Przemówienie Benedykta XVI podczas noworocznej audiencji dla członków korpusu dyplomatycznego akredytowanego przy Stolicy Apostolskiej, Sala Królewska Pałacu Apostolskiego, 9 stycznia 2012 r. | BENEDICT XVI\npl Speeches 2012 January\ndla członków korpusu dyplomatycznego akredytowanego przy Stolicy Apostolskiej, Sala Królewska Pałacu Apostolskiego,\nZe szczególną przyjemnością przyjmuję zawsze was, szanowni członkowie korpusu dyplomatycznego akredytowanego przy Stolicy Apostolskiej, we wspaniałej scenerii tej Sali Królewskiej, aby osobiście złożyć wam gorące życzenia na rozpoczynający się rok. Dziękuję przede wszystkim waszemu dziekanowi, ambasadorowi Alejandro Valladaresowi Lanzie, oraz prodziekanowi, ambasadorowi Jeanowi-Claude'owi Michelowi, za pełne szacunku słowa, którymi wyrazili wasze uczucia. W sposób szczególny pozdrawiam tych wszystkich, którzy po raz pierwszy uczestniczą w naszym spotkaniu. Za waszym pośrednictwem moje życzenia kieruję do wszystkich reprezentowanych przez was państw, z którymi Stolica Apostolska utrzymuje stosunki dyplomatyczne. Cieszymy się, że w zeszłym roku dołączyła do tej wspólnoty Malezja. Dialog, który prowadzicie ze Stolicą Apostolską, ułatwia wymianę wrażeń i informacji, podobnie jak współpracę o charakterze dwustronnym lub wielostronnym w dziedzinach mających szczególne znaczenie. Wasza dzisiejsza obecność przypomina ważny wkład, jaki Kościół wnosi w waszych społeczeństwach w takich dziedzinach, jak wychowanie, służba zdrowia i pomoc społeczna. Znakami współpracy między Kościołem katolickim a państwami są umowy, które zostały zawarte w r. 2011 z Azerbejdżanem, Czarnogórą i Mozambikiem. Pierwsza z nich już została ratyfikowana; mam nadzieję, że równie szybko będzie się posuwała sprawa dwóch pozostałych i że zostaną doprowadzone do końca te, które są negocjowane. Stolica Apostolska pragnie również prowadzić owocny dialog z organizacjami międzynarodowymi i regionalnymi, i w tej perspektywie z satysfakcją podkreślam, że kraje członkowskie Stowarzyszenia Narodów Azji Południowo-Wschodniej (ASEAN) zaakceptowały nominację nuncjusza apostolskiego akredytowanego przy tej organizacji. Nie mogę nie wspomnieć, że w grudniu ubiegłego roku Stolica Apostolska jeszcze bardziej zacieśniła swoją wieloletnią współpracę z Międzynarodową Organizacją ds. Migracji, stając się jej pełnoprawnym członkiem. Jest to świadectwo zaangażowania Stolicy Apostolskiej i Kościoła katolickiego, u boku wspólnoty międzynarodowej, w poszukiwanie rozwiązań odpowiednich do tego zjawiska, które ma wiele aspektów, od ochrony godności osób po troskę o dobro wspólne społeczności, które je przyjmują, i tych, z których pochodzą.\nW ciągu roku, który niedawno się zakończył, osobiście spotkałem się z wieloma szefami państw i rządów, a także z wybitnymi przedstawicielami waszych krajów, którzy wzięli udział w uroczystości beatyfikacji mojego umiłowanego poprzednika, papieża Jana Pawła II. Przedstawiciele waszych krajów zechcieli także być obecni na obchodach sześćdziesiątej rocznicy moich święceń kapłańskich. Wszystkim im, a także tym, których spotkałem podczas mych podróży apostolskich do Chorwacji, San Marino, Hiszpanii, Niemiec i Beninu, jeszcze raz wyrażam wdzięczność za okazaną serdeczność. W sposób szczególny myślę o krajach Ameryki Łacińskiej i obszaru Karaibów, które w 2011 r. obchodziły dwusetną rocznicę swej niepodległości. 12 grudnia zechciały one podkreślić swą więź z Kościołem katolickim i z następcą Księcia Apostołów, uczestnicząc wraz z wybitnymi przedstawicielami wspólnoty kościelnej i władz instytucjonalnych w uroczystej Mszy św. w Bazylice św. Piotra, podczas której zapowiedziałem, że mam zamiar udać się wkrótce do Meksyku i na Kubę. Wreszcie pragnę też pozdrowić Sudan Południowy, który w lipcu stał się suwerennym państwem. Gratuluję pokojowego zrealizowania tego celu. Niestety, w minionych miesiącach dochodziło na przemian do napięć i starć. Życzę, aby wszyscy złączyli swe siły, ażeby w życiu mieszkańców Sudanu i Sudanu Południowego rozpoczął się wreszcie okres pokoju, wolności i rozwoju.\nPanie i panowie ambasadorowie! Dzisiejsze spotkanie tradycyjnie odbywa się na zakończenie obchodów Bożego Narodzenia, kiedy Kościół katolicki świętuje przyjście Zbawiciela. Przychodzi On w ciemnościach nocy, a mimo to Jego obecność jest natychmiast źródłem światła i radości (por. Łk 2, 9-10). Naprawdę świat jest mroczny tam, gdzie nie oświeca go Boże światło! Doprawdy świat jest ciemny tam, gdzie człowiek nie uznaje już swej relacji ze Stwórcą, a tym samym również wystawia na ryzyko swoje stosunki z innymi istotami i z samym stworzeniem. Chwilę obecną cechuje, niestety, głęboka niepewność, a różne kryzysy: gospodarczy, polityczny i społeczny, są tego dramatycznym wyrazem.\nNie mogę w związku z tym nie wspomnieć przede wszystkim o groźnym i niepokojącym rozwoju światowego kryzysu gospodarczego i finansowego. Jego skutki dotknęły nie tylko rodzin i przedsiębiorstw krajów najbardziej rozwiniętych gospodarczo, gdzie bierze on początek, co doprowadziło do sytuacji, w której wielu, zwłaszcza młodych, ogarnęła dezorientacja i frustracja, w odniesieniu do ich aspiracji do pogodnej przyszłości, ale naznaczył on także głęboko życie krajów rozwijających się. Nie wolno nam się zniechęcać, ale trzeba zdecydowanie wytyczyć na nowo drogę, którą idziemy, i znaleźć nowe formy zaangażowania. Kryzys może i powinien pobudzać najpierw do refleksji nad ludzką egzystencją i znaczeniem jej wymiaru etycznego, a potem nad mechanizmami rządzącymi życiem gospodarczym: nie tylko po to, by ograniczyć straty pojedynczych osób czy gospodarek całych krajów, ale po to, by wprowadzić nowe zasady, zapewniające wszystkim możliwość godnego życia i rozwoju zdolności z korzyścią dla całej wspólnoty.\nPragnę następnie przypomnieć, że skutki obecnego momentu niepewności ponoszą szczególnie młodzi. Z ich poczucia dyskomfortu zrodziło się wrzenie, które w minionych miesiącach ogarnęło, niekiedy z poważnymi następstwami, różne regiony. Mam na myśli przede wszystkim Afrykę Północną i Bliski Wschód, gdzie młodzi ludzie, którzy cierpią między innymi z powodu ubóstwa i bezrobocia i odczuwają lęk z powodu braku jasnych perspektyw, dali początek temu, co stało się szerokim ruchem, domagającym się reform i bardziej aktywnego uczestnictwa w życiu politycznym i społecznym. Trudno obecnie sporządzić ostateczny bilans niedawnych wydarzeń i w pełni zrozumieć, jakie będą miały konsekwencje dla równowagi w regionie. Początkowy optymizm zastąpiło uznanie trudności związanych z tym momentem przemian. Wydaje mi się oczywiste, że aby we właściwy sposób dalej iść tą drogą, należy uznać niezbywalną godność każdej osoby ludzkiej i jej podstawowych praw. Poszanowanie osoby musi być w centrum instytucji i praw, musi prowadzić do położenia kresu wszelkiej przemocy i zapobiec ryzyku, że uwaga należna żądaniom obywateli i niezbędna solidarność społeczna przekształcą się w zwykłe narzędzia utrzymania lub zdobycia władzy. Wzywam wspólnotę międzynarodową do dialogu z uczestnikami trwającego procesu, z poszanowaniem narodów i ze świadomością, że budowanie stabilnych i pojednanych społeczeństw, przeciwstawiających się wszelkiej niesprawiedliwej dyskryminacji, w szczególności natury religijnej, stanowi horyzont szerszy i dalszy niż względy wyborcze. Bardzo niepokoi mnie los mieszkańców krajów, w których nadal trwają napięcia i przemoc, zwłaszcza Syrii, i mam nadzieję, że wkrótce zakończy się tam rozlew krwi i rozpocznie owocny dialog między podmiotami polityki, ułatwiony przez obecność niezależnych obserwatorów. W Ziemi Świętej, gdzie istnieją napięcia między Palestyńczykami a Izraelczykami, mające reperkusje dla równowagi całego Bliskiego Wschodu, przywódcy tych dwóch narodów powinni podjąć odważne i dalekowzroczne decyzje na rzecz pokoju. Z zadowoleniem dowiedziałem się, że dzięki inicjatywie Królestwa Jordanii dialog został podjęty na nowo. Pragnę, aby był on kontynuowany i by osiągnięto trwały pokój, zapewniający prawo obu narodów do bezpiecznego życia w suwerennych państwach i w bezpiecznych granicach, uznanych na arenie międzynarodowej. Ze swej strony wspólnota międzynarodowa powinna z większą kreatywnością wychodzić z inicjatywami promującymi proces pokojowy, z poszanowaniem praw każdej ze stron. Z wielką uwagą śledzę także rozwój sytuacji w Iraku, ubolewając z powodu zamachów, które niedawno znów spowodowały śmierć wielu osób, i wzywam tamtejsze władze do stanowczego podążania drogą pełnego pojednania narodowego.\nBł. Jan Paweł II przypominał, że «droga pokoju jest zarazem drogą młodych» , ponieważ są oni «młodością narodów i społeczeństw, młodością każdej rodziny i całej ludzkości» . Młodzi pobudzają nas zatem do tego, byśmy poważnie traktowali ich żądania prawdy, sprawiedliwości i pokoju. Dlatego to im poświęciłem doroczne Orędzie na Światowy Dzień Pokoju, zatytułowane Wychowanie młodzieży do sprawiedliwości i pokoju. Wychowanie jest kluczową kwestią dla wszystkich pokoleń, gdyż od tego zależy zarówno zdrowy rozwój każdej osoby, jak też przyszłość całego społeczeństwa. Stanowi więc zadanie o pierwszorzędnym znaczeniu w trudnych i delikatnych czasach. Oprócz jasnego celu, takiego jak prowadzenie młodzieży do pełnego poznania rzeczywistości, a więc prawdy, wychowanie potrzebuje odpowiednich miejsc. Pierwszym z nich jest rodzina, zbudowana na małżeństwie mężczyzny z kobietą. Jest to podstawowa komórka każdego społeczeństwa, a nie zwykła konwencja społeczna. W związku z tym politycy godzący w rodzinę zagrażają godności człowieka i przyszłości ludzkości. Środowisko rodzinne ma podstawowe znaczenie dla procesu wychowawczego oraz dla rozwoju jednostek i państw. Dlatego potrzebni są politycy doceniający jego wartość oraz wspomagający spójność społeczną i dialog. To w rodzinie otwieramy się na świat i na życie, a — jak miałem okazję przypomnieć podczas mojej podróży do Chorwacji — «otwarcie się na życie jest znakiem otwarcia się na przyszłość» . W tym kontekście otwarcia na życie z zadowoleniem przyjmuję niedawne orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, zakazujące patentowania metod pozyskiwania embrionalnych komórek macierzystych człowieka, jak również rezolucję Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy, która potępia prenatalną selekcję płci.\nBardziej ogólnie, patrząc zwłaszcza na świat zachodni, jestem przekonany, że wychowaniu młodzieży — a w rezultacie przyszłości ludzkości — sprzeciwiają się decyzje legislacyjne nie tylko pozwalające na aborcję motywowaną wygodą lub dyskusyjnymi względami medycznymi, ale czasem również jej sprzyjające.\nKontynuując naszą refleksję: równie istotną rolę w rozwoju osoby odgrywają instytucje wychowawcze. Są one pierwszymi instancjami, które winny współpracować z rodziną. Nie mogą jednak wypełnić właściwego sobie zadania, jeśli brakuje zgodności między celami a rzeczywistością rodzinną. Trzeba wprowadzić w życie politykę formacyjną, aby edukacja szkolna stała się dostępna dla wszystkich i aby krzewiąc coraz bardziej rozwój poznawczy osoby, zatroszczyła się ona o harmonijny rozwój osobowości, uwzględniający jej otwarcie na transcendencję. Kościół katolicki zawsze szczególnie aktywnie działał w dziedzinie instytucji szkolnych i akademickich, wnosząc w nią cenny wkład u boku instytucji państwowych. Pragnąłbym więc, aby ten wkład był uznany i doceniany także w ustawodawstwach krajowych.\nW tej perspektywie łatwo zrozumieć, że skuteczna praca wychowawcza wymaga również poszanowania wolności religijnej. Charakteryzuje ją wymiar indywidualny, a także wymiar zbiorowy oraz wymiar instytucjonalny. Jest to pierwsze z praw człowieka, gdyż wyraża ona najbardziej podstawową rzeczywistość osoby. Nadal zbyt często prawo to jest z różnych powodów ograniczane lub deptane. Poruszając ten temat, nie mogę w pierwszych słowach nie uczcić pamięci pakistańskiego ministra Szahbaza Bhattiego, którego niezmordowana walka o prawa mniejszości zakończyła się tragiczną śmiercią. Nie był to, niestety, jedyny przypadek. W licznych krajach chrześcijanie są pozbawieni podstawowych praw i zepchnięci na margines życia publicznego, w innych zaś dochodzi do brutalnych zamachów na ich kościoły i domy. Czasem, z powodu ustawicznych napięć i polityki, która sprowadza ich do roli drugorzędnych obserwatorów życia narodowego, zmuszeni są do opuszczenia kraju, w którego budowę wnieśli wkład. W innych częściach świata prowadzona jest polityka ukierunkowana na marginalizację roli religii w życiu społecznym, tak jakby była ona bardziej źródłem nietolerancji niż cennym wkładem w wychowanie do poszanowania godności człowieka, sprawiedliwości i pokoju. Motywowany religijnie terroryzm spowodował również w zeszłym roku liczne ofiary, zwłaszcza w Azji i w Afryce. Dlatego, jak przypomniałem w Asyżu, przywódcy religijni powinni stanowczo i dobitnie powtarzać, że «to nie jest prawdziwa natura religii. Jest to natomiast jej wypaczenie i przyczynia się do jej destrukcji» . Religia nie może być wykorzystywana jako pretekst do uchylania zasad sprawiedliwości i prawa ze względu na «dobro», do którego dąży. W tej perspektywie z dumą przypominam, jak już uczyniłem w mojej ojczyźnie, że dla autorów konstytucji Niemiec wizja chrześcijańska była prawdziwą siłą inspirującą, tak jak zresztą dla ojców założycieli zjednoczonej Europy. Chciałbym również wymienić obiecujące znaki w dziedzinie wolności religijnej. Odnoszę się do zmiany w ustawodawstwie, dzięki której została uznana osobowość prawna mniejszości religijnych w Gruzji. Myślę także o orzeczeniu Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, który opowiedział się za obecnością krzyża w klasach włoskich szkół. Właśnie o Włoszech myślę w szczególny sposób w związku z zakończeniem obchodów 150. rocznicy ich politycznego zjednoczenia. Po zjednoczeniu nie brakowało trudności w stosunkach między Stolicą Apostolską a państwem włoskim. Jednak z upływem czasu przeważyła zgoda i wzajemna wola współpracy każdej ze stron na własnym polu, na rzecz wspólnego dobra. Życzę, aby Włochy nadal wspierały zrównoważone stosunki między Kościołem a państwem, stanowiąc tym samym przykład, na który inne kraje mogą patrzeć z szacunkiem i zainteresowaniem.\nNa kontynencie afrykańskim, który ponownie odwiedziłem, udając się niedawno do Beninu, istotne jest, by współpraca między wspólnotami chrześcijańskimi a rządami pomagała iść drogą sprawiedliwości, pokoju i pojednania, na której szanowani będą członkowie wszystkich grup etnicznych i wszystkich religii. Z bólem stwierdzamy, że w różnych krajach tego kontynentu osiągnięcie tego celu jest jeszcze dalekie. Myślę szczególnie o wzroście przemocy w Nigerii, na co zwróciły uwagę zamachy na kościoły w okresie Bożego Narodzenia, o skutkach wojny domowej w Wybrzeżu Kości Słoniowej, o utrzymującym się braku stabilizacji w regionie Wielkich Jezior i o katastrofie humanitarnej w krajach Wschodniego Rogu Afryki. Jeszcze raz proszę wspólnotę międzynarodową, aby pospieszyła z pomocą w rozwiązaniu kryzysu, który od lat trwa w Somalii.\nChciałbym na koniec podkreślić, że właściwie pojęte wychowanie nie może nie pogłębiać szacunku dla stworzenia. Nie można zapomnieć o poważnych klęskach naturalnych, które w ciągu 2011 r. dotknęły różne regiony południowo-wschodniej Azji, i katastrofach ekologicznych, takich jak w elektrowni atomowej w Fukuszimie w Japonii. Ochrona środowiska oraz połączenie działań podejmowanych w walce z ubóstwem i ze zmianami klimatycznymi stanowią ważne dziedziny wspierania integralnego rozwoju człowieka. Dlatego życzę, by po XVII sesji Konferencji Państw Stron Konwencji NZ w sprawie Zmian Klimatu, która niedawno zakończyła się w Durbanie, wspólnota międzynarodowa przygotowała się do konferencji ONZ w sprawie zrównoważonego rozwoju (Rio+20) jako prawdziwa «rodzina narodów», a więc z wielkim poczuciem solidarności i odpowiedzialności za obecne i przyszłe pokolenia.\nNarodziny Księcia Pokoju uczą nas, że życie nie kończy się w próżni, że jego przeznaczeniem nie jest rozkład, ale nieśmiertelność. Chrystus przyszedł, aby ludzie mieli życie i mieli je w obfitości (por. J 10, 10). «Tylko wtedy, gdy przyszłość jest pewna jako rzeczywistość pozytywna, można żyć w teraźniejszości» . Ożywiana przez pewność wiary, Stolica Apostolska wciąż wnosi swój wkład we wspólnotę międzynarodową, zgodnie z tym dwojakim celem, jasno zdefiniowanym przez Sobór Watykański II, którego pięćdziesięciolecie przypada w tym roku, a jest nim głoszenie najwyższego powołania człowieka i potwierdzanie, że zostało w nim zasiane Boskie ziarno, oraz ofiarowywanie ludzkości szczerej współpracy, by zaprowadzić odpowiadające temu powołaniu powszechne braterstwo . W tym duchu jeszcze raz składam wam wszystkim, członkom waszych rodzin i waszym współpracownikom moje najserdeczniejsze życzenia na Nowy Rok.\n Przemówienie podczas dnia refleksji, dialogu i modlitwy o pokój i sprawiedliwość na świecie, Asyż 27 października 2011 r.


Dla odmiany weekend nad polskim morzem - Mała Albania\nTrójmiasto to miejsce, które odwiedzam często – ale przez długi czas nie mogłem się cieszyć nim w pełni, dopóty nie trafiłem na Baltica-apartments.pl. To dzięki tej firmie w końcu mogłem spać spokojnie i cieszyć się każdą chwilą spędzoną w tym mieście. Byłem już w niejednym z apartamentów Baltica, a jeden z nich ujął mnie w sposób szczególny…\nTo miejsce zlokalizowane w jednym z najbardziej prestiżowych budynków w Gdyni – jednak sam fakt, iż Ocean Dream znajduje się w tak szykownym i nowoczesnym kompleksie to wbrew pozorom nie najważniejsza rzecz, jaką będę pamiętać z pobytu w tym miejscu – komfort, luksus, przyjemność, jakie mnie tam spotkały plasują ten apartament na szczycie mojej listy miejsc, w których chcę przebywać. Oczywiście fakt, iż Ocen Dream znajduje się w odległości jedynie 100m do plaży jest bardzo przyjemny – a to, że budynek w którym się znajduje jest chroniony 24h sprawia, że czułem się tam naprawdę bezpiecznie. Jednak są rzeczy, które ujęły mnie w tym apartamencie jeszcze bardziej – w tym najważniejsze z nich:\n• zapierający dech w piersiach widok na plaże i morze\n• możliwość korzystania z tarasu widokowego, gdzie widoki są jeszcze piękniejsze (można nawet z łatwością podziwiać półwysep Helski!)\n• niesamowite wyposażenie wnętrza, zarówno pod względem estetycznym, jak i praktycznym.\nWidać tutaj po prostu, że apartament projektował ktoś, kto sam chętnie spędziłby w nim czas. Ta dbałość o każdy szczegół – naprawdę byłem pod wrażeniem w momencie, gdy tam wszedłem – i nie opuszcza mnie ono aż do teraz. Jako, że nie należę do łatwych Klientów, ale wręcz przeciwnie – jestem bardzo wymagający byłem mile zaskoczony, iż w końcu znalazłem na mapie Trójmiasta miejsce, które mnie zadowala w 99% (byłoby 100%, gdyby należał do mnie ;).\nNa koniec jeszcze zdanie o wyposażeniu – pięknym i gustownym, naprawdę kompleksowym. Można się tam poczuć jak w domu i cieszyć się swobodą i prywatnością. Jest tam wszystko, co potrzebne! Czasami aż sam się zaskakiwałem funkcjonalnością i estetyką tego miejsca.\nTen oraz więcej apartamentów w Sopocie znajdziecie na stronie Baltica Apartamenty Sopot. W swojej ofercie posiadają ponad 100 luksusowych apartamentów. Na pewno znajdziecie coś dla siebie.\nWpis powstał we współpracy z partnerem


Wysłany: Czw 20:28, 04 Paź 2012 Temat postu: Kanadyjski Churchill Mk. III AFV Club 1/35\nWysłany: Czw 20:40, 04 Paź 2012 Temat postu:\n:shock:Tjaa...pikny,w kolegi stylu i ...po prostu masz rękę do modeli :shock:\nWysłany: Czw 21:54, 04 Paź 2012 Temat postu:\nPozwolę sobie wyrazić słowa uznania dla Autora, za perfekcyjne wykonanie prezentowanego modelu... :shock:\nZaproponowałbym stworzenie tematycznej dioramy, z brytyjskim "tankiem" w pierwszoplanowej roli... :roll:\nEwentualnie można byłoby rozważyć wykonanie innych wersji rozwojowych czołgu Churchill lub wersji Mk. III w służbie innej armii... :wink:\nWydaje mi się, że interesująco mógłby wyglądać британский танк "Черчиль" на службе в Красной Армии:\nWysłany: Śro 16:18, 10 Paź 2012 Temat postu:\nTomasz - dzięki.\nRównież dziękuję aczkolwiek na dioramę u mnie nie ma co liczyć.\nCo do rodziny Churchillów to nie ukrywam, że mam zamiar skleić wszystkie wersje.\nWysłany: Śro 18:03, 10 Paź 2012 Temat postu:\nZnakomita pancerka, ech żebym ja tak umiał. Powiem że robi mocne wrażenie.\nWysłany: Śro 20:53, 10 Paź 2012 Temat postu:\nWielka szkoda, że nie doczekamy się tematycznej dioramy, a może jednak... :wink:\nProponuję więc zapoznać się z wizerunkami egzemplarzy czołgów, które w lepszym lub gorszym stanie dotrwały do naszych czasów:\nSzczególnie oryginalną wersja to Churchill AVRE /Armoured Vehicle Royal Engineers/:\nWysłany: Czw 0:26, 11 Paź 2012 Temat postu:\nModel pierwsa klasa mistrzostwo swiata itp. nie bede dalej slodzil tylko zapytam wprost- za ile poszedł?\nPaweł, model stoi u mnie na półce i będzie tam stał.\nWysłany: Nie 18:56, 14 Paź 2012 Temat postu:\nI kolejny ładny model w Twoim wykonaniu Bardzo fajnie wyglądają te gałązki Pzdr\nWysłany: Nie 20:09, 14 Paź 2012 Temat postu:\nMiodzio, majstersztyk, cudeńko. Gratuluje\nWysłany: Pon 2:25, 15 Paź 2012 Temat postu:\nB. dobry, a tych parę szczgólików ( np ta wcinająca sie w gąske gałązka- chyba że stoi a nie jedzie, czy brak blaszek na zasobniku a tylko odlew) nie mają prakt. znaczenia. Gratulacje. I nie chcę tu mędrkować, ale chyba kolor bazowy miał bardziej oliwkowo -zielony odcień. Sorki za uwagi. Acha i chyba anteny miały rózne długosci bo były do radiostacji o różnym zasięgu. Ale może sie mylę .\nFakt gałązka trochę nie w tymi miejscu ale nie wiem o co chodzi z tym zasobnikiem. Kolor bazowy jest prawidłowy. Zauważ, że to czołg brytyjski i Olive Drab tutaj nie pasuje. Brytyjczycy mieli bardziej zielonkawe malowania. Co do anten to nawet nie wiem, robiłem zgodnie z wymiarami podanymi w instrukcji.\nWysłany: Śro 21:11, 17 Paź 2012 Temat postu:\nTo ja jeszcze poprzecierałem gąsienice oraz dodałem osmolenia na lufie.\nWysłany: Śro 22:25, 17 Paź 2012 Temat postu:\nKanadyjczyk jest faktycznie tak brzydki, że aż przepiękny... :lol:\nOglądając zdjęcia wydaje się, jakby był to prawdziwy czołg, a nie tylko jego model. :shock:\nMam tylko pytanie, może mało stosowne, czy gałęzie umieszczone na lufie nie utrudniałyby celowania w realnych warunkach bojowych? Z góry dziękuję za udzielenie odpowiedzi na moje pytanie.\nWysłany: Czw 15:59, 18 Paź 2012 Temat postu:\nPrzepiękny, ot tyle co mogę powiedzieć!\nWysłany: Czw 21:49, 18 Paź 2012 Temat postu:\nGałęzie maskują pewne niedociągnięcie. Po osadzeniu metalowej lufy powstało pęknięcie idące wzdłuż korpusu wewnętrznego. Spostrzegłem je dopiero po filtrowaniu modelu. Na jakiekolwiek poprawki było już za późno. Trzeba by było rozklejać wieżę, szpachlować korpus oraz malować od nowa. Pęknięcie nie jest bardzo widoczne ale z pewnej odległości można je zauważyć. Gałęzie pięknie to maskują.\nMożna dopowiedzieć historyjkę na temat, że czołg jest na postoju w bazie lub obszar celowniczy jest odsłonięty z gałęzi.\nWysłany: Czw 22:34, 18 Paź 2012 Temat postu:\nTakie pytanko... A gałązki to z czego?\nPS: Super malowanie\nWysłany: Czw 23:19, 18 Paź 2012 Temat postu:\nDot. tego zasobnika. Nie za bardzo jeszcze kumam ten pojazd w oryginale, ale tam są po bokach jakieś dwa podłużne zamontowane dwa coś (gaśnice?), i ta tuba po lewej stronie. Chodziło o to,że cały model jest super, a to chyba trzy odlewy uchwytów. Taka duperela ale rzuciła mi się w oczy co nie zmienia,że model fajny.\nWysłany: Sob 15:33, 27 Paź 2012 Temat postu:\nModel cudowny perfekcja w fachu jak zawsze masz niezwykły talent .\nWysłany: Nie 20:46, 28 Paź 2012 Temat postu:\nBardzo mnie urzekły te gąsienice


COMMUNICATION – Aga Cieślak\nawareness, Change, COMMUNICATION, self-improvement\nCoach, Psychoterapeuta czy Psychiatra? Czyli, z czym do kogo?\n12 sierpnia, 2021 Aga Cieslak\nDziś edukacyjne, pisałam Wam ostatnio, że jak myślicie o sobie w sposób negatywny i samoocena kuleje to warto szukać pomocy, dziś o tym kto w czym nam może pomóc, czyli z czym do kogo. Było o tym z czym do Life Coacha, a w dzisiejszym tekście o psychoterapii. Czyli po co nam ta terapia? Wiadomo… Czytaj dalej Coach, Psychoterapeuta czy Psychiatra? Czyli, z czym do kogo?\naffirmation, COMMUNICATION, self-improvement, SPEAKING, voice\nAfirmacje na wzmocnienie głosu i głos w afirmacjach.\n28 lipca, 2021 Aga Cieslak\nAfirmować można sobie prawie wszystko, można afirmować bardzo ogólnie określając jak mamy się czuć albo szczegółowo przywoływać konkretne rzeczy do naszego życia. Afirmacje to słowa mocy, które wypowiadane do siebie mają wpływ na nas i na nasze życie. O mówieniu w kontekście psychologicznym jak i duchowym pisałam w dwóch tekstach w zeszłym tygodniu. Dziś wracamy… Czytaj dalej Afirmacje na wzmocnienie głosu i głos w afirmacjach.\nOtagowane #afirmacje #rozwójosobisty #rozwójduchowy #świadomość #czakragardła #głos #komunikacja1 komentarz\nawareness, COMMUNICATION, SPEAKING, Spirituality\nO mówieniu. Komunikacja a rozwój duchowy, czyli tylko dla odważnych bo bardzo o duchowości i bardzo analitycznie.\n22 lipca, 2021 26 lipca, 2021 Aga Cieslak\nZa każdą podjętą decyzją, aby na głos nie powiedzieć czegoś co jest dla nas ważne, stoi silna emocja. Najczęściej jest to lęk. Nie mówimy ze strachu przed odrzuceniem, wyśmianiem, wytknięciem palcami. Nie mówimy, bo boimy się reakcji i tego co ludzie powiedzą, czasem boimy się, że od nas odejdą. Czasem towarzyszy nam wstyd, bo wszyscy… Czytaj dalej O mówieniu. Komunikacja a rozwój duchowy, czyli tylko dla odważnych bo bardzo o duchowości i bardzo analitycznie.\nawareness, Change, COMMUNICATION, self-improvement, SPEAKING\nO mówieniu. Komunikacja a rozwój osobisty.\n20 lipca, 2021 Aga Cieslak\nMam dziś ważny temat, który na różnym poziomie dotyczy każdego z nas. Chodzi o mówienie głośno swojej prawdy, o umiejętność mówienia zawsze jak coś nam nie pasuje, o mówieniu – nie i asertywność, o stawianie granic, i chronieniu siebie i swojego dobra swoim własnym głosem. I dla tych wszystkich którzy jeszcze nie mogą i jakoś… Czytaj dalej O mówieniu. Komunikacja a rozwój osobisty.


Mianem wybuchu zalicza się gwałtowne wydzielenie znacznych kwocie energii. Zjawisko to sprawia ze sobą wiele zagrożeń. Wybuchom najczęściej towarzyszy nagły wzrost temperatury oraz ciśnienia, emisja promieniowania (np. pod postacią błyskawicy lub impulsu świetlnego wybuchu jądrowego) lub fal akustycznych (przeważnie stanowi ostatnie sztukom dźwiękowy lub charakterystyczny huk wystrzału). Nie bez początku to niekontrolowane zjawisko napawa ludzi lękiem.\nJakie przestrzenie są zagrożone wybuchem? Najczęściej przylegają do nich powierzchni, w jakich atmosfera w razie potencjalnego zagrożenia może grozić wybuchem. Jako atmosferę wybuchową kontaktuje się specjalną mieszankę łatwopalnych substancji, piszących w jakości gazów, par lub mgieł, czyli mieszanek z powietrzem w warunkach atmosferycznych, w jakich prowadzą zbyt duże temperatury. Warto wiedzieć, iż w atmosferach wybuchowych zaledwie iskry lub łuk elektryczny mogą stworzyć eksplozję.\nPrzestrzenie najbardziej zagrożone początkiem to m.im. fabryki środków chemicznych, rafinerie, stacje paliw, elektrownie, fabryki farb, lakiernie, stacje benzynowe, jak też pojazdy, oczyszczalnie ścieków, lotniska, młyny zbożowe lub stocznie. Zapłon w powyższych miejscach doprowadziłby do eksplozji, których efekty byłyby niewyobrażalne. Z pewnością wywołałyby ogromne straty materialne, a i naraziłyby na niebezpieczeństwo ludzkie życie.\nAby uniknąć wysoce wymienionym szkodom, należy zupełnie nie bagatelizować działania prewencyjnego, jakim jest warta przeciwwybuchowa. W wielu krajach zostały powołane specjalne ustawy, dyrektywy oraz normy, których obiektem jest zmniejszenie ryzyka zagrożenia wybuchem oraz wyeliminowanie potencjalnych szkód. W znaczeniach zagrożonych wybuchem należy zainstalować system, który da bezpieczeństwo grających w nich wszystkim.\nNorma iso bezpieczenstwo informacji\nRozwoj pracownikow przeslanki cele instrumenty spis tresci\nDokumentacja cen transferowych przyklady\nSrednie wynagrodzenie psycholog\nCentrum szkolenia kadr awf poznan


Za ceną za rosyjski gaz dla Ukrainy stoi polityka - Gaz\nZa ceną za rosyjski gaz dla Ukrainy stoi polityka\nProdan spotkał się w środę w Brukseli z komisarzem UE ds. energii Guentherem Oettingerem. Rozmowa dotyczyła m.in. wsparcia na rzecz modernizacji ukraińskiego systemu przesyłu gazu oraz możliwościom magazynowania gazu na Ukrainie.\nJak zauważył Oettinger, po marcu jest "realistyczna" cena gazu dla Ukrainy w wysokości ok. 500 dolarów za tysiąc metrów sześciennych.\n"Mówiąc o cenie gazu jest jasne, że od 1 kwietnia cena musi być oparta o formułę, która jest przewidziana w kontrakcie i może wynieść 378-380 dolarów za tysiąc metrów sześciennych. Mamy też ryzyko, bo prawdopodobnie nie otrzymamy 100 dolarów, które powinniśmy dostać w oparciu o porozumienie odnośnie funkcjonowania Floty Czarnomorskiej na Ukrainie" - przyznał Prodan.\nDodał, że teraz Ukraina ma "politycznie motywowaną" cenę za gaz z Gazpromu. Zaznaczył, że cena z "przejrzystego" europejskiego rynku mogłaby wynieść 370-400 dolarów za tysiąc metrów sześciennych.\nW ramach rosyjskiego pakietu pomocy dla Ukrainy, wynegocjowanego jeszcze przez Wiktora Janukowycza, Rosja obniżyła Ukrainie cenę gazu z 410 dolarów za 1000 metrów sześciennych do 268,5 dolara. Na początku marca Gazprom podjął decyzję o cofnięciu z dniem 1 kwietnia zniżki na gaz, przyznanej Ukrainie w grudniu 2013 roku.\nProdan nie chciał odpowiedzieć natomiast, czy pomoc UE może służyć na zapłatę za gaz Gazpromowi.\nSzef rosyjskiego koncernu Gazprom Aleksiej Miller poinformował niedawno, że zadłużenie Ukrainy za gaz wynosi obecnie ponad 1,8 mld dolarów, dodając, że "za gaz trzeba płacić". Miller zaznaczył, że od początku roku zadłużenie Ukrainy rośnie z miesiąca na miesiąc.\nOettinger po spotkaniu z Prodanem podkreślał też znaczenie dywersyfikacji dostaw gazu na Ukrainę poprzez tzw. rewersy, czyli zwrotny przepływ gazu z krajów UE na Ukrainę.\n"W ostatnich dziewięciu miesiącach rozwinęliśmy pierwsze opcje (dywersyfikacji dostaw gazu na Ukrainę): zwrotny przepływ gazu z polskiego rynku na Ukrainę i dodatkowo z Węgier na Ukrainę" - wymienił komisarz. Dodał, że trzecią opcją i najważniejszą jest rewers ze Słowacji, którym przepływać może nawet do 10 mld metrów sześciennych rocznie. Wyraził nadzieję, że porozumienie w tej sprawie między Ukrainą a Słowacją zostanie podpisane do końca kwietnia, a rewers powstanie jeszcze w tym roku.