Wywiad z Katherine Rundell - Lubimyczytać.pl\nWywiad z Katherine Rundell\n14 marca ukazuje się książka Katherine Rundell, zatytułowana Odkrywca, to druga, po Dachołazach powieść tej autorki, która zostanie wydana w naszym kraju. Z pisarką rozmawiam o dzieciach, ekologii, chodzeniu po dachach i jedzeniu pająków.\nAnna Misztak: Prawie wszystkie pani książki są nagradzane – musi być pani z siebie dumna! Dlaczego akurat książki dla dzieci/ młodzieży?\nKatherine Rundell: Sądzę, że dzieci są najwspanialszymi czytelnikami na świecie – to, co czytamy w dzieciństwie, na długo zapada nam w pamięć i kształtuje naszą osobowość.\nW każdej z pani książek jest sporo pani samej – Zimbabwe, chodzenie po dachach, Amazonia, chodzenie po linie (najnowsza książka będzie o cyrku, prawda?) – wiedzie pani naprawdę niesamowite życie! Ale czy gra pani na wiolonczeli?\nNie gram, a bardzo bym chciała! Mój brat przez wiele lat był profesjonalnym muzykiem, ale ja nie jestem specjalnie utalentowana w tym kierunku – ale do „Dachołazów”wybrałam właśnie wiolonczelę, ponieważ uważam, że dźwięk, który wydaje, zadziwia pięknem.\nGdy czytałam „Dachołazy” miałam mocne skojarzenie z „Nigdziebądź” (Neverwhere) Gaimana – bohater wrzucony w zupełnie dla niego/ dla niej inny świat, dość hermetyczny, w którym musi się odnaleźć i w końcu okazuje się, że do niego należy – pani Paryż, to taki Paris-Above w odróżnieniu od gaimanowskiego London-Below. I tak jak uwielbiam podróżować londyńskim metrem i każda stacja, która znajduje się w powieści wywołuje u mnie ekscytację, tak podejrzewam, że wkrótce też wybiorę się do Paryża śladami Sophie – tylko boję się, że na żaden dach nie wejdę. Jak zaczęła się pani wspinać na dachy? Skąd to się wzięło?\nZawsze kochałam być wysoko – za możliwość widzenia świata, kiedy on nie widzi nas. Jeśli chce się widzieć prawdziwe, naturalne piękno miasta, warto spojrzeć na nie z wysokości. Kocham też dreszcze radości, kiedy widzę części budynku, do którego zazwyczaj nie ma się dostępu.\nCzy chodziła pani po dachach Oxfordu? W tym roku byłam tam po raz pierwszy i zakochałam się w tym mieście!\nTak! Spędziłam dość dużo czasu wspinając się na dachy College’u All Souls, na którym wykładam. Roztacza się stamtąd bajeczny widok! Można spojrzeć z góry na tajemnicze ogrody i do kominów.\nGdyby każda mała dziewczynka miała tak niesamowitego opiekuna/ rodzica jak Charles – życie dorosłych kobiet byłoby prostsze! Mam wrażenie, że dziewczynki niepotrzebne chowa się pod kloszem i sztucznie narzuca im się bycie „grzecznymi”: nie skacz, nie wspinaj się po drzewach, siedź prosto, zakładaj sukienki, nie przeklinaj. Pani dzieciństwo w Zimbabwe chyba wyglądało inaczej?\nMojej mamie – jak wielu kobietom jej pokolenia – bardzo zależało na tym, żebym nigdy nie poczuła, że czegoś nie mogę zrobić, ponieważ jestem dziewczynką – i tak też było. Jestem jej za to dozgonnie, ogromnie wdzięczna.\nRównież dzieci z książki „Odkrywca” są bardzo niedzisiejsze – w dobrym tego słowa znaczeniu. Zastanawiałam się ile spośród współczesnych – chowanych w warunkach cieplarnianych kilkunastolatków – wiedziałoby jak rozpalić ogień bez zapalniczki, jak zbudować tratwę, jak wygląda węgorz elektryczny i kakaowiec, i czy odróżniliby kajmana od aligatora?! Skąd pani wytrzasnęła tę niesamowitą czwórkę?\nWydaje mi się, że większość dzieci, z każdej epoki, byłoby w równym stopniu przerażonych i podekscytowanych, jeśli znaleźliby się nagle w dżungli! Właściwie bardzo podziwiam dzisiejsze dzieci i wydaje mi się, że zadziwiająco świetnie radzą sobie z wyzwaniami – jak internet – z którymi ja się nie konfrontowałam. Ogromnie podobał mi się pomysł postawienia dzieci przed wyzwaniami, których się nie spodziewały, porzucenia ich w całkiem innym świecie, w którym muszą sobie radzić ze wszystkich sił.\n„Odkrywca” to też książka o ekologii i o konieczności życia z planetą, a nie kosztem planety. Uświadamia pani młodym (i nie tylko młodym) czytelnikom jak ważna jest ekologia. Angażuje się pani w ruchy pro-eko?\nTak! Spędziłam część dzieciństwa w Zimbabwe, więc od najmłodszych lat byłam uczona, jak przepiękny i jednocześnie delikatny jest świat. Grupa autorów książek dla dzieci zaczyna projekt „Pisarze dla Oceanów”, zachęcający dzieci i szkoły, by zaprzestały używania plastikowych sztućców i słomek i by były bardziej świadome śladu, który zostawiamy w świecie.\nByła pani w Amazonii, pływała z delfinami rzecznymi, ale czy jadła pani pająki?\nJadłam! Zjadłam tarantulę. Nie była, jak mi obiecano, przepyszna.\nMa pani ulubioną książkę/ książki z dzieciństwa?\nKochałam książkę Diany Wynne Jones ”Charmed Life” – to taka bardziej dowcipna wersja ”Harry’ego Pottera”.\nA obecnie – co pani czyta najchętniej?\nOch, wszystko! Uwielbiam poezję eksperymanetalną, thrillery, fikcję historyczną i opasłe tomy powieści. Mam w sobie wielki głód opowieści.\nJakie są pani najbliższe pisarskie plany? Jeśli dobrze zrozumiałam audycję w BBC to pisze pani teraz książkę o cyrku – też będzie skierowana będzie do dzieci?\nZgadza się, moja następna książka jest o cyrku! Jest dla 8-12-latków – jak mi się wydaje – nie mogę za dużo zdradzić, ale jest w niej latanie na trapezie i dokładnie zaplanowana kradzież.\nDziękuję za możliwość zadania kilku pytań i za książki! Mam nadzieję, że kiedyś odwiedzi Pani Polskę i uda nam się porozmawiać na żywo!\nPrzyznano Costa Book Awards 2017\nW Wielkiej Brytanii po raz 46 przyznano Costa Book Awards. Poznaliśmy laureatów w pięciu kategoriach: powieść, debiut, biografia, poezja i literatura dziecięca. W kategorii debiut zwyciężyła Gail Honeyman za „Eleanor Oliphant ma się całkiem dobrze", która ukazała się w Polsce pod patronatem lubimyczytac.pl! A zwycięska powieść z kategorii literatura dziecięca „Odkrywca” Katherine Rundell zostanie wydana już w lutym!\nAutor: AMisz | wypowiedzi: 3 [pokaż ostatnią] Odpowiedź\nDziękuję za ten wywiad :-)\n"Dachołazy" to piękna, niesztampowa opowieść.\nMam nadzieję, że "Odkrywca" będzie jeszcze bardziej zaskakujący.\nWłaśnie zabieram się do lektury :-)\n"14 marca ukazuje się książki Katherine Rundell, zatytułowana Odkrywca, to druga, po..." - warto poprawić błędy.


Dwupokojowy dom z tarasem Valtura, Pula - K-16611 - Zakwaterowanie Pula | Adriatic.hr\nDwupokojowy dom z tarasem Valtura, Pula | K-16611\nDom może przyjąć 5 gości. Łóżka znajdują się w sypialniach, których jest 2, na powierzchni 79m2. Goście mają dostęp do tarasu, by korzystać z ciepłych, letnich wieczorów. Grill jest dostępny tylko do użytku gości z tej kwatery. W kwaterze dozwolony jest pobyt zwierzęcia domowego, za dopłatą.\nPowierzchnia: 79 m2 + 30 m2 (Taras, balkon)\nŻwirowa (Odległość 9.8 km)\nObiekt 16611 w mieście Valtura, Pula - Istria oddalony jest 5 km od morza. Plaża najbliższa obiektowi jest żwirowa. W obiekcie nie ma innych apartamentów i pokojów, więc będą Państwo jedynymi gośćmi. Gospodarze nie przebywają w obiekcie.\nBardzo ładny dom wakacyjny z pięknym tarasem i ceglanym grillem. Czyste pokoje i kuchnia są doskonale wyposażone we wszystko, co można sobie wyobrazić.


Praca dodatkowa przez internet - Forum Ogólnotematyczne / Bez rejestracji\nWysłany: Pią 1:57, 10 Lut 2012 Temat postu: Praca dodatkowa przez internet\nChcesz dodatkowo zarobić?Jesteś ambitną osobą,która potrafi zorganizować tak pracę by przynosiła efekty?Napisz a udzielę więcej informacji [link widoczny dla zalogowanych]\nWysłany: Wto 13:27, 28 Lut 2012 Temat postu:\na tu nie można więcej napisać? Może gdyby było wiadomo o co chodzi od razu,więcej osób by się zainteresowało...\nWysłany: Śro 11:58, 07 Mar 2012 Temat postu:\nproszę o info na [link widoczny dla zalogowanych]\nWysłany: Pon 17:21, 22 Paź 2012 Temat postu: praca przez internet\nWysłany: Wto 13:57, 12 Lut 2013 Temat postu:\nO całkiem fajna oferta, a nadal jest aktualna?\nZ tego co ja się orietuje to to jest coś takiego, że jak oni mają prace, to Ci ją dają. Ale to nie znaczy, że zawsze codziennie będziesz coś miał. A jak ktoś jest lajkonik w takich rzeczach, to ciężko się wybić, bo zawsze biorą te lepsze osoby. Chciałam kiedyś spróbować, ale jakoś nie jestem przekonana.\nWysłany: Nie 18:01, 28 Wrz 2014 Temat postu:\nNie no widać, od razu że takie oferty nie są zbyt pewne. Dlatego też lepiej jest szukac ofert pracy w innych miejsca, bardziej związanych z zarobkami. Według mnie lepiej jest szukac prace tutaj [link widoczny dla zalogowanych] , przyjemniej od razu widać , ze oferty sa pewne. A programista to idealna praca zdalna\nOstatnio zmieniony przez BiankaH dnia Pon 15:47, 29 Wrz 2014, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Śro 7:09, 02 Gru 2015 Temat postu:\nRównież jestem zdania, że lepiej przejrzeć sobie jakąś stronę z ofertami pracy gdzie od razu wiadomo co i jak. Na przykład na gratka praca [link widoczny dla zalogowanych] są oferty pracy dodatkowej wykonywanej i rozliczanej przez Internet. W dobie Internetu\npraca zdalna jest coraz bardziej dostępna dla każdego kto choć trochę umie posługiwać się komputerem.\nWysłany: Wto 15:23, 02 Lut 2016 Temat postu:\nOstatnio dotarłam moim zdaniem do ciekawej oferty pracy dodatkowej [link widoczny dla zalogowanych] Polega na sprzedaży pożyczek, za każdą sprzedaną pożyczkę otrzymuje sie 2% prowizji. Kwota nie mala, bo około 160zł. Może być wieksza, gdy pożyczka udzielona będzie na większą kwotę. Moim zdaniem fajna oferta, W domu, sam sobie ustalasz godziny pracy.


Zawiadomienie wezwanie urzędu skarbowego skarbówki Poznań Łódź\nStrona powinna być zawiadomiona o miejscu i terminie przeprowadzenia dowodu z zeznań świadków, opinii biegłych lub oględzin przynajmniej na 7 dni przed terminem. Strona ma prawo brać udział w przeprowadzaniu dowodu, może zadawać pytania świadkom i biegłym oraz składać wyjaśnienia. Zawiadomienie winno dotyczyć jedynie miejsca i terminu przeprowadzenia dowodu, w tym dowodu z zeznań świadka. Organ nie ma zatem obowiązku informowania strony o danych personalnych świadków, których zamierza przesłuchać. Organ nie ma obowiązku wskazywania w wezwaniu konkretnych okoliczności, na które będą przesłuchiwani świadkowie czy strona.\nOrgan podatkowy może wezwać stronę lub inne osoby do złożenia wyjaśnień, zeznań lub dokonania określonej czynności osobiście, przez pełnomocnika, na piśmie lub w formie dokumentu elektronicznego, jeżeli jest to niezbędne dla wyjaśnienia stanu faktycznego lub rozstrzygnięcia sprawy. Organ podatkowy może wezwać nie tylko stronę, ale i inne osoby do złożenia wyjaśnień na piśmie zamiast np. przeprowadzić dowód z przesłuchania. To organ podatkowy decyduje każdorazowo o sposobie wykonania tego obowiązku. Jaki tryb zastosuje, przesłuchanie czy złożenie pisemnych wyjaśnień, uzależnione jest od niezbędności tych czynności dla wyjaśnienia stanu faktycznego lub rozstrzygnięcia sprawy.\nOrgan podatkowy nie może wykluczyć konieczności ponownego przeprowadzenia dowodu z przesłuchania świadka raz już przesłuchanego w toku innego postępowania. Jednakże okolicznością uzasadniającą powtórzenie takiego dowodu nie jest brak uczestniczenia strony w uprzednim przesłuchaniu świadka lecz obowiązek wyjaśnienia pojawiających się wątpliwości, istotnych z punktu widzenia ustalenia prawidłowego stanu faktycznego.\nOrgan podatkowy ocenia na podstawie całego zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Okoliczność faktyczna może być uznana za udowodnioną, jeżeli strona miała możliwość wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów. Uzależnia się uznanie okoliczności faktycznej za udowodnioną od spełnienia wymagania, aby strona miała możliwość (realną) wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów. Możliwość wypowiedzenia się co do zgromadzonych dowodów jest więc przesłanką uznania wartości procesowej każdego, nawet najlepiej zebranego i wszechstronnie ocenionego, materiału dowodowego. Pozbawienie strony tej możliwości oznacza, że nie mają one w sprawie żadnego znaczenia.\nStrona więc jest uprawniona do zapoznania się i zajęcia stanowiska co do całego materiału dowodowego, nie zaś co do jego części wybranej przez organ. Uniemożliwienie wypowiedzenia się stronie, co do dowodów, które zostały przeprowadzone powoduje, iż okoliczność faktyczna, która była przedmiotem tych dowodów nie może być uznana za udowodnioną. W takiej sytuacji nawet najlepiej zebrany i w sposób prawidłowo oceniony materiał dowodowy nie może mieć w sprawie jakiejkolwiek wartości, jeśli nie została zrealizowana zasada wynikająca z omawianej regulacji.\nZawiadomienie wezwanie urzędu skarbowego adwokat radca prawny prawnik kancelaria Jarocin Gostyń Szamotuły Pleszew Czarnków Trzcianka Oborniki Kalisz Chodzież Piła Gorzów Wielkopolski Milicz ŚremZawiadomienie wezwanie urzędu skarbowego adwokat radca prawny prawnik kancelaria Konin Miłosław Koło Turek Nowy Tomyśl Sól Leszno Wolsztyn Grodzisk Wielkopolski Gniezno Słupca SkokiZawiadomienie wezwanie urzędu skarbowego adwokat radca prawny prawnik kancelaria Kórnik Luboń Swarzędz Opalenica Międzyrzecz Wągrowiec Żnin Krotoszyn Pobiedziska Wałcz Pniewy RogoźnoZawiadomienie wezwanie urzędu skarbowego adwokat radca prawny prawnik kancelaria Wronki Buk Kostrzyn Duszniki Kościan Września Sulęcin Środa Wielkopolska Murowana Goślina Ostrów Wielkopolski\nPrevious PostKontrola konta bankowego przez urząd skarbowy\nNext PostZakwestionowanie ksiąg podatkowych przez urząd skarbowy z powodu ich nierzetelności, wadliwości czy błędności


Jak urządzić mieszkanie w stylu skandynawskim? | Magazyn Housedecor\nAranżacja Wnętrz 4 grudzień 2015\nJasne drewno, proste formy, przyjazne kolory to cechy, które sprawiają, że mieszkanie w stylu skandynawskim jest rozpoznawalne na pierwszy rzut oka. Te funkcjonalne mieszkania cieszą się w Polsce dużą popularnością. Jeśli marzycie o wnętrzu w stylu skandynawskim, podpowiemy, jak je zaaranżować.Mieszkanie w stylu skandynawskim jest ponadczasowe. Na naszych z reguły małych powierzchniach sprawdza się jego użytkowość a kolorystyka dobrze współgra z naszym klimatem i światłem.\nNic więc nic dziwnego, że ten styl tak upodobali sobie Polacy. Wszystkie rozwiązania świadczą o tym, że to mieszkanie ma służyć właścicielowi i ma on się w nim dobrze czuć. „W mieszkaniu w stylu skandynawskim próżno szukać skomplikowanych zdobień, modnych ekstrawagancji, czy epatowania bogactwem. Poszczególne elementy wystroju łatwo komponują się ze sobą. Design jest prosty i przejrzysty. Jest to wzornictwo dostępne dla każdego, stawiające na wygodę i przyjazne dzieciom” – mówi Agata Chomiuk ze sklepu z dekoracjami wnętrz – luluhome.pl.\nStyl skandynawski jest bliski naturze. W pomieszczeniach w stylu skandynawskim można znaleźć sporo jasnego drewna. Z reguły jest to buk, brzoza, sosna, dąb, modrzew. Dają przytulne ciepło i świeżość. W stylu skandynawskim wykorzystuje się również wiele innych naturalnych materiałów: wełny, lnu, bawełny, skóry, które często są wykańczane ręcznie. Lubiane jest też szkło i porcelana. Wbrew pozorom nie są to wnętrza surowe i ascetyczne. Naturalne materiały, ciepła kolorystyka wnoszą do nich przytulność i miękkość.\nZimy w Skandynawii są długie i mroźne. Szybko zapadający zmierzch rozjaśniają więc kolory. Ściany często malowane są na biel lub pastele. Charakterystyczne dla duńskich, czy szwedzkich mieszkań są też przeszklenia, które pozwalają maksymalnie doświetlić wnętrze oraz kilka źródeł światła. Oprócz głównego, górnego światła, wykorzystuje się lampy stojące, kinkiety, podwieszane pojedyncze punkty świetlne. Próżno szukać tu firanek, czy ciężkich, ciemnych drapowanych zasłon.\nSzarości, błękity, różne odcienie beżu dominują również przy wyborze mebli, foteli, kanap. Takie wnętrze jest spójne i spokojne. Bardziej zdecydowane barwy pojawiają się przy wyborze dodatków: dywanu, narzut na łóżko, ciepłych koców, czy przytulnych poduszek. Pojawia się tu czerń, nasycona czerwień, różne odcienie morskiego, granat. Często wykorzystywane są tekstylia we wzory. Nawiązują się do lubianej przez Skandynawów natury eksponując motywy drzew, zwierząt, kwiatów. Obrazy w rustykalnych ramach, małe kolorowe dywaniki, drewniane misy, świeczniki, figurki to typowe ozdoby skandynawskich domów.\nDo tego stylu pasują również drewniane podłogi, często przecierane lub bielone, by uzyskać efekt wiejskich ługowanych desek. Efekt przytulności można dodatkowo podkreślić delikatnymi tapetami na ścianach, lub drewnianą boazerią.\nSkandynawski styl na dobre zadomowił się nad Wisłą i nic nie wskazuje na to, by miało się to w najbliższym czasie zmienić. Od Skandynawów możemy się uczyć nie tylko efektywnego wykorzystania przestrzeni, ale również przyjaznego stosunku do środowiska naturalnego. Ich mieszkania to żywy dowód na to, że przyjazny naturze „slow design” jest praktyczny i trafia w gust każdego, kto ceni uniwersalne i harmonijne wnętrza.


Żona udusiła męża pośladkami. Rodzinna tragedia wstrząsnęła już całym światem.\n24 maja, 2021, 18:45\nCo jakiś czas na świecie dochodzi do tragedii, w które aż ciężko uwierzyć, ponieważ wydają się być tak nierealne, że moglibyśmy sobie pomyśleć, że ktoś robi sobie z nas żarty. Bez wątpienia ta historia jest na to doskonałym przykładem. Pewna kobieta została oskarżona o morderstwo. Udusiła męża… swoimi pośladkami.\n45-letnia Tatiana z Nowokuźniecka podczas pijackiej kłótni zaczęła obezwładniać swojego małżonka. Aidar został przez nią przewrócony na plecy. Kobieta przycisnęła jego twarz do materaca, po czym usiadła mu na głowie. Warto podkreślić, że jej waga wynosi ponad 100 kg. Mężczyzna przez jakiś czas błagał Tatianę, aby przestała, a po chwili przestał oddychać.\nŚwiadkiem całego zajścia była córka małżeństwa, która od razu ruszyła po pomoc do sąsiada. Ten jednak uznał, że nie ma się o co martwić i pewnie para zaraz przestanie się kłócić.\nMężczyzna nie przeżył uduszenia pośladkami. Tatiana zaczęła krzyczeć i potrząsać swoim małżonkiem. Nie mogła uwierzyć w to, co się stało. To był dla niej prawdziwy koszmar.\nPodczas sekcji zwłok wyszło na jaw, że Aidar zmarł przez niewydolność oddechową. Sprawa trafiła do sądu, a kobietę oskarżono o zabójstwo. Tatiana tłumaczyła, że chciała tylko uspokoić pijanego męża. Czasu jednak nie da się już cofnąć…\nPodziel się tą niewiarygodną historią z innymi!


Woood Szafa Isabel czarna - bihome.pl\n» Woood Szafa Isabel czarna\nSzafa Isabel czarna od renomowanej holenderskiej firmy Woood to nowość w ofercie bihome.pl. Szafa sprawdzi się w tradycyjnych ale przede wszystkim świetnie poradzi sobie w nowoczesnych wnętrzach. Cała nowa kolekcja Woood zachwyca zapoznaj się z innymi produktami Woood. Wszystkie nasze nowości dostępne są tu: NOWOŚCI.\nPrzeważający kolor: czarny mat.\nWymiary szafy: długość 47 cm wysokość 191 cm szerokość 118 cm.\nWaga szafy: 55 kg.\nSzafa Isabel czarna - ten ekskluzywny produkt został zaprojektowany i wyprodukowany przez cenioną firmę Woood. Szafa pochodzi z kolekcji 2020 roku i cieszy się niesłabnącą popularnością wśród polskich miłośników nowoczesnych wnętrz.


metody gotowania dla papryczek jalapeno - szaleństwo papryki chili - Gotowanie Z Papryczkami Chili\nMetody gotowania dla Poppers Jalapeno\n3 stycznia 2014 Udostępnij Pin Yum Tweet E-mail 0 akcji\nIstnieje wiele różnych sposobów na zrobienie papryczek jalapeno, w tym pieczenie, smażenie, grillowanie, zawijanie ich w boczek i wiele więcej. Oto kilka różnych metod gotowania poppera jalapeno, które możesz chcieć odkryć.\nGrillowane Jalapeno Poppers Przepisy i porady\nGrillowane papryczki jalapeno są świetne, ponieważ możesz eksperymentować z wędzonymi smakami, gotować na zewnątrz, a twój bekon będzie ładny i chrupiący, jeśli zawijasz swoje papryczki jalapeno w bekonie. Jednym ze sposobów grillowania popperów jalapeno jest owinięcie ich folią aluminiową i grillowanie przez około 20-30 minut lub do momentu, aż wszystko będzie ładne i chrupiące. Jeśli panierujesz swoje poppy, możesz je ustawić na folii aluminiowej lub arkuszu do grillowania, przykryć i grillować około 20-30 minut lub do złotego koloru.\nGrillowane Poppers Jalapeno\nOwijając papryczki jalapeno w boczku, można je grillować bezpośrednio nad lekko naoliwionym rusztem grillowym, ale należy uważać na farsz, ponieważ mogą wypaść.\nCzęsto używam grilla jalapeno do grillowania moich popperów. Dobry grill jalapeno pomoże twoim popperom jalapeno wstać w grillu, aby nie przechyliły się i nie rozlały.\nPieczone Jalapeno Poppers Przepisy i porady\nPieczone papryczki jalapeno są szybkie i łatwe do zrobienia, ponieważ możesz spędzać czas w kuchni i przygotowywać inne potrawy podczas pieczenia. Wypchaj swoich popperów wszystkim, co tylko możesz wymyślić, chleba według własnego uznania lub podawaj w stylu łodzi. Umieść je na lekko naoliwionym naczyniu do pieczenia i piecz 20–30 minut. To naprawdę takie proste.\nsuszone strąki chili\nJedną ze wspaniałych rzeczy w pieczonych popalinkach jalapeno jest to, że możesz napełnić je prawie wszystkim i będą pyszne. Oczywiście w granicach rozsądku. Nie musisz ograniczać się do serka śmietankowego (co jest absolutnie pyszne). Pozwól swojemu twórczemu umysłowi wędrować. To właśnie zrobiliśmy, opracowując nasze przepisy na książkę kucharską Jalapeno Poppers. Ogranicza Cię tylko wyobraźnia. Możesz również owinąć je bekonem, ale jeśli to zrobisz, zalecamy ustawienie piekarnika na ruszcie, aby bekon był przyjemny i chrupiący.\nCzęsto używam grilla jalapeno do pieczenia moich popperów. Dobry grill jalapeno pomoże Twoim popperom jalapeno wstać w piekarniku, aby nie przechyliły się i nie rozlały.\nSmażone Jalapeno Poppers Przepisy i porady\nSmażenie papryczek jalapeno na oleju to najszybszy sposób na przygotowanie popperów, a rezultaty są oszałamiająco pyszne. To zazwyczaj dostajesz, zamawiając jalapeno w restauracjach - coś z torby wrzuconej do frytkownicy. Robienie ich w domu jest o wiele lepsze. Smażenie nadaje panierce złotobrązowy kolor i sprawia, że farsz jest przyjemny i lepki. Istnieją dwa sposoby na usmażenie poppersa:\nNa głębokim patelni\nSmażone papryczki Jalapeno\nsą ostre papryczki habanero\nGłęboką frytownicą zanurzaj papryczki jalapeno w oleju około 5 minut. Wyjmij i osusz, a następnie poczekaj, aż ostygnie.\nSmażenie popperów na patelni z olejem jest nieco inne, ponieważ olej może rozpryskiwać się. Uważaj, aby olej powoli podgrzewać. Na głębokiej patelni dodaj wystarczającą ilość oleju, aby pokryć około połowy papryki. Ogrzewaj olej powoli do średniego ciepła, aż olej zacznie lekko bąbelkować. Prostym testem, aby sprawdzić, czy olej jest gotowy, jest upuszczenie jednej kropli wody do gorącego oleju. Woda skwierczy.\nGdy olej będzie gotowy, dodaj papryczki jalapeno i gotuj z jednej strony przez około 3-4 minuty, aż panierka będzie ładna i zrumieniona. Odwróć poppers i ugotuj drugą stronę przez około 2-3 minuty lub do złotego koloru. UWAGA: Pamiętaj, aby użyć pokrywki, ponieważ olej może rozpryskiwać się i powodować niezły bałagan. Podgrzane krople oleju mogą rozpryskiwać się dość daleko i mogą poparzyć skórę.\nSos Pieczony Czerwony Lód Chile\nDomowy Ogniowy Cydr - Przepis


Lemon curd - krem cytrynowy - Kuchenny bałagan\nLemon curd- krem cytrynowy to idealny krem do babeczek, tartaletek, bezy czy jako krem do tortu. Uwielbiam jego słodko-kwaśny smak i mogłabym go wyjadać prosto ze słoiczka. Domowy lemom curd nie ma sobie równych, więc spróbujcie go koniecznie\nWszystkie składniki poza masłem zagotowujemy na niewielkim ogniu w rondelku z grubym dnem. Cały czas mieszamy krem za pomocą rózgi, trzeba uważać żeby się nie przypalił.\nGdy krem zgęstnieje i zacznie się gotować, zdejmujemy go z ognia i dodajemy masło. Jeszcze raz mieszamy krem. Jeżeli ma grudki, miksujemy go.\nGotowy krem przekładamy do słoika, zakręcamy i odstawiamy do całkowitego wystudzenia. Przechowujemy go w lodówce przez maksymalnie 1 miesiąc.\nDo naczynia miksującego wsypujemy cukier i miksujemy 15s/obr.10. Dorzucamy skórkę z cytryn i ponownie miksujemy 20s/obr.10.\nDodajemy masło, jajka, żółtka, mąkę ziemniaczaną oraz sok z cytryny i podgrzewamy 20min/90’C/obr.2.\nNa samym końcu zakładamy miarkę i miksujemy krem 25s/obr.6.\n(Visited 2 561 times, 2 visits today)\nFiled Under: Bezglutenowa, Bezglutenowa (TM), Dodatki, Dodatki Thermomix, PRZEPISY, Przetwory, Przetwory Thermomix, THERMOMIX, Wegetariańska, Wegetariańska (TM), Wielkanoc, Wielkanoc (TM)\nTags: cytrusy, cytryny, Thermomix


Nowy praktyczny blog o pracy opiekunki w Niemczech\nWitam, tym razem ja zapraszam na mój blog o pracy jako opiekunka osób starszych i asystent osoby niepełnosprawnej w Niemczech http://nieocenioneopiekunki...\n» Reportaż o opiekunkach z Polski w Niemczech. - pszczepaniak\n» Nowy praktyczny blog o pracy opiekunki w Niemczech\n#1 2017-06-07 19:17:51\nWitam, tym razem ja zapraszam na mój blog o pracy jako opiekunka osób starszych i asystent osoby niepełnosprawnej w Niemczech http://nieocenioneopiekunki.com/. Rady, wskazówki, moje doświadczenia i przeżycia. A na Facebooku https://www.facebook.com/NieocenioneOpiekunki/ jest też trochę niemieckiego. Pozdrawiam. Krystyna\n#2 2017-07-07 07:34:16\nRe: Nowy praktyczny blog o pracy opiekunki w Niemczech\nO zakupach z moją Doris http://nieocenioneopiekunki.com/o-zakupach/.\n#3 2017-07-09 12:40:54\nTak myślałam, tzn. po wpisach pomyślałam , że coś piszesz. I pięknie.\nMoże przeczytam, może ...\nNa pierwszy rzut oka widzę u Ciebie dużo optymizmu i radości. Świetnie.\nCzy jesteś w codziennym kontakcie osobistym ze swoją rodziną? Czy wynajmujesz mieszkanie i masz swoje prywatne życie po pracy?\nWspomniałaś, że pracujesz trzy lata w tej branży. Jak trafiłaś na takie rozwiązanie w którym pracujesz, jakie warunki trza spełnić , żeby pracować w takim systemie , w jakim Ty pracujesz? Myślę , że jesteś w pracy w opiece zatrudniona na zupełnie innych warunkach niż prawie wszystkie Panie i Panowie piszący na forum. Czyli jesteś z trochę "innej bajki'. Przybliż nam ją nie zmuszając nas do czytania Swojego blogu.\nNa razie nie wiele napisałaś o swojej pracy . My wszyscy jesteśmy na tym forum po jakiś przejściach. Piszesz o sobie w blogu , że masz 48 lat i dwoje prawie dorosłych dzieci.Piszesz , że byłaś nauczycielem i pracowałaś w banku. Wierzę, że miałaś dość tych prac , ale nie wierzę , że w tym co robisz teraz odnajdujesz ukojenie po tych bolesnych przejściach w pracy w PL. No może jeszcze odnajdujesz no i kasa jest niezgorsza. Spróbuj pracy z podopiecznym w systemie w którym my pracujemy czyli 24/24 np. po 2 miesiące i tak przez jakiś czas np owe 3 lata.. Bardzo chętnie przeczytam Krystyno Twoje relacje z pracy w tym systemie.\nNa razie to wszystko jest w Twojej relacjii troszkę zbyt bajkowe.... no ale to moje odczucia tylko. Wszystko to co piszesz zbyt gładkie jest i błyskotliwe i takie bardzo dziennikarskie , krótkie, wzmiankowe". Czytając Cię Czuję się tak, jakbym czytała pismo typu . no takie kobiece gdzie jest wszystko krótko , pięknie i godne polecenia , jak to zwykle w śmieciowej prasie.\nAle oczywiście To moje zdanie. Jeśli o to Ci chodzi i sprawia Ci to radość , to jest najważniejsze. Chociaż zaklinasz rzeczywistość jeśli chodzi o pracę w opiece.\nP.S. Rady chętnie czytamy tu na forum. Jak do tej pory nie umieściłaś na nim ani jednej rady czy porady.\nW ogóle nic konkretnego nie napisałaś za wyjątkiem tego , że zapraszasz nas do czytania i śledzenia Twojego blogu.\n#4 2017-07-09 12:56:44\nP.S. No i już przeczytałam hm.... fajnie fajnie .............. , ale tylko fajnie piszesz. Do kogo kierujesz dokładnie swój blog?\n#5 2017-07-09 20:08:55\nFajnie, że zauważylaś, że u mnie jest dużo optymizmu i radości, bo tak się czuję, wykonując tę pracę. Długo pracowałam nad tym, by taką być i chcę też, żeby na moim blogu tak było. Gdy po raz pierwszy miałam wyjechać do pracy, szukałam w sieci informacji, blogów, czytałam forum i właśnie relacje z pracy były w większości negatywne. Pamiętam do dzisiaj, a to było w 2012 roku, jakie przerażenie mnie ogarnęło, gdy te strony o naszej pracy przejrzałam. Moje pierwsze wrażenie z pierwszego 2-miesięcznego pobytu było inne, o czym piszę na blogu.\nW 2013 pojechałam znów podczas wakacji. Do innej podopiecznej, podobno trudnej, przepracowałam kolejne dwa miesiące i wróciłam pozytywnie nastawiona do pracy. Postanowiłam, że będę szukać pracy jako opiekunka na stałe. Przez pierwsze 1,5 roku pracowałam w systemie dwa m-ce na dwa m-ce. Tak, oczywiście nie było mi łatwo pracować, o tym jeszcze napiszę na blogu, ale tak jak Ty piszesz wynagrodzenie i to, że polubiłam tę pracę sprawiało, że robiłam wszystko, by dobrze czuć się w tej pracy.\nLubię rozmawiać z ludźmi, z ludźmi starszymi też. Sprawę ułatwia mi znajomość niemieckiego. Rodzina jest w Polsce. Mam chorą mamę, która od 42 roku życia jest na rencie i teściową z początkiem Parkinsona, ma 86 lat. Interesuje mnie starość, ale pod względem tym, jak teraz żyć, pracować, by na starość być w miarę samodzielnym, świadomym i nie obarczającym dzieci. A jeżeli już to chciałabym mieć opiekunkę, z którą się dogadam.\nPewnego dnia podczas przerwy poobiedniej w pracy wpadł mi pomysł, by zorientować się, czy ja mogę pracować z osobą niepełnosprawną w Niemczech. Zawsze temat niepełnosprawnych mnie poruszał, interesował, nie ominęłam wzrokiem żadnej osoby jeżdżącej na wózku, oglądałam filmy, czytałam blogi. Po nitce do kłębka zorientowałam się, że nie mając wykształcenia w tej dziedzinie mogę pracować z osobą niepełnosprawną w Niemczech bez ukończonej szkoły.\nPomogły mi referencje, o które prosiłam za każdym razem i mój upór. Wtedy szukałam pracy w tzw. bloku 24 h 10-14 dni a potem wolne. Nie znalazłam takiej pracy, ale znalazłam pracę w niemieckiej firmie, która ma swoich seniorów do opieki i osoby dorosłe niepełnosprawne. Pracuję zmianowo, mam zmiany 8-,12-, 24- godzinne. Póżniej idę do wynajętego mieszkania. Wynajęłam mieszkanie, w pełni legalnie, po 3 miesiącach pracy. Spełniałam wszelkie warunki, by takie mieszkanie otrzymać, jak każdy Niemiec, który pracuje legalnie. Chciałabym też wam na blogu o tym napisać, że jest to możliwe, nie mam pochodzenia niemieckiego. Mieszkam w Polsce 60 km od granicy, mąż i dzieci są w Polsce, a ja po 4, lub 5 lub 6 dniach pracy przyjeżdżam do Polski. Jestem 2, 3, 4 dni w domu i dalej jadę do pracy. To zależy od planu mojej pracy.\nObecnie rozglądam się znów za pracą 24 h w bloku 10-14 dni. Tak jak kiedyś chciałam. Taki wątek na tym forum, pracy dwa na dwa tygodnie podjęłam, by się zorientować, ile osób tak pracuje i jak im się pracuje.\nDo kogo kieruję ten blog? Dla takiej jak ja sprzed 2012 roku, która nie miała pojęcia o opiece, tylko gdzieś słyszała, że można tak pracować, a w sieci znalazła negatywne opinie o tej pracy, a pozytywne bardziej by jej pomogły. Dla tych co nie mają wyjścia i muszą wykonywać ten zawód, by się usamodzielnić finansowo i stanąć na nogi po rozstaniu z partnerem, z mężem lub by np. spłacić kredyt i chcą tą pracę wykonywać. W przyszłości dla tych, co chcą pracować, tak, jak ja, mieszkają przy granicy i nie mogą bądź nie chcą pracować w systemie dwa na dwa miesiące. Jak szukać takiej pracy, jakie dokumenty składać, na jakim poziomie trzeba znać niemiecki, jak przejść rozmowę kwalifikacyjną. Dla tych, co chcą pracować z osobami niepełnosprawnymi, niekoniecznie starszymi.\nMam teraz wiele znajomych, które pracują jako opiekunki. Staramy znależć się plusy naszej pracy, radzić z trudnymi podopiecznymi. Rozmawiamy o problemach. Tak jak w każdej pracy i w życiu były, są i będą problemy i trudności. Ważne jest, by umieć je rozwiązywać i pokonywać. Ja się tego wciąż uczę.\nNie udzielam się bardzo na forum, bo jak piszę bloga i staram się umieszczać wpisy dwa razy w tygodniu, to pracując, mając rodzinę, nie znajduję czasu. Na ile mogę, to się udzielam. Orócz tego lubię czytać książki, które też pomagają mi w pracy. Jakie? O tym też napiszę.\nZapraszam i informuję o nowym wpisie na blogu, a kto chce to zajrzy. kto chce napisze do mnie e-maila. Zapraszam chętnych i pozdrawiam.\n#6 2017-07-10 08:08:37\nA tu o moim bieganiu. Co mi daje w mojej pracy i życiu. http://nieocenioneopiekunki.com/bieganie-to-lubie/\n#7 2017-07-10 16:35:55\nDzięki za odpowiedź. Trzymam kciuki i życzę sukcesu.\nDobrze by było gdyby wszystkie przyszłe opiekunki podejmowały te pracę z taka samoświadomością, przygotowaniem , jak Ty.\nPisz częściej o tym na forum, to na pewno odświeżysz nieco klimat na naszym forum i nie przejmuj się ewentualnymi atakami, bo wiele z nas po pierwszej świeżości i radości z wykonywania tego zawodu są już na innym etapie samopoczucia i zadowolenia z tej pracy. No niestety tak się dzieje , jak się dzieje i im dalej w las tym więcej drzew. A , jak wiesz w gęstym lesie łatwo się zagubić i nie zawsze poprawia nastrój zagubienia posiadany kompas i azymut(wyznaczony kierunek). Być może jesteś osobą ze szczególnymi predyspozycjami do tej pracy. Wśród nas jest, jak zauważyłaś wiele osób , które nie miały czasu na przygotowanie się do tej pracy , bo nagliły te różne życiowe przypadłości , brak pracy, długi, komornicy, nieodpowiedzialny mąż, często brak znajomości języka (a potrzeba działania, zaradzenia zlej sytuacji była na już, na teraz) . Słowem nie każdy z nas miał czas na przygotowanie się mentalne do tej pracy.\nJa na początku byłam bardziej radosna i optymistyczna w tej pracy. Niestety przyszedł moment, kiedy zaczęłam mieć jej dość, anie mialam innej interesującej alternatywy. Ostatnie 2-3 lata to już była jazda " na rezerwie ,i w końcu na pustym baku" . Czy miałam wybór? Uważam , że w wieku 58lat nie miałam wyboru innego, jak dojechać z rzęchem silnika do wieku uprawniającego do nabycia prawa do powszechnej emerytury. No dojechałam, ale było mi ciężko, oj w końcówce b. ciężko.\nOby Tobie Koleżanko szło wszystko gładko do samego końca i nie zatarł Ci się silnik .\nA więc trzymam za Ciebie kciuki i czekam dalszych relacji z twojej pracy przez następny rok i następny i ...ten dwunasty rok pracy w tej pracy ,czekam na Twoje odczucia i refleksje na tuż przed emeryturą.\nJa na nowo ustawiam się w życiu, zaczęłam ćwiczyć w parkowej mini siłowni , jeżdzę na rowerze, itd itp.\nMam nadzieję, że za jakiś rok ciężkiej pracy nad sobą wrócę do równowagi z przed mojego prawie dwunastoletniego turrne ze stetryczałymi staruszkami.\nTyle czasu daję sobie na powrót do samej siebie.\nCo do kwestii posiadania w przyszłości opiekunki to nie realne w moim przypadku i nie biorę tego pod uwagę.\nEwentualnie jeśli zajdzie taki mus sprzedaję mieszkanie własnościowe i idę do domu spokojnej starości.\nNie zależy mi na dogadywaniu się z opiekunką ii w ogóle , żeby ją mieć. Nie w polskiej rzeczywistości.\nOstatnio edytowany przez ..?eto (2017-07-10 16:51:06)\n#8 2017-07-12 20:59:39\n...?eto Życzę Ci jak naszybszego powrotu do samej siebie i uzyskania równowagi. Fajnie. że wzięłaś się za aktywność fizyczną. Właśnie mnie ta aktywność w naszej branży bardzo pomaga.\nZ Twojego wpisu też wyczytałam optymizm. Ja jeszcze popracuję, poobserwuję, popiszę na blogu. Zobaczymy. Pozdrawiam\n#9 2017-07-19 20:46:28\nPiszę dziś o Ani. Fajnej pięćdziesięciolatce, która stanęła na nogi, po tym jak w Polsce nie mogła sobie poradzic. W Niemczech i Anglii nie jest słodko, oj nie jest. Ale bywa tak, że jak dostaniemy w kość od życia, wreszcie sytuacja się odwaraca. Na naszą korzyść. Zapraszam tych, co chcą tę historię poznać i króciutkie historie innych. http://nieocenioneopiekunki.com/histori … opiekunki/\n#10 2017-07-23 14:12:56\nByłyśmy z koleżanką na Brunch. Wreszcie mogłyśmy się spotkać i pogadać. Oczywiście nie obyło się bez rozmów o pracy. Jakże inaczej Do jakich wniosków doszłyśmy? O tym możecie przeczytać tutaj, jak chcecie:) http://nieocenioneopiekunki.com/wymagajacy-podopieczni/\n#11 2017-08-23 13:26:26\nOn i ona. Ona niepełnosprawna, on pełnosprawny. Są parą. Ale on nie chce z nią dzielić całego swojego życia. O tym tutaj\n#12 2017-09-29 18:37:41\nPo ponad miesięcznej przerwie powracam do pisania. Zmieniłam pracę, stąd ta przerwa. O tym tutaj na blogu http://nieocenioneopiekunki.com/zmienilam-prace/ Kto chce, niech przeczyta. Zapraszam.\n#13 2017-09-29 19:11:53\nWitam, super blog;) trzymam kciuki i pozdrawiam\n#14 2017-09-30 19:27:45\nDziękuję Ewo, motywujesz do działania. Dzięki.\n#15 2017-10-01 12:43:25\nJak znajdę chwilę to poczytam Twojego bloga Krysiu. Pozdrawiam!\n#16 2017-10-01 14:48:26\n#17 2017-10-04 18:20:48\n"Meine Erfahrungt zeigt, dass ...." Z mojego doświadczenia wynika, że.... O tym tutaj http://nieocenioneopiekunki.com/z-mojeg … ia-wynika/\n#18 2017-10-06 07:50:24\nMoja Eva dziś nie w humorze. Przyczyny mogą być różne. A my jak reagujemy? http://nieocenioneopiekunki.com/o-nastr … ecznych-2/\n#19 2017-10-25 13:13:31\nDzięki wielkie, tego mi było trzeba - nie narzekania, a optymizmu i takiego spojrzenia. Ja teraz mam wyjazd z procare i serio jest dobrze, lubię swoją pracę. Zdarzają się złe dni, ale to nie oznacza, ze trzeba się całkowicie nastawiać na nie!\n#20 2017-11-11 22:24:53\nTo fajnie, że jest nas więcej. Przyznaję, że czasami nie jest "różowo", ale dla mnie ogólnie jest ok. Trudności przezwyciężam i idę dalej.\n#21 2017-11-11 22:28:28\nJesień. Teraz lubię tę porę roku. Ale nie zawsze tak bywało, bo i mnie "sięgnęła" depresja. Tym razem więcej o mnie prywatnie http://nieocenioneopiekunki.com/jakas-depresja/\n#22 2017-11-12 13:53:00\nhej Krymas48, czytałam twojego bloga i nie gniewaj się, ale wg mnie to masz tzw ciężkie pióro, nie ma tego polotu, wieje nudą a może i tą opisana depresją, fajnie by było trochę życia tam dodać, historie takie nijakie. Ale to wszystko tylko moje zdanie, jeżeli jest to forma pamiętnika to ok, ale dałaś to na forum publiczne dlatego pozwoliłam sobie na małą krytykę. Może mam takie odczucia bo wcześniej czytałam blog Yaggi66, to opiekunka która była tu na opiekunkowie, czytając jej bloga o opiece płakałam ze śmiechu, było to też zarazem przerażające i czekałam jak dzika na następny artykuł. Yagga 66 miała lekkie pióro, ciekawe historie, coś fantastycznego. Nie gniewaj sie, to są tylko moje odczucia. Pozdrawiam\n#23 2017-11-14 19:43:29\nNie, oczywiście, że się nie gniewam. Każda opinia jest ważna. Piszę, to co czuję. Ty również opisałaś swoje odczucia. Pozdrawiam\n#24 2017-12-14 21:58:10\nA dziś nowy wpis http://nieocenioneopiekunki.com/naprzec … esji-cz-1/\n#25 2017-12-14 22:57:21\nJa chyba czegoś nie rozumiem . A mianowicie tej nadinterpretacji słowa opiekunka.\nNie jesteśmy żadnymi opiekunami , tylko pomocami domowymi i tego się trzymać.\nProszę Cię nie mąć ludzią w głowach . Po jaką cholerę się tak angażujesz ? Po co wyręczsz rodzinę. Dla.mnie to niedżwiedzia przysługują dla wszystkich normalnych "opiekunek" pracujących dla polskich firm.\n#26 2017-12-15 07:39:58\nCzuję się opiekunką. Ze względu na swój staż pracy, doświadczenie zawodowe, ukończony kurs bazowy opieki, wcześniejsze wykształcenie mogę nazwać się opiekunką. Myślę, że wielu z nas właśnie tak chce też określać swoje stanowisko pracy w Niemczech. Opiekunkami jesteśmy też tu w Polsce dla swoich rodziców, dziadków, dzieci, sąsiadów, przyjaciół, którzy są chorzy lub starsi i potrzebują naszej pomocy. Niejednokrotnie też jesteśmy do dyspozycji 24 h. Pracuję ze starszą osobą tak, jak w przyszłości chciałabym, by ktoś ze mną pracował. Dzielę się swoim doświadczeniem.\n#27 2017-12-15 10:08:32\nCyt " myślę, że wielu z nas chce tak właśnie też określać swoje stanowisko pracy w Niemcach. "\nTo , że chce to jedno a jak to się ma do reali, to drugie.\nNawet jak masz niewiadomo jakie wykształcenie medyczne ale nieuznane w Niemczech to jesteś gospodynią domową. Tak też jesteś postrzegana przez Niemców i tak masz płacone. Oczywiście nie mam na myśli Ciebie personalnie bo nie wiem na jakich zasadach pracujesz , ale te tzw wszystkie opiekunki pracujące w polskich agencjach.\nA że czujesz się opiekunką to Ci wolno .Ja czuję się księżniczka i nią jestem ale nikt poza mną tego nie widzi 😂😂😂😂 i mnie tak nie traktuje.\n#28 2018-01-08 17:49:55\nSylwester w pracy. Niejedna z nas musiała pracować. Jak było u mnie? O tym tutaj\nhttp://nieocenioneopiekunki.com/sylwest … m-w-pracy/\n#29 2018-01-17 12:05:02\nU mnie deszczowo, szaro, buro i ponuro. W takie dni moja podopieczna marudzi i narzeka. Jak przetrwać ten czas i nie popaść w depresję. O tym tutaj\nhttp://nieocenioneopiekunki.com/naprzec … obie-cz-2/\nOstatnio edytowany przez krymas48 (2018-01-17 12:05:30)\n#30 2018-01-26 13:52:55\nMoje pierwsze doświadczenia z panią chorą na SM (stwardnienie rozsiane) w najnowszym wpisie na blogu NieocenioneOpiekunki. Zapraszam\n#31 2018-01-26 18:30:10\nJa nie prowadze żadnego bloga , ale pozdrawiam wszyskich serdecznie tutaj gdzie się kiedyś poznaliśmy i gdzie piszemy.\n#32 2018-01-26 20:55:57\n#33 2018-01-30 22:36:45\n"Kiedy wiesz, że coś nie jest w porzadku..." nowy wpis na blogu Nieocenione Opiekunki. Zapraszam.\n#34 2018-02-11 11:39:01\nSuper blog, aż samemu chciałoby się zacząć pisać haha. Ja współpracuje z firmą Procare i jest mi łatwiej, nie musiałam wiele rzeczy załatwiać sama i o wielu rzeczach wiedziałam wcześniej, ale wiadomo, w naszej pracy codziennie są niespodzianki i nietypowe sytuacje! Powodzenia w pracy wszystkim.\n#35 2018-02-16 12:00:04\nDzięki Paulina. Zacznij. Czemu nie? Pozdrawiam\n#36 2018-02-16 12:05:43\nW najnowszym wpisie na blogu Nieocenione Opiekunki opisuję mój czwartkowy dzień z C. , z 46-letnią kobietą, która choruje na stwardnienie rozsiane od 20 lat. Dzięki temu, że pracuję w tej branży doceniam, to co mam. Dostrzegam, jak wiele posiadam. Jestem wdzięczna za zdrowie i mogę pracować. Zapraszam na mój blog Nieocenione Opiekunki (nie mogę wstawić linka). Pozdrawiam\n#37 2018-03-04 17:41:10\nPodopieczna jest chora, ma problemy zdrowotne. Trzeba wstać w nocy, przebrać ... Znacie to? O tym w najnowszym wpisie na blogu Nieocenione Opiekunki. Spokojności w pracy Wam życzę.\n#38 2018-03-09 19:12:14\nMój dyżur tym razem jest trudniejszy niż myślałam. Dobrze, że już w poniedziałek się kończy. Dlaczego jest trudno? O tym w najnowszym wpisie "Kiedy jest trudno.." na moim blogu Nieocenione Opiekunki. Zapraszam\n#39 2018-03-29 22:40:10\nWampirek energetyczny czy zagubiona dziewczyna ... i o świętach słów kilka. Więcej na blogu Nieocenione Opiekunki.\n#40 2018-04-04 10:30:21\nOd kiedy postanawiałyście/postanawialiście sobie, że będziecie uczyć się języka niemieckiego albo rozwijać jego znajomość? Uczyć się nowych słówek, by się lepiej dogadać lub znaleźć inną pracę? Dzień za dniem mija, miesiąc za miesiącem, a Wy stoicie w miejscu? Jesteście przez to niezadowoleni, może sfrustrowani?\nA może teraz to jest TEN CZAS, by to zmienić? O niemieckim w moim najnowszym wpisie na blogu Nieocenione opiekunki.\nWiosna idzie Hurra!\n#41 2018-04-11 11:54:49\nW pracy pomaga mi niemiecki. Nauczyłam się go kilka lat temu i mam możliwości w pracy, by go rozwijać. Za to do angielskiego podchodzę kolejny raz. Ostatnio zawaliłam. Też mnie się to zdarza. Piszę, udzielam Wam rad. A sama co...? Teraz zrobię inaczej. O tym piszę dziś na blogu Nieocenione Opiekunki pod hasłem " Dobry sposób na niemiecki-może choć "5 minut dziennie, ale codziennie".\nNie poddaję się. Szukam na siebie sposobu. Może z Wami i z blogiem mi się uda? Pozdrawiam\n#42 2018-04-16 20:08:17\nPracuję teraz z młodymi niepełnosprawnymi osobami. Jakoś tak na razie firma kieruje mnie do młodszych ode mnie. A zaczynałam z seniorami. O dylematach sercowych mojej młodej podopiecznej rozpisuję się w nowym wpisie na blogu Nieocenione Opiekunki. Zapraszam i pozdrawiam. Krystyna\n#43 2018-04-21 18:27:17\nDziś na blogu przytaczam wpis z mojego "zeszytowego" pamiętnika. Kartka z mojej przeszłości. Kto chce poczytać to zapraszam na Nieocenioneopiekunki na wpis "Z mojego pamiętnika...". Pozdrawiam\n#44 2018-04-26 21:58:47\nA dziś na moim blogu Nieocenionych Opiekunek "O humorach naszych podopiecznych i jak sobie z nimi radzić"\n#45 2018-05-04 19:19:22\nDla tych co lubią czytać książki, piszę dziś na blogu w nowej zakładce "Lubię czytać" o niesamowitej książce "Jedna na miloin" niesamowitej autorki Katarzyny Pawluś. Zapraszam.\n#46 2018-05-07 17:30:56\nsuper ! oczywiście, że opiekunki są nieocenione\n#47 2018-05-07 20:57:56\nNiestety wspolczesnie wydawna literatura krajowa to grafomania, co mówią sami krytycy literatury.\nFilmy następna chała.\nSłyszałam opinie krytków filmowych na temat ostatniego filmu Szumowskiej, który nagrodzono gdzieś na pomniejszy festywalu filmowym.\nA w sumie okazało się , że w filmie nabijała się i wręcz szydziła swoją opowieścią z mieszkańców polskich wsi.\nBabie po sukcesach chyba się w D...ie pomieszało.\n#48 2018-05-08 16:09:24\nNie oglądam "Twarzy " Gośki Szumowska ale ogladalam " Sponsoring " , " Body ciało " ," w imię.." i nie pamiętam co jeszcze. Te trzy prze zemnie wymieniona zrobiły na mnie duże wrażenie.. Wstrząsnęły mną i dały do myślenia. I o to chyba wchodzi twórcom ?\nGośka Szimowska jest taką artystkę.,która nie mówi wprost. Zostawia widzowi furtkę. Pamiętam jak byłam na "Body ciało " część publiki śmiałe się w tych momentach gdzie.mi było smutno i odwrotnie. Nawet mój facet a przecież odbieramy na tych samych falach , zawiódł mnie\nEto? nie wierz recenzjom. Film trzeba obejrzeć\n#49 2018-05-09 21:50:25\nPani Kasia jest autorką tej jednej książki "Jedna na milion". Kasia mimo nieuleczalnej, na dzień dzisiejszy, choroby pomaga innym, pociesza, mobilizuje do działania i o tym pisze. Po tej książce nie śmiem narzekać i marudzić.\n#50 2018-05-09 21:54:15\nOglądałam "Twarz" Szumowskiej. Czy szydziła, naśmiewała się ? Inaczej to odebrałam.\n#51 2018-05-10 15:55:44\nTwoje prawo,ze inaczej to odebrałaś.\nInnych prawo , że inaczej to odebrali.\nJa uważam, że ludzie na wsi nie są aż tak prymitywni. Może mają lęki może są mniej wykształceni , ale na pewno nie są tacy, jak pokazuje ich Autorka używając woalu , że niby religijni , pomocni, a jednak potem odwracają się prymitywy, bo operacja plastyczna nie dała ładnego rezultatu i wyszedł potwór. Aż tak żle nie jest z nami.\nhttp://wyborcza.pl/7,101707,23226195,tw … rects=true\nOstatnio edytowany przez ..?eto (2018-05-10 16:06:28)\n#52 2018-05-13 21:38:53\nKto z Was pracuje z osobą chorą na stwardnienie rozsiane? Jakie macie doświadczenia? Dziś rozważam o akceptacji w najnowszym wpisie na blogu Nieocenionych Opiekunek. Zapraszam zainteresowanych\n#53 2018-05-17 09:23:37\nDziś na blogu Nieocenionych Opiekunek pojawił się nowy wpis o nas opiekunkach. Zapraszam\n#54 2018-05-24 20:53:43\n"Wypożyczyłam tę książkę z biblioteki na wyjazd do Cieplic koło Jeleniej Góry. Zawsze zabieram książkę ze sobą. Lubię czytać. Łatwopalni to pierwszy tom całej serii „Łatwopalni”. Kiedy chcę wyluzować czytam lekkie książki o miłości . Ta seria taka właśnie jest. O miłości, namiętności w wysublimowanych scenach, o problemach oraz o trudnych relacjach i trudnej przeszłości".\nhttp://nieocenioneopiekunki.com/latwopa … ilia-2014/\nOstatnio edytowany przez krymas48 (2018-05-24 20:54:33)\n#55 2018-05-28 19:50:54\nTak sobie dziś we wpisie na blogu rozważam o celu w życiu. Ludzie starsi, mam wrażenie, "odpuszczają sobie" aktywne i jeszcze fajne życie. A życie jest tylko jedno. Wiem, łatwo mi mówić, gdy nic mnie nie boli i nie choruję. Jestem już w takim wieku , że też już boli i też choruję. Opiekujemy się ludżmi, którzy są często samotni, nie mają swojego życia i chcą żyć naszym życiem. Są chorzy. Ale czy to oznacza, że nie mogą mieć marzeń i celów? Zapraszam na blog http://nieocenioneopiekunki.com/ do zapoznania się z wpisem "Życie bez celu ...".\n#56 2018-05-29 08:07:21\nTrochę niemieckiego na dziś dla bardzo bardzo początkujących. Zbliżają się wakacje. Może ktoś chce dorobić tak jak ja kiedyś i ta wiedza mu się przyda.\nhttp://nieocenioneopiekunki.com/categor … opiekunek/\n#57 2018-06-03 20:19:17\nOpinie na temat pracy opiekuna osób starszych w Niemczech są różne. Mam wrażenie, że opinię tworzymy również my sami, opiekunowie narzekając, krytykując, nie widząc dobrych stron tej pracy. Bynajmniej nie mówiąc głośno o dobrych stronach tej pracy.\nJaka była reakcja mojego otoczenia na moją pracę opiekuna osób starszych i niepełnosprawnych? O tym w najnowszym wpisie " O pracy na 100 procent..." na http://nieocenioneopiekunki.com/\n#58 2018-06-03 21:19:29\nZajrzę i poczytam, szczerze mówiąc wolę takie blogi od książek\n#59 2018-06-04 08:42:55\nZapraszam. Bogusiu jakiej wiedzy potrzebowałabyś? Jakie tematy, które mogłabym poruszyć, przydałyby się Tobie? Ale książki też czytaj.\nOstatnio edytowany przez krymas48 (2018-06-04 08:45:41)\n#60 2018-06-04 08:45:01\nPopełniłam nowy wpis na blogu o ... O pracy na 100 procent. O tym wiecie. Pisałam wczoraj. Ale jeszcze raz piszę w tym poście o nieprestiżowej, według wielu, pracy opiekunki. Mogłabym być księgową, bankowcem, nauczycielem a jestem opiekunką i dobrze mi z tym. Nasz rynek pracy w ostatnim roku się zmienił. Możemy pracować w Polsce. Niektórzy nie wierzą, że dobrze mi się pracuje jako opiekunka. Myślą, że koloryzuję. MYŚLĄ, ŻE NIE MOŻE TAK BYĆ, BY TĘ PRACĘ LUBIĆ. Niektórych to irytuje i dalej narzekają, są roszczeniowe, dalej zmieniają wciąż miejsca pracy, myślą, że trafiają wciąż na kiepskie firmy i kiepskich podopiecznych.\nAle jesteście w stanie codziennie szlifować niemiecki, by dobrze dogadywać sie z podopieczną i rodziną? Czy jesteście pewne siebie, czujecie swoją wartość, dobrze wykonujecie swoją pracę i w rozmowach z firmą jesteście konkretne i rzeczowe? Czy uprawiacie systematycznie sport, macie swoje hobby, a przez to jesteście silne wewnętrznie? Czy poczytałyście, jak pracować z osobami demencyjnymi, chorymi na Parkinsona i wdrożyłyście wiedzę do pracy? Ja to robię i mam. Kosztuje mnie to codziennie sporo wysiłku. Stawiam cele i je realizuję. Kto ze mną? Rozważcie to proszę.\nMój wpis http://nieocenioneopiekunki.com/\n#61 2018-06-08 11:17:34\n„...Szczęścia nie trzeba szukać, ono znajduje nas, tylko czasami jesteśmy ślepi i głusi na to, co może być naszą radością, a przelatuje nam koło nosa, zostawiając poczucie, że coś nam uknęło, coś straciliśmy, bezpowrotnie zaprzepaściliśmy szansę na normalne, proste, szczęśliwe życie ...”\nZapraszam do poczytania … na plaży..., w ogrodzie …, w lesie … . http://nieocenioneopiekunki.com/category/moje-ksiazki/\n#62 2018-06-08 17:07:42\nCiekawe pozycje Muszę zobaczyć czy są dostępne jako ebooki\n#63 2018-06-08 19:16:56\nPrzeczytałam i mam embiwalentne odczucia, co do Ciebie Krymas 48.\nStawisz sobie wyzwania. Praca w opiece to realizacja kolejnego wyzwania , jakie sobie wyznaczyłaś. No i fajnie. Realizuj je bo wynika z tego wiele dobrego dla innych.\nJednak na miłość Boską nie przytykaj bez przerwy innym paniom opiekunkom tego, że podchodzą do pracy w opiece inaczej niż Ty.\nKażdy jest inny. Dla mnie to Ty jesteś jakaś troszke nawiedzona, jakieś guru, jakiś nauczyciel.\nTylko , że prawdziwi mistrzowie nigdy nie nie pytają dlaczego nie robcie tak, jak ja, tylko mówią , że ja robię tak(A ty czytelniku, jak chcesz możesz sprubować robić tak, doświadczyć i zobaczyć czy jest tak , jak piszę i spr. czy Ci to odpowiada.\nA Ty w swoim pisaniu karcisz między wierszami inne opiekunki , że pracują jak, pracują i mają odmienne metody pracy.\nSkąd wiesz, że twoje metody pracy są lepsze od innych? Może za wcale niedługi czas opuści Cię ten "entuzjzm" , jak wcześniej opuścił cię po pracy w banku, po byciu ekonomistką, nauczycielką i stwierdzisz, że jednak aktualnie wykonywana praca w opiece nie jest wcale na 100% zadowalająca.\nNie narzucaj swojego sposobu realizowania zadań, wyzwań innym w gronie.\nTen Twój ton prztykania innym , że nie robią tak ,, jak Ty jest nie do zniesienia i nie do czytania.\nWydaje mi się , że tak naprawdę to ty masz swego rodzaju ADHD.\nOstatnio edytowany przez ..?eto (2018-06-08 19:24:03)\n#64 2018-06-09 07:51:55\n..?eto Uważam, że nie piszę, że moje metody są lepsze. Przedstawiam to, co się u mnie sprawdziło i sprawdza. Skąd wiem, że moje metody się sprawdzają? Bo jadę do pracy ze spokojem, a nie z "gulą w gardle", bo dzieci i znajomi widzą we mnie dobrą zmianę. Bo się uśmiecham jak wstaję i chce mi się żyć, pracować i działać. Mam więcej energii. Koleżanki z pracy pytają, skąd mam tyle cierpliwości i dlaczego chce mi się chcieć, czyli jeszcze czytać, biegać, pisać i rozwijać, skoro ta branża jest taka wyczerpująca. A ja już pół wieku przeżyłam. To poczucie, że jesteś na swoim miejscu jest bezcenne. Nie wiem, co będzie w przyszlości, czy dalej tak będę pracować i postrzegać tę pracę. Na razie po 4 latach dalej postrzegam ją dobrze.\nNikt dotychczas nie mówił, że mam ADHD i jestem nawiedzona. Wręcz przeciwnie, mam w sobie spokój, który dostrzegają inni i o tym mi mówią. Moi znajomi i przyjaciele chcą się ze mną dalej spotykać, czyli myślę, że nie jestem obciążająca. Mój krąg znajomych poszerza się o ludzi z mojej branży.\nCzy karcę, narzucam, przytykam? Czy między wierszami tak robię? Rozważę to i się nad tym zastanowię. Może tyle lat w szkolnictwie trochę mnie "skrzywiło"? Pozdrawiam\nOstatnio edytowany przez krymas48 (2018-06-09 07:53:36)\n#65 2018-06-11 21:30:11\nDla mnie największym problemem jest tęsknota za domem, jakbyś miała rady jak sobie z nią radzić to chętnie zajrzę\n#66 2018-06-12 11:08:40\nŻeto. Dzięki za tego posta, bo już myślałam, że jestem wredną suką.\n#67 2018-06-12 14:47:17\nPrzemyślę temat i napiszę, jak ja radzę sobie z tęsknotą za domem. A jakim systemie pracy pracujesz, jak długo jesteś za granicą? Pozdrawiam z pracy\nOstatnio edytowany przez krymas48 (2018-06-12 14:48:01)\n#68 2018-06-16 20:21:27\nMoże coś w tym jest, że stawiam sobie wyzwania w pracy. Nigdy tak o mojej pracy nie myślałam. Pracowałam z demencyjną Elizą. Mogłabym napisać, że była wredna, złośliwa i niedobra. Bo można byłoby tak napisać. A ja najpierw szkoliłam się czytając różne prospekty o demencji, artykuły w internecie, porady dla opiekunek. Miałam kontakt z rodziną i lekarzem Elizy. Próbowałam zrozumieć tę chorobę. Postawiłam sobie pytanie: Jaka ja byłabym, gdybym miała demencję? Chciałabym opiekunkę, która ze mną walczy, czy która mnie zrozumie? Piszę dziś na blogu o demencyjnej Elizie. Podaję link: http://nieocenioneopiekunki.com/\n#69 2018-06-17 12:29:40\nKrymas sorry, ale czy Ty naprawde myślisz, że demenciak zastanawia sie i ma dla niego znaczenie czy go rozumiesz?\nPrzed chorobą pewnie , może i na tym się zastanawiała, chociaż wątpię. Uważam , że ludzie nie chcą myśleć na takie tematy, a raczej wolą myśleć o tym , że ta choroba ich nie dotyczy i nie będzie dotyczyła. Ja tylko myślę w tej kwestii o tym , że jak mnie nie daj Boże dotknie ta choroba lub alz , to współczuję opiekunce jeśli w ogóle będzie mnie na nią stać.\nTe życzenia z twojego blogu to życzenia osoby zdrowej jeszcze? Tak to rozumiem.\nPobożne życzenia , fajne, ale czy Ty myślisz , że to w chorbie funkcjonuje?\nJa myślę , że nie.\nJednak owszem opiekunka może się wspierać takim rozumowaniem. Może zadziała.\nChociaż myślę i doświadczenia wskazują , że wcześniej czy później to choroba podopiecznego czyli demencja czy alzhaimer wykańczają opiekunkę , a Pdp ma się znakomicie..Ja zauważyłam jedno, że przy tych chorobach pdp są fizycznie zdrowi i silni , jak przysłowiowy koń.\nPrzed swoją śmiercią najpierw wykończą psychicznie wszystkich, którzy się nią opiekują.\nZrozumieć to trzeba , jak działa ta choroba , żeby się obronić przed jej destrukcyjnym , demonicznym działaniem na nas opiekunki. AAle , jak lubisz się rozczulać nad każdym ... Twoja sprawa.\nOstatnio edytowany przez ..?eto (2018-06-17 12:35:08)\n#70 2018-06-17 14:28:49\nJestem tego samego zdania co ty ?eto\nTylko dystans i brak zaangażowania w życie klienta pozwoli opiekunce 24 h pozostać przy zdrowych zmysłach.\nKrymas to wyjątek. A jak wiadomo wyjątek potwierdza rególe. Zresztą tak jak gdzieś wcześniej czytałam, Krymas nie pracuje w systemie 24h przez 6,8,10 tygodni.\n#71 2018-06-17 16:48:01\nA moim zdaniem ona oszukuje samą siebie i chce sobie coś udowodnić, w co sama nie wierzy.\n#72 2018-06-17 17:37:36\nUśmiecham się tylko do Was dziewczyny. Wy same wiecie, co ja czuję, nie znając mnie osobiście. Pozdrawiam\n#73 2018-06-17 19:27:12\nCzytam czasami. Myślę, że byłaś bardzo nieszczęśliwa w swoim życiu i uciekłaś do opieki, gdzie próbujesz zbudować swój świat. Budujesz na kruchych fundamentach i mam wrażenie, że nie rozumiesz starości, choroby, a przede wszystkim pracy opiekunki. Straciłaś dystans do tej pracy, jeśli kiedykolwiek miałaś. To może doprowadzić cię do szaleństwa. Jeśli twoje "natchnienie" jeszcze nim nie jest. Sorry. Jestem wredną suką i psycholog ze mnie żaden. Ale tak to widzę. Jeszcze fakt, że czytasz i się uśmiechasz... nie wiem. Dziwne. Zdrowego człowieka pewne rzeczy ruszają. Bez względu na to, czy są prawdziwe, czy wyssane z palca.\nOstatnio edytowany przez barbara.b (2018-06-17 19:28:36)\n#74 2018-06-17 20:51:49\nJestem szczęśliwą osobą, widzącą plusy w swojej pracy i w moim życiu. Mam męża i fajne dzieci, mimo pracy w Niemczech. Tak sobie ułożyłam pracę, że mogę skupiać się na plusach w życiu i na rozwiązywaniu problemów a nie rozstrząsaniu ich. Doceniam życie i jestem wdzięczna, że jestem zdrowa. Otaczam się również podobnymi osobami do mnie. Myślę, że najłatwiej nam jest oceniać innych ludzi. Z tym trudno mi polemizować. .... Bo potrzeba bardzo dużo pracy nad sobą, by mieć w życiu łatwiej.\n#75 2018-06-17 21:08:58\nKrymas Idealizujesz tę pracę i siebie.\nTo , że idealizujesz siebie no to nawet rozumiem, ale dlaczego idealizujesz pracę opiekunki?\nJest to dla mnie zagadką.\nMoże Ty chcesz zostać świętą?\nAle nawet Matka Teresa z Kalkuty zachowywała dystans w swojej nisjii z chorymi, zdrowy , naturalny dystans.\nJaką Ty realizujesz misję? Koniecznie, wyraźnie chcesz sobie coś udowodnić.\nChyba nawet wiem co. Życzę Ci nawet powodzenia, chociaż mam obawy, że może Ci ta misja , jaką sobie wytyczyłaś doprowadzić do...\nI wtedy nikomu nie udowodnisz swoich racji, a Twoi najbliżsi mogą mieć z tego powodu duży problem.\nUważaj po kruchym lodzie stąpasz , a pod nim wiesz co jest?\nPrzebijasz swoim pisaniem wizję szklanych domów Cerazego Baryki z Syzyfowej pracy.\nI towarzyszy temu pisaniu coś na podobieństwo dewocjii, bigoterii w tym pozytywnym sensie dewocjii i bigoterii.\nJa nie mam takich tendencji jestem raczej z tych co postępują tak , żeby nie krzywdzić innych i to już jest wystarczająco trudne, a co dopiero pisać się na święta! haha\nOstatnio edytowany przez ..?eto (2018-06-17 21:20:13)\n#76 2018-06-20 00:23:17\nMyślę, że mamy różne podejście do pracy i do życia. Mamy do tego prawo. Wrażliwość, którą posiadamy pozwala nam dostrzegać człowieka w człowieku. Cieszę się, że wokół mnie są życzliwe osoby, z którymi mogę spokojnie porozmawiać o życiu, o ich doświadczeniach, o błędach, które popełnili, o dzieciństwie, które nieraz lub często determinuje ich życie. Dzięki rozumieniu choroby podopiecznych mogę poradzić sobie z emocjami, które są nieraz i dla mnie trudne, ale do przepracowania. Potrafię się wyłączyć i wyrzucić emocje, kiedy tego potrzebuję i uspokoić, kiedy wymaga tego sytuacja. Potrafię dostrzec, kiedy stan podopiecznego na tyle się pogarsza, że potrzeba innego rodzaju opieki. Dzięki wiedzy o chorobie, jej przyczynie, objawach, zalecanych sposobów postępowania, łatwiej mi rozmawiać z rodziną podopiecznego i z samym podopiecznym.\n#77 2018-06-20 11:00:39\nCezarego Barykę i wizję "szklanych domów" bardziej kojarzymy z "Przedwiośniem" niż z "Syzyfowymi pracami", ale to nie jest w tej chwili ważne. Jeżeli chodzi jednak o odniesienie do literatury to rzeczywiście naszą pracę mozna nazwać nieraz "syzyfową", gdy mimo naszego trudu, starania i chęci, nie da się żyć z bardzo chorymi lub bardzo trudnymi pod względem charakteru podopiecznymi. Wtedy po prostu trzeba sobie odpuścić i najnormalniej w świecie szukać sobie innego miejsca pracy. Naprawdę można, przy takim rynku pracy, jaki jest teraz.\n#78 2018-06-20 13:26:32\nFiu, fiu... no to ty się Krymas marnujesz w tej robocie 😉\nCzy oby Ci dobrze płacą? No ale jak jesteś szczęśliwa, spełniona to właściwie forsa nie jest tu priorytetem 😉\n#79 2018-06-20 14:19:21\nTak, płacą dobrze. Nie narzekam.\n#80 2018-06-20 19:51:13\nO dziwo ma powałanie i pisze, że dobra kasa jest ważna. Ja bez ppwołania i uwaźam, że i za 1200 mogę pracować. No ale nie będę się czepiać. Moim zdaniem i 1000 nie jest źle, jak ktoś zaczyna. Ach.\n#81 2018-06-20 20:36:35\nDzięki tej kasie mogę działać na rzecz osób niepełnosprawnych w Polsce jako wolontariusz i wspierać osoby chore, również finansowo, np. hospicjum w Pucku śp. księdza Kaczkowskiego. Zapraszam innnych również do wspacia tego hospicjum. Pozdrawiam\nOstatnio edytowany przez krymas48 (2018-06-20 20:37:13)\n#82 2018-06-20 20:43:29\nDzięki tej kasie mogę działać na rzecz osób niepełnosprawnych w Polsce i wspierać osoby chore, również finansowo, m.in. hospicjum w Pucku śp. księdza Kaczkowskiego. Zapraszam innnych również do wsparcia tego hospicjum. Naprawdę warto. Pozdrawiam\nUważam również, że skoro znam dobrze język niemiecki, mam doświadczenie, dobre referencje, ukończony kurs bazowy w Niemczech, to znalazłam taką firmę, która bierze to pod uwagę i płaci dobrze za dobrą pracę. To uzyskałam dzięki swojej ciężkiej, systematycznej pracy. Zaczynałam w polskiej firmie, tak jak i wiele opiekunek kilka lat temu.\n#83 2018-06-20 22:21:49\nPraca z powołania, może być pracą dobrze płatną, to jedno nie przeczy przecież drugiemu. Przecież nie muszę się umartwiać.\n#84 2018-06-21 08:14:11\nNie jestem pewna, czy to ty nie zarzucałaś mi czasami, że jestem nieewdzięczna i szydzę z moich podopiecznych. Zresztą to nie jest tu ważne. Tylko potwietdza się, że pracujesz dla kasy, a całą otoczkę kreujesz tak, by zrobić z siebie powołaną bohaterkę i wytłumaczyć sobie dlaczego wykonujesz ten zawód, a nie inny. Moim zdaniem jesteś słaba, by funkcjonować w prawdziwym świecie, a w opiece pod pewnym względem jest wygodnie. I tobie się ta wygoda podoba i kasa. Dlaczego nie wspierasz niską pensją podopiecznych, którzy tak cierpią, są niwinni i którym niby tak bardzo chcesz pomóc i pomagasz oraz których dażysz pozytywnymi uczuciami? To oni są najbliżej ciebie i to ich niby chcesz tak bardzo wspierać, bo czujesz się do tego powołana. A ty wspierasz jakieś tam hospicjum.. nie trzyma się kupy. Pozatym do życia z dala od domu, od kraju i życia w kratkę, nie można czuć się powołanym. W tym jest całe zakłamanie. Ale bożencia pisała, że pracujesz w innym systemie. Jeśli tak jest, to moim zdarem bzdurą jest pisanie opiekunkom, które pracują w systemie 24 o powołaniu i zarzucanie im, że mają złe podejscie do pracy. To, że cierpimy w takiej pracy, jest jak najbardziej zdrowe, naturalne, słuszne i właściwe. Człowiek jest z natury istotą wolną, i w takim systemie pracy zawsze będzie się buntował i ppwinien się buntować oraz wyrażać niezadowolenie. Nie uważam, że komuś pomagach. Moim zdaniem ci ludzi powinni mieć specjalistyczną opiekę w domach starców. Korzystamy z tego, że się ich boją i zarabiamy pieniądzę. Gdyby nie my, Niemcy musieliby pobudować wiecej domów starców i psychiatryków i wtedy tym ludziom udzielona by była pomoc. Stać ich na to. Tymczasem wegetują w tych swoich domach zniewoleni łącznie z opiekunką, byśmy mogły zarobic.\n#85 2018-06-21 14:32:54\nBasiu, nie zarzucałam Ci, że jesteś niewdzięczna i szydzę z Twoich podopiecznych. Nie mam pojęcia, skąd Takie przypuszczenia. Przykro mi, że nie znając osoby, posądzasz ją o coś, czego nie jesteś pewna. Ustalmy, że ja robię swoją pracę, a Ty swoją. Czytanie mojego bloga i wpisów tutaj jest Twoim wyborem. Nie oceniajmy innych ludzi i nie mówmy o nich źle. Tak, wspieram jakieś hospicjum w Polsce. Tak, zarabiam w Niemczech, tak jak i Ty i wiele innych i to jest mój wybór. Tak, piszę bloga i to jest mój wybór. Bunt i wyrażenie niezadowolenia można wyrażać w sposób asertywny, a nie agresywny. Można stawiać granicę w pracy, będąc pewną siebie. Można mieć trudności w pracy, ale warto, aby na forum się wspierać w sposób kulturalny i pomocny, a nie agresywny. Zyczę Ci powodzenia w Twoich działaniach. Pozdrawiam\n#86 2018-06-22 01:34:01\nNo i nie mówiłam.\nJak nic swięta Krymas.\n#87 2018-06-22 13:49:31\n#88 2018-06-26 17:18:16\nMoje życie w codzienności:\n"Cieszę się, że jestem...\nCieszę się, że jestem i jestem zdrowa ...\nCieszę się, że jestem, że jestem zdrowa i dostrzegam dobre strony codzienności. Psa na spacerze ze starszym właścicielem, dziewczynę na rowerze, gołębia na dachu, prześwit słońca między drzewami w parku.\nStałam się uważna. Widzę uśmiech i bardzo smutne oczy. Dostrzegam ludzi. Myślę, jakie mają życie. Czy są szczęśliwi? Czy mają rodzinę? Czy mimo obecności rodziny czują się samotni? Czy mają swoje hobby, swoje zainteresowania ...?\nKto z nich już dziś się stresuje (piszę ten post w niedzielę po południu), gdyż jutro musi iść do pracy...?\nSpokój, który odczuwam wewnątrz, jest dla mnie nieoceniony. Musiałam przejść długą drogę, żeby ten spokój poczuć, doświadczyć i zatrzymać.\nSukcesem dla mnie jest zachowanie równowagi w życiu, równowagi między pracą a domem, między odpoczynkiem i realizowaniem hobby a obowiązkami. Równowagi, którą daje TEN spokój wewnętrzny i daje TĄ siłę. Życie składa się z radości i trudności. Zawsze. Nie ma nigdy TYLKO radości i nie ma nigdy TYLKO trudności. Jest i to i to. Ważne, żeby przezwyciężać trudności, rozwiązywać problemy, dać sobie prawo do błędów i do uczenia się na błędach, wyciągania wniosków, przemyślenia, "naprawienia siebie" oraz radości i szczęścia.\nJak dobrze jest usiąść w parku i słyszeć śpiew ptaków, nie myśleć o niczym, tylko słuchać i obserwować. Poczuć, jak fajne jest życie.\nWięcej wpisów na blogu http://nieocenioneopiekunki.com/\n#89 2018-10-17 17:08:10\nPowracam z wpisem o mojej pracy z panią Elizą, chorą na Alzheimera. Ciężka, postępująca, nieuleczalna choroba. Wychodzę z założenia, że jak daję radę to pracuję. Gdyby okazało się, że pani Eliza jest w cięższym stanie zaproponowałabym zmiany 8 godzinne, ona musiałaby zmienić firmę i ja nie mogłabym u niej pracować. Pracuję 24 h. Czytałam opowiadania innych opiekunek na forum i w grupach opiekunów o pracy z pacjentami chorymi na Alzheimera. Opowiadania ciężkie, przypadki trudne, sytuacje przerażające, niekiedy zagrażające życiu opiekuna.\nZastanawiałam się, w czym jest problem. Dlaczego tak się dzieje, że mimo takich sytuacji, opiekunowie pozostają w miejscu pracy. Zmieniłabym podopieczną, zmieniłabym firmę, gdyby kazano mi siedzieć z podopieczną, która zagraża mojemu zdrowiu, lub wpędza mnie w depresję lub sama wiedziałabym, że nie podołam. Przecież Alzheimer to choroba naprawdę ciężka, przebiega różnie u każdego pacjenta. Jeżeli proponuję rodzinie rozwiązanie, a ona "kręci nosem". Mówię, dobrze, to podajcie mi inne rozwiązanie, inny sposób. ja to wypróbuję, nie ma problemu. Najczęśniej nie mają żadnych alternatywnych rozwiązań, więc ja robię swoje.\nCo robicie Wy opiekunowie? Jakie macie "sposoby" na pracę z demencyjną osobą. Czy podzielicie się ze mną?\nPodaję link do najnowszego wpisu:\n#90 2018-10-31 20:02:23\nW swojej pracy, w której przebywam 24 h z jedną osobą, utrzymanie dystansu nie jest łatwe. Ale ten dystans i trzymanie pewnej granicy poufałości pozwala mi na dobre relacje z podopieczną. O tym opowiadam w najnowszym wpisie na blogu\nPodaję link: http://nieocenioneopiekunki.com/o-moim- … piecznych/\nOstatnio edytowany przez krymas48 (2018-10-31 20:04:24)\n#91 2018-11-05 12:15:52\nSą w naszym życiu osoby, które pojawiają się na chwilę, ale pozostają w pamięci na bardzo długo.\nNiesamowitą osobą, która mi niezmiernie zaimponowała jest Angelika Chrapkiewicz-Gądek, autorka książki "Zdobądź swój szczyt. Uwierz w swoją siłę".\nAngie, mimo przeciwności losu (choruje na SMA, rdzeniowy zanik mięśni i porusza się na wózku inwalidzkim), zdobywa górskie szczyty, nurkuje, napisała książkę, ma firmę, szkoli, zachęca, motywuje, inspiruje, dodaje energii.\n➡ A Ty nie wiesz, jak ruszyć z miejsca, "ruszyć tyłek" i spełniać swoje marzenia, realizować swoje cele? Jesteś niezadowolony z życia, narzekasz, marudzisz?\nPrzeczytaj najpierw tu ⤵⤵⤵⤵:\nPodaję link: http://nieocenioneopiekunki.com/category/moje-ksiazki/\na potem sięgnij po książkę, uważnie ją przeczytaj, wyciągnij swoje wnioski i ZACZNIJ DZIAŁAĆ I ŻYĆ PO SWOJEMU!\n➡Z racji swojej pracy zawodowej poznałam wiele osób niepełnosprawnych, na co dzień pracuję z osobami, dla których wózek jest koniecznością. Ale tak silnej i pięknej wewnętrznie osoby jeszcze nie spotkałam. A moje pamiątkowe zdjęcie z Angie znajdziecie tu:\nPodaję link: http://nieocenioneopiekunki.com/\n#92 2018-11-09 12:05:30\nZnacie już Angelikę Chrapkiewicz Gądek i jej książkę " Zdobadż swój szczyt. Uwierz w swoją siłę". Poznałam ją osobiście. Wrażliwa, drobniutka, subtelna poruszająca sie na wózku (rdzeniowy zanik mięśni, SMA), ale jakże silna wewnętrznie i zewnętrznie. Spełnia swoje marzenia (zdobywa szczyty) mimo, że nie może chodzić, nurkuje i prowadzi firmę. Podziwiam i szanuję i o tym piszę\nCzy Wy macie swoje marzenia i dzięki pracy w Niemczech możecie je spełniać lub spełnić?\n#93 2018-11-13 07:51:39\nNie wiem, czy wy dostrzegacie plusy naszej pracy. Obok minusów oczywiście. Ja dostrzegłam i najpierw piszę o plusach tutaj:\npodaję link http://nieocenioneopiekunki.com/o-plusa … kuna-cz-1/\n#94 2018-11-13 23:37:31\nMoim marzeniem jest tylko zdrowie dla całej rodziny\n#95 2018-11-16 07:12:46\nI przyszedł czas nad "rozprawieniem" się na blogu z minusami pracy opiekuna w Niemczech.\nPodaję link http://nieocenioneopiekunki.com/o-plusa … kuna-cz-2/\n#96 2018-11-16 09:10:08\nZdrowie nasze i rodziny to podstawa i marzenie. Pozdrawiam\n#97 2018-11-20 19:38:07\nJuż jest na blogu nowy wpis o "moim minimum", które robię w ciągu dnia, które pomaga mi w pracy i jesienią. Pozdrawiam\nPodaję link http://nieocenioneopiekunki.com/naprzec … um-cz-1-2/\n#98 2018-11-25 16:57:20\nKomentarz Joasi do ostatniego wpisu na blogu o jesiennej chandrze i moim minimum"\n"Moje minimum – codzienny spacer z synkiem ! Rok temu, gdy już wróciliśmy ze szpitala zaczęliśmy wychodzić razem, codziennie, niezależnie od pogody. Tak nam zostało do tej pory, bardzo rzadko zdarza się żebyśmy nie wyszli(łącznie 4 dni ). Dzięki temu Antek nie choruje, i zdecydowanie lepiej nam się funkcjonuje. Jesienna chandra ? Nie dla mnie 😉".\n"Moje minimum, to codzienne poranne ćwiczenia, nauka języka angielskiego, tak jak mi radziłaś codziennie chociaż 10-15 min i oczywiście przeciw jesiennej chandrze obowiązkowo kąpiel w solach MM z olejkami, ćwiczenia, nauka, relaks. ".\n#99 2018-11-27 07:02:32\nSkąd bierze się moje bieganie, blogowanie, działanie, poznawanie nowego? O tym piszę w drugiej części wpisu o "moim minimum". . Zapraszam\nPodaję link: http://nieocenioneopiekunki.com/naprzec … imum-cz-2/\n#100 2018-12-01 18:00:20\nZbliża się okres świąteczny. Niektórzy z różnych powodów postanawiają wyjechać po raz pierwszy do pracy za granicą, by zająć się opieką osób starszych lub niepełnosprawnych.\nJakie były moje początki? O tym przeczytacie w tym ⤵⤵⤵poście (post archiwalny😃). Pozdrawiam\nPodaję link: http://nieocenioneopiekunki.com/jak-zna … -starszej/\n#101 2018-12-04 15:26:31\nZnacie takie sytuacje, w których błahostka urasta do rangi problemu. Ktoś jest drażliwy, nie w humorze, czepia się wszystkiego. Są osoby rzeczywiście chore, którymi się opiekujemy i które mają wiele dolegliwości fizycznych. Jednak są osoby, które chcą nas traktować, jak "worki treningowe" i chcą się na nas powyżywać i sobie ulżyć. Zawsze byłam konkretna, teraz idę w asertywność.\nO tym tutaj. Podaję link http://nieocenioneopiekunki.com/cisza-i … ozumienie/\n#102 2018-12-07 00:16:07\nBardzo się cieszę, że powstaja takie inicjatywy Że możemy porozmawiać o tym jak wygląda praca opiekunki. Mi akurat zawsze trafiają się dobre warunki pracy, bo wyjeżdżam z jedną agencją, z Medipe. Nawet są premie świąteczne\n#103 2018-12-07 08:27:46\nDzisiaj miał być krótki post o "innej ciszy", innej niż tej z poprzedniego wpisu na blogu, która powstaje po nieporozumieniu z pacjentem. Myślałam, że są dwa rodzaje ciszy. Teraz myślę, że jest ich więcej i ja je wszystkie znam. Takie rozmyślania podczas czasu adwentowego i porannego biegania.\nZapraszam do przeczytania i życzę spokojnego wyciszonego weekendu 😍\nPodaję link: http://nieocenioneopiekunki.com/o-innej-ciszy/\n#104 2018-12-11 06:26:28\nZbliżają się święta. Jakie są moje doświadczenia z tego czasu i czy muszę pracować w zbliżające się święta. O tym w nowym wpisie na blogu:\npodaję link: http://nieocenioneopiekunki.com/swieta-w-pracy/\nOstatnio edytowany przez krymas48 (2018-12-11 06:26:49)\n#105 2018-12-18 06:19:31\nJak to jest z naszą życzliwością? Lubimy się wykłócać, żądać czy jesteśmy raczej za spokojnym rozwiązywaniem spraw? Za kompromisem, negocjacją, rozmową? O moich obserwacjach na temat życzliwości w dzisiejszym wpisie\nPodaję link: http://nieocenioneopiekunki.com/o-zyczl … low-kilka/\n#106 2018-12-21 14:28:10\nTak melancholijnie (pogoda tu u mnie ponura) poczyniłam wpis jeszcze przed świętami. Ja jeszcze w pracy. Jutro do domu. Na 5 dni. Pierogi zamrożone już czekają, śledzie w oleju w słoiku czekają. Jeszcze z domownikami podziałamy i możemy świętować. Delektuję się świętami i cieszę się na nie. Kiedyś myślalam, że te dni to tylko obowiązki i pośpiech. Dobrze, że się ocknęłam i teraz ja też prawdziwie świętuję.\nA oto nowy wpis. Podaję link: http://nieocenioneopiekunki.com/czego-s … na-swieta/\nSpokojnych i fajnych ŚWIĄT.\n#107 2018-12-31 12:59:23\nDziekuję Wam za Waszą obecność na moim blogu. Dziękuję za wsparcie i dobre słowo. Poznałam również przez to forum kilka wartościowych osób.\nŻyczę wam bardzo Dobrego Nowego Roku.\nLink do najnowszego wpisu o tym, dlaczego Nowy Rok będzie dla mnie przełomowym. http://nieocenioneopiekunki.com/podsumowujac/\nNiech Wam się darzy ...\n#108 2019-01-06 12:25:24\nO moim spokoju słów kilka ...\n#109 2019-01-08 08:55:45\nO moim spokoju więcej. Co wpływa na mój spokój wewnętrzny, mimo, że pracuję z ludźmi chorymi i niepełnosprawnymi?\nO tym dziś tutaj: http://nieocenioneopiekunki.com/co-daje-mi-spokoj/\n#110 2019-01-11 08:34:43\nA co, jeśli jednak zrobiłaś/eś postanowienia noworoczne, obiecałaś sobie, że w tym roku, tym razem, to nie ma mocnych, zrealizujesz na pewno na 100 % a już jest 11 stycznia, 11 dni minęło ty stoisz? Jesteś zła/zły na siebie, obwiniasz się, że znowu siebie zawiodła/eś?\nO moim jednym magicznym wypracowanym sposobie na postanowienia.\nPodaję link: http://nieocenioneopiekunki.com/nici-z- … orocznych/\n#111 2019-01-15 06:40:30\nCo zrobić, żeby nie "zaśniedzieć" się w pracy opiekuna? Co jest ważne, bardzo ważne i niezbędne? Wreszcie, co robię ja? O tym w dzisiejszym świeżutkim wpisie na blogu.\nPodaję link: http://nieocenioneopiekunki.com/a-co-op … i-w-pracy/\n#112 2019-01-22 07:03:45\nTym wpisem kończę już temat o spokoju. Sukcesem dla mnie jest utrzymanie spokoju wewnętrznego i to jest moje jedyne postanowienie na ten rok. Przekonałam się, że w moim życiu jest on podstawą do innych działań, wewnętrznego uśmiechu i aktywności. W pracy z ludźmi z ograniczeniami ruchowymi, starszymi i chorymi też jest niezbędny.\nPodaję link: http://nieocenioneopiekunki.com/co-jesz … ewnetrzny/\n#113 2019-01-25 08:23:34\nCzy Niemcy są punktualni? Czy lubią swoją pracę z osobami niepełnosprawnymi? Czy potrzebne jest odrębne wykształcenie, by wykonywać pracę asystenta osoby niepełnosprawnej w Niemczech? Czym się rozczarowałam ...? O tym w dzisiejszym wpisie. Zapraszam\nPodaję link: http://nieocenioneopiekunki.com/o-moim-rozczarowaniu\n#114 2019-01-29 19:21:14\nSporo rozmawiam z osobami starszymi w Niemczech i tu w Polsce. Opowiadają mi o swoim życiu, przeszłości, rozczarowaniach i niespełnionych marzeniach, ale i o fajnych, szczęśliwych chwilach. Uczę się od nich. Zebrałam to w jedno i tak powstał post: Czego uczą mnie osoby starsze.\nZapraszam do poczytania przy kawie.\nPodaję link: http://nieocenioneopiekunki.com/czego-u … y-starsze/\n#115 2019-02-05 20:15:12\nWiele osób pyta się mnie: Skąd u mnie tyle cierpliwości w pracy? Jak radzę sobie w pracy z chorymi i niepełnosprawnymi pacjentami? Jak wytrzymuję? Przecież jestem z nimi 24h. Jakie mam metody, sposoby? Przecież niektórzy są "wampirkami energetycznymi".\nLubię szukać rozwiązań, próbować, czytać, doświadczać, wymieniać sie doświadczeniem, niż się użalać (choć nieraz i poużalać się trzeba).\nZ doświadczeń powstał wpis. Podaję link: http://nieocenioneopiekunki.com/jak-pra … acjentami/\n#116 2019-02-08 12:39:25\nA takie emocje też mamy. Krótko dziś o tym we wpisie. Kiedyś miewałam je często. Ale ciężko mi było. Lata pracy, doświadczania, praktykowania i jest ze mną o wiele lepiej.\nPodaję link: http://nieocenioneopiekunki.com/drazliw … erwowanie/\n#117 2019-02-08 16:33:17\nCzesc mobilna,,,dawno mnie tutaj nie było ale Ciebie pamiętam dobrze, i paru jeszcze innych ,,utrwaliliscie mi się w mojej główce,,Wszystkich serdecznie pozdrawiam,,buziaczki też przesyłam,,\n#118 2019-02-10 16:27:37\n#119 2019-02-12 13:41:36\nNajpierw był poranny sobotni bieg i rozważania podczas biegu. Powiazanie rozważań z moją pracą teraz. Przypomnienie sobie, jak to było w pracy z ludźmi starszymi.\nTak o to powstał wpis bazujący wyłącznie na moich obserwacjach i doswiadczeniach. Oto on:\n#120 2019-02-19 09:08:39\nNiepochlebnie pisze się w mediach społecznościowych o pracy opiekuna osób starszych w Niemczech.\nKiedy ostatnio przeczytałam, że opiekunki porównuje się do służących, zabrałam w głos w tej sprawie we wpisie na blogu.\nJak wiele zależy od nas samych? Dlaczego siebie same nie szanujemy i tak bardzo sobie umniejszamy? Wiem, że jest trudno, wiem, że czujemy się w pracy wykorzystywani, ale służące? Dobrze, powiedz: czuję się źle, nie podoba mi się traktowanie firm, nie podoba mi się, że nie przestrzegają przepisów, nie podoba mi się traktowanie przez podopiecznego. Jestem zła, rozgoryczona, zbuntowana. Ale rzeczywiście chcesz nazywać się służącą, tą którą tak nazywano w 19-tym i na początku 20 wieku? Czy ja rzeczywiście jestem z najniższej warstwy społecznej, bo pracuję jako opiekun osoby starszej w Niemczech? Czy teraz są jakieś warstwy? Bez przesady, dziewczyny.\nPodaję link: http://nieocenioneopiekunki.com/czy-czu … opiekunka/\nOstatnio edytowany przez krymas48 (2019-02-19 09:10:30)\n#121 2019-03-11 21:06:30\n"Wyobraź sobie, że stoisz teraz na moście, za plecami masz swoją przeszłość: trudne dzieciństwo bądź kłopoty finansowe, mobbing w pracy, problemy rodzinne, utrata pracy, długi, nieudane małżeństwo a naprzeciw Ciebie jest twoja przyszłość. Jak ją sobie teraz wyobrażasz stojąc na tym moście? Jako osoba „przegrana”, bo musisz opiekować się starszymi osobami w Niemczech i nie widzisz w tym nic dobrego, tylko chorobę, narzekanie, brak wiary, że będzie lepiej? Jesteś rozżalona, sfrustrowana, winisz innych za to, że musisz teraz siedzieć z chorym człowiekiem na obczyźnie?..."\nWięcej w nowym wpisie na blogu:\nhttp://nieocenioneopiekunki.com/praca-j … a-czesc-1/\n#122 2019-05-17 08:34:28\nJest, jest, jest! W końcu jest NOWY wpis na moim blogu.\nTeż się cieszę. Jest to kontunuacja wpisu o tym, czy praca w Niemczech jako opiekunka jest Twoją szansą czy porażką. A czym jest dla mnie? O tym, we wpisie.\nPozdrawiam wszystkich Was bardzo serdecznie. Dziękuję, że wciąż jesteście.\nPodaję link: http://nieocenioneopiekunki.com/praca-j … a-czesc-2/\n#123 2019-05-24 13:48:04\nTydzień temu pisałam o szansie, jaką może dać nam praca za granicą. Ale jak wykorzystać tę szansę przy pasjonującym facebooku, przy emocjonującej wymianie zdań na forum opiekunek, przy komentowaniu postu w grupach opiekunów, przy telewizorze i Netflixie.\nObiecałaś coś sobie, nawet zaczęłaś coś robić i ... stoisz.\nO tym, trochę o mnie i nie tylko, dziś w nowym wpisie na moim blogu\n#124 2019-05-28 14:06:02\nGdy w 2014 roku rozpoczęłam pracę w Niemczech jako opiekun osoby starszej niektórzy mówili, że to praca poniżej moich możliwości, że stać mnie na więcej, że w tej pracy się zmarnuję...". A ja odnalazłam tu "siebie". W piątkowym wpisie podzielę się z Wami tym, co nadało sens mojej pracy za granicą.\nA dziś dzielę się z Wami osobistymi przemyśleniami, kartką z mojego pamiętnika (od lat piszę pamiętnik) z dnia 24 marca 2014 roku, godz. 13.15, Niemcy:\n" Siedzę przy biurku z podkulonymi nogami. Za oknem staw. Jeszcze zimno. Wciąż czuję się przeziębiona. Wciąż mam katar, zatoki pełne, głowa pobolewa. Muszę zrobić inhalacje. Może dzisiaj wieczorem? Chwytam tę chwilę. Zamykam oczy. Marzę. ... Żeby się zdarzyło, trzeba marzyć.... Już wiem, co chcę w życiu robić ...".\nWtedy zdrowotnie nie czułam się dobrze. Zajmowałam się starszą panią z demencją.\nAle gdy tylko odnalazłam sens w mojej pracy i spisałam cele do realizacji, było o niebo lepiej. Jak się motywowałam?\nWięcej w piątek na moim blogu\nOstatnio edytowany przez krymas48 (2019-05-28 14:07:11)\n#125 2019-05-31 11:41:11\nI jest piątek i jest nowy wpis, o czym pisałam post wyżej\nhttp://nieocenioneopiekunki.com/o-mojej … dzialania/\n#126 2019-06-07 12:02:48\nZapraszam Was do przeczytania wpisu na blogu o mojej komunikacji w kwestiach problematycznych w pracy oraz o tym jakie proste konkretne komunikaty pacjenta polepszyłyby naszą relację.\nPodaję link: http://nieocenioneopiekunki.com/o-trudn … iekunem-2/\n#127 2019-06-13 13:39:26\nW najnowszym wpisie na blogu przedstawiam Wam Lisę. Zwyczajną a jakże niezwyczajną. Życzliwą i wciąż uśmiechniętą. Poznałam ją w pracy u mojej pacjentki.\nJaką Lisa ma receptę na życie?\nPodaję link: http://nieocenioneopiekunki.com/byc-jak-lisa/\n#128 2019-06-19 08:52:39\nMiłość ma różne barwy. A o "Ciemnej stronie miłości" dziś na blogu:\nPodaję link: http://nieocenioneopiekunki.com/ciemna- … -a-oleksa/\n#129 2019-06-24 10:40:41\nA dziś na moim blogu o\nPodaję link: http://nieocenioneopiekunki.com/o-dziwn … pacjentow/\n#130 2019-07-04 19:39:45\nDziś na blogu melancholijny wpis, choć pora roku jest w "kolorze" zupełnie innym. Najlepiej mi się pisze, jak podejmuję sprawy, które mnie w jakiś sposób dotyczą, które przeżywam, w których "w tej chwili jestem".\nPodaję link do wpisu : http://nieocenioneopiekunki.com/to-moze-byc-trudne/


Hotel Express, Maldonado, Maldonado, UrugwajKierunek podróży\nMaldonado, Maldonado, Urugwaj — wszystkie obiekty\nHotel (2,5 gwiazdki) w mieście Maldonado\nPokój dla 1 osoby standardowy, dla niepalących - Pokój. Zdjęcie 1 z 20.\n1 / 20Pokój dla 1 osoby standardowy, dla niepalących - Pokój\nKatedra św. Fernanda w Maldonado (1 minut spaceru)\nMuzeum Nicolasa Garci Uriburu (2 minut spaceru)\nMuzeum Regionalne Francisco Mazzoniego (3 minut spaceru)\nFortyfikacja Cuartel de Dragones (3 minut spaceru)\nDeptak Sarandí w Maldonado (4 minut spaceru)\nMuzeum Sztuki Amerykańskiej (6 minut spaceru)\nPlaża Mansa (27 minut spaceru)\nPlaża w Las Delicias (29 minut spaceru)\nCentrum kongresowe w Punta del Este (4,3 km)\nDom Handlowy Punta (4,6 km)\nFlorida 830 entre 18 de Julio y Dodera, Maldonado, 20000, Punta dej este, Urugwaj\nTak. W pobliżu znajdują się takie restauracje jak Beija Flor (4 min pieszo), Los Pavas (5 min pieszo) i Pizza Franco (5 min pieszo).\nCzy Hotel Express ma w ofercie kasyno?\nNie, ten hotel nie ma kasyna, ale w pobliżu znajdują się Hotel i kasyno Enjoy Punta del Este (13-min drive) i Casino Nogaro (16-min drive).\nGIOVANNA, Podróż: 2 noclegi,, 4 sty, 2020\njuan, romantyczny wypad: 1 nocleg,, 15 mar, 2019


Agencja reklamowa StudioRED Alina Rachowska\nCelem naszej pracy jest pokazanie Klientom, że reklama jest dziedziną sztuki, nowatorską i kreatywną, chcemy wskazać zasady, prawa, pułapki czyhające na nieostrożnych i pewnych siebie. Chcemy pokazać, że czasami korzystanie ze znanych prostych środków reklamy może przynieść kompletne rozczarowanie, zaś wykorzystanie ryzykownych, twórczych pomysłów często jest SUKCESEM. Klient ma być pewien naszego zaangażowania i skuteczności. Kładziemy duży nacisk na usługi doradcze w zakresie marketingu i reklamy, polegające na pomocy klientowi w promowaniu firmy lub kreowaniu jej pozytywnego wizerunku. Chcemy pokazać, że nasz czas jest do ich dyspozycji, że nie ma rzeczy „niemożliwych”, są tylko „wymagające więcej czasu”. Chętnie dzielimy się naszą wiedzą i doświadczeniem.\nDziedziny, w których się specjalizujemy\nOd pewnego czasu moją pasją jest moja praca… tak praca. Wreszcie z ogromnym spokojem mogę pracować dla siebie i dla Was…\nUkończone przeze mnie magisterskie studia na kierunku marketing i zarządzanie pozwalają mi na dzielenie się z klientami zdobytą wiedzą. Nie tylko szkoła ale przede wszystkim ponad 10-letnie doświadczenie w marketingu daje mi poczucie pewności, że stuprocentowo potrafię sprostać wymaganiom potencjalnego klienta.\nUkończyłam również podyplomowe studia na Uniwersytecie Jagielońskim z zakresu zarządzania jakością ISO… dzięki dotychczasowemu doświadczeniu zajmuje się wdrażaniem systemów jakości. Zapraszam do współpracy.


Lech Poznań Kronika 2012/2013 Bogucki Wydawnictwo Naukowe - księgarnia\n» Lech Poznań Kronika 2012/2013\nKronika po raz dziesiąty\nW tym roku Kronika Lecha Poznań obchodzi jubileusz – będzie wydana już po raz dziesiąty. Począwszy od roku 2004 co roku Kronika towarzyszy Lechowi zarówno w momentach radosnych – świetnych meczach w europejskich pucharach, mistrzostwie Polski, dwukrotnym Pucharze Polski, jak i w tych nieco smutniejszych. Sezon 2012/13 był dla Kolejorza jednym z lepszych w ostatniej dekadzie. Pomimo dużych zmian kadrowych drużyna sięgnęła po pierwsze wicemistrzostwo Polski w historii klubu, choć lekkim cieniem na ocenę całościową kładły się nieudane występy w pucharach. Wszystkie te momenty, dobre i złe, są zebrane w Kronice Lecha Poznań.\nW relacjach z wszystkich oficjalnych meczów poza przypomnieniem wydarzeń boiskowych położyliśmy duży nacisk na wątki kibicowskie. Wszystkie oprawy, jakie zaprezentowali kibice Kolejorza, są uwiecznione na zdjęciach. Ponadto, tradycyjnie, przygotowaliśmy najciekawsze cytaty z wypowiedzi piłkarzy i trenerów, ciekawostki, mnóstwo statystyk, oceny piłkarzy, w szybkim prześledzeniu najważniejszych wydarzeń z życia klubu pomaga także kalendarium. Wszystko to jest zawarte na 144 stronach.\nDla każdego kibica Kolejorza, czy to fanatyka czy piknika, powinien to być znakomity prezent pod choinkę.


Lewiatan: Tendencje recesyjne zatrzymane?\nWedług ekspertów Polskiej Konfederacji Pracodawców Prywatnych Lewiatan, obserwowane od wielu miesięcy spadkowe tendencje w gospodarce zostały zatrzymane. Wskazują na to notowania Indeksu Biznesu, którego roczny poziom w październiku nie zmienił się od poprzedniego miesiąca, indeks kwartalny stracił, a półroczny zyskał jeden punkt. Jednocześnie notowania te nie wróżą znaczącej poprawy koniunktury w tym roku.\nIndeks Biznesu PKPP Lewiatan w październiku utrzymał poziom notowania rocznego z poprzedniego miesiąca (35 pkt), który nie zmienia się już od pół roku. Indeks kwartalny stracił jeden punkt (spadek do 30 pkt), a indeks półroczny tyle samo zyskał (wzrost do 32 pkt). Obydwa indeksy oscylują od kilku miesięcy między 30 a 32 pkt, czyli nieco poniżej indeksu rocznego. Nie wróży to znaczącej poprawy koniunktury w tym roku.\nAktualna różnica dwu punktów na korzyść indeksu półrocznego w stosunku do indeksu kwartalnego może – zdaniem ekspertów Lewiatana...


ANALIZA-Wotum dla minister skarbu źle wróży budżetowi - Puls Biznesu - pb.pl\nANALIZA-Wotum dla minister skarbu źle wróży budżetowi\nopublikowano: 13-06-2001, 15:25\nWARSZAWA (Reuters) - Oczekiwane w przyszłym tygodniu głosowanie nad wotum nieufności dla minister skarbu państwa stawia pod znakiem zapytania zarówno tegoroczny program prywatyzacji jak i stabilność finansów państwa.\nAkcja Wyborcza Solidarność uważa wprawdzie, że ma wystarczająco dużo głosów, by uchronić Aldonę Kamelę-Sowińską przed utratą stanowiska, ale politycy innych partii nie są tego tacy pewni.\nOdejście Kameli-Sowińskiej na trzy miesiące przed planowanym wyborami, które najprawdopodobniej wygra Sojusz Lewicy Demokratycznej (SLD), pozbawić może budżet dużej części przychodów prywatyzacyjnych. Ich wysokość zaplanowano na ten rok na 18 miliardów złotych.\n"Głosowanie odbędzie się prawdopodobnie podczas posiedzenia Sejmu, która rozpocznie się 19 czerwca. Według naszych obliczeń, pani minister powinna utrzymać na stanowisku przewagą kilku głosów" - powiedział Reuterowi Grzegorz Cygonik, rzecznik AWS.\nWOTUM TO NIE NOWOŚĆ\nMinistrowie prywatyzacji są regularnie atakowani zarówno przez posłów lewicy, jak i prawicy. Kamela-Sowińska objęła tekę ministra w lutym, a jej poprzednik przetrwał na stanowisku siedem miesięcy.\nWynik głosowania nad wotum nieufności dla Kameli-Sowińskiej nie jest pewny, bo część posłów przeciwstawiając się będzie starała się w ten sposób zwiększyć swe szanse w wyborach parlamentarnych.\nZdaniem Cygonika szanse Kameli-Sowińskiej wzrosły w chwili gdy prawie 20 posłów AWS zdecydowało się wycofać swe poparcie dla wniosku o wotum nieufności.\nW 460-osobowym Sejmie SLD będzie musiało zdobyć 231 głosów by pozbyć się Kameli-Sowińskiej. Wraz z Polskiem Stronnictwem Ludowym i niektórymi przeciwnikami minister z małych ugrupowań prawicowych eks-komuniści mają zaś około 200 głosów.\nPosłów wyrażających poparcie dla Kameli-Sowińskiej jest około 220. Języczkiem u wagi okaże się więc grupa 40 posłów niezrzeszonych, co do których nie ma pewności jak zagłosują.\nAWS oświadczyła, że ci, którzy zagłosują za wotum nie znajdą miejsca na jej listach wyborczych związku.\nZAGROŻENIE DLA PRYWATYZACJI\nWotum nieufności nadchodzi w niekorzystnym z punktu widzenia finansów publicznych momencie. Rząd zastanawia się nad ograniczeniem wydatków, bo przychody państwa będą w tym roku o około siedem miliardów złotych niższe niż zakładano.\n"Prywatyzacja może się opóźnić, bo każdy nowy minister, który zostanie powołany będzie potrzebował czasu, by nauczyć się jak funkcjonuje ministerstwo" - powiedziała Kamela-Sowińska.\nResort chce w tym roku sprzedać 18 procent akcji PKN Orlen, zakończyć prywatyzację PZU i skłonić France Telecom do skorzystania z opcji zakupu akcji Telekomunikacji Polskiej SA. Pod młotek trafić miały też akcje kilku zakładów energetycznych i elektrowni oraz pakiet KGHM.\nTylko niepowodzenie planu sprzedaży 30 procent TPSA spowodowałoby, że budżet państwa straciłby ponad pięć miliardów złotych. W takiej sytuacji trzeba byłoby nie tylko ograniczyć wydatki, ale i zwiększyć deficyt.\nTo zaś znacząco zmniejszyłoby szanse na szybką redukcję stóp procentowych, których wysokość ma chronić kraj przez wzrostem tempa inflacji. Narodowy Bank Polski oświadczał już bowiem niejednokrotnie, że by obniżka stóp mogła nastąpić, rząd musi lepiej kontrolować deficyt fiskalny.\n"Rewizja budżetu może opóźnić redukcję stóp. A odwołanie minister skarbu zwiększa ryzyko tej rewizji" - powiedział Krzysztof Rybiński, główny ekonomista z ING Barings.\nRząd obniżył już prognozę wzrostu gospodarczego na 2001 do 3,8 procent z wcześniej planowanych 4,5 procent. Stało się tak w dużej mierze za sprawą schłodzenia popytu wewnętrznego.\nPopyt dławiony jest zaś przez Radę Polityki Pieniężnej wysokimi stopami, z których główna o 10 procent przewyższa inflację.\nOtwarcie sesji w USA: Nasdaq wzrósł o 0,26 proc.\nNa otwarciu Dow Jones traci, rośnie Nasdaq\nEuropa: giełdy otrząsnęły się po wieściach z Nokii\nE-connections było kluczem do powodzenia emisji Areny\nMakroekonomia , Pzu , Prywatyzacja , Stopy , Budżet , Finanse , Głosowanie\nGospodarka / ANALIZA-Wotum dla minister skarbu źle wróży budżetowi


Temat: Julie Meadow Nie Lut 06, 2011 3:27 am\nImię i nazwisko: Julie Meadow\nMiejsce urodzenia: Fort Collins, Alaska.\nZnaki szczególne: Wytatuowane pionowo trzy krzyżyki, tuż pod potylicą oraz na lewym nadgarstku, spora, podłużna blizna na lewej łopatce, zachodząca na ramię.\nHistoria: Narodziny Julie były długo wyczekiwane, kiedy wreszcie przyszła na świat obchodzono się z nią jak z jajkiem. Miała wszystko, co najlepsze, choć jako dziecko nie przywiązywała do tego wagi. Tuż po pierwszych urodzinach wykazała pierwsze magiczne predyspozycje. Była małą czarodziejką czystej krwi, szybko dorastającą w wielkim i nieco arystokratycznym środowisku. Od małego była niezwykle żywa i wesoła, wszędzie zawsze było jej pełno i bardzo się wyróżniała tak biegając po szlacheckiej rezydencji wśród poważnych członków rodziny. Nikt jednak nie zwracał jej za to uwag. Już w wieku pięciu lat zaczęła zabawę z magią, dwa lata później zaczęła uczyć się najprostszych zaklęć i zwykle przy ich pomocy płatała figle. Swoim potencjałem zadziwiała wszystkich wokół. Wszyscy odetchnęli z ulgą, kiedy wówczas trzynastoletnia Julie otrzymała list z Hogwartu, z oficjalnym zaproszeniem. W swoje czternaste urodziny, które obchodziła już w Hogwarcie otrzymała list informujący o śmierci rodziców z różdżek kilku śmierciożerców i od tamtej pory żywi do nich szczerą nienawiść. Zachowała ten list i przez parę tygodni mało się odzywała. Bardzo ją to dotknęło, ale też dało motywację do dalszej edukacji. Zapragnęła stać się wyjątkową czarownicą, zwłaszcza zaczęła interesować ją czarna magia i wraz z biegiem czasu zgłębia co raz większe jej tajniki.\nWygląd: Metr sześćdziesiąt sześć i pół, więc nie za wysoka, smukła figura i drobna sylwetka sprawia, że aż wydaje się krucha. Wyjątkowo odznacza ją nietypowy, intensywnie rdzawy kolor gęstych włosów, sięgających łopatek. Na blade czoło niesfornie opada długa grzywka zaczesywana na bok. Śniade policzki obsypane są drobnymi piegami. Duże, szaro z ciemnozielonym zabarwieniem oczy zwykle się śmieją, okolone ciemnymi, długimi rzęsami. Na nadgarstkach nosi kilka sznurkowych i mulinowych bransoletek w różnych kolorach, przeważnie ubiera się kolorowo i nietypowo.\nCharakter: Mimo burzy hormonów, które przechodzi jako wybuchowa nastolatka o kłótliwym charakterze, w cięższych sytuacjach potrafi zachować zimną krew i myśleć rozsądnie, jednak jeżeli chodzi o błahostki, to wprost uwielbia głośne dyskusje i łatwo można ją wyprowadzić z równowagi, chociażby zwykłym pytaniem: "tchórzysz?". Rzadko w sporach używa magii, lecz kiedy jej używa to raz i zwykle skutecznie. Jest chorą optymistką i kieruje się kilkoma prostymi mottami. Strasznie silna psychicznie, wielka marzycielka. Nigdy się nie poddaje i uparcie dąży do wyznaczonych celów. Rzadko martwi się jutrem, bo "liczy się chwila". Również szalenie ambitna, zażarta i uparta, a przy tym sympatyczna, wesoła i skromna.\nOd paru lat interesuje się smokami i właściwie wszystkim, co z nimi związane. Przyjeżdżając do Hogwartu, jako zwierzątko towarzyszące zabrała ze sobą swoją ulubioną jaszczurkę, legwana zielonego imieniem Jake i praktycznie rzadko się z nim rozstaje, zwykle ten siedzi na jej ramieniu. Niezwykle też nurtują ją tajemnice czarnej magii, ale nie mówi o tym głośno. Dobrze gra na pozycji szukającego w Quiditchu. Jest perkusistką.\nOstatnio zmieniony przez Julie Meadow dnia Nie Lut 06, 2011 3:44 am, w całości zmieniany 1 raz\nTemat: Re: Julie Meadow Nie Lut 06, 2011 3:44 am\nWitam i zapraszam do Slytherinu do VI klasy.\nTwoja różdżka : bardzo sztywna, 9 ½ cala, cis, włos z ogona jednorożca.


WT Doha: Kasia Kociołek: Będziemy walczyć o każdą piłkę do samego końca - aktualności o plażówce - napiachu.pl\n+ 10764 plażowiczów\nWT Doha: Kasia Kociołek: Będziemy walczyć o każdą piłkę do samego końca\nRozpoczęły się zmagania o olimpijskie bilety. Polskie pary walczą w katarskim Doha podczas czterogwiazdkowego turnieju rangi World Tour.\nPolskę w tej fazie turnieju reprezentuje jeden duet żeński i jeden duet męski. Łącznie nasi reprezentanci rozegrali dziś 3 spotkania i odnieśli jedno zwycięstwo.\nKasia i Kinga pokonały faworytki\nKasia Kociołek i Kinga Wojtasik rano sprawiły niespodziankę pokonując wyżej notowane Kanadyjki Brandie Wilkerson i Heather Bansley. Ta wygrana zapewniła im udział w dalszej fazie turnieju. Popołudniu zmierzyły się ze Szwajcarkami, które są jednymi z faworytek do medalu w Doha i czwartą drużyną ostatnich Mistrzostwa Świata. W tym spotkaniu musiały uznać wyższość rywalek.\nSpecjalnie dla nas wypowiedziała na temat dzisiejszych gier wypowiedziała się Kasia:\nKasia Kociołek dla napiachu.pl: Dzień możemy zaliczyć do udanych mimo przegranego drugiego meczu. Pierwszy zagrałyśmy dobrze i od połowy pierwszego seta miałyśmy kontrolę nad meczem. Pod koniec drugiego seta zrobiło się nerwowo, bo z wyniku 20:17 dla nas i 3 meczówek w górze zrobiło się po 20. Ale walczyłyśmy i wywalczyłyśmy zwycięstwo w dwóch setach. W drugim meczu niestety nie poszło już nam tak dobrze. Przeciwniczki zagrały bardzo dobry mecz, a my za to przeciętny. W pierwszym secie było praktycznie punkt za punkt do stanu bodajże 16:16, później Szwajcarki odskoczyły i wygrały seta. W drugim kończyłyśmy dużo mniej piłek i nie „zrobiłyśmy” im problemów zagrywką. No i finalnie skończyło się przegraną 2:0. Jutro rano odbywają się mecze drużyn, które dzisiaj przegrały swoje pierwsze spotkania, także czekamy na przeciwnika i godzinę kolejnej batalii. Pewne jest, że będziemy walczyć o każdą piłkę do samego końca.\nPolacy dominowali, jednak przegrali końcówkę\nO dużym szczęściu mogą mówić Brazylijczycy Evandro i Guto, którzy mierzyli się dziś z Bartkiem Łosiakiem i Piotrkiem Kantorem. Nasi kadrowicze pewnie zmierzali po zwycięstwo w całym meczu, jednak w końcówkach setów nr 2 i 3 Evandro popisywał się świetnymi blokami i serwisami, co przechyliło szalę zwycięstwa na stronę Canarinhos.\nPolacy swój mecz o pozostanie w turnieju rozegrają jutro, a ich przeciwnikami będą Katarczycy. Wciąż mają spore szanse na dobry wynik w całym turnieju.\nWszystkie mecze można oglądać na żywo na kanale Beach Volleyball World\nKociołek/Wojtasik - Brandie/Bansley CAN 2:0 (21:19, 25:23)\nKociołek/Wojtasik - Hueberli/Betschart SUI 0:2 (17:21, 13:21)\nKantor/Łosiak - Evandro/Guto BRA 1:2 (21:19, 18:21, 14:16)\nKing of the Court - Piach i Podróże - Miksty