\tKanye West i Donald Trump biorą udział w chaosie w gabinecie owalnym - Styl\nAnia z zielonych szczytów oryginalna seria\nKanye West i Donald Trump biorą udział w chaosie w gabinecie owalnym\nWest i Trump, sfotografowani w Gabinecie Owalnym w Białym Domu 11 października 2018 r.Autor: Andrew Harrer/Bloomberg/Getty Images.\nKomik John Mulaney porównał prezydenturę Trumpa do koń wypuszczony do szpitala . W czwartek były dwa konie – a jeden był… Kanye West.\nRaper i projektant odwiedził Trumpa w Gabinecie Owalnym w czwartek, rzekomo, by być świadkiem podpisania ustawy o muzykach i usługach streamingowych ( Dziecięcy rock również tam był ), oraz, dla Kim Kardashian Zachód, porozmawiać z Trumpem o jego pomysłach, które krążą wokół śródmieścia Chicago. Rachunek został podpisany, ale to, co wydarzyło się później, było zasadniczo tym, co wydarzyło się za każdym razem, gdy West był przed mikrofonem na żywo w ciągu ostatniej dekady: mówił o wszystkim i niczym, tym razem przed tym, co może być najbardziej wdzięczne. publiczność, którą nawet spotkał.\nW 10-minutowym monologu transmitowanym na żywo w CNN i innych sieciach West ogłosił, że jego diagnoza dwubiegunowa z hospitalizacji w 2016 roku była nieprawidłowa i że w rzeczywistości jest po prostu pozbawiony snu. Pochwalił też Trumpa za to, że mu dał peleryna Supermana by czynić dobro, i powiedział, że Trump jest teraz w podróży swojego bohatera. I może nie spodziewał się, że będzie miał takiego szalonego sukinsyna jak Kanye West [wspierający go]. Wygląda na to, że West jest jedną z pierwszych osób, które powiedziały, że sukinsyn przed kamerami w Gabinecie Owalnym, zarobiły trochę pereł od niektórych z waszyngtońskiego korpusu prasowego.\nKiedy przemówienie się skończyło, Trump, być może po raz pierwszy oniemiał, powiedziany , powiem ci , co to było imponujące . . . To było coś. West odpowiedział: To było z duszy. Po prostu to przekazałem.\nWest odbył ostatnio swoją podróż po drogach non sequiturs, po raz pierwszy rozpoczynając przemowę na rzecz Trumpa pod koniec Sobotnia noc na żywo premiera sezonu dwa tygodnie temu, a następnie podzielił się swoimi przemyśleniami na temat wszystkiego, od nowego albumu do Colin Kaepernick na TMZ na żywo z Harveya Levina. S.N.L. członek obsady Kenan Thompson, kto odszedł, zanim West wszedł na scenę, powiedział Seth Meyers że wyglądało na to, że West przetrzymywał obsadę jako zakładnika.\nWest jest zagorzałym zwolennikiem Trumpa, odkąd… odwiedzone ówczesny prezydent-elekt w Trump Tower w grudniu 2016 roku. Od tego czasu zajmuje się ulubionym zajęciem Trumpa, tweetowaniem każdej myśli, która przychodzi mu do głowy (chociaż w zeszłym tygodniu nagle usunął konta w mediach społecznościowych), często chwaląc osobowość Trumpa i polityki i wybieranie podobnych wrogów. Po S.N.L. Oczywistym było, że Zachód był mocno na radarze Trumpa:\nJak wielu, nie oglądam Sobotnia noc na żywo (chociaż wcześniej go prowadziłem) – już nie jest zabawny, nie ma talentu ani uroku. To tylko polityczna reklama dla Demsów, on napisał . Mówi się, że Kanye West, który po występie założył kapelusz MAGA (pomimo odmowy), był świetny. Prowadzi szarżę!\nWszyscy w tym gabinecie owalnym są wystarczająco dorośli, by pamiętać, kiedy ulubiona gadająca głowa Trumpa Seanie Hannity, był apoplektyk o Lud wizyta w Białym Domu. Albo kiedy Fox News ogłoszony że grillowanie hip-hopowe Obamy nie stworzyło miejsc pracy. Różnica z Zachodem, który nie ma zawsze była republikańską cheerleaderką , jest to, że jest jednym z niewielu zwolenników człowieka, którego ulubioną walutą zawsze była celebryta. Choć można by nie oczekiwać, że jeden z czołowych narcyzów na świecie zabłyśnie innym takim ego, Trump najwyraźniej znalazł coś wygodnego na Zachodzie – a Zachód, na ile to możliwe, aby odgadnąć jego intencje, z radością podzieli się tym światłem reflektorów.\nWizyta Westa w Białym Domu była dokładnie tym, czego się spodziewano, odwracając uwagę od potencjalny kryzys dyplomatyczny z Arabią Saudyjską oraz trwająca dewastacja huraganu Michael na Florydzie, gdzie znajdowało się co najmniej jedno miasto podobno zrównane z ziemią godzin przed wyjazdem Westa do Waszyngtonu. I West, choć znany z tego, że obietnic, których nie może dotrzymać , wydawało się gwarantować, że nadal będzie komplementarną postacią dla Trumpa, a nie dla konkurencji.\nKiedy reporter zapytał Trumpa o możliwość kandydowania na prezydenta z Zachodu, odpowiedział, że równie dobrze może być.\nDopiero po 2024 roku dodał West.


Pasja, a zarabianie pieniędzy - Porady biznesowe\nPasja, a zarabianie pieniędzy\nPosted By: Cora 21 marca 2016\nZewsząd można usłyszeć pseudo motywujące hasła, że pasja jest połową drogi do sukcesu oraz że wystarczy robić to, co się w życiu lubi, by dojść do dużych pieniędzy. Coraz więcej młodych osób ucieka z pracy w korporacji, stawiając na rozwój własnego biznesu. Jest to oczywiście trend godny pochwały, ale trzeba sobie zadać pytanie – ile tych przedsięwzięć rzeczywiście wypali? Statystyki są nieubłagane i wskazują, że zdecydowana większość firm upada w krótkim czasie po założeniu.\nWynika to głównie z braku pomysłu na biznes. Ludziom wydaje się, że pasja i radość wystarczą do tego, by sprawnie prowadzić firmę. Może jednak okazać się, że to co cieszy właściciela, nie cieszy nikogo innego. Efektem takiej sytuacji będzie brak klientów i zarobków.\nNie można się oszukiwać, każda działalność biznesowa jest nastawiona na zarobek. Oczywiście, dookoła swojej pasji jest jak najbardziej możliwe zbudowanie prężnie działającego biznesu, jednak ludzie muszą chcieć z niego skorzystać.\nCzasem okazuje się, że do zarabiania na pasji niekoniecznie trzeba od razu inwestować we własny biznes. Są bowiem firmy, które dają pracownikom możliwość realizowania swoich pasji. W takiej sytuacji nie muszą się oni martwić o zdobywanie klientów, a mogą skupić się na tym, co lubią.\nBe the first to comment on "Pasja, a zarabianie pieniędzy"


Tenis Stołowy, PingPong - www.pingpong.com.pl | Jakub Dyjas już z licencją PZTS. Działdowo "na razie" bez kary\nStrona główna » Aktualności » Zawodnicy » Pozostałe » Jakub Dyjas już z licencją PZTS. Działdowo "na razie" bez kary...\nJakub Dyjas już z licencją PZTS. Działdowo "na razie" bez kary\nKategoria: Zawodnicy - Pozostałe / 09 Października 2021\nKilka godzin po opublikowaniu artykułu pt. "Jakub Dyjas bez licencji PZTS. Jego drużynie grozi degradacja z Superligi", w systemie ligowym Polskiego Związku Tenisa Stołowego pojawiła się licencje zawodnicza PZTS nr 10663, Jakuba Dyjasa z przynależnością klubową KS Dekorglass Działdowo.\nDrużynowy Mistrz Polski, po rozegraniu czterech ligowych meczów, dopełnił formalności i "uprawnił" Jakuba Dyjasa do gry w Superlidze mężczyzn.\nPrzypominam, że zgodnie z pkt. 16.2.1.11. regulaminu rozgrywek Polskiego Związku Tenisa Stołowego na sezon 2021/2022, "udział w meczu ligowym zawodniczki lub zawodnika nieuprawnionych do uczestnictwa w zawodach – weryfikacja wyniku meczu jako walkower dla drużyny przeciwnej oraz kara finansowa 1000 zł (EK, SM i 1L)".\nNie znamy jeszcze stanowiska PZTS. Według wczorajszych informacji, drużynowy mistrz Polski zostanie potraktowany ulgowo, w przeciwieństwie do innych klubów w przeszłości.\nczyli jak w UE jednym wolno więcej jak pozostałym. nowy stary prezes stoi na straży.\nTo jest skandal, że Działdowo jeszcze widnieje jako klub występujący w Superlidze!!! Wg regulaminu walkowery i automatyczny spadek. Nad czym Zarząd PZTS zastanawia się?! W lidze jak i w eliminacjach do ligi mistrzów w drużynie z Działdowa grał zawodnik bez przynależności klubowej. Co Szumacher chce nie respektować regulaminu i dlatego nie ma jeszcze jasnego stanowiska w tej sprawie?! Jednym słowem od początku kadencji nowego Zarządu już pokazują,że zasady i regulamin zapisany stosuje się wg uznania i sympatii.!!! Skandal!!!\nA co szef Superligi Leszczyński jeszcze nie zareagował?! W zarządzanej przez niego superlidze gra nieuprawniony zespół! Może ma gdzieś przestrzeganie regulaminu i nad to odstawia układy i układziki !!! To ma być profesjonalna Liga, ha ha\nDziałdowo pakuj się do pierwszej ligi.\nJak tego nie zrobią to proponuję innym drużynom np. z niższych lig pozgłaszać masę zawodników z Niemiec, Chin i innych nacji. Niech sobie pograją. Przecież i tak nic nie zrobią. Haha


Biotebal analiza serii i opinie Pana Tabletki - Pan Tabletka\n-„Ma Pan Biotebal? Jaka cena?”\n-„Czy jest Biotebal w promocji?!”\nPrzychodzą takie dni, że po skończonej pracy, za zamkniętymi drzwiami apteki chciałbym zostawić wszystko co z nią związane. Zresetować się, zająć myśli czymś innym. Niestety włączając radio w samochodzie, unoszący się w eterze farmaceutyczny blok reklamowy robi wszystko, by mi w tym przeszkodzić. Kiedy wreszcie trafiam do mojego wygodnego fotela, włączam pierwszy z brzegu kanał w telewizji i słyszę „Biotebal – zaufaj sile leku!”, nie pozostaje mi nic innego jak chwycić klawiaturę i nastukać kilka zdań.\nOd jakiegoś czasu farmaceuci obserwują w Polsce szalejącą epidemię wypadania włosów. Liczba zapytań o coś na wypadanie sprawia, że sam z zaniepokojeniem przeglądam w lustrze moją czuprynę. Nie wiem czy jest to pokłosie reklam w telewizji i w sieci, działanie w stylu biorę, bo wszyscy coś biorą czy rzeczywisty problem utraty włosów, ale Polacy masowo łykają tabletki na włosy!\nBiotebal marka parasolowa – lek + kosmetyki\nAle ja nie chcę żadnych, wie Pan suplementów! Poproszę o lek!\nJa, panie magistrze stosuję Biotebal, a wie Pan dlaczego?! Bo to lek! A nie suplement diety!\nZ całej serii Biotebal tylko tabletki z biotyną mają status leku, reszta – szampon, odżywka i serum do rzęs są zwykłymi kosmetykami. Preparaty te razem tworzą tzw. markę parasolową (ang. umbrella brand), Pan Tabletka opisał to dokładnie w tym wpisie: Farmaceuci ich nie znoszą, a pacjentów wprowadzają w błąd – o markach parasolowych.\nBiotebal – na wypadanie włosów czy na niedobór biotyny?\nAnalizując ulotkę Biotebalu w pierwszej chwili spotka Cię zdziwienie – we wskazaniach nie znajdziesz nic o wypadaniu włosów i wzmacnianiu cebulek włosowych. Dlaczego? Bo Biotebal to lek leczący niedobór biotyny, a to jednostka chorobowa znacznie bardziej pojemna, niż samo wypadanie włosów.\nCzy to oznacza, że Biotebal jest nieskuteczny? Czytałam same pozytywne opinie. Nie, choć wyniki badań w tej kwestii są niejednoznaczne. Zacznę od tego, że wypadanie włosów może mieć wiele przyczyn:\nstosowanie niektórych leków (fenytoina, karbamazepina, fenobarbital, prymidon);\nniedobory witaminowo-mineralne (np.: żelazo, kwas foliowy).\nPrzygotowując ten wpis analizowałem dla Ciebie literaturę na temat biotyny. Doszedłem do paradoksalnych wniosków:\ndo tej pory nie przeprowadzono żadnych badań klinicznych w celu zbadania skuteczności biotyny w leczeniu łysienia jakiegokolwiek rodzaju, ani żadnego badania oceniającego wpływ biotyny na jakość i kondycję włosa;\nzbadano za to poziom biotyny w surowicy kobiet skarżących się na wypadanie włosów. Okazało się, że u 38% poziom biotyny był rzeczywiście niski, u części zdiagnozowano tzw. łysienie telogenowe, a u jeszcze innych łojotokowe zapalenie skóry;\nwnioski znajdziesz poniżej 🙂\nBiotebal- analiza serii\nZaleca się stosować dorośli 1 tabletkę dziennie;\nZwykle 5 mg na dobę;\nNie ma doniesień o przypadkach przedawkowania biotyny u ludzi;\nHormony steroidowe mogą przyspieszać proces rozpadu biotyny w tkankach. Substancja o nazwie awidyna – znajdująca się w surowym białku jaj również inaktywuje biotynę.\nbiotyna – 5 mg (5000 µg) – u osób skarżących się na wypadanie rzeczywiście stwierdzano niedobór biotyny, jednak żadne badanie nie potwierdziło skuteczności biotyny w hamowaniu łysienia i poprawianiu kondycji włosa. 5000 µg to dawka uderzeniowa, ponieważ szacunkowe dzienne zapotrzebowanie u dorosłego człowieka waha się od 50-200 µg na dobę.\nsorbitol (E420), magnezu stearynian, krzemionka koloidalna – plus za minimalną ilość substancji pomocniczych i małą tabletkę\nBiotebal tabletki – wnioski i opinia Pana Tabletki\nBiotebal to lek, a nie suplement diety! – stosując leki dostajesz w cenie najwyższą jakość- to prawda i warto na to zwrócić uwagę. Ale jakość to nie wszystko – kluczowy jest właściwy dobór substancji czynnych do schorzenia.\nJeśli cierpisz na niedobór biotyny (który da się zdiagnozować w zasadzie tylko obserwując objawy i analizując dietę), przyjmujesz leki, które mogą prowadzić do tego niedoboru, jesz duże ilości surowych jaj i obserwujesz, że stan twojej skóry, włosów i paznokci pozostawia wiele do życzenia – stosowanie biotyny może być zasadne. Ale obserwuj się (i odrosty). Jeśli po 1-2 miesiacach kuracji nie zobaczysz żadnych efektów, to szukaj dalej. Jeśli obserwujesz inne objawy towarzyszące wypadaniu, a samo wypadanie trwa już od pewnego czasu, nie zwlekaj – pędź do dermatologa albo endokrynologa. Jeśli przyczyną Twoich problemów z włosami/paznokciami nie jest niedobór biotyny, to Biotebal nie pomoże. Jeśli natomiast faktycznie masz niedobór tej witaminy, kuracja Biotebalem może przynieść efekty. Wtedy warto zastanowić się jak zmodyfikować swoją dietę, żeby dostarczać tę witaminę razem z jedzeniem i nie musieć łykać tabletek. Jeśli rozwinął się u Ciebie niedobór biotyny, to możliwe, że i innych składników również brakuje.\nGłodny większej dawki prawdy i tylko prawdy? Na co czekasz?! Wklep swój e-mail i pozostańmy w kontakcie!\nW tym miejscu powinna być wielka gruba czerwona linia, która oddzieli lek od kosmetyków.\nNa początku był Biotebal lek. Leki jak to leki – jeśli stosuje się je zgodnie ze wskazaniami, to raczej działają. Ale przyszła marketingowa moda na tworzenie całych serii – mamy więc Biotebal Szampon, Biotebal Odżywka, Biotebal serum do rzęs. Każdy chciałby być lekiem.\nCo łączy je z lekiem Biotebal? – Wyłącznie nazwa.\nTakie linie produktów nazywamy MARKAMI PARASOLOWYMI – to taki chwyt marketingowy, który ma zwiększać sprzedaż, bazując na dobrej opinii jednego z produktów. Dokładniej tę ciekawą sytuację Pan Tabletka opisał we wpisie: Farmaceuci ich nie znoszą, a pacjentów wprowadzają w błąd – o markach parasolowych.\nBiotebal – szampon przeciw wypadaniu włosów\nProdukt kosmetyczny – kosmetyk\nWszystkie informacje znajdziesz na stronie producenta.\nAqua, Sodium Myreth Sulfate, Glycerin, Ammonium Lauryl Sulfate, Lauryl Glucoside, Cocamidopropyl Betaine, PEG-120 Methyl Glucose Dioleate, Aloe Barbadensis Leaf Juice, Sodium Lactate, Butylene Glycol, Glycine Soja Germ Ectract, Triticum Vulgare Germ Extract, Sodium Benzoate, Potassium Sorbate, Inulin, Alpha-Glucan Oligosaccharide, Biotin, PEG-7 Glyceryl Cocoate, Propylene Glycoi, Panax Ginseng Root Extract, Panthenol, Polysorbate 20, Parfum, Disodium EDTA, Niacinamide, Faex Extract, Aesculus Hippocastanum Seed Extract, Ammonium Glycyrrhizate, Zinc Gluconate, Caffeine, Polyquaternium-10, Sodium Chloride, Lactic Acid, Sodium Hydroxide.\nSkuteczność potwierdzona badaniami – brzmi zachęcająco?\nProducent jako potwierdzenie skuteczności tego szamponu, przywołuje wyniki 2 badań.Niestety link do nich na stronie nie działa. Postanowiłem nie odnosić się do czegoś, czego nie widziałem. Przyjmując jednak, że to prawda, to i tak mamy małe grupy badane 29 i 15 osób. I ufamy tutaj opiniom…pań testerek. Do tego opis wyników jest tak podkręcony, że aż gotuje się w człowieku jak to czyta. Szczerze powiedziawszy napisałem wstępnie komentarz do tych badań, ale tyle tam było czerwieni, że sobie odpuściłem. Nie chcę tyle jadu na Panu Tabletce.\nSzampon Biotebal nie jest lekiem, jest kosmetykiem. Mimo tego, że zawiera w swoim składzie biotynę – podobnie jak Biotebal tabletki – to niestety skuteczności stosowania biotyny na skórę nie można potwierdzić. Jak będą działały jego pozostałe składniki? Trudno przewidzieć – skład kosmetyków jest w pewien sposób zatajony przez zapis INCI. Nie znając konkretnej ilości składników w szamponie, ani rodzajów wyciągów ziołowych, nie da się a priori określić czy ma on szansę zadziałać. Kwestię badań masz poruszoną wyżej. Masakra.\nGeneralnie fajnie, że producent chwali się badaniami. Pytanie, czy mają jakąś wartość, oprócz marketingowo-wizerunkowej? Przytoczone wyniki badań (ciężko przechodzi mi to przez klawiaturę) według mnie nie powinny być potraktowane jako wiarygodny dowód. Składa się na to kilka elementów: małe grupy badane, brak odnośnika do źródłowych badań i subiektywna ocena testerek. Słowa uznania dla osoby wypełniającej treścią opakowanie. Za kreatywność.\nTo może teraz coś na obronę.\nWypadanie włosów oprócz różnych niedoborów, może mieć również związek ze złą kondycją skóry głowy i włosów. Dlatego stosowanie dobrych kosmetyków jako kuracji komplementarnej ma swoje uzasadnienie.\nPamiętaj tylko, że szampon posiada stosunkowo krótki kontakt ze skórą głowy i włosami. Te 2-3 min to po prostu za mało czasu, żeby niektóre substancje zdążyły podziałać. W mojej opinii pojęcie takie jak „szampon na wypadanie włosów” to po prostu ściema. Taki szampon może poprawić stan i wygląd włosów, ale raczej na wypadanie nie pomoże.\nCzy ten szampon może podziałać? Nie wiem. Według mnie może być dobrym uzupełnieniem, ale cudów nie podziała.\nPozostaje testować na sobie.\nBiotebal – odżywka przeciw wypadaniu włosów\nStosowanie – informacja od producenta:\nMamy taką samą sytuacje jak wyżej. Brak odnośnika do badania, subiektywne oceny, małe grupy badanych (25 i 10 osób). Jak dla mnie to jest totalnie niewiarygodne.\nPodjąć się tutaj analizy składu, to jak strzelać z łuku w galopie z opaską na oczach. Skład INCI tylko na oko informuje nas o ilości składników. Taki urok kosmetyków. Nic nie wiemy o rodzaju wyciągu z żeń-szenia, przezskórne działanie biotyny nie jest niczym udowodnione, do tego parabeny i glikol w składzie.\nOdżywki z olejem ze słodkich migdałów i keratyną mają swoich zwolenników.\nA co na plus? Odżywka powinna zostać 5-10min na głowie. Im dłuższy kontakt ze skórą głowy i włosami, tym większe szanse, że składniki podziałają. Warto o tym pamiętać.\nI znów trudno a priori powiedzieć czy tek kosmetyk podziała. Zdecydowanie nie lubię analizować kosmetyków.\nZostaje testować na sobie.\nBiotebal rzęsy XXL – serum pobudzające wzrost rzęs\nTo specjalistyczne serum, które już po 3 tygodniach stosowania zapewnia efekt długich, pięknych i zdrowych rzęs. Dzięki specjalnej formule Inno-BiBiotinTM, skutecznie i bezpiecznie wydłuża, pogrubia i wzmacnia rzęsy oraz brwi.\nStosować raz dziennie na noc (ważne, żeby nie częściej).\nW tym przypadku mamy odnośnik do badań. Wyniki są bardzo dobre, ale znów można by doczepić się do subiektywnych opinii i małej grupy badanych.\nMoże Cię zaskoczę, ale nie dziwię się, że ten preparat może działać. Ten kosmetyk ma w składzie jeden składnik z bardzo ciekawą historią. A było to tak.\nPacjenci z jaskrą albo z nadciśnieniem śródgałkowym stosują na swoje dolegliwości krople dostępne z przepisu lekarza z bimatoprostem. To składnik, który obniża ciśnienie wewnątrz oka. Podczas badań klinicznych przy rejestracji pierwszego leku z tym składnikiem wykazano, że jednym z działań niepożądanych jest nadmierny wzrost rzęs i ściemnienie tęczówki. Ale musieli się zdziwić. To działanie w momencie podchwycili producenci kosmetyków, tworząc skuteczne produkty na porost rzęs.\nNie byłoby w tym nic złego, gdyby nie fakt, że bimatoprost ma też inne działania niepożądane, które mimo mniejszej dawki, mogą się również pojawić podczas stosowania kosmetyku. Na przykład:\nhiperpigmentacja skóry wokół oczodołów;\npowierzchniowe punktowe zapalenie rogówki;\nuczucie pieczenia w oku;\nuczucie suchości oka;\nwydzielina z oka;\nnieprawidłowe wyniki prób wątrobowych;\nNie zaleca się stosowania tego preparatu w ciąży i laktacji i poniżej 18. roku życia.\nI teoretycznie ten kosmetyk (Biotebal rzęsy XXL) jest przebadany pod kontrolą dermatologa i okulisty (na grupie 20 osób) i uznany za dobrze tolerowany. Tak dla porównania, w 3 fazie badań klinicznych leku z bimatoprostem wzięło udział 1800 osób, z czego 44% (tj.około 790 osób) miało problemy z zapaleniem spojówek. Mogę dołożyć swoją cegiełkę – sam widziałem kilka kobiet, których oczy wyglądały jakby pokąsało je stado komarów – napuchnięte powieki i przekrwione spojówki.\nJak ograniczyć ryzyko działań niepożądanych?\nWażna jest precyzyjna aplikacja. Stosowanie według zaleceń tylko raz dziennie i generalnie przestrzeganie zaleceń producenta.\nWarto się też zastanowić ile wart jest wygląd i czy nie ma bezpieczniejszych sposobów na długie rzęsy.\nUWAGA, ZŁOTA RADA PANA TABLETKI:\nNie radzę rozpoczynać kuracji tym serum tuż przed jakimś ważnym wydarzeniem – ślub, studniówka itd., bo w razie gdyby Ci zaszkodziło, to możesz nie doprowadzić oczu do stanu akceptowalnej wyglądalności. Przetestuj się z tym preparatem możliwie jak najwcześniej i uważnie obserwuj reakcję organizmu.\nBiotebal opinia i wnioski Pana Tabletki\nDla odmiany Pan Tabletka poużywał sobie na leku i kosmetykach. Uff.\nTo co mnie najbardziej w tej sytuacji irytuje, to ślepa wiara w reklamę. Rozumiem, że wygląd jest ważny. Dla każdego. Że włosomaniaczki są wokół nas.\nProblemy z wypadaniem i ze złym stanem włosów mogą być pierwszym sygnałem od organizmu, że dzieje się coś złego. Lepiej tego nie lekceważyć. A na pewno nie można uciszać sumienia łykaniem jakiejkolwiek tabletki.\nDo tego dochodzi problem marki parasolowej. Rozumiem, że producent chce zapewnić kompleksową opiekę nad włosami swoich klientek. Nie miałbym z tym najmniejszego problemu, gdyby szampon, odżywka i serum do rzęs miało inna nazwę. Bazowanie na nazwie leku to według mnie nadużycie zaufania konsumentów.\nDbajcie o swoje włosy. Dbajcie o siebie 🙂\nPan Tabletka ma dla Ciebie również wpis o tym jak dbać o włosy w aptece – Pielęgnacja włosów według Pana Tabletki.\nA więcej podobnych analiz znajdziesz w facebookowej grupie Pana Tabletki – Czytamy skład suplementów diety.\nStrona produktowa Biotebal


Craftowa Kraina: kopertówki\nW tej kopertówce na życzenie klientki znalazł się bilecik z "Czekiem na poczet zawarcia małżeństwa". Taki bilecik to świetne rozwiązanie np. dla rodziców nowożeńców, którzy chcą swoim dzieciom podarować większą sumę pieniędzy i wolą to uczynić po uroczystości...\nBilecik należy traktować z przymrużeniem oka, na pewno wywołał uśmiech na twarzach nowożeńców :)\nZ tej kopertówki na życzenie klientki zniknęła kieszonka na upominek finansowy,\njej miejsce zajęła para gruchających gołąbków - idealnie wpisująca się w okoliczność zaślubin.\nAutor: Ala M. o 07:58:00\n"Szalka" - Agnieszka 11 sierpnia 2015 09:28\nJak zwykle przepiękne kopertówki!!\nasterek 11 sierpnia 2015 21:19\nsajciastyczna 11 sierpnia 2015 22:54\nwszystkie są przepiękne, pierwsza moja ukochana!!! <3\ndonka66 11 sierpnia 2015 23:16\nPrześliczne te kopertówki!


Początkowe leczenie agresywnego chłoniaka za pomocą chemioterapii wysokodawkowej i wspomagania autologicznych komórek macierzystych ad 7 – Dietetyk Paulina Fuh\nTen dodatek miał na celu wzmocnienie odpowiedzi na CEEP i zminimalizowanie wszelkich pozostałości choroby w czasie leczenia karmustyną, etopozydem, cytarabiną i melfalanem oraz wsparciem dla komórek macierzystych. Czas przeżycia bez choroby był wyższy niż u pacjentów, którzy otrzymali cztery dodatkowe kursy CHOP (65 procent po pięciu latach w porównaniu z 45 procentami, P = 0,05). Nasze leczenie wysokimi dawkami i nasze wyniki są podobne do tych z mediolańskiej grupy; oba badania wykazały poprawę przeżycia wolnego od zdarzeń po kolejnej terapii wysokimi dawkami.9 Najbardziej prawdopodobne wyjaśnienie podobieństwa w pięcioletnich ogólnych wskaźnikach przeżywalności po CHOP lub terapii wysokimi dawkami (odpowiednio 56 procent i 71 procent, p = 0,076) to zastosowanie terapii ratunkowej u pacjentów z postępującą lub nawrotową chorobą w CHOP Grupa. Wśród pacjentów, którzy nie mieli odpowiedzi na CHOP, pięcioletni wskaźnik przeżycia wynosił tylko 26%, co jest wartością podobną do odsetka 21% wśród pacjentów bez odpowiedzi na podobny schemat w badaniu GELA.19 Wielu z tych pacjentów w naszym badaniu występowała krótka przerwa między diagnozą a progresją lub nawrotem (mediana, 7 miesięcy, zakres od do 59), co jest złym czynnikiem prognostycznym w odniesieniu do przeszczepienia drugiego rzutu.\nPrawie połowa pacjentów w badaniu miała dwa niekorzystne czynniki prognostyczne, a wśród tych pacjentów odpowiednie wskaźniki wolnego od zdarzeń i całkowitego czasu przeżycia wyniosły 56 procent i 74 procent w grupie z wysoką dawką oraz 28 procent i 44 procent w grupie CHOP. (P = 0,003 dla przeżycia wolnego od zdarzeń i P = 0,001 dla całkowitego przeżycia). Podobne wyniki uzyskano również u pacjentów z co najmniej dwoma czynnikami niekorzystnymi, którzy byli w pełnej remisji po terapii indukcyjnej z doksorubicyną, cyklofosfamidem, winkrystyną, bleomycyną i prednizonem, a następnie terapią wysokimi dawkami.11\nW przypadku pacjentów o niskim lub niskim pośrednim poziomie ryzyka, nie było istotnej różnicy w przeżyciu całkowitym lub bezobjawowym między obiema grupami leczenia; wyniki te są podobne do tych podanych w badaniu Europejskiej Organizacji Badań i Leczenia Raka.24 To odkrycie sugeruje, że nie może być potrzeby narażania takich pacjentów na ryzyko intensywnej terapii. Rzeczywiście, były trzy zgony związane z leczeniem w grupie z dużą dawką. Jednak pacjenci z tych kategorii ryzyka, którzy mają podwyższony poziom dehydrogenazy mleczanowej mogą mieć największe prawdopodobieństwo odpowiedzi na leczenie dużą dawką, ponieważ stwierdzono, że wysoki poziom dehydrogenazy mleczanowej jest czynnikiem predykcyjnym przeżycia. Wczesne wyniki z badań wykorzystujących profile ekspresji genów sugerują, że wśród pacjentów o niskim i niskim ryzyku pośrednim, istnieje podgrupa z aktywowanymi, przypominającymi komórki B, rozlanymi chłoniakami z dużych limfocytów B, którzy mają niskie prawdopodobieństwo przeżycia.25-27 profilowanie ekspresji genów staje się powszechnie dostępne, ważne będzie, aby ocenić wpływ leczenia dużymi dawkami w tej konkretnej grupie.\nPodsumowując, intensywna chemioterapia pierwszego rzutu z autologicznym wsparciem dla komórek macierzystych jest lepsza niż CHOP dla dorosłych w wieku do 60 lat z chłoniakiem, u którego ryzyko zgonu jest wysokie pośrednie, zgodnie z Międzynarodowym wskaźnikiem prognostycznym dostosowanym do wieku. Uważamy, że CHOP nie może być już traktowany jako standardowe leczenie dla tej grupy pacjentów.\n[hasła pokrewne: Mimośród, amiodaron, Choroba Perthesa ]\n[przypisy: lg fino allegro, guz pancoasta objawy, pierwotna obustronna gonartroza ]\n17 stycznia 2019 at 17:52\n21 stycznia 2019 at 16:46\nArticle marked with the noticed of: psychoterapia Mokotów[…]\nGrill elektryczny z pokrywą\nWpływ białka wiążącego surowicę (DBP) na witaminę D i jej metabolity na stężenie jej głównych ligandów, 25-hydroksywitaminy D3 (25-OHD3) i 1,25-dihydroksywitaminy D3 (1,25- [OH] 2D3) był badany. Stężenie zarówno 1,25- (OH) 2D3 i DBP u zdrowych kobiet (45. 14 ng / litr i 333. 58 mg / litr, średnia . SD, odpowiednio n = 58) ... [Read more...]


Niebywały poród w bielskim szpitalu urodziła 12 latka - Bielsko24\nNiebywały poród w bielskim szpitalu\nZ pewnością w ubiegłym tygodniu miał miejsce niebywały poród w bielskim szpitalu. Dziecko urodziła 12 latka. Dlatego prokuratura wszczęła śledztwo w tej sprawie z urzędu. Póki co nikomu nie przedstawiono zarzutów.\nTężnia solankowa w Bielsku\nByć może już niebawem pod bielskim szpitalem stanie tężnia solankowa. Chociaż zdecydują o tym mieszkańcy w głosowaniu elektronicznym, to inwestycja zostanie zrealizowana dzięki środkom z Marszałkowskiego Budżetu Obywatelskiego Województwa Śląskiego. Podobno ma ona kosztować około pół miliona złotych.\nPoszukiwania bielszczanki zakończone szczęśliwie\nSzeroko zakrojone poszukiwania bielszczanki, która wyszła z domu z zamiarem wędrówki w okolicy Łysej Góry i Magurki i nie wróciła zakończyły się sukcesem GOPR. Na szczęście ratownicy odnaleźli kobietę w okolicy Błatniej.\nNa koniec, w czwartek 1 sierpnia Bielsko-Biała oddało hołd powstańcom w 75 lecie od dnia wybuchu Powstania Warszawskiego. Jak co roku godzinie 17.00 tradycyjnie uruchomione zostały syreny alarmowe. Zaś na placu Chrobrego zebrało się ponad 200 osób, które uczciły pamięć powstańców.\nPoprzedni wpisOberwanie chmury nad Bielskiem. Tydzień trudny dla straży pożarnej i policjiNastępny wpisPoczta Główna w Bielsku-Białej


Naklejki odblaskowe – Sklep.Odblaskowo.pl\nNasze naklejki odblaskowe odmienią każdy pojazd\nOferujemy szeroki asortyment wysokiej jakości naklejek odblaskowych, które mogą być wykorzystywane w różnych celach. Nasze produkty dostępne są w wielu rozmiarach i wariantach. Niezależnie od wybranego modelu, każda osoba decydująca się zakup, może liczyć na estetyczną oraz trwałą nalepkę odblaskową, która będzie służyć latami.\nNaklejki odblaskowe podzielone są na 3 kategorie:\nhobby – zestaw pozwalający na zmianę wyglądu pojazdu. Są to nalepki wyrażające upodobanie konkretnych motywów lub dyscyplin sportowych;\nznaki drogowe – znakomite do zastosowań prywatnych, jak i przemysłowych. Mogą być elementem samochodów ciężarowych (naklejka ograniczenie prędkości) lub wskazywać drogę (po umieszczeniu na bramie lub budynku);\nmedyczne – szereg produktów, które można nalepić na ambulansach prywatnych lub karetkach pogotowia ratowniczego.\nJak zamontować naklejkę odblaskową na auto\nNieważne czy planujemy zainstalować naklejki odblaskowe na samochód ciężarowy, osobowy czy może konkretne podłoże – musimy pamiętać o zachowaniu pewnych norm. Przede wszystkim przed przystąpieniem do nalepiania należy oczyścić i odtłuścić powierzchnię. Ważne też, by miejsce to było płaskie.\nZachowanie tych środków pozwoli cieszyć się naklejkami przez długi czas. Nie straszne będą im warunki pogodowe ani intensywne mycie.


EmmerdoesNOTrepresentme 01/20/2019. 23 comments\nCo otrzymałeś, którego używasz regularnie / pół-regularnie i kochasz, GT?\nDla mnie, czyszczenie i "odśnieżanie" sprawiło, że zastanawiałem się nad zakupem tego stylu próżni w ubiegłym roku, kiedy mieliśmy do czynienia z tą zepsutą plagą pcheł, która wzięła bombę pchłą, by w końcu całkowicie się pozbyć:\nTo jest Rainbow SE PN-2, a kosztuje nieco poniżej 250,00 dolarów (oczywiście używane!) Z tego samego warsztatu, który moja maszyna do szycia i serger zostały zakupione od i uzyskać naprawione przez.\nWiedziałem, że można bezpiecznie kupić ten sklep, ponieważ jest to ta sama mama, którą używałem w naszych maszynach do szycia od około 25-30 lat, więc kiedy potrzebowałem dobrego vac ostatniego lata, zadzwoniłem do nich.\nMieli Rainbow, więc poprosiłem, żeby ją dla mnie trzymali, wsiadali do samochodu i jechali 45 minut do sklepu. Potem przyniosłem go do domu i zacząłem go używać tego dnia.\nOkoło rok później i jestem NADZORNY cieszę się, że mam to!\nOczyszcza ten dom od sufitu do podłogi i potrafi wyczyścić twarde podłogi, meble i dywany, z prostą zmianą głów. Ponieważ jest to Rainbow i wykorzystuje filtrację wody, a nie torby / przegródki, nie muszę się martwić przepełnieniem komory i wypalaniem silnika podczas "sezonu zrzucania", kiedy szczenięta tracą płaszcze.\nRoommie nie jest fanem, ponieważ woli pionka nad próżniakiem kanistra - i ona chce usiąść, próbując zrównoważyć stojącą na schodach, gdy je czyści. Ja jednak wolę tęczę, ponieważ jedyną próżnią, jaką kiedykolwiek widziałem z porównywalną mocą ssania, są staromodne Kirbys, a może nowsze modele Dysonów. Jeśli chodzi o kwestię kanister / wyprostowany, dorastałem przy użyciu kanistra próżni mojej mamy, więc nie przeszkadza mi to, że muszę przenosić kanister, kiedy go czyszczę (to nie jest * dużo * więcej martwić się niż przesuwanie sznurka jak ty idź, a możliwość dosłownego czyszczenia od podłogi do sufitu w jednym ujęciu ZNACZĄCO sprawia, że odrobina dodatkowej pracy jest warta zachodu, imo!)\nRoomba. Odstraszanie, nienawiść, odkurzanie i zamiatanie, a lokaj robot to jedyny powód, dla którego nie mamy kłębów sierści psa w całym domu. Jeśli ktoś wymyśli maszynę, która rozładuje zmywarkę, będę w świńskim raju, jeśli chodzi o sprzątanie domu. Wiem, że nie powiedziałeś żadnych samochodów, ale poważnie, największym technicznie niepotrzebnym zakupem, jaki kiedykolwiek zrobiłem, był handel w mojej 3,5-letniej linii bazowej Jetta (takiej jak bez linii bazowej) dla w pełni załadowanego Passata. Powód jest taki, że moja podróż trwała od 1,5 godziny do 1,75 godziny JEDNYM sposobem. Byłoby to nie do zniesienia bez podgrzewaczy foteli, radia satelitarnego i tempomatu.\nGdybyśmy mieli mniej zwierząt, to roomba woukd ma wysoką pozycję na liście "jak dostać" Ale z trzema pupposami, 2 kotami i 2 długowłosymi ludźmi, którzy tu mieszkają, nie sądzę, żeby nadążyć za mną I CAŁKOWICIE czuję na miłym samochodzie, który wyeliminowałem tylko samochody i nienamacalne, ponieważ dla większości z nas samochód lub dom jest najdroższym przedmiotem, a podróż najprawdopodobniej będzie wszystkim innym\nByłem naprawdę zaskoczony, jak dobrze się trzyma. Sztuką jest, aby uruchomić go codziennie. Jeśli czekasz na długi okres między sesjami, nie robi to zbyt dobrej pracy. Codziennie uruchamia się na przeważnie czystych podłogach. Nadal robię suchą mopę na pył raz w miesiącu, aby uzyskać resztki, ale przed Jeeves z łatwością zamiataliśmy 2-3 razy w tygodniu. Dla mnie wszystko, co pozwala mi na wielozadaniowość, będzie ulubioną rzeczą. Natychmiastowa pula również należy do tej kategorii.\nZapytaj mnie ponownie za rok i mogę mieć inną odpowiedź, ale w tej chwili jest to automat do gry. Przez ostatnie kilka miesięcy dostawałem się do pinballa i było dużo zabawy. Poznałem nowych ludzi, dużo się nauczyłem i świetnie się bawię. Czuję się tak, jak gdy grałem w gry wideo jako dziecko. Więc po wzięciu udziału w jednej z największych konwencji pinballowych na wschodnim wybrzeżu (dogodnie zlokalizowanej w moim rodzinnym mieście, kto wiedział?), Wiedziałem, że tego chcę. Zrobiłem trochę wyszukiwania, a przy pomocy ludzi z Internetowego forum skontaktowałem się z lokalnym entuzjastą pinballa. Teraz jestem szczęśliwym posiadaczem Bally Lost World z 1977 roku, kiepskiej grafiki i wszystkiego. Teraz, jeśli rozszerzymy kryteria o samochody, odpowiedź brzmi absolutnie moja Mazda Miata z 1994 roku. Kupiłem go jako drugi samochód na weekendową zabawę i jest to zdecydowanie najlepszy zakup, jaki kiedykolwiek zrobiłem lub prawdopodobnie zrobię. Do tego momentu każdy samochód, który posiadałem, był produktem konieczności i okoliczności. Moja siostra nie potrzebowała swojej starej Civic, więc ją kupiłem, albo mój samochód umarł, ale przyjaciel rodziny sprzedawał swoje, itd. W końcu zdecydowałem się kupić coś, czego naprawdę chciałem. Mógłbym godzinami o tym powiedzieć, ale powstrzymam się. Przez chwilę sprawy wydawały się dla mnie trochę szorstkie. Mieszkałem samotnie w NC, 500 mil od mojej dziewczyny, mojej rodziny i większości moich przyjaciół. Pracowałem przez 10-12 godzin i otrzymywałem niskie wynagrodzenie za 8, ponieważ pensje mogą być bzdurami. Ale kiedy porzuciłbym pracę, upuściłem kabriolet, wskoczyłem do USA 264, osiągnąłem około 75 mil na godzinę i zacząłem wypowiadać teksty do złej muzyki, to była moja terapia.\nFajna piłka pinballowa, Chuckles! Ja tylko wyeliminowałem samochody, ponieważ pomyślałem, że dla zbyt wielu z nas to * będzie * głównym, i tym razem byłem ciekawy co do tego, co ELSE uszczęśliwiło GT'ów, że w 100% zgadzam się z tobą, że samochód wybrałeś i że YOU LOVE to totalna zmiana w grze. Zwłaszcza jeśli ma świetny dźwięk i jest jakoś otwarty na wiatr! Zawsze lubiłem * pomysł kabrioletu, ale mieszkam na północy, gdzie jako kierowca całoroczny nie są po prostu praktyczni. Skończyło się na tym, że dostałem Grand Prix z 2003 roku, który miał WSZYSTKO, czego chciałem, odkąd byłem maniakiem samochodowym w stylu pośrednim (przyzwoity silnik i skrzynia biegów, mniej niż 100 km mil, skóra z ogrzewanym siedzeniem kierowcy, czarny, dobry przebieg gazu , przyciemnione szyby i dobry system dźwięku z odtwarzaczem CD) i jedno, czego nie zrobiłem * - okno dachowe. Uznałem, że miał szyberdach, gdy kupiłem go w czerwcu. A potem jeździłem przez całe lato ... Annnnnd zakochał się w szyberdaku Więc kiedy ten umarł (motor po kolejnym 130 + K), dostałem Grand Prix '07, to było prawie * dokładnie * to samo (tylko major różnice to: podgrzewany kierowca * i * pasażerskie przednie siedzenie, 6-CD system dźwiękowy Monsoon i dostęp do tylnych / opuszczanych tylnych siedzeń po stronie kierowcy i pasażera) KOCHAM ten samochód, który może być POS dla wielu ludzi (i Boga wie, że wymaga napraw!) Ale jak twoja, TO JEST TAKŻA ZABAWA DO NAPĘDU! Tak jak Ty, będąc w stanie wyjść z domu w trudnym dniu, podnieść stereo, otworzyć górę i śpiewać tak głośno, jak chcę, idąc szybko, to NAJLEPSI! I jest to natychmiastowy naprawiający nastrój. Systemy dźwiękowe dosłownie brzmią inaczej, kiedy można otworzyć dach. "Dodatkowe" fale dźwiękowe wydostają się z samochodu i znikają, a "słuchanie" jest "czystsze". A to sprawia, że jest on o wiele bardziej przyjemny (* mój poprzedni pojazd został wyliczony przez moją firmę ubezpieczeniową z powodu gradobicia, który zniszczył wiele okien w sąsiedztwie - więc absolutnie nie chciałem szklanego dachu!)\nHej, te Pontiac V6 były cholernie blisko kuloodporne. Mój tata miał 98 Bonneville z prawie taką samą konfiguracją. Kochałem ten samochód. Obecnie mieszkam w PA, ale nawet w NC Miata nie była praktycznym samochodem na co dzień. To trochę na małą stronę. Więc mieszka w moim garażu, kiedy nie lubię tego na zabawnej drodze.\nSubskrybowanie dostawy zestawu do posiłków! Trzymałem mnie i HV z restauracji na tydzień (poza McDonalda na lunch i staram się to ograniczyć), a przepisy zazwyczaj zawierają składniki, których nie kupiłbym inaczej, jak sałatki. Całkowicie tego warte IMO. Powiedziałbym również, że mam subskrypcję premium Spotify. Lubię kontrolować to, co dzieci, które niania słuchają w moim samochodzie, zwłaszcza, że oznacza to, że nie słuchamy już porannych audycji radiowych. Lubią możliwość wybrania piosenki i usłyszenia czegoś, co lubią przed / po szkole. Mogą słuchać wszystkiego z rodzicami, ale NAPRAWDĘ miło jest nie zmieniać stacji za każdym razem, gdy pojawia się coś nieodpowiedniego, co dość często zdarza się nawet na "przyjaznych rodzinie" stacjach.\nSpotify Premium to tyle miłości. Odbiorę dużo muzyki z telewizji, więc zanim zacznę szukać Tune'a, poluję linki do Youtube i pobierasz te rzeczy. Teraz jest to po prostu "playlista X wyszukiwania" i mam wszystkie dostępne utwory.\nUwielbiam moje pudełka na posiłki. Opuściłem mój na chwilę po moim rozpadzie, ale właśnie ponownie się wypisałem, aby zacząć je odzyskiwać, gdy tylko wprowadzę się w sobotę. Tęsknię za tym, by pozwolić komuś na planowanie posiłków, a kiedy jestem zupełnie sam i nie karmię drugiej osoby, najprawdopodobniej po prostu zrezygnuję i zjem żetony na kolację. To dobrze wydane pieniądze, jeśli zachęcają mnie do zdrowszego jedzenia i poświęcają trochę czasu na samodzielną opiekę.\nZachwycałem się tu wcześniej - moim łóżkiem i pościelą. Nigdy, nigdy nie będę żałować posiadania wysokiej jakości pościeli, ponieważ sen jest tak ważny. Nie mogę się doczekać mojego łóżka każdej nocy.\nRozumiem to! Prawie 2 dekady temu, musiałem ulepszyć łóżko, które miałem, a potem dostałem najładniejszą pościel, jaką kiedykolwiek miałem do tej daty (w tym 2 puchowe pióra). To było jak spanie w chmurze każdej nocy i było NIESAMOWITE! Podobnie jak ty, nie mogłem spać każdej nocy (i przyznaję, spędziłem wiele weekendów spędzając dużo mojego dnia czytając w łóżku)\nDesperacko potrzebujemy nowego materaca. To bardzo ważne, aby dobrze spać, a to się po prostu nie dzieje. ALE ONI SĄ TAM DUŻO DROGI !!\nW tej chwili to jest to dziecko. Zakochałem się w bidetach, kiedy dwa lata temu byłem w Korei, a wreszcie dostałem je z naszą nową toaletą na piętrze. To naprawdę religijne doświadczenie.\nNiiiiiice !!! To są rzeczy, które miałem nadzieję podzielić! Tylko * bezmyślne, ale miłe * rzeczy, które naprawdę czynią życie przyjemniejszym i szczęśliwszym / lepszym / ładniejszym\nMyślałem o uzyskaniu jednego z nich, ale jestem w trakcie przeprowadzki do wynajmu. I musisz, jak wywiercić dziury i szlam z instalacją wodną, aby podłączyć do nich gorącą wodę, prawda? Mój właściciel prawdopodobnie by tego nie docenił.\nGratulacje z okazji spektakularnej nowej próżni! Używaj go w dobrym zdrowiu! Całe dorosłe życie spędziłem na rozmowach z mikserem, bo myślałem, że będę go używał tylko na czas wakacji. Mam jeden około 4 lata temu i to zmieniło moje życie. Oszczędza mi to tyle pracy, im bardziej jestem niepełnosprawny, tym bardziej uważam to za konieczność. Używam go co najmniej raz w tygodniu! ROOMBA. Najlepszy prezent, jaki kiedykolwiek otrzymałem. Codziennie chodziłem od zamiatania domu, aż do momentu, w którym go nie raz przetoczyłem. Kiedy umrze, lepiej mi to zabrać. Z tych wspaniałych urządzeń moje życie stało się lepsze i łatwiejsze o rzędy wielkości. To jest fajne, żeby przeczytać wątek!\nDzięki, EV! Dostaję cię na mikser stoiska - po tym, jak mieszkałeś z jednym i domem-siedziałem z innym, TO ZROBIŁO na mojej "kiedyś" liście życzeń (najpierw jest to Cricut Maker, więc mogę robić rzeczy dla moich dzieci w klasie). Oni naprawdę mogą ułatwić życie, nieprawdaż?\nChcę, żeby Roomba był naprawdę zły. Nienawidzę odkurzania i zamiatania. Mamy wszędzie mnóstwo sierści. Moje dziecko powiedziało mi, że kiedy ludzie muszą je wysłać do pracy, mogą określić, czy chcą odzyskać swoją Roombę, czy tylko inną wysłaną do nich. Niektórzy ludzie byli bardzo zdenerwowani, jeśli wysłali jeden do naprawy i dostali inny, odnowiony z powrotem, ponieważ niektórzy ludzie naprawdę przypisują osobowość do swojego pokoju i czują się jak zwierzęta domowe.\nDobry zestaw bezprzewodowych wkładek dousznych. Jestem niezdarny. Niczym super niezdarny. Ciągle jestem obleczony w przypadkowe siniaki, straciłem rachubę z powodu tego, ile razy dźgnąłem siebie, i tak często podróżuję w powietrzu, że członkowie rodziny nawet nie mrugają okiem w tym momencie. Pan Cunning nie znajduje już "niezdarnych" bohaterów na pokazach, z powodu horroru, w którym żyje ktoś, kto nieustannie rani się. W każdym razie, druty były dla mnie dużym problemem. Zniszczyłem WIELU słuchawek (i prawie komputer lub dwa), ponieważ zapomniałem, że jestem do czegoś przywiązany. Pewnego dnia zobaczyłem w sklepie parę bezprzewodowych wkładek dousznych Bose. To było tuż przed bezsilnymi smartfonami, dzięki którym bezprzewodowe słuchawki były bardziej powszechne, więc były drogie. Otarłem się i zacząłem łowić, a potem zorientowałem się, że jeśli uratują telefon lub komputer, będą tego warte. No cóż, te wkładki douszne prawie nigdy nie są w zasięgu ręki. Jeśli pracuję, są blisko, więc mogę słuchać muzyki. Jeśli jestem poza domem, oni grają podcast, podczas gdy ja chodzę. Jeśli się mylę, mam książkę. I od tego czasu nie sprawiłam, że telefon lub komputer.\nNniiiiiiice, Kcunning !! Rozsądne i oszczędzające sprzęt!\nSprzęt zewnętrzny. Dobre buty turystyczne, przyzwoita kurtka przeciwdeszczowa, lekki plecak na co dzień, takie rzeczy. Używam go bardzo często i pozwala mi z łatwością korzystać ze wszystkich wycieczek w moim regionie. Zawsze mam ochotę kupić więcej (i bardziej specjalistycznych rzeczy) i muszę się powstrzymać z powodu miejsca w magazynie.\n100% tego, co absolutnie muszę kupić w tym roku to nowe buty turystyczne. Latem sandały Keen są wystarczająco dobre, ponieważ wolę je, ale muszę wreszcie zastąpić te stare, tandetne Merrell.\nJeśli chcesz kupić Merrell ponownie, vente privée ma obecnie dla nich sprzedaż flash. Mam ochotę na lekkie lekkie buty Merrell na łatwe letnie wędrówki, w których naprawdę nie potrzebuję wysokowydajnych wysokich butów alpinistycznych.


7,17 (1024 ocen\ti\t218 opinii) Zobacz oceny\nchiyome | 2015-10-04\nNa półkach: Przeczytane, Chcę mieć na półce, Rok 2015, 2. nawet niezłe, Babskie czytadła\nNie ma się co oszukiwać, powieści tego typu są dość schematyczne: panią z miasta rzuca facet, a ona rzuca miasto, szukając ukojenia w wiejskim, lub małomiasteczkowym klimacie. Większość z nich zaczyna się czarną rozpaczą powoli nabierając barw, aby na koniec wybuchnąć soczystym różem. To co różni te książki to styl autorki, poczucie humoru, sposób przedstawienia świata. Nie jest łatwo napisać książkę na temat wałkowany tysiące razy, aby uzyskać coś świeżego, oryginalnego. Myślę, że czytając sporo takich powieści można odczuwać przesyt treścią tego typu. Dlatego dla mnie książki tego typu będą gościły od "święta". Akurat okazja nadążyła się gdy leżałam zmożona zapaleniem gardła w łóżku. Nie ma nic lepszego dla osoby, która nie ma ochoty przespać całego dnia, chciałaby się czymś zająć, poza kołdrą jest za zimno a mózg pracuje na zwolnionych obrotach. Nie ukrywajmy, lektura ta nie pochłania zbyt wielu zasobów mózgowych. Uroczysko czyta się lekko i szybko.Można odczuć klimat malowniczego miasteczka, gdzie wszyscy się znają, koło domów są ogródki, w piekarni można kupić domowy chleb.. sielanka. Bardzo łatwo weszłam w świat przedstawiony i zaprzyjaźniałam się z postaciami. Każda z nich jest inna, niepowtarzalna, barwna. Autorka potrafiła sprawić, że historia tak podobna do tysięcy innych jest jednocześnie inna. Potrafiła swoim ciętym językiem i niewymuszonym dowcipem przebić się przez galaretkę otaczającą mózg. Uroczysko mnie oczarowało i sprawiło, że zapomniałam o chorobie i bólu. Jestem pewna, że sięgnę po kolejne części a może nawet kiedyś skompletuję serię aby sięgać po nią w chwili, gdy będę potrzebować kobiecego wsparcia, rozluźnienia, bądź ukojenia nerwów.


Aktualna sytuacja meteorologiczna\n2020-02-10 07:49:04 IMGW-PIB, SN 2482\nStrażacy usuwają skutki wichur. Aktualna sytuacja meteorologiczna\nAktualna sytuacja meteo. OSP Gminy Lipowa\nJak informują synoptycy ostrzeżenie drugiego stopnia o silnym wietrze obowiązuje dzisiaj do godz. 21.00. Interwencje związane z silnym wiatrem, dotyczą głównie połamanych drzew oraz uszkodzonych dachów budynków mieszkalnych i gospodarczych.\nW ciągu nocy obserwowano porywy wiatru w południowej części województwa do 95 km/h (Ustroń); na pozostałym obszarze do 70 km/h (Racibórz). W ciągu dnia prognozuje się dalsze występowanie porywów wiatru miejscami do 95 km/h, na południu do 100 km/h, zgodnie z treścią ostrzeżenia.


"Wojny diadochów 323-281 p.n.e." – G. Lach – recenzja | HISTORIA.org.pl - historia, kultura, muzea, matura, rekonstrukcje i recenzje historyczne\n„Wojny diadochów 323-281 p.n.e.” – G. Lach – recenzja\nRecenzje, Starożytność | Michał Kowalski |\t5 marca 2015 08:00\nDziesiątego czerwca 323 roku przed naszą erą w Babilonie zmarł Aleksander Wielki. Śmierć genialnego wodza stawiała pod znakiem zapytania dalszy los stworzonego przez niego imperium. Kto przejmie schedę po wielkim zdobywcy? Wedle legendy Aleksander zapytany, kto zostanie jego następcą, miał odpowiedzieć, że najsilniejszy. Jego słowa okazały się prorocze, gdyż wkrótce pomiędzy podległymi mu wodzami zwanymi diadochami rozgorzała zacięta walka o władzę. Choć wówczas nikt nie zdawał sobie z tego sprawy, rozpoczynała się nowa epoka, epoka hellenistyczna.\nTrud opisania walk, do jakich doszło po śmierci Aleksandra, podjął się Grzegorz Lach w pracy zatytułowanej Wojny diadochów 323-281 p.n.e. Autor, dobrze znany miłośnikom historii antycznej, Grzegorz Lach jest doktorem nauk humanistycznych, specjalizuje się w dziejach wojskowości starożytnej Grecji okresu klasycznego i epoki hellenistycznej. W jego dorobku znajduje się kilka prac poświęconych historii Grecji w okresie klasycznym, m.in.: Wyprawa sycylijska 415-413 p.n.e, Sztuka wojenna starożytnej Grecji i Salamina – Plateje 480-479 p.n.e.\nRecenzowana książka ukazała się nakładem wydawnictwa Inforteditions w 2012 roku. Praca podzielona jest na dziewięć rozdziałów, w których autor chronologicznie opisuje kolejne etapy zmagań pomiędzy diadochami. Każdy z rozdziałów został podzielony na kilka mniejszych podrozdziałów, co ma ułatwiać czytanie.\nPierwszy rozdział stanowi wprowadzenie w skomplikowaną sytuację, w jakiej znalazło się imperium po śmierci Aleksandra Macedońskiego i sporów o to, kto zasiądzie na tronie Argeadów. Drugi został poświęcony wojskowości hellenistycznej – w tym flocie wojennej i sztuce oblężniczej. Kolejny opisuje przebieg pierwszej wojny pomiędzy diadochami zakończonej śmiercią Perdikkasa. W czwartym rozdziale czytelnik może zapoznać się z dalszymi zmaganiami diadochów w latach 319-315 p.n.e., w efekcie których na pierwsze miejsce spośród wodzów wysunął się Antygon Jednooki. Następnie autor zajmuje się walkami prowadzonymi przez koalicję Kassandra, Lizymacha i Ptolemeusza przeciwko potężnemu Monoftalmosowi. W szóstym rozdziale Grzegorz Lach skupia się na zmaganiach o Cypr, których kulminacyjnym momentem była wielka bitwa morska koło Salaminy. Siódmy, zatytułowany Wojna z Rodos, jak sama nazwa wskazuje, opisuje inwazję wojsk Demetriusza Poliorketesa na grecką poleis i zawiera wyczerpującą relację z wielkiego oblężenia, w toku którego syn Antygona zdobył przydomek Oblegający Miasta. Przedostatni rozdział zawiera opis decydującego starcia pomiędzy Antygonidami a połączonymi wojskami Seleukosa, Lizymacha i Kasandra, do którego doszło pod Ipsos. W dziewiątym końcowym rozdziale autor zajmuje się kulisami dwóch ostatnich wojen, które toczyli ostatni żyjący diadochowie.\nKsiążka jest trudna do oceny. W zależności jakie dobierzemy kryteria, recenzowana praca jest albo dobra, albo przeciętna. Oceniając Wojny diadochów 323-281 pod kątem opisu działań wojennych toczonych przez diadochów, należy pochwalić publikację doktora Lacha. Kłopot w tym, że założeniem tego opracowania (…) było ukazanie sztuki wojennej wczesnego hellenizmu na tle dziejów wojen diadochów na przykładzie walk na lądzie i morzu oraz działań oblężniczych. Niestety, tytuł i treść książki nijak maja się do tego założenia. Co prawda autor bardzo dużo uwagi poświęca ewolucji piechoty, zaczynając swój wywód aż od czasów klasycznych greckich hoplitów, niestety, zatrzymuje się w połowie drogi i pomija między innymi system kleruchi zapoczątkowany w Egipcie przez Ptolemeusza I oraz Syrii Seleukosa Nikatora1. Obrane ramy czasowe nie pozwoliły również autorowi wspomnieć o nowych formacjach takich jak thureophoroi.\nOprócz tego w książce znalazło się kilka błędów merytorycznych i dużo dyskusyjnych stwierdzeń. Już na samym początku autor wprowadza sporo zamieszania za sprawą daty śmierci Aleksandra Wielkiego.\nNa dziewiątej stronie Lach podaje, że król Macedończyków zmarł 11 czerwca 323 roku p.n.e. Dokładna data zgonu wielkiego zdobywcy jest kwestią dyskusyjną i budzi wiele polemik.\nW literaturze przedmiotu dominują dwie daty śmierci syna Filipa II – 13 czerwca 232 roku p.n.e.2 i druga mająca zdecydowanie więcej zwolenników – 10 czerwca 232 roku p.n.e.3 Grzegorz Lach, idąc chyba za ustaleniami Krzysztofa Nawotki, podaje 11 czerwca 232 roku p.n.e.4 W zasadzie nie byłoby w tym nic złego, gdyby autor zasygnalizował czytelnikom w przypisie, skąd zaczerpnął tę informację i dlaczego opowiada się akurat za tą datą.\nNajbardziej rozczarowuje rozdział poświęcony wojskowości hellenistycznej, który jest pełen błędów i uproszczeń. Autor, omawiając walki prowadzone przez Filipa II z greckimi najemnikami, przesuwa działalność Onomarchosa, dowódcy z czasów wojny fokijskiej, o cały wiek wcześniej.\nW podrozdziale poświęconym ewolucji jazdy pada stwierdzenie, że (…) oddziały jeźdźców zaczęły pojawiać się w armiach greckich w okresie wojen perskich, chociaż na terenie tak zwanej Wielkiej Grecji, to znaczy Sycylii i południowej Italii, były w użyciu wcześniej i w dużo większej liczbie. Autor pomija fakt, że w Tesalii, która również była grecką krainą, istniały oddziały jazdy już przed rokiem 490 p.n.e. Istnieją poświadczone źródłowo informacje o udziale jazdy tesalskiej w wojnie ateńsko-spartańskiej. Jazda tesalska miała w 511 roku p.n.e wesprzeć Ateńczyków w walce przeciw Lacedemończykom5.\nLach w podrozdziale Słonie i wozy bojowe podaje, iż Aleksander Wielki po raz pierwszy starł się ze słoniami w trakcie bitwy pod Gaugamelą, co jest kwestią dyskusyjną. Znaczna część badaczy uważa, że słonie nie wzięły udziału w walce. Hammond argumentuje pozostawienie zwierząt w obozie faktem, że tylko konie jazdy hinduskiej były przeszkolone, by walczyć wraz ze słoniami6. Opinię brytyjskiego uczonego, że zwierzęta pozostały w obozie perskim, podzielają Dąbrowa i Green7.\nRównież opis używania wozów z kosami na polach bitew jest co najmniej niedokładny. Na stronie 51 czytamy: Ich zadaniem [rydwanów – przyp. rec.] było kaleczenie końskich kończyn i masakrowanie rozproszonych oddziałów piechoty. Zasadniczo można się zgodzić, jednak analiza opisów bitew stoczonych w czasach Aleksandra III i epoce hellenistycznej, w których użyto rydwanów, pokazuje, że ich głównym zadaniem na polu walki było dokonanie frontalnej szarży na linię piechoty, która w założeniu miała zdezorganizować szyk bojowy przeciwnika.\nW większości bitew, w których brały udział rydwany, zostały one użyte do czołowego ataku na stojącą w szyku piechotę (Gaugamela 331 r. p.n.e, bitwa nad rzeką Hydaspes 326 r. p.n.e, Magnezja 190 r. p.n.e, Cheroneja 86 r. p.n.e, Zela 49 r. p.n.e).\nKontynuując wątek wozów bojowych, autor pisze: W zasadzie nie odgrywały one w walkach żadnej roli, chociaż przed bitwą pod Ipsos dysponował nimi Seleukos. Nie do końca jest to prawda, sam autor na stronie 258 wspomina, że Seleukos w 286 r. p.n.e rzucił do ataku przeciw wojskom Demetriusza Poliorketesa właśnie wozy bojowe, więc jak widać rydwany były wykorzystywane przez diadochów również w innych kampaniach.\nDalej, w podrozdziale o machinach oblężniczych, Lach podaje błędną datę oblężenia Peryntu przez wojska macedońskie. W książce widnieje data 341 r. p.n.e, podczas gdy wspominane wydarzenia miały miejsce w roku 340 r. p.n.e.8\nW IX rozdziale autor pisze, że Demetriusz Poliorketes pojął za żonę córkę króla Sycylii Agaroklesa. Oczywiście, chodzi o króla Agatoklesa, wydaje się, że jest to tylko niefortunna literówka, albowiem później autor prawidłowo podaje imię władcy Syrakuz.\nKwestią dyskusyjną jest data nadania hypaspistom miana Srebrnych Tarcz. Autor, idąc za przekazem Diodora i Kuracjusza Rufusa, podaje rok 331 p.n.e, zupełnie odrzucając relacje Justynusa, który pisze, że miało to miejsce przed wyprawą na Indie w roku 327 p.n.e., za którą opowiadają się Sekunda i Grabowski9.\nNajwiększe zastrzeżenia budzą dwie kwestie – rodzaj drewna, z którego wykonane były sarissy i sposób noszenia tarcz przez sarissaforoi. Doktor Lach pisze, że włócznie były robione z drewna dereniowego. Jest to mocno zakorzeniony pogląd w literaturze przedmiotu, jednak w artykule wydanym w 2001 roku Nicholas Sekunda dowiódł, że drzewce były wykonywane z jesionu, podobnego zdania jest doktor Jacek Rzepka10.\nRównież sposób noszenia tarcz przez falangitów budzi wielkie kontrowersje wśród historyków, istnieje wiele tez, w jaki sposób hellenistyczni włócznicy posługiwali się tarczami. Autor dość ostrożnie przychyla się do zdania, że sarissaforoi nosili tarcze na plecach – (…) Niemniej, mając na uwadze to, co powiedzieliśmy wcześniej, wydaje się, że tarcze raczej zawieszano na plecach. Służyła ona do ochrony w sytuacji, kiedy stojąca w gotowości falanga została ostrzelana lub obrzucona pociskami przez nieprzyjacielską lekkozbrojną piechotę lub konnicę.\nW świetle źródeł uważam, że jest to błędna teza. Plutarch z Cheronei w opisie bitwy pod Cheroneją pisze: Barbarzyńcy, pochyliwszy przed sobą długie lance, starali się pod gęstą osłoną z tarcz utrzymać falangę w porządku (…)11, natomiast Liwiusz relacjonując szturm Rzymian na miasto Atraks, tak opisuje macedońską falangę: Kiedy więc Macedończycy w zwartych szeregach osłonili się włóczniami niepospolitej długości, Rzymianie bezskutecznie ciskali w nich oszczepami jakby w utworzoną z gęsto zastawionych tarcz osłonę na kształt żółwiej skorupy (…)12. Natomiast Plutarch w żywocie króla Sparty Kleomenesa, tak pisze o reformie armii spartańskiej na wzór macedoński: Wyćwiczył ich w posługiwaniu się oburącz macedońską długą dzidą zamiast zwykłej włóczni i nauczył noszenia tarczy nie na ramieniu, lecz na odpowiednim uchu, w które wkładało się ramię13. Na płaskorzeźbie odnalezionej w Pergamonie dokładnie widać, że falangici noszą tarcze na lewym ramieniu:\nOprócz kwestii stricte wojskowych można mieć uwagi co do skracania i pomijania pewnych wątków. Autor marginalizuje znaczenie niektórych uczestników walk o schedę po Aleksandrze. I tak Leonnatos, spokrewniony z rodem Argeadów, zostaje zepchnięty do roli mało znaczącego dowódcy bez większych ambicji. Lach pomija milczeniem plany zawarcia małżeństwa Leonnatosa z Kleopatrą, siostrą Aleksandra, oraz jego spór z Eumenesem z Kardii14.\nRównież wątek Kynane, przyrodniej siostry Aleksandra, został przedstawiony w telegraficznym skrócie. Kynane pojawia się na kartach książki znikąd i ginie w bliżej nieznanych okolicznościach z ręki Alketasa, brata Perdikkasa (s. 31). Taki sposób narracji mocno spłaca temat. Czytelnik nie dowie się niczego o wcześniejszych przepychankach między Kynane a Antypatrem czy o wiecu wojska, na którym Kynane oskarżyła Perdikkasa o knucie przeciw Argeadom.\nSporo nieścisłości zawiera opis osoby Kleopatry, siostry Aleksandra Wielkiego. Na 169 stronie pojawia się informacja, że Kleopatra była trzykrotnie zamężna, podczas gdy w rzeczywistości tylko raz wyszła za mąż – za Aleksandra, władcę Epiru z dynastii Ajakidów15. Autor pomija milczeniem starania najpierw Kassandra, a później Lizandra o rękę królowej wdowy.\nDziałania Antygona Gonatasa po pojmaniu jego ojca Demetriusza Poliroketesa w ogóle nie zaistniały w książce. Również kampanie prowadzone przez Ptolemeusza I przeciw Tyrowi i Sydonowi, a także bunt Theodotasa nie zostały poruszone przez autora.\nNa plus należy zapisać autorowi polemikę z tezami Wiliama Tarna, dotyczącą wielkości starożytnych machin oblężniczych. Ciekawe jest też nowe ujęcie zagadnienia ustawienia słoni w trakcje bitwy pod Ipsos. Lach odrzuca pogląd, jakoby słonie Seleukosa stanowiły odwód, ale uważa, że zostały przesunięte na tyły dopiero w trakcie starcia.\nZaletą recenzowanej pracy jest styl, w którym pisze autor. Książkę czyta się przyjemnie. Opisy bitew są dynamiczne i jasno przedstawione. Duże wrażenie robi bibliografia, jaką zgromadził Lach. Liczy ona bowiem aż 259 pozycji. Przeważa literatura zagraniczna, głównie anglojęzyczna, choć nie brakuje prac niemieckich, francuskich i włoskich historyków.\nOd strony edytorskiej książka prezentuje się dobrze, chociaż, niestety, nie udało się wyeliminować wielu literówek z tekstu. Niektóre z nich mogą wprowadzić czytelnika w błąd, jak chociażby wspomniany wyżej przykład z Agatoklesem.\nWojny diadochów 323-281 p.n.e wydane zostały w miękkiej oprawie z zakładkami. Na okładce zamieszczony został fragment z tak zwanego grobowca Aleksandra Wielkiego z Sydonu, przedstawiający macedońskiego jeźdźca szarżującego na wroga. Pewnym minusem może być średniej jakości papier, na jakim została wydana praca.\nW książce zamieszono wiele map i schematów ważniejszych bitew. Niestety, jeśli chodzi o mapy terytorialne, są one czarno-białe i niezbyt czytelne. Szczególnie widać to na mapie numer 17, gdzie nie sposób rozróżnić posiadłości Kassandra i Lizymacha. Plany bitew przedstawiono w sposób prosty, ale czytelny. Na końcu książki zamieszczona została tablica synchroniczna. Biorąc pod uwagę tematykę, szkoda, że wydawnictwo nie pokusiło się o zaznaczenie miejsc najważniejszych batalii na mapie geograficznej, z pewnością ułatwiłoby to osobom słabo obeznanym w temacie umiejscowienie poszczególnych starć w przestrzeni.\nPrac dotyczących wydarzeń z lat 323-281 p.n.e powstało w Polsce stosunkowo wiele, by wymienić Helladę królów Anny Świderkówny16, Starożytną Macedonię Nicholasa Hammonda17, czy Wojny następców Aleksandra. Dowódcy, kampanie, tajemne spiski i zdrady pióra Boba Bennetta i Mika Robertsa18. Wspomniane pozycje skupiają się jednak na aspekcie politycznym, traktując zagadnienia stricte militarne po macoszemu19. Książka Grzegorza Lacha stanowi świetne uzupełnienie wymienionych prac, albowiem w Wojnach diadochów główny nacisk położony jest na zagadnienia wojskowe, przebieg kampanii oraz opis bitew.\nWojny diadochów, pomimo kilku błędów, są dobrą pozycją, która na pewno zainteresuje wszystkich miłośników hellenizmu.\n- kilka błędów merytorycznych\n- słabe mapy\nTytuł: Wojny diadochów 323-281 p.n.e\nPor. S. Jędraszek, Armia Lagidów. Organizacja i struktura, Zabrze 2010, s. 18-20. [↩]\nA. Ranowicz, Hellenizm, Warszawa 1950, s. 99; F. Walbank, Świat Hellenistyczny, Warszawa 2003, s. 35. [↩]\nP. Green, Aleksander Wielki, Warszawa 1978, s. 440; N. Hammond, Geniusz Aleksandra Wielkiego, Poznań 2000, s. 193; N. Hammond, Starożytna Macedonia, Warszawa 1999, s. 220; A. Świderkówna, Hellada Królów, Warszawa 1999, s. 14; R. M. Errington, Historia świata hellenistycznego 232-30 p.n.e, Kraków 2010, s. 13; P. Cartledge, Aleksander Wielki, Warszawa 2005, s. 254. [↩]\nK. Nawotka, Aleksander Wielki, Wrocław 2007, s. 506. [↩]\nZob. P. Sidnell, Warhorse. Cavalry in Ancient Warfare, London 2006, s. 29. [↩]\nN. Hammond, Geniusz…, s. 111-112. [↩]\nP. Green, Aleksander Wielki, s. 277; E. Dąbrowa, Gaugamela 331 p.n.e, Warszawa 1998, s. 105. [↩]\nZob. N. Hammond, Starożytna Macedonia, Warszawa 1999, s. 116-117; N. Hammond, Dzieje Grecji, Warszawa 1977, s. 656; J. Warry, Armie świata antycznego, Warszawa 1995, s. 89; A. Olmstead, Dzieje imperium perskiego, Warszawa 1974, s. 452. [↩]\nN. Sekunda, The Macedonian Army, w: A Companion to Ancient Macedonia, red. J. Rossman, I. Worthington, s. 455; T. Grabowski, Ostatni Triumf Ptolemeuszy, Kraków 2010, s. 103; Podobnego zdania są: B. Szubelak, Uzbrojenie falangitów macedońskich za Antygonidow, w: Grecy, Rzymianie i ich sąsiedzi, red. K. Nawotka, M. Pawlak, Wrocław 2005, s. 1; E. Wipszycka, Brawo, Historia Starożytnych Greków, t. III, Warszawa 2010, s. 165. [↩]\nN.V. Sekunda, The Sarissa, Acta Universitatis Lodziensis. Folia Archaeologica 23, 2001, s. 13-42; J. Rzepka, Cheroneja, Warszawa 2011, s. 91. [↩]\nPlutarch, Cztert żywoty Sulla 18. [↩]\nLiwiusz, Dzieje XXXII 17. [↩]\nPlutarch, Żywoty sławnych mężów, Kleomenes 11. [↩]\nN. Hammond, Starożytna Macedonia, Warszawa 1999, s. 232; A. Świderkówna, Siedem Kleopatr, Warszawa 1978, s. 38. [↩]\nN. Hammond, Starożytna Macedonia, s. 232; A. Świderkówna, Siedem Kleopatr, s. 16. [↩]\nA. Swiderkówna, Hellada królów, Warszawa 1999. [↩]\nN.G. L. Hammond, Starożytna Macedonia, Warszawa 1999. [↩]\nB. Bennett, M. Roberts, Wojny następców Aleksandra. Dowódcy, kampanie, tajemne piki i zdrady, Warszawa 2010. [↩]\nW oryginale praca Bennetta i Robertsa składa się z dwóch części: The War of Alexander’s Successors 323-281 BC, Volume 1: Commanders and Campaings i The War of Alexander’s Successors 323-281 BC, Volume 2: Battles and Tactics. Polskie wydanie zostało ograniczone do pierwszego tomu. [↩]\nTagi: Grzegorz Lach, ocena - 7, recenzja, Wojny diadochów 323-281 p.n.e, Wydawnictwo INFORTeditions


Gra w kapsle, czyli autolustracja dziecka PRL-u - Katarzyna Anna Weiss - ebook - Legimi online\nLegimi > Katalog ebooków i audiobooków > Gra w kapsle, czyli autolustracja dziecka PRL-u - ebook\nOpis ebooka Gra w kapsle, czyli autolustracja dziecka PRL-u - Katarzyna Anna Weiss\nOpinie o ebooku Gra w kapsle, czyli autolustracja dziecka PRL-u - Katarzyna Anna Weiss\nFragment ebooka Gra w kapsle, czyli autolustracja dziecka PRL-u - Katarzyna Anna Weiss\nKatarzyna Anna Weiss & e-bookowo\nAKA Design Anna Kamonciak\nISBN e-book 978-83-7859-228-0\nMarkowi i Lenie, z nadzieją, że świat, w którym żyjemy stanie się kiedyś naprawdę przyjaznym miejscem – zwłaszcza dla dzieci\nCzyż płatki kwiatów nie sypią się w dół\ntak jak trzeba?”\n– Robertowi – za wyrozumiałość i pomoc w nieuniknionych sprawach życia codziennego, a w szczególności za niekonfliktowe podejście do „syndromu pustej lodówki”.\n– Agnieszce F. – za wsparcie moralne, duchowe, psychiczne i praktyczne we wszystkich ofiarowanych mi formach oraz za zrozumienie w kwestii „niecierpiących zwłoki” wyjazdów do Wiednia.\n– mojej nieocenionej teściowej Uli, bez której nie udałoby mi się napisać w spokoju ani linijki, bo z każdej strony ciała wisiałoby na mnie domagające się uwagi, karmienia lub przewinięcia dziecko, a także za „awaryjne” domowe obiadki.\n– dr Krzysztofowi K., już niemal habilitowanemu – za wspólnie robione „jaja”, entuzjazm i inspirację, która przetrwała lata.\n– wszystkim, którzy kiedykolwiek i gdziekolwiek byli moimi Uczniami – dzięki za cierpliwość i wyrozumiałość, zawsze starałam się nie „przynudzać”, z różnym skutkiem zapewne; wiele się od Was nauczyłam, i być może dziś w niektórych sytuacjach postąpiłabym zupełnie inaczej…\n– i last, but not least – niektórym naszym Drogim (również w dosłownym znaczeniu) Politykom – dziękuję za nieustanną inspirację i liczne punkty odniesienia; kochani – bez waszego codziennego trudu, mozolnego wydeptywania kuluarów sejmowych, czasochłonnego zasiadania w komisjach i ławach poselskich, bez walki z układem, ogólnopolskiej lustracji, dekomunizacji, a nawet de-postkomunizacji ta książka z pewnością by nie powstała. Życzę Wam z całego serca byście odtąd świecili nam w mediach gruntownie zlustrowanym przykładem i na prawo, i na lewo, i we wszystkich innych opcjach. Lustrując innych powtarzajcie sobie jak mantrę „Nie ma człowieka, który nie popełniłby czegoś nieuczciwego” (Oscar Wilde). Was zlustruje historia.\n„Nie ma takiej krzywdy, której by nie można przebaczyć”.\n„Sympatia lub nienawiść odmieniają twarz sprawiedliwości”.\nDziękuję za zainteresowanie niniejszą „pozycją książkową”. Jest to poprawiona i gruntownie ocenzurowana wersja pierwszego wydania, które ukazało się pod tytułem „Gra w kapsle czyli autolustracja dziecka PRL-u” w roku 2008 nakładem wydawnictwa Vesper.\nLustracja nie jest już tematem wywołującym dyskusje w mediach, toteż naturalnym biegiem rzeczy wydanie tej książki w formie ebooka daje mi możliwość pewnej ingerencji w treść, idąc zresztą za sugestiami moich dotychczasowych czytelników. Otóż niektórzy czytelnicy proszą grzecznie o to, by skupić się li i jedynie na PRL-u pomijając inne wątki polityczne, nawet jeśli miały one swoje uzasadnienie w burzliwych czasach IV Rzeczypospolitej. Z wielką radością i entuzjazmem neofity zabrałam się zatem do dzieła zwanego cenzurą. Z „Gry w kapsle” z hukiem wyleciały wszystkie ‘niestosowne’ fragmenty. Została kwintesencja PRL-u w oczach dziecka i ‘młodzieży szkolnej’. Oryginalny tytuł również zostaje, bo jak ktoś mądrze napisał w ulotce reklamującej wystawę artystyczną pod tytułem „Lustracja” otwartą w listopadzie 2007 w poznańskiej Galerii Piekary „Zakwestionowanie niektórych zapisów ustawy lustracyjnej w istocie zawiesiło jej działanie. Lustracja miała obnażyć całą prawdę o przeszłości Polaków oraz wyzwolić teraźniejszość od widm i upiorów nawiedzających ją wskutek braku rozliczenia minionych grzechów, a wszystko po to, by żadne mroczne tajemnice nie stwarzały przeszkód w naszym marszu ku świetlanej przyszłości. Wobec zachwiania politycznej woli i determinacji w doprowadzeniu lustracji do końca, konieczna jest lustracja artystyczna. Wobec przekształcenia polityki realnej w tragikomiczną burleskę, tylko sztuka, zwłaszcza ta ironiczna, może nadać konieczną powagę publicznemu dyskursowi (...)”. I choć niniejsze dzieło w żadnym wypadku nie aspiruje do miana szeroko pojętej sztuki, nieco ironii z pewnością udało mi się tu przemycić.\nWszystkim rozsądnym i sympatycznym Czytelnikom bardzo dziekuję za opinie, komentarze i uwagi. Niektórzy donosili mi, że czytając „Grę w kapsle” w miejscach publicznych i środkach transportu, w tym nawet w pociągach PKP (którym sama poświęciłam nieco uwagi), zdarzało im się wybuchać gromkim śmiechem, nie bacząc na zdumionych współpasażerów. Inni pisali do mnie w mediach społecznościowych dzieląc się wrażeniami i własnymi wspomnieniami. Wszystkim, których z różnych przyczyn nie byłam w stanie odpowiedzieć osobiście również chciałabym tutaj bardzo podziękować i serdecznie przeprosić. Czasem w życiu (w moim w zasadzie niemal non stop) zbyt wiele dzieje się na raz.\nPoniżej zamieszczam jednak wstęp do wydania pierwszego, które ukazało się pod tytułem „Gra w kapsle czyli autolustacja dziecka PRL-u” w roku 2008 nakładem wydawnictwa Vesper, aby Czytelnicy lepiej mogli zrozumieć kierujące mną intencje twórcze.\nMoje wczesne „świadome” dzieciństwo to pierwsza połowa lat siedemdziesiątych. Zgodnie z obowiązującą ustawą kwalifikuję się zatem do lustracji. Nie dość bowiem, że urodziłam się przed rokiem 1972, to jeszcze w czasach studenckich opublikowałam kilka tekstów w prasie lokalnej, a nawet jeden w czasopiśmie o zasięgu ogólnopolskim.\nÓwczesny redaktor naczelny „Nowin Gliwickich” trochę się najpierw dziwował, bo sprzedając szaszłyki w dowolnej nadmorskiej miejscowości zarobiłabym krocie. Uprzejmy ten człowiek uczciwie zeznał, że owszem, na staż mnie przyjmie, ale w ramach gratyfikacji ma do zaoferowania jedynie parę złotych wierszówki. – Pal licho wierszówkę! – powiedziałam z gestem. – Liczy się doświadczenie, które tu nabędę. Matka z ojcem z domu mnie chyba nie wyrzucą, a i do jedzenia coś się w lodówce znajdzie.\nWidząc, że ma przed sobą prawdziwą desperatkę, redaktor zaprowadził mnie do dwojga doświadczonych współpracowników, niewiasty o blond fryzurze w modnym wtedy stylu Farah Fawcet-Majors z „Aniołków Charlie’go” i mężczyzny słusznej postury, których nazwisk niestety, nie pomnę. Podziwowali się jeszcze trochę wspólnie nad moją fanaberią, po czym jęli mozolnie, dzień po dniu, wprowadzać mnie w tajniki sztuki dziennikarskiej. W wyniku tych działań spłodziłam parę tekstów o znaczeniu lokalnym oraz jeden o zjawisku krajowym. Zjawiskiem było masowe przekwalifikowywanie się rusycystów na nauczycieli innych języków, ponieważ, że tak powiem, podaż przewyższyła popyt.\nNieco później magazyn dla kobiet „Pani” opublikował krótką korespondencję z Japonii. Pisałam w niej między innymi, że każdy niemal potomek samurajów znał nazwisko Lecha Wałęsy (wymawianego u nich „Łaresa”) i nawet wiedział, z którego europejskiego kraju pochodzi.\nMając z czego żyć jakiś czas temu powróciłam do pisania. I niestety, już w IV RP wydrukowano kilka moich tekstów, co w zasadzie stawia mnie pod ścianą, by nie powiedzieć „na celowniku”. Nie były to listy do redakcji w sprawie dziur, ani też hymny pochwalne na cześć miłościwie nam panujących ministrów, wicepremierów, posłów i tym podobnych. Ponadto zeznam, że nawet pod groźbą utraty praw do wykonywania zawodu pisać zamierzam nadal. Choć oczywiście nie ma obowiązku czytania. Ostatecznie nie jest to mój zawód wyuczony, zatem tracić nie bardzo jest co. Najwyżej przejdzie się do drugiego obiegu – my, Polacy, mamy w tym zakresie pewne tradycje…\nBez porządnej teczki obywatela rzuca się bowiem na żer mediom. Niektóre z nich aż kipią od sensacji, gdyż każde spekuluje jak może (a jak nie może, to nie spekuluje, co jest zresztą dość oczywiste). Naród chodzi ogłupiony i nie wie, co ma o tym wszystkim myśleć. Ci, którzy jeszcze myślą, wyjeżdżają. Wrócą, gdy będą na emeryturze, co stanowi prawdziwe błogosławieństwo dla naszego kraju. Wszak wtedy to nie ZUS będzie im wypłacał zasiłki starczające na przeżycie miesiąca o chlebie i wodzie, no, może od czasu do czasu z jakimś szaleństwem – butelką mleka pełnotłustego, dwoma jajkami na tydzień, a nawet kawałkiem szynki czy owocem egzotycznym bananem lub mandarynką. Z „emeryturkami” wpływającymi im na konta z innych krajów Unii Europejskiej będą stanowić rażący kontrast dla niefortunnych utrzymanków rodzimej instytucji ubezpieczeń społecznych…\nPamiętam też jedno z najbardziej irytujących powiedzeń: „dzieci i ryby głosu nie mają”, kończące wszelkie dyskusje z dorosłymi, nawet tymi, których autorytet brał się wyłącznie z faktu starszeństwa.\nOtóż dzieci mają głos, i często mówią nader mądre rzeczy. Gdyby tylko ktokolwiek zechciał ich posłuchać, zanim, przepraszam za dosadność, wlał w dupę pasem. Wszak wtedy bicie należało do podstawowych i powszechnie akceptowanych zabiegów wychowawczych. Kto by tam nie bił – małe to, głupie i się pęta, zamiast spać sobie cichutko w kąciku i nie męczyć mamusi z tatusiem lub konkubentem. I w blokach, i na wsiach przekrój bijących był ogromny – nie zawsze były to jednostki pozostające „w stanie wskazującym”.\nDziś jesteśmy już na szczęście na nieco wyższym poziomie rozwoju. Mamy nawet Komitet Ochrony Praw Dziecka i odpowiedzialnego rzecznika oraz ogólnopolską akcję „Kocham, nie biję”. Spora część ludzkości ewoluuje duchowo wbrew temu, co sądzą niektórzy. Naprawdę jest z czego cieszyć (ewolucja zaczęła się już w Trzeciej Rzeczypospolitej, czy to się komuś podoba czy nie – na miarę naszych sił i możliwości).\nLuz z dzieciństwa wspomina się dzisiaj z łezką w oku. Był to czas, w którym najbardziej szara rzeczywistość wyglądała interesująco, toteż te same wydarzenia w oczach dziecka i dorosłego mogły się diametralnie różnić. Przyznaję wszem i wobec, że było mi wtedy wszystko jedno, kto stał u sterów władzy. Potwierdzam jednak, że „lud pracujący miast i wsi” upamiętnił jednego z naszych ówczesnych „sterników” w prostych, lecz działających na wyobraźnię każdego dziecka słowach: „Chcesz cukierka – idź do Gierka! Gierek ma, to ci da.” Działających na wyobraźnię w zakresie ewentualnych posiadanych przez towarzysza G. słodyczy oczywiście, nie zaś samego towarzysza. O tym jednak będzie dalej, uprasza się zatem szanownego P.T. Czytelnika o cierpliwość i zrozumienie.\nNotabene, skrót „P.T.”, szczególnie w zwrotach „P.T. Klienci”, widniejący we wszystkich odmianach języka polskiego na tabliczkach w peerelowskich sklepach zawsze mnie fascynował. Dopiero w epoce Internetu udało mi się dowiedzieć, o co chodziło. Otóż, bynajmniej, nie byli to „przemili i troskliwi Klienci”, ani też „państwo towarzysze Klienci”, jak chcą niektórzy. P.T. to skrót z łaciny oznaczający „pleno titulo”, a więc pełnym tytułem. Gdy upokorzony staniem w kilometrowej kolejce klient miał dosyć, to spojrzał sobie na tabliczkę, i od razu mu było lepiej. Pełnym Tytułem Klient, a zatem „Klient pełną gębą”, w której to zresztą nadziei pojawił się w sklepie.\nPS Mam nieodparte wrażenie, że wielu z naszych obecnych polityków świetnie zna wspomnianą już powieść Orwella „Rok 1984”. Co więcej, zaczerpniętą stamtąd wiedzę stosują oni sprawnie i bez zahamowań na co dzień, i to nie tylko w kwestii przemówień, lecz chociażby w praktycznym montowaniu i demontowaniu tak zwanej koalicji.\nPowinniśmy się cieszyć, bazujemy na dobrych wzorcach literatury światowej. Bo w naszej nie ma zbyt wielu wątków dających się zaadaptować dla celów lustracyjnych – z wyjątkiem niewątpliwie wizjonerskiego pomysłu Stefana Żeromskiego z dzieła pt. „Przedwiośnie”.\nTu jednak wchodzi nam w paradę Unia Europejska – eurosceptycy zacierają rączki – zaostrzone normy (współczynniki ciepła itp.) nie pozwalają na stawianie szklanych domów dla ludności. To doprawdy niepowetowana strata. Wszystko byłoby widać jak na dłoni, i w kuchni, i w szafie (ściennej), a nawet w toalecie. Stosowna ustawa lustracyjna regulowałoby kwestię zasłon, firanek, rolet i żaluzji – wyłącznie dla oczyszczonych, i to jedna sztuka na rodzinę, po przedstawieniu teczek wszystkich członków do trzeciego pokolenia wstecz (eliminując czynnik niepożądany w postaci dziadków w Wehrmachcie itp.), eks-małżonków, kochanków, przyjaciół, znajomych, sąsiadów, księży chodzących „po kolędzie” i zwierząt domowych, no, może z wyjątkiem rybek akwariowych. Rybkom wszak nieczęsto zdarza się nadziać na agenta.\nPS2 W czasie lektury tu i ówdzie natkniecie się na moje „trzy grosze” ze współczesności. Jak na „klasyczną” lustrację przystało, powinnam się skupić na czasach Polski Ludowej i III Rzeczypospolitej, ale naprawdę nie mogłam się powstrzymać. Sorry, Winnetou – jak mawiał Old Shatterhand. Weteranom życia w PRL-u, którzy nie mają już siły czytać o urokach IV RP szczerze doradzam zaopatrzenie się w drewniany stempelek z napisem „Ocenzurowano” oraz gruby czarny pisak. Za ich pomocą łatwo i przyjemnie pozbędziecie się wszelkich niepożądanych akapitów. Do pozostałych zaś będziecie mogli wracać jeszcze wielokrotnie – mam nadzieję, że z dużą przyjemnością.\nLojalnie uprzedzam, że wszystkie imiona i nazwiska wymienionych w tekście jednostek, z wyjątkiem osób publicznych, zostały zmienione (a jakiekolwiek podobieństwo do istniejących osób i zdarzeń jest oczywiście najzupełniej przypadkowe). Dzięki temu prostemu zabiegowi utwór jest tylko moją „lustracją”, a osoby, które miały ze mną taki czy inny kontakt, nie będą pociągane do odpowiedzialności karnej.\nJak już wspominałam, tekst w niektórych miejscach jest także komentarzem i protestem szarej obywatelki, urodzonej przed rokiem 1972, przeciw aktualnej polskiej rzeczywistości. Z większym lub mniejszym przymrużeniem oka, ale jednak protestem.\n„Dzieci to goście, którzy pytają o drogę”.\nSiedzę sobie jeszcze w ciepełku w brzuchu u mamusi, która ma coraz mniejszą ochotę na spacery z uciążliwym bagażem. Spędza zatem czas na lekturze książek i dostępnych na rynku czasopism.\nParę tygodni przed porodem mogła mieć w rękach jeden z listopadowych numerów „Kobiety i życia”, który na drugiej stronie przedstawiał list Krajowej Rady Kobiet Polskich do Władysława Gomułki, sąsiadujący z obszerną relacją z odbywającego się właśnie V zjazdu PZPR. Lektura niewątpliwie patetyczna, lecz mało relaksująca, zwłaszcza dla kobiet w ciąży: „(…) W okresie poprzedzającym zjazd całe społeczeństwo wykazywało i dowodziło swego poparcia dla polityki PZPR. Zobowiązania dodatkowej pracy, czynów społecznych podejmowane były przez ludzi należących do partii i przez bezpartyjnych. Licznie uczestniczyły w nich kobiety. Wykazywały własnym ofiarnym wysiłkiem, iż rozumieją swoje zadania, w pełni znajdują swoje miejsce w ogólnonarodowym działaniu, gotowe są do wypełniania stojących przed nimi zadań.”\nNa dalszych stronach uważne czytelniczki mogły znaleźć dokładne instrukcje samodzielnego uszycia ciepłej sukni oraz wskazówki, jak nosić spódnicę („nosimy z klasyczną bluzką koszulową, pulowerkiem lub golfem – do środka”).\nW numerze oprócz budującego opowiadania o życiu towarzysza Lenina znajdują się aż dwie (!) reklamy, proste w formie i dość mikrych rozmiarów. Pierwsza z nich głosiła: „Globulki Zet zapobiegają niepożądanej ciąży”. No proszę, krytykowana na prawo i lewo Polska Ludowa, a tu takie postępowe treści – ogłoszenie reklamujące środek antykoncepcyjny w czasopiśmie dla przyszłych Matek-Polek.\nDruga reklama zachęcała: „Subtelny zapach Odświeżające działanie to zalety WODY KOLOŃSKIEJ MIRAMAR”.\nW dziale rad i porad anonimowy uczeń z Bydgoszczy poważnie zapytywał, czy istnieje korespondencyjny kurs esperanto, a niejaka Renia P. żaliła się: „Mam tłustą łojotokową cerę z rozszerzonymi porami. Proszę o przepis na ziołową maseczkę ściągającą. Podobno są gotowe, ale ja mam daleko do miasta.”\nRedakcja zachęcała ponadto do wzięcia udziału w ankiecie „33 pytania o wychowaniu nastolatków”, pod warunkiem, że miało się w domu dzieci w wieku od 13 do 18 lat. Na uczestniczki ankiety czekały cenne nagrody: radio radzieckie tranzystorowe, komplet sztućców platerowanych na 6 osób oraz kupon milanowskiego jedwabiu.\nNa ostatniej stronie: „Marchew – dziś kilka słów o tej smacznej, taniej i dostępnej cały rok jarzynie”1. Poza tym praktyczne uwagi o tym, jak wykorzystać pozostałe po obiedzie resztki – „nie należy tego zmarnować, z tych resztek można zrobić jakieś danie następnego dnia” plus kolejna garść przepisów, na przykład na makaronowy omlet, gulasz z resztek pieczeni czy rybę po grecku.\nA w nagrodę za zapoznanie się z słusznymi treściami wewnątrz numeru na tylnej stronie okładki kobieta Polski Ludowej dostawała prezent w postaci ciekawostek ze świata, w tym także kapitalistycznego. Ciekawostki utrzymane były w tonie radosnego potępienia (celowa sprzeczność), bo wiadomo – porządne (czytaj: normalne) były tylko demoludy, mieszkańcy innych krajów mieli snobistyczne fanaberie.\nZaczyna się końcowe odliczanie… Moja kolejna inkarnacja przychodzi na świat w rodzinie tzw. inteligencji pracującej. Świadczy to, jak podaje „Tybetańska księga życia i umierania” o dużym samozaparciu jednostki i zmierzaniu do samodoskonalenia mimo licznych trudności. Zdaję sobie oczywiście sprawę, że przedstawiam tu punkt widzenia odmienny od zalecanych trendów krajowych. Śpieszę wyjaśnić, że owa być może niestosowna lektura to efekt niefortunnie wybranych studiów orientalistycznych i późniejszych podróży zagranicznych.\nCi z mniejszym samozaparciem, wiadomo – szli na łatwiznę i rodzili się na Zachodzie, np. w RFN (wtedy NRF), Francji czy USA, gdzie ich rodzice zarabiali na pampersy w cennych walutach wymienialnych i gdzie „mroczny przedmiot pożądania” w postaci banalnego papieru toaletowego nie był towarem deficytowym… Notabene, PRL-owska propaganda często obdarzała Zachód przydomkiem „zgniły”. Czyżby jej korzenie już w tym czasie sięgały ideałów buddyjskich, uzmysławiając obywatelom nikczemność wszelkich dóbr doczesnych, zanim jeszcze zdołali do nich dotrzeć?\nInteligencja pracująca w osobach moich rodziców prezentowała się raczej standardowo: ojciec – inżynier, matka – urzędniczka. Według wspomnianego już buddyzmu tybetańskiego2 tych właśnie rodziców podobno wybrałam sobie sama jeszcze przed poczęciem – w celu dalszego rozwoju jako istota ludzka. Mam wrażenie, że wiedzy tej nie posiadałam świadomie w chwili narodzin, nawet jeśli doświadczenia dotychczasowych pokoleń ludzkości przechowywała gdzieś w zakamarkach pamięć historyczna mego mózgu.\nRys. Włodzimierz Lewiński, „Świat Młodych”\nRodzice też nie wypadli sroce spod ogona, lecz ponieważ o ich rodzicach, a moich dziadkach piszę dalej, tu poruszę jedynie kwestię wcześniejszych pokoleń, wyłącznie dla szeroko pojętych celów lustracyjnych.\nJeden z pradziadków, Wiktor Łuczak, został burmistrzem (pierwszym w wolnej Polsce) sympatycznego wielkopolskiego miasteczka Janowiec Wielkopolski, gdy nasz kraj odzyskał niepodległość w roku 1918. Niestety, zginął w Dachau w czasie II wojny światowej, co było ogromną stratą dla rodziny.\nInny prapradziadek, Piotr Ławacz, już pod koniec XIX wieku był przedsiębiorcą, który w 1875 r. założył w Końskich pierwszą odlewnię. Wtedy na szczęście prywatni przedsiębiorcy nie byli jeszcze elementem niepożądanym. Ma się te geny! – co konstatuję, jak widać, z pewnym zadowoleniem. Wiadomo, tradycja. Branże nam się co prawda diametralnie różnią, bo pradziadunio „siedział” w odlewnictwie żeliwa. Miał nawet eleganckie katalogi dla klientów, których parę sztuk się uchowało. Katalogów oczywiście, nie klientów. Drzwiczki do pieców firmy Ławacz funkcjonowały nawet w pociągach kolei syberyjskiej. Szkoda, że powojenna polityka PRL-u uniemożliwiła kontynuację biznesowych tradycji wielu przedsiębiorczych polskich rodzin. O mojej części rodziny Ławaczów z wielką przyjemnością czytałam w książce napisanej przez brata mojej babci Zofii, Mariana Ławacza („Mój rodowód”, 2009).\nJedna prababcia natomiast była poliglotką, francuskim władała jak ojczystym, i paroma innymi też, jak wynika z zeznań jedynej żyjącej przedwojennej ciotki. Zważywszy, że współczesnym francuskim jest angielski – moje obecne źródło zarobkowania, resztę genów musiałam otrzymać po szanownej prababci. Ani chybi.\nO pozostałych pradziadkach niewiele się mówiło. Możliwe, że wcielano biedaków tu i ówdzie, na co niestety, żyjąc w przyszłości miałam niewielki wpływ. Trudno mi zatem poczuwać się do winy za ich minione domniemane ekscesy i wykroczenia. Rodzina donosi uczynnie, że jeden podobno był szewcem. Żadna praca nie hańbi. A dobry szewc na wagę złota. Szlachetny ten zawód wykonywał między innymi ojciec Benjamina Franklina. Syna też przyuczał, i proszę, jak ładnie wyszedł na ludzi. Prezydentem USA został. Z tym że oczywiście kłuł niektórych „prawdziwych” arystokratów w oczy, co akurat w jego przypadku nie skończyło się happy endem.\nLokalizacja mojej nowej inkarnacji to dla przypomnienia wszystkim młodym Czytelnikom i Czytelniczkom kraj w Europie Środkowej (tak, moi drodzy, w Europie byliśmy już wtedy i nie dajcie sobie wmówić, że kiedykolwiek było inaczej) pod nieco przydługawą nazwą Polska Rzeczpospolita Ludowa. Miejscowość: przyjemne miasteczko Końskie w dawnym województwie kieleckim, obecnie świętokrzyskim.\nNa razie wygląda na to, że nie jest to najlepszy moment na urodziny: kraj powoli dochodzi do siebie po hucznych obchodach Tysiąclecia Państwa Polskiego w 1966 roku (1000 szkół na tysiąclecie) i po marcowych protestach studenckich na polskich uczelniach w 1968. Kwitnie propaganda, trwa antysemicka nagonka i coraz bardziej jawny konflikt władzy z kościołem.\nRozpoczęto właśnie produkcję polskiego samochodu dla ludu – kanciastego fiata 125, który stanie się dobrem reglamentowanym niedostępnym każdemu. Po kolejnych podwyżkach cen żywności do protestujących elit intelektualnych i studentów dołączą robotnicy, co doprowadzi w grudniu 1970 do ich pogromu na Wybrzeżu. Po władzę sięga Edward Gierek rozpoczynając okres pozornego kilkuletniego cudu gospodarczego opartego w dużej mierze na zachodnich kredytach. Słowem, niewesoło.\nNa świecie sytuacja jest nieco lepsza, nie wszyscy na szczęście wdrażali ideały socjalistyczne. Na początku lat sześćdziesiątych w kosmos poleciał pierwszy człowiek, obywatel Kraju Rad, niejaki Gagarin, o którym zapewne uczyliście się w szkołach Polski Ludowej. Dla USA był to wielki cios, toteż zmobilizowali wszystkie siły i wysłali swoich na księżyc. Kilka miesięcy po moim urodzeniu stanął na nim pierwszy człowiek, Neil Armstrong (nie uczyliśmy się o nim w szkołach PRL-u, ale nic to – kto chce, znajdzie sobie w Internecie) wbijając w księżycowy grunt amerykańską flagę. Ruskim opadła wtedy zapewne przysłowiowa szczęka, co spowodowało, że ze zdwojoną energią rzucili się realizować program „Interkosmos”.\nWłaśnie się urodziłam. Jest ciemnawo, żółtawo i nieprzyjemnie, panuje okropny hałas. Gdzie jest mama??? Ratunku!!! Potem wrażenie ciepła. Karmienie?\nMama nie jest zadowolona z opieki lekarzy. Poród był zbyt przedłużony i męczący. Zostawiono ją samą sobie i nie mogła się doprosić o pomoc. Lokalni następcy Hipokratesa wraz z pozostałym personelem świętowali zakrapianą „Barbórkę” – „Cały naród pozdrawia górników i dziękuje im za ich trud – niech żyje nam górniczy stan!”.\nNikomu się jeszcze nie śniło o rodzeniu „po ludzku”. Rodziło się zwyczajnie i bez fanaberii – „Kochana, a co ty taka delikatna jesteś? Boli, bo musi boleć”. Bolało.\nZe zdjęcia spogląda mały, szeroko uśmiechnięty i starannie okutany szalikiem stwór. To ja. Wszędzie pełno śniegu. Grubymi puchatymi warstwami zalega na gałęziach świerków i sosen, i jest śliczny. Dotykam go, ale dotyk już nie jest taki przyjemny. Moczą mi się rękawiczki z jednym palcem. Wkładają mnie na sanki z drewnianym oparciem, otulają jeszcze bardziej kraciastym kocem i wiozą dalej na spacer. Śnieg pada i pada, jest biało i przytulnie. Zasypiam.\nKolejne zdjęcie to niemal łysa obywatelka w eleganckiej świątecznej kreacji, zapewne po powrocie z jednego z hartujących organizm spacerków. Dziecię stoi na tle ogromniastej żywej choinki i patrzy badawczo w obiektyw kiwając się na piętach.\nJeszcze później, Gliwice\nPrzeprowadzka do Gliwic. Tata zaczyna pracę „na kopalni”, mamy też dostać własne mieszkanie w bloku, prawdziwy luksus. Babcie zostają tutaj, będę do nich jeździć na wszystkie wakacje.\nPierwsze mieszkanie rodziców znajduje się w dwupiętrowym bloku, budowanym na początku lat sześćdziesiątych. Pomieszczenia mają jeszcze rozsądne wymiary. Składa się z przedpokoju, dużej kuchni, łazienki i sporego pokoju z wnęką. We wnęce, tuż obok ogromnego kaflowego pieca, stoi moje białe metalowe łóżeczko z plecioną siatką po bokach. Wspinam się do niego przełażąc górą, mam to opanowane do perfekcji. Na oparciu łóżka mama, rozbierając się przed snem, wiesza ubrania i bieliznę, które przy moich akrobacjach spadają na podłogę. Rodzinny przekaz podaje treść wydawanych przez dziecię komunikatów: – „Mamusiu, choć sypko, bo zleciał twój od cycusiów majtecek”.\nPrzełażenie przez chwiejny pręt z siatką było moim pierwszym gimnastycznym osiągnięciem.\nŁazienka. Wanna, sedes i duża biała emaliowana miska z czarną obwódką. Pralka „Frania” warczy. Lubię patrzeć na tworzące się fale i zawirowania. Mama jest w pracy. Tata płucze pranie. W zaaferowaniu wchodzę mu „z butami” do świeżo wypłukanej pościeli w misce. Jest wściekły i jak zwykle wrzeszczy. E tam. Idę sobie poszukać innej zabawy.


Oct 27, 2011 Piotr ID:31315\nKancelaria MRÓWCZYŃSKA & PANEK z siedzibą w Warszawie, oferuje obsługę notarialną od 1993 r. Zajmujemy się dokonywaniem czynności z zakresu: sporządzania aktów notarialnych, aktów poświadczeń, wypisów, odpisów i wyciągów. Ponadto doręczamy oświadczenia, spisujemy protokoły oraz przyjmujemy na przechowanie dokumenty. Nasi specjaliści są absolwentami najlepszych uczelni w Polsce i zagranicą. Dzięki współpracy z renomowanym biurem tłumaczy przysięgłych oferujemy również pomoc w językach obcych: angielskim, niemieckim, francuskim. Wszystkie świadczone przez nas usługi są zgodne z przepisami prawa i etyki zawodowej.\nJeśli szukasz notariusza we Wrocławiu, prezentujemy Kancelarię Notarialną Anna Borzemska - Wiliczkiewicz, Małgorzata Muszyńska Spółka Cywilna. W naszej Kancelarii dokonujemy każdych czynności notarialnych. Notariusz poświadcza: własnoręczność... Dalej...\nFrapujesz się co chcesz robić w przyszłości? Najlepiej zainteresowania z dobrą wynagrodzeniem. Przykładem takiego fachu może być notariusz, przyjrzyjmy się bliżej tej profesji. Zawód notariusza to bardzo prestiżowy także wzbudzający respekt w... Dalej...


Kazik.TV – Strona 18 – Kazik.TV\nCo to jest GP w Anglii i kiedy dzwonić pod 111? Kilka słów o NHS- National Health Service.\nKazik.TV 5 lutego 2017 6 lutego 2017 6\nCześć Kazie i Kaziczki, Dziś chcę Wam opowiedzieć jak wygląda służba zdrowia w UK i podzielę się kilkoma praktycznymi radami. Myślę, że ten post przysłuży się szczególnie tym którzy mieszkają w UK. Generalnie angielska służba zdrowia od polskiej różni się tym, że tutaj nie daje się łapówek. Niektóre aspekty opieki zdrowotnej działają lepiej, a inne …\nRead More Co to jest GP w Anglii i kiedy dzwonić pod 111? Kilka słów o NHS- National Health Service.\nBędzie Live / Będzie Lajw!\nKazik.TV 3 lutego 2017 3 lutego 2017 0\nCześć Kazie i Kaziczki, Kolejna transmisja live odbędzie się w najbliższą niedzielę, 05/02/2017 o godz 17.30 (UK), 18.30 (PL). Zajrzyjcie na nasz kanał w niedzielne popołudnie. Zapraszam Was serdecznie.\nRead More Będzie Live / Będzie Lajw!\nJust kidding / I’ve just finished / Just do it / Just5. Just – słowo wytrych.\nKazik.TV 1 lutego 2017 24 października 2018 8\nCześć Kazie i Kaziczki, Na ostatniej transmisji live – Lukas Pe bardzo się palił do nauki o just, więc śpieszę z wyjaśnieniami. No więc… Dawno dawno temu, kiedy nie było jeszcze smartfonów, a ludzie jeżdzili na dinozaurach, istniał zespół Just5. Polskie Backstreet Boys lat 90-tych… a Backstreet Boys to takie stare One Direction. A jeśli …\nRead More Just kidding / I’ve just finished / Just do it / Just5. Just – słowo wytrych.\nKazik.TV 31 stycznia 2017 24 października 2018 2\nCześć Kazie i Kaziczki, Znacie konstrukcję USED TO / DIDN’T USE TO? Jak nie znacie, to za chwilę poznacie. Wyobrażcie sobie starą zrzędzącą kobietę która suszy głowę swojemu mężowi (na pewno Wam to przychodzi z trudem, ale spróbujcie :D) Kiedy byłam młoda … zanim Cię poznałam …. kiedyś nie musiałam gotować… kiedyś nosiłam rozmiar 36 …\nRead More Kiedy używamy USED TO? Czyli kilka wspomnień babci.\nJuż dziś zacznij czytać po angielsku z easy readers – link do darmowych e-booków.\nKazik.TV 29 stycznia 2017 24 października 2018 7\nCześć Kazie i Kaziczki, Dziś w czasie transmisji live pytaliście o książki po angielsku, które łatwo zrozumieć. Więc jak dziś mówiłam, nie polecam Wam zabierania się za oryginalne wersje powieści, szczególnie starych typu Duma i uprzedzenie, tylko się zniechęcicie. Raz, że to strasznie opasłe tomiska a dwa, że język dość archaiczny. Na początku Waszej przygody …\nRead More Już dziś zacznij czytać po angielsku z easy readers – link do darmowych e-booków.\nDoc Martin – I love you! Czyli nasz nowy ulubiony serial.\nKazik.TV 29 stycznia 2017 0\nCześć Kazie i Kaziczki, Dosłownie kilka dni temu z braku laku obejrzeliśmy epizod serialu ‚Doktor Martin’ a raczej Doc Martin, który cierpliwie kręcono całkiem niedaleko od nas w Port Isaac. Mówię cierpliwie, bo wydaje się, że sceny kręcono tylko w słoneczne dni, a to musiało zająć wieki! Słyszeliśmy o tym serialu, bo dzięki niemu do …\nRead More Doc Martin – I love you! Czyli nasz nowy ulubiony serial.\nKazik.TV o ‚Zderzenie z szarą rzeczywistością’ czyli jak Kaziki spuszczają Pani Rzeczywistości łomot…\nMegatron o ‚Zderzenie z szarą rzeczywistością’ czyli jak Kaziki spuszczają Pani Rzeczywistości łomot…


Hotel dysponuje dwoma salami konferencyjnymi – Metropolitan o powierzchni 70 metrów kwadratowych, która może pomieścić 50 osób w układzie teatralnym, 42 w układzie szkolnym oraz 26 w układzie w podkowę oraz salę Cosmopolitan o powierzchni 35 metrów kwadratowych, która może pomieścić w układzie teatralnym 25, w układzie szkolnym 18 i 12 osób w układzie w podkowę.\nWszystkie sale są wyposażone w nowoczesny sprzęt multimedialny, systemy nagłaśniające, tablice interaktywną, posiadają dostęp do przewodowego i bezprzewodowego Internetu oraz sterowaną klimatyzację. Hotel proponuje pomoc w organizacji konferencji lub całkowite przejęcie obowiązków przygotowania wydarzenia o profilu konferencji lub szkolenia.\nNa klientów Metropolitan Boutique Hotel**** czekają również noclegi w 59 pokojach – 27 pokojach typu Classic, 24 pokojach typu Superior oraz w ośmiu apartamentach Suite i Junior Suite. Powierzchnia pokoi Classic to od 21 do 24 metrów kwadratowych z łóżkiem typu king lub dwoma łóżkami, w pokoju znajduje się między innymi sterowana klimatyzacja, telewizor LED, zestaw do kawy i herbaty, a na życzenie zestaw do prasowania. Pokoje typu Superior to powierzchnia od 24 do 29 metrów kwadratowych, do wyboru z jednym lub dwoma łóżkami i podobnym wyposażeniem. Z kolei Junior Suite to powierzchnia od 30 do 38 metrów kwadratowych, wzbogacony o zestaw stereo, Suite Metropolitan oferuje powierzchnię 82 metrów kwadratowych z salonem i sypialnią, aneksem kuchennym oraz dodatkowym, ekskluzywnym wyposażeniem.\nW czasie wolnym od spotkań biznesowych czy zajęć szkoleniowych goście hotelu mogą korzystać z nowocześnie wyposażonego fitness clubu, restauracji z letnim patio oraz lobby baru, usług turystycznych, bezpłatnego Internetu. Na terenie obiektu mieści się również monitorowany parking.\nMetropolitan Boutique Hotel**** mieści się w samym sercu Krakowa, zaledwie kilka minut pieszo od Rynku Głównego. Obiekt został przygotowany w odnowionych kamienicach, których historia sięga XIX wieku.\nW ostatnich latach Kraków przeżywa prawdziwy boom, jeśli chodzi o budowę hoteli konferencyjnych. Obecnie w budowie znajduje się kilkanaście nowych lokalizacji, jak chociażby ICE Kraków Centrum Kongresowe z trzema salami na łączną liczbę 2900 osób, Hotel Pantheon z czterema salami konferencyjnymi na 180 osób, Hotel Centrum Kongresowe w Krakowie z osiemnastoma salami konferencyjnymi przeznaczonymi dla od 20 do 2050 osób, Hilton Garden Inn Balice z zapleczem konferencyjnym. W stolicy Małopolski powstaje także Park Technologii Informacyjnych z siedmioma salami o powierzchni do 260 metrów kwadratowych, hotele Norymberska i Feruss z salami szkoleniowymi. RB\nWięcej na: www.metropolitan.pl\nFot. Metropolitan Boutique Hotel**** Kraków