Test QNAP TS251A - Interesujący dwudyskowy serwer NAS (strona 4) | PurePC.pl\nKamil Śmieszek | 31-10-2016 17:00 |\nMetodyka testowa i opis platformy\nDo tej pory nasze testy serwerów NAS były, choć całkowicie poprawne z punktu widzenia jakości generowanych wyników, dość żmudne i prymitywne. Testujący zmuszony był samodzielnie wykonywać wiele czynności na raz – inicjować kopiowanie danych, dokonywać pomiaru, obliczać wyniki końcowe. Doszliśmy zatem do wniosku, by większość, jeśli docelowo nie wszystkich, czynności zautomatyzować poprzez wykorzystanie stosownego wsparcia software’owego i dedykowanej platformy testowej. W rzeczywistości okazało się, że to nie będzie takie proste w stosunku do naszych pierwotnych założeń. Od oprogramowania testującego oczekiwaliśmy przede wszystkim możliwości automatyzacji testów, ale nie tylko tych przeprowadzanych wyłącznie z jednej maszyny klienckiej. Chcieliśmy, by aplikacja symulowała jednoczesne korzystanie z serwera NAS przez wielu użytkowników, co automatycznie przełoży się na zwiększenie obciążenia i lepsze zbadanie jego możliwości. Okazało się, że…takiej darmowej aplikacji po prostu nie ma. Zamiast zatem opróżniać konto bankowe naszej redakcji na zakup dedykowanego softu testującego postanowiliśmy stworzyć takowe sami.\nJako, że autor niniejszej publikacji posiada, oprócz pisania ciekawych recenzji sprzętu sieciowego, także umiejętności programistyczne, za jego sprawą powstała aplikacja, którą nazwaliśmy NAS Testing Kit. Aplikacja ta składa się z dwóch modułów: konfiguratora, w którym osoba testująca podaje adresy IP klientów oraz IP samego serwera NAS, inicjuje test, a także odczytuje wyniki oraz tzw. „executora”, będącego już właściwą aplikacją służącą do testowania NASa. Jeśli chodzi o kwestie programistyczne, aplikacja napisana została przy użyciu technologii JavaFX 8 (Java 8). Komunikacja między modułami oparta była na gniazdach sieciowych, zaś do testowania posłużyły nam biblioteka FTP z pakietu Apache Commons oraz standardowy mechanizm kopiowania plików języka Java (pakiet Java.NIO).\nSama aplikacja jednak nam nie wystarczy. O ile, jeśli chodziłoby o prostą automatyzację testu z pojedynczego klienta, od biedy moglibyśmy oprzeć się na naszej dotychczasowej platformie testowej składającej się ze zwykłego domowego peceta, to dla przypadku, gdy w grę wchodzi dość skomplikowana symulacja ruchu sieciowego już tak kolorowo nie jest. Najprostszym sposobem na symulację jednoczesnego intensywnego wykorzystywania zasobów serwera NAS jest rzecz jasna zaopatrzenie się w kilka pecetów. Nasza autorska aplikacja oczywiście spokojnie poradziłaby sobie z tak skonfigurowaną platformą sprzętową. Rozwiązanie to ma jednak pewien bardzo poważny minus – wysokie koszty wdrożenia, ilość pobieranej mocy, a także oczywiście ilość zajmowanego miejsca w biurze. Postanowiliśmy całość zatem rozwiązać inaczej, mianowicie złożyć jeden mocny komputer oraz pokusić się o instalację na nim 10 maszyn wirtualnych pracujących pod kontrolą systemu Microsoft Windows 7. I tak też uczyniliśmy instalując na sprzęcie o specyfikacji poniżej rozwiązanie wirtualizacyjne w postaci hypervisora Vmware ESXi 6.\nSpecyfikacja techniczna platformy testowej serwerów NAS:\nProcesor: Intel Core i7-3960X EE 3.3 GHz\nChłodzenie: Thermalright SilverArrow\nPamięć RAM: 32 GB (2x Kingston HyperX Savage DDR3 2x8GB 2400 CL11)\nPłyta główna: ASUS Rampage IV Formula\nKarta graficzna: Gigabyte HD 6670 1GB DDR3\nDysk SSD: Intel DC S3500 480GB\nKarta sieciowa: Intel Ethernet Server Adapter I350-T4V2\nZasilacz: Enermax NAXN 750W\nObudowa: SilentiumPC Aquarius M60W Pure Black\nDyski twarde do NAS: 4x WD Red WD20EFRX 2TB\nPendrive dla ESXi: SanDisk Cruzer Blade 16GB\nSwitch: TP-Link TL-SG3216\nSystemy klienckie: Microsoft Windows 7\nDodatkowo w skład naszej platformy testowej wszedł zarządzalny przełącznik TP-Link SG3216. Jak mogliście zauważyć, w specyfikacji widnieje karta sieciowa Intel I350-T4V2. Na rynku istnieje (i z pewnością będzie przybywać) wiele serwerów NAS posiadających więcej niż jedno gniazdo RJ-45 wspierając przy tym technologię agregacji połączenia sieciowego. I tą też możliwość postanowiliśmy wykorzystać, jeśli tylko testowany akurat serwer na nią pozwala. Na czterech portach przełącznika aktywowaliśmy protokół LACP, co pozwoliło na stworzenie jednego łącza o maksymalnej przepustowości 4 Gb/s. Oczywiście, takiej szybkości kopiowania danych nie jesteśmy w stanie uzyskać podczas pojedynczego transferu, ale w sytuacji, gdy wiele maszyn wirtualnych jednocześnie prowadzi wyczerpującą „rozmowę” z serwerem NAS zwiększenie dostępnego pasma zdecydowanie się przydaje i pozwala lepiej zweryfikować wydajność jego samego.\nJeśli chodzi o same testy, to do naszej standardowej procedury znanej z poprzednich testów serwerów NAS (teraz już zautomatyzowanej ;)) dochodzą sprawdziany obciążania serwera wieloma jednoczesnymi transferami pochodzącymi od dziesięciu różnych maszyn wirtualnych. W teście tym nie do końca chodzi o sam wynik, a więc ile megabajtów na sekundę jest w stanie przedrzeć się przez łącze. Bardziej interesuje nas, jak serwery radzą sobie z obsługą wielu klientów na raz, czy na przykład, z powodu przeciążenia podsystemu dyskowego serwera bądź też nadmiernego obciążenia procesora żądania klientów są odrzucane przez co automatycznie spada szybkość transferu. Testy wykonywaliśmy po skonfigurowaniu dysków twardych zainstalowanych w serwerze w trybie RAID 5 (dla NASów cztero- i więcej dyskowych) oraz RAID 1 dla NAS dwudyskowych. Taki, a nie inny wybór podyktowany został założeniem, że w przypadku serwerów plikowych najważniejsza jest kwestia przechowywanych na nim danych. Owszem, wydajność (a szczególnie zapis) może być w tym trybie nieco gorsza niż w innych wariantach macierzy dyskowych. Naszą standardową procedurę testową rozbudowaliśmy o testy za pośrednictwem protokołu iSCSI, a dokładniej iSCSI przez SMB. Na serwerze NAS tworzonych było 10 punktów docelowych iSCSI oraz 10 LUN, które to podmontowaliśmy odpowiednio do każdej naszej testowej maszyny wirtualnej. Sprawdziliśmy również, jak serwer NAS radzi sobie z uszkodzeniem macierzy dyskowej poprzez wyjęcie dysku i usunięcie utworzonych przez system NASa woluminów przy wykorzystaniu najzwyklejszego peceta.


Modernizacja kształcenia zawodowego - Krajowe Ramy Kwalifikacji\nStart Opinie o ZSK Modernizacja kształcenia zawodowego\nRzemieślnicy od dawna czekają na zmiany systemowe w szkolnictwie zawodowym. Według nich problemem pozostaje fakt, że mentalnie edukacja zawodowa została zepchnięta na pozycję „ostatecznego” i „negatywnego” wyboru dla młodego człowieka.\nNic więc dziwnego, że dla Związku Rzemiosła Polskiego ważne jest podniesienie jakości kształcenia oraz pozytywne zmiany wizerunku szkoły zawodowej. Powinna ona być postrzegana – zgodnie z hasłem towarzyszącym planowanej reformie – jako „Szkoła pozytywnego wyboru”. W rzemiośle kształci się ponad 90 tysięcy uczniów. ZRP od lat zwraca uwagę na znaczenie i efektywność nauki przez pracę – jednego z rodzajów kształcenia zawodowego. Reforma edukacji daje szansę, by taki rodzaj nauki zyskał wreszcie w Polsce przynależną mu rangę.\n– Społeczeństwu i gospodarce potrzebne są fachowe kadry przygotowane do pracy w wytwórczości oraz usługach. W tych sektorach dobre przygotowanie zawodowe oznacza przede wszystkim odpowiednie przygotowanie praktyczne. – tłumaczy Jerzy Bartnik, szef ZRP. Przypomina, że rzemiosło od lat wzywa do ustalenia właściwych proporcji między kształceniem ogólnym, zawodowym i praktycznym w szkołach prowadzących kształcenie zawodowe. – Formuła praktycznego nauczania zawodu jest bardziej efektywna niż teoria. Podkreśla to Komisja Europejska, zalecając ten właśnie sposób modernizowania narodowych systemów kształcenia zawodowego, by zwiększać ich skuteczność oraz ułatwiać młodym ludziom poruszanie się po rynku pracy. Próbujemy bronić rozwiązań systemowych, które zostały ukształtowane w ramach rzemiosła i organizacji rzemieślniczej, ponieważ jesteśmy absolutnie przekonani o ich wielkiej wartości – przypomina Jolanta Kosakowska, dyrektor Zespołu Oświaty Zawodowej i Problematyki Społecznej ZRP.\nPrzedstawicielka organizacji pracodawców zwraca uwagę, że w Polsce nałożyły się zmiany w edukacji związane ze szkolnictwem zawodowym i wprowadzaniem krajowych ram kwalifikacji – To dobrze, że prowadzone są w sposób komplementarny, a nie równoległy – dodaje ekspert. Ale jej zdaniem za mało w dotychczasowych działaniach związanych ze zmianami w edukacji zwraca się uwagi na edukację nieformalną.\nDla rzemiosła ważne są dwie kwestie: traktowanie wykształcenia i umiejętności zawodowych jako jednego z wielu – ale pozytywnych – wyborów, oraz sam proces edukacji. – W niektórych szkołach czy domach powiedzenia „bo pójdziesz do zawodówki” brzmi jak kara. A przecież zawody związane z usługami nie są reliktami cepeliowskiej tradycji, tylko umiejętnościami przydatnymi na rynku pracy – dyrektor Kosakowska zwraca uwagę na to, jak w zmienił się ostatnio nasz stosunek do różnego rodzaju certyfikatów i egzaminów, potwierdzających nabycie praktycznych umiejętności – Po latach macoszego traktowania, z zebranych dyplomów potwierdzających kwalifikacje zawodowe młodzi ludzie budują teraz swoje portfolio, które pomaga im osiągnąć odpowiednią pozycję na rynku pracy – przypomina.\nW przyszłości nauka zawodu realizowana w zakładach rzemieślniczych będzie się kończyła jednym egzaminem czeladniczym obejmującym wszystkie kwalifikacje wyodrębnione w zawodzie. Zakres wymagań egzaminów rzemieślniczych określa Ministerstwo Edukacji Narodowej, ale standardy wymagań egzaminów mistrzowskich oraz zawodów tzw. pozaszkolnych ustalił ZRP, wykorzystując w tym celu m.in. krajowe standardy kwalifikacji zawodowych.\nIstnieje kilka ścieżek dojścia do dyplomu czeladniczego lub mistrzowskiego. Uwzględniają one wykształcenie, kwalifikacje zawodowe oraz okres wykonywania zawodu, którego ma dotyczyć egzamin. I tak kandydat na czeladnika może skorzystać z jednej z siedmiu ścieżek prowadzących do egzaminu czeladniczego. Może na przykład uczyć się zawodu u rzemieślnika (edukacja szkolna), skończyć kurs lub szkolenie w systemie pozaszkolnym albo uczyć się w toku pracy (ścieżka nieformalna).\n– Egzaminy: czeladniczy czy mistrzowski – to procesy, mające na celu ocenę poziomu opanowania wiadomości, umiejętności i kompetencji społecznych związanych z wykonywaniem danej profesji, zebranych we właściwe zestawy efektów uczenia się. – wyjaśniała Jolanta Kosakowska. Egzaminy przeprowadzają komisje egzaminacyjne izb rzemieślniczych w zawodach, odpowiadających danemu rodzajowi rzemiosła. Ich system wpisuje się w ideę uczenia się przez całe życie oraz zawarte w Zaleceniach Parlamentu Europejskiego i Rady Europy – Europejską Ramę Kwalifikacji oraz Europejski System Transferu Punktów w Kształceniu i Szkoleniu Zawodowym (ang. skrót: ECVET).\nObecnie egzaminy rzemieślnicze w Polsce obejmują już 115 zawodów, w tym 48 szkolnych i 67 pozaszkolnych (m.in. zawody unikatowe, jak na przykład gorseciarka, sztukator, witrażownik). Związek Rzemiosła Polskiego reprezentuje ponad 26 tysięcy mistrzów-rzemieślników, którzy w swoich zakładach kształcą blisko 94 tysiące uczniów. Każdego roku ponad 33 tysiące osób uzyskuje dokumenty potwierdzające kwalifikacje zawodowe w rzemiośle, tj. świadectwa czeladnicze oraz dyplomy mistrzowskie.\nO walidacji w teorii i praktyce w gronie ekspertów\n16 października w ośrodku CEZAMAT odbyła się, zorganizowana przez IBE, konferencja Walidacja w Zintegrowanym Systemie Kwalifikacji − od…


Dobry preparat (odstraszacz) komarów - jaki wybrać. przeciw komarom - Komary. LepszyLek.pl – ekspert w tańszym leczeniu\nDobry preparat (odstraszacz) komarów - jaki wybrać\nSposobów na komary jest wiele. Na rynku dostępne są preparaty odstraszające komary w postaci aerozoli, żeli, płynów, plastrów czy bransoletek nasączonych repelentem, których zadaniem jest skuteczna obrona ciała przed nieprzyjemnymi ugryzieniami insektów. Także tabletki na komary stosowane doustnie mogą stanowić dobrą alternatywę odstraszania komarów. Oto jak wybrać dobry preparat (odstraszacz) komarów:\nPlastry na komary nadają się do stosowania bezpośrednio na skórę. Można je także nakleić na przedmioty domowe (łóżko, meble, łóżeczko, czy wózek dziecięcy). Działanie plastrów opiera się na wydzielaniu substancji pochodzenia naturalnego (najczęściej olejków eterycznych: cytronelowego i eukaliptusowego), skutecznie odstraszających insekty.\nAerozole, żele, płyny na komary możesz rozpylać na skórę (omijając wrażliwe okolice twarzy i oczy) lub spryskać nimi odzież. Substancje zawarte w preparatach będą zabezpieczać skórę przed bolesnymi ugryzieniami komarów.\nBransoletki na komary wykonane są z bezpiecznego silikonu, nasączonego olejkiem cytronelowym, który skutecznie zniechęca insekty do przebywania w pobliżu człowieka. Bransoletki na komary są wygodne w użyciu, wodoodporne i mogą być stosowane z powodzeniem także u najmłodszych.\nTabletki na komary zawierają w swoim składzie najczęściej witaminę B1, która nadaje charakterystyczny zapach naszemu potu – niewyczuwalny dla człowieka, a skutecznie odstraszający komary. Niektóre preparaty na komary w tabletkach zostały ponadto wzbogacone o wyciąg z pachnotki zwyczajnej, substancji pochodzenia naturalnego o łagodnym działaniu przeciwalergicznym i przeciwświądowym.\nKomary przeciw komarom\nOceny i komentarze (0) - Dobry preparat (odstraszacz) komarów - jaki wybrać\nVitafon – skuteczne leczenie bólu stawów i kręgosłupa. Terapia medyczna we własnym domu.Jak łagodzić świąd po ugryzieniu komarówPreparaty na komary - czy możesz je stosować u dzieci\nPodkład mineralny - czym różni się od klasycznego podkładuJakie charakterystyczne objawy dają mięśniaki macicySwędząca skóra - objawy ukąszenia owadów (meszek, komarów)\nUkąszenia pierwsza pomoc maść na ukąszenia owadów, czy lepszy sprayZapalenie oskrzeli u dzieci i niemowląt - objawy i leczenieCholesterol, trójglicerydy, HDL, LDL - poziom i norma w badaniach


Kraków Mieszkanie 96m2 kraków kierzkowskiego 27 ogłoszenia Mieszkania Dwupokojowe w Krakowie\nDodane: 30 Maj 2018 00:27\nMieszkanie ma powierzchnię użytkową około 96 m2. Składa się z: pokoju dziennego połączonego z aneksem kuchennym, 3 niezależnych sypialni, 2 łazienek (jedna z prysznicem, a druga z wanną), garderoby. Do mieszkania prowadzi klatka schodowa, wspólna z mieszkaniem położonym na poddaszu.\nDom posadowiony jest na działce o powierzchni około 4,5 ara. W obrębie działki ogrodzonej i zamykanej bramą elektrycznie sterowaną, jest wyznaczone miejsce postojowe o wymiarach 3m x 5m.\nDo mieszkania przynależy połowa domku ogrodnika (garaż „blaszak” w kolorze szarym), dedykowana na rowery, czy koła do samochodu.\nMieszkanie było wynajmowane przez 2 lata i jest w bardzo dobrym stanie. Meble kuchenne robione na wymiar, podświetlane ledowo. Kuchnia wyposażona w : zmywarkę, kuchenkę elektryczną, lodówkę , okap. Na wyposażeniu są meble w sypialni , na które składają się : 2 szafy o wymiarach 100 cz szerokości i 60 cm głębokości, 3 komody oraz stelaż łóżka. W garderobie jest szafa w kolorze białym , przeszklona. W korytarzu jest dodatkowa szafa z lustrem. W łazience z prysznicem znajduje się pralka.\nMieszkanie jest zaopatrzone w niezależne liczniki: prądowy, wodny i gazowy. Ogrzewane gazem (piec C.O. dwufunkcyjny Immergas Zeus).\nMiesięczny czynsz – 2.300 złotych , płatny razem z zaliczką za zużycie mediów w wysokości 500 złotych/miesiąc. Rozliczenie zgodne z realnym zużyciem mediów jest dokonywane co 4 miesiące. Kaucja w wysokości 3.000 złotych.\nZakaz palenia i trzymania zwierząt w mieszkaniu!\nKierzkowskiego, Kraków, Kraków, Małopolskie\nMieszkanie 4 pokojowe wynajmę, 96 m2, kierzkowskiego 27, Kraków\nMieszkanie 96m2 kraków kierzkowskiego 27 - Kraków\nPodobne Ogłoszenia: Mieszkanie 96m2 kraków kierzkowskiego 27 - Kraków w kategorii Mieszkania Dwupokojowe\nWymnajmie pokój w mieszkaniu 1-7-2018r czynsz 800zł miesiecznie Pozostałe o...\nWygodne, jasne mieszkanie na ul. Kordiana w dzielnicy Krakowa Kurdwanów o powierzchni użyt...\n2 pok. mieszkanie na ul. Żaka - Kurdwanów - 47m2\nDo wynajęcia 39 m2 mieszkanie dwupokojowe z kuchnią i łazienką - przyziemie, bardzo dobra ...\nJednopokojowe mieszkanie w pelni umeblowane zlokalizowane w atrakcyjnej okolicy naprzeciwk...\nOgłoszenia Nieruchomości: Mieszkanie 96m2 kraków kierzkowskiego 27 - Kraków


Wydarzenia Miasto Józefów - Przegląd Aktualności\nKategoria: Wydarzenia Józefów\nWydarzenia i aktualności z Miasta Józefów. Ciekawe koncerty, atrakcje dla dzieci, sezonowe wydarzenia – wszystko co dzieje się w Józefowie.\nRadość o poranku – koncert zespołu Mokka w Józefowie\nMiejski Ośrodek Kultury w Józefowie zaprasza na koncert zespołu Mokka\nCzytaj dalej Radość o poranku – koncert zespołu Mokka w Józefowie\nSerdecznie zapraszamy na koncert z okazji 60-lecia miasta Józefów.\nCzytaj dalej Maja Kleszcz śpiewa Loebla – koncert w Józefowie\nCo w trawie piszczy – plener fotograficzny w Józefowie\nSerdecznie zapraszamy mieszkańców Józefowa do udziału w plenerze fotograficznym.\nCzytaj dalej Co w trawie piszczy – plener fotograficzny w Józefowie\nJózefowskie Prezentacje 2022 – Nabór do koncertu w Józefowie\nJeśli jesteś z Józefowa i chcesz zaprezentować swój talent, zgłoś się do Józefowskich Prezentacji.\nCzytaj dalej Józefowskie Prezentacje 2022 – Nabór do koncertu w Józefowie\nRecital Lecha Dyblika w Józefowie\nSerdecznie zapraszamy mieszkańców Józefowa na recital Lecha Dyblika.\nCzytaj dalej Recital Lecha Dyblika w Józefowie\nOtwarte Ogrody 2022 – zgłoszenia – festiwal w Józefowie\nSerdecznie zapraszamy do zgłaszania swoich ogrodów na tegoroczny festiwal w Józefowie.\nCzytaj dalej Otwarte Ogrody 2022 – zgłoszenia – festiwal w Józefowie\nSpotkanie z Ewą Kasprzyk w Józefowie\nZapraszamy do udziału w spotkaniu z aktorką Ewą Kasprzyk w MOK Józefów.\nCzytaj dalej Spotkanie z Ewą Kasprzyk w Józefowie\nPlener Fotograficzny w Józefowie\nZapraszamy na rodzinne poszukiwanie wiosny z aparatem w Józefowie.\nCzytaj dalej Plener Fotograficzny w Józefowie\nKoncert Baśniowy dla Dzieci w Józefowie\nadmin 9 lutego, 2022\nZapraszamy dzieci od 0,5 do 4 lat do Miejskiego Ośrodka Kultury w Józefowie.\nCzytaj dalej Koncert Baśniowy dla Dzieci w Józefowie\nWykład o polskiej awangardzie w Józefowie\nZapraszamy do Miejskiego Ośrodka Kultury na nowy cykl wykładów.\nCzytaj dalej Wykład o polskiej awangardzie w Józefowie\nSerdecznie zapraszamy na koncert zespołu MoCarta, który będzie odbywał się stacjonarnie i online.\nCzytaj dalej Grupa MoCarta – Koncert w Józefowie\nDobre rady Lisa Witalisa – musical w Józefowie\nZapraszamy dzieci od trzech lat z Józefowa do obejrzenia spektaklu.\nCzytaj dalej Dobre rady Lisa Witalisa – musical w Józefowie\nNoworoczny Stand-up w Józefowie\nZapraszamy do Miejskiego Ośrodka Kultury Józefów na Noworoczny Stand-up.\nCzytaj dalej Noworoczny Stand-up w Józefowie\nKrawiec Niteczka – spektakl dla dzieci od lat 3 w Józefowie\nZapraszamy do Miejskiego Ośrodka Kultury w Józefowie na spektakl dla dzieci\nCzytaj dalej Krawiec Niteczka – spektakl dla dzieci od lat 3 w Józefowie\nSport to zdrowie – Czereśnie – Koncert dla dzieci w Józefowie\nMiejski Ośrodek Kultury w Józefowie serdecznie zaprasza na koncert dla dzieci od lat 5, pod nazwą „Sport to zdrowie” – w wykonaniu zespołu Czereśnie.\nCzytaj dalej Sport to zdrowie – Czereśnie – Koncert dla dzieci w Józefowie\nWieczór Kabaretowy z Andrzejem Poniedzielskim – w MOK Józefów\n14 listopada w sobotę, o godzinie 17:00 w Miejskim Ośrodku Kultury Józefów przy ulicy Kardynała Wyszyńskiego 1 w Józefowie, odbędzie się wieczór kabaretowy z Andrzejem Poniedzielskim.\nCzytaj dalej Wieczór Kabaretowy z Andrzejem Poniedzielskim – w MOK Józefów\nŻydowskie pensjonaty wschodniego Michalina – Spacer po Józefowie\nZapraszamy na kolejną, piątą już część spacerów historycznych po Józefowie.\nCzytaj dalej Żydowskie pensjonaty wschodniego Michalina – Spacer po Józefowie\nGwiazdobranie – wernisaż wystawy w Józefowie\n6 listopada 2021 roku, od godziny 16:30 do godziny 18:30 w Miejskim Ośrodku Kultury Józefów odbędzie się wernisaż wystawy przedlicytacyjnej artystów i dzieci Gwiazdobrania.\nCzytaj dalej Gwiazdobranie – wernisaż wystawy w Józefowie\nPoznajemy stary Józefów – Spacer po Józefowie\nW sobotę 13 listopada 2021 roku, Miejski Ośrodek Kultury w Józefowie zaprasza na spacer po Józefowie z cyklu „Poznajemy stary Józefów”.\nCzytaj dalej Poznajemy stary Józefów – Spacer po Józefowie\nSkratki, osad, reaktory – Dzień Otwarty w Oczyszczalni w Józefowie\nW sobotę 16 października 2021 roku Hydrosfera Józefów zachęca do oglądania Oczyszczalni Ścieków. Będzie można dowiedzieć się jak pracuje obiekt, zobaczyć przepompownię ścieków, a nawet zajrzeć do wnętrza reaktorów.\nCzytaj dalej Skratki, osad, reaktory – Dzień Otwarty w Oczyszczalni w Józefowie\nPokaz filmu „Eastern” w Józefowie\nadmin 4 października, 2021\nW poniedziałek, 4 października 2021 roku, o godzinie 18:00, Miejski Ośrodek Kultury Józefów serdecznie zaprasza na pokaz filmu „Eastern”.\nCzytaj dalej Pokaz filmu „Eastern” w Józefowie\nNie śmiej śmiecić – Sprzątanie Józefowa z Programem Czysta Polska\nW sobotę 25 września 2021 roku, o godzinie 12:00, Miasto Józefów wspólnie ze Stowarzyszeniem Program Czysta Polska zaprasza do wspólnego sprzątania terenów miejskich i leśnych Józefowa.\nCzytaj dalej Nie śmiej śmiecić – Sprzątanie Józefowa z Programem Czysta Polska\nGłosuj na Józefów w Budżecie Obywatelskim Mazowsza\n20 września ruszyło głosowanie w Budżecie Obywatelskim Mazowsza, które potrwa do 10 października. Startują w nim dwa projekty, które mogą poprawić bezpieczeństwo na drogach wojewódzkich w Józefowie.\nCzytaj dalej Głosuj na Józefów w Budżecie Obywatelskim Mazowsza\nSpotkanie z cyklu „Rowerkiem po Józefowie”\n18 września 2021 roku, o godzinie 10:00, Miejski Ośrodek Kultury w Józefowie zaprasza na kolejne spotkanie z cyklu „Rowerkiem po Józefowie”.\nCzytaj dalej Spotkanie z cyklu „Rowerkiem po Józefowie”\nNa otwarcie Festiwalu w Józefowie – “Lep na Bluesa”\nW niedzielę 5 września rusza 13 Festiwal Bluesowy im. Tadeusz Nalepy w Józefowie. Przed nami wernisaże dwóch wystaw oraz koncert Rity Pax.\nCzytaj dalej Na otwarcie Festiwalu w Józefowie – “Lep na Bluesa”\nPro Kobiety/Dj Wit – Tańce i śpiew z różnych stron świata w Józefowie\nW niedzielę 29 sierpnia 2021 roku, o godzinie 18:00 na scenie plenerowej Miejskiego Ośrodka Kultury w Józefowie odbędzie się koncert a po nim potańcówka dla wszystkich.\nCzytaj dalej Pro Kobiety/Dj Wit – Tańce i śpiew z różnych stron świata w Józefowie


Gregory Baltoro 75 Navy Blue męski plecak wyprawowy 75 litrów\nchevron_right Męski plecak Gregory Baltoro 75 Navy Blue L\n911,77 zł (brutto) 1 249,00 zł -27% 741,28 zł (netto)\nGregory Baltoro 75L męski plecak wyprawowy rozmiar L. Bardzo wytrzymały większy plecak, z wygodnym systemem nośnym oraz dostępem do spakowanej zawartości\nDuży męski plecak trekkingowy o pojemności 79 litrów, w rozmiarze L. Plecak niezwykle wytrzymały, wyposażony w komfortowy, wielokrotnie nagradzany system nośny. Plecak Baltoro jest stworzony do wielodniowych podróży i trekkingów, umożliwia wiele opcji dopasowania zarówno do typu ekwipunku jak i wygody użytkownika. Kieszeń na bukłak, którą znajdziemy wewnątrz plecaka możemy łatwo odpiąć i zamienić w oddzielny mały plecaczek z siateczkowymi szelkami.\nPlecak Baltoro znajdziemy pętle do przymocowania czekanów, oraz troki do przypięcia kijków trekkingowych, a także pozostałe taśmy pozwalające na lepszą kompresję lub przymocowanie innych niezbędnych elementów ekwipunku. Plecak posiada również kieszeń na bukłak z wodą i wyprowadzenie na ustnik. Z boku znajdziemy wysuwaną siateczkową kieszeń, gdzie wygodnie umieścimy bidon, drugi bok oferuje elastyczną siateczkową kieszonkę, do której możemy schować mapę lub inny drobiazg.\nRozmiar L (długość pleców 51 - 56 CM)


Trattoria Jubin, Mediolan - recenzje restauracji - TripAdvisor\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: Trattoria Jubin\nrestauracje oferujące kuchnię fusion (dla rodzin) w lokalizacji Stazione Centrale\nAtrakcje w pobliżu obiektu Trattoria Jubin\nTrattoria Jubin, Mediolan\nNr 2 679 wśród 6 854 Restauracje w lokalizacji Mediolan\nVia Paolo Sarpi 11, 20154 Mediolan, Włochy\nChińska, Japońska, Sushi, Azjatycka, Tajska, Zupy, Miejsce przyjazne dla wegetarian, Opcje dla wegan\nPodobało mi się jedzenie, ale nie usługi\nPo wejściu, szybko zostaliśmy przywitani i usiedliśmy. Minęło trochę czasu, zanim przejrzałem menu - to tak, jakbyś czytał Wojnę i pokój (jest tak wiele opcji)! Większość cen wynosiła od 3 do 6 euro - - całkiem rozsądne - - więc zamówiliśmy około 8 artykułów żywnościowych....Jedzenie przyszło szybko, ale nasze córki wołowiny curry nigdy nie dotarły do stołu. Po 30 minutach nasz serwer zniknął, a inni zaczęli pomagać - było to dziwne. Mój mąż również zauważył, że kelnerzy stali przy swoich telefonach komórkowych. Kiedy zadzwoniliśmy na zamówienie córki, dotarło to 20 minut później i nie było to poprawne. Więc wysłaliśmy go z powrotem (i był pewien poziom nieporozumień przez kelnerów). W każdym razie jedzenie było w porządku, usługa zaczęła się dobrze, ale potem przeniosła się na południe. Prawdopodobnie będę szukał innych opcji podczas następnej wizyty w Mediolanie.Więcej\nJeśli odwiedziłeś Chinatown w takich miejscach jak San Francisco, Chicago czy Toronto, na pewno będziesz zawiedziony. Kluski na parze były mdłe z grubym ciastem, danie wegetariańskie smakowało jak danie z kurczaka, które smakowało jak makaron, krewetki z grilla były przesadzone. Ogólnie rzecz biorąc, rozczarowanie.\nPrzyjazny, pomocny i dobre jedzenie\nZatrzymał się tutaj podczas burzy deszczowej, aby uzyskać trochę na wynos, aby wrócić do naszego Airbnb! Personel był super pomocny. Przywieźli nawet papierowe ręczniki, żeby wyschły. Jedzenie było idealnie wycenione i pyszne. Gorąco polecam\nGorąco polecana chińska restauracja w środku Chinatown była dla nas popiersiem.\nTa restauracja w środku Chinatown w Mediolanie była bardzo nam polecana przez personel hotelu. Poszliśmy tam na obiad. Jadalnia była przyjemnie urządzona. Zajęło nam dużo czasu, aby zdecydować, co jeść. Kelner zabrał nasze zamówienie. Przyniósł naczynia w przypadkowy sposób. Najpierw przyszła sałatka z owoców morza,...która nie była świetna. Drugi przyszedł pikantny smażony ryż, który był w porządku. Następnie przynieśli sajgonki, smażone pierogi, pricy wołowinę i kurczaka z imbirem i ługowaniem. Żadne z tych danie nie było smaczne, a co gorsza, wszystkie były kaczkami po pekińsku. Nie podobało nam się jedzenie.Więcej\nLunch Chiński Nowy Rok\nCo za uczta. Zarezerwowaliśmy stolik na jedenaście - i to był pierwszy krok do wspaniałego doświadczenia w tej restauracji, którą znamy od 15 lat. Siedzieliśmy wokół dużego okrągłego stołu z obracającym się szklanym dyskiem pośrodku. Najlepszym sposobem na cieszenie się chińskim jedzeniem jest dzielenie się...wszystkim i spożywanie posiłków z talerzy przechodzących przed tobą na szklanym dysku. Umiejętności stick stick są wielką korzyścią. Personel jest bardzo doświadczony i dobrze ocenia różnice kulturowe. Ponieważ większość z nas ma długie nosy, serwujemy łyżki i widelce oraz pałeczki do jedzenia. Chińska duża rodzina obok nas była serwowana w inny sposób. Wszyscy są szczęśliwi. Z tabelą 11 wybraliśmy 17 różnych potraw, piwo z beczki i wino ryżowe. To był ciągły strumień pysznego jedzenia lądującego na szklanym dysku w środku. Wieprzowina, wołowina, kaczka, kurczak, ryby, owoce morza, ryż, kluski i warzywa. Kończąc posiłek klarownym bulionem, najlepsza była pikantna zupa rybna. Większość potraw to lokalna kuchnia Wenzhou, miasta w prowincji Zhejiang, 700 km na południe od Szanghaju. Większość Chińczyków mieszkających we Włoszech jest stamtąd. Dlatego ta pikantna zupa rybna (filettini di Pesce w Salsa picante) jest twardym znaleziskiem (daniem z Syczuan) i jest pyszna. Kluczem do dobrego doświadczenia jest tutaj empatia. Starają się zrozumieć nasze oczekiwania i musimy zaakceptować fakt, że autentyczne chińskie jedzenie wymaga otwartego umysłu na różnice. Tak, zupa pojawia się na końcu i rolka sprężysta niekoniecznie jest przystawką. Stosunek ceny do jakości jest doskonały.Więcej\nJedna z historycznych chińskich restauracji w samym sercu dzielnicy Sarpi! Dobre ceny i obsługa!\nJeśli jesteś w Mediolanie, upewnij się, że unikasz tego miejsca. Stół obok nas miał "Lazy Susan", a dostaliśmy stolik z leniwym kelnerem. Martwe kraby w akwarium po drodze powinny dać nam wskazówkę, że nie jest to świetne miejsce; lub fakt, że (nieprzyzwoicie pijana) chińska partia...obok nas postanowiła całkowicie zignorować politykę "Zakaz palenia". Nie mam pojęcia, kto podaje tej restauracji świetne recenzje, ale uwierz mi, to przerażające. Ta restauracja serwuje najbardziej leniwe dania kuchni orientalnej, z których będziesz mieć nieszczęście wypluć (lub zostawić na boku talerza) i rekrutować pracowników o podobnej etyce pracy. Naczynie, które miało być "chile kurczak" (że natychmiast ochrzczono "Tramp Gusset") zostało na naszym stole, aby zastygnąć, podczas gdy czekaliśmy, aż pojawią się (rozmoczone) sajgonki. W końcu pojawili się razem z czymś, co rzekomo miało być chrupiącą toną (co prawda, udało mi się tylko jedno ugryzienie, ale podczas ślepej degustacji odgadłbym w "Deep Fried Pan - Scrub") i słodko-kwaśnym chlebie wieprzowym. Martwe kraby (tak, w liczbie mnogiej, na zdjęciu tylko jeden) prawdopodobnie uznały, że bardziej godni jest popełnić samobójstwo i zgnić w zbiorniku, niż pogodzić się z losem zamordowania w kuchni i znowu na niefortunnym talerzu dinerów . Naprawdę ponury.Więcej\nTradycyjny świeży andcheap\nOdwiedzam Jubin za każdym razem, gdy jestem w Mediolanie. Kuchnia jest otwarta do późna, a różnorodność potraw nie ma końca! Wypróbuj sajgonki vietnamis za jedyne 3 euro! Znajduje się przy głównej ulicy w China Town. Nie zawiedziesz się.\nŚwietne krewetki tutaj!\nTo jest azjatycka restauracja. Menu pełne jest jedzenia i zdjęć wszystkiego do jedzenia. Krewetki są szczególnie dobre (z muszlą lub bez). Jest wiele do wyboru, a obsługa jest całkiem dobra.\nsmaczne i szybkie chińskie jedzenie\nmenu oferuje różnorodność, niezupełnie eleganckie wnętrze, stoły są blisko siebie, nie są tak dobrze wentylowane, ale razem stanowią miejsce, w którym wracamy po dobre chińskie jedzenie i po uczciwych cenach\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Trattoria Jubin.\nAdres: Via Paolo Sarpi 11, 20154 Mediolan, Włochy\nLokalizacja: Europa > Włochy > Lombardia > Mediolan> > Zone 8\nOkolica: Zone 8\nNumer telefonu: +39 02 349 0278


Grupa ORLEN z nowymi mocami odnawialnymi – Zielona planeta Zielona planeta\nGrupa ORLEN z nowymi mocami odnawialnymi\nMateriał partneraZielona planeta - Eko WprostEnergiaWPROST.plBiznes\nDodano: 28 lutego 2021, 13:30 0\nFarma wiatrowa, zdjęcie ilustracyjne / Źródło: Pixabay / Skitterphoto\nPortfel odnawialnych źródeł energii Grupy ORLEN powiększył się o kolejną farmę wiatrową. Działająca od 2012 r. w województwie zachodniopomorskim siłowania wiatrowa Kanin o mocy 20 MW została nabyta przez Koncern od dwóch zagranicznych funduszy inwestycyjnych – Stage Capital i Mashav Energia. Zakup wpisuje się w strategię ORLEN2030, zakładającą intensywny rozwój zeroemisyjnej energetyki, zarówno poprzez budowę własnych mocy, jak i przejęcia działających już źródeł.\nPołożona w okolicach Darłowa farma wiatrowa Kanin składa się z ośmiu turbin o mocy 2,5 MW każda. Siłownia działa w systemie wsparcia zielonych certyfikatów i na podstawie zawartych umów posiada gwarancję odbioru wyprodukowanej energii elektrycznej do 2027 roku. Dotychczas farma była w stanie wytworzyć do 50 GWh energii rocznie. Jest zlokalizowana w obszarze działalności Energa Operator.\nElement większej strategii\nPrzejęcie lądowej farmy wiatrowej Kanin przez PKN ORLEN jest jednym z wielu działań podejmowanych w ramach ogłoszonej pod koniec ubiegłego roku strategii ORLEN2030, która przewiduje m.in. rozwój segmentu energetyki poprzez inwestycje w nisko- i zeroemisyjne źródła wytwarzania. Zgodnie z nią do 2030 roku Koncern zamierza osiągnąć poziom 2,5 GW mocy zainstalowanych w źródłach odnawialnych. 1,7 GW będzie pochodzić z morskich farm wiatrowych, natomiast 0,8 GW – ze źródeł lądowych: elektrowni wiatrowych i fotowoltaiki. W ciągu dziesięciu lat Grupa ORLEN na inwestycje w nisko- i zeroemisyjną energetykę przeznaczy łącznie 47 mld zł.\nKoncern konsekwentnie rozbudowuje swój portfel zeroemisyjnych źródeł energii dzięki realizacji własnych inwestycji, a także poprzez akwizycje perspektywicznych aktywów. Do 2030 roku Grupa ORLEN będzie posiadać portfel odnawialnych źródeł energii o łącznej mocy 2,5 GW (liczonych wg. udziałów Grupy ORLEN). W przyszłości segment nowoczesnej energetyki ma być ważnym źródłem przychodów firmy i podstawą realizacji długofalowego celu Grupy ORLEN ‒ osiągnięcia neutralności emisyjnej w 2050 roku.\nStrategia Grupy ORLEN wpisuje się w Politykę Energetyczną Polski do roku 2040. Jedną z zasadniczych jej składowych ma być zeroemisyjny system energetyczny. PEP 2040 stawia za cel rozwój odnawialnych źródeł energii, których filarem mają być morskie farmy wiatrowe. Jedną z takim farm o mocy do 1,2 GW przygotowuje PKN ORLEN. Rozpoczęcie budowy planowane jest na rok 2023.\nGrupa ORLEN ma obecnie aktywa energetyczne o łącznej mocy 3,2 GW, w tym 552 MW w źródłach zeroemisyjnych. Obejmują one m.in. 55 elektrowni wytwarzających energię z odnawialnych źródeł, w tym przede wszystkim elektrownie wodne, farmy fotowoltaiczne i lądowe farmy wiatrowe.\nSegment energetyki wiatrowej tworzy obecnie siedem farm, których łączna moc zainstalowana wynosi 262 MW. W portfelu Grupy ORLEN są również dwa nowoczesne bloki parowo-gazowe (w Płocku i Włocławku) oraz EC Płock – największa elektrociepłownia przemysłowa w Polsce. Koncern posiada również rozbudowaną sieć linii przesyłowych o łączonej długości ok. 200 tys. kilometrów, która zapewnia stałe dostawy energii dla ok. 3 mln odbiorców.\nPKN ORLEN wraz z kanadyjskim partnerem zbuduje farmy wiatrowe na BałtykuCzytaj też:\nORLEN inwestuje w kolejne biogazownie rolnicze


Kwatery Prywatne Samice - Tani Nocleg » e-turysta.pl\nznaleziono 13 ofert noclegowychofert (0 w Samicach oraz 13 w okolicy)\nKwatery prywatne w Samicach, województwo łódzkie, powiat skierniewicki\nKwatery prywatne w miejscowości Samice. Porównaj możliwość zakwaterowania w Samicach w zależności od standardu oraz ceny. Samice, szeroki zakres noclegów od hoteli po pensjonaty, ośrodki wypoczynkowe i hostele. Od pokoi gościnnych i kwater prywatnych po gospodarstwa agroturystyczne. Sprawdź również ofertę rozrywkową i turystyczną w Samicach:\nKwatery prywatne Samice, szukasz noclegów w kwaterach prywatnych w Samicach w turystycznym serwisie noclegowym e-turysta.pl. Posiadamy bazę kwater prywatnych w Samicach obejmującą oferty ze wszystkich dzielnic miasta. Tanie noclegi w kwaterze prywatnej w Samicach kwatera prywatna noclegi Samice i inne propozycje na spędzenie weekendu w przystępnej cenie. Domowa atmosfera i luźna atmosfera, kwatera prywatna Samice tani nocleg. Pokoje i kwatery w Samicach. Nasz portal dostarcza Ci precyzyjne informacje i atrakcyjne pomysły na nocleg w kwaterze prywatnej w Samicach. Nie możesz przegapić sezonowych obniżek i promocji w kwaterach prywatnych zamieszczonych w serwisie e-turysta.pl. Szukasz noclegu w Samicach? Nie szukaj dalej, sprawdź noclegi w kwaterach w Samicach u nas.\nkwatery prywatne Chawłowo\nkwatery prywatne Chylice\nkwatery prywatne Makówka\nkwatery prywatne Chylice-Kolonia


Nowa Fantastyka - Opowiadanie: sokół_bez_oka - Epizod w konstelacji Wilka\n- Opowiadanie: sokół_bez_oka - Epizod w konstelacji Wilka\nEpizod w konstelacji Wilka\nmężczyzna | 13.01.19, g. 21:21 | znaki: 25743\nPrzeczytali: Marcin_Maksymilian, Finkla, regulatorzy, Anet\nWahadłowiec międzygalaktyczny Zeus mknął przez konstelację Wilka jak przez czarną pustynię, z rzadka zabarwioną lśniącymi planetami. W kabinie nawigacyjnej pojazdu siedział doktor Angus Stern i zamyślony spoglądał przez okno, odczuwając wszystkie ponure tonacje dłużącej się w nieskończoność podróży. Popadł w letarg a jego ciało zdrętwiało na tyle, że nie był pewien, czy jeśli postanowi się ruszyć, jego członki posłusznie wykonają polecenie. Nie było sensu tego sprawdzać. Spod na wpół przymkniętych powiek obserwował, jak jednostajny widok miesza się bez ładu z jego wspomnieniami: widział migotliwe gwiazdy, które łączyły się w pulsujące, dziwne kształty, wypłaszczały się one i zamieniały w rozświetlony blaskiem las. Następnie wybiegały z niego jakieś postaci ale, mimo że próbował wytężyć umysł do granic możliwości, – nie mógł rozpoznać ich twarzy. Wstrząsnęło nim to z pozoru błahe przeżycie a po jego skroniach spłynęły kropelki potu. Duszno było okropnie i to był moment w którym, o ile jest taka możliwość, wychodzi się na taras albo otwiera okno, aby głęboko zaczerpnąć powietrza. Próbował przyłapać ten stan znużenia w jakiejś określonej formie, żeby móc go stłamsić i rozgościć się na dobre w obszarach jawy i odprężenia; w tej chwili coś go tknęło. Rozwarł mocno powieki aby dojrzeć wyraźniej rozrzedzoną i pozbawioną wyrazistych kształtów, fioletową materię, kłębiącą się w oddali. Zdało mu się, że coś się tam rusza… jednak nie, to tylko złudzenie, opadł więc znowu w fotelu, starając się o niczym nie myśleć.\nZ letargu wyrwał go migający na radarze punkt. W okolicy jednej z mgławic refleksyjnych wyłonił się obiekt, który ze sporą prędkością zbliżał się w stronę Zeusa. Stern stanął na równe nogi i od razu wywnioskował, że jeśli jest to statek kosmiczny, to musi być napędzany niezwykłym silnikiem – powszechnie stosowana anihilacja materii nie pozwala na rozwijanie aż takich prędkości. Postanowił niezwłocznie poinformować wszystkich uczestników ekspedycji. Pochylił się nad mikrofonem, aby wygłosić stosowny komunikat, ale jakieś przeczucie powstrzymało go. Zmarszczył czoło zastanawiając się nad zagadkowym zjawiskiem, którego był świadkiem.\nNasunęło mu się na myśl wydarzenie z dnia poprzedniego. Nie mógł oprzeć się wrażeniu, że w nieodgadniony sposób łączy się ono z tym, co zarejestrował radar. Otóż wczoraj, idąc do narzędziowni, usłyszał w korytarzu czyjeś wołanie. Ruszył przed siebie, ale gdy przebiegał obok jednego z pomieszczeń ktoś podstawił mu nogę. Angus dostrzegł to kątem oka, wyminął przeszkodę, pośliznął się jednak i upadł. Zdziwiły go te wygłupy, wszedł więc do kajuty, aby policzyć się z delikwentem. Jakież było jego zdziwienie, gdy w środku nikogo nie zastał – a przecież jeszcze przed chwilą widział nogę albo coś na kształt nogi (sam już nie był pewien), wysuwającego się podstępnie zza otwartych drzwi. Przestraszył się nie na żarty i zajęło mu trochę czasu, zanim doszedł do siebie. Wahał się wtedy czy poinformować załogę – nie miał przecież dowodów. Coś jednak było na rzeczy i nie wiadomo skąd się wzięło. Gdy nieco ochłonął doszedł do wniosku, że to „wahnięcie rzeczywistości” można przypisać zmęczeniu i nadwerężającej myśl długotrwałej rutynie lub nieznanym dotąd procesom zachodzącym w materii. Nauka zna już takie przypadki. Wymykają się one wszelkiej klasyfikacji i w zasadzie dlatego lepiej o nich nie mówić.\nTym razem doktor, upewniwszy się, że nie odchodzi od zmysłów, przemówił:\n– Angus Stern do załogi, ogłaszam żółty alarm. Powtarzam: ogłaszam żółty alarm – odchrząknął, puścił guzik i z niepokojem zerknął na radar. Przetrząsnął kieszenie swojej wysłużonej marynarki, wygrzebał notes i zaczął coś rysować.\nNa pokładzie wahadłowca znajdowało się jeszcze trzech kosmonautów. Nawigator Jason Snowbar oraz mechanik Rudolph Wildshire odpoczywali akurat w swoich kabinach, gdy dobiegł ich komunikat.\n– Co u licha… eee tam… kurs kolizyjny? – w jednym z pomieszczeń rozległy się pomruki Snowbara – E! Jakieś żarty się doktorka imają – mamrotał zaspanym głosem, mierzwiąc kilkudniowy zarost. Po chwili usiadł na łóżku i obejrzał swoje odbicie w lustrze. Na szerokiej i szlachetnie wyglądającej twarzy nawigatora odmalowało się zniechęcenie; było ono spotęgowane tym, że Snowbar lubił sobie golnąć, niestety zapasy skończyły się przed paroma dniami i z ich uzupełnieniem trzeba było czekać do wizyty w jednej ze stacji orbitalnych, co miało nastąpić nieprędko.\nW sąsiedniej kabinie Rudolph Wildshire czytał książkę. Odłożył ją na stół, ściągnął uniform z wieszaka i stanął koło drzwi, które rozsunęły się bezgłośnie. Był to człowiek chudy i wysoki, o wysuszonej, łysej głowie. Małe i szkliste, zbyt głęboko osadzone oczy robiły nieprzyjemne wrażenie. Do tego na jego ustach często gościł ledwie dostrzegalny, ironiczny grymas. Komunikat, pomimo panującej na statku nudy, nieprzyjemnie go zaskoczył. Zgodnie z procedurami należało sprawdzić co się dzieje, tymczasem prawdopodobnie doktor coś sobie tylko wydumał. Postanowił wstąpić po drodze do Snowbara. – Pójdźmy – rzekł do nawigatora głębokim basem, nieprzystającym do jego wyglądu. Po chwili Wildshire, wraz ze swym towarzyszem, wchodził już do kabiny nawigacyjnej uśmiechając się półgębkiem:\n– Cóż to się stało panie doktorze? Cierpimy na bezsenność?\n– Przypomniało mi się kilka dowcipów. Przynieśliście panowie wódkę? – Stern nie podnosił wzroku znad notesu, wskazał tylko palcem na ekran monitora, choć wcale nie musiał tego robić – przybyli od razu po wejściu zlustrowali radar. Nastała chwila ciszy. Wyglądający na zdezorientowanego Snowbar ziewnął i rzekł:\n– Nie pora na wygłupy. Co to za obiekt doktorze? – bez skutku próbował wytężyć swój ociężały po nagłym rozbudzeniu umysł.\n– Wydaje mi się, że jest to statek kosmiczny. Właściwości…\n– A może to fragment komety? – przerwał mu Wildshire, jego oblicze niczego teraz nie wyrażało, tylko oczodoły jakby zapadły się jeszcze głębiej w pobrużdżoną czaszkę. – Zobaczmy z bliska.\n– Nonsens! – z niesmakiem bąknął Stern gryząc długopis. Pochylił się nad komputerem i pokręcił głową. – Aparatura nie wykrywa warkocza rozrzedzonego gazu. Poza tym obiekt porusza się po prostej.\nTymczasem do pomieszczenia wszedł drugi z nawigatorów, obrzucając zebranych bystrym spojrzeniem. Był to Shane Drummond, dowódca jednostki. Wysoki, krępy, wzbudzał szacunek swoją pewnością siebie – ponad trzydzieści lat międzyplanetarnych podróży zahartowało jego nieugięty charakter. Na brodatej, hardej twarzy nie było cienia niepokoju czy zaskoczenia:\n– Co się stało panowie? – spytał ochrypłym głosem.\n– Pan Stern twierdzi, że jesteśmy na kursie kolizyjnym z przedstawicielami obcej cywilizacji – pośpieszył z wyjaśnieniami mechanik głaszcząc się po łysej glacy. Następnie rozkładając ręce odwrócił się w stronę doktora i rzekł z uśmiechem: – Tylko że, o ile mi wiadomo, jest pan biologiem, a nie ufologiem.\n– Jesteś pan bardzo przenikliwy w swoich refleksjach – z przekąsem odparł Stern. Następnie zwrócił się do dowódcy – nie możemy wykluczać tej możliwości i dobrze pan o tym wie. Przypominam, że mamy unikać niebezpieczeństw i za wszelką cenę dowieźć te, jak pan to mówi, paskudztwa, na miejsce.\nW istocie misja wahadłowca Zeus odniosła sukces. Angus Stern pobrał na planecie RS 617 różnego rodzaju próbki, wśród skał odkrył także pulsujące kolorowo kamienie, które w dłoni łatwo można było rozetrzeć w pył. Ich rozdrabnianie niczego jednak nie wyjaśniało, proces fosforyzacji zachodzący wewnątrz był trudny do jednoznacznej interpretacji i wymagał dłuższych badań przy pomocy profesjonalnych urządzeń. Dlatego też, korzystając z tuby teleportacyjnej, doktor wysłał na Ziemię niewielkie ilości nietypowych znalezisk. Teraz pozostało astronautom bezpiecznie wrócić do domu.\n– Snowbar, zmieniamy kurs – bez wahania zarządził Drummond. – Pożartujecie sobie panowie dopiero, gdy wrócimy na Ziemię. Kiedy ma nastąpić kolizja?\n– Za dwie minuty i siedem sekund – Snowbar już siedział za sterami. – Możemy dać całą naprzód. Zmienione ustawienia… – głos urwał się w połowie. Wszyscy spojrzeli w jego stronę. – Co jest… obiekt zniknął, gdy zacząłem wprowadzać współrzędne!\n– Jak to zniknął? – Wildshire także zaczął zdradzać oznaki podniecenia.\n– Radar działa. Obiektu NIE MA na ekranie – z naciskiem rzekł Jason.\n– Niezupełnie – sprostował Drummond. – Spójrzcie panowie tutaj – skinieniem głowy wskazał na jeden z monitorów. – Aparatura wykazuje duże modyfikacje pola magnetycznego… w pobliżu musi znajdować się źródło, które je wytwarza.\n– Niech to diabli – skwitował sytuację Stern. – Idę po detektor promieniowania. Nie wiadomo, co może nam się przydać.\nDoktor otworzył drzwi i zniknął w wąskim korytarzu. Po chwili był już w laboratorium, w którym to przesiadywał długimi godzinami, badając zebrane podczas gwiezdnej tułaczki próbki, sortując je i opisując.\n– Zaraz, zaraz, gdzie ja to… – mówił sam do siebie, przetrząsając szafy i regały. Wokół pełno było podręczników, a także notatek i wykresów. W tym momencie statkiem targnął gwałtowny wstrząs. Słychać było tłuczone szkło, zgasły światła. Doktor upadł; próbował wstać, ale coś przygwoździło go do podłogi. Odniósł wrażenie, że w powietrzu unosi się jakaś gęsta, biała zawiesina, paraliżująca jego ruchy. Po chwili powietrze zaczęło się przerzedzać, Stern wytężył wzrok i dostrzegł rozbłyskujące, wielobarwne refleksy, które pojawiły się na ścianie. Skupiły się one w jednym punkcie formując mięsistą, pełną fosforyzujących wypustek bryłę. Ociekający szklistym płynem obiekt mienił się kolorowo i rozdymał od środka. Wkrótce te niekończące się wariacje poczęły rozmywać się i niknąć. Pozostawały tylko niewielkie połacie nieokreślonej materii, która wprawiona w ruch, rozciągała się sprężyście, kłębiąc w sobie pęczniejące bąble i ruszające się coraz gwałtowniej zarodki, aż w końcu te wzdęte nadmiarem zgromadzonej energii balony musiały eksplodować, wyrzucając z impetem niezliczoną ilość komórek, oślepiających swoim jasnym światłem.\nPo chwili kolory zaczęły tracić głębię i gasnąć – pomieszczenie pogrążyło się w ciemności. Wtedy Stern dostrzegł rozbłyskujące w górze gwiazdy. W jednej z konstelacji błyszczała dziurka od klucza, przytknął więc do niej oko i zajrzał na drugą stronę. A tam sunęły olbrzymie cielska, podobne do wielkich gąsienic, które wędrując ociężale wzbijały za sobą tumany gwiezdnego pyłu. Zaraz obok wyłonił się kondukt efemerycznych postaci; przesuwał się on wśród raf koralowych i odpychających miarowo meduz, gdzieniegdzie z tej zagęszczonej i mrocznej grupy wysuwały się kościste palce stukając w pancerze granatowych i rdzawoczerwonych rozgwiazd, a także brązowo nakrapianych ślimaków, jakby miały tym sposobem obudzić je ze snu i wprawić w ruch. Wśród skał, skamielin i glonów buzowały podwodne źródła, wynosząc do góry żółwie, małże, mątwy i ławice różnorodnych ryb: prążkowanych, wąsatych, najeżonych kolcami, długich lub owalnych.\nDoktor nie mógł się ruszyć, czuł, że jego mięśnie zastygają i degenerują się, kości rozpuszczają, a umysł ogarnia tępa martwota. Stracił zupełnie rachubę czasu, a jego ciało materializowało się w coraz to nowych rzeczywistościach: był żukiem tkwiącym w szparze podłogi, rajskim ptakiem lecącym wśród lian i rozłożystych, porośniętych mchem gałęzi, by w końcu znaleźć się w jaskini wypełnionej płonącymi ogniskami i szpalerami zakapturzonych starców, którzy trzymali świece i wznosili rytualne śpiewy, przy akompaniamencie harf i fletów. Po twarzach tych czerstwych postaci spływały strugi kleistej cieczy, która powoli opadała na podłogę i wiła się jak węże tańczące w rytm muzyki wygrywanej na fujarce.\nChmury gryzącego dymu spowiły jaskinię i nakryły ciało Angusa nieprzepuszczającym powietrza płaszczem. Leżał jak larwa, czekając na otwarcie się nowych przestrzeni i wtedy niespodziewanie wszystko zamarło w chwilowym bezruchu; raptem czas zaczął biec do tyłu. Stern cofał się z dużą prędkością i widział wszystko raz jeszcze, tym razem już nie tak wyraźnie. Ostatecznie zaczął opadać w stronę dna oceanicznego, gdzie szczeliny i żuchwy mieliły całą skłębioną zawartość wody. Wpadł do jednego z kraterów i zaczął obijać się o ściany miękkiego rękawa, który trzepotał i wił się jak cielsko płynącego węgorza.\nPo chwili upadł na podłogę jakiegoś pomieszczenia, z sufitu sączyły się smugi granatowego światła. Wnętrze było jakby zanurzone w mętnej głębi morskiej. Dojrzał wystające ze ściany, pourywane kable, które kołysały się jak rozłożyste wodorosty.\n– Jak długo pociągniemy na awaryjnym zasilaniu? – dosłyszał przytłumiony głos.\n– Trudno powiedzieć. Jeśli tego nie naprawimy, to skończymy marnie. Prędzej czy później.\nStern chwycił się za głowę, jego twarz wykrzywił grymas bólu. Włosy miał posklejane zakrzepłą krwią. Ciągle był jeszcze zamroczony. Zamrugał kilka razy powiekami.\n– O, doktor się budzi – zobaczył zbliżającego się Drummonda.\n– Co się dzieje? – z trudem wymamrotał Angus, nie mogąc dojść do siebie. Jakiś ciężar uciskał mu piersi a usta były jakby wypełnione watą.\n– Nie mamy zielonego pojęcia, chyba w coś uderzyliśmy. Albo może inaczej: coś… – Shane machnął tylko ręką. – Mogło dojść do awarii automatycznego pilota. Niestety nie mam dobrych wieści. Powłoka się rozszczelnia, ciśnienie spada, nie mamy pełnej kontroli nad statkiem. Wygląda to źle.\n– Cali jesteście?\n– Niepotrzebnie zostawił pan słabo zabezpieczone graty w laboratorium. Dostał pan po głowie. Rudolph nie miał już tyle szczęścia…\nStern nie mógł w to uwierzyć; poczuł, że robi mu się ciemno przed oczyma.\n– Co z ładunkiem? – spytał po złapaniu kilku głębszych oddechów.\n– Ładunek szlag trafił. W laboratorium bajzel jak nie wiem, niektóre próbki leżą na ziemi. To teraz nie ma znaczenia. Pójdziemy do piachu, jeśli szybko czegoś nie wymyślimy.\nGdzieś z głębi pomieszczenia dobiegły trzaski strojonego radia.\n– I jak, uda nam się skontaktować z Ziemią? – kontynuował.\n– Radio działa – z mroku dobyło się lakoniczne stwierdzenie Snowbara. – Zeus do bazy, Zeus do bazy, odbiór… – przytłumiony głos, powielony echem, rozbił się na szereg półtonów dźwięcznie pełzających po kabinie.\nDoktor wstał opierając się o krzesło, następnie zwrócił zdziwiony wzrok w stronę źródła tych do końca jeszcze nieukształtowanych i niesfornych brzmień i ujrzał wypukłość na ścianie, wybrzuszenie ze strugami żył, które ruszały się formując twarz Snowbara.\n– Sami nie naprawimy statku. Muszą nam teleportować mechanika – wzrok Drummonda utkwił gdzieś w oddali.\n– Gh… – zakrztusił się doktor. Jego usta poruszały się jeszcze przez chwilę bezwiednie, mieliły coś bezsensownie, w ogóle Stern był wyraźnie nieswój, stał jak zahipnotyzowany i zbity z pantałyku, co nie umknęło uwadze Shane’a:\n– Muszą, inaczej wszyscy zginiemy. Pan chyba jeszcze nie doszedł do siebie? – spytał, z zainteresowaniem przyglądając się doktorowi.\n– Niech pan lepiej zobaczy, Snowbar kontaktuje się z nami poprzez modyfikacje płaszczyzny ściany! Jego materia przemieszała się z inną strukturą!\nDowódca nie zdążył jednak odpowiedzieć, gdyż z głośnika, między trzaskami i gwizdami, dobiegły niewyraźne głosy:\n– … u się… mamy z wami… tak… szczury… odbiór!\nDrummond podszedł do migającej konsolety, następnie podniósł mikrofon, chwilę przy nim pomajstrował i rzekł:\n– Tu Zeus, mamy awarię, potrzebujemy pomocy, odbiór!\n– Tu stacja orbitalna Jutrzenka, słyszymy was, odbiór!\nDrummond zastanowił się moment, po czym znowu wcisnął guzik:\n– Przekażcie wiadomość do bazy. Nam brakuje zasięgu. Mamy poważną awarię.\n– Wiemy o tym, przed chwilą główny komputer wysłał nam meldunek – zabrzmiało w głośniku. – Analizujemy wasze położenie. Tymczasem otrzymaliśmy nagranie, którego musicie wysłuchać. Przesyłam zapis! – konsoleta rozbłysła zielonym światłem, po czym z urządzenia zaczęła sączyć się skrzekliwa dysertacja, brzmiąca jak melodia przepuszczonej przez maglownicę katarynki:\n– Tutaj profesor Graham Pillups. Od kilku dni nie było z wami łączności, w tym czasie poczyniliśmy obserwacje najwyższej wagi. Zwracam się szczególnie do pana, doktorze Stern. Proszę z dużą ostrożnością traktować ładunek. Okazuje się, że odkryte na RS 617 kamienie wydzielają szkodliwe promieniowanie i prawdopodobnie są dla ludzi toksyczne. Badania na szczurach dowiodły, że kontakt z nimi może wywołać zmiany mutacyjne, irracjonalne zachowania, a w niektórych przypadkach poważne zaburzenia poznawcze. W pewnym momencie szczury zaczęły nawet między sobą walczyć. Ale to nie moment na takie dywagacje. Proszę należycie obchodzić się z ładunkiem. Powodzenia.\nAstronauci zaskoczeni takim obrotem spraw spojrzeli po sobie. Drummond wcisnął guzik:\n– Zeus do Jutrzenki. Niestety ładunek uległ uszkodzeniu. Mniejsza o to. Musicie teleportować do nas mechanika! Sami tego nie naprawimy. Odbiór.\n– Wasze położenie wydaje się teraz zgoła dramatyczne – spokojny głos brzmiał jakoś dziwnie w tej sytuacji. – Podtrzymujcie zasilanie tuby teleportacyjnej. Jeśli będzie to możliwe wyślemy wam części. Niestety pole jest zbyt niestabilne, aby przenosić skomplikowane układy. Jak dobrze wiecie nawet pozornie udana teleportacja człowieka niosłaby ze sobą ryzyko rozproszenia niektórych atomów i dezintegracji struktur…\n– Jakie części! Me-cha-nik po-trze-bny, odbiór! – przerwał Drummond ścisnąwszy mikrofon tak mocno, że ten prawie rozsypał mu się w dłoniach.\n– aa… wydłużony… tak… układ… lejka! – poszarpane głosy znikły wśród trzasków i szumów. Nagle z głośników wydobył się przeciągły jazgot, który przeszedł w piskliwy i kłujący głosik; kosmonauci chwycili się za uszy. Na końcu wybrzmiało tylko jedno zrozumiałe słowo: „niestety”. Było ono wypowiedziane w tak dziwny i nieprzyjemny sposób, że Sterna przebiegły ciarki po plecach.\n– Co to było, u licha? – ostro syknął Drummond, a zewsząd posypały się strumienie iskier, rozświetlając na ułamek sekundy mroczną i duszną kabinę. – Nie mamy czasu do stracenia! – krzyknął. – Trzeba sprawdzić komorę zasilającą.\nOdwrócili się w stronę wyjścia, lecz wtedy wszystkie światła przygasły tak, że zrobiło się niemal zupełnie ciemno. Stern zerknął przez szybę na zewnątrz statku. Poruszające się w próżni punkciki, gromady pszczół, chrabąszczy i świetlików, odległe gwiazdy wchłaniane przez wszechobecną czerń… ten widok przytłoczył go. Zacisnął ręce i zmarszczył czoło.\n– Pobór mocy w tubie teleportacyjnej. Pewnie jakieś części przysłali – zamyślił się Drummond spoglądając na urządzenia. Cień nadziei błysnął na jego obliczu. – Idziemy zobaczyć – rzekł do Angusa.\nSkierowali swoje kroki do odpowiedniego pomieszczenia, uzgadniając po drodze pilność poszczególnych napraw i gorączkowo roztrząsając dramatyczne wypadki ostatnich godzin. Stanęło na tym, że najpierw należy odzyskać pełną moc i zająć się rozszczelnieniem. Rozsunęły się przed nimi kolejne drzwi i… astronauci stanęli jak wryci. W tubie teleportacyjnej ktoś stał, ubrany był w zaawansowany technologicznie skafander i także na nich patrzał, nic nie mówiąc. Niepokojąca cisza przedłużała się. „W stanie silnego pobudzenia skutecznym sposobem przekonania siebie, że zdarzenie miało miejsce, jest wyobrażenie go sobie” – przemknęło przez myśl doktora. Starając się odpędzić od siebie natłok skojarzeń zrobił krok do przodu, aby spojrzeć przybyszowi w oczy, ale ujrzał tylko przyciemnioną szybkę. Nieznajomy rzekł:\n– Witam. Przysłano mnie w celu dokonania napraw.\n– Kim pan jest? Skąd pan się tu wziął? – zapytał Drummond.\n– Nazywam się Ben Norman. Nasze komputery obliczyły, że wystarczy wam mocy na teleportację. Małe zakrzywienie czasoprzestrzeni i… hop! – przybysz zaśmiał się.\n– To niemożliwe, pana nie ma prawa tu być. Teleportacja ludzi jest niebezpieczna, w aspekcie fizycznym i etycznym, że się tak wyrażę – skwitował Stern, podejrzliwie zerkając na Normana.\n– To prawda, istnieje pewne ryzyko. Ciągle jednak realizuje się projekty, o których panowie nie macie pojęcia. Poza tym lot w kosmos wahadłowcem też wiąże się z ryzykiem, nie? – odparł przybysz.\n– Dlaczego porozumiewa się pan z nami przy użyciu modulatora? – ostro zapytał Angus.\nPo chwili zastanowienia Norman odparł:\n– Nie będę wyjaśniał niuansów technicznych. To konieczne. Ale my tu sobie gadamy, a czas leci. Za mną panowie! – mechanik ruszył w stronę wyjścia. Astronauci rozsunęli się, aby zrobić mu miejsce. Gdy mieli opuszczać pomieszczenie Stern przytrzymał dowódcę za rękaw i szepnął:\n– Myślę, że nie wolno mu ufać. Musimy mieć się na baczności. Wydaje mi się, że to może być… – słowa uwięzły mu w gardle. Przełknął ślinę i kontynuował: – Pan też dziwnie się czuje, prawda? Skąd możemy wiedzieć, że TO COŚ nie jest tylko naszym złudzeniem? A jeśli istnieje naprawdę, to…\n– Co też pan wygaduje? – przerwał mu Drummond gwałtownie. – Czy pan kompletnie zwariował? Ten człowiek jest naszą ostatnią deską ratunku. Proszę o tym nie zapominać!\nRuszyli korytarzem, na którym rozchodziły się metaliczne dźwięki, jakby ktoś pocierał o siebie kawałkami blachy. Doktor pogrążony był w zadumie, w jednej chwili odciął się od stłoczonych pod sufitem krótkich i intensywnych impresji klarnetowych, a także od chóralnych zawodzeń, bo inna, ważniejsza myśl nie dawała mu spokoju: „Zaraz, zaraz, czy możliwe, że jestem aż tak głupi… a gdyby tak sprawdzić skafandry!” – olśniło go. Odłączył się od grupy, skręcając w boczny korytarz. Udał się prosto do magazynu. Przeliczył skafandry – jednego brakowało! „Do diabła! – pomyślał z przerażeniem. – Czy to możliwe, że Wildshire jednak żyje? Jeśli tak, to co się z nim dzieje, po co założył skafander? A może… zaszło coś dziwnego gdy byłem nieprzytomny i Drummond coś ukrywa?”. Postanowił natychmiast to sprawdzić zdzierając skafander z „nowo przybyłego”, udał się w tym celu do komory zasilającej.\nIdąc korytarzami odniósł wrażenie, że ciągną się one w nieskończoność. Gubił drogę w tym labiryncie niknących szlaków, tracił siły próbując skupić się na tym, aby nie zaskoczyło go jakieś nowe niebezpieczeństwo. Próbował opanować przyspieszony oddech. Metalowe, tytanowe i gumowe powierzchnie wypełniające kabiny i tunele zbrzydły mu już dostatecznie; na domiar złego wywijały się one teraz na wszystkie strony, tworząc pajęczyny, tańczące sople i gibkie pałąki.\nGdy w końcu dotarł na miejsce zastał w środku Shane’a oraz tajemniczego jegomościa. Obaj zajęci byli naprawą generatora mocy. – Proszę nie zbliżać się do kompensatorów! – krzyknął doktor i skoczył w stronę odwróconego tyłem przybysza. W ostatnim momencie zmiarkował, że ten wymierzył mu cios jakimś metalowym przedmiotem. Stern był już jednak mocno zmęczony, w głowie ciągle mu huczało, i nie zdołał się uchylić. Wszystko wirowało gdy padał na podłogę tracąc przytomność.\nPrzyśniło mu się, że leży na hamaku przed swoim domem. Zdawało mu się nawet, że słyszy stonogi wędrujące po klonowych liściach, jaszczurki wspinające się po ciężkiej, dębowej ławie i skrzypienie rozkołysanych konarów, a także szelest pączkujących kwiatów oraz pnących się winorośli. Po raz pierwszy od dawna ogarnął go błogostan, leżał wdychając pełną piersią bezkres dojrzewających pól. Wtem coś szarpnęło go za ramię. Otworzył oczy, ale zaraz musiał je zmrużyć, gdyż poraziło go ostre światło. Stanęła nad nim jakaś postać a z jej głowy dymiły kolorowe pióropusze mętnych oparów.\nStern wzdrygnął się, poczuł dotkliwe zimno a po chwili zaczął się trząść na całym ciele. Pomieszczenie rozmazało się na wszystkie strony. Ujrzał wtedy przed sobą zmęczoną twarz Drummonda, który szarpał go za poły marynarki:\n– Stern, pobudka! Cholera, zanim zacznie pan kogoś okładać powiem panu, że awarie udało się tymczasowo opanować. Pańskie podejrzenia były wyssane z palca. Mamy jednak kolejny problem: Normana nie ma, Snowbar też zniknął! Sprawdzałem dokładnie, nie ma ich na pokładzie. Niech pan lepiej teraz coś wymyśli.\n– Tak… – doktor bąknął coś pod nosem próbując zebrać myśli. – Może… coś do Snowbara dotarło, jakieś resztki świadomości, wtedy zaryzykował, wybrzuszył się i wśliznął do tuby teleportacyjnej razem z Normanem? Ten miał pewnie zamiar wracać od razu po dokonaniu napraw.\n– Hmm… – Drummond był wyraźnie zawiedziony tym pomysłem – musimy skontaktować się z Ziemią.\nTymczasem Stern stanął na nogi macając potylicę. Kolejny pomysł przyszedł mu do głowy, udał się w związku z tym do magazynu. Przywdział skafander, po czym skierował swoje kroki do laboratorium. Chwiejnie pokonywał kolejne metry, tliła się w nim jednak ciągle ślepa zadziorność, pchająca go do przodu. Po pewnym czasie był już na miejscu. W środku panował nieład, wszędzie leżały porozrzucane próbki, książki i inne szpargały. Doktor zaczął przetrząsać szafy w poszukiwaniu lupy. Gdy ją odnalazł zaczął dokładnie oglądać skafander – dostrzegł, że przylepił się do niego brud. „Wychodzi na to – myślał – że gdy wchodziliśmy z planety RS 617 na pokład statku, kamienny pył mógł pozostać na skafandrach i przedostać się do wewnątrz! Sprawdzałem to kiedyś i nie mieliśmy całkowitej pewności, że komora próżniowa spełnia swoje zadanie. A więc mogliśmy napromieniować się już wcześniej! Kiedy zaczęły się halucynacje? Czy w ogóle miały miejsce? Czy wszystko, co przeżyliśmy, wydarzyło się naprawdę?!”. Zdezorientowany poszedł do kabiny nawigacyjnej, aby podzielić się nowinami z Drummondem. Gdy wszedł do pomieszczenia dowódca akurat nawiązał kontakt z Ziemią.\n– … naprawa zakończona sukcesem. Dziękujemy za podjęcie ryzyka i przysłanie mechanika. Prosimy o dalsze instrukcje. Odbiór! – przekazał swoim chrypliwym głosem Shane. Po chwili zabrzmiało w głośnikach:\n– Ale przecież my nikogo nie wysyłaliśmy! Co… hhh… szczury… iiiii… koniec… hhhhhhhh… – głos znikł wśród rzężeń i trzasków.\nmężczyzna, Poznań | 14.01.19, g. 20:21\nPrzeczytane. Czytając ten komentarz trzeba brać pod uwagę to, że łyknąłem 10 opowiadań pod rząd i już trochę mam dość ;). Moim zdaniem poprawne. Nie zaciekawiło mnie jakoś (końcówka przewidywalna), ale też nic w nim mocno nie przeszkadzało.\nmężczyzna | 14.01.19, g. 21:20\nmężczyzna, 103 lata, Katowice | 15.01.19, g. 14:35\nNo tak. Nihil novi sub sole, czyli to już było.\nDo tego, mimo że dosyć sprawnie posługujesz się językiem, czasem mylisz znaczenia słów i stosujesz dziwaczne ich połączenia. Oraz (jak dla mnie) zbyt dużo wody. Szczególnie w tych opisach halucynacji.\nParę przykładów do moich zastrzeżeń:\n– “mknął przez konstelację Wilka” – to z reguły jest niemożliwe; konstelacje to wzory wykreślone przez człowieka na firmamencie – tworzące je gwiazdy mogą być po przeciwnych stronach Galaktyki; ale nie łam się, Lem też taki błąd popełnił :);\n– “Próbował przyłapać ten stan znużenia” – o, tu właśnie znaczenia słów coś nie grają: “przyłapać znużenie”?;\n– “Idę po detektor promieniowania” – nielogiczne, statek powinien być wyposażony we wszelkiego rodzaju detektory;\n– “Metalowe, tytanowe i gumowe” – tytan jest metalem.\nSłowo końcowe – jest poprawnie, jeśli chodzi o pomysł, i trochę kulawo, jeśli chodzi o język.\nPróbuj dalej :)!\nkobieta, Łódź | 16.01.19, g. 00:13\nHmmm. Mam odczucia podobne do Staruchowych – pomysł nienowy, a z wykonaniem mogło być lepiej.\nMnie też opisy niekiedy się dłużyły. Czy na pewno warto pisać, jak wyglądał każdy z członków załogi? Ja i tak nie zapamiętałam, ale niektórzy lubią takie rzeczy. Kwestia gustu.\nNie rozumiem, po co przewozi się towary statkiem, skoro mają opanowaną technikę teleportacji, nawet na względnie malutki ruchomy obiekt. Szkoda paliwa na wożenie gratów.\nWahadłowiec międzygalaktyczny Zeus mknął przez konstelację Wilka jak przez czarną pustynię,\nStaruch już o tym wspominał. Czemu nie poprawiłeś?\nPoza tym obiekt porusza się po prostej.\nTu moje zawieszenie niewiary bardzo jęczało. Zawsze w okolicy znajdzie się jakieś ciało astronomiczne, które będzie zaginać czasoprzestrzeń i trajektorie…\nkobieta, Łódź | 16.01.19, g. 18:14\nWtórny pomysł i dość przegadane niektóre fragmenty (tu zgadzam się z Finklą) sprawiły, że opisane wypadki, niestety, nie zdołały mnie zbytnio zainteresować. Nie pierwszy to przypadek, kiedy zabrane na pokład próbki, w tym przypadku kolorowe, pulsujące kamienie, okazują się żyć własnym życiem, co załodze nie wychodzi na dobre.\nWykonanie, co stwierdzam z przykrością, pozostawia sporo do życzenia – trafiają się błędy i usterki, słowa użyte niezgodnie z ich znaczeniem, miejscami nadmiar zaimków, że o źle zapisanych dialogach i nie najlepszej interpunkcji nie wspomnę.\n…miesza się bez ładu z jego wspomnieniami: widział migotliwe gwiazdy, które łączyły się w pulsujące, dziwne kształty, wypłaszczały się one… –> Lekka siękoza.\n…mimo że próbował wytężyć umysł do granic możliwości, – nie mógł… –> Przed półpauzą nie stawia się przecinka.\nDuszno było okropnie i to był moment… –> Brzmi to nie najlepiej.\n…fioletową materię, kłębiącą się w oddali. Zdało mu się, że coś się tam rusza… jednak nie, to tylko złudzenie, opadł więc znowu w fotelu, starając się o niczym nie myśleć. –> Siękoza.\n…zastanawiając się nad zagadkowym zjawiskiem, którego był świadkiem.\nNasunęło mu się na myśl wydarzenie z dnia poprzedniego. Nie mógł oprzeć się wrażeniu, że w nieodgadniony sposób łączy się ono… –> Kolejny przykład siękozy.\n– Co u licha… eee tam… kurs kolizyjny? – w jednym z pomieszczeń rozległy się pomruki Snowbara – E! Jakieś żarty się doktorka imają – mamrotał zaspanym głosem, mierzwiąc kilkudniowy zarost. –> – Co u licha… eee tam… kurs kolizyjny? – W jednym z pomieszczeń rozległy się pomruki Snowbara. – E! Jakieś żarty się doktorka imają – mamrotał zaspanym głosem, mierzwiąc kilkudniowy zarost.\nPo chwili Wildshire, wraz ze swym towarzyszem, wchodził już do kabiny nawigacyjnej uśmiechając się półgębkiem: –> Dlaczego na końcu zdania jest dwukropek?\n…tylko oczodoły jakby zapadły się jeszcze głębiej w pobrużdżoną czaszkę. –> Można mieć głęboko osadzone oczy, ale nie wydaje mi się, żeby oczodoły mogły się zapadać. Czym pobrużdżona była czaszka?\nWysoki, krępy, wzbudzał szacunek swoją pewnością siebie… –> Jeśli wysoki to nie krępy.\n…głaszcząc się po łysej glacy. –> Masło maślane. Glaca jest łysa z definicji.\nPozostawały tylko niewielkie połacie nieokreślonej materii… –> Jeśli niewielkie, nie były to połacie.\nZaraz obok wyłonił się kondukt efemerycznych postaci… –> Skąd wiadomo, że to był kondukt?\n…przesuwał się on wśród raf koralowych i odpychających miarowo meduz… –> Co miarowo odpychały meduzy?\nWśród skał, skamielin i glonów buzowały podwodne źródła… –> Czy źródła na pewno buzowały?\nZamrugał kilka razy powiekami. –> Masło maślane. Czy mógł zamrugać inaczej, nie powiekami?\nW laboratorium bajzel jak nie wiem, niektóre próbki leżą na ziemi. –> …niektóre próbki leżą na podłodze.\n…zwrócił zdziwiony wzrok w stronę źródła tych do końca jeszcze nieukształtowanych i niesfornych brzmień… –> Na czym polega niesforność brzmień?\n– … u się… mamy z wami… tak… szczury… odbiór! –> Zbędna spacja po pierwszym wielokropku.\n…że Sterna przebiegły ciarki po plecach. –> …że Sternowi przebiegły ciarki po plecach.\nSkierowali swoje kroki do odpowiedniego pomieszczenia… –> Zbędny zaimek. Czy mogli skierować cudze kroki?\n…tracił siły próbując skupić się na tym, aby nie zaskoczyło go jakieś nowe niebezpieczeństwo. Próbował opanować… –> Powtórzenie.\n…wdychając pełną piersią bezkres dojrzewających pól. –> Jak dojrzewają pola?\n…powiem panu, że awarie udało się tymczasowo opanować. –> Literówka.\n…skierował swoje kroki do laboratorium. –> Zbędny zaimek.\n– … naprawa zakończona sukcesem. –> Zbędna spacja po wielokropku.\nmężczyzna, 22 lata, Biała Podlaska | 11.02.19, g. 12:59\nmężczyzna, Gdańsk | 13.02.19, g. 18:30\nA mnie się podobało. Masz całkiem dobry warsztat i płynnie się to czyta. I chociaż nie przepadam szczególnie za halucynacjami, strumieniami świadomości i tym podobne, to napisałeś tekst zrozumiały, nie przelany bełkotem bohatera, z dobrymi dialogami i ciekawymi bohaterami. Bo właśnie załogą wahadłowca stoi opowiadanie. Zgryzłem zęby tylko na marynarce (sic!), pewnie rodem i wyglądem z Enterprise.\nFinał nie jest może zaskakujący, ale czytałem opowiadanie zaciekawiony, co będzie dalej, a to najważniejsze – przykuć uwagę czytelnika. Tak więc robotę uznaję za udaną. ;)\nkobieta, 29 lat, Kraków | 27.02.19, g. 19:11\nmężczyzna | 07.03.19, g. 23:29\nFabuła: Początek dość refleksyjny, potem sztampowa dyskusja na temat pochodzenia niezidentyfikowanego obiektu, w końcu seria niewyjaśnionych zjawisk na statku. Można by poprowadzić to lepiej, podejrzenia co do mechanika są prezentowane w zbyt jawny sposób, przez co zakończenie traci na elemencie zaskoczenia.\nOryginalność: Typowy space horror z wieloma powtórzonymi motywami, postaci nie wyróżniają się w szczególny sposób. Na plus nieco lovecraftiański skręt w wizjach Sterna po utracie przytomności. Momentami poprawność merytoryczna pozostawia wiele do życzenia, choćby w tym przypadku: „Metalowe, tytanowe i gumowe powierzchnie wypełniające kabiny” – tytan też jest przecież metalem, poza tym z reguły to nie czysty tytan służy jako materiał konstrukcyjny, a jego stopy.\nJęzyk: W niektórych miejscach opisy są barwne (zwłaszcza chwile po utracie przytomności przez Sterna), jednak ogółem wykonanie nie prezentuje wysokiego poziomu, tekst ma dużo usterek. Sporo zgubionych przecinków, choćby: „Popadł w letarg[+,] a jego ciało zdrętwiało na tyle”, alb o nawet też zbędnych: „że próbował wytężyć umysł do granic możliwości[-,] – nie mógł rozpoznać ich twarzy.” Błędnie zapisane dialogi: „– Nonsens! – z niesmakiem bąknął Stern gryząc długopis” – szyk zdania powinien zaczynać się od czasownika w takich przypadkach. Narracja momentami niewydzielona od didaskaliów. Do tego akapity to czasami wielkie mury tekstu.\nkobieta, Warszawa | 10.03.19, g. 09:27


KURTKA ZAMYKANA NA NAPY\n663,00 $ 2 - niedostępny 4 - niedostępny Rozmiary US\nKurtka w kolorze zgniłej zieleni, Alexander Wang. Zamykana na napy w kolorze srebrnym. Dwie kieszenie z przodu. Po bokach rozcięcia. Na rękawie naszywka z kodem kreskowym. Skład


Attitude Żel do mycia dla niemowląt - Ecco Verde sklep internetowy\nAttitude Żel do mycia dla niemowląt\nDelikatny żel do mycia dla maluszków!\n(347,89 zł / l)\nBezpieczny hipoalergiczny żel do mycia firmy ATTITUDE w optymalny sposób myje włosy i nie zawiera potencjalnych substancji rakotwórczych.\nZastosowanie: Spienić żel z wodą, umyć ciało, a następnie dokładnie spłukać czystą wodą. Wyłącznie do użytku zewnętrznego.\nbez składników rakotwórczych (IARC 1 &2)\nbez 1,4-dioksan i tlenku etylenu, testowany przez niezależne laboratoria\nnie wpływa na zwiększenie emisji CO2 do atmosfery, nie przyczynia się do zmian klimatu\nskładniki zapachowe na bazie naturalnej, hipoalergiczny oraz odpowiada standardom IFRA (Międzynarodowe Stowarzyszenie Fragrance)\nocen klientów po polski dla Attitude Żel do mycia dla niemowląt\nAlkemilla Mleczko do ciała K-Essence


Strona głównaAktualności Dokumenty do pobrania Galeria zdjęć Kalendarz wydarzeńBIP Jesteś tutaj: › Aktualności :: Waloryzacja emerytur i rent Aktualności\nWaloryzacja emerytur i rent 2017-03-07\nOd 1 marca Zakład Ubezpieczeń Społecznych przeprowadzi waloryzację emerytur i rent. Świadczenia zostaną podwyższone z urzędu, nie trzeba składać w tym celu wniosków... Waloryzacja polega na podwyższeniu kwoty świadczenia w wysokości przysługującej 28 lutego 2017 r. wskaźnikiem waloryzacji wynoszącym 100,44 procent, przy czym podwyżka nie może być niższa niż:\n10 zł – w przypadku emerytur, emerytur pomostowych, nauczycielskich świadczeń kompensacyjnych, rent z tytułu całkowitej niezdolności do pracy oraz rent rodzinnych,\n7,50 zł – w przypadku rent z tytułu częściowej niezdolności do pracy,\n5 zł – w przypadku emerytur częściowych.\nZatem, aby sprawdzić o ile wzrośnie nasze świadczenie, należy pomnożyć je przez wskaźnik waloryzacji, który w 2017 r. wynosi 100,44 procent.\nW tym roku, ustawodawca wprowadził także dodatkowy przepis, który gwarantuje tzw. minimalną kwotę waloryzacji. Jeżeli w wyniku pomnożenia emerytury lub renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy przez wskaźnik waloryzacji, otrzymamy kwotę niższą niż 10 zł, to waloryzacja wyniesie wtedy właśnie 10 złotych (brutto).\nPodobnie jest z rentą związaną z częściową niezdolnością do pracy i emeryturą częściową, ale gwarantowane kwoty wyniosą wtedy nie 10 złotych, a odpowiednio 7,50 zł i 5 zł.\nGwarancja podwyższenia o co najmniej 10 zł nie dotyczy emerytur i emerytur częściowych, które w dniu 28 lutego 2017 r. przysługiwały w kwocie niższej niż 882,56 zł.\nOd 1 marca zmienia się także minimalna wysokość części świadczeń wypłacanych przez ZUS. Minimalne emerytury, renty rodzinne oraz renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy wzrosną z 882,56 zł do 1000 zł, a najniższa renta z tytułu częściowej niezdolności do pracy wzrośnie z 676,75 zł do 750 zł. Należy jednak pamiętać, że niezbędnym warunkiem decydującym o prawie do minimalnego świadczenia emerytalnego jest zgromadzenie odpowiedniego stażu pracy.Więcej informacji dotyczących podwyżki i waloryzacji świadczeń w ZUS znajdą Państwo na stronie www.zus.pl oraz w każdej placówce Zakładu.\nMarlena Nowickaregionalna rzeczniczka prasowa ZUSw Wielkopolsce


Polski Bus zmienia strategię. Remont linii kolejowej zaostrzył walkę o autobusowy rynek - Aktualności - Transport - Forsal.pl – Biznes, Gospodarka, Świat\n3 sierpnia 2016, 06:20 Ten tekst przeczytasz w 3 minuty\nMedia / Klaklak\nSzacowana wartość tej inwestycji to 4,2 mld zł, z czego Bruksela ma dołożyć 2,9 mld zł. Jak obiecuje inwestor, dzięki remontowi całkowity czas przejazdu pociągiem między miastami skróci się o 50 minut, czyli do ok. półtorej godziny. Ale wcześniej pasażerom bardzo się pogorszy. Dzisiaj przez Lublin jeżdżą 32 pociągi PKP Intercity, z czego 22 do Warszawy. Oprócz tego kursują tędy jeszcze Koleje Mazowieckie i Przewozy Regionalne.\nOd połowy przyszłego roku przepustowość linii PKP do Lublina dramatycznie spadnie. Spółka PLK szykuje objazdy, np. przez Parczew, ale to będzie znaczne nadkładanie drogi. Z trasy Warszawa – Lublin znikną nowoczesne składy Dart, które nie są w stanie jeździć po niezelektryfikowanych odcinkach, którędy poprowadzi objazd. Zamiast nich pojawią się wysłużone wagony ciągnięte przez spalinową lokomotywę. PKP Intercity prawdopodobnie uruchomi autobusy zastępcze, jak podczas remontu linii do Białegostoku, ale w tej sprawie decyzja jeszcze nie zapadła.\nDla Polskiego Busa to krok wstecz. Lider rynku zamienia się tu w platformę sprzedażową, rezygnując z decydującego wpływu na cennik, promocję, rodzaj taboru itd. Mniejszemu graczowi udostępnia swoją bazę klientów, w zamian za co inkasuje prowizję od sprzedaży (zwykle maksymalnie do 30 proc., chociaż w tym przypadku jest to tajemnica handlowa).\nDzisiaj Polski Bus, należący do szkockiej grupy Souter Holdings, jeździ na trasie Warszawa – Lublin pięć razy dziennie. Spółka wnioskowała o 11. Pod koniec czerwca br. po latach starań i serii odwołań dostała w końcu z urzędu marszałkowskiego pozwolenie na osiem kursów. Ale w połowie lipca stowarzyszenia Lexmid, które reprezentuje interesy lubelskich prywatnych przewoźników, złożyło odwołanie. Teraz sprawa trafi do SKO, gdzie może poleżeć nawet rok.\n– Mamy do czynienia z próbami ograniczenia działalności gospodarczej i utrudnienia w rozwoju firmy na rynku transportu publicznego w Polsce. Stowarzyszenie Lexmid nie zajmuje się niczym innym niż blokowaniem naszej działalności. Należy się zastanowić, czy nie jest to nieuczciwa konkurencja – mówi Piotr Pogonowski.\n– W walce o rynek przewoźnicy grają dostępnymi dla siebie środkami. Polskiego Busa stać na dumping cenowy w celu wyeliminowania mniejszych konkurentów. W obawie przed takim scenariuszem mniejsze firmy sięgają po kruczki prawne, żeby większego gracza na rynek nie wpuścić – tłumaczy Aleksander Kierecki.\n>>> Czytaj też: Tak dużo ropy na rynku nie było od 100 lat\npolski bus prawo transport\nWygodnie jest w Polskim Busie Gold, ale za to się dopłaca. i do Lublina taki nie jeździ\nMOIM ZDANIEM POLSKIMBUSEM DA SIĘ JECHAĆ\nA gdzie bezpieczeństwo ? busiarze lubelscy jeżdżą złomem a PoskiBus nowymi Volvo.\nPomysl na biznes prefekcyjny. Kto nie ma kasy, zeby placic PKP w drugiej klasie za przejad np. Warszawa-Krakow "jedyne" 150 zl , ten moze za 20-25 zl pojechac Polskim Busem. W dwie i pol godziny (o tyle dluzej sie jedzie) oszczedza 130 zl. W dodatku bus za te kwote serwuje sniadanie i cieple oraz zimne napoje, a PKP.... butelke wody. ////////// Niestety, Bus ma tez wady: sa to skrajnie niewygodne fotele z powodu zle zamontowanych stolikow, ktore zabieraja bardzo duzo miejsca na nogi, brak podnozkow oraz beznadziejne ogrzewanie - pasazerowie, nawet mezczyzni, podrozuja w kurtkach i czapkach, bo jest bardzo zimno. Gdyby Bus wyeliminował te wady, nawet za cene pominięcia jedzenia, będzie wypelniony po brzegi, bo jest naprawde konkurencyjny.


IV. sezon - końcowe rozstrzygnięcia\nIV. sezon dobiegł już końca. Poznaliśmy ostatecznie rozstrzygnięcia i wszystkich mistrzów swoich lig. Rozdane zostały również nagrody indywidualne.\nNajlepszą drużyną II. Ligi została Grupa Azoty. Tuż za plecami ekipy z Polic uplasował się zespół aquaTMgaz. Na najniższym stopniu podium staneli zawodnicy Śniadanka&Obiady Szczecin. Jeśli chodzi o wyróżnianie indywidualne to królem strzelców został Jakub Milanowski z Areny Prawobrzeże, najlepszym bramkarzem został Marcin Walicki (Ubezpieczenia RR) a MVP całych rozgrywek został Daniel Ziółkowski z Grupy Azoty.\nKlasyfikacja końcowa III Ligi:\n3. Śniadanko&Obiady Szczecin\n4. Ubezpieczenia RR\n7. Viking's Throw\n10. Adamus I\n13. Arena Prawobrzeże\n14. FC Będą Baty\n16. #Twitter Szczecin\nW II. lidze dopiero po ostatnim meczu poznaliśmy zwycięzcę rozgrywek. W bezpośrednim starciu Gregorex/Emka Trans wygrał z Sędziami ZZPN i ostatecznie zajął miejsce na najwyższym stopniu podium. Za plecami tych druzyn już wcześniej miejsce zapewnili sobie zawodnicy RT Trans. Król strzelców uzbierał na swoim koncie ponad 100 bramek a był nim Robert Zalewski (Tramwaje Szczecińskie). Najlepszym bramkarzem wybrany został Dariusz Woźniak (Pogoń SportNet) a najlepszym zawodnikiem Paweł Jatczak z Gregorexu.\nKlasyfikacja końcowa II. Ligi:\n1. Gregorex/Emka Trans\n2. Sędziowie ZZPN\n3. RT Trans\n4. Pogoń SportNet\n5. Tramwaje Szczecińskie\n8. FC Full\nI. Liga to popis 12. Brygady. Drużyna ta wygrała swoją ligę a jej zawodnicy zdominowali klasyfikacje indywidualne. Piotr Strzelec wybrany został najlepszym bramkarzem a Karol Tkaczuk zgarnął koronę króla strzelców i tytuł najlepszego zawodnika I. ligi. Pozostałe stopnie podium zajęły drużyny ProEco Biznes i Spaw-Mont.\nKlasyfikacja końcowa I. ligi:\n1. 12. Brygada\n2. ProEco Biznes\n5. Jupiter Bach\n6. Dragon Event\n7. FC Stojanow\n8. El Sklepicos\nW Super Lidze ciągle trwa absolutna dominacja jednej drużyny. Znów to najlepszy okazał się być Stalbest. Trzeba jednak zaznaczyć, że był to bardzo trudny sezon dla tej drużyny. Tuż za plecami zawodników grających na codzień w pomarańczowych strojach uplasowali się zawonicy FC Pierożek. Na najniższym stopniu podium po korespondencyjnym pojedynku z drużyną BRAVO stanęli zawodnicy Impex-Adamus. Król strzelców - Bartosz Ława - znów przekroczył barierę 100 bramek w sezonie. Najlepszego bramkarza mieli na swoim pokładzie zawodnicy Impexu a był nim Artur Dąbrowski. Najlepszym zawodnikiem - tak jak w poprzedniej edycji - był piłkarz Stalbestu a konkretnie Adam Ładziak.\nKlasyfikacja końcowa Super Ligi:\n2. FC Pierożek\n5. Adamus II\n1 Grupa Azoty 7 18\n2 aquaTMgaz 7 16\n3 Śniadanko Szcze 7 15\n4 Ubezpieczenia R 7 10\n5 Agryf 7 9\n6 Viking's 7 6\n7 ENEA 7 6\n8 STR 7 3\n1\t Tomasz Rydzak\t E-Megasport\t 60\n2\t Bartosz Ława\t Stalbest\t 57\n8\t Adam Ładziak\t Stalbest\t 30\n9\t Dominik Grochowski\t FC Pierożek\t 29\n2\t Piotr Żołnowski\t Truck Centrum\t 56\n4\t Krystian Mazurek\t Elektro-BUD\t 36\n5\t Marek Mróz\t ENEA\t 33\n6\t Radosław Tabęcki\t Truck Centrum\t 29\n-\t Maciej Leszczyński\t Free Media\t 29\n8\t Damian Zima\t NETTO\t 24\n-\t Arkadiusz Mazurek\t Elektro-BUD\t 24\n10\t Dastin Kosior\t NETTO\t 23


Aknezz ♥: 2017\nAutor: aknezz o 00:11 53 komentarze:\nEtykiety: DressLily, Gamiss, Merg, styl\nWybierałam przed chwilką dla siebie rzeczy ze sklepu Rosegal. Przeglądając ich asortyment sporo przedmiotów trafiło na moją listę ulubionych. Ostatecznie powinno do mnie dotrzeć kilka nowości, w tym również coś znajdującego się w poniższym zestawieniu ale na razie zachowam dla siebie co to będzie. Dajcie znać czy coś Wam się spodobało z tego sklepu?\nAutor: aknezz o 18:10 27 komentarzy:\nPrzegląd sklepu, kolczyki\nPodobają Wam się duże, bogato zdobione kolczyki? Mi bardzo. Co prawda mogę nosić tylko złotą biżuterię, gdyż inna mnie uczula ale może akurat kogoś zainteresuje przegląd bardziej przystępnych cenowo błyskotek ze sklepu Zaful.\nAutor: aknezz o 22:59 22 komentarze:\nAutor: aknezz o 14:27 52 komentarze:\nPrzegląd sklepu, torebki\nJak tam mijają Wam te zimowe dni? Kupiliście już prezenty pod choinkę?\nDziś mam dla Was przegląd sklepu Zaful. Zazwyczaj skupiam się na ubraniach ale dzisiaj wyjątkowo przejrzałam dział z torebkami. Może któraś z torebek przypadła Wam do gustu?\nAutor: aknezz o 14:52 23 komentarze:


Najnowszy chapter który teraz mamy to chapter nr 308. Któtko mówiąc prawie cały rozdział opowiada o walce Zaraki'ego Kenpachi z Nniotrą, Kenpachi przebijając oko ukryte pod opaską Nniotry przekonuje się że jego "dziura" hollowa jest właśnie w tym miejscu i nie zranił przeciwnika, ten z kolei rani Zarakiego z uśmiechem triumfu lecz po kilku chwilach zaciętej walki szybko przekonuję się że to nie on triumfuje, chapter kończy się na krytycznie wyglądającym cięciu kapitana... Kto wygra to starcie? Czy Nniotra ma ukryte asy w rękawie? Czyje ciała znalazł Mayuri w laboratorium?\nzapraszam do komentowania i do podzielenia się swoim zdaniem co do dalszego rozwoju akcji (chciałbym pisać dalsze komentarze do nowych chapterów, więc liczę na popularność tematu. Mangę można ściągać w odpowiednim temacie w dziale Download.)\n(Skądżeś to skopiował? )\nPowiem, że cieszy mnie koniec walki Mayuri'ego i Granza, już nie mogłam na to patrzyc,tak się ciągnęło i ciągnęło,\nCo do tej walki - będzie ciekawie, ba, już jest ciekawie\nKolega mi zaspoilerował obrazkiem, na którym Noitra ma cztery ręce >.<\nKenpachi przebijając oko ukryte pod opaską Nniotry przekonuje się że jego "dziura" hollowa jest właśnie w tym miejscu i nie zranił przeciwnika, ten z kolei rani Zarakiego z uśmiechem triumfu lecz po kilku chwilach zaciętej walki szybko przekonuję się że to nie on triumfuje, chapter kończy się na krytycznie wyglądającym cięciu kapitana...\nI to jest dla Zarakiego najlepsza chwila. Po rozdarciu mu opaski, jego energia duchowa nie bedzie znala ograniczenia zadnego. Ta jego opaska jakby wzerala mu jego Reiatsu, inaczej energie, ograniczajac, by za bardzo jej nie uwalnial. Tak wiec nastapilo jej uwolnienie i wynik jest w rzeczy samej juz przesądzony w końcu [ ort! ] to Kenpaichi Mysle, ze dorwownuje temu dziadkowi co wyglada jak maly android- zapomnialem ,jak sie nazywa.\nCo do drugiej walki, dziejacej sie w tym samym czasie, tzn ten drugi "android" pokazal na co go naprawde stac. Technika, dzieki ktorej przeciwnik czul bol przez 100 lat byla niesamowita. Chcial mu pokazac nadczlowieka, kogos idealnego, ale nikogo takiego nie ma, przez co przeciwnik musial zginac ^^"\nManga Bleach stoi na rownym poziomie co Naruto, tyle rzekne\nPomyliło Ci się. To Zaraki, przebił oko Noitorze, a nie Noitora przeciął opaskę Kenpachiemu ... Kenpachi nie zdjął jeszcze opaski podczas tego pojedynku, ale już jest szczęśliwy, że może siekać Noitore ile tylko chcę. Sam chapter kończy się tym, że Zaraki przecina Noitore na pół.\na nie Noitora przeciął opaskę Kenpachiemu ...\nOjjj FOcusku, coś nam się źle już widzi\nZaraz zarzucę no Ci zdjęciem, to zmienisz zdanie i mi zapłacisz , patrz uważnie :\nI dzieki temu z taka latwoscia go sieknal\nOj studenciku Walka ładna, ale tu wkracza pytanie, jesli on go tak szybko rozciął to czy Nniotra ma moc dzielenia się? w końcu [ ort! ] nie pokazał jeszcze uwolnionej formy. Zresztą ta Jego broń nie ma postaci katany podobnie jak u Ichiga więc co o tym myslicie?\nMoże by tak odświeżyć temacik?\nOstatni chapter, ten o numerku 363 był według mnie średni. Poznaliśmy moc zanpakutou Ukitaky, ale w sumie nic nowego się nie wydarzyło. Wróg i kapitanowie nadal się ganiają itd. Tak, więc generalnie nuda, ale za to mamy nowego bohatera, bardzo tajemniczego i brzydkiego, może on nieco rozluźni atmosferę.\nWonderweiss jest brzydki?? Z której strony?\nFajnie, że temat odświeżony. Ja osobiście czekam na powrót mangi do Hueco Mundo\nW Karakurze tylko się biją, łee...\nMnie aktualnie bardzo ciekawi, co takiego wylezie z Wonderweissa . Podejrzewam, że może być... interesująco. I zaskakująco.\nA w ostatnim rozdziale i tak najbardziej podoba mi się Ukitake, tłumaczący Kyouraku, czemu postanowił mu pomóc. Powiedzmy, że podał przekonujące motywy, hihi...\nodcinek 364 - pokazal sie juz we srode!! Ach, jaka niespodzianka! Szlam powoli spac, z przyzwyczajenia zajrzalam na One Manga... a tam rozdzial. Hoho!\nI to jaki! Najpierw blyskawiczna akcja (?) Wonderweissa, ktory przeciagnal Ukitake przez klate... a potem Starrk, ktory kiedy chce, potrafi dzialac blyskawicznie. I ten jego tekst: Aizen musial sie zniecierpliwic, skoro przyslal Wonderweissa. Och. Sam Aizen - wstretny. Ten tekst o zapachu krwi - pasuje do niego, fuj. W tym wszystkim zalamany i pozbawiony nadziei Kira, ktory jednak dostal od autora swoja minute chwaly, kiedy wola do Kapitana Komamury, by poszedl, a nie przejmowal sie nim - co za pozytek z zycia, jesli zgina wszyscy inni? Ach, jaki uroczy Kirowy depresyjny pesymizm.\nA pozniej Kira podnosi glowe i napotyka spojrzenie swojego ex-Kapitana. Och... Mam niejasne wrazenie, ze teraz moze sie zaczac dziac to, o czym od jakiegos czasu przemysliwalam. Mmm... (I nie mam na mysli nieprzyzwoitych wizji na temat, co Gin chcial zrobic, zobaczywszy swojego ex-wicekapitana zbolalego u swoich stop...)\nI na koniec wejscie Vizardow - och! A troche wczesniej, przy obiedzie, zastanawialismy sie wlasnie, czy banda nie zalicza przypadkiem wszystkich okolicznych knajp, jak pewien bohater w pewnej innej mandze w drodze do Konohy\nCoz to teraz sie bedzie dzialo? Az chociaz jeden raz nie mialabym nic przeciwko, gdyby akcja pozostala w Karakurze, a nie przenosila sie do Hueco Mundo, na co licze co tydzien.\nO żesz... Przyznam szczerze, nie wiem, co powiedzieć. Byłam jeszcze pod wrażeniem ostatnich kilku minut najnowszego odcinka anime (Ulquiorra!), a tu nagle — nowa manga! Bardzo, bardzo mocny rozdział i bardzo intensywny: z Wonderweissa, zgodnie z przewidywaniami co nieco wylazło i narozrabiało. Potężnie. Biedny Ukitake. Biedny Kyuoraku (ale oni żyją, prawda?). Widok najwyraźniej zmartwionego Dziadka Yamy też robi wrażenie. Najbardziej jednak pozostaje w pamięci Kira, który najpierw pokazuje wielką klasę, a w chwilę potem — załamany, zdesperowany i na kolanach — staje oko w oko ze swoim byłym kapitanem. Kapitanem, którego wyraz twarzy w ostatnim kadrze strony szesnastej jest dość... szczególny. Znamienny, rzekłabym? Z całą pewnością daje do myślenia, szczególnie w kontekście ukazanego powyżej Kiry. Czyżby w rzeczy samej zaczynało się zanosić na sytuację rodem z moich i Clio przemyśliwań? Ach, ach...\nAizen obrzydliwy, a tekst o zapachu śmierci u mnie nieomal wywołał mdłości. Moje resztki sympatii do Tousena też gwałtownie topnieją. Za to Gin... nie zepsuj pan tego, panie Kubo, ja bardzo proszę!\nWejście Vizardów na koniec — piorunujące. W życiu bym nie pomyślała, że aż tak się ucieszę na widok zębów Shinjiego . A jednak . Oj, będzie się teraz działo, oj będzie... Mmmmm... Aż się nie mogę doczekać kolejnego rozdziału — i tym razem też mam nadzieję, że akcja nie przeniesie się do Hueco Mundo.\nNiezła akcja! Ten Wonderweiss wparował tak znienacka i zrobił niezłe show. Widać, że głupiutki, ale silniutki. Strona z numerkiem 17 pokazuje jaki był układ sił na tamten moment, pojawił się Aizen, Tousen i przede wszystkim Gin, którego bardzo lubię. No i do tego przyjście Vizardów na koniec dodaje apetytu na następne rozdziały. Ciekawo.\nWspaniały chapter. Upewniłem się tylko w tym, iż Wonder nie jest arrancarem, a vasto. Genialnie poprowadzona fabuła, przechylanie szali zwycięstwa raz na jedną, raz na drugą korzyść. Soul Society w opałach i kto przychodzi na ratunek? Oczywiście!! Shinji i spółka. Czekałem na nich od dluugiego czasu i mam nadzieje, że pokażą Aizenowi, że nie zdradza się własnych compadres. Czekam do następnego chapa, choć będzie ciężko ...\nEch.. ten Tite Kubo w porównaniu do Kishimota, jest debiutantem. Chapter średni jak cała reszta, każda strona o czymś innym, ja już się w tym wszystkim gubię. Kolejny chapter mógłby być bardzo dobry, ale nie będzie, bo autor pokaże nam zapewne mieszaninę walk, albo każdą z twarzy postaci na nowej stronie. Wydaje mi się, że akcja w ogóle nie posuwa się do przodu. Jedyne co mi się w tym rozdziale podobało to przedostatnia strona...\nWspaniały chapter. Upewniłem się tylko w tym, iż Wonder nie jest arrancarem, a vasto.\nArrancarem jest. Chyba miałeś na myśli adjuchasa ;p\nNajlepszy chapter od czasu walki Ichiego z Ulkiem. Espada bawiła się z Gotei, Wonderweiss owniący kapitana z pierwszej trójki najsilniejszych, ach, cudo. Vaizardzi szli prawie rok, ale w końcu doszli. Zastanawia mnie, kto będzie walczył z Barraganem. Jakieś typy? Osobiście stawiałbym na Kenseia i jego zdalnego zana ;p\nach, Vizadry, Vizardy... Ci to zwykle wnoszą ożywienie do akcji Shinji - największa gwiazda Hiyori - wyrywająca się z odpowiedzią, choć nie jej pytał Kensei patrzący na Hisagiego. No i Lisa, która poszła się przywitać z Kyouraku Uwielbiam ich w całokształcie.\nI nie spodziewałam się innej odpowiedzi jak ta: "Nie jesteśmy po waszej stronie, jesteśmy przeciw Aizenowi i z Ichigo". Nie mają żadnego długu wobec Gotei 13, przeciwnie.\nUśmiałam się przy okazji piszczenia Wonderweissa i tłumaczenia Tousena, że jego słowa mają duże znaczenie A to, co się nadymało, a potem prawie wybuchło - eee, Menosy? Coś dla mojego otooto, bo on je/ich lubi, ale... eee... Spodziewałam się czegoś więcej chyba.\nCzekamy na ciąg dalszy - choć pewnie teraz będziemy oglądać Vizardów w akcji.\nBardzo przyjemny rozdział... mnie, prawdę powiedziawszy, najbardziej ucieszyło, że pewien szczególnie interesujący mnie wątek nie został od razu rozwiązany i będzie można jeszcze trochę pogdybać na jego temat .\nVizardy zdecydowanie robią wrażenie — "nie jesteśmy po waszej stronie, jesteśmy po stronie Ichigo". Dobre, dobre. Szalenie mi się podobało . Ale najbardziej zapadła mi w pamięć Lisa, gnająca do Kyouraku i jej "how long are you gonna play dead?" . Bardzo mnie ucieszyło, że z Kyouraku nie aż tak źle jak mogło wyglądać...\nTousen tłumaczący Wonderweissa — bezcenny . Co do Menosów, hmmm... może to tylko preludium?\nCiekawe, co będzie za tydzień, dalej Karakura czy może Hueco Mundo?\nrozdzial 366 (o ile dobrze pamietam) "czytalo" sie bardzo szybko W przeciwienstwie do Naruto, ktorego nie zalapalam nawet po dwukrotnym przeczytaniu, tutaj akcja prosta jak konstrukcja cepa Vizardy pokazuja swoje moce i od niechcenia rozprawiaja sie z Menosami. Shinji szarzuje na Aizena i... ech. Tak jakby jestem pelna niepokoju, bo ostatecznie Shinji to jeden z moich naj naj naj bohaterow A jak napisal kolega: "Co ten psychopata mu zrobi?" Ech ech... Niezaprzeczalnie, fajnie bylo zobaczyc, jak Shinji podrzyna Aizenowi gardlo, ale... Ech ech... Czzekamy na ciag dalszy (i piszemy fanfice )\nNie, nie i jeszcze raz nie. Ten chapter był do chrzanu, wszystko poszło zdecydowanie za szybko. Przerost formy nad treścią. Owszem miło jest zobaczyć jak Vizardzi rozprawiają się z cieniutkimi Menosami, ale żeby poświęcać temu cały rozdział? Komiczne dla mnie było, gdy kapitanowie Gotei byli przerażeni ich siłą, przecież w zasadzie nic wielkiego nie pokazali. Shinji to narwaniec. Zawsze sądziłem, że ma więcej oleju w głowie, a ten ot niechcenia rzuca się na Aizena. Wynik może być tylko jeden, a szkoda, bo Shinji jest w czołówce moich ulubionych bohaterów ...\nNo i Lisa, która poszła się przywitać z Kyouraku Uwielbiam ich w całokształcie.\nTaa Lisa to jest coś jak dla mnie najlepsza osóbka z tej grupy i jej maska przypadła mi do gustu. Chapter ładny przybyli ci na których czekałem. Ładnie sie rozprawiają tylko za szybko troszkę. Z niecierpliwością czekam na walkę Gin'a !!!


Rafinacja srebra - Ogłoszenia\nRafinacja srebra Cena: 0.00 PLN\nFirma P.W.POLSIL istnieje na Polskim rynku od 1994 roku. Zajmujemy się sprzedażą i rafinacją granulatu srebra oraz skupem złomu srebrnego. Oferowany przez nas granulat cechuje się wysoka jakością i czystością materiału. Pochodzi od wiodących firm europejskich i został przetestowany przez naszych odbiorców na wszystkich płaszczyznach produkcji jubilerskiej. Serdecznie zapraszamy do współpracy z nasza firmą. W naszej lokalnej placówce możesz sprzedać złom srebra, złota, platyny oraz monety i styki wykonane z tych metali. W odróżnieniu od większości konkurencyjnych skupów srebra - przyjmujemy srebro w każdej postaci.


Małgorzata Rozenek – Majdan pokazała fanom prezenty świąteczne, jakie wraz z mężem otrzymała od bliskich. Fani są mocno zdziwieni. Zycie\nMałgorzata Rozenek – Majdan pokazała fanom prezenty świąteczne, jakie wraz z mężem otrzymała od bliskich. Fani są mocno zdziwieni\nCo takiego dostali?\nMajdanowie/ screen YT\nNajnowsze informacje wprost z rodziny Majdanów! Rodzinna sielanka trwa w najlepsze. Małgorzata Rozenek – Majdan za pośrednictwem mediów społecznościowych pokazała fanom prezenty świąteczne, jakie wraz z mężem otrzymała od bliskich. To, co dostali może zdziwić!\nPo przyjściu na świat małego Henryka Majdanowie stali się jeszcze większym obiektem zainteresowań mediów niż zazwyczaj. Nic więc dziwnego, że Małgorzata Rozenek – Majdan raz po raz publikuje fotki przedstawiające jej życie prywatne oraz sielskie chwile spędzone z całą rodzinką.\nNiedawno pisaliśmy, że Perfekcyjna Pani Domu prezentowała swoje przygotowania do świąt, a teraz zaś opublikowała fotki przedstawiające prezenty, jakie otrzymali.\nPrezent spodobał się nawet Henrykowi!\nOkazuje się, że w rodzinie Majdanów istnieje coroczna tradycja - Radosław otrzymuje od swojej teściowej... świąteczne sweterki! Tym razem jednak mama Małgorzaty do prezentów dorzuciła czapki!\nJak widać, nawet Henrykowi spodobał się taki prezent.\n- Coroczna tradycja obdarowywania Radzia (przez moją mamę) swetrami świątecznymi, w tym roku została wzbogacona o czapki. Wyglądamy jak wyglądamy, ale bawiliśmy się świetnie (...). Radzio mówi, że teściowa, samej sobie wysoko zawiesiła poprzeczkę, co będzie w przyszłym roku? - mówi Małgorzata Rozenek.\nWysłano: 27.12 11:37


Manusan – płyn\nManusan – cena\nPłyn Manusan jest stosowany głównie do higienicznego mycia rąk. W tym celu należy nanieść około 3 ml płynu na zwilżone wodą dłonie i myć ręce przez około 2 minuty. Następnie powinniśmy dokładnie spłukać resztki płynu, a dłonie osuszyć jednorazowym ręcznikiem papierowym. Z kolei w przypadku chirurgicznego mycia rąk powinniśmy nanieść już od 3 do 5 ml płynu Manusan, a następnie myć ręce oraz przedramiona przez 3 minuty. Po upływie tego czasu spłukujemy resztę płynu wodą, a następnie 3 ml preparatu wcieramy w ręce i ramiona przez minutę. Po spłukaniu ręce osuszamy ręcznikiem papierowym. Mycie skóry i włosów powinno odbywać się z pominięciem oczu i błon śluzowych.\nW przypadku płynu Manusan bardzo ważne jest odpowiednie obchodzenie się z substancją. Pamiętajmy o tym, że jest to produkt tylko i wyłącznie do użytku zewnętrznego. Poza tym nie wolno stosować go do pielęgnacji niemowląt i małych dzieci. W przypadku dostania się płynu do oka należy dokładnie przepłukać zanieczyszczone oczy. Pamiętajmy jednak o tym, aby strumień wody nie był zbyt silny. Inaczej może dojść do uszkodzenia rogówki. Jeśli wystąpiło podrażnienie oka, należy skonsultować się z okulistą.\nCiekawostką jest, że zawarty w płynie diglukonian chlorheksydyny wykazuje zdolność kumulowania się w naskórku. Dzięki temu możliwe jest jego przedłużone działanie, trwające aż do trzech godzin. Działanie to zapewnia niszczenie bakterii bytujących w głębszych warstwach skóry, które podczas operacji uwalniają się do rękawiczek. Jak widać, płyn Manusan zapewnia i nam, i pacjentowi bezpieczeństwo podczas zabiegów.\nCena preparatu Manusan nie jest zbyt wysoka. Za opakowanie zawierające 500 ml płynu zapłacimy około 25 złotych. W tej cenie otrzymujemy skuteczny preparat, dzięki któremu przeprowadzimy chirurgiczne mycie rąk. Ponadto wybierając na miejsce zakupu sklep internetowy, możemy bardzo często liczyć na ciekawe promocje, dzięki którym sporo zaoszczędzimy. Niektóre sklepy oferują również promocyjną cenę w przypadku zakupów hurtowych.\nNawet kąpiel w czystej wodzie może się wiązać z ryzykiem różnych infekcji, czego dowiodły badania plażowiczów z Florydy. Autorzy tych badań, cytowani przez serwis...\nSpirytus salicylowy to dwuprocentowy roztwór kwasu salicylowego w alkoholu etylowym i wodzie. Ze względu na swoje działanie antybakteryjne jest stosowany do...\nGentamycyna jest antybiotykiem aminoglikozydowym. Ma działanie bakteriobójcze. Działa, blokując syntezę białek bakteryjnych. Lek ma wpływ na liczne bakterie,...