Snapchat, czyli chaotyczna aplikacja ze swoimi gwiazdami, do ktorej nikt nie ma instrukcji obsługi - Media i internet - rp.pl\nAktualizacja: 11.12.2016, 11:37\nSnapchat, czyli chaotyczna aplikacja ze swoimi gwiazdami, do ktorej nikt nie ma instrukcji obsługi\nMagda Lemańska, Max Chafkin, Sarah Frier\nChaotyczna aplikacja i jej gwiazdy na stałe zadomowiły się w polskim internecie. Ale mało kto odważy się powiedzieć, że ma do tego wszystkiego instrukcję obsługi.\nMały szok przy pierwszym kontakcie z tą aplikacją jest gwarantowany. Oczywiście przy założeniu, że ktoś urodził się przed tzw. millenialsami – czyli przed 2000 r. Nie tylko dlatego, że pseudonimy jej najpopularniejszych użytkowników często brzmią jak imiona pokemonów – Littlemooonster96, Maffashion, Stuu, Banshee, Red Lipstick Monster – i nawet 30–latkowi z reguły zupełnie nic nie mówią. Zaskoczeniem są także same zamieszczane snapy, czyli znikające najpóźniej po 24 godz. kolaże, skonstruowane ze zdjęć i filmików. Jednym słowem: witajcie na Snapchacie. W świecie, który ostatnio był wyceniany na 16 mld dol.\nCo można tu spotkać? W marcu na popularnych kanałach łatwo było natknąć się np. na zdjęcie dwóch puszek po napojach opatrzone dowcipem: „Jak nazywa się kot złomiarza? – Puszek” (kanał: Suchar Codzienny). Są filmiki, na których młode gwiazdki internetu chwalą się nowym lakierem do paznokci czy sukienką. Na innych emocjonalnie zwierzają się do kamerki smartfona z tego, co je właśnie spotkało w ciągu dnia (Littlemooonster96, Maffashion). Są selfies z ikonkami roześmianych kotków czy serduszkami. Na tym tle relacje z treningów fitness z Ewą Chodakowską (również bardzo popularne) to coś naprawdę bardzo poważnego.\nTeraz uwaga! Wszyscy wymienieni wyżej są influencerami. Influencer – to słowo klucz do nowej rzeczywistości medialnej. Pochodzi oczywiście od angielskiego influence, czyli wpływać, oddziaływać. A tacy np. Stuu, Banshee czy Red Lipstick Monster mają potężny wpływ na ludzi. Jeszcze parę lat temu im podobne gwiazdy nastoletniej sieci były blogerami, vlogerami czy youtuberami – dziś to już za mało. Teraz ich działalność obejmuje rozmaite kanały internetowe, przy czym „stare–nowe media” – w rodzaju Facebooka – coraz częściej są passe. Gdzieś pośrodku jest Instagram. A najgorętsze miejsce to „nowe nowe media”. Czyli właśnie Snapchat. Influencerzy nie byliby influencerami, gdyby szybko nie wyczuli, że teraz to tam po kilka razy dziennie logują się ich fani.\n– Jeszcze dwa lata temu mówiliśmy o blogerach i youtuberach, potem zaczęliśmy w Polsce promować pojęcie „digital influencer” – potwierdza Konrad Traczyk, założyciel i prezes spółki Hash.fm, która organizuje dla firm internetowe kampanie reklamowe z udziałem influencerów. – Następnie odcięliśmy z tego „digital” i to się przyjęło.\nJak dodaje, środowisko influencerów bardzo się ostatnio rozwinęło.\n– Bo internauci interesują się dziś kontaktem z drugim człowiekiem – tłumaczy Traczyk – a nie komunikatem stworzonym przez jakąś markę czy redaktora. Internet zmierza w kierunku nadawania ludzi do ludzi.\nW porównaniu z Facebookiem czy Twitterem Snapchat może się wydać nieprzyjazny i niewygodny. Gdy jesteś tu nowy i chcesz namierzyć posty swojego dziecka, narzeczonego czy nawet celebryty – powodzenia! Znalezienie kogoś, kogo pseudonimu snapchatowego nie znasz, jest praktycznie niewykonalne. I tak miało być.\n– Chcieliśmy utrudnić rodzicom śledzenie wpisów ich pociech, jeśli te sobie tego nie życzą – powiedział w styczniu na konferencji prasowej Evan Spiegel, twórca Snapchata. – Naszą misją jest umożliwienie użytkownikom szybkiego dzielenia się z ludźmi tym, co przeżywają tu i teraz, a nie publikacji postów, które mają pozostać w sieci na dłużej.\nWszystko to nie wygląda jak żadna inna normalna forma komunikacji w sieci. Gdy otwierasz tę aplikację, natrafiasz na duży wyświetlacz, podobny do tego w aparacie fotograficznym lub w aplikacji do robienia zdjęć w smartfonie. Tajemnicze, mało intuicyjne ikony wyświetlają się po bokach. Przesunięcie palcem w prawo pozwala wyświetlić twoje kontakty. To tu użytkownicy wymieniają pomiędzy sobą setki zdjęć, selfies i filmików dziennie, opatrując je emotikonami i rozmaitymi napisami albo używając nieustannie zmieniających się snapchatowych filtrów. Np. dających efekt wymiotowania tęczą – to bardzo lubiany filtr. Wszystko się pojawia i szybko znika.\nZ kolei ruch palcem w lewo przenosi cię w inne rejony aplikacji: Stories, czyli Historie. Oto krótkie klipy filmowe, które pojawiają się seriami i znikają dopiero po 24 godzinach (w tym świecie to wieczność). Tutaj widzisz to, co sam umieściłeś w aplikacji, materiały twoich znajomych, a także osób, które obserwujesz. Górna połowa ekranu przeznaczona jest na klipy produkowane przez samego Snapchata. Są to tzw. Live Stories – mieszanki rozmaitych historyjek, posklejane ze wszystkich wrzucanych na serwis filmików. Nad ich doborem i opracowaniem non stop pracuje 100–osobowy zespół producentów, montażystów i dziennikarzy Snapchata, odpowiedzialnych za kontent. Ta armia ludzi przegląda miliony klipów, czasem poprawiając zdjęcia czy montaż, czasem dodając komentarz. Najpopularniejsze produkcje Live Stories – np. Snowmageddon (gigantyczne opady śniegu, które sparaliżowały Nowy Jork w 2015 r.) czy festiwal muzyczny Coachella – obejrzały dziesiątki milionów użytkowników.\nW sumie, choć Snapchat jest prosty w użyciu, osobie przyzwyczajonej do innych portali społecznościowych na początku sprawia trywialne kłopoty techniczne.\n– Dla młodego człowieka przesuwanie obrazów w górę, w dół czy na boki jest bardzo oczywiste. Dla pozostałych osób taka nawigacja bywa dużą barierą. Problemem jest więc już sam sposób poruszania się po tej aplikacji – mówi Marta Szczepańska, dyrektor ds. strategii w agencji Isobar Polska.\nWszystko to sprawia, że już 30–latkom wychowanym w nieco innym internecie Snapchat wydaje się chaotyczny i powierzchowny.\nPodczas gdy Facebook przeszedł cały proces transformacji – od „nieuczesanego” serwisu internetowego do wielkiej platformy komunikacji dzieci, ich rodziców, nauczycieli, a nawet głów państw – Snapchat wciąż stawia na swobodę i zabawę. Cokolwiek zostanie tam opublikowane, i tak znika po najdalej 24 godzinach – to utwierdza wizerunek serwisu mocno zwariowanego. – Wysyłasz i odbierasz te efemeryczne wiadomości i filmiki, które wymieniacie sobie z przyjaciółmi – mówi Charlie McKittrick, szef strategii w nowojorskiej agencji reklamowej Mother New York. – To bywa naprawdę zabawne.\nRóżnicę między Snapchatem a Facebookiem na swój sposób dobrze oddaje pewien dzień we wrześniu zeszłego roku, gdy Mark Zuckerberg z dużym namaszczeniem przyjmował na kampusie swej firmy szefa indyjskiego rządu Narendrę Modiego. W tym samym czasie w centrali Snapchata w Venice w Kalifornii też panowała ekscytacja: wszyscy podniecali się aplikacją do obróbki zdjęć Lenses, która pozwala tworzyć selfie ze wspomnianym efektem wymiotowania tęczą. Wymiotowanie tęczą. Czyż to nie mówi wszystkiego?\nZ czasem jednak, gdy przeczekamy pierwsze zniechęcenie, uda się nam odkryć snapchatowe bujne życie. W ciągu jednej godziny z tabletem czy komórką w ręku, nie ruszając się z kanapy, można spędzić parę minut z Maffashion w jej domu albo iść z nią do sklepu po kabanosy. Albo pobyć w kawiarni z Littlemooonster96. Poskakać z Ewą Chodakowską i jej podopiecznymi. Zjechać na nartach z nie byle kim, bo byłym misterem Polski Rafałem Maślakiem. Albo z dziennikarzami serwisu Sport.pl biec w kierunku Allianz Areny tuż przed meczem Bayern–Juventus.\n– U influencerów ciągle coś się dzieje. Ich kanały to relacje z ich życia. Takie własne telewizje, a właściwie kanały dokumentalne – mówi Konrad Traczyk. I dodaje: – Różnica między influencerami i gwiazdami telewizji jest jednak dramatyczna. Fani internetowych celebrytów traktują ich jak swoich kumpli. Do Kuby Wojewódzkiego nikt nie podejdzie przybić piątki w centrum handlowym, bo to człowiek ze szklanego ekranu. W odróżnieniu od snapchaterów czy youtuberów, którzy są po prostu ziomalami z internetu. To, co mówią na swoich kanałach, jest przez widzów traktowane jak porady od znajomego – ciągnie Traczyk. – Stąd też skuteczność ich przekazów reklamowych.\nTo ostatnie jest bardzo ważne. Jeszcze do tego wrócimy.\nMatecznik Snapchata to oczywiście Stany Zjednoczone. Wg danych Nielsena codziennie wchodzi na niego 41 proc. dorosłych Amerykanów poniżej 35. roku życia. Sam Snapchat podaje, że jego użytkownicy każdego dnia oglądają tam 8 mld klipów. Podobnymi danymi może się poszczycić tylko Facebook, który jednak użytkowników ma ponad 10 razy więcej. – Dla każdego Amerykanina w przedziale wiekowym 14–24 lata Snapchat to albo numer 1, albo w najgorszym razie numer 2, po Instagramie – mówi Gary Vaynerchuk, przedsiębiorca, inwestor i anioł biznesu.\nAle fenomen Snapchata przestał już dotyczyć tylko Ameryki. Obecnie – jak wynika z danych badającej nowe media firmy App Annie – aplikacja ta należy do 10 najczęściej ściąganych w mniej więcej 100 krajach świata.\nVaynerchuk, który przed Snapchatem zainwestował też w Facebooka i Twittera, porównuje ten serwis do telewizji na początku lat 60. ubiegłego wieku. – Znacząca większość czytelników tego artykułu założy konto na Snapchacie w ciągu najbliższych trzech lat – wieszczy inwestor. – Nawet jeśli teraz, czytając te słowa, pukają się w czoło i mi nie wierzą.\nEvan Spiegel odmówił nam rozmowy na potrzeby tego tekstu. Zawsze jest dość tajemniczy i zamknięty, gdy ma mówić o biznesowych perspektywach Snapchata. Wiadomo, że roczne przychody firmy (która ich nie ujawnia) nie są wysokie – wg rozmaitych nieoficjalnych prasowych doniesień wynoszą ok. 200 mln dol. Snapchata na komórkę pobiera się za darmo, kanały są bezpłatne. Jednym słowem – Evan Spiegel musi szybko myśleć, co pozwoli Snapchatowi zarobić.\nDlatego płatna jest od niedawna opcja tworzenia własnych filtrów na zdjęcia, dzięki której firmy będą mogły np. stworzyć własne geofiltry na czas wielkich imprez masowych (w Polsce ta opcja nie jest jeszcze aktywna). Ale wydaje się, że prawdziwe pieniądze leżą gdzie indziej. Snapchatowi udało się już przyciągnąć wielu poważnych reklamodawców o bardzo znanych markach. Jak mówi nam anonimowa osoba z firmy, podczas tegorocznych rozgrywek Super Bowl takie koncerny, jak PepsiCo, Amazon.com, Marriott International czy Budweiser zapłaciły Snapchatowi po ponad 1 mln dol. każda za wyświetlanie swych reklam podczas finału. A ponieważ jednocześnie serwis na dobrą sprawę nawet nie spróbował jeszcze sprzedawania reklam małym i średnim firmom – które przecież stanowią podstawę bazy klientów reklamowych Google’a czy Facebooka – to wygląda na to, że firma ma na tym polu wszystko przed sobą.\nEksperci od reklamy i media widzą w Snapchacie ogromny potencjał z jednego powodu: pozwala dostać się do świata nastolatków, do których poprzez tradycyjne media trudno już dzisiaj trafić. Na jego rodzimym amerykańskim rynku widownia telewizji CBS, NBC i ABC to ludzie koło pięćdziesiątki. Sieci kablowe, takie jak CNN i Fox News, mają jeszcze gorzej (wiek okołoemerytalny). Wprawdzie mediana odbiorców telewizji MTV to tuż po dwudziestce, ale w ostatnich latach jej wyniki się pogarszają. Nic dziwnego, że marketerzy odczuwają niepokój. Ubywa im sposobów dotarcia do ludzi przed trzydziestką.\nLekarstwem na ten niepokój jest właśnie Snapchat – niekwestionowany globalny lider w docieraniu do małoletnich. Z danych GlobalWebIndex wynika, że 83 proc. z 200 mln jego użytkowników ma mniej niż 35 lat. Dla porównania: WhatsApp ma ich 61 proc., a Messenger Facebooka – 65 proc.\n– Snapchat zapewnia najmłodszej grupie docelowej swobodę komunikacji, której Facebook lub Instagram nie są w stanie zagwarantować – mówi Jakub Kwaczyński, strategic planner w agencji GoldenSubmarine. – Nie ma tam rodziców ani autorytetów, z którymi młodzi się niespecjalnie utożsamiają. Są za to marki, znajomi i influencerzy, którzy prezentują ich światopogląd. Snapchat zerwał ze wszystkimi elementami mediów tradycyjnych i tym właśnie sobie zaskarbił sympatię użytkowników.\nOczywiście jeszcze nie wszystkie firmy to rozumieją. – Często słyszymy na spotkaniach z klientami westchnienia, że Snapchat to gimbaza. Ale wtedy zawsze pytamy ich, jak chcą dotrzeć do swoich klientów jako marka skierowana do nastolatków – opowiada Konrad Traczyk. – Bo mogą zapomnieć, że uda im się to poprzez banery na głównej stronie WP czy Gazeta.pl. A nawet przez Facebooka. Facebook to nowoczesna platforma, ale „teenów” tam nie ma. Owszem, mają konta, żeby porozmawiać z mamą na Messengerze. Ale między sobą używają Snapchata.\nJednak jeśli już jakaś firma da się na promocję poprzez Snapchata namówić, pojawiają się kolejne schody, bo w Polsce aplikacja ta nie oferuje żadnych formatów reklamowych, a w USA niewiele. To daje pole do biznesowego popisu agencjom marketingowym, które same planują kampanie i doprowadzają do mariażu marek z influencerami – po czym dzielą się z tymi ostatnimi pieniędzmi reklamodawców.\n– Snapchat w ogóle nie jest typową platformą reklamową. Wszystkie aktywności, jakie tam możemy prowadzić, są związane z tworzeniem treści dla własnego kanału komunikacji. Trudno też zebrać osoby, które miałyby je oglądać, bo one najpierw w ogóle muszą się o nas dowiedzieć, a na Snapchacie nie ma jak zareklamować takiego firmowego kanału. Nie ma też żadnej klasycznej wyszukiwarki, np. marek – mówi Marta Szczepańska.\nJeszcze rok czy dwa lata temu Snapchat był znany głównie jako aplikacja służąca do wysyłania nagich zdjęć pomiędzy kochankami i świńskich obrazków do znajomych. Wygodna, bo wszystko od razu znikało. „Ludzie używają Snapchata jako narzędzia do prywatnych pokazów erotycznych na swoich smartfonach” – tak pisaliśmy w 2013 r. w „Businessweeku” o nieznanym jeszcze wtedy szerzej serwisie.\nGdy 23–latek Evan Spiegel odrzucił ofertę sprzedaży Snapchata za 3 mld dol. złożoną przez Facebooka, został rozjechany nie tylko przez prasę, ale też przez własną radę nadzorczą. „Gdybyś wiedział, jakie pieniądze od Facebooka odrzuciliśmy, natychmiast rezerwowałbyś dla nas pokoje w Bellevue” – tak napisał wtedy Michael Lynton, prezes Sony Pictures i jednocześnie członek rady nadzorczej Snapchata, w e–mailu do znajomego (poufna korespondencja wyciekła podczas słynnego ataku hakerów na serwery Sony w 2014 r.). Dodajmy, że wspomniane Bellevue to znany nowojorski szpital psychiatryczny.\nPod koniec 2014 r. Evan Spiegel ujawnił biznesplan zakładający, że wielkie firmy, takie jak PepsiCo czy Coca–Cola, płacić będą minimum 750 tys. dol. za krótki filmik reklamowy wyświetlany na Snapchacie przez jeden dzień. Znów został wyśmiany jako człowiek oderwany od rzeczywistości. – To trochę tak jak z Kardashiankami, które znane są z tego, że są znane. Na tej samej zasadzie Snapchat twierdzi, że jest drogi, bo... jest drogi – komentuje Ben Winkler, szef inwestycji w wielkim domu mediowym OMD, odnosząc się do braku precyzyjnych danych zasięgowych, uzasadniających wyśrubowane ceny.\n– Snapchat jest bardzo drogi, tym bardziej że brakuje danych i transparentności – potwierdza Thom Gruhler, wiceprezes ds. marketingu w Microsofcie.\nProblem jest realny. Te firmy, które mają dobry pomysł na snapchatową kampanię, muszą pogodzić się z tym, że na dobrą sprawę Snapchata nikt nie bada. To bolączka wszystkich rynków. – Czujemy, kto z niego korzysta w Polsce, ale konkretnych danych na ten temat nie ma – mówi Marta Szczepańska. – Wg GlobalWebIndex Snapchata na całym świecie w ponad 50 proc. używają ludzie poniżej 25. roku życia. Jeszcze rok wcześniej stanowili oni ok. 75 proc. społeczności w tym medium. To pokazuje, że Snapchat nie tyle się starzeje, ile popularyzuje. Nie wiemy, ilu jest użytkowników w Polsce. Są estymacje głoszące, że ok. 2 mln, czyli mniej więcej tyle, ile ma ich Instagram, i że Polacy to ok. 1 proc. wszystkich osób, które korzystają ze Snapchata globalnie – mówi Szczepańska.\nBrak oficjalnych tabel z wynikami to wyzwanie dla branży reklamowej, od lat rozliczającej się w sieci z akcji reklamowych co do jednego kliknięcia. „Brakuje nam wewnętrznej wiedzy o użytkownikach – kto nas ogląda, co poza tym lubi, skąd pochodzi, na czym mu zależy” – przyznał w odpowiedzi na nasze pytania operator telekomunikacyjny Orange Polska, jeden z krajowych reklamodawców aktywnych na Snapchacie. „W dzisiejszych czasach marketing obowiązkowo musi uwzględniać już takie informacje o klientach, a Snapchat tego nie ułatwia (jedyne, co znamy, to de facto liczba obejrzeń materiałów). Radzimy sobie z tym, szukając na rynku i zlecając samodzielnie różnego typu opracowania badawcze. Ale wciąż wierzymy, że właściciele Snapchata dojrzeją w tej materii do zmiany” – napisali polscy przedstawiciele Orange.\nInny zarzut: okazje do spotkań z kierownictwem Snapchata są zbyt rzadkie. – Czy chodzi o Imprana Khana, głównego specjalistę ds. strategii w Snapchacie, czy o Evana Spiegela, przypomina to audiencję u papieża – mówi członek kierownictwa jednej z największych amerykańskich agencji reklamowych. Dodaje, że w przypadku Facebooka czy Twittera duże agencje mogą liczyć na tyle spotkań z ich władzami, ile tylko zechcą.\nBen Winkler z OMD zauważa, że polityka Snapchata powoduje, iż negocjacje z klientami od razu wchodzą na wysoki poziom decyzyjny – często w imieniu dużego reklamodawcy rozmawia od razu sam szef marketingu. Co sprawia, że Snapchat ma szanse wyrwać większe pieniądze, niż gdyby negocjował z kimś na niższym szczeblu, zmuszonym do pilnowania budżetu.\n– Taką prostą sztuczkę zna każdy początkujący adept marketingu – mówi Carrie Seifer, jedna z szefowych wielkiego domu mediowego Starcom Media Vest Group.\nNiedawno kierownictwo Snapchata poinformowało amerykańskie domy mediowe, że firma planuje dalsze prace nad ofertą reklamową i pomiarami jej skuteczności. Snapchat obiecał też bardziej praktyczne podejście do problemów reklamodawców. W lutym podpisano umowę pozwalającą spółce Viacom sprzedawać reklamy w imieniu Snapchata. – Cóż, stopniowo dojrzewają – kwituje Carrie Seifer.\nOczywiście można też podejść inaczej: powiedzieć, że Snapchat jest drogi, bo widać, że miliony ludzi chcą go używać. – Niemal każdy wydawca podpytywał mnie już przy kawie, jak dostać się ze swoimi treściami na Snapchata – mówi Joanna Coles, redaktor naczelna magazynu „Cosmopolitan”, a od grudnia również członek rady nadzorczej Snapchata.\nReklamowym sercem tej aplikacji jest dział Snapchat Discover. O nim jeszcze nie mówiliśmy. Jest to 20 kanałów tworzonych przez zewnętrzne marki medialne. Tu publikują swoje materiały znane media, takie jak magazyn „People”, CNN, ESPN, „The Wall Street Journal”, „Vice”, BuzzFeed czy Refinery29. Ma tu swój kanał „Cosmopolitan” prowadzony przez Joannę Coles, podobnie jak „Sweet” wydawany przez ten sam koncern medialny, Hearst. W tym dziale można emitować reklamy.\nPartnerzy Snapchat Discover umieszczają na swych kanałach ok. 10 – lub nawet więcej – filmików dziennie. Naciskając guzik na ekranie, użytkownicy mogą rozpocząć ich oglądanie, a naciskając guzik ponownie – przenieść się do kolejnych filmów wrzuconych przez danego użytkownika. Albo, gdy rzecz ich zaciekawi, obejrzeć dłuższą wersję czy komentarze. Jednak, cokolwiek by się działo, użytkownik cały czas pozostaje w aplikacji. Linki do zewnętrznej zawartości gdzieś w sieci są zabronione.\nW ten sposób firma Spiegla unika konkurencji w postaci odsyłaczy do innych serwisów, takich jak Facebook czy Twitter, a reklamodawcy są zachwyceni, że użytkownicy cały czas oglądają ich reklamy. Od września zeszłego roku Snapchat poszerzył swoją ofertę reklamową oraz bazę reklamodawców, wprowadzając również tańsze produkty. Teraz zakup 1 tys. odsłon na Discover kosztuje 20 dol., czyli ponad dwa razy więcej niż analogiczna reklama na Facebooku lub Instagramie. Zyski dzielone są pomiędzy Snapchata i jego partnerów medialnych.\n– Spotkałam się z sytuacją, gdy np. BMW obrandowało tam kanał prowadzony przez CNN, a T–Mobile emitował swoją reklamę na kanale „Daily Mail”. W USA Snapchat działa trochę jak mobilna telewizja i pewnie taka jest właśnie przyszłość telewizji – mówi Marta Szczepańska. – My w kraju na razie możemy tylko oglądać treści z Discover.\nChoć spece od reklamy mają nadzieję, że z czasem ten format pojawi się i w Polsce, to obecnie liczba kanałów na Discover jest ściśle ograniczona – na jednym snapchatowym ekranie można ich umieścić maksymalnie 20. Medialni partnerzy Snapchata ostro więc ze sobą konkurują. W czerwcu 2015 r. Snapchat wyrzucił stąd np. Yahoo!, mimo że to Spiegel osobiście zwerbował Katie Couric, główną gwiazdę newsów na Yahoo!. Zwolnione miejsce dostał BuzzFeed. Snapchat nie ujawnia, dlaczego zerwał współpracę z Yahoo!, zapewne ten kanał po prostu nie miał dużej oglądalności. Niedługo po zajęciu wolnego miejsca szef BuzzFeed Jonah Peretti ogłosił, że już 21 proc. widowni jego serwisu pochodzi ze Snapchata. To udział mniejszy tylko od generowanego przez Facebooka i własną stronę oraz aplikacje BuzzFeeda.\nDla firm niemających jeszcze ugruntowanej pozycji zdobycie kanału na Discover może być prawdziwym trzęsieniem ziemi. Odwiedziliśmy jedną z nich – Tastemade, działający od czterech lat amerykański start–up, skoncentrowany na jedzeniu i podróżach.\n– To był najważniejszy moment w naszej historii – mówi Steven Kydd, współzałożyciel Tastemade. Odkąd w sierpniu firma zdobyła kanał na Discover, zatrudniła 20 dodatkowych pracowników i pozyskała od inwestorów 40 mln dol. Zmieniła też politykę i model biznesowy. Tastemade produkowała dotąd swoje filmiki w formacie dla YouTube’a, potem także na Facebooka, Instagrama i dla AppleTV. Aby sprostać wymogom Discover, musiała nie tylko zacząć produkować znacznie więcej klipów, ale też dopasować je do… pionowego wyświetlania na ekranach smartfonów.\n– Dzisiejsza młodzież chce oglądać wideo w taki właśnie sposób – mówi Kydd, wskazując na telewizor zawieszony pionowo na ścianie w siedzibie Tastemade w Los Angeles. Ale to wcale nie jest takie łatwe, jak mogłoby się wydawać.\nSpółka musiała zbudować specjalny plan, przystosowany do filmowania w pionie, o 15 proc. węższy niż normalne plany. Kamery używane do kręcenia klipów na Snapchata pracują położone na boku. Jednocześnie Tastemade wciąż tworzy treści również do innych serwisów społecznościowych, więc pozostałe klipy kręcone są tradycyjnie, w poziomie. Aby ograniczyć koszty i móc wykorzystywać zarejestrowane zdjęcia na obu polach, trzeba kręcić klipy tak, że akcja toczy się na środku planu, w odległości przynajmniej jednej trzeciej od brzegu kadru. Monitory w studio mają ekrany oklejone czarną taśmą, która pokazuje granice formatu nadającego się do wykorzystania na Snapchacie. Potem podczas montażu powstają trzy wersje każdego klipu: pionowa na Snapchata, kwadratowa na Facebooka i Instagrama oraz tradycyjna, pozioma, na YouTube’a i Apple TV.\n– Od zawsze wszystko w branży filmowej dostosowane było do poziomego kadru. Wyobraźcie sobie więc, ile trzeba było kombinowania i roboty, by postawić to na głowie – mówi Jay Holzer, szef produkcji Tastemade. – A właściwie położyć na boku.\nTeraz dni w Tastemade zaczynają się od godzinnej narady, skoncentrowanej na opracowaniu produkcji na Snapchata na następny dzień. – Przypomina ona kolegia z medialnego newsroomu – mówi nam Oren Katzeff, dyr. programowy Tastemade. Obserwujemy takie spotkanie w pewien lutowy poranek – najważniejszym zagadnieniem jest dziś „Cookie The News”, serial przygotowywany specjalnie dla Snapchata, który na przyspieszonych filmach pokazuje tworzenie jakichś ciastek związanych z aktualnymi wydarzeniami. Np. herbatnika z lukrem wyglądającego jak Ziggy Stardust (jedno z wcieleń Davida Bowiego) dla upamiętnienia śmierci muzyka.\nTego ranka ludzie z Tastemade biorą na tapetę krótkowłosego wyżła niemieckiego, który właśnie wygrał zawody Towarzystwa Kynologicznego w Westminster. Psy są słodkie, z tym wszyscy się zgadzają. Ale nagle ktoś zauważa, że niedawno robili ciastko w kształcie żyrafy, przy okazji kręcenia filmiku o rzadkich gatunkach zwierząt w Parku Narodowym w Tanzanii. Nie można powtarzać pomysłu. Zespół zastanawia się więc nad innymi tematami na ciastka. Może Adele podczas rozdania nagród Grammy? Edycja „Sports Illustrated” poświęcona kostiumom kąpielowym? Nowa polityka chińskich władz zakładająca przesiedlanie mniejszości narodowych? Wszystkie pomysły upadają. Wreszcie ktoś rzuca myśl, że znaleziono właśnie błąd w oprogramowaniu Apple’a, który może powodować, że iPhone’y będą zmieniać się w kawał martwej elektroniki. Ciastko w kształcie iPhone’a stłuczonego cegłą (brick, czyli cegła, to w jęz. angielskim synonim zdechłego gadżetu) zostaje nareszcie zaaprobowane.\nCo ciekawe, Snapchat z założenia miał w ogóle nie emitować reklam. Jesienią 2014 r. pojawiła się tam jednak pierwsza reklamówka. Wykupił ją Universal Pictures i był to trailer horroru „Going with Ouija”, kierowanego do młodego widza, którego ikonka pojawiała się użytkownikom pomiędzy kontaktami prywatnymi. – To musiała być umowa na wysokim szczeblu, przy bardzo dużym budżecie kampanii. Spekuluje się, że koszt jednodniowej emisji wynosił 750 tys. dol. Takich rzeczy nie możemy jeszcze, niestety, robić w Polsce – mówi Marta Szczepańska z Isobar Polska. Pytanie, czy w ogóle miałyby sens, bo po emisji trailera amerykańskie nastolatki masowo emocjonowały się na Twitterze: „Jak to coś dostało się do mojego Snapchata?!”, „Kliknęłam w to i miałam mały atak serca, o mój Boże!”.\nW Polsce kopalnią wiedzy o Snapchacie i jego gwiazdach jest wspomniana już firma Hash.fm. Nie otrzymuje statystyk z samej aplikacji, ale od połowy ubiegłego roku publikuje kluczowy w branży ranking 100 najpopularniejszych użytkowników Snapchata w Polsce. – Zrobiliśmy coś, co na początku wydawało się drobiazgiem, a urosło do wielkiej skali. To pierwsze takie zestawienie na świecie – chwali się Traczyk. Przy nazwiskach najpopularniejszych snapchatowych influencerów Hash.fm podaje liczbę widzów (przy czym jest to tylko liczba osób, które obejrzały rekordowy ze snapów wrzucanych przez poszczególne gwiazdki po kilka każdego dnia). W marcu rekordowa figurowała przy Littlemooonster96 – 183 tys.\nWg jego szacunków polskiego Snapchata regularnie odwiedzają ok. 3 mln ludzi (inne, wspomniane już estymacje mówią o 2 mln). – Dzięki danym pozyskiwanym od influencerów wiemy, ile osób każdego dnia ogląda ich treści. Organizując z nimi kampanię, znamy więc jej efekty zasięgowe. Potrafimy zrobić taką, która w ciągu jednego dnia, angażując trzech influencerów z naszej listy, ma wyniki zbliżone do kampanii telewizyjnej: liczone w kilkunastu milionach wyświetleń komunikatu reklamowego, przy zasięgach dochodzących do 1 mln osób. Mówienie, że to niszowa aplikacja dla małej liczby nastolatków, to tylko powtarzany stereotyp – podkreśla Traczyk.\nTechnicznie rzecz biorąc, celebryci Snapchata mają tam takie same konta jak wszyscy inni.\n– Różnica jest taka, że ich treści docierają do bardzo szerokiej grupy docelowej. Zwykle wcześniej zgromadzili wokół siebie followersów na innych swoich kanałach: blogach, Instagramie czy YouTubie. Mało jest takich osób, które wybiły się na samym Snapchacie – zauważa Marta Szczepańska. – Ranking popularności snapchaterów to w dużej mierze ranking influencerów znanych także z innych miejsc w sieci.\nNawet bez drogowskazu w postaci statystyk marketerzy szybko odkryli ich potencjał. – Snapchat oferuje dużo bardziej bezpośredni kontakt z konsumentami i naturalne interakcje jeden na jeden – mówi Michał Toczyński, odpowiedzialny za media społecznościowe w Coca–Cola Poland Services. – Jest to świetna platforma do pokazywania treści np. zza kulis, do relacji z rozmaitych wydarzeń oraz wszelkich treści z udziałem youtuberów i innych influencerów cyfrowego świata.\nToczyński podkreśla, że mowa o platformie, na której zaangażowanie fanów często wielokrotnie przekracza współczynniki z Facebooka czy Instagrama. – W tej chwili każde nasze MyStory oglądane jest średnio przez ok. 23 tys. osób, co wg rankingów popularności Snapchata w Polsce daje nam pierwsze miejsce wśród marek komercyjnych – mówi.\nOrange Polska przestrzega przed postrzeganiem Snapchata jako jedynie grupy dzieci i młodzieży. „Badania pokazują, że choć faktycznie grupa 16–21–latków jest na Snapchacie obecna najszerzej, to także starsi użytkownicy, do 35. roku życia, korzystają z tego medium regularnie, tj. minimum raz dziennie” – napisało biuro prasowe tej firmy. – „Dziś w Polsce, wg naszych szacunków, snapuje ok 2,5 mln osób”.\nZ danych firmy SpicyMobile wynika, że w lutym ze Snapchata korzystało w Polsce 9 proc. użytkowników tabletów i smartfonów. Średnio włączali go pięć razy dziennie. Za każdym razem spędzali w aplikacji zaledwie nieco ponad 2 min.\nJuż takie dane podpowiadają firmom, jak tam zaistnieć z reklamą. „Przede wszystkim zamieszczane tam treści są trochę lżejsze niż codzienna komunikacja, realizowana w mediach tradycyjnych. Są bardziej dostosowane do grupy odbiorców, ich przyzwyczajeń i niskiego poziomu skupienia” – wylicza nam biuro prasowe Orange Polska. – „Prowadziliśmy poprzez Snapchata relacje z naszych imprez, angażowaliśmy w konkursy, współpracowaliśmy z influenceremi, pomagaliśmy nawet składać walentynkowe życzenia”.\nW Stanach wzorcowym snapchatowym celebrytą jest DJ Khaled, 40–letni producent muzyczny z Miami, tworzący lekką hiphopowo–popową muzykę i niekiedy goszczący w radiu. Spotkaliśmy się z nim w ogrodzie w Beverly Hills Hotel, gdzie zatrzymał się podczas swego pobytu w Los Angeles. „Życie jest jak kwiaty” – mówi refleksyjnie Khaled, nagrywając swoim iPhone’em krótki filmik z ogrodu. „Rośniesz. Kwitniesz. Stajesz się wielki”. Potem ten 10–sekundowy klip wrzuca na Snapchata i wraca do swego bungalowu, by pomedytować.\nKhaled nie słyszał nic o Snapchacie, dopóki zeszłego lata przyjaciel nie zasugerował mu, że warto się tym czymś zainteresować. Jesienią, podczas przerwy w trasie koncertowej, postanowił wypróbować nieznany serwis.\n– Nawet nie wiedziałem, jak tego używać – opowiada. – Założyłem więc, że na tych filmikach będę mówił tak, jakbym mówił sam do siebie.\nKhaled filmował wszystko, każdą codzienną czynność. Golenie, jedzenie śniadania, prysznic oraz rzeźbę lwa w stylu toskańskim, którą obserwował, podlewając kwiaty w ogrodzie. Prawie w każdym z tych filmików dawał też widzom jakieś porady. Podkreślał korzyści z wygodnego snu („Kluczem do sukcesu jest posiadanie odpowiedniej ilości poduszek”) i regularnych posiłków („A mówią ci, że nie potrzebujesz śniadań”). „Ruszajcie ze mną w podróż do kolejnego sukcesu” – nadawał na Snapchacie w relacji z przejazdu rikszą, podczas gdy rikszarz pedałował, ile sił w nogach. Jego najbardziej dramatyczny filmik pokazuje wycieczkę łódką po zmierzchu po zatoce Biscayne w Miami. „Kluczem jest, żeby sobie poradzić” – powtarzał, wciąż filmując samego siebie, gdy zgubił się w ciemności na wzburzonych wodach. „Kluczem jest niepływanie samotnie motorówką w ciemności”.\nW ten sposób Khaled od października zdobył już 6 mln fanów. Gdy kiedyś wrzucił na Snapchata filmik, jak odbiera w Apple Store swojego naprawionego iPhone’a, wkrótce otoczył go tłum fanów. – To było niesamowite. Mój kanał na Snapchacie ma więcej widzów niż jakikolwiek program w telewizji! – mówi. To przesada, ale nie taka znów wielka. Każdy z filmików Khaleda ma przynajmniej 3–4 mln widzów.\nW Polsce o takiej widowni influencerzy mogą najwyżej pomarzyć. Ale czasem daje się odczuć, że na swoich fanów faktycznie mają wpływ. – Często podawany jest przykład Maffashion, jednej z najpopularniejszych influencerek na polskim Snapchacie, kiedy to spontanicznie udostępniła zdjęcie swoich ulubionych, przystępnych cenowo perfum – mówi Jakub Kwaczyński. – Pod wpływem jej wpisu wiele dziewczyn ruszyło po ten sam kosmetyk do Sephory, która wyprzedała go w wielu swoich sklepach w Warszawie. To przykład potencjału sprzedażowego, przy czym pytanie brzmi – czy o sukcesie decydowało miejsce, gdzie przeprowadzona była komunikacja, czy postać influencerki, mającej ponad 100 tys. obserwujących? – spekuluje Kwaczyński. – Moim zdaniem raczej przeważył ten drugi czynnik.\nW pomysłowy sposób popularność Maffashion wykorzystał Adidas, angażując ją w internetowy teleturniej TubularUncover. Dawała wskazówki do zadanych użytkownikom zagadek na różnych swoich kanałach (był to Snapchat, Instagram i Facebook Mentions). Ludzie podążali za nimi i odgadywali. Wielkie koncerny „wynajmują” też influencerów na czas wielkich imprez, np. do prowadzenia ich kanałów. W ubiegłym roku trzy gwiazdy YouTube’a z kanału Abstrachuje.tv prowadziły na Snapchacie profil Coca–Coli w czasie Audioriver Festival, a operator Play wynajął ich do pojawiania się w czasie Przystanku Woodstock.\n– Influencerzy są ogromną siłą i zdecydowanie największymi „markami” obecnymi na tej platformie. Współpraca z nimi jest kluczowa, by brand mógł zaistnieć tutaj na większą skalę. Jej główną wartością na Snapchacie, podobnie jak na pozostałych platformach, jest wiarygodność przekazu i zbudowany wcześniej przez twórcę zasięg – mówi Michał Toczyński z Coca–Coli. – A dodatkowym atutem jest większa autentyczność treści na Snapchacie, co pozwala markom na pokazanie się w towarzystwie influencerów w bardzo bliskim i naturalnym kontekście.\nJakub Kwaczyński wymienia także inne cechy sprawiające, że Snapchat to dobre narzędzie reklamowe. – Obserwowany profil marki pojawia się na jednej liście razem z naszymi znajomymi, co buduje poczucie bliskości i zaufania. Ponadto efemeryczność tego medium, to, że wszystkie materiały znikają po 24 godzinach od publikacji, powoduje, że aby być ze znajomymi lub influencerami na bieżąco, warto go regularnie przeglądać, nim wpisy znikną – tłumaczy.\nPopularność snapchaterów przekłada się na pieniądze. Nadawaniu mniej lub bardziej ukrytych komunikatów reklamowych sprzyja to, jak tworzy się Stories na Snapchacie, i w ogóle specyfika tych materiałów (o czym za chwilę). A internetowe gwiazdki mają coraz większą świadomość tego, jak na swoich działaniach mogą zarobić. Na ich blogach często pojawia się zakładka „współpraca”, zawierająca informacje o przeprowadzonych wcześniej akacjach reklamowych. Są podawane statystyki. W Hash.fm jest katalog takich osób z bardzo jasno określonymi charakterystykami.\nTypowy scenariusz materiału modowo–lifestyle’owej influencerki mógłby wyglądać tak: po krótkim przyjacielskim filmiku z windy, którą jedzie gwiazdka, oko kamerki zastyga na wystawie mijanego sklepu z butami. Potem pojawia się zdjęcie srebrnych butów z wystawy obwiedzione serduszkiem narysowanym wirtualnym pisakiem. Na to nałożony jest filtr pokazujący, że jesteśmy w warszawskim Śródmieściu. Następnie znowu filmik – relacja z picia kawy z przyjaciółką w Starbucksie i kolejne wideoselfie, na którym gwiazda macha buteleczką lakieru do paznokci i ogłasza na niego konkurs, którego szczegóły znajdują się na jej profilu na Facebooku.\nPo obejrzeniu tego przejdźmy do sedna – kto tu płaci? Za pojawienie się w takim zlepku mogłaby zapłacić, po pierwsze, kawiarnia. Po drugie, producent butów ze zdjęcia. Prawie na pewno jakoś zapłaciłby też producent lakieru. Ale równie dobrze wiele pokazanych tam produktów mogłoby się pojawić… zupełnie przypadkiem. – Część nagrań powstaje przy współpracy z markami, a część przypadkowo. Jeśli np. Maffashion pojawia się w swoim filmiku z koszykiem z zakupami, w którym niesie sok Marvit, wcale nie oznacza to od razu, że producent soku za to zapłacił. Być może ona to po prostu pije, bo lubi. Takich marek dziennie może pojawiać w filmikach jednej osoby nawet kilkadziesiąt – mówi Marta Szczepańska.\nWrażenie autentyczności jest cenne, więc snapchatowe gwiazdki lubią ją podkreślać. Maffashion była na otwarciu butiku projektantki Joanny Klimas i zamieściła z tego wydarzenia relację, „bo prywatnie lubi tę projektantkę”. Littlemooonster96 tak przeżyła na Snapchacie swoją niedawną okładkę w magazynie „Glamour”: „Ja nawet nie miałam takich marzeń. To, że założyłam sobie jakiś tam kanał i prowadziłam go i zgromadziłam grono ludzi, którzy chcieli mnie wspierać, i że jest ich coraz więcej, doprowadziło do takiej sytuacji, że sami widzicie, co się dzieje” – nadawała rozemocjonowana do swoich fanów.\nJakub Kwaczyński uważa, że pomimo ogromnej popularności influencerzy naprawdę pozostają szczerzy w tym, co robią. – Wciąż wierzę w to, że nadrzędnym celem, dla którego blogerzy piszą lub nagrywają swoje materiały, jest pasja. Bez tego zwyczajnie byliby niewiarygodni i nieszczerzy w swoich działaniach, co odbiorcy szybko by rozpoznali – mówi.\nPytany o stawki influencerów Jakub Traczyk zaznacza, że ich rozpiętość jest olbrzymia. Bo stawki odzwierciedlają rzeczywistość, a świat influencerów jest bardzo zróżnicowany. – Większość z nich traktuje to jako dodatkowy dochód, czasem im się trafi jakaś oferta współpracy. To może być kilkaset złotych za zdjęcie wrzucone na Instagrama czy 1,5 tys. za pojawienie się na jakimś wydarzeniu i zrelacjonowanie go – mówi. Po czym przechodzi do elity. – Mamy też jednak tak popularnych youtuberów i snapchatterów, że te przychody ze współpracy mogą sięgać dziesiątek tysięcy złotych, a w niektórych przypadkach nawet 100–200 tys. zł miesięcznie – mówi.\nWspółpraca z influencerami ma tak niewiele wspólnego z tym, jak wyglądają tradycyjne kampanie reklamowe, że firmy wciąż się Snapchata uczą. To podatny grunt dla takich przedsięwzięć biznesowych jak właśnie Hash.fm. Uczą się też media. Wśród najpopularniejszych kanałów na Snapchacie jest kanał Eska TV, który np. wrzuca tam filmiki z prób gwiazd przed koncertami. A dziennikarze z redakcji portalu Sport.pl, należącego do Agory, nie rozstają się ze Snapchatem, kiedy zmierzają na mecze i zasiadają na trybunach.\n– Mediom łatwiej jest prowadzić takie kanały niż reklamodawcom, bo produkują własne treści. Sport.pl ma dziennikarzy, którzy jeżdżą na mecze albo spotykają się ze sportowcami, i choć nie są influencerami, też mają ciekawe życie i mogą relacjonować, że np. właśnie są na konferencji Legii Warszawa – mówi Traczyk.\nJakub Kwaczyński chwali kanał telewizji TVN 24 na Snapchacie. – TVN 24 miesza snapy newsowe wyjaśniające jednym zdaniem i ilustracją, co aktualnie dzieje się na świecie, z nieoficjalnymi materiałami zza kulis stacji w lekkim, humorystycznym tonie. Możemy zobaczyć np. miny prowadzących tuż przed wejściem na antenę – mówi Kwaczyński. Mateusz Sosnowski, dyrektor portali informacyjnych TVN, tłumaczy: – Cel jest prosty – chcemy być tam, gdzie nasz widz. Na Snapchacie są najmłodsi, więc w ten sposób możemy do nich dotrzeć z naszymi informacjami i pokazać, co mogą znaleźć w TVN 24 i na jej portalu – mówi. TVN stara się być na Snapchacie jak najbardziej interaktywne. – Pytamy o zdanie na tematy dnia, prowadzimy quizy. W ważnych momentach Snapchat służy nam jako kolejna platforma relacjonowania zdarzeń. W ten sposób wykorzystaliśmy go m.in. w czasie wieczoru wyborczego w październiku ubiegłego roku – mówi Sosnowski.\nBranża reklamowa ocenia, że jeśli tylko na Snapchacie powstaną nowe możliwości reklamowe, stanie się on potężnym narzędziem marketingowym. – Pamiętajmy, że te osoby, które dziś używają Snapchata – mówi Kwaczyński – będą się z nim starzeć.\nO ile w ciągłym biegu znajdą czas na starzenie się. Z czołówką rankingu influencerów próbowaliśmy się skontaktować i porozmawiać. Napisaliśmy do Littlemooonster, Stuu, Maffashion i wszystkich innych. Nie odpowiedzieli. Nieoficjalnie od człowieka z branży usłyszeliśmy, że to nie był wynik lekceważenia lub złej woli: – Oni nie ogarniają już tych e–maili. Wszystkiego spływa do nich za dużo.\nCoca-Cola cytuje Warhola w relamie celebrującej różnorodność\nSelfie niebezpieczne dla zdrowia i życia


W wypadku złamała kości karku, gdy lekarze mieli odłączyć aparaturę podtrzymującą jej życie zdarzył się cud! - Jest Pozytywnie\nSam Hemming była zwyczajną, wesołą studentką. Miała 22-lata i całą przyszłość przed sobą. Wszystko zmieniło się, gdy wraz ze swoim chłopakiem miała wypadek drogowy. W czasie kolizji uderzyła głową w szybę, rozbiła czaszkę i złamała kręgi szyjne. Mimo ciężkich obrażeń walczyła o życie.\nLekarze wprowadzili ją w stan śpiączki farmakologicznej i przeprowadzili operację. Rodzice zostali poinformowani, żeby przygotowali się na najgorsze. Ich córka w każdej chwili mogła umrzeć. Jej chłopak, który spowodował wypadek doznał tylko lekkich obrażeń i uciekł z miejsca wypadku!\nW głowę dziewczyny wszczepiono 3 metalowa płyty. Wzmocniono kręgi i połamane ramię. 19 dni później lekarze zdecydowali się odłączyć aparaturę. Dziewczyn nie dawała znaku życia, przedłużanie cierpienia rodziców było tylko męką dla nich. Gdy rodzice żegnali się z córką stało się coś niesamowitego, dziewczyna poruszyła palcem u stopy! To był znak, że żyje i walczy.\nOstatnie wspólne zdjęcie przed wypadkiem.\nLekarze uznali to za prawdziwy cud, przy tych obrażeniach, jakie odniosła, nie miała, z punktu medycznego, żadnych szans. A mimo to udało się! Dziewczyna nie tylko żyła, ale zaczęła odzyskiwać siły.\n3 letnia dziewczynka ignoruje wojskowy protokół i biegnie, by przytulić tatusia. Coś pięknego!\nKobieta na lotnisku usłyszała najpiękniejsze wyznanie miłości rodziców do dziecka. Szczęka jej opadła, gdy zobaczyła „niemowlę”\nTe wynalazki, będzie chciał każdy z nas, bo są bardzo funkcjonalne i genialne!\nKlacz uciekła po wyścigu, podczas gdy wszyscy jej szukali, ona odnalazła się… w barze sałatkowym


Dom Sprzedaż, Szklarska Poręba, Szklarska Poręba Górna, 104.00 m2, 420000 zł\n420 000 zł 4 038,46 zł/m2 Oblicz ratę kredytu\nOFERTA ZABLOKOWANA W TRAKCIE SPRZEDAŻY\nDo sprzedaży wolnostojący dom do kapitalnego remontu.\nPołożenie nieruchomości w samym centrum Szklarskiej Poręby przy ul Małej, widok na Szrenicę oraz duża działka to niewątpliwie atrakcyjność tej oferty.\nBudynek położony tuż przy granicy działki doskonale odsłania możliwości wykorzystania terenu jaki jest za nim. Południowa wystawa zapewnia maksymalne doświetlenie a odległości od granicy oraz budynku dają realne możliwości do zaprojektowania kolejnego niewielkiego budynku.\nDla tego terenu będzie uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego który zakłada zabudowę jednorodzinną wraz z wbudowanymi usługami noclegowymi.\nWspółczynnik intensywności na poziomie 0,3 zapewnia wykorzystanie całkowitych parametrów powierzchni do 259 m2 powierzchni budynku / budynków. Powierzchnia zabudowy na poziomie 0,2 zakłada maksymalne współczynniki do zabudowy na poziomie 173m2.\nParametry działki pozwalają na wkomponowanie w nią podobnego budynku.\nStan techniczny nieruchomości od wielu lat wymaga inwestycji. Dach szczelny nie przecieka.\nDo domu przyłączone media: woda, prąd, kan.\nW południowo zachodniej części działki rośnie piękny / okazały buk.\nPiwnica dwa pomieszczenia\nParter dwa pokoje, łazienka\nPiętro dwa pokoje, kuchnia\nOd ogrodu ( od południowej części jest wejście do osobnej garsoniery z łazienką )\nSymbol oferty APN-DS-322\nPowierzchnia pokoi 19,11,20,7,17 m2


Narkotyki - Artykuły | Express Bydgoski Plus\nWódka leje się strumieniami, narkotyki coraz popularniejsze\nPijemy za dużo, policja łapie coraz więcej kierowców odurzonych narkotykami. Od 2014 r. spożycie alkoholu w mieście zdecydowanie idzie w górę. Przestępczość też...\nNarkotyki liczone... w normie. Nie tylko w Bydgoszczy\nNowi gangsterzy z kilogramami „koki” w Bydgoszczy\nNastępni z gangu zatrzymani przez Centralne Biuro Śledcze. Handlarze narkotykami rośli w siłę. Może chcieli zastąpić „Kadafiego”...\nCzy 39-latek z Bydgoszczy katował psa?\nPolicja interweniowała w sprawie narkotyków, ale do akcji dołączyło też Pogotowie dla Zwierząt, które odebrało dręczonego psa.\nDopalacze, anaboliki i Viagra w kopertach\nSilnie toksyczne tabletki, przypominające swoim kształtem cukierki, pojawiły się na Powiślu Dąbrowskim. Policja apeluje o ostrożność.\nPolicjanci zrobili nalot na mieszkanie 20-latka handlującego narkotykami Znaleźli ponad 100 gramów mefedronu, który jest poszukiwany przez miłośników seksualnych igraszek.\nZnalazł pływającą plantację konopi!


Nadinspektor Wexford 1: Z najlepszymi życzeniami śmierci [Ruth Rendell] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00137 002446 20852662 na godz. na dobę w sumie\nNadinspektor Wexford 1: Z najlepszymi życzeniami śmierci - ebook/epub\nAutor: Ruth Rendell Liczba stron:\nWydawca: Replika Język publikacji: polski\nISBN: 9788376747798 Data wydania: 2018-07-10\nZwykłe życie. Niezwykła śmierć.\nMargaret Parsons – dbająca o męża i swój ukochany ogród gospodyni domowa ze spokojnego miasteczka Kingsmarkham – nie wyróżnia się absolutnie niczym szczególnym. Jednak z jakiegoś powodu zostaje ona brutalnie zamordowana, a jej zwłoki porzucone w pobliskim lesie.\nNie mając żadnych sensownych wskazówek i wiedząc o życiu ofiary tylko tyle, że było nudne, nadinspektor Wexford rozpoczyna śledztwo, w wyniku którego odkrywa mroczną tajemnicę Margaret – kolekcję rzadkich książek, z których każda ma dedykację napisaną przez kochanka podpisującego się jako „Doon”. W miarę rozwoju postępowania Wexford zagłębia się w przeszłość zarówno Margaret Parsons, jak i całej lokalnej społeczności.\nKim jest tajemniczy Doon? I czy w odpowiedzi na to pytanie kryje się rozwiązanie pierwszej sprawy kryminalnej Wexforda?\nRuth Rendell to prawdopodobnie najlepsza autorka kryminałów na świecie! – Ian Rankin\nTytuł oryginału From Doon with Death Copyright © Kingsmarkham Enterprises Ltd, 1978 First published as From Doon with Death by John Long, an imprint of Cornerstone. Cornerstone is part of the Penguin Random House group of companies Copyright © for the Polish edition by Wydawnictwo Replika, 2018 Wszelkie prawa zastrzeżone Redakcja Joanna Pawłowska Korekta Maria Ignaszak Skład i łamanie Dariusz Nowacki Projekt okładki Mikołaj Piotrowicz Wydanie elektroniczne 2018 Konwersja publikacji do wersji elektronicznej Dariusz Nowacki ISBN: 978-83-7674-779-8 Wydawnictwo Replika ul. Wierzbowa 8, 62-070 Zakrzewo tel./faks 061 868 25 37 replika@replika.eu www.replika.eu\nZłamałaś mi serce. Proszę, oto udało mi się to napisać. Nie po to, Minno, żebyś to przeczytała, bo ten list nigdy nie zostanie wysłany, nie skurczy się ani nie zniknie wśród śmiechu dobywającego się spomiędzy twych drobnych warg, delikatnych i wygiętych, śmiechu jak muzyka dzwonków… Czy mam ci opowiedzieć o oczekującej mnie Muzie? Mym pragnieniem było, byś wraz ze mną wkroczyła do jej podziemnego domostwa. O, wiosny Helikonu! Dzięki mnie pełna byś była strawy dla duszy, chleba prozy i wina poezji. Ach, Minna, wino… Oto różanoczerwienna krew trubadura! Minno, nigdy nie wyruszę w tę podróż, boś widząc owo przywiezione przeze mnie wino, odwzajemniła się wodą obojętności. Chleb owinięty był w złoto, lecz ty wrzuciłaś jego kromki do garnca pogardy. Prawdziwie złamałaś mi serce, a kielich na wino roztrzaskałaś o ścianę…\n1 Zawołaj raz jeszcze Głosem, który zna: „Margaret, Margaret!” Matthew Arnold, The Forsaken Merman – Panie Parsons, wydaje mi się, że nieco pan wyolbrzymia – powiedział Burden. Był zmęczony i zamierzał zabrać żonę do kina. Poza tym pierwszą rzeczą, jaką zauważył, gdy Parsons wprowadził go do tego pomieszczenia, były książki na regale przy kominku. Same tytuły byłyby wystarczające, by najbardziej opanowany człowiek zaczął się denerwować, a już na pewno wystarczające, by człowiek zrobił się niespokojny, choć nie było po temu powodu: Palmer truciciel, Proces Madeleine Smith, Trzy utopione narzeczone, Słynne procesy, Znane procesy brytyjskie. – Nie sądzi pan, że te lektury mają wpływ na stan pańskiego umysłu? – Interesuję się zbrodnią – oświadczył Parsons. – Takie mam hobby. – Widzę. – Burden nie miał zamiaru siadać, jeśli mógł tego uniknąć. – Proszę posłuchać, nie można powiedzieć, żeby pańska żona faktycznie zaginęła. Jest pan w domu od półtorej godziny, a jej tu nie ma. I tyle. Pewnie poszła do kina. A skoro już o tym mowa, to właśnie wybieram się tam z własną małżonką. Przypuszczam, że spotkamy ją, gdy będzie wychodziła. – Panie Burden, Margaret nie robi takich rzeczy. Ja ją znam, a pan nie. Jesteśmy małżeństwem od prawie sześciu lat i przez ten czas nigdy się nie zdarzyło, żebym wrócił do pustego domu. – Powiem panu, co zrobię. Wpadnę tu w drodze powrotnej. Ale może pan być pewien, że do tego czasu będzie w domu. – Ruszył w stronę drzwi. – Niech pan pojedzie na posterunek, jeśli pan chce. To w niczym nie zaszkodzi. – Nie, nie zrobię tego. Tyle że pan mieszka na tej samej ulicy i jest policjantem… I nie jestem na służbie, pomyślał Burden. To lekarz, nie policjant, przyjmuje na boku prywatnych pacjentów. Założę się, że gdyby musiał wnieść opłatę, to nie byłby taki zainteresowany moimi usługami. Siedząc w pustawej sali kinowej, pomyślał: W sumie to zabawne. Normalne, zwyczajne żony, tak konwencjonalne jak pani Parsons, żony, które zawsze na szóstą mają dla mężów gotowy posiłek, nie wychodzą ni z tego, ni z owego, nie zostawiając żadnej kartki. – Zdaje się, że mówiłaś, że to dobry film – szepnął do żony. – Cóż, krytykom się podobał. – Och, krytykom – mruknął. Inny mężczyzna, to mogło być to. Ale pani Parsons? Albo mógł się wydarzyć wypadek. Był nieco niefrasobliwy, nie każąc Parsonsowi zaraz zadzwonić na posterunek. – Kochanie, posłuchaj – powiedział. – Nie mogę usiedzieć. Zostań i obejrzyj film do końca. Ja muszę wrócić do Parsonsa. – Szkoda, że nie wyszłam za tego reportera, który był dla mnie taki miły. – Chyba żartujesz – powiedział Burden. – Siedziałby po nocach, zajmując się gazetą. Albo sekretarką wydawcy. Ruszył w górę Tabard Road, a potem spacerkiem podszedł do wiktoriańskiego domu, w którym mieszkali Parsonsowie. Był zupełnie ciemny, zasłony w wielkim wykuszu na dole były zasunięte. Stopień był pobielony, a jego mosiężny karb wypolerowany. Pani Parsons była schludną kobietą. Była? A dlaczego nie nadal jest? Parsons otworzył drzwi, zanim inspektor zdążył zapukać. Nadal wyglądał porządnie, schludnie ubrany w podniszczony garnitur i starannie zawiązany krawat. Twarz jednak miał zielonkawoszarą. Taki kolor Burden widział raz w kostnicy na twarzy topielca. Żeby pomóc dziewczynie, która przyszła go zidentyfikować, z powrotem nałożyli okulary na gąbczasty nos. – Nie wróciła – powiedział. Głos miał taki, jakby kluła mu się grypa. Ale przypuszczalnie był to tylko lęk. – Napijmy się herbaty – zarządził Burden. – Napijemy się herbaty i porozmawiamy o tym. – Bez przerwy się zastanawiam, co się z nią stało. Tutaj jest tyle przestrzeni. Zresztą jak ma być na wsi. – To przez te książki, której pan czytuje – stwierdził Burden. – To nie jest zdrowe. – Znowu przyjrzał się błyszczącym okładkom. Na grzbiecie jednej z nich była sterta pistoletów i noży na tle czerwonym jak krew. – To nie dla amatora – powiedział. – Mogę skorzystać z telefonu? – Jest we frontowym pokoju. – Zadzwonię na posterunek. Może są jakieś informacje ze szpitali. Pokój frontowy wyglądał tak, jakby nikt nigdy w nim nie siadywał. Z lekką konsternacją zauważył jego wypolerowaną biedę. Jak dotąd nie wpadł mu w oko ani jeden mebel, który miałby mniej niż pięćdziesiąt lat. Burden bywał w najróżniejszych domach i potrafił poznać antyki, gdy je widział. Ale to antyki nie były i nikt nie wybrałby ich, bo były piękne albo rzadkie. Były po prostu stare. Dostatecznie stare, żeby były tanie, pomyślał Burden, a jednocześnie na tyle nowe, żeby nie były drogie. Zagwizdał czajnik, a on usłyszał, jak Parsons tłucze się w kuchni. Na podłodze roztrzaskał się kubek. Dźwięk był taki, jakby zachowali starą betonową podłogę. To by wystarczyło, żeby przyprawić o dreszcze każdego człowieka, pomyślał znowu, który by zasiadał w jednym z tych pokoi o wysokich sufitach, nasłuchiwał niewyjaśnionych poskrzypywań ze schodów i kredensu, czytał o truciznach, szubienicach i śmierci. – Zgłosiłem zaginięcie pańskiej żony – poinformował Parsonsa. – Ze szpitali nie było żadnych doniesień. Parsons włączył światło w pokoju z tyłu i Burden poszedł za nim. W lampie z pergaminowym abażurem, która wisiała u sufitu, żarówka musiała być słaba. Jakieś sześćdziesiąt watów, pomyślał Burden. Klosz kierował całe światło w dół, sufit ze sztukateriami w formie pękatych owoców pozostawiając w mroku i znacząc narożniki głębszymi cieniami. Parsons postawił kubki na szafce, wielkiej, mahoniowej, która ze swoimi kondygnacjami, galeryjkami i wystającymi, guzowatymi półkami wyglądała raczej jak jakiś fantastyczny drewniany dom niż jak mebel. Burden usiadł na krześle z drewnianymi poręczami i sztruksowym obiciem. Od linoleum ciągnęło mu chłodem po nogach. – Ma pan w ogóle jakiś pomysł, dokąd mogła pójść pańska żona? – Zastanawiałem się nad tym. Przekopuję mózg. Nic mi nie przychodzi do głowy. – A jej przyjaciółki? Jej matka? – Jej matka nie żyje. Nie mamy tu żadnych przyjaciół. Przeprowadziliśmy się tutaj dopiero sześć miesięcy temu. Burden zamieszał herbatę. Na zewnątrz było duszno, wilgotno. Tutaj, w tym mrocznym domu o grubych ścianach, jak przypuszczał, zawsze musiało być jak zimą. – Proszę mnie posłuchać – powiedział. – Nie chcę tego mówić, ale ktoś będzie musiał zadać panu to pytanie. Równie dobrze to mogę być ja. Czy to możliwe, żeby zniknęła z jakimś mężczyzną? Przepraszam, ale musiałem zapytać. – Oczywiście, że pan musiał. Wiem, wszystko tam jest. – Poklepał szafkę na książki. – To tylko rutynowe pytania, prawda? Ale myli się pan. Nie Margaret. To śmiechu warte. – Zamilkł, nie śmiejąc się. – Margaret to dobra kobieta. Jest lektorką w kościele wesleyańskim w dole ulicy. Nie ma co drążyć, pomyślał Burden. Kto inny będzie go pytał, zagłębiał się w jego życie osobiste, czy mu się to będzie podobało, czy nie, jeśli jego żona nie wróci do domu ostatnim pociągiem lub ostatnim autobusem parkującym w zajezdni Kingsmarkham. – Przypuszczam, że dom pan przeszukał? – zapytał. Od roku przejeżdżał tą ulicą dwa razy dziennie, ale nie mógł sobie przypomnieć, czy dom, w którym przebywał, miał dwa piętra czy trzy. Jego policyjny mózg próbował pozbierać obrazy z policyjnego oka. Na dole okno wykuszowe, powyżej dwa odsuwane okna i – tak, dwa okienka pod nawisem krytego łupkiem dachu. Brzydki dom, pomyślał, brzydki i ponury. – Sprawdziłem w sypialniach – powiedział Parsons. Przestał chodzić po pokoju, a nadzieja zabarwiła mu policzki. – Myśli pan, że może być na strychu? – zapytał, a strach na nowo powlókł je bielą. – Zemdlała czy coś takiego? Mało prawdopodobne, żeby nadal tam siedziała, gdyby tylko zdarzyło jej się zemdleć, pomyślał Burden. Gdyby chodziło o wylew do mózgu czy jakiś wypadek, to owszem. – Najwyraźniej musimy sprawdzić – stwierdził. – Uznałem za pewnik, że pan to zrobił. – Wołałem. Rzadko tam w ogóle zaglądamy. Nie korzystamy z tamtych pomieszczeń. – Chodźmy – powiedział Burden. Światło w korytarzu było jeszcze słabsze niż to w jadalni. Mała żarówka słabo oświetlała pleciony, różowawy chodnik i brązowe linoleum we wzór klepki parkietowej. Parsons szedł przodem, a Burden wspiął się za nim po stromych schodach. Dom był spory, ale materiały użyte do budowy kiepskie, a jakość wykonania marna. Na piętrze było czworo drzwi, drewnianych, ale bez ozdób i licho wyglądających. Prostokąty sklejki w ich ramach przywodziły Burdenowi na myśl zabite otwory okienne w starych budynkach. – W sypialniach sprawdziłem – odezwał się Parsons. – Wielkie nieba, a ona może leżeć bezradna tam, na górze! Pokazał na wąski, pozbawiony chodnika ciąg schodów, a Burden zauważył, że powiedział „Wielkie nieba!”, a nie „Boże!” albo „Mój Boże!”, jak mogliby zrobić inni. – Właśnie mi się przypomniało, że na strychu nie ma żadnych żarówek w lampach. – Parsons wszedł do frontowej sypialni i wykręcił jedną z głównej lampy. – Proszę uważać, jak pan stawia stopy. Na klatce schodowej panowała smolista ciemność. Burden otworzył drzwi, które się przed nim pojawiły. Do tej pory był pewien, że znajdą ją rozciągniętą na podłodze i możliwie najszybciej chciał mieć to znalezisko za sobą. Przez całą drogę na górę wyobrażał sobie minę Wexforda, gdy mu powie, że cały czas tam była. Ze strychu powiało stęchłym chłodem pomieszanym z wonią kamfory. Pokój był częściowo umeblowany. Burden widział zarys łóżka. Parsons wszedł na bawełnianą narzutę, żeby wkręcić żarówkę. Podobnie jak te na dole, świeciła słabo, a jej blask przebijał się anemicznie przez mrok podziurawiony drobnymi otworkami, znacząc sufit i koślawe ściany żółtawymi kropkami. W oknie nie było zasłony. W czarny kwadrat okna wpłynął jaskrawy, zimny księżyc i zniknął znowu pod wystrzępionym skrajem chmury. – Tu jej nie ma – stwierdził Parsons. Jego buty pozostawiły ślady w białym kurzu, który pokrywał łóżko jak całun. Burden uniósł narzutę, a potem zajrzał pod łóżko, jedyny mebel w tym pokoju. – Chodźmy dalej – powiedział. Parsons znużonymi, irytująco powolnymi ruchami ponownie wykręcił żarówkę. Teraz ich drogę oświetlał tylko zimny blask wpadający przez okno. Kolejne pomieszczenie było mniejsze i bardziej zabałaganione. Burden otworzył szafkę i podniósł wieka dwóch kufrów. Widział, że Parsons się w niego wpatruje, rozmyślając być może o tym, co nazywał swoim hobby, i o rzeczach, które mogły być w tych kufrach. Jednak wypełniały je książki, stare książki tego rodzaju, jakie czasem widuje się wystawione na zewnątrz sklepów ze starzyzną. Szafka była pusta i z wewnętrznych ścianek zdarto papier, ale nie było tam żadnych pająków. Pani Parsons była schludną kobietą. – Jest wpół do jedenastej – powiedział Burden, spoglądając na zegarek. – Ostatni pociąg będzie o pierwszej. Może nim przyjedzie. – Nie pojechałaby nigdzie pociągiem – z uporem odpowiedział Parsons. Wrócili na dół, zatrzymując się po drodze, żeby wkręcić żarówkę na miejsce we frontowej sypialni. Było coś złowieszczego i upiornego w klatce schodowej, którą tak łatwo można by rozjaśnić białą farbą i mocniejszym światłem, dumał Burden. Gdy zeszli, pomyślał przelotnie o tej kobiecie i życiu, jakie tu wiodła, pedantycznie wypełniając swoje obowiązki, próbując wprowadzić trochę elegancji do wnętrz wypełnionych drewnem o barwie błota i paskudnym, pofałdowanym linoleum. – Nie wiem, co robić – przyznał się Parsons. Burden nie chciał wracać do tej małej jadalni z przytłaczającymi meblami i zimnych resztek herbaty w dwóch kubkach. Do tej pory Jean wróciła już z kina. – Może pan spróbować zadzwonić do jej przyjaciół z kościoła – powiedział, ruszając do drzwi frontowych. Gdyby tylko Parsons wiedział, ile dostawali zgłoszeń o zaginionych kobietach, i jak niewiele z nich znajdowali martwe gdzieś na polach czy pocięte na kawałki… – O tej porze? Parsons wyglądał niemal na zbulwersowanego, jakby nawyku wpajanego mu przez całe życie, zasady, zgodnie z którą po dwudziestej pierwszej nie dzwoni się do nikogo, nie wolno było złamać nawet w sytuacji kryzysowej. – Niech pan weźmie dwie aspiryny i spróbuje się przespać – poradził mu Burden. – Jeśli coś się wydarzy, proszę do mnie zadzwonić. Na posterunku mają zgłoszenie. Nic więcej nie możemy zrobić. Gdy tylko się czegoś dowiedzą, poinformują pana. – A co jutro rano? Gdyby był kobietą, pomyślał Burden, błagałby mnie, żebym został. Przywarłby do mnie i powtarzał: „Niech pan nie wychodzi!”. – Zajrzę do pana po drodze na posterunek – zdecydował. Parsons zamknął drzwi dopiero, gdy inspektor był już w połowie ulicy. Obejrzał się raz i zobaczył białą, oszołomioną twarz i słabe światło sączące się z holu na mosiężny stopień. Potem, czując bezsilność, bo nie przyniósł temu człowiekowi żadnego pocieszenia, uniósł rękę na pożegnanie. Ulice były puste, spokojne, panowała na nich niemal namacalna cisza wsi nocą. Może kobieta była akurat na stacji kolejowej, szybkim i nerwowym krokiem idąc wzdłuż peronu, w dół po drewnianych schodach, składając w głowie usprawiedliwienie, które sobie przygotowała. Lepiej, żeby było dobre, pomyślał Burden, wspominając mężczyznę, który balansował pomiędzy nadzieją i paniką. Nie było mu to po drodze, ale poszedł do rogu Tabard Road i spojrzał w górę High Street. Z tego miejsca sięgał wzrokiem do samego początku Stowerton Road, gdzie z podjazdu „Gałązki Oliwnej i Gołębicy” ruszały ostatnie samochody. Plac targowy był pusty, jedynymi ludźmi była para zakochanych, stojących na Kingsbrook Bridge. Pomiędzy sosnami na horyzoncie pojawił się autobus ze Stowerton. Znowu zniknął w obniżeniu drogi za mostem. Zakochani, trzymając się za ręce, pobiegli na przystanek w centrum targowiska. Autobus zatrzymał się przy rozmontowanych zagrodach dla bydła. Nikt nie wysiadł. Burden westchnął i poszedł do domu. – Nie znalazła się – powiedział żonie. – Wiesz, Mike, to jest dziwne. Powiedziałabym, że była ostatnią osobą, która uciekłaby z jakimś mężczyzną. – Nie było na czym oka zawiesić? – Tak bym tego do końca nie określiła – odparła Jean. – Wyglądała tak bardzo, jakby to powiedzieć… no, szacownie. Buty na płaskim obcasie, żadnego makijażu, starannie upięta trwała ondulacja. Wiesz, co mam na myśli. Musiałeś ją widywać. – Może i tak – mruknął Burden. – Nie zarejestrowałem. – Ale nie nazwałabym jej pospolitą. Miała taką zabawną, staroświecką twarz, jakie się widuje w rodzinnych albumach. Może by ci się nie spodobała, Mike, ale nie zapomniałbyś jej twarzy. – Cóż, a jednak zapomniałem – odparł Burden. Przestał myśleć o pani Parsons i zajęli się rozmową o filmie. Ciąg dalszy w wersji pełnej  Cytaty na początku każdego rozdziału oraz wpisy w książce Minny pochodzą z Oksfordzkiej księgi wierszy wiktoriańskich.  Kościół wesleyański – jeden z ruchów w ramach Ewangelicznego Kościoła Metodystycznego, założony przez Jana Wesleya.\nSPIS TREŚCI 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 POSŁOWIE\nNadinspektor Wexford 1: Z najlepszymi życzeniami śmierci\nAutor: Ruth Rendell\n


Jeansowe spodnie robocze SLIM FIT L40510 Lahti Pro sklep internetowy on-line\n» Jeansowe spodnie robocze SLIM FIT L40510 Lahti Pro\nKod produktu: F88B-454F4\nRobocze jeansy o kroju slim fit to wyjątkowo funkcjonalny model, wyposażony w bardzo praktyczne rozwiązania. Niewątpliwą zaletą spodni jest duża liczba funkcjonalnych kieszeni, w tym także tej przeznaczonej na telefon komórkowy. Jest ona zabezpieczona tkaniną odbijającą promieniowanie elektromagnetyczne. Materiał, z którego uszyto spodnie Lahti Pro model L40510, cechuje się bardzo wysoką gramaturą oraz elastycznością związaną z dodatkiem stretchu. Podwójne szwy oraz ich dodatkowe wzmocnienie w kroku zwiększają odporność modelu. Pas regulowany jest za pomocą systemu z elastyczną taśmą, która powoduje, że spodnie same dopasowują się do sylwetki. Kieszenie oraz kieszenie na ochraniacze kolan wmocnione są bardzo odpornym na przetarcia materiałem (600D poliester).\ndwie kieszenie zamykane na rzep,


Naszyjnik z jedwabnego shibori - Rozważna i Romantyczna - Kolorowa Ryba\nJuż jakiś czas temu na wrocławskich spotkaniach craftowych mogłam się zapoznać z pracami Agnieszki Rodo, jak również dowiedzieć się od niej jak obchodzić się ze wstążką shibori. Gdybyście jeszcze nie wiedzieli, to uwielbiam uczyć się i próbować nowych technik czego efektem jest prezentowany dzisiaj naszyjnik z jedwabnego shibori.\nNaszyjnik z jedwabnego shibori\nZacznę jednak może od tego co kryje się tak naprawdę pod nazwą shibori. Jak można przeczytać na Wikipedii, shibori jest japońską techniką ręcznego barwienia tkanin, która pozwala na uzyskanie wzoru na materiale np. z włókien jedwabnych czy bawełnianych. Istnieje wiele technik pozwalających uzyskać określony efekt, a dzięki jednej z nich – technice arashi- uzyskujemy plisowaną wstążkę shibori wykorzystywaną między innymi w tworzeniu biżuterii.\njedwabna wstążka shibori z Bazar Dekoracji\nkaboszon kocie oko\nWykończenie naszyjnika z jedwabnego shibori\nPomimo że praca z delikatnym jedwabiem wymaga skupienia i uwagi, jak również poskromienie plisowanej wstążki może przysporzyć trudności, to naprawdę przyjemnie pracowało mi się przy tym projekcie.\nDzięki pomysłowości Justyny Tisch naszyjnik z jedwabnego shibori otrzymał nazwę – Rozważna i Romantyczna. Co myślicie o tej nazwie?\nNaszyjnik z jedwabnego shibori w eleganckiej stylizacji\nMuszę przyznać, że wstążki shibori zachwyciły mnie swoimi kolorami i połączeniami barw. Jestem pewna, że jeszcze do nich wrócę, tym bardziej, że kolejny pomysł już czeka na realizację.\ndla niejna prezentshiboritoho


PSWM jest Polskim Stowarzyszeniem Wydawców Muzycznych powołanym aby chronić i prezentować interesy wydawców muzycznych i związanych z nimi twórców na jak najszerszym forum publicznym, zwłaszcza w komunikacji z organami państwowymi, mediami, przemysłem muzycznym czy organizacjami zbiorowego zarządzania.\nJednym z naszych głównych celów jest także promowanie i podkreślanie wartości muzyki oraz zwiększanie świadomości w zakresie poszanowania praw autorskich. PSWM jest wspólnym głosem zrzeszonych w nim wydawców muzycznych w tak istotnych kwestiach jak ochrona prawa własności intelektualnej, a także we wszelkich procesach legislacyjnych mających wpływ na przemysł muzyczny.\nStowarzyszenie ułatwia również współpracę i komunikację wszystkich swoich członków będąc jednocześnie jednym z ich głównych źródeł pozyskiwania wiedzy w zakresu prawa, regulacji i wszelkich nowych rozwiązań pojawiających się na polu prawa autorskiego.\nW załączeniu udostępniamy oficjalne pismo złożone w dniu 10 maja w Ministerstwie Kultury. Zawiera ono istotne zastrzeżenia zrzeszonego w PSWM środowiska wydawców muzycznych wobec treści nowego Statutu Stowarzyszenia Autorów ZAiKS uchwalonego przez Nadzwyczajny Zjazd Delegatów tej organizacji w dniu 6 kwietnia 2019 r. w wykonaniu obowiązku wynikającego z treści art. 138 ust. 1 ustawy z dnia 15 czerwca 2018 r. o zbiorowym zarządzaniu prawami autorskimi i prawami pokrewnymi.


¡Olé! Magazyn | La Liga | 33. kolejka La Liga: Faworyci solidarnie\nChicharito | Fot. Facebook Real Madrid C.F.\nWkraczamy w końcową fazę rozgrywek sezonu 2014/15, jednak na rozstrzygnięcia będziemy musieli poczekać. Ligowa czołówka solidarnie wygrywała swoje mecze, choć nie było tak gładko, jak moglibyśmy się tego spodziewać.\nHołd kolejki — Sevilla dla Pareji\nÁnimo Pareja — takie hasło pojawiło się na telebimie przed meczem z Rayo. Kibice skandowali imię Argentyńczyka, który wypadł z gry na 6-7 miesięcy po tym, jak doznał kontuzji w meczu Ligi Europy z Zenitem. Gole strzelone przez Iborrę i Carrico także dedykowane były Nico. Potem było już tradycyjnie, przy linii po swojemu zachowywał się nadpobudliwy Unai Emery. Po wejściu na boisko fatalnie spisywał się natomiast Gerard Deulofeu…\nGoleada kolejki — Celta vs. Real\nNajciekawszym spotkaniem w tej kolejce okazało się starcie Celty z Realem, gdzie gospodarze z góry spisywani byli na porażkę. Tak się ostatecznie stało, jednak trener Eduardo Berizzo może być dumny ze swoich podopiecznych. Świetnie spisał się Nolito, a po raz kolejny na pochwały zasłużył młody Santi Mina. Natomiast dla Carlo Ancelottiego jest to sygnał ostrzegawczy. Królewscy wygrali ostatecznie 4:2, jednak pierwsza połowa w ich wykonaniu pozostawiała wiele do życzenia. Tak czy siak, kibice zgromadzeni na Estadio Balaídos byli świadkami świetnego spotkania.\nKartoniada kolejki — Espanyol vs. Barcelona\nDerby Barcelony są często bardzo jednostronnym wydarzeniem, jednak tym razem w cieniu samego wyniku, pozostały kontrowersje wokół tego meczu. Mateu Lahoz pokazał dwie czerwone kartki w tym jedną Jordiemu Albie. Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie to, że był to efekt dwóch żółtych kartoników pokazanych w odstępie… 10 sekund. Dobrze znających wybryki lewego obrońcy dziwić to nie powinno, nie wiemy co tak naprawdę zawodnik sędziemu powiedział, ale w przeszłości miewał już podobne sytuacje… Natomiast arbiter z Walencji postanowił przeprosić zawodników Espanyolu za niesłusznie uznaną bramkę dla Barcelony… Takie rzeczy tylko w Hiszpanii?\nDuet kolejki — Negredo i de Paul\nValencia pewnie wygrała mecz z Granadą 4:0 i trudno tak naprawdę się do czegoś w wykonaniu podopiecznych Nuno przyczepić. Portugalczyka trzeba pochwalić za zmiany. Szkoleniowiec dostrzegł jak dobrze rozumieją się Rodrigo de Paul i Negredo i po raz kolejny dał im zagrać razem — w końcowych minutach. Dzięki tej dwójce Nietoperze zdobyły dwie kolejne bramki. Najpierw Argentyńczyk przejął piłkę w środku pola, dograł do Negredo, który tyłem do bramki odegrał piłkę do Feghouliego, a ten strzałem z dystansu pokonał Roberto. Kolejny gol to już tylko zasługa tych dwóch. Z lewej strony dośrodkowywał de Paul, a Rekin wyszedł idealnie w tempo, ustalając wynik spotkania na 4:0.\nWygryw kolejki — Chicharito\nW jednym z poprzednich podsumowań pisaliśmy o tym, że co prawda Groszek wreszcie ma swoje pięć minut, jednak pewnie na nic to się zda, bo Benzema jest jednak na szpicy numerem jeden i nikt w Madrycie raczej na Meksykanina poważnie nie liczy. Jakże odmieniła się sytuacja w ciągu kilku tygodni. Dziś Javier Hernández jest ważną postacią ekipy Ancelottiego i wszystko wskazuje na to, że tak będzie przynajmniej do końca tego sezonu. W spotkaniu z Celtą zaliczył swój kolejny dublet w La Liga. Czyżby szybki napastnik miał zostać w Primera División na dłużej?\nPat kolejki — Real Sociedad vs. Villarreal\nChoć strzałów nie brakowało, to Rulli i Asenjo nie zostali pokonani ani razu. To właśnie tych dwóch zawodników warto wyróżnić za mecz rozegrany na Anoeta. Jedyny mecz w tej kolejce, w którym nie padł ani jeden gol. Reszta niech pozostanie milczeniem.\nNonkonformista kolejki — Gaizka Garitano\nPo raz kolejny baskijski szkoleniowiec znajduje się w naszym podsumowaniu. Kiedyś ze względu na sweterek tym razem jednak trudno skomentować nawet zachowanie trenera, któremu zdecydowanie grunt osuwa się pod nogami.\nSceny w Almeríi. Gaizka Garitano odpowiadał po baskijsku, lokalny dziennikarz domagał się po hiszpańsku, więc trener Eibar wyszedł z sali.\n— Dominik Piechota (@dominikpiechota) April 26, 2015\nTym razem w oku o powalającym wietrze w Andaluzji, kibicach Malagi, hojnym Cristiano i wielu innych ciekawych zdarzeniach, które miały miejsce podczas ostatniej kolejki.\nSkróty ze wszystkich spotkań 33. kolejki Primera División\nTagi: AlmeriaAsenjoBarcelonaCarriçoChicharitoDe PaulDeulofeuEibarEmeryEspanyolGaizka GaritanoIborraJordi AlbaLeo MessiMateu LahozNegredoNicolas ParejaNunoReal SociedadRulliSevillaValenciaVillarreal\nPoprzedni wpis 26/04/15 Celta 2:4 Real Madryt\nKolejny wpis 27/04/15 Valencia 2:0 Granada\nEl resumen #29. Futbol w cieniu rasizmu 6 kwietnia, 2021


Konstal 13N – Wikipedia, wolna encyklopedia\nDwuwagonowy skład 13N w al. „Solidarności” w Warszawie\nMasa 18000 kg\nLiczba miejsc ogółem 122\n13N to jednokierunkowy wagon silnikowy wyposażony w trzy pary harmonijkowych drzwi.\nProjekt tramwaju wzoruje się bezpośrednio na czechosłowackim wozie Tatra T1, który został zakupiony w celu skopiowania niektórych rozwiązań konstrukcyjnych. Następnie powstał projekt oznaczony jako 11N, a po modernizacji wyposażenia elektrycznego opracowano prototyp 13N. Konstrukcja oparta była na amerykańskich założeniach specyfikacji tramwaju PCC, ale w przeciwieństwie do Czechów, Polacy nie zakupili oficjalnie licencji na jej wykorzystanie. Wyposażenie elektryczne dla pierwszych kilkudziesięciu egzemplarzy zakupiono w belgijskiej firmie ACEC.\nOprócz podstawowej wersji 13N wyprodukowano także 3 składy 13NS+13NSD z rozrządem stycznikowym, przy czym wagony 13NSD były doczepami czynnymi, pozbawionymi stanowiska motorniczego. Wersją rozwojową miały być modele 14N i 14ND, ale powstały tylko prototypy przebudowane następnie na 13NS i 13NSD. Wykonano także prototypowy tramwaj przegubowy 15N - od wozu 102Na odróżniała go m.in. konstrukcja przegubu (brezentowa tkanina) i nastawnik (w formie kierownicy).\nTramwaje 13N przeznaczone były dla Warszawy, ale 4 sztuki przebudowane na stycznikowe, identyczne z 13NS (jakkolwiek nigdy tego oznaczenia nie nosiły) otrzymał także GOP. Wozy prototypowe były testowane w Warszawie i Katowicach, tam jeździły także składy 14N+14ND i przegubowy 15N.\nWarszawa artykuł 13N 1959-1969 Tramwaje Warszawskie Wycofane z eksploatacji\nGOP artykuł 13NS lata 60. 3 61R, 308, 107R Tramwaje Śląskie 308 jest zabytkiem\nPoznań artykuł 13N 1998 1 115 (zachowany warszawski numer) MPK Poznań Wycofany w 2008 roku, w 2010 przekazany Szkole Aspirantów PSP w Poznaniu\nWagony te były trzecim typem wózkowym w Warszawie (po wagonach wrocławskich typu Maximum firmy Linke Hoffman oraz wagonach Tatra T1) dostarczonych po wojnie,\nTramwaje w początkowym okresie były nazywane trumnami ze względu na swoją smukłość wynikającą z wózkowej konstrukcji, całkowicie je odróżniające od wagonów ostojnicowych,\nW 1994 roku zmodernizowano wagony 821 i 818. Wagonowi 821 zamontowano dwa reflektory a 818 zamieniono w doczepę czynną, na miejscu przodu zamontowano tył innego rozbitego wagonu przeznaczonego do kasacji. W składzie zamontowano drzwi odstawiane na zewnątrz, wymieniono też elektronikę. Skład 821+818 przez swój nietypowy wygląd nazywany jest „żabą”.\nTym modelem tramwaju na warszawskiej linii 18 kieruje bohater serialu Miodowe lata, motorniczy Karol Krawczyk.\nW filmie animowanym Tytus, Romek i A’Tomek wśród złodziei marzeń profesor T'Alent przerobił wagon 13N nr 711 na wszechkosmiczny pojazd dla głównych bohaterów. Oryginalny 13N #711 został przyjęty na stan Tramwajów Warszawskich 7 grudnia 1968 roku i skreślony 12 lutego 1993 roku. Wagony „sąsiedzkie”, tj. 710 i 712, pozostawały w eksploatacji kolejno do 1999 i 2011 roku.\n5 stycznia 2013 roku ostatni raz można było się przejechać tramwajem typu Konstal 13N w ruchu liniowym. Od tego dnia tramwaje te można je już spotkać tylko podczas różnych imprez kulturalnych w Warszawie.\n↑ zdjęcie wagonu 15N\n↑ a b Klub Miłośników Pojazdów Szynowych w Poznaniu - Tabor.\n↑ „Ostatnia paróweczka”, czyli tramwaj legenda przechodzi do historii. Zarząd Transportu Miejskiego w Warszawie, 2012-12-21.\nStrona poświęcona tramwajom Konstal 13N w Warszawie\nOstatnio edytowano 16 cze 2019 o 15:23


Wynajem lokalu użytkowego położonego w Brzesku\nhttp://www.brzesko.pl/?p=public-speaking-speech-essay/ fight club essays buy essay online safe\nmitosis essay Ostatnia modyfikacja: 22 marca 2019 - 12:59\nBurmistrz Brzeska ogłasza negocjacje na wynajem lokalu użytkowego położonego w Brzesku na I piętrze budynku przy ul. Rynek nr 16– o powierzchni:95,40 m2, przeznaczonego na cele działalności usługowo -handlowej, na warunkach określonych w zał. nr 1 do Zarządzenia Burmistrza Brzeska nr 363/2017 z dnia 15 grudnia 2017r.\nOferty na udział w negocjacjach należy składać do dnia 28 sierpnia 2018r. (wtorek) w Sekretariacie Urzędu Miejskiego w Brzesku przy ul. Głowackiego 51, do godz. 1015.\nOtwarcie ofert nastąpi w dniu 28 sierpnia 2018r. o godz. 1030, w sali obrad w Urzędzie Miejskim w Brzesku.\no gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz.U. z 2018r. poz.121 z późn.zm.). począwszy\nThis entry was posted by Agnieszka Lechowicz, on poniedziałek, Sierpień 6th, 2018 at 12:37 and is filed under Nieruchomości. Comments are currently closed.\nNajem lokalu przy ul. Uczestników Ruchu Oporu »


Galimatias z nagrodami\nPodczas tegorocznego jubileuszowego 35. Małopolskiego Festiwalu Teatrów Lalkowych o Wielka Nagrodę Zająca Poziomki zaprezentowały się dwie grupy Teatru Galimatias.\nZespół młodszy przedstawił losy królewny Gburki , która nie była dobrze wychowana i dopiero interwencja wróżki uświadomiła małej kapryśnicy jak należy się kulturalnie zachowywać. Spektakl otrzymał przepiękną I Nagrodę Poziomkowego Lasu. Układy taneczne przygotowała Ewa Korus , która czuwała także nad stroną plastyczną przedstawienia.\nGrupa starsza wzruszyła widzów losem małego, odrzuconego kaczątka. Doświadczeni aktorzy cudownie animowali lalki i stworzyli piękne kreacje aktorskie. Jury doceniło zaangażowanie wszystkich aktorów oraz zwróciło uwagę na niezwykłe , barwne kukły, które ożywały na scenie. Zespół otrzymał II miejsce festiwalu w kategorii teatrów młodzieżowych i niezapomniany aplauz publiczności.\nTegoroczny festiwal był uroczystym świętowaniem, pojawili się wyjątkowi goście, a opiekunka Galimatiasu otrzymała honorową odznakę „Zasłużony dla Kultury Polskiej”.\nNa wszystkich uczestników i widzów czekało wiele artystycznych wzruszeń i wielki, poziomkowy tort.


W zależności od tego, czy sprawę prowadzimy od początku, czy otrzymujemy ją do poprawki po konkurencji, postępowanie polubowne może przybrać różne formy oraz mieć różną długość.\nStandardowe postępowanie polubowne, dla wypadków komunikacyjnych, w których roszczenia dochodzone są bezpośrednio od zakładu ubezpieczeń, gdzie sprawca miał zawarte ubezpieczenie OC pojazdu, w przypadku gdy okoliczności zdarzenia są bezsporne, trwa od 30 do 90 dni. Jest to termin ustawowy.\nPrzy upadkach na chodniku, w wyniku potknięcia, do tego terminu należy dodać przynajmniej 30 dni, z uwagi na konieczność przeprowadzenia postępowania przedlikwidacyjnego, bezpośrednio przed podmiotem odpowiedzialnym za właściwy stan nawierzchni chodnika.\nPrzy upadkach na chodniku, w wyniku poślizgnięcia wskutek braku jego odśnieżenia zimą, z uwagi na konieczność dotarcia do podmiotu odpowiedzialnego za zdarzenie, którym będzie zarządca drogi lub firma/konsorcjum firm, odpowiedzialnych za usuwanie skutków zimy, ww termin może się wydłużyć.\nOczywiście już w czasie postępowania polubownego, przy założeniu uznania odpowiedzialności przez podmiot odpowiedzialny, na rzecz naszych Klientów realizowane są wypłaty wywalczonych świadczeń. Czasami jest to jedna, ale najczęściej są to nawet 2 – 3 transze odszkodowania.\nW przypadku zaniżenia przez podmiot odpowiedzialny/Ubezpieczyciela należnego naszym Klientom odszkodowania na etapie polubownym, w sprawie podejmowane są negocjacje ugodowe, mające na celu dalsze podwyższenie wypłaconych świadczeń, a w przypadku braku porozumienia, sprawa, z zastrzeżeniem pełnego zabezpieczenia roszczeń naszych Klientów, kierowana jest do Sądu.\nPrzykłady spraw prowadzonych na rzecz naszych Klientów opisaliśmy tutaj.


Szpikulec / szpikulce stalowe do szaszłyków grilla - 11041685913 - oficjalne archiwum Allegro\nSzpikulec / szpikulce stalowe do szaszłyków grilla\nSZPIKULEC SZPIKULCE STALOWE DO SZASZŁYKÓW GRILLA\nStalowy grill szaszłyki szaszłyki szaszłyki\nSzpikulec / szpikulce stalowe do szaszłyków grilla (11041685913)\nZakończona o 12:55 dnia 25.10.2021 r.\noferta nr 11041685913\n- Szpikulce do szaszłyków z mięsa i warzyw - w zestawie 12 szt.\n- Szpikulce wyprofilowane, dzięki czemu mięso oraz warzywa nie obracają się.\n- Łatwe w czyszczeniu i wygodne w użytkowaniu.\nMateriał: stal nierdzewna|drewno\nKolor dominujący: srebrny|brązowy


Ostatnio obejrzane filmy cz. VIII - Strona 3 - Wizaz.pl\n2018-06-04, 18:00 #61\nJa tak mam z Amy Adams, tej jej maniery nie znoszę Jeszcze w Złap mnie, jeśli potrafisz była okej, ale to były jej początki, teraz brrr nie znoszę\nA ja za to uwielbiam i Adams i McAdams\nCzas edycji: 2018-06-04 o 18:02\n2018-06-04, 20:58 #62\nHeh a ja ją lubię Nie znoszę jeszcze Jennifer Aniston\nPasjonatka fotografii i przyrody\nKocham zwierzęta a ludzi tylko lubię\n2018-06-06, 10:57 #63\nNapisane przez ancooora\nI Cameron Diaz, tej rozjechanej żaby nie trawię\nWieczór Gier-- śmieszna komedia z dość czarnym, dosadnym humorem Takiego filmu trzeba mi było, wciągający, zabawny, pozwolił się zrelaksować. Aktorzy fajnie dobrani, a i fabuła nie oklepana, coś nowego. 7/10\n2018-06-06, 12:55 #64\nNoc Oczyszczenia 3 (bodajze) Czas Wyborow - srednie lamane przez slabe, ani to straszne ani specjalnie makabryczne, film sie reklamuje jak poprzednie czesci moca przekazu, ale poza kilkoma ladnie ujetymi scenami, ktore widzimy jako nieruchome i bedace juz "po rozpetaniu sie nocy oczyszczenia", nie ma w nim niczego, co wywolywalo wiecej niz westchniecie. takze no, takie 4/10?\nWyślij prywatną wiadomość do Akwamarynistka\nZnajdź więcej postów Akwamarynistka\n2018-06-06, 15:26 #65\nNam z TZ ten film nie podpasowal. Dla nas nudny, niesmieszny, przewidywalny (przynajmniej do połowy, bo dalej nie daliśmy rady obejrzeć) . Jak to gusta są różne\n2018-06-08, 09:30 #66\nThe Man Who Invented Christmas - Film bardzo mi się spodobał choć nie uważam go za arcydzieło. Taki rodzinny, oczywisty ale przyjemny.. Powinien spodobac się tym, którzy lubią "Opowieść wigilijną" Dickensa\n2018-06-08, 13:31 #67\nW ułamku sekundy - początkowo nudny i troche przewidywalny, dopiero jak zaczyna się proces film sie rozkręca.\n2018-06-08, 23:56 #68\nPaddington 1 i 2\n2018-06-09, 16:48 #69\nTomb Raider-- całkiem inna Lara od wykreowanej przez Jolie, obie dobre, obie różne. Ta nowa to jeszcze dziecko, bez doświadczeń bojowych czy archeologicznych. Dobra akcja, wciągająca, gra aktorska okej. Takie kino sensacyjne na nudne popołudnie.\nI tylko seksistowskie komentarze w internecie mnie denerwowały na temat nowej Lary 7/10\nSeksistowskie komentarze wstawialy dzieci, bo mężczyzni to nie byli. Mi się ta część o wiele bardziej podoba niż z Jolie. Myślałam że Jolie jako Lara to Lara i innej być nie może, bo tak wrosla w ten wizerunek i tylko Jolie może nią być, ale Alicia jest dużo lepsza. Ok, to jeszcze dziecko, ale jest zadziorna, odważna, bystra i ma to coś. Na Jolie jak patrzę to widzę w tym filmie tylko jej wielkie usta i cycki. Chociaż w Turyście wygląda zjawiskowo. Zdecydowanie Alicia jako Lara. Film mocne 7\n2018-06-09, 17:04 #70\nDziecko? Alicia ma prawie 30 lat\n2018-06-09, 17:30 #71\n2018-06-10, 12:19 #72\nZgadzam się, przecież w pierwszych częściach gier Lara też była poniekąd dzieckiem.\n2018-06-10, 13:28 #73\nDeadpool 2 - podobnie jak jedynka bardzo mi się podobał, nie nudziłam się ani przez chwilę podczas oglądania\nWyślij prywatną wiadomość do Anunnaki\nZnajdź więcej postów Anunnaki\n2018-06-10, 16:58 #74\nWidziałyście zwiastun Jak wytresować smoka 3 ?\n2018-06-11, 07:24 #75\nNie mówmy jej - film świetny, polecam na babskie wieczory\n"Raz sie zyje" spodoba sie kobietom zwlaszcza z korpo na Ladies night ogladalam z kumpelami przedpremierowo i wlasnie taki mniej wiecej byl podział\n2018-06-12, 12:54 #76\nOj mi też nie podszedł. Tż w trakcie zasnął, ja wytrwałam do końca ale moim zdaniem mało śmieszny, przewidywalny a cała akcja kompletnie nieprawdopodobna i żadnego napięcia.\nZa to podobał mi się:\n"Dobrze się kłamie w miłym towarzystwie"\nOgólnie uwielbiam Albe Rohrwacher odkąd obejrzałam "Czego chcę więcej".\nEdytowane przez b937e0c478c7f0bdd9edd1f55f22ced0e16f646d\nCzas edycji: 2018-06-12 o 12:55\n2018-06-12, 14:11 #77\nDwunastu odważnych - średni, gra aktorska tak samo, widziałam lepsze tego typu filmy.\n2018-06-12, 15:31 #78\n[1=b937e0c478c7f0bdd9edd1f 55f22ced0e16f646d;8412206 6]Oj mi też nie podszedł. Tż w trakcie zasnął, ja wytrwałam do końca ale moim zdaniem mało śmieszny, przewidywalny a cała akcja kompletnie nieprawdopodobna i żadnego napięcia.\nOgólnie uwielbiam Albe Rohrwacher odkąd obejrzałam "Czego chcę więcej".[/QUOTE]Taaak. Dobrze się kłamie... Sowetny film!\n2018-06-12, 19:49 #79\nCzerwona jaskółka - dobre kino szpiegowskie, do końca nie wiedziałam po której stronie jest główna bohaterka\n2018-06-13, 16:08 #80\nNapisane przez zdrowa_babka\nDzieki za info , nie słyszałam o tym filmie\n2018-06-13, 19:57 #81\nTajny Dziennik(2016), ocena 4/10-Oglądałam na raty. Dziś "zmęczyłam". Książką byłam zachwycona, ekranizacja kiepska\n2018-06-14, 07:44 #82\nTo samo, mocne 7. Aczkolwiek nie rozumiem fenomenu głównej aktorki. Jest ok, ma coś w sobie intrygującego ale żeby była jakaś wow czy mega piękna żeby wybrać ja do roli uwodzicielki to raczej nie. Przez większość czasu ta sama mina wrednej suki. W innych filmach podobnie.\n2018-06-14, 19:47 #83\nDisco Polo(2015), ocena: 3/10 Szajs w gwiazdorskiej obsadzie. Tylko raz się zaśmiałam na tej "komedii"(na scenie w więzieniu)\n2018-06-14, 20:22 #84\nWczoraj razem z mamą Pompeje - dobrze się oglądało\n2018-06-15, 12:26 #85\nDla ciebie wszystko-fajny film\n2018-06-15, 16:45 #86\nWinchester. Dom Duchów-- mocno zawiodłam się na tym filmie Odkąd zobaczyłam zwiastun, wiedziałam, że chcę go zobaczyć. Na kino nie załapałam się, dopiero wczoraj w internecie widziałam. To nie horror, nie jest straszny, klimat nawiedzonego domu marny, te efekty specjalne śmieszą. Jedynie na plus Helen Mirren na plus, chociaż to nie jest rola jej możliwości i Clarke, bo lubię na niego patrzeć. Szkoda, że wypadło to nudnie i nijak, uleci z głowy szybko. 4/10\n2018-06-15, 19:49 #87\nSztuka Kochania. Historia Michaliny Wisłockiej(2017) ocena 6/10Całkiem dobry film. Obejrzałam z zainteresowaniem. Taka mała refleksja-Czy w każdym polskim filmie muszą występować Kot i Szyc?\n2018-06-15, 21:57 #88\n2018-06-16, 12:15 #89\nZwiastun super, z pewnością obejrzę film\n2018-06-16, 18:26 #90\nEnen(2009), ocena 8/10- Jeden z lepszych polskich filmów jakie widziałam. Obejrzałam z zainteresowaniem i polecam


4 sposoby na zbudowanie wymarzonej sylwetki... radzi Żaklina Stańczyk - Blog Nauka Fitness Zdrowie\nKażda kobieta marzy o płaskim brzuchu, zgrabnych nogach, kształtnej pupie, smukłych ramionach i mogłabym tak wymieniać w nieskończoność… O tyle o ile nóg sobie nie wydłużasz i nie wytniesz żeber, na większość swojego ciała masz ogromny wpływ!\nZanim jednak doczekasz się niedzieli i stwierdzisz „zaczynam od poniedziałku” napraw sobie głowę 😊\nMam nadzieję, że nie odbierzecie powyższego stwierdzenia zbyt dosłownie, ale żeby to wszystko miało sens najpierw trzeba popracować nad myśleniem i postrzeganiem siebie!\nNie mam tutaj na myśli akceptowania 30 kilogramowej nadwagi, chodzi mi o rzeczy, na które nie masz wpływu. Jeżeli nasz 155cm to sorry, ale pod warunkiem, że nie jesteś nastolatką w wieku gimnazjalnym raczej już nie urośniesz. To samo tyczy się np. krótkich nóg, takie jest życie, nie ma ludzi idealnych, każdy ma jakieś wady i dopóki się z nimi nie pogodzisz, nigdy w życiu uda Ci się osiągnąć celu.\n2. Znajdź w sobie rzeczy, które lubisz\nNa pewno masz coś co Ci się zawsze w Tobie podobało, może masz piękne duże oczy, może ładne proporcje sylwetki, może uśmiech? Skupiaj się na tym co w sobie lubisz!\n3. Pomyśl dlaczego chcesz zacząć walczyć o wymarzoną sylwetkę?\nChcesz mieć mega formę na wakacje? Chcesz podobać się facetowi, którym jesteś zainteresowana? Chcesz zmieścić się w szorty sprzed 4 lat? Żaden z powyższych powodów nie jest wystarczający żebyś wytrwała… żeby zacząć jak najbardziej, ale na pewno nie wytrwać. Wiesz co powinno być Twoją motywacją?\nChce być zdrową, silną, pewną siebie kobietą! Całą resztę uzyskasz w gratisie 🙂\n4. Pogódź się z jedzeniem\nNigdy nie było i nie będzie Twoim wrogiem. Zaczynając całą przygodę z wrogim nastawieniem do jedzenia praktycznie od razu stawiasz się na przegranej pozycji. Głodzenie się tylko spotęguje Twoją frustrację, zrujnuje metabolizm i zanim się obejrzysz rzucisz się na chipsy, czekoladę i wszystko co tylko wpadnie Ci w ręce. Zdrowa, zbilansowana dieta nigdy nie jest równoznaczna z uczuciem głodu!\nJak już poukładasz sobie powyższe punkty w głowie – będziesz gotowa!😊\nPolecamy profile Żakliny Stańczyk!\nWyświetlenia artykułu: 3 037\nnextNowa aplikacja na zdrowe serce – Google Fit


Wiola 29 stycznia 2015 20:14\nJa również chętnie oglądam różne aranżacje wnętrz zarówno w internecie jak i w czasopismach wnętrzarskich. Zawsze można powzdychać, pomarzyć. Kiedyś tzw. meblościanki, dzisiaj komody i styl skandynawski, któż by nadążył za modą. Najważniejsze aby nasz dom był naszym domem i aby czuć się w nim dobrze. Wnętrza, które przedstawiłaś są bardzo ładne i eleganckie. Bardzo podobają mi się pokazane tam tekstylia. To taka moja przypadłość, po prostu mam słabość do tkanin. Pozdrawiam serdecznie.\nanka 29 stycznia 2015 22:23\nMasz rację- tekstylia i lampy!!! W ogóle z każdego z tych wnętrz przeniosłabym do siebie coś :)) Wiadomo- to wnętrza nie na nasze realia, ale miło popatrzeć :))) Buziaki.\nPretty Place Little Space 30 stycznia 2015 19:08\nNo i tak oto do mojego tajemnego folderu pt. "inspiracje" trafiło kilka nowych fotek. Dziękuję! Pierwsza jest zachwycająca... Jak tak patrzę to naprawdę mam ochotę wszystko wywalić i urządzić od nowa. Tylko kto za to zapłaci? eh. ;) Dążę sobie małymi kroczkami do ideału, tylko że średnio kilka razy w miesiącu ten ideał mi się zmienia - podobnie jak Tobie. No i cóż my biedne mamy począć? ;)\nanka 30 stycznia 2015 21:11\nNo właśnie :)) A wszystko przez to, że tyle pięknych rzeczy,,,, ale kiedyś jak trzeba było brać to co jest- też było źle...\nZa kobietą nie nadążysz :)) Witaj u mnie:)


Celem niniejszej polityki prywatności jest przekazanie Ci informacji na temat tego, jak EXPO SWEET EUROPEJSKIE ZGRUPOWANIE INTERESÓW GOSPODARCZYCH z siedzibą w Łomiankach (dalej „Expo Sweet”) gromadzi i przetwarza Twoje dane osobowe, gdy korzystasz z naszych stron internetowych. Obejmuje to wszystkie dane osobowe, jakie podajesz Expo Sweet za pośrednictwem strony internetowej, na przykład kiedy przekazujesz swoje dane osobowe mailowo czy poprzez formularz w formie skierowanego do nas zapytania lub w związku z udziałem w organizowanym przez nas konkursie. W niniejszej Polityce Prywatności, zwroty „Expo Sweet”, „Administrator”, „my” lub „nasze” (i tym podobne) oznaczają EXPO SWEET EUROPEJSKIE ZGRUPOWANIE INTERESÓW GOSPODARCZYCH z siedzibą w Łomiankach (Polska), czyli podmiot, który jest odpowiedzialny za przetwarzanie Twoich danych osobowych.\nEXPO SWEET EUROPEJSKIE ZGRUPOWANIE INTERESÓW GOSPODARCZYCH z siedzibą w Łomiankach, ul. Warszawska 82, 05-092 Łomianki, wpisaną do rejestru przedsiębiorców prowadzonego przez Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy w Warszawie, XIV Wydział Gospodarczy KRS, pod numerem 0000338705, posługującą się numerem NIP: 1182012391\nAdministrator (także Administrator Danych Osobowych) - podmiot odpowiedzialny: EXPO SWEET EUROPEJSKIE ZGRUPOWANIE INTERESÓW GOSPODARCZYCH z siedzibą w Łomiankach, ul. Warszawska 82, 05-092 Łomianki, wpisaną do rejestru przedsiębiorców prowadzonego przez Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy w Warszawie, XIV Wydział Gospodarczy KRS, pod numerem 0000338705, posługującą się numerem NIP: 1182012391\nPortal - serwis http://exposweet.pl\nUżytkownik - osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, której przepisy szczególne przyznają zdolność prawną, która dokonuje jakichkolwiek czynności w ramach Portalu,\nExpo Sweet zbiera dane dla oznaczonych, zgodnych z prawem celów, przetwarza je zgodnie z prawem i nie poddaje dalszemu przetwarzaniu niezgodnemu z tymi celami. Dane są zbieranie jedynie w adekwatnym, niezbędnym i koniecznym zakresie w stosunku do celów, w jakich są przetwarzane.\nExpo Sweet nie przetwarza szczególnych kategorii danych. Expo Sweet dokłada wszelkich możliwych starań, aby chronić dane przed nieuprawnionym dostępem osób trzecich i w tym zakresie stosuje organizacyjne i techniczne środki bezpieczeństwa na wysokim poziomie, które zostaną opisane w dalszej części niniejszej Polityki. Expo Sweet nie udostępnia danych żadnym nieuprawnionym do tego zgodnie z bezwzględnie obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa odbiorcom.\nTwoje dane będą przetwarzane w celu umożliwienia Ci korzystania z naszego serwisu internetowego, w szczególności umożliwienia kontaktu z nami oraz uzyskania informacji o naszej działalności, a także do zgłoszenia Twojego udziału w organizowanych przez nas konkursach.\nPonadto, Twoje dane mogą być także przetwarzane w celu dopasowania treści stron internetowych do Twoich zainteresowań, a także wykrywania botów i nadużyć oraz pomiarów statystycznych i udoskonalenia działalności Expo Sweet.\n- podstawą prawną przetwarzania Twoich danych w celach marketingowych (w tym w formie Newslettera) oraz w celu uzyskania od nas informacji lub zgłoszenia Twojego udziału w organizowanym przez nas konkursie jest Twoja dobrowolna zgoda na przetwarzanie danych, w tym na profilowanie (art. 6 ust. 1 lit a RODO).\n- w celu dopasowania treści Portalu i innych funkcjonalności do Twoich zainteresowań, a także wykrywania nadużyć oraz pomiarów statystycznych, i udoskonalenia działalności Expo Sweet (art. 6 ust. 1 lit. f RODO - uzasadniony interes administratora);\n- dane osobowe osób, które korzystają z naszego serwisu przetwarzamy też, gdy jest to niezbędne dla celu wykonania umowy, np. zamówienia zabudowy czy powierzchni (6 ust. 1 lit. b RODO);\nw przypadku, gdy Expo Sweet przetwarza dane osobowe na podstawie uzasadnionego interesu administratora danych, okres przetwarzania trwa do momentu ustania ww. interesu (na przykład okres przedawnienia roszczeń cywilnoprawnych) lub do momentu sprzeciwienia się osoby, której dane dotyczą, dalszemu takiemu przetwarzaniu – w sytuacjach, gdy sprzeciw taki zgodnie z przepisami prawa przysługuje;\nPodanie danych osobowych w celach marketingowych (w tym na profilowanie)oraz w celu uzyskania od nas informacji lub zgłoszenia Twojego udziału w organizowanym przez nas konkursie jest dobrowolne. W przypadku niewyrażenia zgody na przetwarzanie danych osobowych pozostawianych przeze Ciebie w ramach korzystania ze stron internetowych, serwisów i innych funkcjonalności, w tym zapisywanych w plikach cookies - Twoje dane osobowe nie będą przetwarzane w tym celu.\nPodanie danych w celu zawarcia umowy jest niezbędne do jej wykonania. W przypadku niepodania tych danych zamówienie nie będzie mogło być zrealizowane.\nTwoje dane mogą być przekazywane podmiotom przetwarzającym dane osobowe na zlecenie administratora takim jak: dostawcy usług IT, agencje marketingowe, dostawcą usług księgowych lub prawnych, sponsorom konkursów, a w przypadku składania zamówień także innym podmiotom świadczącym usługi – przy czym takie podmioty przetwarzają dane na podstawie umowy z administratorem i wyłącznie zgodnie z poleceniami administratora.\nPrzekazywanie Twoich danych osobowych poza Europejski Obszar Gospodarczy.\nExpo Sweet stosuje odpowiednie techniczne, fizyczne i administracyjne środki zabezpieczające mające zapewnić należytą ochronę Danych osobowych Użytkownika przed ich utratą, niewłaściwym użyciem, a także przed nieupoważnionym do nich dostępem, ich ujawnieniem oraz zmianą. Wspomniane zabezpieczenia obejmują Twoje dane osobowe chronione są poprzez wielokrotne metody szyfrowania, zamknięty hasłami dostęp do baz danych oraz utrzymywanie ich w certyfikowanych serwerowniach.\nExpo Sweet dobrowolnie ani aktywnie nie zbiera, nie wykorzystuje ani nie ujawnia danych osobowych osób nieletnich, zgodnie z wymogami dotyczącymi pełnoletniości w danej jurysdykcji, bez uzyskania uprzedniej zgody rodziców lub opiekunów prawnych takich osób nieletnich. W razie powzięcia informacji, że zgromadziliśmy dane osobowe osoby nieletniej bez uzyskania możliwej do potwierdzenia zgody rodzica, podejmiemy kroki w celu niezwłocznego usunięcia tych informacji. W przypadku konkursów organizowanych przy udziale podmiotów trzecich takich jak na przykład szkoły, Expo Sweet każdorazowo uzyskuje od takiego podmiotu potwierdzenie, że podmiot ten uzyskał zgodę rodziców lub opiekunów prawnych na przetwarzanie danych ich dzieci.


Zdarzają się jednak momenty, że ktoś potrzebuje z jakiegoś powodu pomocy prawnej. Wtedy można zwrócić się do osoby, która się w prawie orientuje. Zazwyczaj jest to prawnik. Doś\nDodane: 27-07-2019 02:49\nAle jak kupić klimatyzator?Klimatyzacja nie jest już zbędnym luksusem Interesting information on how to buy us auto parts Daj Mi 11 Dni A Ja Pokażę Ci Jak leczyć zębyKupić oprogramowanie dla logistyki? Dokładnie!Czy ktoś wie jak kupić kosmetyki orientalne?Radzimy jak rozwieść się szybciejKrótko o konserwacji klimyOto Jak Tworzyć Strony W 10 DniPrzeczytaj ten wpis a dowiesz się jak znaleźć dobrą klimęOto jak lepiej zatrudnić adwokataAltum EPR5,5 Internautów Już Wie Jak bhp. A Ty?Czy w 2020 będziesz mógł zatrudnić adwokata?Liczne usługi dentystyczne- co i jak z dentystami? The Whole Truth About How To Buy Brake Discs (And Which Vendors Don't Tell You) Dentysta ZabrzeMyjnia bezdotykowaGdzie kupić altum epr there are changes in law how to hire a limousine in london? Na pewno nie wiesz jak iść do radcy prawnego po poradę. Wystarczy, że przeczytasz ten wpisSzkolenia bhp warszawaZobacz te informacje jak odbyć kurs bhpChłodzić co2? Dokładnie!Dobre Programy dla firmTanie pozycjonowanieProwadzić sprawy prawne Profesjonalnie!Oto Plan Od A Do Z Aby nawadniać ogród W 9 Dni Modern ways how to buy us auto parts in all conditions Czy wybrać dobre panele fotowoltaiczne można tanio?


Edoardo Tresoldi i jego Opera na kalabryjskim wybrzeżu - Point of Design\nHome > Sztuka > Edoardo Tresoldi i jego Opera na kalabryjskim wybrzeżu\nWłoski artysta Edoardo Tresoldi podzielił się zapowiedzią swojej nowej instalacji Opera, która powstaje w Reggio w Kalabrii we Włoszech. Powstaje ona na zamówienie lokalnych władz, a światło dzienne ujrzy już niebawem – 12 i 13 września. Uświetni ona na stałe wybrzeże w Falcomatà, w parku na końcu via Giunchi.\nPodczas inauguracyjnego weekendu odbędzie się cykl bezpłatnych wydarzeń muzycznych, performerskich i poetyckich. Instalacja dźwiękowa włoskiego muzyka i kompozytora Teho Teardo opowie o fuzji między Operą a miejscem, w którym stanie. Ten projekt dźwiękowy usłyszymy w różnych momentach dnia: poranku, zachodzie słońca i nocy.\nPonadto zaplanowano także imprezy poetyckie, które kuratelą objął włoski poeta i pisarz Franco Arminio. Przewidziano więc performance Daniela Cundariwith Jo Di Nardo i Francesco Speciale. Usłyszymy wiersze Lary Chiellino. Natomiast o muzykę na żywo zadbają Guido Marii Grillo z Francesco Loccisano i Fabio Macagnino oraz „Livio e Manfredi”.\nOpera powstała, aby celebrować kontemplacyjną relację między miejscem a człowiekiem za pomocą języka klasycznej architektury i przejrzystości Nieobecnej materii, relacji wyrażanej przez drucianą siatkę.\nOtwarta konstrukcja – składająca się z kolumnady składającej się z 46 filarów, sięgających 8 metrów w najwyższym punkcie w parku o powierzchni 2500 metrów kwadratowych – zaoferuje nowy pomnik w pełni przejezdny i dostępny dla mieszkańców i gości.\nInstalacja będzie częścią jednej z największych europejskich przestrzeni publicznych i ma stać się nowym punktem orientacyjnym w regionie. Generuje mentalną agorę, która poprzez grę wysokościami i głębinami wprowadza zwiedzających w ciągle zmieniający się wymiar percepcyjny.\nOpera to druga instalacja jaką Edoardo Tresoldi przedstawia w Kalabrii, a druga stała publiczna wystawa sztuki tego artysty we Włoszech. Pierwszą pracą w tej lokalizacji była Il Collezionista di Venti w 2013 roku, a włoskie ministerstwo kultury zamówiło w 2016 roku instalację do bazyliki Siponto w Apulii.\nPrevious Article Previous post: Butikowy hotel na holenderskim wybrzeżu\nNext Article Next post: Wrażenie przestronności w niewielkiej przestrzeni