Duchowość Karmelity Świeckiego #4 - Karmel.pl\nJak zdobyć serce odpowiedzialne za innych?\nWzdychania czytelnika pochylonego nad kartami książek z duchowości mówią bez wątpienia o rozległych horyzontach wypełniających jego serce. Nie chce zadowolić się okruchami, lecz spogląda ku przykładom ludzi nieprzeciętnych. W ich życiu odnajduje wzorce potrzebne do realizacji rodzących się w jego sercu pragnień doskonałości.\n„Jesteśmy fundamentem dla siebie nawzajem” – mawiała św. Teresa od Jezusa. Doświadczenia duchowe jednych ludzi stają się inspiracją do głębokich przemian w sercach innych. Biblijny autor Psalmów z pewnością nie przypuszczał, że wiele wieków po nim św. Augustyn rozważając ich treść, będzie zalewał się łzami skruchy i podziwu nad Bożym miłosierdziem, jakiego doświadczył. Z tego płaczu zrodzą się piękne wersety jego Wyznań: „Ileż razy płakałem, słuchając hymnów Twoich i kantyków, wstrząśnięty błogim śpiewem Twego Kościoła”. W Wyznaniach biskupa z Hippony odnajdzie echo własnych pragnień św. Teresa od Jezusa: „Doszedłszy do miejsca, gdzie Święty opowiada swoje nawrócenie, i jak usłyszał głos w ogrodzie, wyraźne miałam w sercu to uczucie, że Bóg tym głosem woła i mnie. Przez długi czas pozostawałam cała tonąc we łzach, z wielkim w głębi duszy żalem i zmartwieniem” ( Ż 9,8). Owocem jej spotkania z Bogiem będzie z kolei jedna z pereł klasyki karmelitańskiej – Księga życia. Do niej „przez przypadek” sięgnie Edyta Stein i przeczyta ją całą w ciągu jednej nocy: „Sięgnęłam po jakąś książkę na chybił trafił. Nosiła tytuł: Życie św. Teresy z Awili napisane przez nią samą. Zaczęłam czytać. Urzekła mnie! Czytałam jednym tchem do końca. Gdy ją zamknęłam, powiedziałam sobie: to jest prawda” ( św. Teresa Benedykta od Krzyża, Myśli, W-wa 1998, s.87). Tylko Bóg wie, ile dobra przysporzą ludzkim sercom życie i pisma nawróconej Żydówki.\n1. Być fundamentem – odpowiedzialność\nTwoje życie nie jest tylko twoim życiem. Tworzymy budowlę, podtrzymujemy się nawzajem, aby gmach nie runął. Św. Teresa trafnie to ujęła: „Ale i o tym należałoby nam zawsze pamiętać, że my także jesteśmy fundamentem dla tych, którzy po nas przyjdą. I gdybyśmy my dziś żyjące nie odstępowały od przykładów, jakie nam zostawili ci, którzy żyli przed nami, i gdyby te, które będą po nas, czyniły podobnież, budowa stałaby zawsze mocna i niewzruszona. Cóż mi to pomoże, że święci dawnych czasów tak byli doskonali, jeśli ja, nastąpiwszy po nich, tak jestem niedoskonała, iż życiem moim niecnotliwym niszczę to, co oni zbudowali?” (F 4,6). Korzystasz z doświadczenia innych, karmisz się ich przykładem, ale poziom twojej miłości i głębia życia duchowego są również podwaliną życia innych. Ważne jest, z jakim nastawieniem pragniesz własnego wzrostu i czy jest tu miejsce dla innych.\nPośród powiedzeń przekazywanych z pokolenia na pokolenie znajduje się sporo takich, które łączą zdobywanie upragnionego dobra lub dochodzenie do zwycięskiego celu z odpowiednio wysoką ceną, jaką trzeba uiścić. Nie chodzi w nich jednak o pieniądze. Kupiony urząd lub tytuł naukowy otwierający drzwi do salonów to przejaw fałszu głęboko zakorzenionego w sercu lubiącym chodzić na skróty. O kimś, kto się takim sercem legitymuje nie można powiedzieć, że jest człowiekiem dojrzałym i odpowiedzialnym. Kształtowanie ducha szlachetnego wymaga innej zapłaty: wysiłku, cierpliwości, a często także cierpienia. Per aspera ad astra – Przez trudy do gwiazd – mówi jedno z przysłów. Inne, podobne mu, oznajmia: Per angusta ad augusta – Przez niewygody do tego, co wzniosłe; to powiedzenie widnieje wykute w kamieniu nad bardzo wąskim wejściem wiodącym do furty karmelitańskiego klasztoru w Krakowie na Piasku. Jeszcze inne głosi: Amat victoria curam – Zwycięstwo kocha trud.\nPowyższe sentencje zaczerpnięte ze skarbca ludzkiego doświadczenia podprowadzają nas do jednego z najbardziej podstawowych praw obowiązujących na chrześcijańskich drogach duchowego wzrastania i odpowiedzialności za siebie nawzajem: im większe dobro Bóg w tobie zamierzył, a poprzez ciebie w życiu innych ludzi, tym głębiej oczyści twe serce, czyli tym większą cenę przyjdzie ci zapłacić. Wnętrze człowieka należącego do Chrystusa staje się areną rodzenia dobra. Trzeba jednak od razu dodać, że rodzenia, które nie jest łatwym doświadczeniem. Stanowiąc kluczowy element walki duchowej, było, jest i pozostanie terenem zmagań wszystkich, nawet najwierniejszych w swoim kochaniu przyjaciół Mistrza z Nazaretu. Co zatem dane im było poznać w tym względzie na własnej skórze?\n2. Trud budowania – męstwo w przeciwnościach\nGłębia oczyszczenia serca a w konsekwencji wielkość dobra, jakie można przyjąć i przekazać innym, zależy od wielkości twego kochania. Jezus nie wyznacza odgórnie miary udzielanych darów: „Tobie dam aż tyle, a tobie tylko tyle”. Każde z serc, które Mu się powierza wprowadza na drogi oczyszczenia i przygląda się, ile trudu jest zdolne przyjąć z miłości do Niego. Od tego uzależnia wielkość dobra, jakie w nim złoży. Nie tylko więc do św. Piotra zwraca się z pytaniem: „Czy miłujesz Mnie więcej aniżeli ci?” (J 21, 15). Jeżeli prawdziwie i z głębi serca potwierdzać będziesz, że Go kochasz, do ciebie też będzie odnosić się zapowiedź, jaką usłyszał Apostoł: „Gdy byłeś młodszy, opasywałeś cię sam i chodziłeś, gdzie chciałeś. Ale gdy się zestarzejesz, wyciągniesz ręce swoje, a Inny cię opasze i poprowadzi, dokąd nie chcesz” (J 21, 18). W starszych wydaniach Biblii Tysiąclecia słowo „inny” pisane jest z dużej litery. To istotny szczegół niosący ważne przesłanie: Ten, komu wyznałeś swoją miłość i Ten, kto poprowadzi cię przez wydarzenia, przez które sam nigdy nie odważyłbyś się przejść na drodze duchowego wzrastania, to ta sama osoba.\nO takim postępowaniu Chrystusa pisze Reformatorka Karmelu: „Zna Pan serce każdego; wie, że kto Go bardzo miłuje, ten zdolny jest wiele wycierpieć dla Niego; kto mało miłuje, temu mało da do cierpienia. Miara zdolności naszej do noszenia krzyża, wielkiego czy małego, jest w moim przekonaniu, miarą miłości naszej. Patrzcie więc, by słowa, które mówicie do tak wielkiego Pana, nie były czczą tylko formą, ale by im towarzyszyła szczera wola i gotowość przyjęcia z rąk Jego i zniesienia wszystkiego, cokolwiek będzie wolą Boskiego Majestatu Jego. Inaczej rzekome to ofiarowanie Mu woli waszej tak samo by wyglądało, jak gdybyście podawały komu jaki kosztowny klejnot, prosząc, aby go przyjął, a gdy on wyciągnie rękę po niego, wy byście go natychmiast schowały” (DD 32,7).\nWielkiego dobra, które przychodzi wraz z oczyszczeniem serca nie zdobywa się za cenę samych tylko pragnień. Naiwnością byłoby sądzić, że wychowanie w sobie dojrzałego człowieka dokona się bez wylania sporej ilości łez, bez konieczności przejścia niełatwej drogi, bez wielokrotnego podnoszenia się z kolan. Pewien pustelnik prosił usilnie Boga, by uwolnił go od namiętności i dał mu całkowitą swobodę ducha. Gdy został wysłuchany udał się do innego starca i powiedział mu: „«Stwierdzam w sobie doskonały pokój i brak jakiejkolwiek pokusy». Starzec mu na to odrzekł: «Idź i proś Boga, żeby przyszły na ciebie pokusy i takie jak przedtem utrapienia i upokorzenia, bo tylko w walce dusza czyni postępy». Zaczął więc prosić, a kiedy przyszły pokusy, już się więcej nie modlił o uwolnienie od nich, ale mówił: «Daj mi, Panie, wytrwałość w walce»” (Apoftegmaty ojców pustyni. Gerontikon. Źródła monastyczne 4, Tyniec 2004, s. 261). Święta z Karmelu w Lisieux, która pragnęła kochać Jezusa tak, jak nikt Go jeszcze nie kochał, podążając za Nim musiała po jakimś czasie przyznać: „Nie, nie myślałam nigdy, że można tyle cierpieć… nigdy… nigdy!”.\n3. Wzajemne podtrzymywanie – dzielenie się dobrem\nDobro, jakim Chrystus obdarowuje ciebie w procesie oczyszczenia, nie jest jedynie twoją własnością. Ma służyć także innym ludziom. W ich życiu, chociaż o tym nie wiesz, wiele od tego dobra zależy. Stąd wszystko to, co On w tobie zasiewa i uprawia przy pomocy trudnych doświadczeń, jest ci nie tylko dane, ale i zadane, by dzielić z innymi. W prostych słowach wyjaśnił to św. Faustynie: „Nie żyjesz dla siebie, ale dla dusz. Z cierpień twoich będą korzystać inne dusze. Przeciągłe cierpienie twoje da im światło i siłę do zgadzania się z wolą moją” ( Dzienniczek, 67).\nJeśli nie zdezerterujesz przed cierpieniem towarzyszącym wzrastaniu, ale pozwolisz się boskim rękom przez nie przeprowadzić, zostaniesz głęboko upokorzony, ale też i oczyszczony. W tym doświadczeniu zyskasz możliwość przyjęcia i przekazania większego dobra. Sługa Boży o. Rudolf Warzecha, wadowicki karmelita bosy, mawiał: „Trzeba umieć przyjąć dar, aby innych móc obdarować”. Trzeba nauczyć się przyjmować od Chrystusa, jako Jego dar, trudne doświadczenia i przeżywać je razem z Nim, by odnaleźć w sobie miłość zdolną ofiarować się za drugiego człowieka.\nDzielenie się z bliźnimi otrzymanym w trudnych doświadczeniach dobrem, to jedna strona medalu. Druga jest taka, że każdy darmo korzysta z owoców prób, przez jakie przechodzą inni ludzie. Na co dzień Boża Opatrzność nie zdradza nam szczegółów owej tajemniczej wymiany, a w Ewangeliach przypomina o wielkiej wartości sekretu. Gdy jest zachowywany, w sercach rozlewa się dobro o szczególnie pięknym kolorycie,\no wartości przekraczającej dzieła tego świata. „Niech nie wie lewa twoja ręka, co czyni prawa” (Mt 6, 3) – uczył Jezus. W niebie to wzajemne pomaganie sobie stanie się jawne. „Ileż ujrzymy tajemnic w przyszłości! – zachwycała się św. Teresa z Lisieux – Nieraz myślałam, że wszystkie łaski, które otrzymałam, zawdzięczam być może błaganiom jakiejś ukrytej duszy, którą poznam dopiero w niebie. Pan Bóg chce, by dusze na świecie udzielały sobie za pomocą modlitwy darów niebieskich i aby kiedyś w ojczyźnie wiecznej mogły się nawzajem miłować uczuciem pełnym wdzięczności, bez porównania silniejszym od miłości rodzinnej, najidealniejszej na ziemi. Tam nie spotkamy już obojętnych spojrzeń, bo wszyscy święci będą sobie coś nawzajem zawdzięczać” (Pisma Mniejsze, s.421).\nNa drodze duchowego wzrastania trzeba sobie wzajemnie pomagać. „Jeden drugiego brzemiona noście i tak wypełnicie prawo Chrystusowe” (Ga 6, 2) – poucza św. Paweł Apostoł. Powinieneś więc ofiarować w intencji bliźniego modlitwy i trudy twojej codzienności. Możesz także, jeśli Bóg o to prosi przez udzielenie ci wyraźnego światła, przyjąć wynagradzające cierpienie, by zadośćuczynić za czyjeś grzechy. Takie towarzyszenie oczywiście nie oznacza, że istnieje możliwość całkowitego zastąpienia konkretnego człowieka w jego duchowym dorastaniu. W szkole Chrystusa pojawią się doświadczenia, w których nikt nie będzie mógł ciebie zastąpić. Chodzi przecież o twoją dojrzałość, dlatego Boże ingerencje prowadzące do uformowania pięknego człowieczeństwa muszą dokonać się w tobie. Najwyraźniej widać to w niełatwych próbach cierpienia. Chociażby cierpiącego człowieka otaczały najbardziej kochające go osoby, nie mogą one wejść w sekretne komnaty jego duszy, by za niego zdać egzamin z zawierzenia. Mogą mu pomagać zachętami, jednak decydujące akty wiary, nadziei i miłości serce musi wypowiedzieć samo z siebie, często jakby wbrew sobie, gdy trzeba mu wybierać między tym, co o przeżywanym doświadczeniu mówią emocje, a tym, jaką jego wartość ukazał Jezus w Ewangeliach.\n4. Boże wzmacnianie – zgoda na oczyszczenie\nMateriałem dla wielkiego dobra wcale nie muszą być wielkie dokonania. Mogą być nim także trudy codzienności przyjmowane z poddaniem się woli Bożej. Przypominają duchowy ogień wyniszczający to wszystko, co oczy Boga widzą w sercu jako przeszkodę na drodze do zjednoczenia. Subtelne języki tego ognia przenikają do najgłębszych i najskrytszych zakamarków serca, tam, gdzie nie sięga żadne ludzkie działanie. Poprzez podjęcie bardziej zaangażowanego życia duchowego możesz jedynie ścinać to, co widać na powierzchni: krzewy, chwasty, trawę. Wyobrażają one walkę z grzechami i wadami. Wyniszczanie ich korzeni jest już poza twoimi możliwościami. Tym musi się zająć sam Chrystus, który jako jedyny zna i przenika twoje serce; wie, co, jak i kiedy należy w tobie wyplewić. Dlatego „krzyż wewnętrzny czy zewnętrzny, który sam Bóg nam nakłada, zawsze jest skuteczniejszy niż umartwienia według naszego własnego wyboru” – pisała św. Teresa Benedykta od Krzyża.\nPrawda o tym, że sami z siebie nie jesteśmy w stanie uczynić własnego serca doskonale czystym, by mgło pojawić się w nim wielkie dobro, nie jest odkryciem nowym. Już wiele wieków temu biblijny Psalmista, zgłębiając tajemnicę ludzkiego wnętrza, pytał: „Kto jednak dostrzega swoje błędy?”. A przekonując się, że człowiek z trudem widzi siebie w prawdzie, prosi Boga: „Oczyść mnie z błędów, które są skryte przede mną” (Ps 19, 13). W tym samum duchu wypowiada się Kościół, gdy naucza: „Wszelkie przedsięwzięcia człowiecze, zagrożone każdego dnia przez pychę i nieuporządkowaną miłość własną, trzeba oczyszczać przez krzyż Chrystusowy” (Sobór Watykański II, Gaudium et spes, 37).\nJezus nie sprawia wzrostu dobra dopiero wówczas, gdy wszystko w tobie zostanie oczyszczone ze złych skłonności, szkodliwych przyzwyczajeń i ich korzeni. Podejmując dzieło formowania twego wnętrza obdarowuje darami na miarę tego, jak otwierasz się na tajemnicze zrządzenia Bożej Opatrzności. Każdy skrawek serca, który poprzez trudne doświadczenia oczyści i wyzwoli, natychmiast wypełnia sobą, by mógł przynosić dobre owoce już teraz. Przyglądając się życiu świętych możemy zauważyć, że niejednokrotnie On sam inicjował różne próby, by następnie przeprowadzać przez nie ich serca. Gdyby czekał, aż konkretny kandydat na Jego ucznia sam upora się z tajemnicą grzechu we własnym życiu, faryzeusz Szaweł nigdy nie stałby się świętym Pawłem, apostołem narodów, rybak Szymon pierwszym papieżem, Skałą, na której Zbawiciel oparł swój Kościół, filozof Edyta Stein świętą Teresą Benedyktą od Krzyża, patronką Europy, itd.\n5. Różnorodność kamieni – wszyscy na swoim miejscu\nPrzechodzenie różnego rodzaju prób oczyszczających serce skutkuje zwiększaniem się jego pojemności. To ważne nie tylko dla doczesnego czasu, w jakim żyjesz, ale i dla twojej wieczności. Nie trzeba być profesorem fizyki, by dobrze rozumieć, że to, co ma większą pojemność, może być wypełnione większą ilością jakiejś substancji. Serce, które podczas ziemskiego życia pozwoliło się Bożym rękom znacznie rozszerzyć, będzie mogło być uszczęśliwione w większej mierze niż inne serca. „Pewnego razu – wspomina św. Teresa z Lisieux w Dziejach duszy – dziwiłam się, że dobry Bóg nie udziela równej chwały w niebie wszystkim wybranym i obawiałam się, że nie wszyscy będą szczęśliwi; wtedy Paulina poleciła mi pójść poszukać dużej szklanki taty i postawić ją obok mego maleńkiego naparstka, następnie napełnić oba naczynia wodą, a w końcu zapytała mnie, które z nich jest pełniejsze. Odpowiedziałam, że oba są tak pełne, iż niemożliwością jest nalać w nie więcej wody, ponieważ nie zdołałyby jej w sobie pomieścić. Zrozumiałam, że dobry Bóg daje w niebie swoim wybranym tyle chwały, ile oni są w stanie znieść, i tak oto ostatni nie będzie miał czego zazdrościć pierwszemu”.\nIle chwały będziesz mógł w sobie pomieścić? Czy twoja pełnia będzie na miarę małego naparstka, szklanki czy olbrzymiego naczynia? To nie jest postanowione z góry. O tym nie decyduje niebo, to zależy od ciebie. Stopień, w jakim pozwolisz Chrystusowi przekształcić swe serce, będzie też decydował o stopniu twego uczestnictwa w nieskończonych horyzontach Bożego życia. Nie chodzi zatem o ilości wiedzy, jaką możesz zgromadzić, o stopnie naukowe, jakie uda ci się zdobyć, o życiową zaradność, która stawia cię w pozycji uprzywilejowanej względem rzeszy tych, którym się nie powiodło, o atrakcyjność wyglądu, którym możesz się poszczycić o duchowe przywileje i łaski. Żadna z tych rzeczy, choć na swój sposób mogąca przysłużyć się dobru, nie decyduje o pojemności serca. Jego wielkość zależy od rozłożonego w czasie procesu oczyszczenia Bożą miłością i cierpieniem. Nie wolno ci więc zdezerterować, gdy zauważysz, że Chrystus takie działania właśnie w tobie rozpoczął.\nPodczas jednej z ekstaz bł. Maria od Jezusa Ukrzyżowanego usłyszała słowa, które umieściła następnie w liście do księdza Saint Guily’ego: „Dusze, które są w niebie, nie mogą już wznieść się po stopniach chwały. Znajdują się tam, gdzie przybyły według ich ziemskich zasług. Wy, na dole, możecie wchodzić i schodzić, wchodzić coraz wyżej i schodzić coraz niżej. Nie szemrajcie na ziemię, bowiem ziemia jest drogocenną perłą dla tych, którzy z niej korzystają”.\nDobrowolne wydanie własnego serca Chrystusowi, by je oczyścił i ubogacił, to najpiękniejszy akt ofiarniczy, jaki możesz uczynić podczas ziemskiego życia. Ponad to nie ma nic większego, ani bardziej oczekiwanego przez Stwórcę. Czytając słowa zachęty św. Pawła Apostoła, który w liście do Rzymian pisał: „Proszę was, bracia, abyście dali ciała swoje na ofiarę żywą, świętą, Bogu miłą” (Rz 12, 1), św. Piotr Chryzolog komentował: „Tak mówiąc Apostoł podnosi wszystkich ludzi do godności kapłańskiej. Niesłychana to wielkość kapłańskiej służby chrześcijanina! Człowiek jest tu sam dla siebie ofiarą i kapłanem, nie szuka poza sobą tego, co by mógł złożyć Bogu, ale z sobą i w sobie przynosi Bogu to, co ma za siebie złożyć w ofierze. Taką samą pozostaje ofiara, takim samym kapłan. Ofiara zostaje zabita, lecz pozostaje żywą, bo kapłan nie może zabić siebie składającego ofiarę”(Kazanie 108).\nKażdy prawdziwy uczeń Chrystusa uczestniczy w niesamowitej tajemnicy powszechnego kapłaństwa. Nie musisz szukać wokół siebie, co by tu Bogu ofiarować, gdyż najcenniejszą wartością, na jaką czeka, jesteś ty sam. Ołtarzem, przed którym stajesz każdego dnia, jest twoje własne życie. Ofiarą, jaką trzeba ci złożyć, jest twoje serce. Kapłanem, który składa ofiarę, jesteś ty sam, gdy mówisz swemu Ojcu w niebie: „Niech Twoja Opatrzność czyni ze mną, co zechce”. Św. Teresa pisała dla swoich córek: „Jeśli widzi w Zakonie swoim jakie rozluźnienie, niechaj się stara, by sama stała się kamieniem węgielnym, na którym by budowa upadająca na nowo się wzniosła, a Pan dopomoże” (F 4,7). Trzeba ci złożyć ofiarę z życia przyjmując oczyszczające wydarzenia, które szlifując serce zadają mu cierpienie, w duchowy sposób zostajesz zabity jako ofiara, ale jako kapłan, który siebie składa w ofierze, pozostajesz żywy. To taki przedziwny Boży paradoks, że za każdym razem, gdy umierasz sobie, pełniej realizujesz powierzone ci życie. Stajesz się pięknym i silnym kamieniem, który podtrzymuje inne i przydaje piękna budowli.


Lewak z urodzenia | Tygodnik Powszechny\nStrona główna » Nauka » Lewak z urodzenia\nLewak z urodzenia\nA co jeśli nasze przekonania i decyzje polityczne zależą od naszych genów?\nFot. AFP / EAST NEWS // MONTAŻ „TP”\nJuż Arystoteles określił człowieka „zwierzęciem politycznym”. Współcześnie można to stwierdzenie rozumieć bardzo głęboko. Schodząc aż na poziom DNA.\nOd kiedy technologie pozwalające na sekwencjonowanie DNA stały się powszechnie dostępne, naukowcy szukają kolejnych cech, na które mają wpływ nasze geny. Wiadomo: wzrost, kolor oczu, skłonność do otyłości... A co z naszymi codziennymi wyborami: hamburger czy sałatka, wieczór przed telewizorem czy bieg dookoła Błoń? Niektórzy idą nawet o krok dalej i zastanawiają się, czy geny wywierają wpływ na nasze wybory nie tylko dnia codziennego, ale również na te kształtujące świat, w którym żyjemy – wybory polityczne.\nW ciągu ostatnich kilkudziesięciu lat powstała cała dziedzina wiedzy – genopolityka – badająca wpływ genów na decyzje i zachowania polityczne. Korzysta ona z metod i wyników licznych nauk, przede wszystkim genetyki...\nnie przekonuje mnie to,\nAdres Wysłane przez p.m w czwartek, 12.01.2017, 19:11\nnie przekonuje mnie to, chociażby dlatego iż jest tu niewiele na temat np. środowiska z jakich wywodzą się bliźnięta jednojajowe. załóżmy że, badana grupa bliźniąt jednojajowych zamieszkuje w zasobnej rodzinie, w grupie koczujących nomadów, i dla przeciwwagi, rodzina o podobnym statusie materialnym, z tym że rodzice bliźniaków są nowojorskimi intelektualistami… proszę mi głośno (z przekonaniem) powiedzieć że w obu przypadkach będą to liberałowie ;) niewątpliwym "atutem" owych badań na "dziedziczność przekonań politycznych" będzie typowa manipulacja społeczeństwem (nawiasem i tak już dość podatnego), proszę zauważyć jakie może to mieć konsekwencje w społeczeństwie które jest w WIĘKSZOŚCI przekonane że DNA warunkuje życie człowieka od urodzenia, mam tu namyśli, głównie cechy takie jak przekonanie o dziedzicznej patologii, lub dla odmiany inteligencji. Mnie osobiście przekonuje pogląd prof. Roberta Sapolsky`ego który w jednej ze swoich książek napisał (z pamięci): "DNA _nie_funkcjonuje_ w_separacji_ od środowiska".\nAdres Wysłane przez eddiepolo w czwartek, 12.01.2017, 19:12\nNo, jasne, że nie dla tych, którzy wierzą w tzw. "wolną wolę" i jej podobne fantazmaty o charakterze w dużej mierze religijnym.\nDziękuję za ten artykuł. W\nAdres Wysłane przez Grzegorz Iwan w czwartek, 12.01.2017, 21:50\nDziękuję za ten artykuł. W ogóle cieszę, że Tygodnik nie boi się poruszać tego typu tematów z obszarów psychologii i socjologi ewolucyjnej (ha, ha, choć tych określeń autorka nie używa) w dyskretny sposób. W jakimś sensie nauka dogania i udowadnia powszechną obserwację o tym, że jesteśmy silnie genetycznie uwarunkowani, zawartą na przykład w powiedzeniach: "jabłko nie daleko od jabłoni", "choćbyś naturę widłami wypędzał i tak wróci", "ufaj raczej charakterowi niż słowom" itd. Wydaje się zresztą nieprawdopodobne, żeby ewolucja zostawiła obszar strategii społecznych (a one ściśle wiążą się z wyznawaną ideologią/systemem wartości) na boku. Człowiek wyewoluował jako istota społeczna i jego prokreacja zależy od strategii społecznej, a tego ewolucja nie odpuszcza. Konsekwencje faktu, że nasze strategie społeczne (czyli to jakie relacje społeczne chcemy tworzyć)są uwarunkowane genetycznie niestety są niezwykle pesymistyczne i groźne jeśli przedostaną się do pop-kultury. Może lepiej nie rozwijać... Przyjacielem prawda, ale większym Platon...\nAdres Wysłane przez p.m w czwartek, 12.01.2017, 23:18\n…że się dyskretnie powtórzę za prof. Robertem Sapolsky`m "Geny nie istnieją w oderwaniu od środowiska" od siebie dodam, "nasyć społeczeństwo, to nie zastrzelą cię za przekonania" Nigeryjczyk pierwszego dnia po urodzeniu nie włada biegle nigeryjskim, trzy lata później adoptowany przez parę norwegów aklimatyzuje się do chłodów (organizm dostosowuje się), dwie dekady do przodu kończy uniwersytet, lub …odsiadkę w więzieniu, zależnie od tego kogo zastał na swojej drodze życiowej. w obu przypadkach działają czynniki zewnętrzne, na geny również. na dzień dzisiejszy możemy wykonać odpowiednie testy genetyczne, które _jedynie_sugerują_ co warto było by zmienić, by przeżyć w zdrowiu swoje życie, teoretycznie… więcej na ten temat pisze epigenetyk prof. Tim Spector w swojej książce "jednakowo odmienieni", również badacz bliźniąt jednojajowych.\nNo i tej wersji się trzymajmy\nAdres Wysłane przez Grzegorz Iwan w piątek, 13.01.2017, 19:10\nSpór o fundamenty\nDo czego służy stado\nLepsza jest nicość


Laserowa korekcja wzroku ile kosztuje oraz czemu należy w nią zainwestować? | Sport i zdrowy tryb życia\nHome » Laserowa korekcja wzroku ile kosztuje oraz czemu należy w nią zainwestować?\nNiedoskonałości wzroku są bardzo powszechnym zjawiskiem, najciekawszą opcją starcia z tymi niedoskonałościami jest noszenie szkieł lub zakładanie soczewek. Jednak obie formy nie są doskonałym rozwiązaniem, ponieważ nie usuwają niedoskonałości, a wyłącznie pomagają z nią funkcjonować.\nWyjściem ułatwiającym na zawsze pozbyć się szkieł lub soczewek jest laserowa korekcja wzroku.\nZabieg tenże usuwa krótkowzroczność, dalekowzroczność, astygmatyzm również wszelkie zestawienia tych niedoskonałości wzroku. Za poprawienie odpowiada wiązka lasera excimerowego. Cała zagadnienie zabiegu polega na tym, aby w sposób dokładny wyprowadzić kształt rogówki oka, tak żeby wpadające promienie świetlne koncentrowały się na siatkówce oraz dzięki temu komponowały jasny wizerunek. Jasnym jest fakt, że atrybuty strumienia światła laserowego programowane są do każdego oka personalnie.\nLaserowa korekcja wzorku zrealizowana może zostać pięcioma sposobami, tj. lasik, która zezwala choremu na powrót do zwykłego stylu egzystowania nawet już kolejnego dnia po operacji, gdyż wyrazistość widzenia następuje już po kilku godzinach, a samo kurowanie oka odbywa się bez bólu. Kolejną metodą bywa prk, po której rogówka odbudowuje nabłonek w ciągu paru dni, a na okres powrotu do zdrowia zakładany jest opatrunek w postaci soczewki (http://rajsoczewek.pl/acuvue) kontaktowej, którą ściąga się po mniej więcej kilku dniach. Cały proces zdrowienia po zabiegu trwa mniej więcej dwóch tygodni, a polepszenie wzroku pojawia się stopniowo. Metoda lasek w porównaniu do poprzednio omówionej jest łagodniejsza i zmniejsza dyskomfort i ból. Epilasik to kolejna z metod, której niewątpliwą zaletą jest szybsze zabliźnianie się rogówki, jak również mniejsze ryzyko powikłań po operacji niż w metodzie lasik. Finalną z metod jest ptk i wykorzystywana jest szczególnie do pozbywania się różnego rodzaju deformacji rogówkowych, tj. ślady lub stany zapalne. Przed zabiegiem można także zadać sobie pytanie o to, ile kosztuje laserowa korekcja wzroku- ile kosztuje laserowa korekcja wzroku. Cennik w przypadku jednego oka znajduje się w granicach od 1800 do 3600 złotych. Stawiając kolejne pytanie, ile kosztuje laserowa korekcja wzroku za dwoje oczu i co zawiera, odpowiedź jest jasna, kwota się mnoży razy dwa, czyli oscyluje w granicach od 3600 do 7200 złotych, a wspomniana cena poza zabiegiem obejmuje również konsultacje przed zabiegiem oraz wizytę sprawdzającą.


Taśma LED ★ LED – LABS - Autofotka - katalog stron\nTaśma LED jest najczęściej wybieranym produktem dającym źródło światła LED jakie występuje w systemach oświetleniach LED. Bogaty wybór taśm LED znajdziecie w ofercie sklepu internetowego LED LABS. Na wirtualnych półkach w tym sklepi internetowym znajdziecie również wiele innych produktów, które pozwalają na stworzenie oświetlenia LED. Znajdujące się w asortymencie sklepu tasmy LED oraz pozostałe produkty wykonane są z najwyższej jakości materiałów. Przekłada się to na trwałość produktów oraz zadowolenie klientom z tego faktu.\nTytuł: Taśma LED ★ LED – LABS\nLED LABS, taśma LED\nprofile (4), przypodłogowe (3), katowice (4), przepisy (5), portal (11), sklep rowerowy (3), profil (3), przepisy kulinarne (5), sztukatorstwo (3), przyokienna (3), blog kulinarny (4), styropianowe (3), podłogowe (4), styropianowa (3), dekoracyjna (3), adwokat (5), przyokienne (3), automatyka przemysłowa (3), agencja reklamowa (3), przepisy na ciasta (5), portal randkowy (4), odszkodowania komunikacyjne (4), sufitowe (3), Warszawa (4), odzyskiwanie danych (4), listwa (3), wykończeniowe (3), Polska (4), kryształowe (4), pieczątki (4), frezowanie CNC (5), sala weselna (3), portal kulinarny (5), sztukaterie (3), przepisy na desery (4), biuro rachunkowe (5), listwy (3), dekoracyjne (4), prawnik (5), ginekologia estetyczna (3)


Wspomaganie zarządzania projektami przez dzieci - Tom's planner - Enauczanie. Nowoczesne metody edukacyjne i nowoczesne technologie w edukacji.\nNarzędzie do wspomagania projektów grupowych, do planowania zadań, do tworzenia wykresów. Możliwość wypróbowania bez zakładania konta.\nStrona narzędzia: tomsplanner.com\njest w wersji angielskiej, ale obok napisów są ikony, które wyjaśniają wiele funkcji.\nTom's planner w klasie 3 SP\nSprawdziłyśmy dla Was czy program Tom's planner ułatwia planowanie pracy 9-latkom.\nplanowanie, wspomaganie planowania, zarządzanie projektem, tutorial tomsplannera, harmonogram zadań, program do planowania działań.


Dowiedz się wszystkiego o współczesnych wizytach u stomatologa! | Zaczerwieniona skóra\nDentysta leczący pacjentkę w ramach swojej pracy\nWizyta u dentysty – od A do Z\nWizyta u dentysty to nie powinien być przykry obowiązek. Piękny uśmiech i zdrowe zęby wpływają na pozytywne nastawienie człowieka, sprzyjają nawiązywaniu kontaktów międzyludzkich. Narządy wewnętrzne i cały organizm są dzięki temu w lepszej formie.\nProfesjonalny i wykształcony stomatolog musi śledzić najnowsze trendy i innowacyjne metody leczenia, aby jak najpełniej zaspokoić potrzeby pacjentów. Kolejne szkolenia i konferencje sprawiają, że lekarz osiąga bardzo wysoki poziom jakości i jest w stanie rozwiązać, nawet najbardziej nietypowe problemy.\nStomatolog oferuje usługi z zakresu:\nprofilaktyka – np. usuwanie kamienia nazębnego, rady i akcje zwiększające świadomość pacjentów, w zakresie higieny jamy ustnej,\nstomatologii dziecięcej – odpowiednie nastawienie daje wymierne efekty,\nstomatologii estetycznej – kosmetyka zębów,\nstomatologii zachowawczej – wypełnianie ubytków zębowych, leczenie kanałowe, oczyszczanie,\nprotetyka – odbudowa stanu uzębienia,\nortodoncja – zabiegi z tej dziedziny możliwe są w każdym wieku, ich celem jest poprawa położenia zębów,\nOpryszczka a dentysta – ten wirus wyklucza zabiegi stomatologiczne. Powstaje ryzyko zarówno rozszerzenia zmian u samego pacjenta, jak i zarażenia osób pojawiających się w bliskim kontakcie.\nW przypadku zaplanowanej ekstrakcji (wyrwania) zęba wyróżniamy przeciwwskazania:\nwzględne (jeśli zostaną usunięte, będzie szansa na przeprowadzenie zabiegu),\nbezwzględne (uniemożliwiają wykonanie zabiegu w normalnych warunkach).\nMożna wśród nich wymienić m.in.: szczękościsk, wrzodziejące zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, problemy z układem krwionośnym, padaczka, nadmierna agresja, cukrzyca, choroby serca, nadciśnienie, choroby nerek i wątroby. W takich sytuacjach należy skonsultować się z lekarzem.\nZnieczulenie u dentysty jest w zdecydowanej większości wypadków miejscowe – trwa około 1-2 godziny. Sam moment znieczulenia trwa kilka sekund, jeśli jest odczuwalny ból, to z reguły w minimalnym stopniu. Można wyróżnić 2 główne jego rodzaje:\nnasiękowe – stosowane przy zabiegach związanych ze szczęką. Nazwa powiązana jest z gęstością kości, której budowa ma gąbczasty charakter i absorbuje wprowadzony środek,\nprzewodowe – ma zastosowanie przy twardej kości żuchwy. Powoduje uczucie drętwienia zębów, wargi, języka i policzka.\nStrach przed dentystą jest coraz rzadziej spotykany. Większość pacjentów, szybko zdaje sobie sprawę, że pobyty na fotelu dentystycznym przebiegają w miłej atmosferze i bez problemów z bólem. Dzięki temu, lekarz dentysta może skupić się na sprawnym działaniu, w wyniku czego zabieg szybciej dobiega końca.\nUśmiech, spokojne usposobienie, cierpliwa argumentacja, optymizm to atrybuty które powinien posiadać optymalny stomatolog dziecięcy. Odpowiedni dentysta dla dzieci jest lubiany zarówno przez rodziców, jak i małych podopiecznych. Dzięki wysokiej reputacji systematycznie powiększa grono swoich klientów.\nOdpowiedź na powyższe pytanie jest bardzo prosta – należy je oswoić ze stomatologiem. Może to nastąpić przez zabieranie go na swoje wizyty, zabawę w dentystę itd.\nTagi: lekarz dentysta, stomatolog, strach przed dentystą, wizyta u dentysty\n13 listopad 2018 Odpowiedz\nMi sie wydaje ze strach przed dentysta jest naturalny. Nawet jezeli irracjonalny to jednak wynika z naszego instynktu i nawet sam fakt ryzyka bólu (mimo, ze go nie ma) robi swoje.\n15 listopad 2018 Odpowiedz\nSzkoda, że jeszcze nie wynaleziono znieczulenia ktore dzialaloby tylko na czas zabiegu u stomatologa. Bo potem nawet przeplukanie zębow bywa wyzwaniem 😀\n17 listopad 2018 Odpowiedz\nDentysta dla dzieci chyba powinien miec przede wszystkim odpowiednio przygotowany gabinet, zeby ie kojarzyl sie dzieciom ze szpitalem.\nCzy ciąża ma jakieś widełki czasowe kiedy mozna a kiedy juz nie można miec wizyt u stomatologa?\nJa tam lubie swojego stomatologa 😛


Kenai — wszystkie restauracje Restauracje w pobliżu obiektu Russian River\nWszystkie miejsca warte uwagi w: Kenai Atrakcje w pobliżu obiektu Russian River\nStany Zjednoczone Alaska (AK) Kenai Atrakcje w Kenai Russian River\nLiczba recenzji: 99 Nr 2 wśród 15 atrakcji w lokalizacji Kenai Zbiorniki wodne, Natura i parki Kenai, AK+ Dodaj numer telefonu+ Dodaj witrynę\nDziękujemy za przesłaną ocenę. Zrecenzowano: 13 lutego 2012 Jill H, Fritz Creek\nPokaż też MapaSatelitarna Aktualizacje mapy są wstrzymane. Przybliż, aby zobaczyć zaktualizowane informacje. Wyzeruj przybliżenie Trwa aktualizowanie mapy… Wróć do mapy Omówienie 4,5 Liczba recenzji: 99Doskonałe65%B. dobre29%Średnie4%Złe1%Okropne1%LOKALIZACJA Kenai, AK\nUlepsz to ogłoszenieCzy ta atrakcja jest odpowiednia dla osób w każdym wieku?Tak Nie Nie wiem Czy ta atrakcja to obowiązkowy punkty programu?Tak Nie Nie wiem Czy to odpowiednia forma spędzania czasu w upalny dzień?Tak Nie Nie wiem Czy ta atrakcja to dobre miejsce na piknik?Tak Nie Nie wiem Czy to odpowiednia forma spędzania czasu w zimny dzień?Tak Nie Nie wiem Czy ta atrakcja pozwala podróżnym poznać lokalną kulturę?Tak Nie Nie wiem Czy ta atrakcja to ukryta perełka lub przykład podróży z dala od utartych szlaków?Tak Nie Nie wiem Czy ta atrakcja jest odpowiednia na podróż poślubną?Tak Nie Nie wiem Czy ta atrakcja jest ekscytująca, niezwykła lub ryzykowna?Tak Nie Nie wiem Dziękujemy za pomoc! Zanim się wylogujesz, opisz swoje wrażenia. Napisz recenzjęRecenzje (99)Oceny podróżnych Doskonałe6B. dobre5Średnie0Złe0Okropne0Typ podróżnegoRodzinyParyWyjazd w pojedynkęBiznesowaZnajomiOkres roku Mar–majCze–sieWrz–lisGru–lutJęzyk Wszystkie języki polski (11)angielski (93)hiszpański (2)Więcej języków Język polski (11)angielski (93)hiszpański (2)japoński (1)niemiecki (1)rosyjski (1)włoski (1)Zobacz opinie podróżnych: 11 z 11 wśród 11 recenzji\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieJill HFritz Creek4014Zrecenzowano 13 lutego 2012 Federacja rzekiJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nPoprzednieNastępne12Trwa aktualizowanie listy... W okolicy Pobliskie restauracjeSackett's Kenai GrillLiczba recenzji: 252 w odległości 4,96 km Kenai Princess Wilderness LodgeLiczba recenzji: 110 w odległości 6,96 km Sunrise Inn Cafe & BarLiczba recenzji: 101 w odległości 7,82 km Gwin's LodgeLiczba recenzji: 125 w odległości 2,92 km Pobliskie atrakcjeRussian River FallsLiczba recenzji: 63 w odległości 2,69 km Five Dogs FishingLiczba recenzji: 94 w odległości 6,23 km Alaska Kenai Fishing for FunLiczba recenzji: 116 w odległości 7,82 km Pytania i odpowiedziZobacz wszystkie pytania (7) Uzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Russian River.Uwaga: pytanie zostanie opublikowane na stronie Pytania i odpowiedzi.Weryfikacja: Wskazówki dotyczące publikacjiPrześlijPoprzednieNastępne123


8 wskazówek jak dbać o związek po narodzinach dziecka?\nZnad kołyski 7 września 2015\nTroje do pary, czyli 8 wskazówek jak dbać o związek po narodzinach dziecka\nPielęgnowanie uczucia to nie jest coś, co robi się samo. Na początku związku jesteśmy tak zaabsorbowani drugą osobą, że nie możemy przestać o niej myśleć, a wszystkie nasze działania skoncentrowane są tym, by jej się przypodobać, by zrobić jej przyjemność. Wtedy te wszystkie gesty manifestujące nasze uczucie i przywiązanie zdarzają się mimochodem. Jeżeli uczucie przetrwa kilka lat, dynamika związku najczęściej się zmienia. Wchodzimy na etap może mniej namiętny, ale przyjemnie stabilny i bezpieczny, czujemy się permanentnie kochani i jesteśmy pewni drugiej osoby.\nI nagle w naszym życiu pojawia się ktoś, kto całkowicie pochłania naszą uwagę, wzbudza w nas tak potężne uczucia, o których nie mieliśmy nawet pojęcia, wyzwala w nas emocje, dodaje sił, jesteśmy nim całkowicie pochłonięte. Nie mówię o kochanku. Tą osobą jest dziecko. Jego pojawienie często jest kolejnym sprawdzianem dla związku. Jak poradzić sobie z dzieleniem miłości na dodatkową osobę?\nSzczególnie w pierwszych tygodniach życia dziecka mama jest mu niezbędna – karmi, tuli, kołysze do snu i jest pierwszą osobą, którą widzi po przebudzeniu. Dziecko w tym czasie powinno być karmione na żądanie, a domaga się karmienia, lub czasami tylko bliskości związanej z karmieniem piersią, nawet co godzinę! Nic więc dziwnego, że mama czuwa przy nim non-stop i nie ma zbyt wielu pokładów uwagi, które może przekazać innym obiektom.\nWarto jednak pamiętać, że nawet w ciągu pierwszych trzech miesięcy życia dziecka (które często ze względu na zależność dziecka od mamy nazywane są czwartym trymestrem ciąży), tata ma w opiece nad nim swoją rolę do spełnienia. Bardzo często taka więź między dzieckiem a ojcem może budować się podczas kąpieli. Silny i delikatny tata doskonale poradzi z wprawnym umyciem nawet kilkudniowego malucha. A nawet jeśli kilka pierwszych podejść nie będzie specjalnie udane – w końcu tata dojdzie do wprawy. Podobnie jest z przewijaniem, odbijaniem, przystawianiem malucha do piersi mamy, kojeniem płaczu w ramionach i pokazywaniem zabawek (na początku najlepiej tych czarno-białych). Jak widać, mimo że w pierwszych dniach życia dziecka jego potrzeby koncentrują się na piersi, to jednak jest mnóstwo spraw o które może zadbać także ojciec.\nJesteś zmęczona. Dziecko nie śpi, ma kolki, płacze. Nie wiesz co się dzieje i jak długo jeszcze to potrwa. Martwisz się, jesteś zdenerwowana, koncentrujesz się na tym by dla dziecka być oazą spokoju, nie starcza Ci cierpliwości na wyrozumiałość dla męża. Zgryźliwości, gorzkie komentarze, kłótnie zdarzają się coraz częściej. W najlepszym wypadku po prostu nic do siebie nie mówicie. Ten czarny scenariusz jest możliwy, ale nie konieczny.\nPo pierwsze, każde dziecko jest inne. Zdarzają się takie, które nie mają kolek, a w nocy budzą się raz lub dwa. Ale przyjmijmy, że pierwsze trzy zdania powyższego akapitu są prawdziwe. Pamiętaj, że nie jesteś jedynym rodzicem. Jeżeli masz poczucie winy, bo Twój partner idzie rano do pracy, to z jego nocnej pomocy korzystaj w weekendy, a w trakcie tygodnia, umówcie się, że po jego przyjściu do domu dostaniesz godzinkę na sen.\nJeżeli jednak już doszło do wyczerpania Twoich baterii, najrozsądniej będzie jeśli się do tego przyznasz. „Już nie dam rady. Zmień mnie, proszę” – taka wypowiedź sprawi, że partner zrozumie jaką ciężką masz pracę do wykonania, a przy tym dowartościujesz go jako tatę, okażesz mu zaufanie.\nA gdy Małe w końcu zaśnie, a Ty marzysz o tym by się wyładować i wszystko co mówi Twój partner doprowadza Cię do furii? Też to powiedz! „Przepraszam, ale jestem strzępkiem nerwów. Potrzebuję pół godziny ciszy”. Choć brzmi to banalnie, to rozmowa o emocjach rozwiązuje mnóstwo irracjonalnych problemów i zapobiega kłótniom. Spróbuj!\nZnajdź chwilę na „sam na sam”\nNie jesteście tylko rodzicami. Jesteście też partnerami, parą zakochanych i kochankami. Od momentu narodzin Waszego dziecka nie zacznijcie sprowadzać siebie tylko do tej jednej roli. Korzystajcie z chwil tylko dla siebie. Wielu rodziców chwali sobie system wcześniejszego usypiania dziecka, tak aby na przykład dwie godziny wieczorem należały tylko dla nich. Sprawdź, czy to rozwiązanie pomoże także Wam.\nJeżeli jesteście zmęczeni, zirytowani, a przez cały dzień nie mieliście chwili spokoju, by zamienić ze sobą parę zdań, to ten czas ukoi Wasze nerwy. Rozmowa i wspólna herbata, masaż stóp, przytulanie czy czytanie książki obok siebie – wybierzcie coś co sprawi, że będzie Wam ze sobą dobrze. Pielęgnujcie tę intymność na Wasz prywatny sposób.\nTen wspólny czas możecie także przeznaczyć na seks. Seks po porodzie to temat, który wzbudza lęk w przyszłych rodzicach. Boją się czy nie będzie on jakościowo dużo gorszy od tego, który zwykli uprawiać jako bezdzietna para. Czy jej nie będzie bolało? Czy on będzie czuł satysfakcję? Czy widok porodu nie sprawi, że przestanie jej pożądać? Trwałe seksualne problemy młodych rodziców są bardzo rzadkie. Lekarze zalecają, by do końca połogu (sześć tygodni po porodzie) wstrzymać się z aktywnością seksualną. Następnie konieczna jest wizyta u ginekologa i dobranie odpowiedniej antykoncepcji (opinia, że karmienie piersią chroni przed zajściem w ciążę to mit!). Ten drugi, pierwszy raz powinien być spokojny i bardzo delikatny. Odczucia, które będą mu towarzyszyć to niekoniecznie orgazmiczna rozkosz. Być może kobieta poczuje pewien dyskomfort, który jednak powinien minąć. Ból lub plamienie powinny być zgłoszone lekarzowi.\nNie bój się poradzić specjalisty\nRodzicielstwo to piękny rozdział w Twoim życiu, ale to nie tylko sielanka. Jeżeli niepokoją Cię złe nastroje w Twoim domu, jeżeli czujesz, że z mężem się od siebie oddaliliście, kłócicie się i obwiniacie – poradźcie się specjalisty. Spotkanie z terapeutą pomoże Wam zwerbalizować Wasze uczucia i wypracować wspólne rozwiązania. Jeżeli z kolei problem leży w sferze seksualnej, nie wstydźcie się zapytać o opinię ginekologa lub seksuologa. Seks jest w małżeństwie niezwykle istotny, nie bagatelizujcie jego roli i zadbajcie o udane współżycie.\nJeżeli nie możesz patrzeć na to, jak Twój partner przewija, myje czy ubiera Wasze dziecko – wyjdź. On na pewno nie zrobi mu krzywdy, a jeśli zrobi coś wolniej niż Ty lub zapnie nierówno pieluchę, to świat się od tego nie zawali. Dużo gorszy dla Waszej trójki będzie układ, gdy Ty weźmiesz na swoje barki wszystkie obowiązki związane z dzieckiem. Nie odbieraj mu ojcostwa!\nNie daj sobie wmówić, że on pracuje, a Ty odpoczywasz w domu. Jeżeli Twojemu partnerowi przyjdzie coś takiego do głowy, odciągnij pokarm lub pokaż mu jak przygotowuje się mieszankę i wyjdź na kilka godzin. Powtarzaj to tak często, aż zrozumie.\nNie krytykuj, nie zniechęcaj. Pod rękawem kurtki, rękawek od pajacyka jest podwinięty? Metka czapki jest z przodu? Pampers za luźno? Nie ten kocyk? Wiem, że w tej właśnie konkretnej chwili uważasz, że to poważny problem. Ale tak nie jest. Najważniejsze, że Twoje dziecko jednak ma kurtkę, czapkę, pampersa i kocyk. I patrz… uśmiecha się! Nie krytykuj męża (ani innych osób, które chcą Ci pomóc) z powodu mało istotnych szczegółów. Oni wypracują swój system, a Ty niedługo ochłoniesz.\nJeżeli nie masz ochoty na seks – po prostu to powiedz. Po urodzeniu dziecka Twoje seksualne potrzeby mogą ulec zmianie. Nie ukrywaj tego przed partnerem i absolutnie nie zmuszaj się do seksu. Współżycie ma być przyjemnością zarówno dla niego, jak i dla Ciebie. Pamiętaj, że spadek libido może być skutkiem źle dobranej antykoncepcji – porozmawiaj o tym ze swoim lekarzem!\nAutorką wpisu jest Weronika Holeniewska.\nArtykuł był konsultowany z edukatorem seksualnym panem Łukaszem Świętochowskim ze sklep-intymny.pl.\nU nas było tak, że wszystkie obowiązki od początku dzieliliśmy na pół, lub robiliśmy pewne rzeczy razem. Wspólne kąpanie synka, pomoc partnera przy nocnym przystawianiu do piersi, przewijanie i przebieranie na zmianę… Łatwo było nam obojgu przyzwyczaić się do tego dzięki trzytygodniowemu urlopowi, który miał mój partner, dzięki takiej ilości czasu wolnego równie mocno zbliżył się do dziecka już na starcie jak i ja. Potem oczywiście nastąpił jego powrót do pracy, więc to ja przejęłam większość obowiązków, jednak partner nigdy nie odmawia mi pomocy, gdy już wróci do domu, wręcz sam się do wszystkiego garnie. Z poczuciem, że robię mniej… Czytaj więcej »\nEmocje 4 września 2015\n“Narada Rodzinna” czyli o tym, jak byłam w Kancelarii Premiera\nNie każdy deszczowy piątek, nawet piątunio musi być nieudany szczególnie, gdy Pani Premier zaprasza do siebie na salony na kawkę, ba stawia nawet obiad dla wybranych wg największej niewiadomej wszechświata.\nNarada wg Małego Słownika Języka Polskiego to radzenie nad jakimiś sprawami, uzgadnianie poglądów, zwykle przez większą liczbę osób. Spotkanie z “władzą” twarzą w twarz odbyło się po raz pierwszy w ramach “Narady Rodzinnej”. Sami wiecie, że w relacji na żywo nie da się zbyć rozmówcy, trzeba odpowiedzieć na każde zadane pytanie. Dzisiaj podsekretarz stanu Elżbieta Seredyn, Olgierd Podgórski zastępca dyrektora Departamentu Polityki Rodzinnej i Tomasz Wardach, ekspert MPiPS przedstawili najnowsze rozwiązania pomocowe dla rodzin. Mimo obszernej sali, liczba miejsc była ograniczona do 20 osób. Udało się nam otrzymać akredytację choć chętnych było wielu. Spotkanie trwało 4 godziny, podczas których blogerzy parentingowi mieli okazję wysłuchać krótkich prezentacji na temat polityki prorodzinnej, a następnie uczestniczyć w ożywionej dyskusji.\nDzisiejsze warsztaty dały nam blogerom możliwość zadania pytań z zakresu polityki socjalnej. Czy było warto brać udział w tym przedsięwzięciu? Choć dla niektórych to zapewne przedwyborcza kiełbasa, dla mnie była to merytoryczna konferencja, w której prelegenci byli dobrze przygotowani do swojej roli. Może poza odpowiedzią na pytanie naszej Mirelli (dotyczącym składania wniosków online przez użytkowników systemu Linux), które tak ich zagięło, że została ogłoszona przerwa na kawę. =D\nCzasem wiele do życzenia pozostawiały pytania zadane przez samych blogerów – po prostu nie na temat i nie do tych ekspertów. Niedziwne, że Lusia w pewnym momencie zasnęła.\nJednak największą sensacją był przewijak w damskiej toalecie.\nWarsztaty podzielone były na cztery bloki tematyczne. Przeczytajcie krótką relację i według mnie najciekawsze z poruszanych kwestii.\nMoim skromnym zdaniem jest już lepiej, a mogłoby być jeszcze lepiej. Dotychczas z płatnego urlopu rodzicielskiego mogli skorzystać rodzice płacący składki ubezpieczeniowe. Od 1 stycznia 2016 każda osoba nie pracująca (student, bezrobotny – także niezarejestrowany w PUP) będzie uprawniona do pobrania świadczenia w wysokości 1000 zł miesięcznie przez rok od urodzenia dziecka. Wśród głosów na sali padło także pytanie do ekspertów, czy to nie będzie szerzyło patologii. Słusznie podkreślono tutaj, że nie można wszystkich wrzucać do jednego worka.\nZasada “Złotówka za złotówkę”\nPrzed spotkaniem, na naszym fanpagu fb pojawiło się pytanie “kiedy zostanie podniesiony próg dochodowy, bym mogła się “załapać” na zasiłek – gdyż teraz przekraczam go o parę złotych?”\nUsłyszeliśmy dwie odpowiedzi i obie pozytywne. Po pierwsze już w listopadzie próg dochodowy zostaje podwyższony o 100 zł, a za rok w listopadzie o kolejne 80 zł. Po drugie od 1 stycznia 2016 roku zasiłek rodzinny i dodatki do zasiłku rodzinnego nie będą już odbierane, a jedynie stopniowo obniżane wraz ze wzrostem dochodu. Czyli jeśli przekroczy się próg o 1 zł, to łączna kwota przysługujących świadczeń rodzinnych będzie pomniejszona o 1 zł. W praktyce oznaczać to będzie, że nie musicie się bać czy przekroczyliście limit, gdyż “coś” otrzymacie.\nE-pomoc dla rodzin\nNareszcie cyfryzacja dotarła także do naszych urzędów. Już od 1 stycznia 2016 nie trzeba będzie stać w kolejkach by złożyć wnioski o świadczenia rodzinne. Ponadto nie będzie też potrzeby “latania” pomiędzy ZUSem a Urzędem Skarbowym po różne zaświadczenia, gdyż organ przyjmujący, wnioski będzie samodzielnie uzyskiwał potrzebne dane z konkretnych urzędów.\nKarta Dużej Rodziny online\nJuż jest. Prelegenci wychwalają ją można rzec wniebogłosy. Niestety blogerzy zbili ich z pantałyku. W większych aglomeracjach może i jest dużo partnerów, którzy przystąpili do akcji, natomiast w mniejszych miejscowościach nie ma ona jeszcze odzwierciedlenia w rzeczywistości, gdyż brak tam partnerów, a zatem i zniżek. Z przekazanych nam dzisiaj informacji wynika, że warto zachęcać (wpływać) na gminy, aby te przystępowały do programu Karty Dużej Rodziny. Więcej o karcie dużej rodziny możecie przeczytać u nas na blogu tutaj.\nJeśli chcesz wiedzieć więcej zachęcam do pobrania Materiały z Narady Rodzinnej 4 września 2015. Natomiast transmisja z warsztatów jest dostępna na stronie Kancelarii Premiera.\nZdjęcia: Kancelaria Premiera\nRzeczowe podsumowanie. Miło mi było Ciebie i słodką Łucje poznac.\nReply to asia/wkawiarence.pl\nwzajemnie :) Do zobaczenia!\nPodróże 4 września 2015\nGdańskie zoo mieliśmy zamiar odwiedzić rok temu, ale „wypadło z planu”. Nie wiem dlaczego, pewnie pogoda była zbyt ładna, by nie pójść na plażę, a może były upały i było za gorąco na chodzenie po zoo? Naprawdę nie pamiętam.\nW tym roku pierwsze podejście robiliśmy w lipcu i… też nie wyszło. Tym razem na przeszkodzie stanął deszcz. Ale jak mówi przysłowie: do trzech razy sztuka! Za trzecim razem i nam się udało ;) Pewien wpływ na to z pewnością miał fakt, że biorąca antybiotyki Duśka źle znosiła pobyt na słońcu i trzeba było znaleźć alternatywę dla plaży.\nTak naprawdę w zoo w Gdańsku Oliwie pierwszy raz byłam… daaawno. Z różnorakich obliczeń wychodzi mi, że mógł to być 1987 rok. Co zapamiętałam? Dwie rzeczy, po pierwsze, że zoo jest olbrzymie, po drugie, że przeraźliwie puste, od zwierzęcia do zwierzęcia idzie się przez jakieś pustkowia, a same zwierzaki pozamykane są w dramatycznie małych klatkach.\nCo się zmieniło? Zoo nadal jest tak olbrzymie jak było, ale pustych terenów już praktycznie nie ma, całość oddano zwierzętom. Niektóre mają naprawdę duże wybiegi i na przykład lwa ciężko było wypatrzeć w krzakach. Nawet taras widokowy nie pomógł, zresztą sami zobaczcie jak kiepskie zdjęcie udało mi się zrobić. Ale tak powinno być, zwierzę nie może być zamknięte w klatce wielkością przypominającą miejską toaletę tylko po to, żeby zwiedzający mogli je sobie dokładnie pooglądać.\nCo mnie zaskoczyło? Praktycznie brak ogrodzenia przy wielbłądach. Niby były oddzielone od zwiedzających drutem, w którym rzekomo płynął prąd, ale swobodnie przekładały głowy na drugą stronę, żeby poskubać trawę. Myślę, że gdyby się postarały, to i nogi by przełożyły, bo ogrodzenie nie było wysokie. Zwiedzających od podchodzenia zbyt blisko zwierząt odstraszała tabliczka z informacją, że wielbłądy plują. Jakoś nie zauważyłam :P\nCo mnie najbardziej urzekło? Surykatki! Te nieduże zwierzątka okazały się bardzo kontaktowe, reagowały na głosy ludzkie, na dźwięk strzelania palcami stawały słupka ;) A gdy usłyszały przypadkowe, aczkolwiek głośne, kichnięcie, w jednej sekundzie wszystkie schowały się do swoich kryjówek, by po chwili ostrożnie wystawiać głowy i patrzeć, czy już można wyjść.\nCo się najbardziej podobało Duśce? Osiołki! „Mamusiu jak będziesz pisała o zoo, to koniecznie napisz, że były osiołki duże i małe, szare i brązowe.” Powiedzcie jej, że napisałam. Poza tym próbowała się zaprzyjaźnić z kotem syberyjskim.\nJakie zwierzęta są w zoo? Hmmm, no cała masa ich jest: gady, płazy, ptaki, ssaki, motyle…. O właśnie! Koniecznie idźcie do motylarium! Tylko najpierw się rozbierzcie, tam jest baaardzo ciepło, klimacik tropikalny, bo i motyle tropikalne. Latać przy nas nie chciały, ale wystarczyło zobaczyć, jak siedziały na liściach, by wyobrazić sobie jak wielkie to owady. Dla Duśki sporą atrakcją była gablota–wylęgarnia, w której wisiały kokony w różnych stadiach rozwoju. Po przeczytaniu książki Magdy Grabowskiej „Cudowna przemiana” stała się miłośniczką gąsieniczek ;)\nNie wiem, czy teren zoo jest pagórkowaty z natury, czy został tak ukształtowany ręką ludzką, ale to bardzo dobre rozwiązanie, nadające temu miejscu bardzo naturalny charakter. Wyasfaltowane alejki to jedyny element, który przypomina, że jednak jesteśmy w zoo, a nie na sawannie. Mimo tych wszystkich górek i pagórków można swobodnie przemieszczać się z wózkiem dla dziecka, widziałam też dzieci jeżdżące na rowerkach i hulajnogach.\nJak już wspomniałam zoo jest duże, śmiało można w nim spędzić cały dzień. Naprawdę można, bo jest gdzie smacznie i niedrogo zjeść, nie brak toalet (niby detal, ale wiemy, jak to jest z dziećmi), jest też bardzo sympatyczne miejsce ze stolikami, drewnianymi leżakami i altankami, gdzie można sobie zrobić piknik. Jak ktoś ma koc, to można się rozłożyć bezpośrednio na trawie. Nikt nie będzie krzyczał, bo właśnie po to został przygotowany teren rekreacyjny. Placu zabaw dla dzieci też nie brakuje i z daleka wygląda bardzo atrakcyjnie. Jak jest naprawdę, tradycyjnie nie wiem, kto by miał czas w zoo na huśtawki? Znaczy my nie mieliśmy, ale widziałam tam sporo dzieci, więc pewnie plac zabaw jest fajny.\nCeny biletów, jak również godziny otwarcia, zmieniają się w zależności od pory roku. Najlepiej sprawdzić to na stronie internetowej ogrodu zoologicznego. Sympatyczny pan, który nas wpuszczał twierdził, że zwiedzać można do zmroku, mimo że oficjalnie zoo otwarte było do godziny 19.00. Nie wiem, czy to prawda, ale mogło tak być, bo nikt nam nie zwracał uwagi, że zbliża się godzina zamknięcia i powinniśmy się kierować do wyjścia. I powiem Wam, że ta godzina przed zamknięciem, to całkiem fajna godzina, bo w zoo już jest mało ludzi i zwierzęta śmielej wychodzą ze swoich kryjówek. Dzięki temu udało się zobaczyć antylopy, które wcześniej nie bardzo miały ochotę na spotkanie z ludźmi. Poza tym brak ludzi pozwala oszukać mózg i chociaż przez chwilę poczuć się jak na prawdziwym safari.\nJak się zwiedza zoo? No cóż… trochę zabrakło mi dokładnego oznakowania, plany zoo jak na nasze potrzeby rozmieszczone były za rzadko i niestety dopiero pod koniec wycieczki zrozumieliśmy, że przegapiliśmy tygrysa i wilka. Jak to możliwe? Otóż zwierzęta w zoo nie są rozmieszczone regularnie w kwadratach, wybiegi wyglądają na dość przypadkowe, co ma bardzo duży urok, ale powoduje, że część trasy trzeba przebyć dwa razy. Tylko trzeba o tym wiedzieć, my dowiedzieliśmy się za późno. Ale nic to, będzie powód by pojechać tam jeszcze raz, to naprawdę piękne miejsce! Jeśli się tam wybierzecie, to koniecznie zacznijcie zwiedzanie od sfotografowania planu zoo, wtedy nic Wam nie umknie ;)\nTo jest taras widokowy, z którego można podglądać lwa jeśli akurat jest blisko.\nGdańskie ZOO jest super :) Mojej rodzince również surykatki przypadły do gustu :)\nMieszkam w Gdańsku i raz w roku odwiedzamy zoo :) chce się tam wracać :)\nNam też się podobało :)


Finał Miss Polski 2021 już w piątek. 4 Małopolanki w finale. • malopolskaonline.pl\nŚroda, 18 sierpnia 2021 08:05\n„Mam 20 lat. Na co dzień studiuję biologię na Uniwersytecie Jagiellońskim. Interesuję się psychologią kryminalną oraz biologią molekularną. W przyszłości chciałabym pracować w diagnostyce molekularnej nowotworów, aby przyczynić się do rozwoju nowych terapii onkologicznych. Wolny czas spędzam na czytaniu książek, gotowaniu oraz długich spacerach z moim pieskiem”.\n„Mam 23 lata. Jestem studentką drugiego stopnia Architektury na Politechnice Krakowskiej. Dążę do tego, aby w przyszłości być nie tylko architektem - inżynierem ale również artystą. Chciałabym decydować i kształtować otaczającą nas przestrzeń. Moją największą pasją jest moja praca. Jestem szczęśliwa, że mogę robić to co kocham. W wolnej chwili uwielbiam spędzać aktywnie czas, głównie dlatego, że jest to połączone z podróżowaniem oraz odkrywaniem nowych miejsc. Uważam, że w życiu trzeba być egoistą, pozytywnym oczywiście. Trzeba dobrze poznać siebie, swoje pragnienia i realizować je w zgodzie z samym sobą i resztą świata”.\ninfo dot. zdjęć\n#photo Dorota Czoch\n#biżuteria: Jubiler Schubert\n#outfit: Joanna Muzyk Atelier\n#stylist: Kasia Cygańska\n#makeup: Estee Lauder\n#hair: Revlon Professional


Wybitny ekonomista z tytułem doktora honoris causa UwB - Przedsiębiorcze Podlasie\nDodany 24 kwietnia 2019 26 kwietnia 2019 przez Redakcja\nProf. Marian Gorynia jest jednym z najwybitniejszych autorytetów w dziedzinie badań nad gospodarką międzynarodową oraz konkurencyjnością. Laudację na jego cześć wygłosił podczas uroczystości prof. Robert Ciborowski, rektor Uniwersytetu w Białymstoku. Podkreślał w niej m.in. rozległość zainteresowań naukowych nowego doktora honorowego białostockiej uczelni.\nW działalności profesora uwagę zwraca rozbudowany i konsekwentnie realizowany program badawczy, skoncentrowany na badaniu uwarunkowań, przejawów i efektów funkcjonowania przedsiębiorstw w różnych systemach gospodarczych, w szczególności w realiach polskiej gospodarki centralnie administrowanej, a także w okresie transformacji i budowania rozwiniętej gospodarki rynkowej. Wśród wymienionych wyróżniają się mezoekonomiczne uwarunkowania zachowań przedsiębiorstw – powiedział.\n– Wtedy już była to postać w naukach ekonomicznych znacząca i dla nas, młodych pracowników, miało to ogromne znaczenie: zobaczyć kogoś, kto sytuuje się wysoko w nauce polskiej i międzynarodowej – mówił Ciborowski. – Znajomość z profesorem zawsze była dla mnie ogromną przyjemnością i inspiracją. To wspaniały człowiek, który wciąż w naukach ekonomicznych dokłada kolejne cegiełki do ich rozwoju.\nW swoim wykładzie prof. Marina Gorynia mówił z humorem między innymi o tym, dlaczego uprawianie nauk ekonomicznych sprawia mu przyjemność.\nWymyśliłem taką oryginalną formułę, która momentami przypomina zapis wzoru, że ja lubię, kocham, rozkoszuję się naukami ekonomicznymi za to, że spełniają warunki cztery razy dwa „P”. Są to nauki płodne poznawczo, następnie są praktycznie przydatne, dalej pozytywnie posępne i wreszcie są pięknie piękne. I mogę chyba o sobie powiedzieć tak, że jeśliby pracę traktować jako uciążliwość, jako nieprzyjemność, to ja nigdy jeszcze właściwie w życiu nie pracowałem. Bo ja uprawiając nauki ekonomiczne tak je lubię, a nawet kocham, że zawsze przeżywałem satysfakcję i przyjemność, gdyż ta uciążliwość, która ewentualnie niektórych z nas dotyczy, była mi zawsze obca – tłumaczył.\nProf. Marian Gorynia studia ekonomiczne ukończył w Akademii Ekonomicznej w Poznaniu, tam też w roku 1985 obronił doktorat. W 1995 roku uzyskał stopień doktora habilitowanego, a w roku 2000 – tytuł naukowy profesora nauk ekonomicznych. Od roku 2003 jest profesorem zwyczajnym Uniwersytetu Ekonomicznego w Poznaniu.\nProf. Marian Gorynia pełni wiele ról zawodowych i społecznych także poza swoją uczelnią. Jest członkiem komitetów redakcyjnych i rad programowych wielu znakomitych czasopism naukowych, np. ,”Journal of Transnational Management”, „International Journal of Institutional Governance”, „Ekonomista”, „Gospodarka Narodowa” oraz „Studia Ekonomiczne”. Jest członkiem m.in. Komitetu Nauk Ekonomicznych Polskiej Akademii Nauk oraz Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów, przewodniczy Radzie Naukowej Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego. Za swoją działalność naukową i społeczną był wielokrotnie nagradzany.\nNa wniosek Rady Wydziału Ekonomii i Zarządzania, 27 lutego 2019 roku, Senat Uniwersytetu w Białymstoku podjął uchwałę o nadaniu tytułu doktora honoris causa prof. Marianowi Goryni, w uznaniu jego niekwestionowanego wkładu w rozwój nauk ekonomicznych oraz zasług dla rozwoju naukowego WEiZ.\nTagi: badania,doktor honoris causa,ekonomia,gospodarka,Marian Gorynia,nauka,przedsiębiorstwa,Uniwersytet w Białymstoku,UwB\nUczelnia pod rządami ekonomisty. Rektor uniwersytetu na nową kadencję wybrany\nprzez Redakcja\tDodany 5 czerwca 2020 11 czerwca 2020


Szybkie auto do 55tys : 3 : Jakie auto kupić?\n05 Lis 2010, 12:38\nKtóry na byl zakręcie bedzie chciał jechać prosto a poza tym WRC jest również reklamą i przez to ceny tych aut są wyższe,i przypominam że ani Mitsubishi ani Subaru nie wystawia już fabrycznych zespołów w WRC, no i skoro sa takie cudowne i zaprojektowane pod sport to czemu nie mogą objechać pospolitego żabojada z dodatkowym napędem na tył? I skoro porównujemy, ktoś twierdzi że BMW nie może konkurować z Ferrari to niech popatrzy na M6 oraz na klasyka jakim jest 850CSi ale pewnie większość z was nawet nie ma pojęcia jak 850 wygląda\nA to ze BMW nie startuje w WRC to może oznacza że nie chce, woli wyścigi torowe... Porsche 911 auto klasy GT wygrało kiedyś Rajd Paryż-Dakar\nI co by zakończyć, myslicie że nowa Impreza tak sobie łykła by np. w miarę porównywalne auto czyli np. Nissana Skyline V-Spec RB26DETT z 1999r? Napewno, przecież auto z 99' to stary kloc\n05 Lis 2010, 13:24\nWięc, tak szukasz jakiegoś dobrego auta do 55tys zł. Nie małego... Z tych z którymi miałem styczność to A8 4.2 i polecał bym Ci MB CL600.np: [link wygasł] Tato takim jeździł i chwalił. Wiadome albo masz pieniążki na utrzymanie albo Nie. A8 robi się masę kilometrów dziennie, miesięcznie o rocznie, problemów nie ma, 2x w roku na Węgry, Nawet dojazd na stadnine po dość dziurawej drodze jest miły :p hehe choć ostatnio lekko wydech ucierpiał. 4.2 pali jak pali. Zależy jaką masz nogę. Na częściach nie można oszczędzać. Ja bym Ci takie autka polecił. Z takimi którymi miałem styczność. O reszcie Nic nie mogę powiedzieć. P.S oczywiście mówię o A8 D3. Za 55tys może uda Ci się ściągnąć jakiś przed liftem.\nP.S Ja bym Ci polecił jeszcze A6 C5 4.2 Naprawdę wdzięczne autka. Sam mam A6 C5 2.5TDi (200-220HP) z 2003r. Super Autko ! Jeżdżę nim już prawie 4lata i nic się nie dzieje. Wiadome że nie można oszczędzać na częściach. Jako dupowóz jest prze wygodne. Przyczepę uciągnie, często Moje S13 z nim podróżowało\nOstatnio edytowany przez MordaS13 05 Lis 2010, 23:57, edytowano w sumie 2 razy\n05 Lis 2010, 13:28\nja również polecam A8 3.7 280 koni będzie zadowalające. Jedno z najbardziej prestiżowych samochodów, z jakimi miałem styczność\nByłem ostatio z kolega na jeździe testowej, ale nie przypadł mu do gustu kolor skór.\nMyślę, że wart jest swojej ceny\n05 Lis 2010, 17:21\nTy sie chyba zagalopowałes, wszystkie subaru mają S-AWD:) nawet silnik 1.5 109koni którego prawie nikt w polsce nie kupuje ma S-AWD:)\n[ Dodano: 5 Listopad 2010, 17:24 ]\nJogi4x4 napisał(a): Który na byl zakręcie bedzie chciał jechać prosto a poza tym WRC jest również reklamą i przez to ceny tych aut są wyższe,i przypominam że ani Mitsubishi ani Subaru nie wystawia już fabrycznych zespołów w WRC, no i skoro sa takie cudowne i zaprojektowane pod sport to czemu nie mogą objechać pospolitego żabojada z dodatkowym napędem na tył? I skoro porównujemy, ktoś twierdzi że BMW nie może konkurować z Ferrari to niech popatrzy na M6 oraz na klasyka jakim jest 850CSi ale pewnie większość z was nawet nie ma pojęcia jak 850 wygląda\nZobacz kto wygrał w tym roku RSMP i jakim samochodem, przedewszystkim jakiej klasy. Subaru Imprezą N14 która ma duzo wspolnego seryjnym STI ( na tym polega klas N ) wygrała z samochodami klasy S2000 ( które są duzo szybsze, drozsze, i skuteczniejsze ).\nOwszem BMW wystawia auto w rajdach od tego roku jezdzi MINI WRC:)\n05 Lis 2010, 21:11\nSaillupus napisał(a): ale cały czas sportowe markia: lambo, aston, ferrari, porshe czy nawet bmw nie robią hatchbacków z napędem na przód\nChociaż moim zdaniem to nie prawda, ale... no i co z tego??\nTak na dobrą sprawę, to sporo usportowionych samochodów leje "sportowe samochody" od dziesiątek lat.\nW Evo czy STi próżno szukać komfortu czy jakości. Te samochody od zawsze są totalnie bezkompromisowe i oferują tylko i wyłącznie 100% sportu, w każdych warunkach (czasy na torach kręcą podobne lub lepsze od Bmw m3/m5).\nJakbym był złośliwy, to nazwałbym bmw m3/m5 usportowionymi, komfortowymi sedanami i coupe z dużą ilością koni pod maską... w sumie to dokładnie na takowe wyglądają hehe.\nEvo i STi to jak najbardziej sportowe samochody. Podobnie jak Toyota Celica GT4, Lancia Delta Integrale, Nissan Sunny GTiR, Ford Escort RS Cosworth itd. Przecież te samochody (nie wszystkie wersje) produkowane były wg rajdowej homologacji FIA.\nNie no sorry, ale przezabawnych rzeczy można się czasami dowiedzieć na tym internecie...\nDobrze mieć swoje zdanie, ale... czasami po prostu nie można przeginać.\n(Sorry, że nie piszę na temat. Ale tak czy inaczej, powodzenia w kupnie.)\n05 Lis 2010, 23:48\nFaktycznie, dopiero teraz sobie przypomniałem. Totalna pomyłka ten SAWD przy takich silniczkach.\nA ja chciałbym wysłuchać zdania autora. Czy coś postanowił. Bo temat w d... stanął\nNie rozumiem dlaczego pomyłka. Jesli ktos nie potrzebuje mega osiągów, a potrzebuje bezpieczenstwa i przedewszystkim pewnej mobilnosci w zimie to wybiera sobie takie auto z silnikiem 1.5. Tak nawiasem mówiąc polscy dilerzy sprzedali tylko kilkanascie sztuk takiej imprezy z silnikiem 1.5 110koni.. Natomiast silnik 2.0 160 koni to całkiem inna bajka, to auto juz osiągami moze byc zaliczane do aut sportowych. 0-100 w bodaj 8.1sec to całkiem niezły wynik jak na takie parametry a w zimie czy deszczu to niech się chowają wszystkie M3, M5 i tak dalej i tak dalej:)\n06 Lis 2010, 14:23\nDla mnie to porażka, bo w życiu bym tam nie wlał tyle, ile to pali, a osiągi są po prostu śmieszne. Subaru powieliło błąd Audi z lat 80... A jak ktoś naprawdę potrzebuje 4x4 to nie spojrzy nawet na takie 1.5. M3, M5 - gdzie mają się chować? Zimą nikt normalny się nie ściga, nawet 4x4, a na deszczu będzie przewaga chwilkę na starcie i tyle. Przewaga AWD nad RWD zaczyna i kończy się na pierwszym biegu. Oczywiście mowa o jeździe torowej i raczej na suchym asfalcie, na rajdach w ciężkim terenie jest inaczej, o tym już kiedyś pisaliśmy chyba i doszliśmy do porozumienia, więc.\n06 Lis 2010, 14:55\nProponuje dyskusje prowadzić w innym topic'u, ponieważ jak napisał Daro nie piszecie na temat który podał autor tego wątku.\nMusisz sobie uświadomić, że jeżeli chcesz mieć sportowe auto z minimum 3L muszisz odżałować pewną ilość gotówki na serwis, paliwo etc.\nZaznaczasz że chcesz jeździć autem z klasą, które będzie jeździło szybko i będzie klasą średnią lub wyższą. Moim skromnym zdaniem nadasz takiego samego szychu 3 letnią S3 lub 8-10 letnią BMW. Ale to jest moje prywatne zdanie.\nKup już tą BMW E39 M5 i będziesz miał wyszstko to czego chcesz:\nBart258 napisał(a): Proponuje dyskusje prowadzić w innym topic'u, ponieważ jak napisał Daro nie piszecie na temat który podał autor tego wątku.\nNo właśnie nie będzie miał, ponieważ kolega nie zna kosztów eksploatacyjnych M5, to nie kilka tysięcy złotych na płyny i oleje, a kilkanaście, UWAGA do kwot potrafiących przekroczyć połowę wartości auta (eksploatacja roczna).\nDochodzi pakiet startowy i gorączka w razie większej awarii(a o to nie trudno, tym autem nie jeździ starsza pani do szkoły z dziećmi, tylko się szaleje!).\nProblemem jest też serwis, a w zasadzie brak zastępstwa(specjalistów) dla ASO w wypadku M5 i brak zamienników.\n06 Lis 2010, 15:40\nTak, zgadzam się z Tobą. Ale z autora jest taki "kozak" że on nie może jeździć kompaktem bo jest damski/gejwoski itp. i że on potrzebuje auto limuzyne szybką z klasą.\nJeżeli ktoś kupuje auto sportowe to koszty utrzymania powinny iść na 2 plan.\n06 Lis 2010, 15:45\nBart258 napisał(a): Tak, zgadzam się z Tobą. Ale z autora jest taki "kozak" że on nie może jeździć kompaktem bo jest damski/gejwoski itp. i że on potrzebuje auto limuzyne szybką z klasą.\nExactly Wyjąłeś mi to z ust.\n90,30 PLN Dremel Hobby Line 930 (8710364052387) 38,99 PLN Pistolet do klejenia na gorąco 42911 PROLINE 173,00 PLN Yato YT-09740\nOpel Astra - kompaktowy hatchback do miastaW przypadku tego hatchbacka odmiana Dynamic wyposażona w silnik Diesla o pojemności 1,6 litra i mocy 136 KM została wyceniona na kwotę 91 200 zł. Napęd przekazywany jest w tym przypadku za pomocą automatycznej skrzyni biegów ...Mazda z najniższym zużyciem paliwa ...Samochody Mazdy ponownie zostały uznane w USA za najbardziej ekonomiczne pod względem spalania, zgodnie z opublikowanym przez amerykańską Agencję Ochrony Środowiska (EPA) raportem Light-Duty Fuel Economy Trends. Japońskiemu ...Dacia nowej generacji - nowa stylistyka markiW marcu 2012 roku model Lodgy z rozmachem zapoczątkował nową generację samochodów Dacii. Modele nowej generacji zachowują wszystkie cechy, które zadecydowały o sukcesie marki Dacia: bezkonkurencyjny stosunek ceny do ilości ...


Przewodowy czujnik wzrostu temperatury dzięki zastosowaniu termostatu nie potrzebuje zasilania zewnętrznego, urządzenie wykonane zostało bardzo solidnie. Na obudowie znajduje się potencjometr do regulacji temperatury. Idealnie nadaje się do sterowania urządzeniami grzewczymi (dmuchawy, piece itp.). Czujnik uruchomi takie urządzenie w chwili gdy temperatura otoczenia jest poniżej zadanej wartości, a wyłączy gdy temperatura przekroczy zadaną wartość.\n- Idealnie nadaje się do kontroli urządzeń grzewczych (piece, dmuchawy itp.)\n- Wysoka czułość urządzenia\nOferowany przez nas czujnik temperatury idealnie nadaje się do zabezpieczenia pomieszczeń, gdzie konieczna jest kontrola panującej temperatury. Urządzenie działa w trybie NC (Normalnie Zamknięte) dla temperatury otoczenia czujnika poniżej temperatury zadanej. Oznacza to, iż użytkownik za pomocą potencjometru ustawia temperaturę po przekroczeniu której czujnik zacznie pracować w trybie NO (Normalnie Otwarty) , dodatkową zaletą jest brak konieczności zasilania czujnika. Zastosowanie potencjometru zapewnia wygodną zmianę temperatury. Na uwagę zasługuje również duży zakres ustawień od -10 do +50 stopni C.\nFot.1 Widok czujnika wzrostu temperatury.\nFot.2 Widok zacisków czujnika.\nFot.3 Widok tylnej obudowy czujnika.\nFot. 4 Schemat przedstawiający wymiary czujnika wzrostu temperatury.\nPoniżej przedstawiony został schemat przykładowego wykorzystania czujnika wzrostu temperatury jako urządzenie sterujące pracą dmuchawy grzewczej. Można zauważyć, iż czujnik został wpięty w obwód jako włącznik który pracuje w dwóch trybach otwartym (rozwartym) oraz zamkniętym (zwartym)\nTemperatura otoczenia czujnika nie przekracza temperatury ustalonej za pomocą regulatora - Czujnik pracuje w trybie zwartym (zamkniętym)\nTemperatura otoczenia czujnika przekracza temperaturę ustaloną za pomocą regulatora - Czujnik pracuje w trybie rozwartym (otwartym)\nFot. 5 Schemat przykładowego wykorzystania czujnika wzrostu temperatury.\nPARAMETRY TECHNICZNE CZUJNIKA WZROSTU TEMPERATURY:\n- Różnica temperatur przełączania : 7K\n- Rodzaj czujnika : Bimetaliczny\n- Rodzaj kontaktu : Szybkodziałający\n- Żywotność : > 100 000 cykli\n- Max. prąd łączenia : AC 250 V, 10 (2) A ; AC 120 V, 15 (2) A ; DC 30 W\n- Podłączenie : Zaciski 2x2.5 mm2\n- Siła dokręcenia zacisków : Max 0,5 Nm\n- Zamocowanie : Klamra mocująca na szynach DIN 35 mm EN 60715\n- Obudowa : Tworzywo sztuczne UL94 V-O jasnoszare\n- Wymiary : 60x33x43 mm\n- Ciężar : ok. 40 g\n- Montaż : Dowolny\n- Temperatura pracy : -45 st.C do 80 st.C\n- Rodzaj ochrony : IP20


Turniej zorganizowany przez Komendę Powiatową Policji w Łańcucie, Polski Związek Motorowy w Rzeszowie oraz Starostwo Powiatowe w Łańcucie odbył się na terenie obiektów łańcuckiego MOSiR-u. Eliminacje rozpoczęły się testem wiedzy z zakresu prawa o ruchu drogowym oraz historii motoryzacji.. Następnie młodzież miała okazję wykorzystać praktyczną wiedzę i umiejętności w zakresie przygotowania pojazdu do jazdy oraz udzielania pierwszej pomocy przedmedycznej przygotowanej przez Pana Wojciecha Rybaka wraz z uczniami z I LO w Łańcucie. Sprawność w prowadzeniu samochodu osobowego z talerzem Stewarta oraz motoroweru po torze przeszkód oceniali policjanci ruchu drogowego łańcuckiej komendy.\nNajlepszą trzyosobową drużyną okazali się uczniowie z naszej szkoły z klasy IIb TPS: Drozd Patryk, Cichocki Paweł i Wojnar Daniel. Tuż za nimi uplasowała się młodzież z Zespołu Szkół Nr 2 a na trzecim miejscu z Zespołu Szkół Nr 1 w Łańcucie. W kwalifikacji indywidualnej najwyższą liczbę punktów otrzymał Paweł Cichocki z naszej szkoły.\nNagrody zwycięzcom oraz upominki wszystkim uczestnikom wręczyli: Barbara Pilawa-Kraus - Wicestarosta Łańcucki, dyrektor MOSiR w Łańcucie Jerzy Hałka, przedstawiciele PZM Rzeszów Janusz Ner i Janusz Sieradzki, Sylwia Zegar – pracownik Word w Rzeszowie oraz przedstawiciele Ośrodka szkolenia kierowców "CONTROL", którzy wraz z Urzędem Miasta Łańcuta ufundowali nagrody i upominki.\nOpiekunem drużyny naszych uczniów był mgr Piotr Augustynowicz.\nNaszym zwycięzcom gratulujemy !!!\nLiczba odwiedzin 1006606


Franz Morat Group ma za sobą rekordowy rok - Framo Morat - Wasz pomysł – Nasz napęd\nFranz Morat Group może poszczycić się udanym rokiem obrotowym, w którym padły kolejne rekordy. Z najwyższym rocznym obrotem w historii firmy, wynoszącym ponad 98 milionów euro, grupa przedsiębiorstw z Eisenbach przekroczyła wartość z poprzedniego roku o około 17 milionów euro i tym samym o 18 %wartość planowaną na rok 2021. Liczba ta nie obejmuje przychodów ze sprzedaży w ramach działalności E-Motive – spółka joint venture Morat Swoboda Motion (MSM) została założona w 2018 r. wraz z dostawcą motoryzacyjnym Swoboda z myślą o dynamicznie rozwijającym się rynku elektromobilności. Rekordowy rok dla grupy Franz Morat znajduje jeszcze bardziej wyraźne odzwierciedlenie w liczbie zamówień. Poziom z poprzedniego roku został przekroczony o 57% i jest o 33% wyższy od planu.\nW nadchodzącym roku Franz Morat Group planuje bardziej umiarkowany wzrost i obrót w wysokości 106 mln euro – bez uwzględnienia działalności E-Motive. Zakłócone łańcuchy dostaw, rosnące koszty energii, surowców i transportu, a także niekończące się pandemie będą zdaniem dyrektora zarządzającego Gökhana Balkis nam towarzyszyć także w 2022 roku. Ze względu na rozpoczęcie produkcji seryjnej nowych produktów i wdrażaniu projektów we wszystkich obszarach działalności i branżach docelowych, specjalista w dziedzinie przekładni i techniki napędowej patrzy jednak w przyszłość optymistycznie. W 2022 r. kilka projektów związanych z napędami dla urządzeń rehabilitacyjnych wejdzie do produkcji seryjnej, aby wzmocnić wiodącą pozycję w tym obszarze działalności. W ramach intralogistyki paleta produktów zostaje poszerzona o kompaktowe napędy z piastą koła. W zakresie elementów przekładni z tworzywa sztucznego lub metalu pozyskano liczne nowe zamówienia dla przemysłu i branży motoryzacyjnej. Zawarto też umowy na duże zamówienia dla działu E-Motive firmy MSM, które już w perspektywie średnioterminowej zwielokrotnią obecne roczne obroty. W przyszłości Franz Morat Group będzie również reprezentowana w przestrzeni kosmicznej dzięki przekładniom ślimakowym dla satelitów komunikacyjnych.\nPonadto firma zaprezentowała ostatnio nowy wariant przekładni, który został opracowany jako rozszerzenie portfolio znanych już przekładni ślimakowych. Przekładnia, dzięki której na jednym etapie można uzyskać wysokie przełożenie i przepływ mocy w zakręcie, nosi nazwę speeroX ze względu na swój spiralny kształt. Szczególnym obszarem zastosowań są dla firmy aplikacje, w których wysoki stopień efektywności i wysoka wydajność – zwłaszcza przy jednym kierunku obrotów -muszą zostać osiągnięte w małej przestrzeni montażowej.\nPodczas spotkania branżowego Balkis zaprezentował również nową strategię korporacyjną FMG drive 150 . Obrót w wysokości 150 mln euro (nie licząc działalności E-Motive) planowany jest na rok 2026 – To napęd na najbliższe pięć lat, w których grupa Franz Morat chce kontynuować rentowny i zrównoważony wzrost. Obok rozbudowy potencjału innowacyjnego, w centrum uwagi znajduje się dalszy rozwój technologiczny oraz zwiększenie powierzchni w centrali w Eisenbach oraz w międzynarodowych zakładach produkcyjnych w Polsce i Meksyku. Ponadto firma będzie w przyszłości więcej inwestować w zrównoważony rozwój swoich procesów produkcyjnych i produktów oraz aktywnie przyczyniać się do ochrony środowiska. W tym celu Franz Morat Group planuje obecnie budowę farmy solarnej w bezpośrednim sąsiedztwie swojej siedziby.


nowoczesny sprzęt ogrodniczy Gdynia - Katalog newrent.eu\nLudzie mieszkający na wsiach bardzo często dbają sami, o to aby było im serdecznie w ciągu mroźnej zimy. Jak dobrze wiemy do cięcia a także rąbania drzewa, potrzebujemy odpowiednich narzędzi. By praca szła sprawnie a także szybko niezbędne są pilarki i narzędzia solidnej firmy i dobrej klasy siekiera. Siekiera powinna być prawidłowo dobrana do tego ile mamy wzrostu i również siły a także jakie wielkie kołki będziemy rozrąbywać. Siekiera z wysokiej klasy trzonkiem sprawdza się świetnie na przestrzeni kilkugodzinnej pracy. Odnośnie do pilarki to bardzo dobre towary są dostępne od Stihla. Kluczowe w toku cięcia jest to żeby łańcuch, był zawsze ostry, zaoszczędzi to nam paliwa a oprócz tego czasu. Oczywiście czyszczenie fita powietrza podczas każdego dolewania paliwa do pilarki jest mile widziane. Pilarki są niezbędne w trakcie cięcia drzew na kołki w domu, ale również na przestrzeni oporządzania go już w lesie, warto, ażeby siekiera też zawsze była pod ręką.


Abp Jędraszewski: Wielkopostny czas zmagań i prób\nkrakow.gosc.pl → Wiadomości z archidiecezji krakowskiej → Abp Jędraszewski: Wielkopostny czas zmagań i prób\nAbp Jędraszewski: Wielkopostny czas zmagań i prób\tprzejdź do galerii\nMetropolita zwrócił uwagę, że Wielki Post jest czasem "wyjścia z niewoli grzechu".\tBP Archidiecezji Krakowskiej\nMetropolita krakowski przewodniczył liturgii stacyjnej w sanktuarium Świętej Rodziny w Krakowie-Bieżanowie. W homilii rozważał znaczenie Wielkiego Postu.\nZwrócił uwagę, że "jest to czas łaski, wyjścia z niewoli grzechu, doświadczania wolności i ukazania się światu jako dzieci Boże". - Czas Wielkiego Postu to jednocześnie czas zmagań i próby, bo zdajemy sobie sprawę z tego, jak wiele jest we współczesnym świecie sił, które są żywotnie zainteresowane tym, abyśmy ciągle tkwili w niewoli grzechu, byśmy odchodzili od Boga, abyśmy nie pokazywali światu, że jesteśmy Bożymi dziećmi, że jest w nas zwycięski duch wolności. Jest tyle sił, które chciałyby, aby nasza codzienność była jedną, wielką zabawą, maksymalnie głośną i agresywną, kryjącą w istocie poczucie pustki wewnętrznej i zapomnienia o Bogu - powiedział 17 marca abp Marek Jędraszewski. Dodał, że w tym okresie zmagań i pokus Wielki Post jest czasem nadziei na to, że Bóg wysłucha każdego skruszonego człowieczego serca i do każdego przyjdzie, okazując mu pomoc.\nWspomniał także o współczesnej agresji skierowanej przeciwko małżeństwu, rodzinie, nienarodzonemu dziecku. - Taki jest świat i jego wołanie, którego przerażającą siłę słyszeliśmy zwłaszcza jesienią ubiegłego roku. Na przekór temu słyszymy jednoznaczny głos św. Jana Pawła II, który domaga się od nas walki i ciągłych, nieugiętych zmagań: "Musicie wygrać walkę o rodzinę!" - zaznaczył metropolita. Mówił także o sidłach współczesnych ideologii, które w imię tzw. tolerancji i epoki postprawdy naruszają godność ludzką, cały zamysł Boga odnośnie do człowieka stworzonego na Jego obraz i podobieństwo, a także zamysł co do małżeństwa i rodziny. - Nie damy się wciągnąć w te sidła współczesnych ideologii, jeżeli będziemy trwać nieugięcie przy Dekalogu, a zwłaszcza przy pierwszym przykazaniu, które wyraźnie mówi: "Nie będziesz miał bogów cudzych przede mną" - nie będziesz uważał głosu świata jako ważniejszego od głosu samego Boga - stwierdził arcybiskup. Powiedział, że trwając przy pierwszym przykazaniu, odkrywa się jego pozytywną treść, którą przypomniał Pan Jezus słowami: "Będziesz miłował Pana Boga swego całym swoim sercem, całą swoją duszą, całym swoim umysłem i całą swoją mocą".\nNawiązując do miejsca, gdzie była odprawiana liturgia, oraz do poświęcanych tam nowych witraży, arcybiskup powiedział, że sanktuarium Świętej Rodziny powstało, by wierni upraszali ducha Świętej Rodziny dla własnych domów, rodzin i wszystkich, którzy je tworzą. - Niech medytacja nad poświęcanymi nowymi witrażami, które są dziełem prof. Wincentego Kućmy, "Boży Ogród Najświętszej Rodziny" będzie pomocą w tym trwaniu w duchu Najświętszej Rodziny, by nie dać się złamać agresji współczesnego świata, przeciwnie - by jako dzieci Boże pokazywać, co znaczy duch dziecka Bożego, duch człowieka wolnego, który w miłości rodzinnej widzi fundament dla siebie i dla kolejnych pokoleń, które tu będą mieszkać, żyć, wysławiać Najwyższego Boga i tu znajdować fundament dla zmagań codzienności - powiedział hierarcha.\nWIARA.PL DODANE 18.03.2021 AKTUALIZACJA 18.03.2021\nAbp Marek Jędraszweski w sanktuarium Świętej Rodziny\nMetropolita krakowski przewodniczył 17 marca liturgii stacyjnej w sanktuarium Świętej Rodziny w Krakowie-Bieżanowie.\ndodane 18.03.2021 09:46\nSANKTUARIUM ŚWIĘTEJ RODZINY W KRAKOWIE


Barbara Wiosna-Polewka - lekarka i maratończyk | Nowa Trybuna Opolska\nBarbara Wiosna-Polewka - lekarka i maratończyk\nSławomir Draguła 17.11.2008\nRozmowa z Barbarą Wiosną-Polewką, propagatorką biegania z Głubczyc.\nBarbara Wiosna-Polewka, emerytowana lekarka i były maratończyk, w bieganiu upatruje receptę na końskie zdrowie i dobre samopoczucie. Kilka razy przebiegła prestiżowy Maraton Warszawski, na swoich nogach dotarła też m.in. do Ziemi Świętej, Watykanu czy Medjugorie. Najchętniej truchta jednak po okolicznych lasach razem z mężem i swoimi psami.\n- Słyszałem, że kiedy pracowała pani w kozielskim szpitalu, często biegała tam na dyżury z Głubczyc.\n- Jak w każdej plotce jest w tym trochę prawdy. Nie biegałam, a chodziłam, no, może czasami podbiegałam. Wie pan, za komuny, kiedy autobusy PKS jeździły w kratkę, trzeba było sobie jakoś radzić. Trasę długości 32 kilometrów pokonywałam w 4,5 godziny. Czasami chciał ktoś mnie podwieźć, ale odmawiałam, lubiłam chodzić. Miałam dobrą zaprawę, bo do ogólniaka, który oddalony był od domu o cztery kilometry, też drałowałam piechotą. Zresztą zostało mi to do dziś. Prawie wszędzie przemieszczam się na własnych nogach.\n- Czyli szpilki i garsonka to nie jest pani ulubiona garderoba?\n- W życiu. Nie mam ani jednej pary na obcasie. Po co sobie niszczyć nogi? Nie lepiej chodzić na płaskim? To wygodniejsze i bezpieczniejsze. Zresztą mój syn jest ortopedą i nie chcę z nim walczyć. Jak byłam młodą dziewczyną, to zdarzyło mi się wskoczyć w szpilki, ale rzadko.\n- Z makijażem chyba też nie biega się wygodnie?\n- Pomalowanej twarzy też nie lubię. Czasami toczę wojny z córką, która chce mnie upiększyć na siłę, ale ja jej mówię, że za mąż już się nie wybieram.\n- Dawno postanowiła pani zbratać się ze sportem?\n- W moim życiu gości on od zawsze. Kiedy byłam licealistką, sala gimnastyczna była moim drugim domem. Trenowałam gimnastykę sportową w tym samym liceum w Radlinie, do którego chodził nasz mistrz olimpijski z Pekinu Leszek Blanik. W wieku 15 lat byłam już instruktorem i w ten sposób zarabiałam na życie. Zresztą do tej samej szkoły chodził mój mąż, który dźwigał ciężary. Biegać zaczęłam natomiast po studiach i tak mi zostało.\n- A czy jako lekarz może pani powiedzieć czytelnikom, że sport to zdrowie?\n- Tak, ale tylko uprawiany rekreacyjnie. Wyczyn nie jest dla każdego. Natomiast każdego dnia pobiegać sobie po parku nikomu nie zaszkodzi, a wręcz przeciwnie.\n- A co pani daje bieganie?\n- To sposób na rekreację, końskie zdrowie i dobre samopoczucie. Można też zwiedzić kawał świata. Bieganie było bardzo pożyteczne zwłaszcza za komuny. Granice pozamykane dla zwykłych ludzi, a na zawody puszczali. To właśnie dzięki mojej pasji mogłam wyjechać za żelazną kurtynę. Wizę RFN dostawaliśmy na cztery dni. Na granicy byliśmy o północy dnia pierwszego, potem jechaliśmy na zawody, zwiedzaliśmy i czwartego dnia o północy meldowaliśmy się z powrotem pod szlabanem. Robiliśmy wszystko, żeby nie stracić ani minuty z pobytu na Zachodzie. Były też oczywiście chwile komiczne. NRD-owscy celnicy na przykład rozkręcali nam samochód, zdejmowali tapicerkę i szukali tam czegoś. Oczywiście nic nie znajdowali, ale samochód musieliśmy sami składać.\n- Na swoim koncie ma pani udziały w Maratonie Warszawskim. To bardzo prestiżowe i trudne zawody.\n- Tak. Zaliczyłam go dziewięć razy, a mój mąż piętnaście. Kilka razy zabieraliśmy na tę imprezę naszego nastoletniego syna. Radził sobie doskonale. Maratony najgorzej biegało się w poprzednim systemie. Po pokonaniu 40 kilometrów w butach marki Podhale, jedynych będących wówczas na rynku, paznokcie u nóg schodziły. Żeby było śmieszniej, to buty te były na kartki, które dostawałam z kolei od matki i teściowej. Trzeba było sobie jakoś radzić. Dziś takie problemy mogą wydawać się śmieszne, ale wtedy nie było nam wesoło.\n- Od kilku lat razem z Głubczyckim Klubem Biegacza biegacie na pielgrzymki: a to do Ziemi Świętej, a to do Rzymu czy Medjugorie. To bardziej przeżycia sportowe czy duchowe?\n- Raczej duchowe. To takie rekolekcje w drodze. Człowiek ma czas zastanowić się nad swoim życiem, przemyśleć wiele spraw. Ale to oczywiście też atrakcja turystyczna. Na trasie takich biegów przeżyłam wiele przygód. Na przykład podczas pielgrzymki do Ziemi Świętej spałam na pustyni w beduińskim namiocie, w Jordanii, w wiosce Nomadów, jadłam placki ulepione na oślim łajnie. Bardzo smaczna potrawa. Tam też piłam najdroższą wodę w swoim życiu. Za szklankę zapłaciłam pięć dolarów. Gdyby nie moja pasja, nigdy bym tego nie doświadczyła. Żałuje tylko, że nie mogłam pobiec w 1999 roku na pielgrzymkę do Watykanu. Cała nasza grupa miała spotkanie na Placu Świętego Piotra z Janem Pawłem II. Koledzy zrobili sobie nawet z nim zdjęcie. Niestety, mnie na nim nie ma.\nOpolanka > wywiady o...\nRodzina pacjenta 22.12.2019 13:54:31\nMoże niech Pani doktor weźmie się już tylko za bieganie bo ilość skarg, ilość spraw poszkodowanych rodzin i co najważniejsze brak chęci do ratowania życia jest dość skandaliczne i nie zgodne z etyka lekarską.\nGazeta która promuje tak PASKUDNEGO lekarza który nic nie potrafi i do tego odmawia ratowania życia ludzkiego powinna się sama wstydzić.\nChyba ratuje się Pani doktor (żal używać na taką osobę nawet słowa Pani) tylko tym że nie ma lekarza innego na pogotowiu Głubczyckim bo w innym mieście już dawno by Panią wyrzucono na bruk i skończyło by się na bieganiu na spaceranikau.\nA dziennikarz który napisał ten artykuł powinien się zająć pracą tej Pani.\nZbigniew Kurnik- Indygo 15.01.2010 00:00:38\nW dniu 18.11.2008 o 21:09, ~gosc~ napisał:\n....pozdrowienia dla biegajacej doktor tylko smieszy troche polski nawyk uzywania dwoch nazwik ktore prawde mowiac w tym wypadku brzmia oblednie..\nCzłowieku, widzę, że jesteś bardzo światowy i śmieszą Cię różne 'polskie nawyki'. Mnie śmieszy nawyk pisania pierwszej bzdury, która się nawinie. Na drugi raz zachowaj takie refleksje dla siebie i być może Twoich przyjaciół, których takie komentarze śmieszą.\nSam pewnie nazywasz się jak 1500 innych osób w tym kraju, ciesz się...\nGość 29.03.2009 17:22:15\nwidze że niektórym wszysko przeszkadza nawet dwu członowe nazwiska...pozdrawiam aneta bańska- bodziona\n~gosc~ 18.11.2008 22:09:00\n....pozdrowienia dla biegajacej doktor tylko smieszy troche polski nawyk uzywania dwoch nazwik ktore prawde mowiac w tym wypadku brzmia oblednie......\nrezerwat gorzowskie ...


Nowe standardy okołoporodowe: Kobiety mają rodzić dzieci z przyjemnością, bez bólu - Praca i kariera - wszystko o: zasiłki i świadczenia, wynagrodzenia, urzędnicy, nauczyciele, prawo pracy - GazetaPrawna.pl -\ngazetaprawna.plPracaNowe standardy okołoporodowe: Kobiety mają rodzić dzieci z przyjemnością, bez bólu\nautor: Klara Klinger16.05.2017, 07:56; Aktualizacja: 16.05.2017, 09:31\nCzy każda pacjentka powinna mieć wkłuty wenflon? To jedna z rozbieżnościźródło: ShutterStock\nPorody w domu, sale jednoosobowe dla każdej matki, znieczulenie na życzenie – takie propozycje trafiły do Ministerstwa Zdrowia. Resort zdrowia zebrał pierwsze pomysły na nowe standardy okołoporodowe, które mają zacząć obowiązywać od początku 2019 r. Wtedy stracą ważność obecne przepisy w tym zakresie.\nTo efekt afery, która wybuchła w zeszłym roku, kiedy okazało się, że minister zdrowia usunął z rozporządzeń wszystkie wytyczne medyczne, także te okołoporodowe. Resort tłumaczył, że takie standardy powinny określać i promować towarzystwa naukowe, nie ministerstwo. Zaprotestowali zarówno ginekolodzy, jak i pacjentki. Argumentowali, że sytuacja rodzących diametralnie się pogorszy, bo nie będzie dokumentu chroniącego ich prawa w randzie ministerialnych przepisów. Niemal 100 tys. osób podpisało się pod petycją przeciw pomysłowi resortu. Odbyło się też spotkanie u premier Beaty Szydło.\nOstatecznie minister zaproponował stworzenie nowych zasad również w randze rozporządzenia. Formalnie nie będą to już standardy medyczne, lecz organizacyjne. Wiele wskazuje, że zmieni się głównie nazwa. Już podczas pierwszego spotkania zespołu, który ma wypracować nowe wytyczne, minister zdrowia Konstanty Radziwiłł przekonywał, że postara się, żeby w nowym dokumencie znalazło się jak najwięcej z przepisów, które są w obecnym rozporządzeniu.\nPrzygotowaniem nowych zaleceń zajmuje się niemal 30. przedstawicieli różnych środowisk: od ginekologów przez anestezjologów po organizacje pozarządowe. O ostatecznym kształcie zdecyduje minister zdrowia. Jednak lista propozycji, jakie otrzyma, będzie zapewne wykraczać poza to, co obowiązuje obecnie.\nRadziwiłł: Nie powinno być cesarskich cięć na żądanie »\nWprawdzie podczas ustalania składu zespołu pojawiły się kontrowersje – do grupy ekspertów wpisano np. prof. Bogdana Chazana, znanego przeciwnika aborcji, ale szybko okazało się, że nawet jeżeli w kwestiach ideologicznych stoją po dwóch stronach barykady, to co do większości pomysłów specjaliści są zgodni. Wydawało się, że takim punktem zapalnym mogą być badania prenatalne. Nikt jednak nie postulował zmian. – Uważam, że powinny zostać w takim zakresie, jak jest teraz – deklaruje Bogdan Chazan. Dziś mają do nich dostęp kobiety po 35. roku życia oraz te, w przypadku których jest podejrzenie wady płodu.\nWśród nowych postulatów, co do których specjaliści się zgadzają, jest zniesienie obowiązku pobytu w szpitalu od 41. tygodnia ciąży. Obecnie, jeżeli kobieta nie urodzi przed tym terminem, musi być hospitalizowana. – Takie postępowanie zwiększa liczbę wywoływanych sztucznie porodów, a także cesarskich cięć – przekonuje Chazan. Zastrzega, że przyszła matka w takiej sytuacji musi być pod kontrolą lekarza. – Zgadzam się z prof. Chazanem, że zapis dotyczący hospitalizacji kobiet po 41. tygodniu ciąży jest bardzo restrykcyjny. Badania w tym zakresie nie są jednoznaczne – dodaje Joanna Pietrusiewicz z Fundacji Rodzić po Ludzku (FRpL).\nKolejny punkt dotyczy łagodzenia bólu w trakcie porodu: począwszy od masażu, przez gaz rozweselający aż po zastrzyk ze znieczuleniem. Za wprowadzeniem takich wymogów optuje m.in. prezes Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego prof. Mirosław Wielgoś. Zgadza się z nim część organizacji pozarządowych.\nStowarzyszenie „Lepszy poród” chce, by dzieci mogły rodzić się nie tylko w szpitalach. Obecnie w standardach jest zapis, że kobieta ma prawo wybrać, gdzie urodzi. Teoretycznie może to zrobić i w domu. Tyle że brakuje jasnych przepisów dotyczących finansowania takiej procedury.\nFRpL chciałaby stworzenia planu polepszenia warunków porodów w szpitalu. Docelowym rozwiązaniem miałyby być jednoosobowe sale porodowe. A Dorota Fryc ze Stowarzyszenia „Dobrze Urodzeni” apeluje o wzmocnienie roli położnej w ciąży, połogu i porodzie.\nFundacja "Rodzić po Ludzku": Poród w Polsce jest zbyt zmedykalizowany »\nZmianą, na której najbardziej zależy ekspertom, jest wprowadzenie obowiązku monitorowania przestrzegania standardów przez szpitale. Dziś tego nie ma i placówki medyczne często lekceważą obowiązujące wytyczne. Potwierdził to niedawny raport Najwyższej Izby Kontroli.\nEksperci nie są jednak zgodni we wszystkich sprawach. Przykład: kwestia wenflonu, rurki pozwalającej na podawanie np. leków dożylnie. Jeden z anestezjologów w propozycjach do MZ napisał, że wenflon powinny mieć podczas porodu wszystkie kobiety, niezależnie od tego, czy będzie potrzebny czy nie. Cel: zwiększenie bezpieczeństwa. Z taką „medykalizacją porodu” nie zgadzają się zarówno organizacje kobiece, jak i część lekarzy. Niedawny raport FRpL wykazał, że medyczne podejście do porodu jest coraz częstsze. Wenflon jest wkłuwany 90 proc. rodzących, niemal 20 proc. porodów jest wywoływanych sztuczne, a odsetek cesarskich cięć wzrósł do niemal 50 proc.\nTagi:poród, ciąża, kobieta w ciąży, kobiety, dzieci, zdrowie\nPoród bez bólu, ale tylko w dużych szpitalach\nPoród nie musi boleć. Boli, bo brakuje anestezjologów\nSzpital publiczny nie powinien zamawiać leków w pakietach\nBee(2017-05-16 10:26) Zgłoś naruszenie 445\nZ tym wenflonem to jest tak że do pierwszej tragedii... Pacjentka nagle zacznie schodzić albo u dziecka zacznie zanikać tętno, a nie daj Bóg będą cienkie pękające żyły i tragedia gotowa, bo liczą się sekundy... Kto ma styczność na co dzień z porodami ten jest tego świadomy. Nie przesadzajmy w żadną stronę.\nDK_matka(2017-05-16 13:43) Zgłoś naruszenie 131\nJa też nie rozumiem tego czepienia się wenflonów. Nie znam się i może mnie ktoś wyprowadzić z błędu, ale co komu szkodzi taki wenflon? Ani po tym blizny nie ma ani nie boli... A życie może uratować, bo jak kobieta ma mega skurcze i rozwarcie 8 - 10 to wbicie wtedy igły w żyłę wijącej się jak piskorz z bólu osobie może być trudne lub niemożliwe - a nieraz przecież niezbędne !\nz(2017-05-17 19:44) Zgłoś naruszenie 00\nMi sie pani wkłuwała 3 razy bo pękało, miałam posiniaczoną rękę przez miesiąc.\nkobieta(2017-05-16 10:16) Zgłoś naruszenie 100\nchcecie kolejnych zmian, a co z poprzednimi? Ogólny dostęp do znieczulenia nie jest możliwy w każdym szpitalu, a wy chcecie podnosić chyba tylko standardy stolicy .\nbonia(2017-05-16 18:06) Zgłoś naruszenie 92\nMogliby zająć się tym co się dzieje po porodzie, zabierają dziecko nie mówiąc co będą z nim robić, trafiasz do sali bez firanek i nie masz chwili prywatności bo bez przerwy jacyś goście, wołasz pielęgniarkę bo nie wiesz co się dzieje z dzieckiem a ona przychodzi z łaską za 5 razem, wołają Cię na badanie a Ty martwisz się co z w tym czasie z dzieckiem, nikt nawet nie pomyśli żeby pokazac kobiecie jak trzymać dziecko, jak o siebie zadbać po porodzie, jak zmienić pieluszkę, jak ukoić dziecko... W czasie porodu (było to święto) słyszałam tylko narzekania, że niektórzy to muszą teraz pracować i że czemu krzyczę przecież chciałam rodzić. Wszelkie problemy to głównie braki finansowe i kadrowe oraz ZNIECZULICA, a nie jakieś puste zapisy w rozporządzeniach... Papier dadzą, że się zgadzasz, na to i na to, że zostałaś poinstruowana itp., pewnie że podpiszesz przecież chcesz wyjść, mieć spokój, jesteś zmęczona...\nDK_matka(2017-05-22 10:03) Zgłoś naruszenie 00\nA do tego dorzuciłabym fakt braku wsparcia po cesarskim cięciu, kiedy dziecko leży w jakimś pokoju obok innych noworodków porzucone większość czasu (fakt nakarmione i przewinięte, ale to tyle co może dostać od położnych, których ponoć mało a jak szłam po porodzie którąś położną znaleźć żeby o coś zapytać to siedziały ze 3 święte krowy w swoim pokoju i plotki ploteczki, heheszki, i za każdym razem SIEDZIAŁY, takie przepracowane) a matka nie jest w stanie się dzieckiem sama zająć bo sama ledwo się porusza, a ojciec nie wpuszczony na oddział bo godziny odwiedzin (np 13-19 jak było u mnie)...\n.....(2017-05-17 11:58) Zgłoś naruszenie 30\nTakich rzeczy uczą w szkole rodzenia :) polecam skorzystać przy kolejnej ciąży albo zmienić na lepsza. Gdyby zatrudnili więcej położnych jestem pewna ze uzyskałaby Pani więcej wsparcia, instrukcji i pomocy. Niestety na zmianie najwcześniej jest jedna max 2 położne często na 20 - 30 pacjentek\nMirka(2017-05-17 00:34) Zgłoś naruszenie 00\nSorry źle mi się wcisnęła ocena komentarza.\nLitku (2017-05-16 10:06) Zgłoś naruszenie 63\nPorównujesz swoją matkę do krowy?\nem(2017-05-16 18:05) Zgłoś naruszenie 00\nniee, jego matka to owca - mamusią barana jest owca ;)\nkobitka(2017-05-16 11:58) Zgłoś naruszenie 00\nKażdy mówi za siebie. Jak mówi że krowa to krowa, chyba wie kim jest jego mamusia - cielak jeden.\nCiezarna(2017-05-16 12:37) Zgłoś naruszenie 61\nDlaczego dopiero 2019? Czy nie da rady szybciej????? Chodzi o dobro ludzi.\nTrzeba czasu(2017-05-16 15:34) Zgłoś naruszenie 10\nZnajdź dobry szpital w swojej okolicy i niczym się nie martw. To że standardy opieki są w trakcie przygotowań nie znaczy, że nie obowiązują żadne zasady. Nie ma rejonizacji, można rodzić tam gdzie czuje się bezpiecznie...\nwjw(2017-05-16 10:40) Zgłoś naruszenie 328\nTo niezgodne z naszymi tradycyjnymi wartościami:..." w bólu będziesz rodziła dzieci"...(3,16 Księga Rodzaju).\nkobitka(2017-05-16 12:01) Zgłoś naruszenie 150\nTen cytat ma początek jakby ktoś zapomniał - "W pocie czoła będziesz pracował" - otrzyj pot z czoła mężczyzno bo się spociłeś przed tym komputerem\nLitku (2017-05-16 11:21) Zgłoś naruszenie 10\nwikary(2017-05-16 11:20) Zgłoś naruszenie 71\nPrecz z religijnymi zabobonami\nMała Mi(2017-05-16 20:08) Zgłoś naruszenie 30\nZ doświadczenia mogę powiedzieć, że wenflon powinien być zakładany każdej rodzącej. Praktycznie go nie czuć po założeniu. U mnie w wyniku komplikacji po porodzie konieczne było wbicie drugiego. Niestety trzeba było zrobić to bardzo szybko. Minęły prawie 4 miesiące a ja mam dalej ślady po wkłuciach . Musieli wbić mi go na siłę. Dla tego nie ma co się burzyć 😊\nbkk(2017-05-17 16:17) Zgłoś naruszenie 00\nNo to założyli zły rodzaj - są takie z rozdzielnikiem, przez który można wpuszczać więcej leków jednocześnie\nMidw (2017-05-16 10:44) Zgłoś naruszenie 25\nJest szansa że ludziom kiedyś się dogodzi? Czy we wszystkim trzeba widziec tyko to co najgorsze. ????Propozycja zmian była na starcie opluta i zmieszana z błotem mimo że nie znane były szczegóły. Nawet dobre zmiany są takie przerażające? Opanujcie się bo z takim podejściem nie pójdziemy w przód tylko ciągle w tył.\nno tak(2017-05-16 09:02) Zgłoś naruszenie 129\nZróbcie w każdym mieście Obory, gdzie krowy by rodziły bez bólu !