Piękno, które pozostanie - Ashley Woodfolk (4875262) - Lubimyczytać.pl\nAshley Woodfolk /\nTłumaczenie:\tAnna Tomczyk\n6,96 (46 ocen\ti\t24 opinie) Zobacz oceny\nAutumn, Shay, Logan, NA, YA\nAutumn, Shay i Logan chodzą do tej samej szkoły. Wydaje się, że nic więcej ich nie łączy. Nic poza stratą i muzyką. Autumn od zawsze wiedziała, kim jest – utalentowaną artystką i lojalną przyjaciółką. Shay definiowała siebie poprzez więź z siostrą bliźniaczką oraz swoją muzyczną pasję. Logan z reguły zaczynał pisać piosenki o miłości, kiedy jego własne życie uczuciowe zaczynało odbiegać od...\nostatnia dodana przez chanka, 1 tydzień temu, w grupie wymienię/sprzedam\nJabłuszkooo | 2019-02-28\nFragment tekstu pochodzi z mojego bloga, po ciąg dalszy zapraszam...\nCrimelpoint | 2019-03-14\nNa półkach: 2019, Young adult, Przeczytane, Młodzieżowe, Egzemplarz recenzencki, Nie tylko dla dzieci i młodzieży, Czegoś mi brakowało, Lekkie i idealne na lato, Poważne tematy, Naprawdę fajne książki\nJeśli chodzi o tę pozycję to jestem trochę zmieszana. Nie będę ukrywać, oczekiwałam od niej dobrego young adult, które poruszać będzie poważne tematy, jednak odręcznie otrzymałam po prostu young adult z poważnymi tematami.\nDo połowy nie mogłam się w nią wciągnąć. Nie zachwycali mnie bohaterowie ani styl pisania. Co więcej, pozycja ta była momentami nudnawa.\nWszystko zmieniło się po około 200 stronach, gdzie wtedy rzeczywiście się w nią wciągnęłam. Chociaż muszę przyznać, ze do końca mi tutaj czegoś brakowało.\nTa książka to po prostu bardzo przeciętne young adult. Zdaję sobie sprawę z tego, że jest to debiut i jak na debiut, to jest to dobra pozycja. Jednak wciąż są lepsze książki z tego gatunku.\nLost-In-My-Books | 2019-02-15\nJestem niesamowicie zaskoczona treścią tej książki. Spodziewałam się przyjemnej młodzieżówki, w której bohaterowie tworzą muzykę, ale nie myślałam, że otrzymam dużo cięższy temat do przetrawienia. Tym razem recenzja będzie bardzo króciutka, ponieważ naprawdę nie wiem co powiedzieć o tej powieści. Jest ona z tych, którą po prostu trzeba przeczytać samemu aby ją lepiej poznać i zrozumieć.\n,,Piękno, które pozostanie" to opowieść o trójce bohaterów, każde z nich opowiada własną historię i choć wydawać by się mogło, że nic ich nie łączy, to jednak 2 elementy mają wspólne. Wszyscy kogoś stracili i starają się pogodzić ze śmiercią oraz wszyscy kochają muzykę, głównie Rock.\nSpodobała mi się różnorodność postaci, każde z nich jest inny, co zresztą możecie zauważyć na okładce, która idealnie oddaje całą trójkę bohaterów i to jest naprawdę super. Dla tych co są fanami, pojawia się tutaj wątek LGBT. I chociaż bardzo nie lubię tego tematu w książkach, to tutaj naprawdę bardzo mi...\nSpodobała mi się różnorodność postaci, każde z nich jest inny, co zresztą możecie zauważyć na okładce, która idealnie oddaje całą trójkę bohaterów i to jest naprawdę super. Dla tych co są fanami, pojawia się tutaj wątek LGBT. I chociaż bardzo nie lubię tego tematu w książkach, to tutaj naprawdę bardzo mi się spodobał. Logan był też moją ulubioną postacią.\nGłównym motywem książki jest śmierć bliskiej osoby i ukazanie jak każdy z nią sobie radzi i próbuje wszystko poukładać. Pokazuje tęsknotę i dużo miłości do ważnych nam osób, a także jak ważne jest żeby osoby z otoczenia nas wspierały. Tu muszę przyznać, że choć jest to dobry motyw, to jednak czytanie całej książki o nim było jednak trochę nużące i czasami irytujące.\n,,Piękno, które pozostanie" to poruszająca i mądra opowieść o przyjaźni, sile miłości i śmierci. Idealna powieść dla młodzieży.\nKsiążkiJakCzekolada | 2019-02-09\nJestem rozczarowana. Zabrakło mi w tej książce jakiejś historii. Znalazłam w niej mnóstwo emocji i muzyki, ale to jedynie "wypełniacze". Gdzie jest to, co najważniejsze, czyli ciekawe wydarzenia, wciągająca akcja?\n"Piękno, które pozostanie" to z pewnością wzruszająca opowieść o stracie, o tym, jak trudno pogodzić się z utratą kogoś bliskiego, o przeżywaniu żałoby na swój sposób. Nasi bohaterowie odnajdują pocieszenie jedynie w muzyce. I to jest ciekawe, ale szybko robi się nudne, jeśli nie ma nic poza tym.\nMoże moje oczekiwania były za wysokie. Może jestem już za stara na dobre młodzieżówki. A może to właśnie jest słowo klucz: "dobre" młodzieżówki. Ta była po prostu przeciętna, nijaka. I z pewnością za kilka dni już nie będę pamiętać, o czym była. To dużo mówi o tej książce.\nSherry | 2019-02-24\nChyba należałoby opinię zacząć od zaznaczenia, że w tej powieści trudno znaleźć fabułę jako taką, o akcji już nie wspominając. To jedna z tych pozycji, która skupia się tylko i wyłącznie na emocjach i na podróży wewnętrznej bohaterów, dlatego czytelników oczekujących od lektury czegoś innego, uprzedzam - nie tędy droga. Jeśli liczycie, że Ashley Woodfolk zaserwuje wam zapierającą dech w piersiach przygodę, z niesamowitymi wątkami i dynamiką niepozwalającą oderwać się od powieści, możecie mocno się tym tytułem rozczarować. Jeśli jednak macie ochotę na głęboką opowieść o stracie, o żałobie, smutku, przyjaźni i...\nChyba należałoby opinię zacząć od zaznaczenia, że w tej powieści trudno znaleźć fabułę jako taką, o akcji już nie wspominając. To jedna z tych pozycji, która skupia się tylko i wyłącznie na emocjach i na podróży wewnętrznej bohaterów, dlatego czytelników oczekujących od lektury czegoś innego, uprzedzam - nie tędy droga. Jeśli liczycie, że Ashley Woodfolk zaserwuje wam zapierającą dech w piersiach przygodę, z niesamowitymi wątkami i dynamiką niepozwalającą oderwać się od powieści, możecie mocno się tym tytułem rozczarować. Jeśli jednak macie ochotę na głęboką opowieść o stracie, o żałobie, smutku, przyjaźni i poszukiwaniu sposobu na ruszenie dalej - dajcie tej pozycji szansę. Jest czarująco prosta, pomimo że bierze pod lupę dość ciężką tematykę.\nHistorię poznajemy z perspektyw trójki głównych bohaterów, gdzie każde jest inne, każde straciło kogoś, bez kogo nie wyobrażają sobie życia i każdemu towarzyszą inne emocje po śmierci bliskich. Nieśmiała Autumn próbuje znaleźć swoje "ja", wewnętrzne światło, które do tej pory było uwalniane przez obecność najlepszej przyjaciółki. Zagubiony Logan jest rozwalony emocjonalnie, kompletnie sobie nie radzi, zapijając się na śmierć i udając przed wszystkimi i przed samym sobą, że poczucie winy go nie zabija wewnętrznie. Shay nie czuje się sobą, tak jakby zabrakło jej drugiej połówki - lepszej połówki, więc staje się aktorką sztuki, jaką jest jej życie. Ignoruje swój ból, ucieka przed pomocą i kompletnie nie widzi niczego złego w tym, że oddala się od przyjaciół i raz po raz jest niszczona przez ataki paniki. Dzięki różnorodności bohaterów, obserwujemy różne stadia żałoby, różne poziomy bólu i mamy szansę stania się świadkami poszukiwania trzech różnych dróg ku poprawie.\nNie powiedziałabym, że ta powieść zrewolucjonizowała jakoś moje życie, czy że jest jakoś wybitnie niesamowita - bo mimo wszystko, niewiele czułam podczas czytania jej, ale jednym z mocnych jej punktów z pewnością będą osobowości bohaterów. Nawet jeśli nie polubicie któregoś z nich, trudno nie docenić faktu, że autorka postanowiła przedstawić historię z ich perspektyw i że ta różnorodność wyszła powieści na dobre. Trzy przeplatające się kolory, trzy rodzaje bólu, trzy żałoby i trzy puste miejsca do wypełnienia, pozostawione przez ukochanych Autumn, Logana i Shay. Podoba mi się, że książka pozostała lekka, że rozdziały pozostały krótkie i że przez powieść można swobodnie przepłynąć obserwując zmagania narratorów. Całość czyta się niezwykle przyjemnie i choć żałuję, że nie związałam się z bohaterami mocniej, tak by faktycznie przeżywać to co czują, wierzę że wiele winy leży po stronie autorki, która trochę wszystko i tak uprościła, być może nie chcąc zanurzać się w naprawdę paskudnym rodzaju ciemności, gdzie mogła poprowadzić swoje postacie.\nTak naprawdę to trudno jest ocenić tę pozycję. Z perspektywy czytelnika, napisałabym, że książka jest dobra, przyjemna w czytaniu, a styl autorki prawidłowy. Biorąc pod uwagę tematykę śmierci, jaką dotknęła Ashley Woodfolk, napisałabym że żałuję, że mimo wszystko nie wgłębiła się w nią jeszcze bardziej i że nie nafaszerowała książki bardziej intensywnymi emocjami.\n"Piękno, które pozostanie" to powieść, która uwydatnia ból i stratę, która pokazuje przemianę młodych i wpływ jaki śmierć wywiera nie tylko na najbliższych, ale i pozostałych. Doceniam różnorodność ukazaną w powieści i zdecydowanie nie żałuję, że ją poznałam, ale równocześnie wiem, że z tak mocnego tematu, można było wyciągnąć nieco więcej. Jeśli przepadacie za refleksyjnymi młodzieżówkami, dajcie szansę tej pozycji. A nuż wyda wam się piękniejsza niż mnie i da wam więcej do myślenia.\nOlovereads | 2019-02-22\nHistoria opowiada o trójce bohaterów : Autumn, Logan i Shay, których łączą dwie rzeczy. Muzyka oraz utrata bliskiej osoby. Autumn straciła w wypadku samochodowym najlepszą przyjaciółkę i nie mogąc pogodzić się ze stratą ciągle wysyła do niej maile i wiadomości. Logan w kółko ogląda filmy na youtube swojego chłopaka, który popełnił samobójstwo. Shay miała siostrę bliźniaczkę, którą zabrała jej choroba.\nGłównym motywem historii jest żałoba. Na niemalże 400 stronach autorka pokazuje nam jak bohaterowie radzą sobie ze stratą bliskiej osoby. Cała książka nie dotyczy jednak tylko wcześniej wymienionej trójki, bo pomiędzy ich problemami widzimy również inne osoby – rodziców czy przyjaciół, których strata dotknęła równie mocno. Autumn, Logan i Shay są różnorodni i każdy z nich w inny sposób próbuje poradzić sobie w życiu po przykrych wydarzeniach. Uważam, że temat wybrany przez autorkę, jest wyjątkowo trudny, jednak Ashley Woodfolk przedstawiła go w wyjątkowy sposób i „włożyła” w...\nGłównym motywem historii jest żałoba. Na niemalże 400 stronach autorka pokazuje nam jak bohaterowie radzą sobie ze stratą bliskiej osoby. Cała książka nie dotyczy jednak tylko wcześniej wymienionej trójki, bo pomiędzy ich problemami widzimy również inne osoby – rodziców czy przyjaciół, których strata dotknęła równie mocno. Autumn, Logan i Shay są różnorodni i każdy z nich w inny sposób próbuje poradzić sobie w życiu po przykrych wydarzeniach. Uważam, że temat wybrany przez autorkę, jest wyjątkowo trudny, jednak Ashley Woodfolk przedstawiła go w wyjątkowy sposób i „włożyła” w bohaterów naprawdę silną dawkę emocji. Jeżeli oczekujecie od tej pozycji wartkiej akcji to niestety zawiedziecie się. Znajdziecie tutaj coś zupełnie innego – miłość, przyjaźń, tolerancję, ból, poczucie winy. Są w życiu takie momenty, że bez względu na to jaki mamy kolor skóry, jakiej jesteśmy orientacji czy wyznania wszyscy jesteśmy sobie równi. Wszyscy mamy prawo do przeżywania smutku, wylewania morza łez, zadawania niewygodnych pytań. Niesamowicie wzruszająca książka. Napisana prostym językiem jest w stanie dotrzeć do każdego czytelnika. Bardzo podobało mi się zakończenie i to jak autorka tchnęła w naszych bohaterów nadzieję. Książka pozostanie ze mną na długo.\nmadziak006 | 2019-02-26\nNa półkach: Od wydanictwa, Przeczytane, Posiadam\nTo zadziwiające, że książka tak smutna może nieść w sobie takie pokłady nadziei. „Piękno, które pozostanie” pokazuje cierpienie, z jakim muszą się mierzyć bohaterowie po utarcie ważnych dla nich osób, jednak wskazuje, że nawet po takiej tragedii nadal możliwe jest normalne życie. Ta książka niszczy i podbudowuje.\nAutumn pisze wiadomości do przyjaciółki, od której już nigdy nie dostanie odpowiedzi, Shay ubiera się w czapki swojej zmarłej siostry, a Logan nie może przestać oglądać filmików swojego byłego chłopaka i coraz bardziej zatraca się w destrukcyjnych zrachowaniach. Ashley Woodfolk konstruuje postacie, do których łatwo jest poczuć sympatię. Podczas czytania „Piękna, które pozostanie” ma się ochotę ich przytulić.\nTrzy historie i trzy sposoby radzenia sobie z żałobą. Każda oryginalna i kładąca nacisk na inny sposób wyzwalania negatywnych emocji. Jednak łączy je jedno – siła muzyki, która dla bohaterów staje się wyzwoleniem od przepełniającego ich żalu. Chociaż nigdy nie będzie...\nTrzy historie i trzy sposoby radzenia sobie z żałobą. Każda oryginalna i kładąca nacisk na inny sposób wyzwalania negatywnych emocji. Jednak łączy je jedno – siła muzyki, która dla bohaterów staje się wyzwoleniem od przepełniającego ich żalu. Chociaż nigdy nie będzie tak, jak dawniej, to muzyka daje im siłę, by walczyć o lepsze jutro.\nDoceniam literaturę młodzieżową, która jednocześnie jest przyjemna i przekazuje mądre treści. „Piękno, które pozostanie” zdecydowanie można pod to podpiąć. Jestem zachwycona i mam nadzieję, że was także ta książka porwie. Dla mnie 8.5/10.\nBarbaraAndHerBooks | 2019-05-12\n„Strata jest czymś, czego brakuje, albo czego nie można znaleźć”.\n„Piękno, które pozostanie” to książka z gatunku young adult. Fabuła została przedstawiona z perspektywy trójki młodych ludzi, z których każde utraciło kogoś bardzo bliskiego.\nAutumn straciła w wypadku swoją najbliższą przyjaciółkę, do której cały czas wysyła wiadomości mimo tego, że wie, iż dziewczyna nigdy już jej nie odpisze.\nLogan swoje smutki z powodu śmierci byłego chłopaka topi w alkoholu i przy okazji zawodzi swoich przyjaciół z zespołu.\nShay ma ataki paniki po śmierci swojej siostry bliźniaczki, z którymi nie potrafi sobie poradzić.\nNa wstępie chciałabym zaznaczyć, że takie smutne książki bardzo trudno mi się ocenia. Z pewnością niosą w sobie jakieś wartości, np. to, że każdy potrzebuje czasu, aby pogodzić się ze śmiercią bliskiej osoby, jednak osobiście wolę bardziej optymistyczne historie.\nKsiążka opowiada trzy bardzo smutne historie młodych ludzi, którzy utracili bliskie swojemu sercu osoby –...\nKsiążka opowiada trzy bardzo smutne historie młodych ludzi, którzy utracili bliskie swojemu sercu osoby – przyjaciela, byłego chłopaka i siostrę. Moim zdaniem książki takiego typu są potrzebne, jednak sięgając po tą pozycję miałam nadzieję na coś lepszego.\nZ początku nie mogłam się wgryźć w te historie i książka trochę mnie nudziła. Koło połowy było ciut lepiej, ale w ostatecznym rozrachunku mogę tylko stwierdzić, że nie do końca mi się podobała. Mam co do niej naprawdę mieszane uczucia.\nPlusem jest dla mnie to, że każda z postaci jest inna i na swój sposób przeżywa stratę. W takiej sytuacji nikomu nie jest łatwo i każdy próbuje sobie radzić w inny sposób. Podobno czas leczy rany…\nZe wszystkich bohaterów najbardziej polubiłam Shay, która straciła siostrę bliźniaczkę, a najmniej do gustu przypadł mi Logan. Niestety nie przepadam za wątkami LGBT w książkach.\nReasumując, myślę, że sami powinniście ocenić to, czy macie ochotę sięgnąć po tą książkę, bo z pewnością nie każdemu się ona spodoba.\nKrainaksiążek | 2019-02-17\n„Piękno, które pozostanie”, opowiada nam historie trójki bohaterów, których to życie się zmienia pod wpływem tragedii. Sprawia ona, że niegdyś ich pasja do muzyki, która była wszystkim w ich życiu teraz staje się zbędną rzeczą, gdy jest to tylko sam ból, cierpienie i poczucie wielkich uczyć, raniących ich wnętrze do reszty. Trzy różne osoby i trzy różne opisy tragedii, tyle ile jest nas, na tyle różnych sposobów ludzie przeżywają swoją żałobę, stratę bliskiej osoby, na której ogromnie im zależało. Jednak na naszą niekorzyść czasu nie da się cofnąć, a ból w ciągu dalszym zostaje w nas. Jak w takim razie poradzili sobie nasi bohaterowie? Autorka w ciekawy sposób porusza wszechobecne z tym tematy, jak staramy się sobie z tym radzić, znaleźć ukojenie, które do końca zapewni nam odpoczynek od bólu. Jednak nigdy spokój, jakiego wtedy pragniemy, nie jest w żaden sposób uchwytny. W tym jednak przypadku losy naszych bohaterów łączą się za sprawą jednego zespołu, to dawna ich pasja, muzyka,...\n„Piękno, które pozostanie”, opowiada nam historie trójki bohaterów, których to życie się zmienia pod wpływem tragedii. Sprawia ona, że niegdyś ich pasja do muzyki, która była wszystkim w ich życiu teraz staje się zbędną rzeczą, gdy jest to tylko sam ból, cierpienie i poczucie wielkich uczyć, raniących ich wnętrze do reszty. Trzy różne osoby i trzy różne opisy tragedii, tyle ile jest nas, na tyle różnych sposobów ludzie przeżywają swoją żałobę, stratę bliskiej osoby, na której ogromnie im zależało. Jednak na naszą niekorzyść czasu nie da się cofnąć, a ból w ciągu dalszym zostaje w nas. Jak w takim razie poradzili sobie nasi bohaterowie? Autorka w ciekawy sposób porusza wszechobecne z tym tematy, jak staramy się sobie z tym radzić, znaleźć ukojenie, które do końca zapewni nam odpoczynek od bólu. Jednak nigdy spokój, jakiego wtedy pragniemy, nie jest w żaden sposób uchwytny. W tym jednak przypadku losy naszych bohaterów łączą się za sprawą jednego zespołu, to dawna ich pasja, muzyka, przyczynia się, że będą mogli walczyć ze swoim wnętrzem, emocjami których jest za dużo do reszty w takich momentach. Jednak to wystarczy, aby oni sami dali rade? Pełna emocji, poruszająca a nader tego ogromnie dająca wiele do przemyśleń książka sprawia, że jest to kawałek wśród wielu takich historii, które czyta się z wielkim zaparciem, próbą zrozumienia postaci i kibicowania im aby udało im się wyjść z tak okropnych uczuć.\nmaitiri | 2019-04-03\nSwoją opinię o książce "Piękno, które pozostanie" piszę dopiero teraz, bo musiałam ją sobie przemyśleć i się po niej pozbierać. Przepiękna, niezwykła, wspaniała. Dawno nie czytałam czegoś tak poruszającego. Tu aż kipi od emocji!\nKsiążka opowiada trzy różne i z pozoru nie powiązane ze sobą historie. Bohaterami powieści są Autumn, Shay i Logan. Wszyscy troje są bardzo młodzi, a mimo to doświadczeni przez los. Każde z nich dotknęła tragedia, każde utraciło kogoś ważnego. Oprócz straty tę trójkę połączyła muzyka. Czy muzyka pomoże im w tym trudnym czasie? Czy znajdą siłę, aby żyć dalej?\n"Piękno, które pozostanie" to pozycja o miłości, o cierpieniu, o stracie, o przeżywaniu żałoby i sile, jaką w trudnych chwilach potrafi dać muzyka i jak potrafi zjednoczyć. To pozycja, o której wyjątkowo trudno jest pisać, bo cokolwiek by nie napisać, będzie za mało. Dla każdego ta książka będzie czymś innym. Mnie przyniosła ukojenie i spokój w chwili, kiedy najbardziej tego potrzebowałam. Jeśli...\n"Piękno, które pozostanie" to pozycja o miłości, o cierpieniu, o stracie, o przeżywaniu żałoby i sile, jaką w trudnych chwilach potrafi dać muzyka i jak potrafi zjednoczyć. To pozycja, o której wyjątkowo trudno jest pisać, bo cokolwiek by nie napisać, będzie za mało. Dla każdego ta książka będzie czymś innym. Mnie przyniosła ukojenie i spokój w chwili, kiedy najbardziej tego potrzebowałam. Jeśli spodziewacie się dynamiki, zwrotów akcji czy przepięknych opisów świata przedstawionego, ta książka nie jest dla Was. To pozycja statyczna, dzieje się dużo, ale najwięcej w głowach bohaterów.\nAutumn, Logan i Shay opowiadają swoją historię, każdy ze swojej perspektywy. Każda z tych młodych osób przeżywa żałobę na swój własny sposób, każda próbuje jakoś się pozbierać i potrzebuje do tego odpowiednio dużo czasu. Tęsknią za tymi, których utracili. Tęsknią za tym, czego nie zdążyli zrobić czy powiedzieć, wyrzucają sobie te słowa, których powiedzieli za dużo. Szukają wsparcia, wołają o pomoc. Każdy radzi sobie inaczej, ale w życiu każdego z nich obecna jest muzyka. To ona daje im siłę, kiedy wszystko inne zawodzi.\n"Rytm naszych serc donośny,\nOddech w naszych piersiach głośny,\nI po twym odejściu ból nieznośny".\nJak już wspomniałam, każdy z bohaterów opowiada swoją historię. W każdej dostajemy dużo wspomnień, przemyśleń i całą masę różnorodnych emocji. Każda historia to różne etapy żałoby i różne możliwości radzenia sobie z cierpieniem, poczuciem winy, gniewem, żalem i smutkiem. Autumn wysyła wiadomości do przyjaciółki, chociaż ta już na nie nie odpowie, Logan wciąż ogląda vloga swojego zmarłego chłopaka, Shay dużo imprezuje. Przepełnia ich żal i to właśnie muzyka staje się dla nich terapią, drogą do odzyskania spokoju. Te trzy historie są wyjątkowe, każda jest inna, oryginalna, tak jak nieszablonowi są ich bohaterowie. Każdy jest inny, nie tylko z powodu koloru skóry czy orientacji seksualnej, lecz także z powodu momentu w życiu, w jakim go zastajemy. Taka różnorodność bohaterów jest tu jak najbardziej uzasadniona, biorąc pod uwagę fakt, że akcji nie ma tu praktycznie w ogóle. Oprócz głównych bohaterów są w książce obecne też inne postaci, jak na przykład rodzice nastolatków, którzy, moim zdaniem, zostali przedstawieni zbyt pobieżnie. Są, również przeżywają stratę i właściwie tyle.\n"Mówi się, że zmarli, którzy mają niedokończone sprawy wśród żywych, zostają duchami. Że ich dusze zatrzymują się tutaj albo w jakimś stanie zawieszenia, i nie spoczną, dopóki nie zrobią tego, co im zostało do zrobienia. Ale nikt nigdy nie mówi o żyjących, którzy mają niedokończone sprawy ze zmarłymi. Gdzie jest ten wymiar, do którego zostają wygnani, i jak kiedykolwiek odzyskują spokój"?\nStrata to nie jest jedyny trudny wątek poruszany w tej pozycji. Jest to książka, która w sposób subtelny dotyka wątku homoseksualnego. Są osoby, które takie wątki w książkach lubią, są też takie, które ich nie tolerują. Wydaje mi się jednak, że nawet tej drugiej grupie nie będzie ten temat przeszkadzać, bo wątek ten dotyczy Logana, a chłopak naprawdę daje się lubić. Dzięki umieszczeniu w opowieści Azjatki, osoby ciemnoskórej, geja, a także osób innych narodowości autorka próbuje dać czytelnikowi lekcję tolerancji i wzajemnej akceptacji. Zwraca uwagę na fakt, że wszyscy jesteśmy równi, nie tylko w obliczu śmierci.\nTrudna to książka i pełna emocji, mądra, wzruszająca, smutna, ale dająca nadzieję. Zostawiła we mnie trwały ślad i na pewno do niej wrócę. Warta przeczytania.\nMówi się, że zmarli, którzy mają niedokończone sprawy wśród żywych, zostają duchami. Że ich dusze za...\twięcej\nAshley Woodfolk – Piękno, które pozostanie\nNie mogę się położyć na twojej poduszce ani zwinąć się pod twoją kołdrą teraz, kiedy ty już ich nigd...\twięcej


Dostarczamy beton do Łukowa. Betoniarnia z własnym zapleczem samochodów - WirBud Beton Towarowy : Betoniarnia : Ryki : Puławy : Opole Lubelskie : Klikawa : Dęblin Dostarczamy beton do Łukowa. Betoniarnia z własnym zapleczem samochodów – WirBud Beton Towarowy : Betoniarnia : Ryki : Puławy : Opole Lubelskie : Klikawa : Dęblin\nDostarczamy beton do Łukowa. Betoniarnia z własnym zapleczem samochodów\nWirBud Beton Towarowy : Betoniarnia : Ryki : Puławy : Opole Lubelskie : Klikawa : Dęblin > Dostarczamy beton do Łukowa. Betoniarnia z własnym zapleczem samochodów\nZależy Ci na betonie dobrej jakość ze sprawdzonej firmy? W okolicy nie ma dostawcy, który mógł przywieźć Twoje zamówienie na plac budowy? Zgłoś się do nas. Nasza siedziba główna znajduje się w Zalesiu, ale działamy na terenie całego województwa lubuskiego. Jeśli potrzebujesz transportu betonu do Lubartowa lub innej miejscowości, bez problemu przyjedziemy z towarem na miejsce. Zamówisz u nas różne typy mieszanek. Możesz zdecydować się na:\nZamówione produkty przywozimy na miejsce, korzystając z naszej floty. Dysponujemy betonomieszarką, pompo-gruszką oraz wywrotkami. Sprzęt o różnej pojemności pozwala nam na realizację zarówno niewielkich, jak i dużych zamówień.\nCo wyróżnia dobrej jakości beton?\nPowszechnie stosowany w budownictwie surowiec, jakim jest beton powinien być przede wszystkim bardzo wytrzymały. Jako podstawa wszelkich konstrukcji nośnych jest narażany na znaczne obciążenia. Dlatego jego receptura powinna uwzględniać warunki, w jakich zostanie wykorzystany. Do produkcji naszych wyrobów stosujemy wysokiej jakości atestowane surowce oraz bazujemy na unikalnych recepturach. Wszystko to sprawia, że proponujemy kontrahentom produkt trwały, o dobrych właściwościach. Wielu z naszych odbiorców to stali klienci, z którymi współpracujemy od lat. Teraz także możesz dołączyć do ich grona!