Wypompował szambo do rowu.\nData dodania: 24-11-2010 20:27\nData modyfikacji: 31-01-2011 20:09\n23 października w okolicach ulicy Jasnej ( Boszkowo - Letnisko) w jednym z wypełnionych woda rowów melioracyjnych pojawiły się ścieki komunalne. Czysta zazwyczaj, opadowa woda, zanieczyszczona została ściekami z wypompowanego prywatnego szamba. Miejsce, w którym zrzucono ścieki jest niedostępne dla wozu asenizacyjnego, także zrzutu nie dokonał nikt z zewnątrz. Ewidentnie ścieki zostały wypompowane z jednego z sąsiednich szamb. Jak wiemy w tym rejonie nie ma wodociągów i mieszkańcy korzystają z wód gruntowych. Skrajną głupotą należy nazwać poczynania właściciela który, zrzuca fekalia praktycznie do własnej studni nie mówiąc już nic o sąsiadach czy zanieczyszczeniu kanału i jezior do którego ów rów płynie. Zapewne właściciel uznał, że skoro poza sezonem go nie będzie to jest to czas na opróżnienie szamba, a tym samym oszczędność kilkudziesięciu złotych.\nSprawą zajęła się policja. Czekamy zatem na efekty.\nArtykuł z 31.01.2011 pt. Odpowiedź Policji na temat sprawy domniemanego nielegalnego wypompowania szamba.\nZapraszamy do dyskusji na temat tego artykułu także na naszym FORUM\nTwoje IP to: 34.205.93.2 Pamiętaj, nie jesteś anonimowy.\nonetka0 Dodano: 25-11-2010 IP: W jakim rejonie jest ta ulica Jasna,? Przecież ludzie mają pompy - hydrofory...masakra. Czy można jakąkolwiek mapę wklepać na stronę "e- boszkowo pl.", na zumi nie wszystkie uliczki są widoczne...\nMatek Dodano: 25-11-2010 IP: Aktualnie opracowuje taką mapę będzie ona dostępna na e-boszkowo.pl i na odbiorniki GPS Jasna jest za torami patrząc od jeziora Dominickiego.\nPodpisany inaczej Dodano: 30-11-2010 IP: Dzięki Mateusz za artykuł. Mam nadzieje że ten "koś" czyta stronę www. e-boszkowo i zrozumie swój błąd. W przyszłym roku postaram się o kamerę aby monitorować cały teren. Może to przyniesie rozwiązanie\nTemp. powietrza: 12.1°C\nCzyścimy Jezioro Dominickie 2012 - kierownik Zespołu Rybacko-Wędkarskiego Osieczna p. Andrzej Łakomy - 26.05.2012 - fot. Andrzej Kędziora


Pokémony są moją pasją od ponad 17 lat! Uwielbiam gry retro, 8-bitową muzykę i dobre gry karciane. Chciałbym móc w końcu złapać je wszystkie!\nWitam Wszystkich! Tu Hikomikos! Swoją przygodę z YouTube zacząłem już w 2009 roku, nagrywając pierwsze filmy na temat gier Pokemon w Polsce. Od 2 lat mieszkam w Irlandii Północnej, nagrywając materiały z poszukiwań rzadkich Pokemonów oraz biorąc udział w turniejach Ligi Pokemon czy Prerelease.\nW 2017 roku postanowiłem na poważnie zająć się Pokemonami bo to jednak coś więcej niż tylko hobby. Dzięki Waszym pozytywnym komentarzom przygotowywanie mateiałów to dla mnie czysta przyjemność. Bardzo dziękuję!\nW chwili obecnej moje filmy na kanale przekroczyły 4 000 000 wyświetleń! Niespodziewanym sukcesem na moim kanale okazał się również projekt "Fałszowane Melodie" w którym w zabawny sposób przygotowuję przeróbki piosenek.\nCały czas staram się rozwijać swój kanał aby realizować się w tym co lubię. Niech ten tok 2017 będzie przełomowym i uda się nam stworzyć coś wyjątkowego!\n- Otrzymasz zaproszenie do specjalnej ULTRA TAJNEJ grupy na facebooku. (Normalni użytkownicy nie mają do niej dostępu!)\nBędziemy tam rozmawiać o nowinkach ze świata Pokemon oraz o kulisach powstawania moich nowych projektów, filmów, przeróbek itd.\n- Weżmiesz udział w Weekendowym Q&A Live dla patronów w którym poruszymy tematy, które nie pojawiają się publicznie na moim głównym kanale ;)\n- Dodatkowo Twój nick pojawi się w Hali Chwały na mojej stronie internetowej Hikomikos.pl\n- Uzuskasz dostęp do materiałów, których nie zobaczysz nigdzie publicznie. Zakulisowe nagrania czy niewykorzystane sceny z projektów.\n- Raz w miesiącu dostaniesz e-mail z zapowiedziami nowości i planami na przyszłość\nWAŻNA INFORMACJA: Ten próg zawiera wszystkie elementy z poprzednich progów.\n- Wyślę do Ciebie pocztówkę podczas moich wyjazdów z miejsca w którym aktualnie przebywam.\n- Otrzymasz pozdrowienia na filmiku gdy zadzwonię do losowo wybranego patrona podczas nagrywania odcinka z wyjzdu.\n- Raz w miesiącu wyślę do Ciebie przesyłkę z gadżetami Pokemon. Każda z nich jest wyjątkowa i w każdej z nich znajdziesz coś innego! Karty, Tazo, drobiazgi Pokemon?... Kto wie? To NIESPODZIANKA!\n- Twoja reklama pojawi się w kolejnych tworzonych przezemnie materialach. Oferta limitowana ważna do odwołania.\nNowa Piosenka? - Zakulisowe nagranie z produkcji\nOjej! To ściśle tajny materiał z produkcji Fałszowanych Melodii! Jak to się stało, że to wyciekło?! Ah... no tak... Mają do tego dostęp moi wspaniali patroni, którzy wspierają mój kanał :D


Zgierz: Tramwaj częściej niż przed remontem. Co z Z46? - Transport Publiczny\nAglomeracja łódzka, MUK Zgierz, Tramwaj do Ozorkowa, Tramwaj do Zgierza, tramwaje w Łodzi\nfot. Roman CzubińskiTorowisko tramwajowe w okolicy pętli Helenówek\nZnacznie zwiększy się częstotliwość kursowania tramwaju pomiędzy węzłem Kurak a zgierską pętlą na pl. Kilińskiego. Rzadziej niż przed zamknięciem ruchu obsługiwany będzie natomiast fragment od granicy z Łodzią do Kuraka. Zgierz przygotowuje się do ponownego otwarcia tramwajowego połączenia 45 do centrum Łodzi.\nNa naszych łamach informowaliśmy już o zbliżającym się końcu remontu linii tramwajowej do zgierskiego pl. Kilińskiego. W perspektywie kilku tygodni uruchomiona ma zostać tramwajowa linia 45, która zgodnie z zapowiedziami Urzędu Miasta Zgierza ma połączyć to miasto z łódzkim Widzewem przez Bałuty i ścisłe Śródmieście. Dziś samorząd uszczegóławia informacje o planowanej ofercie.\nCztery kursy tramwaju na godzinę\n– Projekt rozkładu jazdy linii 45 zakłada częstotliwość kursów co 15 minut w godzinach szczytu i co 20 minut poza godzinami szczytu – mówi Anna Warda-Walczyk, inspektor ds. transportu i infrastruktury przystankowej w Miejskich Usługach Komunikacyjnych w Zgierzu. Oznacza to, że z pętli przy pl. Kilińskiego odjazdy będą realizowane istotnie częściej niż przed wstrzymaniem ruchu w 2018 r. Wówczas tramwaje kursowały jedynie raz na 24 minuty.\nNie jest to jednak równoznaczne z tym, że większa będzie częstotliwość połączenia tramwajowego Łodzi i Zgierza. Przed zamknięciem trasy funkcjonowało bowiem równolegle połączenie 46 Łódź – Zgierz – Ozorków odgałęziające się od linii zgierskiej na węźle rozjazdowym Kurak. Odcinek od granicy Łodzi do Kuraka był więc obsługiwany raz na 12 minut, bo obie linie kursowały w zsynchronizowanym takcie.\nJaka komunikacja Zgierz – Ozorków?\nDziś połączenie do Ozorkowa realizowane jest autobusową linią zastępczą Z46. Jaka będzie jej częstotliwość i trasa po otwarciu linii zgierskiej? Niedawno Radio Łódź poinformowało, że podłódzkie samorządy są bliskie porozumienia, które miałoby doprowadzić do skrócenia trasy autobusu do Zgierza. Przy pl. Kilińskiego możliwa miałaby być dogodna przesiadka w kierunku Łodzi. W materiale zasugerowano także, cytując burmistrza Ozorkowa Jacka Sochę, że połączenie mogłoby mieć nowego operatora.\nNa razie zmian tych nie potwierdził zgierski MUK. – Porozumienie międzygminne na linię Z46 nadal obowiązuje – stwierdziła przedstawicielka miejskiego organizatora przewozów. Nie jest więc pewne, czy ozorkowianie nadal będą mogli dojechać autobusem do Łodzi i dopiero w rejonie pętli Helenówek przesiąść się do tramwaju, czy też zmiana środka transportu będzie musiała nastąpić już w Zgierzu.


PKP Cargo obsłużą turystów w pociągach retro - Inni przewoźnicy - rp.pl\nAktualizacja: 26.04.2017, 08:57\nPKP Cargo obsłużą turystów w pociągach retro\nPKP Cargo chcą wozić starymi pociągami turystów między Chabówką a Kasiną Wielką w Małopolsce\nDo regularnych wycieczek wykorzystywane będą historyczne parowozy i wagony należącego do PKP Cargo SA Skansenu Taboru Kolejowego w Chabówce - największej tego typu placówki w Polsce.\nJak wyjaśnia naczelnik tego skansenu Maciej Panasiewicz, wniosek przewoźnika do UTK wynika z nowych przepisów, zgodnych z dyrektywą unijną. Według nich przewoźnik kolejowy, który nie ma podpisanej z organizatorem publicznego transportu zbiorowego umowy o świadczenie usług publicznych, może ubiegać się o dostęp do infrastruktury kolejowej na podstawie decyzji o przyznaniu otwartego dostępu na trasie krajowej.\n- Tu nie ma rozróżnienia, czy to pociągi turystyczne czy innego rodzaju. Każdy przewoźnik, który nie otrzymuje dotacji na wykonywanie tzw. przewozów publicznych, musi wystąpić o taką zgodę do regulatora rynku - zaznacza naczelnik.\nPrzejażdżki realizowane będą dwa razy dziennie we wszystkie weekendy wakacyjne (z wyjątkiem 19 i 20 sierpnia) na trasie stanowiącej odcinek liczącej ponad 130 lat dawnej Galicyjskiej Kolei Transwersalnej. Ponad 70-kilometrowy fragment tej linii, biegnący z Chabówki przez Kasinę Wielką do Nowego Sącza, uznawany jest za jedną z najbardziej malowniczych tras kolejowych w Polsce i w Europie.\nWedług naczelnika przejazdy zabytkowymi pociągami stały się już atrakcją turystyczną regionu. Dowodem na to jest frekwencja w poprzednich latach - wynosiła po kilkanaście tysięcy pasażerów rocznie.\nPKP Cargo zmniejsza stratę


Autor: Tomek o 10:42 Brak komentarzy:\nNelson Mandela, wielki człowiek, który niedawno zmarł, spędził w więzieniu ⅓ swojego całkiem długiego życia. Podobno często wracał do wiersza, który zamieszczam poniżej, aby wzmocnić się w chwilach zwątpienia i słabości. Duchowość, inspiracja są nieodłączną częścią każdego człowieka. W chwilach dużego stresu warto znaleźć coś co podniesie nas na duchu… Muzyka, film, ulubiona książka, głębsza rozmowa z przyjacielem, a może poniższy wiersz...\n“Z okowów najmroczniejszej Nocy,\n— "Invictus" William Ernest Henley\nAutor: Tomek o 08:38 Brak komentarzy:\nCo jest podstawą Quality Life?\nQuality Life opiera się na dwóch głównych filarach - pierwszy to uważność, drugi to relaks.\nDzisiejszy styl życia często powoduje deficyty w tych dwóch obszarach, więc bardzo ważne jest, aby o nie zadbać.\nUważność - to praktyka obecności w życiu codziennym.\nUważność to świadomość tego co dzieje się w moim ciele.\nUważność to świadomość myśli, które się pojawiają, oraz ich wpływu na to co czuję, co robię.\nUważność to świadomość uczuć, których w danej chwili doświadczam, ich przyczyn i skutków.\nUważność to świadomość relacji z samym/samą sobą.\nUważność to świadomość relacji z innymi, budowania, niszczenia i odradzania.\nUważność to świadomość kontekstu w jakim dzieje się to co się dzieje.\nUważność to świadomość, że nie można dwa razy wejść do tej samej rzeki.\nUważność to świadomość nieustannych zmian w życiu i mnie w samym centrum.\nA czym jest relaks?\nRelaks to odpoczynek dla ciała, umysłu i duszy.\nRelaks to całkowicie rozluźnione mięśnie.\nRelaks to stan przepływu bez działania.\nRelaks to stan umysłu (który można zmierzyć).\nRelaks to brama do szczęścia.\nRelaks to trampolina do sukcesu.\nRelaks to coś czego każdy może się nauczyć.\nCzym jest Quality Life?\nWitamy na blogu Akademii Relaksu prowadzonej przez Quality Life Research. Czym jest relaks każdy wie, a czym jest Quality Life?\nQuality Life to życie pełne satysfakcji i głębi.\nQuality Life to życie będące nieustannym rozwojem.\nQuality Life to rozwijanie głębokich relacji, z których najważniejsza jest ta z samym/samą sobą.\nQuality Life to równowaga pomiędzy pobudzeniem (którego elementem może być stres) i uspokojeniem (którego elementem może być relaks).\nQuality Life to harmonijny taniec relaksu i stresu.\nQuality Life to życie pełne wyzwań i celebrowania sukcesów.\nQuality Life to życie w którym jest dużo ciężkiej pracy i głębokiego odprężenia.\nQuality Life to życie w którym jest dużo lekkiej pracy i łatwego odpoczynku.\nQuality Life to radosne wykorzystanie technologii i nauki oraz zachwyt kwitnącymi kwiatami na wiosnę, a spadającymi liśćmi jesienią.


Kontrola rodzicielska | Ograniczone zaufanie | Bezpieczeństwo dziecka\nBy admin 11 lipca, 2018\nZaufanie względem dziecka\nBrak zaufania do dziecka czy wyższa konieczność? Czym tak właściwie jest kontrola rodzicielska i czemu służy? Ogólnie rzecz biorąc jest to aplikacja pozwalająca rodzicom chronić dziecko w sieci przed niewłaściwymi treściami, np. pornografia, przemoc, wulgaryzmy, alkohol czy narkotyki. Dzięki aplikacji rodzice mogą sami wybrać, jakie informacje mogą być dla ich dzieci dostępne, a które należy zablokować.\nOpiera się ona na filtrach, których ustawienia rodzic może dowolnie zmieniać, w zależności od potrzeb. Istnieje możliwość stworzenia bazy stron, które automatycznie są wykrywane jako niewłaściwe i niedozwolone, stąd pewność, że dziecko z danej strony nie skorzysta.\nFiltry analizują nie tylko nazwę witryny, ale również treść całej strony, co zabezpiecza dziecko przed konkretnymi słowami bądź obrazami. Można też dodać wyjątki, czyli witryny, które będą dostępne. Poza określonymi przez rodzica niedozwolonymi witrynami kontrola rodzicielska monitoruje również czas, jaki dziecko spędza przed komputerem, co ułatwia kontrolowanie dozwolonych, wcześniej ustalonych ram czasowych.\nKontrola rodzicielska blokuje wszelkie treści, które mogą zaszkodzić dziecku. Głównymi witrynami, na których skupia się kontrola są te, które zawierają treści erotyczne i pornograficzne, w tym również czaty. Blokuje się też strony dotyczące narkotyków, np. piosenki lub filmy zachęcające do korzystania z używek. Filtrowane są również treści zawierające wulgaryzmy, rasistowskie, nawołujące do przemocy lub dotyczące sekt.\nKontrola rodzicielska może być włączona na wielu urządzeniach od telefonu komórkowego zaczynając, przez usługi telewizji kablowej, tablet, po komputery, w tym również gry.\nOdpowiadając na zadane pytanie: “Czy kontrola rodzicielska to brak zaufania, czy konieczność?” uważam, że przede wszystkim jest to bardzo przydatna w życiu codziennym pomoc dla rodzica. Zwłaszcza kiedy każdy z nas jest teraz zabiegany i zapracowany oraz nie zawsze ma możliwość bezpośredniego kontrolowania i pilnowania swoich dzieci. Dlaczego nie skorzystać z takiej pomocy? Myślę, że warto zaopatrzyć się w takie aplikacje, ponieważ internet jest przepełniony treściami i obrazami, które mogą wpłynąć negatywnie na nasze dzieci nie tylko w czasie, kiedy mają do nich dostęp, ale również mogą pozostawić ślad w ich psychice do końca życia. Dzieci nie rozumieją wszystkich zagrożeń, bądź rozumieją je całkiem inaczej niż dorośli, więc do rodziców należy sprawowanie opieki nad dziećmi, żeby zapobiec wszelkim konsekwencjom.\nTags bezpieczeństwo w sieci bezpieczne dziecko kontrola rodzicielska ochrona dziecka zaufanie do dziecka


Działki na sprzedaż: gmina Juchnowiec Kościelny Lewickie-Stacja | Morizon.pl\nJuchnowiec Kościelny Lewickie-Stacja - działka na sprzedaż\nDziałki na sprzedaż: gmina Juchnowiec Kościelny, Lewickie-Stacja\nZnaleziono 2 ogłoszenia, średnia cena 82 000 zł (48 zł/m²)\n***DUŻA DZIAŁKA***ŚWIETNA KOMUNIKACJA Z BIAŁYMSTOKIEM***MALOWNICZA OKOLICA*** Zapraszamy na bezpłatną prezentację atrakcyjnej, ładnie położonej działki budowlanej zlokalizowanej w miejscowości Lewickie. Media: prąd w drodze. Dojazd do działki drogą utwardzoną. W okolicy działki znajduje się nowoczesna zabudowa domów wolnostojących oraz działki niezabudowane. Działka o powierzchni 2906 m2 o wymiarach 45x65 Działka w bardzo malowniczej, cichej i


Kolejny pożar w gminie Sońsk? - Czas Ciechanowa - Tygodnik Ciechanowa i okolic\nKolejny pożar w gminie Sońsk?\nWysłany przez Redakcja | Mar 6, 2019 | Bez kategorii, Informacje\nNa terenie gminy Sońsk funkcjonuje sześć jednostek Ochotniczej Straży Pożarnej. Znajdują się one w Sońsku, Gąsocinie, Sarnowej Górze, Woli Ostaszewskiej, Łopacinie i Bądkowie. Jednostki te mogą pochwalić się wieloletnią tradycją. Strażakami byli dziadkowie, ojcowie, synowie, a teraz są wnuki. Chęć niesienia pomocy innym mają we krwi. To oni strażacy z małych wsi zawsze są pierwsi na miejscu zdarzenia. To na nich można liczyć gdy wichury zerwą dachy, wywracają drzewa, a ulewy zaleją piwnice. To oni o każdej porze są gotowi aby jechać do płonącego domu. Ratują ludzi, często narażając własne życie. Strażacy ochotnicy działalność w OSP nie traktują jak pracy czy obowiązku. To jest ich misja. Wielokrotnie nierozumiana, niedoceniana, wyśmiewana, a nawet krytykowana. Jednak oni się nie zrażają tylko robią swoje z pasją i poświęceniem.\nStrażacy do zwolnienia\nDo naszej redakcji dotarły niepokojące sygnały dotyczące właśnie OSP z terenu gminy Sońsk. Sytuacja w nich panująca bardzo niepokoi nie tylko już samych strażaków ale również i mieszkańców.\n– Pan wójt wypowiedział umowy wszystkim strażakom którzy dbali o sprzęt w strażnicach. Naprawiali go, przygotowywali samochody i sprzęt gaśniczy, aby był gotów do kolejnych akcji. Do ich obowiązków należało przygotowanie wszystkich niezbędnych sprzętów urządzeń, samochodów, aparatury przed kolejnym wyjazdem. Teraz jak zostali zwolnieni nie wiadomo, kto się będzie tym zajmował. Do pożarów będziemy wyjeżdżać dotąd dopóki samochody będą miały paliwo i będą odpalać. To co zrobił wójt z tymi osobami jest całkowicie nie w porządku. Najpierw ich wezwał i dał im podwyżki, które wyniknęły z podniesienia najwyższej krajowej. A potem pisma do podpisu rozwiązujące z nimi umowy o pracę za porozumieniem stron. Oni oczywiście się nie zgodzili, aby to podpisać, tłumacząc, że nie chcą się zwalniać. W związku z tym otrzymali wypowiedzenia umów z zachowaniem okresu wypowiedzenia – mówi nam jeden ze strażaków.\nFaktu wypowiedzenia umów siedmiu osobom nie zaprzecza sekretarz gminy Sońsk Katarzyna Ptasiewicz. Potwierdza również, iż strażacy – konserwatorzy, którzy dotychczas pracowali na podstawie umów cywilno- prawnych, również z nimi nie zawarto kolejnych umów.\n– Na początku roku Wójt Gminy Sońsk złożył strażakom ochotnikom propozycję rozwiązania za porozumieniem stron dotychczasowych umów oraz zawarcie w to miejsce nowych umów zlecenia na konserwację sprzętu przeciwpożarowego. W dniu 01.02.2019 r. taka umowa została zawarta z członkiem OSP Sarnowa Góra. Pozostałe jednostki OSP z terenu gminy nie wyraziły zainteresowania oraz nie zgłosiły potrzeby zawarcia umów zlecenia, w związku z powyższym przesłane zostały wypowiedzenia dotychczasowych umów – wyjaśnia nam Katarzyna Ptasiewicz.\nPoprzedniKieszonki z kurczaka ze szpinakiem\nNastępnyGlinojeck: Zderzenie z łosiem. Zwierzę odstrzelono\nKonkurs na komiks. Jury wybrało zwycięzców\nCiechanów: W niedzielę 100. rocznica istnienia 11 Pułku Ułanów


Norwegia nie należy do Unii Europejskiej, jednak z uwagi na podpisane bilateralne umowy z krajami UE wjazd do tego kraju przez obywatela Polski nie wymaga przedstawienia paszportu. Dlatego jak najbardziej możliwy jest lot do Norwegii na dowód osobisty. Ten dokument tożsamości w zupełności wystarcza przy krótkich pobytach w tym państwie, np. turystycznych czy związanych z pracą sezonową.\n– Warto przy tym pamiętać, że paszport może się przydać osobom przyjeżdżającym do Norwegii na dłużej, w celach zarobkowych. Będzie wymagany np. do otwarcia w pełni funkcjonalnego konta bankowego – wyjaśnia ekspert firmy ATS Anna Stankiewicz, która zajmuje się świadczeniem usług konsultingowych dla firm i osób prywatnych z Polski przebywających w kraju fiordów.\nWarto przy tym pamiętać, że poza dowodem osobistym / paszportem mogą Ci się przydać:\nEKUZ, czyli Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego,\nprawo jazy – dokument zdobyty w Polsce umożliwia prowadzenie pojazdów w Norwegii.\nJak wyjechać do Norwegii na dłużej?\nKrótki wyjazd do Norwegii, na okres do 3 miesięcy, nie wymaga ubiegania się o pozwolenie na pobyt czy też dopełnienia obowiązku meldunkowego. Jeżeli jednak chcesz pozostać w tym kraju na dłużej, np. w celu wykonywania pracy zarobkowej, konieczne jest zgłoszenie swojego pobytu w Utenriksdepartementet, czyli Urzędzie ds. Cudzoziemców (UDI Utlendingsdirektoratet).\nPrzy wyjazdach na dłużej, w poszukiwaniu pracy, warto również zabrać ze sobą:\nprzetłumaczone na angielski lub norweski dokumenty potwierdzający zdobyte wykształcenie,\npotwierdzenia uzyskanych certyfikatów językowych,\nakt zawarcia małżeństwa/akty urodzenia dzieci, jeśli planujesz wyjazd z rodziną.\nWyjazd do Norwegii – jak przygotować się finansowo?\nNorwegia na polskie standardy jest drogim krajem, dlatego – nawet jeżeli planujesz podjąć natychmiast pracę zarobkową – przygotuj się finansowo na wyjazd. Ceny tutaj mogą Cię zaskoczyć – zarówno w kontekście wydatków na żywność, jak i na wynajem mieszkania/pokoju, jak i transportu czy wydatków na benzynę. Dlatego podróż samochodem do Norwegii może być mniej opłacalna niż samolotem.\nCo zabrać do Norwegii – pogoda\nKlimat w Norwegii jest znacznie bardziej surowy niż w Polsce, zwłaszcza na północy kraju. Dlatego warto zabrać ze sobą ciepłe ubrania, nawet wyjeżdżając tu latem. W miesiącach wakacyjnych temperatury są przyjemnie wysokie, jednak wieczorem może być chłodno.\nPamiętaj też, że wybierając się w region poza koło podbiegunowe, będziesz się mierzyć z nocą polarną zimą (trwa nawet 61 dni) i dniem polarnym latem, co wymaga przystosowania się do takich warunków.\nW dobie pandemii należy też zwrócić uwagę na dodatkowe wymagania i restrykcje. Obecnie konieczne jest np. wcześniejsze zarejestrowanie swojego pobytu online. Konieczne może być też przeprowadzenie testu w kierunku COVID-19 czy odbycie kwarantanny. Norwegia uznaje jednak unijne certyfikaty szczepienia.\n10. Chiny (długość: 14 500 km),\n9. Nowa Zelandia (długość: 15 134 km),\n8. Stany Zjednoczone (długość: 19 924 km)


Uśpione pragnienia - Agata Kołakowska - ebook - Legimi online\nUśpione pragnienia ebook\nCopyright © Agata Kołakowska, 2020\n© Giada Piras/Trevillion Images\nJechały w milczeniu. Wydawało się, że nie zostało już nic do dodania. Magda odsunęła się od Bianki, jak najdalej się dało. Wsparła policzek o pas bezpieczeństwa i wpatrywała się w odległy księżyc. Tej nocy był wyrazisty jak nigdy. Ostry i zimny. Swą błyszczącą powierzchnią zdawał się wżerać w ogromną ciemną płachtę. Zawsze gdy myślała o Ziemi jak o małym punkcie we Wszechświecie, wszystko inne wydawało się jej idiotyczne. Marne, chwilowe. Ona. Ludzie wokół. Nawet jej rodzina i wszystkie obowiązki. Tym razem jednak spojrzenie z innej perspektywy niczego nie zmieniało. Wciąż była tak samo wściekła.\nBianka zacisnęła ręce na kierownicy i jeszcze bardziej skupiła wzrok na leśnej drodze, która wiła się to w jedną, to w drugą stronę, jakby nie mogła się zdecydować. Wąska ulica nieśmiało wdzierała się w las, który szczelnie ją otaczał. Samochodowe reflektory oświetlały znaki ostrzegające o kolejnych ostrych zakrętach i zwracające uwagę na dziką zwierzynę. Bianka zwolniła nieco, bo nawierzchnia zrobiła się śliska. Prószył śnieg, na który chyba już nikt nie liczył. Był grudzień i ludzie wybiegali myślami ku świętom. Jakby mogły coś zmienić na lepsze! – wzięła kolejny zakręt, za którym unosiło się pasmo mgły. Wyglądało trochę jak leśna zjawa, niezadowolona, że coś mąci spokój nocnej przechadzki.\nW głowie Bianki kotłowały się słowa, które przed chwilą usłyszała od Magdy na przydrożnym parkingu. Wszystkie były przykre, ale najgorsze zostało wycedzone na końcu. Tonem oschłym, dosadnym.\n– Ciebie tu nigdy nie powinno być…\nTo poruszyło Biankę. Nie, nie waga wypowiedzianego zdania, a fakt, że wiele razy myślała podobnie. Że nie ma miejsca dla nich obu.\n– Nic nie powiesz?! – Zirytowana Magda pokręciła głową. – Co ty sobie w ogóle wyobrażasz? – podniosła głos, a potem odwróciła się na pięcie i ruszyła przed siebie.\nNajwyraźniej miała zamiar iść sama w tę noc, bo nie obejrzała się ani razu. Bianka przyglądała się jej przez chwilę, po czym pobiegła za nią. Wirujące płatki śniegu rozbijały się o jej policzki.\n– Zwariowałaś? Wracaj do auta! – zawołała. – Dokąd się wybierasz?!\n– Byle dalej od ciebie!\nGdy wreszcie jej dosięgła, mocno szarpnęła za rękaw kurtki, tak żeby Magda się odwróciła.\n– To odludzie! – Wskazała otaczające je rozległe pola.\nMagda przeciągle wypuściła powietrze. Nie chciała patrzeć.\n– Racja – odezwała się beznamiętnie. – Spędzimy noc w siedlisku, a rano wracamy. Potem nie chcę cię więcej widzieć.\nTo także nie było przyjemne, pomyślała Bianka, patrząc kątem oka na koleżankę. Włączyła radio, bo miała już dość ciszy, przez którą las wydawał się jeszcze bardziej mroczny i złowrogi. Cieszyła się, że siedzą w bezpiecznym samochodzie, a nie muszą iść tędy po omacku. Niecierpliwie przeskakiwała kolejne stacje. Większość serwowała łagodne, tulące dźwięki. Wreszcie znalazła coś energetycznego.\nPrzy dynamicznych uderzeniach perkusji jechało się znacznie lepiej. Bianka nie poczuła nawet, że jej stopa mocniej przyciska pedał gazu. Było to możliwe, bo wreszcie jechały prostym odcinkiem. Niezły kawałek! – pomyślała, spoglądając na wyświetlacz, żeby sprawdzić, kto jest wykonawcą. Jednak pojawiła się tylko nazwa i częstotliwość rozgłośni. Wzruszyła ramionami i ponownie uniosła wzrok.\n– Uważaj! – wrzasnęła Magda.\nPrzed maską wyrosło ogromne cielsko, nie dając Biance czasu na reakcję.\nUderzenie było silne. Pasy szarpnęły. Ryk ranionego zwierzęcia poniósł się po lesie wraz z piskiem opon auta, które obróciło się niczym bezwładna zabawka. Stoczyło się ze skarpy, po czym z hukiem wbiło w jedno z drzew na skraju drogi.\nZapadła cisza. Przerywało ją tylko słabe rzężenie konającego jelenia. W jego czarnych oczach odbijał się jasny punkt. Zimny, odległy księżyc.\nSzybkie kroki niosły się po radiowym korytarzu. Bianka przeszła przez kolejne szklane drzwi i minęła podświetlany komunikat z prośbą o ciszę, którym nikt z pracowników stacji nie zwykł się przejmować. Wyciągnęła telefon z tylnej kieszeni dżinsów i spojrzała na ekran. Za trzy siódma, odczytała z ulgą. Wyrobiłam się!\nDo Wrocławia pędziła jak szalona. Z Opola to zaledwie nieco ponad godzina drogi, ale jadąc A4, nigdy nie wiadomo, na co się trafi. No i zazwyczaj punktualna Bianka wyruszyła w trasę zdecydowanie za późno. Wszystko przez to, że tuż po obiedzie usadowiła się na kanapie z laptopem. Miała zamiar pracować, ale zupełnie jej nie szło. Postanowiła się zdrzemnąć. A że nie miała w zwyczaju sypiać w ciągu dnia, nie nastawiła budzika. Podejrzewała, że i tak nie zaśnie. Zerwała się przerażona po półtorej godziny i wypadła z mieszkania prawie tak jak stała. Włożyła tylko trampki i zgarnęła torebkę z szafki w przedpokoju. Już w drodze uporała się z rozmazanym pod oczami tuszem i próbowała ujarzmić rozwichrzone włosy. Jej czarna kręcona czupryna zawsze wyglądała nieco niesfornie i trochę zawadiacko, dlatego w końcu uznała, że nie ma sensu się nią przejmować.\nSkręciła za róg, gdzie znajdowało się studio. No masz! – nerwowym gestem chwyciła za torebkę. Z tego wszystkiego zapomniałam zabrać książek! Zrobiło się jej głupio, bo jeszcze wczoraj Marek, prowadzący audycję, przypominał jej o tym esemesem. Nie lubiła nie dotrzymywać słowa.\nAkurat otworzyły się drzwi i pojawił się w nich pięćdziesięcioletni dziennikarz, z którym Bianka znała się od pięciu lat. Towarzyszył mu mężczyzna w kraciastej marynarce. Marek uśmiechnął się na jej widok i przedstawił Michała Tębaka, organizatora przeglądu serbskich filmów. Bianka słuchała przez chwilę nowo poznanego, który zachęcał ją do odwiedzenia festiwalu. Podał nawet tytuły produkcji, które koniecznie powinna zobaczyć. Zapewniła, że sprawdzi swój czerwcowy terminarz, choć dobrze wiedziała, że raczej nie znajdzie w nim miejsca dla serbskiej kinematografii.\nKiedy pan Tębak pożegnał się, Marek serdecznie ją uściskał, jakby była jego młodszą siostrą.\n– Bianka, dobrze cię widzieć!\n– Ciebie również. – Poklepała go po ramieniu. – Choć myślałam już, że nie zdążę. Wyobraź sobie, że zaspałam – wyjaśniła.\n– Na dziewiętnastą? – Otworzył szeroko oczy. – Chodź! Mam nową koleżankę. – Poprowadził Biankę do środka.\n– To nie ma Kacpra?!\n– Wybrał wolność. Kupił chałupkę w Karkonoszach i organizuje tam warsztaty twórcze. Pasie kozy i takie tam. Slow life czy jak to się nazywa.\n– Co ty powiesz…\n– No! Będzie już ponad pół roku, jak wyjechał. Dawno do nas nie zaglądałaś.\n– Bo nie było z czym. A! – Skrzywiła się. – Zapomniałam egzemplarzy dla słuchaczy. Przepraszam, przypominałeś. Jutro wyślę, okej?\n– Najważniejsze, że dotarłaś. – Zamknął drzwi. – Przyprowadziłem kolejnego gościa – zaanonsował koleżance, która siedziała przy stole i przeglądała egzemplarz reportażu, o którym mieli dzisiaj rozmawiać.\nBrunetka o wyglądzie poukładanej prawniczki odłożyła książkę i podeszła.\n– Magda. – Wyciągnęła rękę. – Miło cię poznać.\n– Bianka. – Oddała zdecydowany uścisk i uśmiechnęła się uprzejmie. Lubiła bezpośredniość radiowców, odniosła jednak wrażenie, że Magdzie nie przychodzi ona naturalnie. Wydawało się, że narzuciła sobie obowiązującą formę, która do niej nie pasowała. – Słyszałam, że zajęłaś miejsce Kacpra? – zapytała. – I jak? Dajesz radę wytrzymać z Markiem? Bo Kacper podobno w końcu wybrał kozy. – Mrugnęła do znajomego.\n– Pytanie, czy on wytrzymuje ze mną.\nMarek usadowił się za konsoletą.\n– Nie skarżę się. Taka natura!\n– To właściwie przypadek, że tutaj jestem – wyjaśniła Magda, sadowiąc się przed mikrofonem. Zaproponowała Biance, aby zajęła miejsce obok, i podała jej słuchawki. – Dość niespodziewany powrót po szesnastu latach. Spotkałam w sklepie kolegę z dawnych radiowych czasów i zapytał, czy nie miałabym ochoty popracować na starych śmieciach. Stworzyć duet z tym jegomościem. – Łypnęła w stronę Marka.\n– Rozumiem, że się wahałaś? – wtrąciła Bianka.\n– Skąd! Od razu odmówiłam! Ale jak wiadomo, Marek to mruk. Nie mogli znaleźć nikogo innego, więc wychodzili swoje – zażartowała.\n– I teraz żałujesz! – podsumowała Bianka z udawanym współczuciem.\n– Co czwartek! A tak naprawdę to chyba nikt nie słucha tej audycji, skoro wciąż mnie trzymają.\nMarek wywrócił oczami.\n– Ale pleciesz! Dzięki niej wreszcie nie muszę się za wiele odzywać – zwrócił się do Bianki.\nMagda postukała palcem w okładkę książki.\n– Rano skończyłam czytać. To było mocne. Dlaczego zdecydowałaś się napisać o rodzinach samobójców?\n– Bo to rzadko poruszany temat. Zazwyczaj ludzie chcą wiedzieć, dlaczego ktoś targnął się na życie. Ale według mnie ważne są także inne pytania. Chciałam je zadać.\n– Jak dotarłaś do tych rodzin? Chyba trudno było skłonić je do zwierzeń? – dociekała Magda.\n– Madzia, zostaw sobie coś na wejście – upomniał ją Marek. – Gość nam się wypstryka i co potem?\n– Bianka nie wygląda na kogoś, kto miałby problem z mówieniem.\n– Ale emocje nie będą już te same – oświadczył, sadowiąc się wygodniej na krześle.\nMagda otworzyła reportaż w zaznaczonym miejscu. Podała książkę autorce, wskazując palcem akapit.\n– Wciąż myślę o tym fragmencie. – Marek rzucił komunikat „trzydzieści”, co oznaczało, że zaraz będą wchodzić na antenę.\nBianka spojrzała na zaznaczone zdania, a potem na Magdę. Była zaskoczona. To nie był jeden z tych fragmentów tekstu, o których autor z góry wie, że zagra nim na czułej strunie czytelnika. To był subtelny kawałek, bardziej dla niej samej, nie dla świata. Ktoś, kto zwrócił na to uwagę, musiał mieć podobną do niej wrażliwość. Bianka westchnęła i uśmiechnęła się pod nosem. Magda dostrzegła w tym coś więcej niż zwykły grymas. Odebrała to jako milczące porozumienie. I wiedziała, że się nie myli, choć poznała Biankę Rott zaledwie dziesięć minut wcześniej.\nZałożyli słuchawki. Rozległ się dżingiel programu Kulturalne czwartki, po czym Magda przedstawiła gościa, a także podała powód spotkania, czyli zaanonsowała reportaż Rzeczy osobiste. Planowała zacząć od fragmentu tekstu, który sobie zaznaczyła, ale coś w reakcji Bianki podpowiedziało jej, aby tego nie robić. Gdyby była dziennikarką z krwi i kości, nie zważałaby na podobne subtelności, tylko poszła prosto za wykrytą emocją. Ale ona przyjeżdżała na czwartkowe audycje ze wszystkich powodów świata poza reporterskimi.\nWzięła do ręki książkę i popatrzyła Biance prosto w oczy.\n– Dlaczego opisujesz ludzkie historie? Skupiasz się na innych, poświęcasz im dużo przestrzeni. Mówi się przecież, że tak naprawdę autorzy zazwyczaj piszą o sobie?\n– To, że opowiadam historie innych ludzi, nie znaczy, że nie ma w nich także prawdy o mnie.\n– Zatem ile jest Bianki Rott w Rzeczach osobistych?\n– Ja również doświadczyłam miłości i strat. Może jest mnie tam nawet więcej, niż jestem skłonna przyznać.\n– Mówisz o miłości i stratach, a ja w twojej książce zobaczyłam przede wszystkim odbicie własnego strachu. Na miejscu jednej z bohaterek reportażu, pani Doroty, której najstarszy syn, jedenastoletni chłopiec, targnął się na życie, chyba postradałabym zmysły. Nie uniosłabym tego. Przyznam, że jej opowieść bardzo mną wstrząsnęła. Jestem matką i nawet nie wyobrażam sobie bólu, jakiego doświadczyła. Dręczących pytań, poczucia winy. Pani Dorota wspominała o ludziach, którzy ją oceniali. Uważano, że musi być złą matką, skoro jej dziecko nie chciało żyć. Nie mam pojęcia, jak to zniosła.\n– Musiała dać radę dla pozostałej dwójki – zauważył Marek.\n– Ta rozmowa była bardzo poruszająca – potwierdziła Bianka. – W pewnym momencie obie płakałyśmy. Proces przechodzenia pani Doroty przez żałobę jest dokładnie opisany, żeby pokazać czytelnikowi cały mrok tego stanu. W takim przypadku żałoba jest jeszcze trudniejsza niż w przypadku śmierci naturalnej. Dochodzi wstyd i poczucie naznaczenia. Osoby w takiej sytuacji zwykle się izolują. Zazwyczaj także niezauważane są potrzeby rodzin samobójców. Mało kto wie, jak z nimi rozmawiać. Zostają więc same.\nMagda pokiwała głową ze zrozumieniem.\n– W dzisiejszych czasach zbyt często nie zwracamy uwagi na potrzeby drugiego człowieka.\n– O tym także jest ta książka. – Bianka splotła dłonie. – Oprócz głównego tematu pojawiają się wątki poboczne, według mnie wcale nie mniej ważne. Liczę, że będą w stanie uwrażliwiać.\n– To jest twoja misja? – zapytała Magda.\n– W sumie nie zastanawiałam się nad tym. Po prostu idę za tym, co czuję. Ale jeśli mam jakikolwiek cel, to pewnie właśnie taki.\nMagdalena słuchała w skupieniu, jak Bianka opowiada o swojej pracy, o wcześniej wydanych tytułach, z których każdy podejmował ważki społecznie problem. I z każdym zdaniem tamtej przepełniało ją wrażenie, że dobrze ją zna. Z łatwością odczytywała jej emocje, rozumiała subtelną gestykulację i mimikę, jakby nie raz i nie dwa widziała podobną w lustrze. Wychwytywała niedopowiedzenia i wszystkie niuanse. Jak sekretny język wymyślony tylko dla nich. To było silne uczucie. Nie z kategorii tych, kiedy ma się po prostu do czynienia z dobrym rozmówcą.\nZupełnie jakbym dyskutowała ze sobą, pomyślała poruszona Magda.\nPatrzyła w duże niebieskie oczy kobiety, które rozpalały się, gdy mówiła o czymś ważnym. Dostrzegała w nich szczerość i bezkompromisowość. Zastanawiała się, czy to możliwe, że także Bianka czuje tę dziwną więź. Miała ochotę przerwać wymianę zdań i zapytać ją o to, ale siedziała niemal w bezruchu.\nBianka miała przyjemny tembr głosu. Taki, którego można słuchać bez końca. Ale wywiad powoli zbliżał się do finiszu, a w Magdzie rozgorzał niepokój. Oto Bianka zaraz wyjdzie ze studia, rozejdą się i to będzie koniec. Nie chciała tego.\nKiedy Marek przejął mikrofon i zaczął podsumowanie rozmowy, Bianka poczuła ulgę. Po karku spływał jej pot, choć w studiu działała klimatyzacja. Miała wrażenie, że przez cały czas plotła od rzeczy. Choć udzielała odpowiedzi, prawie ich nie słyszała, jakby jakaś jej część znajdowała się gdzie indziej. W dodatku mówiła na wdechu, co sprawiało, że ciągle brakowało jej powietrza. Od tego wszystkiego wirowało jej w głowie i czuła mrowienie w palcach dłoni. Była przejęta jak podczas pierwszych występów w mediach. A przecież miała już lata doświadczeń. Skołowana analizowała sytuację i uznała, że nie może chodzić o Marka ani o audycję na żywo. To obecność Magdy coś z nią zrobiła. Ale nie umiała tego nazwać, przyporządkować.\nZ głośników wreszcie zabrzmiała muzyka. Bianka wciągnęła głęboko powietrze, po czym wypuściła je przeciągle.\n– Moje panie, zdaje się, że byłem prawie niepotrzebny – podsumował Marek. – Ale wygląda na to, że zaciekawiłyście słuchaczy – rzucił okiem na ekran komputera. – Mamy sporo zgłoszeń po książki. Nie zapomnij przysłać! – Obrzucił Biankę wymownym spojrzeniem.\n– Jasne – przytaknęła, a on poderwał się z krzesła, oznajmiając, że musi wyskoczyć na dymka.\nZostały same. Milczały. Ale nie czuły się skrępowane. W końcu Magda odezwała się pierwsza:\n– Dzięki za rozmowę. To było takie…\n– …nietypowe – dokończyła Bianka.\n– Zastanawiam się, czy mogłyśmy spotkać się wcześniej.\n– Zabawne, że o to pytasz. Ciągle o tym myślałam, ale nie wydaje mi się.\nBianka wsparła brodę na dłoni.\n– Mimo to mam jakieś wewnętrzne przekonanie, że cię dobrze znam. Zupełnie nie mogłam się skupić na tym, co mówiłam.\n– Miałam to samo! Dziwne, prawda? Aż dostałam dreszczy. – Magda potarła przedramię.\n– Kto wie, może to wspomnienia z poprzedniego życia? – Bianka spojrzała z uśmiechem na komórkę.\nZauważyła, że dzwonił Tomek. Ucieszyła się. Wracał do domu po dwutygodniowej nieobecności. Stęskniła się, choć powinna być już do tego przyzwyczajona. Czas na mnie, pomyślała, ale nie mogła podnieść się z krzesła. Jakby coś ją przytrzymywało. Zdawała sobie sprawę, że jeśli to zrobi, obie wrócą do swoich spraw. Początkowo będą pamiętać o tym spotkaniu i co jakiś czas wspominać nietypowe doświadczenie. Może nawet wymienimy kilka mejli, ale potem wszystko się zatrze i stanie się tylko wspomnieniem. Innym, szczególnym, ale odłożonym na półkę jak tysiące innych. Ale może tak trzeba, stwierdziła, powoli sięgając po torebkę przewieszoną przez oparcie krzesła.\n– Masz ochotę na kawę? – Magda zareagowała od razu.\nChoć wiedziała, że w zasadzie powinna już wracać do domu, to nagle stał się on mniej ważny. Mniej pilny.\nMarek jeszcze przez chwilę pogawędził z nimi przy automacie z napojami, ale musiał się zbierać, bo w mieszkaniu czekał na niego pies.\n– Mam nadzieję, że nic nie rozniósł – powiedział. Trzy miesiące po stracie wieloletniego przyjaciela, owczarka niemieckiego, przygarnął szczeniaka ze schroniska. – Tęsknię za Harrym, ale bez psa to nie to samo życie – odparł, kiedy Bianka wyraziła współczucie. – No nic, trzymajcie się, dziewczyny! – Uścisnął je na odchodnym.\nMagda odprowadziła go wzrokiem. Upiła kolejny łyk kawy z plastikowego kubka.\n– Smakuje jak plastik. Powinnyśmy pojechać gdzieś na lepszą.\n– Raczej innym razem. Teraz nie mam czasu. Mój facet wrócił do domu. Długo się nie widzieliśmy.\n– Trzeba było tak od razu! Wstrzymuję cię.\n– Gdybym nie chciała, nie zostałabym. To mówisz, że po tylu latach wróciłaś do radia… Dość niecodzienne.\n– To moja odskocznia od rutyny. Na co dzień uczę angielskiego.\nBianka zgniotła kubek i wyrzuciła do kosza na śmieci.\n– W szkole czy na kursach?\n– Kiedyś byłam lektorką w prywatnej szkole, ale od lat prowadzę lekcje u siebie w domu. Uznaliśmy z mężem, że to dogodne wyjście dla naszej rodziny. Mogę być kobietą pracującą i jednocześnie stale obecną mamą. Kiedy to ustaliliśmy, wydawało się idealnym rozwiązaniem.\n– Nie ma idealnych rozwiązań.\nBianka założyła włosy za ucho.\nMagda popatrzyła z zaciekawieniem.\n– Musisz prowadzić interesujące życie. Ciągle poznajesz nowe osoby.\n– Lubię to. Choć tematy, które podejmuję, zazwyczaj nie należą do lekkich. Ale czy to znowu takie interesujące? Ludzie w gruncie rzeczy są tacy sami. Chodzące kalki.\nMagda uniosła palec.\n– I może to jest cała tajemnica, dlaczego mi przy tobie tak swojsko.\n– Może – zaśmiała się Bianka. – W sobotę urządzam imprezę urodzinową. Wpadniesz?\nMagdzie od razu wyświetlił się w głowie film ukazujący plan najbliższej soboty. Zosia w południe ma zajęcia na basenie. Obiecałam jej także nocowanie u koleżanki, stwierdziła. Trzeba jej spakować niezbędne rzeczy, a wieczorem być w pogotowiu, gdyby jednak Zośce się odwidziało. Choć ma już pięć lat, to nadal mała przylepa. Jeśli miałabym pojechać na imprezę, to Darek musiałby odebrać Franka od kolegi po przygotowaniu projektu na polski. Z Psiego Pola na Kozanów jest spory kawałek, więc nie ma mowy, aby wieczorem wracał sam. Mimo że ma trzynaście lat i uważa, że jest wystarczająco dorosły, skwitowała.\nDo tego dochodził jeszcze cosobotni maraton filmowy z Darkiem. Zawsze wtedy otwierali wino i zasypiali już na drugim seansie. Teraz miałaby zmienić rytuał, zamiast pidżamy włożyć sukienkę?\n– Czemu nie? – odezwała się. – Dawno nigdzie nie wychodziłam.\n– Świetnie! – Bianka poprosiła ją o numer telefonu i wysłała swoje namiary. – Zaczynamy o dwudziestej.\nWyszły razem z budynku, gawędząc o studenckich latach, kiedy to czasem przychodziło się na wykłady niemalże prosto z imprezy. Obie wspominały ten okres dość podobnie, choć Bianka była po politologii, a Magda skończyła anglistykę. Nauka, choć ważna dla obu, była jednak w tle relacji koleżeńskich, licznych wyjazdów i szybszego bicia serc. Magda tuż po studiach poznała Darka i potem wszystko potoczyło się szybciej, niż miało. Bianka po obronie, oprócz tytułu magistra, miała w kieszeni pierwszy miłosny zawód.\nPożegnały się na parkingu i wsiadły do samochodów. Obie potrzebowały chwili, aby odjechać. Przekręciły kluczyki, dopiero gdy zdały sobie sprawę, że na szczęście zobaczą się już pojutrze.\nNa stole, pośród talerzy leżały skorupki jajek i okruchy chleba. Magda weszła do kuchni i westchnęła, patrząc na tę chaotyczną martwą naturę. Właśnie odwiozła Zosię do przedszkola, a w drodze powrotnej zrobiła spożywcze zakupy. Kluczyła między sklepowymi alejkami bez pomysłu, co zrobić na obiad. Ostatecznie postawiła na spaghetti. To nudny kulinarny samograj, ale zawsze się sprawdzał. Po powrocie planowała od razu zabrać się do przygotowania do popołudniowych lekcji, ale nie mogła patrzeć spokojnie na bałagan. Między jej dziećmi było osiem lat różnicy, co sprawiało, że zazwyczaj nie miały zbyt wielu powodów do kłótni. Jednak zdarzały się takie dni jak ten, kiedy ta prawidłowość nie funkcjonowała. Zwykle w takich przypadkach zaczynało się od jakiejś bzdury. Dzisiaj na przykład Zosia uparła się, że chce dostać jajko w zielonej podstawce brata, a nie w swojej różowej. Franek nie chciał pójść jej na rękę. Od słowa do słowa wywiązała się kłótnia, której sedno można było streścić w okrzykach: „Mamo, on tak zawsze!”, „Mamo, powiedz jej coś!”. Później nastąpiła bitwa na skorupki. Magda, widząc tę wojnę, od razu zastrzegła, że przed wyjściem muszą posprzątać rozgardiasz. Ale potem zadzwonił jej telefon i poszła do pokoju porozmawiać z matką jednego z uczniów. Gdy wróciła, skorupki wciąż walały się na blacie, zaś zegar wskazywał późną godzinę i trzeba było wychodzić. Mimo to nie omieszkała powiedzieć pociechom, że wszystko będzie czekać na ich powrót.\nTeraz jednak sięgnęła po bawełnianą ściereczkę i zaczęła zmiatać okruszki. Poddała się, bo wiedziała, że nieład ją zirytuje. Nie była dumna ze swojej niekonsekwencji, ale miała nadzieję, że ten incydent nie zwichruje jej dzieci do szczętu i nie uczyni z nich nieobowiązkowych lekkoduchów.\nW końcu usiadła przy czystym stole z kubkiem herbaty. Lubiła chwile, gdy w domu było cicho i mogła zebrać myśli. Pobyć sama. Miała dzisiaj cztery lekcje. Pierwszą o trzynastej. Na początku przyjmowała uczniów w jadalni przy dużym stole, ale z czasem stało się to niedogodne. Dlatego postanowili z mężem przeznaczyć na ten cel jeden z pokojów na górze. Odświeżyli go i dokupili kilka biurowych mebli.\nTuż obok gabinetu Magdy była część domu, w której niegdyś mieszkali jej rodzice. Dwa lata temu kupili niewielką nieruchomość nad jeziorem, w Lubuskiem. Jej ojciec od zawsze marzył, aby żyć bliżej natury, ale udało mu się zrealizować ten plan tuż przed siedemdziesiątką. Magda dobrze wspominała lata wspólnego zamieszkania. Zawsze mogli liczyć na swoją pomoc i doskonale się ze sobą dogadywali. Choć gdy trzynaście lat temu oświadczyła im, że zostaną dziadkami, w pierwszej chwili nie byli zachwyceni. Liczyli najpewniej, że wydarzy się to później, do tego w tradycyjnej kolejności. Najpierw narzeczeństwo, potem ślub. A stało się tak, że informacja o dziecku padła przy drugiej wizycie Darka. Szok trwał krótko. Potem rodzice zrobili to, co powinni, czyli przyjęli go jak swego. Choć pan Stefan bacznie mu się przyglądał, to wkrótce zawiązała się między nimi komitywa. Dziś, przy okazji odwiedzin, panowie zawsze wybierają się wspólnie na bilard. To taki ich męski czas. A od tego roku zaczęli zabierać ze sobą Franka. Magdzie z początku było trudno przywyknąć do braku sąsiedztwa rodziców, ale oswoiła pustkę. Nic nie trwa wiecznie, stwierdziła.\nZ kubka unosiła się przyjemna woń bergamotki. Objęła go dłońmi i odtwarzała w myślach wczorajsze wydarzenia. Po powrocie z radia długo opowiadała mężowi o Biance. Musiała go zaintrygować, bo wpisał w wyszukiwarkę nazwisko.\n– Muszę ją zobaczyć! O żadnym gościu tyle nie mówiłaś – wyjaśnił, przeglądając zdjęcia. – Wiesz, ona jest nawet odrobinę do ciebie podobna.\nZajrzała mu przez ramię.\n– Tak sądzisz? – Ta uwaga sprawiła, że zapragnęła mu opowiedzieć wszystko. O tym, co tak naprawdę było nietypowego w tym spotkaniu.\n– Ty masz wprawdzie proste włosy, ale coś podobnego w spojrzeniu. Do tego pociągła twarz i tak samo kształtny nos.\nMagda zrezygnowała. To były proste, namacalne rzeczy.\nTaki był jej Darek. Konkretny. Przyziemny. Wiedziała, że nie zrozumie tego, co chciała powiedzieć. Na wszelkie niewytłumaczalne zjawiska zwykł kręcić pobłażliwie głową. Przyznała więc, że może i jest jakieś podobieństwo, po czym dodała, że to naprawdę inspirująca osoba.\n– Zaprosiła mnie na imprezę urodzinową – nadmieniła.\n– Przecież ledwie cię poznała.\n– Co w tym takiego dziwnego? To w tę sobotę. Przyjęcie jest w Opolu.\n– Serio chcesz jechać? – zdumiał się.\n– Czemu nie? Tak rzadko wychodzę. Chcę się trochę rozerwać.\n– Rzadko wychodzisz? Przecież przedwczoraj byliśmy na kolacji.\n– Pierwszy raz od pół roku – uściśliła.\nWzruszył ramionami, dodając coś o pracy i wiecznej gonitwie.\n– Chcę skorzystać z zaproszenia. Mógłbyś zająć się dziećmi?\nZgodził się, ale popatrzył dość nieufnie, jakby Magda zamierzała coś przeskrobać. To uzmysłowiło jej, jak bardzo stała się przewidywalna i rutynowa. On zresztą był dokładnie taki sam. Z powtarzalności uwili sobie gniazdo, w którym czuli się spokojnie i bezpiecznie. Tyle że zawsze tak samo. Darek zapytał ją, jak zamierza wrócić. Czy wynajmie pokój w hotelu, czy po prostu nie będzie pić alkoholu, aby móc usiąść za kierownicą. Powiedziała, że spędzi abstynencki wieczór. Nie miała z tym problemu.\nDarek jeszcze przez chwilę czytał w internecie o Biance Rott, z coraz bardziej niewyraźną miną.\n– To chyba bardzo smutna kobieta. O czym ona pisze… Samobójstwa, gwałty, bezdomność, dziedziczone ubóstwo, wojenne traumy. Jesteś pewna, że chcesz ją bliżej poznać? – Podrapał się po głowie.\nMagdę korciło, żeby odpowiedzieć, że już ją zna i nie wie, jak to wytłumaczyć. Wprawdzie nie miała wiedzy o szczegółach jej życiorysu, tych wszystkich fragmentach, które tworzą indywidualną biografię, ale była to znajomość na poziomie emocjonalnym. Może nawet duchowym. Zupełnie inna niż wszystkie dotychczasowe. Swojego męża uczyła się latami, Biankę znała instynktownie.\n– Nie mam wątpliwości – odrzekła, obejmując go ramieniem.\nMagda dopiła herbatę, umyła kubek i poszła na górę zająć się pracą. Usiadła przy biurku. Włączyła komputer, aby wydrukować ćwiczenia gramatyczne dla Kingi. Rezolutna jedenastolatka chłonęła wiedzę jak gąbka. Magda lubiła uczyć dzieci, którym nauka sprawiała przyjemność. Nie zamierzała wyłącznie dla pieniędzy realizować ambicji rodziców tych uczniów, którzy nie mieli żadnych predyspozycji językowych.\nWyświetliła przygotowany plik z zadaniami i kliknęła „drukuj”. Jej wzrok padł na książkę, którą wczoraj przyniosła do gabinetu. Sięgnęła po nią i przejechała dłonią po stronie tytułowej, na której podpisała się Bianka. Otworzyła na fragmencie, który tak ją poruszył.\nDorocie zaczęły wysychać łzy, dopiero kiedy uzmysłowiła sobie prawdę. Niewygodną, a wręcz obrazoburczą. W odejściu syna najbardziej przerażała ją jej własna samotność. Jej rozpacz, jej strata, żal i tęsknota. Strach o kolejne dni. Pojęła, że nie chodzi jej o niego, a o siebie. Dopiero wtedy zaczęła z miłością pochylać się nad dramatyczną decyzją własnego dziecka, które najwyraźniej nie potrafiło unieść swojego cierpienia. Nie znaczy to, że się z tym pogodziła, ale starała się zrozumieć. Zgłębić coś niepojętego. I kochać. Bo to było jej główne zadanie. Możliwe, że Bartkowi zabrakło tej kropli miłości, która mogła zmienić wszystko. Odwrócić bieg rzeczy. I teraz zamierzała mu ją ofiarować, choć wiedziała aż nadto dobrze, że czasu już nie da się cofnąć. Mówi się, że miłość do dziecka jest największa i najczystsza. A często jest poszukiwaniem miłości do samego siebie. Łatą na puste miejsca.\nTen akapit coś w niej obudził. Otworzył jakieś drzwi, które, jak podejrzewała, trudno będzie zatrzasnąć.\nZamknęła książkę. Zastanawiała się, czy Bianka ma dzieci. W sieci nic na ten temat nie znalazła. Jeśli jednak ma, musi być bardzo świadomym rodzicem, uznała.\n– Może to twoja przyrodnia siostra, skoro tak się rozumiecie? – Tomek wszedł do sypialni i podał tacę ze śniadaniem.\nPrzygotował francuskie tosty, ale spragniona kofeiny Bianka najpierw chwyciła filiżankę kawy. Porannymi igraszkami i serwisem prosto do łóżka najwyraźniej starał się zrekompensować nieobecność w dniu jej urodzin. Wprawdzie we wtorek przysłał bukiet pocztą kwiatową, ale wcześniej planowali świętować zupełnie inaczej. Chcieli wyjechać na przedłużony weekend w Bieszczady i wędrować po górach. Ale sytuacja na budowie, którą kierował Tomek, zmusiła go do pozostania dłużej w Lipsku.\n– Nie sądzę. Mój ojciec nie byłby zdolny wykręcić takiego numeru. Jedyny akt jego niesubordynacji to moje imię. Mamie zależało, abym nosiła imię Maria, po babci – wyjaśniła. – Tacie się nie podobało, ale nie chciała go słuchać. Po porodzie wysłała go, aby zgłosił mnie w USC, i tam wpadł na pomysł, żeby podać takie, które mu pasowało. I oto jestem! – Bianka uniosła ręce do góry.\n– Wolę ciebie jako Biankę.\nOdgryzła kawałek tosta i odezwała się z pełnymi ustami:\n– Jako Maria byłabym tą samą osobą.\n– Nie ma pewności! – zaśmiał się, podkładając sobie poduszkę pod plecy.\n– Podobno nie odzywała się do niego przez tydzień. I długo nie używała imienia Bianka. Ale wreszcie się poddała, bo nie sposób było przez całe życie zwracać się do mnie „dziecko”. Tak że Magda Olszewska z pewnością nie jest moją siostrą. Ale będziesz miał okazję poznać ją już jutro. Zaprosiłam ją na imprezę. À propos, trzeba skoczyć do marketu.\n– Dlaczego nie zorganizowałaś urodzin w jakimś klubie? Nie byłoby zachodu z przygotowaniami, a potem ze sprzątaniem.\n– Czasem warto się potrudzić. Poza tym i tak większość rzeczy zamówiłam w cateringu. Nie marudź! Będzie fajnie!\nBianka dokończyła śniadanie, a potem poszła wziąć prysznic. Była w doskonałym nastroju. Lubiła, kiedy Tomek zjeżdżał z budowy. Zawsze wtedy czuła się trochę tak jak na pierwszych randkach. Choć byli ze sobą niemal od trzech lat, nie spędzali ze sobą zbyt wiele czasu. Nic im nie zdążyło spowszednieć, do niczego nie przywykli. Miał na to wpływ w znacznej mierze charakter jego pracy. W pierwszym roku ich związku Tomasz nadzorował budowę biurowca w Gdańsku. Ostatnio firma, w której pracował, wygrała przetarg na wielkopowierzchniową halę produkcyjną w Niemczech. W dodatku często zdarzało się tak, że gdy on miał wolne, ona wyjeżdżała na umówione wywiady. Bądź gonił ją termin oddania tekstu.\nMatka Bianki nieustannie jej powtarzała, że dobija czterdziestki, a żyje jak dwudziestolatka. Przy okazji każdej rozmowy miała dla niej garść porad, o które córka nigdy nie prosiła. Także z tego powodu spotykały się coraz rzadziej. Dopiero po śmierci ojca Bianka zrozumiała, że przychodziła do rodzinnego domu głównie ze względu na niego. Gdy odszedł, trudniej było jej zmobilizować się do odbycia wizyty, która za każdym razem, punkt po punkcie, przebiegała dokładnie tak samo.\nWe wtorek matka zadzwoniła do niej z życzeniami.\n– Ty wiesz, czego ci życzę – zaczęła poważnie.\n– Tak, wiem. – Bianka mruknęła znacząco.\n– No i po co się irytujesz? Ja w twoim wieku… – Pani Ula rozkręcała się, ale córka nie pozwoliła jej dokończyć.\nSłyszała to już zbyt wiele razy.\nPotem matka zaprosiła ją do kawiarni na urodzinowe ciastko, czego solenizantka szybko pożałowała. Musiała bowiem słuchać kolejnych uwag o Tomku. Starsza pani miała sprecyzowaną opinię na jego temat, choć ledwie go znała.\n– Bianko, wspomnisz moje słowa! Z tej mąki chleba nie będzie. Co to za mężczyzna, skoro nawet nie przyjechał na twoje urodziny? – grzmiała.\n– Tak wyszło. Wiesz, jaką ma pracę.\n– Dla chcącego nic trudnego! – Matka rzuciła slogan, a córka zacisnęła zęby.\nDobrze wiedziała, że mamie nie podoba się w nim dosłownie wszystko. Począwszy od imienia, które według niej nie zwiastowało niczego dobrego, gdyż kojarzyło się z niewiernym Tomaszem. Poprzez zawód kierownika budowy, który choć dobrze opłacany, łączył się z wyjazdami. Aż po fakt, że po czterdziestce wciąż był kawalerem, co nie świadczyło o nim pochlebnie.\n– Sama pomyśl! Musi być jakaś przyczyna! Może jest felerny? – podsumowała.\nBianka nauczyła się nie reagować. Na początku próbowała tłumaczyć swoje decyzje, ale wszystko jak grochem o ścianę. Matka nigdy jej nie słuchała. To zresztą nie uległo zmianie od dzieciństwa. Pani Urszula najbardziej lubiła mówić o sobie i nie zostawiała przestrzeni dla innych. Kiedy udzielała rad córce, wtedy tak naprawdę też chodziło o nią. Wciąż trudno jej było znieść fakt, że nie może pochwalić się przed koleżankami zamężną córką, która ma normalną rodzinę.\nOdświeżona po kąpieli Bianka wycierała ciało ręcznikiem. Zaparowane lustro odbijało tylko niewyraźny kształt. Kręcone włosy, teraz zupełnie proste, stanowiły ciemną plamę. Nie widać było rysów twarzy. W wyobraźni na miejsce swojej Bianka wstawiła twarz Magdy. Zdawała sobie sprawę, że jej matka z pewnością wolałaby taką córkę, ale życie to nie jest koncert życzeń. Bianka nie raz boleśnie się o tym przekonała. Sięgnęła po tubkę balsamu i wmasowała nawilżający krem w rozgrzaną skórę.\nJej ciało zmieniło się przez ostatnie lata. Na całkiem szczupłych udach gdzieniegdzie pojawił się cellulit. Biust także nie był już ten sam. Tylko brzuch miała płaski. Położyła na nim dłoń.\nW tym momencie drzwi łazienki otworzyły się z impetem. Bianka drgnęła przestraszona. Do środka zajrzał Tomek, z telefonem w dłoni. Zapytał, czy chce odebrać, bo dzwoni Anka.\n– Oddzwonię. – Pokazała mu dłonie, całe w balsamie.\nOdłożył komórkę na szafkę i podszedł bliżej.\n– Jesteś taka piękna – powiedział, wodząc palcami po jej ramieniu.\nZaśmiała się, nieco speszona, i zaczęła wcierać resztę kosmetyku w biodra.\n– Pozwól, że pomogę – odezwał się głosem, którego szczególne brzmienie było zapowiedzią.\nPrzymknęła oczy. To był właśnie cały jej Tomasz. Zawsze pojawiał się w odpowiednim momencie. Ich drogi także skrzyżowały się na czas. Był jej schronieniem.\nPrzed pierwszymi zajęciami Magda ugotowała sos do makaronu i przygotowała klopsy. Po drugiej lekcji pojechała odebrać córkę z przedszkola. W drodze powrotnej Zosia jak zwykle dużo opowiadała. Dzieciaki nadal szlifowały wierszyki i piosenki na zbliżający się Dzień Matki. Magda dobrze wiedziała, że z jej oczu tryśnie fontanna, gdy tylko córeczka zacznie recytować wraz z innymi dziećmi. Jeśli spojrzeć na to chłodnym okiem, banalne i proste strofy zazwyczaj ocierały się o kicz, ale w ustach własnych pociech wzruszały jak prawdziwa poezja. Kiedy przyjechały do domu, Magda podała Zośce obiad, a potem pozwoliła jej obejrzeć bajkę na Netfliksie, gdyż zbliżała się pora kolejnych zajęć.\nLekcje z Konradem, przyszłorocznym maturzystą, miały nadrobić zaległości. Tak przynajmniej oświadczył chłopak podczas pierwszej lekcji we wrześniu. Zaskoczył ją swoim zaangażowaniem. Błyskawicznie chłonął materiał. Aż w końcu Magda zainteresowała się, skąd te zaniedbania, skoro, jak widać, gdy chce, to potrafi. Odparł rozbrajająco, że poznał dziewczynę, która ma angielski w małym palcu, i nie chce odstawać. Ta szczerość była ujmująca, a motywacja dobra jak każda inna. Z przyjemnością towarzyszyła Konradowi w zdobywaniu wiedzy i niejako także serca wybranki. Ostatecznie z Martą mu nie wyszło, ale przynajmniej miał materiał w małym palcu.\nW trakcie dzisiejszych lekcji jej myśli czasem ulatywały. Zastanawiała się, co kupić Biance w prezencie urodzinowym. Planowała wybrać się do sklepu jutro przed południem. Nie potrafiła się zdecydować, czy postawić na proste kobiece przyjemności, czy iść raczej w te intelektualne. Po osiemnastej zamknęła gabinet i zeszła na dół. Zajrzała do pokoju syna.\nFranek nawet nie usłyszał, że weszła. Siedział przy komputerze i grał w grę, którą niedawno dostał od dziadka. W piątki po lekcjach pozwalała mu na dłuższą sesję w wirtualnym świecie. Zanim wyszła, wspomniała, że niedługo zawoła go na kolację.\nZosia bawiła się w salonie. Siedziała na dywanie otoczona kucykami Pony. W rączce trzymała Rainbow Dash i wołała do jej koleżanek:\n– No chodźcie, dziewczyny! Lecimy do zamku! Szybko, bo się spóźnimy! O, mamo! Pobawisz się ze mną? – zaproponowała natychmiast.\nMagda usiadła obok. Nie czuła się najlepiej w takich zabawach, ale chciała sprawić córce przyjemność.\n– To którą mam być? – Spojrzała na kolorowe konie.\n– Applejack! – Mała podała jej żółtą zabawkę.\nZosia lubiła, gdy na horyzoncie pojawiał się ktoś, komu można było wydawać polecenia. Niestety, starszy brat niechętnie poddawał się tej musztrze i zabawa z nim stanowiła wyzwanie. Jednak Magda, zgodnie z udzielonymi wskazówkami, poleciała swoim skrzydlatym kucykiem na bal i wdała się w wyimaginowaną kłótnię o to, która z przyjaciółek potrafi zrobić ładniejsze salto. Niebawem zapanował niespodziewany rozejm, a Pinkie Pie zabrała koleżanki na łyżwy.\nMagda ucieszyła się, słysząc podjeżdżający pod dom samochód. Wiedziała, że Zosia zaraz rzuci zabawki i pobiegnie do drzwi przywitać tatę. Darek weźmie ją na ręce i nazwie „swoją królewną”. To był ich rytuał.\nWyszła na korytarz chwilę po córce.\n– Cześć! Coś później dzisiaj – zauważyła.\n– Piątek. Szalone korki na mieście. – Z udawanym stęknięciem postawił Zośkę na podłodze, rozluźnił krawat i zdjął buty.\n– Jak wilk! – Cmoknął Magdę w policzek.\nZosia wróciła do zabawy, a Magda zajęła się przygotowaniem kolacji. Niebawem wszyscy zgromadzili się przy stole w jadalni. Niełatwo było oderwać Franka od gry, ale teraz, cały zaaferowany, opowiadał o koledze, który chwalił się, że wyjeżdża z rodzicami na wakacje do Miami. Aż świeciły mu się oczy na myśl o takiej wyprawie.\n– A my gdzie pojedziemy w tym roku? – zapytał z nadzieją.\nDarek spojrzał na syna.\n– Przecież wiesz. Najpierw wy do dziadków nad jezioro, a potem wybieramy się razem do Kołobrzegu.\n– Znowu? – jęknął. – Myślałem, że może raz w życiu zmienicie plany.\n– Do tej pory nie narzekałeś – zauważył ojciec. – Na obóz nie chciałeś jechać, a na Miami nas nie stać. Zresztą takiego wyjazdu nie załatwia się z dnia na dzień.\nZosia oświadczyła, że miejsce jest obojętne, byleby tylko był basen. Podczas zeszłorocznych wakacji prawie nie dawało się jej wyciągnąć z wody. Złapała wodnego bakcyla, wobec czego we wrześniu została zapisana na lekcje pływania.\nDarek zaczął opowiadać o swoim dniu. Magda, jak zawsze, starała się słuchać go uważnie, choć znała te relacje. Były niemal identyczne. Jako dyrektor placówki banku nieustannie martwił się o wyniki sprzedaży i szukał nowych sposobów motywowania pracowników.\nNieco znudzone dzieci wkrótce zaczęły się wygłupiać. Zosia bawiła się jedzeniem. Normalnie zostałaby upomniana, ale Magda nie chciała mącić chwili. Dzieci się śmiały, rodzicom wkrótce udzieliła się ich radość. Magda była dumna ze swojej rodziny. To był jej dorobek. Znowu przypomniała sobie bohaterkę reportażu Bianki i ścisnęło ją w żołądku. Poczuła niepokój. Nie wiedziała, kim by się stała, gdyby przyszło jej siadać przy tym stole samotnie.\nTa myśl sprawiła, że postanowiła oszczędzić dzieciom pogadanki o pozostawionym dziś rano śniadaniowym bałaganie.


ᐅ Candy GrandoVita GVS4 H7A1TCEX-S - Ceny, opinie, dane techniczne | VideoTesty.pl\nCandy GrandoVita GVS4 H7A1TCEX-S to biała suszarka do ubrań od renomowanego producenta na rynku.\nCena Candy GrandoVita GVS4 H7A1TCEX-S\nOPIS Candy GrandoVita GVS4 H7A1TCEX-S\nCandy GrandoVita GVS4 H7A1TCEX-S posiada załadunek 7 kg, klasę energetyczną A+, funkcję opóźnionego startu, a także czujnik wilgotności.\nGRAND O'VITA SLIM\nNowe suszarki firmy Candy spełniają Twoje potrzeby bez zajmowania cennego miejsca w pomieszczeniu gospodarczym, łazience lub innym pomieszczeniu w domu. Firma Candy wie, że optymalizacja wykorzystania przestrzeni i czasu jest dla Ciebie bardzo ważna i zaprojektowała naprawdę małą suszarką: zajmuje ona tylko 46 centymetrów (12 cm mniej niż standardowe modele Candy) i jest jedyną na rynku suszarką, którą można ustawić na 40-centymetrowej pralce. Ale nie daj się zwieść pozorom: pomimo niewielkich rozmiarów suszarka ta może suszyć do 7 kg prania, gwarantując przy tym dokładnie taką samą wydajność jak standardowa suszarka!\nDostępna dla systemu Android funkcja Smart Touch pozwala wchodzić w interakcję z twoim wyposażonym w technologię NFC urządzeniem. Jedną z funkcji Moich Statystyk jest możliwość sprawdzenia najczęściej używanych przez ciebie programów.\nPOPRAW ŻYWOTNOŚĆ I FUNKCJONALNOŚĆ SWOJEJ SUSZARKI\nOtrzymuj przydatne wskazówki pralnicze i sprawdzaj status cykli suszenia za każdym razem, gdy tego potrzebujesz! Dzięki technologii NFC * możesz kontrolować wszystkie czynności związane z suszarką bezpośrednio ze smartfona. Możesz również za pomocą swojego telefonu uzyskać dostęp do takich funkcji, jak dodatkowe cykle lub inteligentne sprawdzanie stanu suszenia\n* kompatybilny tylko ze smartfonami z systemem Android wyposażonymi w technologię NFC.\nSpecyfikacja Candy GrandoVita GVS4 H7A1TCEX-S\nInstrukcja obsługi do Candy GrandoVita GVS4 H7A1TCEX-S\nŚciągnij obszerną i pomocną instrukcję obsługi do suszarki do ubrań Candy GrandoVita GVS4 H7A1TCEX-S. Przewodnik użytkowania został dodany 13.01.2021. Dostępne języki instrukcji obsługi do tego modelu: polski. Dowiedz się za darmo, jak poradzić sobie z obsługą Candy GrandoVita GVS4 H7A1TCEX-S i poznać jego ukryte funkcje. Całkowity rozmiar pliku PDF instrukcji obsługi wynosi 22.8 MB. Do tej pory instrukcja została pobrane przez 0 osób.\nPOWIĄZANE PRODUKTY DO Candy GrandoVita GVS4 H7A1TCEX-S\nOceń Candy GrandoVita GVS4 H7A1TCEX-S\nGdzie kupić Candy GrandoVita GVS4 H7A1TCEX-S? Kup od godnych zaufania dostawców!


czecho.pl: Nocny pożar przy Barlickiego - Czechowice-Dziedzice\nNocny pożar przy Barlickiego\nTrzy jednostki straży pożarnej gasiły w czwartek nocy pożar w jednym z budynków mieszkalnych w Czechowicach-Dziedzicach. W wyniku pożaru jedna osoba została ranna.\nSpaleniu uległa więźba dachowa wraz z pokryciem dachu · fot. czytelnik\nO trzeciej w nocy dyżurny straży pożarnej odebrał zgłoszenie o pożarze szopy. Gdy jednostki przybyły na miejsce okazało się jednak, że pali się pokrycie dachu na dwukondygnacyjnym budynku mieszkalnym przy ulicy Barlickiego. Strażakom szybko udało się opanować pożar.\nPo ugaszeniu przystąpiono do przewietrzenia pomieszczeń oraz prac rozbiórkowych nadpalonych elementów pokrycia dachowego. W trakcie działań wezwano pogotowie, które zabrało na obserwację do szpitala roczne dziecko z objawami zatrucia.\nStraty w wysokości kilkunastu tysięcy złotych wynikają ze spalenia więźby dachowej wraz z pokryciem dachu na powierzchni 20 mkw. Okopceniu uległy również ściany oraz wyposażenie mieszkań. Przyczynę pożaru ustala policja.


Kiedy kobieta powinna szczególnie dbać o zdrowie jamy ustnej? | Kafeteria.pl\nNa choroby jamy ustnej najbardziej narażone są kobiety. Przyczyną tego są zmiany hormonalne, dlatego zdaniem specjalistów panie powinny szczególnie dbać o zęby w okresie dojrzewania, w ciąży, w czasie miesiączki i menopauzy, a nawet jeśli zażywają pigułki antykoncepcyjne. Jak zapewnić zdrowie jamie ustnej?\n— To te momenty, w których dochodzi do rozchwiania hormonalnego, są szczególnie niebezpieczne dla zdrowia całej jamy ustnej. Wtedy to u kobiety może pojawić się nadwrażliwość na zimne, ciepłe i słodkie, dyskomfort podczas mycia zębów, krwawienia z dziąseł, próchnica będąca efektem zmian hormonalnych i zmian w diecie, obrzęki, a przede wszystkim choroby dziąseł i przyzębia, które często otwierają drogę zakażeniom. – mówi dr Wojciech Fąferko z Centrum Implantologii i Ortodoncji Dentim Clinic.\nW tym czasie następuje wzrost produkcji estrogenu i progesteronu. Zaczerwienienie, zmiękczenie czy obrzmienie dziąseł, objawiające się najczęściej krwawieniem podczas szczotkowania i czyszczenia nicią dentystyczną, wymagają zmiany nawyków higienicznych.\n— Zrezygnujmy z twardej szczoteczki na rzecz takiej o miękkim włosiu, nitkę dentystyczną możemy czasowo zastąpić irygatorami. Warto także zaopatrzyć się w pasty do wrażliwych dziąseł np. zawierające enoxonol, czyli wyciąg z lukrecji. – radzi dr Wojciech Fąferko.\nWzrost poziomu progesteronu może odpowiadać za zmiany w jamie ustnej m.in. opuchliznę dziąseł, obrzęk ślinianek czy rozwój owrzodzenia. Miesiączkowaniu towarzyszy także krwawienie z dziąseł.\n— Organizm zwykle z tego typu chwilową awarią w jamie ustnej radzi sobie doskonale sam. Jeśli natomiast zmiany utrzymują się dłużej, konieczna jest wizyta u stomatologa. Wszelkiego typu obrzęki mogą być objawem zapalenia dziąseł, przyzębia, infekcji lub rozwoju raka jamy ustnej. – przestrzega stomatolog.\nZe względu na wzrost poziomu hormonu w organizmie, prowadzący często do zapalenia tkanki dziąseł, zaleca się stosowanie płynów do płukania ust.\n— Płyn powinien być bezalkoholowy i o niskiej zawartości diglukonianu chlorheksydyny np. Eludril lub Parodontax. Zapobiegnie on odkładaniu się osadu, a tym samym wydzielaniu drażniących zęby kwasów. Warto także wybrać się na zabiegi higienizacyjne, które pomogą usunąć kamień i osad. – mówi dr Fąferko.\nZwiększony poziom progesteronu od drugiego do ósmego miesiąca ciąży może być np. przyczyną zapalenia dziąseł objawiającego się obrzękiem, zaczerwienieniem i wrażliwością na ucisk. Nieleczone stany zapalne mogą zwiększyć ryzyko przedwczesnego porodu aż siedmiokrotnie!\n— Już na początku ciąży dobrze jest wykonać skaling, czyli usuwanie kamienia, konieczne będzie także stosowanie płynów i past niepodrażniających dziąsła, a także zmiana diety. Zalecana jest dieta bogata w witaminę C, witaminy z grupy B oraz wapń. Preferowana jest także profilaktyka fluorkowa, zwłaszcza u kobiet cierpiących na poranne mdłości, podnoszące pH w ustach. – mówi specjalista Dentim Clinic.\nGwałtowny spadek poziomu estrogenów sprawia, że istnieje duże ryzyko utraty zębów. Niekorzystny wpływ na jamę ustną mają także leki przyjmowane w okresie przekwitania, które często powodują otępienie smaku, pieczenie w ustach, zwiększają wrażliwość na ciepło i zimno, zmniejszają także produkcję śliny, prowadząc do suchości. Skutkiem tego jest wzrost poziomu pH w ustach i rozwój próchnicy oraz chorób dziąseł.\n— Wzbogacenie higieny preparatami zawierającymi fluor, kontrole u dentysty, co 6 miesięcy, RTG i tomografia kości szczęki oraz uzupełnienie diety w witaminę D, C i K – to podstawowe elementy, które powinna wprowadzić w życie kobieta w okresie menopauzy. Zwłaszcza ostatnia zmiana jest konieczna. W tym delikatnym okresie warto zrezygnować z tych napojów i potraw, które wpływają na gospodarkę wapniem w organizmie. Odstawmy więc kawę, słodkie napoje i alkohol . – mówi dr Fąferko.\n10 wyjątkowych zalet małżeństwa Przełamać perfekcjonizm Dieta tania i pełnowartościowa? To możliwe Trwały makijaż Wycinanie znamion Tularemia Mały wielki gruczoł Wyszalej się na snowboardzie 7 wskazówek. Jak się nie przeziębić? Żeby nosić jeansy rurki trzeba mieć figurę Zabójcze szczepionki dla dzieci! Miód - naturalne lekarstwo. Jak wybrać najlepszy?


Czytnik e-booków/czytak – Mediateka\ndo Zarządzenia nr 1/2018 Dyrektora BP w Mońkach\nwypożyczania czytników e-booków i książek elektronicznych\nRegulamin określa zasady i warunki wypożyczania przez Bibliotekę Publiczną w Mońkach (BP) czytników książek elektronicznych wraz z akcesoriami.\nBibliotece – rozumie się przez to BP w Mońkach;\nWypożyczającym – należy rozumieć przez to użytkownika, który zamierza korzystać z czytnika e-booków;\nCzytniku – należy rozumieć przez to czytnik książek elektronicznych.\nWypożyczenia może dokonać pełnoletni czytelnik w Wypożyczalnia Biblioteki Publicznej w Mońkach, mający wobec niej uregulowane wszystkie zobowiązania i należności oraz posiadający ważną kartę biblioteczną.\nBiblioteka ma prawo odmówić wypożyczenia czytnika Czytelnikom zalegającym w przeszłości ze zwrotem zbiorów.\nWypożyczenia dokonuje się po spisaniu umowy między Biblioteką a Wypożyczającym sporządzonej w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach po jednym egzemplarzu dla każdej ze stron.\nW chwili wypożyczenia Wypożyczający zobowiązany jest do sprawdzenia stanu fizycznego i technicznego wypożyczanego czytnika, poprawności jego funkcjonowania oraz kompletności akcesoriów.\nCzytnik jest wypożyczany na dwa tygodnie z możliwością jednokrotnej prolongaty, o ile urządzenie nie zostało zamówione przez innego Czytelnika. Przedłużenia okresu użyczenia można dokonać najpóźniej w dniu terminu zwrotu, a najwcześniej tydzień przed tym dniem.\nWypożyczający ma obowiązek dbać o stan techniczny i fizyczny czytnika, a także wykorzystywać go zgodnie z przeznaczeniem, postanowieniami Regulaminu oraz z dostępnym na urządzeniu „Podręcznikiem użytkownika”.\nWypożyczający ma prawo korzystać z czytnika tylko na własny użytek, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa i tylko w ramach posiadanych uprawnień. W szczególności Wypożyczający ma prawo wgrać na czytnik dowolne utwory w ramach obowiązującego prawa oraz posiadanych przez niego pozwoleń i licencji.\nBiblioteka nie ponosi odpowiedzialności z tytułu naruszenia praw, w tym praw autorskich osób trzecich do utworów zamieszczanych na czytniku samodzielnie przez Wypożyczającego. W przypadku wykrycia sytuacji wykorzystania przez Wypożyczającego czytnika lub wgranych na niego utworów niezgodnie z prawem lub postanowieniami Regulaminu – Biblioteka i uprawnione osoby trzecie, będą mogły zgłosić w stosunku do Wypożyczającego odpowiednie roszczenia z tego tytułu.\nWypożyczającemu zabrania się:\nusuwania zawartości wgranych na czytnik w chwili jego wypożyczania,\ningerowania w oprogramowanie czytnika,\nmodyfikowania utworów wgranych na czytnik, rozpowszechniania oraz wprowadzania do obrotu w jakikolwiek sposób, w jakiejkolwiek formie i w jakimkolwiek miejscu czytnika i wgranych na niego utworów, w całości lub we fragmentach,\nwykorzystywania komercyjnego wgranych na czytnik e-booków,\nudostępniania czytnika innym osobom.\nzwrot urządzenia i odpowiedzialność finansowa\nWypożyczający jest zobowiązany do oddania czytnika z naładowaną baterią w stanie takim, w jakim go wypożyczył oraz w terminie określonym w umowie.\nKara umowna za brak terminowego zwrotu wypożyczonego czytnika wynosi 5 złotych za każdy rozpoczęty dzień zwłoki. Termin zwrotu wypadający na dzień zamknięcia Biblioteki jest przesuwany na pierwszy dzień jej otwarcia przypadający po tym terminie.\nWypożyczający ponosi pełną odpowiedzialność za utratę lub uszkodzenie czytnika od momentu wypożyczenia do chwili jego zwrotu do Biblioteki, pod rygorem wszczęcia przeciwko niemu postępowania:\nw celu przymusowego wyegzekwowania roszczeń należnych z tego tytułu Bibliotece.\nW przypadku naprawialnego uszkodzenia lub zepsucia czytnika albo akcesoriów Wypożyczający zobowiązany jest do poinformowania Biblioteki o tym fakcie i dokonania naprawy.\nW przypadku braku któregoś z elementów, jego nienaprawialnego zniszczenia lub zniszczenia, którego naprawa przewyższa wartość elementu, Wypożyczający zobowiązany jest do zapłaty na rzecz Biblioteki odszkodowania w wysokości:\nczytnik – 450 zł,\nprzewód USB – 10 zł.\noprawa -40 zł\nOpłaty i odszkodowania, o których mowa w Regulaminie Wypożyczający zobowiązany jest regulować wobec Biblioteki niezwłocznie.\nWypożyczający jest zobowiązany do zapoznania się z Regulaminem i zaakceptowania zawartych w nim warunków.\nW sprawach nieuregulowanych niniejszym Regulaminem, odpowiednie zastosowanie mają postanowienia Regulaminu korzystania ze zbiorów i usług Biblioteki Publicznej w Mońkach, wprowadzony odrębnym Zarządzeniem Dyrektora.\nUmowa użyczenia czytnika PocketBook\nUmowa użyczenia czytnika Kindle


Słynne cytaty z Tolkiena | Kafeteria.pl\nTrzydzieści osiem lat temu, 2 września 1973 roku, zmarł J. R. R. Tolkien. Większość niezwykłych myśli Tolkiena została zawarta na kartach pisanej przez 17 lat 3-tomowej powieści „Władca Pierścieni”.\nTrzydzieści osiem lat temu, 2 września 1973 roku, zmarł John Ronald Reuel Tolkien. Był bardzo utalentowanym i płodnym pisarzem. Za dorobek naukowy i literacki otrzymał wiele nagród, w tym najwyższe odznaczenie państwowe – Order Imperium Brytyjskiego, przyznawany najwybitniejszym brytyjskim twórcom i najsłynniejszym osobistościom.\nWiększość niezwykłych myśli Tolkiena została zawarta na kartach pisanej przez 17 lat 3-tomowej powieści „Władca Pierścieni”.\n(Not all those who wander are lost\nThe crownless again shall be king.)\nZobacz także: Zagadka Golluma\nIle je noworodek? Plecy okrągłe - jak im zapobiec? Ile dziecko powinno jeść? Napięta relacja teściowa-synowa: stereotyp nie do przełamania? Wskazówki pielęgnacyjne dla młodych mam Ruchy dziecka w ciąży Nauka pisania dla dzieci Razem czy osobno? (cz. 2 Cannot vs. can not) Jak przerwać nocne karmienie 6 rzeczy, których nie wiedziałaś o seksie po porodzie! Ruszają warsztaty Akademii Świadomego Rodzica Benjamin Franklin – oświecony „człowiek renesansu”


Blog - Strona 2 z 14 - Egzo tour\nogrodzenia plastikowe Najlepsze plastikowe ogrodzenie dla bezpieczeństwa i prywatności To proste wprowadzenie o plastikowym ogrodzeniu, materiale używanym do jego wykonania. Użyjemy tej sekcji, aby wyjaśnić, jak powstaje plastikowe ogrodzenie i…\nOdzyskiwanie danych która efektywność? i jakie są zapłaty.\nOdzyskiwanie danych Oprogramowanie do odzyskiwania danych Odzyskiwanie danych jest istotną częścią każdego oprogramowania lub sprzętu. Bardzo przydatne jest posiadanie kopii zapasowej ważnych plików danych. Istnieją różne rodzaje odzyskiwania danych z…\nOdzyskiwanie danych w niewątpliwa recepta.\nOdzyskiwanie danych Jak odzyskać usunięte pliki W zależności od okoliczności odzyskiwanie danych może być bardzo kosztownym procesem. Chociaż profesjonalna usługa kosztuje, jest to wydatek jednorazowy. Jeśli jednak utraciłeś ważne dane,…\nOdzyskiwanie danych Odzyskiwanie danych iPhone.P Usługa odzyskiwania danych to firma, która może odzyskać dane z uszkodzonego dysku. Ma możliwość przywracania wszelkiego rodzaju danych, w tym plików muzycznych i wideo, dokumentów,…\nOdzyskiwanie danych jako cel spółki po utracie danych.\nOdzyskiwanie danych Firma zajmująca się odzyskiwaniem danych, odzyskiwanie danych Odzyskiwanie danych to proces, który obejmuje odzyskiwanie danych utraconych w wyniku klęsk żywiołowych, pożaru lub innych przyczyn. Usługa odzyskiwania danych może…\nOdzyskiwanie danych wytrawny obsługa.\nOdzyskiwanie danych Odzyskiwanie danych dla iPhone’a, iPada i Androida Odzyskiwanie danych to usługa, która odzyskuje dane z określonego urządzenia. Firma świadczy tę usługę swoim klientom, którzy szukają danych utraconych w…\nOdzyskiwanie danych Jak wybrać najlepsze narzędzie do odzyskiwania danych Systemy plików są łatwiejsze do odzyskania niż sam dysk, ponieważ po sformatowaniu traci on informacje o poprzednich plikach i strukturze dysku.…\nOdzyskiwanie danych Odzyskiwanie danych, odzyskiwanie danych z dysku Gdy utracisz swoje dane, musisz je odzyskać. Jest to bardzo żmudne zadanie, które człowiek może wykonać tylko przy pomocy specjalnych narzędzi. Ale…


Co oferujemy? - OPONY SERVIS KRZYSZTOF KOWALCZYK\nZarówno wymiana opon w OPONY SERVIS, jak i sprzedaż obejmuje opony standardowe, ale i opony typu Run Flat (do rozmiaru 26 cali).\nWarto wspomnieć, że sprzedaż i wymiana opon to nie jedyne punkty w ofercie OPONY SERVIS. Poza tym firma zajmuje się też prostowaniem felg aluminiowych, wymianą klocków hamulcowych, naprawianiem zawieszeń.\nOferta OPONY SERVIS jest skromna, ale przemyślana i dopasowana do potrzeb przyjeżdżających tu klientów. Szukasz serwisu montażu opon w Piasecznie, który zaoferuje Ci również sezonowe przechowanie opon? Bez problemu z takiej opcji możesz skorzystać po montażu opon w OPONY SERVIS.\nCechami rozpoznawczymi serwisu są terminowość, niskie ceny oraz oczywiście najwyższa jakość wykonywanych tu usług.\nMieszkasz w Piasecznie lub w okolicach? Już dziś umów się on-line na usługę wymiany opon, uniknij kolejek i miej to już za sobą.


Klasyfikacja budżetowa wydatków ponoszonych przez powiatową inspekcję weterynaryjną – www.poradnikksiegowego.pl\nAktualnie jesteś: Strona główna » Rachunkowość budżetowa » Klasyfikacja budżetowa wydatków ponoszonych przez powiatową inspekcję weterynaryjną\nPowiatowa inspekcja weterynaryjna zakupiła igłopróbówki do pobierania prób krwi zwierząt. Do jakiego paragrafu klasyfikacji budżetowej zakwalifikować ten zakup - do paragrafu 423, czy 421?\nZgodnie z zapisami ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1077), głównymi zadaniami powiatowej inspekcji weterynaryjnej jest w szczególności:\nzwalczanie chorób zakaźnych zwierząt, w tym chorób odzwierzęcych,\nbadanie kontrolne zakażeń zwierząt,\nmonitorowanie chorób odzwierzęcych i odzwierzęcych czynników chorobotwórczych oraz związanej z nimi oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe u zwierząt, w produktach pochodzenia zwierzęcego i środkach żywienia zwierząt,\nbadanie zwierząt rzeźnych oraz produktów pochodzenia zwierzęcego.\nWydatki na zakup igłopróbówek (zakwalifikowanych jako wyroby medyczne) do pobierania prób krwi zwierząt ponoszone przez powiatową inspekcję weterynaryjną wskazane jest - naszym zdaniem - ujmować w paragrafie 423 "Zakup leków, wyrobów medycznych i produktów biobójczych".\nZ objaśnień do paragrafu 423 - zawartych w załączniku nr 4 do rozporządzenia w sprawie klasyfikacji budżetowej - wynika, że obejmuje on w szczególności wydatki zakładów leczniczych i sanitarnych, zakładów dla podopiecznych, zakładów dla nieuleczalnie chorych, wydatki jednostek wymiaru sprawiedliwości, wydatki inspektoratów weterynarii, inspekcji sanitarnych na zakup stosowanych u ludzi i zwierząt leków, krwi od krwiodawców, środków opatrunkowych, opakowań do leków, błon, papierów i chemikaliów rentgenowskich, materiałów do analiz, środków dezynfekcyjnych i produktów biobójczych itp.\nParagraf ten ma zastosowanie wyłącznie w jednostkach, w których wydatki te wynikają bezpośrednio z charakteru ich działalności, czyli tak jak w sytuacji opisanej w pytaniu.\nOpłata recyklingowa za torby foliowe w 2018 r. - w wyjaśnieniach Ministerstwa Środowiska\nOd 1 stycznia 2018 r. przedsiębiorcy prowadzący jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego, w której są oferowane lekkie torby na zakupy z tworzywa sztucznego, przeznaczone do (...)\nUchwalona w dniu 24 listopada 2017 r. ustawa o zmianie niektórych ustaw w celu przeciwdziałania wykorzystywaniu sektora finansowego do wyłudzeń skarbowych , która na dzień (...)\nZakup usług o charakterze pomocniczym od podmiotu powiązanego\ninterpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 30 marca 2018 r., nr 0111-KDIB1-1.4010.78.2018.1.BS Wnioskodawca jest podatnikiem, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy (...)\nPrzedsiębiorcy, dzięki uldze na działalność badawczo-rozwojową tzw. ulga B+R , zyskali możliwość odliczenia od podstawy opodatkowania wydatków poniesionych na taką działalność, w dwóch etapach, tzn.: (...)\nUtrzymanie psa asystującego - zakres ulgi po zmianach\nNowelizacja ustawy o PIT spowodowała rozszerzenie kręgu podatników, którzy mogą być uprawnieni do stosowania ulgi rehabilitacyjnej z tytułu ponoszenia wydatków na utrzymanie psa asystującego. Kiedy (...)\nOd 1 stycznia 2018 r. podmioty stosujące MSSF zobligowane są do stosowania MSSF 15 Przychody z umów z klientami . Dla wielu z nich nowe (...)\nMoment zaliczenia do kosztów podatkowych wydatków rozliczanych wynikowo dla celów bilansowych\ninterpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 20 lutego 2018 r., nr 0111-KDIB2-1.4010.369.2017.2.AT Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na produkcji i dystrybucji armatury łazienkowej i (...)\nImprezy jubileuszowe w firmie - podatki i ewidencja księgowa\nPodmioty gospodarcze organizują niekiedy imprezy okolicznościowe, np. w związku z jubileuszem swojego istnienia. W takich imprezach mogą brać udział pracownicy, a także kontrahenci. Czy podmiot (...)\nFirma produkuje schody drewniane. Do wykonania gotowych elementów drewnianych i metalowych korzysta z usług podwykonawców. Ponadto zleca podwykonawcom wykonanie niektórych usług np. toczenia z powierzonego (...)\nOd 1 stycznia 2018 r. wprowadzono w życie kilka zmian, o których należy pamiętać, rozliczając zakup środka trwałego, a także kontynuując jego amortyzację.. Jak już (...)\nSpółka wypowiedziała umowę leasingu programu komputerowego o znacznej wartości ze względu na brak potrzeby jego dalszego wykorzystywania. W związku z tym spółka podpisała ugodę z (...)\nApteki też muszą pobierać opłatę recyklingową\nProwadzę aptekę ogólnodostępną. Wydaję bezpłatnie klientom torebki foliowe do zapakowania zakupionych leków. Wiem, że weszły w życie przepisy w zakresie pobierania opłaty recyklingowej. Czy mają (...)\nNa udokumentowanie zapisów w księdze podatkowej dotyczących niektórych kosztów wydatków mogą być sporządzane tzw. dowody wewnętrzne. Zamknięty katalog sytuacji, w których dowody te mogą być (...)\nZasady pobierania opłaty recyklingowej i podstawa opodatkowania VAT\nProwadzę sklep spożywczo-przemysłowy. Sprzedajemy różne produkty, które pakujemy zarówno w bardzo lekkie torby foliowe, tzw. zrywki, jak i grubsze torebki. 1 W jakich przypadkach torebki (...)\nUjęcie w księdze przychodu ze sprzedaży toreb foliowych oraz opłaty recyklingowej\nProwadzę kilka sklepów spożywczych. Od 1 stycznia 2018 r. pobieram od naszych klientów opłatę recyklingową za torebki foliowe. Torebki te odsprzedaję za cenę wyższą niż (...)\nSporządzenie rachunku przepływów pieniężnych (cz. I)\nRachunek przepływów pieniężnych, stanowiący składową rocznego sprawozdania finansowego, jest przygotowywany przez te podmioty, których sprawozdanie finansowe podlega obowiązkowemu badaniu przez biegłego rewidenta. Prawo do odstąpienia (...)\nDofinansowanie na ulepszenie produktu\nPrzedsiębiorca z sektora MŚP zamierza zakupić od jednostki naukowej usługę badawczo-rozwojową dotyczącą ulepszenia produktu. Przedsięwzięcie będzie realizowane na terenie województwa lubelskiego, gdzie przedsiębiorca ma swoją (...)\nRóżnica w kwalifikowalności kosztów B+R dla celów podatkowych i pomocy publicznej\nBadania przemysłowe i prace rozwojowe dla celów podatkowych i pomocy publicznej B+R definiowane są w ten sam sposób. To przekłada się na ten sam katalog (...)\nMikro-, mali i średni przedsiębiorcy od dziś, tj. 22 marca br., mogą składać wnioski o dofinansowanie projektów ukierunkowanych na zakup usługi dotyczącej nowego lub znacząco (...)\nUproszczenia dla przedsiębiorców w prawie gospodarczym\nRok 2018 upłynie pod znakiem zmian w przepisach podatkowych i gospodarczych. Trwają intensywne prace nad tzw. Konstytucją Biznesu, która wprowadzi pakiet 5 ustaw planowo już (...)


Szatanie, proszę powiedz mi, jakie są granice wypowiedzi artystycznej :: Civil Liberties Union for Europe\nSzatanie, proszę powiedz mi, jakie są granice wypowiedzi artystycznej\nsierpień 25, 2015 • Meta Adutaviciute, Human Rights Monitoring Institute\nTwórcy piosenki “Szatanie, proszę”, skazani za nawoływanie do nienawiści i przemocy wobec dzieci, składają apelację. Sąd będzie musiał zdecydować, czy utwór jest przejawem czarnego humoru w ramach artystycznej ekspresji czy mową nienawiści.\n“Szatanie, proszę, kup moją duszę w zamian za zgodę na rozbijanie? głów dzieci o ścianę… jeśli złapię dziecko, zamrożę je i zjem jego mięso, pokroję jego kości na ognisku” - śpiewa 21-latek, nazywający siebie Whydotas, w amatorskim nagraniu na YouTube. W opisie widea, autor prosi słuchaczy o nietraktowanie jego słów poważne - to tylko czarny humor.\nPolicja jednakże zignorowała prośbę Whydotasa i wszczęła śledztwo w sprawie mowy nienawiści wobec dzieci. To bezprecedensowa sprawa na Litwie.\nW konsekwencji postępowania, Whydots i jego brat (który nagrywał wideo) zostali skazani na karę grzywny za “stworzenie, zrobienie i trzymanie w posiadaniu utworu ‘Szatanie, proszę’, którego treść podżega do przemocy i nawołuje do fizycznego znęcania się nad dziećmi, wyśmiewania, wyrażania pogardy? oraz zachęca do nienawiści wobec nich”.\nW następstwie skazania, rozmaici lokalni celebryci - muzycy, reżyserzy i przedstawiciele show biznesu - stanęli w obronie dwóch mężczyzn. Jeden z najbardziej popularnych komików stand-upowych nowego pokolenia stwierdził: “to, co się teraz dzieje jest zbrodnią przeciwko swobodzie wypowiedzi” i obiecał pomoc z grzywną.\nHistoria nie kończy się tutaj. Skazani nie zgodzili się z decyzją sądu i wnieśli o pełen proces. Twierdzą, że nie mogą być ukarani za ekspresję artystyczną, nawet jeśli ktoś uważa ten szczególny rodzaj humoru za prowokacyjny, głupi lub nieśmieszny.\nZ drugiej strony, czarny humor także jest w stanie wzniecić nienawiść, przemoc i fizyczne znęcanie się. Wygląda na to, że są będzie musiał się zmierzyć z interesującym zagadnieniem prawnym w tej sprawie, rozstrzygając - między innymi - czy dzieci mogą stanowić grupę, wobec której prawo zabrania nawoływania do nienawiści ze względu na ich status społeczny.\nŚledztwo opierało się na tych podstawach, gdy sprawę badano po raz pierwszy, lecz jest to nieco podejrzane, ponieważ ustawa o równych szansach definiuje “status społeczny” jako sytuację ekonomiczną lub finansową człowieka. Litewski kodeks karny nie zabrania nawoływania do nienawiści wobec grupy ze względu na ich wiek.\nPrzedstawiciel Biura Inspektora ds. Etyki Dzeinnikarskiej, komentując sprawę przypomniał, że granice wyrażania siebie istnieją nawet w sztuce i że odpowiedzialność ponoszą nie tylko ludzie, którzy stworzyli dzieło, ale także ci, którzy uczestniczyli w jego dystrybucji.\nW dzisiejszych czasach - mówi - podobne prace są przedmiotem błyskawicznych reakcji z uwagi na szybkie rozpowszechnianie informacji, ponieważ praca jest w stanie trafić do większej liczby osób o wiele szybciej przez internet.\nW rzeczywistości, Whydotasa obserwowało tylko na Facebooku około 120 tysięcy osób, tyle samo - na YouTube, a 32 tysiące - na Instagramie. W państwie o ludności liczącej 3 miliony, jest on jednym najbardziej popularnych osobistości w mediach społecznościowych. Jego popularność nawet wzrosła w wyniku opublikowania piosenki “Szatanie, proszę”.\n“Dziś dzieci są tak irytujące, ale tak czy inaczej, ich kręgosłupy są słabe i kruche, nie bój się dać klapsa dziecku, być prawdziwym mężczyzną.. Proszę was wszystkich, byście powstali przeciwko dzieciom, wyrwali im paznokcie i postawili nad grobem, one będą myśleć, że to koszmar, ale kiedy zasną, już nigdy się nie obudzą” - brzmią słowa piosenki, wciąż publicznie dostępnej na YouTube. Whydotas ściągnął teledysk po wszczęciu postępowania karnego, ale umieścił je z powrotem po otrzymaniu masowego poparcia od swoich fanów. Obecnie film ma ponad 2 miliony odsłon.


Kownacki: Najpilniejsze są śmigłowce dla wojsk specjalnych - Bankier.pl\nGospodarka Kownacki: Najpilniejsze są śmigłowce dla wojsk specjalnych\n~lolo 2016-11-08 13:28\nA na początek trza trochę aluminiowych sztućców zamówić, aby wojsko miało czym żreć:) A dla panów ministrów srebrne widelce, aby mogli sobie w głowiźnie podłubać.\n~niepelnosprawny_org 2016-10-31 11:24\nto czemu tak dlugo sie zastanawiacie?\n~silvio_gesell 2016-10-30 22:33\nObronnie to wystarczą zdalnie odpalane ładunki wybuchowe. Taka prawda, nowoczesny konflikt jest asymetryczny, agresor nie ma szans.\n~adamp26 2016-10-30 21:20\nBzdura . Wojska specjalne , pojada na misję w interesie np ,USA a nie będą bronić przeciętnego obywatela . To koszty ambicjanalne Vipów - zero korzysci dla Polskich Podatników . To tak jak stworzenie jednostki ratowniczej na poziomie Swiatowym za miliony Euro , która była parę razy za Bzdura . Wojska specjalne , pojada na misję w interesie np ,USA a nie będą bronić przeciętnego obywatela . To koszty ambicjanalne Vipów - zero korzysci dla Polskich Podatników . To tak jak stworzenie jednostki ratowniczej na poziomie Swiatowym za miliony Euro , która była parę razy za granicą , a dziś pewnie potrzebuje kolejnych milionów na " modernizację "


Koszalin. Co warto zobaczyć? - SENIORKA Z PLECAKIEM\nKoszalin, stolica województwa zachodniopomorskiego raczej nie jest turystycznym celem. Warto tu jednak spędzić trochę czasu, zwiedzić centrum i udać się na „górzysty” teren rekreacyjny.\nPark, rzeka Dzierżęcinka i amfiteatr\nGdzie na kawę\nCo w pobliżu\nNajstarsze zapiski o Koszalinie pojawiają się w Księdze Wielkopolskiej i dotyczą zdobycia grodu przez Bolesława Krzywoustego w 1107 r. W XIV w. zgodnie z decyzją rady miejskiej Koszalin zakupił jezioro Jamno wraz z mierzeją, skąd z niewielkiego portu w Unieściu eksportowano płody rolne do krajów nadbałtyckich. Przez kolejne wieki miasto rozwijało się gospodarczo słynąc z produkcji sukna a także mydła, papieru i powozów. Mimo prężnie funkcjonującego ośrodka do naszych czasów nie zachowało się zbyt wiele zabytków, ponieważ w 1718 r. większą część zabudowy strawił pożar. Miasto odbudowano, ale już w innym stylu. Ciekawostką jest, że w okresie I wojny mieściła się tu fabryka samolotów.\nCzas, który zaplanowaliśmy na zwiedzanie Koszalina okazał się wyjątkowo deszczowy i zimny. Nie przestało padać ani na chwilę co mocno utrudniało spacer, który ograniczyliśmy do minimum.\nKoszaliński rynek jest sporym, wyłożonym płytami placem. Trochę brakuje mi tu zieleni, lecz odbiór otoczenia uatrakcyjnia fontanna, a właściwie wiele dysz tryskających z płyty rynku. Takie „urządzenie” jak magnez przyciąga dzieci, nawet w deszczu. Jedną stronę rynku zamyka ratusz, siedziba Urzędu Miejskiego.\nPrzy rynku znajduje się jeden z najstarszych zabytków miasta – katedra NMP wybudowana na początku XIV w. Jej najstarszymi elementami wyposażenia są organy i chrzcielnica z XIII w.\nBardzo ładny budynek zwany Pałacem Młynarza wraz z młynem z XIX w. pełni obecnie rolę Muzeum w Koszalinie. Zgromadzono tu cenne zabytki, głównie z rejonu Pomorza.\nObok muzeum znajduje się mini-skansen prezentujący kulturę jamneńską i pomorską. Zobaczymy w nim między innymi chatę rybacką i warsztat szewca.\nWidok na muzeum (od tyłu) i młyn\nW centrum miasta znajduje się założony w XIX w. Park im. Książąt Pomorskich. Wraz z terenem ciągnącym się poza parkiem wzdłuż rzeki Dzierżęcinki jest przyjemnym terenem spacerowym. W parku zachowało się wiele zabytkowych drzew jak np. 300-letni klon. Jest także fontanna, mostki, ogród różany.\nOgród różany jeszcze bez kwitnących krzewów\nStaw na terenie parku\nAlejki spacerowe po obu stronach rzeki Dzierżęcinka, już poza parkiem\nObok parku znajduje się ciekawy budynek Filharmonii Koszalińskiej, a po drugiej stronie ulicy instalacja zwana „organy świetlne”. Zgodnie z pomysłem wykonawcy z rur ma się wydobywać muzyka, w rytm której zmienia się światło umocowane na konstrukcji. Ja widziałam tylko słabo mrugające światełka bez muzyki, chyba że zagłuszały ją przejeżdżające samochody. Instalację przysłoniły dorodne krzewy, więc można przejść obok nie zauważając jej.\nParę kroków dalej zobaczymy jeden z największych amfiteatrów w Polsce znany z odbywających się tu kabaretów i koncertów.\nGóra Chełmska i okolice są terenami rekreacyjnymi znajdującymi się około 4 km poza centrum miasta. Zalesione pagórki i liczne szlaki zachęcają do wędrówek, tym bardziej, że niektóre mają intrygujące nazwy jak np. „Pętla Tatrzańska” czy „Szlak Porwanego Księcia”.\nGóra Chełmska jest też miejscem pielgrzymkowym, którym jest niewielka kaplica będąca Sanktuarium Matki Bożej. Obok kaplicy odsłonięto fundamenty wczesnośredniowiecznej świątyni, do której w dawnych latach przybywali pielgrzymi. W pobliżu znajduje się wieża widokowa wraz z Centrum Pielgrzymkowo-Turystycznym, z której można zobaczyć panoramę miasta, a także jezioro Jamno i Bałtyk. Jednak podczas naszego pobytu wszystko było zamknięte.\nDroga na Górę Chełmską i do sanktuarium\nKaplica na Górze Chełmskiej\nFundamenty wczesnośredniowiecznej świątyni\nZdecydowanie warto zajrzeć do miasta, które uważane jest za mało interesujące z punktu widzenia turysty. Mając więcej czasu i bardziej sprzyjające warunki pogodowe można m. in. odkryć fragmenty murów miejskich, kaplicę św. Gertrudy z XIV w., Domek Kata czy kościół zamkowy, obecnie pełniący rolę prawosławnej cerkwi.\nNa kawę najlepiej na rynku czyli do „Mozaiki”. Ten sporych rozmiarów lokal ma również stoliki na zewnątrz i podaje moje ulubione zielone smoothie.\nOczywiście Bałtyk z najbliższą nadmorską miejscowością Mielnem. A jeśli ktoś chciałby zobaczyć jedne z najwyższych polskich drzew, proponuję pojechać do pobliskich Karnieszewic.\nTags: city break, inspiracje, ogrody i parki, Polska, zabytki\nPrevious Post Czy wiesz jakie są najwyższe drzewa w Polsce?\nNext Post Mielno i atrakcje w okolicy\nPolecam też położoną zaledwie kilka kilometrów od Koszalina, Dobrzycę i przepiękne Ogrody Hortulus\nDziękuję za podpowiedź. Kilka lat temu miałam okazję zobaczyć ale tylko ta starszą część. Będzie powód aby wrócić. Pozdrawiam serdecznie.\nWielokrotnie przejeżdżałam przez Koszalin, ale nigdy nie zatrzymałam się tam choćby na krótki spacer. Teraz widzę, co mnie ominęło. Miasto wcale nie jest takie nudne, jakby się mogło wydawać na pierwszy rzut oka.\nWłaśnie tak. Warto mu poświęcić trochę czasu. Gdyby nie ten uprzykrzający zwiedzanie deszcz, pewnie spacer byłby znacznie dłuższy.\nPrzejeżdżałam kilka razy, na razie bez zwiedzania, ale jak widzę zdecydowanie warto się zatrzymać!\nFajny spacer i opis. Dzięki:)))\nMagnesem jest Bałtyk, ale w razie pogody niesprzyjającej plażowaniu warto poświęcić trochę czasu na Koszalin, tym bardziej, że tłumów turystów nie spotkamy.


Szpitale będą mogły wspólnie ubiegać się o akredytację specjalizacyjną - Praca i kariera - wszystko o: zasiłki i świadczenia, wynagrodzenia, urzędnicy, nauczyciele, prawo pracy - GazetaPrawna.pl -\ngazetaprawna.plPracaSzpitale będą mogły wspólnie ubiegać się o akredytację specjalizacyjną\nSzpitale będą mogły wspólnie ubiegać się o akredytację specjalizacyjną\nautor: Dominika Sikora11.09.2008, 09:44; Aktualizacja: 11.09.2008, 09:46\nSzpitale powiatowe, które nie mają szans uzyskać całościowej akredytacji umożliwiającej tworzenie miejsc specjalizacyjnych, będą mogły wspólnie ubiegać się o jej uzyskanie.\nMinisterstwo Zdrowia proponuje ułatwienia w uzyskiwaniu przez placówki ochrony zdrowia akredytacji. Jej posiadanie umożliwia szkolenie lekarzy specjalistów.\n- Chcemy umożliwić uzyskiwanie wspólnych akredytacji przez kilka mniejszych ośrodków, które samodzielnie nigdy nie miałyby na to szans - mówi Roman Danielewicz, dyrektor Departamentu Nauki i Szkolnictwa Wyższego w Ministerstwie Zdrowia.\nBrak akredytacji uniemożliwia szkolenie przyszłych specjalistów\nSzpitale nie mają szansy na budowanie przyszłej kadry medycznej.\n- Ten problem szczególnie dotyczy małych szpitali powiatowych. Posiadając możliwość szkolenia lekarzy, staliby się jednocześnie atrakcyjniejsi dla nich jako pracodawcy - uważa Jarosław Kozera, prezes Stowarzyszenia Menedżerów Opieki Zdrowotnej (STOMOZ).\nPojawia się jednak zagrożenie, że poziom nauczania w tych placówkach nie zawsze będzie odpowiadał wymaganiom określonych w programach nauczania dla poszczególnych dziedzin medycyny.\n- Uproszczenia w uzyskiwaniu akredytacji są dobrym rozwiązaniem. Nie może to się jednak odbić kosztem dostępu do nowoczesnej aparatury czy świadczeń specjalistycznych. Przecież nie wszystkie szpitale powiatowe posiadają odpowiedni sprzęt czy wykonują coraz bardziej skomplikowane procedury - zauważa Henryk Izdebski, dyrektor ds. ekonomicznych Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w Łukowie (woj. podlaskie).\nW projekcie rozporządzenia w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy dentystów zrezygnowano też z zamieszczania opinii konsultanta wojewódzkiego w odpowiedniej dziedzinie medycyny o spełnieniu przez daną jednostkę warunków uzyskania akredytacji. W niektórych przypadkach blokowali oni bowiem wnioski o przyznanie akredytacji.\nObecnie w szpitalach jest około 30 tys. miejsce specjalizacyjnych. To wciąż za mało wobec coraz bardziej zmniejszającej się liczby lekarzy niektórych specjalności.\nTagi:ochrona zdrowia, służba zdrowia, szpitale\nMIESZKANIEC MIASTA KRAKOWA(2008-09-11 23:12) Zgłoś naruszenie 00\nWITAM wszystkich czytelników ! Kiedy pracownicy Ochrony Zdrowia zrozumią, że należy walczyć i pilnowac własnych intaresów ! Rok temu dano podwyżki Pielęgniarkom 30% podwyżki i niedość że policzono tą podwyżkę od bardzo marnej pensji ok. 1 tyś. to zaraz można było usłyszeć na ulicy że, dlatego że Pielęgniarki dostały podwyżkę to wszystkie artykuły powszechnego użytku też muszą pójść w górę i oczywiście innym grupą zawodowym też należy z automatu podnieść pensje i żeby tego było mało to inflacja poszybowała w górę i po roku podwyżki które dostały Pielęgniarki ZNIKNEŁY !!! A PIĘLĘGNIAREK JEST CORAZ MNEJ I OKAŻE SIĘ ZA NIEDŁUGO, ŻE BĘDĄ OFERTY ZAPŁATY DLA PIELĘGNIARKI PONAD 10 TYŚ. I NIE BĘDZIE CHĘTNYCH !!! A NAJCIEKAWSZE ŻE NIE BĘDZIE MIAŁ JE KTO ZASTĄPIĆ, JAK TO JEST W INNYCH KRAJACH ZACHODNICH !!! PROSZĘ PRACOWNICY OCHRONY ZDROWIA OBUDZCIE SIĘ I ZACZNIJCIE WALCZYĆ PRZEDEWSZYSTKIM O ZAROBKI I O GODNE WARUNKI PRACY ZWŁASZCZA W SZPITALACH PSYCHIATRYCZNYCH I DOMACH STARCÓW !!! POZDRAWIAM !\nlek med(2008-09-11 11:56) Zgłoś naruszenie 00\nLekarze w szpitalach powiatowych nabywaja niejednokrotnie więcej umiejętności i doświadczenia praktycznego oraz umiejętności samodzielnej pracy niż ich koledzy z ośrodków klinicznych. Myślę że może to potwierdzić wiele osób zarównoo z jednej jak i drugiej strony. Nie wydaje mi się jednak żeby w pewnym sensie ograniczanie dostępu do bardziej "nowoczesnej" medycyny ośrodków akredytowanych szczególnie w okresie intensywnej nauki jakim jest okres specjalizacji wyszło komuś na dobre. Przecież wiadomo że jak będzie akredytacja na miejscu to ordynatorzy i dyrektorzy ograniczą wyjazdy szkoleniowe młodym lekarzom do minimum bo przecież ktoś będzie musiał pracować.