Dłubanie w duszy. Recenzja The Vanishing of Ethan Carter | Technopolis\nDłubanie w duszy. Recenzja The Vanishing of Ethan Carter\n28 września 2014,\tniedziela, Dawid Walerych\nKilkunastoletni chłopiec, Ethan Carter, zaginął w rodzinnej Red Creek Valley w amerykańskim stanie Wisconsin. Na poszukiwania wyrusza Paul Prospero, śledczy obdarzony szóstym zmysłem. W blasku zachodzącego słońca ostrożnie stąpa po drewnianej platformie mostu kolejowego. Mostu, którego pierwowzór znajduje się nad Jeziorem Pilchowickim w Sudetach.\n„Zaginięcie Ethana Cartera” powstało w warszawskim studiu The Astronauts, założonym przez odchodzących od nadętych (koncepcyjnie i finansowo) gier akcji: Adriana Chmielarza, Michała Kosieradzkiego i Andrzeja Poznańskiego. Zbierając ośmioosobowy zespół i rekrutując dodatkowych współpracowników z Polski i zagranicy, wyruszyli w podróż ku unikalnej grze niezależnej, będącej dla doświadczonej części studia rodzajem ponownego debiutu.\nDoświadczenie widać najlepiej w warstwie audiowizualnej. Technicznie i scenograficznie to światowa pierwsza liga, a w swojej klasie budżetowej – wręcz lider. Technologia fotoskanowania – połączenia fotografii z tworzeniem trójwymiarowych map obiektów – pozwoliła spełnić obietnicę autorów: przestaje widzieć się powtarzalne, generyczne przedmioty, a zaczyna oglądać świat. Krajobraz fikcyjnej Red Creek Valley może być o tyle zachwycający dla rodzimych odbiorców, że został stworzony ręcznie na bazie sudeckich krajobrazów. Jest tu pilchowicki most i kamienna zapora, Świątynia Wang z Karpacza, karkonoski Mały Staw. Wszystko wystylizowane na opuszczoną, melancholijną prowincję USA, i choć Ethan (Etan?) mógł zaginąć w Sudetach, trzeba zrozumieć chęć trafienia do zagranicznych odbiorców. Plus muzyka Mikołaja Stroińskiego i spokojne tempo gry. Balsam dla ucha i oka.\nUtwór otwiera zapowiedź interaktywnego doświadczenia nieprowadzącego gracza za rękę. To tylko po części prawda, bo choć zwiedzane obszary robią wrażanie rozległych, są w istocie serią lokacji, których kolejność jest dyktowana przez liniową historię. To nie zarzut, po prostu element konwencji. Poza eksploracją pozostają odwołujące się do tradycyjnych gier przygodowych badania miejsc zbrodni czy wypadków – niestety nieliczne i proste, choć ciekawe – gdzie wykorzystuje się nadprzyrodzone umiejętności kierowanego bohatera do przywoływania przeszłych wydarzeń w oparciu o znalezione obiekty. Wprowadzenie tego rodzaju fikcji (i kilku innych niespodzianek w rozgrywce) nie psuje wiarygodności dzięki uzasadnieniu fabularnemu. Warstwa scenariuszowa ma jednak inny problem.\nUtwór odwołuje się do literatury weird fiction – zwykle kojarzącej się z amerykańskim autorem horrorów Howardem P. Lovecraftem, ale przecież rozciągającej się od Edgara A. Poego, poprzez Franza Kafkę i Brunona Schulza, skończywszy na Neilu Gaimanie. Rzeczywiście, gra zdecydowanie nie jest kryminałem, horrorem ani opowieścią obyczajową. Oscylowanie między konwencjami nadaje korzystnej aury tajemnicy, która jest jednak podminowana przez samą opowieść. Potwierdzona w zakończeniu budowa narracji w oparciu o wyobraźnię jednego, szczególnego bohatera, ogranicza całość do jednowymiarowego, naiwnego spojrzenia.\nBrak nadania postaciom intensywniejszego kolorytu, choćby poprzez zamieszczenie w grze szerszej informacji o nich, robi z będącej w centrum historii rodziny tytułowego Ethana teatralne kukiełki, odgrywające scenki z prostego dreszczowca. Z jednej strony to zamierzone, ale bez złamania przez dodatkową warstwę, widoczną nawet tylko dla odbiorcy, fabularna układanka w grze dla dorosłych okazuje się niczym więcej jak młodzieżowym opowiadaniem grozy, któremu pisarsko daleko do dobrych utworów weird fiction. W podobnych pod względem konwencji tytułach udało się uzyskać dodatkową głębię emocji – rozwiniętą symboliką „Dear Esther” czy bogatym, często niebezpośrednim zarysem postaci i epoki w „Gone Home”.\nW niedawnej wypowiedzi dla Technopolis Adrian Chmielarz, główny projektant „Zaginięcia Ethana Cartera”, podkreślał: „Niekoniecznie każda przeczytana książka czy obejrzany film muszą nicować moje sumienie i dłubać palcem w duszy, to dlaczego miałbym tworzyć coś innego?”. Tymczasem jego najnowsza gra całkiem dzielnie próbuje dłubać w duszy, szczególnie u wrażliwych wzrokowo i słuchowo. Na nicowanie sumienia to jeszcze trochę za mało, ale aż chce się powiedzieć: proszę przy tym dłubać dalej i mocniej, panie Adrianie!\nGra do kupienia w wersji pudełkowej i w sieciowych systemach dystrybucji GOG i Steam (Windows, zapowiedziana wersja na konsolę PS4). Język polski i angielski (głosy i napisy). Czas gry: 3-5 h. Gra dla dorosłych, PEGI 18.\nKim jest Adrian Chmielarz w historii polskich gier wideo?\nTagi: Adrian Chmielarz, polskie gry wideo, recenzja, The Astronauts, The Vanishing of Ethan Carter, Zaginięcie Ethana Cartera\n29 września o godz. 0:46\t1295770\nA mi się wydaje, że członkowie rodziny są dużo ciekawsi, niż mogłoby się wydawać – informacje o nich są całkiem dobrze ukryte, ale jednak możliwe do wydobycia. Najprostszy przykład – Matka opisywana przy zbliżaniu do namiotu czarownicy, najpierw poprzez pytania bez odpowiedzi, a potem przez historyjkę o kobiecie, która miała dziecko.\n29 września o godz. 0:53\t1295771\nNo i oczywiście liścik do Ethana, leżący przy namiocie. Z tego wszystkiego wyrasta postać bardzo życiowo rozdarta, ale próbująca sobie jakoś z tym od lat radzić – myślę, ze gdyby ją próbować dopowiadać przez dodatkowe scenki i dialogi, byłaby dużo mniej ciekawa. Taka zapośredniczona forma charakterystyki bardzo mi się tu spodobała.\n29 września o godz. 2:01\t1295880\nPaweł, w grze jest sporo tego typu rzeczy i jeszcze więcej warstw niż się autorowi recenzji wydaje (tak jak mu się wydaje, że zrozumiał zakończenie), ale takie było ryzyko tej gry. Oraz, między Bogiem a prawdą, jeden z jej morałów (o wzajemnym nierozumieniu się ludzi). Także po prostu, jak komuś gra wejdzie, to szuka głębiej i znajduje, a jak nie wejdzie lub wejdzie za mało (jak tutaj) to gracz zostaje przy tym, co widział i rusza dalej. Trudno, my świadomie nie staraliśmy się zrobić gry dla każdego. Co nas kosztuje jak rezonans jest słaby, ale za to daje wiele przyjemności tym, z którymi rezonuje mocniej.\n29 września o godz. 11:18\t1296890\nZrobienie gry nie dla każdego, a konstruowanie fabuły bez wykorzystania zasad jej konstrukcji to dwie różne rzeczy. Żeby przeżyć grę trzeba utożsamić się z głównym bohaterem. Żeby się z nim utożsamić, trzeba coś o nim wiedzieć. Gracz o Paulu Prospero wie tylko tyle, że jest detektywem, który dostał list od Ethana. Nie potrafimy określić jego charakteru, nie znamy jego przeszłości, nie wiemy dlaczego postanowił zająć się tą sprawą (list od chłopaka, którego nie zna to słaba motywacja – możne facet jest dobroduszny i lubi dzieci? Nie mam pojęcia, bo nie wynika to z gry). Po pierwszych trzech minutach intra do Maxa Payne 3 wiedziałem ,ze mam do czynienia z sarkastycznym, twardym, zmęczonym życiem alkoholikiem po przejściach. Nie ważne czy jest to kalka czy nie. Jestem w stanie tą kalkę zauważyć i dzięki sposobowi jej przedstawienia wydaje mi się prawdziwa. Nie muszę się długo zastanawiać jaki jest Joel z The Last of Us bo to od razu widać. O detektywie Prospero nie wiem nic.\nDruga rzecz jakiej zabrakło to konflikt. Oczywiście, ktoś powie, że Ethan wszedł w całą masę konfliktów z członkami swojej rodziny, ale Ethan jest postacią drugoplanowa. To z Paulem mamy się utożsamiać a on na swojej drodze nie spotyka nikogo. Nie ma z kim wejść w konflikt, a to właśnie obserwowanie poczynań głównego bohatera i kibicowanie mu podczas rozwiązywania konfliktów jest sednem całej opowieści. Ja wiem, że zakończenie usprawiedliwia to wszystko ( i pewnie budżetować i ograniczenia ślinika i dysproporcja miedzy świetnym enviromentem a słabymi modelami postaci), ale co z tego, skoro żeby dojść do zakończenia większość fanów przygodówek potrzebuje utożsamić się z postacią i przeżywać jej konflikty. I tak kółko się zamyka. Zakończenie samo w sobie też jest problematyczne, bo sprawia, że historia opowiadania w grze jest nieistotna.\nNie twierdzę, że Zaginięcie Ethana Cartera jest złą grą. Przeszedłem ją i podobała mi się, ale do jej przejścia zachęcała mnie głównie chęć zobaczenia co jest za następnym kamieniem bo graficznie zniszczyliście system. Fabuła niestety jest najsłabszym punktem gry. Widziałem, że za scenariusz odpowiedzialna była dwójka panów z obco brzmiącymi nazwiskami. Zapewniam Pana Panie Adrianie, że w Polsce jest cała masa średnich scenarzystów znająca zasady konstrukcji fabuły lepiej niż Ci Panowie, którzy z Panem współpracowali. Proszę mi wybaczyć gorzkie słowa, nie jestem złośliwy. Po prostu bardzo kibicuję każdej z Pańskich gier i chciałbym, żeby następna była robiona jak minie faza zachłyśnięcia się nową technologią i była przygodówką o naprawdę dobrej fabule. Tego Panu serdecznie życzę.\n29 września o godz. 12:03\t1296951\nPanie Adrianie, wszystko to bardzo piękne ale skoro musi Pan komentować recenzje swojej własnej gry to chyba kiepsko Panu wyszła. Grałem w lepsze symulatory lasu, brakuje zbierania grzybów – zdecydowanie jest to ficzer, którego brakuje!!!\nBardzo proszę, więcej pokory Panie Adrianie, wstyd.\n29 września o godz. 12:36\t1296952\n@ Znawca Tematu – O nie! U mnie taki komentarz autora jest cenny i absolutnie pożądany, ja się nie czuję dotknięty, chętnie z tym podyskutuję! Tylko muszę mieć trochę czasu.\nZarówno autor, jak recenzent to żadni święci. Jak często się zdarza, że mogą bezpośrednio, bez obrzucania się nie wiadomo czym, wymienić opinie?\n29 września o godz. 12:43\t1296967\n@Dawid Walerych: ale to trochę smutne, kiedy twórcy komentujący recenzje swoich dzieł spoilują fabułę gry, która miała premierę 2 dni temu\n29 września o godz. 12:51\t1296991\nCenny komentarz twórcy to „Dziękuje za recenzje, następnym razem postaramy się zdobyć 6/6”. Przepraszam ale dla mnie komentarz Pana Adriana sugeruje „nie podoba się to spadaj! nie robiliśmy tej gry dla głupich! skoro nie rozumiesz jaka jest głęboka to nie jesteś moim targetem!”, dodatkowo dyskredytowanie autora recenzji – jak mu się wydaje, że zrozumiał zakończenie. Moim zdaniem taki komentarz ze strony twórcy czegokolwiek co jest recenzowane jest skandaliczny. Mocne twory bronią się same.\n29 września o godz. 13:29\t1297041\nPanowie, już pobieżna lektura odpowiedzi przypomniała mi, dlaczego np. komiksiarze Marvela mają zakaz wypowiadania się na forach dyskusyjnych. Świetna nauczka i przypomnienie, wobec czego uprzejmie dziękuję, pozdrawiam, i znikam.\n29 września o godz. 22:24\t1297719\n@ Adrian Skoro już się Pan pojawił, po pierwsze – serdeczne gratulacje, bo to zgodnie z recenzją dobra gra, warta opisania i dyskusji. Staram się recenzować tylko gry, o których z takich czy innych powodów warto się dowiedzieć. Musiała kosztować mnóstwo ciężkiej pracy i to jest nie do przecenienia – pozdrowienia i podziękowania dla całego zespołu.\nRecenzją proszę się bardzo nie przejmować, to przecież tylko jedno, indywidualne spojrzenie – po prostu nie mogę być nie w porządku wobec siebie i pisać rzeczy innych, niż czuję. Akurat Pan powinien doskonale wiedzieć o co chodzi.\nRzeczywiście, mnie najbardziej podobały się te dodatkowe opowiadania Ethana, o których wspomniał Paweł na początku, jednak w samej recenzji nie chciałem wchodzić w szczegóły, żeby nie zdradzać niespodzianek akcji. Akapity o scenariuszu przepisałem chyba ze trzy razy, rozumiem że są trochę mgliste, ale powiedzenie w tekście np. tyle co Paweł, a tym bardziej dokładniej o zakończeniu, uważałem za nie fair w stosunku do osób, które nie grały. Ale skoro wywołuje się mnie do tablicy, myślę że w komentarzu nie zaszkodzi – UWAGA, SPOJLERY:\nZakończenie chciałem początkowo zinterpretować tak: Etan umiera na skutek wypadku pośrednio spowodowanego jego pasją do historii grozy, alienacją i niezrozumieniem, a wszystkie zbrodnie, które napotyka wyimaginowany Prospero miały naprawdę miejsce po pożarze – rodzina rzuciła się sobie do gardeł. Podczas drugiego przejścia gry (starałem się dokładniej rzecz sprawdzić – pierwszy raz było po angielsku, drugi po polsku), musiałem z żalem uznać taką interpretację za niemożliwą: na miejscach zbrodni są ślady obecności Ethana, zegary stoją na godzinie jego śmierci, jego obecność jest ważna dla motywów sprawców, on sam bierze udział w retrospekcjach (a przecież już ma nie żyć i wszyscy o tym wiedzieć). Moja interpretacja jest zatem taka, że te wszystkie sceny i w zasadzie cały świat gry są jednak wymyślone przez chłopaka (stąd też brak jego ciała w ostatniej lokacji). To było rzeczywiście ryzykowne – wręczyć całą narrację dziecku i historyjkom wierd fiction, oczekując, że to zaprosi do głębszej interpretacji. Dobrym kontrprzykładem jest „Gone Home” – tam przecież też jest wiodąca historia nastolatki, naiwna i młodzieńczo „głupia”. Ale jest wzbogacona o wiele zewnętrznych kontekstów – spojrzenie jej starszej siostry, rodziców, koleżanki, kontekst epoki, historii – do których dostęp ma odbiorca, a których w „Ethanie” praktycznie brak.\nProblem polega nie tyle na tym, że gra pokazuje spojrzenie wrażliwego dziecka, bo to jest akurat ciekawe, ale że ogranicza interaktywny tok do poziomu opowieści nastolatka – naiwnej, pełnej klisz z opowiadań grozy, pustej brutalności. Ta warstwa przytłacza resztę, pozostała głębia staje się dla mnie nieczytelna, wymaga ode mnie naciągania. Nie daje się jej odczuć spontanicznie, bo jest hermetyczną układanką, w której być może tylko Pan wie dokładnie co ma na myśli. Nie przemawia do mnie, że przechodząc grę dwukrotnie i uważnie, akurat przeoczyłem to, co jest np. pod jakimś kamieniem – bo TO dopiero zmienia wszystko. Jeśli chcemy aby gry stawały się inne, rzucajmy tę inność bardziej na front, by kłuła, zapraszała – nie ukrywajmy pod kamieniem, na zewnątrz zostawiając zwyczajowe, popkulturowe świecidełka. Już wolę sytuację odwrotną – gdy szmira, jeśli już musi być, idzie w tło, jak np. zombie w serii gier „The Walking Dead”, a na front wychodzi autentyczny człowiek, jego problemy.\nMoże Pan zawsze powiedzieć, że łatwo to napisać, a trudniej zrobić – bo przecież to nie ja robię gry. Racja. Ale przynajmniej posługuję się podobnym kluczem przy pisaniu o nich – stawiając na pierwszym planie rzeczy nie najlżejsze, dyskusyjne. Też za to obrywam, ale właśnie między innymi dzięki temu recenzja „Ethana” znalazła się tu tak szybko.\nI szkoda, że Pan zniknął, bo miałem zapytać o rzeczy milsze. Np. czy właściwie słońce w grze wschodzi czy zachodzi. Zgodnie z ustawianiem autentycznego jeziora, stawiam na wschód.\n29 września o godz. 23:23\t1297795\n@Dawid – znajomi zwrócili mi uwagę, że chyba zachód, bo zegary wskazują siódmą, a w pewnym momencie dowiadujemy się, że Ethan nie był na obiedzie, więc to siódma raczej późniejsza niż wcześniejsza.\n30 września o godz. 9:35\t1298453\n@ Paweł – zaiste, zmieniłem w tekście, geografia przysłoniła mi kulinaria, ale też chronometrię. SPOJLERY W zakończeniu jest jak byk, że nie był na kolacji, a na elektronicznym zegarze jest małe „PM”. Wtedy tylko nie zgadza się rozkład kierunków na mapie w kryjówce Ethana, ale to oczywiście drugorzędne. KONIEC SPOJLERÓW\nJest jeszcze druga zagadka – czy wzorem był zaiste Mały Staw (ostatni screen w recenzji, nad zwiastunem)? Bo to też tylko moje dywagacje.\nPoza tym, przypominała mi się inna ciekawa gra z tego roku, „Ether One”, która mimo, że kładła większy nacisk na trudne elementy przygodowe, a mniej na wizualia i eksplorację, to miała dla mnie podobne zalety i wady co „Ethan” (ETHer – ETHan. Jest pattern!! :).\nTeż była szkatułkowa budowa fabuły, z którą poszarżowano tak, że była na wierzchu banalną, a głębiej tak zagmatwaną mechnaiczną układanką, że nie wzbudzającą we mnie głębszych emocji ani wniosków. Moja recenzja była tu: http://kultura.gazeta.pl/blogi/interakcja/2014/04/dla_kazdego_cos_trudnego_recenzja_ether_one/1\nArkadiusz I. - architekt, grafik\n30 września o godz. 15:50\t1299261\nWitam wszystkich serdecznie, witam cały zespół Pana Adriana Chmielarza.\nPrzykro mi, że co po niektórzy podchodzą do wielkiego dzieła marudnie, krytycznie, bez wgłębienia się, bez zżycia się z opowieścią. Kto nie rozumie epopei, ten nie rozumie wartościowych dla naszego kraju wielkich dzieł.\n„The Vanishing of Ethan Carter” jest właśnie wielkim dziełem, jest przełomem w grafice. Dopracowanie grafiki, ilość klatek, jakość tekstur, szczegółowość modeli. Znam temat, wiem co to znaczy dla oka w końcowym efekcie. Tytuły takie jak: „FARCRY3”, Thief, „The Forest” itp. mają błędy, fatalną fabułę, sztuczne tekstury i widać nienaturalność, nie dorastają jakością do „The Vanishing of Ethan Carter”.\nZajmuję się grafiką, renderingami i wiem ile pracy trzeba włożyć w jedną wizualizację, a co dopiero w całą opowieść.\nGratuluję z całego serca całemu zespołowi. Niech się Pan, Panie Adrianie nie przejmuje takimi komentarzami, bo większość osób nie rozumie. Wśród znajomych moja praca jest dziwna, abstrakcyjna, nie zrozumiały jest dla nich czas poświęcony na wizualizację. Zrozumie ten kto chce, ten kto ma duszę artysty, ten kto szuka u siebie talentu, ten kto nie marudzi tylko podziwia i pociesza każdego dodając otuchy, dodając inspiracji, ten zrozumie. Ja osobiście nie spotkałem się z tak dokładnie, perfekcyjnie wykonanym dziełem, bo trudno nazwać tylko grą.\nProszę forumowiczów o zrozumienie tematu, a nie bezmyślne wbijanie noża w plecy. Słowem można zabić, a warto dodać skrzydeł:)\nPozdrawiam Serdecznie zespół „The Astronauts” i forumowiczów.\n30 września o godz. 17:33\t1299641\n@ Arkadiusz – Z mojej strony: zgoda co do wartości wizualnej, choć np. postacie nie są już tak dokładne jak środowisko, ale (całe szczęście!) nie tylko tym gry wideo stoją. I co do epopei (ekhm..) to się już nie do końca zgadzam.\nAle też mnie zirytowała reakcja na wypowiedź Adriana, dużo bardziej niż sama wypowiedź, choć to ona była we mnie wymierzona. Uważam, że krytyk/recenzent powinien być przygotowany na polemikę z choćby poddenerwowanym twórcą i umieć bronić swojego stanowiska. Zupełne odizolowanie i przyjmowanie pustych pochwał – to nic ciekawego.\n30 września o godz. 18:41\t1299800\n@ Dawid – Myślę, że z epopeją przesadziłem, trochę mnie poniosło. Chciałbym przekazać wszystkim, że warto być dumny z własnego ojczystego kraju… Jak zobaczyłem tą opowieść, to zaniemówiłem – wierze, że mnie rozumiecie:)\nZgadzam się i twierdze, że krytyka jak najbardziej ma być osobista, nie stronnicza, prawdziwa, bez podkoloryzowania, przede wszystkim ma być szczerą wypowiedzią. Ja osobiście gdy kończę projekt, to wszystkich wokół mnie proszę o krytykę jak najszczerszą, ukazującą błędy, bezsens założenia, niepotrzebną abstrakcję, lub po prostu niesmak. Krytyka pomaga, jest potrzebna artystom, bo latać zbyt wysoko to czasem nie zaleta, a wada i dobrze jak skrzydła będą troszkę podcięte. Sztuką zaś artysty jest zastosowanie świadomie specjalnego zabiegu, że dane dzieło z założenie ma się nie podobać lub podobać, ale to nie takie proste.\n“The Vanishing of Ethan Carter” jest według mnie zadziwiającym dziełem, bo nigdy takiej grafiki nie widziałem. Prawdą jest to, że każdy ma swój gust i dobrze, bo świat byłby nudny, syntetyczny i utopijny, a tak jest prawdziwy i całe szczęście:)\n1 października o godz. 13:46\t1301843\nRzucanie fochem się Adrianowi zdarza często, widać że tu też zabrakło dystansu. Nieważne, że 3/4 recenzji jest bardzo pozytywna, ale TU KTOŚ KALA MOJĄ GRĘ, więc trzeba od razu gryźć. I tak, ja też odczytuję tę reakcję tak samo jak Znawca Tematu. Więc nie wiem czy jest to aż tak cenne, Dawidzie.\nCo do mnie, to zapewne kupię na nieuniknionej wyprzedaży w 2015-tym. Jeśli nie z uwagi na zastrzeżenia Dawida, to z uwagi na zachowania autora (ta reakcja nie jest pierwszą taką, ba, nawet powiedziałbym, że na tle innych jest całkiem zrównoważona).\n1 października o godz. 23:36\t1304718\nZabawne. Zachowanie Pana A. Chmielarza przypomina postawę D. Dyacka, który w podobnie zabawny sposób tłumaczył krytyczne uwagi pod adresem Too Human. Nieważne. Na pozór. Od twórcy oczekuję innej postawy, a więc radziłbym w przyszłości powściągnąć emocje, nabrać nieco dystansu i wykazać choćby odrobinę pokory, a nade wszystko zachować pamięć o tym, kto w tej rozgrywce ostatecznie dyktuje warunki. Chciałbym, aby twórcy wypowiadali się w mediach na temat swoich prac, przykładów zresztą nie brakuje, ale w takim przypadku zasadnicze znaczenie ma forma i treść wypowiedzi.\nRównie zabawne jest odgrażanie się zakupem gry w przyszłym roku. Za karę. Dajcie spokój. Ja obecnie zarywam nocki nad nowym Divinity i na Cartera po prostu nie starczy czasu. Sięgnę po niego w przyszłym roku, niezależnie od tego, jak oceniam zachowanie Pana A. Chmielarza, bo zakupu dokonam dla gry, a nie jej twórcy. W tym przypadku. I niech to ostatnie zdanie czegoś Pana Autora nauczy. Bo Divinity nabyłem w równej mierze dla gry, jak i dla twórców.\n2 października o godz. 10:19\t1306855\n„Zachować pamięć o tym, kto w tej rozgrywce ostatecznie dyktuje warunki.”\nPamiętać czy raczej zapomnieć czym prędzej? Sława i pieniądze czy artystyczna niezależność?\nNefistofeliczny komentarz, faustyczny dylemat. Stare jak świat.\n2 października o godz. 17:28\t1308116\nA ja jednak będę upierał się, że lepiej mieć obok recenzji coś od autora. Jakiekolwiek to „coś” jest. Jeden wyrobi sobie lepiej zdanie o utworze, inny zamyśli się nad faustycznym dylematem:)\n@ Nef – a jak tam Wasteland 2? Bo ja ledwie liznąłem, nie brałem udziału akurat w tej zbiórce, ale pełna gra podoba mi się bardziej niż się spodziewałem.\n3 października o godz. 0:16\t1309143\n„Pamiętać czy raczej zapomnieć czym prędzej? Sława i pieniądze czy artystyczna niezależność?\nNefistofeliczny komentarz, faustyczny dylemat. Stare jak świat”\nTak bym tego chyba nie ujął 🙂\nPrawda, wielu ludzi, a w tym także wielu artystów, bo oni też wbrew pozorom są ludźmi, zdaje się mieć problemy z w miarę rozsądnym przyjmowaniem krytyki. To prawda stara jak świat. Jeśli wziąć pod uwagę, że artyści to ludzie szczególnie uwrażliwieni, a ich dzieła są formą wyrażenia przez nich tej wrażliwości, to pojawia się mały problem. Jedna Pani zezłościła się, kiedy zauważyła, że za swoją wyróżnioną przez kogoś książkę dostała za małą prowizję z tytułu zakupu przez kogoś tejże książki. Teraz jeden Pan uważa, że człowiek, który napisał jedną z pierwszych recenzji jego gry w sieci, zdaje się, że kupił tę grę, a nie dostał jej w prezencie i po wielokroć zaznaczał, jak wielkie nadzieje z nią wiąże, nie dość dokładnie zapoznał się nie tylko z grą, ale także, jak mniemam, bo tak mi wynika z wypowiedzi Autora, zamierzeniami i zamysłami artysty. Co Autor miał na myśli? Nie wiem, bo nie wygląda mi na to, że krytykowany zamierzał wpłynąć na cokolwiek. No, ale skoro już nawet taki odbiorca przeszkadza, to dylemat – „Sława i pieniądze czy artystyczna niezależność?” zyskuje przynajmniej jeszcze jeden wymiar.\nWasteland 2? Nie wiem. Zwolniłem z grami w ostatnim czasie, teraz z wspartych kickstarterowych projektów drążę Divinity: Original Sin. Na W2 przyjdzie czas, tak jak i na Cartera i masę innych rzeczy ;-).\n3 października o godz. 13:54\t1311299\nNie komentuję zachowania Autora. Nawet nie chodzi mi konkretnie o p. Chmielarza, bo znając niektóre jego wypowiedzi oraz dotychczasową karierę, nie podejrzewam, by jakoś szczególnie dręczyły go wspomniane dylematy.\nRazi mnie perswazyjność komentarzy. Pokazywanie, kto pociąga za sznurki. Padają tytuły rzeczy rzekomo ciekawszych, wartych kupna przed świąteczną przeceną. Wiadomo, że Ethan stanowi pewien zwrot, nowy etap. Grozicie: nie idź dalej tą dróżką, nie trzeba nam symulatorów lasu. Jeśli nadinterpretuję, to przepraszam, ale tak to odebrałam.\nGdybym chciała skomentować w podobnym stylu, to powinnam napisać, że nie kupuję Ethana „za karę”, bo nie potrafię autorowi wybaczyć jego poprzednich „dokonań”. Niech na przyszłość uważa 😉\nTymczasem najchętniej zamknęłabym wszystkich twórców w szklanej wieży (bez wifi), by nie ulegali sterowaniu przez rynek. Nie muszę bronić pana Adriana, bo akurat on się w tym świetnie odnajduje, bronię Niezależności, która się kończy, gdy pozwolisz sterować sobą komuś, „kto w tej rozgrywce ostatecznie dyktuje warunki”.\n4 października o godz. 21:46\t1318459\nPoproszę więcej takich „symulatorów polskiego lasu” 😉 Pierwszych kilka minut doświadczania na własnej skórze owego organicznego designu to naprawdę niesamowite przeżycie. Ostatni raz tak właziłem z nosem w modele i tekstury chyba przy okazji pierwszego Crysisa. Przez jakiś czas miałem wrażenie, że mogę pójść gdziekolwiek zechcę i niemal czuć było zapach leśnej ściółki 😉\nCałość odbieram jako ciekawy eksperyment z dziedziny pt. environmental storytelling. Dla mnie gra stoi wyżej niż np. Dear Esther, a jeśli mi czegoś brakuje, to częstszych punktów zapisu lub takiej opcji w menu. Jeśli zaś chodzi o dyskusje na temat kupowania po premierze czy na przecenie – bądźmy poważni, gra kosztuje w Polsce ok. 65 zł, o czym my mówimy. IMO samo wrażenie wędrowania po polskim lesie jest tego warte 😉\n10 października o godz. 14:56\t1348197\nDla tych co lubią dokopywać się do drugiego dna, mają chęć i czas, i już skończyli grę – polecam z FB Adriana Chmielarza: ” Proszę bardzo, analiza fabuły Ethana napisana przez rosyjskiego fana, i jednocześnie game developera. Po angielsku i po rosyjsku, do wyboru, do koloru” http://leaden.ru/2014/10/investigating-the-story-of-the-vanishing-of-ethan-carter-spoilers/\n11 października o godz. 20:23\t1353011\nOsobiście jestem tą grą bardzo zawiedziony i jestem zdania, że nie powinna kosztować więcej niż 30 zł w dniu premiery. Bo z czym mamy tutaj do czynienia? To bardziej pokaz możliwości graficznych niż gra; ciekawa, ale słabo rozbudowana mechanika, pełno niewidocznych ścian, z których wiele postawionych jest ni z gruszki ni z pietruszki, a nic tak nie psuje wczucia się w grę jak źle umieszczona nie widzialna ściana. Szczególnie wkurzające jest to wtedy, kiedy reszta otoczenia sugeruje, że możesz spokojnie iść dalej. Czas gry (ok 5h) to śmiech na sali. Scenariusz jest również słaby; kłopotem historii prezentowanej w „Zaginięciu Ethana Cartera” jest jej zakończenie. W opowieściach bazujących na ciągłym budowaniu napięcia praktycznie wszystko zależy od końcowych zdań, a te są tutaj szczególnie słabą i tanią sztuczką. Obecnie zamiast kupować tą grę lepiej zaopatrzyć się w parę kryminałów klasy B. Będzie zarówno taniej jak i ciekawiej. Ethana można kupić jak jego cena spadnie do jakiś 10 zł.


Pojazdy IVECO - soccer-game.pl\nNa początek trochę historii opisującej tą włoską markę; Iveco to tak naprawdę Industrial Vehicles Corporation – Korporacja Samochodów Przemysłowych. Zajmuje się ona produkcją różnego rodzaju samochodów dostawczych, ciężarówek a także autobusów! Powstała dokładnie w 1975 roku poprzez fuzję aż 5 firm z 3 różnych państw! Były nimi Niemcy, Włochy a także Francja. Jest to spory i znany koncern produkujący ponad 200 tysięcy nowych samochodów rocznie. Należy nadmienić że IVECO należy do popularnej firmy o nazwie Fiat. Są to bardzo solidne samochody doceniane przez wielu przedsiębiorców, którym zależy na bezproblemowym transporcie swoich dóbr na przeróżne miejsca na świecie.\nIveco Daily – nowa, lekka ciężarówka\nIVECO Daily jest to jedna z najbardziej popularnych opcji w koncernie stanowiąca ,,lekki” samochód ciężarowy wyprodukowany w włoskich fabrykach. Ma on już swoje lata bowiem został stworzony po raz pierwszy w 1978 roku, jednak ciągle z roku na rok jest poprawiany i ulepszany sprawiając, że staje się coraz lepszy w swoim fachu. Ich inne samochody takie jak cięższe ciężarówki projektowane są używając bazy podwozia samochodu Daily – świadczy to o dobrym jego wykonaniu.\nIVECO Daily różni się od innych samochodów dostawczych, a jego strukturę można podzielić na 3 rodzaje:\n-Klasa L – płuca\n-Klasa S – posiadają one pojedyncze koła, średni\n-Klasa C – mocny tył służący do przewożenia cięższych materiałów na swoich barkach – wyposażony jest w podwójne koła zapewniając lepszy rozkład masy, przyczepność i odporność.\nDo cech, które są najbardziej cenione przez użytkowników IVECO Daily jest bardzo wysoki poziom bezpieczeństwa przewożonych materiałów, ale także samego kierowcy. System hamowania w wyniku poślizgu zwanego ABSem jest niezwykle przydatny w trudnych warunkach atmosferycznych gdy na asfalcie pojawia się niebezpieczna, cienka warstwa lodu. Dodatkowym atutem jest system rozkładający siły hamowania na cały samochód. Do innych cenionych technologii zaliczyć można stabilizację kierunkową i ułatwienie startu pod górkę.\nPozostałe samochody IVECO: https://grupadbk.com/autoryzacje/iveco/iveco-pojazdy/\nOprócz systemów opisanych powyżej IVECO Daily posiada także inne opcje na które powinno się zwrócić uwagę. Są nimi:\n-Regulacja kierownicy zapewniająca wygodę każdemu kierowcy\n-Podwójne siedzenie dające pełen komfort prowadzenia pojazdu\n-Podgrzewane lusterka boczne chroniące przez ich zaparowaniem\n-Przyciemniane szkło chroniące przed promieniami słonecznymi\nDodatkowo silniki wyposażone są w pojemność od 2,3 do 3,0 litra co w połączeniu z sześciobiegową skrzynią biegów powoduje bardzo dobry wykorzystanie energii co pozwala na swobodną jazdę niezależnie od rodzaju dróg po których się porusza.\nPoprzedni Poprzedni wpis: Zabawki – najradośniejszy element każdego dziecka\nNastępny Następny wpis: Craftpoint – z pasją do tworzenia…


Jakie są obowiązki właścicieli domów? - JakBudowac.pl\nObowiązek dbania o czystość i estetyczny wygląd dotyczy nie tylko samej nieruchomości, ale także otoczenia wokół niej\nSzczęśliwi posiadacze nieruchomości na co dzień mogą cieszyć się ich urokami, nie powinni jednak zapominać o obowiązkach. Płacenie podatku od nieruchomości to nie wszystko. O czym ponadto muszą pamiętać? Przede wszystkim są zobowiązani do korzystania z nieruchomości zgodnie z jej przeznaczeniem. Muszą także dbać o jej estetyczny wygląd, czystość i bezpieczeństwo. Aby zapewnić bezpieczeństwo, powinni dbać o stan techniczny nieruchomości, a jednym z elementów tej dbałości są regularne kontrole poszczególnych elementów budynku. W razie pojawienia się usterek, właściciele są zobowiązani do ich naprawienia. Z obowiązkiem zagwarantowania bezpieczeństwa wiąże się także konieczność zapewnienia niezbędnych środków przeciwpożarowych.\nSprzątanie, zimą odśnieżanie\nZ kolei obowiązek dbania o czystość i estetyczny wygląd posesji dotyczy nie tylko samej nieruchomości, ale także otoczenia wokół niej. Właściciele domów jednorodzinnych muszą więc sprzątać chodniki biegnące wzdłuż ich działki, a zimą – również je odśnieżać. Zimą powinni także usuwać nadmiar śniegu oraz sople lodowe z dachu. Za nieczystości i bałagan pozostawiony przed posesją grożą konsekwencje o charakterze administracyjnym i karnym, a także odpowiedzialność cywilnoprawna (w razie szkód poniesionych przez osoby trzecie wskutek zaniedbań właściciela posesji).\nDeszczówka i wywóz śmieci\nDo obowiązków właścicieli nieruchomości należy dokonywanie opłat za wywóz śmieci oraz za ewentualne przyłączenie do sieci wodnokanalizacyjnej. Sposoby gospodarowania odpadami są określane w gminnych regulaminach utrzymania czystości i porządku. Właściciele nieruchomości są także zobowiązani w odpowiedni sposób odprowadzać z nieruchomości wodę deszczową.\nWłaściciele domów jednorodzinnych muszą pamiętać o licznych obowiązkach, które nie kończą się na opłaceniu podatków i przeglądach stanu technicznego.\nPonadto właściciele nieruchomości muszą korzystać ze swojej własności w taki sposób, aby nie przeszkadzać sąsiadom – nie mogą więc na przykład przekraczać dopuszczalnego poziomu hałasu i śmiecić na sąsiednią posesję. Powinni przy tym dbać, aby ich nieruchomość w żaden sposób nie zagrażała bezpieczeństwu sąsiednich.\nkontrola stanu technicznego budynku obowiązki właścicieli nieruchomości odprowadzanie wody deszczowej odśnieżanie chodnika odśnieżanie dachu otoczenie domu podatek od nieruchomości stan techniczny budynku właściciel nieruchomości


Obraz na płótnie Close up of a printed red computer circuit board - odkryj niepowtarzalne dekoracje do domu\nObraz na ścianę "Close up of a printed red computer circuit board" to doskonały pomysł na aranżację dowolnego wnętrza. Złożony z 1 części kolorowy obraz na płótnie "Close up of a printed red computer circuit board" z kategorii Obraz na ścianę wspaniale podkreśli charakter salonu lub gabinetu, zwłaszcza jeśli wnętrze utrzymane jest w podobnej kolorystyce. Obraz "Close up of a printed red computer circuit board" wykorzystuje wiele interesujących motywów dekoracyjnych, takich jak: [product_tags] - dlatego też cieszy się dużym powodzeniem wśród naszych klientów.\nDoskonałym dopełnieniem obrazu "Close up of a printed red computer circuit board" będzie solidne drewniane krosno - w sklepie bimago dostępne w trzech rozmiarach: standardowym (2cm grubości), galeryjnym (2,8 cm grubości) oraz maxx (4 cm grubości). Jakich akcesoriów potrzebuje Obraz na ścianę "Close up of a printed red computer circuit board" by zawisnąć na Twojej ścianie? Polecamy przede wszystkim nasze solidne gwoździe i haczyki - te dostępne w naprawdę korzystnej cenie drobiazgi ułatwią Ci stabilne i bezpieczne zawieszenie obrazu "Close up of a printed red computer circuit board" na ścianie.\nwięcej Tagi: #wydruk na płótnie, #zdjęcia na płótnie, #obrazy, #circuit, #board, #motherboard, #red, #chips, #background, #micro, #file, #microchip, #jampacked, #capacitor, #central processing unit, #brain, #network, #recovery, #bit, #platter, #printed, #gigabyte, #hardware, #server, #engineering, #processor, #binary, #digital, #memory, #byte, #technology, #computer, #abstract, #equipment, #microprocessor, #object, #system, #random, #controller, #electronic, #connector, #transistor, #microcircuit, #part, #megabyte, #microelectronics, #industry, #device, #component, #semiconductor, zwiń


Mydełka marchewkowe!!! | mili-vanili2\nGłówna > 2015 > Październik > 28 > Mydełka marchewkowe!!!\nTotalny hit, tak mi się wydaje. Marzyły mi się już od dłuższego czasu i w końcu postanowiłam je zrobić. Są świetne pachną nieziemsko, Cynamonem, goździkami i czarną porzeczką … tak dosyć ciekawie. Kolor jest naturalny, nie użyłam żadnych barwników. Są dość sporo, użyłam pojemniczka po serkach, bo marzyły mi się po prostu takiej wielkości. Sami oceńcie:) Podobno olej z marchwi jest takim naturalnym samoopalaczem, nie wiem nie próbowałam. Czy mydełka będą brązowić skórę? Może jakoś delikatnie trzeba się przekonać:)\nGliceryna, olej z marchwi, goździki, cynamon, imbir, masło mango, witamina E, olejek zapachowy czarna porzeczka, płatki jęczmienne\nOlejek z marchwi nada skórze złocistego połysku, będzie ochroną przed szkodliwym promieniowaniem, załagodzi poparzenia słoneczne, nawilży i odżywi, posiada działanie antyoksydacyjne, a więc zapobiega starzeniu się skóry spowodowanym wolnymi rodnikami i nadmiernym słońcem, w dużym stopniu zmniejsza ryzyko raka skóry\nBardzo niedługo będę robić mydełka z NAOH. Takie mydełka są również w 100 % naturalne. Od mydełek glicerynowych różnią się tym, że muszą leżakować około 6 tygodni zanim zostaną uzyte\nMożna zrobić takie mydełko, ale płynne? ;>\nAle czad! a wyglądają obłędnie nooo\nOczywiście z mydła kastylijskiego:)\nAle wspaniałe są te twoje mydełka, super pomysł\nMarchewkowe? Łał Ciasteczka marchewkowe znam, ale mydełka to dla mnie totalna nowość Jesteś super kreatywna\nPoprzedni wpis: Tonik z zielonej herbaty!!\nNastępny wpis: Konkurs/loteria!!!:)


„Osiągnąć sto zwycięstw w stu bitwach nie jest szczytem umiejętności. Szczytem umiejętności jest pokonanie przeciwnika bez walki.” – Sun Zi,\nAby zmienić naszą ojczyznę potrzebujemy skoordynowanych działań na wielu płaszczyznach i wielu osób. Z jednej strony trzeba nam przeciwstawić się wrogiej ekspansji ekonomicznej i kulturowej, z drugiej – potrzebujemy odbudowywać swój potencjał gospodarczy, intelektualny i obronny. Stopniowo winniśmy odzyskiwać kontrolę nad naturalnymi zasobami kraju i kluczowymi gałęziami gospodarki, równocześnie odbudowując więzi społeczne, odzyskując świadomość praw i obowiązków obywatelskich i odtworzyć silną wspólnotę narodową, jako gwaranta trwałości i niezależności Polski w przyszłości. Proces ten chociaż może rozpocząć się stosunkowo szybko po sformułowaniu jego podstaw, całościowo z pewnością będzie długotrwały i trudny.\nPierwszą sprawą, od której musimy zacząć, jesteśmy my sami. Divide et impera to główne narzędzie naszego przeciwnika, którego nazwijmy roboczo System Wielki Babilon (System WB). Etykietowanie, podzielenie, skłócenie i bezkarne eksploatowanie zatomizowanej wspólnoty – oto jego idea. Katole, ateiści, neopoganie, kmiotki ze wsi i wielcy panowie z herbem, socjaliści, nacjonaliści, monarchiści, narodowcy, etc. zgodni są tylko w jednym: stwierdzają, że nie będą ze sobą współpracować. Można powiedzieć, że z uporem wyszukujemy różnic i punktów zapalnych, zamiast zastanowić się co nas łączy i w jakim zakresie możemy działać wspólnie. Robimy dokładnie to czego chce System WB. Z jeden strony buntujemy się, z drugiej strony podświadomie przenikają nas jego wpływy. Aby z tym zerwać, po pierwsze musimy określić cele, wokół których jesteśmy w stanie wspólnie zorganizować się i działać, innymi słowy te dobra wspólne naszego narodu, co do których jesteśmy (jeszcze) zgodni. Wg mnie pierwszą grupę tych celów powinny stanowić: podstawy gospodarcze, informacja, edukacją, bezpieczeństwo, które omówimy poniżej. To pierwszy pakiet celów w koncepcji Sukcesji Obywatelskiej. Wydaje się, że te cele (dobra wspólne) spełniają postulat możliwości zgodnego realizowania pomimo ww. różnic, jednocześnie zapewniają komplementarność na starcie tej koncepcji.\n– NIE MYŚLEĆ SYSTEMEM i NIE KARMIĆ SYSTEMU!\nJako, że wyzwanie jest wielkie, a nasz przeciwnik System WB posiada obecnie w ręku większość atutów (pieniądze, media – informację, edukację, kontrolę nad aparatem państwa, wpływa na naukę i kulturę) oraz ze względu na fakt, że gramy w jego grę (to on określa zasady: prawo oraz jest sędzią tej gry), zmusza nas do działania w sposób ściśle określony słabościami Systemu WB i naszymi możliwościami. Zastosowany w Polsce przez System WB Plan Sorosa i Sachsa – Balcerowicza, świetnie scharakteryzowany przez prof. Kieżuna jako system neokolonialny, nie wymaga chyba szczegółowego omawiania, jako że robiono to już wielokrotnie np. tu , zwróćmy uwagę jedynie interesujące nas aspekty:\nCelem Systemu WB jest skupienie realnej władzy w swoich rękach oraz skierowanie maksymalnie dużo korzyści płynących z gospodarki i naszej pracy ku sobie. Oznacza to, że System WB musi zmusić nas do działania w ściśle określony sposób, niekorzystny dla nas samych, niejako musi zmonopolizować sposób postępowania i myślenia. Czyni to wykorzystując prawodawstwo, podporządkowując sobie władze polityczne, media i przede wszystkim manipulując naszymi przekonaniami i wiedzą. Zakup, wymiana, wytwarzanie dóbr, działania gospodarcze, inwestycje, leczenie, ubezpieczenie, zaspokajanie innych potrzeb, wszystko to ma się odbywać utartą jedyną dostępną, ogrodzoną drutem kolczastym drogą: na kredyt i przy sowitym opłaceniu aparatu przymusu służącego Systemowi WB. Podstawy gospodarcze w Sukcesji Obywatelskiej (SO) natomiast są zupełnie odmienne. Jako że celem SO nie jest ograbienie wspólnoty, ale wręcz przeciwnie, zapewnienie pozostania maksymalnej ilości owoców pracy ludzi we wspólnocie, która ją wytworzyła, rozwiązania gospodarcze powinny być znacznie bardziej różnorodne, jedynie winny być wyposażone w określone cechy, mieścić się w kanonie, którego główne założenia to:\nPrzywróćmy sobie godność – Etyka, uczciwość, szacunek. Powyższe pojęcie są bardzo często w Systemie WB wymieniane , znacznie rzadziej używane w praktyce, stały się pustym, wyświechtanym sloganem. SO musi przywrócić ich praktyczne znaczenie. Etyka, uczciwość, wzajemny szacunek wewnątrz inicjatywy gospodarczej i wobec jej zewnętrznych partnerów to nie staromodne bzdety ale podstawowy budulec zaufania we wspólnocie, poczucia sprawiedliwości, nastroju konsumentów, a to bezpośrednio wpływa na ilość transakcji, skłonność do inwestowania, i inne najistotniejsze czynniki ekonomiczne, na stabilność gospodarki, odbudowuje więzi, poczucie wzajemnej odpowiedzialności i chęć wspólnego działania.\nNie myśleć „Systemem WB” – Informacja, Edukacja, wiedza. Znacznie łatwiej Systemowi WB wpajać milionom Polaków swoje chore zasady gospodarcze za pośrednictwem usłużnych mediów, czy „przysponsorować” oxfordzki „niekwestionowany autorytet” ekonomiczny, którego tezy będą bezmyślnie powtarzane przez tysiące ekonomistów na całym świecie, niż ustawić strażnika przy każdym z nas, który będzie nas poganiał batem do niewolniczej pracy. Dzięki manipulacji informacją, wiedzą i edukacją System WB zyskuje miliony niewolników, którzy niemal do śmierci z uśmiechem na ustach pracują na jego korzyść. Dlatego jednym z pierwszych zadań SO jest stworzenie własnych niezależnych teoretycznych podstaw gospodarczych, własnego systemu informacji o stanie gospodarki i systemu edukacji przekazywani wiedzy gospodarczej. Bez tego nie uda nam się trwale wyzwolić spod wpływów Systemu WB.\nPrzykład: Zwróćmy uwagę w jaki sposób działa System WB w zakresie manipulacji Informacją i wiedzą. Przyjrzyjmy się bliżej np. najczęściej używanemu i najbardziej popularnemu wskaźnikowi gospodarczemu: PKB (Produkt Krajowy Brutto). Wskaźnik ten jest powszechnie uznawany za najistotniejsze kryterium gospodarcze. Wzrost PKB ma oznaczać rozwój gospodarczy, natomiast jego spadek – stagnację. Przyjrzyjmy się nieco bliżej czy rzeczywiście tak jest. PKB, posługuje się kryterium geograficznym, czyli mówi nam o jakiej wartości dobra wyprodukowaliśmy (bardziej zasadne było by stwierdzenie: zmontowaliśmy) na terenie naszego kraju w ciągu roku, z uwzględnianiem zużycia pośredniego. W praktyce kryterium to jest całkowicie ślepe na realnie istotne dla gospodarki czynniki. PKB „nie zauważa” np. że zysk z produkcji na naszym terytorium mogą wyciekać z kraju za pośrednictwem sektora bankowego, sieci hipermarketów, korporacji będących właścicielami zakładów przemysłowych. Nie zauważa, że zamiast produkować, posiadać własne rozwiązania, mogliśmy stać się montownią importowanych podzespołów i rynkiem zbytu zmonopolizowanym i zdominowanym przez inne gospodarki, nie widzi że gospodarka popadła w regres innowacyjności. Nie zauważa też, że cały System przymusu w Polsce, finansowany jest na „krechę” przyszłych pokoleń i potwornie zadłużony. Jaki jest efekt niewłaściwego rozumienia PKB?: Byliśmy ślepi na ogromne i niekorzystne zmiany w naszym kraju, PKB niezmiennie rośnie od początku transformacji i stwarzało to wrażenie rozwoju. Warto tez zwrócić uwagę, że tuż przed krachem kraje takie jak Irlandia, Islandia, Grecja miały doskonałe wskazania PKB, a w przypadku Islandii również najwyższe oceny ratingowe. Innymi słowy używanie PKB jako najważniejszego wskaźnika do oceny gospodarki to jak sprawdzanie zapaloną zapałką czy w baku jest benzyna, musi skończyć się tragedią.\nKażdy kto ośmielił się wyrazić wątpliwości wobec neokolonialnego planu Sorosa i Sachsa – Balcerowicza na przestrzeni ostatnich lat, natychmiast był uciszany podetkniętym pod nos wykresem rosnącego PKB, a następnie rzucano na niego klątwę „oszołoma”. Innymi słowy manipulacja Informacją i wiedzą pozwoliła Systemowi WB okraść nas ze szczętem i uśpić naszą czujność bez słowa sprzeciwu. Dlatego musimy zerwać z „Myśleniem Systemem” musimy dogłębnie i z dużą starannością przemyśleć naszą koncepcję gospodarczą aby nie ulec dalszej manipulacji i stworzyć własną opartą na prawdzie – zdrową alternatywną strukturę oceny i wiedzy o gospodarce.\nOpublikowano za: http://3obieg.pl/odmienic-los-polski-nie-myslec-systemem-cz-ii\nOdcinki I i II na linkach:\nCześć I: http://www.klubinteligencjipolskiej.pl/2015/08/madara-odmienic-los-polski-zwycieska-strategia-dla-polski-czesc-i/\nCzęść II: http://www.klubinteligencjipolskiej.pl/2015/08/madara-odmienic-los-polski-czy-potrafimy-zbudowac-madra-i-skuteczna-alternatywe-cz-ii/\n10/09/2015 at 15:22\nDo tego trzeba dodać, że jeśli zakład pada i właściciel go sprzedaje za bezcen, na przykład za tylko 10 mln, to te 10 mln PKB uznaje za zysk bankruta i od niego też, jako od zysku, musi płacić podatek dochodowy, co jest już zupełnym nonsensem.


Aktualności - strona 318 - Kadry i BHP - Prawo.pl\nO bezpieczeństwo pracy pracowników socjalnych\nTrójmiejski Zespół Pracowników Socjalnych przy Sekcji Krajowej Pracowników Pomocy Społecznej NSZZ Solidarność podjął prace nad Kartą Pracownika Socjalnego, której celem jest wypracowywanie standardów...\nPraca tymczasowa: umowa kobiet w ciąży ma być przedłużona do dnia porodu\nRząd chce, aby wszystkie umowy o pracę pracownic tymczasowych w ciąży, które uległyby rozwiązaniu po upływie trzeciego miesiąca ciąży, przedłużały się do dnia porodu - czytamy w Serwisie Prawa Pracy...\nJak udowodnić pracę w szczególnych warunkach?\nZdarza się, że sytuacja życiowa zmusza pracownika do nieco wcześniejszego zakończenia kariery zawodowej. Osoby, które wykonywały (lub wykonują) tzw. prace w szczególnych warunkach lub w szczególnym...\n18 stycznia br. odbyła się uroczysta gala wręczenia tytułów Lidera Bezpieczeństwa Technicznego.\nJesteś ciekaw, w którym regionie Polski emerytury są najwyższe?\nZdaniem demografa prof. Piotra Szukalskiego, różnice między regionami w wysokości emerytur mogą się pogłębiać z powodu wzrostu wynagrodzeń w największych polskich miastach\nDrugie posiedzenie Komisji w sprawie wypadku w kopalni w Polkowicach\nRafalska: kobiety muszą myśleć o zabezpieczeniu emerytalnym; 500 zł nie zastąpi wynagrodzenia z pracy\nLiczba bezrobotnych spadła, pracujemy długo i coraz wydajniej. Nie jest więc tak, że każda kobieta, która otrzymała 500+, myśli, że w domu będzie jej najlepiej - powiedziała w piątek minister...\nNowe kryteria wydawania zezwoleń na pracę dla cudzoziemców w woj. łódzkim\nWojewoda łódzki ustalił nowe kryteria wydawania zezwoleń na pracę dla cudzoziemców, które mają uprościć procedury. W ciągu ostatnich dwóch lat liczba cudzoziemców starających się o pracę w Łódzkiem...\nPracownicy kopalni Krupiński w Suszcu, która na koniec pierwszego kwartału ma zakończyć wydobycie węgla mogą wybrać, w której innej kopalni Jastrzębskiej Spółki Węglowej (JSW) chcą dalej pracować. Na...\nRelokacja menedżera za granicę - poznaj rady ekspertów\nJakie kompetencje decydują o powodzeniu menedżera w zagranicznym środowisku biznesowym? W jaki sposób można przygotować się do pracy w międzykulturowym świecie? Które zadania HR-u są kluczowe w...\nPracodawca oceni narażenie na obciążenie psychiczne\nOceny, czy sposób wykonywania pracy przez pracownika naraża go na szczególne obciążenia psychiczne dokonuje pracodawca. Nie decyduje o tym rodzaj zajmowanego stanowiska ani liczba wykonanych...\nTekst jednolity rozporządzenia ws. ramowych programów szkoleń i wymagań egzaminacyjnych dla marynarzy działu pokładowego\nZbliża się termin na złożenie sprawozdania o warunkach pracy\nSpędzanie przed ekranem komputera wielu godzin źle wpływa na wzrok. Przyczynia się do zwiększania napięcia akomodacyjnego w oku i zmniejszania częstotliwość mrugania. Nasze oczy nie są odpowiednio...\nWUG przygotuje raport ws. bezpieczeństwa pracy w górnictwie\nSzczegółowy raport obrazujący bezpieczeństwo pracy w poszczególnych sektorach górniczych oraz zakładach w 2016 roku będzie gotowy na przełomie lutego i marca br. W tej chwili w WUG prowadzona jest...\nWUG przygotowuje raport ws. bezpieczeństwa pracy w poszczególnych sektorach górniczych\n1 Wczytaj poprzednie artykuły 316 317 318 319 320 Wczytaj więcej artykułów 1458


Co więcej, słyszę, że to nie ten termin, że wybory były niedemokratyczne, niektórzy wprost powtarzają, ze dziękczynienie z tej okazji byłoby mieszaniem się do polityki, że partie są podzielone, że tylu rozgoryczonych transformacją, tyle biedy i bezrobotnych, co tu więc świętować.\nA przecież przed dwudziestu pięciu laty to Bogu w pierwszym rzędzie dziękowaliśmy za każdy promyk wolności, za każdego człowieka, który cieszył się, iż cierpienia internowanych nie poszły na marne, że coś się zmienia. Pamiętam dobrze nie tylko rok 1989, ale duszne lata, które go poprzedzały. Te wszystkie narady, starania, wspaniałą działalność Studium Posoborowego dla świeckich, zabiegi o to, żeby odżyła Solidarność, żeby stworzyć KIK w Płocku.\nPrzecież Kościół tym żył, to spajał, służył budynkami, ale przede wszystkim obejmował chrześcijańskim duchem jednoczenia, godzenia, mediowania, proponowania. Nie mieliśmy wtedy wątpliwości, że Bóg nam błogosławi, że tak trzeba, co więcej, że to świeccy wierzący są głównymi aktorami na scenie dziejów Ojczyzny.\nJeśli ktoś myśli, że już wtedy nie było sporów, żalów, dyskusji – to gruntownie się myli. Pamiętam dyskusje w Klubie Inteligencji Katolickiej. Ci, którzy przeżyli spotkanie ze śp. Stanisławem Stommą, nota bene senatorem wybranym z naszego okręgu, pamiętają przecież, że nieomal nie doszło do podziału KIKu. A pierwsze Boże Ciało po wyborach w Płocku? Bp Z. Kamiński poprosił Komendanta Milicji, aby brał udział w procesji. Do dzisiaj brzmią w moich uszach autentyczne żale uczestników uroczystości.\nTaki Kościół zdał egzamin w tamtych czasach. Czy naprawdę to słowa B. Obamy powinny nas stawiać do duchowego pionu, przypominać, że byliśmy lepsi, niż nam się wydaje? W końcu dobrze, że padły: „gdy syn narodu polskiego zasiadł na tronie Piotrowym, wrócił tutaj i w Warszawie mówił, że nie będzie sprawiedliwej Europy bez niepodległej Polski. I dzisiaj chcę podziękować za odwagę Kościoła katolickiego i za ducha św. Jana Pawła II”.\nŚwięty Papież dobrze wiedział komu należy dziękować, gdy w swoim stylu, z uśmiechem odpowiadał na oklask polskich parlamentarzystów: Ależ nam się przydarzyło. Kiedy słucham dziś małodusznych, mam wrażenie, że nic się nam nie przydarzyło, a jeśli już, to samo się stało. Dlatego doskwiera mi milczenie Kościoła, milczenie „Solidarności”, cisza wokół takich ludzi w Płocku, jak M. Stępniak, T. Ścieszko, czy nieżyjąca już W. Sokołowska.\n4. 06.2014 r.


Łowiectwo okiem Artura Jesionowicza...: września 2015\n„Myśliwi nie odłożą strzelb"\n„Myśliwi odłożą strzelby" - http://archiwum.rp.pl/artykul/1287665-Mysliwi-odloza-strzelby.html\n„– Jeśli nic się nie zmieni, w styczniu myśliwi mogą stracić w Polsce prawo do polowania. Oczywiście prawnicy mają różne poglądy w tej dziedzinie, jednak ten przeważa – mówi Marek Matysek, rzecznik Polskiego Związku Łowieckiego. – Przestaną obowiązywać przepisy o podziale województw na obwody łowieckie. Gdy znikną obwody, nie będzie możliwości polowania – wtóruje Stanisław Wziątek, poseł SLD i przewodniczący parlamentarnego zespołu łowieckiego.\nIch zdaniem takie konsekwencje może przynieść nieprzyjęcie przez Sejm zmian w prawie łowieckim. Na zmianę ustawy przed wyborami nie ma już szans, bo zostało już tylko jedno posiedzenie. Zapóźnienia są efektem głębokiego sporu wokół nowelizacji prawa łowieckiego. Rozpoczął się on w lipcu 2014 roku.\nWtedy Trybunał Konstytucyjny zakwestionował część przepisów prawa łowieckiego. Obecnie właściciele nieruchomości nie muszą być...”.\nA może jednak „myśliwi nie odłożą strzelb”?\nOdnoszę wrażenie, że po dniu 21 stycznia 2016 r., w sytuacji, kiedy Sejm do tego czasu nie uchwali ustawy nowelizującej ustawę Prawo łowieckie, żaden kataklizm nie nastąpi. Kompletnie nie spełnią się kasandryczne przepowiednie obrońców polskiego modelu łowiectwa typu Marek Matysek – rzecznik PZŁ czy poseł Stanisław Wziątek. Ba, będzie można prowadzić gospodarkę łowiecką (w tym polować) na niezmienionych zasadach. W związku z utratą mocy obowiązującej art. 27 ust. 1 ustawy Prawo łowieckie, nie będzie można jedynie tworzyć nowych obwodów łowieckich czy zmieniać granic dotychczasowych. Sytuację w przypadkach jednostkowych będą ewentualnie zmieniały skargi właścicieli nieruchomości na uchwały sejmików województwa do wojewódzkich sądów administracyjnych.\nDo postawienia takiej tezy skłania mnie rozumienie brzmienia art. 190 ust. 4 Konstytucji RP, który poniżej pozwalam sobie zacytować, ale dla przypomnienia po kolei :-)...\n„Art. 27. 1. Podziału na obwody łowieckie oraz zmiany granic tych obwodów dokonuje w obrębie województwa właściwy sejmik województwa, w drodze uchwały, po zasięgnięciu opinii właściwego dyrektora regionalnej dyrekcji Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe i Polskiego Związku Łowieckiego, a także właściwej izby rolniczej.\n„Trybunał Konstytucyjny […] orzeka:\nPrzepis wymieniony w części I traci moc obowiązującą z upływem 18 (osiemnastu) miesięcy od dnia ogłoszenia wyroku w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej”.\nOrzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą aktu normatywnego, na podstawie którego zostało wydane prawomocne orzeczenie sądowe, ostateczna decyzja administracyjna lub rozstrzygnięcie w innych sprawach, stanowi podstawę do wznowienia postępowania, uchylenia decyzji lub innego rozstrzygnięcia na zasadach i w trybie określonych w przepisach właściwych dla danego postępowania”.\nAutor: Artur Jesionowicz o 11:13\nJest w końcu Raport NIK z dnia 15 lipca 2015 r. - https://www.nik.gov.pl/aktualnosci/nik-o-gospodarce-lowieckiej.html?m\nCo dzieje się z Raportem NIK z dnia 15 lipca 2015 r. po ubiegłorocznej kontroli PZŁ?\nDnia 15 lipca 2015 r. podpisany został Raport Najwyższej Izby Kontroli po wzięciu pod lupę działalności Polskiego Związku Łowieckiego. Tuż przed nagłośnieniem nagłych problemów prezesa NIK, opublikowanie przedmiotowego Raportu planowane było na pierwsze dni września. Miało to się odbyć nawet poprzez konferencję prasową. Dnia 12 września 2015 r., a więc już za kilka dni, będzie obradował Krajowy Zjazd Delegatów Polskiego Związku Łowieckiego. Pytanie na dzisiaj pozostaje jedno:\nDlaczego do tej pory, mimo upływu prawie dwóch miesięcy od jego podpisania, Raport NIK z dnia 15 lipca 2015 r. nie został opublikowany i kto za to odpowiada?\nWedług mojej skromnej wiedzy jego treść znana jest już m. in. zarówno Ministrowi Środowiska, jak i czołowym postaciom Polskiego Związku Łowieckiego. Znana jest także wąskiej grupie osób w środowisku – powiedziałbym – dziennikarskim. Dlaczego nie jest znana szerokiej opinii publicznej? Co przed nią próbuje się do tej pory ukrywać i jak długo to jeszcze potrwa?\nJak zapewne wielu pamięta, podobny Raport sprzed około dziesięciu laty również rodził się w bólach, ale ostatecznie narodził się raczej w mocno odmiennej od proponowanej przez kontrolerów treści. Mam nadzieję, że tym razem będzie inaczej, tzn. zgodnie z oryginałem :-) i w odpowiednim czasie, tzn. jeszcze w bieżącym tygodniu.\nAutor: Artur Jesionowicz o 08:26\nCo dzieje się z Raportem NIK z dnia 15 lipca 2015 ...


Kaziuki 2012 w Ochli\nPo raz drugi odwiedziliśmy skansen w Ochli pod Zieloną Górą, by wziąć udział w tradycyjnym jarmarku wielkanocnym zorganizowanym na wzór wileńskich Kaziuków, odbywających się u naszych wschodnich sąsiadów już od ok. czterystu lat. Na miejsce dotarliśmy bez większych przeszkód i dość łatwo udało się nam znaleźć miejsce na parkingu przy skansenie, choć ruch był już spory. Zakupiliśmy bilety po 6 zł i ruszyliśmy zobaczyć to, co zaoferują nam organizatorzy. Najpierw postanowiliśmy spróbować tradycyjnych wileńskich potraw. Wybraliśmy cepeliny i bliny. Jedliśmy je po raz pierwszy, ale całkiem nieźle nam smakowały. Zaraz potem natknęliśmy się na kataryniarza Tadzia z Leszna, który całkiem sprawnie posługiwał się tym prawie już zapomnianym instrumentem muzycznym. Pozując nam do zdjęcia, rzucił tylko w jakich gazetach nie chce widzieć swojego wizerunku. Nic nie wspomniał o blogu Koło domu, więc jest tu u nas. Dalej były kolorowe kramy z pisankami, wielkanocnymi ozdobami, rzeźbami, palmami i różnymi smakołykami. Na scenie prezentowali się artyści z muzyką ludową. Wszystkie obiekty na terenie skansenu były otwarte i udostępnione do zwiedzania.\nGdy kończyliśmy już nasz pobyt na jarmarku, u górala kupiliśmy oscypki, nie wiadomo dlaczego zwane u niego cypkami, a na stoisku lokalnego browaru Witnica - piwo, które zamknięte było kapslami w barwach narodowych krajów biorących udział w najbliższych mistrzostwach Europy w piłce nożnej. Naszym zdaniem impreza warta była odwiedzenia, a jedyną niedogodnością był trudny wyjazd z parkingu. Tworzyły się ogromne korki, ale po godzinie posuwania się o kilka metrów, udało się nam wyjechać i wrócić do domu.\nPoniżej wybrane zdjęcia z jarmarku w Ochli.\nZapraszam do podobnego posta: Cepeliny w Ochli, czyli Kaziuki 2014\nAutor: Wiesław Zięba o 23:18:00\nEtykiety: jarmarki, skanseny, święta\nKomentarze 3/26/2012 12:55:00 AM\nNo to mamy dubla :) W niedzielę, też był taki jarmark w Toruniu, też mam trochę zdjęć z tej imprezy i uwierz mi, będą podobne do Twoich :))\nNo cóż, są to imprezy cykliczne, wystawcy jeżdżą po całym kraju ze swymi kramami. Wydaje mi się, że tego Pana skrobiącego w drewnie, też już gdzieś widziałem. Podoba mi się, bo takie prowincjonalne a zdjęcia ciekawe. Pozdrawiam!\ngrazyna 3/26/2012 03:37:00 AM\nPisanki te na pierwszym zdjeciu bardzo mi sie podobaja..lubie takie ludowe i mniej ludowe jarmarki. Uchwyciles ich atmosfere bardzo dobrze. Pajda chleba z smalcem i ogorkiem...hmmmm...specjal w Wenezueli nie do znalezienia..ale juz niedlugo pozwole sobie na cos takiego...pozdrawiam\nMeg 3/26/2012 08:22:00 AM\n...obiecałam sobie, że pojadę do Ochli, ale znowu moje plany pokićkały się...o jarmarku słyszałam już w zeszłym roku, miałam nawet wpis w kalendarzu wycieczek do odbycia zaznaczony na czerwono...niestety, człowiek planuje, a życie plany weryfikuje...z przyjemnością obejrzałam Twoją fotorelację ( świetną!) i nieco Ci pozazdrościłam, że mogłeś obejrzeć te wszystkie cudeńka...\nTalibra 3/26/2012 09:54:00 AM\nFajne są takie jarmarki, kolorowe, rozśpiewane. Można spędzić tam miło czas z całą rodziną. Widzę, że pogoda Wam dopisała, pewnie humory też :)\nI am I 3/26/2012 09:58:00 AM\nOd jarmarków wolę odpusty, bo choć i tu i tu atmosfera podobna, to jednak wolę bardziej 'odpustową' :)\nAnonimowy 3/26/2012 12:13:00 PM\nNo to ci się udał ten jarmark, zdjęcia wprost przepiękne.\nwkraj 3/26/2012 04:57:00 PM\nBardzo ciekawy reportaż, udało ci się uniknąć dubli, prawie każde zdjęcie przedstawia coś innego, a zarazem tworzą spójną całość. Aż oczy się śmieją do tych żywych kolorów. Świetne zdjęcia.\nAnonimowy 3/26/2012 05:56:00 PM\nMarzyłam, aby zobaczyć wileńskie Kaziuki. Przedstawiłeś cudowną relacje.\nZdjęcia jak zwykle rewelacyjne. Zazdroszczę Ci ( ale tak zdrowo),że miałeś możliwość oglądnięcia etnograficznej wystawy a na dodatek zorganizowanej w skansenie. Bardzo dziękuję za odwiedziny.\nAnonimowy 3/26/2012 06:25:00 PM\nsuper tylko marzyć o takim czymś\nI miej Cudowny Dzień! ..\nZielonaMila 3/26/2012 07:05:00 PM\nSuper sprawa ten jarmark i ekstra zdjęcia. Sporo rzeczy wytwarzanych przez rzemieślników, a nie tylko sprowadzanych z Chin. Pozdrawiam\nMażena 3/27/2012 11:48:00 AM\nPoszłabym na taki jarmark. Ile to człowiek może wytworzyć swoimi rękami !\nPisanki niesamowite, nietypowe te nakrapiane, takie "kamienne" z tym grubym sznurkiem. I te pracochłonne, kolorowe, oj zawrót głowy!\nJacek Kw. 3/28/2012 07:23:00 PM\nPiękna pogoda, udane zdjęcia, interesująco spędzony czas... :-)\nNo i te kolory... wspaniałe... dobrze, że już koniec zimy.\nP.S. Kataryniarz - super! :-))\ni stora drag 3/29/2012 05:37:00 PM\nOh, so many nice Easter things you saw!\nVery nice pictures too. I liked the little Easter men with glasses and beards. :)\nrodorek 4/02/2012 09:04:00 PM\nTrafiłam tu zupełnie przypadkiem, przez blog Sar Marii. Przeczytałam tytuł notki i aż mi się gęba uśmiechnęła:) Byłam w Ochli na jarmarku w ubiegłym roku. W tym roku nie udało się, więc z przyjemnością przeczytałam relację i obejrzałam fotki:) A Kataryniarz był również w ubiegłym roku ten sam:)))\nCzas na wielkanocne kartki\nNa występie japońskich bębniarzy w Poznaniu\nAndropauza w prezencie


Strona klasy mundurowej\ni pewniejsi siebie\nObchody Rocznicy Zbrodni Katyńskiej w Zespole Szkół\n„Prawda Katynia jest stale obecna w naszej świadomości i nie może być wymazana z pamięci Europy” - te słowa naszego rodaka papieża Jana Pawła II były mottem towarzyszącym naszym szkolnym uroczystościom upamiętniającym zbrodnię katyńską. Katyń to w świadomości Polaków nazwa, symbol kojarzący się z ludobójczą polityką władz sowieckich wobec narodu polskiego. Mówiąc „Katyń”, myślimy o pomordowanych na nieludzkiej ziemi wiosną 1940 roku nie tylko jeńcach z Kozielska, Ostaszkowa i Starobielska, ale także o innych polskich obywatelach zamordowanych w tym czasie przez NKWD.\nPomimo wielu lat, które upłynęły od tych straszliwych wydarzeń, my nadal o nich pamiętamy, a dzięki zaangażowaniu naszych uczniów, żyją one w świadomości wielu młodych Polaków. Apel, który przygotowali uczniowie, był swoistym złożeniem hołdu pomordowanym na „ nieludzkiej ziemi”. Recytowane wiersze i śpiewane pieśni miały nie tylko przypominać o bolesnych wydarzeniach ale przede wszystkim uświadomić nam do czego może doprowadzić nienawiść i pogarda dla drugiego człowieka.\n10 kwietnia to także data, która przypomina nam o kolejnej w historii Polski tragedii- katastrofie samolotu prezydenckiego, który rozbił się w drodze na uroczystości upamiętniające 70 rocznicę zbrodni katyńskiej. Wśród ofiar katastrofy znajdował się prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Lech Kaczyński, jego małżonka Maria Kaczyńska, ostatni prezydent RP na uchodźstwie Ryszard Kaczorowski, szefowie polskich instytucji państwowych, przedstawiciele Sejmu, Senatu, Kancelarii Prezydenta, duchowieństwa, organizacji społecznych i Sił Zbrojnych RP, a także członkowie załogi samolotu, funkcjonariusze Biura Ochrony rządu i osoby towarzyszące. Zapalając symboliczną świeczkę uczniowie uhonorowali ich pamięć.


DELET - Szeol\n(hebr., kraina zmarłych) – według BH, nieokreślone miejsce przebywania dusz po śmierci. Bezdenna rozpadlina, miejsce milczenia, odosobnienia i zapomnienia, „kraj pełen ciemności”, „ziemia czarna jak noc”, „cień chaosu i śmierci, gdzie świecą jedynie mroki” ( Hi 10,21-22); miejsce spotkania wszystkich żyjących; a „kto schodzi do Szeolu, nie wraca” ( Hi 7,9). Dusze, czy też cienie przebywają tam w stanie przypominającym sen, nie wiedząc nic o Bogu i o Jego chwale. Sz. bywa też utożsamiany z czynną władzą mocy piekielnych na ziemi (Ps 18,6 i 88), z triumfem chaosu nad światem zasad i porządku. (Por. też sitra achra)


Wood pour Homme - Woda toaletowa i DSQUARED 2 ≡ SEPHORA\nWood pour Homme Woda toaletowa DSQUARED 2\nZapach preferowany przez mężczyzn.WOOD to projekt nawiązujący do charakterystycznych cech drewna. … Więcej\n11 Wood pour Homme - Woda toaletowa is rated 5.0 out of 5 by 1.\nloc_pl_PL, sid_P3714004, prod, sort_[SortEntry(order=SUBMISSION_TIME, direction=DESCENDING)]\nWOOD pour Homme, zapach silny, wyjątkowy, bardzo męski. Otwiera go śródziemnomorska świeżość bergamotki z Kalabrii oraz mandarynka i cytryna z Sycylii. Wzbogacono go eleganckimi, przenikliwymi nutami imbiru. Wibrujące tonacje liści fiołka i kardamonu kontrastują ze szczególną zmysłowością ambroxu. Nowoczesna kompozycja białego drewna rozświetla głęboką i elegancką nutę wetiweru.\nALCOHOL DENAT., PARFUM, AQUA, LIMONENE, ETHYLHEXYL METHOXYCINNAMATE, LINALOOL, COUMARIN, ALPHA,ISOMETHYL IONONE, CITRAL, GERANIOL, CITRONELLOL, BUTYL METHOXYDIBENZYLOMATHANE, ETHYLHEXYL SALICYLATE, ISOEUGENOL.\nNuta głowy: bergamotka, cytryna, mandarynka, imbir.\nNuta serca: liście fiołka, kardamon.\nNuta bazowa: wetiwer, ambrox.\nRated 5 out of 5 by MagdaEm from Solidny Zapach Wood to dzewno-owocowy zapach. Nieco ciezszy z wyczuwalna nuta drzewna przelamany bergamotka i cytryna. Idealny dla mlodego energicznego mezczyzny ktory nie boi sie wyzwan. Jest intensywny, pozostaje dlugo na skorze. Kompozycja zapchowa jest idealnie ze soba zestawiona. Polecam przetesowac kazdemu mezczyznie.


Salon Ryłko w Zielonej Górze zmienił wystrój - Centra handlowe\nSalon Ryłko w Zielonej Górze zmienił wystrój\n9 sierpnia 2014 roku w galerii Focus Mall Zielona Góra otwarty został po remoncie salon obuwniczy Ryłko. Zajmuje on 91 mkw. na poziomie 1 galerii w sąsiedztwie sklepów Heavy Duty i Atlantic.\nOd 2013 roku salony Ryłko przechodzą modernizację. W zmienionej aranżacji funkcjonuje od sierpnia br. salon tej marki w Focus Mall Zielona Góra. Sklep otrzymał nowoczesny industrialny charakter. Jest w nim jaśniej i przestronniej.\nFocus Mall Zielona Góra ALERT RSS Ryłko ALERT RSS centra handlowe najemcy ALERT RSS


Brain Damage: lipca 2009\nTym razem odchodzimy od post-rocka. Dzisiaj dwoje artystów, zupełnie do siebie nie podobnych. Pani i pan. Zacznę niepoprawnie - od pana.\nZa pseudonimem Dextro ukrywa się Szkot, Ewan McKenzie. Dotychczas wydał dwa pełnoprawne albumy oraz kilka epek. Od strony muzycznej możnaby go scharakteryzować jako bardziej konwencjonalne i melodyjne wcielenie Fennesza z dodatkiem beatów i wokali. Z Fenneszem kojarzy się głównie sposób gry na gitarze polegający na przepuszczaniu jednego dźwięku przez masę filtrów, zapętlania go i tworzenia z niego tła do np. gitary akustycznej. Rzecz niezwykle ciekawa, ale polecam słuchać w nocy, bo do upalnych dni, które ostatnio mamy zupełnie nie pasuje. Na początek radzę zapoznać się z najnowszym wydawnictwem Winded wydanym miesiąc temu.\nPoniżej fragment pierwszego albumu Consequence Music\nI EPki Hearts and Minds\nNatomiast pod tym linkiem można legalnie ściągnąć półgodzinny koncert Dextro z lipca 2008 roku\nFlorence Welch to z kolei zupełnie inny klimat. Żadnych rewelacji, innowacji czy rewolucji, po prostu dobry, lekki i przyjemny pop. Pojawiają się mariaże z rockiem czy folkiem ale bez zbyt dalekich wycieczek. Co czyni w takim razie płytę Lungs wartą polecenia? Trudno powiedzieć, może po prostu dobre wyważenie wspomnianych elementów. W nawale młodych brytyjskich wokalistek Florence na pewno wyróżnia świetny wokal, do którego Lily Allen, Duffy i innym daleko. Dodatkowo za stronę muzyczną odpowiadał Devonte Hynes znany z najpierw ciężkich w Test Icicles, a później dziwnych w Ligthspeed Champion poczynań, co też na pewno wpłynęło na ostateczny efekt. Całość na pewno warta polecenia tym razem raczej do słuchania w dzień niż w nocy.\nNa zachętę Kiss with a Fist czyli całkiem niezły, trochę punkowy singiel z tragicznym teledyskiem\nOraz drugi singiel Dog Days w wersji live\nDodatkowo debiut ma świetną okładkę co w przypadku młodych brytyskich wokalistek rzadko się zdarza.\nEtykiety: Dextro, Florence and the Machine, Wykopaliska\nOmar Rodriguez-Lopez po serii solowych albumów, z których niektóre był niezłe, większość średnia, a kilku nie dało się słuchać, powraca z kolejnym wydawnictwem pod szyldem Mars Volty. Octahedron ukazał się półtorej roku po premierze The Bedlam in Goliath i trochę mnie uspokoił. Ale tylko trochę. Cała recenzja pod tym linkiem.\nEtykiety: dlastudenta.pl, octahedron, Płyty, The Mars Volta\nMożecie oskarżyć mnie o monotematyzm, bo dziś znów będzie post-rockowo. Ale nic nie poradzę na to, że ostatnio trafiam głównie na takich właśnie artystów.\nKolejny młody zespół grający post-rock ale znów robiący to trochę inaczej. Najbardziej przypomina mi nasz rodzimy New Century Classics, głównie za sprawą pojawiających się często skrzypiec. To co ich wyróżnia na tle całej intrumentalno-postrockowej masy to wokale. Słychać je wprawdzie tylko w dwóch utworach, ale przy 36 minutach materiału na debiucie wydaje się to całkiem dużo. Album People Like People Like You jest króki ale treściwy. Utrzymany raczej w spokojnych, czasami monumentalnych klimatach, przywodzi na myśl oprócz wspomnianego NCC np. Sigur Ros. Zespół wydaje dla spowinowaconego z Ninja Tune Counter Records co powinno być kolejnym argumentem aby się Spokes zainteresować.\nNa youtube na razie brak jakichkolwiek utworów grupy, dlatego odsyłam na myspace.\nZnalazłem za to filmik z trasy koncertowej z zeszłego roku, muzyki za wiele tam nie uświadczymy ale poczucie humoru panowie mają.\nEtykiety: Spokes, Wykopaliska


Wysłany: 2008-10-27, 14:34\nTaak, tylko ciekawe po co ludzie wyżucają jedzenie nieprzeterminowane...\nWysłany: 2008-10-27, 16:18\nIdentycznie można się zapytać po co ludzie wyrzucają meble, oraz różne urządzenia - po prostu nie są im potrzebne. Jak już wcześniej pisałem, mięso to rzadkość - lecz całkowicie, lub częściowo dobre owoce i warzywa są częste. Są np. takie przypadki że ludzie patrzą na datę przydatności w piątek, kiedy nie zamierzają go jeść - i domyślają się że do soboty nie ma tego sensu trzymać, podobnie jest po przyjęciach i różnych imprezach - zostają resztki, a nikt na siłę nie zamierza się nimi opychać.\nWysłany: 2008-10-28, 02:18\nKojarzycie na pewno Wolumen czyli znaną w całej Polsce giełdę elektroniczną. Działa ona w soboty i niedziele. Wtorki i piątki są to dni handlowe czyli normalny bazar (praktycznie sprzedaż odbywa się przez cały tydzień). Przeważają wtedy warzywa i owoce poprzez elektronikę od Chińczyków i tandetę od "ruskich" kończąc na kieszonkowcach . Po zakończeniu takiego dnia handlowego wyruszają na "łowy" staruszki i inni w poszukiwaniu wyrzuconych pomidorów, ziemniaków, marchwi i innych warzyw i owoców nadających się do spożycia a jest tego niemało. Jak najbardziej to popieram, gdyż osoby które są w kiepskiej sytuacji materialnej mają zagwarantowany posiłek i nikt się nie "krzywi" widząc takie osoby a ludzie wynajęci do sprzątania mają mniej roboty. Kupcy wyrzucają towar, który się nie sprzedał z różnych względów bo niby po co mają go zawozić do domu z powrotem. Znam osoby, które przyjeżdżają specjalnie z Płocka i okolic Żukiem sprzedawać pomidory i ziemniaki.\nWysłany: 2008-12-19, 16:56\nHmm... Napewno nie jest to nic złego. Nie kradną, zbierają jedzenie wyrzucone przez innych, a w dodatku mają je za darmo. Faktycznie ja widzę tutaj same plusy. Taksamo wyśmiewani przez niektórych 'tirowcy' (złomiarze którzy chodzą po osiedlach, ulicach i zbierają złom) są całkiem pożyteczni. W nocy wyruszają na zbieranie wszelakich metalowych, aluminiowych puszek i innych metalowych, aluminiowych żeczy wyrzuconych przez ludzi potem idą do skupu, sprzedają i mają $. Lepiej żeby robili to niż np. żeby kradli... W lecie dużo można spotkać takich tirowców, my sami z kumplami raz jak wypilismy wszyscy cole z puszek i podszedl do nas jakis złomiarz to mu je oddaliśmy, a on grzecznie podziękował i poszedł dalej.\nWysłany: 2009-01-31, 09:28\nTo naturalne że tam gdzie pozostają resztki, ktoś sporo na nich zyskuje. Podobnie jest w przyrodzie np. drzewa dają owoce którymi żywią się zwierzęta, a często również robaki - bez nich owoce mogły by po prostu zgnić, a nasiona nie były by roznoszone - więc w ten sposób żadna ze stron na tym nie traci.\nHmm... Napewno nie jest to nic złego. Nie kradną, zbierają jedzenie wyrzucone przez innych, a w dodatku mają je za darmo. Faktycznie ja widzę tutaj same plusy. Taksamo wyśmiewani przez niektórych 'tirowcy' (złomiarze którzy chodzą po osiedlach, ulicach i zbierają złom) są całkiem pożyteczni. W nocy wyruszają na zbieranie wszelakich metalowych, aluminiowych puszek i innych metalowych, aluminiowych żeczy wyrzuconych przez ludzi potem idą do skupu, sprzedają i mają $. Lepiej żeby robili to niż np. żeby kradli... W lecie dużo można spotkać takich tirowców, my sami z kumplami raz jak wypilismy wszyscy cole z puszek i podszedl do nas jakis złomiarz to mu je oddaliśmy, a on grzecznie podziękował i poszedł dalej.[/\nObecnie oddawanie surowców do recyklingu jest właściwie nieopłacalne - za kilogram często można dostać najwyżej kilka groszy, a czasami zysk wynosi 0, a nawet trzeba dopłacać. Wszystkiemu winne jest wycofanie się z polski przedsiębiorstw z chin i niemiec - bo to one wykupowały większość surowców.\nWysłany: 2009-02-11, 07:39\nHmm... sądzę, że niemasz racji EB. Segreguje szkło daje je do pojemników do recyklingu. Metal, aluminium idzie do skupu. Taksamo makulatura. Faktycznie na makulaturze prawie nic niemożna zarobić ale na aluminium, czy metalu już troche można. A makulature zbieram głównie ze względu ochrony środowiska.


Statut - Fundacja Vinea - pomoc psychologiczna Poznań\nJEZUICKIEGO OŚRODKA KULTURY I ROZWOJU „VINEA”\nTekst jednolity ze zmianami Fundatora z dnia 05.01.2010, dnia 01.08.2012, dnia 06.10.2016, dnia 17.01.2017 i z dnia 20.12.2017\nOświadczeniem woli złożonym przez ojca Grzegorza Radomiaka, przełożonego Domu Zakonnego Towarzystwa Jezusowego w Poznaniu, działającego w imieniu tego Domu, w dniu 05.01.2010 przed notariuszem Magdaleną Łużyńską-Sawarzyńską z Kancelarii Notarialnej w Poznaniu, zapisanym w formie aktu notarialnego wpisanego do repertorium „A” pod numerem: 39/2010, została ustanowiona FUNDACJA JEZUICKIEGO OŚRODKA KULTURY I ROZWOJU „VINEA” mająca siedzibę w Poznaniu, ul. Szewska 18, 61-760 Poznań, gmina Poznań, powiat Poznań, województwo wielkopolskie.\nDziałając w imieniu Domu Zakonnego TJ w Poznaniu – zwanego dalej Fundatorem, jako jego przełożony i z tego tytułu uprawniony do jego reprezentacji, na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1984r. o fundacjach (Dz. U. z 1991, nr 46, poz. 203 z późniejszymi zmianami), nadaję FUNDACJI JEZUICKIEGO OŚRODKA KULTURY I ROZWOJU „VINEA” następujący statut:\nFUNDACJA JEZUICKIEGO OŚRODKA KULTURY I ROZWOJU „VINEA” – zwana dalej Fundacją, działa na podstawie ustawy o fundacjach oraz niniejszego statutu.\nFundacja jest osobą prawną i działa poprzez ustanowione w statucie organy.\nSiedziba Fundacji mieści się w Poznaniu.\nTerenem działania fundacji jest cały obszar Rzeczypospolitej Polskiej.\nDla właściwej realizacji celu Fundacja może prowadzić działalność poza granicami kraju, zgodnie z obowiązującym porządkiem prawnym.\nFundacja prowadzi księgę honorowych donatorów „KU PAMIĘCI”, do której wpisuje się donatorów, którzy w szczególny sposób przyczynili się do rozkwitu działalności Fundacji.\nRadzie Fundacji powierza się ustalenie zasad wpisywania darczyńców do księgi.\nCele i formy działania Fundacji\nZ uwagi na to, iż kościół pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa i Matki Bożej Pocieszenia a także zespół klasztorny jest miejscem działania wspólnot chrześcijańskich (w tym Wspólnota Życia Chrześcijańskiego zwana dalej WŻCh) i organizacji o charakterze kulturalnym a jako obiekt zabytkowy z XIII wieku wymaga intensywnej opieki konserwatorskiej oraz ponieważ jego położenie sprawia, że jest dobrym miejscem na działanie Ośrodka Kultury i Rozwoju a jego bezpośrednia okolica jest miejscem intensywnego ruchu turystycznego, podstawowymi celami Fundacji będą:\npodejmowanie wszelkiego rodzaju działań służących ochronie zabytkowego charakteru tego zespołu kompleksu kościelno-klasztornego o. Jezuitów w Poznaniu;\ndziałania w zakresie kultury, sztuki, ochrony i promocji dóbr kultury i tradycji oraz ochrony dziedzictwa narodowego;\ndziałania edukacyjne, promujące rozwój społeczny i integracyjny społeczeństwa;\npodtrzymywanie tradycji narodowej, pielęgnowanie polskości, rozwoju świadomości narodowej, obywatelskiej i kulturalnej.\n1.1 działalność nieodpłatną pożytku publicznego obejmującą:\nuczestnictwo w tworzeniu i realizacji programu ochrony zabytków; (PKD 91.03.Z)\npodejmowanie wszelkiego rodzaju działań zmierzających do wspierania programu ochrony zabytków; (PKD 91.03.Z)\ndziałalność propagującą i wspierającą wolontariat; (PKD 88.99.Z, 94.99.Z)\npodejmowanie działań na rzecz rozwoju społeczności lokalnej, ze szczególnym uwzględnieniem dbałości o zachowanie tradycji;(PKD 85.60.Z, 88.99.Z, 88.10.Z)\ndziałalność na rzecz osób w wieku emerytalnym:(PKD 94.99.Z)\norganizacja cyklicznych spotkań dla środowiska naukowego miasta Poznania;(PKD 85.60.Z)\npromowanie zabytkowego kompleksu kościelno-klasztornego o. Jezuitów w Poznaniu poprzez udział w tworzeniu i działaniu odpowiedniej infrastruktury turystycznej. (PKD 91.03.Z)\norganizowanie wystaw w ramach istniejącej "Galerii u Jezuitów". (PKD 82.30.Z)\norganizowanie akcji charytatywnych; (PKD 88.99.Z)\n1.2 działalność odpłatną pożytku publicznego obejmującą:\norganizowanie koncertów i innych wydarzeń kulturalnych w kompleksie kościelno-klasztornym o. Jezuitów w Poznaniu (PKD 90.04.Z)\norganizowanie spotkań, imprez, sympozjów, seminariów, wycieczek mających na celu integrację społeczną, (PKD 90.02.Z, 79.12.Z, 82.30.Z, 93.29.Z)\npodejmowanie edukacji poprzez różnego rodzaju wykłady, poradnie i grupy dyskusyjne;(PKD 85.60.Z)\npraktykę lekarską, realizację usług w obszarze ochrony zdrowia i opieki społecznej, w szczególności działalność mającą na celu zapewnienie pomocy psychologicznej i psychiatrycznej (86.22.Z)\n1.3 działalność gospodarczą prowadzona na ogólnych zasadach określonych w odrębnych przepisach\ndziałalność wydawnicza, reklamową i marketingową (PKD 90.02.Z, 73.11.Z, 58.11.Z)\norganizowanie warsztatów, kursów, szkoleń, itp. zmierzających do rozwoju psycho-fizycznego i duchowego społeczeństwa; (PKD 85.59.B)\nprowadzenie poradni psychologiczno-pedagogicznej (PKD 86.90E)\n2. Fundacja może podejmować współpracę z innymi podmiotami w zakresie realizacji swoich celów.\n3. Działalność gospodarcza jest działalnością dodatkową w stosunku do działalności pożytku publicznego.\n4. Wszelkie działania podejmowane przez Fundację są działaniami na rzecz ogółu społeczności.\nMajątek Fundacji stanowią fundusz założycielski w kwocie 5.000 zł oraz inne dochody z czego 2000 zł (dwa tysiące złotych) przeznaczonych jest na działalność gospodarczą.\nNa początkową działalność fundacji Fundator zobowiązuje się przystosować i udostępnić pomieszczenie wraz z zapleczem socjalnym, w którym będzie możliwość organizowania wykładów, warsztatów i spotkań dla grup do 50 osób.\nDochodami Fundacji zwiększającymi jej majątek są w szczególności:\ndarowizny osób fizycznych i prawnych oraz organizacji krajowych i zagranicznych;\nspadki i zapisy;\nzbiórki z imprez publicznych, organizowanych zgodnie z obowiązującymi przepisami;\ndochody z majątku, lokaty;\ndochody z udziału w spółkach;\nz odpłatnej działalności pożytku publicznego.\nMajątek i dochody Fundacji są przeznaczone na realizację jej celów statutowych, zgodnie z ustalonym programem działania Fundacji oraz na koszty działalności samej Fundacji.\nCały dochód (nadwyżka przychodów nad kosztami) Fundacji z działalności gospodarczej zostanie przeznaczony na cele działalności statutowej.\nudzielania pożyczek lub zabezpieczenia zobowiązań majątkiem Fundacji w stosunku do członków jej organów lub pracowników oraz osób, z którymi pracownicy pozostają w związku z małżeńskim albo w stosunku pokrewieństwa lub powinowactwa w linii prostej, pokrewieństwa lub powinowactwa w linii bocznej do drugiego stopnia albo są związani z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli, zwanych dalej „osobami bliskimi”,\nprzekazanie majątku Fundacji na rzecz członków organów lub pracowników oraz ich osób bliskich, na zasadach innych niż w stosunku do osób trzecich, w szczególności jeżeli przekazanie to następuje bezpłatnie lub na preferencyjnych warunkach,\nwykorzystywania majątku Fundacji na rzecz członków organów lub pracowników oraz ich osób bliskich na zasadach innych niż w stosunku do osób trzecich\nzakupu towarów lub usług od podmiotów, w których uczestniczą członkowie organów Fundacji lub pracownicy oraz ich osób bliskich na zasadach innych niż stosowane do osób trzecich lub po cenach wyższych niż rynkowe.\nW razie powołania Fundacji do dziedziczenia przyjmuje ona spadek z dobrodziejstwem inwentarza.\nRada Fundacji składa się z trzech do pięciu członków w tym Ekonoma Prowincji Wielkopolsko-Mazowieckiej Towarzystwa Jezusowego oraz przynajmniej dwóch członków będzie wskazanych przez Radę Lokalną WŻCh w Poznaniu.\nCzłonków Rady Fundacji powołuje i odwołuje Fundator.\nCzłonkowie Rady Fundacji nie mogą być członkami Zarządu Fundacji ani pozostawać z nimi w związku małżeńskim, we wspólnym pożyciu, w stosunku pokrewieństwa, powinowactwa lub podległości służbowej. Członkowie Rady nie mogą być skazani prawomocnym wyrokiem za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego lub przestępstwo skarbowe.\nRada wybiera ze swego grona Przewodniczącego.\nUdział w pracach Rady Fundacji jest honorowy.\nRada Fundacji wykonuje swą funkcję na posiedzeniach, na których podejmuje uchwały zwykłą większością obecnych członków, za wyjątkiem uchwał dotyczących zmian w statucie i uchwały o zakończeniu działalności Fundacji, które podejmowane są większością kwalifikowaną 51% głosów wszystkich członków Rady. W przypadku równej liczby głosów, tam gdzie wymagana jest większość zwykła, decyduje głos Przewodniczącego Rady.\nPrawo zwoływania posiedzenia Rady Fundacji przysługuje Przewodniczącemu Rady oraz Zarządowi.\nNieobecność członka Rady Fundacji, który został prawidłowo powiadomiony o posiedzeniu, nie wstrzymuje posiedzenia Rady, ani nie wpływa na ważność podjętych uchwał.\nRada Fundacji może podejmować uchwały bez odbywania posiedzenia, jeżeli wszyscy członkowie Rady głosują na piśmie za podjęciem uchwały.\nDo kompetencji Rady należą:\npowoływanie i odwoływanie Prezesa i członków Zarządu Fundacji;\nzatwierdzanie przedstawionych przez Zarząd rocznych i wieloletnich programów działania Fundacji;\nkontrola i nadzór nad bieżącą działalnością Fundacji, rozpatrywanie i zatwierdzanie rocznego sprawozdania Zarządu z działalności Fundacji oraz sprawozdania finansowego, udzielenie Zarządowi pokwitowania z wykonania przez niego obowiązków;\ninspirowanie najbardziej pożądanych kierunków działania Fundacji;\npodejmowanie uchwał w innych sprawach przewidzianych w statucie;\nuchwalenie regulaminów pracy Rady;\nustalanie limitu finansowego zobowiązań, których podjęcie przez Zarząd wymaga zgody Rady;\nwyrażanie zgody na tworzenie i likwidację odrębnych zakładów;\nwyrażanie zgody na tworzenie, likwidację i udział w spółkach prawa handlowego;\nwyrażanie zgody na nabywanie i zbywanie nieruchomości, ustanawianie ograniczonych praw rzeczowych na nieruchomościach, a także ich wynajem lub dzierżawę.\nRada może zlecić biegłemu rewidentowi wydanie opinii o sprawozdaniu finansowym Fundacji chociażby jej działalność nie stwarzała obowiązku poddania badaniu sprawozdania finansowego przez biegłego rewidenta.\nZarząd Fundacji składa się z trzech członków w tym dwóch wskazanych przez WŻCh w Poznaniu. Zarząd jest powoływany na czas nieokreślony.\nreprezentacja Fundacji na zewnątrz;\nkierowanie bieżąca działalnością Fundacji;\nprzygotowanie rocznych i wieloletnich programów działania Fundacji;\nprzygotowanie sprawozdań z działalności Fundacji;\nrealizacja uchwał Rady;\npodejmowanie uchwał i uchwalanie regulaminów przewidzianych w niniejszym statucie\npodejmowanie decyzji we wszystkich innych sprawach nie zastrzeżonych do kompetencji Rady Fundacji.\nDo składania oświadczeń woli za Fundację wymagane jest łączne działanie dwóch członków Zarządu. W sprawach ze stosunku pracy funkcję kierownika zakładu pracy pełni Prezes Zarządu.\nZarząd podejmuje uchwały zwykłą większością głosów. W przypadku równej ilości głosów decyduje głos Prezesa Zarządu.\nPełnienie funkcji w Zarządzie Fundacji jest honorowe.\nCzłonkiem Zarządu może być Fundator.\nOdpłatne pełnienie funkcji w Zarządzie oraz zasady wynagradzania wymagają zgody Rady Fundacji.\nW przypadku zatrudnienia Prezesa Zarządu na podstawie umowy o pracę, funkcję kierownika zakładu pracy wobec Prezesa Zarządu pełni przewodniczący Rady.\nRada może przyznawać członkom Zarządu okresowe nagrody.\nDecyzję o zmianach w statucie podejmuje Rada Fundacji większością kwalifikowaną 51% głosów wszystkich członków Rady.\nFundacja ulega likwidacji w razie wyczerpania środków finansowych i majątku.\nDecyzję o likwidacji podejmuje Rada Fundacji większością kwalifikowaną 51% głosów wszystkich członków Rady. Decyzja o likwidacji wymaga zasięgnięcia opinii lokalnego WŻCh w Poznaniu.\nFundatorowi przysługuje prawo wyznaczenia likwidatora.\nStatut niniejszy obowiązuje z chwilą zarejestrowania Fundacji.\nStatut Fundacji VINEA w formacie PDF


Kasę fiskalną możemy pozyskać w wielu miejscach. Ale gdzie możemy odnaleźć najlepsze urządzenie odpowiadające wymogą naszego biura? W dowolnym punkcie sprzedaży świadczącym te dania. Możemy jeszcze posiłkować się doprawdy ciekawą ofertą, jaką proponują nam sklepy internetowe, których przecież jest wszystkie multum.\nUrządzenia takie jak kasy albo drukarki fiskalne winny być wdrożone do powszechnego użytku za pośrednictwem profesjonalnego serwisu będącego aktualne uprawnienia do budowania takich pracy. Taki serwis doradza też często przy wyborze kasy. Gra tym pomaga uzyskanie zwrotu siedmiuset złotych bezpośrednio od dobrego - w zależności od klienta - urzędu skarbowego. Przydatną usługą istnieje i fakt, iż - tuż po zakupie kasy fiskalnej - serwis programuje kasę oraz - co niezwykle ważne - ufiskalnia ją. Przeprowadza także niekiedy stosowne szkolenie w terenie obsługi kasy, jak i wykonywania koniecznych raportów, które są przecież wymagane pod rygorem prawnym.\nPrzy okazji możemy nadmienić, iż zgodnie z przepisami, skoro nie działa kasa, toż i nie można prowadzić usług lub sprzedawać produktów. To korzystnym wyjściem jest korzystanie kasy rezerwowej, jednakże nie stanowi ona wymagana prawnie. Wróćmy zatem do głównego tematu.\nKiedy zakup kasy fiskalnej dopiero przed nami, powinniśmy dokładnie przemyśleć, jakiego typu urządzenia dokładnie potrzebujemy. Tymczasem rynek - kiedy toż głównie skądinąd bywa - oferuje nam wszystkie mnóstwa możliwości: możemy ruszać w lasu kas systemowych, komputerowych, jednostanowiskowych oraz przenośnych, a jeszcze wśród rozmaitych drukarek fiskalnych. Istotne jest wtedy - jak już wspomnieliśmy - by tak dopasować kasę do profilu wykonywanej prace.\nPrzykładowo, dla taksówkarza skutecznym rozwiązaniem daje się kasa fiskalna przenośna. Tego typu kasy przeznaczone są również do książki w zakresie, lecz także kasa znajdzie zastosowanie w miejscu stacjonarnym o małej powierzchni np. u fryzjera, lekarza czy prawnika. Przemyślmy a dokładnie, czy by na pewno potrzebujemy wszystkich dodatków i ofert, które odkryjemy w pięknych kasach. Czy tak będziemy po z ostatnich dodatków (np. z propozycje podpinania urządzeń zewnętrznych) często korzystać?\nKto podobno odebrac zasilek gwoli niepracujacych


Szkiełko i oko to nie wszystko - Lubimyczytac.pl - Copernicus Center Press\n2018 - 08 - 14 / 14:17\nSkłamałbym, gdybym powiedział, że nigdy nie pojawił się w mym umyśle przebłysk, że moja kochana piłka kopana ma coś wspólnego z matematyką, tkwiąca na drugim końcu szali akceptacji. Nie trzeba być Einsteinem, by dostrzec w podaniach, strzałach i kombinacjach odpryski obliczeń, kąty i tym podobne zmienne, które to przekształcają kunszt w cyferki. Jednak nie wybiegajmy zbyt daleko, bo może się okazać, że pędzimy w zupełnie zgubnym kierunku.\nDavid Sumpter jako szczęśliwy wyznawca obu wspomnianych dziedzin postanowił poszukać korelacji między nimi, nie czyniąc przy tym swego wywodu ciężkostrawnym zakalcem. Zadanie ambitne, by nie rzec karkołomne, ale mające w sobie ogromny potencjał. Jak okazuje się w trakcie lektury, jeśli za autorem stoi wiedza, poczucie humoru i zdrowy rozsądek, to materiał na katastrofę może okazać się niezwykle pozytywną niespodzianką.\nPrzygoda ta przypomina pod pewnymi względami przysposabianie sobie nowej umiejętności, która dzięki dozowaniu odpowiednich ćwiczeń i zmyślnemu podwyższaniu poziomu trudności po części adaptuje się sama. Rzec można jaki nauczyciel, taki uczeń i „Piłkomatyka” świetnie taką zależność oddaje. Sumpter rozpoczyna od swobodnego wprowadzenia i pojedynczych uwag na temat wybranych futbolowych gierek parując je z pewnymi matematycznymi podstawami i wdraża z swadą swój szalony plan połączenia przyjemnego z pożytecznym w życie.\nTak rozpoczynają się atrakcje, a co najlepsze, im dalej w las, tym więcej smakowitych kąsków. Analizy poszczególnych akcji i nieposkromionych zespołów na przestrzeni wybranych okresów, naturalnie wręcz zazębiają się z wszelkimi modelami, prawidłami i zasadami nauki ścisłej zawartej w tytule. Podobnie rzecz wygląda, gdy autor proponuje zabawę w przewidywanie wyników, szans, a nawet bukmacherskie zmagania. Nie wspominając nawet o przyzwyczajeniach fauny, które znakomicie przekładają się na boiskową taktykę.\nTo wszystko nie mogłoby się udać, gdyby nie umiejętność dawkowania treści, tak by twarde dane nie zagłuszyły piękna przeżywającej ostatnio swoje święto dyscypliny. Poszczególnie rozdziały wchłania się mimowolnie, z żywym zainteresowanie, bo raz, że jest to zaprezentowane w czytelny i kapitalnie rozbity na czynniki pierwsze sposób, a dwa, cóż, humor może góry przenosić, tutaj zaś jest wisienką na torcie. Soczystą i słodką, w której dziwnym trafem zabrakło twardej pestki.\nOsobiście jestem Piłkomatyką pozytywnie zaskoczony, bo choć spodziewałem się rzetelnej pozycji, nie przypuszczałem, że będzie ona tak przystępna i wysoce nasycona dla kogoś kto, owszem, w sferze kopanej swoje ogląda, ale z wyższymi obliczeniami rzadko mu po drodze. Myślę, że wynika to w dużej mierze z tego, że choć David Sumpter to i owo wyjaśnia, nie sprawia, że szkiełko i oko zamazuje wiarę i czucie, ale powoduje, iż wrażenia natury emocjonalnej wyłącznie zyskują na wartości.


Jak prawidłowo stosować narzędzia rotacyjne? - Poradnik Podologiczny\n1. Odpowiednia liczba obrotów frezu.\nZwracanie uwagi na maksymalne obroty frezu pozwala zapobiec powstawaniu skaleczeń u pacjenta, a także uszkodzeniu mikrosilnika, uchwytu i frezu. Najprościej stosować zasadę: im większy obwód części roboczej frezu, tym mniejsza dopuszczalna liczba obrotów. Przykładowo frez z nasypem diamentowym o średnicy 5mm osiąga liczbę obrotów równą 40 000 obr. /min, każde ziarenko na powierzchni porusza się z prędkością 38 km/h. Z kolei, jeżeli tę samą liczbę obrotów osiągnąłby frez o średnicy 20 mm, każde jego ziarenko poruszałoby się z prędkością 150 km/h. Takie prędkości mogą powodować wytwarzanie ogromnych ilości ciepła, które z kolei powoduje uczucie bolesności u pacjenta, a u osób z polineuropatią może w efekcie powodować poważne rany. Dodatkowo niewłaściwy dobór obrotów do frezu może skutkować uszkodzeniem/szybszym zużyciem się tulei zaciskowej w piórze frezarki.\n2. Systematyczna kontrola.\nAby wspomóc systematyczną kontrolę narzędzi rotacyjnych skonstruowano tester trzpieni frezów. Trzpień testowanego frezu umieszcza się w otworze testera wykonanego ze stali szlachetnej. Trzpień testowanego frezu powinien bez oporu przejść przez cały tester. Jeżeli tak się dzieje – frez jest porządku. Jeżeli pojawia się opór, oznacza to, że tor obrotu narzędzia jest niewłaściwy (pióro frezarki wibruje) i narzędzie nie powinno być dalej używane. Wibracje powodują dyskomfort u pacjenta, ale również negatywnie wpływają na pracę frezarki.\n3. Praca bez nacisku.\nWażne jest aby pracować, bez nadmiernego nacisku. Użycie zbyt dużej siły nacisku ma negatywny wpływ na tuleję zaciskową frezarki oraz na sam frez, który szybciej się zużywa.\n4. Higiena narzędzi.\nWszystkie frezy muszą zostać bezwzględnie zdezynfekowane przed pierwszym i każdym kolejnym użyciem. W tym celu narzędzia rotacyjne wkłada się do specjalnego roztworu dezynfekującego. Zawiera on dodatkowo składniki chroniące przed korozją. Należy przestrzegać zaleceń producenta dotyczących stężenia roztworu, a także pamiętać, że narzędzia muszą być w nim całkowicie zanurzone. Bardzo waży jest czas dezynfekcji, nie wolno przetrzymywać narzędzi w płynie do dezynfekcji dłużej niż zaleca to producent preparatu. Po dezynfekcji należy narzędzia opłukać czystą wodą, a następnie wysterylizować. Kontrolę frezów należy dokonać po dezynfekcji. Jeśli zauważymy na frezie ślady korozji, taki frez trzeba koniecznie usunąć. Pozostałe frezy, które były dezynfekowane w tej samej partii, muszą być poddane szczegółowej kontroli. Zaleca się by frezy podczas dezynfekcji, nie stykały się częścią roboczą, takie zachowanie może powodować uszkodzenie frezu. Przed sterylizacją wszystkie frezy należy skontrolować pod kątem czystości. W części roboczej frezu często pozostają zabrudzenia organiczne, np. pozostałości skóry. Takie zabrudzenia należy wyczyścić w sposób mechaniczny, a następnie powtórzyć proces dezynfekcji. Gotowe wysterylizowane narzędzia należy przechowywać w taki sposób, aby ochronić je przed kurzem i ponownym zanieczyszczeniem np. w specjalnym prezenterze frezów.\nArtykuł powstał na podstawie materiałów z książki:\n"Wielka księga chorób paznokci"\nautorstwa Anke Niederau\nInterdyscyplinarna współpraca z innymi grupami medycznymi, takimi jak lekarze, Heilpraktiker, technicy obuwia ortopedycznego, fizjoterapeuci i personel pielęgniarski, daje nowe możliwości rozwoju i zawodowych szans. Podolog zajmuje niezastąpioną pozycję w tej interdyscyplinarnej sieci leczenia. Dzięki jego udziałowi można skrócić czas leczenia i zapewnić skuteczność terapii.


Tragedia ! Kolejne potrącenie ze skutkiem śmiertelnym. Nie żyje 45-letni mężczyzna - WIELKOPOLSKA\n9 stycznia, 2019 9 stycznia, 2019 admin 0 Comments bezpieczeństwo, Kępno, pieszy, Policja, polskie drogi, potrącenie, śmiertelny wypadek\nDo potrącenia ze skutkiem śmiertelnym doszło 8 stycznia przed godziną 19:00 na obwodnicy Kępna.\n8 stycznia około godziny 19:00 dyżurny Komendy Powiatowej Policji w Kępnie został powiadomiony o potrąceniu pieszego. Do zdarzenia doszło na drodze wojewódzkiej 482.\n← Zatrzymany sprawca śmiertelnego potrącenia 86-letniej kobiety, który uciekł z miejsca zdarzenia.\n49-latek uszkodził auto, bo ekspedientka nie sprzedała mu alkoholu →\nWielkopolscy Terytorialsi w Tarnowie Podgórnym


Czego nie wolno łowić w lutym? | Podbierak.pl\nCzego nie wolno łowić w lutym?\nLuty za pasem, większość wędkarzy oczekuje wiosny przygotowując sprzęt i ostrząc zęby przed nadchodzącym, miejmy nadzieję udanym sezonem. Niektórzy z nas jednak nie odkładają sprzętu na bok – mimo ciężkich warunków zewnętznych nieprzerwanie wędkują. Dla nich mamy informacje czego nie wolno poławiac w lutym.\nW Lutym nie wolno łowić:\nbolenia, brzany, brzany karpackiej, sandacza, szczupaka, świnki, suma (z wyjątkiem rzeki Odry, od ujścia rzeki Warty do granicy z wodami morskimi), certy (z wyjątkiem rzeki Wisły od zapory we Włocławku do jej ujścia), miętusa (z wyjątkiem rzeki Odry od ujścia rzeki Warty do granicy z wodami morskimi), troci wędrownej (w rzece Wiśle i jej dopływach powyżej zapory we Włocławku w czwartki, piątki, soboty i niedziele; w rzece Wiśle od zapory we Włocławku do jej ujścia), łososia (w rzece Wiśle i jej dopływach powyżej zapory we Włocławku w czwartki, piątki, soboty i niedziele; w rzece Wiśle od zapory we Włocławku do jej ujścia).\nźródło zdjęcia: http://www.flickr.com/photos/verticalmedia/1736322756/\nKalendarz brań listopad 2010\nListopad to praktycznie ostatni miesiąc, w którym możemy wybrać się na ryby bez konieczności uprawiania wędkarstwa podlodowego. Nie zmarnuj...\nKalendarz brań na wrzesień 2012\nStandardowo z nowym miesiącem umieszczamy aktualny kalendarz brań na wrzesień 2012. To dobra pora na drapieżnika, dlatego każdy wytrwany...\nKalendarz brań Lipiec 2014\nPamiętaj, że kalendarz brań bazuje jedynie na fazach księżyca. Wpływ na brania ryb ma wiele czynników, między innymi:...\nJesteś zapalonym wędkarzem? Już nie możesz doczekać się sezonu? Jeśli tak, to mamy dla Ciebie wspaniałą propozycję spędzenia ostatniego...\nKalendarz brań czerwiec 2011\nCzerwiec to jeden z najcieplejszych miesięcy w roku. To również okres, kiedy łowić możemy większość najpopularniejszych gatunków ryb. Jest...\nKalendarz brań na marzec 2012\nWiosna nadciąga wielkimi krokami. Do życia budzi się natura – budzą się też wędkarze. Zapraszamy więc do skorzystania z...\nKalendarz brań wrzesień 2010\nKolejny miesiąc wędkarski być może przynisie ze sobą bardzo udane połowy. Planując wyjazd z wędką w ręku weź pod...