Ślepa kura też dzióbie - | eioba.pl\nWyświetlenia: 2.419 Zamieszczono 12/08/2011\nNo wiesz...ale się uśmiałam :) Powiązanie "Twojego Stylu" z wyborami po prostu bezcenne!\nZbysław Śmigielski (www), 12/08/2011\n"Twój styl", ale także właściwa interpretacja konstytucji - to jest to!\nNawet prawicowiec na lewiźnie czuje się swobodnie...\nSzanowny Pan St. Michalkiewicz, jak zwykle niezawodny. Zawsze!\nTen cytat to chyba przejdzie do kanonów: "...wiedzieć z większą niż dotąd pewnością siebie, jak zachować się podczas rautów, gwautów ...".\nSuper, polecam blog tego intelektualisty.\n"...polecam blog tego intelektualisty..."\nJa bardzo przepraszam - czyj blog?!\nSzanowny Panie Zbysławie, Twój też polecam, ale Michalkiewicza miałam na myśli: http://www.michalkiewicz.pl/\nSerdecznie pozdrawiam obu Panów :))\nRzecz nie w zazdrości, Ulmed. Jak zapewne wiesz, zawsze deklarowałem wyższość jakości nad ilością. Nawet gdzieś to obszernie uzasadniłem.\nPoproszę ponownie przeczytać moje zapytanie - z naciskiem na CZYJ.\nNo co? Dał radę pomylić Hegla z duetem Marks-Engels. Musi - intelektualista. :))\nO ile się orientuję, nie jest wykluczone, że w najbliższych wyborach może uczestniczyć trzydzieści parę procent osób uprawnionych. A więc c.a. 1/3 narodu uprawnionego wybierze władzę całemu, temu nieuprawnionemu też. I nie wiem dokładnie co, ale coś mi się tu wyraźnie, kurcze, nie podoba...\nZbysław Śmigielski (www), 13/08/2011\nChyba konkretnie ordynacja wyborcza (patrz wyżej) - która nie uzależnia ważności wyborów od frekwencji.\nTyle, że "naród" w ogromnej części rzyga polityką o co politycy skutecznie się postarali. I ma ich w d... O tyle słusznie, że działa tu, z bezwzględną skutecznością, zasada wzajemności.\nPowyższe nie zmienia faktu, że mniejszość wybiera władzę dla większości. A to może być bardzo dobre a nawet jeszcze lepsze. Wiadomo bowiem, że większość najczęściej nie ma racji. Pytanie czy mniejszość ją ma?\nPrzypominam, że w tym kraju mieliśmy prezydenta, wybranego głosami ~10% wyborców.\nA swoją drogą, czy ciebie nie powinny bardziej interesować wybory do szkockiego parlamentu, czy coś w tym stylu?\nPrzecież ja już od dawna wiem, że ty wiesz lepiej czym ja powinienem się a czym nie powinienem interesować. Ale ja już duży chłopczyk jestem i o swoich zainteresowaniach sam decyduję.\nWięc może zajmij się swoim podwórkiem, miejscem za utrzymanie którego płacisz? A miejscem za które płacę ja, będę się również zajmował ja, i pozostali współpłacący. OK?\nTak, dla przypomnienia, kilka cytatów; http://vod.gazetapolska.pl/362(...)pperowi\nJa nie mam takiej dobrej pamięci, ale są tacy, którzy pamiętają.\nswistak (www), 13/08/2011\nŚmigielski ! Jesteś mistrzem autorefleksji. Tyż dziobiesz na oślep !\nAlicja Minicka, 13/08/2011\nJa trochę nie na temat. Czy można gdzieś przeczytać fragment Twoich "Kapitanów"?. Czytałam kiedyś świetną książkę "Znaczy kapitan". Uwielbiam takie opowieści.\nI jeszcze jedno. Znalazłam Cię na Chomiku. Mam konto i chciałam pobrać tę ksiązkę, ale jest zapisana w jakimś dziwnym pliku. Możesz pomóc?\nTu http://www.4shared.com/account(...)l?rnd=5 można pobrać także inne moje powieści. Mogę też przesłać coś mailem, ale proszę o podanie adresu na mój adres g.mail.\nz "Kapitanem" był kłopot, ale mój domowy informatyk pomógł. W tym pliku brakuje rozszerzenia "rar". Trzeba go dopisać.\nKiedyś zaczytywałam się w powieściach podróżniczych. Ciekawa jestem, czy czytałeś o wyprawie KonTiki Thora Hayerdala?\nTak mi nasunąłeś wspaniała myśl, aby do tej lektury pwrócić. Zrobię to zaraz po "Kapitanie".\nP.S. Przepraszam, że piszę tu nie na temat pod artykułem. Ale mam nadzieję, że mi wybaczysz\nA teraz mi jest żal, że nie daję plusa...\nZbysław Śmigielski (www), 14/08/2011\nZ powodzeniem byś mogła wymyślić coś oryginalnego. A ty, jak dziecko w piaskownicy...\nA nawet mogłabyś. ;)\nNie ucz tata...\nWzajemnie Zbysławie, wzajemnie...\nA teraz on tobie zabierze łopatkę, a ty zbij go grabkami po głowie. #piaskownica\nStrasznie się pomyliłeś co do mnie Piotrze. Ani nie jestem tak niegrzeczna, by kogoś bić, ani tak grzeczna, by kogoś słuchać...\nAle Ci oczy wylazły:P Już pisałam, anioł wrodzony, diabeł nabyty:P Chcesz wiaderko??:)\nPrzestań wymachiwać tą łopatką, to porozmawiamy. :P :)\nA o czym Ty chcesz rozmawiać w nocy, w piaskownicy...?:P\nO babkach ... z piasku. :)\nArcheolodzy... humor z piaskownicy mi się przypomniał...\nJedno dziecko do drugiego\n- Przypełzło :)\nUlepiłem. Nazwę ją Galatea. :)\nPamiętamy. Ze Starych Dobrych Czasów. :))\nNie pomyliły ci się czasem żywioły??:)\nA co do pamięci... pamiętasz smak??:P\nPiasek to też skała. Więc żywiołów z pewnością nie pomyliłem, za to ty pomyliłaś Galatee. :P\nA smak jak to smak, mięsny. :)\nMoże dość już tego czata?\nZdaje się, że wzorem portalu Racjonalista należałoby uzyskać dla autora tekstu prawo do skreślania głupich i nie na temat komentarzy, zaśmiecających miejsce pod artykułem.\nZaśmiecających? Pod Michalkiewiczem?\nToż to chyba czat erotyczny musielibyśmy tutaj urządzić, i to z dużą ilością skórzanych ubiorów i resztą akcesoriów. :))\nNormalnie, dowcip tygodnia ci się udał. :))\nZbysławie, chciałam jedynie zauważyć, że to Ty piaskownicę tu postawiłeś...:)\nPiotrze... Da się zrobić:P:P:P\nA teraz grzecznie pójdę do kąta przemyśleć moje postępowanie:(\npopieram wypowiedź Pana Zbyszka. Ludzie o czym wy rozmawiacie?\nZbysława ... Zbysława ... Ryszardzie :)))\nA teraz możecie zgadnąć, kogo i czego dotyczy tytułowe dzióbanie.


smaki mojej kuchni: pora na hot- doga\npora na hot- doga\nNapatrzyłam sie ostatnio na hot dogi, na wielu blogach sie pokazaly i moj apetyt na nie wzrosl niemilosiernie.\nJolusia przekonala mnie ostatecznie pysznymi buleczkami.\nOczywiscie, jesli bulki są z przepisu Kasi\nto ja sie na nie pisze, bo wiem, ze będą idealne. Druga rzecz, jak sie je uformuje w pożądane ksztalty, ale co do smaku- zniewalające.\nprzepis KASIOWY na 16 szt, cytowany z jej bloga - potwierdzam - bulki znakomite\nCiasto podzielić na pół, każdą część podzielić na 8 równych kawałków. Rozpłaszczać dłonią, formować podłużne bułeczki, zwijać w rulon i zlepiac wzdłuż złączenia. Układać bułeczki na blasze, pozostawiając odstępy. Posmarować roztrzepanym jakiem z mlekiem i pozostawić do podrośnięcia na czas nagrzania piekarnika - ok 30 minut. Piec ok 20 minut do zrumienienia.\ndalej to juz wyobraznia i gusta kazdego smakosza hot- dogow.\nU mnie musial byc oprocz parowek ser, salatka z ogorkow, pieczarki marynowane, majonez, ketchup.\nwszystkich, lubiących czasem takie fast-foody serdecznie zapraszam\nAutor: basia o 04:37\nJolanta Szyndlarewicz 25 lutego 2012 09:34\należ pyszne te Twoje hot - dogi i takie pełne pysznych dodatków:) ....a szybka jesteś niesamowicie:) wielki buziak Basieńko:)\nlutka40 25 lutego 2012 10:25\nJeszcze do tych dobroci ,bułeczki wlasnej roboty ? Pychota\nMajana 25 lutego 2012 13:06\nSmakowicie wyglądają! Mniam:)\nbasia 25 lutego 2012 13:07\nJolus- tak mnie skusilas, ze nie wytrzymalam i zrobilam\nLutka- buleczki koniecznie wlasnej roboty, to polowa sukcesu...\nkass 27 lutego 2012 08:06\nBasiu cieszę się że bułeczki Ci smakowały, z formowaniem ja nie miałam problemów, jeśli ciasto lepi się do rąk to może za krótko wyrabiałaś, wtedy podsypuj mocniej mąką,mam nadzieję że na drugi raz będzie lepiej:) zresztą ja nie widzę żeby ich kształt odbiegał od normy, wyszzły bardzo ładnie, pozdrawiam:))\nbasia 28 lutego 2012 02:57\nKasiu droga, to wcale nie o ciasto chodzi tylko o moje umiejetnosci manulane, jakos te buleczki zwykle koslawe mi wychodzą. Ale masz racje, nastepnym razem bedzie lepiej...


Kokpit KIT Schleicher K8B - OldGliders - modele RC\nHomepage > Produkty > Kokpit KIT Schleicher K8B\nZestaw elementów kokpitu które zostały specjalnie przygotowane tak aby pasowały do modelu Schleicher K8B w skali 1:3 firmy Oldgliders.\n9. Dźwignia otwierania kabiny.\n10.Dżwignia zwalnia wyczepu (tow hook) .\n11. Mechanizm otwierania hamulców.\n12. Mocowanie pasów\n13. Prowadnice szyby bocznej kabiny.\nWszystkie elementy zostały wykonane w technologi druku 3D z dbałością o najmniejsze szczegóły. Części poddawane są chemicznej obróbce dzięki czemu ich powierzchnia jest dużo bardziej gładka co wielokrotnie skraca czas potrzebny do przygotowania elementów do malowania.


Portfel Phoenix - Portfel Bitcoina dla zwykłego Kowalskiego\n18 grudnia, 2019 854 0\nPojawił się portfel Phoenix, który pozwala na przeprowadzenie transakcji mikropłatności dużo szybciej, łatwiej, przyjemniej oraz także taniej. Po prostu instalujemy go, uruchamiamy oraz przesyłamy, niczym w aplikacji naszego banku. Na to właśnie czekaliśmy.\nW ubiegłym tygodniu pojawiła się na rynku nowa aplikacja. Chodzi o portfel bitcoin podobny w zasadzie do wszystkich innych. Portfel ten wykorzystuje sieć Lightning Network, a więc warstwę sieciowej architektury bitcoina umożliwiającej błyskawiczne oraz prawie darmowe płatności właśnie kryptowalutą. Jest to prawdopodobnie jedyny portfel, który charakteryzuje się bardzo intuicyjnym oraz przyjemnym użytkowaniu. W zasadzie to był to cel główny projektantów tego portfela, razem z tym, że użytkownik jego ma kontrolę pełną nad własnymi środkami.\nIt’s here! 🚀\nPhoenix: the Bitcoin wallet from the future.\n➡ https://t.co/q6Fswfpykw#bitcoin #LightningNetwork pic.twitter.com/37fOatr5Jw\n— Phoenix Wallet (@PhoenixWallet) December 12, 2019\nMikropłatności właśnie kryptowalutami wchodzą w życie.\nWydaje się, że właśnie dzięki twórcom tego nowego oprogramowania udało się wkroczyć w następną fazę. Jak oni sami twierdzą już drugiej generacji właśnie portfeli LN. Na samą myśl się nasuwa sam obraz przeszłości, kiedy mieliśmy do czynienia oraz mamy nadal z rozwojem technologii w kierunku konsumenta masowego. W przypadku tym jedynie chodzi o oprogramowanie, lecz urządzenia z jabłkiem nadgryzionym w logo niegdyś wprowadzały równie przejrzysty jak i także produkt bardzo funkcjonalny.\nMusimy wiedzieć, że Phoenix Wallet jednak oferuje coś więcej. Oznacza to nic innego jak to, że nie jest nadzorowany przez nikogo z góry. Nie ma trzeciej strony, instytucji czy też firmy. Nasze bitcoiny leżą tylko i wyłącznie w naszych rękach.\nWystarczy, że zainstalujemy portfel Phoenix, aplikację na Androida w Google Play, uruchamia się oraz klikamy jeden przycisk i już wszystko gotowe.\nNa pewno część społeczności bardziej zaangażowanej może mieć zarówno pytania jak i także wątpliwości wobec samego działania tego portfela. Bardzo słusznie. Okazuje się, że firma ACINQ, która się para technologią bitcoina, a zwłaszcza LN, to wydaje się jednak transparentna. Jak to się mów coś za coś.\nTwórcy z kolei twierdzą, że Phoenix minimalizuje sam wymóg zaufania, ale nie jest całkowicie go pozbawiony. Ludzie mądrzy wiedzą, że nie ma rzeczy, która nie wymaga zaufania, a wszystko tak naprawdę leży w kwestii samych kompromisów.\nW skrócie chodzi o to, że zaufania na pewno wymaga otwieranie kanału, dopóki sama transakcja przychodząca potwierdzona nie zostanie. Drugą rzeczą są swap’y, a więc przechodzenie płynne pomiędzy pierwszą, a drugą z warstw. Aby węzeł ACINQ mógł swap taki przeprowadzi, wymaga się jednak płatności z góry.\nPortfel Bitoin Phoenix zawiera w swojej architekturze jeszcze więcej smaczków.\nPortfelowi wyżej opisanemu jeszcze dosyć daleko do ideału, chociaż niewątpliwie jest to spory krok dla bitcoin oraz sieci LN.


eduteka Konstrukcja samorządu terytorialnego w Polsce\nAutor /phedutoupiede Dodano /27.11.2005\nW wyniku reformy wprowadzonej ustawą z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym oraz ustawą z dnia 22 marca 1990 r. o terenowych organach rządowej administracji ogólnej w Rzeczpospolitej Polskiej został ukształtowany dualistyczny model ustroju administracji publicznej w terenie. Wyodrębniono dwa piony administracji terenowej: rządowy (zbudowany na zasadzie centralizmu i oparty na zawodowym aparacie urzędniczym) oraz samorządowy (ukształtowany na zasadzie decentralizacji). Gmina, będąca jednocześnie jednostką samorządu terytorialnego, stała się jednostką zasadniczego podziału terytorialnego stopnia podstawowego, województwo natomiast – jednostką zasadniczego podziału terytorialnego dla wykonywania zadań administracji rządowej i nie uzyskało statusu samorządowego.\nZgodnie z postulatem decentralizacji, samorząd terytorialny, jako podstawowa i najpełniejsza forma decentralizacji administracji, powoływany jest do wykonywania zadań publicznych w sposób samodzielny. W związku z tym należy wydzielić z administracji niezależną od rządu, sferę lokalną i regionalną, podporządkować ją samorządowi terytorialnemu i przyznać jej prymat kompetencyjny. Przy rozłożeniu zadań między szczeblem centralnym i niższymi, nie następuje hierarchiczne podporządkowanie organów, ani w zakresie osobowym, ani rzeczowym. Jednocześnie organy szczebli niższych korzystają z ustanowionej prawem samodzielności i niezależności, podlegając jedynie nadzorowi sprawowanemu według kryterium legalności. Z kolei postulat decentralizacji nakazuje w obrębie ograniczonej sfery podlegającej administracji rządowej wyposażyć w możliwie szerokie uprawnienia lokalne i regionalne agendy rządowe.\nPodstawowe przepisy konstytucyjne dotyczące samorządu terytorialnego zostały zamieszczone w rozdziale I. W art. 16 ustrojodawca definiuje na poziomie konstytucyjnym wspólnotę samorządową. Tworzy ją „ogół mieszkańców” określonej jednostki podziału terytorialnego państwa, a zatem także cudzoziemcy i bezpaństwowcy, nie zaś jedynie obywatele polscy. Wspólnota samorządowa powstaje z mocy samego prawa. Przynależność do wspólnoty samorządowej nie jest równoznaczna z prawem wyborczym. Prawo wybierania ustawodawca bowiem przyznaje w ustawie z dnia 16 lipca 1998 r. Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw, wyłącznie obywatelowi polskiemu, który najpóźniej w dniu wyborów kończy 18 lat i stale zamieszkuje na obszarze działania danej jednostki samorządu terytorialnego, o ile nie został pozbawiony praw publicznych prawomocnym orzeczeniem sądowym i praw wyborczych orzeczeniem Trybunału Stanu, ani też nie został ubezwłasnowolniony prawomocnym orzeczeniem sądowym.\nSamorząd terytorialny wykonuje zadania publiczne nie zastrzeżone przez Konstytucję lub ustawy dla organów innych władz publicznych. Podstawową jednostką samorządu terytorialnego jest gmina, przysługuje jej domniemanie kompetencji wobec tworzonego powiatu i województwa. Gmina wykonuje wszystkie zadania samorządu terytorialnego nie zastrzeżone dla innych jednostek samorządu terytorialnego. Konstytucja przyznaje jednostkom samorządu terytorialnego osobowość prawną. Jednostka taka jest odrębnym podmiotem prawa zarówno w sferze prawa cywilnego (prawa własności i innych praw majątkowych) jak i w sferze prawa publicznego. Samodzielność jednostek samorządu terytorialnego podlega ochronie sądowej, realizowanej, w zależności od naruszenia granic samodzielności, zarówno przez sądy powszechne, jak i sądy administracyjne. Wśród zadań publicznych wyróżnia się zadania własne i zlecone. Jako zadania własne jednostka samorządu terytorialnego wykonuje zadania publiczne służące zaspokajaniu potrzeb wspólnoty samorządowej. Kompetencje przekazane samorządowi terytorialnemu powinny być rozdzielone między trzy szczeble samorządu: gminę, powiat, województwo, zgodnie z zasadą pomocniczości, co oznacza przekazanie kompetencji i zadań tej społeczności lokalnej lub regionalnej, która jest w stanie udźwignąć rozwiązanie problemu. Jednostki samorządu terytorialnego wykonują swoje zadania za pośrednictwem organów stanowiących są powszechne, równe, bezpośrednie i odbywają się w głosowaniu tajnym. Działalność samorządu terytorialnego jest poddana nadzorowi z punktu widzenia legalności. Organami nadzoru nad działalnością jednostek są: Prezes Rady Ministrów i wojewodowie, w zakresie spraw finansowych – regionalne izby obrachunkowe. Konstytucja przyznaje jednostkom samorządu terytorialnego (nie zaś ich organom) prawo zrzeszania się.\nPodstawowymi aktami prawnymi dotyczącymi ustroju jednostek samorządu terytorialnego są: ustawa o samorządzie terytorialnym, ustawa o samorządzie powiatowym oraz ustawa o samorządzie województwa.\nPrzyjęte w regulacjach ustawowych rozwiązania nie naruszają statusu gminy, jako jednostki podstawowej samorządu terytorialnego. Nowy ustrój samorządowy nie jest hierarchiczny. Struktury samorządowe mają się uzupełniać, a nie nakładać. Ani samorząd powiatowy, ani wojewódzki nie będą sprawować nadzoru nad samorządem gminnym. Do gminy należy to wszystko, co nie zostało wyraźnie zastrzeżone dla innych organów.\nGmina jest prawnie zorganizowanym terytorialnym związkiem osób określonym w ustawie jako wspólnota samorządowa. Ma odrębną od państwa osobowość prawną. Zasady i tryb przeprowadzania konsultacji z mieszkańcami gminy określa uchwała rady gminy. Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność, na zasadach określonych przez ustawy, korzystając z samodzielności chronionej na drodze sądowej. Państwo nie może, poza wypadkami określonymi w przepisach ustawowych, wkraczać w sferę jej działalności. Zadaniem gminy jest zaspokajanie zbiorowych potrzeb społeczności lokalnej. Gmina w wykonywaniu tychże zadań na swoim terenie jest suwerenna, a jej uprawnienia w tym zakresie mogą być ograniczone tylko przepisami ustaw. Poza sferą użyteczności publicznej gmina może tworzyć spółki prawa handlowego i przystępować do nich również wówczas, jeżeli zbycie składnika mienia komunalnego mogącego stanowić wkład niepieniężny gminy do spółki. Jednostki samorządu terytorialnego mogą sobie wzajemnie udzielać pomocy, w tym pomocy finansowej, w przypadku zaistnienia klęski żywiołowej, nadzwyczajnego zagrożenia środowiska, katastrof lub innych zdarzeń losowych.\nReferendum gminne jest najwyższym organem stanowiącym gminy. Przedmiotem referendum gminnego może być każda sprawa ważna dla gminy, której załatwienie leży w kompetencjach jej organów.\nOrganami gminy są: rada gminy oraz zarząd gminy. Rada gminy jest organem stanowiącym i kontrolnym we wszystkich sprawach gminy, z wyjątkiem spraw zastrzeżonych do obligatoryjnego referendum. Uchwały rady gminy mogą być skierowane do wszystkich podmiotów na terenie gminy lub tylko do organów gminy.\nPrzez powiat należy rozumieć lokalną wspólnotę samorządową oraz odpowiednie terytorium. Mieszkańcy powiatu tworzą z mocy prawa lokalną wspólnotę samorządową. Wszystkim mieszkańcom z tytułu zamieszkania na terenie określonego powiatu przysługują takie same prawa i obowiązki. Powiat ma odrębną od państwa i gmin osobowość prawną. Powiaty tworzy, łączy, dzieli i znosi Rada Ministrów w drodze rozporządzenia. Powiat, jako jednostka zasadniczego podziału terytorialnego, obejmować ma całe obszary graniczących za sobą gmin albo cały obszar miasta na prawach powiatu. Powiaty mają być tworzone jedynie na obszarach gmin wiejskich i mniejszych miast.\nPowiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność, co oznacza, że staje się odrębnym od państwa podmiotem. Większość zadań powiatowych ma charakter zadań własnych. Ustawodawca określa 22 dziedziny, w których powiat wykonuje w ramach ustaw zadania publiczne o charakterze ponadgminnym. Są to zadania w zakresie: edukacji publicznej, promocji i ochrony zdrowia, pomocy społecznej, polityki prorodzinnej, wspierania osób niepełnosprawnych, transportu i dróg publicznych, kultury i ochrony dóbr kultury, kultury fizycznej i turystyki, geodezji, kartografii i katastru, gospodarki nieruchomościami, zagospodarowania przestrzennego i nadzoru budowlanego, gospodarki wodnej, ochrony środowiska i przyrody, rolnictwa, leśnictwa, i rybactwa śródlądowego, porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli, ochrony przeciwpowodziowej, przeciwpożarowej i zapobiegania innym nadzwyczajnym zagrożeniom życia i zdrowia ludzi oraz środowiska, przeciwdziałania bezrobociu oraz aktywizacji lokalnego rynku pracy, ochrony praw konsumenta, utrzymania powiatowych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych, obronności, promocji powiatu, współpracy z organizacjami pozarządowymi.\nMieszkańcy powiatu podejmują rozstrzygnięcia w głosowaniu powszechnym (poprzez wybory i referendum powiatowe) lub za pośrednictwem organów powiatu. Organami powiatu są: rada powiatu i zarząd powiatu. Rada powiatu jest organem kolegialnym. Składa się z radnych tworzących ten organ powiatu na zasadach równości każdego z nich. Wybory do rad powiatu są powszechne, równe, bezpośrednie i odbywają się w głosowaniu tajnym. Liczba radnych uzależniona jest od liczby mieszkańców powiatu, nie może jednak przekraczać 60 radnych.\nMieszkańcy województwa tworzą z mocy prawa regionalną wspólnotę samorządową. Województwo jako element ustroju terytorialnego państwa oznacza zarówno jednostkę samorządu terytorialnego jak i największą jednostkę zasadniczego podziału terytorialnego kraju do wykonywania administracji publicznej. Zasadniczym celem nowego województwa jest kreowanie rozwoju regionu oraz wykonywanie usług publicznych o charakterze i zasięgu regionalnym. W celu wykonania zadań województwo tworzy wojewódzkie samorządowe jednostki organizacyjne i może zawierać umowy z innymi podmiotami. Samorząd województwa prowadzi politykę rozwoju województwa (kreowanie rynku pracy, utrzymanie i rozbudowa infrastruktury społecznej, pozyskiwanie środków finansowych itd.). Samorząd województwa określa strategię rozwoju województwa. Województwo jako osoba prawna działa poprzez swoje organy. Organami samorządu województwa są sejmik województwa oraz zarząd województwa.\nAktualny podział terytorialny obciążony jest licznymi wadami. Analiza stanu i struktury administracji publicznej od dłuższego czasu wskazuje na konieczność przeprowadzenia istotnych zmian w zakresie kompetencji, struktury organów i sposobu ich funkcjonowania. Niezbędna staje się kontynuacja reformy samorządowej zapoczątkowanej w 1990 r. umożliwiająca: dalszą decentralizację zarządzania sprawami publicznymi; rozbudowę mechanizmów społeczeństwa obywatelskiego, demokracji i społecznej kontroli działania administracji; większą efektywność instytucji świadczących usługi publiczne zarówno w skali ogólnokrajowej, jak i lokalnej; wzrost racjonalności wydatków publicznych oraz przebudowę systemu kompetencyjnego administracji publicznej i poprawę przepływu informacji; wykreowanie instrumentów prowadzenia polityki regionalnej; usprawnienie mechanizmów funkcjonowania rządu, modernizację rządowej administracji centralnej i terenowej; możliwość naturalnego awansu elit politycznych (od gminy, przez powiat i województwo do skali całego kraju); a także przystosowanie organizacji terytorialnej kraju do standardów Unii Europejskiej.\nPunktem wyjścia proponowanej reformy administracji publicznej państwa są zasady ustrojowe przyjęte w Konstytucji RP z dnia 2 kwietnia 1997 r., mianowicie:\n1.\tzasada unitarności państwa\n2.\tzasada decentralizacji władzy publicznej\n3.\tzasada pomocniczości\n4.\tzasada przysługiwania samorządowi istotnej części zadań publicznych\nzasada domniemania kompetencji samorządu, przy domniemaniu kompetencji gminy\nReforma administracji publicznej jest warunkiem koniecznym dalszych reform społecznych i gospodarczych w Polsce. Istota reformy samorządowej polega na decentralizacji, czyli przekazaniu samorządowi gminnemu, powiatowemu i wojewódzkiemu zadań, obowiązków i uprawnień administracyjnych rządu oraz administracji centralnej i związanych z nimi środków finansowych. Celem reformy jest przystosowanie struktur samorządu do standardów Unii Europejskiej.


Cała prawda o fotoradarach\nW swojej bezczelności sięgającej nieboskłonu absurdu, jeden z ministrów wpadł na szaleńczy pomysł. Postanowił mianowicie, że w ciągu zaledwie roku, wydobędzie grubo ponad miliard złotych z kieszeni najbardziej bezbronnej grupy obywateli – kierowców. Minister uzyskał akceptację szatańskiego planu wprost od swojego szefa – premiera. Maszyną do zarabiania pieniędzy stał się stary, „poczciwy” radar drogowy. Ani on stary, a tym bardziej poczciwy, okazuje się, że być może, mamy w Polsce do czynienia z największym przekrętem zaczynającego się wieku! [przyp. mf]\n*** Na podstawie zdjęcia z fotoradaru kierowca może zostać ukarany wysokim mandatem lub stracić prawo jazdy. Czy konstrukcja takiego urządzenia gwarantuje jego całkowitą nieomylność?\nDobra wiadomość jest taka, że rozebrany przez nas fotoradar Fotorapid CM przez jakiś czas nie będzie robić zdjęć, bo zanim ponownie trafi na drogę, musi przejść badania legalizacyjne. Ale jest też wiadomość dla kierowców gorsza: w Polsce działa wiele urządzeń tego typu, a kierowcy są karani na podstawie robionych przez nie zdjęć – coraz częściej bez udziału czynnika ludzkiego i bez możliwości weryfikacji, co naprawdę zarejestrowało urządzenie! W takiej sytuacji warto sprawdzić, jak ten sprzęt jest zbudowany i czy można mu zaufać.\nCo jest w środku fotoradaru?\nPostanowiliśmy przyjrzeć się bliżej najpopularniejszemu na naszych drogach radarowi, czyli Fotorapidowi CM wyprodukowanemu przez państwową firmę Zurad. Pogłoski, że to co ma w środku polski fotoradar, może nie do końca spełniać swoją powinność, pojawiają się od dawna. Niektóre z nich wychodzą z ust użytkowników tego sprzętu, źródłem innych jest oczywiście konkurencja, której Zurad mocno zalazł za skórę.\nO kompetencjach firmy w dziedzinie konstruowania fotoradarów można dyskutować, za to w kwestii wygrywania publicznych przetargów jest ona niekwestionowanym liderem w branży. Sprzęt tego typu nie może jednak być rozplombowany bez utraty legalizacji, wszystkie egzemplarze znajdują się w rękach służb albo producenta, mało kto ma więc szansę zajrzeć do środka, by ocenić, ile ten sprzęt jest wart. My zajrzeliśmy!\nUrządzenie składa się z trzech podstawowych modułów: komputera, bloku radarowego oraz aparatu fotograficznego. Ten ostatni to stary dobry znajomy – w otwartym egzemplarzu znaleźliśmy popularnego Nikona D300 (choć wiemy, że w innych egzemplarzach bywają montowane też modele D200 albo D300s) – zwykła, półprofesjonalna lustrzanka.\nTaki sprzęt to marzenie niejednego fotoamatora, ale – co ciekawe – wspomniany aparat fotograficzny według opinii producenta nie powinien pracować w ujemnych temperaturach i przy wilgotności powietrza powyżej 85 proc. ani w warunkach prowadzących do skraplania pary wodnej. Cały fotoradar ma jednak dopuszczenie do pracy w temperaturze do -10ºC (lub do -30ºC w obudowie z grzałką i wentylatorem) i musi – zgodnie z przepisami – znosić wilgotność powietrza do 95 proc.!\nCzy aparacik jest w jakiś sposób zaizolowany? Nic podobnego!\nProducent radaru: Firma Nikon udzieliła nam wielu wskazówek technicznych. Były one pomocne przy adaptacji aparatów do pracy w fotoradarze. Przedstawiciel producenta aparatu odmówił nam komentarza, czy rzeczywiście tak było. By się upewnić, czy aparat w fotoradarze to standardowy sprzęt, wzięliśmy pierwszego z brzegu Nikona D300 i podłączyliśmy go do fotoradaru. Działał! Także aparat wyjęty z fotoradaru pracuje zupełnie normalnie, ma standardowe oprogramowanie, modyfikacji ani śladu. Jeśli Zurad rzeczywiście coś w nim zmienił, to zrobił to dyskretnie.\nZa powiązanie zdjęcia z wynikiem pomiaru prędkości wykonanego przez radar odpowiada niewielki komputer przemysłowy, wyposażony w procesor zbliżony do tych, jakie stosowane są np. w netbookach.\nPodobnie jak w przypadku aparatu i znacznej części bloku radarowego, nie są to wyroby Zuradu, ale produkty kupowane u poddostawców. Autorskim wyrobem producenta jest przede wszystkim blaszana obudowa urządzenia. W wersji przenośnej podstawa to zwykły statyw geodezyjny, który można kupić w sklepach budowlanych.\nKażdy fotoradar, aby mógł być używany przez służby, musi mieć niezbędne dokumenty wystawione przez Główny Urząd Miar. Najważniejsze jest tzw. zatwierdzenie typu, wymagające wykonania wielu kosztownych, czasochłonnych badań – koszt jego uzyskania może z łatwością przekroczyć 100 tys. zł. Kiedy dany model urządzenia raz je otrzyma, to każdy kolejny egzemplarz może zostać wdrożony do służby na podstawie świadectwa legalizacji, wydawanego po skróconym badaniu weryfikującym to, czy dany egzemplarz działa poprawnie. Jednak pod jednym warunkiem – musi on być identyczny z urządzeniem, jakie przedstawiono do zatwierdzenia typu.\nW przypadku Fotorapida CM, niezależnie od rodzaju zamontowanego aparatu oraz dodatkowych urządzeń, które trafiają do nowszych wersji, używane jest to samo zatwierdzenie typu. W najnowszych egzemplarzach znajdziemy aparat Nikon D300s, który trafił do sprzedaży w 2009 roku, podczas kiedy zatwierdzenie typu radaru wystawiono w 2008 roku. Producent twierdzi, że to legalne, bo zmiany nie wpływają na wyniki pomiarów (do testowanego fotoradaru próbowaliśmy podłączyć Nikona D200, ale nie udało się. Czyżby i oprogramowanie fotoradaru było modyfikowane?).\nO nowe dokumenty nie zatroszczono się nawet po zamontowaniu w górnej części obudowy modułu Wi-Fi w wersji fotoradaru na trójnogu czy tzw. urządzenia integrującego, mającego automatycznie przesyłać zdjęcia do Centrum Automatycznego Nadzoru nad Ruchem Drogowym ITD. Najwyraźniej nikomu to nie przeszkadza, nawet GUM nie interweniował w tej sprawie.\nNie wiemy, czy państwowy urząd odpowiadający za dokładność sprzętu pomiarowego ma słabość do państwowego producenta i stosuje wobec niego inną miarę, bo kiedy jedna ze straży miejskich zapytała, czy na maszcie od fotoradaru można umieścić kamerę monitoringu miejskiego, urząd stanowczo zaprotestował i stwierdził, że wymagałoby to wykonania nowych badań.\nJak zbudowany jest fotoradar fotorapid CM\nZwykła, półprofesjonalna lustrzanka Nikon\nUżycie zwykłej lustrzanki w fotoradarze to odważne działanie. Większość producentów fotoradarów korzysta ze specjalistycznych kamer przemysłowych, które oferują mniej pikseli, ale działają bardziej przewidywalnie. Lustrzanka ma własny, wbudowany procesor obrazu, którego pracy komputer fotoradaru nie kontroluje.\nW fotoradarze do niczego nie przydadzą się też: 51-punktowy autofokus, wbudowana lampa błyskowa czy układ stabilizacji obiektywu, który pomaga w wykonywaniu zdjęć z ręki. Dlaczego więc Zurad decyduje się na taką rozrzutność? Daje mu to przewagę marketingową! Dla amatora – a do tej grupy należą urzędnicy decydujący o przetargach – aparat o rozdzielczości 12 megapikseli jest lepszy od takiego, który ma tych pikseli 12 razy mniej, choćby z technicznego punktu widzenia nie miało to znaczenia! Żeby „wyciąć” konkurencję Zuradu, wystarczy wpisać do warunków zamówienia odpowiednią rozdzielczość matrycy!\nWidoczny na zdjęciu element odpowiada za pomiar prędkości obiektów przemieszczających się przed fotoradarem. Ze względu na obowiązujące w Polsce przepisy metrologiczne można liczyć na to, że przy prawidłowym użytkowaniu wyniki są obarczone najwyżej minimalnym błędem.\nWarto jednak wiedzieć, że takie urządzenia nie mogą być nieomylne. Sam radar mierzy prędkość każdego obiektu, który znajdzie się w jego (bardzo dużym) polu widzenia. Do testowania fotoradaru używa się kamertonu o odpowiednio dobranym dźwięku. Przyrząd trzeba umieścić tuż przed głowicą – urządzenie nie odróżni go od pędzącego auta! Radar można też wzbudzić choćby przy użyciu głośnika emitującego dźwięk o określonej wysokości. W tym modelu ton o częstotliwości 4479 Hz daje odczyt ok. 100 km/h.\nEkran i komputer\nNa tylnej ściance umieszczono ekran dotykowy pozwalający na przeglądanie zdjęć oraz sterowanie urządzeniem. Szczególnie w niskich temperaturach wymaga to jednak dużej cierpliwości, bo ekran słabo reaguje na dotyk, a zwykłych przycisków nie przewidziano. Ekran połączono przewodem z komputerem przemysłowym sterującym pracą radaru i aparatu. To komputer przyporządkowuje odczyt prędkości do konkretnego zdjęcia.\nWidoczny na zdjęciach fotoradar może być używany w różnych konfiguracjach. Zgodnie z wydanym przez GUM zatwierdzeniem typu występuje jako: wersja przewoźna ze statywem, wersja przewoźna kontenerowa (z obudową przypominającą przydrożny śmietnik), zestaw do montowania w bagażniku samochodowym oraz wersja stacjonarna montowana na przydrożnych masztach. W przypadku urządzeń stacjonarnych producent przewiduje dwa typy obudów – z klimatyzacją lub bez niej.\nW wersji klimatyzowanej fotoradar ma dopuszczenie do stosowania nawet w temperaturze -30°C! Niezależnie od rodzaju obudowy samo urządzenie powinno mieć identyczną konstrukcję. Wersję przenośną po zdjęciu ze statywu można zamontować na przydrożnym maszcie, tak samo jak radar wyjęty z masztu da się ustawić na statywie. Przepisy zabraniają jednak używania jakichkolwiek innych niehomologowanych obudów, np. radaru nie wolno umieścić w zwykłym śmietniku, choć niektóre służby robiły już takie eksperymenty.\nZdjęcia z fotoradarów. Mierzy dokładnie, ale kto jest na zdjęciu?\nZdecydowana większość zdjęć z Fotorapida jest wysokiej jakości i na ich podstawie można stwierdzić przynajmniej, które auto przekroczyło prędkość. Zdarza się jednak (tak jak na zaprezentowanych, wybranych tendencyjnie, przykładowych fotografiach), że aut na zdjęciu jest więcej niż jedno lub znajduje się ono w niewłaściwym miejscu.\nCo wtedy? Urządzenie nie wskazuje, którego auta prędkość została zmierzona. Producent przewidział opcję wykonywania dwóch zdjęć (wtedy doskonale widać, jak poruszały się pojazdy), ale wymaga ona świadomego uruchomienia i nie działa po zmroku, bo lampa błyskowa nie nadąża z doświetleniem kolejnych fotografii. W większości radarów funkcja ta jest wyłączona, bo korzystanie z niej podwaja ilość danych zapisywanych na niewielkim twardym dysku urządzenia.\nŚwiadomy operator fotoradaru lub osoba obrabiająca zdjęcia na potrzeby postępowania mandatowego wątpliwe ujęcia po prostu kasuje. Niestety, jeżeli zostaną zrealizowane plany Inspekcji Transportu Drogowego, to już niebawem większość zdjęć z przydrożnych fotoradarów będzie poddawana wyłącznie obróbce automatycznej i wtedy każda taka wątpliwość nabierze wielkiego znaczenia! Wniosek? Zawsze warto nalegać, aby pokazano nam zdjęcie – w ciemno fotoradarowi ufać nie należy!\nSłużby wierzą na słowo?\nDla służb wykorzystujących sprzęt pomiarowy najważniejszym kryterium jest to, żeby miał on wymagane prawem dokumenty, w szczegóły nikt nie wnika. W ubiegłym roku szerokim echem w mediach odbiła się sprawa radarów ręcznych Iskra kupionych przez policję wraz z radiowozami. Diler samochodowy, który dostarczył sprzęt, sprowadził część urządzeń z republik poradzieckich, bo tam można je było kupić taniej niż u oficjalnego przedstawiciela wytwórcy.\nProducent oficjalnie poinformował policję, że są to radary wykonane w wersji na rynek lokalny, które nie spełniają wymogów obowiązujących w Polsce, stąd ich niższa cena. Co na to policja? Dla funkcjonariuszy wyjaśnienia sprzedawcy aut okazały się bardziej wiarygodne od deklaracji producenta urządzeń!\nSpore kontrowersje wzbudziły też inne elementy wyposażenia dostarczonych aut, m.in. wideorejestratory Polcam, które zgodnie z oczekiwaniami policji sprzężono z radarami ręcznymi, tworząc w ten sposób zupełnie nowe urządzenie o zmienionych parametrach i możliwościach. Producent tego zestawu również nie postarał się o zdobycie nowego zatwierdzenia typu dla takiej hybrydy, a policja na to nie nalegała.\nŹródło: Auto Świat nr 50/2012\nMateriał pochodzi z witryny: http://www.sadistic.pl\nPrevious Od dzisiaj pijani rowerzyści na drodze będą bezkarni!\nNext Czas na opony zimowe


Bilans Roku Kapłańskiego: „Wierni i odnowieni wewnętrznie”\nBp Javier Echevarría Rodríguez w wywiadzie dla czasopisma Palabra opowiada o owocach Roku Kapłańskiego: głębokiej odnowie osobistej kapłanów.\nAlfonso Riobó // Palabra // tłum. KJ\n11 czerwca spotkaniem z kapłanami z całego świata Ojciec Święty zakończył Rok Kapłański. W rozmowie z Palabra ks. prał. Javier Echevarría dokonuje bilansu tych dwunastu miesięcy. Odnosi się do zasadniczych aspektów życia kapłańskiego, skupiając się na działaniu Chrystusa za ich pośrednictwem. Porusza również inne tematy, takie jak formacja powołaniowa, komunikacja w Kościele, Światowe Dni Młodzieży, świętość Jana Pawła II i inne.\nKs. bp. Javier Echevarría Rodríguez, prałat Opus Dei\nKończy się Rok Kapłański ogłoszony przez Ojca Świętego w rocznicę śmierci św. Proboszcza z Ars. Kościół stawia go kapłanom za wzór, na jakie jego cechy zwróciłby Ksiądz szczególną uwagę?\nNa jego pokorę, jego skromność, ducha radości, z jakim przystępował do sprawowania sakramentu pokuty. Ale myślę, że najważniejszą cechą Świętego Proboszcza z Ars jest jego całkowite poświęcenie służbie. Właśnie z tego powodu Benedykt XVI na zakończenie roku kapłańskiego ogłosi go patronem wszystkich kapłanów (patronem spowiedników był już wcześniej).\nPostać św. Jana Marii Vianneya zdecydowanie wzywa nas do tego, byśmy byli kapłanami, tylko kapłanami: dla dobra dusz musimy być gotowi pozostawić wszystko, co może nam przeszkodzić w służbie duszpasterskiej, choćby to była drobnostka. Wielki kapłan naszych czasów, św. Josemaría Escrivá de Balaguer, powtarzał, używając obrazowego sformułowania, że musimy być stuprocentowymi kapłanami.\nWiele okoliczności, jak np. skłonność młodych do zaangażowania się w działalność wolontariatu czy przychylna postawa wielu osób sprzyja w pracy kapłańskiej. Jednak nieraz kapłan spotyka się z wyrazami rozczarowania, przeciwnościami: ignorancją religijną, zeświecczeniem, niezrozumieniem itd. Czy księża mogą w dzisiejszych czasach mimo wszystko pracować z ufnością?\nNie tylko możemy, ale wręcz musimy wykonywać pracę kapłańską z optymizmem i ufnością. Wystarczy wziąć pod uwagę, że skuteczność tej służby nie pochodzi od nas, nie jest owocem naszego przygotowania, naszych zdolności itd. – chociaż musimy o to wszystko dbać, by być lepszymi narzędziami – ale owocem działania Chrystusa, w każdym i przez każdego z nas. Jednocześnie musimy podjąć wysiłek walki z tymi przeciwnościami, głosząc prawdę z miłością.\nŻycie kapłańskie w dużej mierze toczy się wokół liturgii. Jego szczytem jest celebracja Eucharystyczna, szczególnie niedzielna. Czy mógłby Ksiądz Biskup podzielić się z kapłanami kilkoma radami, jak konkretnie sprawić, by celebracja była w pełni owocna?\nOfiara eucharystyczna stanowi, jak głosi Sobór Watykański II, „ośrodek i korzeń całego życia prezbitera.” (Presbyterorum Ordinis 14). W urzeczywistnieniu tego pragnienia często pomaga przygotowywanie się do Mszy już od poprzedniego wieczora poprzez czynienie aktów miłości wobec Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie, komunie duchowe, pragnienie towarzyszenia Mu w tabernakulum, a po Mszy czynienie aktów dziękczynienia przez cały dzień. Tak czynił Założyciel Opus Dei, kapłan zakochany w Jezusie Chrystusie. Szczególnie pożyteczne dla w pełni owocnej celebracji jest rozważanie tekstów i rubryk liturgicznych i zgłębianie ich treści. Poza tym powinniśmy podsycać głód i pragnienie oddania Chrystusowi samych siebie gdy w sposób sakramentalny uobecnia się Ofiara Kalwarii.\nCo sprawia, że nauczanie kapłana jest skuteczne? Czy mógłby Ksiądz Biskup wskazać na konkretne doświadczenie wskazujące, jak się w tym celu przygotować?\nDo głoszenia nauki można przygotować się na różne sposoby. Jak wyjaśnia Synod o Eucharystii, celem homilii jest katecheza i napominanie (por. Sacrosanctum Concilium 46) i nie należy jej mylić z konferencją, lekcją itp. Ma być owocem osobistego obcowania kapłana z Panem. Przekonujące słowa niewiele znaczą bez życia wewnętrznego, bez pobożności. Św. Augustyn radzi kaznodziei, by głosząc naukę starał się na tyle, na ile go stać, by słuchano go z upodobaniem i ze zrozumieniem. Nie ma jednak wątpliwości – dodaje – że to, co osiągnie i sposób w jaki to osiągnie jest raczej owocem jego pobożnych modlitw niż jego daru wymowy. Przeto, modląc się za tych, do których ma mówić, niech będzie raczej mężem modlitwy niż mówcą. (O nauce chrześcijańskiej 4, 15, 32), Wydaje mi się, że ta rada jest całkowicie aktualna.\nW swoim wystąpieniu w czasie Synodu Biskupów o Eucharystii poruszył Ksiądz Biskup kwestię koncelebry. Jak ksiądz uważa? Czy można je przygotowywać w sposób ułatwiający pobożne uczestnictwo koncelebrantów, nawet gdy jest ich wielu?\nKs. bp. Javier Echevarría Rodríguez, prałat Opus Dei, podczas wywiadu udzielanego magazynowi Palabra\nW czasie Synodu wyrażałem powszechne doświadczenie: nierzadko się zdarza, że koncelebra, przede wszystkim, gdy jest duża liczba koncelebransów, utrudnia księżom zachowanie należytej pobożności, tak podczas celebracji eucharystycznej, jak i w czasie poświęconym na osobiste przygotowanie. Podczas tych tłumnych koncelebracji łatwo zatraca się właściwe misterium eucharystycznemu poczucie uwielbienia, również dlatego, że jest wiele okazji do rozproszenia.\nDo tych trudności odnosi się Benedykt XVI w postsynodalnej adhortacji apostolskiej Sacramentum caritatis przypominając, że taki rodzaj koncelebry ma mieć charakter wyjątkowy i jednocześnie proponując opracowanie właściwych sposobów zapewnienia godności liturgii oraz pełnego i rzeczywistego uczestnictwa kapłanów i wiernych w celebracji (por. SC 61) przy zachowaniu jej porządku i pełnieniu przez wszystkich właściwych im funkcji.\nUdzielanie Bożego Miłosierdzia w Sakramencie Pojednania jest skarbem kapłaństwa. Powiedział Ksiądz Biskup ostatnio, że w istocie nie mamy do czynienia z kryzysem spowiedzi, natomiast słuszniej należałoby mówić o kryzysie spowiedników. Co Ksiądz miał na myśli?\nNie jestem autorem tego wyrażenia, tak mówią wszyscy biskupi Rzymu od Pawła VI po Benedykta XVI. Również tu doświadczenie potwierdza to, o czym mówimy. Znam niezliczone przypadki, w których sprawowanie Sakramentu Pojednania w jego zwyczajnej formie nabrało wielkiej intensywności tylko dzięki wysyłaniu spowiedników do kościołów według znanego godzinowego planu i w porach wygodnych dla wiernych. Pamiętam na przykład, że w czasie Roku Świętego 2000 mogliśmy w Rzymie obserwować jakby „ponowne odkrycie” Spowiedzi Świętej przez osoby w różnym wieku, ale zwłaszcza młode, właśnie dlatego, że przestrzegano pilnie tego punktu.\nPrzykład św. Proboszcza z Ars jest bardzo wymowny. Prawdziwy duszpasterz nie spocznie póki nie poświęci tej służbie całego potrzebnego czasu, jeśli nie kocha konfesjonału i nie czeka w nim na dusze. A inni – myślę o tych, którzy pracują w biurach kurii, w edukacji itd. również mogą pomóc w tej tak ważnej pracy duszpasterskiej poświęcając nieco czasu na sprawowanie Sakramentu Pojednania w święta, weekendy itp.\nIgnorancja w kwestiach religijnych wielu środowisk jest oczywista. Jaka jest rola pracy katechetycznej i formacyjnej? Jak pogodzić ją z pozostałymi obowiązkami kapłana?\nPrzekazanie wiernym właściwej formacji pełni rolę zasadniczą i w obecnych czasach jest to rzecz absolutnie niezbędna. Kiedyś w wielu środowiskach wychowanie w łonie rodziny i edukacja szkolna zapewniały dzieciom i młodzieży możliwość poznania podstawowych prawd naszej wiary, podstawowych modlitw chrześcijanina, różnicy między dobrem a złem. Dziś w wielu krajach już tak nie jest i należy wypełnić tę lukę bardziej stanowczym wysiłkiem ze strony kapłanów, szczególnie jeśli powierzono im duszpasterstwo w parafii, kaplicach, stowarzyszeniach itd.\nJeżeli nie zaangażujemy się w kształtowanie młodych pokoleń w wierze i moralności Chrystusowej, nasze pozostałe dokonania, choć dobre, okażą się niewystarczające. Formacja religijna jest zadaniem, którego kapłan nie może przekazać do wypełnienia innym, choć oczywiście może poszukiwać współpracowników. Ileż dobra dokonało się dzięki katechezom w wielu środowiskach!\nSposób, w jaki należy pogodzić to głębokie zaangażowanie z pozostałymi zadaniami kapłańskimi, w każdej sytuacji zależy od konkretnych uwarunkowań. W wielu przypadkach wystarczy dobra organizacja przygotowania do Pierwszej Komunii, Bierzmowania czy Małżeństwa, gdzie należy się skupić na sprawach naprawdę istotnych. Przydatne może być również posiadanie przygotowanego programu homilii niedzielnych mającego na celu objaśnienie zasadniczych tematów dotyczących wiary, moralności i liturgii na podstawie Katechizmu Kościoła Katolickiego, co zaleca Zgromadzenie Synodu Biskupów o Eucharystii (por. SC 46).\nPismo mówi że brat wspierany przez drugiego brata jest niczym „miasto otoczone murami.” Św. Josemaría Escrivá de Balaguer, założyciel Opus Dei, często używał tego właśnie wyrażenia. Czy mógłbym poprosić Księdza o odniesienie się do kwestii braterstwa między kapłanami i o jedności każdego z nich z biskupem?\nZacznijmy od tego, że wszyscy jesteśmy słabi. Św. Josemaría używał do zilustrowania sensu braterstwa kapłańskiego – i w ogólniejszym znaczeniu braterstwa chrześcijańskiego – przykładu zaczerpniętego z codziennego życia. Wszyscy pamiętamy zapewne, jak w dzieciństwie wznosiliśmy domki z kart. Założyciel Opus Dei mówił, że my, chrześcijanie, wspierając się wzajemnie z miłości, jesteśmy w stanie wznieść takie budowle. „Wasza słabość – pisał – stanowi jednocześnie oparcie, które was nawzajem podtrzymuje w wypełnianiu obowiązków, jeśli żyjecie w błogosławionym braterstwie; podobnie jak utrzymuje się domek z kart opartych wzajemnie o siebie.” (Droga 462)\nTak jak pierwszym obowiązkiem biskupów jest troska o swoich kapłanów, tak jednym z najważniejszych obowiązków kapłanów jest pomoc swoim duchownym współbraciom w byciu wiernymi sługami Pana. Do tego niezbędne jest, żebyśmy się modlili jedni za drugich nie zostawiając żadnego z nas samemu sobie jeśli chodzi o jego potrzeby duchowe czy materialne, odwiedzać chorych, z radością proponować pomoc tym, którzy dźwigają brzemię nadmiernej ilości pracy itd. Propozycją ze strony Kościoła są tu stowarzyszenia kapłańskie świadczące tego rodzaju pomoc diakonom i prezbiterom, a zatwierdzone przez prawowierne Władze.\nJeśli chodzi o jedność każdego kapłana z jego Biskupem, wystarczy pamiętać, że istotą prezbiteratu – zgodnie z nauczaniem Soboru Watykańskiego II – jest współpraca z episkopatem we wszystkim, co dotyczy misji kapłańskiej (LG 28, PO 4). Z drugiej strony niezwykle istotne jest trwanie w jedności z własnym biskupem, w jedności, która wynika nie tylko z hierarchicznego podporządkowania, nie jest jedynie formą organizacyjną, ale wyrazem miłości i która obok posłuszeństwa i gotowości służby sprawia, że każdy kapłan ofiaruje za swojego biskupa modlitwy i umartwienia.\nCo czynić by wzbudzić nowe i liczne powołania kapłańskie?\nPo pierwsze, jak zawsze, prosić Pana żniwa. Podkreślam, że trzeba naprawdę się o to modlić, niestrudzenie, codziennie, wyjaśniając przy tym pozostałym wiernym, że obowiązek przysparzania Kościołowi nowych powołań do kapłaństwa dotyczy wszystkich. Po drugie, zastanawiać się, jakie można podjąć konkretne działania, by pomóc młodym okryć Boże wezwanie i na nie odpowiedzieć. Nie byłoby dobrze spychać tę odpowiedzialność jedynie na barki osoby czy osób zajmujących się diecezjalnym duszpasterstwem powołaniowym: wszyscy powinniśmy czuć się zobowiązani do pozostawienia co najmniej jednego następcy na nasze miejsce, gdy my będziemy już starzy, albo gdy Pan nas wezwie do siebie.\nWielu kapłanów wie z osobistego doświadczenia, że obfite owoce przynosi szczególna troska wobec ministrantów czy chłopców współpracujących z parafią w inny sposób, wpajając im elementy pobożności eucharystycznej, ucząc modlitwy, służby bliźnim itd. To samo można doradzić nauczycielom religii, którzy mogą wśród swoich uczniów znaleźć takich, którzy wykazują ludzkie przymioty odpowiednie po temu, by Pan zasiał w nich ziarno powołania kapłańskiego. A miejscem uprzywilejowanym jest konfesjonał, gdzie można prowadzić kierownictwo duchowe i towarzyszyć tym, którzy ujawniają cechy warunkujące powołanie do stanu kapłańskiego.\nJest Ksiądz Biskup przewodniczącym Stowarzyszenia Kapłańskiego Świętego Krzyża, ściśle związanego z Prałaturą Opus Dei. Jak działa to Stowarzyszenie?\nZawsze wspierając pełną łączność każdego członka z jego biskupem i z duchowieństwem diecezji. Członkowie Stowarzyszenia Kapłańskiego Świętego Krzyża starają się żyć duchem Opus Dei i w ten sposób odnajdywać osobiste uświęcenie w wypełnianiu swojej posługi i w środowisku świeckim właściwym swojemu powołaniu. W tym celu im – jak i wielu innym kapłanom, którzy sobie tego życzą – proponuje się w ramach cyklicznych spotkań, osobistych rozmów, kursów formacji stałej itp., środki ku pogłębieniu ich formacji doktrynalnej, ascetycznej i duchowej.\nJako Prałatowi Opus Dei wypadło Księdzu – po ks. Álvaro del Portillo, co do którego panuje powszechne przekonanie o jego świętości – stanąć na czele Dzieła jako kolejny następca św. Josemaríi. Jakie aspekty jego życia były szczególnie podkreślane w czasie tego roku?\nTak św. Josemaría, jak i jego pierwszy następca, Sługa Boży ks. Álvaro del Portillo, byli stuprocentowymi kapłanami. Wychodząc ze swojej konkretnej sytuacji osobistej, poświęcili się realizacji otrzymanej misji i wypełnili ją z wzorową wiernością i z głęboką miłością duszpasterską. Obydwaj wyróżniali się gorliwą miłością do Eucharystii okazywaną w wielu drobnych szczegółach i zapałem apostolskim, który przynaglał ich do ciągłego zapominania o sobie, by myśleć jedynie o dobru bliźnich. Nie chciałbym zatrzymywać się na omawianiu konkretnych szczegółów, które można znaleźć w opublikowanych biografiach, ponieważ wykroczyłoby to poza ramy niniejszego wywiadu.\nWydaje się, że zbliża się moment beatyfikacji Czcigodnego Sługi Bożego Jana Pawła II. Jakie jego cechy jako kapłana i człowieka pozostały w Księdza pamięci? Może nam Ksiądz opowiedzieć o którymś ze spotkań z Papieżem Wojtyłą?\nKs. bp. Javier Echevarría Rodríguez, prałat Opus Dei, podczas spotkania w Kordowie\nBył świętym kapłanem i niestrudzonym sługą Kościoła, troszczącym się wyłącznie o dobro dusz. Wszyscy z wielką radością oczekujemy chwili jego wyniesienia na ołtarze, będzie to wielkim dobrem dla całego świata.\nJedno ze wspomnień związanych z Janem Pawłem II szczególnie ukazuje jego wielkoduszne oddanie misji następcy św. Piotra. Któregoś razu towarzyszyłem księdzu Álvaro del Portillo podczas audiencji w Apartamentach Papieskich. Była już dość późna godzina. Czekając na przybycie Papieża usłyszeliśmy na korytarzu kroki, jakby ktoś pociągał nogami. To był właśnie Ojciec Święty, widać było, że jest bardzo zmęczony. Ksiądz Álvaro wykrzyknął popchnięty synowską miłością: „Wasza Świątobliwość jest bardzo zmęczony!” Papież spojrzał na niego i stanowczym głosem odpowiedział: „Gdybym o tej porze nie był zmęczony, znaczyłoby to, że nie wypełniłem swoich obowiązków.”\nNie można też zapominać, że to właśnie Jan Paweł II był narzędziem, którym Pan posłużył się by kanonizować św. Josemaríę wskazując go całemu Kościołowi jako wzór i by nadać Opus Dei całkowicie zgodny z charyzmatem założycielskim ostateczny kształt prawny prałatury personalnej z organiczną strukturą składającą się z Prałata, prezbiterów i wiernych świeckich. Również za to jesteśmy mu bardzo wdzięczni.\nJuż od 25 lat organizowane są Światowe Dni Młodzieży, zbliżają się już kolejne, w 2011 roku, które odbędą się w Madrycie. Jak Ksiądz Biskup ocenia te spotkania i jakie innowacje można byłoby wprowadzić, by ich owoce były jeszcze obfitsze?\nOwoce duchowe tych Dni są widoczne dla wszystkich. Nie do mnie należy sugerowanie jakichkolwiek innowacji. Owszem, raczej modlę się – teraz za Dni Młodzieży, które mają odbyć się w Madrycie – a także zachęcam wiernych i współpracowników Prałatury do modlitwy i osobistego włączania się w przygotowanie tego wydarzenia, każdy wedle swoich możliwości, by był to czas łaski dla Kościoła, który – jak przypomniał na początku swojego pontyfikatu Benedykt XVI – jest zawsze młody i piękny, a przez młodzież staje się misjonarzem przyszłości.\nNiektóre przykre wieści, jakie do nas ostatnio docierają, a które mogą stanowić przyczynek do kwestionowania celibatu, są dobrą okazją, by wskazać motywy stanowiące podstawę praktyki celibatu kapłańskiego i owoce, których się od tej praktyki oczekuje.\nIstnieją poważne badania naukowe, również przeprowadzane przez specjalistów niekatolickich, które dowodzą, że element dyscypliny, jakim jest celibat kapłański nie ma nic wspólnego z godnymi ubolewania przypadkami, o których ostatnio mówiono. Więcej nawet, celibat, jeśli traktuje się go jak dar Boży – którym wszak w istocie jest – i przyjmuje się go z miłości do Boga i wszystkich ludzi (chociaż czasem trzeba walczyć, by go wiernie zachować), stawia kapłana w opozycji do tych aberracji.\nRzeczywiście w obecnej chwili przypomnienie i pogłębienie świadomości motywów, które nie są jedynie natury praktycznej, a które wiążą wprost kapłaństwo z celibatem jako podwójny, imponujący Boży dar, może być szczególnie wskazane.\nW obliczu ataków na swoją osobę Ojciec Święty spotkał się również z licznymi przejawami miłości. Abstrahując od chwili obecnej, jak mogą kapłani okazywać swoją jedność z Papieżem i uczyć jej wiernych?\nNajlepszą pomocą Ojcu Świętemu, i w tych i w innych okolicznościach jest modlitwa i zachęcanie innych do modlitwy za jego osobę i w jego intencjach; ponadto czytanie, rozważanie, wcielanie w życie jego nauczania i dzielenie się nim, a także polecanie Panu współpracowników Papieża we władzach kościoła, by ich służba w powszechnej misji Biskupa Rzymu była skuteczniejsza.\nWydaje się niewątpliwym fakt, że ogromny wysiłek Kościoła nie zawsze jest wystarczająco doceniany i zrozumiany. Co można zrobić w tym obszarze?\nPoza modlitwą – proszę wybaczyć mój upór w tej kwestii, ale modlitwa zanoszona z wiarą jest sprawą fundamentalną – wydaje się stosowne, by na poziomie Konferencji Episkopatu, a nawet na poziomie każdej diecezji, zatroszczyć się o profesjonalistów kompetentnych w obszarze środków społecznego przekazu. By odpowiednio informować o Kościele, nie wystarczy „dobra wola”, należy zacząć korzystać z metod komunikacji instytucjonalnej i zarządzania kryzysowego itd., szczególnie niezbędnych w obliczu globalizacji charakteryzującej współczesne społeczeństwo. W tym kontekście z radością muszę stwierdzić, że ogromnym powodzeniem cieszą się kursy Wydziału Komunikacji Instytucjonalnej Papieskiego Uniwersytetu Świętego Krzyża przeznaczone zwłaszcza dla osób odpowiedzialnych za komunikację instytucjonalną w biurach prasowych diecezji, konferencji episkopatów i innych kościelnych instytucji.\nJakie powinny być trwałe owoce Roku Kapłańskiego?\nJeśli chodzi o kapłanów, głęboka odnowa osobista, konkretne codzienne nawrócenia prowadzące wierniejszej służby, Eucharystii i Sakramentowi Pojednania sprawowanym codziennie i z większą miłością. Co do pozostałych wiernych świadomość – wyrażana nie tylko słowem, ale i czynem – że wszyscy jesteśmy Kościołem. Przyszłość zależy również od nich, od tego jak wypełniają swoje chrześcijańskie obowiązki, jak się modlą za Papieża, za biskupów i za kapłanów, od tego, jak wychowują swoje dzieci, a również od tego, jak rozwijają swoją duszę kapłańską przez pracę i w czasie wypoczynku oraz od tego, jak proszą Pana by wysłał do swojej Winnicy licznych i świętych robotników.


6 pokoje, dom na sprzedaż - Niepołomice, wielicki, małopolskie - 61059043 • www.otodom.pl\nWróćDom na sprzedażmałopolskiewielickiNiepołomiceWrzosowaPiękna posiadłość z obszernym ogrodem\nMamy przyjemność zaprezentować luksusowy, unikatowy dom położony w samym centrum podkrakowskich Niepołomic.\nOferowana na sprzedaż posiadłość znajduje się w podkrakowskich Niepołomicach. Piękna zielona okolica, pełna infrastruktura, a także doskonały dostęp do autostrady A4, to tylko kilka z wielu zalet opisywanej lokalizacji.\nJest to wyjątkowa nieruchomość położona w świetnej lokalizacji w stosunku do centrum miasta. Mamy tu do czynienia z kameralną, cichą, a przede wszystkim bezpieczną okolica. Dojazd do centrum Krakowa to zajmuje zaledwie 30 minut.\nOferowana nieruchomość to posiadłość znajdująca się na efektownie zagospodarowanej działce o powierzchni 38a. Doskonale zaprojektowany ogród zadowoli najbardziej wymagających klientów. W skład budynku wchodzą dwa poziomy.\nNa parterze w głównej części domu znajduje się reprezentacyjny hol oraz przestronny salon połączony z jadalnią i kuchnią. W skrzydle bocznym znajdziemy dwie sypialnie, gabinet oraz łazienkę\nNa piętrze rezydencji znajduje się przestronny hol, salon, kuchnia, dwie sypialnie, pokój, garderoba, łazienka oraz spiżarka. Z salonu prowadzi wyjście na przestronny taras z którego można podziwiać piękny widok całości ogrodu.\nAtutem domu jest garaż na dwa stanowiska oraz 4 miejsca dodatkowe na terenie obiektu


Magdalena MalecBałkany – Biznes – Kultura – Polityka Strona 7 | Bałkany - Biznes - Kultura - Polityka - Part 7\nHome / Tag Archives: Magdalena Malec (page 7)\n10 stycznia 2014 r. do kin wejdzie nowy film o życiu i czasach XIII-wiecznego mistyka Yunusa Emre. „Yunus Emre: Aşkın Sesi” („Yunus Emre: Głos Miłości”) w reżyserii Kürşata Kızbaza opowiada historię Yunusa Emre i poszukiwanie samego siebie na ścieżce boskiej miłości. W głównej roli występuje Devrim Evin, Ahmet Mekin odtwarza postać Hacı Bektaşa Veliego, Altan Rekli Jalaluddina Rumiego, poety, teologa ...\nOśrodek Badawczy w Stambule (Istanbul Araştırmaları Enstitüsü) wystawił nową ekspozycję pod tytułem „Republic: New Individual, New Life” w celu uhonorowania 99. rocznicy powstania Republiki Tureckiej. Pod mecenatem Ekrema Işına pokaz ma charakter archiwalny i sięga do czasów nowej jednostki, która stworzyła nowe życie po upadku Imperium Osmańskiego. - Zaczynając od 1930 r., wystawa rzuca światło na niebywałe powstanie Republiki Tureckiej ...\n„Ben o değilim” („Nie jestem nim”) w reżyserii Tayfuna Pirşelimoğlu zdobył nagrodę za najlepszy scenariusz na 8. Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Rzymie. Tayfun Pirşelimoğlu, reżyser, autor scenariuszy oraz malarz, w dziele tym podejmuje problem poszukiwania własnej tożsamości. Akcja toczy się wokół dwojga ludzi związanych toksyczną relacją, introwertycznego Nihata (Ercan Kesal), pracującego w szpitalnej kawiarni i tajemniczej Ayşe (Maryam Zaaree) zatrudnionej ...\nOddział Ministerstwa Kultury Miasta Stambuł, Centrum Kultury Fatih w dniach 12-17 listopada biężącego roku świętuje 99 rocznicę powstania kina tureckiego. Za pierwszy turecki film, zgodnie z pisemnym poświadczeniem władz miasta, uchodzi materiał Fuata Uzkınaya rejestrujący runięcie 150-metrowej rosyjskiej budowli w San Stefano (obecnie Yeşilköy). Wydarzenie miało miejsce 14 listopada 1914 r. W trakcie imprezy odbywają się projekcje filmowe i dokumentalne ...


My Happy Place Plakat - Obraz z tekstem - desenio.pl\nObrazy / Plakaty / Plakaty z napisami / My Happy Place Plakat\n– Tekst „You are my happy place” w czarnym kolorze z czarnym sercem na białym tle. Plakat z cytatem „You are my happy place” i czarnym sercem na białym tle. Przypomnij swojemu najlepszemu przyjacielowi, współlokatorowi, partnerowi lub członkom rodziny, że to właśnie ich kochasz najbardziej w swoim domu! Więcej słodkich obrazów z tekstem i cytatami znajdziesz w kategorii Plakaty z napisami. 15358-4 Ramka nie jest wliczona w cenę Ten plakat jest drukowany na zamówienie po złożeniu zamówienia. Pamiętaj, że jeśli zamówisz również inne przedmioty, możesz otrzymać dwie dostawy, ponieważ są one wysyłane z różnych magazynów. Ramki w rozmiarze 100x150 są dostarczane do domu pod same drzwi. Pamiętaj, że pozostałe produkty zamawiane wraz z ramką w rozmiarze 100x150 znajdą się w osobnych dostawach, gdyż są wysyłane z innych magazynów.


Popyt na cydr - artykuły | Nowiny\nRadni z Przemyśla zdecydowali o zwolnieniu gastronomików z dwóch trzecich opłat za sprzedaż alkoholu\nRadni miejscy z Przemyśla podjęli decyzję o zwolnieniu lokalnych gastronomików z dwóch trzecich opłat za korzystanie z zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych. Projekt uchwały w tej sprawie poparło 20 radnych, nikt nie był przeciw i nie wstrzymał się od głosu.\n60-latek w głębokiej hipotermii leżał na posesji w Cmolasie. Pomogli mu sąsiedzi\n60-letni mieszkaniec gminy Cmolas trafił do szpitala w stanie głębokiej hipotermii. Jęczącego mężczyznę usłyszała rano sąsiadka. Dzięki szybkiej reakcji kobiety i pomocy drugiego z sąsiadów, wyziębiony mężczyzna w porę trafił do szpitala.\n42-letni mieszkaniec Przemyśla odpowie za czynną napaść na policjantów. W chwili zdarzenia był pijany\nCzynna napaść na funkcjonariusza policji i znieważenie słowami powszechnie uznanymi za obelżywe - takie zarzuty usłyszał 42-letni mieszkaniec Przemyśla.\nW Przemyślu 24-latek wjechał w ogrodzenie i skrzynkę energetyczną. Mężczyzna nie mógł utrzymać równowagi i miał bełkotliwą mowę\nSuzuki, którym kierował 25-latek, najprawdopodobniej zsunęło się z nasypu i uszkodziło ogrodzenie i skrzynkę elektryczną. Od kierującego czuć było alkohol, dlatego pobrano od niego krew do badań.


zapytaj.wiara.pl » 2010-05-10 11:32 - Tadek\nTadek 10.05.2010 11:32\nCzy kumoterstwo jest grzechem ciężkim? Np.U mnie w pracy zwolniło się miejsce na pewne stanowisko.Rozpoczęto rekrutacje.Wielu kandydatów.Ja znając dyrektora poprosiłem Go o to by poza rekrutacją przyjął mego syna i tak zrobił. Czy popełniłem grzech?\nZdaniem odpowiadającego nie jest to grzech. Dlaczego?\n1. Nikt z powodu Pana prosby pracy nie stracił. Gdyby stracił, zwłaszcza fałszywie oskarżony o jakieś złe rzeczy, wtedy byłby moralny problem.\n2. Nie ma nic zdrożnego w tym, że poleca się kogoś do pracy. Chyba że syn nie miał odpowiednich kwalifikacji. Ale jeśli miał, nie ma problemnu. Pracodawca ma prawo wybierać. I nie bierze pod uwagę tylko CV, świadectw i temu podobnych, ale też próbuje ocenić "na oko". Albo zatrudnia na czas próbny. Ale ma też prawo zaufać swojemu pracownikowi. Czasem zatrudnienie kogoś z rodziny pracownika to napytanie sobie biedy, ale najczęściej to sposób na ominięcie zgadywania, czy ktoś do pracy się nadaje czy nie.


Trudności z przetwarzaniem informacji to pierwszy sygnał choroby Alzheimera? - Usługi medyczne\nTrudności z przetwarzaniem informacji to pierwszy sygnał choroby Alzheimera?\nAutor: PAP Nauka/Rynek Zdrowia 05 stycznia 2013 11:09\nProblemy z przetwarzaniem informacji semantycznych mogą być wczesnym sygnałem podwyższonego ryzyka rozwoju choroby Alzheimera w przyszłości - sugerują badania opisane na łamach "American Journal of Psychiatry".\nDotychczasowe badania koncentrowały się przede wszystkim na oczywistych problemach z pamięcią krótkotrwałą związanych z najwcześniejszym etapem rozwoju choroby Alzheimera, tj. łagodnymi zaburzeniami poznawczymi. Najnowsze analizy świadczą jednak o tym, że osoby z predyspozycją do rozwoju tej choroby mogą wcześniej mieć trudności związane z przetwarzaniem informacji semantycznych - mówi dr Terry Goldberg z Feinstein Institute for Medical Research w stanie Nowy Jork.\nW badaniach wzięło udział 25 pacjentów z łagodnymi zaburzeniami poznawczymi, 27 osób ze zdiagnozowaną chorobą Alzheimera i 70 osób bez żadnych zaburzeń poznawczych. Podczas testów badano szybkość reakcji na pytania związane z rozmiarem różnych obiektów (np. co jest większe: mrówka czy klucz).\nPrzy ocenie obiektów, które w niewielkim stopniu różniły się rozmiarem, pacjenci z chorobą Alzheimera i łagodnymi zaburzeniami poznawczymi reagowali znacznie wolniej niż grupa kontrolna.


Polecam do wynajęcia nowe, dotychczas niezamieszkałe, mieszkanie 2-pokojowe o pow. 50,07 m2 położone na Grunwaldzie przy ul. Ziębickiej.\nMieszkanie znajduje się na 3 piętrze nowego czteropiętrowego budynku z cegły z 2018 roku, z windą.\nPokój dzienny połączony jest z aneksem kuchennym, który jest w pełni umeblowany i wyposażony w sprzęty AGD (meble na wymiar, lodówka, zmywarka, płyta indukcyjna, pochłaniacz, piekarnik, stół rozkładany, krzesła). Pokój na razie jest pusty, ale na życzenie Najemcy może być umeblowany. Z pokoju wyjście na balkon.\nW sypialni jest duża szafa trzydrzwiowa, nie ma łóżka, ale na życzenie Najemcy może być kupione. Dodatkowo zakupiona jest ława, która może pozostać w mieszkaniu, lub może być zabrana.\nW przedpokoju jest lustro, wideodomofon. Będzie dokupiony stojak na ubrania i buty.\nŁazienka jest razem z WC, w płytkach, z bardzo dużą szklaną kabiną prysznicową, jest pralka.\nNa podłogach panele i płytki, oryginalna stolarka drzwiowa w kolorze szarym. Tonacja całego mieszkania utrzymana jest w większości w popielach i szarościach (łącznie z meblami kuchennymi), oraz w beżach.\nOkna PCV, z roletami zewnętrznymi, mieszkanie jest narożnikowe, słoneczne. Z okien nie ma widoku na inne mieszkania.\nCentralne ogrzewanie dla całego budynku, podzielniki na ciepłą, zimną wodę i c.o., w budynku jest też stacja uzdatniania wody .\nDo mieszkania przynależy miejsce postojowe w hali garażowej pod budynkiem i pomieszczenie gospodarcze (piwnica).\nDoskonała lokalizacja - bardzo dobra komunikacja z Centrum, blisko do tramwaju przy ul. Grunwaldzkiej, ale na tyle daleko, że nie słychać hałasu ulicznego.\nMieszkanie - Czynsz najmu: 1.600 zł. + czynsz do administracji 514,79 zł. (z zaliczkami na wodę i c.o.) + prąd\nWymagana kaucja w wysokości 2.315 zł.


3 Łatwe i efektowne sposoby na upiększenie pokoju dziecka. - Kosmetomama | Kosmetolog dla mam\nDIY z dzieckiemNa początku drogiPokój dziecka\nPokój dziecka i zawsze te same problemy. Jaki kolor ścian? Jaki kolor podłogi i mebli? i wreszcie, co zrobić żeby pokój wyglądał przytulnie i dziecięco, czyli dodatki.\nJa miałam pierwszy problem z głowy, przynajmniej w pokoju Zosi odnośnie koloru ścian i podłogi. Zosia zażyczyła sobie w pokoju truskawkową wykładzinę, do tego doszły lekko różowe ściany. Zastanawiałam się czy rzeczywiście uleć jej prośbą i jak to będzie wyglądało. Pomyślałam, jednak że jeśli to jej pokój i jej ulubiony kolor to czemu mam robić go po swojemu?\nA więc truskawkowa wykładzina położona i co dalej? Powiem wam szczerze, że nie wyglądało to na początku dobrze, ale po zmianie koloru ścian na delikatne różowe, założeniu pudrowo różowych zasłonek oraz dostawieniu białych mebli wyszło całkiem nieźle. Najważniejsze jednak, że Zosi się podoba. Jest zachwycona swoim pokojem i lubi w nim przebywać. U Helki nie było problemu, bo nie wyraża zainteresowania jeszcze żadnym konkretnym kolorem, więc pokój jest w fioletach.\nNie jest to pokój w najbardziej trendy kolorach. Założenie było proste, wykładzina musi być w ciemniejszych kolorach, bo jasna się u nas po prostu by nie sprawdziła. W pokojach dziewczynek nie mam kultowych drewnianych zabawek (samochodów biegowych, koników na biegunach) ani drewnianych podłóg. Ale jest to pokój Zosi, który jej do gustu przypadł i to mnie cieszy najbardziej.\nCo dalej, gdy meble już są? Dodatki, czyli to, co tworzy klimat każdego dziecięcego pokoju. Tu do wyboru mamy mnóstwo rzeczy. Cotton ball, tak też mamy w soczystych kolorach. Przyznam się wam, że kosztowały 35 zł i zostały kupnie w Tigerze i nie są to takie 100% cotony, ale ładnie wyglądają.\nCotton balle. Pokój Zosi\nSłodkie obrazki na ścianę lub ramki ze zdjęciami dzieci też dodają uroku (od 5 zł do 10 zł). Girlandy w różnych wzorach oraz naklejki ścienne (od około 45 zł). Pokój Zosi i Helenki zdobią w większości właśnie naklejki ścienne firmy REDRO Jest to bardzo fajna alternatywa do pokoju dziecko zresztą nie tylko, bo do sypialni czy dużego pokoju także dobrze pasują jak ktoś lubi. Bo naklejki można przeklejać w różne miejsca oraz gdy się już znudzą lub dziecko z nich „wyrośnie” to zawsze można kupić inne i tym samym odświeżyć trochę wygląd pokoju.\nKolorowe ramki ze zdjęciami Zosi.\nMy miałyśmy to szczęści, że gdy poszukiwałam naklejek do pokoju dziewczynek zgłosiła się do nas firma REDRO z propozycją wyboru dowolnych naklejek lub fototapet do ozdoby pokoju. Foto tapety to też fajna sprawa, gdy większa powierzchnia ściany wymaga odświeżenia. Ja wybrałam jednak naklejki, bo ściany w pokojach dziewczynek były niedawno malowane, więc z bardzo szerokiej oferty naklejek wybrałam te, które spodobały się Zosi najbardziej.\nKsiężniczka i książę na koniu. Naklejka REDRO. Pokój Zosi, Helka podziwia naklejkę.\nOczywiście wybrała księżniczkę i księcia na koniu jest olbrzymia, bo ma 100 cm na 100 cm oraz wróżki 50 cm na 50 cm, dla Helki naklejki z kolorowymi zwierzątkami, całość naklejki ma koło 60 cm. Naklejki zajęły najlepsze miejsce w pokojach, bo przy dziewczęcych łóżeczka. Zosie teraz budzi piękny biały koń i para królewska, a nad głową latają jej wróżki.\nNaklejki na tle witrażowym czyli przezroczystym firmy REDRO. Pokój Zosi. Na zdjęciu zainteresowana pomocnica Helka.\nEfekt końcowy wróżki i para książęca naklejki REDRO. Pokój Zosi.\nNaklejki firmy REDRO mają jeszcze jedną zaletę każdą z nich można dostosować do swoich potrzeb wybierając tło (przezroczyste, bez tła, lub tło białe) oraz wielkość naklejki. Nawet nasz potężny koń i księżniczka mogłyby być na ścianie w mniejszym rozmiarze w ten sposób można nakleić go w innym miejscu w mniejszym pomieszczeniu. Jako że Zosia ma spory pokój i miejsce nad łóżkiem czekało właśnie na tego magicznego konia to zdecydowałam się na największy rozmiar .\nNaklejki bez tła REDRO. Pokój Helenki\nProblem z dużymi naklejkami jest tylko taki, że potrzebna jest do tego pomoc drugiej osoby, aby naklejkę przyczepić równo i dobrze. Mi pomogła mama. Naklejki wiszą na ścianie dziewczynek i ani drgną. Pokoje nabrał bardziej dziecięcego i przytulnego wyglądu. Są także bardziej przytulne.\nZobacz ile pięknych naklejek, foto obrazów i fototapet czeka na twój dom w klik\ndekoracje do pokoju dzieckadziecipokoje dziecięce


Wystawa Jan Paweł II – do kupienia «\nPrzykładowa plansza wystawy „Jan Paweł II jakiego pamiętamy”\nProponujemy zakup wystawy poświęconej św. Janowi Pawłowi II. Wystawa jest przeznaczona do ekspozycji w szkołach – w salach lekcyjnych, na korytarzach, przy okazji rocznic itp. a także w bibliotekach, gminach, ośrodkach kultury i parafiach.\nSkłada się z 24 plansz w formacie A3 każda, z otworami do łatwego zawieszenia. Jest trwała, bo wykonana na aluminium i piance poliuretanowej. Na kolejnych planszach znajdziemy fotografie z 25 lat pontyfikatu Papieża Polaka oraz fragmenty tekstów z Jego nauczania. Wystawa jest nieprzemijająca, gdyż nauczanie papieża takie jest, zaś np. w szkołach wciąż pojawiają się nowi uczniowie i wszędzie wciąż zmienia się kontekst życia. Ukazuje Jana Pawła II jakiego pamiętamy – taki jest tez tytuł wystawy – „Jan Paweł II jakiego pamiętamy”.\nKoszt ekspozycji wraz z przesyłką wynosi zaledwie 850,00 zł! Dodatkowo, nieodpłatnie, na planszach możemy umieścić znak graficzny szkoły lub innej instytucji, np. gminy, starostwa, biblioteki, zamawiającej wystawę.\nZachęcamy do zamawiania wystawy. Warto to zrobić także po uroczystościach kanonizacyjnych Jana Pawła II. Prosimy wysyłać maile na adres: biuro@biuropromocjisztuk.pl lub dzwonić: 660 680 914. Zamówienia realizujemy do 14 dni roboczych.\nThis entry was posted on piątek, Maj 2nd, 2014 at 22:50\tand is filed under Bez kategorii. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. Both comments and pings are currently closed.\n« FENIKS 2014 – Wyróżnienie dla albumu „Płaskorzeźby”\nCzerwona Apokalipsa »


Każdy z nas zastanawiał się kiedyś, czy jest dobrym kochankiem/kochanką, choć nie każdy się do tego przyznaje. Niepewność w życiu seksualnym mają nawet najbardziej dobrane pary. Humor i śmiech pozwalają pozbyć się wszystkich wątpliwości raz na zawsze – zapewnia autor Wolfgang Weinberger.\nPrzezabawna sztuka austriackiego komika Wolfganga Weinbergera, wielki przebój West Endu, doczekała się wreszcie polskiej adaptacji w reżyserii Gabriela Gietzky’ego. W roli tytułowej – jeden z najsłynniejszych i najlepszych polskich aktorów – Tomasz Kot, który zaskoczy Was tym, ile wie o Waszym seksie! Nie spodziewajcie się jednak poważnego wykładu – Tomasz Kot wyleczy Was śmiechem! Zafunduje Wam prawdziwą seksualną apokalipsę “Jak zostać Sex Guru w 247 łatwych krokach” to rozpustnie śmieszna interaktywna sztuka dla dorosłych, w której Tomasz Kot będzie naszym przewodnikiem po seksualnym labiryncie. Aktor w komediowy, pikantny, ale zdystansowany sposób przedstawi widzom wiele praktycznych porad i wskazówek jak urozmaicić ich życie erotyczne. Sex-Guru pomoże także odpowiedzieć na pytania, których wcześniej nie śmieliśmy zadać, a które od zawsze nurtowały ludzkość: Czego tak naprawdę pragną kobiety? Jak często powinienem/powinnam uprawiać seks? Czy mężczyźni naprawdę wiedzą gdzie jest słynny punkt „G”? Jeżeli jednak jesteś jednym z niewielu szczęśliwców, którzy nie mają problemów ze swoim życiem seksualnym – nie rezygnuj z dobrej zabawy – przyjdź i poznaj sekrety innych!\nSpektakl „Jak zostać sex guru” (przeznaczony dla widzów dorosłych) można będzie obejrzeć w piątek 27 lutego 2015 r. o godz. 19:00 na scenie Kłodzkiego Centrum Kultury, dzięki mecenatowi Teatru w Kłodzku.


Czy ocenianie może pomóc się uczyć? | Szkoła Ucząca Się\n08 Czerwca 2017\tOpublikował/-a: Iwona Kluge\nW Zespole Szkół w Osiecku odbyła się konferencja pod tytułem: Czy ocenianie może pomóc się uczyć?. Popołudniową porą w dniu 7 czerwca do szkoły przybyli licznie rodzice i nauczyciele. Konferencję otworzyła Pani Dyrektor szkoły Hanna Barejko, która jest słuchaczką prowadzonych przez Centrum Edukacji Obywatelskiej i Polsko Amerykańską Fundację Wolności – Podyplomowych Studiów Liderów Oświaty.\nW trakcie spotkania wspólnie zastanawialiśmy się, jak wykorzystać ocenianie kształtujące w procesie uczenia się uczniów i nauczania. Rodzice czynnie brali udział w spotkaniu. Była z nami zainteresowana tematem Pani Wójt Gminy Osieck Karolina Zowczak. Licznie przybyli także rodzice uczniów. Trzy nauczycielki nauczania wczesnoszkolnego, w czasie panelu, który odbył się w trakcie konferencji, podzieliły się z nami korzystnym wpływem lekcji z ocenianiem kształtującym już od samego początku szkoły. Panie nauczycielki – uczące matematyki i języka polskiego, zwróciły uwagę, że ocenianie kształtujące porządkuje nauczycielowi lekcję i znacznie ogranicza konieczność „trzymania się” podręcznika. Konferencji towarzyszyła wystawa OK zeszytów uczniów ze szkoły. Prezentowana byłe też świetne lapbooki uczniów.\nW ewaluacji końcowej rodzice bardzo docenili pracę nauczycieli i to, że ich dzieci chętnie chodzą do tej szkoły.\nPani od nauczania wczesnoszkolnego stosuje takie ocenianie. Ja dzięki temu wiem, co moje dziecko potrafi, a nad czym musi jeszcze się skupić.\nDziecko chętnie chodzi do szkoły, jest ciekawe i otwarte.\nDziecko jest szczęśliwe, jak wraca ze szkoły, ponieważ były ciekawe lekcje.\nNa koniec spotkania zaproponowałyśmy rodzicom prowadzenie w czasie wakacji wraz z dziećmi OK zeszytu wakacyjnego.\nDoceniamy pracę szkoły, jej dyrektorki, nauczycieli i sprzyjających rodziców.


Wyniki naboru na studia II stopnia oraz drugi nabór na studia I stopnia\nNowy mural w Toruniu – ma powstać przy ul. Targowej\nMichał Machel, 15 lipca 2018\nSworn Enemy znów w Toruniu!\nMagda Tadzik, 15 lipca 2018\nSukces dr hab. Ireneusza Grulkowskiego z Instytutu Fizyki UMK\nAnna Bytner, 13 lipca 2018\nSiostry Przybysz w Toruniu\nNowa atrakcja na Barbarce. Głosowali na nią torunianie\nSara Watrak, 12 lipca 2018\nUMK ogłosił wyniki rekrutacji i progi punktowe 2018\nMichał Machel, 12 lipca 2018\nWyniki rekrutacji UMK 2018 dla kampusu bydgoskiego!\nBella Skyway Festival 2018 – znamy program!\nSara Watrak, 11 lipca 2018\nSara Watrak — 8 sierpnia 2017\nUczelniana Komisja Rekrutacyjna ogłosiła wyniki naboru na studia II stopnia oraz uruchomiła drugi nabór na studia stacjonarne pierwszego stopnia i jednolite magisterskie. Zapisy rozpoczną się 9 sierpnia. Nie przegapcie tej daty.\nUczelniana Komisja Rekrutacyjna ogłosiła oficjalne wyniki naboru na studia II stopnia. Nie zostaną uruchomione trzy kierunki: filologia bałkańska (s2), filologia klasyczna (s2) oraz matematyka (s2) – studia w języku angielskim. Natomiast nabór na następujące kierunki został przedłożony do września:\nChemia (s2) – studia w języku angielskim\nEtnologia – antropologia kulturowa (s2)\nFilologia angielska (s2), sp. język-kultura-literatura\nFilologia angielska (s2), sp. język-kultura-literatura – studia w języku angielskim\nHistoria sztuki (s2)\nOchrona dóbr kultury (s2)\nOchrona środowiska (s2) – studia w języku angielskim\nPedagogika specjalna (s2)\nPraca socjalna (s2)\nStudia Skandynawsko-Bałtyckie (s2)\nZarządzanie informacją i bibliologia (s2)\nWażna informacja: na pozostałe kierunki zostały zakwalifikowane wszystkie osoby ubiegające się o przyjęcie.\nDrugi nabór – na jakie kierunki?\nJeśli nie udało Wam się dostać na wymarzone studia lub nie zdążyliście uporać się z formalnościami, nic straconego! Uczelniana Komisja Rekrutacyjna ogłosiła drugi nabór na 49 kierunków. Możliwość zapisu na wszystkie niżej wymienione kierunki trwa do 16 września 2017 r. Ogłoszenie wyników nastąpi 20 września 2017 r. o godz. 14:00, natomiast dokumenty będzie można dostarczać w dniach 21-25 września.\nOto kierunki, na które rozpoczyna się drugi nabór:\nArchitektura informacji (s1)\nArchiwistyka i zarządzanie dokumentacja (s1)\nChemia i technologia żywności (s1)\nChemia medyczna (s1)\nFilologia bałkańska (s1)\nFilologia germańska (s1)\nFilologia klasyczna i studia śródziemnomorskie (s1)\nFilologia polska (s1)\nFilologia romańska (s1)\nFilologia, sp. lingwistyka stosowana (s1) – język francuski z językiem arabskim\nFilologia, sp. lingwistyka stosowana (s1) – język rosyjski z językiem czeskim\nFizyka techniczna (s1)\nHistoria sztuki (s1)\nKomparatystyka literacko-kulturowa (s1)\nKrytyka artystyczna (s1)\nLingwistyka praktyczna i copywriting (s1)\nMatematyka i Ekonomia (s1)\nMatematyka stosowana (s1)\nNauki o rodzinie (s1)\nOchrona dóbr kultury (s1)\nPraca socjalna (s1)\nStudia skandynawsko-bałtyckie (s1)\nTeologia (sj), sp. kapłańska\nDodatkowo istnieje możliwość zapisania się na kierunki, dla których pierwszy nabór został przedłużony:\nChemia (s1) – studia w języku angielskim\nMateriały współczesnych technologii (s1)\nOrganizacja opieki nad osobą starszą (s1)\nEtnologia – antropologia kulturowa (s1)\nZarządzanie informacją i bibliologia (s1)\nPedagogika medialna (s1)\nTagi: drugi nabórII nabórrekrutacjastudiastudia II stopnia umkuczelniana komisja rekrutacyjna umkumkURKwyniki\nNastępny artykuł Festiwal Wisły czeka na żądnych wrażeń\nPoprzedni artykuł Zmiana siedziby Teatru Muzycznego\nNowe osiedle powstające przy ul. Targowej ma zostać ożywione poprzez stworzenie na ścianie jednego z budynków muralu. Budująca nowe osiedle firma Budlex ogłosiła konkurs na …