Milioner z naprzeciwka [Robyn Donald] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00141 007815 15712794 na godz. na dobę w sumie\nISBN: 9788327643995 Data wydania: 2019-09-12\nRobyn Donald Milioner z naprzeciwka Tłumaczenie:Dorota Viwegier-Jóźwiak\nROZDZIAŁ PIERWSZY Niko Radcliffe spodziewał mało wyrafinowanej muzyki w wykonaniu kapeli country. Znajdowali się przecież na północy Nowej Zelandii, w regionie małych wiosek, starożytnych wulkanów i ciągnącego się kilometrami pasa wybrzeża, które swoim pięknem przyciągało turystów. Dlatego łagodne jazzowe nuty unoszące się nad parkingiem, kiedy szedł w stronę ratusza, sprawiły mu miłą niespodziankę. Albo tutejsze gusta muzyczne były inne, niż się spodziewał, albo, co bardziej prawdopodobne, komitet organizujący bal z okazji stulecia, zatrudnił jednak zespół z Auckland. Przy wejściu zatrzymał go portier. – Dobry wieczór, czy mogę zobaczyć pańskie zaproszenie? Niko wręczył je portierowi, który wyjął skaner i po krótkiej chwili skinął głową. – Witamy w Waipunie, panie Radcliffe. Mam nadzieję, że będzie się pan u nas dobrze czuł. Niko nie był tego taki pewny, ale podziękował i przystanął w otwartych drzwiach sali balowej, przyglądając się przybyłym już gościom. Trzeba przyznać, że władze dystryktu godnie uczciły rocznicę. Ściany ozdobione były girlandami kwiatów, których zapach unosił się w powietrzu. Mężczyźni w czerni i bieli przechadzali się z partnerkami, odzianymi w kolorowe frywolne sukienki wyjęte żywcem ze stylistyki lat dwudziestych. Wszyscy wydawali się w doskonałych nastrojach. Zawiesił spojrzenie na jednej z tańczących kobiet. Mimo że była odwrócona do niego plecami, zdołała przykuć jego uwagę wzrostem powyżej przeciętnej, smukłą szyją i misternie upiętym kokiem w kolorze różowego złota. Poruszała się z gracją godną baleriny i na pewno zasługiwała na lepszego tancerza niż pięćdziesięciolatek niewprawnie prowadzący ją w tańcu. Gdy się obrócili, Niko rozpoznał mężczyznę. Bruce Nixon, mąż kobiety, która dowodziła komitetem organizującym bal. Muzyka przestała grać i parkiet powoli pustoszał. Wnętrze sali wypełnił szum rozmów i śmiechów. Odprowadził spojrzeniem parę, która zmierzała w stronę pani Nixon, drugiej osoby na balu, którą rozpoznał. Mimo jego dość niespodziewanego przyjazdu do Waipuny, pani Nixon kilka dni temu namierzyła go i zaprosiła na bal. – Jest pan nowym właścicielem farmy Mana, dlatego będzie nam miło, jeśli zaszczyci nas pan swoją obecnością. Będzie sporo ludzi, których warto znać – zachęciła. Niko zgodził się tylko dlatego, że zakup farmy bydła był szeroko komentowany w lokalnych mediach, głównie w tonie krytyki. Nowy zarządca także informował go o głosach niezadowolenia, jakie budził fakt, że kolejny zagraniczny inwestor wykupił duże gospodarstwo rolne w Nowej Zelandii. Nie mniejszą sensację wzbudzało jego pochodzenie. Niko był jedynym dzieckiem okrytego niesławą Europejczyka, który porzucił żonę, gdy zakochał się do szaleństwa w autochtonce. Niko niewiele pamiętał z wczesnego dzieciństwa na Wyspie Południowej poza zieloną farmą położoną w górach. Miał zaledwie pięć lat, gdy matka spakowała rzeczy i razem z nim wróciła do pałacu w San Mari, należącym do jej ojca, władcy maleńkiego księstwa w Europie. Nic dziwnego, że Niko był traktowany jako obcy. Fakt, że sam dorobił się majątku, nie robił zapewne żadnego wrażenia na pragmatycznych przedstawicielach tutejszej ludności. Może z czasem przekonają się, że Niko nie ma nic wspólnego z poprzednim właścicielem farmy Mana, który wysysał z niej każdy cent, by wreszcie doprowadzić świetnie radzący sobie koncern hodowlany do niemal całkowitej ruiny. Osobną kwestią było zatrudnienie niekompetentnego zarządcy. Niko od razu postanowił się go pozbyć, a to wzbudziło jeszcze więcej plotek. Pani Nixon pomachała mu ręką z drugiego końca sali. Zdając sobie sprawę z tego, że przygląda mu się mniej więcej połowa zebranych, Niko ruszył w jej stronę. Śliczna blondynka, którą wcześniej obserwował w tańcu, mogłaby być, sądząc po wieku, córką pani Nixon, choć wydawało się to mało prawdopodobne. Oboje z mężem byli niskiego wzrostu i raczej tęgiej budowy, natomiast stojąca obok nich kobieta była wysoka i szczupła. Niko z uwagą godną badacza studiował jej twarz. Miała delikatne rysy, jasną cerę, lekko zaróżowione policzki i pełne czerwone usta. Fiołkowa sukienka ze zwiewnego materiału subtelnie podkreślała atuty sylwetki. Może nie była klasyczną pięknością, ale jej uroda i sposób poruszania się wystarczyły, by wzbudzić jego zainteresowanie. – Myślałam już, że pan nie przyjdzie. – Pani Nixon uśmiechnęła się promiennie, gdy podszedł się przywitać. – Najmocniej przepraszam za spóźnienie. Widzę, że bal cieszy się ogromnym powodzeniem. Pani Nixon uśmiechnęła się jeszcze szerzej. – Mam nadzieję, że będzie się pan dobrze bawił. Poznał pan już mojego męża Bruce’a? – Mężczyźni uścisnęli sobie dłonie, gdy dodała: – A to Elana Grange. Bardzo nam pomogła przy organizacji balu. Dekoracje kwiatowe to jej zasługa. Jest też pana sąsiadką. Kolejny dom po prawej stronie w zatoce – wyjaśniła pani Nixon. Uśmiech, jakim obdarzyła swoją towarzyszkę, był niemal figlarny. – Elano, to Niko Radcliffe, nowy właściciel farmy Mana. – Bardzo mi miło pana poznać. Jej głos był chłodny, podobnie jak dłoń, którą mu podała. Zupełnie go to nie zniechęciło. Serce zabiło mu mocniej, jakby wymienili gorący pocałunek. Elana Grange wydała mu się pełna sprzeczności. W ciemnozielonych oczach nie dostrzegł kokieterii, z jaką często się spotykał, gdy przedstawiano go kobietom. Lekko rozchylone usta sygnalizowały namiętność, choć może dlatego, że były wyjątkowo pełne i kształtne. Z kolei wysoko uniesiony podbródek wskazywał na kontrolowaną rezerwę, która, rzecz jasna, mogła być zamierzona. Niko miał na koncie parę gorzkich doświadczeń, które uświadomiły mu, jak szerokie spektrum zachowań można uznać za prowokację. Jeżeli Elana Grange spodziewała się, że zaintryguje go jej powściągliwość, była w błędzie. Niko potrafił radzić sobie z kobietami, które traktowały go jak zdobycz lub szczebel w karierze. Elegancki wygląd Elany Grange dziwnie kolidował z jej miejscem zamieszkania. Dom sąsiadujący z farmą Mana, który zauważył już pierwszego dnia, gdy lądował helikopterem, wyglądał na zrujnowany, sądząc chociażby po stanie dachu. Pomyślał sobie wtedy, że jego właściciela spotka niemiła niespodzianka, gdy kiedyś zobaczy rachunek za naprawę. – Tak się cieszę, że udało się panu nas odwiedzić, panie Radcliffe – powiedziała pani Nixon entuzjastycznie. – A może powinnam zwracać się do pana per hrabio? – dodała i dygnęła. – Niko w zupełności wystarczy – odparł. Ludzie, którzy jako tako orientowali się w jego pochodzeniu, zawsze tak reagowali przy zawieraniu znajomości. Na ustach Elany Grange igrał zagadkowy uśmiech. – Elana zastanawiała się, dlaczego wybrałeś właśnie farmę Mana, która rzeczywiście jest w strasznym stanie – powiedziała pani Nixon, odwracając się w stronę swojej towarzyszki. Cień koloru zabarwił jasną cerę Elany, jakby się zawstydziła. Cóż, nie miał nic do ukrycia. – Spędziłem dzieciństwo na Wyspie Południowej, gdzie moja rodzina miała farmę. Potem wracałem do Nowej Zelandii na wakacje. Pokochałem to miejsce. A co się tyczy Many, potrzeba jej dobrej ręki i da się ją uratować. Interesująca odpowiedź, pomyślała Elana. Choć komentarz o przywiązaniu do Nowej Zelandii mógł być obliczony na wzbudzenie empatii. Niko na pewno zdawał sobie sprawę, że kupno tak dużej farmy przez kogoś z zewnątrz nie wszędzie było dobrze widziane. Hrabia Niko miał za to interesujący niski głos i mocny, krzepiący uścisk dłoni. Pierwszy rzut oka na mocno zarysowaną szczękę i lodowate spojrzenie niebieskich oczu powiedziały jej, że raczej się nie zaprzyjaźni z nowym właścicielem farmy Mana. Mimo to przelotny uścisk dłoni wprawił Elanę w dziwną ekscytację. Szczupłe, wysportowane ciało, a przede wszystkim szerokie barki musiały robić wrażenie na kobietach. Podobnie jak elegancki strój, który Niko nosił z prawdziwą nonszalancją. Serce zabiło jej mocniej i Elana sama nie wiedziała, z jakiego powodu. Znała go ze zdjęć w gazetach i wiedziała, czego się spodziewać. Tyle że zdjęcia nie oddawały sposobu bycia, a ten był w równym stopniu pociągający, co onieśmielający. Czytała, że Niko Radcliffe zarządzał swoim imperium, łącząc inteligencję z determinacją i bezwzględnością. W jej wyobraźni natychmiast pojawił się wizerunek wojownika na koniu, na którego widok gawiedź rozstępuje się, uznając bez słowa sprzeciwu jego wyższość. To tylko charyzma, stwierdziła, próbując zapanować nad reakcją swojego ciała. Niektórzy mężczyźni mieli jej aż w nadmiarze. Była pewna, że to iskrzenie, które wyczuwała, nie było wynikiem ujmującego charakteru. Ale czy arystokrata i w dodatku miliarder musiał być ujmujący, aby działać na kobiety. Według pani Nixon, która była zapaloną czytelniczką wszelkiego rodzaju plotkarskich pisemek, Niko starannie dobierał sobie kochanki, które zwykle były nie tylko piękne, lecz także inteligentne. Ostatnią z nich była angielska arystokratka. Z kolei w kręgach farmerskich uchodził za dobrego gospodarza. Ledwie kilka tygodni temu czytała artykuł o tym, jak uratował farmę, którą odziedziczył po ojcu. Zaryzykowała jeszcze jedno spojrzenie w jego stronę i poczuła, jak jej tętno niebezpiecznie wzrasta. Trudno jej było sobie wyobrazić tego eleganckiego mężczyznę przy fizycznej pracy, ale od tego zapewne miał ludzi. Elana uśmiechnęła się do swoich myśli. – Witamy na północy, panie Radcliffe. Ciemne brwi uniosły się w górę. – Niko – poprawił ją. – Proszę mi mówić po imieniu – dodał, a w jego głosie pobrzmiewała wyższość. Dopiero po chwili okrasił ją uśmiechem, który mógłby stopić niejedno serce. – Wspaniałe dekoracje – pokiwał głową z aprobatą. Elana próbowała skoncentrować się na jego akcencie. Był niemalże brytyjski, ale od czasu do czasu wyłapywała obcą intonację. Prawdopodobnie wpływ wychowania na kontynencie. – Dziękuję – odparła prawie spokojnym głosem. – Bez pomocy komitetu niewiele bym zdziałała – dodała, posyłając wdzięczne spojrzenie pani Nixon. Perkusista uderzył w bębny i na scenie pojawił się prowadzący, którym był jeden z lokalnych farmerów. Powitał gości i Elana wreszcie poczuła ulgę, że uwaga ledwie co poznanego Nika Radcliffe’a przeniosła się gdzie indziej. Och, przestań się zachowywać jak głupiutkie dziewczątko, strofowała siebie. Być może nowy właściciel farmy Mana jest przystojny, a nawet nieziemsko przystojny. Ale było w nim także coś, co przypominało Elanie jej ojca. Bezkompromisowego, nietolerancyjnego i onieśmielającego ją człowieka, którego zawsze się bała. Prowadzący zapowiedział kolejny taniec i Elana zobaczyła, że Niko zwraca się do pani Nixon. – Drogi młodzieńcze, to bardzo miło z twojej strony, ale ja dziś nie tańczę. Skręciłam wczoraj kostkę. Elana skonstatowała z przerażeniem, że wobec odmowy Niko nie będzie miał wyjścia i poprosi ją do tańca. – Zatańczymy? – zapytał. Odmów mu! Nie wypadało jej tego zrobić. Zresztą to tylko taniec… Oparła dłoń na wyciągniętym w jej stronę ramieniu i po chwili, lekko się kołysząc, tańczyli w rytm powolnego jazzowego utworu. – Mieszkasz w Anchor Bay? – zapytał, ale w jego głosie nie wyczuła większego zainteresowania. – Tak – odparła. – Chyba widać stamtąd spory kawałek farmy? – Rzeczywiście. – Mam nadzieję, że już niedługo zaczniesz dostrzegać zmiany. Jego głos zabrzmiał tak zdecydowanie, że podniosła głowę. Ich oczy spotkały się na krótką chwilę, zanim znów opuściła rzęsy, ukrywając się przed penetrującym spojrzeniem niebieskich oczu. – Jesteś zaskoczona? Musiał zobaczyć za wiele. – Nie – odparła. – Nareszcie ktoś zajmie się farmą, jak należy. – To właśnie zamierzam. – Pokiwał głową. – Nie martw się, nie będę cię zanudzał szczegółami – dodał i przyciągnął ją mocniej. Dreszcz przebiegł jej po plecach. Przez krótką chwilę miała wrażenie, jakby się znalazła w innym świecie. Był to niebezpieczny świat, w którym zasady, jakie wyznawała, przestały obowiązywać. Oddychając otulającym ją zewsząd korzennym aromatem wody kolońskiej, poczuła się uwięziona w mocnych ramionach. Uwięziona? Cóż za komiczna myśl! A jednak wyraźnie czuła ciepło męskiej dłoni obejmującej ją w talii. Nagle sukienka, którą sama przecież wybrała, wydała jej się zbyt odważna, a lekko prześwitujący fiołkowy jedwab drażnił skórę, wywołując przyjemne dreszcze. Niko świetnie tańczył. Mogła się zresztą założyć, że przy takich warunkach fizycznych wszystko robił świetnie, od ciężkiej pracy, poprzez taniec, aż do uprawiania seksu. – Wszystko w porządku? Drgnęła, zaskoczona. – Tak, dlaczego pytasz? – Wydajesz się nieco spięta – odparł. – Ja nie gryzę, a jeśli już, to nie po to, żeby bolało. Elana zaczerwieniła się i uciekła spojrzeniem w bok. Czyżby ją podrywał? Odrzuciła taką możliwość natychmiast. Nie wyglądał na kogoś, kto bawiłby się we flirt. W takim razie może ją testował? Poczuła się urażona. Niko Radcliffe pasował do Waipuny tak samo, jak ona do arystokratycznych kręgów, z których się wywodził. Jak twierdziła pani Nixon, uganiały się za nim nawet gwiazdy filmowe. – Tak więc jesteś przy mnie całkiem bezpieczna – dodał z przekąsem. Wyczuła nutę kpiny i zaczerwieniła się jeszcze bardziej. – Dobrze, że to powiedziałeś – odparła. – Nawet jeśli czujesz, że to nieprawda? – Zanim zdążyła mu odpowiedzieć, dodał: – Cokolwiek sobie o mnie myślisz, nie musisz się bać. Nie miał złudzeń co do powodów kryjących się za zainteresowaniem kobiet jego osobą. Jednak ton odpowiedzi Elany kazał mu działać inaczej niż do tej pory. Już przy prezentacji zauważył, że na szczupłych, długich palcach brakuje pierścionków, a kiedy wziął ją w ramiona, poczuł przypływ zwierzęcego podniecenia. Zastanawiał się, czy przy całej swojej elegancji Elana Grange była kobietą, z jakimi zwykle wchodził w relacje. A był pod tym względem wybredny i można powiedzieć – konsekwentny. Cenił sobie inteligencję i samodzielność równie mocno jak seksapil. Jego partnerki musiały też zaakceptować fakt, że nie oferował wyłączności ani tym bardziej małżeństwa. Nie był pewien, jaką osobowością była Elana Grange, ale wyglądała jak marzenie, a poruszała się w tańcu jak baletnica. – Czy to prawda, że zamierzasz zmodernizować farmę Mana? – zapytała, przerywając ciszę. – To zależy, co rozumiesz przez „zmodernizować”? – Podzielić na części i odsprzedać? – Wykluczone! Chcę przywrócić farmie dawną świetność. Musiała kiedyś przynosić ogromne dochody. – Ale dlaczego? – zapytała Elana, drążąc temat. Szerokie ramiona uniosły się i opadły. – Nie znoszę marnotrawstwa. W San Mari każdy hektar ziemi jest na wagę złota, a rolników i hodowców traktujemy z szacunkiem. – Zerknął na nią i roześmiał się. – Wiesz, co było dla mnie największym problemem, kiedy po latach wróciłem do Nowej Zelandii? Przyzwyczajenie się do tego, że prawie wszyscy mówią sobie tutaj po imieniu, ale nie zawsze oznacza to, że są przyjaciółmi, a nawet dobrymi znajomymi – powiedział, zmieniając temat. Elana nigdy nie zastanawiała się nad tym zwyczajem. Być może zwróciło to uwagę Nika, ponieważ dorastał w innym kręgu kulturowym. A może po prostu zabijał nudę uprzejmą konwersacją, pomyślała rozczarowana, zastanawiając się, jak powinna zareagować. – Chyba masz rację. Przejście na ty powinno być sygnałem, że ta druga osoba jest kimś, kto w jakiś sposób przypadł nam do gustu. – Więc jeśli zaczniesz zwracać się do mnie „panie Radcliffe”, mam rozumieć, że nie przypadłem ci do gustu. Elana pozwoliła sobie na ostrożny uśmiech. – W takiej sytuacji najprawdopodobniej bym cię unikała. – Jeśli zaczniesz przede mną uciekać, mam rozumieć, że cię czymś uraziłem? Rozbawiona tym stwierdzeniem Elana spojrzała w górę. Ich oczy spotkały się i kolejny raz poczuła, jak przyspiesza jej tętno. Nowy sąsiad wydawał jej się coraz bardziej intrygujący. – Właściwie nie należę do osób, które uciekają. Nowozelandczycy wierzą w równość obywateli. Jako Nowozelandczyk zapewne o tym wiesz. – Mam podwójne obywatelstwo – poprawił ją. Przy zmianie kierunku Elana zorientowała się, że są na środku sali, tuż obok pary, która tańczyła jitterbuga. – Nie ta epoka – skomentował Niko. – Powinni tańczyć charlestona. – Są całkiem dobrzy. – Ledwo Elana wypowiedziała te słowa, młody tancerz pomylił krok i próbując złapać równowagę, wpadł prosto na nich. Niko błyskawicznie przyciągnął Elanę do siebie i obrócił, biorąc na siebie całą siłę uderzenia. Oparła się o jego tors, czując mocno bicie swojego serca. Skup się wreszcie na tańcu – skarciła siebie w duchu, ale wyobrażenie splątanych w uścisku ciał nie było już związane z tańcem. – Dziękuję – wyszeptała tylko. – Omal mnie nie staranował. – Drobnostka – odparł Niko i rozluźnił uścisk. Elana znów poczuła się rozczarowana. Najwyraźniej nie zrobiła na swoim partnerze tak dużego wrażenia jak on na niej. – Może powinniśmy im powiedzieć, że jitterbug był popularny dopiero w latach trzydziestych? – zapytała. – Nie psujmy im zabawy – odparł. – Pracujesz jako florystka? – zmienił znowu temat. Elana zawahała się. Tym razem pytanie zabrzmiało, jakby był autentycznie zainteresowany. – Na pół etatu, w kwiaciarni w Waipunie. – To praca z wyboru? – dopytywał dalej. – Niezbyt. Z zawodu jestem bibliotekarką i pracowałam kiedyś w Auckland, ale kilka lat temu z powodu sytuacji rodzinnej musiałam wrócić do Waipuny. Sytuacją rodzinną był wypadek samochodowy, w którym zginął ojczym Elany, a matka została skazana na wózek inwalidzki. O tym Elana wolała nie opowiadać. – Zdecydowałaś się zostać tu na stałe? – Tak – odparła, spoglądając w chłodne niebieskie oczy. – W Waipunie nie ma biblioteki? – Jest jedna, prowadzą ją wolontariusze. Nie ma zapotrzebowania na bibliotekarzy z prawdziwego zdarzenia. – Rozumiem. Lubisz pracę w kwiaciarni? Czemu zadawał jej tyle pytań? Co jego, obytego w świecie arystokratę, mogło obchodzić życie w jakimś małym miasteczku na północy kraju? Spuściła wzrok. – Bardzo. Od dziecka jestem zafascynowana kwiatami. Matka uwielbiała swój ogród i odkąd zaczęłam raczkować, podobno wyrywałam wszystkie kwiatki. Trzeba mnie było bezustannie pilnować. – Masz ogromny talent, sądząc po tutejszych dekoracjach. Pani Nixon wspominała, że jesteś autorką broszury o historii ratusza w Waipunie. Jeszcze jej nie czytałem, ale to zrobię. Elana się zaczerwieniła. – Mam nadzieję, że się nie zanudzisz. – Jak widzę, jesteś nie tylko bibliotekarką i florystką, ale także historyczką? – Skończyłam studia na tym kierunku. – Dlaczego? – Po prostu mnie to interesowało. Potem mój ojczym nalegał, żebym studiowała ekonomię. – Rozsądny wybór. Rozumiem, że nie byłaś nim zachwycona. Słowo „ojczym” brzmiało bardzo oficjalnie. W rzeczywistości Steve był jej bliższy niż rodzony ojciec. – To prawda, ale z perspektywy czasu mogę powiedzieć, że miał rację. Ekonomia bardzo mi się przydała. Kiedyś jeden ze znajomych poprosił ją, by spisała nagrane wspomnienia jego praprababki, zredagowała je i wydała w formie książki na setne urodziny. Elanę bardzo wciągnęła praca, ale co zdziwiło ją najbardziej to to, że znajomy zaproponował zapłatę za poświęcony czas. Jeszcze większym zaskoczeniem było dla niej to, że wieść o pięknie wydanym albumie rozniosła się lotem błyskawicy i już wkrótce mogła się zająć podobnym zleceniem. Potem wydawca lokalnego tygodnika poprosił ją o napisanie kilku artykułów o historii dystryktu. Ponieważ w kwiaciarni pracowała tylko przez trzy dni w tygodniu, więc dodatkowe pieniądze bardzo jej się przydały. Poza tym uwielbiała cały proces tworzenia historii, która musiała być napisana tak, by ktoś ją z przyjemnością czytał. Muzyka ucichła i Niko Radcliffe zatrzymał się i ukłonił szarmancko, po czym zaoferował jej ramię. Przyjęła je, czując się nagle opuszczona. Nie umiała wytłumaczyć, co ją tak bardzo pociągało w tym mężczyźnie. Nie było jednak sensu zaprzeczać faktom. Bądź rozsądna! Nawet jeśli ci się podoba, to przecież nie jesteś jedyną, na której wywarł wrażenie. Elana rozejrzała się dyskretnie. Kobiety wyczuwały atrakcyjnego mężczyznę na milę. Nie inaczej było w tym przypadku. Świetnie tańczący Niko Radcliffe zdążył wzbudzić nie tylko jej zainteresowanie. Był typowym samcem alfa. Postawnym, przystojnym, nie wspominając o innych ważnych zaletach, takich jak hrabiowski tytuł czy oszałamiające bogactwo. Czy jednak był to wystarczający powód, by o nim fantazjować? Zatańczyli ledwie jeden taniec. Za chwilę Niko poprosi do tańca inną kobietę i ona też będzie nim urzeczona, podobnie jak Elana. Niektórzy mężczyźni mieli po prostu taki dar. Podeszli do Nixonów, którzy skończyli właśnie rozmowę z parą gości. – Doskonały unik, Niko. Przez chwilę myślałam, że będę potrzebna w roli pielęgniarki. Na szczęście udało ci się uratować Elanę. Młody Hamish i jego partnerka muszą się jeszcze sporo nauczyć. Niko uśmiechnął się szeroko. – Ten unik zawdzięczam także bardzo wprawnej partnerce. Starsza pani westchnęła. – Moja babka była wyśmienitą tancerką. Nawet w wieku osiemdziesięciu lat potrafiła zatańczyć charlestona. Zazdrościłam jej, kiedy wspominała przeróżne bale i przyjęcia. Potem świat opanowała moda na rock and rolla, to z kolei czasy moich rodziców. Ominął mnie okres szaleństwa i rebelii – powiedziała, wzdychając ponownie. – Era punka nie była wystarczająco rebeliancka? – zapytała Elana, puszczając oko do pani Nixon. Pani Nixon zaśmiała się. – Masz na myśli pogo? To dla mnie za wiele. Za to widzę, że coraz bardziej przypominam mojego ojca, i kiedy słyszę dzisiejsze przeboje, mruczę pod nosem, że zupełnie brakuje im melodii. Nie wspominając o słowach, które całkowicie giną w hałasie. – Ciekawi mnie, dlaczego komitet zadecydował, że tematem balu będą akurat lata dwudzieste – powiedział Niko. – Ratusz zbudowano na początku ubiegłego wieku, więc stulecie powinniście obchodzić kilka lat temu, czyż nie? Pani Nixon uśmiechnęła się w odpowiedzi. – Nikt nie był tym wtedy zainteresowany. Dopiero rok temu zebrała się grupka entuzjastów, która uznała, że Waipuna zasługuje na bal rocznicowy. Nazwaliśmy go Balem Stulecia, żeby zaintrygować wszystkich tych, którzy omijają szerokim łukiem zwykłe potańcówki. Niektórzy przyjechali nawet z zagranicy. To cudowna okazja, żeby się spotkać i powspominać dawną Waipunę. – Niezły pomysł – pochwalił Niko. – A dlaczego lata dwudzieste? – Chodziło o komfort. – Komfort? – powtórzył zaciekawiony Niko. – Na początku dwudziestego wieku kobiety często nosiły gorsety i bardzo wyszukane suknie. Uznaliśmy, że komfort naszych gości jest ważniejszy niż wierne odwzorowanie epoki. – Ku zadowoleniu wszystkich kobiet – wtrąciła Elana. Niko zapatrzył się na włosy Elany błyszczące w świetle żyrandoli niczym różowe złoto. Chętnie zobaczyłby, jak uwalnia je z ciężkiego koka albo jak układają się miękką falą na poduszce, a spod półprzymkniętych powiek patrzą na niego jej piękne zielone oczy. Zadziwiające, jak lekko skośne oczy i burza jasnych włosów mogą dodać smaku nadarzającej się okazji… Poirytowany gwałtownym przypływem pożądania, Niko wyparł erotyczny obraz ze swojej wyobraźni i spróbował wrócić do konwersacji. Nie spodziewał się wiele po dzisiejszym wieczorze. Pojawił się zresztą głównie po to, żeby obłaskawić swoich najbardziej zagorzałych przeciwników i pokazać, że naprawdę chce brać aktywny udział w życiu regionu. Przywrócenie farmy do dawnej świetności oznaczało nowe miejsca pracy dla mieszkańców Waipuny i okolic. Jeśli chciał ich przyciągnąć, musiał pokazywać się w towarzystwie odpowiednich ludzi. Zza szumu rozmów i śmiechów wdarł się do jego świadomości ryk silnika, dobiegający od strony korytarza. Jakiś wariat musiał przejechać obok wejścia z pełną prędkością. Niko odwrócił się, a kiedy ryk ucichł, pan Nixon powiedział pobłażliwym tonem: – To jeden z tutejszych młokosów. Od czasu do czasu lubią zwracać na siebie uwagę. Niko zmarszczył czoło. Zespół zaczął grać kolejny utwór i jakiś młody mężczyzna w nieco za dużej marynarce podszedł i poprosił Elanę do tańca, a ona się zgodziła. Patrząc na nich, Niko zaczął odczuwać niepokój graniczący z zazdrością. Zaskoczony tym zupełnie, poprosił do tańca jedną ze znajomych pani Nixon. I mimo że jego nowa partnerka także całkiem nieźle tańczyła i była nad wyraz dowcipna, Niko musiał włożyć mnóstwo wysiłku w to, by nie wodzić oczami za Elaną Grange. W miarę jak wieczór upływał, zauważył, że do Elany niemal ustawiła się kolejka chętnych do tańca. Jednak ona nie faworyzowała żadnego z mężczyzn, ofiarowując każdemu tylko jeden taniec. Unikając patrzenia w stronę Nika, Elana rozmawiała ze znajomymi, zadowolona, że Niko nie poprosił jej więcej do tańca. Około północy poczuła się solidnie zmęczona, ale jakoś udało jej się ukryć ziewanie aż do chwili, gdy wślizgnęła się do swojego samochodu i odprowadziła wzrokiem Nika, który również zasiadł za kierownicą swojej terenówki. Pasowała do niego. Och, przestań wreszcie. To prawda, że wygląda jak królewicz z bajki i ma charyzmę, ale to jeszcze nie powód, żebyś się zachowywała jak po przedawkowaniu szampana. Tłumiąc kolejne ziewnięcie, wpatrzyła się w drogę. Podczas balu musiało popadać. Jezdnia była mokra i odbijała światło reflektorów. Po paru kilometrach skręciła w stronę wybrzeża i asfalt zmienił się w żwir, niknący w ciemności. Zwolniła. W połowie drogi do domu ujrzała tuż przed sobą czerwone światła stop i natychmiast zdjęła nogę z gazu, by zahamować. Szarpnięcie pasa bezpieczeństwa było na tyle mocne, że w jednej sekundzie oprzytomniała. – Och, nie. Tylko nie to!\nTytuł oryginału: Claimed by Her Billionaire Protector Pierwsze wydanie: Harlequin Mills & Boon Limited, 2018 Redaktor serii: Marzena Cieśla Opracowanie redakcyjne: Marzena Cieśla © 2018 by Robyn Donald © for the Polish edition by HarperCollins Polska sp. z o.o., Warszawa 2019 Wydanie niniejsze zostało opublikowane na licencji Harlequin Books S.A. Wszystkie prawa zastrzeżone, łącznie z prawem reprodukcji części lub całości dzieła w jakiejkolwiek formie. Wszystkie postacie w tej książce są fikcyjne. Jakiekolwiek podobieństwo do osób rzeczywistych – żywych i umarłych – jest całkowicie przypadkowe. Harlequin i Harlequin Światowe Życie Duo są zastrzeżonymi znakami należącymi do Harlequin Enterprises Limited i zostały użyte na jego licencji. HarperCollins Polska jest zastrzeżonym znakiem należącym do HarperCollins Publishers, LLC. Nazwa i znak nie mogą być wykorzystane bez zgody właściciela. Ilustracja na okładce wykorzystana za zgodą Harlequin Books S.A. Wszystkie prawa zastrzeżone. HarperCollins Polska sp. z o.o. 02-516 Warszawa, ul. Starościńska 1B lokal 24-25 www.harpercollins.pl ISBN 9788327643995 Konwersja do formatu EPUB: Legimi S.A.\n<a href="http://cyfroteka.pl/ebooki/Milioner_z_naprzeciwka-ebookRO/p1136745i1292157" target="_blank" title="Milioner z naprzeciwka [Robyn Donald] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="http://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Milioner z naprzeciwka [Robyn Donald] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Sztab Generalny Wojska Polskiego (SG WP) – instytucja centralna Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, utworzona w 1918.Armia Czerwona, ros. Красная Армия, pełna nazwa Robotniczo-Chłopska Armia Czerwona (Рабоче-Крестьянская Красная Армия, RKKA), od 23 lutego 1946 roku Armia Radziecka (ros. Советская армия, stosowane również tłumaczenie Armia Sowiecka) – wojska lądowe Sił Zbrojnych ZSRR, istniejące do grudnia 1991 (przemianowane m.in. na Wojska Lądowe Republiki Białoruś, Wojska Lądowe Federacji Rosyjskiej oraz wojska lądowe każdej z pozostałych dawnych republik ZSRR).\nNumer jednostki wojskowej – niepowtarzalny, czterocyfrowy numer jednostki wojskowej używany w SZ PRL, SZ RP, MON, ABW, AW, MSW w korespondencji służbowej i prywatnej żołnierzy bądź funkcjonariuszy od 1946 r. do chwili obecnej. W latach 1943-1945 instytucje i jednostki ludowego Wojska Polskiego posługiwały się pięciocyfrowymi numerami poczty polowej (Войсковая часть полевая почта) obowiązującymi w Armii Czerwonej.\nMinisterstwo Obrony Narodowej (MON) – urząd administracji rządowej w Polsce podlegający ministrowi właściwemu do spraw obrony narodowej. W okresie II Rzeczypospolitej i II wojny światowej nosił nazwę Ministerstwa Spraw Wojskowych (M.S.Wojsk.).Ludowe Wojsko Polskie (LWP) – potoczna nazwa polskich sił zbrojnych sformowanych w latach 1943–1944 w ZSRR oraz wywodzącego się z nich Wojska Polskiego w Polsce Ludowej w latach 1944–1952 i Sił Zbrojnych Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1952–1989.\nFunkcjonariusz publiczny – podmiot, który z uwagi na szczególną pozycję zawodową lub posiadane kompetencje związane ze sprawowaniem władzy publicznej korzysta na gruncie polskiego prawa karnego ze szczególnej ochrony prawnej, ale jednocześnie podlega szczególnej odpowiedzialności karnej.Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej – siły i środki wydzielone przez Rzeczpospolitą Polską do zabezpieczenia jej interesów i prowadzenia walki. Siły Zbrojne są podstawowym elementem systemu obronnego państwa, przeznaczonym do skutecznej realizacji polityki bezpieczeństwa i obronnej. Zgodnie z obowiązującą Strategią Bezpieczeństwa Narodowego Rzeczypospolitej Polskiej, Siły Zbrojne RP utrzymują gotowość do realizacji trzech rodzajów misji: zagwarantowanie obrony państwa i przeciwstawienie się agresji, udział w procesie stabilizacji sytuacji międzynarodowej oraz w operacjach reagowania kryzysowego i operacjach humanitarnych, wspieranie bezpieczeństwa wewnętrznego i pomoc społeczeństwu.\nAgencja Wywiadu (AW) (JW 3164) – służba wywiadowcza, której zadanie polega na pozyskiwaniu informacji jawnych i pozyskiwaniu informacji niejawnych (wywiad) w strefie pozawojskowej poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, które mogą mieć znaczenie dla bezpieczeństwa i żywotnych interesów Rzeczypospolitej Polskiej. Agencja Wywiadu prowadzi wywiad z pozycji legalnej (pod przykryciem dyplomacji), nielegalnej (funkcjonariusze bez immunitetu dyplomatycznego) oraz z użyciem urządzeń np. SIGINT.Żołnierz to osoba pełniąca służbę w siłach zbrojnych danego kraju i zobowiązana do obrony jego granic. Żołnierzem jest również osoba wykonująca zadania bojowe poza granicami własnego kraju, zarówno wówczas, gdy kraj ten jest agresorem, jak i w przypadku uczestniczenia sił zbrojnych danego kraju w misjach pokojowych lub siłach szybkiego reagowania w sytuacjach zmuszających społeczność międzynarodową do natychmiastowego zbrojnego współdziałania.\nLista jednostek od numeru 0001 do numeru 1499\nLista jednostek od numeru 1500 do numeru 1999\nLista jednostek od numeru 2000 do numeru 2499\nLista jednostek od numeru 2500 do numeru 2999\nLista jednostek od numeru 3000 do numeru 3999\nLista jednostek od numeru 4000 do numeru 4999\nLista jednostek od numeru 5000 do numeru 5999\nLista jednostek od numeru 6000\nAgencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego (ABW) – instytucja będąca służbą specjalną zajmująca się pozawojskowymi aspektami działalności związanymi z: ochroną informacji niejawnych, bezpieczeństwem wewnętrznym, teleinformatycznym, ekonomicznym Rzeczypospolitej Polskiej m.in. kontrwywiadem i zwalczaniem przestępczości zorganizowanej na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, ogólnej ochrony RP i jej porządku konstytucyjnego. Jest służbą ochrony państwa (pozawojskową) i krajową władzą bezpieczeństwa.Poczta polowa to poczta, najczęściej wojskowa, zapewniająca w czasie wojny jednostkom wojskowym i żołnierzom wymianę korespondencji z przełożonym, ludnością cywilną i między żołnierzami. W warunkach konspiracji to poczta działająca poza oficjalnym obiegiem pocztowym. Poczta polowa jest także organizowana na zlotach i obozach harcerskich.\nMinisterstwo Spraw Wewnętrznych – urząd administracji rządowej obsługujący ministra właściwego do spraw wewnętrznych nadzorującego działalność organów odpowiedzialnych za utrzymywanie w państwie bezpieczeństwa i porządku publicznego.


Jan Woźniak - Umów wizytę online | ZnanyLekarz.pl\nSALVE Łagiewnicka 53 (mapa)\n42 293 98 20\nSALVE Rzgowska (mapa)\nPRZYRODNICZA 7/9, Bałuty , Łódź\nSzpital im. H. Jordana (mapa)\nWielkopolska 64, Bałuty , Łódź\nDo Pana Doktora Woźniaka trafiłam przez przypadek - z powodu zwolnienia zdrowotnego innej Pani Doktor.\nObecnie jestem w 18 tyg. ciąży, którą prowadzi właśnie Doktor Woźniak. Co najbardziej mi się podoba? Profesjonalne podejście, obszerny opis słowny każdego poruszanego zagadnienia - nie trzeba Doktora ciągnąć przysłowiowo za język, sam opowiada co widzi np. na USG, dokładnie omawia wyniki badań, nie spieszy się - wizyta trwa tyle ile potrzeba (stąd np. godzinne opóźnienie). Doktor nie traktuje ciąży jako choroby, wręcz zachęca do normalnego trybu życia. Niestety nie wypowiem się czy dobrze potrafi dobrać leki bądź wykryć jakieś patologie, ponieważ moja ciąża przebiega prawidłowo - jednakże przy infekcji poparł decyzję o podjęciu antybiotykoterapii.\n22 lutego 2019 Lokalizacja: Centrum Medyczne Remedium • Brak owulacji\nSuper, że Pan doktor postawił diagnozę, której nie zauważyły wcześniejsze lekarki.\nJednakże poczucie humoru pana doktora do mnie nie trafiało, gdyż nie chciał mnie on dokładnie wysłuchać.\nPrzepisał mi lek, który na mnie nie działa. Ale tego już nie powiedziałam gdyż zauważyłam, że to nie ma sensu.\n19 listopada 2018 Lokalizacja: Centrum Medyczne Remedium • Usg\nPan doktor to niesamowicie spokojny i mily czlowiek podczas wizyty wytlumaczyl wszystko dokladnie odpowiedzial na moje pytania a sama wizyta przebiegla w bardzo przyjemnej atmosferze gdyby wiecej bylo takich lekarzy ktorzy szanuja swoje pacjentki i dbaja by wizyta odbyla sie bez stresu.\n10 grudnia 2017 Lokalizacja: Centrum Medyczne Remedium\nDo pana doktora trafiłam z powodu trudności z zajściem w ciążę i niestety ale no muszę powiedziec że pan doktor nie do końca wiedział jak się za to zabrać w zasadzie nic nie zrobił poza sprawdzeniem drożności jajowodow poza tym żadnych badań hormonalnych nic kompletnie zdecydowanie niestety ale nie polecam\nDoktor Woźniak prowadził moje dwie ciąże.Trafiłam do Pana Doktora dzięki mojej znajomej która również jest jego pacjentką.Poprzedni lekarz miał zero podejścia do pacjentki.Ten czas wspominam bardzo miło,bezstresowo, ciepło.Doktor zawsze miły, uprzejmy,na każde moje pytanie odpowie i rozwieje moje wątpliwości.Jak na razie nie mam zamiaru zmieniać lekarza,godny polecenia specjalista.Pozdrawiam Pana Doktora.\nByłam u Pana Doktora tylko raz... na samym początku ciąży... z bólem i plamieniem... Wykonał USG, nie było widać ciąży stwierdził, że pewnie nie długo dostanę miesiączkę... Na pytanie jakim sposobem wyszły dwa pozytywne testy ciążowe otrzymałam odpowiedź, że może mam zaburzenia hormonalne... ewentualnie mogę sobie zrobić badanie na obecność beta hcg... mówiłam też, że staramy się z mężem o dziecko i co to za zaburzenia hormonalne które wpływają na wynik testu....usłyszałam, że podczas starań o dziecko należy być cierpliwym... i nikt nie rozpocznie od razu diagnozowania jeśli chodzi o prawidłowy poziom hormonów czy też badanie nasienia....wyszłam z gabinetu ogłupiała nie wiedziałam co się ze mną dzieje i co dalej robić... czułam się jakbym sobie wymyśliła pozytywny wynik testu...rozumiem że domowe testy ciążowe nie dają stuprocentowej pewności więc poszłam prywatnie na badanie, które lekarz ewentualnie zalecił, nie wypisał skierowania... wynik bety był pozytywny... jak się okazało ciąża była pozamaciczna, a lekarze w szpitalu rzucili mi na głowę gromy co tak późno się zgłosiłam... jajowód był do usunięcia.... Zdaję sobie sprawę, że ciąża pozamaciczna na wczesnym etapie jest trudna do rozpoznania ale Pan Doktor zbagatelizował objawy, które mu podałam i sprowadził je do zaburzeń hormonalnych pozostawiając dalszy bieg zdarzeń no nie wiem komu ale chyba losowi?\nOdradzam!!! Do doktora trafiłam kilka lat temu jako młoda dziewczyna z polecenia znajomej. Wielokrotnie uskarżałam się na bóle podbrzusza opisując swój problem lekarzowi. Doktor za każdym razem uspokajał,że niektóre kobiety tak mają i "widocznie taka moja natura". Na moje wyraźne prośby robione były badania USG i za każdym razem coś było nie tak. Systematyczne wizyty i badania USG nie uchroniły mnie przed najgorszym. Po pobycie w szpitalu i przeprowadzeniu badań przez innych lekarzy okazało się,że borykam się z poważną chorobą. Jakże wielkie było moje zaskoczenie gdy lekarze posądzili mnie o zaniedbania pytając się kiedy ostatnio byłam u ginekologa, ponieważ to już ostatnie stadium choroby. Ja zawsze dbająca o siebie, dokładnie obserwująca organizm i na bieżąco starająca się rozwiązać problemy zdrowotne. Po wyjaśnieniach, że przecież na bieżąco leczę się u doktora Woźniaka poprosili o ksero karty, chcieli mieć jasność jak choroba u mnie się rozwijała. Doktor na prośbę lekarzy nie udostępnił wyników USG twierdząc,że badania USG nie były robione prywatnie więc nie musi. Ksero karty otrzymałam po wielu prośbach w wersji bardzo okrojonej z kilku dniowym poślizgiem. Teraz jako trzydziestoletnia kobieta nie mogąca mieć dzieci mogę napisać,że zaniedbania doktora odcisnęły piętno na całe moje życie. Przestrzegam inne kobiety.\nDr.Jan Woźniak prowadził pierwszą moją ciąże i nie mam co do doktora żadnych zastrzeżeń jest bardzo sympatycznym i miły ginekolog zawsze odpowiadał na zadawane pytania nigdy nie spotkałam tak sympatycznego i kulturalnego lekarza teraz jestem w drugiej ciąży lecz doktor nie mógł prowadzić mojej ciąży niestety żałuję bo u tego co teraz jestem ginekologa to zero podejścia do pacjentki. Pozdrawiam serdecznie doktora:)\nJa również trafiłam do gabinetu Doktora Woźniaka i jestem bardzo zadowolona z jego opieki i podejścia. Jest miły, uprzejmy i widać, że zna się na swojej pracy. Pierwszy raz kontakt z Panem Doktorem miałam podczas badania USG, kiedy jeszcze byłam pod opieką innego lekarza i miałam monitoring cyklu, ponieważ miałam problemy z zajściem w ciążę. Mimo, iż nie miałam umówionej wizyty po badaniu Pan Doktor odpowiedział na wszystkie moje pytania i rozwiał moje wątpliwości. Dodam, że lekarz u którego się leczyłam do chwili tego USG chciał mnie skierować do Gamety na leczenie niepłodności, ponieważ przez 6m-cy jakoś nie miałam owulacji. Podczas USG okazało się, że owulacja jest i że wszystko jest na dobrej drodze. Nigdy nie zapomnę słów Pana Doktora "Trzeba dać czas naturze a nie natychmiast wysyłać do Gamety, no chyba, że ma pani wolną dużą część gotówki. Gdybyśmy po pół roku starań diagnozowali u pacjentek niepłodność to 90% Polek by była w tej grupie." Do tej pory pamiętam te słowa i to, że po nich odpłynął ze mnie duży stres i staraliśmy się już 'na spokojnie". Obecnie jestem w 6 tygodniu ciąży bez leków na owulację i kosztownego leczenia w Gamecie. POLECAM GORĄCO! Gdyby nie Dr Woźniak to pewnie byśmy do tej Gamety poszli, jak się okazuje bez sensu.\nDr.Jan Woźniak.....lekarz,przyjaciel,profesjonalista w swojej dziedzinie;osoba, która nietuzinkowo podchodzi do swojego zawodu.Sprawił, iż zawsze mogłam być kobietą,sprawił,że zostałam matką.Mam 38 lat i od 16 lat jestem jego pacjentką, żona Pana Woźniaka przyjmowała na świat mojego brata.Az strach pomyśleć ,gdy mi Jego zabraknie. Małgosia Sobczak


Od tego czasu niczym conradowski bohater tułał się po morzach i oceanach, aby dotrzeć na sam szczyt, zostać tym jedynym w Polsce - komendantem fregaty szkolnej Akademii Morskiej w Gdyni. Zarówno życie kapitana Leszka Wiktorowicza, jak i żywot żaglowca Dar Młodzieży nierozerwalnie związane są z gdyńską uczelnią. PSM-ka, WSM-ka i Akademia Morska, te trzy takie same, ale nie te same szkoły oraz Dar Pomorza i Dar Młodzieży dwa jakże różne od ciebie żaglowce choć podobne z stylu ożaglowania i przeznaczenia. Kapitan Wiktorowicz pełnił służbę na obu. Jako komendant Daru Młodzieży od 1984 roku pływając na chwałę swoją, statku i uczelni.\nLicząc tylko dowodzenie uzbierało się tego około 20 lat na niemal wszystkich morzach i oceanach świata. Pod gorącym niebem Australii czy pod zimnym i groźnym przylądkiem Horn, wszędzie tam, gdzie był Dar Młodzieży, był i kapitan Wiktorowicz.\nCzy praca na morzu może być zaraźliwa? Bywa, że nawet bardzo. Kapitanem był jego młodszy brat Adam. To samo robi dzisiaj jego syn kapitan Mariusz Wiktorowicz, a wnuk Artur jest studentem akademii morskiej.\nKomendanta Leszka Wiktorowicza wspominają dzisiaj zarówno budowniczowie żaglowca jak i studenci, z których wielu jest też już dzisiaj kapitanami czy starszymi mechanikami.\nW annałach pozostały fotografie ze spotkań z głowami państw i z ludźmi zwykłymi, a oficerowie jego załóg wymawiają nazwisko Leszka Wiktorowicza z szacunkiem i w postawie niemal zasadniczej.\nTen hornowski bohater przez wiele lat przewodził elitarnemu stowarzyszeniu Bractwa Kaphornowców. Jego postać wpisana jest na stałe do panteonu wielkich kapitanów akademii tuż obok, Mamerta Stankiewicza, Konstantego Maciejewicza, Karola Borchardta, Tadeusza Meisnera, Kazimierza Jurkiewicza czy Wiktora Gorządka.\nLecz tak jak każdy statek ma swój port przeznaczenia, tak każdy marynarz ma swój rejs ostatni. Mając 70 lat kapitan Leszek Wiktorowicz zszedł na stałe z pokładu swojego żaglowca. Była jeszcze dwuletnia komendantura na statku muzeum Dar Pomorza, i dobry Bóg wykreślił mu ostatni kurs w tej ziemskiej żegludze, do ostatniego portu wielu ludzi morza – na Gdyńskie Witomino. Jak powiedział rektor prof. Romuald Cwilewicz podczas uroczystości odsłonięcia tablicy: „…niech ta tablica będzie początkiem powstania swego rodzaju zapisu wspominającym naszych wspaniałych polskich kapitanów, a ciebie kapitanie Leszku Wiktorowiczu witam tu pierwszego. Witam słowami Józefa Conrada - ….Kotwica jest wykuta i ukształtowana dla wierności; dajcie jej grunt, w który może się wgryźć, a będzie trzymała, póki łańcuch nie pęknie…”\nTablicę poświęconą kapitanowi Leszkowi Wiktorowiczowi, wieloletniemu komendantowi Daru Młodzieży wmurowano i odsłonięto w Gdyni dnia 30.09.2011 na nabrzeżu niemal w miejscu gdzie trap tego żaglowca łączy jego pokład z lądem.


warszawa.gosc.pl → Warszawskie wiadomości → Radiowa parafia\n- Słuchacze napędzają nas do działania - mówi Ewa Pietrzak, prezenterka i autorka wielu audycji w Radiu Warszawa\tAgata Ślusarczyk /Foto Gość\nKto Radia Warszawa słucha, ten karmi ducha - mówią żartobliwie słuchacze. Praska rozgłośnia ewangelizuje już od 25 lat. Tygodniowo słucha jej ok. 300 tys. osób.\nW przestronnym holu Radia Warszawa wisi obraz z wizerunkiem patrona radiostacji i mediów katolickich diecezji warszawsko-praskiej - bł. ks. Ignacego Kłopotowskiego. Przy nim zainstalowane są relikwie.\n- W tym budynku zapoczątkował swoją działalność wydawniczą. Jestem przekonany, że gdyby żył, stworzyłby także radio - uważa ks. Grzegorz Walkiewicz, dyrektor katolickiej rozgłośni.\nDo błogosławionego kapłana ma szczególne nabożeństwo. To jego wstawiennictwu zawdzięcza rozwój radiostacji.\n- Kiedy przejmowałem pieczę nad radiem 2009 r. słuchalność wynosiła 0,2 proc., obecnie sięga do 1,5 proc. Można śmiało powiedzieć, że jesteśmy największą parafią w Warszawie. Tygodniowo słucha nas ok. 300 tys. osób, a dzięki obecności w internecie także polonia w Wielkiej Brytanii, USA czy Szwecji - cieszy się dyrektor.\nPierwszy radiowy sygnał poszedł w eter 1 października 1991 r. z parafii Matki Bożej Dobrej Rady w Miedzeszynie. Pięć lat później rozgłośnia przeniosła się na ul. Floriańską i przekształciła w diecezjalne radio.\nDziś sygnał radiowy Radia Warszawa słychać w promieniu 80 km od Warszawy, a audycje radiowe emitowane są także w 15 lokalnych stacjach w całej Polsce.\nZ garstki pasjonatów skupionych wokół ks. Tadeusza Łakomca, wyrósł ok. 50 osobowy zespół redakcyjny, dziennikarzy, współpracowników i wolontariuszy.\n- Udało nam się stworzyć nowoczesne, lokalne radio przede wszystkim o profilu ewangelizacyjnym. Słuchają nas zarówno 25-latkowie, jak i osoby dojrzałe - mówi ks. Mariusz Wedziuk, dyrektor programowy radia.\nSłuchacze mają do wyboru tygodniowo 61 audycji. Wiele z nich jak na przykład "Ewangeliarz” czy "Katechizm na warsztat” porusza sprawy wiary. Średnio co godzinę emitowane jest także "Dobre Słowo” - krótkie wypowiedzi papieża Franciszka, św. Jana Pawła II czy abp Henryka Hosera, a od czasu kanonizacji także św. m. Teresy z Kalkuty.\n- Wiele osób w tym zapędzonym świecie, przez nasze radio ma kontakt z duchowością. Na przykład transmitowane przez nas Msze św. słuchają w korkach… biznesmeni. Nie zastępujemy ambony, ale pomagamy zrozumieć jej treść - mówi ks. G. Walkiewicz. I dodaje: Fenomenem są radiowe rekolekcje ignacjańskie, w których w tym roku uczestniczyło ok. 300 osób.\nWięcej o jubileuszu Radia Warszawa można przeczytać w bieżącym numerze warszawskiego "Gościa Niedzielnego".\ndodane 24.09.2016 08:00


Imponujący widok można uzyskaćstosując połączenie dużych tafli szkła i konstrukcji fasadowej o ekstremalnie wąskich profilach; Fot. Schüco\nFasada panoramiczna znajduje doskonałe zastosowanie zwłaszcza przy tworzeniu reprezentacyjnych przeszkleń na parterach budynków komercyjnych i luksusowych rezydencji. Może być przy tym harmonijnie łączona w ramach jednej powłoki z konstrukcjami o większych szerokościach czołowych – nowa platforma fasadowa obejmuje szerokości od 35 do 80 mm, a także jest w pełni kompatybilna z systemami okiennymi Schüco AWS oraz drzwiowymi Schüco ADS.\nOtwiera to niemal nieograniczone możliwości planowania powłoki budynku. Doskonały efekt można uzyskać również stosując fasadę panoramiczną na przykład w połączeniu z pasywnymi oknami blokowymi z serii AWS 90+ BS.SI+ o równie wysokich parametrach termoizolacyjnych.\nFasada Schüco FWS 35 PD – widok od wewnątrz; Fot: Schüco\nNowość! Fasada Schüco FWS 35 PD\nFasada panoramiczna Schüco FWS 35 PD wchodzi w skład nowej platformy fasadowej Schüco FWS. Obejmuje ona rozwiązania wzajemnie kompatybilnych konstrukcji fasadowych o szerokości czołowej profilu od 35 do 80 mm.\nSystem Schüco FWS 35 PD (Panorama Design) łączy w sobie ekskluzywny, transparentny design i pasywną termoizolacyjność potwierdzoną badaniami Instytutu Domów Pasywnych w Darmstadt. Przy minimalnych szerokościach konstrukcji podziały szkła są praktycznie niewidoczne, a powłoka budynku zyskuje harmonijny wygląd.\nZ fasadą można łączyć rozwiązania okien i drzwi Schüco o dowolnych typach otwarcia. Konstrukcja posiada bardzo dobrą statykę do 250 kg na rygiel, dzięki czemu możliwe jest zastosowanie oszklenia o grubości do 52 mm. Dzięki najnowszej technologii izolatorów rozwiązanie osiąga termoizolacyjność na poziomie Uf≥0,9 W/m2K. Dostępne są dwa warianty termoizolacyjności - SI (Super Insulation) oraz HI (High Insulation). Fasada występuje ponadto w klasie antywłamaniowej RC2 oraz umożliwia integrację okuć mechatronicznych Schüco TipTronic.


Poprzednia praca: Gatunki - tragedia szekspirowska, tren, fraszka, pieść, nowela, sielanka, pojęcie tragizmu.\nNastępna praca: Gatunki literackie oświecenia (bajka, satyra, poemat historyczny, powieść, sielanka).\nTreść: MIT - Jest to opowieść o stałej wartości fabularnej, wyrażająca wierzenia danej społeczności. Innymi słowy jest to narracyjna wypowiedź obrazująca wierzenia. Mity podejmują takie tematy jak stworzenie świata, początek ludzkości, czasy odległe oraz życie i zwyczaje bogów. W ten sposób opowieści te łączyły następujące funkcje: poznawczą (objaśniając np. zjawiska przyrody - przemijanie pór roku w micie o Demeter i Korze, pioruny jako broń Zeusa itp.), światopoglądową (mity są podstawą wierzeń religijnych) oraz sakralną (w mitach tkwi źródło religijnego kultu i związanych z nim obrzędów). Ponadto mity umacniały pierwotną społeczność tworząc wspólną dla niej tożsamość. Głównymi bohaterami są bogowie, półbogowie (potomkowie ludzi i bogów) oraz herosi (czyli ludzie obdarzeni nadprzyrodzonymi właściwościami, np. Herkules odznacza się nadludzką siłą). W mitach zostały utrwalone pierwsze archetypy np. miłość macierzyńską wyraża Demeter, postawę zbuntowanego społecznika Prometeusz, marzyciela Ikar, a przeklętego przez los Edyp. Mity to także źródło toposów, np. Arkadii jako szczęśliwej krainy, "złotego wieku", wędrówki (Odyseusz) czy Amora przeszywającego serce strzałą miłości.\nEPOS BOHATERSKI - Jest to jeden z głównych gatunków epiki. Epos to rozbudowany utwór wierszowany, przedstawiający dzieje legendarnych lub historycznych bohaterów na tle wydarzeń przełomowych dla danej społeczności narodowej. Genetycznym źródłem były mity, podania i baśnie. Epos zawiera wydarzenia historyczne obok wierzeń religijnych i mitologicznych. W utworach Homera zasadą kompozycji jest paraleizm (równoległość wątków). Wydarzenia rozgrywają się w dwóch światach : bogów i ludzi, między którymi istnieje nierozerwalna więź. Narrator antycznego eposu jest osobą obiektywną, wszechstronną i wszechwiedzącą. Epos rozpoczyna się inwokacją i charakteryzuje się patetycznym stylem (eposy opiewają wszak heroiczne czyny). Utwory Homera charakteryzują się także rozbudowanymi epitetami i porównaniami. W czasach późniejszych eposy zwane także epopejami zostały zastąpione powieściami.\nTRAGEDIA ANTYCZNA - Dramat starogrecki powstał z obrzędów ku czci Dionizosa. Z pieśni chóralnej, zwanej dytyramb, śpiewanej dla boga winorośli, narodzin i śmierci, powstała tragedia. Pierwotnie miała ona formę dialogu przodownika (koryfeusza) z chórem. Z czasem koryfeusz stał się aktorem. W klasycznej tragedii na scenie występować mogło najwyżej trzech aktorów. Tragedia zaczynała się prologiem (zapowiedzią konfliktu, informacjami o przeszłości), po którym następował parodos (wejście chóru). Główna część utworu składała się z epeisodiów (kolejne epizody akcji) oraz stasimonów (wystąpienia chóru, komentarz do wydarzeń). Ostatnią pieśń chóru nazywano exodosem. W tragedii antycznej obowiązuje zasada trzech jedności - czasy (akcja musi się zamknąć w jednym dniu), miejsca(rzecz dzieje się w jednym miejscu, np. przed królewskim pałacem) i akcji (która musi być jedno wątkowa, dotyczyć jednego zdarzenia). Istotą tego gatunku jest konflikt tragiczny. Bohater tragedii postawiony jest w sytuacji koniecznego wyboru: musi wybrać pomiędzy równorzędnymi, przeciwstawnymi racjami, co okazuje się właściwie niemożliwe, gdyż każdy wybór zbliżą go do katastrofy, zagłady (tragizm). Celem tragedii antycznej jest katharsis.\nEPIGRAMAT - Gatunek wywodzi się z napisów rytych na posągach, nagrobkach, w twardym materiale (marmur), toteż sama materia dyktowała konieczność zwięzłości. Epigramat dąży ku celnej, dowcipnej i zaskakującej puencie. Tematyka tych utworów jest doprawdy różnorodna - od opisów posągów zaczynając, poprzez epitafia (napisy nagrobkowe), wiersze miłosne, moralizatorskie, biesiadne i satyryczne aż do tekstów związanych z ofiarami sakralnymi.\nPSALM - Jest to biblijny utwór poetycki o charakterze modlitewno-hymnicznym. Bóg jest ośrodkiem wypowiedzi (jak w hymnie pochwalnym), odbiorcą próśb i dziękczynień, dawcą prawa i mądrości. Najłatwiej rozpoznawalną cechą psalmów jest ich zrytmizowany język.\nPRZYPOWIEŚĆ - Zwana także parabolą, przypowieść jest utworem narracyjnym, typowym gatunkiem literatury moralistycznej. Gatunek ten pojawia się w literaturze wszystkich czasów - od prastarej baśni, mitu do współczesnych powieści. Przypowieść ujęta w takiej perspektywie, tzn. ponadczasowej, opisowej, ma niewiele cech wyróżniających: jej istotą jest niesamodzielna i schematycznie ukształtowana fabuła. Postaci i zdarzenia przedstawione w paraboli istnieją po to, aby wyjaśnić nadrzędne prawdy uniwersalne: moralne, filozoficzne czy religijne. Przypowieść zestawia dwie rzeczywistości - pierwsza jest obrazem życia codziennego (świat przedstawiony), druga jest nieuchwytna zmysłowo, znajduje się w sferze pojęciowej (np. moralnej - dobro i zło, wina i odpowiedzialność człowieka itp.). Przypowieść biblijna jest zamkniętym opowiadaniem o dość rozwiniętej, choć schematycznej fabule, w której każde ogniwo jest znaczące i każde trzeba wyjaśniać w powiązaniu z całością przekazywanej nauki. Zrozumienie i interpretacja paraboli wymaga przejścia od znaczenia dosłownego do znaczenia alegorycznego lub symbolicznego. Odmianą przypowieści jest tzw. przykład, czyli opowiadanie, w którym znacząca jest dosłowna warstwa fabularna, np. przypowieść o bogaczu i Łazarzu, o faryzeuszu i celniku. W tych przypowieściach postacie i zdarzenia nie mają sensu alegorycznego, lecz znaczą dosłownie jako przykład postaw moralnych. Podobnie do przypowieści zbudowane są baśnie. W paraboli jednak nie występują elementy fantastyczne, a prawda moralna nie dotyczy wyłącznie świata naturalnego i egzystencji ludzkiej, jak jest w przypadku baśni.\nARCHETYP - Jest to wzór ludzkich postaw i zachowań, pradawne, niezmienne wyobrażenia, tkwiące w zbiorowej świadomości każdej społeczności np. Demeter wyobrażająca miłość macierzyńską, Narcyz - postawę egoistyczną, Prometeusz - Zbuntowanego wobec bogów społecznika.\nTOPOS - Z mitów wywodzą się stałe obrazy i motywy literackie, tzw. miejsca wspólne zwane toposami. Przykładem toposu jest Amor przeszywający serce strzałą lub Arkadia czy "złoty wiek". Wspólne motywy można znaleźć także w różnych mitologiach starożytnych, np. topos genezyjski.\nFATUM - Ludzie starożytni wierzyli, że każdy byt ma przydzielony przez odwieczne prawo los, przeznaczenie, zwane fatum. Nad jego przebiegiem czuwały odpowiednie bóstwa - greckie Mojry lub rzymskie Parki.\nKATHARSIS - Dzieło antyczne miało celowo oddziaływać na reakcje i przeżycia odbiorców. Pierwotnie Grecy taką funkcję przypisywali muzyce i tańcom, jako czynnikom umożliwiającym oczyszczenie duszy z win i pełne jej wyzwolenie. Arystoteles tę funkcję przypisywał tragedii, działaniu akcji tragicznej, która wywołuje w widzu "litość i trwogę" oraz oczyszczenie z takich doznań.\nTRAGIZM - Jest to kategoria estetyczna, czyli swoista jakość dzieła. Wywołuje ją szczególny sposób konstrukcji losów bohaterów, usytuowanych w nierozwiązywalnym konflikcie tragicznym - w konflikcie wartości i konieczności. Bohater niezależnie od siły charakteru, od szlachetnych intencji, sprowadza na siebie zgubę - śmierć lub klęskę. Tragizm łączy się ze wzniosłością, realizować się może w różnych utworach literackich, ale szczególnie charakterystyczny jest dla tragedii....\nCzytano: 1974 , autor: Michalk88 , Ocena: 73.52\nInne podobne teksty do tytułu Gatunki i pojęcia epoki Antyku.\nOcena pracy wynosi 73.52.\n⇒Dodano: 2008-08-25 10:25:55


Olimp-Start zagra w środę z Asseco Prokomem 2 Gdynia - Dziennik Wschodni\nOlimp-Start zagra w środę z Asseco Prokomem 2 Gdynia\nCztery porażki i tylko dwa zwycięstwa – taki bilans nie może zadowolić nikogo w Olimpie-Starcie Lublin. Okazją na poprawienie nastrojów ma być środowy mecz z Asseco Prokom 2 Gdynia.\nSobotnia przegrana z SKK Siedlce miała wywołać burzę w lubelskim zespole. Jednak do wyładowań atmosferycznych nie doszło, choć czarne chmury pozostały nad Olimpem-Startem.\nTrener Dominik Derwisz, który tuż po zakończeniu ostatniego spotkania zapowiedział rozstanie z drużyną, ostatecznie pozostał na stanowisku. Za to na dywanik do prezesa Witolda Czarneckiego wezwany został Michał Sikora, kapitan zespołu.\n– Przypomniałem graczom, jakie grożą im konsekwencje za uzyskiwanie słabych wyników. Wiem, że niektórzy koszykarze nie wykonują do końca poleceń sztabu szkoleniowego, ale mam nadzieję, że w środę to się zmieni. Na razie nie nakładałem kar na drużynę – powiedział Witold Czarnecki, prezes Olimpu-Startu.\nNie wiadomo jednak, czy wspomniana burza nie rozpęta się po ewentualnej porażce z rezerwami mistrza Polski. Asseco Prokom 2 to zespół zdecydowanie silniejszy, niż Olimp-Start. O jego jakości stanowi trójka doświadczonych zawodników: Tomasz Wojdyła, Tomasz Andrzejewski i Grzegorz Mordzak.\n– Jesteśmy głodni zwycięstw. Mam nadzieję, że z tej frustracji spowodowanej ostatnimi wynikami, urodzi się coś pozytywnego – wyjaśnił Paweł Kowalski, skrzydłowy lublinian.\n– Uważam, że w tej drużynie tkwi spory potencjał. I dlatego sądzę, że stać nas na nawiązanie wyrównanej walki z rezerwami mistrza Polski – stwierdził Czarnecki, który pojechał z drużyną nad morze.\nLubelscy działacze bardzo poważnie podeszli do tego spotkania, dlatego do Gdyni wybrali się już we wtorek.\n– Przenocujemy w dobrym hotelu, w którym będziemy mogli odpowiednio skoncentrować się na meczu – dodał Czarnecki. W spotkaniu nie wystąpi Przemysław Łuszczewski, który jest kontuzjowany.\nto mamy szczęście / 26 października 2010 o 22:29\nzostał bohaterem choć nie sprostał przeciwnikom na polu bitwy ? może nazwę ulicy , placu czy skwerku za osiągnięcia dla lubelskiej szykowki ;-))\nnono / 26 października 2010 o 22:09\nWitja wierzchem na kocie do gdyni jedzie , na czym wróci ?\nza darmo bedo grać / 26 października 2010 o 20:26\nwitek , wdychaj tam jodu kupa !!!


Mieszkanie Sprzedaż, Ełk, Północ II, 32.30 m2, 259000 zł\n259 000 zł 8 018,58 zł/m2 Oblicz ratę kredytu\ncena za m2 8 018,58 zł/m²\nNa sprzedaż atrakcyjne dwupokojowe mieszkanie o powierzchni 32,30 m2 położone na III piętrze bloku na Osiedlu Północ II, przy ulicy Grodzieńskiej w Ełku. Mieszkanie o funkcjonalnym rozkładzie pomieszczeń posiadające dwa pokoje w tym jeden z balkonem, kuchnie, przedpokój, łazienkę z w.c. Mieszkanie po kapitalnym remoncie w bardzo dobrym stanie technicznym: nowa stolarka drzwiowa i okna PCV, drzwi wejściowe antywyważeniowe, wymieniono instalacje elektryczną i wod-kan, w kuchni oraz łazience i przedpokoju na podłogach terakota , w pokojach panele, ściany szpachlowane i malowane. W cenie mieszkania zabudowa kuchni ze sprzętem AGD (kuchenka gazowa, pochłaniacz, nowa zmywarka i lodówka. W przedpokoju i sypialni nowe szafy z drzwiami przesuwnymi. Pokoje wyposażono w dwie wersalki oraz stół i krzesła. Mieszkanie może być sprzedane bez wyposażenia i sprzętu AGD.\nDo mieszkania przynależy piwnica o powierzchni 4 m2. Blok mieszkalny ocieplony styropianem, wykonano nową elewację od strony balkonów. Warunki komunikacji w otoczeniu nieruchomości bardzo dobre z uwagi na dogodny dojazd do centrum miasta. Bardzo dużym atutem mieszkania jest jego położenie, w pobliżu jeziora Ełckiego w cichej i spokojnej okolicy, a przy tym blisko centrum. Teren przy bloku zielony z licznymi nasadzenia drzew oraz urządzony mały staw osiedlowy. Na terenie osiedla znajdują się dwie szkoły średnie i szkoła podstawowa, przedszkole, kościół, sklepy spożywcze, supermarket LIDL i Biedronka, pływalnia, apteka, poczta, przychodnia lekarska. Do zamieszkania od zaraz.\nCena mieszkania: 259.000,00 zł do negocjacji.\nSymbol oferty ELK-MS-5356\nPowierzchnia pokoi 10,82; 8,6 m2\nPowierzchnia przedpokoi 4,71 m2


Portal Ratownik-med.pl - AKTUALNOŚCI - Page #1202\nSprowadzali śmigłowiec na ziemię. Nocne ćwiczenia straży i pogotowia\nBiałobrzescy strażacy ćwiczyli z Lotniczym Pogotowiem Ratunkowym\nMają wyznaczone miejsce, teraz trenują sprawne sprowadzenie śmigłowca na ziemię. W powiecie białobrzeskim odbyły się nocne ćwiczenia z udziałem strażaków i ekipy Lotniczego Pogotowia Ratunkowego.\nW nocy z wtorku na środę odbyły się pierwsze ćwiczenia. Współpraca straży pożarnej i Lotniczego Pogotowia Ratunkowego trwa jednak od kilku lat.\n- W 2008 roku komendant główny straży pożarnej podpisał porozumienie z dyrektorem lotniczego pogotowia ratunkowego porozumienie o współpracy – mówi Zenon Jachowski, zastępca komendanta powiatowego straży pożarnej w Białobrzegach. – Nasi strażacy byli na szkoleniu w Warszawie.\nSzkolenie dotyczyło współpracy strażaków z ekipą lotniczego pogotowia przy schodzeniu do lądowania. Najpierw odbył się kurs teoretyczny, później praktyczny, na lotnisku wojskowym na Bemowie.\n- Po takim szkoleniu mamy dziesięciu strażaków – dodaje Zenon Jachowski.\nCzytaj więcej: Sprowadzali śmigłowiec na ziemię. Nocne ćwiczenia straży i pogotowia 1 komentarz Odsłony: 5066\nTeleDICOM, czyli diagnoza lekarska na odległość\nInformatycy z Akademii Górniczo-Hutniczej stworzyli system, dzięki któremu lekarze z odległych od siebie szpitali mogą błyskawicznie konsultować wyniki badań pacjentów.\nOpracowany przez zespół informatyków z AGH we współpracy z lekarzami z krakowskiego Szpitala Specjalistycznego im. Jana Pawła II system teleDICOM umożliwia przesyłanie wyników badań - w postaci obrazowych danych - między odległymi placówkami medycznymi. - Lekarz po wykonaniu badania zamiast odsyłać pacjenta z papierowym skierowaniem na konsultację do specjalisty, przesyła od razu wyniki do eksperckiego ośrodka. Dane uzyskane podczas badania są konsultowane przez lekarzy i od razu może zapaść decyzja dotycząca dalszego leczenia - mówi prof. Krzysztof Zieliński z Katedry Informatyki AGH.\nPodejmowanie szybkich decyzji jest niezwykle ważne np. w kardiochirurgii. - Zanim rozwinęła się telemedycyna, lekarze, którzy mieli do czynienia ze skomplikowanymi przypadkami, musieli wsiadać w samochód i jechać do odległego szpitala z wynikami badań pacjenta zapisanymi na płytce CD. To zdecydowanie wydłużało czas podejmowania decyzji - wyjaśnia dr Andrzej Gackowski.\nZ systemu teleDICOM korzysta już 14 placówek medycznych w Małopolsce i 10 szpitali należących do sieci Polsko-Amerykańskich Klinik Serca na Śląsku. Lekarze konsultują wyniki m.in. tomografii komputerowej, echokardiografii, koronarografii czy rezonansu magnetycznego. Dodatkowo dzięki oprogramowaniu może dokonać pomiarów, np. grubości aorty czy prędkości przepływu krwi przez zastawki.\nOprócz codziennych konsultacji, specjaliści organizują tzw. "wieczory kominkowe". - Umawiamy się w sieci. Każdy z nas może być w swoim miejscu pracy albo po prostu w domu, z laptopem na kolanach. Na monitorze wyświetlają się nam te same dane obrazowe. Wspólnie omawiamy najtrudniejsze przypadki i zastanawiamy się nad optymalnym sposobem leczenia - mówi dr Gackowski.\nPrace nad systemem trwały prawie osiem lat. Trzy lata temu wystartowała jego pilotażowa edycja. - To jedyny tego typu system w Polsce, nie spotkałem się z podobnym także na świecie. Cały czas pracujemy nad jego udoskonaleniem. Nowością są interaktywne konsultacje, dzięki którym lekarze, konsultując wybrany przypadek, nie tylko widzą ten sam obraz, ale mogą go analizować, wykonując pomiary, i dzielić się swoimi uwagami. Mają też do dyspozycji kolorowe kursory, dzięki którym wskazują wybrany fragment obrazowego wyniku badania, by zwrócić uwagę na ważne obszary - dodaje prof. Zieliński.\nteleDICOM umożliwia także medyczne konsultacje poza Polską. Do tej pory krakowscy lekarze połączyli się ze specjalistycznymi ośrodkami w Dreźnie, Glasgow, Lionie czy Chicago.\nPodłączanie się do systemu jest bezpłatne. Szpital Specjalistyczny im. Jana Pawła II uruchomił kilka dni temu formularz internetowy dla lekarzy. Mogą się tam rejestrować i referować przypadki kliniczne swoich pacjentów, a także prosić o poradę czy diagnozę. Ułatwia to znacznie dostęp pacjentów do wysokospecjalistycznych procedur leczniczych.\nDodaj komentarz Odsłony: 3677\nBielsk Podlaski: otwarto nowy oddział ratunkowy\nW SP ZOZ w Bielsku Podlaskim 17 lutego otwarto w pełni zmodernizowany Szpitalny Oddział Ratunkowy.\nSOR został wyposażony w nowoczesny sprzęt do ratowania życia i zdrowia pacjentów. Oddział przeszedł generalny remont i chorzy będą teraz przebywać w bardziej komfortowych warunkach.\nWśród zakupionego do oddziału sprzęty znalazły się respiratory, defibrylatory, kardiomonitory, aparat RTG i USG oraz aparat do znieczuleń.\nZgodnie z danymi, które podawaliśmy już na portalu rynekzdrowia.pl, całkowity koszt modernizacji SOR w bielskim szpitalu wyniósł ponad 6,2 mln zł, z czego 5,3 mln zł pochodziło z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. Dzięki dofinansowaniu ze środków unijnych pod koniec listopada zeszłego roku oddano do użytku także lądowisko dla helikopterów ratunkowych przy SP ZOZ-ie w Bielsku Podlaskim.\nDodaj komentarz Odsłony: 3779\nŁódzkie pogotowie nie będzie przyjmować pacjentów całodobowo\nW Łodzi nocnej i świątecznej opieki nie będzie już udzielać m.in. Wojewódzka Stacja Pogotowia Ratunkowego. Zmniejszy się liczba przychodni przyjmujących pacjentów całodobowo.\nOd 1 marca Łódź podzielona będzie na sześć rejonów opieki nocnej i świątecznej, w których pracować będzie 29 zespołów lekarsko-pielęgniarskich.\nJak tłumaczy w rozmowie z portalem rynekzdrowia.pl Beata Aszkielaniec, rzecznik Łódzkiego Oddziału Wojewódzkiego NFZ, miasto miało być podzielone na sześć rejonów, w których pomocy miało udzielać 17 zespołów (lekarz i pielęgniarka) dla ponad 700 tys. mieszkańców. - W rezultacie udało nam się wybrać świadczeniodawców, którzy zapewnią Łodzi 29 takich zespołów - informuje rzecznik.\nW pięciu rejonach miasta pomocy będą udzialały ambulatoria NZOZ Centrum Medyczne Bazarowa, a w jednym - SP ZOZ Gminna Przychodnia Zdrowia w Andrespolu.\nJak wynika z danych NFZ w województwie łódzkim, w 2010 roku funkcjonowało w sumie około 80 punktów nocnej i świątecznej opieki, jednak ich obłożenie pacjentami nie było duże. Średnio na dobę w jednej placówce udzielano siedem porad w ambulatorium i jednej porady lekarskiej wyjazdowej oraz czterech porad pielęgniarskich ambulatoryjnych i jednej wyjazdowej.\nNocnej i świątecznej opieki nie będzie już udziela łódzkie pogotowie, mimo że robiło to od 20 lat i pacjenci już się przyzwyczaili do tej lokalizacji.\n- WSPR przegrała konkurs i to jedyny powód, dla którego nie będzie już udzialała pomocy nocnej i świątecznej - tłumaczy nam Beata Aszkielaniec. Według niej w rejonie, w którym mogłoby działać pogotowie zgłosiło się do konkursu pięciu oferentów i WSPR nie znalazło się nawet w pierwszej trójce ofert.\nDyrektor łódzkiego pogotowia Bogusław Tyka nie jest zmartwiony rozstrzygnięciem NFZ. - Od 1 marca zajmujemy się tylko ratownictwem medycznym. Udzielamy pomocy tylko osobom w stanach zagrożenia zdrowia lub życia. W naszym ambulatorium nie będzie internistów, którzy zbadają każdego pacjenta - mówi w portalu gazeta.pl.\nOd 1 marca w całym kraju obowiązywać będą nowe zasady udzielania świadczeń nocnej i świątecznej opieki lekarskiej i pielęgniarskiej w podstawowej opiece zdrowotnej. W razie nagłego pogorszenia stanu zdrowia pacjent będzie mógł skorzystać z pomocy w dowolnym punkcie, niezależnie od tego, gdzie mieszka i do którego lekarza POZ złożył swoją deklarację.\nDodaj komentarz Odsłony: 3477\nDachowanie karetki koło Tychowa. Ślisko na drogach!\nOkoło godziny 16 pomiędzy Koszalinem a Tychowem dachowała karetka pogotowia. O zdarzeniu poinformowała nas Czytelniczka.\n- Byłam świadkiem zdarzenia, w miejscowości Słonino pomiędzy Tychowem a Koszalinem. Karetka pogotowia wpadła do rowu i dachowała – relacjonowała Czytelniczka, która akurat w tym momencie przejeżdżała tą samą drogą.\n- Prawdopodobną przyczyną kolizji byłą śliska nawierzchnia. Pojazdem podróżowały dwie osoby, kierowca i ratowniczka jednak nie odniosły one poważnych obrażeń – dowiedzieliśmy się natomiast od Dariusza Tolwaja dyżurnego policji w Białogardzie.\nKierowca i pasażer w momencie zdarzenia byli trzeźwi. Policjanci ostrzegają, że drogi po opadach śniegu mogą być śliskie dlatego warto zachować ostrożność i zwolnić.\n6 komentarzy Odsłony: 4280\nKielce: Centrum Powiadamiania Ratunkowego od lipca br.\nDwa lata temu w Jarostowie\nLatający ratownicy szkolili strażaków (VIDEO)\nKierowcy - na bruk. Ratownicy - za kółko\nStrona 1202 z 1221


Szczyt w sprawie CETA odbędzie się w niedzielę | Z kraju\n29 PAŹDZIERNIKA 2016, 10:29\nFoto: PATRICK SEEGER/PAP/EPA, Flickr/(CC BY 2.0) Foto: Umowa CETA zniesie niemal wszystkie cła i bariery pozataryfowe oraz zliberalizuje handel usługami między UE a Kanadą\n"Szczyt UE-Kanada, na którym podpisana zostanie umowa o wolnym handlu CETA, odbędzie się w niedzielę w Brukseli. Wspaniała wiadomość! Nie mogę się już doczekać, by tam być" – napisał na Twitterze premier Kanady Justin Trudeau po rozmowie z Donaldem Tuskiem.\nBiuro premiera podało w swym komunikacie, że Justin Trudeau wyleci do Brukseli w sobotę o godzinie 19 czasu miejscowego (tj. o północy czasu polskiego).\nO tym, czym jest CETA i jakie niesie zagrożenia przeczytacie więcej w Magazynie TVN24.\nPonad 200 osób protestowało w czwartek po południu przed siedzibą Komisji Europe... zobacz więcej »\nO tym, że szczyt, na którym dojdzie do podpisania umowy CETA poinformował w piątek późnym wieczorem szef Rady Europejskiej Donald Tusk. Wcześniej wszystkie kraje Unii dały zielone światło dla podpisania umowy.\nWcześniej w piątek wszystkie państwa Unii przyjęły w procedurze pisemnej decyzję aprobującą podpisanie umowy z Kanadą. Jednocześnie wyrażono zgodę na rozpoczęcie tymczasowego stosowania części jej zapisów jeszcze przed ratyfikacją; porozumienie będzie wymagać ratyfikacji przez wszystkie państwa członkowskie Unii i Parlament Europejski.\n— Donald Tusk (@eucopresident) 28 października 2016\nParlament francuskojęzycznego belgijskiego regionu Walonia zagłosował w piątek z... zobacz więcej »\nProtest w Brukseli przeciwko CETA (27.10.2016):


Amerykanie o kryzysie eurolandu. | Ryszard Czarnecki\n22 czerwca 2012 o 08:31 napisał:\nNie potrzeba być analitykiem finansowym, a jedynie mieć dobrze poukładane pod sufitem, aby zdawać sobie sprawę z efemeryczności euro. Wadą główną tej waluty jest to, że nikt nie poczuwa się być za nią odpowiedzialnym. Wręcz przeciwnie, wielu jest przekonanych, że pozwala ona przerzucać odpowiedzialność za własne błędy na innych. Tak więc Polacy bezwzględnie powinni pozostać przy własnym pieniądzu.\nMargaret Thatcher mówiła o tym jeszcze w kontekście ecu…\n22 czerwca 2012 o 12:51 napisał:\nAmerykanie powinni sie zastanowic, kto opychal papiery bez pokrycia na caly swiat? i kto na tym przekrecie zarobil? I dlaczego rzad amerykanski uratowal fanny mae i Freddy mac , a leman bros. zostala pozostawiona sama sobie? Amerykanom zalezalo, zeby starty byly gdzies w Europie a nie u nich, a teraz cos sie nie podoba????? Kto dodrukowywuje ciagle dolce i liczy na to, ze swiat nie da Ameryce zbankrutowac, zeby rynki sie nie zalamaly i zeby rezerwy walutowe w dolcach nie stracily na wartosci??? Gdyby nie dwie wojny swiatowe i rola dolca, ten kraj dawno by zbankrutowal….\n22 czerwca 2012 o 13:22 napisał:\nJaśnie tropicielu Rysiu Czarnecki.Czy Soros filantrop trzymający w łapach Polskę z zamiarem całej Europy nie dorobił się na wykupieniu po 89 centów za euro?Była potem fuzja Nowojorskiego Banku z Bundesbankiem?Przeniósł się do Europy , by zrobić to co w Stanach.\n22 czerwca 2012 o 13:25 napisał:\nZloty na plusy…. mozna go zawsze zdewaluowac, okradajac ciulaczy i dopasowujac koszta preacy do cen na rynkach swiatowych… tym sposobem mozemy konkurowac z Chinami… i nie musimy zwiekszac wydajnosci pracy… to, ze mamy drogi pieniadz blokujacy gospodarke, jednoczesnie uwiatzany do euro pisiorstwu nie przeszkadza…\n22 czerwca 2012 o 09:01 napisał:\nsoap opera z euro i Merkel w tle trwa… będą ofiary za kotara, to wie już każdy widz… Kto będzie zabijał? …\n22 czerwca 2012 o 10:02 napisał:\nPohasajcie sobie z Rychem pisdzielcy ,bo wasze harce uliczne i parlamentarne się kończą!Jarosław z przywidzeniami takimi,że nawet g ł u p e k Rychu nie jest mu w stanie trafić w temat!Jakoś biconty i reszta tałatajstwa pisdzielczego z waszymi żalami nie jesteście w stanie trafić nawet do swoich skołowanych pisdzielców a Polacy was olewają ciepłym moczem!Otrzeć zapyziałe mordki szmata i do kąta, po wszystkim—>NA ŚMIETNIK!\n22 czerwca 2012 o 10:25 napisał:\nPo twojej ponizszej również wypowiedzi można wywnioskowac, że już dawno jesteś na śmietniku…\n22 czerwca 2012 o 10:03 napisał:\n22 czerwca 2012 o 10:39 napisał:\nchyba się zapędziłeś dziś zesraelciu… Słabo, słabo – nie monitorujesz anwet prasy – „Jedynie eksplozja mogła spowodować wyrwanie dziesiątków nitów spajających konstrukcję skrzydła rządowego tupolewa – podkreśla dr inż. Wacław Berczyński, ekspert i konstruktor z firmy Boeing” – a ty dziś wpis o tym, że nas w tutkę chesz wsadzić… Będziesz patroszył? Czy bez patroszenia się obejdzie? …\n22 czerwca 2012 o 10:55 napisał:\nnastępny orzeł od bomby termoburaczanej . Głupek Binieda , przy swoich symulacjach brał pod uwagę skrzydło jako jako bryłę doskonale sztywną , a skrzydło w wielkim przybliżeniu to pusta puszka po piwie . Skrzydło uderzając w brzozę , a nie suchy patyk , jak to określiła wybitna pisowska intelektualistka wielokrotnie nadziabana powoduje wgniecenie skrzydła , które później zachowuje się jako ochrona drzewa . Dalej skrzydło zaczyna się odkształcać i tracić siłę nośną , jeżeli do tego dochodzi , samolot na wskutek braku równowagi sił nośnych zaczyna się obracać wokół własnej osi obrotu . W pewnym momencie ( po obrocie o 90 stopni ) siła nośna jest równa zero i samolot zachowuje się jak beczka z pisowskimi burakami wystrzelona z armaty .\n22 czerwca 2012 o 18:44 napisał:\ntak, prosze panią, to musiał być u pani widzę ogromny kac…\n22 czerwca 2012 o 18:57 napisał:\ncałkowita nieznajomość praw fizyki nie zwalnia cię z myślenia . Widocznie w pis myślenie jest centralnie sterowane i dawkowane , z pilota . Pytanie tylko , kto go w ręku trzyma ?\n22 czerwca 2012 o 09:03 napisał:\nA pańcia Zwinka to kaca leczy, czy też na dłuzej poszła w tany? Jestem zaniepokojony jej absencją blogową! Widzisz Igorze?! Widzisz, prawda? Ty wszystko widzisz…\n22 czerwca 2012 o 12:21 napisał:\nwidocznie watykańskie ciecie, jak się mszalnym wińskiem opiją , to tylko melexami zawody potrafią urządzać\n22 czerwca 2012 o 09:51 napisał:\nBo u nas jest „EURO 2012″ i naród oraz turyści się bawią. Kto im bedzie psuł ten sielankowy obrazek „dostatku”. Zresztą Tusk to wie i wie że jego posada w eurolandzie się chwieje stąd to pianie o tym jak to dobrze w strefie euro( tylko ta Grecja taka niepotrzebna) ale i nabąkiwanie że jednak w 2014 roku Tusk nie odda władzy w PO, że jeszcze młody, ma plany i wizje. Te wizje ma od 6 lat i zero z tego wychodzi a tak naprawdę to już mniej niż zero.\n22 czerwca 2012 o 10:10 napisał:\nSPOKÓJ K M I O T Y PISDZIELCZE, BO DO DRUGIEJ TUTKI WSADZĘ !A RYCHA Z JARKIEM ZA STERAMI POSADZĘ!!!\n22 czerwca 2012 o 10:24 napisał:\nTen wpis winien trafić do twoich przełożonych… Nie powinieneś był tego pisać. Skutki będą dla ciebie tragiczne… Za duży punkt ciężkości treści… zgubił cię…\n22 czerwca 2012 o 13:07 napisał:\nPunk ciezkosci nie moze byc za duzy!!!!!!! Punk ciezkosci nie ma wymiarow, bo jak nazwa wskazuje jest PUNKTEM….. to na temat rozumku pisiorstwa….\n22 czerwca 2012 o 18:42 napisał:\nZesraelciu, miałeś dziś dywanik za to, że chcesz wsadzić – jak to okręslasz „pisorstwo” w tutkę? … Igor nie dał po łapkach linijką?…\n23 czerwca 2012 o 04:25 napisał:\nZabolalo??? To dobrze…. Pyskujac pograzasz sie tylko… Gdy sie koncza argumenty zaczyna sie bezczelnosc….\n23 czerwca 2012 o 09:48 napisał:\nCzyżby? Panie Gotlib… Czyżby?… Każdy widzi w którą strone kręcicie… Wszystko sie rwie…;-)))\n22 czerwca 2012 o 10:29 napisał:\nPanie Rychu, hmmm…i co pan ze sobą zrobi, jeśli ta „eurozona” od cyca pana odstawi ? Na Przenajświętszą Panienkę to niech pan zbytnio nie liczy, he he …:)))\nTo fakt, juz był jeden, co to Ją w klapie nosił… I co? teraz ma wstyd i zenade, bo a to syn w wypadku uczestniczy (wcale nie w statusie poszkodowanego, sam przekroczył bowiem nadmierni prędkość), ato córka, która miała świat podbić – krocze pokazuje byle reporterowi… Wstyd, wstyd. Nosił, nosił, nawet gdy trzeba było słynną depeszę papowską sfałszować, o przepraszam, przeredagować. a czytał ją kto? chyba Tomasz Lis. Tak? Nie wiem, ta pamieć bywa kiepska i u mnie…\nLogorea ?????????????????? :))))\n22 czerwca 2012 o 12:15 napisał:\ntak, dokładnie, lepiej bym tego nie ujął – kazda wypowiedź wielkiego elektryka jest taką logoreą… Świetnie! Dzięki!\n22 czerwca 2012 o 12:26 napisał:\nWitaj Zwinko , widocznie pisowcy watykańskiego chowu wierzą w jakiegoś innego boga niż Wielki Elektryk . W taką miejscową mutację żydowskiego boga .\nElu ,gorzej ci? Piszesz bez ładu i składu.\n22 czerwca 2012 o 13:50 napisał:\nz kim przestajesz , takim się stajesz .\n22 czerwca 2012 o 18:47 napisał:\notóż to! ;-))) Jeśli cytując słowa twego guru – polskość to nienormalność… to taka własnie się stałaś…\n22 czerwca 2012 o 19:01 napisał:\nHawkinga i Preskilla ? Bo to są moi dwaj guru , a nie jakiś panzerfaust .\n22 czerwca 2012 o 19:15 napisał:\nTo, że to jedno wyrwane zdanie łyknęli, jak kaczka kluskę, niedouczeni wyznawcy tatki Inkasenta, idzie zrozumieć, bo czytanie ze zrozumieniem prymitywnym umysłom nie przychodzi z łatwością, ale że w Kantcik strzyżony effraimek udaje głupka, to powód do zadumy nad toksycznym związkiem, jaki go łączy z żydowskim (a co, nie ???) kościołem.DONALD TUSK, Polak rozłamany, ?Znak?, 1987 rokPolskość jako zadany temat? Wydawałoby się: tylko usiąść i pisać. A tu pustka, tylko gdzieś w oddali przetaczają się husarie i ułani, powstańcy i marszałkowie, majaczą Dzikie Pola i Jasna Góra, dziejowe misje, polskie miesiące, zwycięstwa i klęski. Zwycięstwa?Jak wyzwolić się z tych stereotypów, które towarzyszą nam niemal od urodzenia, wzmacniane literaturą, historią, powszechnymi resentymentami? Co pozostanie z polskości, gdy odejmiemy od niej cały ten wzniosło-ponuro-śmieszny teatr niespełnionych marzeń i nieuzasadnionych rojeń? Polskość to nienormalność ? takie skojarzenie narzuca mi się z bolesną uporczywością, kiedy tylko dotykam tego niechcianego tematu.Polskość wywołuje u mnie niezmiennie odruch buntu: historia, geografia, pech dziejowy i Bóg co jeszcze wie wrzuciły na moje barki brzemię, którego nie mam specjalnej ochoty dźwigać, a zrzucić nie potrafię (nie chcę mimo wszystko?), wypaliły znamię i każą je z dumą obnosić. Więc staję się nienormalny, wypełniony do granic polskością, i tam gdzie inni mówią człowiek, ja mówię Polak; gdzie inni mówią kultura, cywilizacja i pieniądz, ja krzyczę Bóg, Honor i Ojczyzna (wszystko koniecznie dużą literą); kiedy inni budują, kochają się i umierają, my walczymy, powstajemy i giniemy.I tylko w krótkich chwilach rozważamy nasz narodowy etos odrobinę krytyczniej, czytamy Brzozowskiego i Gombrowicza, stajemy się normalniejsi. Jest jakiś tragiczny rozziew w polskości ? między wyobrażeniem a spełnieniem, planem a realizacją. Jest ona etosem pechowców, etosem przegranych i zarazem niepogodzonych ze swą przegraną. Wolność jest w nim wartością najwyższą [...wycięte przez cenzurę] porywa się na czyny wielkie z mizernym zwykle skutkiem. Polskość w rzeczy samej jest nieadekwatną do ponurej rzeczywistości projekcją naszych zbiorowych kompleksów. Piękniejsza od Polski jest ucieczka od Polski tej na ziemi, konkretnej, przegranej, brudnej i biednej. I dlatego tak często nas ogłupia, zaślepia i prowadzi w krainę mitu. Sama jest mitem.Tak, polskość kojarzy się z przegraną, z pechem, z nawałnicami. I trudno, by było inaczej. ?Czym jest nasze życie?? ? pisał Andrzej Bobkowski w Szkicach Piórkiem (ile w nich trafnych uwag o polskości!). ? Nawijaniem na kawałki tekturki krótkich kawałków nitki bez możności powiązania ich ze sobą. Gdzie mam szukać metryki urodzenia mojego dziadka? Gdzie odnaleźć ślad prababki? Do czego przyczepić cofającą się wstecz myśl? Do niczego ? do opowiadań, prawie do legend tego kraju, który wynajął sobie w Europie pokój przechodni i przez dziesięć wieków usiłuje urządzić się w nim z wszelkimi wygodami i ze złudzeniem pokoju z osobnym wejściem, wyczerpując całą swą energię w kłótniach i walkach z przechodzącymi. Jak myśleć o urządzeniu tego pokoju ładnymi meblami, bibelotami, serwantkami, gdy ciągle błocą podłogę, rozbijają i obtłukują przedmioty? To nie jest życie, to ciągła tymczasowość życia motyla i dlatego w charakterze naszym jest może tyle cech przypominających tego owada. Jakim cudem mamy być mrówkami??Gdy spisuję te luźne uwagi, czuję w każdym momencie, że coś umyka, że z wielkim trudem formułuję nawet banalne myśli. Refleksja zniekształcona jest nastrojem, emocją, a i te są zmienne. Bo choć polskość wywołuje skojarzenia kreślone przez historię, jest ona przecież dzianiem się, jest niepewnym spojrzeniem w przyszłość. I szarpię się między goryczą i wzruszeniem, dumą i zażenowaniem. Wtedy sądzę ? tak po polsku, patetycznie ? że polskość, niezależnie od uciążliwego dziedzictwa i tragicznych skojarzeń, pozostaje naszym wspólnym świadomym wyborem.\n22 czerwca 2012 o 19:25 napisał:\nod prawie 2000 lat próbują wykazać swoją wyższość nad materią , zdaniami wyrwanymi z jakiegokolwiek kontekstu , tak , że mają wprawę . No cóż mamona , władza i kooorestwo to ich bóg , wyrażony w trzech postaciach .\n22 czerwca 2012 o 19:36 napisał:\nWitaj, Elu, zwyczajna demagogia i chamstwo, nie bójmy się tego słowa, bo cwaniacy wdrukowali to zdanie do mózgów ludzi niewykształconych, zupełnie jak inne słynne, wyrwane zdanie: „prezydent gdzieś poleci…” itd. nie chce mi się, po raz kolejny, prostować tej bezczelnej przeróbki wywiadu na temat blokowania przez Kaczyńskiego ambasadorskich kandydatur, w odwecie za Fotygę…\n22 czerwca 2012 o 19:58 napisał:\nmają wprawę , jak go nie kijem to należy lać kijem , taka mentalność . Bozie mają nad wyraz mściwą i małostkową , to się wyznawcom też udzieliło .\n23 czerwca 2012 o 09:50 napisał:\nWylształcona, która do nieznajomości Kanta się sama przyznała, hahaha!!! Cyrk na kółkach robi … sama z siebie… BUHAHAHA!!!\n23 czerwca 2012 o 10:24 napisał:\nnie wpychaj mi dziecka do brzucha , wskaż ten fragment w którym to napisałam . Cóż to stara watykańsko-sbecka metoda przypisywania osobom twierdzeń , których nigdy nie wypowiedziały ? Jeszcze jedna rada , zacznij się uczyć fizyki , bo wiara w durnoty opowiadane przez pisdzielczych ekspertów nie zwalnia cię z obowiązku myślenia . Zacznij naukę od podstaw a najlepiej od podręcznika fizyki do szkoły podstawowej .\n23 czerwca 2012 o 00:11 napisał:\n> od prawie 2000 lat próbują wykazać swoją wyższość nad> materią , zdaniami wyrwanymi z jakiegokolwiek kontekstu ,> tak , że mają wprawę . No cóż mamona , władza i kooorestwo> to ich bóg , wyrażony w trzech postaciach .Elu ,kto cię tak przenicował? Przejdzie to kolekcji humoru szkolnego.Gratuluję z góry, pewnie wygrasz\n23 czerwca 2012 o 08:54 napisał:\nto tak jak pewna pani , która łykała złote kasztany od zadniej strony w pałacu papieskim , za czasów Aleksandra VI\n22 czerwca 2012 o 12:18 napisał:\nLeczysz jeszcze kaca, że tak niewprawnie Ci idzie? …\n22 czerwca 2012 o 10:36 napisał:\nPanie pośle, pisząc o naszych przodkach zapatrzonych w obraz Matki Boskiej Częstochowskiej w kontekście pieniążka obraża Pan moje uczucia religijne. Matka Boska to nie jest pieniążek. Pan Bosek też może się ciut zdenerwować. To się dla Pana może marnie skończyć.\n22 czerwca 2012 o 10:41 napisał:\nSamico, ty masz uczucia religijne? Wolne żarty… Gdybyś je miała, rozumowałabyś poprawnie właściwy kontekst…\n22 czerwca 2012 o 10:54 napisał:\nJa, Samica, nie rozumieć, co znaczy „rozumowałabyś poprawnie właściwy kontekst…”. Ja, Samica, dbam o moje niermiernie boleśnie naruszone uczucia religijne. Ja nie wkładam do jednego worka Matki Boskiej i pieniążka (chociażby nawet Euro). Ja mam dwa różne worki.\n22 czerwca 2012 o 10:57 napisał:\nProponuję Ci, abyś się odpiiiierdoliiił od rozważania kwestii moich uczuć religijnych. Ja, Samica, potrafię być kogut.\n22 czerwca 2012 o 12:16 napisał:\n„odpiwrdolił” ??? – hm… no doprawdy – uczucia religijne i poszanowanie godności człowieka z wyższej półki… widać… Tylko chyba pod naporem ta półka spadła już, co? ;-)))\n22 czerwca 2012 o 12:41 napisał:\nefraimek duuurniu nie fikaj, bo cię p.samica potraktuje z Kanta!Za cienki bolek z ciebie! Pozdrówka samico!\n22 czerwca 2012 o 18:50 napisał:\nNie jest w stanie… Ma problemy z orientacją i nie jest w stanie, a zwinka z kolei cierpi dziś na niedyspozycję …Ty się nie liczysz w ogóle…Więc, nie wymachuj szabelką, boś ty tylko Sancho Pansa…Pochodna pochodnej… tego buredlu na kółkach, jaki z Polski Twoi mocodawcy zrobili…\n22 czerwca 2012 o 12:42 napisał:\n22 czerwca 2012 o 13:06 napisał:\nNIECH NIKT NIE KARMI TROLLA S3KAWKI !!!\n22 czerwca 2012 o 15:56 napisał:\nPOKAZUJĘ TATUSIA TWOJEGO W TAKIM ŚWIETLE JAK ZASŁUGUJE NIEODRODNY SYNUSIU G Ł U P K A !GRYZIE CIĘ SUMIENIE?\n22 czerwca 2012 o 13:11 napisał:\n„S3kawka” to kanalia znana z chamstwa zarówno w necie, jako Azrael Kubacki, jak i w realu, jako Jacek Gotlib.\n22 czerwca 2012 o 13:21 napisał:\nsumienie to pisiorstwo rydzykowe w pigolce… trzeba brac olbrzymie poprawki na jego wypowiedzi, a na niektore jak ta o s3kawce nawet poprawki nie pomoga…\n22 czerwca 2012 o 13:52 napisał:\nw żydowskim radiu Tok FM można go usłyszeć\n22 czerwca 2012 o 23:13 napisał:\njeżeli są żydowskie,to mają obrzezaną antenę i nadają z Uralu jak Rydzyk ?\n23 czerwca 2012 o 00:16 napisał:\nSumienie ,tyś koszerny czy pożyteczny I i D?\n22 czerwca 2012 o 13:53 napisał:\n22 czerwca 2012 o 16:47 napisał:\ns3kawka znaleziony w sieci na You Tube !!!http://www.youtube.com/watch?v=vKPDWw449sU\n22 czerwca 2012 o 16:48 napisał:\n22 czerwca 2012 o 18:54 napisał:\nrzeczywiście, oczy schizofrenika… Wyjatkowo pogubiony człowiek!!!\n22 czerwca 2012 o 19:30 napisał:\nMAM PAJACE PISDZIELCZE Z WAS UBAW PO PACHY!TYLKO TAKIE DUUUURNIE MOGA POPIERAĆ I AKCEPTOWAĆ PiS\n22 czerwca 2012 o 19:45 napisał:\nS3kawko, okazuje się, że sumienie, to nie tylko synek pana Rycha, ale i szpicel, donosiciel i prowokator ! Ale cóż, zważywszy nagłą i niespodziewaną miłość do SBeka, jaką nagle poczuły pisiaki wobec „nawróconego” generała, , wszystko mieści się, jak widać, w normie. „SBecy wszystkich krajów łączcie się !”, chciałoby się gromko zakrzyknąć !!! :)))\n23 czerwca 2012 o 10:02 napisał:\nZabolało ujawnwienie personaliów… oj, zabolało…Ciebie też zlustrowali, droga Elizo ? … Tak tylko pytam… ;-)))Co się tyczy Gotliba, to spektakularny cham- jego wpisy świadczą o nim i nic tego nie zmieni. Jest stałym współpracownikiem „GW”, skoro występuje w TOK FM. Ani sumienie, ani ja nie jesteśmy synami Pana Czarneckiego i dobrze o tym wiecie, sporządzanie kolejnych „akcyjek” w tym stylu ma za zadanie zniechęcenia nas do pisania prawdy, zkarzyczenia chamskimi wyzwiskami, nie majacymi nic wspólnego z deklaratywna polityką „miłości” partii rzadzacej do Polaków i Polski… więc nieniejszym, uroczyście oświadczam, że bedę pisał dalej, pod niezmienionym nickiem, robie to bezintersownie w trosce o państwo, które stało się prywatnym folwarkiem Grupy Trzymającej Władzę. Do niedawna grupa ta sie jeszcze krygowała, teraz wszystko stało sie jasne. Oświadczam też, że nie boję się ludzi pokroju „gotlibów”, „zwinek” i innych, zatrudnionych przez obecna władze do etatowego ośmieszania polityków PiS-u i religii katolickiej. Śmierdzące pieniądze, sprawiają, że i wy zaczeliscie jednak smierdzieć. Nikt pod wpływem waszych chorych ataków nie zamierza zaprzestać blogowania pod tym blogiem europosła. Boicie się wszyscy rozliczenia z przeszłością SB-ecką, a to, co tu piszecie jest jedynie żałosnym krzykiem tej rozpaczy…\n22 czerwca 2012 o 20:18 napisał:\nUWAGA !!! NA BLOGU OBOWIĄZUJE ZAKAZ KARMIENIA TROLLA O NICKU S3KAWKA !!!\n22 czerwca 2012 o 20:19 napisał:\n23 czerwca 2012 o 00:19 napisał:\n23 czerwca 2012 o 10:07 napisał:\nsasasa – musiałeś się wczoraj zaczerwienić konkretnie – królestwo za wczorajszą minę! Brawa! Brawa dla demaskatorow!!! :-))))\nPan Czarnecki, gdy do jednego worka wrzuca Pan Matkę Boską, Maryję Zawsze Dziewicę, oraz pieniążek Euro, to zachowuje się Pan, jak nie przymierzając tfui jakiś Niepolak.\n22 czerwca 2012 o 11:03 napisał:\nCo wy swinskie polaczki sobie myslicie!!! My nie zamierzamy nieustannie wasza zlotowke zamieniac na dolary i euro!!!\n22 czerwca 2012 o 12:57 napisał:\nCzarnecki, Grecja jest już dawno stracona – pisali obszernie na ten temat od dwóch lat prof.Roubini, prof.Rybiński, tylko euromatoły / również w Polsce / twierdziły inaczej ! Strefę EURO winna również opuścić Hiszpania, której problemem jest zbyt duży udział sektora budowlanego w gospodarce przy obecnym załamaniu na rynku nieruchomości, finansowanego w dużej mierze przez kredyty bankowe udzielane nabywcom oraz deweloperom. Według danych banku centralnego Hiszpanii – informował o tym ostatnio Financial Times – łączna ekspozycja wszystkich banków hiszpańskich na miejscowym rynku nieruchomości sięga aż 338 mld euro, z czego ponad połowa, a dokładnie 178 mld euro to „złe kredyty”. Jedna trzecia ogółem wartości portfela kredytów banków Hiszpanii to kredyty związane z sektorem nieruchomości.Hiszpania jest obecnie pogrążona w recesji – ma najwyższe bezrobocie w Europie (25 proc.) i pokaźny deficyt budżetowy w wysokości 8,9 proc. PKB. Rentowność dziesięciolatek przekroczyła poziom 7%, co skutkowało zwróceniem się o zewnetrzną pomoc. Przyznana bankom hiszpańskim pomoc to tylko zwykła gra na czas. Unia zyskuje kilka m-cy, problemy pozostają nie rozwiązane !!! Słynny finansista i spekulant walutowy G.Soros pokusił się ostatnio o ciekawą prognozę stwierdzając iż gospodarce Niemiec zostały tylko trzy m-ce względnego spokoju…… jesli nawet myli się co do czasu, to nie co do przyszłych procesów gospodarczych.\n22 czerwca 2012 o 13:18 napisał:\nGrecja i Hiszpania sa w tarapatach nie dlatego, ze maja euro, tylko pomimo, ze maja… Grecy zwiekszali ciagle swe dlugi wiedzac, ze kiedys przyjdzie kryska na matyska, pomimo, ze panstwo nie mialo prawie zadnych dochodow, a posiadajac mocna walute o dewaluacji nie mozna bylo mazyc… W Hiszpanii pekla banka inwestycyjna, gdyz wszyscy dostawali tanie kredyty, jak to przy mocnej walucie i mysleli, ze tak bedzie w nieskonczonosc… mamy tu do czynienia z ludzmi myslacymi i odpowiedzialnymi za swe czyny???? Watpie… Najlepiej zwalic na innych, ze nie sa solidarni, albo sa solidarni, ale nie tak jakby sie panstwu podobalo… Teraz jest tylko pytanie, co wypadnie taniej , ich wyjscie ze sterfy euro, albo pomoc finansowa??? jedni mowia tak, inni tak…. Ani jedno, ani drugie nie zniszczy waluty euro, najwyzej ja wzmocni… biede beda klepac ci, ktorze nie potrafili obchodzic sie z pieniedzmi… ale dlaczego nie maja wypic piwa, ktore nawazyli???\n22 czerwca 2012 o 20:42 napisał:\nBlogowiczu Josza, nie „maż” już więcej, że zrozumiesz na czym polegają procesy ekonomiczne, zachodzące podczas drugiej fazy kryzysu zadłużeniowego w Europie. Nie „maż” też, że zrozumiesz co legło u podstaw jego pierwszej odsłony.\n23 czerwca 2012 o 00:36 napisał:\nThe Wanta-Reagan-Mitterrand Protocols ?.\n23 czerwca 2012 o 04:30 napisał:\nMowili w Radyju????\n22 czerwca 2012 o 23:27 napisał:\n23 czerwca 2012 o 00:39 napisał:\n„Newsweeka” przekartkowałem w Pyrzowicach. Nie spodziewałem się, że magister w patriotycznym porywie okładkę komuś zadedykuje.\n23 czerwca 2012 o 10:05 napisał:\ndebilku, skąd udało Ci się papierową wersję amerykańskiego wydania zdobyć? hahaha!!! widzę powazne uchybienia w logicznym myśleniu.\n23 czerwca 2012 o 17:46 napisał:\nJestem mobilny. Przekartkowałem onet, interie, wp, pclab i dobreprogramy. Okazało się, że aktualizacja wtyczki Adobe jest dla nonIE9. Ciućmok mnie bardziej rozczarował.


Specjalista d/s Turystyki- szkolenie dla przyszłych pracowników Biur Podróży., Katowice – Rynek szkoleń – szkolenia, kursy, zapotrzebowanie na nie, na wyciągnięcie ręki\nSzkolenie o nazwie Specjalista d/s Turystyki- szkolenie dla przyszłych pracowników Biur Podróży., które tutaj prezentujemy, jest jednym z bogatszej oferty firmy szkolenia-turystyczne.pl. Szczegóły opisu pozwalają dostrzec, iż jest planowany w dniu 2012-10-27.\nZaznaczono także, iż jest ono powiązane z kategorią: Zawodowe, Turystyczne. A przynajmniej obecność tam, najlepiej ją opisuje. Przyjrzyj się jej lepiej jeśli jest to ta, w której szkoleń poszukujesz.\nZdefiniujmy sobie… Czym charakteryzuje się szkolenie? Biorąc pod uwagę znaczenie, jest to forma aktywności, która ma na celu uzyskanie ogólnych lub zawodowych zdolności potrzebnych do wykonywania zawodu lub samego jej zdobycia.\nLokalizacja szkolenia jest w ofercie przewidywana przez firmę w szkolenia-turystyczne. Dla obiektu tego miejsce zostało określone jako Katowice woj. Śląskie.\nPodatek dla tego szkolenia wynosi 0. Po jego dodaniu uzyskujemy cenę brutto, którą wyceniono przez organizatora na 250.00 PLN.\nNa zakończenie przypominam ponownie, że do uczestnictwa w szkoleniu Specjalista d/s Turystyki- szkolenie dla przyszłych pracowników Biur Podróży., przypisanego do kategorii – Zawodowe, Turystyczne – zachęca szkolenia-turystyczne.pl posiadająca swą siedzibę w mieście katowice.\nInformacje szczegółowe na temat tego szkolenia można odnaleźć pod linkiem: Specjalista d/s Turystyki- szkolenie dla przyszłych pracowników Biur Podróży..


Łagodny przerost prostaty – HOBR\nHOBR > Łagodny przerost prostaty\nTerapia hiperbaryczna w łagodnym przeroście gruczołu krokowego (prostaty, stercza)\nPRZYCZYNY I OBJAWY ŁAGODNEGO PRZEROSTU PROSTATY\nProstata jest gruczołem wchodzącym w skład męskiego układu płciowego. Znajduje się pod pęcherzem moczowym. Przebiega przez nią cewka moczowa. U 60% mężczyzn dojrzałych po 60 tym roku życia i u 80% mężczyzn po 80% życia gruczoł ten powiększa się i staje się źródłem problemów z oddawaniem moczu. Jest to objaw starzenia się związany ze spadkiem poziomu androgenów (głównie testosteronu).\nGłównym objawem przerostu gruczołu krokowego jest opóźnione oddawanie moczu, na którego strumień trzeba chwilę poczekać. Jest on wówczas powolny i słaby. Pacjent ma uczucie nie w pełni opróżnionego pęcherza i towarzyszy mu przymus częstego oddawania moczu. To parcie na mocz pojawia się także w nocy. Trudno wówczas powstrzymać wypływ moczu z cewki moczowej.\nObjawy przerostu gruczołu krokowego możemy łagodzić lekami.\n2.DLACZEGO HIPERBARIA TLENOWA JEST TAK SKUTECZNA W LECZENIU ŁAGODNEGO PRZEROSTU PROSTATY ?\nPrzyczyną częstomoczu występującego u pacjentów z przerostem gruczołu krokowego jest niedotlenienie mięśnia wypieracza, który długo unieruchomiony przez przerośnięty gruczoł krokowy nie może właściwie spełniać swojej roli.\nDostarczenie do organizmu zwiększonej ilości tlenu:\npoprawia ukrwienie mięśnia wypieracza\npoprawia utlenowanie komórek mięśnia wypieracza\nlikwiduje stan zapalny przez działające silnie antybiotykobójczo wolne rodniki tlenowe\npoprawia kondycję i wzmacnia mięsień wypieracz\npoprawia zdolność pęcherza do gromadzenia większej ilości moczu, zwłaszcza w nocy.\nPrzewlekłe zapalenie gruczołu krokowego jest jedną z przyczyn niepłodności u mężczyzn. HBOT (terapia hiperbarii tlenowej) poprawiając mikrokrążenie i natlenienie narządów rodnych poprawia budowę plemników i podnosi parametry funkcji nasienia.\n3. JAK PRZEBIEGA LECZENIE PRZEROSTU PROSTATY W KOMORZE HIPERBARYCZNEJ?\nKonsultacja lekarza specjalisty medycyny hiperbarycznej – nie każdy pacjent może być zakwalifikowany do terapii hiperbarycznej!!! – Nasi doświadczeni specjaliści po konsultacji z lekarzem specjalizującym się w leczeniu przerostu prostaty (urologiem) oraz uważnym zebraniu wywiadu i badaniu zdecydują ile i jakich zabiegów potrzebujesz\nIndywidualny program leczenia Twojej choroby hiperbarią tlenową. Otrzymasz indywidualny program, w którym zawarte będą: ilość i częstotliwość zabiegów (sprężeń), ciśnienie jakie jest dobrane do Twojego stanu zdrowia oraz zalecenia lekarza specjalisty urologa jeśli nie jesteś jeszcze gotowy na terapię hiperbaryczną.\nZakończenie cyklu sprężeń. Po każdym wyjściu z komory oraz po zakończonym cyklu zabiegów zostaniesz zbadany przez lekarza specjalistę hiperbarii tlenowej\n4. JAKIE JEST ZDANIE NAUKOWCÓW NA TEMAT LECZENIA PRZEROSTU GRUCZOŁU KROKOWEGO W KOMORZE HIPERBARYCZNEJ?\nNaukowcy pod kierownictwem dr OB Loran z Uniwersytetu w Moskwie od 1992 roku pracują nad możliwościami skutecznego leczenia łagodnego przerostu prostaty i jej zapalenia. Badania wykonane przez nich w 1996 roku na grupie 30 pacjentów potwierdziły skuteczność tlenowej terapii hiperbarycznej w poprawie stanu mięśnia wypieracza. Terapia zlikwidowała nocne parcie na mocz.\nDr Kalns i Jego współpracownicy w Davis Hyperbaric Laboratory, Brooks Air Force Base z San Antonio w Texasie, USA zastosowali hiperbarię tlenową w leczeniu raka prostaty. Zauważyli oni, że terapia ta zwiększa skuteczność chemio i radioterapii, które niszczą większą ilość komórek rakowych jednocześnie. Co więcej rodniki tlenowe wytwarzane w wysokim stężeniu tlenu prowadzą do wywołania reakcji nazywanej stresem tlenowym, która predysponuje do niszczenia komórek nowotworowych.\nNaukowcy z oddziału Urologii i Transplantacji nerek z Uniwersytetu w Waszyngtonie USA, udowodnili pozytywne efekty hiperbarii tlenowej w leczeniu powikłań po radioterapii raka stercza. Terapia ta zmniejsza również objawy i poprawia komfort życia pacjentów cierpiących na przewlekłe choroby pęcherza moczowego.\nOśrodki hiperbarii tlenowej na świecie, które zajmują się leczeniem łagodnego przerostu prostaty i powikłań po radioterapii raka tego gruczołu:\nBaroMedical Hyperbaric Oxygen Therapy, Westminster, Kanada\nHyperbaric Medical Solutions Woodbury NY, Manhatan NY, Medfort NY, San Francisco, CA, USA\nProf. dr. hab. n. med. Agnieszka Pedrycz


Poza granicami ciemności… Warsztaty Teatru Chorea - Muzeum Śląskie\nPoza granicami ciemności… Warsztaty Teatru Chorea\n11.07.2017 12:00 - 16:30\nMuzeum Śląskie, ul. T. Dobrowolskiego 1, Katowice, piętro -4\nPrezentacja pracy nad spektaklem „Vidomi” oraz warsztaty ruchowo-teatralne przeznaczone dla osób niewidomych i niesłyszących.\nProwadzenie: Janusz Biedrzycki, Magdalena Paszkiewicz\nWydarzenie towarzyszące wystawie „Nie jestem już psem”.\nWarsztaty będą ruchowo-sensorycznym eksperymentem. Będziemy podróżować przez rzeczywistość, weryfikując ją innymi zmysłami niż wzrok. Będziemy badać przestrzeń, eksplorować własne ciała przez dotyk, słuch, pracę z balansem, pracę nad świadomością ciała. Będziemy przełamywać granicę lęku przed niewidzeniem, opierając się na zaufaniu i poddaniu drugiemu człowiekowi. Odwołamy się do wyobraźni i skojarzeń. Zmierzymy się z pojęciem ciemności, by obalić stereotyp, że ciemność jest zła.\nCzy uświadamiamy sobie znaczenie zmysłu wzroku? Poprzez konfrontację osób słabowidzących/niewidomych oraz osób widzących próbujemy wypracować alternatywne techniki pracy, przekraczając fizyczne ograniczenia. Posługując się synergią bodźców – słowem, dźwiękiem, dotykiem, ruchem – stwarzamy własny język komunikacji. Uczymy się widzieć całym ciałem. Odkrywamy świat oparty na innym widzeniu, widzeniu, które nie musi być ograniczone ani fizyczną ślepotą, ani „ślepotą” umysłu czy stereotypową oceną. Taka praca w teatrze pozwala przekraczać bariery, jakie stawia nam społeczeństwo w życiu codziennym. Teatr staje się medium, w którym różnice między nami stają się narzędziem do wspólnego kreowania rzeczywistości. Dysfunkcja wzroku nie musi oznaczać życia w „ciemności”. A jaki jest twój punkt widzenia?\nW warsztatach mogą uczestniczyć osoby niewidome i niesłyszące. Wymagane wygodne ubrania.\nLiczba osób w grupie jest ograniczona. Decyduje kolejność zgłoszeń.\nZgłoszenia do 30 czerwca na adres mailowy: d.stanosz@muzeumslaskie.pl lub tel.: 690 455 917\nWarsztaty odbędą się w dwóch grupach: o godz. 12.00 i 14.30.\n22.07.2018 10:00 - 11:30\n29.07.2018 10:00 - 11:30\nWernisaż // Perspektywa wieku dojrzewania. Szapocznikow – Wróblewski – Wajda