@Lokator87 superbiz.se.pl #polska #prawo #finanse #strazmiejska #handel #firma +4 inne\nInspekcja Handlowa i straże gminne uzyskają uprawnienia do prowadzenia postępowań mandatowych w sprawach o wybrane wykroczenia skarbowe – wynika z projektu nowelizacji przepisów. Chodzi m.in. o paserstwo wyrobami akcyzowymi nieoznaczonymi wymaganymi znakami akcyzy oraz nieewidencjonowanie obrotu.\n@PIAN--A_A--KTYWNA superbiz.se.pl #polska #bieda #telefony #telekomunikacja +2 inne\nZadłużenie konsumentów i przedsiębiorstw wobec firm telekomunikacyjnych wynosi obecnie 1,28 mld zł; w połowie pandemicznego 2020 r. przekroczyło historyczne 1,5...\n@Lokator87 superbiz.se.pl #polska #prawo #firma #januszebiznesu #oszukujo #pieniadze +4 inne\nSeniorzy chętnie i licznie uczestniczyli w pokazach, na których to konkretne firmy oferowały im garnki lub kołdry za kilka tys. zł. Towary te były sprzedawane po zawyżonych cenach i na kredyt. Ci, co je stosowali, stają przed sądami. Tak jak to się właśnie dzieje z prezesem spółki ECO-VITAL.\nMcDonald's sprzedaje swój biznes w Rosji. Tak 30 lat temu witano Big Maca\n@Lokator87 superbiz.se.pl #rosja #biznes #moskwa #mcdonalds #firma #gospodarka +4 inne\nSieć restauracji McDonald’s po 32 latach całkowicie wycofuje się z Rosji. Pierwsza restauracja sieci pojawiła się w Moskwie już w 1990 roku. Kolejki przy wejściu do lokalu były ogromne. Ich długość mierzyła nawet do kilku km. Burger kosztował 1,50 rubla, czyli połowę ówczesnej dniówki.\nSkąd Polska czerpię ropę? W roku 2020 r. 65 proc. importu pochodziło z Rosji\n@Superbiz superbiz.se.pl #polska #rosja #ropa #energetyka #biznes #pieniadze +4 inne\nPatrząc kierunki dostaw węglowodorów do Polski nie jesteśmy, ze względów geograficznych, w stanie być całkowicie uniezależnieni od sąsiadów teraz i dziś. Płacimy za lata zaniechań i kompetencji polskich polityków. Docelowo możemy importować wszystko z całego świata. Pytanie jedynie po jakiej cenie?\nBanki pod lupą UOKiK. Nie oddali klientom części prowizji za wcześniejszą spłatę\n@marekrz superbiz.se.pl #polska #banki #bankowebezprawie #pieniadze #nieruchomosci #kredythipoteczny +4 inne\nPrezes UOKiK wszczął postępowania wyjaśniające wobec 17 banków. Urząd sprawdza, czy i jak banki rozliczają się z konsumentami, którzy przed terminem spłacą w całości lub nadpłacą kredyt hipoteczny.\nKolejne obciążenie finansowe dla przedsiębiorców. Wyższe składki ZUS\n@Lokator87 superbiz.se.pl #polska #podatki #praca #firma #zus #przedsiebiorczosc +4 inne\nMikroprzedsiębiorcy boleśnie odczują kolejny wzrost składek na ZUS, jaki czeka ich w 2023 r. Milion prowadzących działalność gospodarczą i opłacających składki w podstawowej wysokości będzie musiało zapłacić do ZUS zamiast obecnych 1211,28 zł miesięcznie aż 1398,84 zł, czyli o 187,56 zł więcej.\nEmeryt pożyczył kilkaset złotych. Do oddania ma prawie 100 tys. zł!\n@Superbiz superbiz.se.pl #polska #prawo #pieniadze #lichwa #kredyt #sadownictwo +4 inne\nSąd Najwyższy uchylił postanowienie sądu w Mikołowie, który usankcjonował wysokość odsetek 365 proc. w skali roku, Mężczyzna, który zawarł umowę z firmą kredytową i pożyczył 650 zł, musi oddać 92 tys. zł. Sprawą zajęła się Prokuratura Generalna, która po analizie akt sądowych wniosła skargę do SN.\nPosłowie nie ukryją już majątku i zarobków. Oświadczenia majątkowe online\n@Superbiz superbiz.se.pl #polska #polityka #pieniadze #oswiadczeniamajatkowe #sejm #internet +4 inne\nPosłowie co roku muszą składać oświadczenia majątkowe. Wypełniają je w formie papierowej i często tam się mylą, zapominają czegoś wpisać lub są nieczytalne. Teraz może się to ukrócić. Digitalizacja oświadczeń majątkowych przez posłów ma wyeliminować błędy przy ich wypełnianiu.\nKoncerny naftowe zwycięzcami wojny w Ukrainie. Zarabiają 278 tys. dol. na minutę\n@Superbiz superbiz.se.pl #ukraina #gospodarka #biznes #energetyka #ropa #pieniadze +4 inne\nDzięki wysokim cenom ropy wielkie koncerny naftowe zarabiają 278 tys. dol. na minutę, pisze belgijski dziennik “De Standard”. W ciągu 3 mcy osiągnęli wspólnie zysk w wysokości 36 mld dol. Miliardy euro płyną jak nigdy dotąd. Zyskują akcjonariusze, a odbiorcy energii płacą niebotyczne rachunki.\nWykop Poleca @SzotyTv rmf24.pl #europa #ukraina #rosja #wojna #ruskimir #konfliktynaswiecie +4 inne\n@moje2000 superbiz.se.pl #polska #nieruchomosci\n469 komentarzy opublikowany 2 tyg. temu\nŻenujące niskie oprocentowanie lokat. Prezes PFR uderza w mBank\n@Superbiz superbiz.se.pl #polska #gospodarka #stopyprocentowe #banki #pieniadze #finanse +4 inne\nkonto mBank Research umieścił na Twitterze analizę dotyczącą rządowego planu udzielania wakacji kredytowych i jego potencjalnych skutków. Paweł Borys odpowiedział mBankowi na Twitterze twierdząc, że problemem nie są wakacje kredytowe, tylko niskie oprocentowanie lokat przy wysokiej stawce WIBOR3M.\nInflacja w Polsce najwyższa od prawie 25 lat\n@Superbiz superbiz.se.pl #polska #gospodarka #inflacja #stopyprocentowe #kredythipoteczny #pieniadze +4 inne\nDzisiaj Rada Polityki Pieniężnej podniesie stopy procentowe. To ósma podwyżka z rzędu. Według przewidywań ekonomistów stopy wzrosną o 1 pkt procentowy. To sposób na walkę z inflacja a ta nie odpuszcza. Inflacja bazowa w naszym kraju jest najwyższa od 1998 roku.\nLitwiniuk, RPP: Inflacja może osiągnąć 17%, nie ma granicy dla stóp procentowych\n@mickpl superbiz.se.pl #inflacja #kredythipoteczny #nieruchomosci #gielda #ekonomia #gospodarka +4 inne\nObecnie RPP działa o aktualne prognozy gospodarcze - mówił Litwiniuk, jak dodał szczyt inflacji obecnie przewidywany jest w okresie lipiec-wrzesień br., i może osiągnąć pułap 17 proc. Członek RPP odniósł się również do sytuacji kredytobiorców - jego zdaniem błędem było masowe udzielanie kredytów.\nDrożyzna uderzyła w budowlankę! Firmy tracą miliardowe kontrakty.\n@PIAN--A_A--KTYWNA superbiz.se.pl #polska #budownictwo #biznes +1 inny\nJak wynika z raportu firmy CCM, ceny surowców i materiałów budowlanych wzrosły tak drastycznie, że firmy muszą rezygnować z umów. Polski Budimex - lider branży ...\nUkraińcy nie rejestrują działalności gospodarczej. Rzecznik MŚP alarmuje\n@Superbiz superbiz.se.pl #polska #ukraina #gospodarka #firma #biznes #pieniadze +4 inne\nRzecznik MŚP Adam Abramowicz skierował do premiera Mateusza Morawieckiego list, w którym alarmuje, że problemem zaczyna być zbytnie faworyzowanie ukraińskich firemek założonych w naszym kraju. Nierejestrowana działalność gospodarcza Ukraińców zaczyna być zarzewiem konfliktów z Polakami.\n234 komentarze opublikowany 3 tyg. temu\nWykop Poleca @Szewczenko rmf24.pl #polska #ekonomia #finanse #inflacja #bekazpisu +3 inne\nNiemieccy żołnierze będą mieli kuloodporne majtki - 305 tys. kompletów\n@Lokator87 superbiz.se.pl #niemcy #wojsko #armia #pieniadze #militaria #ubrania +4 inne\nDo żołnierzy niemieckiej armii trafi "bojowa bielizna". Balistyczne majtki, koszulki i coś na kształt kalesonów są wykonane ze specjalnej tkaniny, która choć częściowo działa tak, jak kamizelka kuloodporna. Wiadomo już, że niemieckie wojsko zamówiło na początek 305 tysięcy kompletów.\nNagła rezygnacja prezesa Łukoilu Wagita Alekperowa\n@Superbiz superbiz.se.pl #rosja #biznes #gospodarka #ropa #putin #firma +4 inne\nPo 30 latach prezes rosyjskiego giganta naftowego zrezygnował ze stanowiska. Prezes Łukoilu Wagit Alekperow to jeden z najbogatszych ludzi na świecie, który fotel prezesa zajmował od 1993 roku. Dziś określany jest jako "największy przegrany wojny".\n@Superbiz superbiz.se.pl #polska #finanse #banki #kredythipoteczny #pieniadze #wibor +4 inne\nWIBOR to wskaźnik który powstał, aby regulować pożyczki między bankami komercyjnymi. W dużym uproszczeniu, jeden bank pożycza środki od drugiego, a w zamian zobowiązuje się zwrócić określoną kwotę, powiększoną o pewien procent. WIBOR jest właśnie tym procentem. Jest 9 rodzajów tego wskaźnika.\nInflacja zjada nasze pensje. 5000 zł z 2021 roku jest warte tylko 4500 zł\n@Lokator87 superbiz.se.pl #polska #gospodarka #pieniadze #inflacja #zarobki #finanse +4 inne\nOficjalna inflacja wg GUS to 11 proc. Wartość nabywcza pensji spadła o ponad 616 zł. W praktyce ten wskaźnik nie oddaje rzeczywistości w sklepach. Według analizy cen detalicznych (wg UCE Research, Hiper-Com Poland i WSB) w marcu br. w sklepach było drożej o 15,6 proc. niż 12 miesięcy wcześniej.\nZwolnienie uchodźców z podatków. Ostry sprzeciw Konfederacji\n@Lokator87 superbiz.se.pl #polska #polityka #uchodzcy #podatki #pieniadze #ukraincy +4 inne\nUchodźcy nie będą musieli płacić PIT i CIT. Będą też zwolnieni z podatku od spadku i darowizn. Senacki projekt ustawy mocno krytykuje Konfederacja. "Dyskryminowanie Polaków we własnym kraju to aberracyjny pomysł, któremu się zdecydowanie przeciwstawiamy" - grzmi Jacek Wilk z Konfederacji.\nStałe oprocentowanie może okazać się pułapką. Ekonomiści ostrzegają\n@Superbiz superbiz.se.pl #polska #gospodarka #stopyprocentowe #kredythipoteczny #inflacja #pieniadze +4 inne\nStopy procentowe utrzymają się tak wysoko przez 5-7 lat. Zaczną się obniżać w perspektywie 2-3 lat. - Raczej nie zdecydowałby się na stałe oprocentowanie, które jest ustalane wyżej niż zmienne, a dodatkowo można spodziewać się w kolejnych latach spadku stóp - ocenia dr Bogusław Bławat.\nSzokujące dysproporcje w kredytach! Niemiec płaci mniej niż Polak za ten samo\n@Superbiz superbiz.se.pl #polska #niemcy #kredythipoteczny #finanse #pieniadze #banki +4 inne\nTen sam bank przedstawia zupełnie inną ofertę kredytu klientom w Niemczech, i Polsce, gdzie oprocentownie i stopy procentowe są zbliżone. Przy kredycie na 30 lat na kwotę 400 tys. zł, polski kredytobiorca zapłaci 558 tys. zł złotych odsetek, podczas gdy kredytobiorca niemiecki - 132 tys zł.\nTak dla sankcji, ale z rozsądnymi poprawkami Senatu. Ważą się losy firm…\n@Zegarmistrz_Swiatla superbiz.se.pl #wojna #rosja #ukraina #sankcje #biznes #polska +4 inne\nNikt poważny i przyzwoity nie ma wątpliwości co do konieczności wprowadzenia sankcji, które dotkną osoby fizyczne i prawne powiązane z kremlowskim reżimem, ale musi to być realizowane przy zachowaniu demokratycznych reguł i przepisów prawa, a nie zależeć od arbitralnej decyzji jednego urzędnika.\nPosłowie przyznali sobie 4500 złotych podwyżki! Korzystne zmianach w podatkach\n@Lokator87 superbiz.se.pl #polska #polityka #pieniadze #podatki #sejm #senat +4 inne\nZmiany w systemie podatkowym mają polegać m.in. na likwidacji ulgi dla klasy średniej i zmniejszeniu podatku dochodowego z 17 proc. do 12 proc. Sporo zyskają na tym sami posłowie i senatorowie. Od lipca wynagrodzenie na rękę wzrośnie im do kwoty 8910 zł, czyli aż o 375 zł. To 4500 zł rocznie.\nStrabag walczy z rosyjskim udziałowcem. Oleg Deripaska nie objęty sankcjami\n@Superbiz superbiz.se.pl #polska #rosja #wojna #biznes #deweloperka #uniaeuropejska +4 inne\nFrma budowlana złożyła deklarację o zaniechaniu wypłaty dywidendy, aby uniemożliwić przepływ zysków do rosyjskiego oligarchy. Nie otrzyma on ani jednego euro z tytułu posiadania mniejszościowego pakietu akcji w spółce. Co ciekawe, do dzisiaj nie został objęty sankcjami UE. Kim jest Oleg Deripaska?\nRata Plus. Rząd planuje dopłaty dla Polaków spłacających raty kredytów\n@Superbiz superbiz.se.pl #polska #gospodarka #finanse #kredythipoteczny #polityka #pieniadze +4 inne\nOd wielu miesięcy zubaża nas inflacja i drożyzna w sklepach. Jedną z metod walki z inflacją jest podnoszenie stóp procentowych, ale to niesie ze sobą podwyżkę rat kredytów. W planach rządu są dopłaty dla kredytobiorców oraz inne formy wsparcia, takie jak kontrola marż bankowych.\nZamrażanie rosyjskich majątków to ukryta pułapka? Polacy mogą tracić firmy\n@Superbiz superbiz.se.pl #polska #polityka #rosja #prawo #biznes #firma +4 inne\nW Sejmie trwają prace nad ustawą przeciwdziałającą rosyjskiej agresji na Ukrainę. Pojawiła się poprawka, że na listę sankcyjną mogą trafić podmioty "zagrażające bezpieczeństwu narodowemu RP". Co to znaczy? Przedsiębiorcy alarmują, że to bubel prawny, który może uderzyć w polskie firmy.\nWykop Poleca @Szu_ polsatnews.pl #polska #prawo #kolarstwo #policja #polskiedrogi #wydarzenia +4 inne\nMężczyzna, który wjechał samochodem w grupę kolarzy zabijając jednego z nich i raniąc czterech innych decyzją Sądu Rejonowego w Grójcu został w piątek aresztowany na trzy miesiące. Wcześniej usłyszał zarzuty spowodowania katastrofy, ucieczkę z...\nObywatele o inflacji i drożyźnie: "Co to jest 30%, to jest nic!" 4397\nZniszczone dowody w sprawie wypadku Szydło. Śledztwo umorzone 3162\nEkonomista: Rząd robi absolutnie wszystko, żebyśmy mieli bardzo wysoką inflację 2808\nNowa strategia rządu w walce z inflacją: liczenie na cud 2773\n66% Polaków za prawem do przerwania ciąży do 12. tygodnia. Wśród młodych aż 80%. 2822


Gospodarka odpadami - Gmina Wołomin\nKonkurs na nazwę dla ELEKTRONICZNEJ ALTANY\nMZO Wołomin zaprasza wszystkich mieszkańców naszej gminy do wspólnej zabawy i wymyślenia nazwy dla nowoczesnej altany śmietnikowej, z której od kilku tygodni korzystają mieszkańcy wołomińskiego os. Nafta. Nazwa może (ale nie musi) zawierać hasło zachęcające do segregacji odpadów i nawiązywać do funkcjonalności urządzenia. Nazwa nie powinna przypominać innych marek krajowych i światowych. Uczestnik może zgłosić więcej niż jedną propozycję nazwy. Niezależnie od liczby propozycji, każdy Uczestnik może zdobyć jedynie jedną\n1 2 … 9 Więcej\nMobilna zbiórka odpadów wielkogabarytowych i zużytego sprzętu 2022\nAJ 12 maja 2022\nMobilna zbiórka odpadów wielkogabarytowych oraz ZSEiE (Zużyty Sprzęt Elektryczny i Elektroniczny) w 2022 roku odbędzie się 21 maja na terenie miasta Wołomin i 28 maja na terenie sołectw gminy. Zbiórka przeznaczona jest wyłącznie dla mieszkańców zabudowy jednorodzinnej. Aby rzeczy zostały zabrane właściciele nieruchomości proszeni są o kontakt z Wydziałem Gospodarowania Odpadami Urzędu Miejskiego w Wołominie w celu zgłoszenia swojej nieruchomości do akcji: tel. 22 763 30 47 lub mailowo na\nV Wyprzedaż garażowa i Rzeczyzmiana\nDajmy przedmiotom drugie i kolejne życie dzięki wyprzedaży garażowej! Już w niedzielę 15 maja w godz. 10:00-13:00 na targowisku miejskim przy ulicy 1 Maja każdy chętny będzie mógł sprzedać, wymienić lub kupić unikalne przedmioty! V Wyprzedaż Garażowa i Rzeczyzmiana to doskonała okazja do przewietrzenia szafy, ale też do skorzystania z gminnego punktu wymiany, czyli z Rzeczyzmiany. Zapraszamy wszystkich posiadaczy niepotrzebnych już rzeczy w dobrym stanie oraz twórców rękodzieła do skorzystania\nKiedy należy dokonać korekty deklaracji za gospodarowanie odpadami\nAJ 29 kwietnia 2022\nW związku z pytaniami wpływającymi do Urzędu Miejskiego informujemy, że osoby, które przyjęły uchodźców z Ukrainy powinny dokonać korekty deklaracji za gospodarowanie odpadami komunalnymi w sytuacji, w której osoby te zamieszkują nieruchomość powyżej miesiąca. Dokument należy złożyć do 10 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła zmiana. W przypadku zabudowy wielorodzinnej o zmianie liczby osób w lokalu należy powiadomić zarządcę nieruchomości, który dokonuje stosownej aktualizacji danych w Urzędzie. Pomoc\nWażny komunikat dla mieszkańców zabudowy wielorodzinnej\nAJ 27 kwietnia 2022\nZe względu na fakt, iż w maju br. odbiór odpadów wielkogabarytowych z zabudowy wielorodzinnej przypada na dzień 3 maja 2022 r., który jest dniem wolnym od pracy, odbiór wyjątkowo odbędzie się tydzień później, tj. 10 maja 2022 r. Przypominamy, że zgodnie z art. 145 Kodeksu Wykroczeń: „Kto zanieczyszcza lub zaśmieca miejsca dostępne dla publiczności, a w szczególności drogę, ulicę, plac, ogród, trawnik lub zieleniec, podlega karze grzywny do 500 złotych\nAJ 13 kwietnia 2022\nMPSZOK – Mobilny Sposób na kłopotliwe odpady\nAA 1 kwietnia 2022\nJuż 9 kwietnia na ulice gminy Wołomin wyruszy Mobilny Punkt Selektywnej Zbiórki Odpadów Komunalnych. Inauguracji MPSZOK towarzyszyć będzie akcja WOŁOMIN ODZYSKUJE NA WIOSNĘ, podczas której mieszkańcy wymienią odpady na sadzonki roślin. Do 2 stacjonarnych PSZOK-ów na terenie gminy dołącza trzeci, w wersji na kołach. Mobilny Punkt Selektywnej Zbiórki Odpadów Komunalnych to specjalne urządzenie przystosowane do selektywnego zbierania tzw. odpadów problemowych. Pojawiać się będzie cyklicznie w kilkunastu lokalizacjach na terenie gminy\nAJ 7 marca 2022


Ewelina wstała z dość dużym bólem głowy, kompletnie nie pamiętała co się wczoraj działo. Tylko jakieś .. migające światła. Pamiętała też, że całowała Kevin'a. Coś stało się pomiędzy Chrisem a nim. Chyba się pokłócili, nic więcej nie pamiętała. No cóż, alkohol zdziałał swoje. Powoli się podniosła i spojrzała na zegarek, szósta. Wstała na czas. Podeszła wolnym krokiem do okna i zaraz po tym usłyszała dzwonek do drzwi, naciskamy chyba z siedem razy pod rząd. Zmarszczyła brwi i narzuciła na siebie rozpinany, długi sweterek. Po minucie była już pod drzwiami. Otwierając je ujrzała Kevin'a.\n- Cześć ! - przywitała się z nim ciepło i z uśmiechem, była szczęśliwa, że widzi go o poranku. Jednak Kevin miał kamienny wyraz twarzy, usta proste jak drut, źrenice rozszerzone .Ewelina się zaniepokoiła, o co mogło mu chodzić ?\n- Musimy zerwać . - oznajmił twardo i sucho. Ewelina aż się zachwiała, patrząc na niego z szeroko otwartymi oczami. Dlaczego to zrobił ? Dlaczego po tak krótkim czasie zdecydował się z nią zerwać ? Przecież się w nim zakochała. Sam ją namawiał na to wszystko. Jak mógł ?\nStała tak w bezruchu, jej spojrzenie nagle odleciało w przestrzeń a jasne oczy zaszkliły się, po policzkach popłynęło kilka małych, gorzkich łez. Nie była w stanie wykrztusić ani słowa. Zamrugała kilka razy, nawet nie do końca zamykała powieki. Kevin był rozgoryczony tym widokiem.\n- Ja.. prze.. - nie dokończył ponieważ dziewczyna powoli i delikatnie zamknęła drzwi. Kevin uderzył pięściami o ścianę jej domu, nie sprawiło mu to najmniejszego bólu. Blondynka była załamana. Wolnym krokiem ruszyła z powrotem do swojej sypialni, w której ujrzała nikogo innego jak Christophera. Krzyknęła i cofnęła się do korytarza.\n- Spokojnie.. - chłopak uniósł ręce w geście niewinności. Nie chciał zrobić jej krzywdy. Ewelina jednak dalej stała w miejscu, lekko zgarbiona, skulona.. bała się.\n- Jak .. - zaczęła piskliwym głosem. - Jak się tu dostałeś ...? - dokończyła, dopiero teraz zauważyła, że jej ręce niesamowicie się trzęsą, patrzyła na niego wystraszonym wzrokiem.\n- Twoi rodzice mnie wpuścili, drzwiami od ogrodu.. - powiedział łagodnie, zgodnie z prawdą. Dziewczyna uznała, że to jest bardzo możliwe i powoli weszła do pokoju.\n- Po co przyszedłeś ? - zapytała z przeszywającym wzrokiem, uniosła lekko podbródek w górę, obserwując każdy jego ruch.\n- Mieliśmy iść razem do szkoły. - wzruszył ramionami i posłał jej lekki uśmiech. Dziewczyna nie przypominała sobie niczego takiego, ale uznała, że skoro chłopak już tu jest to zgodzi się.\n- Daj mi chwilę.. - mruknęła. Christopher skinął głową i wyszedł z jej sypialni. Dziewczyna poszła do własnej łazienki i umyła zęby, pomalowała rzęsy i nałożyła bezbarwną szminkę na duże usta. Wyszła i stanęła przed szafą. Ubrała się dziś inaczej ze względu na poranny incydent . Nałożyła czarne rajstopy w białe krzyżyki , białe , podarte i krótkie spodenki, czarną bokserkę, przez którą prześwitywał jej bardzo kolorowy stanik i narzuciła torbę z książkami na ramię. Włosy miała rozpuszczone, zmierzwione. Wyszła. Christopher wbił w nią swoje intensywnie zielone tęczówki.\n- Jestem gotowa.. - mruknęła. W powietrzu roznosił się zapach jej konwaliowych perfum, którymi chłopak się napajał.\n- To chodźmy.. - mruknął i ruszył po długich, kręconych schodach do frontowych drzwi. Dziewczyna ruszyła za nim.\n- Idę do szkoły ! - krzyknęła rodzicom i wyszła z blondynem przed dom.\nSzli w milczeniu chodnikiem, najpierw ulicznym, później przez park.\n- Muszę kupić kawę, poczekasz tu ? - zapytała go. Chłopak zgodził się. Po chwili dziewczyny nie było. Dzień był dziś wyjątkowo ładny. Było ciepło i słonecznie, wśród nich słychać było odgłosy porannych ptaków, naprzemiennie z szumem drzew, przez które przedzierały się gorące promienie słoneczne. Jedynie ludzie wydawali się być smutni, jacyś.. zdołowani. Oczywiście nie wszyscy, byli też emanujący i wręcz zarażający szczęściem i pozytywizmem . Ale tych niestety było znacznie mniej ...\nPo chwili blondynka wróciła. W dłoniach trzymała dwa kubki z latte . Wręczyła mu jedną i w milczeniu ruszyła dalej.\n- Dzięki - mruknął chłopak.\nAutor: Królewna Balonowa o 04:24\nfreefall. 23 grudnia 2012 02:17\nHmm...zacne mogę powiedzieć że bardzo zacne ^.^ Dziubasie Ty You. :3\nStella Blackmore 8 stycznia 2013 06:29\nHah, dziękuję !\n~ Duma. Ewelina wstała z dość dużym bólem głowy, k...


Biskupi podkreślają rolę pomocy udzielanej potrzebującym przez Caritas Polska, która w tym dniu obchodzi swe święto patronalne. Zachęcają też do wspierania dzieł Caritas, m.in. do wsparcia ofiar wojny w Syrii.\nKliknij aby zobaczyć newsy zawierające wybrany tag: Rok św. Brata Alberta, dobro, episkopat Polski, Niedziela Miłosierdzia, chleb


W królestwie piwa | Daleko niedaleko\nCi, którzy mnie trochę znają, wiedzą, że za piwem nie przepadam. Chyba, że nie smakuje jak piwo, to ok. Ale będąc w Belgii nic innego pić nie można (ewentualnie czasem wodę), bo piwo jest tu napojem narodowym. Chociaż powinnam może napisać raczej, że piwa są napojem narodowym, bo tylu rodzajów chmielowego trunku, co tutaj, to w życiu nie widziałam!\nTradycja warzenia piwa w Belgii sięga średniowiecza. Uważa się, że produkowano je w niektórych klasztorach. W XVIII w. zajmował się tym zakon trapistów, początkowo wyrabiając trunek jedynie a potrzeby mnichów. W 1861 r. zarejestrowano pierwszą oficjalną sprzedaż butelki piwa. Dzisiaj znakiem rozpoznawczym piwa pochodzącego od trapistów jest logo i informacja, że część dochodów ze sprzedaży jest przeznaczona na walkę z ubóstwem.\nW tym malutkim kraju, jakim jest Belgia, działa około 125 browarów, które produkują mniej więcej 800 standardowych rodzajów piwa. Gdy dodać do tego wszystkie edycje specjalne to będzie się można doliczyć ponad 8 700 rodzajów. I tak, są różne odmiany ale (amber, golden, brown, flamandzkie czerwone, szkockie i inne), lambic, pilzner, stout, pszeniczne… dla każdego coś dobrego!\nNie ma się co dziwić, że to właśnie w Brukseli powstał pub o wdzięcznej nazwie Delirium Tremens, wpisany do Księgi Rekordów Guinnessa (nazwa pasuje jak ulał, czy raczej jak polał ;) jako knajpa, która jednocześnie oferuje klientom największą ilość rodzajów piwa. Gwarantowane jest, że w każdym momencie dostępnych jest co najmniej 2 004 różnych piw. W praktyce jednak można wybierać spośród 2 500 propozycji, jednak nie wszystkie one są zawsze na stanie. A menu pubu jest grubsze od przewodnika Lonely Planet po Belgii!\nCzyli mamy raj dla piwoszy. I oczywiście jest też coś dla mnie. Piwa smakowe. Przepyszny wiśniowy kriek i mistrzostwo świata: brzoskwiniowe Pêcheresse! Żeby nie było wątpliwości, nazwa tego piwa wywodzi się z połączenia dwóch francuskich słów: brzoskwinia (pêche) i grzesznica (pécheresse). Nic dodać, nic ująć. Uwodzi smakiem :)\nA wy jakim piwem lubicie gasić pragnienie?\nNastępny artykuł Galta pod panowaniem małp\nPoprzedni artykuł Majdan Niepodległości\n20 lutego 2011 o 22:57\nOj tak, te piwa smakowe byłyby również i dla mnie :) Ależ mi narobiłaś smaka ;)\n20 lutego 2011 o 23:20\nNajlepsze piwo robi mój tata :)) Jedyne które mi smakuje :P\n20 lutego 2011 o 23:49\n@Olivia no ba… sama sobie też narobiłam :) pyszne one są!\n@Ajka ale takie piwo piwo o smaku piwa?\n22 lutego 2011 o 09:38\nPiwo smakowe to nie jest piwo!\n22 lutego 2011 o 12:47\nJak nie jest, jak jest? Piwo to piwo, tylko smakowe :D\n22 lutego 2011 o 13:23\nJa najbardziej lubię gasić pragnienie Dominikańskim Presidente, lub Polskim – Łomża :D\n22 lutego 2011 o 14:38\nZabawne – pierwsze, czego się napiłam na Dominikanie to był belgijski kriek :)\nPresidente próbowałam tylko w wersji light. Rzeczywiście było light…\n1 marca 2011 o 14:00\nkriek byle z butelki… w puszce smakuje zdecydowanie gorzej… dlaczego w Polandi prawie niedostępny albo dramatycznie drogi… :-(\n1 marca 2011 o 15:50\nUdało Ci się znaleźć kriek w Polsce? Po ile za butlę? W Belgii też do tanich nie należał, ze 2-3 eurasy za małą butelkę, chyba 250ml…\nto kup belgijski kriek w NL – szesciopak troche powyzej 6 euro\nHeh, taniej niż w Belgii :)\nA przy okazji, z tego co pamiętam, w maju 750 ml krieka w USA kosztowało mnie coś koło 8 dolarów.\n15 czerwca 2011 o 20:38\nwidocznie taniej…. Nie porownywalam\nTak, tak i jeszcze raz po sześciokroć TAK! Jestem zakochany w belgijskim piwie! Oj, oj… jak sobie przypomnę ten pub w Gandawie, gdzie chyba mają wszystkie możliwe browary z całego kraju (oczywiście wyroby)… a jak sobie jeszcze przypomnę kwaśnawy Rodenbach Grand Cru…. uuuu…. jak zacznę wspominać to nie będę mógł pracować…. :-)\n7 marca 2011 o 12:10\nNo ładnie, znowu odciągam kogoś od pracy ]:->\nMasz jakieś namiary na ten pub?\n7 marca 2011 o 20:02\nMnie łatwo odciągnąć od pracy… :-)\nNamiary są bardzo mgliste… byłem tam dekadę temu i jeśli mnie moja stara pamięć nie myli i nadto Gandawy nie przebudowali to chyba ten pub był w okolicy skrzyżowania ulicy Drabstraat i Graslei, w okolicy mostu od strony tej drugiej.\nNie daję jednak gwarancji! ;-)\n8 marca 2011 o 00:45\nPodczas swoich wizyt w Belgii ominęłam Gandawę, ale jak się tam kiedyś wybiorę, to poszukam.\nJa polecam opisany powyżej pub Delirium. Jak dostaniesz menu w ręce, to możesz czytać i czytać i czytać i… ciężko się zdecydować. Nawet mi, bo i oferta smakowych piw jest duża :)\n2 kwietnia 2011 o 16:42\nCiekawy blog a artykuł szczególnie mi bliski. Delirium Tremens to również gatunek piwa. Zapraszam również na piwabelgijskie.pl jeśli jednak przekonasz się do piwa !.\n2 kwietnia 2011 o 17:58\nDzięki! Widzę Pecheresse w ofercie, może się kiedyś skuszę :)\n15 czerwca 2011 o 00:44\nJeśli chodzi o belgijskie piwa w Warszawie, to ostatnio zauważyłam, że Sketch na Foksalu oferuje kilka gatunków. Których dokładnie, niestety nie pamiętam.\nTak jak Ty Ewo, nie jestem fanką piwa. Ale wyprawy do Delirium i odkrywanie ich piw smakowych to była jedna z moich ulubionych rozrywek kiedy tylko miałam u siebie gości. Dwie talie kart, trochę € w kieszeni (cóż, Delirium do najtańszych nie należy), ubrania, których mi nie szkoda (niesamowite zadymienie lokalu) i udany wieczór gotowy!\nJak Ci się podobała atmosfera pubu?\nA, no i moim ulubieńcem jest piwo.. bananowe :)\n15 czerwca 2011 o 20:35\nAtmosfera pubu była bardzo fajna (nie licząc dymu papierosowego, który mnie dość drażni w pubach, ale jestem w stanie wytrzymać ;)\nZajrzałam tam dwa razy – raz dość późno i były dzikie tłumy, ale ludzie sympatyczni, drugi raz jakoś popołudniem i raczej spokojnie, bez problemu można było znaleźć stolik i usiąść. Przemiła obsługa do tego, no i byłam w doborowym towarzystwie więc wrażenia bardzo pozytywne!\n28 lipca 2016 o 21:43\nMnie smakuje Okocim, Kilkenny (Czerwone), Koźlak (browaru Amber) i tak mógłbym wymieniać i wymieniać.\nBruksela na weekend - co zwiedzić, co zjeść? - Mój WordPress\n[…] nie miałam ochoty na piwo, bo było dość chłodno, ale to miejsce podobno kultowe. Pisała o nim Ewa. Następnie ruszyłyśmy w kierunku Grand Place, a po drodze spotkałyśmy wesołych muzyków. […]\nBruksela na weekend - co zwiedzić, co zjeść? - Całe Życie w Podróży


w ABM TOURISTIC SP. Z O.O.\n( HOTEL USTKA)\nNiniejsza Polityka została wdrożona Zarządzeniem Zarządu nr 5/2018 z dnia 25.05.2018 r.\n1. Aby zapewnić prawo do ochrony danych osobowych, które są przetwarzane przez ABM Touristic sp. z o.o. działającą na bazie Hotelu Ustka zwaną dalej „Administratorem”, ustanawia się niniejszą Politykę ochrony danych osobowych.\n2. Polityka określa normy postępowania osób zatrudnionych i osób współpracujących w zakresie ochrony danych osobowych.\n3. Polityka uwzględnia przepisy powszechnie obowiązującego prawa w zakresie ochrony danych osobowych, w szczególności przepisy Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE /dalej „RODO”/.\n4. Przy tworzeniu systemu ochrony danych osobowych Administrator przeprowadził analizę ryzyka dotyczącą ochrony danych osobowych i w oparciu o nią wdraża środki techniczne i organizacyjne zapewniające odpowiednie bezpieczeństwo danych osobowych.\nIlekroć w Polityce użyte zostaną niżej wymienione określenia, należy przypisać im definicje niżej wymienione.\n1. Administrator ochrony danych osobowych/ Administrator - oznacza w niniejszej polityce spółkę ABM Touristic sp. z o.o. działającą na bazie Hotelu Ustka, z siedzibą w Ustce przy ul. Wczasowej 25.\n2. Dane osobowe - informacje o osobie, której dane dotyczą, którą można dzięki nim bezpośrednio lub pośrednio zidentyfikować.\n3. Przetwarzanie danych osobowych - oznacza operację lub zestaw operacji wykonywanych na danych osobowych taką jak zbieranie, utrwalanie, organizowanie, porządkowanie, przechowywanie, adaptowanie lub modyfikowanie, pobieranie, przeglądanie, wykorzystywanie, ujawnianie poprzez przesłanie, rozpowszechnianie lub innego rodzaju udostępnianie, dopasowywanie lub łączenie, ograniczanie, usuwanie lub niszczenie.\n5. Polityka ochrony danych - niniejszy dokument Polityki ochrony danych osobowych.\nW Spółce występują następujące zbiory danych osobowych:\n- dane osób rekrutujących : CV, listy motywacyjne – Dział Kadr\n- dane pracowników – Dział Kadr, Informatyk\n- zakupy od osób fizycznych – Księgowość, Kierownik Żywienia, Kierownik\nMarketingu, recepcja, Informatyk\n- sprzedaż usług i towarów osobom fizycznym – Księgowość, Kierownik Żywienia,\nKierownik Marketingu, recepcja, Informatyk.\nMiejsce przechowywania zbiorów danych osobowych - Hotel Ustka, ul. Wczasowa 25, a także odpowiednio – Dział Kadr, księgowość, recepcja, Kierownik Marketingu, Kierownik Żywienia.\nAby zapewnić wdrożenie odpowiednich środków technicznych i organizacyjnych, administrator identyfikuje zagrożenia w procesach przetwarzania danych osobowych. Zagrożeniem będzie każdy czynnik, który może spowodować niedostępność danych osobowych, ich utratę, nieuprawniony dostęp lub nieautoryzowaną modyfikację. Za ryzyko uznaje się prawdopodobieństwo wystąpienia określonego zdarzenia w kontekście oczekiwanych następstw. Administrator okresowo, dokonuje przeglądu zidentyfikowanych ryzyk pod kątem ich aktualności i kompletności.\nKażdy kierownik działu jest zobowiązany na bieżąco zgłaszać zidentyfikowane ryzyka do działu kadr.\nW celu zapewnienia bezpieczeństwa danych osobowych wprowadzono następujące zabezpieczenia techniczne: monitoring wizyjny obiektu, system sygnalizacji włamania i napadu, system kontroli dostępu z użyciem haseł dostępu, klucze do drzwi, klucze do szaf, sejfy, szafy metalowe, szafy drewniane, czujniki ruchu, czujniki dymu, czujniki detekcji gazu, całodobowa recepcja, system pożarowy, niszczarki do dokumentów, procedura działania na wypadek naruszeń zabezpieczeń fizycznych.\n1. Administrator wyznaczył osobę odpowiedzialną za system ochrony danych osobowych.\n2. Administrator opracował i wdrożył dokumentację ochrony danych osobowych, w tym niniejszą Politykę.\n3. Administrator zapewnia, że dane osobowe są przetwarzane wyłącznie przez osoby, które zostały zapoznane z zasadami ochrony danych osobowych i posiadają odpowiednie upoważnienie do przetwarzania danych osobowych, a także zostały zobowiązane do zachowania poufności w zakresie ochrony danych osobowych.\n4. Administrator prowadzi ewidencję osób upoważnionych do przetwarzania danych osobowych,\n5. Administrator poprzez wdrożenie procedury, kontroluje dostęp do obszarów przetwarzania danych osobowych.\n6. Osoby zatrudnione są zobowiązane stosować politykę czystego biurka, przy wykonywaniu zadań wynikających z zatrudnienia są zobowiązane stosować obowiązujące u Administratora podstawowe zasady ochrony danych osobowych,\n7. Administrator, w przypadku powierzania danych osobowych innym podmiotom, zawiera wymagane prawem umowy powierzenia przetwarzania danych osobowych.\n1. Administrator zabezpiecza budynki i pozostałe zasoby, aby zapewnić ochronę danych osobowych, w szczególności przed utratą i nieuprawnionym dostępem.\n2. Administrator prowadzi monitoring wizyjny wyznaczonych obszarów przetwarzania danych osobowych w celu zapewnienia bezpieczeństwa i porządku oraz ochrony osób i mienia. Monitorowanie nie narusza praw i podstawowych wolności osób i uwzględnia prawo do prywatności.\nZABEZPIECZENIA INFRASTRUKTURY TELEINFORMATYCZNEJ\n1. Użytkownik zobowiązany jest korzystać ze Sprzętu IT w sposób zgodny z jego przeznaczeniem i chronić go przed jakimkolwiek zniszczeniem lub uszkodzeniem.\n2. Użytkownik zobowiązany jest do zabezpieczenia Sprzętu IT przed dostępem osób nieupoważnionych, a w szczególności zawartości ekranów monitorów.\n3. Użytkownik ma obowiązek natychmiast zgłosić zagubienie, utratę lub zniszczenie powierzonego mu Sprzętu IT\n4. Samowolne otwieranie (demontaż) Sprzętu IT, instalowanie dodatkowych urządzeń (np. twardych dysków, pamięci) do lub podłączanie jakichkolwiek niezatwierdzonych urządzeń do systemu informatycznego jest zabronione.\n5. Użytkownik rozpoczyna pracę z systemem informatycznym przetwarzającym dane osobowe z użyciem identyfikatora i hasła\n6. Użytkownik jest zobowiązany do uniemożliwienia osobom niepowołanym (np. Gościom hotelu, pracownikom innych działów) wgląd do danych wyświetlanych na monitorach komputerowych – tzw. Polityka czystego ekranu\na. wylogować się z systemu informatycznego, a następnie wyłączyć sprzęt komputerowy\nb. zabezpieczyć stanowisko pracy, w szczególności wszelką dokumentację oraz nośniki magnetyczne i optyczne, na których znajdują się dane osobowe\n1. Użytkownik zobowiązuje się do korzystania wyłącznie z oprogramowania objętego prawami autorskimi\n2. Użytkownik nie ma prawa kopiować oprogramowania zainstalowanego na Sprzęcie IT przez Pracodawcę na swoje własne potrzeby ani na potrzeby osób trzecich\n3. Instalowanie jakiegokolwiek oprogramowania na Sprzęcie IT może być dokonane wyłącznie przez osobę upoważnioną\n4. Użytkownicy nie mają prawa do instalowania ani używania oprogramowania innego, niż przekazane lub udostępnione im przez Pracodawcę. Zakaz dotyczy między innymi instalacji oprogramowania z zakupionych dyskietek, płyt CD, programów ściąganych ze stron internetowych, a także odpowiadania na samoczynnie pojawiające się reklamy internetowE.\n5. Użytkownicy nie mają prawa do zmiany parametrów systemu, które mogą być zmienione tylko przez osobę upoważnioną.\n1. Użytkownicy mają prawo korzystać z Internetu w celu wykonywania obowiązków służbowych\n2. Przy korzystaniu z Internetu, użytkownicy mają obowiązek przestrzegać prawa własności przemysłowej i prawa autorskiego\n1. System Poczty Elektronicznej jest przeznaczony wyłącznie do wykonywania obowiązków służbowych\n2. Przy korzystaniu z Systemu Poczty Elektronicznej, Użytkownicy mają obowiązek przestrzegać prawa własności przemysłowej i prawa autorskiego\n3. Użytkownik nie ma prawa wysyłać wiadomości zawierających informacje poufne dotyczące Pracodawcy / Zleceniodawcy, jego pracowników, klientów, dostawców lub kontrahentów za pośrednictwem Internetu, w tym przy użyciu prywatnej elektronicznej skrzynki pocztowej\n4. Użytkownicy nie powinni otwierać przesyłek od nieznanych sobie osób, których tytuł nie sugeruje związku z wypełnianymi przez nich obowiązkami służbowymi.\n5. Użytkownicy nie powinni uruchamiać wykonywalnych załączników dołączonych do wiadomości przesyłanych pocztą elektroniczną.\n6. W przypadku przesyłania plików danych osobowych do podmiotów zewnętrznych, Użytkownik zobowiązany jest do ich spakowania i zahasłowania (8 znaków: duże i małe litery i cyfry lub znaki specjalne). Hasło należy przesłać odrębnym mailem.\nZABEZPIECZENIA INFRASTRUKTURY INFORMATYCZNEJ\nW celu zabezpieczenia infrastruktury informatycznej zastsowano nastepujące środki bezpieczeństwa.\n1. UPS podtrzymujący zasilanie serwera\n2. Listwy przepięciowe\n3. Zastosowano macierz dyskową w celu ochrony danych osobowych przed skutkami awarii pamięci dyskowej na serwerze\n4. Programy zainstalowane na komputerach obsługujących przetwarzanie danych osobowych są użytkowane z zachowaniem praw autorskich i posiadają licencje\n5. Lokalizacja komputerów typu PC, terminali, drukarek uniemożliwia osobom niepowołanym dostęp do nich\n6. Dostęp do systemu operacyjnego komputera, w którym przetwarzane są dane osobowe zabezpieczony jest za pomocą procesu uwierzytelnienia z wykorzystaniem identyfikatora użytkownika oraz hasła\n7. Zastosowano środki ochrony przed szkodliwym oprogramowaniem\n8. Użyto system Firewall do ochrony dostępu do sieci komputerowej\n9. Zastosowano automat do tworzenia regularnej kopii bezpieczeństwa.\nZABEZPIECZENIA BAZ DANYCH I OPROGRAMOWANIA\nZastosowano następujące zabezpieczenia:\nWykorzystano środki pozwalające na rejestrację zmian wykonywanych na poszczególnych elementach zbioru danych. Dostęp do zbioru baz danych wymaga uwierzytelnienia z wykorzystaniem identyfikatora użytkownika oraz hasła. Zastosowano mechanizm umożliwiający automatyczną rejestrację identyfikatora użytkownika i datę pierwszego wprowadzenia danych. Zastosowano środki umożliwiające określenie praw dostępu do wskazanego zakresu danych w ramach przetwarzanego zbioru danych. Zastosowano systemowe środki pozwalające na określenie odpowiednich praw dostępu do zasobów informatycznych, w tym zbiorów danych dla poszczególnych użytkowników systemu informatycznego. Zainstalowano wygaszacze ekranów na stanowiskach, na których przetwarzane są dane. Zastosowano mechanizm automatycznej blokady dostępu do systemu informatycznego służącego do przetwarzania danych w przypadku dłuższej nieaktywności pracy użytkownika. Zastosowano system antywirusowy na stanowiskach, na których przetwarzane są dane (zabezpieczenie obligatoryjne)\nDo systemów informatycznych przetwarzających dane mają dostęp jedynie osoby do tego upoważnione. Użytkownik zobowiązuje się do zachowania hasła w poufności, nawet po utracie przez nie ważności. Zabronione jest zapisywanie haseł w sposób jawny oraz przekazywanie ich innym osobom. Użytkownik systemu zobowiązany jest do niezwłocznej zmiany tego hasła, gdy zostało ono ujawnione.\nHasła do sieci i serwera oraz do systemów przetwarzających dane osobowe – składają się co najmniej z 6 znaków, z dużych i małych liter oraz z cyfr lub znaków.\nKopie zapasowe danych kadrowo-płacowych tworzone są przez system automatycznie na kolejny serwerze, oraz w chmurze. Kopie całościowe sporządzane są raz dziennie na kolejnym serwerze oraz chmurze. Każda kopia jest opisana datą jej sporządzenia. Kopie całościowe przechowywane są przez 30 dni. Dostęp do kopii ma wyłącznie Informatyk Hotelu. Niszczenie kopii bezpieczeństwa odbywa się poprzez trwałe skasowanie.\nKopie zapasowe dokumentacji serwera tworzone są w sposób zautomatyzowany w oparciu o wykorzystanie programowej funkcji serwera. Kopie bezpieczeństwa sporządzane są także dla dokumentacji gromadzonej na dyskach serwera przechowywania dokumentacji Kopie całościowe sporządzane są raz dziennie. Dostęp do kopii ma wyłacznie Informatyk Hotelu. Niszczenie kopi odbywa się przez skasowanie danych na dysku twardym.\nOCHRONA PRZED NIEAUTORYZOWANYM DOSTĘPEM DO SIECI\nStosowane zabezpieczenia mają na celu zabezpieczenie systemów informatycznych przed nieautoryzowanym dostępem do sieci lokalnej\n1. Za zaplanowanie, konfigurowanie, aktywowanie specjalistycznego oprogramowania monitorującego wymianę danych na styku sieci lokalnej i sieci rozległej odpowiada Informatyk Hotelu.\n2. Stosowany jest Firewall sprzętowy i programowy na serwerze\n3. Zastosowano mechanizmy kontroli dostępu do sieci.\n4. Sieć bezprzewodową zabezpieczono protokołem.\n5. Zastosowano mechanizmy monitorujące przeglądanie Internetu przez użytkowników.\nCelem procedury jest zapewnienie ciągłości działania systemów informatycznych przetwarzających dane osobowe oraz zabezpieczenie danych osobowych przed ich nieuprawnionym udostępnieniem. Informatyk Hotelu odpowiada za bezawaryjną pracę systemu IT, w tym: stacji roboczych, aplikacji serwerowych, baz danych, poczty email. Przegląd i konserwacja systemu informatycznego powinny być wykonywane w terminach określonych przez producentów systemu lub zgodnie z harmonogramem, jednak nie rzadziej, niż raz w roku. Za terminowość przeprowadzenia przeglądów i konserwacji oraz ich prawidłowy przebieg odpowiada Informatyk Hotelu. Informatyk Hotelu odpowiada za optymalizację zasobów serwerowych, wielkości pamięci i dysków. Informatyk Hotelu odpowiada także za sprawdzanie poprawności działania systemu IT, w tym: stacji roboczych, serwerów, drukarek, baz danych, poczty email.\nPROCEDURA DOSTĘPU DO POMIESZCZEŃ\n1. Administrator nadzoruje proces przekazania kluczy do pomieszczeń.\n2. Administrator lub osoba przez niego upoważniona, w przypadku konieczności nadania danemu użytkownikowi dostępu do danego pomieszczenia - wydaje użytkownikowi klucz odnotowując fakt przekazania w rejestrze kluczy.\n3. Użytkownicy są zobowiązani do nadzoru nad otrzymanymi kluczami, są odpowiedzialni, aby klucze nie były przekazywane innym osobom inaczej, niż za pośrednictwem Administratora. Użytkownik jest zobowiązany niezwłocznie zgłosić zgubienie lub zniszczenie klucza.\n4. Wszystkie osoby przebywające w obszarach przetwarzania danych są zobowiązane reagować i zgłaszać Administratorowi wszelkie incydenty w zakresie dostępu do pomieszczeń.\n5. Wszystkie osoby przebywające w obszarach przetwarzania danych są zobowiązane zapewnić w zakresie własnych możliwości, że osoby trzecie nie będą przebywały w obszarach przetwarzania danych osobowych inaczej, niż w obecności upoważnionego pracownika.\n1. Do przetwarzania danych osobowych mogą być dopuszczone osoby, które zostały zapoznane z zasadami ochrony danych osobowych i posiadają nadane upoważnienie do przetwarzania danych osobowych.\n2. Upoważnienie nadawane jest przez Administratora lub osobę przez niego upoważnioną.\n3. W momencie zatrudnienia, nie później niż przed dopuszczeniem do przetwarzania danych osobowych, Kierownik Administracji w porozumieniu z bezpośrednim przełożonym osoby, dla której składany jest wniosek, sprawdza czy ta osoba została zapoznana z zasadami ochrony danych osobowych i po pozytywnej weryfikacji niezwłocznie udziela upoważnienia.\n4. Udzielone upoważnienia są przechowywane w miejscu zapewniającym ochronę przed nieuprawnionym dostępem.\n5. Kierownik Administracji jest zobowiązany prowadzić ewidencję udzielonych upoważnień.\nAdministrator w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, realizując niektóre z zadań, korzysta z usług innych podmiotów. W przypadkach, gdy współpraca z tymi podmiotami wiąże się z koniecznością powierzenia im danych osobowych do przetwarzania, Administrator już na etapie zawierania umów z tymi podmiotami identyfikuje czy dochodzi do przepływów danych osobowych i zawiera wymagane w tym zakresie umowy powierzenia danych osobowych z uwzględnieniem warunków nadzoru nad powierzonymi procesami.\n1. Zarządzanie incydentami w zakresie naruszeń ochrony danych osobowych jest traktowane przez Administratora jako jeden z istotniejszych elementów systemu bezpieczeństwa.\n2. Incydent to każde działanie niezgodne z procedurą bezpieczeństwa, które może stanowić potencjalne niebezpieczeństwo wystąpienia zagrożenia w obszarze ochrony danych osobowych i bezpieczeństwa informacji.\n3. W szczególności incydentami będą: ujawnienie danych osobowych osobom nieuprawnionym, nieautoryzowana zmiana, zniszczenie, uszkodzenie danych osobowych, błędy systemu informatycznego (np. w zakresie dostępu do danych osobowych), kradzież lub zniszczenie urządzeń przetwarzających/ przechowujących informacje oraz nośników danych, ataki na system informatyczny, naruszenie zapisów polityk/ procedur bezpieczeństwa, naruszenie zapisów umów z kontrahentami, pożar, zalanie, awaria systemu kontroli dostępu.\n4. Postępowanie z incydentem obejmuje: identyfikację incydentu, zgłoszenie incydentu, opis incydentu i przygotowanie dokumentacji i/ lub materiałów dowodowych, analizę i ocenę incydentu, zabezpieczenie incydentu do czasu wdrożenia środków korygujących i naprawczych, postępowanie naprawcze, raport i dokumentacja.\n5. Każda osoba, która zidentyfikuje incydent lub potencjalny incydent jest zobowiązana to zgłosić w formie mailowej (a w braku możliwości wysłania wiadomości e-mail - w formie telefonicznej lub bezpośrednio) do Kierownika Administracji. Każda osoba, która zidentyfikuje incydent jest zobowiązana do jego niezwłocznego zgłoszenia, nie później niż 4 godz. od powzięcia informacji o incydencie. Kierownik Administracji odpowiada za przyjęcie zgłoszenia incydentu, zabezpieczenie incydentu, przeprowadzenie oceny czy doszło do incydentu, analizę incydentu, podjęcie działań korygujących i naprawczych, sporządzenie raportu, ocenę skuteczności podjętych działań korygujących i naprawczych, prowadzenie rejestru incydentów.\n6. W ramach procesu zarządzania incydentami Administrator realizuje zobowiązania RODO w tym zakresie, wskazane w art. 33 i 34 RODO; za zgłoszenia naruszeń i zawiadomienie o naruszeniu odpowiada Kierownik Administracji.\nREALIZACJA PRAW OSÓB, KTÓRYCH DANE OSOBOWE SĄ PRZETWARZANE\n1. Administrator realizuje prawa osób, których dane przetwarza i w trybie art. 12 RODO udziela osobie, której dane dotyczą, na jej wezwanie, informacji o przetwarzanych danych osobowych oraz o działaniach podjętych w związku z żądaniami na podstawie przepisów art. 15-22 RODO, a także realizuje obowiązek informacyjny zgodnie z art. 13-14 RODO.\n2. Administrator realizuje obowiązek informacyjny w przypadku zbierania danych osobowych od osoby, której dane dotyczą,\n3. Administrator realizuje obowiązek informacyjny w przypadku pozyskania danych osobowych w sposób inny niż od osoby, której dane dotyczą, w trybie art. 14 RODO Administrator umożliwia prawo dostępu do danych osobom, których dane dotyczą, w trybie art. 15 RODO.\n4. Administrator realizuje prawo do sprostowania danych\n5. Administrator realizuje prawo do usunięcia danych („prawo do bycia zapomnianym”)\n6. Administrator realizuje prawo do ograniczenia przetwarzania, w trybie art. 18 RODO, z uwzględnieniem art. 19 RODO.\n7. Administrator realizuje prawo do przenoszenia danych, w trybie art. 20 RODO.\n8. Administrator realizuje prawo do sprzeciwu i prawo, aby nie podlegać zautomatyzowanemu podejmowaniu decyzji, w trybie art. 21 i 22 RODO.\n9. Za realizację wszelkich wniosków w zakresie w/w uprawnień odpowiada Kierownik Administracji.\n1. Administrator udostępnia dane osobowe podmiotom uprawnionym na mocy przepisów prawa lub innym podmiotom, w wypadku działania w oparciu o inną niż w/w podstawę prawną, w szczególności w oparciu o zgodę osoby, której dane dotyczą.\n2. Wszystkie udostępnienia danych, inne niż podmiotom uprawnionym na mocy przepisów prawa, są odnotowane w rejestrze udostępnień, za który odpowiada Kierownik Administracji.\nPOUFNOŚĆ DANYCH I TAJEMNICA PRZEDSIĘBIORSTWA\n3. Ilekroć jest mowa o danych poufnych objętych tajemnicą przedsiębiorstwa należy przez to rozumieć informacje szczególnie istotne dla Administratora, których ujawnienie bądź utrata mogłyby spowodować negatywny skutek. W szczególności do danych poufnych objętych tajemnicą przedsiębiorstwa należą: dane osobowe, w rozumieniu definicji wskazanej w RODO, informacje finansowe, handlowe, techniczne i technologiczne, wszelkie informacje o wdrożonych środkach technicznych i organizacyjnych w obszarze bezpieczeństwa informacji, informacje o kontrahentach, wdrożone polityki i procedury.\n4. Każda osoba zatrudniona u Administratora jest zobowiązana do zapoznania się dokumentacją z zakresu bezpieczeństwa informacji i podpisaniu oświadczenia o zachowaniu poufności. Podczas szkolenia osoby zatrudnione są zapoznawane z podstawowymi zasadami bezpieczeństwa i są informowane o obiegu dokumentacji i formie zapoznania się z procedurami bezpieczeństwa.\n5. Każda osoba zatrudniona, której zadania wynikające z zatrudnienia wiążą się z przetwarzaniem danych osobowych, może przystąpić do tych zadań po zapoznaniu się z dokumentacją, podpisaniu oświadczenia o zachowaniu poufności oraz po nadaniu jej upoważnienia do przetwarzania danych osobowych.\n6. Do podstawowych obowiązków osób zatrudnionych, w obszarze bezpieczeństwa informacji, należą:\na) stosowanie przepisów prawa, szczególnie przepisów RODO i wewnętrznych polityk dotyczących przetwarzania danych osobowych\nb) ochrona danych poufnych przed dostępem osób trzecich, osób nieuprawnionych, także w zakresie dostępu fizycznego\nc) ochrona danych poufnych przed utratą, zniszczeniem, nieautoryzowaną zmianą, ujawnieniem osobom nieuprawnionym\nd) przestrzeganie niniejszej Polityki, a także pozostałych procedur\ne) przestrzeganie szczegółowych zasad bezpieczeństwa w zakresie dostępu do systemu informatycznego\nf) nieujawnianie osobom nieuprawnionym wdrożonych zasad bezpieczeństwa, polityki haseł i innych rozwiązań organizacyjnych\ng) niezwłoczne zgłaszanie Kierownikowi Administracji wszelkich incydentów w obszarze bezpieczeństwa informacji\nh) niewykorzystywanie narzędzi służbowych do celów prywatnych\ni) niewykorzystywanie do celów służbowych nieautoryzowanych środków przetwarzania informacji\n7. Pracownicy posiadający dostęp do danych poufnych ponoszą odpowiedzialność porządkową i odszkodowawczą wynikającą z naruszenia zasad poufności, w oparciu o powszechnie obowiązujące przepisy prawa, w szczególności kodeksu pracy. Zawinione naruszenie obowiązku ochrony danych poufnych może stanowić podstawę do dyscyplinarnego rozwiązania z pracownikiem umowy o pracę.\n8. Osoby współpracujące na innej podstawie niż umowa o pracę odpowiadają za naruszenie zasad niniejszej procedury na zasadach ogólnych.\n1. Niniejsza Polityka zastępuje wszystkie wcześniejsze wersje i wydania dokumentu w tej samej sprawie.\n2. Nadzór nad bieżącym stosowaniem Polityki pełnią wszyscy kierownicy poszczególnych działów.\n3. Nadzór kompleksowy nad realizacją zadań wynikających z niniejszej Polityki i dokumentów związanych pełni Kierownik Administracji.\n4. Niniejsza Polityka jest dokumentem poufnym, a o jej dystrybucji każdorazowo decyduje Administrator lub dział kadr.\n5. Dział kadr jest odpowiedzialny za zapewnienie, że wszystkie osoby zatrudnione przez Administratora zostaną zapoznane z systemem ochrony danych osobowych.\n6. Dział kadr jest odpowiedzialny za zapewnienie aktualności niniejszej Polityki i przeprowadzanie jej cyklicznych przeglądów, nie rzadziej niż 1 raz na 2 lata.\n7. Zmiana niniejszej Polityki wymaga zgody zarządu firmy.\n1. Każda osoba przetwarzająca dane osobowe jest zobowiązana posiadać odpowiednie upoważnienie do przetwarzania danych osobowych.\n2. Każda osoba przetwarzająca dane osobowe jest zobowiązana przestrzegać zasad poufności danych osobowych i chronić dane osobowe przed przed niedozwolonym lub niezgodnym z prawem przetwarzaniem oraz przypadkową utratą, zniszczeniem lub uszkodzeniem.\n3. Każda osoba zatrudniona jest zobowiązana przestrzegać zasad dostępu do pomieszczeń, w szczególności jest zobowiązana, aby nie umoóżliwić osobie nieuprawnionej wejścia do obszarów przetwarzania danych osobowych.\n4. Każda osoba zatrudniona jest zobowiązana do niezwłocznego - w terminie 4 godzin - zgłaszania incydentów, zgodnie z obowiązującą w ABM Touristic sp. z o.o. procedurą.\n5. Każda osoba zatrudniona jest zobowiązana do zgłaszania zauważonych luk w systemie ochrony danych osobowych i potencjalnych incydentów.\n6. Wszystkie narzędzia pracy (m.in. poczta elektroniczna, internet, komputer, drukarki, wymienne nośniki informacji) powinny być wykorzystywane wyłącznie do celów wynikających z zatrudnienia w ABM Touristic sp. z o.o.\n7. ABM Touristic sp. z o.o. zastrzega sobie prawo do przeglądu służbowej poczty elektronicznej i korespondencji, a także monitorowania wykorzystania narzędzi pracy, m.in. w zakresie rodzaju i legalności oprogramowania, odwiedzanych stron internetowych, weryfikacji połączeń telefonów komórkowych.\n8. Zabronione jest powielanie, przekazywanie jakichkolwiek informacji poufnych inaczej niż w bezpośrednim związku z wykonywaniem zadań wynikających z zatrudnienia,w szcególności zabronione jest wysyłanie na adresy prywatne lub adresy osób nieuprawnionych informacji objetych klauzulą poufności.\n9. Zabronione jest samodzielne instalowanie sprzętu lub oprogramownia na komputerach ABM Touristic sp. z o.o.\n10. Należy przestrzegać zasady «czystego biurka», co oznacza, że po zakończeniu pracy na biurku nie powinna znajdować się dokumentacja zawierająca dane poufne. Także w trakcie pracy, w momencie odejścia od biurka, należy zabezpieczyć dokumenty poufne przed dostępem osób nieuprawnionych. Po zakończeniu pracy dokumenatcja powinna być przechowywana w szafach zamynanych na klucz.\n11. Należy przestrzegać zasady «czystego ekranu», co oznacza, że każde odejście od komputera powoduje obowiązek zablokowania widoku ekranu komputera.\n12. Osoby zatrudnione korzystające ze sprzętu poza obszarem przetwarzania danych osobowych są zobowiązane dochować szczególnej staranności i zapewnić ochronę sprzętu przed kradzieżą, uszkodzeniem, zniszczeniem.\n13. Zabronione jest wyrzucanie dokumentacji zawierającej dane poufne, w tym dane osobowe do koszy na śmieci. Dokumentacja taka powinna być niszczona w specjlanych niszczarkach lub przekazana do podmiotu profesjonalnie zajmującego sie niszczeniem dokumentacji.\n14. Zabronione jest ujawnianie w jakimkolwiek zakresie tajemnicy haseł dostępu do systemu informatycznego.


Pytanie „po co czytać?” przeciętnym zjadaczom chleba może się wydawać chybione – ci, którzy czytają, nie zadają go sobie, a tych, którzy wciąż nie czytają, raczej trudno nagle przekonać nieznanymi im argumentami. Bodaj głównie badaczom literatury owa kwestia spędza sen z powiek, jakby usilnie szukali własnej raison d’être. Popularnością cieszą się natomiast niezliczone blogi z recenzjami oraz kompendia typu „1001 książek, które musisz przeczytać”, podpowiadające, co powinno się wybrać z nieustannie rosnącej hałdy beletrystyki. Pasjonaci lektury sięgają po wydawnictwa takie jak „Książka o czytaniu” Justyny Sobolewskiej, poświęcone rozmaitym, nieraz zaskakującym aspektom doświadczeń czytelniczych. Wskazówek, jak mierzyć się z treścią, niegdyś udzielały m.in. poradniki dla samouków (np. W. Kozłowski: „Co i jak czytać? Wykształcenie samego siebie i czytelnictwo metodyczne”. Warszawa 1926), dziś czynią to z jednej strony bryki dla uczniów, z drugiej, naturalnie, akademickie prace historyczno- i krytycznoliterackie. Te ostatnie na szczęście, dzięki pozycjom w rodzaju „Dobrze się myśli literaturą” Ryszarda Koziołka, coraz częściej wychodzą naprzeciw odbiorcom spoza murów uniwersytetu. Notabene, sam ów tytuł odpowiada na początkowe pytanie: „po co czytać?”.\nTo siłą rzeczy bardzo pobieżne rozpoznanie pola służy namysłowi nad usytuowaniem w nim książki Harolda Blooma, zmarłego w październiku minionego roku, tuż przed jej premierą w polskim przekładzie (19 lat po ukazaniu się oryginału). Chociaż autor zaliczany jest do czołowych współczesnych teoretyków i krytyków literatury, w rodzinnych Stanach Zjednoczonych jego gwiazda już przyblakła. Wszakże w Polsce gigantyczny dorobek Blooma przyswoiliśmy sobie na razie w niewielkim stopniu, z wyjątkiem głośnej koncepcji „lęku przed wpływem”, wyłożonej w studium wydanym w 2002 roku przez Universitas. Ostatnio owe zaległości zaczęła nadrabiać Aletheia, która w 2018 roku opublikowała „Księgę J”, w następnym zaś „Jak czytać i po co” oraz „Zachodni kanon” – jedno za drugim, zresztą zawartość obu tomów ze sobą koresponduje. Trzeba też nadmienić, że pięć lat wcześniej oficyna ta udostępniła polskiemu odbiorcy „Jak czytać literaturę” Terry’ego Eagletona, czyli książkę pod względem tematu i przeznaczenia analogiczną do omawianej tu pozycji. Dlatego zasadne będzie ich skonfrontowanie, gdyż utrzymane są one w odmiennym duchu, a autorzy przyjęli (w większości) inne założenia.\nO ile więc Eagleton z przymrużeniem oka twierdzi, że „różnica między Lirem a takim [rzeczywistym – K.Sz.] potentatem polega na tym, że pierwszy jest po prostu wzorem z czarnych znaków na stronie, podczas gdy drugi niestety nie” (2014: 71), o tyle Bloom żarliwie oponuje przeciw takiej „poststrukturalistycznej” redukcji. W przeciwnym wypadku absurdalne byłoby jego pytanie: „Dlaczego tak wielu czytelników, zarówno kobiet, jak i mężczyzn, zakochuje się w Isabel Archer [z „Portretu damy” Henry’ego Jamesa – K.Sz.]?” (s. 212). Tymczasem w powieściach właśnie postacie najsilniej przykuwają naszą uwagę, ba, autor „Lęku przed wpływem” nie waha się utożsamiać czytania tych pierwszych z czytaniem (rozumieniem) drugich, w dodatku nawołuje, by nie rezygnować z przyjemności identyfikowania się z bohaterami.\nW tym punkcie badacz staje przeto po stronie czytelnika „naiwnego”, lecz w swoim (pozornym?) sprzeciwie wobec lektury krytycznej posuwa się jeszcze dalej, gdy – inaczej niż np. Eagleton – polemizuje z reprezentantami culture studies prześwietlającymi literaturę pod kątem ideologii. Takie odczytania są jego zdaniem wybiórcze, a przecież chodzi o odczytywanie z poezji, prozy czy dramatu spektrum ludzkich uczuć. Innymi słowy: Bloom protestuje przeciwko interpretowaniu wszelkich dzieł z perspektywy grupy (w domyśle: uciemiężonej mniejszości), raczej dostrzega w wielkiej literaturze owocne napięcie pomiędzy jednostkowością a uniwersalnością oraz pewną ponadczasową prawdę egzystencjalną. Dzięki wybitnym autorom mamy szansę dostąpić wglądu w rozmaite wymiary natury ludzkiej, czyli również w nasze potencjalne alternatywne życiorysy: „My mogliśmy nie zamordować starych kobiet ani ojcowskiego monarchy, ale ponieważ po części jesteśmy Raskolnikowem i Makbetem, to może w pewnych okolicznościach moglibyśmy” (s. 203). W tym świetle jasna staje się maksyma czytelnicza, którą profesor Yale artykułuje już w prologu: „[O]dkryjmy, co jest nam bliskie (…) i co przemawia do nas, jakbyś podzielali jedną naturę, wolni od tyranii czasu. Pragmatycznie oznacza to: najpierw znajdźmy Szekspira, po czym pozwólmy mu znaleźć nas” (s. 20).\nChcąc wskazać, jak czytać „Jak czytać i po co”, już teraz muszę zastrzec, że w powyższym cytacie nazwisko autora „Hamleta” pada nie bez kozery. Otóż Bloom uważa go za niedościgłego geniusza, który jeśli nawet nie powiedział wszystkiego o kondycji ludzkiej, to był rewelatorem wielu jej aspektów, a wręcz „wynalazcą człowieka, jakiego wciąż znamy” (s. 135). Można by rzec, że amerykański badacz odnosi do Szekspira formułę, którą Zygmunt Krasiński podsumował znaczenie Adama Mickiewicza: „wszyscyśmy z niego” – zgodnie z teorią wpływu każdy pisarz, a już na pewno anglojęzyczny, musiał i musi zeń czerpać. Dlatego dramaturg znad Avonu jest przywoływany przy wszelkich możliwych (oraz na pozór niemożliwych) okazjach, choćby: „Jego [bohatera opowiadania „Bóg z wami, panowie” – K.Sz.] Shylockowska intensywność jest Hemingwayowskim trybutem dla Szekspira (…)” (s. 53); co rusz czytamy też, że np. postać przejawia „szekspirowski witalizm” albo jakiś element dzieła powstał „w duchu szekspirowskim”. Co znamienne, im bliżej literatowi albo literatce do rozwiązań i głębi autora „Burzy”, tym wyżej plasują się oni w klasyfikacji Blooma. Monomania krytyka zdaje się osiągać szczyt, gdy uznaje on anonimowego „Toma O’Bedlama” za „utwór tak wspaniały, że chciałbym móc przypisać go Szekspirowi” (s. 93). Jeśli jednak nie odstręczy nas owa fiksacja i weźmiemy na nią poprawkę, okaże się, że „Jak czytać i po co” jest po co czytać.\nNiemal cała książka składa się z omówień konkretnych tekstów, w czym widać następną różnicę w stosunku do wademekum Eagletona, który nawiązuje do mnóstwa tytułów w celu zilustrowania zagadnień teoretycznoliterackich. Zaproponowany przez autora „Zachodniego kanonu” korpus lekturowy (swoiste must read) wywodzi się z tego właśnie wyselekcjonowanego i konsekwentnie promowanego zestawu – wszak choćby z powodu skończoności czasu warto czytać to, co najświetniejsze. Aczkolwiek w oczach Blooma cała europejska i amerykańska literatura jawi się niczym przypisy do Szekspira, badacz zarazem twierdzi sentencjonalnie, jakby parafrazując początek „Anny Kareniny”, że „Złe pisarstwo jest całe jednakowe, wielkie – nieprzyzwoicie różnorodne (…)” (s. 169). By ułatwić nam orientację w tym drugim, wybrał do rozpatrzenia reprezentatywne (pod jakimś względem doskonałe) utwory według rodzajowo-gatunkowego podziału na opowiadania, powieści, wiersze i sztuki. Hierarchizuje nazwiska w ramach owych zbiorów i nieraz umieszcza na skali różne dzieła jednego autora, a także poucza, na czym polega maestria danego twórcy oraz jaki pożytek przynosi każda z omawianych pozycji. Ponadto – chociaż nie otrzymujemy tu systematycznego wykładu – kolejne rozdziały poprzedza wprowadzenie zapowiadające analizowane teksty i relacje między nimi, zamyka je zaś podsumowanie, co niewątpliwie pomaga się rozeznać w mnogości przykładów. Na 350 stronach profesor Yale charakteryzuje bowiem prawie 60 utworów, toteż musi narzucić sobie rygor i np. wydobyć z powieści motyw mogący pełnić funkcję pars pro toto. Położenie recenzenta wydaje się jeszcze gorsze, poprzestanę więc na zasygnalizowaniu zawartości poszczególnych części książki.\nSpośród opowiadań Bloom bierze na warsztat dorobek Iwana Turgieniewa, Antona Czechowa, Guya de Maupassanta, Ernesta Hemingwaya, Flannery O’Connor, Vladimira Nabokova, Jorge Luisa Borgesa, Tommasa Landolfiego i Itala Calvina, co pozwala mu wyróżnić w tym gatunku dwa nurty: zaspokajający głód rzeczywistości i głód jej przekraczania. Badacz operuje zarówno „skryptowymi” uogólnieniami („Zdanie to jest najczystszym Borgesem: do lustra i encyklopedii dodajmy labirynt, a będziemy mieć jego świat” [s. 66]), jak i subiektywnymi sądami (choćby o kaznodziejskiej, acz epatującej przemocą O’Connor: „[K]toś, kto potrafi tak znakomicie nas bawić, może nas potępiać, ile zechce” [s. 59]). Nie unika też prób kategoryzacji historycznoliterackiej: „Nowoczesne opowiadanie dopóty, dopóki pozostaje czechowowskie, jest impresjonistyczne (…). Coś bardzo odmiennego natomiast wkracza wraz z fantasmagorią Franza Kafki, głównego prekursora Jorge Luisa Borgesa (…)” (s. 64).\nPoezję w większym stopniu niż opowiadania układa krytyk w ciąg nie chronologiczny, lecz tematyczny, bardziej zaś niż na formę zwraca uwagę na wyobraźnię, na swoiste wizjonerstwo, dzięki któremu „obiekty i osoby są postrzegane ze zwiększoną intensywnością o duchowym zabarwieniu” (s. 83). Egzemplifikuje ten dział m.in. „Rajem utraconym” Johna Miltona, kilkoma sonetami Szekspira, utworami Walta Whitmana i Emily Dickinson – wyrazicieli „amerykańskiej religii Polegania na Sobie” (s. 103) – oraz lirykami Williama Wordswortha. Niekiedy interpretacje Blooma wydają się zbyt daleko idące, chociaż może to wina skrótów myślowych. Gdy obszerniej cytuje np. poematy Alfreda Tennysona czy Roberta Browninga, poniekąd możemy od razu zweryfikować jego pomysły, tyle że przytaczane w książce (przeważnie z nazwiskami autorów) polskie przekłady wierszy są literackie, nie literalne, stąd pewne słowa lub frazy roztrząsane przez badacza okazują się utracone w tłumaczeniu.\nKolejny rozdział nie mógłby się obyć bez „Don Kichota” – „pierwsz[ej] i najlepsz[ej] ze wszystkich powieści, która wszakże jest czymś więcej niż powieścią tylko” (s. 172) i z której profesor Yale wyciąga motyw przyjaźni głównych bohaterów. Zresztą także w innych pozycjach koncentruje się na postaciach: przeprowadza wiwisekcję psychiki protagonistów „Zbrodni i kary”; docieka, dlaczego Isabel z „Portretu damy”, obdarzona nieprzeciętną świadomością, wyszła za odpychającego Osmonda; wreszcie zastanawia się, co nas dziś może urzekać z Castorpie z „Czarodziejskiej góry”. Ale i tutaj wygłasza dyskusyjne opinie, np. że nadrzędny komponent naszego egoizmu stanowi zazdrość na tle seksualnym, którą miałoby uśmierzać… czytanie powieści o niej, takich jak monumentalny cykl Marcela Prousta.\nDramat reprezentują zaledwie trzy przykłady: „Hamlet” (tragedia), „Hedda Gabler” Henrika Ibsena (tragikomedia) oraz „Bądźmy poważni na serio” Oscara Wilde’a (komedia). We wszystkich przypadkach Bloom znów zagłębia się w charaktery postaci i zawiłe stosunki między nimi, przemycając przy okazji wspomniane już tu poglądy. Przykładowo podkreśla, że sztuka Norwega dotyczy bardziej spraw osobowościowych niż społecznych (niejawna polemika z krytyką feministyczną), a niuanse mentalności Heddy eksploruje z odniesieniem do Szekspirowskich Jagona i Kleopatry. Łatwo się więc domyślić, w jakie superlatywy obfituje fragment o „Hamlecie”, skupiony na „podsłuchiwaniu siebie” przez bohatera, na jego umyśle jako teatrze oraz na jego poetyckiej iskrze („geniusz[u] pisania życiem innych postaci” [s. 256]). Autor „Księgi J” nie waha się postawić swego bożyszcza ponad… Biblią: „Siła przekonywania jest większa u Szekspira, ponieważ jest on bogatszy; jego retoryczne i imaginatywne zasoby przewyższają możliwości Jahwe, Jezusa i Allaha (…)” (s. 246). Co symptomatyczne, kiedy sugeruje, że w Hamleta powinno się wcielać więcej kobiet, bynajmniej nie chodzi mu o kwestie genderowe czy subwersywność, lecz o ogólnoludzką (?) zdolność do utożsamiania się z księciem Danii w… podsłuchiwaniu. Na dodatek dramat ten należy do „naszej” tradycji pojętej inkluzywnie, gdyż zdaniem Blooma Hamletowskiemu statusowi intelektualisty nie da się przypisać delimitujących epitetów „zachodni” czy „męski”.\nJakby w kontrze do owej uniwersalności badacz wyodrębnia na koniec drugi zestaw powieści – przedstawiających „katastroficzną wizję amerykańskiego narodu i jego przeznaczenia” (s. 339). Rozpoczyna od „Moby Dicka”, a kolejne pozycje – Williama Faulknera „Kiedy umieram”, Nathanaela Westa „Miss Lonelyhearts”, Thomasa Pynchona „49 idzie pod młotek”, Cormaca McCarthy’ego „Krwawy południk”, Ralpha Ellisona „Niewidzialnego człowieka” oraz Toni Morrison „Pieśń Salomonową” – nazywa „szkołą Melville’a”. Co istotne, mówiąc o Ellisonie, krytyk nie omieszkuje zaznaczyć, że również ten afroamerykański pisarz, dokonujący rewelacyjnej „fuzji estetyki jazzu z zasadniczo Faulknerowskim stylem” [s. 333]), przedkładał sztukę nad ideologię. Po co czytać takie apokaliptyczne, nihilistyczne powieści? Bloom argumentuje, że ich negatywizm działa niczym katharsis, a zwycięstwo koszmarnych, mrocznych sił i bohaterów nie neguje sensu poszukiwań podejmowanych przez tych bardziej poczciwych, w swym zagubieniu bliskich nam samym.\nBogactwo materii sprawia, że nie została ona zanalizowana dokładnie ani kompletnie, niemniej profesor Yale daje nam generalne wyobrażenie o fabułach, postaciach oraz kontekstach. Tu i ówdzie umieszcza lapidarne wzmianki teoretyczne (o wzniosłości, o narratorze niewiarygodnym etc.), formułuje też pewne typologie (np. dwa modele zmiany psychicznej: „samopodsłuchiwanie” jak u Szekspira albo konwersacja jak u Miguela de Cervantesa). Co zaś najważniejsze, kładzie nacisk na relacje między dziełami – zgodnie z jego teorią wpływu nie można ich traktować autonomicznie, nie sposób wyizolować jednego oczka sieci. Tworzenie literatury zasadza się na wzajemnej lekturze i reinterpretacji, a aspirujący do parnasu muszą toczyć z prześwietnymi poprzednikami bój o własną znamienitość i w tym agonie wypracowywać swój idiom. Dlatego kluczową rolę grają powinowactwa – badacz raz po raz wskazuje, kto kogo zainspirował i u kogo się zadłużył. Niekiedy jednak sugerowane analogie wyglądają mało przekonująco, np.: „Huckleberry Finn odnajduje swego Sancha w Jimie i dzięki temu zostaje uratowany przed chlubnym uschnięciem [?!] w aurze samotności” (s. 174).\nRewersem psychologizmu w podejściu do postaci jest tu zatem personalistyczna teoria literatury, wymierzona przeciwko sloganowi o „śmierci autora”. Przy czym Bloom nie tylko deliberuje nad osobowością Czechowa, Szekspira czy Samuela Becketta, lecz także nierzadko snuje paralele między pisarzem lub poetą a protagonistą, trochę jakby dla każdego szukał „pani Bovary”, o której twórca mógłby powiedzieć: „to ja” („Bardziej niż nicpoń Peer Gynt Hedda jest Ibsenem, choć nawet on mógł nieco się wzdrygnąć wobec końca, jaki jej zgotował” [s. 274]). O ile niektóre takie utożsamienia sprawiają wrażenie ryzykownych, o tyle inne zaskakują błyskotliwością („obsesja Emmy na punkcie swatania jest osobliwym stylem imaginacji; w sumie jest parodią pola gry Austen jako artystki” [s. 192]).\nNajbardziej kontrowersyjne zdają się nawiązania do osobistych perypetii uczuciowych autorów. Co ciekawe, czasami badacz spiera się z cudzymi interpretacjami tego typu („Graves był znakomitym odbiorcą poezji, jednak wczytał w balladę Keatsa swój wzniośle destrukcyjny stosunek do amerykańskiej poetki Laury Riding” [s. 161]). Skądinąd, przywoływanych jest sporo innych krytyków oraz literatów wypowiadających się o danym twórcy lub tekście, niemniej na każdym kroku Bloom daje nam odczuć, że dzieli się z nami własnym rankingiem i osobistymi doznaniami. Dowiadujemy się zatem, które opowiadanie Hemingwaya najbardziej go rani, przy czyich „przeżywa upojenie bliskie trwogi” (s. 60), a czyje uważa za „najzabawniejsz[e] i najbardziej wytrącając[e] z równowagi opowiadani[e], jakie czytałem” (s. 70).\nTo indywidualne piętno odciska się również na stylu. Nie zawsze jest on utrzymany w rejestrze serio – w książce trafiają się ironia, dowcip, a nawet aluzje do aktualiów („Można by zarekomendować ten sonet prezydentowi (…) Clintonowi (…). Jest to najpotężniejsza angielskojęzyczna ekspresja bycia potępionym za erotyczną aktywność przez »czyjeś sprośne oko«” [s. 131]). Zdarza się Bloomowi nadmierna emfaza, choćby gdy rozpatruje liryk o ukochanej, która wydaje się niepodatna na przemijanie: „Czytelnik przeżyje szok, nieomal traumatyczny, kiedy zacznie się druga zwrotka” (s. 143), jednak de facto śmierć dziewczyny ani nie zaskakuje, ani nie budzi grozy. Ale może trzeba to złożyć na karb tłumaczenia? Momentami bywa ono trochę niezgrabne i niewyzbyte kalk, co w połączeniu z zagmatwanym stylem autora nie ułatwia lektury. Dla przykładu: „wysoka kultura” zamiast „kultura wysoka”; „równoważy to ponura dokładność pragnienia młodzieńca pocałowania zimnych jak glina ust” (s. 120) – raczej „konkretność”, a fraza „pragnienia młodzieńca pocałowania” zgrzyta gramatycznie; „więcej światła rzuciłaby na nią rywalizacja z Humptym-Dumptym” (s. 287) – tu raczej „zestawienie” lub „porównanie”. Nie wiadomo też, czy z powodu skrótowości, czy przekładu, w niektórych ciągach myślowych trudno się doszukać związku przyczynowo-skutkowego, np.: „[W] pewnym sensie obłęd Darla uwidacznia to, co stłumione w jego rodzeństwie. Przyroda w »Kiedy umieram« jest raną. André Gide wypowiedział osobliwą uwagę, że postaciom Faulknera brak dusz (…)” (s. 302).\nPonieważ na ogół w „Jak czytać i po co” nie starcza miejsca na wnikliwe analizy, wprawdzie odbiorca nie ulega znużeniu, lecz niejasnościom towarzyszą czasem nieoczywiste interpretacje, których Bloom nie uzasadnia. Znajdziemy w książce nieco odległych skojarzeń i ekscentrycznych werdyktów, wypada jednak zauważyć, że w ten sposób autor realizuje to, co głosi w pracach teoretycznych – płodność brawurowych interpretacji (misreading), lekturowej inwencji. Choć nakłanianie przez badacza do eksperymentowania i odczytań niekanonicznych zdaje się kłócić z arbitralnym forsowaniem jego prywatnego kanonu, pozostawałoby to w zgodzie z koncepcją „silnych poetów” (podmiotowości). W każdym razie warto amerykańskiego krytyka naśladować w nieortodoksyjnym stosunku do interpretacji przynajmniej w jednym punkcie: nie traktować ortodoksyjnie jego przeświadczeń. „Jak czytać i po co” powinno być raczej – jak to ujął Wittgenstein w odniesieniu do własnego traktatu – drabiną, którą po wykorzystaniu należy odsunąć; zwłaszcza skoro (antycypuję tu konkluzję) czytamy, aby wzmocnić swoją autonomię. Innymi słowy: owo kompendium może być nicią Ariadny w labiryncie literatury, ale z Minotaurem musimy zmierzyć się sami.\nGwoli sprawiedliwości trzeba dodać, że Bloom nie zawsze wygłasza sądy ex cathedra – pisze również „wydaje się”; zresztą właśnie niejednoznaczność i zniuansowanie uznaje za największe zalety cennej literatury, np. figura damy z ballady Keatsa „pozostaje tak oryginalna i subtelna, że nigdy nie zyskamy pewności, czy odczytujemy ją właściwie” (s. 161). Jakie wobec tego konkretne lekcje interpretacji daje nam autor „Zachodniego kanonu”? Gdzieniegdzie napotkamy ogólniejsze wskazówki: w trakcie lektury opowiadań „pomyślmy o nich [bohaterach] jako o naszych postaciach i zastanówmy się raczej nad tym, co się o nich daje do zrozumienia, niż nad tym, co się o nich mówi” (s. 77). Poezję dobrze jest czytać na głos (sobie lub komuś), a krótszych i rytmicznych wierszy uczyć się na pamięć (!); z kolei w obszernej powieści powinniśmy śledzić rozwój nie intrygi, lecz bohaterów. Przede wszystkim zaś każdy utwór należy czytać… uważnie. Profesor Yale bowiem kieruje swoje wademekum do adeptów niełatwej sztuki pogłębionej, roztropnej lektury – według niego tylko taka ma sens.\nW kontekście powyższych rozważań nie sposób nie zapytać wreszcie, kto lub co ma dla owej lektury decydujące znaczenie. Chociaż badacz przypomina hermeneutyczny truizm, że zawsze przystępujemy do niej z określonymi oczekiwaniami, zarazem utrzymuje, że w powieściach dochodzi do „stopniowego odsłaniania, w istocie objawiania, wizji autora” (s. 240), namawia też do powściągnięcia „woli mocy”, by „pozwoli[ć] pisarzowi zawładnąć naszą uwagą” (s. 242). W innych miejscach zdarza mu się wytykać twórcom ich, mówiąc za Eco, intentio auctoris (np. religijną tendencyjność Dostojewskiego), jednak dowodzi, że wybitne dzieło mimo to się broni. O ile Eagleton twierdzi, że literatura reaguje dopiero na bodźce w postaci naszych prowokacyjnych pytań, o tyle Bloom reprezentuje pogląd, można rzec, klasycystyczny – że wielka literatura zna nas lepiej niż my ją, dlatego to ona (intentio operis) nas dosięga.\nCzy więc „pogłębiona” lektura nie oznacza lektury krytycznej? Dla Eagletona istotna jest forma, raczej „jak” niż „co” tekstu, a znajomość konwencji społecznych i literackich nie pozwala nam pozostać „niewinnymi” odbiorcami. O tych drugich konwencjach autor „Księgi J” oczywiście nadmienia, pierwsze natomiast – czyli tło kulturowo-ekonomiczne, uwydatniane choćby przez nowy historyzm – rozmyślnie marginalizuje. Jak wspomniałam, uparcie stara się nas przekonać, że w przypadku pisarek i poetek (których kilka jest bohaterkami książki) oraz czarnoskórych położenie społeczno-polityczne w minimalnym stopniu determinuje ich twórczość, a już na pewno nie przesądza o jej randze. Bloom sprawia zatem wrażenie prostodusznego i staroświecko idealistycznego, kiedy perswaduje: „Wielki powieściopisarz (…) [ma] moc sprawiania, że czytamy tak, jakbyśmy mogli na nowo stać się dziećmi. Dziecko zakochane w lekturze (…) będzie czytać dla opowieści i postaci, a nie dla (…) reformowania złych instytucji” (s. 239-240). Optuje tym samym za lekturą intuicyjną: „[N]ie wierzę, by zwykły czytelnik odbierał go w ten sposób, i zwykły czytelnik ma rację” (s. 102).\nNiemniej może alternatywa „nieufność versus naiwność” jest fałszywa? Jak konstatuje zmarły niedawno wybitny krytyk Krzysztof Uniłowski (2017): „[N]ie istnieje żaden powód, by lekturę naiwną przeciwstawiać tej »mądrej«, a nawet tej najbardziej przemądrzałej. Ba! Moglibyśmy rzec, że lektura demistyfikująca stanowi wyłącznie szczególny przypadek lektury naiwnej, albowiem w istocie potwierdza ona tę moc zwodzenia (…)”. Owa urzekająca moc przywodzi na myśl Barthes’owską „przyjemność tekstu”, i właśnie taką rozkosz obcowania z literaturą propaguje Bloom, wbrew (według mnie rzekomemu) chłodnemu, analitycznemu nastawieniu akademików: „Sposób, w jaki czytamy, po części zależy dziś od dystansu, wewnętrznego lub zewnętrznego, dzielącego nas od uniwersytetów, gdzie czytania rzadko naucza się jako przyjemności (…)” (s. 21). Inna rzecz, czy sama omawiana tu książka nie dowodzi raczej tezy Koziołka, że „[b]adacze literatury zawsze mówią o swoich namiętnościach, ale ujmują je w postać dyskursu naukowego, legitymizując w ten sposób emocjonalny składnik najbardziej krytycznej lektury” (2016: 10).\nCo intrygujące, chociaż przyjemność „infantylnej” lektury wydaje się ogólnodostępna, profesor Yale raz po raz podkreśla, że chodzi o wyższą przyjemność, płynącą z wnikliwej lektury utworów tzw. wysokoartystycznych; nie liczy zatem na umasowienie czytelnictwa, przeciwnie – zwraca się do garstki wybrańców („Jak czytać powieść odmiennie, jeżeli jest się raczej członkiem kurczącej się elity niż reprezentantem wielkiego tłumu?” [s. 171]). W tym kontekście nie dziwią jeremiady spod znaku o tempora, o mores!: ubolewanie nad zagrożeniem kultury wysokiej, która wymaga erudycji i refleksji, nad odchodzeniem do lamusa tak aluzyjnych i wielowymiarowych dzieł jak „Raj utracony”, nad wyparciem trudnych powieści przez sferę wizualną. „Jeżeli powieści naprawdę skazane są na zniknięcie – rezonuje Bloom – szanujmy je za estetyczne i duchowe wartości, być może nawet za heroizm, zarówno protagonistów, jak i zapatrywań autorów” (s. 171).\nBadacz afirmuje więc w odniesieniu do literatury nie cele utylitarne czy demaskatorskie (których prymat uznaje za przejaw „wulgaryzacj[i] smaku i sądu” [s. 239]), lecz jej autoteliczność, a więc artyzm. Jednak czy oznacza to apologię „sztuki dla sztuki”? Zaryzykuję twierdzenie, że bliska amerykańskiemu krytykowi byłaby idea, o której napomyka przy okazji komedii Wilde’a: „estetyczne kłamstwo”, będące wbrew nie tyle rzeczywistości, ile czasowi i naturze. W tym miejscu dochodzi do głosu – sygnalizowana już implicite w kilku przytoczonych cytatach – wzniosłość (choćby „negatywna”, jak w przypadku rzeczonych amerykańskich katastrofistów). Ponadczasowość arcydzieł polegałaby zatem nie tylko na ich „klasyczności” przekraczającej epoki, ale też na transcendowaniu ograniczonego czasu ludzkiego życia. Warto nadmienić, że w chwili kończenia „Jak czytać i po co” autor miał 69 lat, a perspektywę eschatologiczną wzmacnia zakończenie, nawiązujące do sentencji rabinicznych o doborze lektur i prac w horyzoncie terminów, których nie ustalaliśmy. „Czytamy powieści (największe), aby uleczyć mroczną bezwładność, chorobę na śmierć. Nasza rozpacz wymaga pociechy i lekarstwa głębokiej narracji” (s. 222) – tłumaczy Bloom. Obstaje więc przy stanowisku, że wielka literatura, szczególnie poezja, daje pokrzepienie i łagodzi ból istnienia. Tu docieramy do clou: głównym celem czytania czy „korzyścią” z niego byłoby powiększanie indywidualnej jaźni oraz wzmacnianie naszej autonomii dzięki poznawaniu cudzych bogatych i wartościowych świadomości. Książka profesora Yale pozwala na „liźnięcie” owej znakomitej literatury – jak sądzę, kolokwializm ten celnie oddaje zarówno element sensualno-estetyczny (smakowanie, zadowolenie), jak i element epistemologiczny: poznawanie nowych smaków jako poszerzanie doświadczenia.\nBloom nie ukrywa, że to dość egotyczna praktyka: „[J]estem nieufny wobec wszelkich argumentów łączących przyjemności samotnego czytania z dobrem publicznym” (s. 21). Choć trudno byłoby wykazać korelację pomiędzy czytaniem (może sęk w tym, jakich książek?) a moralnością, poznawanie doli różnych bohaterów literackich powinno – jak się wydaje – krzewić w nas empatię. Tymczasem badacz rozwiewa złudzenia, że „słuchanie” książek pomaga lepiej słuchać innych. Niemniej wspomina też o „mądrości wielkich pisarzy”, którzy „ucz[ą] mnie nie wprost, że literatura to forma dobra” (s. 40). Czym by ono było, jeśli nie sposobem funkcjonowania wśród ludzi i stosunkiem do nich? Sam Bloom sugeruje, że ten, kto się samodoskonali, może być dla innych niczym latarnia, co chyba nie znaczy tylko: przewodnikiem po dobrych książkach. Przebijający tu idealizm potwierdza m.in. glosa na marginesie opowiadań Borgesa: „Literatura kanoniczna nie jest ani symetrią, ani systemem, lecz niezwykle rozrastającą się encyklopedią ludzkiego pragnienia, żeby być raczej bardziej twórczym, niż ranić cudze ja” (s. 67). W tym punkcie, co ciekawe, unisono z autorem „Jak czytać i co po” mówi Eagleton: „Jeśli zaakceptujemy, że nasza egzystencja jest tak samo krucha i ulotna jak ta Prospera i Mirandy, możemy nieco na tym zyskać. Będziemy mniej kurczowo trzymać się życia i dzięki temu bardziej lubić samych siebie, a mniej ranić innych” (2014: 74). A więc jednak moralne oddziaływanie literatury i metanoia? Pragniemy w to wierzyć i Bloom, wbrew deklarowanemu sceptycyzmowi, najwyraźniej również. Do jego wademekum – mimo pewnych wskazanych wyżej zastrzeżeń – warto sięgnąć choćby po to, by nasze podejrzliwe, demistyfikatorskie nastawienie ustąpiło przynajmniej na chwilę zawierzeniu literaturze i jej transformującej mocy, którą tak charakteryzuje Hans-Georg Gadamer: „W dziele sztuki stykamy się z czymś bliskim, a jednocześnie to zetknięcie w zagadkowy sposób wstrząsa nami i burzy zwyczajność. W radosnej i strasznej grozie dzieło sztuki oznajmia: To jesteś ty – ale mówi także: Musisz zmienić swoje życie” (1979: 127).\nEagleton T.: „Jak czytać literaturę”. Przeł. A. Kunicka. Warszawa 2014.\nGadamer H.-G.: „Estetyka i hermeneutyka”. Przeł. M. Łukasiewicz. W: tegoż: „Rozum, słowo, dzieje. Szkice wybrane”. Wybór i wstęp K. Michalski. Warszawa 1979.\nKoziołek R.: „Deklaracje”. W: tegoż: „Dobrze się myśli literaturą”. Wołowiec–Katowice 2016.\nUniłowski K.: „Obrońcy literatury i ich (kryptoteologiczne) fantazje”. [Szkic wygłoszony jako referat w 2017 roku, dostępny online: https://www.academia.edu/34865794/Obro%C5%84cy_literatury_i_ich_kryptoteologiczne_fantazje.pdf].\nHarold Bloom: „Jak czytać i po co”. Przeł. Anna Kunicka. Wydawnictwo Aletheia. Warszawa 2019.


Dom Národný park Nízke Tatry\nPark Narodowy Tatry Niskie (NAPANT) jest najbardziej rozległym słowackim parkiem narodowym, rozprzestrzeniającym się w środkowej Słowacji. Jego największą atrakcją są liczne zjawiska krasowe z wieloma jaskiniami. Walory przyrodnicze Niskich Tatr są ponad dwadzieścia lat pod ochroną Parku Narodowego Tatry Niskie (Národný park Nizkíe Tatry), który utworzono w 1978 roku. Pierwotne wymiary terenu właściwego NAPAT-u to 811 km2, przy czym pasmo znajdujące się pod ochroną zajmowało 1 240 km2. W 1997 roku, dla skuteczniejszego wprowadzenia ochrony przyrody, przystąpiono do poprawy granic Parku Narodowego. Dziś teren właściwy NAPAT-u ma 728 km2, a pasmo chronione 1 102 km2, co stanowi największy park narodowy na Słowacji pod względem rozmiaru. Kierownictwo NAPAT-u mieści się w Bańskiej Bystrzycy (Banská Bystrica). Cechą charakterystyczną Parku Narodowego są długie doliny, głębokie kaniony i strome turnie, w górnej części przeważa kosodrzewina i trawiaste hale. Przeważającą część powierzchni Parku zajmuje jednak porost leśny: w strefie pod kosodrzewiną dominuje świerczyna, poniżej tej strefy są lasy mieszane z jodłami, bukami, świerkami, modrzewiami i jaworami. Sprawniejsi fizycznie turyści mogą wyjść na najwyższe niskotatrzańskie szczyty Chopok i Ďumbier, które oferują widoki na prawie połowę Słowacji i są częścią najpiękniejszego słowackiego szlaku wysokogórskiego. Największym bogactwem parku jest wiele jaskiń, z których najbardziej znany jest kompleks jaskiń Demänovských (Demianowskich). Żyje w tym miejscu liczna populacja drapieżników zamieszkujących tereny Słowacji, np. niedźwiedź, ryś lub wilk, są również kozice tatrzańskie i świstaki tatrzańskie. Punktem wyjścia do zwiedzania Niskich Tatr jest od strony północnej Demänovská dolina i w niej ośrodek Jasná, od strony południowej Mýto pod Ďumbierom i Tále, jak i górskie przełęcze Donovaly i Čertovica.


jura krakowsko – częstochowska | Zdrowe odżywianie\nKrólewski Zamek Bobolice został zbudowany przez Króla Polski Kazimierza Wielkiego najprawdopodobniej ok. 1350-1352 roku. Jak spora większość zamków na Jurze on również należał do systemu obronnego zachodniej granicy państwowej Królestwa Polskiego. Zamek miał bronić od najazdów ze strony Śląska, będącego terytorium granicznym Królestwa Czech. Zamek jest częścią fortyfikacji zwanych Szlakiem Orlich Gniazd. Historia zamku w Bobolicach\nW roku 1370, ówczesny król Polski Ludwik Węgierski nadał zamek swojemu krewnemu Władysławowi Opolczykowi. Ten, 9 lat w przyszłości przekazał go swemu dworzaninowi Andrzejowi Schóny z Barlabás (zwany Andrzejem Węgrem), który zamek przekształcił w zbójecką twierdzę. Rozbójniczy proceder ukrócił król Władysław Jagiełło, który w 1391 r. włączył zamek z powrotem do dóbr królewskich, natomiast pozwolił Andrzejowi cały czas nim władać. Po jego śmierci zamek odziedziczyła jego córka Anna, a po jej śmierci zamek podzielili między siebie jej syn Stanisław Szafraniec i jej drugi mąż Mściwój z Wierzchowiska herbu Lis wraz z dziećmi. Doprowadziło to do licznych konfliktów, które zakończył Piotr Szafraniec (bratanek Stanisława), który wykupił od Lisów ich połowę zamku w 1445 roku. Piotr Szafraniec wkrótce sprzedał zamek Florianowi z Knyszyna, który z kolei sprzedał go Andrzejowi Tresce, a jego rodzina sprzedała go Rzeszowskim. Następnym posiadaczem w 1486 roku został Mikołaj Kreza z Zawady herbu Ostoja, którego rodzina władała zamkiem aż do roku 1625.


Szafa pancerna: sposób na bezpieczne przechowywanie danych firmowych - Najlepsze Usługi 24\nby Piotr · 29 maja 2017\nJednym z wymogów, obowiązujących pracowników firm i korporacji jest nie wynoszenie na zewnątrz ważnych danych firmowych. Dotyczy to między innymi specyfikacji produktów, dokumentów, haseł dostępu do systemu.\nDlaczego warto dbać o bezpieczeństwo danych?\nW biurach przechowuje się duże ilości dokumentów papierowych. Zarówno w księgowości, jak i w innych działach stosy dokumentów piętrzą się w szafach. Przechowuje się je w teczkach lub segregatorach. Niestety, nie jest to należyte zabezpieczenie przed dostępem osób trzecich. Wprawdzie w firmie często ludzie sobie ufają, ale biura nieraz odwiedzają również osoby postronne, z zewnątrz. Instytucje takie nie zawsze mają zabezpieczone kratami okna na parterze. W takiej sytuacji właściwie nietrudno o włamanie, gdyby ktoś chciał go dokonać. Dlatego dodatkowe zabezpieczenie ważnych dokumentów, zawierających dane osobowe, specyfikacji czy wszelkich danych na nośnikach jest niezwykle istotne.\nBardzo dobrym sposobem na przechowywanie dokumentów są szafy pancerne. Można je nabyć w wielu rozmiarach, począwszy od niewielkich sejfów, po spore szafy, sięgające sufitu. Są one wyposażone w solidne zabezpieczenia antywłamaniowe w postaci zamków szyfrowych. Nieraz mają również system rygli, uniemożliwiający otwarcie nawet w razie sforsowania zawiasów przez ich wyłamanie. Dobrej jakości szafa pancerna spełnia europejskie normy i jest przyporządkowana do określonej klasy, w zależności od przeznaczenia. Szafy takie, dostępne w Polsce, są certyfikowane przez Instytut Mechaniki Precyzyjnej w Warszawie.\nSejfy są bardzo odporne\nNiektóre szafy pancerne są również odporne na działanie ognia i wysokiej temperatury z zewnątrz. Rozwiązanie takie zabezpieczy dokumenty na wypadek wybuchu pożaru w pomieszczeniu.\nSzeroki wybór rozmiarów sprawia, że łatwo znaleźć szafę, odpowiednią dla potrzeb danej firmy i pasującą do pomieszczenia. Są one bowiem eleganckie i estetyczne. Szafy są dostępne w kilku wariantach kolorystycznych (zwykle czarne, szare lub białe).\nSzafa pancerna to miejsce, w którym można przechowywać nie tylko papierowe dokumenty, ale i tajne pieczątki czy wartościowy sprzęt. Posiadanie takiej szafy zagwarantuje bezpieczeństwo przechowywanych przedmiotów.\nWięcej informacji na stronie https://www.saffort.pl/sejfy-pancerne-i-ognioodporne\nNext story Tanie i modne ubrania z hurtowni odzieży\nPrevious story Prawnik – zawód z przyszłością?


Nowoczesny portal lifestyle – Opiniotwórzy portal o trendach\nJakikolwiek właściciel mieszkania pragnąłby, ażeby jego pomieszczenia urządzone były oryginalnie i elegancko. Nie każdy kocha niemniej jednak taki sam styl urządzenia oraz przeważnie każdy ma inny gust. Jedni są wielbicielami stylu klasycznego z wykorzystaniem mebli rustykalnych przypominających dawną polską wieś. Wtenczas akcesoryjnym wyposażeniem domu będą drewniane akcesoria ozdobne stylizowane na wzór wiejski. Obowiązkowe są wtenczas […]\nOpublikowany w: Barock MobelOtagowany: lampy glamour, lustra ozdobne, meble, meble glamourZostaw komentarzadmino\t 21 listopada 2018\nJakikolwiek właściciel domu chciałby, by jego pokoje wyposażone były oryginalnie oraz elegancko. Nie każdy uwielbia jednak taki sam styl urządzenia i w większości wypadków każdy ma inny gust. Jedni są fanami stylu klasycznego z wykorzystaniem sprzętów rustykalnych przypominających dawną polską osadę. Wtedy akcesoryjnym wyposażeniem domu będą drewniane akcesoria ozdobne stylizowane na wzór wiejski. Obowiązkowe są […]\nOpublikowany w: Barock MobelOtagowany: Stoliki kawowe nowoczesneZostaw komentarzadmino\t 15 października 2018\nJakikolwiek właściciel mieszkania chciałby, żeby jego pomieszczenia urządzone były oryginalnie i elegancko. Nie każdy uwielbia jednak taki sam styl urządzenia i najczęściej każdy posiada inny gust. Jedni są wielbicielami stylu klasycznego z wykorzystaniem sprzętów rustykalnych przypominających dawną polską osadę. Wtenczas dodatkowym wyposażeniem domu będą drewniane dodatki ozdobne stylizowane na wzór wiejski. Obowiązujące są wówczas drewniane […]\nOpublikowany w: Barock MobelOtagowany: dom;biznesZostaw komentarzadmino\t 9 października 2018\nŚwiat wystroju wnętrz mieszkalnych jest tak różny, od kolorystyki ścian do sprzętów lub innych akcesoriów, że każdy znajdzie profesjonalne detale wystroju dla prywatnego pomieszczenia. Nowoczesne aranżacje wnętrz mieszkalnych idą w kierunku materiałów i elementów naturalnych. Salon to jakby główny punkt stworzonego przez nas domu, czy mieszkania oraz wszystko powinno skoncentrować się na jego wystroju. Zależnie […]\nOpublikowany w: Barock MobelOtagowany: meble glamourZostaw komentarzadmino\t 3 października 2018\nProfesjonalne rozreklamowanie artykułu lub usługi, nawet skupiającej się tylko na klientach ze ściśle wskazanego regionu nie jest proste. Ponadprogramowe kłopoty marketingowe stwarzają kampanie ogólnokrajowe czy też międzykontynentalne – wtenczas do akcji promocyjnej wkraczają zawodowcy, żeby wspomóc reklamodawcy w dotarciu ze swoim produktem czy też usługą do jak najogromniejszego grona odbiorców. Identycznie działa Pozycjonowanie stron www […]\nOpublikowany w: Barock MobelOtagowany: pozycjonowanie, pozycjonowanie Poznań, pozycjonowanie stron, pozycjonowanie stron Poznań, pozycjonowanie stron www, pozycjonowanie stron www PoznańZostaw komentarzadmino\t 6 września 2018\nOpublikowany w: Barock MobelOtagowany: Barock TischZostaw komentarzadmino\t 2 września 2018\nOpublikowany w: Barock MobelOtagowany: Barock StuhlZostaw komentarzadmino\t 1 września 2018\nOpublikowany w: Barock MobelOtagowany: Barock MobelZostaw komentarzadmino\t 29 sierpnia 2018\nJeżeli coś czynimy, pragniemy to egzekwować na przysłowiowe sto procent. W wielu przypadkach jesteśmy profesjonalistami dbającymi o detale. Właśnie dlatego też zadania wykonywane przez nas muszą być dopracowane, dopracowane. My sami musimy być usatysfakcjonowani z tego, jak pracujemy, w jaki sposób robimy zlecone nam rzeczy. Czasami to my sami ustalamy sobie praktyczne prace dotyczące przeróżnych […]\nOpublikowany w: Barock MobelOtagowany: Folia z dziurkami OWVZostaw komentarzadmino\t 10 lipca 2018\nWłaściwe rozreklamowanie towaru lub ewentualnie usługi, nawet skupiającej się tylko na kontrahentach ze ściśle określonego rejonu nie jest proste. Dodatkowe kłopoty marketingowe stwarzają kampanie ogólnokrajowe lub ewentualnie międzykontynentalne – wtenczas do akcji promocyjnej wkraczają profesjonaliści, by wspomóc reklamodawcy w dotarciu ze swoim artykułem czy też usługą do jak najogromniejszego grona odbiorców. Identycznie działa Drukarnia poznań […]\nOpublikowany w: Bez kategoriiOtagowany: agencja reklamowa poznań, drukarnia poznań, reklama poznańZostaw komentarzadmino\t 18 czerwca 2018


Utrzymywanie poczucia winy\nTrudno w sobie go nosić a jeszcze trudniej utrzymywać, bo nęka bardzo okrutnie, spać nie daje i często powraca w myślach, gdy na wszelkie sposoby chcemy rozpatrywać zaistniałą sytuację, która stała się jego przyczyną. Niestety, to nas wcale nie uspakaja a wręcz przeciwnie, jeśli zwalamy w myślach na kogoś winę, tym samym we własnym świecie wartości uznajemy się od razu za gorszych lub głupszych. Podobnie jest, gdy bierzemy winę na siebie, podnosimy tym samym swą wartość, bo to my przecież powinniśmy być mądrzejsi w tym momencie.\nBędzie pewnie brutalnie brzmieć, gdy powiem, że osoba nosząca w sobie poczucie winy nosi w sobie jednocześnie dużą zarozumiałość względem swej mądrości, bo tylko ten, kto uważa, że w każdej chwili powinien wiedzieć jak postąpić winę na siebie weźmie. Jest przecież mądrzejszy od innych a tym samym drugą stronę od razu gorszą czyni i tym samym siebie ustawia na piedestał mądrości. Do póki więc w nim samym poczucie własnej wartości nie zrówna się z ciężarem winy, do tego momentu nosić ją w sobie będzie.\nObwiniać zatem, czy nie obwiniać? Czuć się winnym, czy wybaczyć?\nJeśli mówisz, że komuś wybaczyłeś, tym samym uznałeś jego niższość i usprawiedliwiłeś głupotę, której, w Twoim podświadomym mniemaniu uległ. Usprawiedliwiając zaś cudzą głupotę, musisz uznawać, że Ty sam jesteś znacznie mądrzejszy, co może Cię wepchnąć na tor zbytniej ostrożności, bo mając o sobie tak duże mniemanie, byle błąd, a poczucie winy będzie się pogłębiać, a co za tym idzie, złość na siebie, że przecież, tak mądry błędów już nie powinieneś popełniać.\nGdy wybaczasz samemu sobie, proces usprawiedliwiania głupoty działa podobnie, jak w przypadku wybaczenia wobec innych. Oczywiście, zawsze masz prawo jej ulec, jej siła może być przeważająca wobec woli, co jest normalne, gdy znajdziemy się na jej poziomie oddziaływania. Tylko, po co ją zaraz usprawiedliwiać? Możliwe, że tego potrzebujesz, bo pewnie trudno Ci jest uwierzyć, że mogłeś być aż tak naiwny i głupi, że czemuś uległeś i teraz, zły na siebie, ale mądrzejszy jednocześnie, możesz popatrzyć na tamtego siebie z dystansu, odciąć się od tamtej energii w sobie, a wybaczenie doskonale rozdziela przeszłość od teraźniejszości.\nGdy wybaczasz komuś, kto zrobił Ci krzywdę, wcale nie uwalniasz z tej przestrzeni energii, przenosisz ja do poczucia wysokiego mniemania o sobie i o swej wyższości duchowej, bo popatrz, jesteś już na tak wysokim poziomie, że możesz wybaczyć. A kto może wybaczyć głupiemu? Tylko ten, kto czuje się mądrzejszy i bardziej rozwinięty, bo wzniósł się już tak wysoko, że może sobie na to pozwolić. Pomyśl jednak, dałeś się tej osobie skrzywdzić, to gdzie w tym momencie był Twój rozum? Dlaczego nie odszedłeś z tego miejsca, dlaczego znalazłeś się akurat w tym punkcie z tą osobą? A może Twoja pewność siebie i swojego bezpieczeństwa była tak duża i tak jednocześnie nieświadoma, że się zwyczajnie nie zorientowałeś w tym, co się tak naprawdę dzieje wokół Ciebie.\nW każdym zdarzeniu biorą udział dwie strony. Jedna go inicjuje, druga bierze udział. Nie ważne, kiedy wyraziłeś myśl, by czegoś takiego doświadczyć, gdy doświadczasz oznacza to, że taką intencję wyraziłeś i nie ma co płakać, że nie pamiętasz lub byłeś nieświadomy tego, że coś takiego wyraziłeś. Stało się. Skoro dotarło to do Twojej świadomości teraz, oznacza to, że długa musiało i bolesną drogę przebyć, by dotarło. Ważne jednak, że w końcu dotarło.\nCo się jednak dzieje, gdy zamiast zrozumieć starasz się wybaczyć?\nOtóż, wprowadzasz energię zdarzenia, które to zainicjowało na dalszy tor, gdzie będzie miało swoje dalsze konsekwencje i finał. Niestety, finał może być znów bolesny dla Ciebie, skoro jedna lekcja nie wystarczyła lub bolesny dla drugiej strony, gdy będziesz chcieć dać jej małą lekcję pokory. Pamiętaj, że to, iż oddalisz coś od siebie mówiąc, wybaczam, nie oznacza, że to już koniec historii. Owszem, w swoim mniemaniu stwierdziłeś, jestem mądrzejszy, bardziej świadomy mogę wybaczyć, ale na poziomie podświadomym już planujesz odwet i nawet o tym nie wiesz.\nCo zatem najlepiej zrobić?\nNie wiń nikogo i siebie też nie czyń winnym, bo to, ze raz Ty coś zainicjowałeś i kogoś skrzywdziłeś a raz druga strona sie odegrała lub nieświadomie Ciebie skrzywdziła, tylko uformowało zdarzenie. Poczucie krzywdy zawsze jest adekwatne do własnego oporu, więc zastanów się, czemu jeszcze stawiasz opór i co może chcieć go złamać, czasami nawet boleśniej niż by się chciało, a czy naiwność za tym stoi i wiara, że przecież wydawało nam się, iż ta osoba jest dobra...więc co się nagle stało? Czy też przekonanie, że ktoś jest zły i własnym cierpieniem to udowodnimy... cóż, tu już trzeba odkryć świat kierujących nami intencji, bo to tu kryje sie zrozumienie, trzeba tylko chcieć tam dotrzeć.