Temat: Sala Balowa Czw Wrz 26, 2013 1:49 pm\nSala Balowa to miejsce, gdzie odbywają się wszystkie uczty. Została zbudowana specjalnie do takich okazji, odbywały się tu śluby,zaręczyny, rocznice imienia i bale okolicznościowe.\nOgrom sali może powalić na nogi niejednego członka sławnego rodu. Białe marmury jako posadzka, ściany pomalowane na kolor żółci przypominającej złoto i okiennice, których zasłony są koloru karmazynowego. Na ścianach wiszą ozdobniki, kinkiety, żyrandole zrobione z czystego złota, a także chorągwie Lannisterów. Zwieńczeniem tego wszystkiego są monumentalne, ciężkie dębowe stoły, na których ustawione są sztućce, kielichy, talerze i świeczniki wykonane z czystego złota, które jest wydobywane na Zachodzie. Stoły ustawione są w kształcie półkola, znajduje się tam także podwyższenie, na którym stoi kolejny stół. Tam zasiada przywódca spotkania.\nTemat: Re: Sala Balowa Czw Wrz 26, 2013 5:25 pm\nDzień zbliżył się ku końcowi, gdy Aart wraz z przyszłą małżonką wstąpił do Sali Balowej, gdzie na gości czekała uczta godna królów. Trzy pieczone świnie spoczywały dumnie na stołach, w pyskach miały jabłka, które były nieodłączną częścią tego dania. Między płonącymi w złotych świecznikach świecami spoczywały kosze owoców i warzyw, różnorodne trunki alkoholowe, a także zwykła woda do picia. Wszystko to zgrywało się pięknie z monumentalnym pomieszczeniem, gdzie na podwyższeniu stały już straże, a na środku siedział Lord Lannister. Elegancko ubrane Lwy zajęły miejsce przy wejściu do pomieszczenia. Straże w lśniących zbrojach stały przy drzwiach pilnując porządku. Nikt nie chciał, aby uczta została przerwana przez jakąś głupotę. Lord wyglądał jak zawsze. Dumny, wyprostowany, głowę trzymał wysoko, spoglądając na przybyłych ludzi z powagą. Co jak co, ale ten człowiek spędził wiele czasu na dzieleniu łupów i rozmowach z sojusznikami. Gdzieś w rogu stała kobieta, która umilała czas grając na harfie. Cicho, subtelnie, tak lubił Aart.\nWraz z Adrienne, która trzymała go pod rękę oczekiwali przybycia gości.\nTemat: Re: Sala Balowa Pon Wrz 30, 2013 12:24 pm\n...a goście, w postaci dowódców Doliny oraz Very Wilczej Skóry zjawili się, gdy tylko zmyli z siebie pozostałości z potyczek. Odziani w świeże stroje, zdominowane przez niebieską, czarną i srebrną barwę prezentowali się nawet całkiem zacnie, przecząc propagandzie o dzikich Góralach z Vale. Co prawda, nie dało się nie zauważyć, że na tle rycerstwa Zachodu, Arryn oraz Royce wyglądają trochę niczym dwójka zabijaków z traktu... Ach, no i Vera, która nie miała nawet najmniejszego zamiaru odziać się w suknię (dla Reinmara zaś mogła nosić to, na co tylko miała ochotę). Tak czy inaczej, w Dolinie też wysoce szanowano rycerstwo, co skutkowało tym, że dowódcy odziani byli jak należy.\n- Lordzie Lannister - głos Reinmara przerwał ciszę, a sam Arryn ukłonił się oszczędnie, witając z sojusznikiem. - Ser Arrt'cie.\nNa koniec jego wzrok padł na młodą Adrienne Frey, której ród był teraz jego Chorążymi.\nTemat: Re: Sala Balowa Pon Wrz 30, 2013 1:31 pm\nMiła uchu muzyka umilała czas osobom obecnym w sali do czasu, gdy nie znaleźli się w niej przedstawiciele Doliny i Klanów. Pierwszy wszedł Arryn, za nim reszta. Wielki mężczyzna prezentował się całkiem nieźle, jednak widać było, że nie do końca był przygotowany do takiego spotkania. Najbardziej jednak niestosownie ubraną osobą w towarzystwie była Vera, która w żadnym stopniu nie wyglądała jak kobieta dobrze wychowana. Ale czego można było się spodziewać po klanowcu.\n- Witam was w naszych skromnych progach. Raczcie poznać moją przyszłą małżonkę, Adrienne- przywitał się stosownie i przedstawił swoją Panią.\nJego ręka wyprostowała się i wskazała stoły pełne jedzenia.\n- Proszę o zajęcie miejsc, zaczniemy rozmowy.- powiedział po chwili i poczekał, aż jego goście zasiądą. Gdy tylko to zrobili podeszły do niech służki, które w mgnieniu oka napełniły puchary napitkiem, jaki wybrali. Sam Lew z narzeczoną zajął miejsce obok Lorda.\n- Bardzo miło gościć was dzisiaj. Na wstępie chciałem podziękować za okazane wsparcie i obronę. Jestem rady, że mamy tak lojalnych sojuszników...- wycedził Lord, który położył dłoń na ramieniu wnuka. Złotowłosy przez chwilę zastygł w bezruchu przy tym ściskając lekko rękę swojej kobiety.\n- Rozmowy na temat podziału łupów i decyzje do podjęcia zostawiam mojemu wnukowi. Mam nadzieję, że odbędzie się to sprawiedliwie.- powiedział po czym powstał. - Proszę o wyrozumiałość, ale muszę udać się na spoczynek. Życzę miłego i owocnego wieczoru.- dodał, po czym ruszył w kierunku wyjścia, zaraz za nim szli jego gwardziści, dwóch mężczyzn w pięknych zbrojach z karmazynowymi pelerynami. Chwilę potem drzwi od sali balowej sie zamknęły. Zostali sami.\nAart spojrzał na swoich gości.\n- A więc... Przedstawcie swoje postulaty, z wielką chęcią ich wysłucham.- powiedział przechylając kielich z winem, wziął jeden łyk i odstawił go na miejsce.\nTemat: Re: Sala Balowa Pon Wrz 30, 2013 2:07 pm\nLannisterowie wiedzieli jak ugościć swych towarzyszy. Sala balowa była świetnie przygotowana i ustrojona. Reinmarowi przyszło na myśl, że i sam król mógłby tu zawitać. Po jego twarzy przemknął ponury uśmiech, gdy wspomniał Jego Miłość. Nieważne. Tak czy inaczej, miło było wreszcie odpocząć po podróży oraz machaniu mieczem.\nZajęto wskazane miejsca.\nReinmar kazał nalać sobie lekkiego wina, po czym szybko opróżnił pół pucharu. Był głodny i spragniony.\n- Tuszę, że nie uznasz tego za afront, ser, jeśli w czasie rozmów będziem się posilać - zwrócił się do Aarta Lannistera. Po tych słowach, ukroił kawał solonej wołowiny i niespiesznie skonsumował. Zbyt wiele razy tłuczono mu do głowy o dobrych obyczajach, by teraz rzucić się na jedzenie, tak jak miał na to ochotę.\n- Dolina nie opuszcza sojuszników w potrzebie - powiedział, gdy przełknął strawę i choć trochę nasycił pierwszy głód. - Rad jestem z dzisiejszych zwycięstw, choć nie były wielkie.\nUpił łyk wina.\n- Postulaty - powtórzył Reinmar z cieniem uśmiechu. - Sojuszniku, pozwól, że podaruję sobie wszelkie formalności i porozmawiam niczym z przyjacielem, tusząc że mi nim będziesz. Proponuję, byś wziął sobie wszelkich jeńców, łącznie z dowódcami. Nam niewiele po nich. Czy będziecie żądać za nich okupu czy nawleczecie na pal... Nic mi do tego. Chciałbym jeno zabrać ze sobą jeno zdobyczne konie oraz uzbrojenie.\nSpojrzał uważnie na Aarta. Chłopak był młody, lecz zdawał się być rozsądny i honorowy.\n- Piechota z Doliny zajęła trzynaście statków. Jako gest dobrej woli, trzy zamierzam oddać Lannisportowi, po pięć zatrzymując dla swego rodu oraz rodu Royce, najwierniejszego z mych Chorążych.\nZwilżył gardło winem, czekając na odpowiedź dziedzica Zachodu.\nTemat: Re: Sala Balowa Pon Wrz 30, 2013 2:21 pm\nUjął kielich raz jeszcze, gdy Reinmar zaczął mówić. Mężczyzna tak wielki miał głos niczym grom. Tego można było się spodziewać. Orle Gniazdo wychowało niezwykle męskiego potomka. Uniósł kielich, jakby z aprobatą zazwalając na ucztę podczas rozmów.\n- Drogi Reinmarze, róbże co chcesz. Uczta ta przygotowana jest dla was, ciebie i twoich popleczników, którzy z honorem walczyli za nasze ziemie. - powiedział popijając łyk trunku. Spoglądał na sojuszników z góry, nie podobało mu się to, a więc powstał.\n- Chodź ze mną moja droga.- szepnął, po czym ujął Adrienne za rękę i wraz z kielichami ruszyli na dół.\nUśmiechnięty, prezentował swoje białe zęby, które wraz z jego złotymi włosami zgrywały się idealnie. Usiadł na przeciwko stolika, a Freyówna zajęła swoje miejsce po jego prawicy.\n- Nie czuję się dobrze na miejscu mojego dziada. Może jak już otrzymam moje dziedzictwo, będę czuł się tam lepiej...- wytłumaczył swoje czyny.\n- [...]Proponuję, byś wziął sobie wszelkich jeńców, łącznie z dowódcami. Nam niewiele po nich. Czy będziecie żądać za nich okupu czy nawleczecie na pal... Nic mi do tego. Chciałbym jeno zabrać ze sobą jeno zdobyczne konie oraz uzbrojenie.. I dobrze. Aart nawet nie pomyślał o tym, żeby oddać jeńców. To byli winowajcy, którzy przelali krew wielu z jego rycerzy. Miał zamiar ich przesłuchać... Okrutnie.\nSpojrzał na żrącego rycerza.\n- Zgadzam się na twoje postulaty. Jestem szczęśliwy, że pozostaną nam chociaż trzy ich statki. Pomaluję je na różowo i z dumą będę wysyłał na rejsy pod herbem Greyjoyów.- powiedział chcąc dodać trochę humoru do rozmowy.\n-Mam jednak jedną prośbę. Proszę o wypożyczenie mi miecza Rickarda Harlawa. Chcę, aby ten haniebny lord posmakował własnej stali...- powiedział z nutką powagi w głosie. Taki miał zamiar. Czarna Kosa miał teraz być ugodzony własnym mieczem, miał skosztować własnej krwi. Miał być poniżony, jak drakkany najeźdźców, ich duma; ich duma miała teraz zmieszać się z gównem i sikami, mieli wiedzieć co znaczą dla Casterly Rock.\nTemat: Re: Sala Balowa Pon Wrz 30, 2013 2:47 pm\nPatrząc na Aarta nie można było mieć wątpliwości, że jest on stuprocentowym Lannisterem. Złote włosy, perłowy usmiech i przystojna twarz były niezbitym dowodem na przynalezność do lwiego rodu. Reinmar obserwował jak dziedzic Zachodu podaje ramię swej narzeczonej i siada obok niego. Arryn uniósł lekko puchar i ponownie zwilżył usta winem.\n- Za honor - wypowiedział cichy i krótki toast.\n- Cieszy mnie takie rozwiązanie - powiedział po dłuższej chwili przerwy. - Co do miecza, to należy on teraz do walecznego Rethel'a Royce'a, i jesli on nie wyraża sprzeciwu, to nie będzie z tym problemu. Sądzę nawet, że sam chętnie przyjrzy się egzekucji.\nZnów zapadła cisza. Reinmar miał jednak wiele do przekazania młodemu sojusznikowi.\n- I ja mam prośbę, zarówno do Ciebie jak i Twej przyszłej małżonki - po tych słowach skłonił się w kierunku Adrienne. - Jak wiadomo, ród Freyów ubogi jest teraz w mężczyzna mogących kierować Bliźniakami. Z tego powodu, jako obecny Suzeren Tridentu, chciałbym osadzić tam mego wiernego kompana, Rothel'a z rodu Royce. Zapewniam, że jest to kierowane jedynie wspólnym interesem odpowiedniego kierowania ziemiami Dorzecza...\nTemat: Re: Sala Balowa Pon Wrz 30, 2013 3:01 pm\nAart starał wsłuchiwać się w wypowiedzi Arryna. Mężczyzna był neizwykle przyjazny, jak na takiego olbrzyma. Nie spodziewałby się tego... Może był taki jedynie w kontaktach z sojusznikami? Nieważne, ważne, że był w Casterly Rock i ucztował wraz z małym panem dyskutując o interesach.\n- Dobrze jest mieć sojuszników...- pomyślał po czym zajął się swoim kawałkiem mięsa.\n- Mam nadzieję, że Pan Royce będzie się dobrze bawił na torturach...- przemówił, gdy przełknął posiłek.\nSpoglądał na doliniarza, gdy ten w dalszym ciągu przemawiał. Nie spodobał mu się fakt, że chce posadzić Rethela na tak wysokim stanowisku, musiał coś wymyślić, aby nie wyjść na nieufnego.\n- Drogi Reinmarze, zgodzę się z tobą. Adrienne jest teraz bardzo ważna. Nie chciałbym, aby dorzecze prześlizgnęło się między jej palcami. To jest jej ojczyzna.... Zgodzę się na taki postępek, jedynie, gdy obiecasz mi, że waleczny Rethel będzie podlegał także moim poleceniom...- powiedział poważnym tonem.\nTemat: Re: Sala Balowa Pon Wrz 30, 2013 3:51 pm\n// Cicho, nic nie mówcie na to, że nie pisałam, bo studia są ważniejsze, a miałam mega zawirowania (i dalej mam). Wieczorem będzie post w którym wszystko uwzględnię.\nGdy rozległo się pukanie do drzwi wiedziała kto za nimi stoi. Wręcz podbiegła do nich, by mu otworzyć i jak najszybciej ujrzeć jego twarz. Wyczuła jednak, że ich dzisiejsze spotkanie jest aż nazbyt oficjalne. Nie znalazła uśmiechu na jego ustach. To ją zasmuciło, bowiem dzisiejszy dzień był szczęśliwy i jej narzeczony powinien się cieszyć, ale chyba Młody Lew był zmęczony. Przynajmniej miała taką nadzieję, że to tylko wynik zmęczenia po boju. Co prawda widywała umęczonych żołnierzy z uśmiechami na twarzy, a Aart wyglądał jak gdyby nie cieszył się z wyniku wojny.\nUcałował ją sztywno w dłoń jakby to był męczący obowiązek. W tym momencie jej uśmiech na twarzy zniknął w oka mgnieniu.\n- Wróciłem ze zwycięstwem droga. Czas, abyś poznała naszych sojuszników.\nAdrienne przybrała maskę. Choć w środku czuła smutek i niechęć to na twarzy miała delikatny uśmiech i spokój. Objęła dłońmi jego ramię i pozwoliła się prowadzić do Sali Balowej. Po drodze słuchała uważnie tego co miał do powiedzenia. Sama nie odezwała się ani słowem. Ulżyło jej to, że jej przyszły małżonek jest cały i zdrowy, ale nie okazywała tego zupełnie. Jak gdyby nigdy nie wyruszał na wojnę. Jak gdyby w ogóle nie martwiła się o jego los. Potakiwała tylko głową.\nIdąc korytarzem mijali okna przez które widać było już zachód słońca. Adrienne zawsze lubiła zachody słońca. Były takie piękne. Słońce swymi pomarańczowymi i czerwonymi językami oświetlało korytarz przez co zdawało się, że ściany wyglądały jakby ociekały krwią.\nZaczęli zbliżać się do Sali Balowej. Wtedy Adrienne przybrała kolejną maskę. Maskę kobiety, która dumna ze zwycięstwa swego przyszłego małżonka ma zaszczyt poznać sojuszników. Wiedziała, że między innymi są to Arryni. Ci sami Arryni, którzy podbili Dolinę i zrobili sobie z Freyów swoich Chorążych. Gwar z sali słychać było już wcześniej. Adrienne domyślała się, że Lannisterowie już od dłuższego czasu zbierali się w jednym miejscu. Po chwili wraz z Aartem przekroczyła próg sali i ujrzała bogato udekorowane daniami stoły. Pieczone świnie, świeże pieczywo, dzbany z winem, kosze z owocami i warzywami oraz inne. Goście ubrani byli elegancko. Był również Lord Lannister. Siedział na środku na podwyższeniu. Gdy tylko spojrzał w ich stronę Adrienne delikatnie dygnęła i skinęła głową w geście powitania Lorda. Odwzajemnił jej powitanie z lekkim uśmiechem. Szczerze mówiąc zdecydowanie przystojniejszy był, gdy jego twarz zdobił uśmiech.\nFreyówna rozejrzała się i zauważyła kobietę grającą na harfie. Delikatne dźwięki zwykle koiły Adrienne, ale dzisiejszego wieczoru czuła poirytowanie muzyką. Zdecydowała się zignorować muzykę i skupić się na rozpoznawaniu gości. Niektórych widziała pierwszy raz na oczy. Niektórych kojarzyła z widzenia. Nie czuła się najlepiej wśród obcych jej ludzi, gdzie nie było ani jednej bliższej jej osoby. Niby był mężczyzna, którego trzymała teraz pod rękę, ale właściwie ich znajomość była znikoma i nie czuła wsparcia z jego strony.\nNiedługo później przybyli Arryni. Rozpoznała wśród nich Reinmara Arryna. Był Namiestnikiem Wschodu. Adrienne milczała, gdy ten witał się z Lordem Lannisterem i jego synem. Nie liczyła na to, by Reinmer śmiał na nią spojrzeć. Jednakże jego wzrok padł na nią. Nie bardzo jej się podobało jego spojrzenie, ani uśmiech.\nNic nie powiedziała. Tylko dygnęła delikatnie i skinęła głową.\n- Witam was w naszych skromnych progach. Raczcie poznać moją przyszłą małżonkę, Adrienne.\nPrzełknęła ślinę i wzięła głęboki oddech.\n- Witajcie w Casterly Rock. Z pewnością jesteście strudzeni po męczących bojach z nieprzyjacielem. Ufam, że strawa oraz napitek rozpieszczą wasze podniebienia i sprawią ze zapomnicie na chwilę o przeszłości. - Powiedziała z uśmiechem delikatnym głosem. Po chwili usłyszała słowa Lorda Lannistera i w tym samym czasie poczuła silniejszy chwyt dłoni Młodego Lwa na jej ręce. Zdawało jej się, że lekko zesztywniał, ale nie była pewna. Ona sama nie dała po sobie niczego poznać. Dalej uśmiechała się łagodnie wyprostowana i z uniesioną głową.\nDalej słuchała w milczeniu tego co mają do powiedzenia sobie mężczyźni. Nie wtrącała się. Nie czuła potrzeby jak i nie wypadało jej się odzywać. Nie wzięła w dłoń kielicha. Nie była spragniona w tej chwili. Uznała, że wypije cokolwiek dopiero, gdy już zasiądzie przy stole.\nStała obok Aarta i obserwowała co dzieje się na sali. Nie umknęło jej właściwie nic. W lewym rogu sługa wydłubał klejnot z pucharu. W prawym rogu jeden z rycerzy przeholował z napitkiem i już się zataczał chociaż dopiero co rozpoczęła się uczta.\n- Chodź ze mną moja droga.\nUsłyszała szept, który sprawił, że poczuła dreszcze na plecach. Nie były to nieprzyjemne dreszcze. Jeszcze nigdy Oblubieniec nie szeptał jej do ucha.\nNie do końca pamiętała kiedy znalazła się po prawicy Aarta przy stole. W jednej chwili stała, a w drugiej już siedziała wyprostowana. Trochę nieobecna bowiem dalej obserwowała co się dzieje. Jej uwagę przykuła kobieta, która usługiwała mężczyznom po drugiej stronie sali. Zdawało jej się, że ta młoda dziewczyna jest obłapiana bezczelnie przez rycerzy. Milczała jednak. Nie miała nikogo kto by ją poparł, gdyby coś powiedziała. Nikogo.\nDopiero, gdy Reinmar powiedział, że ma prośbę do niej i do jej przyszłego małżonka zwróciła głowę w ich stronę i z zainteresowaniem patrzyła na Reinmar'a. Czegóż chciał od niej?\n- Jak wiadomo, ród Freyów ubogi jest teraz w mężczyzna mogących kierować Bliźniakami. Z tego powodu, jako obecny Suzeren Tridentu, chciałbym osadzić tam mego wiernego kompana, Rothel'a z rodu Royce. Zapewniam, że jest to kierowane jedynie wspólnym interesem odpowiedniego kierowania ziemiami Dorzecza...\nNie trzeba było tego przypominać Adrienne. Na razie wychodziło na to, że jest jedyną członkinią rodu, która jeszcze żyje i jest hmm... na swój sposób wolna. Słowa nie podobały się Freyównie. Dyshonor dla Freyów, gdy będzie Bliźniakami kierować ktoś spoza rodu.\nDziewczyna nie wytrzymała już i wzięła dzban wina, by nalać do swojego kielicha. Nalała całkiem sporo trunku i odstawiła naczynie na swoje miejsce. Wzięła w swe delikatne dłonie kielich i upiła kilka głębszych łyków. W tej chwili nie chciała się delektować smakiem. W tej chwili po prostu potrzebowała napić się trunku, który pozwoli jej opanować jej emocje. Dalej ukrywała je pod maską, którą nałożyła jeszcze przed wejściem na salę, ale czuła, że dzisiaj odezwie się jej wojownicza natura, a bała się, że jeżeli to się stanie to zostanie ukarana.\n- Drogi Reinmarze, zgodzę się z tobą. Adrienne jest teraz bardzo ważna. Nie chciałbym, aby dorzecze prześlizgnęło się między jej palcami. To jest jej ojczyzna.... Zgodzę się na taki postępek, jedynie, gdy obiecasz mi, że waleczny Rethel będzie podlegał także moim poleceniom...\nNo tak. Ona nic nie ma do gadania. Właściwie jej nie było w tej rozmowie. Była osobą trzecią. Dorzecze już prześlizgnęło się między jej palcami. Odkąd padły słowa, że ktoś spoza rodu będzie kierować Bliźniakami.\nDalej się nie odzywała. Wiedziała, że jej zdanie kompletnie się nie liczy. Wiedziała, że to co miała w tej chwili do powiedzenia zostanie potraktowane jako śmieszny żart lub próba obrażenia gościa. Zdecydowała więc nic nie mówić.\nw sercu siwy dym.\nBóg opuścił mnie...\nJa nie dobro narodowe,\nja pod skórą drzazga,\nsamo mięso duszy,\nja czarny kot,\nja wściekły pies,\nja chwast i ja blizna,\nOstatnio zmieniony przez Adrienne Frey dnia Pon Wrz 30, 2013 7:46 pm, w całości zmieniany 1 raz\nTemat: Re: Sala Balowa Pon Wrz 30, 2013 6:05 pm\nReinmar uśmiechnął się. Jego białe zęby błysnęły jak u wilka.\n- Przyjacielu - powiedział powoli. - Rodzinna twierdza rodu Frey, który wielce szanuję, i tak jest częścią Wschodniej Prowincji, która jest pod moją pieczą. Chciałem posadzić tam Rethela jako Namiestnika Bliźniaków, by oszczędzić panience Adrienne - tu skłonił się lekko w jej stronę - zachodu i obowiązków pilnowania interesów prowincji.\n- Wybacz więc, ale nie widzę, powodu, by moi Chorąży odpowiadali również prze Tobą. Niezależnie więc od tego, kto będzie zarządzać twierdzą na Tridencie, według odwiecznych praw i przysiąg winien jest posłuszeństwo rodowi Arryn.\nNie miał zamiaru urazić dumy Lannistera, lecz niezależnie od wszystkiego, to on teraz sprawował pieczę nad tymi ziemiami.\n- Mam nadzieję, że moje słowa Cię nie zrażają - dodał po dłuższej chwili - i nie wpłyną negatywnie na sojusz jaki dzieli nasze rody.\nNastępnie zwrócił się do Adrienne:\n- Nasz ród nigdy nie był wrogi Lordom Przeprawy ani, tym bardziej, Tobie, panienko. Los wojny oraz warunki pokojowe zaakceptowane przez Westeros sprawiły, że jesteście teraz naszymi Chorążymi i tuszę, że będzie to raczej powodem do przyjaźni niż swar.\nPotem spojrzał znów na Aarta.\n- Mam jeszcze dla Ciebie ważną informację, młody Lwie. Wpierw jednak pomówmy jak zacieśnić sojusz między Zachodem i Wschodem.\nTemat: Re: Sala Balowa Pon Wrz 30, 2013 8:44 pm\nWłaściwie to jakby się bardziej zastanowić to Adrienne bała się Reinmara. W dodatku jego uśmiech niczym kły wilka nie pomagały. Starała się nie patrzeć zbyt często w jego stronę, bo wtedy jej emocje same pojawiłyby się na jej twarzy.\n- Przyjacielu. Rodzinna twierdza rodu Frey, który wielce szanuję, i tak jest częścią Wschodniej Prowincji, która jest pod moją pieczą. Chciałem posadzić tam Rethela jako Namiestnika Bliźniaków, by oszczędzić panience Adrienne zachodu i obowiązków pilnowania interesów prowincji.\n"Ach... Gdyby szanował tak jak mówi nie posadziłby tam nikogo spoza rodu Freyów."\nBękarci również się liczyli. Może i na co dzień nie byli prawowitymi członkami rodziny, ale w tych okolicznościach nawet oni byliby dobrymi kandydatami do objęcia pieczy nad Bliźniakami. Swoją drogą nie byli źle traktowani. Mieszkali w Bliźniakach wraz z Freyami. Nie byli odsyłani do wiosek, porzucani, zabijani. Żyło im się lepiej niż większości bękartów.\nUpiła kolejne kilka łyków, by zająć czymś usta. Dlaczego? Bo słowa cisnęły jej się na język. Miała już ochotę powiedzieć, że sama sobie świetnie poradzi w pilnowaniu interesów Bliźniaków, choć wiedziała, że tak naprawdę ma o tym tyle pojęcia co mężczyźni o rodzeniu potomków.\nAdrienne spojrzała na Reinmara niechętnie. Nie chciała oglądać jego wilczego uśmiechu. Już mniej dziki mieli Starkowie, których herbem był wilkor.\nPrzez jakiś czas uparcie milczała wpatrując się w Reinmara jak gdyby była onieśmielona, a tymczasem w umyśle toczyła wojnę, bo z jednej strony chciała powiedzieć co myśli, a z drugiej strony wiedziała, że to się źle dla niej skończy. Wiedziała też, że odezwać się teraz musi. Dotychczas nie było problemu, gdy milczała, ale teraz nie miała specjalnego wyboru.\n- Wybacz Panie, ale obawiam się, że mieszkańcom Bliźniaków nie przypadnie do gustu ta decyzja. Jeszcze nigdy nie sprawował pieczy nad zamkiem ktoś spoza Freyów. Całkiem możliwe, że w obliczu braku członków mojego rodu mieszkańcy czekają na moje przybycie, abym to ja przejęła opiekę nad twierdzą. - Odpowiedziała poważnym tonem głosu. - Jednakże moje miejsce jest w Casterly Rock u boku mojego mężczyzny, a nie w Bliźniakach. Rozumiem, że bez względu na moją opinię doprowadzisz Panie, by Namiestnikiem Bliźniaków był ów Rethel o którym wspomniałeś. Proszę tylko o to, by Namiestnik konsultował się ze mną w sprawach decyzji. Chciałabym móc mieć jakikolwiek wpływ na to jak żyje się moim ludziom. Ich interesy są dla mnie najważniejsze. - Starała się mówić ze spokojem i uprzejmie, ale nie była do końca pewna, czy osiągnęła swój cel. Czy może nie wymaga zbyt wiele. W końcu była tylko kobietą, a kobieta w oczach mężczyzny jest zdolna tylko do kochania i rodzenia dzieci. To przykre, bowiem Adrienne odbiegała od tej normy. Bardzo nawet. Płynęła w niej krew wojowników.\nTemat: Re: Sala Balowa Pon Wrz 30, 2013 9:56 pm\nTak naprawdę Reinmar niewiele mógł powiedzieć o rodzie Frey. Z jednej strony, nie poparł on Tully w ataku na Dolinę. Ba, wręcz przeciwnie, ruszył na Riverrun. Z drugiej zaś... Z opowiedzeniem się po którejkolwiek ze stron czekał do momentu, gdy losy wojny zostaną przesądzone. Gdy zaś wojska Tully zostało wyrżnięte niczym prosięta na rzezi, stary Walder Frey nie omieszkał odwrócić się plecami do ówczesnych Suzerenów...\nArryn jednak wstrzymywał się z osądami. Nie chciał kolejnego zamieszania w Dorzeczu. Na własnych terenach. W jego interesie, był tylko i wyłącznie ich rozwój. I taki miał cel, mówiąc o posadzeniu Royce'a w Bliźniakach. Wiedział, że Chorąży z Runestone będzie w stanie odpowiednio zaopiekować się ludźmi z wideł Tridentu. Poza tym, co jak co, ale Dolina dowiodła swej wartości jako sojusznik i Suzeren. To oni pierwsi wyciągnęli rękę w stronę rodu Tullych, mimo iż po wielkim zwycięstwie pod Krwawą Bramą, byli na tyle silni, by zrównać główny ród Dorzecza z ziemią...\n...a to że Reinmara otaczała reputacja bezlitosnego wojownika. Cóż, wystarczyło go zobaczyć godzinę temu, gdy wracał z bezinteresownej walki w obronie sojusznika. Mimo iż walczył w słusznej sprawie, to i tak wyglądał niczym demon. Cały umazany we krwi, brudzie i wnętrznościach. Z paskudnym czarnym mieczem w dłoni, rogatym hełmem i na ogromnym wierzchowcu...\nTeraz spojrzał uważniej na Adrienne. Była ładna i zapewne inteligentna, lecz niewiele mogła wiedzieć o zarządzaniu rodem.\n- Panienko - powiedział, nie siląc się na uśmiech. Jego głos był brzydki jak zawsze, nic nie mógł na to poradzić i nawet nie chciał, lecz nie było w nim nawet krzty wrogości. - Choć może wyglądam paskudnie, to potrafię się zaopiekować własnymi ludźmi. A ludzie z wideł Tridentu są teraz moimi ludźmi i nie spotka ich ode mnie żadna krzywda - właściwie, to w tym momencie z ludzie z Doliny pracowali ramię w ramię z obywatelami Dorzecza. Arryn jednak nie miał najmniejszego zamiaru tłumaczyć się przed Adrienne. - Nikt też nie zamierza odebrać Ci Bliźniaków. Jeśli uznasz rządy Rethel'a Royce'a za niegodne, Twoje słowo będzie ostateczne.\nSpojrzał na swych ludzi.\n- Myślę jednak, że ser Royce zasługuje na szacunek, choćby ze względu na to, że to jego piechota broniła Lannisportu.\nTemat: Re: Sala Balowa Pon Wrz 30, 2013 10:32 pm\nUzurpator, okupant. Taki był w tej chwili dla Adrienne Reinmar. Tak przynajmniej jej się zdawało.\nO zarządzaniu rodem wiedziała niewiele, ale to nie znaczyło, że nie może się nauczyć, a lubiła się uczyć nowych rzeczy, więc kto wie, czy by nie okazała się dobrym zarządcą.\nCiekawe, która z panien Siedmiu Królestw jest mu przyrzeczona. Ciekawe jaki byłby dla swej pani. Frasowało to Adrienne niezmiernie, bowiem odnosiła wrażenie, że byłby inny dla swej kobiety aniżeli dla kogokolwiek innego.\n- Nie twierdzę Panie byś wyglądał paskudnie. Nie sądzę również, by Bogowie poskąpili urody. - To chyba pierwsza naprawdę szczera wypowiedź Freyówny. Prawda jest taka, że choć ją przerażał to z drugiej strony nie mogła powiedzieć, by był przerażający. Właściwie tylko jego uśmiech psuł cały urok jego wyglądu. No i głos. Drapiący bębenki uszu, nieprzyjemny dla ucha. Zupełnie przeciwny do głosu Adrienne, który był dźwięczny niczym harfa, która brzmiała podczas uczty.\n- Ależ Panie. Jestem wdzięczna za jego zasługi w walce, ale ostatnie wydarzenia zmuszają mnie do przesadnej ostrożności w dobieraniu sobie zaufanych ludzi. Odkąd zmarła tragicznie moja siostra nie ma nikogo komu mogłabym w pełni ufać. Wobec tego obdarzę ser Royce'a zaufaniem, gdy przyjdzie na to czas. Gdy dowiedzie, że na nie zasługuje. - Powiedziała ze spokojem. Nie chciała urazić nikogo, ale powiedziała prawdę. Nie miała zamiaru ufać Rethelowi Royce'owi tylko dlatego, że walczył u boku Młodego Lwa przeciwko nieprzyjacielowi. Zbyt wiele intryg, zbyt wiele zdrad, zbyt wiele kłamstw panowało nad ziemią Siedmiu Królestw.\nTemat: Re: Sala Balowa Pon Wrz 30, 2013 10:46 pm\nReinmar nic nie odpowiedział. Był gościem swego sojusznika, nie trzeba było mu waśni. Nie miał złych zamiarów względem rodu Frey. Wypowiedziawszy jednak już to raz, nie miał zamiaru powtarzać. Nie on.\nJego twarz ponownie wykrzywił grymas uśmiechu. Pokręcił głową.\n- Białogłowy - wypowiedział z wyraźnym rozbawieniem w ochrypłym głosie. - Zacną żonę będziesz miał, Młody Lwie - zwrócił się do Aarta Lannistera. Sięgnął po puchar i dopił wino, wpatrując się w Adrienne. Odłożył naczynie z łoskotem.\n- Wygląda na to, że ród Royce z Runestonę będzie zmuszony zapracować na zaufanie panienki Adrienne. Cóż, Rethel, przyjacielu, nie pozostaje Ci nic innego jak zarządzać Bliźniakami co najmniej tak samo dobrze jak Runestone.\nKazał sobie nalać więcej wina. Było słabe, a Reinmar był potężnym mężczyzną, więc mógł jeszcze trochę wypić nim się upije. Wzniósł puchar.\n- Za rychłe małżeństwo ser Aarta i panny Frey!\nTemat: Re: Sala Balowa Wto Paź 01, 2013 12:32 am\nAart spoglądał i przysłuchiwał się wymianie zdań między Arrynem a młodą Panną Frey. Niedoświadczenie jej doprowadziło do tego, że Royce zasiądzie na tronie przeprawy, jako tymczasowy dowódca. Źle postąpiła zgadzajac się na taką postać rzeczy. Mogła poczekać i dać się wykazać młodemu Lwowi, który w głowie rysował już plan 'pożyczenia' jakiegoś fortu Zachodu w pobliżu Dorzecza. Hmmm. Cóż za zawód. Jednak Adrienne już zaczynała stawać się Lwicą.\nPrzechylił kielich, aby napić się słodkawego trunku, który posiadał woń polnych kwiatów i orzechów. Smaczny, jednak chyba trochę nie w stylu Aarta. Położył dłoń na dłoni przyszłej małżonki, ujął ją delikatnie.\n- A więc postanowione. Najwyraźniej nie mam możli wypowiedzenia się, bo moja przyszła Lwica sama podjęła decyzję. Niech tak będzie, dopóki nie będzie to potrzebne pozostawiam sprawy związane z Bliźniakami tobie kochana...- powiedział zdecydowanym tonem, na jego twarzy widniał szczery uśmiech.\n- Chcę, aby jeden z naszych synów zasiadł kiedyś na tronie przeprawy. Mam nadzieję, że to uszanujesz drogi suzerenie...- w dalszym ciągu trzymał dłoń Adrienne.\n- Powiedz mi, do czego dążysz Reinmarze, względem zaciśnienia sojuszu między naszymi rodami. Czego oczekujesz? Chciałbym to wiedzieć, aby podjąć stosowną decyzję.- dodał po chwili.\nTemat: Re: Sala Balowa Wto Paź 01, 2013 8:53 am\nRozmowa między głównymi dowódcami oraz Adrienne robiła się coraz dłuższa, a tymczasem uczta trwała w najlepsze. Ludzie świętowali niedawne zwycięstwo i życzyli sobie rychłego odbicia Wyndhall i krwawej pomsty na Żelaznych. Ciepła strawa i ciemne wino dodały sił i wigoru po stoczonych tego dnia potyczkach, a smak zwycięstw pod wodzą Namiestnika Wschodu był wyśmienity. Nic też dziwnego, że ludzie Arryna żywo rozmawiali z ludźmi Lannisterów, obiecując sobie nawzajem wsparcie i pomoc w potrzebie.\nReinmar rozejrzał się po sali.\n- Zdaje się, że nasi ludzie szybko znaleźli wspólny język, Młody Lwie - powiedział do Aarta, po czym ponownie spojrzał na Adrienne. - Lady Frey - zwrócił się do niej. - Nie frasuj się i zaszczyć nas uśmiechem. Koniec końców, to dzień wiktorii.\nArryn przez chwilę przyglądał się w zamyśleniu swoim rozmówcom. Widać było, że Aart Lannister pała do Adrienne uczuciem. To nie było tylko małżeństwo związane z polityką. Z drugiej strony, trudno się młodemu Lannisterowi dziwić... Adrienne była piękną kobietą. To przypomniało Reinmarowi, że i jego po powrocie w rodzinne strony czeka ożenek. Niech to diabli porwą.\n- Obawiam się, że pewnego dnia nadejdą czasy, kiedy to Wschód będzie w potrzebie. Chciałbym móc wtedy liczyć na silne ramię sojuszników z Zachodu - odrzekł prosto Reinmar. - By zaś zacieśnić nasz sojusz i zapewnić o mych intencjach, proponuję małżeństwo między naszymi potomkami, jeśli bogowie dadzą i nie będą to dwaj chłopcy bądź dwie dziewczynki.\nUśmiechnął się wilczo. Zaraz potem podniósł się, w pełni prezentując szerokie, niedźwiedzie bary i nieprzeciętny wzrost i nachylił się do Aarta. Wypowiedział cicho kilka słów, po czym znów zajął swoje miejsce.\nTemat: Re: Sala Balowa Wto Paź 01, 2013 9:32 am\nSiedząc pewnie na swoim miejscu kątem oka spoglądał na swoich ludzi, którzy jak widać, bawili się dobrze w towarzystwie ludzi z Doliny. Nic w tym złego, zwłaszcza, że mieli do czynienia z bardzo zacnymi ludźmi, którzy pod wodzą Reinmara stawali się jeszcze lepsi. Rozmowy zaczynały brać coraz to bardziej poważnego tempa. Arryn wypowiedział się, że Wschód może potrzebować pomocy. Czyżby w jego głowie znajdował się plan, albo jaka kolwiek wiedza o poczynaniach innych rodów? Któż to wie, ten człowiek zapewne ma wielu przyjaciół, ale i wrogów. Dowodzi potężną armią, co stawia innych w niekorzystnej sytuacji. Aart mógł tylko cieszyć się, że ma takiego sojusznika.\nWtedy Arryn wypowiedział zdanie, które może rozegrać karty przyszłości w korzystniejszym dla obu rodów kierunku. Zbliżenie się i połączenie więzami krwi było bardzo dobrym pomysłem. Dwóch potężnych suzerenów mogłoby wtedy bezgranicznie sobie ufać, a dziedzic ich dziedziców mógłby stać się Panem Zachodu i Wschodu, co pokazywało jak wielką władzę mógł zapewnić swojej rodzinie.\n- Podoba mi się ten pomysł. Cieszy mnie, że chcesz, aby nasze rodziny łączyły więzy krwi. Zgodzę się na to pod warunkiem, że będą to nasze pierworodne dzieci. Wtedy to będziemy mieli bardzo silny sojusz, który zaowocuje spłodzeniem przyszłego władcy Zachodu i Wschodu.- powiedział z uśmiechem na twarzy. Wtedy właśnie Reinmar nachylił się, aby wyszeptać kilka słów, które miały zmienić cały pogląd na sytuację. To była wieczność, która trwała jedynie przez kilka sekund. Gdy rozmówca zakończył swoją wypowiedź, Aart wychylił się do tyłu i oparł na oparciu siedzenia. Ręce miał wyprostowane, jedna wciąż trzymała Adrienne.\n- Jeśli to co mówisz jest prawdą, nie mogę pozwolić, aby przeszło to bez echa. Jeśli zgadzają się na wojny, myślę, że i my możemy jedną spowodować... Lew zawsze spłaca swoje długi.- zakończył.\nTemat: Re: Sala Balowa Wto Paź 01, 2013 9:49 am\nArryn przyglądał się Aartowi z uwagą. Jego reakcje wiele mówiły o tym młodym człowieku. Choć brakowało mu doświadczenia, był materiałem na wodza, który sprawi się w potrzebie, godnego swojego wielkiego nazwiska. Innych sojuszników z resztą Arryn nie chciał.\nReinmar kiwnął głową.\n- Pierworodni - potwierdził. - Jeśli bogowie dadzą i będą różnych płci - powtórzył, wiedząc, że los lubi płatać figle. Mimo to, jeśli bogowie byliby im przychylni, ich potomstwo dostałoby w udziale naprawdę wielką władzę.\nPo jego wypowiedzianych szeptem słowach, na twarzy Aarta wymalowało się nieudawane oburzenie.\n- Bądź cierpliwy, Młody Lwie - powiedział. - Wpierw zakończ jedną rzecz - poradził, wiedząc, że Aart Lannister jest w wieku, w którym cierpliwość nie jest częstą cnotą. Człowiek rwie się wtedy do działania. - Będę do Ciebie słał wiadomości.\nSam rozpostarł się wygodniej na siedzeniu i upił trochę wina. Otarł wąsy i brodę.\n- Powiedz mi co zamierzasz zrobić względem Żelaznych - rzekł. - Niestety nie jestem w stanie użyczyć ci już mych ludzi, gdyż z samego rana wybieram się w drogę powrotną - spojrzał na Adrienne i uśmiechnął się. - Na mnie również czeka niewiasta.\nTemat: Re: Sala Balowa Wto Paź 01, 2013 10:07 am\nReinmar był doświadczonym wojem, a więc jego rady były jak najbardziej stosowne. Mogły dać dużo do myślenia, jednak Aart wiedział co robi, wódz Doliny jedynie lekko ostudził jego zapał. Krew w jego żyłach wciąż wrzała, chciał zemsty, jednak zaatakowanie Żelaznych nie wchodziło w grę, przynajmniej nie teraz, gdy nie ma wystarczajacej ilości statków, aby równać się z nimi na morzu. Nie chciałby, aby jego wrogowie pastwili się nad jego ludźmi, tak jak to on ma zamiar zrobić z ich dowódcami. Milczenie było długie, zdawało się, że do uszu młodego panicza dochodziły dźwięki harfy, które wciąż tułały się w pomieszczeniu, mimo głosnych rozmów i zachowań. Dźwięki te zaczęły koić jego nerwy, zawsze lubię tę harfistkę, znała się na tym co robi.\n- Oby los wynagrodził nas szczodrze i mądrze Reinmarze.... Powrócił do swojej pozycji, jego oczy w dalszym ciągu płonęły, jednak zaczął uspokajać swoje nerwy. Nie chciał ukazywać słabości, no ale cóż. Reinmar dobrze wiedział z kim ma do czynienia.\n- Na razie nie mam zamiaru robić nic poza męczeniem jeńców. Mamy Harlawa, który na pewno nie wyjdzie stąd w jednym kawałeczku, a na pewno nie ze wszystkimi kończynami. Zastanawiam się, aby po tym wszystkim wysłać ich na mur. Nie mam tylu okrętów, aby popłynąć na Pyke i inne wyspy. Żelaźni w dalszym ciągu są nieosiągalni. Co się odwlecze to nie uciecze. Jak mówiłem wcześniej- Lew zawsze spłaca swoje długi. Napił się wina. Cóż za niesamowity smak zawitał w jego buzi. Mimo, że w pucharze ciągle znajdował sie ten sam trunek, teraz wydawał się być ukojeniem dla jego płonącego od złości oblicza.\n- Wyrażam nadzieję, że pozdrowisz od nas swoją Panią, a także, że razem przybędziecie na nasz ślub. Mamy zamiar poczynić to zaraz po odbiciu Windyhall, co nie powinno być trudne.\nTemat: Re: Sala Balowa Wto Paź 01, 2013 10:26 am\nReinmar skinął głową. Jego myśli znów powędrowały do najbliższej przyszłości, w której miał spotkać się z przeznaczoną mu niewiastą. Cieszył się wolnością przez wiele dni imienia, znacznie więcej niż większość przedstawicieli wielkich rodów, a mimo to... Ten potężny wódz i niezrównany wojownik czuł się nieswojo na myśl o tym, że będzie musiał dzielić resztę życia z niewiastą. Nawet jeśli małżeństwo będzie zawarte ze względów czysto politycznych. Miał nadzieję, że jego przyszła żona będzie równie piękna co Adrienne, wtedy przynajmniej z przyjemnością spłodzi potomka. Hm, ciekawe jak Vera przyjmie wiadomość o ożenku Arryna...\nOderwał się od własnych myśli.\n- Z jeńcami zrobisz co zechcesz, a na ludzi z Pyke uważaj.\nPo tych słowach podniósł się.\n- Bądź pewien, że pozdrowię i zjawię się w waszych progach w, miejmy nadzieję, spokojniejszych czasach. Tymczasem, pozwólcie, że udam się na spoczynek. Jutro z samego rana, wracam do Doliny. Przyjemnością było walczyć ramię w ramię z sojusznikami oraz podziwiać piękno Adrienne Frey.\nSkłonił się oszczędnie jak miał w zwyczaju i szybkim krokiem wymaszerował z sali.\nDziękuję za bardzo przyjemną wymianę postów, Aart i Adrienne :)\nTemat: Re: Sala Balowa Wto Paź 01, 2013 11:44 pm\nWyraźnie rozbawiony Reinmar dalej nie zmieniał opinii Adrienne. Ciężko zdobyć jej zaufanie. Nawet Aart jeszcze nie zdobył.\n- Białogłowy. Zacną żonę będziesz miał, Młody Lwie. - Freyówna nie była pewna, czy słowa, które wypowiedział były ironią, czy też wypowiadał je szczerze. Zwykle miewała z tym problemy. Cóż. Uznała, że to była szczera wypowiedź, więc uśmiechnęła się lekko.\nDolała sobie wina do kielicha, który zdążyła już opróżnić. Przy okazji dolała wina Reinmarowi, a potem swojemu przyszłemu małżonkowi. Czuła na sobie wzrok Arryna przez co nie czuła się zbyt swobodnie. Całe szczęście, że nie miała jasnej karnacji, bowiem już dawno miałaby rumieńce.\nNie odpowiedziała na te słowa, ale obdarzyła gościa swoim spojrzeniem i uśmiechem.\nPoczuła na swojej dłoni ciepłą dłoń Młodego Lwa. Spojrzała na niego po czym ścisnęła jego dłoń lekko. Niby mały gest, ale dla Adrienne był jednym z ważniejszych gestów. Nie wiedziała co Aart sądzi o tym wszystkim. Chciała mieć kontrolę. Miała nadzieję tylko, że w razie, gdyby jej się nie podobały rządy Royce'a będzie naprawdę mogła go odwołać.\nZawiodła swego przyszłego małżonka? Czyżby Aart chciał mieć posłuszną, niewychylającą się damę, która nie potrafi decydować o swojej ojczyźnie? W takim razie będzie miał nie lada problem, bowiem Adrienne zawsze taka była jaka jest. Lubiła sama decydować o sobie i o losie jej rodu. Oczywiście respektowała decyzje pana ojca oraz dziada swego, ale, gdy tylko mogła to sama sobie wybierała drogę. Dlatego też jej bracia nigdy nie mieli nad nią kontroli. Septa i maester też nie mieli nad nią władzy. Do tej pory potrafiła o siebie zadbać oraz o swych bliskich, więc dlaczego miałaby teraz nie potrafić? Młody Lew mógł ją uprzedzić o swych zamiarach. Doskonale wiedział, że Freyowie zostali Chorążymi Arrynów, a Adrienne jest aktualnie jedynym przedstawicielem rodu. Czy stawała się Lwicą. Możliwe, ale jej charakter był już taki wcześniej. Aart Lannister jeszcze wielu rzeczy o Adrienne nie wie i całkiem możliwe, że nie dowie się do końca swego życia. Nie żeby miała coś do ukrycia. Po prostu nie jest z tych osób, które od razu pokazują wszystkie swoje karty.\n- A więc postanowione. Najwyraźniej nie mam możni wypowiedzenia się, bo moja przyszła Lwica sama podjęła decyzję. Niech tak będzie, dopóki nie będzie to potrzebne pozostawiam sprawy związane z Bliźniakami tobie kochana...\n- Żywię nadzieję, że moja decyzja okaże się słuszna. - Powiedziała ze spokojem spoglądając na Aart'a. Uśmiechał się. Poczuła się dzięki temu lepiej niż na początku uczty. Możliwe, że głównie przyczyniło się wino do zmiany jej nastawienia, ale gest przyszłego małżonka oraz uśmiech tylko dopomógł.\n- Chcę, aby jeden z naszych synów zasiadł kiedyś na tronie przeprawy. Mam nadzieję, że to uszanujesz drogi suzerenie...\nTrzymała jego dłoń na stole. Kciukiem delikatnie głaskała wierzch jego dłoni. Nawet nie zauważyła, że tak robi. Po prostu mimowolnie zaczęła.\nMiała nadzieję, że ich związek zaowocuje narodzinami syna. Bądź córki. Choć wolała, by wpierw urodził się syn. Dla wszystkich byłoby lepiej, by pierwszy potomek był męskim potomkiem.\n- Powiedz mi, do czego dążysz Reinmarze, względem zacieśnienia sojuszu między naszymi rodami. Czego oczekujesz? Chciałbym to wiedzieć, aby podjąć stosowną decyzję.\n- Lady Frey. Nie frasuj się i zaszczyć nas uśmiechem. Koniec końców, to dzień wiktorii.\nAdrienne uśmiechnęła się delikatnie po czym podniosła kielich i upiła kilka łyków wina.\nPropozycja jaka padła z ust Reinmara przypadła do gustu nie tylko jej narzeczonemu, ale również Adrienne. Tak. Małżeństwo ich potomków było dobrym pomysłem. Ich syn przejąłby pieczę nad Bliźniakami, a jego małżonką byłaby córka Arryna. Tak. Taka perspektywa bardzo spodobała się Freyównie.\nSłuchała dość ożywiona rozmową mężczyzn. Ciekawiło też ją co powiedział Młodemu Lwu mężczyzna o wilczym uśmiechu, ale nie pytała o to. Może zapyta w stosownej chwili Aarta. Odłożyła kielich na stole i położyła wolną dłoń na tej, która trzymała dłoń blondyna. Chwyciła w obie dłonie jego dłoń i przeniosła tak, że teraz znajdowała się na poziomie jej ud, na sukni. Oparła się wygodnie o oparcie i słuchała dalej o czym rozmawiają.\n- ...Na mnie również czeka niewiasta.\nTo jednak mężczyzna miał już kobietę, która była mu przeznaczona. Ciekawe kimże ona była. Z którego rodu się wywodziła.\nAdrienne skinęła głową w stronę gościa, który po chwili szybkim krokiem opuścił salę.\n- Panie? - Spojrzała na Aarta zaciekawiona. - Chciałabym zobaczyć jeńców. Chciałabym spojrzeć prosto w twarz wrogom. - Powiedziała pewnym głosem. Ciekawe, czy jej mężczyzna zabierze ją do lochów.\nTemat: Re: Sala Balowa Czw Paź 03, 2013 1:19 pm\nPiękna muzyka była zagłuszana przez ludzi wysokopostawionych, niczym przez wieśniaków, którym tytuły do głowy odbiły. Niby wszystko fajnie, jemy, bawimy się, ale gdzie jest cała kurtuazja? Aart był uczulony na takie rzeczy. Wychowywany w głównych strukturach rodu, uczony był, aby mimo wszystko zachowywać się kulturalnie, tak, żeby ludzie których ma spotkać wiedzieli z kim mają do czynienia.\nMijały minuty, a rozmowy przeszły na temat spraw rodowych,zaciśniania więzi i wzajemnego zapraszania się do odwiedzenia. Reinmar był dobrym człowiekiem, na pewno honorowym, ale cóż się dziwić, honor miał nawet w głównej dewizie swojego rodu. Do tej pory wszystko zdawało się iść po myśli, dowiedział się czego miał zamiar się dowiedzieć, ustalił kilka faktów. Dziwnie się czuł wiedząc o zdradzie kogoś tak ważnego. Szkoda, Lannisterzy zawsze byli wierni, ale nadszedł czas, aby pójść po rozum i zażądać rekompensaty.\nSpojrzał na swoją wybrankę, gdy Reinmar wstał, aby się pożegnać. Uścisnął jego dłoń, która była monstrualnych rozmiarów. Biedna jego kobieta, jeśli wszystko ma równie duże.\n- Zapraszamy częściej, pamiętaj, że jesteś tutaj zawsze mile widziany. Dziękuję jeszcze raz za pomoc i oby droga ci sprzyjała.- pożegnał Arryna, poczekał aż wyjdzie z sali.\nUsiadł obok Adrienne i odwrócił się w jej stronę.\n- Na prawdę chcesz zobaczyć jeńców? To nie będzie miły widok, a nie chcę, abyś im współczuła. Większość z nich zostanie wysłana na mur, gdy tylko wyciągniemy od nich informacje.- przemówił do Freyówny. Nie wiedział, czy dziewczyna jest na tyle silna, aby podołać takiemu wyzwaniu. Widoki nie będą piękne, pewnie większość z jeńców ma gnijące rany, a trzymani przy życiu są tylko do czasu, aż wydadzą najskrytsze sekrety odnośnie ataku na ziemie Lwów.\nTemat: Re: Sala Balowa Czw Paź 03, 2013 6:37 pm\nGdy Aart powstał, by pożegnać gości mimowolnie puścił też dłoń Adrienne. To nie bardzo podobało się dziewczynie, ale nie sprzeciwiała się z tegoż powodu. W końcu usiedli na swoich miejscach, a Freyówna oparła się wygodnie.\n- Na prawdę chcesz zobaczyć jeńców? To nie będzie miły widok, a nie chcę, abyś im współczuła. Większość z nich zostanie wysłana na mur, gdy tylko wyciągniemy od nich informacje.\nObserwowała jego zachowanie. Chyba zdawało mu się, że nie podoła wyzwaniu jakim jest oglądanie jeńców w stanie pozostawiającym wiele do życzenia.\n- Och Panie. Nie jestem aż tak delikatna jakby się zdawało. - Uśmiechnęła się do narzeczonego i sięgnęła dłonią po jego dłoń, by zamknąć ją w delikatnym objęciu. - Współczuć? Panie. Nauczono mnie nie współczuć wrogom rodu, a karać ich bezwzględnie. Współczucie zachowuję dla osób, które na nie zasługują. - Powiedziała ze spokojem. Nie miała w zwyczaju współczuć jeńcom. Właściwie to przejawiała agresywne nastawienie do wrogów, ale starała się nie ujawniać tego nikomu tylko w zaciszu swojej komnaty rozładowywać napięcie. Całkiem możliwe, że odnajdzie teraz nowy sposób na rozładowanie napięcia. Na mężu. Powinno to się spodobać Młodemu Lwu. Oczywiście jeśli należy do jurnych mężczyzn i nie będzie traktował współżycia z nią jako obowiązek. Zobaczymy co nastąpi po ślubie. Na razie tłukła pięścią poduszki, co właściwie jest bardzo lekką formą agresji.\n- Odpowiadając na pytanie. Tak, chcę zobaczyć jeńców. Nawet jeśli odór ich ran będzie nie do zniesienia to chcę ich ujrzeć. Choćby przez chwilę. - Dodała po chwili pewniejszym tonem głosu. Chwyciła za kielich z winem i upiła kilka łyków. - Powiadasz, że większość zostanie wysłana na mur. Jaki los w takim razie spotka mniejszość? - Zapytała choć prawdopodobnie znała już odpowiedź. Wino dodało jej odwagi, bądź rozwiązało język. W każdym bądź razie nie była skrytą niewiastą delikatną jak porcelana. Będzie musiała przystopować, by przypadkiem nie wystraszyć narzeczonego, bo jeszcze ją odeśle do Bliźniaków i zażąda sobie innej wybranki.\nTemat: Re: Sala Balowa Pią Paź 04, 2013 10:52 am\nAdrienne to stuprocentowa kobieta, umie uwieść mężczyznę, wie jak to robić. Bardzo dobrze, w razie trudnych czasów powinna sobie poradzić, co pomagało Aartowi myśleć o tym, że zapewne będzie bezpieczna, kiedy on wpadnie w niewolę. Zapewne szybko tak się nie stanie, albo w ogóle, ale taka wiedzia była bardzo dobra. Jej ciepłe dłonie trzymały rękę młodego panicza. Jej skóra, gładka niczym jedwab działała kojąco, a także stymulująco.\nOdwagi także jej nie brakowało. Postawiła się Reinmarowi Arrynowi, który swoją postawą i wielkością mógł przestraszyć niejednego woja, a co dopiero kobietę. Po jej wypowiedzi dobrze wiedział, że nie odwiedzie jej od zejścia do lochów, a przede wszystkim, że nie poruszy jej widok ludzi, którzy czekają na dole, aby wydobyć z nich informację i pozbyć się ich potem jak najszybciej.\n- Jesteś bardzo odważna Pani.- odwzajemnił uścisk.- Żebyś znała się na polityce nie widziałbym żadnych przeszkód nad siedzeniem na tronie bliźniaków. Może weźmiesz kilka lekcji i postaramy się o to?- zapytał patrząc prosto w jej piękne oczy.\nPowiadasz, że większość zostanie wysłana na mur. Jaki los w takim razie spotka mniejszość?\nA cóż innego mogło spotkać jeńców, którzy nie będą nadawali się, aby wysłać ich na Mur? Zapewne prosta śmierć w lochach Casterly Rock. Wiele osób zapamięta to miejsce, jako ośrodek zadawania cierpienia, znienawidzą Lannisterów i wszystko co z nimi związane. Nie przejmował się tym.\n- Zapewne umrą w męczarniach. - wyperswadował odpowiadając na pytanie Freyówny.\nChwilę po tym powstał i podał dłoń Adrienne w geście zaproszenia do spaceru. Zabierze ją do lochów od razu, sam chce spotkać Harlawa jak najszybciej. Chce spojrzeć w jego nędzne oczy i się uśmiechnąć. Spłaci swój dług.\nGdy tylko przyszłą Lwica wstała ujął jej dłoń i umieścił pod swoim łokciem,po czym ruszyli. Ich plecy osłaniało dwóch strażników z karmazynowymi pelerynami i lwem na zbroi.\n- Przypilnujcie, aby uczta się zakończyła w przeciągu godziny. Wszystko potem ma zostać posprzątane.- rozkazał strażnikom, którzy pilnowali wejścia i ruszył w stronę lochów razem ze swoją przyszłą żoną.\nTemat: Re: Sala Balowa Pią Paź 04, 2013 2:57 pm\nUwieść mężczyznę? A to ona uwodziła? Dobrze wiedzieć. Ona po prostu zachowywała się uprzejmie, aczkolwiek dążyła do swego celu na swój sposób. Może niekoniecznie to było uwodzenie, ale grunt, że cel został osiągnięty.\nHmm... Jak jej skóra działała stymulująco to narratorka chyba nie chce wiedzieć co autor poprzedniego postu miał na myśli pisząc o tym.\nW każdym bądź razie uśmiechnęła się na słowa Aarta o jej odwadze. Oczywiście, że się bała. Reinmar był przerażający, choć z drugiej strony przystojny na swój sposób. Adrienne musiałaby być ślepa, by nie zauważyć tego, że na swój sposób był pociągający. Jednakże nie poruszył jej specjalnie, bowiem jej cała uwaga była skupiona na mężczyźnie, który teraz trzymał jej dłoń.\n- Żebyś znała się na polityce nie widziałbym żadnych przeszkód nad siedzeniem na tronie bliźniaków. Może weźmiesz kilka lekcji i postaramy się o to?\nAd spoglądała na jego twarz, a konkretniej w jego oczy troszkę zaskoczona.\n- Ależ Panie. Moje miejsce jest u Twego boku, a Twoje miejsce w Casterly Rock. Nie zniosłabym rozłąki, gdybym miała przebywać w Bliźniakach, a Ty tutaj. - Powiedziała spokojnie. Nie myślała o tym, by przejąć władzę nad Bliźniakami. Jeżeli Aart przejmie władzę nad Casterly Rock po Lordzie, a ona przejmie władzę nad Bliźniakami to będą musieli pozostać w swych twierdzach, a to oznaczało długą rozłąkę. Adrienne ciężko by to znosiła. Oczywiście byłaby mu wierna, ale obawiała się, że źle wpływałaby ta sytuacja na jej samopoczucie. Zresztą obawiała się, że to sprawi, że ich związek zostanie zerwany, a tego nie chciała. W dodatku uczono ją, by zawsze była u boku męża. Chyba, że sam ją odeśle. Sprawa była trudna. Możliwe, że Młody Lew miał pomysł jak ją rozwiązać, ale Adrienne w tej chwili nie widziała innego wyjścia.\nSłowa, które padły z ust blondyna na temat jeńców nie zdziwiły jej. Domyślała się, że więźniowie umrą. Może nie do końca przewidywała śmierć w męczarniach, ale wiedziała, że śmierć będzie nieunikniona. Kiwnęła tylko głową ze zrozumieniem.\nJej narzeczony podniósł się i podał jej dłoń. Najwyraźniej uznał za stosowne zejść do lochów już teraz. Troszkę się zdziwiła, bo sądziła, że pozwoli jej następnego dnia zejść do podziemi. Z drugiej strony ucieszyła się, że ma zamiar jak najszybciej spełnić jej prośbę. To dowodziło, że jest mu bliższa niż się spodziewała. Ona sama na razie była nim zauroczona, zainteresowana nim i chciała dowiedzieć się o nim wszystko. Martwiła się o jego zdrowie i życie, gdy pojechał na wojnę. Cieszyła się, że wrócił cały i zdrowy. Nie nazwałaby jednak tego uczucia miłością do niego. Jeszcze nie. Jeszcze badała teren, a raczej badała jego. Potem przyjdzie czas na miłość. Na razie wolała nie uzależniać się od niego, choć już widziała po sobie, że z nie wygra ze wszystkimi emocjami. Cieszyło to ją jednak, bo na razie nie miała powodów do obaw. Nie miała powodów, by bać się Aarta. Od dziecka marzyła, by mężczyzna, który będzie jej mężem był również jej przyjacielem. Marzyła o mężu, któremu będzie mogła o wszystkim mówić i jego prosić o rady i wsparcie. Oczywiście w przeciwieństwie do innych dziewczynek wysoko postawionych wolała w ogóle nie mieć ślubu, ale jak już musiała to chciała, by to marzenie się spełniło. Czy Aart będzie spełnieniem jej marzeń? Na razie wydawało się, że jest na dobrej drodze.\nOchoczo położyła dłoń pod jego łokciem, a drugą objęła jego ramię. Uśmiechała się delikatnie nie zdradzając wszystkich pozytywnych emocji, które kłębiły się w niej. Promieniała radością, aczkolwiek zachowywała się z gracją i dostojeństwem jak należało. Aart jednak mógł wyczuć delikatne drżenie jej dłoni. Nie bała się. Nie drżała ze strachu, a z zaciekawienia.\nW końcu opuścili salę balową i skierowali się w stronę lochów.


Przetestuj spray NIVEA Invisible Fresh - 500 szt. czeka\nOdśwież swój styl z NIVEA Invisible Fresh. Weź udział w teście i wygraj 1 z 500 kosmetyków Nivea. Zakochasz się w nowym, odświeżającym zapachu.\nAby wziąć udział w teście należy wypełnić ankietę i odpowiedzieć na pytanie: „Co w Twoim życiu najbardziej zasługuje na odświeżenie i dlaczego?”. Spośród wszystkich poprawnie przesłanych odpowiedzi na pytanie otwarte, Komisja wybierze 500 najlepszych odpowiedzi.\nProduktami przeznaczonymi dla Testerek są: 500 x spray NIVEA Invisible Fresh 150 ml\nZgłaszać można się do 23 marca 2017\nPozostałe testowania na Wizaż zobaczysz TUTAJ


Z VIP-ami na rower\nUtworzono: wtorek, 06, wrzesień 2005 15:10\nPoprawiono: środa, 24, kwiecień 2013 21:58\nOpublikowano: wtorek, 06, wrzesień 2005 02:00\nModa na rower dotarła na dobre do Grudziądza. Piękna okolica, liczne zabytki i stale rosnąca liczba ścieżek rowerowych spowodowały, że na dwóch kółkach jeździ już wielu grudziądzan. Ilu dokładnie - nie wiadomo, dlatego Miejski Ośrodek Rekreacji i Wypoczynku, który uruchomił pierwszą w Grudziądzu wypożyczalnię rowerów, postanowił stworzyć rajd, który skupiłby rowerzystów w jednym czasie w jednym miejscu.\nRajd ?Szlakiem osadników holenderskich? to propozycja na najbliższą sobotę. Udział w imprezie zapowiedziało już kilka grudziądzkich osobistości życia publicznego, w tym Prezydent Grudziądza. Według organizatorów, wycieczka rowerowa z VIP-ami przyczyni się do popularyzacji jazdy na rowerze. Ich obecność na tego typu imprezach zwiększa także szanse na budowę infrastruktury dla rowerzystów.\nZbiórka wszystkich chętnych do wzięcia udziału w rajdzie w sobotę, 10 września, o godz. 11.00 przy rondzie im. Romana Dmowskiego (koło hipermarketu Real). Osoby, które nie posiadają sprawnych rowerów, mogą je wypożyczyć na Plaży Miejskiej. Uczestnicy przejadą trasę o długości 30 km, przejeżdżając m.in. przez Szynych, Podwiesk, Wielkie Łunawy i Gogolin. Wśród uczestników rajdu swoją obecność zapowiedzieli także grudziądzcy przewodnicy PTTK, więc można się spodziewać solidnej dawki wiedzy o podgrudziądzkich zabytkach. Rajd kończy się festynem na Plaży Miejskiej.\nWszelkich informacji o rajdzie udziela Miejski Punkt Informacji Turystycznej, ul. Skłodowskiej 19, tel. (56) 461-23-18. Do zobaczenia na szlaku!\nRowerem po okolicach Grudziądza - część 5\nUtworzono: poniedziałek, 05, wrzesień 2005 17:36\nPoprawiono: wtorek, 02, kwiecień 2013 16:09\nOpublikowano: poniedziałek, 05, wrzesień 2005 02:00\nKrajobraz polodowcowy z pagórkami i licznymi małymi jeziorami, przydrożne kapliczki o patriotycznej wymowie, dworki ze starymi parkami oraz majątek dziedziców Bielerów - to atrakcje dzisiejszej wycieczki.\nTRASA (OK. 40 km):\nEch ten Krzysiek!...\nUtworzono: poniedziałek, 05, wrzesień 2005 02:21\nPoprawiono: niedziela, 28, kwiecień 2013 08:45\nEch ten Krzysiek! Nawet jak mi się nie chce, to mnie na rower wyciągnie. I za to go właśnie lubię...\nTo miała być króciutka przejażdżka. Juz nawet nie pamiętam, jaka była planowana trasa, ale nam się chyba troszkę wydłużyła - a to znak, że było fajnie. Osobiście jestem zdania, że nie ilość kilometrów na trasie jest ważna, ale stopień przyjemności, jaki czerpiemy z wycieczki, a ten był wysoki...\nTrasa: GRUDZIĄDZ - W. LNISKA - GRUTA - ROGÓŹNO - SZEMBRUCZEK - SKURGWY - BIAŁOCHOWO - KŁÓDKA - GRUDZIĄDZ - to chyba było jakoś tak. Po drodze odwiedziliśmy większość jezor, Zamek w Rogóźnie, Dolinę Osy i wszystkie przydrożne jabłonie. Ja nawet opanowałem sztukę zrywania jabłek bez zatrzymywania roweru. Do tego niekończące się piękne widoki na pagórkowate pola i piękne lasy, wspaniała pogoda i super ekipa - było czadowo. Oby takich wypadów więcej! Chłopaki! Dzieki za wspólną jazdę i do zobaczenia na następnej!\nPs. Szkoda tylko, że wredny aparat odmówił posłuszeństwa, stąd mało fotek...\nWycieczka do Radzynia Chełmińskiego\nUtworzono: sobota, 03, wrzesień 2005 11:30\nPoprawiono: niedziela, 15, luty 2015 13:21\nOpublikowano: sobota, 03, wrzesień 2005 02:00\nGrudziądz -> Piaski, za kościołem w Piaskach na prawo w drogę usypaną ze szlaki do Hanowa w którym znajduje się nie wielki, ale piękny Las Świerkowy, z Hanowa uderzamy w kierunku Turznic, wlatujemy do tej mieściny od strony kościoła prosto na asfaltową ulicę która biegnie z Piask w kierunku Dębieńca, tą drogą kierujemy się około 50 metrów w stronę Dębieńca i skręcamy na lewo wjeżdżając na wąską wiejską drogę ?asfaltoą? która przez kilka niedużych górek prowadzi nas do Zielnowa, wlatujemy na drogę nr 543, skręcamy na lewo i po bardzo łatwym odcinku (często z górki ) dolatujemy prosto do Radzynia Chełmińskiego.\nDo Radzynia wjeżdżamy centralnie na Kościół Gotycki, na prawo jedziemy do starej Kaplicy Gotyckiej przy cmentarzu która obecnie służy mieszkańcom jako kostnica miejska kościoła św. Anny. Na cmentarzu znajduje się potężny grób wielkiego księdza który opuścił świat w 1889 roku. Na lewo od Kościoła Gotyckiego św. Anny mamy oczywiście Zamek Krzyżacki. Nie sposób nie zauważyć tych obiektów, będąc kilka kilometrów od Radzynia wszystkie trzy obiekty rzucają się szczególnie w oczy. Z Radzynia jedziemy w kierunku Grudziądza około 50 metrów drogą nr 534 i skręcamy na lewo w kierunku Kneblowa. W tej miejscowości przejeżdżamy obok malowniczego i bardzo czystego jeziora. Pędzimy cały czas prosto do miejscowości Zielnowo i drogą nr 543 dojeżdżamy do Dębieńca, skręcamy na prawo i z bardzo sympatycznej górki zjeżdżamy prosto przez Turznice do Piask.\nJa mieszkam w mniszku i dla mnie to bardzo łatwy dojazd bo tylko śmigam przez las rudnicki i w 10 minut jestem już w Piaskach .\nUtworzono: piątek, 02, wrzesień 2005 23:42\nOpublikowano: piątek, 02, wrzesień 2005 02:00\nPropozycja jest taka: Wyjazd 14.00 (sobota, 3 września 2005) spod samolotu w parku. Trasa: Nowa Wieś (za Cytadelą) - Parski - Zakurzewo - Wielki Wełcz - Nebrowo Wielkie - Bronisławowo - Okrągła Łąka - Wielki Wełcz - Mokre - Grudziądz. Jak za długa, to po drodze skrócimy. Plan nie jest sztywny i może ulegać modyfikacjom.\nUtworzono: piątek, 26, sierpień 2005 04:31\nOpublikowano: piątek, 26, sierpień 2005 02:00\nZainstalowałem Shoutbox-a, czyli popularny moduł do prowadzenia pogaduszek. Jeśli chcecie sobie po prostu pogadać, korzystajcie z działu "pogaduchy". Otworzyłem ten dział, aby odciążyć FORUM DYSKUSYJNE od spraw mniejszej wagi i dać Wam możliwość szybkiego wypowiadania Się. Życzę przyjemnego użytkowania!\nPozdrawiam wszystkich - matematolek\nPropozycja Wyjazdu na Kaszuby\nUtworzono: wtorek, 23, sierpień 2005 03:27\nOpublikowano: wtorek, 23, sierpień 2005 02:00\nW związku ze zbliżającym się końcem okresu urlopowego i wakacji, chciałbym zaproponować kilkudniową wycieczkę na Kaszuby. Planowany jest przejazd przez Zaborski, Wdzydzki oraz Kaszubski Park Krajobrazowy. Po drodze przejazd nad malowniczymi jeziorami, min. J. Charzykowskie, J. Wdzydze oraz Raduńskie. Planuję wyjazd pociągiem do Chojnic, by pominąć mniej ciekawe i zatłoczone drogi. Alternatywą może być wyjazd bezpośrednio z Grudziądza do Wdzydz Tucholskich przez Osie, Tleń, Wiele, ale wtedy pomijamy bardzo piękny Zaborski Park Krajobrazowy. Szczegóły są do ustalenia z osobami zainteresowanymi. Termin Wyjazdu - środa, czwartek lub piątek - to także do ustalenia. Czas trwania 3-5 dni, w zależności od pogody i chęci podróżowania. Planowane dzienne trasy - ok 100 km.\nSerdecznie pozdrawiam - matematolek\nUtworzono: środa, 24, sierpień 2005 02:00\nPoprawiono: niedziela, 07, kwiecień 2013 17:43\nOpublikowano: środa, 24, sierpień 2005 02:00\nCzas na Masę???\n...Mam nadzieję, że tak! Drodzy rowerzyści z Grudziądza i okolic! Czy czujecie, że macie wpływ na cokolwiek w naszym mieście? Czujecie się szanowani przez kierowców? Jak długo mamy być traktowani, jak zło konieczne? Zbierajcie siły. Czas pokazać, że istniejemy, jest nas wielu i nie jesteśmy tylko przeszkodą na drogach - czas na MASĘ KRYTYCZNĄ!!!\nW Warszawie, Łodzi, Szczecinie, Lublinie, Olsztynie, Radomiu, Wrocławiu, Białymstoku, Katowicach, Krakowie i Bydgoszczy już ją mają. A kiedy przyjdzie kolej na Grudziądz? Wszystko zależy od nas - pomyślcie!\nŁosiowa Góra i My\nUtworzono: środa, 17, sierpień 2005 12:44\nPoprawiono: niedziela, 28, kwiecień 2013 08:49\nOpublikowano: środa, 17, sierpień 2005 02:00\nPewien bike-r odkrył tajemniczą stronę [internetową] rowerowej mocy...\nPostanowił sprawdzić, wraz ze swoim wiernym wyznawcą rowerowego kunsztu, co to za tajemnicza grupa spotyka się 11 sierpnia pod radzieckiej konstrukcji myśliwcem.\nPrzyjechaliśmy trochę przed czasem, żeby zobaczyć co i jak, i ku naszej uciesze zobaczyliśmy pierwszych uczestników wyprawy.\nO dziesiątej przybyła reszta i ruszyliśmy. Z powodów technicznych odwiedziliśmy sklep rowerowy i wtedy zaczęły się wątpliwości...\nWątpliwości nie dotyczyły bynajmniej sprzętu, ale pogody.\nJednak zgodnie z naszym powiedzeniem "są zwykli ludzie i niezwykli bajkerzy" ruszyliśmy w trasę, pomimo deszczu.\nUtworzono: środa, 10, sierpień 2005 22:09\nOpublikowano: środa, 10, sierpień 2005 02:00\nJutro, tj w czwartek 11 sierpnia 2005 wyruszamy na małą przejażdżkę po okolicy. Planowana trasa: GRUDZIĄDZ - NOWA WIEŚ - ZAKURZEWO - BIAŁOCHOWO - OWCZARKI - GRUDZIĄDZ (ok 35 km). Wyrusza grupa w składzie: Sonar Sonic (Szymon), Pedro Noca (Piotrek), Krzysiek i matematolek (Tomek). Wyjazd godz. 10.00 spod samolotu w Parku Miejskim, powrót ok godz. 13.00. Chętnych do przyłączenia się serdecznie zapraszamy.\nPonieważ nasze wypady z reguły są organizowane spontanicznie, a informacje o nich są podawane dość późno, pomyślałem, że można organizować wypady w następujący sposób: Jeśli zbierze się grupa osób planujących mały wypad, podaje o tym informację na stronie, a chętni do dołączenia się stawiają się w miejscu wyjazdu o podanej godzinie. Zarejestrowanych użytkowników będę powiadamiał e-mailem. W ten sposób będziemy tworzyć spontaniczną grupę rowerową, zyskamy możliwość poznania się i organizowania wspólnych wycieczek. Nie ograniczamy w żaden sposób ani płci, ani wieku, a jedynym ograniczeniem powinna być świadomość własnych możliwości pokonywania planowanej odległości.\nSerdecznie pozdrawiam i zapraszam do wspólnych wypadów.\nNowy Dział - Trasy Rowerowe\nUtworzono: niedziela, 07, sierpień 2005 21:24\nPoprawiono: niedziela, 05, maj 2013 21:44\nW lipcowym numerze KURIERA GRUDZIĄDZKIEGO ukazała się pierwsza część cyklu "Rowerem po okolicach Grudziądza", w którym autor namawia do poznania przepięknych okolic Naszego Miasta. Do tej pory ukazały się już trzy części tego cyklu i przygotowywana jest czwarta. Dzięki uprzejmości autora cyklu - Pana Michała, mogę zaprezentować opisane przez niego trasy na naszej stronce. Otrzymane materiały posłużyły mi za pretekst do utworzenia nowego działu "Trasy Rowerowe", do którego link można już znaleźć w Menu. Na razie umieszczam tam część pierwszą, a już wkrótce następne. Życzę miłej lektury.


Kasa, kasa, kasa, atencja, kasa, kasa, atencja, kasa i tak dalej\nMedia, kiedyś pełniły funkcje informującą i edukacyjną. Media dziś pełnią rolę maszynki do pieniędzy. Jak wypromować marny film? Łatwizna. Piszesz i płacisz blogerom. Ci niczym sępy znajdują jakieś mało istotne (najczęściej zmyślone) fakty z życia reżysera czy tam aktorów. Robią z tego shitstorm. To przechodzi do mediów głównego nurtu, a dalej jest podawane w wieczornych informacjach. Prawda, że proste? Aby taka informacja była zauważona przez gazetę wielkiego formatu, bloger musi się nieźle napocić. Posty muszą być publikowane kilka razy dziennie (lub więcej). Taki post przemiesza się na reddit lub wykop. Są to najczęściej odwiedzane miejsca przez dziennikarzy. Wybierają te najciekawsze i sensacyjne i podawają w formie papki widzom w najwyższym czasie antenowym. Co z tego mają blogerzy? Marną kasę, ale świadomość, że twoja informacja (ty jako źródło) jest podawane w gazetach wyższego formatu, sprawia, że taki bloger jest uznawany za pewne źródło, co daje kolejne zlecenia i sponsorów. Dlatego muszę więcej pracować (czytaj: zmyślać, manipulować fakty, szukać dziury z całym)\nPomijam fakt promowania jakiś tam firma, czegoś tam podobnego. To już naturalne w mediach. Jeśli ktoś chcę zostać blogerem to niech potraktuję jako zimny prysznic. Media straciły swoją pierwotną naturę.


Białystok - Geneza herbu - INFORMATOR BIAŁOSTOCKI\nStrona główna » Symbole miasta » Geneza herbu\nObowiązujące symbole miasta\nSymbole w pejzażu Białegostoku\nSymbole miasta w zasobach Archiwum Państwowego w Białymstoku /pieczęcie/\nPrzyjmuje się, że herbem danego miasta jest godło napieczętne lub wykształcony herb, którego wizerunek użyto jako pierwszy na najstarszej pieczęci miejskiej. Jak stwierdził dr Krzysztof Filipow, znawca problematyki, pierwszym herbem Białegostoku był symbol jelenia. Pojawił się na dokumencie urzędu miejskiego z 23 sierpnia 1745 r. Białystok był miastem lokowanym na prawie magdeburskim i oficjalnie do połowy XVIII w. posługiwał się herbem miejskim z wizerunkiem jelenia.\nPieczęć Augusta III - • Symbole miasta w zasobach Archiwum ...\nDopiero król August III w przywileju dla miasta z 1 lutego 1749 r. Nadał miastu jako nowy herb znak herbowy Branickich fundatorów i właścicieli miasta. Był to Gryf (herb Branickich) z inicjałami Jana Klemensa Branickiego (JKB). Jednocześnie używano pieczęci z jeleniem. Po śmierci Jana Klemensa Branickiego w 1771 r. dożywotnią właścicielką Białegostoku została Izabela Branicka z Poniatowskich.\nPo 1795 r. Białystok stał się siedzibą nowo utworzonej prowincji Prus Nowowschodnich, ale nadal był miastem prywatnym Izabeli Branickiej. Władze pruskie podjęły starania o zakup miasta. Udało się to im 2 kwietnia 1802 r., kiedy to Białystok został sprzedany przez właścicielkę za sumę ponad 270 tys. talarów. Branickiej zapewniono także dochody z miasta. W Archiwum Państwowym w Białymstoku znajduje się zespół archiwalny Kamera Wojny i Domen Departamentu Białostockiego Nowych Prus Wschodnich 1795-1807.\nPieczęć Izabeli Branickiej - • Symbole miasta w zasobach Archiwum ...\nW aktach tegoż zespołu widnieje pieczęć z odciśniętym herbem Białegostoku. Na pieczęci z prawej strony (lewej heraldycznej) stoi gryf wspierający się przednimi łapami na inicjale IB. Inicjały znajdują się z lewej strony (prawej heraldycznej). Nad inicjałami i gryfem widnieje otwarta korona, czyli z 5 fleuronami. Napis na otoku w języku łacińskim SIGILUM CIVIT BIAŁOSTOCIENISIS BORUS. ORIENT. NOV, co oznacza: Pieczęć miasta Białegostoku Prus Nowo Wschodnich. W porównaniu z herbem nadanym przez Branickiego wprowadzono zmianę inicjałów z JKB na IB, tj. pierwsze litery imion i nazwiska Jana Klemensa Branickiego zamieniono na inicjały Izabeli Branickiej.\nPieczęć Obwodu Białostockiego - • Symbole miasta w zasobach Archiwum ...\nW 1807 r. został podpisany traktat pokojowy pomiędzy Napoleonem a Aleksandrem I, na mocy którego Białystok został przyłączony do Rosji pod nazwą Obwodu Białostockiego. 8 sierpnia 1809 r. car Aleksander I nadał Obwodowi herb przedstawiający na tarczy herbowej dzielone w pas, na czerwonym tle Orła Białego i Litewską Pogoń w polu pomarańczowym. Nie był to herb tylko miasta, ale herb ziemski przynależny całemu Obwodowi Białostockiemu. Orzeł był bez korony. Herb nie nawiązywał do tradycji heraldyki polskiej, gdyż tarcza herbowa była dzielona w słup, a nie w pas.\nPieczęć Stanu Cywilnego Obwodu Bożniczego w Białymstoku - • Symbole miasta w zasobach Archiwum ...\nW 1842 r. władze rosyjskie skasowały Obwód Białostocki i przyłączyły go do Guberni Grodzieńskiej. Car Mikołaj I polecił w 1845 r. ustanowić herby gubernialne i powiatowe dla Grodna, Kowna, Mińska i Wilna. Herby terytorialne przeznaczone były wyłącznie dla miast znajdujących się na ich terytorium bez indywidualnych herbów miejskich. Herb powiatu białostockiego przedstawiał czerwona tarczę herbową z żubrem jako herbem grodzieńskim w górnym polu i ukoronowanym białym orłem w polu dolnym. Białystok przyjął herb powiatowy jako własny herb miejski.\nPieczęć Guberni Grodzieńskiej - • Symbole miasta w zasobach Archiwum ...\nW 1882 r. car Aleksander III przyjął tytuł księcia białostockiego oraz herb miasta Białegostoku, który prezentował się następująco: w górnym polu czerwony orzeł srebrny, spodem w polu złotym rycerz w zbroi błękitnej z mieczem wzniesionym do ciosu i tarczą srebrną, na której czerwony krzyż, koń kary pod czaprakiem czerwonym z potrójną frędzla złotą. Dawny herb Obwodu stał się więc herbem miejskim.\nW 1910 r. gubernator grodzieński nakazał zdjęcie z gmachu Magistratu herbu używanego od 1882 r. i nakazał używać herbu powiatowego z żubrem i orłem ukoronowanym.\nW okresie okupacji niemieckiej w latach 1915-1919 powrócono do herbu z orłem i Pogonią. Jego stylizowany wizerunek (nie zachowano barw heraldycznych, ponieważ herb był w kolorze różowym, a Orzeł i Pogoń czarne)znajdował się na znaczkach pocztowych.\nHerb używany przez władze miejskie w 1919 roku - • Symbole miasta w zasobach Archiwum ...\nPo przyłączeniu Białegostoku do Polski w 1919 r. zaczęto używać herbu z Pogonią.\nW 1935 r. Magistrat Białegostoku opierając się na wywodach prof. M. Gumowskiego z Polskiego Towarzystwa Heraldycznego oraz argumentach wysuniętych przez Komisję powołaną 28 listopada 1934 r. Przedłożył do dalszych obrad Rady Miejskiej następujące wnioski: przyjąć jako projekt przyszłego herbu miasta Białegostoku herb „Gryf” w kolorze białym na czerwonej tarczy, ponad gryfem korona pięciopałkowa w kolorze złotym, zwrócić się do Archiwum Akt Dawnych w Warszawie o nadesłanie uwierzytelnionej (wraz z tłumaczeniem) kopii dokumentu z 16.11.1760 r. zawierającego przywileje dla m. Białegostoku oraz nadanie herbu wraz z dokładnym jego rysunkiem i opisem. Rada Miejska odrzuciła wniosek Magistratu i uchwałą z 30 października 1935 r. za herb Białegostoku uznała herb Obwodu Białostockiego z pewnymi modyfikacjami: dodano orłu koronę, rycerzowi dodano pióro do szyszaka. Czerwony krzyż na tarczy przemalowano na biały, skasowano złote frędzle u czapraka, konia karego zamieniono na białego. Od państwowego Orła koronnego nowy Orzeł odróżniał się brakiem złotej opaski, od Pogodni Litewskiej konny rycerz różnił się podniesioną przyłbicą, dodaniem czapraka zwisającego i pióra do szyszaka, wycięciem tarczy i zbroi, białym krzyżem na tarczy, oraz biały koń na złotym tle.\nMinisterstwo Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego odmówiło zatwierdzenia uchwały miejskiej i nakazały miastu przywrócić herb historyczny z czasów Branickiego. Rada jednak się nie zgodziła i 23 listopada 1937 r. powtórnie przyjęła poprzednią uchwałę. Sprawa herbu nie rozstrzygnęła się do 1939 r.\nHerb używany w okresie powojennym - elewacja kamienicy z arkadami przy Rynku Kościuszki - • Osiedle Centrum\nW uzasadnieniu podano, że od szeregu lat brak było sprecyzowanej formy herbu miasta. Istniały trzy wersje herbu Białegostoku. Najstarszą z nich był herb z 1760 r. Przestawiał on monogram JKB i Gryfa pod wspólną koroną. Herb ten wiąże się z ówczesnym właścicielem miasta Janem Klemensem Branickim. Drugą wersją był przytoczony w uchwale herb nadany w 1809 r. Trzeci herb różnił się od herbu z 1809 r. koroną, umieszczoną nad białym Orłem oraz zmianą niektórych kolorów. Od 1944 r. najczęściej stosowanym herbem był herb z 1935. Ponieważ jednak miały miejsce przypadki stosowania herbu z 1760 r. , a nawet publikowanie jego w różnego typu wydawnictwach zachodziła potrzeba sprecyzowania właściwego herbu miasta. Większość argumentów przemawiała za herbem z 1809 r, gdyż herb z 1760 r. był właściwie godłem prywatnych posiadłości Branickich, natomiast herb z 1935 r. poprzez włączenie do niego korony oraz zmianę kolorów odbiegał od pierwotnego wzoru.\nAktualny herb miasta Białegostoku - • Obowiązujące symbole miasta\nKolejną modyfikację herbu Białegostoku wprowadziła uchwała nr XIII/76/95 Rady Miejskiej w Białymstoku z dnia 27 lutego 1995 r. o zmianie Statutu Miasta, Regulaminu Rady Miejskiej oraz ustalenia graficznego Herbu Miasta. Ustalono, iż Herb Miasta będzie następujący: Tarcza Herbowa dzielona w pas. Część górna czerwona, dolna złota. Na części górnej orzeł srebrny w kornie złotej, ze złotym dziobem i szponami oraz czerwonym językiem. W części dolnej Pogoń Litewska, której koń jest srebrny ze złotą uprzężą i czerwonym trójdzielnym czaprakiem. Jeździec w zbroi niebieskiej, szyszak niebieski z otwartą przyłbicą i srebrnym piórem, miecz wzniesiony niebieski, ostrogi złote. Tarcza jeźdźca niebieska, na niej srebrny krzyż jagielloński. W dostojnej wersji herbu dwa srebrne gryfy trzymają tarczę herbu, a nad nią koronę miejską. Pod tarczą wstęga srebrna z napisem CIVITAS BIALYSTOK.\n/Na podstawie "Katalogu wystawy pieczęci", Archiwum Państwowe w Białymstoku 2004, tekst: Marek Kietliński/\nSymbole w pejzażu Białegostoku »


Karolina Glazer: Jestem taką śląską babą - Dziennikzachodni.pl\n21 czerwca 2013 21.06.2013 Aktualizacja: 26 czerwca 2013 11:17 26.06.2013 11:17\nUczyła się śpiewać pod okiem Krystyny Prońko, dziś nagrywa z gwiazdami światowego jazzu. Kiedy nie śpiewa, to śpi, patrzy w gwiazdy, albo jeździ rollercoasterem. Z gliwiczanką Karoliną Glazer rozmawia Michał Wroński\nKarolina Glazer ©arc\nZacznijmy może od paru słów wyjaśnienia: cóż to za show urządzasz ostatnimi dniami na ulicach Gliwic?\nSpokojnie, nic groźnego. Kręcimy teledysk do utworu "Flying Circle" z mojej ostatniej płyty i stąd kamery na rynku, czy w Spalonym Teatrze. Teledysk kręcą moi znajomi z łódzkiej "filmówki" i ma on w założeniu bardziej przypominać studencką etiudę niż typowy klip. Prapremiera klipu będzie miała miejsce 26 czerwca w Warszawie. To będzie taka premiera z przytupem, gdyż połączę ją z moimi urodzinami.\nWspomniałaś o płycie. No właśnie, jak ludzie przyjmują "Crossings Project"? Jazz to nie jest muzyka lekka, łatwa i przyjemna.\nJak na razie płyta zbiera dobre recenzje. Cieszy mnie, że miłe słowa padają z ust ludzi, na opinii których bardzo mi zależało: Marka Niedźwieckiego czy Jana Ptaszyna Wróblewskiego. Piosenka "The Magic of Life" na dobre zagościła w radiowej Trójce i dostaje mnóstwo maili od nowych fanów. Jednak faktem pozostaje, że trudno się z taką muzyką przebić. W Polsce tzw. contemporary jazz jest kompletnie nieznany, więc cały czas szukamy sposobu na to, by pokazać ludziom, że słowo "jazz" nie zawsze oznacza muzykę niedostępną i trudną. Moja poprzednia płyta "Normal" została gorąca przyjęta w Europie, więc wierzę, że teraz nadszedł czas na Polskę.\nROŚNIE TALENT NA MIARĘ URSZULI DUDZIAK. TO KAROLINA GLAZER


Wszystko dla mamusiek ;) czyli co warto zrobić lub kupić by ciąża była przyjemnością | Forum o ciąży i dzieciach - BabyBoom\nTemat na forum 'Archiwum mam lutowych'11' rozpoczęty przez zanbab, 10 Czerwiec 2010.\nW tym wątku chciałabym byśmy wymieniały się doświadczeniami w pielęgnacji naszych ciał,rosnących brzuszków:-) . Pochwaliły się zakupowymi szaleństwami dla siebie:-), mam namyśli również ubrania ciążowe.\nJa na dzień dzisiejszy smaruję się codziennie oliwką dla kobiet w ciąży. Moja koleżanka mi poleciła. Powiedziała, że tylko to używała i nie miła żadnych rozstępów. Może macie inne doświadczenia i skuteczne sposoby:-)\nZanbab kwiestia względna z rozstępami. Ja smarowałam sie od ok 3 miesiąca specyfikami dla kobiet w ciąży i oliwka również i dopiero w 8 miesiącu jak gwałtownie przytyłam, bo były upały i zatrzymywałam wodę, to wywaliło mi rozstępy na biodrach z ominięciem brzucha, który tez był spory. A dodam, że moja mama nie ma ani jednego rozstępu. Tak więc raczej za dużego wpływu ja na to nie mam, co jedyne jak już kedyś myślałam, to że po drugim dziecku pójdę na usuwanie\nkeyko, 10 Czerwiec 2010\nJa na razie smarują się oliwką, a za jakiś czas dołączę krem na rozstępy z Palmersa.\ntygryskowa, 10 Czerwiec 2010\nA dodam jeszcze tylko, że u mnie oliwka powodowała straszne swędzenie, np. zapalenei mieszków włosowych i do tego ropne krosteczki przy mieszkach\nI należy wogóle uważać z kosmetykami. Uczulił mnie na pare miesięcy antyperspirant, którego wcześniej używałam. Kremy do cery mieszanej i tłustej musialam zmienić na takie do cery suchej i wrażliwej\ndziewczyny czy wiecie, czy kobiety w ciąży mogą smarować się, czy pryskać środkami na komary? a jak tak to jakimi?\nja na chwilę wkładam do kontaktu wieczorem Rajda, ale mam otwarte okno\na co do smarowania po pogryzieniu, to fenistil jest w porządku, jego przepisała mi lekarka do samrowania jak synek był maleńki. a inne bezpieczne środki, to są plastry odstraszające komary, które się przylepia koło łóżka, albo na wózek dziecięcy, albo chusteczki, posiadające naturalne substancje odstraszające. chusteczki testowałam przy synku, mają intensywny zapach, ale są skuteczne i nie podrażniają skóry.\naaaa i jeszcze jedno kochane, dbajcie żeby tych ugryzień było jak najmniej, bo w ciąży po takich ugryzieniach na długo zostają paskudne przebarwienia. mnie tak pogryzło przy synku i po porodzie jak już z nim poszłam na kontrolę miałam tych znamion bardzo dużo na skórze, aż się pediatra zaniepokojona spytała co to jest, bo wyglądało to tak jakby mnie ktoś papierosem przypalał\nDzięki za radę. Dziś pójdę poszukać chustek do smarowania. Jutro robimy grila na ogródku i bez środków na komary ani rusz, a w tym roku jest plaga komarów\nwiem coś o tym, sama wczoraj przed snem wytłukłam 13 są specyfiki delikatne do stosowania dla dzieci, więc te możesz spokojnie wybrać, a przy grillu dobrze sprawdza się postawiona na stole świeca odstraszająca komary.\nAcha to już wiem dlaczego po ugryzieniach zostają mi 'siniaczki' :/ tzn myślałam że to siniaczki bo takie fioletowe, ale z tego co piszesz wnioskuję że to równie dobrze mogą być jakieś trwalsze przebarwienia.. Oby nie\nROZSTĘPY......az się boje o nich myśleć. Mi rozstępy wyszły w wieku 12 lat!!!kiedy nie wiedziałam jeszcze nawet co to jest.....pierwsza ciąża i te paskudztwa cholerne wywaliło mi wszędzie, zadne kremy nie pomogły ;/ więc teraz to się nawet nie łudze....po 3 ciąży (bo marzy mi sie trojeczka) pojde na usuwanie rozstępow tym sie pocieszam


Pomoc dla seniorów |\nDyrektor Caritasu Archidiecezji Częstochowskiej ks. Marek Bator apeluje, aby w tych trudnych dniach nie zapomnieć o swoich starszych sąsiadach:\nJeżeli ktoś chcę pomóc seniorom zrobić zakupy należy pobrać plakat ze strony Caritas, uzupełnić swoimi danymi i powiesić informację na swojej klatce lub drzwiach, aby Senior wiedział, że może liczyć na pomoc. Można także wspomóc akcję przelewając pieniądze na konto bankowe z tytułem „PACZKA”. Caritas Archidiecezji Częstochowskiej udostępniła także Archidiecezjalne Centrum Duchowości “ŚWIĘTA PUSZCZA” dla osób, które muszą odbyć 14-dniową kwarantannę.\nWszystkie informacje znajdują się na stronie Caritas Archidiecezji Częstochowskiej.\nFoto źródło: caritas.czest.pl/caritas.pl\nNowszeZakupy dla seniorów\nStarszeZwierzęta nie przenoszą koronawirusa!


edyta herbuś - o2 - Serce Internetu\nEdyta Herbuś zrzuciła stanik. "Prawdziwy przykład pięknej polskiej urody"\nEdyta Herbuś pokazała się w odważnym wydaniu. Zrzuciła biustonosz i stanęła przed obiektywem. Internauci są zachwyceni.\nWojewódzki zakpił z Herbuś. Celebrytka odpowiada\nCelebryci, którzy nie mają większych zmartwień i najwyraźniej nudzi im się na wiecznych wakacjach, lubią prowadzić swoje dyskusje na Instagramie. Przykładem mogą być Wojewódzki i Herbuś.\nEdyta Herbuś zaskoczyła fanów. Pokazał film, który został nakręcony, gdy miała zaledwie 10 lat. Tancerka szalała na dyskotece, a jej partnerem była osoba świetnie wszystkim znana.\nEdyta Herbuś dodała zdjęcie, które z pewnością bardzo spodobało się jej fanom. Celebrytka pozuje w łóżku w rajstopach. Przybrała niesamowicie zmysłową pozę.\nEdyta Herbuś pokazała partnera na Instagramie. Uwagę zwracają ich koszulki\nEdyta Herbuś rzadko pokazuje sceny ze swojego życia prywatnego, jednak dla swoich fanów postanowiła zrobić wyjątek. Pokazała na Instagramie zdjęcie, które zrobiło furorę.\nTancerkę spotkała nieprzyjemna sytuacja na drodze szybkiego ruchu. O zajściu za kierownicą opowiedziała na Instastories.\nHerbuś kusi na czerwonym dywanie. Tak głębokiego dekoltu dawno nie miała\nPo rozstaniu z Mariuszem Trelińskim kariera Edyty Herbuś wyraźnie nabiera tempa. Wielki powrót do show-biznesu przypieczętowała jej sesja okładkowa dla magazynu "Playboy". Teraz angażuje się w nowe projekty, których zwiastuny możemy obserwować na jej koncie na Instagramie. Zobaczcie, jak gwiazda tańczy w romantycznej i zmysłowej kreacji.\nOdkąd Edyta Herbuś rozstała się z Mariuszem Trelińskim, zmieniła swoje życie na lepsze. Tancerka wpadła w wir pracy, zaczęła częściej podróżować i spełniać swoje marzenia. Ostatnio Herbuś wzięła udział w sesji dla Playboya. Czy jest zadowolona z efektu końcowego? Zobaczcie rozmowę reportera WP Gwiazdy z Edytą.


Przed Lechem miesiąc prawdy | Głos Wielkopolski\nPrzed Lechem miesiąc prawdy\nKarol Maćkowiak 10.10.2017 Zaktualizowano 10.10.2017\nCztery najbliższe mecze powinny pokazać, o co może walczyć drużyna trenera Nenada Bjelicy. Kolejorz w ciągu niecałego miesiąca zagra z Jagiellonią Białystok, Lechią Gdańsk, Wisłą Kraków i Górnikiem Zabrze.\nTo będzie prawdziwy miesiąc prawdy - jeśli Lech chce pokazać kibicom i przeciwnikom, że w tym sezonie będzie się liczył w walce o mistrzostwo, powinien udowodnić to właśnie teraz. Kalendarz ligowy na najbliższe tygodnie wygląda bowiem jak na polskie warunki dosyć wymagająco, zwłaszcza że z czterech meczów aż trzy drużyna z Poznania będzie grać na wyjazdach. Dotychczas w bieżącym sezonie Kolejorz w gościach radzi sobie w kratkę: jeden remis i po dwie wygrane i porażki.\nNajpierw podopieczni trenera Bjelicy zagrają w Białymstoku z Jagiellonią, a trzeba zauważyć, że na Podlasiu Kolejorzowi zawsze grało się trudno. Lech nie zdołał jeszcze wygrać na nowym stadionie w Białymstoku, a ostatnio udało mu się ta sztuka w 2013 roku. Co więcej, Lech ma kłopoty kadrowe przed tym spotkaniem - podejdzie do starcia z wicemistrzem Polski bez zawieszonych za kartki Macieja Makuszewskiego i Emira Dilavera. Być może zabraknie również Roberta Gumnego, który we wtorek zagra w reprezentacji do lat 21.\nTydzień później sytuacja kadrowa w zespole powinna wyglądać lepiej, lecz skala trudności nadal będzie wysoką - lechici pojadą do Gdańska na spotkanie z Lechią. Jedyny mecz u siebie w najbliższym czasie lechici rozegrają w piątek, 27 października z Wisłą Kraków.\nKolejną część jesieni zakończy wyjazd do Zabrza na mecz z obecnym liderem Ekstraklasy - Górnikiem. Ten mecz zamknie połowę sezonu zasadniczego.\nNajbliższe mecze Lecha w ekstraklasie:\n12. kolejka, Jagiellonia Białystok – Lech Poznań (piątek, 13 października, godz. 20.30)\n13. kolejka, Lechia Gdańsk – Lech Poznań (sobota, 21 października, godz. 20.30)\n14. kolejka, Lech Poznań – Wisła Kraków (piątek, 27 października, godz. 20.30)\n15. kolejka, Górnik Zabrze – Lech Poznań (sobota, 4 listopada, godz. 20.30)\nArtjoms Rudnevs nagrał filmik dla kibiców Lecha. "Czas w Poznaniu był najlepszym w moim życiu" - zobacz wideo:\nMateriał oryginalny: Przed Lechem miesiąc prawdy - Głos Wielkopolski\nKibic z Łazarza 11.10.2017 08:39:09\nWygrana ze słabiutką Legią o niczym nie świadczy. Jeśli nie potrafimy strzelić z gry gola Białorusinom to na Podlasiu będzie słabo. Skandynawskie miernoty nie strzelają a Tomczyk i Robak TAK. O Jóźwiaku nic nie można powiedzieć poza tym że klub się obraził na swojego zawodnika. Reprezentanta Polski zresztą.\nkibol 10.10.2017 18:52:15\nBiegac,walczyc i sie starac w Lechu trzeba ...\nByły trener Lecha, krakowianin Adam Nawałka, ma przejąć Dynamo Kijów. Taka sensacyjna informacja obiegła w czwartek ukraińskie media. 61-letni szkoleniowiec pod koniec marca został zwolniony z poznańskiego klubu po serii katastrofalnych występów Kolejorza. Informacje o zatrudnien...


„Rampage: Dzika furia” – „Rampage” – Bierki // Sztuki\nTym razem padło na kino stricte rozrywkowe. Czasem człowiek potrzebuje filmu, nad którym nie musi specjalnie myśleć, tylko ma mu przynieść rozrywkę. W taki schemat idealnie wpasowują się produkcje z fabryki snów. Jak zawsze jest to przerost formy nad treścią, przerysowana opowieść oraz nafaszerowana efektami specjalnymi bańka. Ten tytuł „Rampage” właśnie taki jest, wielki, wybuchowy i nieprawdopodobny 🙂 Muszę jednak napisać, iż w tym momencie podczas oglądania tego filmu bawiłem się na nim nawet dobrze. Przez całe prawie 2 godziny wciągałem się w opcję ratowania świata przez ! jednego człowieka 🙂 Ostatnimi czasy takim etatowym obrońcą świata jest Dwayne Johnson. Aktor ma swoje długie 5 minut, więc wykorzystuje je na maksa, a że wygląda jak wygląda, to idealnie do takich filmów pasuje. W tym tytule mamy wszystko co tylko można sobie wymyślić. Dziwne stworzenia, akcja na maxa, pościgi, wybuchy, katastrofy … itd. Mało dialogów 🙂 wiele akcji. Jednak jak już wspomniałem wcześnie i taki film jest potrzebny człowiekowi, by czasem się zresetować na „tępo”. Taki moment i ja teraz miałem, więc dałem się wciągnąć. Reżyser Brad Peyton poprowadził akcję wartko i szybko, przez co czas szybko płynął. Jak średnio przepadam za tego typu filmami, to ten nawet mi przypadł do gustu na ten czas. Wiele o nim napisać nie można, gdyż fabuła jest prosta jak konstrukcja cepa. Wspominam o tym filmie na blogu, gdyż nie był całkiem zły i potrafił mnie wciągnąć tą swoją wybuchowością. Efekty udały się w pełni, z resztą spece amerykańscy potrafią zdziałać cuda w filmie tego typu, a wyobraźnia ich nie ogranicza. W efekcie końcowym dostajemy totalny odjazd hehe. Johnson natomiast nie błyszczy w jakiś tam specjalny sposób. Po prostu gra tak jak zawsze i dobrze mu to wychodzi. Nie będzie z niego nigdy wybitny aktor, gdyż to nie ten kaliber i nie gatunek filmowy. Jest tam, gdzie jest i kolejne filmy tworzone są pod niego (często mam takie wrażenie). Kolejny tytuł „Drapacz Chmur” wchodzi do kin 13 lipca, więc kolejne emocje czekają jego fanów. Sięgam po takie kino tylko wtedy, jak mam potrzebę resetu umysłu 🙂 , sprawdza się to idealnie. Każde kino w tym filmowym świecie jest potrzebne. Każde ma swojego amatora. Sięgajmy zawsze po takie, które na dany moment sprawi Nam przyjemność 🙂\nPosted in Filmowo, Kino akcji, Kino USA.Otagowane Dwayne Johnson, gigant, goryl, Malin Åkerman, Naomie Harris, Rampage, ruina, stwory.\nPoprzedni wpis „Party” – „The Party” – Prawda & Fałsz\nNastępny wpis #A quick shot (1) = „Truth or Dare”


Pojemnik na kawę Living Otto Black Typhoon - Bazylia.pl\nPojemnik na kawę Living Otto Black Typhoon\nZobacz inne produkty marki Kolekcja Typhoon Living Otto Black\nKod produktu: 1401.149\nSporo naczyń do przechowania w swojej ofercie posiada marka Typhoon, a jedną z najnowszych jest kolekcja Living Otto Black. Pojemnik na kawę ma pojemność 1,4 l i wykonany został z malowanej proszkowo stali.\nKawa ma tendencję do szybkiego wietrzenia. Aby temu zapobiec, należy trzymać ją w zamkniętym pojemniku lub puszce. Takie rozwiązanie ma również inne zalety – ładny pojemnik dobrze współgra z wystrojem kuchni i można postawić go w łatwo dostępnym miejscu.\nChoć ma prostą formę, elegancji nadaje mu połączenie kolorów – matowej czerni i błyszczącego złota. Całość urozmaicają fakturowana powierzchnia oraz bambusowa pokrywka z silikonową uszczelką utrzymującą świeżość. Dla łatwej identyfikacji na przedniej ściance pojemnika umieszczona jest plakietka z napisem „COFFEE”.\nPojemnik Living Otto Black Typhoon przeznaczony jest do mycia ręcznego.\nTyphoon Living Otto Black\n15,5 x 11 cm (wys. x śr.)\nPojemnik na kawę Living Typhoon (błękitny)\nPojemnik na kawę Kult WMF\nPojemnik na kawę Living Typhoon (kremowy)


STRONA GŁÓWNA »AKTUALNOŚCI » Zielony Mikołaj w szpitalu na Józefowie »\nCzłonkowie Stowarzyszenia Tylko Radomiak przyjechali do szpitala z mnóstwem pudeł pełnych pluszaków, zabawek, czekoladowych mikołajów i cukierków. Nie zabrakło również gadżetów Radomiaka, z czego cieszył się niejeden mały kibic. Dzieci mogły wybierać zabawki, jakie najbardziej im się podobały. Były zachwycone, uśmiechnięte. Były nawet okrzyki: "Hurra! Mikołaj!".\nMała Ola, pacjentka oddziału pediatrycznego, długo zastanawiała się nad wyborem pluszaka - wszystkie były takie ładne. W końcu wybrała pięknego, białego misia, do którego od razu się przytuliła. - Ale ładny. Dziękuję. Spodziewałam się dziś Mikołaja. Ucieszyłam się jak się pojawił. Dostałam nie tylko misia, ale także słodycze, kubek i smycz - powiedziała. W podzięce za upominki, Ola wyrecytowała wierszyk specjalnie dla Mikołaja:\nRodzice byli zachwyceni akcją zwłaszcza wtedy, kiedy zobaczyli uśmiechy na twarzach swoich dzieci. - Akcja jest bardzo pomysłowa. Pozwala dzieciom choć na chwilę zapomnieć o chorobie, o bólu, leczeniu. To taka miła niespodzianka, że ktoś o nich pamięta, obdarza ich swoim czasem, przynosi prezenty - powiedziała pani Karolina, jedna z mam.\nTo już 8. edycja Zielonego Mikołaja. Co roku członkowie Stowarzyszenia Tylko Radomiak zbierają zabawki i słodycze przed 6. grudnia. by w mikołajki przyjść do szpitala na radomski Józefów i obdarować nimi najmłodszych chorych.\n- Znów udało nam się zrobić coś wielkiego - mówi Mateusz ze stowarzyszenia. - Wszystko zaczęło się 8 lat temu. Rozpoczęliśmy od zbierania maskotek dla małych pacjentów. Kibice przynieśli ich tak dużo, że musieliśmy coś z nimi zrobić. Dlatego wpadliśmy na pomysł, by rozszerzyć naszą akcję o dom dziecka, najuboższe rodziny i dom samotnej matki. To też okazja do tego, by pokazać, że kibice Radomiaka mają wielkie serca, którymi chcą się dzielić z najmnłodszymi - dodał.\nMamy nadzieję, że Zielony Mikołaj zawita do naszego szpitala i w następnym roku.\nFotorelację i filmiki z wydarzenia można obejrzeć na fanpage'u Mazowieckiego Szpitala Specjalistycznego w Radomiu.


Wstrząsający raport. Przerażające, co znaleziono w popularnych fast-foodach - o2 - Serce Internetu\n| 28.10.2021 15:41\nNaukowcy z George Washington University przebadali najpopularniejsze posiłki z menu McDonald's, Burger King, Pizza Hut, pizzerii Domino's, Taco Bell i Chipotle. Specjaliści z Milken Institute School of Public Health poddali analizie 64 próbki dań. Raport badania opublikowano w czasopiśmie Journal of Exposure Science and Environmental Epidemiology.\nZwiązki chemiczne do produkcji gumowych rękawiczek odkryte w jedzeniu\nWyniki badania są przerażające! 80 proc. próbek jedzenia zawierało ftalan czy związek chemiczny, który jest stosowany do uelastyczniania plastiku. Ftalany są używane jako plastyfikatory do wytwarzania setek produktów - od podłóg winylowych i opakowań z tworzyw sztucznych po mydła i szampony.\nW raporcie naukowcy podają, że testowane produkty mięsne, w tym cheeseburgery i burrito z kurczaka, zawierały więcej związków chemicznych niż bezmięsne - np. frytki czy pizza z serem. Jak wynika z badania, niezdrowego jedzenia być może powinniśmy unikać od teraz nie tylko ze względu na cholesterol, kalorie i wysoką zawartość cukru, ale także dlatego, że zawierają niebezpieczne dla zdrowia związki chemiczne.\nNadmiar ftalanów może powodować problemy związane z gospodarką hormonalną, zwiększać ryzyko zachorowania na astmę i alergię - głównie w przypadku dzieci. Ponadto testowane jedzenie w 70 proc. zawierało substancję chemiczną związaną z problemami z płodnością zarówno u kobiet jak i u mężczyzn. 89 proc. testowanych produktów zawierało plastyfikator nieftalanowy.\nWspółautorka raportu Ami Zota, profesor z uniwersytetu w Waszyngtonie, twierdzi, że badanie budzi ogromne obawy, głównie jeśli chodzi o mniej zamożnych Amerykanów, którzy częściej sięgają po niezdrowe jedzenie.\nOkolice osób, znajdujących się w trudnej sytuacji finansowej, często otoczone są lokalami, w których serwuje się głównie fast-foody. Ta część społeczeństwa ma ograniczony dostęp do zdrowszej żywności, takiej jak owoce i warzywa - podkreśliła w rozmowie z "The Washington Post".\nRaport opierał się na testach jedzenia zakupionego w amerykańskich sieciach lokali, które znajdują się na terenie San Antonio w Teksasie. Nie wiadomo, czy fast foody w europejskich lokalach, w tym w Polsce, zawierają tyle samo związków chemicznych.\nCzytaj także: Inflacja nawet na Open'erze. Ceny biletów zszokowały fanów muzyki\nWarto dodać: redakcja USA Today zwróciła się o komentarz ws. badania do starszego wiceprezesa National Restaurant Association Larry'ego Lyncha. Powiedział on, że badanie "zostało kupione", a poziomy ww. związków chemicznych w jedzeniu mieszczą się w granicach, które zaproponowało EPA.\n[Badanie - przyp.red.] jest kupionym i opłacanym narzędziem grup interesu, które chcą wzbudzać strach i trafiać na nagłówki gazet. (...) Nasi operatorzy i właściciele ściśle współpracują ze swoimi dostawcami, aby zapewnić, że mają opakowania i materiały, które spełniają wszystkie wytyczne i najlepsze praktyki FDA, jednocześnie zapewniając klientom bezpieczne i wysokiej jakości doświadczenia - mówi Lynch.\nEksperci dodają, że badania opierają się na próbkach z jednego miejsca w USA, jednak mimo to mogą być pomocne i dać początek kolejnym, być może lepszym badaniom. Informacje podane przez naukowców jednak nie mogą być traktowane jako prawda objawiona każdego lokalu wymienionej firmy w każdym kraju, która prowadzi tam działalność.\nZobacz także: Laura Heikkila ma 51 lat i ciało 20-latki!\nA może to świadczy o olbrzymim postępie analityki ilościowej. Wszędzie można znaleźć jakieś substancje w pikogramach na kg.\na więcej jest zatruć fast-foodami , czy lekarstwami panie dochtorze ?\nW bułce burgera zje "trucizne" z plastrem ogórka, cebuli, pomidora , sera a potem pojedzie do domu i tam zje zdrowe chipsy.\nDlaczego każdy wie że tak jest a rządzący nic z tym nie robią.Fast gówna truje tylko ludzi.Abu kasa się zgadzała.\nNoSz Curwa wsza, kto by się spodziewał.Może powodem jest że napierdajaja te mięsiwo w rękawiczkach gdyż poniekąd taki wymóg\nPrzecież u nas jest to samo ,jak nie gorzej ,gdzie jakiekolwiek kontrolę ,normy itp socjal był podły !!ale nie było takich przekrętów z żywnością a skąd niestały majątki? To ma być ta lepsza zmiana?\nja o po o\nPobierali próbki w gumowych rękawiczkach???\nA kto tam się stołuje ?\nNo jak ktoś myśli że masoni nie zajmują się masowym truciem i wykańczaniem nas to pewnie się dziwi że co chwilę problemy ze zdrowiem ma... Zacznijcie się budzić ludzie. Najwyższa pora.\nI takie jedzenie będzie od billa geatsa zamiast mięsa 80 substancji rakotworczych\nPo co to piszecie u nas nie można wycofać oleju palmowego czy aluminium z rzywnosci w warzywach glikofosfat ma przekroczone wartości bezpieczne 300% za parę lat będziemy mieć epidemię raka\nNie ranie innych\nBrak informacji JAK to się dostało do jedzenia i czy stały się te badania podstawą wniosku do prokuratury. Bo jeśli nie nie ma dalszego prawnego ciągu tej sprawy, to to jest fake-news lub to, o czym mówił przedstawiciel tych firm.\nOh nie, fast foody nie są zdrowe, zatrzymajcie gazety, musimy to natychmiast wydrukować, aaaaaaa....


Liquidarianizm – dieta płynno-papkowa z owoców i warzyw - PoradnikZdrowie.pl\n2018-10-09 10:42 Magdalena Gajda, prezes Fundacji Osób Chorych na Otyłość OD-WAGA\nLiquidarianizm (likwidarinizm) to dieta, która polega na spożywaniu tylko owoców i warzyw, a do tego wyłącznie w postaci płynnej - papek i soków. Liquidarianizm stosuje się okresowo. Sprzyja redukcji masy ciała, więc mogą z niej skorzystać osoby odchudzające się. Na czym polega ten rygorystyczny sposób odżywiania, jakie są jego efekty i skutki uboczne?\nLiquidarianizm (od angielskiego słowa: liquid, czyli płyn), nazywany także likwidarianizmem, to dieta polegająca na całkowitej eliminacji pokarmów stałych i zastąpieniu ich pokarmami płynnymi: kremami, musami, papkami, sokami i wodą. Likwidarianizm jest jednym z najbardziej radykalnych i budzących wiele kontrowersji sposobów odżywiania. Nie tylko ze względu na jednorodną postać spożywanych pokarmów, ale także dlatego, że menu diety opiera się wyłącznie na warzywach i owocach oraz dodatkach w postaci ziaren zbóż i ziół.\nLiquidarianizm - zasady diety\nLiquidarianizm - reakcje uboczne\nLiquidarianizm - pozytywne efekty\nLiquidarianizm - kto może korzystać z diety?\npodczas stosowania diety nie można jeść mięsa (każdego rodzaju), ryb, jajek, produktów nabiałowych, pieczywa oraz słodyczy; nie można pić kawy, herbaty i napojów gazowanych,\npodczas diety spożywa się wyłącznie warzywa i owoce oraz dodatki odżywcze takie jak ziarna zbóż, kiełki, glony, zioła, mleczko kokosowe lub sojowe, a także pije czystą wodę,\nwszystkie produkty spożywa się w postaci płynnej lub pół płynnej, czyli soków, kompotów, papek, musów i kremów,\nprodukty muszą być całkowicie naturalne, z upraw ekologicznych bez chemicznych dodatków: utrwalaczy, polepszaczy smaku, konserwantów, barwników i aromatów,\npodczas diety nie można korzystać z gotowych produktów ze sklepu, tylko wszystkie posiłki przygotowywać samodzielnie,\nposiłki w ten sposób przyrządzone mają krótki termin przydatności do spożycia – można je przechowywać w lodówce, ale maksymalnie przez kilkanaście godzin,\npodczas stosowania diety spożywa się nie 5, ale wiele posiłków – nawet do 10 dziennie.\nnieprzyjemnych zapach z ust,\nwięcej pozostałości z pożywienia w jamie ustnej,\nszybsze narastanie kamienienia nazębnego nieścieranego przez pokarm,\nnieznaczne zaburzenia słuchu lub wzroku.\nLiquidarianizm - poztywne efekty\nWśród korzystnych dla organizmu rezultatów stosowania likwidarianizmu wymienia się oczyszczenie organizmu, redukcję masy ciała i mniejszą podatność na stres.\nWarzywno-owocowa dieta płynna może być stosowana przez osoby, które:\nz nadwagą, które chcą zredukować masę ciała, czyli schudnąć,\nchcą odciążyć układ pokarmowy od spożywania ciężkich pokarmów,\nchcą oczyścić organizm.\nLiquidarianizm stosuje się okresowo i koniecznie po konsultacji z lekarzem. Przed wprowadzeniem liquidarianizmu trzeba się odpowiednio przygotować. Posiłki warzywno-owocowe wprowadza się do menu stopniowo, aby nie doszło do gwałtownych reakcji organizmu.