Wizyta księcia Poniatowskiego Gdańsk - oficjalny portal miasta\nLatem 1810 roku Wolne Miasto Gdańsk odwiedził książę Józef Poniatowski, minister wojny Księstwa Warszawskiego, bratanek ostatniego króla Rzeczpospolitej, której Gdańsk zawdzięczał lata swojej niebywałej pomyślności i dobrobytu.\nJózef Poniatowski, obraz Juliusza Kossaka\nFot. Internet / Muzeum w Łańcucie\nJózef Poniatowski nie dbał ponoć o pieniądze, choć stale ich potrzebował. Spod Moskwy jako jedyny łup przywiózł znaleziony gdzieś po drodze, pięknie ilustrowany drugi tom: „Tableau generale de 1’empire Othoman” Ignacego d’Ohssona. opowieści o rozkwicie i upadku tureckiego imperium. Czytał tę książkę z dużym zainteresowaniem, choć książki zwykle mało go interesowały. Józef Poniatowski zdecydowanie wołał działać, właśnie wtedy najlepiej ujawniała się jego prawdziwa wielkość. Gdy tańczył poloneza, wyróżniał się podobno „staropolską gracją”, w podobny sposób prowadził żołnierzy do ataku. Był odważny i – gdy wymagała tego sytuacja – gotów do największych poświęceń.\nPoniatowscy w Gdańsku\nMożna powiedzieć, że związki rodziny Poniatowskich z Gdańskiem były nacechowane szczególną, bo osobistą serdecznością. Wojewoda mazowiecki Stanisław Poniatowski (1676-1762), ojciec króla, był jednym z najwybitniejszych przedstawicieli rodu i głównym twórcą jego wielkości. Przybył do Gdańska z rodziną we wrześniu 1733 roku jako uciekinier w gronie zwolenników króla Stanisława Leszczyńskiego. Był z nim związany od bardzo dawna, już w 1704 roku jako generał oddał swe służby królowi szwedzkiemu Karolowi XII, który uparcie starał się Leszczyńskiego „zasadzić” na polskim tronie. Poniatowski należał do wyróżniających się dowódców i podczas bitwy pod Połtawą w 1709 roku uratował życie młodego władcy z północy.\nOjciec ostatniego monarchy Rzeczpospolitej Obojga Narodów i jego imiennik związał się z jedną z najbardziej ustosunkowanych rodzin magnackich w kraju. Dzięki ambitnej żonie, Konstancji z Czartoryskich, mógł przez długi czas liczyć na poparcie „Familii” – niezwykle silnego obozu politycznego. Dzięki tym powiązaniom, a także osobistej zaradności, Stanisław – pieczętujący się herbem Ciołek – w stosunkowo krótkim czasie zyskał liczne godności i ogromny majątek. Było wiadomo, że dzięki poparciu przyjaciół i krewnych wcześniej czy później zdoła odzyskać wpływy, niezależnie od tego, że – wiążąc się z przegranym pretendentem do tronu – na jakiś czas popadł w niełaskę. Ludzie jego pokroju raczej nie idą na dno, a jedynie przez pewien czas schodzą na drugi plan, by pozwolić o sobie zapomnieć.\nPo ucieczce króla Leszczyńskiego z oblężonego Gdańska, o której Stanisław osobiście poinformował Radę Miasta, Poniatowski zdecydował się nie opuszczać gościnnego grodu. Czuł się tu bezpiecznie. Z żoną i szóstką dzieci (w tym gronie przyszły król Stanisław) zamieszkał w kamienicy przy Długim Targu. W Gdańsku urodzili się kolejni dwaj synowie: Andrzej (1734-1773) – późniejszy feldmarszałek austriacki (ojciec księcia Józefa) oraz Michał Jerzy (1736-1794). Tak więc nad Motławą przyszły monarcha (urodził się 17 stycznia 1732 roku) spędził ważną – zdaniem współczesnych psychologów – część dzieciństwa: prawie siedem pierwszych lat. Tutaj rozpoczął też swoją edukację. Najpierw zajmowała się nią matka, potem wraz ze starszymi braćmi: Kazimierzem, Aleksandrem i Franciszkiem, oddany został pod opiekę wybitnego uczonego, historyka Gotfryda Lengnicha (1689-1774), który stał się osobistym wychowawcą młodych Poniatowskich.\nGdańskie „wygnanie” trwało do grudnia 1739 roku. Poniatowscy musieli zrezygnować z pewnych magnackich przyzwyczajeń, żyli raczej skromnie, pewnie niepokoili się o pozostawiony w kraju majątek i resztę rodziny. Stanisław pilnie szukał wsparcia dawnych i nowych protektorów. Wspólnie z żoną urządzał przyjęcia, na których bywało wielu miejscowych notabli, uczestniczył w herbatkach i koncertach. W tym czasie powstał portret Konstancji Poniatowskiej z synem Stanisławem odzianym w szlachecki, polski strój.\nKról i jego bratanek\nKiedy w 1764 roku na tron Rzeczpospolitej wyniesiono skromnego stolnika litewskiego Stanisława Antoniego Poniatowskiego, zmieniając mu drugie imię na August (dostojny), jego wybór przyjęto w Gdańsku z radością i nadzieją. Z pewnością żyło wciąż wielu ludzi, którzy pamiętali dramatyczne oblężenie z 1734 roku i pobyt polskich uciekinierów nad Motławą. 11 września 1764 roku Rada Miejska przygotowała plan uroczystości, które miały uczcić elekcję nowego króla, a nazajutrz wystosowano do niego oficjalne powinszowania.\nMonarcha żywo interesował się losem miasta, utrzymywał kontakt ze swoim nauczycielem i śledził wyniki prac badaczy gdańskich skupionych wokół Towarzystwa Przyrodniczego. Wielu gdańszczan otrzymało od niego miłe upominki: prezesa wspomnianego towarzystwa można było rozpoznać po złotym pierścieniu – podarunku od króla, inny prezent otrzymała znana rodzina Uphagenów – piękna tabakierka przechowywana była w ich zbiorach jako szczególnie cenny eksponat. Wielu mieszczan odznaczono, niektórych – między innymi astronoma i lekarza Nathaniela Mateusza Wolfa – nobilitowano.\nMłodszy brat króla, a ojciec księcia Józefa, Andrzej Poniatowski, wybrał karierę wojskową. Ponieważ polska armia w tym czasie prawie nie istniała, zdecydował się wstąpić do armii austriackiej. Poślubił hrabiankę Teresę Kinsky-Herulę, damę dworu cesarzowej Marii Teresy i wszedł na salony wiedeńskiej arystokracji. Świat wciąż jeszcze rządził się swoimi kastowymi prawami, liczyły się w nim rodzinne, ponadnarodowe powiązania. Nikogo więc nie dziwiło, że ten Polak koniec końców awansował na feldmarszałka w wojsku austriackim.\nKsiążę Józef urodził się w nocy z 6 na 7 maja 1763 roku w Wiedniu. Swoją karierę wojskową książę Pepi (Pepik to czeskie zdrobnienie od imienia Josef) zaczynał również w Austrii. Jako młodzieniec brał udział, w 1777 roku, w manewrach, którym przewodził cesarz Józef II, a trzy lata później został – w randze podpułkownika – przydzielony do ekskluzywnego pułku cesarskich szwoleżerów. Jego kariera rozwijała się znakomicie, a porzucił ją, ulegając prośbom stryja Stanisława Augusta, który wszelkimi sposobami starał się przywołać bratanka do ojczyzny. Król miał nadzieję, że stanie się jego pomocnikiem, a być może nawet następcę. Józef, choć lojalny, okazał się dość niezależny i nie w pełni podzielał poglądy polityczne monarchy. Zawsze jednak, gdy była taka potrzeba, stawał na wyznaczonym posterunku; z oddaniem uczestniczył w działaniach polskiej armii w obronie majowej konstytucji i podczas insurekcji kościuszkowskiej.\nBył zaskoczony, gdy spośród wielu kandydatów to jemu Napoleon zaproponował dowództwo nad armią Księstwa Warszawskiego. Przyjął to stanowisko nie bez wahania, z rezerwą podchodził bowiem do wszystkiego, co było związane z rewolucją francuską – także cesarza, który wypłynął na jej fali i był jej nieodrodnym dzieckiem.\nPolskie pułki w gdańskim garnizonie\nW1810 roku w Gdańsku stacjonowały, stanowiąc część garnizonu, dwa polskie pułki piechoty. Choć uregulowania traktatu, zawartego w Tylży w lipcu 1807 roku, ustaliły status Gdańska jako wolnego miasta (proklamowane 21 lipca 1807 roku w Ratuszu Głównego Miasta), to ówczesny prezydent senatu, profesor prawa Gottlieb Hufeland, odnosił wrażenie, że „bez przerwy prowadzone były poczynania, aby miasto dołączyć do Księstwa Warszawskiego”. Podejrzewał, że temu celowi miała służyć obecność w mieście polskich grenadierów.\n10. Pułk Piechoty Księstwa Warszawskiego sformowany został w 1806 roku w Rogoźnie i do 26 stycznia 1807 roku występował jako 2. Pułk Piechoty Legii Poznańskiej. W tym roku, stanowiąc część korpusu oblężniczego dowodzonego przez marszałka Françoisa Josepha Lefebvre'a, wsławił się w bojach o Gdańsk. Po kapitulacji miasta ruszył do Prus Wschodnich i brał udział w ostatniej fazie bitwy pod Frydlandem. Stan pułku stacjonującego w Gdańsku (dwa bataliony), wówczas pod dowództwem pułkownika Antoniego Downarowicza (1778-1810), weterana insurekcji kościuszkowskiej oraz legionisty, wynosił 1 stycznia 1809 roku 1485 oficerów, podoficerów i żołnierzy. Znajdowali się oni na żołdzie francuskim, jak i reszta wojska stacjonującego w mieście. W maju 1809 roku sformowano kolejny, trzeci batalion, który wsławił się w walkach z Austriakami. Wzmocniony nim pułk powiększył swój stan osobowy – 14 listopada 1809 roku dysponował 1996 żołnierzami. Jego dowódcą został 21 lipca 1809 roku pułkownik Bazyli Wierzbicki.\n11. Pułk Piechoty Księstwa Warszawskiego, który stacjonował w Gdańsku w 1810 roku, sformowano w 1806 roku w Poznaniu jako 3 Pułk Piechoty Legii Poznańskiej. Według stanu na 1 września 1809 roku liczył zaledwie 17 oficerów i 645 szeregowców. Jego dowódca, Stanisław Kostka Mielżyński, podczas kampanii 1809 roku wbrew rozkazom wyprowadził z Gdańska batalion swoich żołnierzy, złożony „ze świeżego rekruta, nie ubranego jeszcze, opatrzonego tylko w broń i patrontasze” i wraz z grupą oficerów – ochotników z innych batalionów – uczestniczył w zakończonej sukcesem obronie Torunia przed Austriakami. Z powodu tej niesubordynacji nie spotkała go żadna kara, a nawet – w dowód zasług – 20 marca 1810 roku został awansowany na generała brygady.\nPodczas przygotowań do kampanii 1812 roku oba pułki (10. – uzupełniony plutonem artylerii obsługującym dwa działa) zostały wzmocnione 5. Pułkiem Piechoty Księstwa Warszawskiego, który przybył do miasta w 1811 roku i tutaj został powiększony o nowo sformowany batalion. Takie siły weszły w skład brygady pod dowództwem generała księcia Michała Gedeona Radziwiłła. Brygada ta została wcielona do VII dywizji generała Charlesa Louisa Dieudonne’a Grandjeana, należącej do korpusu marszałka Ludwika Davouta.\nPrzybycie księcia Józefa do Gdańska, wybitnej postaci polskiej sceny politycznej, dowódcy silnej, sojuszniczej wobec Francji armii i osoby spokrewnionej z panującym do niedawna w Rzeczpospolitej królem, mogło świadczyć o wzrastającym zainteresowaniu miastem w kraju nad Wisłą. Zastanawiano się nad planami cesarza dotyczącymi przyszłości Wolnego Miasta. Wiadomo było, że w każdym momencie mógł on dowolnie przesunąć niemal każdą z europejskich granic. W tym kontekście jedną z ważnych okoliczności był fakt, że „komendantem placu” w Wolnym Mieście był generał Michał Grabowski (naturalny syn króla Stanisława). Grabowski był nie tylko dobrym żołnierzem, ale również orędownikiem politycznych i gospodarczych związków miasta z Polską, przez cały czas utrzymywał ścisłe kontakty z księciem Józefem Poniatowskim i – jak można przypuszczać – to on zachęcił go do odwiedzenia miasta, a tym samym zamanifestowania obecności polskiej w Gdańsku. Inspekcja polskich pułków miała się stać demonstracją stanowczej woli politycznej, aby w przyszłości powiązać miasto z odradzającą się Rzeczpospolitą.\nW tym czasie resortowi Józefa Poniatowskiego podlegały wszystkie formacje wojska polskiego rozlokowane w kraju i poza jego granicami oraz wszelkie sprawy związane z armią i jej administrowaniem: aprowizacja i zaopatrzenie, umundurowanie, uzbrojenie, polityka personalna, rozlokowanie. Było więc całkiem naturalne, że książę chciał dokonać przeglądu podlegających mu oddziałów polskich stacjonujących w Gdańsku. Postanowił przyjrzeć się imponującym, jak słyszał, fortyfikacjom miasta oraz twierdzy w Wisłoujściu, które w ostatnich miesiącach, wedle wskazówek samego Napoleona, były rozbudowywane na niespotykaną dotąd skalę. Sypanie wałów ziemnych prowadzono w okolicach Cygańskiej Góry, wzmacniano także rejon Grodziska. W kołach wojskowych poważnie brano pod uwagę zagrożenie ze strony rosyjskiej i dopiero wiosną 1811 roku zawieszono obowiązujący dotąd we wszystkich twierdzach, także w Gdańsku, „stan zagrożenia”.\nW tym czasie wódz polskiej armii, choć sam z serca kawalerzysta, bardzo dużo uwagi poświęcał artylerii, zarówno konnej, polowej, jak i fortecznej. Od kilku miesięcy trwały bardzo zaawansowane prace nad tłumaczeniem francuskich regulaminów wojskowych dotyczących tej kluczowej dla XIX-wiecznego pola walki broni, które miały służyć do kształcenia świeżej kadry artylerzystów.\nKsiążę nosił się również z zamiarem spisania swoich wspomnień z wojny 1809 roku w sposób szerszy niż w sporządzonym dla Napoleona raporcie. Ponieważ jednak wciąż cierpiał na brak czasu, a za pióro chwytać nie lubił (pisał z błędami ortograficznymi i niegramatycznie – w księdze gości Uniwersytetu Jagiellońskiego znaleźć można własnoręczny podpis dwudziestojednoletniego księcia: „Jusef xiążę Poniatowski), powierzył to zadanie swojemu przybocznemu sekretarzowi i pierwszemu adiutantowi Józefowi Rautenstrauchowi, który, choć pisał sprawnie, a nawet kaligraficznie, również się z niego nie wywiązał.\nKsiążę miał zresztą rzeczywiście dużo pracy i trudnych obowiązków. Napoleon, który postanowił postawić pod broń całą Europę, ostatecznie ustalił liczebność armii Księstwa Warszawskiego na 60 tysięcy żołnierzy. Małe państewko zmuszone do spłaty słynnych „bajońskich sum” (25 milionów franków na rzecz cesarza), nawet powiększone po ostatniej wojnie z Austrią, z trudem było w stanie wyekwipować i utrzymać tak duży kontyngent. Był to wysiłek przekraczający wszelką miarę, całkowicie i pod każdym względem wyniszczający kraj. Dowódca wciąż pęczniejącej armii stale musiał zabiegać o nowe fundusze. Koszt jej utrzymania w 1812 roku pochłaniał dwie trzecie dochodu narodowego!\nKsiążę dbał o swoich żołnierzy, wiedział, że są tego warci. W trosce o ujednolicenie armii, rozkazem z 3 września 1810 roku, wprowadził „Przepisy ubiorów dla wojsk i administracjów wojennych Księstwa Warszawskiego”, tak drobiazgowe, jak to tylko sobie można wyobrazić. Ustalały one nie tylko rodzaj sukna, z jakiego powinny być uszyte spodnie, ale również to, że szyję generała winna osłaniać czarna chusta „spod której u góry widać brzeg biały naokoło”. O guzikach, czapkach i ostrogach nawet nie warto wspominać. Na podstawie koloru i wielkości kity przy czapce, kształtu zdobiącego ją orła znawcy umundurowania są w stanie określić do jakiego pułku piechoty należał żołnierz. Każdy z nich miał również wytłoczony numer jednostki na wszystkich guzikach munduru.\nDefilady w tamtych czasach stanowiły prawdziwą rewię mody – od dłuższego czasu w Europie wojskowy uniform stanowił rodzaj dzisiejszego garnituru. Nosiła go na co dzień znaczna część męskiej populacji. Jeżeli nie walczono, to przygotowywano się do wojny. Wiadomo było, że wcześniej czy później dojdzie do kolejnej kampanii. W momencie, gdy w 1810 roku Rosja oficjalnie wystąpiła z systemu blokady kontynentalnej skierowanej przeciw Anglii, zaczął się rozrywać lada jak sfastrygowany sojusz francusko-rosyjski. Ale chyba od początku mało kto wierzył w jego trwałość.\nZnani i dostojni uroczyście wjeżdżali do Gdańska przez Bramę Wyżynną\nFot. publikacja Muzeum Gdańska / obraz G. Roehna, Muzeum w Wersalu\nDziewiętnaście salw armatnich\nKsiążę Józef Poniatowski, minister wojny i głównodowodzący armii Księstwa Warszawskiego, przybył do miasta 14 sierpnia 1810 roku. Aby nadać tej wizycie szczególnie uroczysty charakter, wybrano dla niej jak najbardziej odpowiedni czas – połowę sierpnia. Książę postanowił bowiem w Gdańsku świętować urodziny cesarza (15 sierpnia).\n11 sierpnia 1810 roku generał Michał Grabowski wydał rozkaz dotyczący sposobu powitania ministra wojny Księstwa Warszawskiego w Gdańsku. Przewidziano w nim, że „Jego Dostojność Książę”, wjeżdżając w mury miasta, przeprowadzi wizytację oddziałów ubranych w mundury galowe, które, rzecz jasna, należało na tę okazję odpowiednio wyszczotkować. Przekazano dowódcom batalionów, że zostaną uprzedzeni o dniu i godzinie, kiedy powinni się zgromadzić na czele swoich oddziałów, aby powitać gościa.\nŻołnierze garnizonu utworzyli szpaler ciągnący się wzdłuż drogi od Bramy Petershagen (położonej u podnóży Biskupiej Górki na przedmieściu o tej samej nazwie) aż do Bramy Wyżynnej, za fosą, na całej trasie przejazdu księcia Józefa i towarzyszących mu osób. Po oficjalnym powitaniu przez władze miasta orszak ruszył Traktem Królewskim i przez Bramę Zieloną (zielony był zawsze ulubionym kolorem księcia) na Długie Ogrody. Oddziały prezentowały broń, na letnim wietrze łopotały sztandary pułkowe zwieńczone cesarskimi orłami, dobosze uderzali w bębny. Dziewiętnaście salw armatnich zagrzmiało donośnie na szczytach fortyfikacji miejskich.\nPodczas pobytu w mieście dowódca wojsk Księstwa Warszawskiego zatrzymał się w tzw. pałacu Mniszchów (był on niegdyś rezydencją marszałka koronnego i starosty grudziądzkiego, Jerzego Mniszcha), zwanym również pałacem rosyjskim, a w latach wojen napoleońskich po prostu domem gubernatora. Rezydował w nim „Jego Ekscelencja Pan Gubernator Miasta Gdańska”, generał dywizji Jean Rapp (1771-1821) bezpośrednio podległy cesarzowi i można powiedzieć, że choć formalnie jego kompetencje dotyczyły jedynie spraw wojskowych, to miał ogromną władzę w mieście.\nKsiążę nie był gościem uciążliwym, prowadził bowiem, co mogło dziwić tych, którzy pamiętali jego młodzieńcze swawole, niezwykle uregulowany tryb życia. Budził się zazwyczaj o godzinie szóstej, ale zwykł w łóżku pozostawać nieco dłużej. Siedząc „w betach” pił kawę, palił tytoń w długim cybuchu lub małej fajeczce, tzw. lulce, a nawet przyjmował zaufane osoby. Śniadanie zazwyczaj jadł dopiero koło południa. Lubił jajka na miękko i popijał kieliszkiem likieru, na przykład Goldwassera. Do obiadu siadał dopiero koło siedemnastej, uwielbiał szpinak jako przystawkę i mógł go jeść codziennie.\nNazajutrz, 15 sierpnia 1810 roku, przypadały 41. urodziny cesarza Napoleona. Czy związane z tym uroczystości odbyły się dokładnie tego dnia, czy też raczej w najbliższą niedzielę, czyli 19 sierpnia – nie mamy co do tego pewności. Wiemy, że świętowanie tych urodzin rozpoczęło się w kościele pod wezwaniem św. Mikołaja, prowadzonym przez ojców dominikanów, gdzie odprawiono uroczyste nabożeństwo, podczas którego odśpiewano hymn „Te Deum laudamus” („Ciebie Boga wysławiamy”) zarezerwowany dla szczególnych, niezwykle uroczystych okazji. Będąc w tym kościele Poniatowski mógł też odwiedzić miejsce związane ze swoją rodziną, bowiem tu właśnie został ochrzczony jego ojciec Andrzej.\nPo uroczystościach religijnych, na placu Napoleona leżącym za bramą Jakuba, gdzie przed rokiem 1807 roku znajdował się jeden z najpiękniejszych w mieście ogrodów (słynny Błędnik), odbyła się parada wojskowa prowadzona przez generała Grabowskiego. Książę przybył na ogierze gniadej maści, ubrany w mundur ułana. Jeden z jego podkomendnych napisał: „Nic nie dorównywało wspaniałości jego postawy na koniu”. Poniatowski kochał jazdę, choć los sprawił, że zazwyczaj podczas walki przychodziło mu przewodzić piechocie. Uwielbiał też wszelkie uroczystości wojskowe. W Gdańsku na trybunie honorowej miejsca zajęli: książę Poniatowski, generał Jean Rapp, szef sztabu garnizonu gdańskiego generał Charles d’Hericourt, wyżsi oficerowie z jego sztabu oraz przedstawiciele Rady Miasta. Przed księciem przedefilowały w zwartych kolumnach i pod rozwiniętymi sztandarami bataliony polskiej piechoty, oddziały francuskie i saskie. Podczas uroczystości rozdano odznaczenia.\nGość honorowy przyjmowany był przez gdańszczan owacyjnie. Większość mieszkańców cieszyła się ze zrzucenia pruskiego zwierzchnictwa, żywe były nastroje profrancuskie i kult cesarza, który w opinii wielu był tym, który obali skostniałe monarchie i nada światu nowy, radykalnie odmienny i jak przypuszczali, lepszy kształt. Wierzono w potrzeby reform społecznych i politycznych – wprowadzany kodeks Napoleona zdawał się być ich zapowiedzią.\nNie przeczuwano jeszcze, jak wielu cierpień dostarczy obecność wojsk napoleońskich w Gdańsku, jaki koszt przyjdzie zapłacić miastu i jego obywatelom za te chwile uniesienia i prawdziwie iluzorycznej wolności. Nadeszły kolejne kontrybucje i obciążenia wojenne, niemal całkowicie zamarł handel, samowola urzędników, korupcja i wszechobecna kontrabanda nadawały ton życiu miasta zamienionego w twierdzę. Aby uzmysłowić sobie wielkość strat, warto wspomnieć tylko o jednym – liczba mieszkańców zmniejszyła się z 80 do 64 tysięcy. Ci musieli się zmagać z biedą, by wkrótce stać się ofiarami długiego, morderczego oblężenia. Jednak w sierpniu 1810 roku cesarz Francuzów zdawał się być jeszcze herosem nie do pokonania.\nRewia wojskowa była bardzo udana. Poniatowskiego fetowano na ulicach miasta, gdziekolwiek się pojawił wręczano mu listy i kwiaty. Wieczorem zorganizowano wielki pokaz fajerwerków. Ich blask był oślepiający, a huk tak duży, że w kilku oknach wypadły szyby. Dopisała publiczność – w tym czasie przypadał Jarmark Dominikański i w mieście prócz mieszkańców było wielu przyjezdnych. Wieczorami odbywały się liczne koncerty, przedstawienia w teatrze, w wielu miejscach zabawy taneczne.\nPóźnym wieczorem w domu gubernatora Rappa wydano imponujący bal na osiemset osób. Wśród zaproszonych nie zabrakło nikogo, kto coś w mieście znaczył, przybyli niemal wszyscy wyżsi oficerowie gdańskiego garnizonu, władze miasta, notable i bogaci przedsiębiorcy. W „Danziger Zeitung”, gazecie funkcjonującej w mieście od 1795 roku (wcześniej jako „Deutsche Zeitung”), poinformowano, że uświetnił go „dzięki ostatniej kampanii powszechnie sławny Książę Poniatowski” (dziennikarz ma na myśli wojnę polsko-austriacką, która zakończyła się zwycięstwem wojsk Księstwa Warszawskiego i przyłączeniem Krakowa oraz „zachodniej Galicji” z Lublinem i Zamościem).\nDowódca polskiej armii słynął z zamiłowania do wesołych zabaw, był człowiekiem światowym i ze swobodą prowadził rozmowy w kilku językach: po niemiecku i francusku mówił od dziecka, w pełne opanowanie polszczyzny musiał kiedyś włożyć nieco pracy, jeszcze jako dwudziestodziewięciolatek usilnie szlifował język ojczysty podczas zaleconych przez wuja konwersacji. Powszechnie i dużo mówiło się o jego miłostkach, kochankach i nieślubnych dzieciach. Był bohaterem licznych plotek i anegdot, cytowano jego żartobliwe wypowiedzi.\nKsiążę był średniego wzrostu, miał regularne rysy twarzy, którą do jesieni 1811 roku – wtedy je zgolił – ozdabiały podkręcone wąsy. Choć wkroczył w wiek średni, wciąż prezentował sylwetkę żołnierską i królował na parkietach. Bardziej złośliwi naigrywali się z jego peruki, że podczas kadryli, „za przybyciem dopiero Francuzów wprowadzonych”, zdarzało się jej podskoczyć nad czołem tancerza. Zachwycano się jego uprzejmością, mówiono, że potrafi sobie zaskarbić sympatię zarówno elit, jak i prostych żołnierzy.\nKsiążę był również niezwykle pracowity i nie zaniedbywał swoich obowiązków, zwłaszcza wobec podkomendnych. Za jego czasów niedopuszczalne było stosowanie upokarzających kar cielesnych, które wróciły zaraz na początku Królestwa Kongresowego. Miał jednak Poniatowski pewną słabość. Bywało, że przesadnie ufał niezasługującym na zaufanie ludziom i denerwował się, gdy usiłowano kontrolować jego poczynania, szczególnie finansowe. Obrażał się i uważał, że dowodzi to braku zaufania. Zarzucano mu niegospodarność, w części potwierdzoną – dawał się bowiem wykorzystywać rozmaitym malwersantom.\nRejs z przygodami\nPodczas wizyty w Gdańsku książę Poniatowski zwiedzał twierdzę w Wisłoujściu. Już po zejściu z latarnianej wieży dość nieoczekiwanie poprosił o krótki rejs po Zatoce. Ciężka szalupa wyprowadzona została na Wisłę i ruszyła w kierunku morza. Nikt nie spodziewał się, że ta niezaplanowana wyprawa będzie miała niezwykle dramatyczny przebieg i omal nie zakończy udziału Poniatowskiego w dalszych kampaniach. Kiedy bowiem łódź odpłynęła wystarczająco daleko i znalazła się poza zasięgiem dział, ruszyły w jej kierunku ukryte dotąd za kamienistym falochronem i piaszczystymi wydmami szalupy pełne Anglików. Podniósł się alarm. Nie wiadomo, czy była to akcja spontaniczna, czy też – co bardziej prawdopodobne – przygotowywana od kilku dni zasadzka. Jeśli tak, świadczyłoby o niezwykle skutecznych działaniach wrogiego wobec Francuzów wywiadu w mieście oraz pilnej obserwacji twierdzy w Wisłoujściu i okolic portu.\nFlota angielska nie opuszczała Bałtyku właściwie od 1809 roku, kiedy dość niespodziewanie wsparła osłabioną Szwecję, przeciwdziałając rozbiorowi tego państwa między Danię i Rosję. Polityka Londynu była dalekowzroczna, północny kraj już wkrótce – w 1812 roku – zmieni bowiem dotychczasowe sojusze i wejdzie do koalicji antynapoleońskiej. Żołnierze garnizonu gdańskiego starali się powstrzymywać działania angielskich marynarzy na Zatoce. Wysłany z miasta przed jakimś czasem oddział obsadził Hel, natomiast dwudziestu ochotników na patrolowym okręcie wyszło w morze i – jak donosił „Danziger Zeitung” – 2 sierpnia 1810 roku dopadło u brzegów pilawskich angielski barkas. Doszło tam do ostrego starcia. Być może poturbowani wówczas Anglicy, szukając odwetu, patrolowali od kilku dni okolice ujścia Wisły i to oni właśnie postanowili, korzystając z szalup, zagarnąć łódź i jej pasażerów.\nPorwanie i uwięzienie ministra wojny Księstwa Warszawskiego, pod którego komendą znajdowało się w tym czasie kilkadziesiąt tysięcy żołnierzy, stanowiłoby nie lada sukces dla angielskich marynarzy. Nie wiadomo, czy wiedzieli, kto płynie w łodzi. Być może tkwili w pogotowiu od momentu, gdy powitalna kanonada z dział i odgłos werbli upewniły ich w przekonaniu, że do miasta przybył ktoś znaczny. Na podobnej zasadzie podczas ówczesnych bitew, a zwłaszcza oblężenia, reagowała artyleria – strzelano w stronę miejsca, z którego dochodził odgłos wiwatów. Ranienie lub zabicie dowódcy w wyniku skutecznego ostrzału mogło przecież zmienić wynik nie tylko jednej bitwy, ale całej kampanii.\nDla księcia Poniatowskiego ratunek przyszedł w ostatnim momencie. Swoje ocalenie zawdzięczał sile mięśni towarzyszących mu wioślarzy, ale też „zimnej krwi” francuskiego dowódcy twierdzy, który – obserwując całe zdarzenie – otworzył ogień we właściwym momencie, wtedy, gdy łodzie zbliżające się do brzegu znalazły się wystarczająco blisko, aby palba okazała się celna i mogła skutecznie odstraszyć napastników. Ci widząc, że mają do czynienia z nie byle jakimi artylerzystami, zrezygnowali z pościgu i uciekli za wydmy. Poniatowski był wyraźnie zakłopotany przygodą i nieoczekiwaną możliwością dostania się do angielskiej niewoli. Paradoksalnie, gdyby tak się właśnie stało, być może żyłby jeszcze długo i być może całkiem szczęśliwie.\nSpodnie manchesterskie i nankinowe\nPóźną nocą 19 lub rankiem 20 sierpnia książę opuścił Gdańsk. Przez chwilę można było odnieść wrażenie, że zerwane przez rozbiory kontakty miasta z resztą kraju mają szansę odżyć na nowo, a być może w nieodległej przyszłości zaowocują związkiem, który przyniesie obu stronom znaczące korzyści gospodarcze. „Sens polityczny tej wizyty był doniosły – pisze profesor Władysław Zajewski – choć nie ujawnił się on od razu. Podkreślone zostały odwieczne związki Gdańska z Polską. Wizyta ta, całkowicie przemilczana przez prusko-gdańskiego historyka Waltera Millacka, badającego francuską propagandę w Gdańsku, była demonstracją antypruską i potwierdzeniem oczywistym, że Warszawa jest ściśle zaangażowana w sprawy gdańskie”.\nOd czasu wizyty w Gdańsku książę jeszcze bardziej interesował się losem przebywających tu żołnierzy. Już niebawem zdołał uzyskać od władz miasta gwarancję aprowizacji polskich oddziałów, których dowódcy podczas roboczych spotkań z księciem narzekali nie tylko na zaległości w wypłacaniu żołdu, ale również na nieregularność i złą jakość dostaw. W pierwszych dniach 1811 roku w „Gazecie Warszawskiej” – wykorzystywanej przez księcia jak wszystkie stołeczne tytuły do propagowania swoich sukcesów – ukazał się komunikat, w którym informowano, że łaskawy cesarz Napoleon podarował każdemu żołnierzowi gdańskiego garnizonu pary „spodni zimowych manchesterskich i letnich nankinowych”. Wyraźnie zaznaczono, że zostały one uszyte z tkanin angielskich, które zostały skonfiskowane w portach bałtyckich. Całkiem przy okazji sugerowano, że przyznanie szerszych – nie sprecyzowano jak należy to zrozumieć – licencji handlowych Gdańskowi, pozwoliłoby ograniczyć fatalne skutki blokady kontynentalnej, która odcięła miasto od najbardziej w tym czasie chłonnego rynku angielskiego i zrujnowała większość kupców.\nKiedy 24 czerwca 1812 roku Grande Armée przekroczyła Niemen, ówczesną granicę cesarstwa rosyjskiego, Poniatowski dowodził trzydziestopięciotysięcznym V korpusem. Przez Wilno i Smoleńsk dotarł do Moskwy. Podczas odwrotu bohatersko osłaniał wycofujące się gromady uciekinierów. Odrzucił propozycję łaski ze strony Rosjan i wraz z wiernymi mu oddziałami wycofał się do Niemiec. Jego ułańska fantazja opiewana była w wielu anegdotach. Wiadomo, że jako dwudziestojednoletni młodzieniec w pełnym rynsztunku przepłynął na koniu wezbraną Łabę, by wygrać zakład. Był wtedy kapitanem i dowódcą szwadronu jazdy.\nKilkadziesiąt lat później, 19 października 1813 roku, już jako marszałek armii francuskiej, z konieczności – bo uciekając przed kulami wroga – usiłował powtórzyć ten wyczyn pod Lipskiem podczas „bitwy narodów”. Zgodnie z relacjami świadków, zabrakło mu odrobiny szczęścia – jego koń już wdrapywał się na dragi brzeg rzeki, gdy nagle stracił równowagę i runął w fale Elstery. Ranny książę nie zdołał się uratować. Deklarował Napoleonowi służbę „do ostatniego tchnienia” i słowa dotrzymał.\nPierwodruk: „30 Dni” 3/2010


Polityka Prywatności | Specjalny Ośrodek Szkolno - Wychowawczy w Piotrkowie Trybunalskim\nWszelkie prawa do zawartości serwisu internetowego www.sosw.piotrkow.pl są zastrzeżone. Użytkownik ma prawo do pobierania oraz drukowania całych stron lub fragmentów portalu pod warunkiem nienaruszania praw autorskich oraz praw o rejestracji znaków należących do Urzędu Miasta Piotrków Trybunalski. Żadna część serwisu nie może być w całości lub części kopiowana w celach komercyjnych, transmitowana elektronicznie lub w inny sposób modyfikowana, linkowana lub wykorzystana bez uprzedniej zgody właściciela strony WWW.\nStrona może zawierać odnośniki do innych stron WWW, które są własnością oraz są prowadzone przez niezależne jednostki. Użytkownicy powinni zdawać sobie sprawę z faktu, że Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy w Piotrkowie Trybunalskim nie odpowiada za ścisłość, zawartość lub dostępność informacji, do których odnośniki prowadzą przez Stronę. Wprowadzenie takiego odnośnika na Stronie SOSW nie wiąże się z braniem odpowiedzialności przez nas za treść docelowej strony WWW.\nWykorzystujemy adresy IP użytkowników w diagnozowaniu problemów związanych z pracą naszego serwera, analizą naruszeń bezpieczeństwa oraz w zarządzaniu naszą stroną WWW. Adres IP jest wykorzystywany do identyfikacji i gromadzenia danych demograficznych od osób odwiedzających witrynę (np. informacje o regionie, lub inne wykorzystywane przez Google Analytics ). Informacje te w żaden sposób nie są łączone z danymi osobowymi subskrybentów list e-mailingowych i innych usług świadczonych przez serwis\nSerwis Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego w Piotrkowie Trybunalskim www.sosw.piotrkow.pl wykorzystuje cookies wydajnościowe, aby dostarczać zawartość najbardziej odpowiadającą zainteresowaniom użytkowników oraz w celach statystycznych: cookies google-analytics.com – statystyki dla witryny. Cokies sesyjne phpsessid (wygasają po zakończeniu sesji). Cookie atuvc - trwały plik cookie o okresie przechowywania 2 lata generowany przez wtyczkę przycisków serwisów społecznościowych AddThis - zobacz politykę prywatności i cookie AddThis oraz cookie atssc - trwały plik cookie o okresie przechowywania 2 lata generowany przez wtyczkę społecznościową serwisu facebook.com - zobacz politykę prywatności i cookie facebook dotyczą wtyczki udostępniającej zawartość treści strony na Facebook.com . Informacje zbierane w czasie badania nie są ujawniane jakimkolwiek podmiotom trzecim ani w formie przetworzonej, ani w postaci danych źródłowych. W przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Brak zmiany tych ustawień oznacza akceptację dla stosowanych tu cookies. Jak wyłączyć pliki cookie? Instrukcja w pliku do pobrania poniżej.\nNa podstawie uzyskanych informacji w szczególnych przypadkach sporządzane są zbiorcze, ogólne zestawienia statystyczne i nie są ujawniane osobom trzecim. Obejmują one zwykle informacje o oglądalności serwisu. Zestawienia te nie zawierają jednak żadnych danych pozwalających na identyfikację pojedynczych użytkowników serwisu Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego w Piotrkowie Trybunalskim, Aleja 3 Maja 28/34 (zgodnie z art. 173 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. z 2004 r. Nr 171, poz. 1800).\nUżytkownicy, którzy mają jakieś pytania dotyczące niniejszej deklaracji ochrony prywatności, praktyk stosowanych na tej stronie, czy też sposobów utrzymywania z nią kontaktów, proszone są o wysłanie uwag pod adres: sosw@sosw.piotrkow.pl\nJak wyłączyć pliki cookie? -> zobacz załącznik poniżej\npliki_cookie (pdf) 0.14mb, (pobrań: 181)


36 ogłoszeń dla Nieruchomości, lubuskie\nSyndyk masy upadłości pani Joanny Chebanov ogłasza sprzedaż z wollnej ręki udziału w prawie własności lokalu mieszkalnego położonego w Sulechowie przy ul. Wojska Polskiego 17/9\nSyndyk masy upadłości pani Anity Berskiej ogłasza sprzedaż z wolnej ręki prawa własności lokalu mieszkalnego położonego w Zbąszynku przy ul. PCK\nSyndyk masy upadłości ogłasza sprzedaż z wollnej ręki prawa własności lokalu mieszkalnego położonego w Biedrusku przy ul. Akacjowej\nSyndyk masy upadłości pani Anity Berskiej ogłasza sprzedaż z wolnej ręki prawa własnościudziału w lokalu mieszkalnego położonego w Zbąszynku przy ul. Wojska Polskiego\n12 525 zł\nWójt Gminy Krzeszyce ogłasza I przetarg ustny nieograniczony\n16 421 m2\nBurmistrrz Miasta i Gminy Cybinka ogłasza I przetarg ustny nieograniczony na sprzedaż działek niezabudowanych\nWójt Gminy Żary zaprasza do udziału w przetargu na sprzedaż nieruchomości gruntowej niezabudowanej położonej w obrebie Sieniawa Żarska\nBURMISTRZ SULĘCINA podaje do publicznej wiadomości wyciąg z pun na sprzedaż nieruchomości poł. w Sulęcinie\n92 669 zł


Mieszkanie - Toruń, Słoneczne Tarasy | Copernicus Nieruchomości : Copernicus Nieruchomości\nMieszkanie – Toruń, Słoneczne Tarasy\nStrona główna Oferty Mieszkanie – Toruń, Słoneczne Tarasy\nObok takiej oferty nie można przejść obojętnie, mieszkania tego typu oraz w tej lokalizacji - os. Słoneczne Tarasy bardzo rzadko pojawiają się na rynku nieruchomości.\nPrzestronność oraz funkcjonalność pomieszczeń, super układ mieszkania, ostatnie czwarte piętro, przynależny 36 m2 taras, winda, ogrodzone i monitorowane osiedle położone w bliskim sąsiedztwie toruńskiej Starówki to główne atuty tej oferty.\nBlok w środku osiedla - nie znajduje się w pierwszym rzędzie...\nBlok w środku osiedla - nie znajduje się w pierwszym rzędzie budynków usytuowanych bezpośrednio przy ulicy. Istnieje możliwość wynajęcia dwóch miejsc postojowych w garażu usytuowanym w podziemiach budynku - koszt wynajęcia 300 zł za sztukę miesięcznie.\nOferta skierowana dla osób, którzy szukają namiastki domu w bloku. Przestronność i powierzchnia pomieszczeń zapewni Ci taki komfort, jaki dałby Ci dom, natomiast tutaj nie trzeba się martwić o takie sprawy jak koszenie trawników latem czy odśnieżanie posesji zimą.\nIdealne dla rodzin z dziećmi lub osób chcących pogodzić funkcję mieszkalną z możliwością prowadzenia nieuciążliwej działalności gospodarczej np. bez problemu znajdzie się tutaj miejsce na wygospodarowanie gabinetu do pracy.\nPrzedmiotowa nieruchomość położona jest na ostatnim, czwartym piętrze w bloku z windą z 2008 roku. Na jej powierzchnię o metrażu 116,16 m2 składają się:\nprzestronny salon (36m2) z wyjściem na ponad trzydziestometrowy taras,\njadalnia z kuchnią - tutaj dodatkowe wyjście na taras,\ndwie łazienki - w każdej z nich wc ora bidet, ponadto jedna z oknem i wanną, w drugiej znajdziemy kabinę prysznicową,\npomieszczenie mogące służyć jako garderoba lub schowek na rzeczy gospodarcze,\nMieszkanie częściowo umeblowane oraz wyposażone - na życzenie Najemcy i przy dłuższym okresie najmu istnieje możliwość doposażenia przedmiotowego lokalu mieszkalnego. Na dzień dzisiejszy do dyspozycji są m.in. komplet wypoczynkowy, komody, szafy, łóżko jednoosobowe, meble kuchenne wraz ze sprzętem agd (lodówka, zmywarka, piekarnik, płyta grzewcza), szafka pod telewizor, stół z krzesłami. W oknach rolety zewnętrzne - wyjście na taras sterowane elektronicznie, natomiast pozostałe rolety obsługiwane są ręcznie. Dodatkowo w mieszkaniu zamontowana klimatyzacja.\nTaras zagospodarowany, z oświetleniem na zewnątrz, na podłodze płyty podłogowe, bez problemu znajdziesz tutaj miejsce na rozstawienie grilla, mini domku do zabaw dla dziecka, zjeżdżalni czy mini basenu.\nOsiedle z bogato rozbudowaną infrastrukturą - do dyspozycji mieszkańców liczne miejsca parkingowe dostępne na terenie zamkniętym, plac zabaw, wiele terenów zielonych, pobliski park z siłownia zewnętrzną, sklepy osiedlowe, Żabka. Nieopodal Galeria Copernicus, siłownia Bella Line, pizzeria z włoską pizzą czy lokal gastronomiczny z chińskim jedzeniem.\nGłównym atutem osiedla Słoneczne Tarasy jest jego usytuowanie i bliskość względem toruńskiej Starówki - na Rynek Nowomiejski spacer z tego osiedla nie zajmie więcej niż 10 minut !\nTermin przekazania lokalu dostępny od zaraz ! Czynsz najmu 3500 zł + czynsz do wspólnoty 850 zł + prąd\nUsługa pośrednictwa najmu jest usługą odpłatną.\nZapraszam do kontaktu - Bartłomiej Kędzierski tel.: 796-568-420 - pośrednik Polskiej Federacji Rynku Nieruchomościami\nstół, piekarnik, okap kuchenny, meble kuchenne na wymiar, lodówko-zamrażalka,, kuchenka, krzesła, garnki\nbidet, kabina prysznicowa, lustro, pralka, umywalka, wanna, WC


Pogoda dla Grodziska Mazowieckiego na 17 września 2020 - meteo.interia.pl\nPogoda dla Grodziska Mazowieckiego na 17 września 2020\nW czwartek 17 września, w Grodzisku Mazowieckim będzie przeważnie słonecznie.\nBędzie odczuwalnie zimniej. Czwartek 17 września będzie jednym z tych dni, kiedy maksymalna temperatura 19 stopni spodziewana jest w nocy. Przewidujemy, że od tego momentu temperatura będzie spadała i około godziny siódmej wynosić będzie 16 ºC. Do piętnastej temperatura wzrośnie do 17 ºC. Późnym wieczorem słupki rtęci będą spadać i o 22:00 powinny pokazywać 10 ºC.\nW nocy spodziewany jest przelotny słaby deszcz, a rano wystąpi przelotny niewielki deszcz.\nWschód słońca nastąpi o 6:15, a zachód o 18:47. Dzień potrwa 12 godzin i 31 minut i będzie krótszy od najdłuższego dnia w roku o 4 godziny i 13 minut. Pozostało pięć dni do rozpoczęcia astronomicznej jesieni.\nKsiężyc pojawi się na niebie o 5:41, a zajdzie o 19:18. Księżyc znajdzie się w nowiu. Nasz naturalny satelita zbliża się do Ziemi, w perygeum będzie w piątek.


Kartka z kalendarza godziny emisji w telewizji, obsada, kiedy leci i gdzie obejrzeć, powtórki - Sprawdź Online - programtv.naziemna.info\nKartka z kalendarza godziny emisji w telewizji, obsada, kiedy leci i gdzie obejrzeć\nNajbliższe emisje Kartka z kalendarza\nW najbliższym czasie nie ma żadnych emisji pozycji programowych: Kartka z kalendarza\nStrona zawiera informacje na temat godzin emisji (czyli kiedy leci) dla Kartka z kalendarza. Jeżeli stacje telewizyjne planują w najbliższym czasie nadać audycję (premiera, powtórki) w sekcji najbliższe emisje umieszczone są informacje na temat jakiego dnia, o której godzinie oraz na jakiej antenie można obejrzeć program. W przypadku braku Kartka z kalendarza w ramówkach jakiekogokolwiek kanału wyświetlona jest lista poprzednich emisji z ostatnich 30 dni. Brak informacji na temat poprzednich i przyszłych wyświetleń oznacza, że żadna z ponad 180 stacji obecnych w programie telewizyjnym naziemna.info, nie nadawała audycji i nie planuje tego w najbliższym czasie. Na stronie znajdują się informacje na temat tego kiedy będą powtórki lub kiedy będzie powtórka audycji Kartka z kalendarza.\nPoprzednie emisje Kartka z kalendarza\nEmisja Kartka z kalendarza miała miejsce:\n2019-10-02 17:55 Kartka z kalendarza - Powstanie Warszawskie - 2 października 1944\nOpis (streszczenie): Od godz. 5.00 obowiązuje zawieszenie broni. Do godz. 19.00 Warszawę opuszcza ok. 16 tys. mieszkańców. Po dwóch dniach ewakuacji w Śródmieściu pozostaje nadal ponad 80 proc. ludności cywilnej. Przez cały dzień toczą się pertraktacje polsko-niemieckie w siedzibie gen. von dem Bacha w Ożarowie.\nCzas trwania: 3min. / Polska / 2013 / program edukacyjny\n2019-10-01 17:55 Kartka z kalendarza - Powstanie Warszawskie - 1 października 1944\nOpis (streszczenie): Podczas zawieszenia broni Śródmieście opuszcza zaledwie 8 tys. osób. Liczbę ludności podlegającej ewakuacji strona niemiecka określa na 200 do 250 tys.\nCzas trwania: 2min. / Polska / 2013 / program edukacyjny\n2019-09-30 17:55 Kartka z kalendarza - Powstanie Warszawskie - 30 września 1944\nOpis (streszczenie): O świcie, bez wcześniejszego ostrzału artyleryjskiego, wykorzystując zaskoczenie, nieprzyjaciel obsadza duży blok spółdzielni „Zgoda” przy ul. Słowackiego na Żoliborzu. Po silnym przygotowaniu ogniowym rusza dalsze natarcie wroga na ulice Słowackiego i Gdańską oraz pl. Wilsona.\n2019-09-29 17:55 Kartka z kalendarza - Powstanie Warszawskie - 29 września 1944\nOpis (streszczenie): Rano rozpoczyna się generalny szturm na Żoliborz. Przeważające siły wroga kilkakrotnie nacierają od południa i zachodu. Pozycje powstańcze atakuje piechota 19. Dywizji Pancernej nieprzyjaciela, wsparta ogniem kilkudziesięciu czołgów i dział szturmowych.\n2019-09-28 17:55 Kartka z kalendarza - Powstanie Warszawskie - 28 września 1944\n2019-09-27 17:55 Kartka z kalendarza - Powstanie Warszawskie - 27 września 1944\nOpis (streszczenie): O godz. 8.00 na Mokotowie rozpoczyna się silne natarcie niemieckie. Resztki oddziałów AK bronią się jeszcze w rejonie Bałuckiego, Wiktorskiej i Belgijskiej. Po przeanalizowaniu sytuacji strona polska wysyła parlamentariuszy celem pertraktacji w sprawie ewakuacji ludności cywilnej i rannych oraz ustalenia warunków kapitulacji dzielnicy.\n2019-09-26 17:55 Kartka z kalendarza - Powstanie Warszawskie - 26 września 1944\nOpis (streszczenie): Zgodnie z rozkazem ppłk. Józefa Rokickiego „Karola”, ok. godz. 4 rano rozpoczyna się ewakuacja kanałami oddziałów powstańczych z Mokotowa do Śródmieścia. Niemcy piętrzą w kanałach wodę, przez włazy wrzucają granaty, chemikalia i worki z piaskiem\n2019-09-25 17:55 Kartka z kalendarza - Powstanie Warszawskie - 25 września 1944\nOpis (streszczenie): Od wczesnych godzin porannych nieprzyjaciel kontynuuje natarcie na Mokotów z południa i zachodu. Trwają zacięte walki na odcinku południowym. Szkoła przy ul. Woronicza siedmiokrotnie przechodzi „z rąk do rąk”.\n2019-09-24 17:55 Kartka z kalendarza - Powstanie Warszawskie - 24 września 1944\nOpis (streszczenie): Głównym celem ataku staje się Mokotów. W godzinach porannych rozpoczyna się generalne natarcie oddziałów niemieckich. Atak piechoty wspierają artyleria, lotnictwo i oddziały pancerne. Po zaciętych walkach na odcinkach południowym i południowo-wschodnim, Niemcy opanowują Królikarnię.\n2019-09-23 19:25 Kartka z kalendarza - Powstanie Warszawskie - 23 września 1944\nOpis (streszczenie): Pada Przyczółek Czerniakowski. W nocy z 22 na 23 września obrońcy Czerniakowa podejmują próbę przebicia się do Śródmieścia. Jedynie niewielkiej, pięcioosobowej grupce z kpt. Ryszardem Białousem „Jerzym” na czele udaje się dotrzeć do obsadzonego przez Powstańców gmachu YMCA przy Konopnickiej. Reszta oddziału dostaje się do niewoli.\n2019-09-22 17:55 Kartka z kalendarza - Powstanie Warszawskie - 22 września 1944\nOpis (streszczenie): Obrońcy Przyczółka Czerniakowskiego bezskutecznie próbują przebić się na Saską Kępę. Kpt. Ryszard Białous „Jerzy” i mjr Stanisław Łatyszonek decydują się na przebicie do Śródmieścia Południe. Oddziały gen. Heinza Rohra przygotowują się do generalnego natarcia na Mokotów.\n2019-09-21 17:55 Kartka z kalendarza - Powstanie Warszawskie - 21 września 1944\nOpis (streszczenie): Trwa nieprzerwany napór nieprzyjaciela na Przyczółek Czerniakowski. Powstańcy pod dowództwem kpt. Ryszarda Białousa „Jerzego”, wraz z żołnierzami 1. Armii WP pod dowództwem mjr. Stanisława Łatyszonka utrzymują już tylko skrawek wybrzeża oraz dwa domy – Solec 53 i Wilanowska 1 na rogu ul. Solec.\n2019-09-20 17:55 Kartka z kalendarza - Powstanie Warszawskie - 20 września 1944\nOpis (streszczenie): Odcięci, zdziesiątkowani obrońcy Przyczółka Czerniakowskiego odpierają ataki nieprzyjaciela. Trwają zacięte walki o poszczególne domy przy Wilanowskiej, Idźkowskiego i Solcu. Na Żoliborz nocą z 19 na 20 września przeprawia się kolejna grupa żołnierzy 6. pułku piechoty, wzmacniając uchwycony przyczółek na Kępie Potockiej.\n2019-09-19 17:55 Kartka z kalendarza - Powstanie Warszawskie - 19 września 1944\nOpis (streszczenie): Na Czerniakowie trwa silne niemieckie natarcie wzdłuż Wilanowskiej i Zagórnej ku Czerniakowskiej. Polacy utrzymują w swych rękach część wybrzeża Wisły na odcinku od ul. Zagórnej do portu „Syrena” i kilka domów przy ul. Wilanowskiej.\n2019-09-18 17:55 Kartka z kalendarza - Powstanie Warszawskie - 18 września 1944\nOpis (streszczenie): W nocy z 17 na 18 września na Czerniaków przeprawiają się posiłki zza Wisły – ok. 60 żołnierzy z 9. pułku piechoty. Obrońcy Przyczółka Czerniakowskiego odpierają kolejne ataki wroga. Stopniowo tracą teren.\nEmisje archiwalne Kartka z kalendarza\n2019-09-17 17:55 Kartka z kalendarza - Powstanie Warszawskie - 17 września 1944\nOpis (streszczenie): W nocy z 16 na 17 września na Przyczółek Czerniakowski przeprawia się kolejna grupa żołnierzy 9. Pułku Piechoty 3. Dywizji 1. Armii WP. W ciągu dwóch dni na Czerniaków dociera w sumie ok. 1200 żołnierzy. Trwają zaciekłe walki o utrzymanie przyczółka.\n2019-09-16 17:55 Kartka z kalendarza - Powstanie Warszawskie - 16 września 1944\nOpis (streszczenie): W nocy z 15 na 16 przeprawiają się na Solec żołnierze I batalionu 9. Pułku Piechoty 3. Dywizji Piechoty. W sile ok. 300 ludzi wspierają Powstańców broniących Czerniakowa. Od rana odpierają silne ataki nieprzyjaciela.\n2019-09-15 17:55 Kartka z kalendarza - Powstanie Warszawskie - 15 września 1944\nOpis (streszczenie): Nad ranem z Pragi na Czerniaków przeprawia się patrol 1. Armii Wojska Polskiego. Wieczorem powraca na prawy brzeg Wisły, wraz z oficerem ze sztabu ppłk. Jana Mazurkiewicza „Radosława”. Wiezie on pismo z prośbą o pomoc.\n2019-09-14 17:55 Kartka z kalendarza - Powstanie Warszawskie - 14 września 1944\nOpis (streszczenie): Walki na Pradze z udziałem jednostek 1. Armii Wojska Polskiego kończą się całkowitym wyparciem Niemców za Wisłę. Czerniaków jest nadal głównym celem nieustannych, zmasowanych ataków nieprzyjaciela.\n2019-09-13 17:55 Kartka z kalendarza - Powstanie Warszawskie - 13 września 1944\nOpis (streszczenie): Niemcy wstrzymują działania bojowe w innych dzielnicach, wszystkie siły kierując na Czerniaków. Trwa silny ostrzał artyleryjski i bombardowanie lotnicze Czerniakowa. W dzielnicy wybuchają liczne pożary. Niemcy prowadzą zmasowane natarcie na wszystkich odcinkach.\nCzas trwania: 1min. / Polska / 2013 / program edukacyjny\n2019-09-12 17:55 Kartka z kalendarza - Powstanie Warszawskie - 12 września 1944\nOpis (streszczenie): Niemcy wstrzymują działania bojowe w innych dzielnicach, wszystkie siły kierując na Czerniaków. Trwa silny ostrzał artyleryjski i bombardowanie lotnicze Czerniakowa.\n2019-09-11 17:55 Kartka z kalendarza - Powstanie Warszawskie - 11 września 1944\nOpis (streszczenie): Strona polska zrywa rozmowy w sprawie kapitulacji Powstania. Rozwój sytuacji na prawym brzegu Wisły dopinguje Niemców do odcięcia Powstańców od rzeki.\n2019-09-10 17:55 Kartka z kalendarza - Powstanie Warszawskie - 10 września 1944\nOpis (streszczenie): Armia Czerwona rozpoczyna ofensywę. Wojska 1. Frontu Białoruskiego atakują Pragę. W operacji tej biorą udział jednostki polskie: 1. Dywizja Piechoty im. Tadeusza Kościuszki, pododdziały 1. Brygady Pancernej im. Bohaterów Westerplatte i 13. Pułku Artylerii Pancernej.\n2019-09-09 22:55 Kartka z kalendarza - Powstanie Warszawskie - 9 września 1944\nOpis (streszczenie): W czasie zawieszenia ognia, między godz. 6.00 a 8.00, trwa dobrowolna ewakuacja ludności cywilnej. W ciągu dwóch dni stolicę opuszcza ok. 8 tys. osób. Toczą się walki w północnej części Śródmieścia. Jego część południową i Czerniaków ostrzeliwuje artyleria, najcięższe moździerze, miotacze min i granatniki.\n2019-09-09 19:25 Kartka z kalendarza - Powstanie Warszawskie - 9 września 1944\n2019-09-08 17:55 Kartka z kalendarza - Powstanie Warszawskie - 8 września 1944\nOpis (streszczenie): Podczas zawieszenia ognia kilka tysięcy cywilów dobrowolnie opuszcza Warszawę. Od rana trwa silny napór nieprzyjaciela na Śródmieście Północ. Wróg usiłuje wedrzeć się w głąb dzielnicy od strony Nowego Światu i Królewskiej.\n2019-09-07 23:35 Kartka z kalendarza - Powstanie Warszawskie - 7 września 1944\n2019-09-06 17:55 Kartka z kalendarza - Powstanie Warszawskie - 6 września 1944\nOpis (streszczenie): W nocy masy ludności cywilnej przechodzą z Powiśla i Śródmieścia Północ na południową stronę Al. Jerozolimskich. Niemcy przypuszczają generalny szturm na Powiśle z północy, wschodu i południa.\n2019-09-05 19:25 Kartka z kalendarza - Powstanie Warszawskie - 5 września 1944\nOpis (streszczenie): Niemcy zajmują wkrótce ulice Sewerynów, Oboźną, Leszczyńską. Wieczorem, wobec całkowitego wyczerpania amunicji, pod dowództwem kpt. Stanisława Skibniewskiego „Cubryny” Powstańcy opuszczają ruiny gmachu Elektrowni. Trwa ewakuacja ludności cywilnej do Śródmieścia.\n2019-09-04 17:55 Kartka z kalendarza - Powstanie Warszawskie - 4 września 1944\nOpis (streszczenie): Przed południem rozpoczyna się natarcie niemieckie. Niemcy chcą odciąć oddziały Powiśla od Śródmieścia Północ. Ich piechota naciera z ul. Karowej trzema ulicami równolegle: Wybrzeżem Kościuszkowskim, Dobrą i Browarną.\n2019-09-03 17:55 Kartka z kalendarza - Powstanie Warszawskie - 3 września 1944\nOpis (streszczenie): 3 września, po opanowaniu Starego Miasta przez siły niemieckie, uzupełnione grupy bojowe gen. Dirlewangera i płk. Schmidta uderzają na Powiśle.\n2019-09-02 17:55 Kartka z kalendarza - Powstanie Warszawskie - 2 września 1944\nOpis (streszczenie): Rozpoczynają się masowe mordy i gwałty. W ręce wroga dostaje się ok. 35 tys. ludzi. Grupa gen. Rohra przypuszcza generalny szturm na Sadybę, opanowując ją ok. południa. Oddziały powstańcze ponoszą dotkliwe straty. Nieprzyjaciel dokonuje masowych mordów ludności cywilnej.\n2019-09-01 17:55 Kartka z kalendarza - Powstanie Warszawskie - 1 września\nPolska / 2013 program edukacyjny\n2019-08-31 17:55 Kartka z kalendarza - Powstanie Warszawskie - 31 sierpnia 1944\nOpis (streszczenie): W nocy z 30 na 31 sierpnia Powstańcy podejmują próbę połączenia Śródmieścia ze Starym Miastem. Na kilka godzin przed terminem właściwego uderzenia ok. 100 żołnierzy z batalionu „Czata 49” przechodzi kanałami na pl. Bankowy. Ich zadaniem jest atak na tyły nieprzyjaciela.\n2019-08-30 17:55 Kartka z kalendarza - Powstanie Warszawskie - 30 sierpnia 1944\nOpis (streszczenie): Niemcy opanowują panikę. Do miasta wracają ewakuowane uprzednio oddziały niemieckiej policji i SS. Zaczynają działać urzędy. Armia Czerwona zajmuje Garwolin i rozpoczyna przygotowania do przeprawy na zachodni brzeg Wisły pod Magnuszewem.\n2019-08-29 17:55 Kartka z kalendarza - Powstanie Warszawskie - 29 sierpnia 1944\nOpis (streszczenie): Oddziały batalionów „Zośka” i „Czata 49” utrzymują, kosztem dużych strat, zburzone budynki zakładów „Fiata” przy ul. Sapieżyńskiej. Nieprzyjaciel opanowuje ruiny kościoła Najświętszej Marii Panny, rejon między ulicami Wójtowską, Zakroczymską i Przyrynkiem. Niemcy poszerzają swoje terytorium na pl. Teatralnym.\n2019-08-28 17:55 Kartka z kalendarza - Powstanie Warszawskie - 28 sierpnia 1944\n2019-08-27 17:55 Kartka z kalendarza - Powstanie Warszawskie - 27 sierpnia 1944\nOpis (streszczenie): Zachodnim odcinkiem obrony dowodzi nadal mjr Gustaw Billewicz „Sosna”. Powstańcy udaremniają wysadzenie katedry św. Jana, która ostatecznie pozostaje w rękach wroga. W Polskiej Wytwórni Papierów Wartościowych toczy się zaciekła walka o poszczególne piętra i części gmachu.\n2019-08-26 17:55 Kartka z kalendarza - Powstanie Warszawskie - 26 sierpnia 1944\nOpis (streszczenie): 26 sierpnia, trwają naloty i ostrzał artyleryjski Starego Miasta. Powstańcy, pomimo ciągłych ataków nieprzyjacielskich, utrzymują pozycje w Banku Polskim przy ul. Bielańskiej, w zrujnowanym Pasażu Simonsa przy ul. Długiej, w ruinach Ratusza oraz w Pałacu Blanka.\n2019-08-25 17:55 Kartka z kalendarza - Powstanie Warszawskie - 25 sierpnia 1944\nOpis (streszczenie): Na Starym Mieście nieprzyjaciel kontynuuje natarcie na kompleks budynków Polskiej Wytwórni Papierów Wartościowych przy ul. Sanguszki. Gmachu bronią Powstańcy ze zgrupowania „Leśnik”. Ponoszą dotkliwe straty. Z zabudowań pozostających w ich rękach Powstańcy ewakuują ludność cywilną.\n2019-08-24 17:55 Kartka z kalendarza - Powstanie Warszawskie - 24 sierpnia 1944\nOpis (streszczenie): Po ciężkich walkach Powstańcom udaje się utrzymać ruiny Pasażu Simonsa przy Długiej. W ruinach posesji Długa 27/29 powstają stanowiska obronne, nazwane „Redutą Matki Boskiej”. Załoga Starego Miasta odpiera ataki wroga od południa, utrzymując placówki na Miodowej, Podwalu i Piwnej.\n2019-08-23 17:55 Kartka z kalendarza - Powstanie Warszawskie - 23 sierpnia 1944\nOpis (streszczenie): 23 sierpnia, kolejny dzień trwają ciężkie walki o Stare Miasto. Z ruin Ratusza obsługa cekaemu zestrzeliwuje niemiecki bombowiec. Po południu Niemcy ruszają do natarcia na wszystkich odcinkach.\n2019-08-22 17:55 Kartka z kalendarza - Powstanie Warszawskie - 22 sierpnia 1944\nOpis (streszczenie): Po jego ewakuacji w budynku pozostaje tylko jedna kompania z batalionu „Chrobry I”. Powstańcom udaje się wyprzeć wroga z prawego skrzydła gmachu Banku Polskiego przy Bielańskiej i z klasztoru Kanoniczek oraz odeprzeć ataki na Ratusz i Pałac Blanka. Nieprzyjaciel koncentruje się na natarciu w kierunku pl. Krasińskich. Od strony Zamku Królewskiego atakuje Świętojańską i Kanonię.\n2019-08-21 17:55 Kartka z kalendarza - Powstanie Warszawskie - 21 sierpnia 1944\nOpis (streszczenie): Trwa generalne natarcie sił niemieckich na Stare Miasto. Ostrzał artyleryjski i bombardowania lotnicze poprzedzają kolejne ataki nieprzyjaciela na wszystkich odcinkach: zachodnim od ul. Długiej i pl. Krasińskich, wschodnim – od Wybrzeża Gdańskiego przez ul. Boleść w kierunku Kościelnej i Długiej, z jednoczesnym naciskiem od południa i północy.\n2019-08-20 17:55 Kartka z kalendarza - Powstanie Warszawskie - 20 sierpnia 1944\n2019-08-19 19:25 Kartka z kalendarza - Powstanie Warszawskie - 19 sierpnia 1944\nOpis (streszczenie): Nieprzyjaciel rozpoczyna generalne natarcie na Stare Miasto. Oddziały piechoty niemieckiej atakują Bonifraterską, Ogród Krasińskich, pl. Krasińskich, Tłomackie i Bielańską. Trwa zażarta walka w ruinach katedry i na pobliskiej ul. Brzozowej.\n2019-08-18 17:55 Kartka z kalendarza - Powstanie Warszawskie - 18 sierpnia 1944\nOpis (streszczenie): Zacięte walki toczą się o rejon Zajezdni Tramwajowej przy ul. Sierakowskiej, gdzie oddziały ppłk. Jana Szypowskiego „Leśnika” ponoszą duże straty. Sam dowódca zostaje ciężko ranny. Od ostrzału nieprzyjacielskiego cierpi również rejon pl. Zamkowego. Płonie Podwale, Piwna i Świętojerska. W okolicy katedry, na Miodowej, Piwnej i na Podwalu przez cały dzień toczą się walki.\n2019-08-17 17:55 Kartka z kalendarza - Powstanie Warszawskie - 17 sierpnia 1944\nOpis (streszczenie): Lotnictwo niemieckie bombarduje Rynek Starego Miasta oraz ulice Miodową, Kapucyńską, Hipoteczną. Silny ostrzał artyleryjski sięga gmachu Polskiej Wytwórni Papierów Wartościowych przy ul. Sanguszki.\n2019-08-16 17:55 Kartka z kalendarza - Powstanie Warszawskie - 16 sierpnia 1944\nOpis (streszczenie): Od rana nieprzyjaciel utrzymuje nękający ostrzał artyleryjski i moździerzowy Starego Miasta. Niemcom udaje się opanować klasztor Kanoniczek przy pl. Teatralnym. Nie udają się próby odbicia budynku. Mjr Mieczysław Chyżyński „Pełka” odpiera silne ataki wroga na gmach Polskiej Wytwórni Papierów Wartościowych przy ul. Sanguszki z ulic Rybaki i Zakroczymskiej.\n2019-08-15 17:55 Kartka z kalendarza - Powstanie Warszawskie - 15 sierpnia 1944\nOpis (streszczenie): Niemcy zestrzeliwują trzy spośród dwudziestu samolotów. Nieprzyjaciel naciera na Stare Miasto, na odcinku od Ogrodu Krasińskich do pl. Teatralnego. Niemcom udaje się opanować Pałac Mostowskich. W nocy odbija go oddział z batalionu „Wigry”. Wieczorem Niemcy uderzają na barykady przed Bankiem Polskim przy Bielańskiej i na klasztor Kanoniczek przy pl. Teatralnym.\n2019-08-14 17:55 Kartka z kalendarza - Powstanie Warszawskie - 14 sierpnia 1944\nOpis (streszczenie): Niemcy kontynuują natarcie na Stare Miasto od zachodu. Uderzają z Leszna, przez Tłomackie w kierunku Bielańskiej. Trwa zaciekła walka o barykadę i budynek PAST-y przy Tłomackiem. W godzinach wieczornych oddziały mjr. Gustawa Billewicza „Sosny” i kpt. Stefana Kaniewskiego „Nałęcza” wypierają wroga za linię ul. Przejazd.\n2019-08-13 17:55 Kartka z kalendarza - Powstanie Warszawskie - 13 sierpnia 1944\nOpis (streszczenie): Niemcy kierują potężne natarcie na Stare Miasto. Z Wybrzeża Gdańskiego atakują ul. Boleść, z Dworca Gdańskiego – Bonifraterską, od strony ul. Dzikiej – Stawki i Pokorną. Z ruin getta uderzają na ul. Nalewki i Ogród Krasińskich, z Leszna – na ul. Długą, Tłomackie i Bielańską, z pl. Teatralnego na Ratusz.\n2019-08-12 19:25 Kartka z kalendarza - Powstanie Warszawskie - 12 sierpnia 1944\nOpis (streszczenie): Powstańcy odpierają ataki nieprzyjaciela na barykady Podwala, Świętojańskiej, Piwnej, Senatorskiej, Miodowej oraz na Ratusz i Pałac Blanka. Niemcy kierują silne uderzenie na Ogród Krasińskich, Pałac Mostowskich oraz na barykady Leszna.\n2019-08-11 17:55 Kartka z kalendarza - Powstanie Warszawskie - 10 sierpnia 1944\nOpis (streszczenie): Po południu samoloty niemieckie rozrzucają nad Warszawą ulotki, wzywające ludność stolicy do opuszczenia miasta. Nocą z 9 na 10 nad Śródmieściem i Mokotowem pojawiają się brytyjskie samoloty. Dokonują udanych zrzutów broni i amunicji. Pierwszy zrzut broni dociera też do oddziałów z Kampinosu.\n2019-08-10 17:55 Kartka z kalendarza - Powstanie Warszawskie - 10 sierpnia 1944\n2019-08-09 17:55 Kartka z kalendarza - Powstanie Warszawskie - 9 sierpnia 1944\nOpis (streszczenie): Na Starym Mieście udaje się powstrzymać natarcie od strony mostu Kierbedzia przez pl. Zamkowy. Ratusz i ul. Miodowa są pod silnym ostrzałem wroga. W godzinach popołudniowych niemieckie lotnictwo bombarduje Rynek Starego Miasta. Zaczyna działać sztab Grupy Północ i wszystkie jego służby.\n2019-08-08 17:55 Kartka z kalendarza - Powstanie Warszawskie - 8 sierpnia 1944\nOpis (streszczenie): Wieczorem oddziały niemieckie wycofują się na pozycje wyjściowe. W Śródmieściu Powstańcy ze zgrupowania „Chrobry II” zajmują budynek Dyrekcji Wodociągów i Kanalizacji przy pl. Starynkiewicza. Oddziały gen. Reinefartha atakują rejon cmentarzy. Na Żoliborzu Powstańcy opanowują okolice Instytutu Chemicznego i koszar przy ul. Gdańskiej. Na Ochocie sytuacja z godziny na godzinę staje się bardziej krytyczna.\n2019-08-07 17:55 Kartka z kalendarza - Powstanie Warszawskie - 6 sierpnia 1944\nOpis (streszczenie): Kanałami ze Śródmieścia przedostaje się na Mokotów komendantka składnicy meldunkowej w Al. Jerozolimskich, Elżbieta Ostrowska „Ela”. O godz. 6.00 rusza natarcie oddziałów gen. Reinefahrta na cmentarze. Niemcy wypierają z nich Powstańców, ale wkrótce oddziały ze zgrupowania „Radosław” odbijają cmentarze Ewangelicki i Kalwiński.\n2019-08-06 17:55 Kartka z kalendarza - Powstanie Warszawskie - 6 sierpnia 1944\n2019-08-05 19:25 Kartka z kalendarza - Powstanie Warszawskie - 5 sierpnia 1944\nOpis (streszczenie): Trzy brytyjskie samoloty zrzucają ładunki w rejon cmentarzy, Szpitala Wolskiego i Fortu Bema. Ok. godz. 7 rusza potężne natarcie oddziałów gen. Reinefahrta i brygady Dirlewangera, mające na celu przebicie się do Ogrodu Saskiego i zabezpieczenie drogi przelotowej z zachodu na wschód – z Woli do mostu Kierbedzia.\n2019-08-04 17:55 Kartka z kalendarza - Powstanie Warszawskie - 4 sierpnia 1944\nOpis (streszczenie): W nocy z 3 na 4 sierpnia Powstańcy opanowują parter gmachu PAST-y przy ul. Zielnej. Po zaciętej walce, o świcie Powstańcy opuszczają budynek. Na wschód od obsadzonego przez Niemców Krakowskiego Przedmieścia umacnia swe pozycje zgrupowanie „Krybar”. W Śródmieściu południowym Powstańcy przeprowadzają udany nocny atak na „Soldatenheim” w gimnazjum im. Królowej Jadwigi.\n2019-08-03 17:55 Kartka z kalendarza - Powstanie Warszawskie - 3 sierpnia 1944\nOpis (streszczenie): 3 sierpnia, na Okęcie przybywa brygada RONA (Russkaja Oswoboditelnaja Narodnaja Armia) pod dowództwem renegata, gen. SS Bronisława Kamińskiego. Na Ochocie, w Śródmieściu i na Woli nieprzyjaciel wykorzystuje ludność cywilną jako „żywe tarcze”, osłaniające natarcie niemieckich czołgów przed ogniem Powstańców.\n2019-08-02 17:55 Kartka z kalendarza - Powstanie Warszawskie - 2 sierpnia 1944\nOpis (streszczenie): 2 sierpnia, ok. godz. 9 zaczyna działać radiostacja w fabryce Kamlera na rogu Okopowej i Dzielnej na Woli. Komenda Główna AK wysyła szereg depesz do Londynu, donosząc o wybuchu Powstania i ciężkiej walce. Apeluje również o pomoc. Powstańcy całkowicie opanowują Stare Miasto.\n2019-08-01 19:25 Kartka z kalendarza - Powstanie Warszawskie - 1 sierpnia 1944 - 1 sierpnia 1944\n2019-02-10 14:35 Kartka z kalendarza\nOpis (streszczenie): Kartka z Kalendarza to program przedstawiający wydarzenia historyczne, przybliżajacy sylwetki i czyny wielkich Polaków, mających wpływ na kształtowanie się Rzeczpospolitej.\nCzas trwania: 5min. / Polska / 2019 / program edukacyjny\n2019-02-09 22:55 Kartka z kalendarza\n2019-02-02 15:25 Kartka z kalendarza\n2019-02-02 07:55 Premiera Kartka z kalendarza\n2019-02-01 07:55 Premiera Kartka z kalendarza\n2019-01-31 07:55 Premiera Kartka z kalendarza\n2019-01-30 23:55 Kartka z kalendarza\n2019-01-30 13:55 Premiera Kartka z kalendarza\n2019-01-30 07:55 Premiera Kartka z kalendarza\n2019-01-29 23:25 Kartka z kalendarza\n2019-01-29 13:55 Premiera Kartka z kalendarza\nKartka z kalendarza można obejrzeć w:\nprogram tv na wieczór sport na żywo w Eleven Sports super polsat program tvp1 na dziś program tvn24 na dziś food network program program tv novela program tele5 tvp3 olsztyn program tvn7 program tv


Catering weselny Kuźnia Raciborska ▶ barman na wesele ❤ Catering-weselny.pl\nCatering weselny Kuźnia Raciborska\nNajbliższe oferty Catering ❤ Kuźnia Raciborska\nRydułtowy Rybnik Gliwice Jastrzębie-Zdrój Orzesze\nZespół na wesele Kuźnia Raciborska 113\nSamochody ślubne Kuźnia Raciborska 91\nWideofilmowanie ślubów Kuźnia Raciborska 26\nFotograf na wesele Kuźnia Raciborska 18\nSale weselne Kuźnia Raciborska 1\nCzęsto zadawane pytania dotyczące firm cateringowych w mieście Kuźnia Raciborska\nMoże się tak zdarzyć, że wchodząc na pewną miejscowość np. Kuźnia Raciborska nie znajdujesz firmy, która pochodzi z tej miejscowości. Znajdziesz jednak tam catering / barmana, które pochodzą z okolicznych miejscowości i zadeklarowały chęć dojechania do tej miejscowości by wykonać swoje usługi. Aby łatwiej oszacować odległość, pod każdą ogłoszeniem podana jest odległość od miasta, które cię interesuje.\n📌 Znalazłem firmę cateringową na wesele Kuźnia Raciborska, ale nie ma podanego numeru kontaktowego?\nZnajdziesz tutaj: ✅ oferty ✅ zdjęcia ✅ opinie. Catering imprez okolicznościowych ♨ catering wesel Kuźnia Raciborska 🍸 barmani na wesele Kuźnia Raciborska❗\nGenerated in 0.035 Queries: 15 Online: 221 F: 20421


Matura na luzie - Angielski dla każdego\n“w końcu rozumiem\no co chodzi w czasach”\nZdaj maturę z angielskiego na luzie dzięki sprawdzonym i prostym strategiom\nPomagamy maturzystom szybko przygotować się do egzaminu, żeby mogli poprawić swój wynik nawet o ponad 20%\nJeżeli chcesz przygotować się do matury z angielskiego w około 6 godzin, zapisz się na video szkolenie.\nJeżeli po szkoleniu stwierdzisz, że materiał nie był dla Ciebie wartościowy, napisz do nas w ciągu 24 godzin a zwrócimy 100% ceny.\nZdajesz maturę z angielskiego w 2021?\nBoisz się, czy dasz sobie radę, żeby zdać?\nChcesz osiągnąć jak najlepszy wynik?\nMasz poczucie, że nauka zdalna nie przygotowała Cię do matury?\nOd ponad roku musisz uczyć się zdalnie i każdy widzi, że ta forma nauki w większości przypadków delikatnie mówiąc jest nieskuteczna. Okazuje się, że czasami nawet najlepsi nauczyciele mają dość i widać w jakości zajęć.\nPróbujesz się przygotować do matury ale perspektywa majowych egzaminów Cię przeraża.\nChwytasz się różnych form nauki a i tak masz poczucie, że matura w tym roku to będzie porażka.\nTemu wszystkiemu towarzyszy ogromny stres.\nNiby od lat uczysz się angielskiego ale co z tego skoro egzaminy próbne nie wypadają tak dobrze, jak powinny.\nNauczyciele z różnych przedmiotów zasypują Cię materiałem do ogarnięcia i jest tego, tak dużo, że nie wiesz w co ręce włożyć. Zarywasz noce, próbujesz to wszystko ogarnąć i wciąż masz wrażenie, że nie dasz rady się porządnie przygotować do jednego z najważniejszych egzaminów w życiu.\nA gdybym Ci powiedział, że możesz zdać maturę z angielskiego na luzie i bez stresu?\nNazywam się Jacek Obolewicz i jestem współzałożycielem szkoły językowej “Angielski dla każdego” oraz profilu na Instagramie, gdzie uczy się z nami angielskiego ponad 50 tysięcy osób. Wcześniej przez lata uczyłem angielskiego w szkołach publicznych i pomogłem wielu uczniom uzyskać dobre wyniki na maturze z angielskiego.\nNie stresować się przygotowaniem do matury z angielskiego i na luzie pójść na egzamin bez trzęsących się rąk, skurczów żołądka i nieprzespanych nocy\nNauczyć się najważniejszych strategii egzaminacyjnych, o których Twój anglista najprawdopodobniej Ci nie powiedział\nPoprawić swój wynik egzaminu maturalnego bez konieczności dodatkowego przyswajania ogromnych partii materiału\n…przeczytaj ten tekst do końca i przekonaj się, jak można na luzie przygotować się do matury z angielskiego.\nKiedy uczyłem w jednej ze szkół średnich na jednej przerwie wszedłem do pokoju językowców i okazało się, że byłem głównym tematem rozmowy przez całą przerwę. Jak tylko się pojawiłem usłyszałem: “Jacek, jak Ty mogłeś im to powiedzieć?” Kompletnie nie miałem pojęcia o co chodzi więc spytałem, co takiego komu powiedziałem.\nOkazało się, że jedna z grup, które przygotowywałem do matury mnie sprzedała powtarzając, że im powiedziałem, że matura z angielskiego jest prosta. Inni angliści byli oburzeni. “Ale przecież wiecie, że tak jest – matura z angielskiego jest prosta”. W odpowiedzi usłyszałem, że nie mogę taka mówić.\nKompletnie nie zrozumiałem w czym problem skoro wszyscy inni się z tym zgadzali. Jedna z koleżanek powiedziała, że przecież “uczniowie muszą się bać matury bo inaczej nie będą się uczyć”.\nPowiedziałem im, że nie mam zamiaru straszyć moich uczniów maturą po to, żeby się uczyli bo są przecież lepsze sposoby na to, żeby efektywnie przekazywać wiedzę. Spytałem, czy ich uczniowie się uczą? Wszyscy w pokoju stwierdzili, że nie. To po co straszyć maturzystów?\nWszyscy wiedzą, że maturą z angielskiego to nie jest fizyką jądrowa, ale pomimo tego próbują to wcisnąć uczniom licząc na to, że zaczną się uczyć. Co za bzdura! Pewnie myślisz sobie, że “no właśnie, to nie może być takie trudne”. Zgadza się – bo nie jest.\nWiedziałem, że nie mamy już czasu na to, żeby ogarnąć całą gramatykę i słownictwo więc skupiliśmy się na tym,\no co chodzi w zadaniach\njak są skonstruowane\njak najprościej wpaść na dobrą odpowiedź\njak unikać prostych błędów\njak uzyskać możliwie dużo punktów, nawet jeśli nie rozumiem wszystkiego w zadaniu\nKiedy przyszły wyniki egzaminu okazało się, że moja grupa zdała lepiej, niż grupa mocniejsza. Uczniowie nie mogli się nacieszyć. Byli z siebie dumni. Wiedzieli, że nie są wcale gorsi i też mogą osiągać dobre wyniki na egzaminie. To, co było potrzebne to nauczenie się jak podchodzić do zadań nawet jeżeli nie jestem orłem z angielskiego.\nJeżeli chcesz na luzie zdać maturę z angielskiego musisz wiedzieć, jak ona jest przygotowana.\nDobra, nie czarujmy się. Trzeba trochę kumać angielski, żeby spokojnie zdać maturę. Ale przecież uczysz się angielskiego od lat. Może nie jesteś wymiataczem, ale trochę słownictwa znasz, gramatykę od podstawówki masz tę samą i ciągle ją powtarzasz w szkolę.\nBrakuje Ci jednak najważniejszej rzeczy – sprawdzonych strategii! Musisz rozumieć jak zadania są ułożone, w jaki sposób do nich podejść, co one faktycznie sprawdzają. Kiedy to ogarniesz okaże się, że matura z angielskiego serio jest prosta.\nKurs składa się z czterech modułów, w których na żywo będziemy omawiać rodzaje zadań i to, w jaki sposób do nich podejść, żeby uzyskać jak najwięcej punktów. Łącznie, będzie to ponad 6 godzin konkretnej nauki.\nModuł 1 – Słuchanie\nJak są układane polecenia do zadań na maturze\nNa co musisz zwrócić uwagę, żeby wybrać dobrą odpowiedź\nJak uczyć się słuchania po angielsku\nModuł 2 – Czytanie\nJak rozwiązywać zadania z czytania\nNa jakie słowa musisz szczególnie zwrócić uwagę\nCo jeżeli nie będziesz rozumiał jakiegoś słowa\nModuł 3 – Środki językowe\nJaka gramatyka jest najważniejsza\nCo jeżeli nie wiesz, jaką wybrać odpowiedź\nModuł 4 – Pisanie\nOd czego zacząć pisanie na maturze\nJakie wyrażenia pomogą Ci uzyskać więcej punktów\nCo zrobić, że w prosty sposób mieć minimalną ilość słów\nDo tego dostaniesz ode mnie bonus\nŻeby możliwie szybko i bezboleśnie powtórzyć sobie sporą część gramatyki z angielskiego dostaniesz dostęp do kursu “Najważniejsze czasy w języku angielskim w 4 dni”, gdzie wytłumaczę Ci czasy tak prosto, że będziesz w szoku, że są takie łatwe. Sam ten kurs kosztuje normalnie 49 złotych, a Ty otrzymasz go całkowicie za darmo. W tym kursie skupiamy się na najpotrzebniejszych czasach. Po tej serii webinarów wiele osób mówiła, że udało im się w końcu zrozumieć to, czego nie potrafili zrozumieć przez całą naukę w szkole.\nDostęp do materiałów po kursie\nWszystkie nasze spotkania odbędą się na żywo i po zakończeniu otrzymasz dostęp do nagrań więc każdy będzie miał możliwość wrócić do materiałów, obejrzeć je ponownie i jeszcze lepiej się przygotować do matury z języka angielskiego.\nJeżeli po całym kursie będziesz mieć poczucie, że nie było to warte swojej ceny napisz do mnie wiadomość w ciągu 24 godzin po ostatnim module a otrzymasz 100% zwrotu ceny.\nDlaczego w ogóle to organizuję?\nWiem, że dla większości maturzystów perspektywa egzaminów to niemały stres. Często wynika to z tego, że widzimy tylko ogrom materiału, którego powinniśmy byli się nauczyć przez ostatnie lata i teraz nie wiemy, czy dobrze to ogarnęliśmy. Do tego fakt, że w parę dni trzeba się zmierzyć z egzaminami z kilku przedmiotów wcale nie pomaga, bo ciężko ocenić, z czego już się przygotowaliśmy.\nTeraz już za późno na to, żeby próbować się uczyć wszystkiego. To jednak co możesz zrobić, to nauczyć się tego, jak do egzaminu podjeść mądrze. Podczas webinarów zobaczysz, jak przygotowywane są zadania, na co zwracać uwagę, jak poradzić sobie w sytuacji, kiedy nie bardzo wiesz, jaką odpowiedź wybrać. Rozumiejąc strategie możesz iść na egzamin z dobrym i luźnym nastawieniem a to pomoże Ci lepiej poradzić sobie z zadaniami.\nOtrzymasz dostęp do dodatkowego kursu za darmo\nJak wyglądają webinary\n„Zdaj maturę z angielskiego na luzie”?\nSeria webinarów „Zdaj maturę z angielskiego na luzie” to 4 spotkania podczas których omówimy praktyczne strategie egzaminacyjne, które pomogą Ci poprawić Twój wynik\nKażde spotkanie będzie trwało około 90 minut i dodatkowo na koniec będzie czas na komentarze i pytania\nKiedy odbędą się webinary\n13, 14, 15 i 16 kwietnia 2021\nw godz. 20.30 – 22:00\nJuż udało mi się trochę osób porządnie przygotować do matury i mówią, że było dobrze a wyniki to potwierdzają.\n“Angielski z Jackiem to jeden z nielicznych przedmiotów, którego nauka była bardzo interesująca i sprawiała przyjemność. Moi inni „nauczyciele” nie do końca potrafili przekazywać swoją wiedzę i jedyne przygotowanie do egzaminu jakie pomogło mi dobrze zdać to strategie z lekcji z Jackiem ⏫”\n“Mogę śmiało powiedzieć, że Pan Jacek jest nauczycielem, który przygotował mnie najlepiej do różnego typu egzaminów czy to FCE, czy matury i jest moim ulubionym nauczycielem ?”\n– Wiktoria Kama\n“Dzięki zajęciom z Jackiem, pomimo obaw, w kilka miesięcy zostałam przygotowana wzorowo do matury! ?? Pisemną maturę zaliczyłam na ponad 90%, ustną na 100%. Zajęcia były przygotowane na poziomie oraz na tyle kreatywnie, że po całym dniu zajęć w ogóle nie odczułam jak zleciał czas.”\n– Malwina Truszczyńska\n“Moim zdaniem największym plusem u Jacka jest genialne podejście w nauczaniu. Dzięki temu łatwo i przyjemnie uczyło mi się nawet najcięższych zagadnień, a maturę pisemną zdałem na 90%, natomiast ustną na 100%. Zdecydowanie polecam! ?”\n– Kryspin Gończ\nJeden webinar będzie trwał około 90 minut, co znaczy, że jedna godzina lekcyjna nauki to około 10 złotych\nInwestycja w serię czterech webinarów to 159 zł 79 zł\nInwestycja w webinary to koszt 1-2 godzin korepetycji, a efekt bezcenny\nLiczba miejsc w pokoju webinarowym jest ograniczona więc kto pierwszy ten lepszy\nKliknij przycisk, dokończ rejestrację i spotkajmy się na webinarach, dzięki którym zdasz maturę z angielskiego na luzie!