, modlitewniki, itp.), a także przedmioty sztuki sakralnej i rękodzieła, np. różnego rodzaju kościane figurki ilustrujące życie codzienne Eskimosów. Poza tym w Muzeum znajduje się kilkanaście przedmiotów pochodzących z misji w Urugwaju i Paragwaju, są to wyroby rzemiosła ludowego i przedmioty codziennego użytku.\nPrzy seminarium prezentowana jest niewielka ekspozycja misyjna, na której wystawione są pamiątki przywiezione przez misjonarzy. W zbiorach znajduje się kilka obiektów o charakterze pamiątkowym zebranych wśród Eskimosów kanadyjskich (książka napisana w języku eskimoskim, kamienna figurka niedźwiedzia czy ozdoby stroju).


Cmentarz żydowski w Lutowiskach - encyklopedia.biolog.pl\nCmentarz żydowski w Lutowiskach w encyklopedii\nCmentarz żydowski w Lutowiskach – kirkut społeczności żydowskiej zamieszkującej niegdyś Lutowiska i okoliczne miejscowości podlegające lutowiskiemu kahałowi. Powstał w drugiej połowie XVIII wieku. Znajduje się we wschodniej części wsi. Przetrwał II wojnę światową w dość dobrym stanie, dzięki czemu jest, obok leskiego, jednym z najlepiej zachowanych cmentarzy żydowskich w południowo-wschodniej Polsce, a najlepiej zachowanym w polskich Bieszczadach (w rzeczywistości nekropolia znajduje się już na ternie Gór Sanocko-Turczańskich, a nie Bieszczadów). Nie jest wpisany do rejestru zabytków.\nMacewy na cmentarzu żydowskim w Lutowiskach Widok ogólny cmentarza żydowskiego w Lutowiskach Macewy na cmentarzu żydowskim w Lutowiskach\nCmentarz ma kształt nieregularnego czworokąta i zajmuje pofałdowane zbocze bezimiennego wzniesienia. Rozciąga się wzdłuż osi południowy zachód – północny wschód. Ma powierzchnię około 1 ha. Jest otoczony ogrodzeniem z drewnianych żerdzi. Brak śladów po domu przedpogrzebowym znajdującym się niegdyś w zachodnim narożniku kirkutu. Obecnie wejście na cmentarz prowadzi po schodkach przez drewnianą bramę.\nNa podstawie artykułu: "Cmentarz żydowski w Lutowiskach" pochodzącego z Wikipedii


Trust GXT 435 IRONN 7.1 - recenzja | Ja, Rock!\nTrust GXT 435 IRONN 7.1 - recenzja\nAutor: Michał Wojewódka\nOpublikowano: 03 Luty 2019\nW dzisiejszym gamingu bez słuchawek jak bez ręki. Złośliwi powiedzą, że należy kupić jak nalepsze, żeby w genialnej jakości słyszeć, co i kiedy kolejny “dzieciak” robił z twoją mamą. Nie mniej dobry sprzęt grający nie tylko daje przewagę w grach typu CS, ale też pozwala na większą immersję. Modeli na rynku jest bez liku, a w moje ręce wpadły słuchawki IRONN GXT 435 7.1 od firmy Trust.\nJuż na pierwszy rzut oka widać, że nie mają być to słuchawki, które pomiędzy posiedzeniami przy komputerze będą lądować w szufladzie. Połączenie srebrnego i czarnego koloru, prezentuje się po prostu dobrze. Dodatkowo uroku dodaje im diodowe podświetlenie ulokowane na bokach. Niestety, jest jeden kolor -biały- i nie ma możliwości personalizacji.\nCo do wygody noszenia tutaj też wypadają naprawdę dobrze. Nic tu nie ciśnie i nie uwiera, a to dzięki miękkim poduszkom nauszników. Świetnie sprawdza się też taśma, która jest ruchoma i elastyczna, dzięki czemu pozwala słuchawkom dobrze dopasować się do głowy. Rama wykonana jest z metalu co uchroni posiadaczy co większych czerepów przed usłyszeniem pękającego plastiku i zdania sobie sprawy, że ich słuchawki straciły właśnie swoją integralność. Kabel jest dość standardowy, ot dwa metry ubrane w solidny oplot, zakończone USB 2.0.\nPrzejdźmy do rzeczy ważnych, czyli jak to właściwie gra. Poddałem zatem słuchawki serii testów, od tych całkowicie normalnych po odrobinę bardziej wymagające, a moje przemyślenia rysują się następująco. Muszę pochwalić czysty dźwięk. Niezależnie czy to Chopin, Nocny kochanek, Studio Accantus czy Hard Bass wszystko brzmiało tak jak miało, a pojedyncze odgłosy nie zlewały się w jedną bezładną całość, a trzeba tu nadmienić, że nie miałem dla nich (zwłaszcza w tym ostatnim muzycznym wypadku) litości. Jeszcze kilka słów o barwie, a ta jest dość zimna. Nie tak zimna jak Bałtyk, ale jeśli lubisz cieplejsze klimaty i głęboki bas to możesz nie być w pełni zadowolony.\nInaczej sprawa ma się z systemem 7.1, bo ten działa naprawdę dobrze. Nie raz i nie dwa podczas meczu Nadpatrzenia przykleiłem się do ściany i niczym wścibska sąsiadka nasłuchiwałem tego co działo się po drugiej stronie. W ten sposób mogłem stwierdzić, kto w jakim kierunku biegnie, co pozwalało mi złapać lepszą pozycję do walki. I taka przewaga przyda się każdemu, bo nawet w Minecrafcie trzeba nasłuchiwać czy za plecami nie skrada się creeper.\nMikrofon też prezentuje się dość solidnie. Zamontowany na giętkim pałąku pozwala na odpowiednie ustawienie. Wyłapywany przez niego dźwięk może nie reprezentuje jakości studyjnej, ale nie ma problemu z czystym przekazaniem dźwięku. Posiada on też suwak pozwalający wyciszyć mikrofon i tutaj chciałem się na chwilę zatrzymać. Nie chodzi o sam przełącznik, ale o miejsce w jakim jest osadzony. Nie widzę problemu, jeśli takowy znajduje się na kablu, lub na tyle lewej słuchawki koło kontroli głośności. Ktoś jednak postanowił, że zostanie on zamontowany na samym mikrofonie. Tak więc ciężko niepostrzeżenie wyłączyć mikrofon manualnie, jeśli trzeba będzie podczas raidu wyciszyć się z grupowej konwersacji, żeby zająć się światem rzeczywistym, zwłaszcza jeśli pozostawimy gąbkę, która dodatkowo utrudnia użytkowanie tej funkcji.\nSłowem podsumowania za cenę oscylującą w koło 200-250 PLN otrzymujemy naprawdę solidne słuchawki, które pozwalają rozkoszować się dźwiękami z naszego PC. Mimo kilku wad wynikających z konstrukcji lub z preferencji użytkownika, śmiało można sięgać po ten sprzęt i ruszać na podbój cyfrowego świata\nMiłą niespodzianką był dodany do paczki stojak na słuchawki. CENDOR GXT jest dość solidną konstrukcją, dostosowaną do słuchawek o wysokości do 24 cm. Wykonany z porządnego i lekkiego plastiku, jednak jego dwunożna podstawa została odpowiednio dociążona, aby całość zachowała stabilność w momencie zawieszenia słuchawek. Dodatkowo posiada gumowe paski nie tylko na podstawie, ale również w miejscu odwieszania słuchawek co sprawia, że nic nie powinno się ześlizgać. Sam stojak jest w całości zachowany w czarnej kolorystyce, a jedynymi ozdobami są: logo serii GXT na tyle oraz jej hasło “#BUILDINGCHAMPIONS” na boku lewej nogi. Minimalizm jest w tym przypadku jednak bardzo dobry, bo to nie stojak ma błyszcześć, tylko zawieszone na nim słuchawki.\nIRONN GXT 435 7.1\nRecenzja Arctic S111 BT\ndata publikacji: Listopad 28 28.11.2017\nTrust GXT 333 Goiya - recenzja\ndata publikacji: Marzec 16 16.03.2019\ndata publikacji: Październik 29 29.10.2017


W Polsce mamy już 31,5 tys. milionerów. Choć ich liczba rośnie, zwiększa się też zasięg ubóstwa - GazetaPrawna.pl\n11 lipca 2019, 07:50\nSkoro liczba milionerów tak szybko przyrasta, a równocześnie zwiększa się zasięg ubóstwa, o czym przed kilkunastoma dniami informował GUS, to mamy sygnał wskazujący na rosnące nierówności dochodowe / ShutterStock\nIzby administracji skarbowej podały nam, ile spośród osób, które złożyły PIT za 2018 r. w poszczególnych województwach, wykazało dochód do opodatkowania przekraczający milion złotych. Najwięcej zamożnych osób – jak co roku – rozliczało się na Mazowszu. Według wstępnych danych z Izby Administracji Skarbowej w Warszawie było ich 8600. To znacznie więcej niż przed kilkoma dniami szacował serwis Business Insider, który nie dysponował jeszcze danymi stołecznej IAS.\nTo, że najwięcej zamożnych osób rozlicza podatki w województwie mazowieckim, jest oczywiste, bo statystycznie to najbogatszy region w Polsce. W metropolii warszawskiej PKB na jednego mieszkańca jest ponad dwukrotnie wyższy od średniej krajowej. Według danych za 2017 r. (ostatnie dostępne, jakie opublikował GUS) był on wart 113,3 tys. zł, podczas gdy w całym kraju PKB per capita wynosił średnio 51,8 tys. zł. I to właśnie w aglomeracji warszawskiej mieszka najwięcej bogatych. W stolicy i gminach z powiatu warszawskiego zachodniego mamy co najmniej 5 tys. milionerów, w pozostałych powiatach zaliczanych do metropolii warszawskiej kolejne 1,5 tys. Co najmniej, bo zarówno dane z Mazowsza, jak i pozostałych IAS w kraju nie są jeszcze ostateczne.\nAle i bez ostatecznych danych można wysnuć już pierwsze wnioski. Na przykład taki, że rozpędzona gospodarka sprzyja bogaceniu się i tak już zamożnych osób, skoro grupa milionerów tak szybko rośnie. W ciągu czterech ostatnich lat zwiększyła się o ponad połowę, bo jeszcze w 2015 r. najbogatszych było nieco ponad 19,5 tys. Dziś to ok. 31,5 tys.\nO tym, że pieniądz przyciąga pieniądz, świadczy choćby to, że w przypadku Mazowsza milionerów przybywa szybciej niż średnio w kraju. Od 2015 r. o 80 proc., w samym 2018 r. o 29 proc. przy średniej krajowej na poziomie 25 proc. Ale jednocześnie nieźle powodzi się osobom w biedniejszych regionach. W województwie świętokrzyskim, czwartym od końca pod względem wypracowywanego PKB, grono osób z dochodem powyżej miliona złotych niemal się podwoiło. A w najmniej zamożnym regionie, czyli na Podlasiu, liczba milionerów wzrosła o niemal 70 proc.\nSkoro liczba milionerów tak szybko przyrasta, a równocześnie zwiększa się zasięg ubóstwa, o czym przed kilkunastoma dniami informował GUS, to mamy sygnał wskazujący na rosnące nierówności dochodowe. Zdanie to podziela Michał Myck, dyrektor Centrum Analiz Ekonomicznych CenEA. – To na razie sygnał, że nierówności się pogłębiają, bo z ostateczną odpowiedzią musimy poczekać na dane dotyczące całej populacji, m.in. na informacje, jak duże dochody osiągali milionerzy oraz jak kształtowały się dochody większości populacji znajdującej się pomiędzy grupami z krańców rozkładu dochodów – mówi Michał Myck. Ale dodaje, że patrząc na źródła tych dochodów – a większość milionerów uzyskuje je z działalności gospodarczej, rozliczając się według liniowej stawki PIT – można postawić tezę, że to wzrost w realnej gospodarce jest bezpośrednią przyczyną zwiększenia ich zamożności, a nie na przykład hossa na giełdzie. A ci, którzy nie korzystają z owoców wzrostu gospodarczego – jak rodziny żyjące ze świadczeń społecznych, a nie z pracy – przy nominalnie stałych wartościach transferów socjalnych stają się ubożsi. To właśnie w ich przypadku zasięg ubóstwa w 2018 r. zwiększył się najbardziej.\n– Z liniowego PIT, według którego rozlicza się większość milionerów, korzystają przedsiębiorcy, ale też osoby, które formalnie prowadzą działalność, ale faktycznie umowa wiąże ich z jednym kontrahentem, dla którego tak naprawdę świadczą pracę. Wyższe dochody mogą być zatem efektem podwyżek uposażeń dla menedżerów i specjalistów, co może mieć związek z sytuacją na rynku pracy – dodaje Michał Myck. I zwraca uwagę, że – z drugiej strony – świadczenia społeczne nie rosły tak szybko jak płace. Stąd nożyce wielkości dochodów mogą się coraz bardziej rozszerzać.\npieniądze oszczędności finanse nierówności społeczne milionerzy\nKrytycy 500+ wskazują, że to nie rząd daje pieniądze, ale zabiera je Tobie podatniku. Gwałtowne bogacenie się najbogatszych nie wynika ze wzrostu gospodarczego, ale z nierównego udziału wszystkich, którzy ten wzrost tworzą w dostępie do owoców tego wzrostu. Innymi słowy, ich wzrost zamożności odbywa się kosztem pogorszenia Twojego, podatniku, stanu posiadania.\nmilionerzy bogacący się parobkami pracującymi za najniższą krajową.\nW USA 30lat temu min płaca 10$ na godzinę\ni po 30 latach jest TYLE SAMO....nic dziwnego że np. taki Amazon czy Teslę stać na własne projekty kosmiczne, a nie stać na 1 Centa podwyżki swoim Pracownikom\nTo widać po nieruchomościach na Florydzie.Hiszpanii itd.Polska dla tych podatników to źródło dochodu ale zamieszkania już nie.\nMilionerzy Kosztem Ludzi\nNa Całym Globie panuje Minimalna Krajowa plus przenoszenie produkcji do coraz większych biedaków by tylko zaoszczędzić 1 Dolara na pracowniku i powiększać swoje chore majątki.... Świat PARSZYWIEJE przez taki styl bogacenia się\nMilion złotych to w dzisiejszych czasach nie tak wiele. Sprzedałem ziemie po dziadku deweloperowi za 2 miliony zł i wcale nie uważam siebie za milionera ,który pozwolić sobie może na życie w luksusie .Pieniądze trzymam na przyszłość dzieci i sam żyje jak do tej pory tj normalnie pracuje,kupuje w Biedronce,jeżdżę 8 letnim golfem .\nemeryt 3 tys 2 rosłych koni sztudentoff masakra to yes ta sprawiedliwosc z czego zyc za co zyc opłaty, prad smieci banda po-pis psl i reszta a kamienic brak tylko dziury nasze w asfalcie\nwach i owski\nGdyby taki jeden "mędrzec " dotrzymał słowa - w Polsce byłaby co najmniej połowa milionerami i to z sumami nie mniejszymi jak 100 000 000 zł . Tylko coś mu się w głowie pomieszało i nikomu z tego nic się nie dostało .\nTeż mi coś ! W 1994 roku wszyscy w Polsce byli milionerami.\ngdzie moje 100 milionów


Otwp testy online\nOTWP - Młodzież Zapobiega Pożarom - Szkoła Podstawowa . Generator testu opracowany z materiałów ogólniedostępnych na stronach jednostek PSP, OSP i materiałów własnych. Test z innymi losowo wybranymi pytaniami. Test został wylosowany automatycznie! Pytanie 1 Krwotok tętniczy tamujemy opatrunkiem: uciskowym foliowym osłaniającym Pytanie 2 Ze względu na zagrożenie pożarowe ...\nOTWP - Młodzież Zapobiega Pożarom - Gimnazjum. Generator testu opracowany z materiałów ogólniedostępnych na stronach jednostek PSP, OSP i materiałów własnych. Test z innymi losowo wybranymi pytaniami. Test został wylosowany automatycznie! Pytanie 1 Powołanie na funkcje dowódcze w wojewódzkich brygadach odwodowych oraz odwołanie z nich należy do: dowódcy centralnego …\nJutro jadę na otwp - stres bardzo duży ale ten test bardzo prosty !!! kto go źle zrobił ten musi jeszcze dużo się pouczyć . Agatka :D 26 kwietnia 2014 ja we wtorek jade na wojewódzkie, szkoda że nie ma tu podanych prawidłowych odopowiedzi :) kio 25 kwietnia 2014 mam 12 lat jutro jade na wojewódzkie i się bardzo stresuje bo jadę pierwszy raz. Koń Rafał 27 lutego 2014 Szkoda że ...\nOtwarty Turniej Wiedzy Pożarniczej – baza pytań 1902 Pobrania 718 KB Rozmiar pliku 2017-11-29 Data utworzenia 2017-11-29 Ostatnio aktualizowany OTWÓRZ BAZA MATERIAŁÓW Z RATOWNICTWA MEDYCZNEGO >>> BAZA MATERIAŁÓW Z POŻARNICTWA >>> Żadne naruszenie praw autorskich nie jest zamierzone. Plik został udostępniony ze źródeł dostępnych publicznie. Jeśli chcesz zgłosić …\n8. Litera C w symbolu samochodu gaśniczego GCBA oznacza, że: jest to samochód zapewniający komfort jazdy . jest to samochód do gaszenia pożarów grupy C\nOtwp testy online szkoła ponadgimnazjalna\nTest otwp online\ntest otwp online ⭐ LINK ✅ test otwp online\ntesty klasa 6 polski\nnowi tropiciele kl 2 testy\nteacher's book english file intermediate pdf\npn en iso 13857 pdf chomikuj\nRead more about test otwp online.


T-Mobile Ekstraklasa 2014/15 - Strona 2 - Forum LFC.pl\nStrona główna Piłka na świecie Ekstraklasa\nT-Mobile Ekstraklasa 2014/15\nTutaj rozmawiamy o naszej polskiej lidze.\nRe: T-Mobile Ekstraklasa 2014/15\nPost autor: Krystiankov » 20 maja 2015, o 23:32\nNa jakimś forum sędziów się śmieją, że w sytuacji Frankowskiego Gil wystraszył się napisu: "legia albo śmierć" i potem postanowił poprowadzić sprawę do pomyślnego końca. Dobrze to ująłeś Ponury.\nPost autor: Asahi » 20 maja 2015, o 23:39\nPonuryGrabarz pisze: Nie dziwne, że tej kur** nikt nie lubi poza Warszawą\n*Połowa Warszawy (chyba, bo nie wiem jak to tam jest nadal z Polonią po tym całym bajzu. )\nPost autor: PyrkaLFC » 20 maja 2015, o 23:45\nChyba pierwszy Twój wpis który mi przypadł do gustu <3. Oby tak dalej ! Nie oglądałem tego meczu, ale znając realia to z olbrzymiego kapelusza PZPNu, sędzia wyciągnął magicznego królika w postaci karnego... za to oglądałem mecz Lecha i bramka Szymona Pawłowskiego na 3-0 majstersztyk! Od razu przypomniał mi się Stu, z czasów gdy był w formie\nRejestracja: 27 wrz 2009, o 15:07\nPost autor: hjk95 » 20 maja 2015, o 23:58\nBylem na meczu, karny ewidentnie podykowany przez liniowego ktory machal choragiewka jak szalony a sedzia glowny sie wahal, z trybun to wygladalo na takie pol karnego.Kibicem Legii jestem srednim, chodze na kilka meczow w sezonie jak nie mam co robic takze cala sprawa mi troche wisi ale denerwuja mnie tacy pieprzeni troglodyci jak Ponurygrabarz\nStary zluzuj poslady. Sedzia sie jebnal, fakt. Natomiast takie gadanie typu nikt tej kur** nie lubi czy cos jest bez sensu. Tak samo mozna napisac o Liverpoolu ze nikt poza ludzmi z miasta go nie lubi. Czysty debilizm, tyle.\nPost autor: PonuryGrabarz » 21 maja 2015, o 00:03\n@hjk, coś ci sędziowie dosyć często jebia na korzyść Legii.\n@Asahi, bądźmy szczerzy Polonii prawie nie ma. Proprocje w Warszawie są takie, że 9/10 osób jest za Legia.\nOstatnio zmieniony 21 maja 2015, o 00:18 przez PonuryGrabarz, łącznie zmieniany 1 raz.\nPost autor: jaskol95 » 21 maja 2015, o 00:04\nPolecam ekstraklasa.tv, tam są skróty meczów jeżeli ktoś nie wie. Beka, wstyd, hańba, już nawet nie to że jestem za Cracovią/Lechem. Niby pomyłka liniowego, niby każdemu się może zdarzyć, ale to jest idiotyzm w 98 minucie meczu pomiędzy 2 a 3 drużyną gwizdnąć TAKIEGO karnego.\nA Legii nikt nie lubi. Ze względu na ich historię i ze względu właśnie na takie mecze. Jestem daleki od spiskowych teorii i rozumiem, że być może to po prostu zbieg okoliczności, kibicem też jestem średnim bo na Cracovię chodzę raz na jakiś czas, ale nienawidzę hipokrytów, a takimi są legioniści mówiący, że Celtic powinien oddać LM Legii, ale o oddawaniu punktów to już nie powiedzą.\nWstyd mi sędziowania, zarówno w Polsce jak i Anglii. Nie można czegoś takiego tolerować.\nRejestracja: 26 sie 2012, o 01:07\nPost autor: Eric5 » 21 maja 2015, o 00:44\nZastanówcie się na ile podyktowania tego karnego jest winna Legia a na ile sędzia, bo przez większość dyskusji krytyki doznaje chyba nie ta strona co powinna.\nCo do karnych to w tym meczu nie powinien zostać podyktowany żaden.\nPost autor: xabi » 21 maja 2015, o 00:58\nW ogóle Jagiellonii to się wyjątkowo obrywa od sędziów w tym sezonie, nie dziwie się że Magiera się wkurwił i powiedział w w wywiadzie po meczu co o tym myśli. Ok, ten klub to i tak w tym sezonie jest 'overachiever', ale to nie znaczy że można ich okradać co kolejkę.\nA pomyłki sędziowskie na korzyść Legii to norma od co najmniej kilku lat przecież, nie myślałem że kogokolwiek to jeszcze dziwi.\nI w ogóle to mistrzostwo w tym sezonie bierze Lechia, te 5 punktów jeszcze do nadrobienia, zobaczycie\nPost autor: Krystiankov » 21 maja 2015, o 09:47\nNikogo to nie dziwi. Byłem po prostu tak wkurwiony, że trudno mi było ocenić, czy słusznie klnę na tego Gila, PZPN i wiadomo kogo. W moim otoczeniu trudno o kogoś obiektywnego, stąd pytanie do ogółu.\nPost autor: Esiu » 21 maja 2015, o 10:05\nObu karnych być nie powinno to oczywiste. Gdy za każdym razem gwizdano takie karne to byśmy mieli w co drugim meczy wyniki hokejowe. A czemu tak się stało że Legii odgwizdano a Jadze nie, świetnie powiedzieli w wywiadach pomeczowych Madera i Drągowski. "Im karnego odgwizdali bo mają L na koszulce no i tyle no" , cała prawda niestety.\nPost autor: Vitinic » 21 maja 2015, o 14:23\nxabi93 pisze: I w ogóle to mistrzostwo w tym sezonie bierze Lechia, te 5 punktów jeszcze do nadrobienia, zobaczycie\nFingers crossed, my wczoraj definitywnie przez własne frajerstwo wylecieliśmy z jakiejkolwiek iluzorycznej walki o majstra. Już nawet niech ten leszek wygra ligę, byle spuścić ległę do europejskiej. W sumie patrząc na ostatnią formę tych drugich, wybitnie trudne zadanie to nie będzie (no nie licząc oczywiście takich perełek jak wczoraj).\nEric5 pisze: Zastanówcie się na ile podyktowania tego karnego jest winna Legia a na ile sędzia, bo przez większość dyskusji krytyki doznaje chyba nie ta strona co powinna.\nI tak co kontrowersję od paru lat? Coincidence? Naprawdę wierzysz w tę bajeczkę? W takiej sytuacji my musielibyśmy napisać oficjalne przeprosiny do United za te wszystkie lata Fergie's Touch i Fergie Time, a Mou do końca życia działać charytatywnie gwoli zadośćuczynienia moralnego\nRejestracja: 11 sie 2012, o 22:59\nPost autor: MarcinLFC77 » 21 maja 2015, o 15:24\nJa tam zwolennikiem jakichś teorii spiskowych nie jestem, ale to jak ciągną od lat Legię za uszy to aż zabawne jest Z tym się już nawet nie kryją. LetTheFootballWin\nLech ma sprawę w swoich rękach, jak wygra wszystkie swoje mecze to ma mistrzostwo, ale o to będzie niezwykle ciężko, biorąc pod uwagę niedzielny wyjazd do Gdańska. Każda strata punktów praktycznie przekreśla szansę na mistrzostwo, bo "siła wyższa" nie pozwoli już Legii nie spróbowac swoich sił w el. LM raz jeszcze w przyszłym sezonie.\nA Jagielloni po ludzku szkoda. Moglibyc sensacją sezonu, a tu skutecznie pan z gwizdkiem skreślił ich z wyścigu po mistrzostwo. Cytując pana Probierza, "Po co trenowac?"\nRejestracja: 1 lis 2011, o 02:54\nPost autor: Syd » 21 maja 2015, o 18:32\nZanim zaczniecie wypowiadać się na temat kontrowersji sędziowskich i wydawać osądy na temat spisków i kto kogo ciągnie za uszy, wypadałoby dysponować odpowiednią wiedzą na temat obowiązujących w Polsce wytycznych Kolegium Sędziów PZPN.\nPełne wytyczne - link\nNieco ponad rok temu w meczu Śląsk - Legia (1:1) ten sam sędzia podyktował rzut karny dla Śląska w o wiele bardziej kontrowersyjnych okolicznościach LINK. Został z tego wybroniony zarówno przez pana Przesmyckiego - szefa Kolegium Sędziów oraz prezesa PZPN, który nawet wysyłał tę sytuację do UEFA, która odpowiedziała mu, że był to rzut karny LINK i LINK. Wtedy to kibice Legii się gotowali, a wszyscy ci, którzy stoją na straży czystości rozgrywek usilnie przekonywali, że wskazanie na rzut karny po zagraniu Dossy Juniora było decyzją jak najbardziej prawidłową.\nZarówno w tamtym jak i wczorajszym meczu sędziowie zastosowali dokładnie tę samą wykładnie przepisów. Może posłużę się jeszcze obrazkiem:\nW sytuacji po lewej stronie wyraźnie widać, jak Dossa Junior próbuje uchronić się od nieprzepisowego zagrania, stara się za wszelką cenę zmniejszyć tzw. obrys ciała. Nie zdążył. Nie miał szans, strzał był zbyt mocny. U Popchadze nie było nawet próby, a odległość od zawodnika dośrodkowującego była nieco większa, niż odległość w sytuacji przykładowej z udziałem Dossy Juniora od Marco Paixao oddającego strzał. Wedle wytycznych Kolegium Sędziów przytoczonych przeze mnie w wyżej, podyktowanie rzutu karnego w obu omawianych sytuacjach było prawidłowe.\nTen rzut karny to nie jest żaden skandal, ciężko to nawet uznać za kontrowersję w świetle funkcjonujących przepisów. Nie mnie oceniać, czy są one sprawiedliwe i życiowe. Rok temu po meczu ze Śląskiem padały dokładnie te same argumenty, tylko w drugą stronę - Legii - że ogólnie nieżyciowe przepisy, słabe, ale takie są. W jakimś celu one istnieją, a ich autorami są ci sami ludzie, którzy tak uporczywie bronili Gila rok temu. I wybronili. Absurdem tej sytuacji jest fakt, że teraz trójka sędziowska z wczorajszego meczu Legii z Jagiellonią zostanie zawieszona za podjęcie decyzji zgodnej z wytycznymi organu, który odpowiada za wyszkolenie sędziów prowadzących mecze Ekstraklasy.\nCztery kolejki temu doszło w meczu z Legii do zdecydowanie większej kontrowersji niż wczoraj ale ta - nie wiedzieć czemu - przeszła zupełnie bez echa, chociaż nie da się jej wybronić żadnymi funkcjonującymi przepisami. Zauważyłem też, że nie brakowało osób utrzymujących, że to Jagiellonii należał się rzut karny. Komentującym również brakuje konsekwencji, gdyż kilka tygodni temu nikt nie widział żadnych kontrowersji w tej sytuacji uznając, że Żyro próbował wymusić karnego. Kontakt był, ale i symulka. Identycznie jak przy kontakcie Bereszyńskiego z Frankowskim. Nie mogę się nadziwić niektórym opiniom. Jeśli ktoś chcę bardzo ciągnąć Legię za uszy, to dlaczego np. w sytuacji Żyry z Burligą nie odgwizdano rzutu karnego i nie pokazano obrońcy Wisły czerwonej kartki (był ostatnim obrońcą)? Jakbym ciągnął kogoś za uszy, to nawet przez chwile bym się nie zastanawiał nad taką decyzją. W niedawnym meczu z Lechem w podobny sposób co Frankowski w polu karnym "faulowany" był Kucharczyk, a sędzia (z Mazowsza nawet!) pokazał mu żółtą kartkę za symulowanie, zamiast pociągnąć Legię za ucho i sprezentować rzut karny. I jakoś by się wybronił.\nSędziowie nie są głupcami. Oni doskonale wiedzą czym grozi popełnienie błędu na korzyść Legii i z jakim atakiem będzie się to wiązało. I konsekwencjami. Każdy mecz to ogromna presja, a najdrobniejszy błąd będzie pamiętany i rozkładany na czynniki pierwsze długimi tygodniami.\nBłędy są nie do uniknięcia. Tylko w ostatnich kilku kolejkach murowany kandydat do mistrzostwa Polski Lech skorzystał na kilku pomyłkach sędziowskich, po których - gdyby te dotyczyły Legii - zawrzałoby. W Meczu z Jagiellonią Kownacki strzelił bramkę na 1-0 z wyraźnego spalonego. Wczoraj z kolei sędzia nie uznał prawidłowej bramki Śląskowi, pokazując pozycję spaloną (której nie było). W spotkaniu Lecha z Koroną sędzia z kolei nie uznał prawidłowo zdobytej bramki przez napastnika gości Rafaela Porcellisa. W Łęcznej Lech wyrównał mecz w końcówce pierwszej połowy po rzucie rożnym, który nie powinien być przyznany, gdyż w akcji go poprzedzającej ich zawodnik znajdował się na spalonym. I to tylko kilka ostatnich kolejek. Czy to spisek? Czy ktoś w tych meczach ciągnął Lecha za uszy? Nie żartujmy sobie.\nSzkoda Jagiellonii? Szkoda, ale akurat nie po wczorajszym meczu, aczkolwiek rozumiem ich frustrację. Emocje dały znać o sobie, a kumulowały się przez wiele tygodni. Od dawna są rąbani przez sędziów na potęgę, którzy bardzo skrupulatnie rozsądzają każdą sporną sytuację w meczach z ich udziałem. Nie mam wątpliwości, że gdyby nie decyzje sędziów na przestrzeni całego sezonu, w Białymstoku mogliby już mrozić szampany na okazję zdobycia pierwszego mistrzostwa kraju. Spotkałem się z opinią, że Probierz za lata krytykowania, atakowania i obrażania (szczególnie sędziów technicznych) nagrabił sobie w w tym środowisku, a ono w taki sposób mu się odpłaca. Czy ma to sens? Pamiętam ostatni sezon Dalglisha w Liverpoolu, kiedy sędziowanie było fatalne. Kenny pojechał na skargę do szefa sędziów do Londynu, a po tej wizycie było jeszcze gorzej. Nie jest to wcale taka głupia teoria, jeśli prześledzić poziom nękania Jagiellonii przez sędziów w tym sezonie.\nRejestracja: 21 wrz 2011, o 00:00\nPost autor: jusup » 21 maja 2015, o 18:59\nBo z drugiej strony interpretacje FIFA do własnych przepisów na sezon 2014/15, obecne na tej samej stronie PZPN mówią zupełnie co innego\nZagranie piłki ręką ma miejsce w sytuacji, gdy zawodnik rozmyślnie dotyka piłkę dłonią lub ramieniem.\nPrzy ocenie zagrania piłki ręką sędzia musi wziąć pod uwagę:\n- czy ma miejsce ruch ręki do piłki (a nie piłki do ręki)\n- odległość przeciwnika od piłki (nieoczekiwana piłka),\n- ułożenie rąk, które samo w sobie niekoniecznie stanowi o przewinieniu,\n- czy dotknięcie piłki nastąpiło poprzez trzymany w ręce przedmiot (element stroju, ochraniacz itp.),\n- czy piłka została trafiona przedmiotem rzuconym w jej kierunku (but, ochraniacz itp.).\nhttps://www.pzpn.pl/public/system/files ... 4-2015.pdf\nCzyli w tym dokumencie jest jednoznacznie stwierdzone, że samo ułożenie rąk nie stanowi o przewinieniu (a jest jedynie dodatkowym elementem wymaganym przy decyzji o odgwizdaniu ręki) - musi być stwierdzony świadomy ruch ręki w kierunki piłki w celu zagrania jej ręką\nPost autor: Syd » 21 maja 2015, o 19:44\njusup pisze: Bardzo ciekawe.\nSpodziewałem się tego argumentu.\nKolegium Sędziów PZPN funkcjonuje według własnych wytycznych, zatwierdzanych przez International Board, o którym bardzo często wspomina pan Sławek w Lidze+Extra. To nie pierwsza sytuacja, kiedy w wytycznych Kolegium Sędziów widnieją inne zapisy, niż publikacjach fifowskich. Są to drobnostki, dotyczące np. interpretacji poszczególnych sytuacji, jak w przytoczonym przeze mnie dokumencie Kolegium Sędziów. I nie pierwszy raz są z tego powodu niejasności. Jedną z takich różnic pomiędzy przepisami znanymi nam z rozgrywek europejskich a Ekstraklasą jest np. bezwzględne przerywanie gry w trakcie akcji, kiedy upłynie wyznaczony czas. Jeśli oglądasz mecze Ekstraklasy, pewnie widziałeś wielokrotnie, jak sędzia przerywa akcję drużyny atakującej pod polem karnym rywala. W ten sposób zakończyła się wczoraj I połowa meczu Legii z Jagiellonią. To jedna z najbardziej widocznych i irytujących różnic. Tak sobie to wymyślił Przesmycki.\nE: dorzucę jeszcze jeden przykład zagrania ręką w polu karnym, interpretowany zgodnie z wytycznymi Kolegium Sędziów PZPN. Mecz Lechia - Wisła z maja 2014 roku i sędzia Szymon Marciniak (sędzia międzynarodowy). Sytuacja z 1:55 i 2:47 (bo i dwa karne za zagranie ręką). https://www.youtube.com/watch?v=ghJlav5W3Qs\nMiędzy innymi dlatego wrzuciłem do swojego postu sytuację sprzed roku z udziałem zawodnika Legii. Dostrzegam w tych zdarzeniach wiele podobieństw, powtarza się również argumentacja (tylko dziś w inną stronę niż wtedy). Większość kibiców, która wtedy twierdziła, iż karny został podyktowany niesłusznie, powoływała się na fifowskie przepisy gry w piłkę nożną, że przecież tam jest tak, a nie inaczej, a sędzia i tak pokazał na rzut karny. Przesmycki z kolei interpretując tę sytuację powoływał się na wytyczne swojego Kolegium Sędziów, wedle których pracują sędziowie w Polsce, co zostało potwierdzone odpowiedzią, którą Boniek otrzymał wtedy z UEFA, wrzuciłem nawet odpowiedni link.\nWróć do „Ekstraklasa”


Browar WENA - Zapiski piwowarów domowych - Piwo.org\nJanuary 7, 2010 in Zapiski piwowarów domowych\nWłaśnie piszę post nr 1500. Informuję wszystkich i każdego z osobna, że Browar JK od dnia jutrzejszego nazywa się Browar WENA. W dniu jutrzejszym przypada 4 rocznica mojego pierwszego warzenia. Niestety był to tylko brewkit, ale od tego się zaczęło.\nEdited January 7, 2010 by wena\nwena 18 posts\nzgoda 3 posts\nGratuluję 1500 postu.\nGratuluję czwartej rocznicy.\nGratuluję opisu swoich pociech, które ujrzą światło dzienne.\nMam nadzieję, że w tym wątku zaczniesz opisywać swoje warki\nTej uwagi najbardziej się bałem. Będę się starał, ale mam za mało czasu.\nJa gratuluję przede wszystkim tego, że warząc 2 lata krócej masz ponad 2 razy więcej warek na koncie, o sukcesach nie wspominając.\nNapiszę jeszcze taką, może śmieszną, konstatację - jak odbierałeś Grand Championa, jak piłem BKD, jak słuchałem wywiadu u Weissa, to strasznie się cieszyłem, że Janek Krysiak naszym przyjacielem jest! *\n*i tu powinna być taka buźka, że się łezka w oku kręci\nWena, gratuluję, życzę dalszych sukcesów i zadowolenia ze swego hobby. No i oczywiście życzę Ci więcej czasu, byś mógł opisywać swoje dokonania .\nTomek rozpieszczasz mnie. Piję Twoje zdrowie piwem IPA, które się nagazowało dopiero po ok 6 miesiącach. czekałem na nie długo, ale się opłaciło. Cierpliwość jest cnotą.\nPod ten nowystary acz zasłużony browar :)\nDomowy Browar WENA ma już swoje miejsce w historii polskiego piwowarstwa.\nŻyczę następnych zasłużonych sukcesów !\nI dobrej zabawy :)s\nNo to na czwartą rocznice musi być wierszyk.\nCztery lata już minęły,\nUsta piwek pochłonęły.\nTysiąc pięćset postów było,\nByle by się nie skończyło.\nZmienił Janek ,nazwę zmienił,\nale Sam się nie odmienił.\nPiwo warzy , nic nie zdradził,\nznów na podium będzie wchodził.\nDzięki niemu wiele ?gości?\nprzez tygodnie tylko pości.\nBy zakupić chmiele,słody,\nI po wrzucać to do wody.\nWarz więc Wena ku radości,\nPisz, zachęcaj dla potomności.\nMy cię Janku podziwiamy,\nI wiedz ze zawsze cię wspieramy.\nEdited January 9, 2010 by zibi\nPierwszy raz w moim długim życiu ktoś napisał wiersz na mój temat. Dziękuję ZIBI jestem mile zaskoczony. Będę się dalej starał ku chwale piwowarstwa domowego.\nTo wreszcie wypada się pochwalić nowym barem. Był gotowy i użytkowany jest intensywnie od dnia dziecka. Oto mój bar\nEdited July 19, 2010 by wena\nŁadny i praktyczny mebelek. .\nŁadne cacko. A stanie piwa w temp. pokojowej nie szkodzi mu?\nJak na razie to nie zaszkodziło.\nI owszem ładny mebelek, ale chyba bardziej cieszy jego zawartość\nA Browamator zdążył Ci już butlę dosłać?\nNo niestety musiałem butlę kupić, aby uruchomić bar. Ale bycie piwowarem uczy cierpliwości więc może na tą obiecaną butlę do kompletu jeszcze kiedyś się doczekam. W końcu słowo PREZESA droższe pieniędzy.\nNo niestety musiałem butlę kupić' date=' aby uruchomić bar. Ale bycie piwowarem uczy cierpliwości więc może na tą obiecaną butlę do kompletu jeszcze kiedyś się doczekam. W końcu słowo PREZESA droższe pieniędzy.[/quote']\nSpoko, przecież dopiero rok minął\nNo wena imponujący mebelek ,spieszę pokazać go żonce w listopadzie mam urodziny\nHehe, zibi, moja jak to zobaczyła to aż się ucieszyła: "to co, zbudujemy sobie domek, prawda? bo przecież w naszym mieszkaniu się nie zmieści...".\nniezłe cacko ale najbardziej podoba mi się schładzarka ......pozdr\nBar był robiony pod meble kuchenne. Na codzień stoi w kuchni więc musiał sie upodobnić.\nA dyplom Grand Championa już masz na ścianie?\nW zeszłym roku chyba nie był przewidziany dyplom GC bo nie dostałem, ale mam nadzieję, żę dostanę go razem z butlą. Cierpliwość jest cnotą.


Tom Dumolin nieoczekiwanie zawiesił kolarską karierę - Dziennik.pl\n23 stycznia 2021, 15:00 Ten tekst przeczytasz w mniej niż minutę\nTom Dumolin / fot. Shutterstock\nTom Dumoulin, jedyny holenderski kolarz, który wygrał Giro d'Italia, nieoczekiwanie zawiesił karierę. "Potrzebuję przerwy" - ogłosił w nagraniu wideo, opublikowanym w sobotę przez jego ekipę Jumbo-Visma.\n"Tom Dumoulin opuścił obóz treningowy zespołu Jumbo-Visma, aby zastanowić się w domu nad swoją kolarską przyszłością. Holender na razie nie będzie uczestniczyć w wyścigach" - poinformowała jego grupa.\nInny komunikat przekazała dwa dni wcześniej, przedstawiając plan startów zawodnika i zapewniając, że "entuzjastycznie" podchodzi on do wiosennych klasyków we Flandrii.\n30-letni Dumoulin zwyciężył w Giro d'Italia w 2017 roku, a w następnym zajął drugie miejsce w Tour de France. W ubiegłorocznej "Wielkiej Pętli" pomagał Słoweńcowi Primozowi Roglicowi, który stracił żółtą koszulkę lidera na dzień przed zakończeniem wyścigu w Paryżu.\nHolender ma na koncie również wygrane etapy we wszystkich wielkich tourach, a także tytuł mistrza świata w jeździe indywidualnej na czas w Bergen (2017).\nTom Dumolin kolarstwo


Gerda Montaż Ursynów - Katalog stron internetowych\nagencja kreatywna, czyszczenie elewacji, detektyw, makijażystka, pralnia, przeprowadzki, psychoterapia, transport osób, upadłość, zakład pogrzebowy\nOgólnie rzecz ujmując coraz większa ilość osób kupuje nowe drzwi gerda z montażem warszawa ursynów zewnętrzne albo wewnętrzne. Macie identyczne plany, aczkolwiek nie wiecie, jakie konkretnie elementy wybrać do swojej nieruchomości? Serdecznie zachęcamy do skorzystania z przygotowanej przez nas oferty, która jest bardzo uniwersalna. U nas możecie zdecydować się na różnego rodzaju drzwi wewnętrzne ursynów. Pomagamy wybrać zdecydowanie najlepsze z najlepszych opcje, a też zapewniamy szybki , a dodatkowo fachowy montaż na terenie wskazanej przez Was nieruchomości.\nOcena: 5.5/10 (88 głosy/ów)


50 kształtów powołania | Niedziela.pl\nMam przed oczyma pewien obrazek. To ogromna biała chmura, a na jej miękkim grzbiecie siedzą malutkie dzieci. Każde z nich na swoich ramionach dźwiga plecak. Czekają na swoją kolej, by rodzice przywołali je do życia na ziemi. To małe istotki, więc każde z nich zostało obdarowane prezentem.\nBo we wnętrzu każdego plecaka kryje się specjalnie przez Pana Boga przygotowane powołanie.\nTaka historia została mi opowiedziana, kiedy jeszcze sama nie potrafiłam czytać, sznurować butów i mama czesała mnie w dwa kucyki. Teraz, kiedy czytam na potęgę, buty kupuję sama i włosy żyją jak chcą, wymyślam dalszy ciąg.\nJedne z dzieci od razu po przybyciu na ziemię, z ogromną ciekawością, otwierają cały plecak i nie zastanawiając się ani chwili, korzystają z jego zawartości. Inne, równie zainteresowane, po otwarciu cieszą się tylko przez pewien czas. Niektóre z nich za bardzo pociąga świat i plecak schodzi na drugi plan, o ile w ogóle jest inny plan, poza tym pierwszym. I w tym wszystkim siebie widzę jako to dziecko, które jest bardzo ciekawe tego, co kryje plecak, ale przez bardzo długi czas otwiera po jednej małej jego kieszonce.\nJakie jest moje powołanie? Oczywiście, że odpowiedź brzmi – nie wiem. Wiem natomiast, że w jednej kieszeni mojego plecaka znalazłam talent, chyba najlepszy ze wszystkich.\nMoje powołanie przyjmuje przeróżne kształty. Ma ich co najmniej 50. To suma wszystkich znaków interpunkcyjnych i liter w polskim alfabecie.\nPiszę. Układam słowa, bo lubię, gdy do siebie pasują. Spisuję myśli, bo zdarza się, że w głowie już się nie mieszczą. Opisuję to, co się wydarzyło, żeby udowodnić sobie, że coś naprawdę miało miejsce. Fikcja literacka to coś, co pomaga mi zasnąć w nocy. Słowa w ogóle zwracają moją uwagę na świat.\nChciałabym być pisarką. Tylko zbyt pomału ten plecak otwieram. Bo chyba trochę się boję, co w nim znajdę albo co z niego wyskoczy. I że to coś będzie miało inny kształt niż te moje litery, z którymi tak dobrze mi w życiu.\nI nie wiem, czy to już powołanie. Czy może przygotowanie do powołania. Może muszę jeszcze poczekać, żeby nie pisać, by coś powiedzieć, a raczej pisać, bo mam coś do powiedzenia...


- „Morze – organ Ligi Morskiej i Rzecznej” 1924\n- „Morze – organ Ligi Morskiej i Kolonjalnej” 1931\n- „Morze” 1935\n- „Morze i Kolonie” 1939\nMagazyn "Morze" - 1 wydanie, 1924r.\nMagazyn "Morze" 1927r.\nMagazyn "Morze" 1930r.\nMagazyn "Morze", grudzień 1931r.\nMagazyn "Morze" , październik 1932r.\nMagazyn "Morze", 1934r.\nMagazyn "Morze", 1935r.\nMagazyn "Morze", 1936r.\nMagazyn "Morze", wrzesień 1937r.\nMagazyn "Morze", lipiec 1938r.\nMagazyn "Morze", marzec 1939r.\n5 Komitet Redakcyjny stanowili komandorzy: Hugo Pistel i Czesław Petelenz, będący naczelnymi kierownikami, a ponadto: Antoni Aleksandrowicz - sporty wodne, Piotr Bomas - sprawy portowe, Rafał Czeczott i Władysław Filanowicz - marynarka wojenna, Radosław Krajewski - rybactwo, Stanisław Kruszyński - dział oficjalny Ligi Morskiej i Rzecznej, Feliks Rostkowski - marynarka handlowa, Aleksander Rylke - drogi wodne śródlądowe i technika morska.


Opublikowane 28 lipca 2020 28 lipca 2020 przez Jolanta Starys\nSoki, dżemy, galaretki, konfitury przyrządzone na gorąco, oto prawdziwy smak lata zamknięty w słoiku. Soki ze świeżych owoców wykonanych własnoręcznie sprawiają nam wiele przyjemnosci i smakują niewymownie doskonale. W zimowe, ponure dni przywołują zapach owocowych sadów. Proste, babcine przepisy na domowe przetwory zawsze się sprawdzają i najlepiej smakują. Sok wisniowy zamknięty w słoiczku, to prawdziwy, … Czytaj Dalej Sok wiśniowy →\nOtagowane cukier, przepis, przetwory, sok, wisnieDodaj komentarz\nOpublikowane 8 lutego 2019 8 lutego 2019 przez Jolanta Starys\nTen przepyszny deser przygotowałam z myslą o Walentynkach, bo któż się nie skusi na wyborny deser z delikatnym waniliowym serem i mnóstwem pysznych wisni w syropie z dodatkiem mocnej breandy. Jesli taki deser zaserwujesz kochanej Walentynce, to na pewno będzie zachwycona i oczarowana smakiem tego niepowtarzalnego sernika. Polecam szczerze ! Składniki na ciasto: 180 g … Czytaj Dalej Sernik wiśniowy →\nOtagowane przepis, ser, walentynki, wisnie7 Komentarzy\nOpublikowane 4 lutego 2017 5 lutego 2017 przez Jolanta Starys\nPrawdziwa uczta dla oczu i podniebienia. Klasyka kuchni amerykańskiej w innowacyjnym wydaniu. Brownie czekoladowe z pysznymi wiśniami i delikatnymi wiórkami kokosowymi. Przepyszne ciasto, doskonałe na deser do kawy. Składniki: 200 g czekolady gorzkiej powyżej 75% 65 g masła 400 g wisni z kompotu lub swieżych 60 g białego cukru 40 g brązowego cukru 2 jaja 1 … Czytaj Dalej Brownie z wisniami i kokosem →\nOtagowane czekolada, przepis, wiórki kokosowe, wisnie4 Komentarze


Prof. Gut: Co z tego, że rząd zaostrzyłby prawo, skoro nikt go nie przestrzega - Dziennik.pl\n11 marca 2021, 11:45 Ten tekst przeczytasz w 1 minutę\nNie wiem, czym skończy się ta fala zakażeń i pewnie nikt tego nie wie - powiedział PAP w czwartek wirusolog prof. Włodzimierz Gut. Dodał, że prognozowanie stało się niezwykle trudne z uwagi na zachowania społeczne. W jego ocenie nawet najtwardsze prawo nie pomoże, gdy nikt go nie przestrzega.\nMinisterstwo Zdrowia poinformowało w czwartek o 21 045 nowych zakażeniach koronawirusem. 375 chorych zmarło.\n- Niestety, epidemia rośnie nam o ładny procent dzień do dnia oraz tydzień do tygodnia. Wczoraj był nieco mniejszy wynik, niż można było się spodziewać, więc dziś znów jest większy. Czym to się skończy? Tego prawdopodobnie nie wie nikt. Prognozowanie w warunkach społecznej niechęci do obostrzeń jest bardzo trudne. Co z tego, że teraz rząd zaostrzyłby prawo, jak nawet te lżejsze zalecenia nie są przestrzegane - podkreślił Gut.\n- Tam było więcej osób z Mazowsza niż górali. Teraz wirus jest przez nich przenoszony na rodziny, znajomych. To naturalne zjawisko. Niestety ignorując większość zaleceń fachowców, Polacy powinni się spodziewać, że tak właśnie będzie - ocenił Gut.\n"Magiczna sztuczka" ze szczepionkami?\n- Dlatego robi się sztuczkę magiczną i rozciąga się dwie dawki szczepienia w czasie. To pozwoli zabezpieczyć nieco więcej osób i ochroni służbę zdrowia w pewnej mierze przed napływem chorych do szpitali - wskazał ekspert.\nszczepionka na koronawirusa szczepionka na Covid-19 zakażenia szczepienia pandemia epidemia COVID-19 koronawirus prawo przepisy obostrzenia restrykcje Włodzimierz Gut lockdown\nWeźcie już tego załganego leśnego dziadka. I zacznijmy wreszcie żyć normalnie. Jaki to był przepiękny dzień jak te głupie media nie nadawały. Żądamy tylko rozliczeń rządu, tzw doradców i medyków za 70tys Bogu Ducha winnych ludzi którzy zmarli przez ich zbrodnicze działania.\nBo trzeba to przechorować i tyle - przyroda i ewolucja.\nDzięki tej całej walce z epidemią mamy coraz więcej coraz poważniejszych mutacji. Już podaje się oficjalnie do wiadomości, że "wariant brytyjski" jest dziełem człowieka - przypadkowym. Przetoczono jednemu z pacjentów osocze od 5 innych i w taki sposób właśnie stworzono nową mutację. Gdyby ludzi się leczyło, a nie szczepiło to nic by takiego się nie działo. Ot kolejna grypa i tyle. Kilka milionów Polaków już miało z tym styczność i ma najprawdopodobniej przeciwciała. Tymczasem przez te chore działania jest coraz gorzej. Niedługo okaże się, że walka z chorobą zabiła wielokrotnie więcej ludzi niż ona sama.\nTakiego gluta mam głęboko w nosie Dobrze by wiedzieć za jaka kasę plecie te bzdury kiedy uczciwym ludziom zabrania się normalnie pracować i zyc


Pisarz przemówień - PINEZKA\nydorius 1 listopada 2004 Pisarz przemówień2019-03-09T20:02:01+01:00 Opowiadania\nZostałem pisarzem przemówień przez zupełny przypadek. W czasach, gdy młody cesarz wstępował na tron pod czujnym okiem doradców, stary kancelista doszczętnie stracił wzrok.\nPotrzebował pomocnika do pisania rozmaitych dokumentów (nikt, rzecz jasna nie śmiałby go zwolnić. Młody cesarz był już czwartym z kolei, któremu mistrz mój służył. Był na dworze dłużej niż ktokolwiek inny. Po wtóre zaś, nawet ślepy jak kret i głuchy jak pień, pozostał najlepszym pisarzem przemówień, jaki kiedykolwiek chodził po ziemi cesarstwa).\nGdy cesarz musiał uzasadnić polityczny wyrok, podnieść podatki, czy ukarać krnąbrną prowincję, posyłał po mojego mistrza. Rozmawiali zawsze krótko i bez świadków. A potem mistrz pisał przemówienie. Po jego wygłoszeniu, poddani uznawali, że sama bogini sprawiedliwości wydała wyrok albo też przysyłali dobrowolnie datki, by umocnić państwo.\nTak więc, zostałem zastępcą, a w zasadzie oczami największego szafarza słowa – nie boję się tego napisać – jaki kiedykolwiek istniał. Miałem nadzieję wiele się od niego nauczyć. Niestety, miało to pozostać tylko nadzieją. Niedługo bowiem po moim przyjściu mistrz zmarł. Zostawił mi kancelarię z jej wszystkimi, niedostępnymi dla mnie, tajemnicami. Dziś myślę, że nadal nie odkryłem wszystkich jej (i jego zarazem) sekretów.\nWkrótce potem, po śmierci mistrza (pochowanego zresztą bez żadnych specjalnych honorów, jak zwykłego urzędnika. Niewiele osób go odprowadziło w ostatnią drogę i myślę, że nikt – nie wyłączając mnie – nie przejął się tak naprawdę jego śmiercią) cesarz wezwał mnie przed swoje oblicze. Myślę, że nigdy nie zapomnę tego dnia, gdy ujrzałem go pierwszy raz w całym jego cesarskim majestacie. Nie byliśmy sami, za tronem stało dwóch doradców.\nAudiencja trwała bardzo krótko. Cesarz, który był dokładnie w moim wieku – powiedział, że chciałby otrzymać ode mnie, kancelisty, przemówienie godne największego z żyjących władców największego z istniejących imperiów. Powiedział, że czas absolutnie nie gra roli, że będę miał go tyle, ile tylko będę potrzebował. Podziękowałem za tę łaskę, zaś cesarz skinął swoja piękną dłonią, co oznaczało, że audiencja jest skończona.\nJakże żałowałem wtedy, że nie ma przy mnie mistrza, by dać mi mógł drobną radę, choć cień wskazówki, skąd mam czerpać inspirację! Jakże boleśnie odczułem wówczas jego brak.\nSiedziałem dniami i nocami, wpatrując się w każde słowo, i wiedziałem, że każde słowo przemówienia musi mieć swoje dostojeństwo, musi mieć swoją moc. Nie zliczę tych dni zmieniających się w wieczory, tych nocy nieprzespanych, tych pustych poranków, w które ślęczałem nad jednym tylko słowem, nad jednym tylko połączeniem, nad znakiem interpunkcyjnym, który nie chciał poddać się mej woli. Wreszcie udawało mi się połączyć dwa słowa, które do siebie pasowały, które były godne największego władcy największego imperium.\nWiem za to, że co jakiś czas przychodził do mnie cesarski sługa z tym samym zawsze pytaniem. A ja, nawet nie podnosząc wzroku znad zapisanych kart, dawałem znak ręką: jeszcze nie. I cesarski sługa znikał niczym duch lub mara, niepotrzebnie mącąca tylko mój wewnętrzny spokój, oddalająca samym swym przybyciem w nieskończoność kolejne jedyne i właściwe połączenie słów, nad którym pracowałem.\nPrzemówienie żyło własnym życiem. Widziałem, jak się zmieniało, jak doskonaliło pod moim czujnym okiem, być może samo jeszcze nieświadome tego, że nie jest w żadnym słowie dziełem przypadku, uporządkowane specjalnie dla największego z władców…\nW końcu, pewnego dnia, postawiłem ostatnią kropką na końcu ostatniego zdania i wiedziałem, że oto przemówienie, które wygłosi cesarz jest skończone.\nI kiedy stawiałem ostatnią kropkę na końcu ostatniego zdania, drzwi się otworzyły i wszedł cesarski sługa. A ja oderwałem wreszcie wzrok od zapisanych kart i mogłem mu powiedzieć, by przekazał cesarzowi: „tak, skończyłem”. Ale sługa, który wszedł, powiedział tylko, że cesarz nie żyje, a ja patrząc na niego powiedziałem tylko: „tak, skończyłem”.\nKiedy wyszedł, spojrzałem na rękopis i wiedziałem, co muszę zrobić. To było przemówienie dla największego z żyjących władców. Jedyny, który mógł je odczytać zmarł tego ranka.\nZebrałem wszystkie karty razem i zaniosłem do kominka. Zajęły się jasnym, białym płomieniem, równie doskonałym jak ono samo. Oderwawszy wzrok od ognia, spojrzałem w lustro wiszące w rogu i zrozumiałem, jak wiele czasu, jak strasznie dużo czasu upłynęło.\nWróciłem do stołu i napisałem tren ku pamięci zmarłego cesarza. Myślę, że najlepszy z kiedykolwiek napisanych trenów. Gdy nadworny poeta odczytał go nad grobem, kilku osobom ze wzruszenia pękły serca, a potem, długo potem, znajdowano samobójców z moim trenem ku czci cesarza na zakrwawionych piersiach.\nA ja stałem w oknie przypatrując się jednemu z ostatnich świtów mojego życia wiedząc, że nie napisałem nic godnego zapamiętania.\nJ.L.Borgesowi, który zmarł szukając słowa.\nFikcje, opowiadanie, pisarz, ydorius\nMielony w roli pierwszoplanowej\nZałożę się, że większość z nas na myśl o mamusinym chrupiącym kotlecie mielonym z buraczkami i ziemniakami zaczyna intensywnie myśleć…\nTeza, że półkule mózgu, choć anatomicznie bardzo podobne, mają różną specjalizację funkcjonalną (szczególnie w zakresie tworzenia i rozumienia języka) jest…


Wpisy roku 2020 w problematyce Kawa - http://kawa.metpol.radom.pl/\nWpisy roku 2020 w problematyce Kawa\ndystrybutor kawy Niektórzy wlewają w siebie hektolitry brązowegoBardzo duża ilość osób rozpoczyna swój dzień od filiżanki gorącej, smacznej kawy. Taki rytuał pomaga dobrze rozpocząć ciężki poranek jesiennego dnia. Niektórzy wręcz twierdzą, że nie potrafią funkcjonow dowiedz się więcej tutaj\nkawy włoskie Ochroni ona nasze serce i ochroniKażdy z nas gdzieś z tyłu głowy ma takie przekonanie, że kawa jest szkodliwa. Mówiono nam o tym latami. Dawniej w artykułach dotyczących tematyki zdrowego żywienia niemalże zawsze pojawiała się przynajmniej niewiel pełen poradnik\nnajlepsza włoska kawa ziarnista Sami w warunkach domowych też możemyKażdy z nas gdzieś z tyłu głowy ma takie przekonanie, że kawa jest szkodliwa. Mówiono nam o tym latami. Dawniej w artykułach dotyczących tematyki zdrowego żywienia niemalże zawsze pojawiała si czytaj tu\nkawy włoskie Jak wybrać ekspres do kawy?Ekspresy do kawy powoli zyskują już miano podstawowych elementów wyposażenia kuchni. Dawniej uchodziły raczej za produkty luksusowe, dziś natomiast są już łatwo dostępne. Jeżeli sam zastanawiasz się nad zakupem jednego z wszystko tutaj\nnaprawa ekspresów do kawy wrocław Wysłanie zgłoszenia naprawczego do serwisuSerwis ekspresów do kawy oferuje usługi naprawcze wszelkiego rodzaju uszkodzeń i usterek różnych modeli ekspresów ciśnieniowych. Skorzystanie z usług świadczonych przez tego rodzaju sprawdź tutaj\nnajlepsza włoska kawa ziarnista Wykorzystanie syropów do kawySyropy do kawy są jednym z wielu dodatków, które urozmaicą smak przyrządzanego napoju. Najczęściej są używane w kawiarniach oraz innych lokalach serwujących kawę smakową, można jednak ich używać takż czytaj dalej\nwłoska kawa Zalety kawy ziarnistejKawa ziarnista jest niewątpliwie bardziej ceniona przez konsumentów, głównie dlatego, że cały aromat i smak jest zamknięty w ziarnach, więc napój przyrządzony ze świeżo zmielonej kawy jest bogatszy w smaku. Do niedawna ziarnis zobaczysz tutaj\nnaprawa ekspresów do kawy Miejmy więc tego wszystkiego świadomość.Naprawa ekspresów do kawy oraz serwis ekspresów ciśnieniowych to propozycje, które z całą pewnością zainteresują określone grono klientów. To jak najbardziej uzasadnione, ponieważ wielu z nas sprawdź\nkursy dla baristów poznań Włoska kawaMożna stwierdzić, bez cienia wątpliwości, że krajem kawy w Europie są Włochy. Picie kawy jest tam swoistym rytuałem i istotną częścią kultury włoskiej. Któż z nas nie zna nazw, takich jak espresso, spójrz na to\nserwis ekspresów ciśnieniowych Naprawy ekspresówSerwis ekspresów ciśnieniowych czy też naprawa ekspresów do kawy to jak najbardziej trafione usługi. Dlaczego? To oczywiste, ponieważ gros osób na co dzień używa ekspresów do kawy, a te urządzenia, nawet z naj odkryj więcej tu\nwłoska kawa sklep internetowy Przy zakupie kawy powinniśmy zwrócić uwagęParzona kawa o poranku to prawdziwy rarytas. Deser dla podniebienia. Chwila zapomnienia, relaksu. Czas tylko dla nas... Obecnie na sklepowych półkach można znaleźć kawy rozpuszczalne or sprawdź\nkursy dla baristów poznań No cóż czasy się zmieniły aOferty w rodzaju: sprzedaż kawy z całą pewnością nie pozostaną niezauważone. Dlaczego? To oczywiste, ponieważ nie brakuje u nas smakoszy kawy właśnie. I pomyśleć, że przed laty ten dowiedz się\nwłoska kawa do biura Kawa i ekspresyEkspresy do kawy to w obecnej dobie sprzęty, które pozostają praktycznie w powszechnym użyciu. Gros osób kupuje takie urządzenia, by w ten sposób móc cieszyć się dobrą kawą. Chociaż trzeba w tym miejscu wyraźnie podkr ciąg dalszy\nkawa do gastronomii Jedni wybiorą więc ekspres przelewowy aNa jakie ekspresy do kawy postawić, żeby być zadowolonym? Lepsze są przelewowe czy może raczej ciśnieniowe? No cóż, trudno jednoznacznie odpowiedzieć na to pytanie, bo przecież każdy z nas ma ja czytaj tu\nZobacz te 9 ciekawostek o tym jak kupić ziarnistą kawę w prosty sposóbWłoska kawaKilka słów o kawieKilka faktów o kawie i ekspresach do kawySerwis ekspresów do kawy. Prawie każdy ma jeden w domu.Jaka jest najlepsza kawa do ekspresuKiedy zepsuje się ekspres do kawyZrób to wreszcie! Zacznij kupić ziarnistą kawę już w 7 dni!Czy Wiesz Jak Zaparzyć Włoską Kawę W 10 Dni?7 Niepokojących Sygnałów, Które Nie Pozwalają Ci naprawić ekspres do kawyGdzie kupić ekspres do kawySerwisowanie ekspresów do kawWłoskie ziarna kawy - włoska kawaKto potrzebuje zostać baristą?Dystrybutor kawyProfesjonalny ekspres do kawy?Szukam informacji jak kupić ziarnistą kawę4 Wypowiedzi Ekspertów Na To Jak Parzyć Wyśmienitą KawęCzy w 2020 warto poświęcić czas aby kupić włoską kawę w sieciEkspresy do kawyRadzimy jak zaparzyć włoską kawę lepiejJak zrobić wyśmienitą kawęPrzeczytaj ten wpis a dowiesz się jak zaparzyć włoską kawęBarista - czyli człowiek od parzenia kawyO ekspresachEkspres do kawy. Czemu kawa z niego jest taka dobraKawa z WłochSerwisy agdBez kawy nie ma co. A co jak ekspres się zepsuje?Jaką kawę lubisz najbardziej


2020 Luty 11 »\nArchiwum dzienne: 11 lutego 2020\nSEROCK. Nowa nazwa mostu na Narwi w Wierzbicy\nW związku z 100. rocznicą Bitwy Warszawskiej 1920 r. władze Miasta i Gminy Serock zamierzają wystąpić do Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad o wyrażenie zgody na nadanie imienia mostowi na Narwi w Wierzbicy\nPrzegląd wydania nr. 7\nPodgląd stron wydania gazety nr 7\nNIEPORĘT. Włamał się do koparki i ukradł narzędzia\nPolicjanci z Nieporętu zatrzymali 20-letniego mieszkańca powiatu legionowskiego. Powodem zatrzymania było podejrzenie, że mężczyzna włamał się do koparki i ukradł z niej dwie skrzynki z narzędziami. Pokrzywdzony swoje straty oszacował na blisko 1100 zł. Teraz 20-latkowi grozi do 10 lat pozbawienia wolności\nJak lokalizować telefon i do czego może się nam to przydać?\nNowoczesne telefony komórkowe są dzisiaj niemal wszechobecne – posługują się nimi zarówno osoby młode i dzieci, jak i seniorzy. Smartfony zdominowały rynek i dziś stanowią ogromną i niezwykle ważną gałąź rynku telekomunikacyjnego. Najlepsze sprzęty nierzadko kosztują nawet kilka tysięcy złotych – logiczne więc, że noszone w kieszeniach czy torbach telefony stały się łakomym kąskiem chociażby\nNAJGORĘTSZA PARA OPERETKOWA PRZYJEŻDŻA DO LEGIONOWA!\nOPERETKOWA PETARDA PRZEBOJÓW odbywa się w całej Polsce oraz Europie. Za sprawą wspaniałych artystów przeniosą się Państwo do cudownego i wyjątkowego świata Operetki i Musicalu, pełnego miłości, czułości, wzruszeń, namiętności, gorących pocałunków… Usłyszycie Państwo najpiękniejsze i najznakomitsze melodie muzycznego króla walca Johanna Straussa jak również Emmericha Kalmana, Franza Lehara, Paula Abrahama. Zabrzmią duety wszech czasów:\nLEGIONOWSKI. Ostatnia szansa by zgłosić kandydata na Przyjaciela Niepełnosprawnych\nDo 15 lutego br. do Starostwa Powiatowego w Legionowie można zgłaszać kandydatury osób szczególnie zasłużonych dla niepełnosprawnych w powiecie legionowskim\nTo i Owo 7/2020


Żebyśmy nie wylecieli z zakrętu na zbity pysk...\n11-07-2018 23:47 | Autor: Maciej Petruczenko\nRozmawiamy z Andrzejem Celińskim z Ursynowa, kandydatem SLD na prezydenta Warszawy.\nPASSA: Startuje pan na prezydenta Warszawy, z jakimi nadziejami?\nANDRZEJ CELIŃSKI: Z nadziejami na przyzwoitą politykę, dla której słowa odpowiedzialność, przewidywalność, uczciwość i zdrowy rozsądek nie są ze słownika języków obcych. Warszawa jest miejscem wzorcotwórczym dla Polski. I tak jak Polska, również Warszawa jest na zakręcie, a chodzi o to, żeby z zakrętu nie wylecieć na zbity pysk.\nCo wobec tego można zdziałać z pozycji prezydenta Warszawy, żeby zapobiec nieszczęściu?\nPrzede wszystkim potrzebne są nowe impulsy w zarządzaniu miastem. Odnoszę to zarówno do spraw oczywistych, jak skuteczność, efektywność, terminowość, praworządność, sprawiedliwość, jak i do sprawy zasadniczej: demokratyzacji procesu podejmowania decyzji. I tu dodam, że trzeba przypominać i pamiętać, iż samorząd to ogół mieszkańców, a nie sam prezydent, burmistrz oraz taka czy inna rada. Otworzyć to wreszcie trzeba przed ludźmi. Miasto musi to zrobić przede wszystkim poprzez informacje, ale także poprzez dialog o przyszłości, o celach, szansach, jak również o ograniczeniach. Jesteśmy w otoczeniu zupełnie nowych technologii. Na razie głównie się ich boimy. I to jedyna rzecz, która w polityce dziś łączy starych i młodych. Tymczasem trzeba te technologie wykorzystywać. Prezydent miasta może dać więc narzędzia dla dialogu również w środowisku Internetu, ale do tego potrzebne jeszcze otwarte głowy, tak w samym ratuszu, jak i w całym mieście. Stąd priorytet dla kultury i edukacji. Miasto musi być wypełnione kulturą – tą wysoką, i tą uliczną. Dotychczas zaniedbywaliśmy tę sprawę. Stąd nasze kłopoty.\nA jeśli chodzi o obecne rozdrobnienie polityczne w mieście, to jak pan to ocenia, czy to przypadkiem nie wypaczy wyniku wyborów, nie tylko prezydenckich?\nMiasto to na pewno nie najlepsze środowisko dla partyjności, ale partyjność jest faktem. Równoważyć ją może po części otwarty dialog. Wyobrażam sobie forum dialogu, które tworzy miasto. Tworzy – bo reszta zależy od ludzi i tego, czym to forum wypełnią. Moim zdaniem zresztą, rozdrobnienie nie jest akurat problemem. Natomiast problemem może być przeniesienie na grunt miasta i na dodatek utrwalenie tragicznego podziału między dwiema prawicami: bardziej konserwatywną i bardziej liberalną. Przy czym słowo „konserwatywna” jest tu użyte z wielką delikatnością.\nObecny układ polityczny w Warszawie jest analogią do sytuacji w Sejmie, gdzie mamy absolutną dominację jednej partii. W obu wypadkach nie jest to w interesie ogółu…\nObowiązujące ustawodawstwo nie przeszkadza jednak odpowiedzialnej władzy miejskiej w stosowaniu twardych zasad oparcia pracy urzędu na specjalistycznie wykształconej służbie cywilnej. Tymczasem obecne upartyjnienie polityki miejskiej tworzy oczywistą patologię. Nie lubię składać obietnic, śmieszą mnie deklaracje jednego kandydata, że np. zbuduje dziesięć przedszkoli i jednocześnie drugiego, obiecującego pięćdziesiąt. Ja akurat mogą obiecać z całą odpowiedzialnością za słowo, że przy mojej prezydenturze nie będzie nomenklatury partyjnej w urzędzie. Ani starej, ani nowej. Tym bardziej w spółkach miejskich.\nWarszawa została wprawdzie ogromnie unowocześniona za pieniądze unijne, ale jej rozwój w ostatnim ćwierćwieczu cechuje kompletny chaos, wynikający przede wszystkim z braku lokalnych planów zagospodarowania przestrzennego…\nWarszawa jest pięknym miastem, beneficjentem swojej stołecznej pozycji i umiejętności pozyskiwania funduszy unijnych, a także elementarnego porządku w finansach. Mało kto z warszawiaków orientuje się, że rating Warszawy na rynkach finansowych jest podobny do ratingu Polski, czyli jak na miasto bardzo wysoki. Warszawa prawie w całości finansuje się z własnych przychodów oraz z minimalnie oprocentowanych kredytów, udzielanych przez instytucje europejskie. Niestety, te przyjazne okoliczności – zamiast ograniczać chaos urbanistyczny lub go w ogóle eliminować – tylko ten stan pogłębiają. Wymownym tego przykładem jest przecięcie nową zabudową naturalnych zielonych korytarzy napowietrzających miasto.\nKtoś na to pozwolił…\nNo właśnie. Ale też protest mieszkańców nie był dostatecznie silny i to tym bardziej sygnalizuje, że należy budować wspólnotę. Rolą władz miasta jest dawanie do tego odpowiednich impulsów, a przede wszystkim narzędzi. Technologie są tu wielką szansą. Zamiast się ich bać, należy je maksymalnie wykorzystywać. Także dla integracji wielotysięcznej rzeszy ludzi, którzy przyjeżdżają na stałe do naszego miasta już w wieku dorosłym. Oni też stanowią o bogactwie Warszawy, zwłaszcza jeśli płacą tutaj podatki. Należy zintensyfikować narzędzia zachęcające przyjezdnych do pełnego wtopienia się w to miasto, także swoją obywatelską odpowiedzialnością. Wyobrażam sobie na przykład rodzaj bonu, jaki mamy w paybacku, bonu wspólnotowego w naturalnym środowisku Internetu, gdzie jedni ludzie oddają innym ludziom cząstkę swego wolnego czasu, pozyskując za to dzięki odpowiedniej punktacji umiejętności lub możliwości tych drugich. Może to być skorelowane z Kartą Warszawiaka. Na razie to tylko marzenie, ale warto o tym marzyć.\nMoże to rzecz nie najważniejsza, ale zauważę, że umarł warszawski sport wyczynowy, co tym bardziej mogliśmy sobie uświadomić, żegnając na Powązkach największą sportsmenkę Polski, a tym bardziej Warszawy – Irenę Szewińską, która od pierwszego kroku w sporcie miała warunki do rozwijania talentu lekkoatletycznego. Dziś Warszawa – zamiast oferować nowe możliwości uprawiania sportu wyczynowo – zamyka obiekty nawet tej miary, co kompleks Gwardii. Sam Stadion Narodowy, mający błędne założenia ekonomiczne, niczego nie załatwia…\nJako nastolatek biegałem w Międzyszkolnym Klubie Sportowym Agrykola. Trenerami byli Tadeusz Paprocki i Roman Wszoła. Trenowałem za darmo, rodzice nie płacili ani złotówki.\nDziś, gdy rodzice posyłają swoją pociechę do szkółki piłkarskiej, muszą płacić 300 złotych miesięcznie. Jeżeli to byłby tenis, niemalże taką kwotę trzeba byłoby zapłacić dziennie...\nNo cóż, obecnie sport dzieci i młodzieży to w dużej mierze funkcja kasy rodziców. Całe szczęście, że przynajmniej talenty na wyczynową miarę nie są uzależnione od grubości portfela rodzicieli.\nCzy jest jakaś kwestia specjalna, na którą pan chciałby zwrócić uwagę?\nWprawdzie polityka ma w zasadzie tylko czas przyszły, ale jest coś, co muszę otwarcie powiedzieć. Otóż wielkim obowiązkiem miasta, wspólnoty jego mieszkańców i władz jest walka ze wszelkiego rodzaju wykluczeniami. A dzisiaj państwo wykluczyło właściwie ludzi, którzy mieli jakikolwiek związek ze służbami PRL, w tym nawet wybitnych sportowców, kiedyś członków klubów pionu gwardyjskiego po prostu. Wykluczenie nastąpiło za pomocą topornej ustawy, w której do jednego worka wrzucono zarówno oprawców, jak i zwyczajnych ludzi. Efektem działania tego skandalicznego aktu jest już 45 ofiar śmiertelnych. Jak widać, nie trzeba wcale stanu wojennego, wystarczą kamienne serca osób sprawujących władzę, by ludzie zaczęli umierać.