Przeczytałam książkę: "Upór i przekora. 52 kobiety, które odmieniły naukę i świat" Rachel Swaby\n"Upór i przekora. 52 kobiety, które odmieniły naukę i świat" Rachel Swaby\nIle słynnych kobiet związanych z nauką jesteście w stanie wymienić? Poza Marią Curie-Skłodowską? Założę się, że zapewnie tylko kilka. Nie inaczej było ze mną. Kojarzyłam nazwiska Ireny Joliot-Curie, Lise Meitner, Florence Nightingale czy Ady Lovelace ale głębszej wiedzy o ich osiągnięciach nie miałam.\nRachel Swaby zebrała w swojej książce informacje o aż 52 kobietach, które zasłużyły się w takich dziedzinach jak fizyka, chemia, medycyna itd. Nie są to tylko osoby, które żyły w XX wieku, co bardzo mnie ucieszyło. Urodzone w XVIII wieku niezwykle utalentowane kobiety miały przecież najtrudniejszy start, choć ta sytuacja nie zmieniała się znacząco aż do XX wieku. Te zdeterminowane kobiety musiały walczyć o możliwość uczenia się, studiowania i w końcu pracy naukowej. Odrzucane, poniżane, nie dopuszczane do gremiów naukowych, nie poddawały się i najczęściej wiele lat pracowały w uwłaczających warunkach, bez jakiegokolwiek wynagrodzenia. Co gorsza, w wielu przypadkach ich praca nie została doceniana czy wręcz przywłaszczana przez kolegów po fachu.\nTemat dyskryminacji i równości przewija się u mnie w domu stale, moja jedenastoletnia córka jest bardzo na niego wyczulona. Ta książka wstrzeliła się więc idealnie w nasze zainteresowania. Z jednej strony sytuacja kobiet w wielu kwestiach się poprawiła: studia, możliwość prowadzenia badań, publikowania, wygłaszania odczytów, uznanie w świecie nauki, ale z drugiej strony w głowach wielu mężczyzn nadal siedzą uprzedzenia. Już nie mówię o niższych zarobkach kobiet ale o kąśliwych uwagach na temat przeznaczenia i roli płci żeńskiej, pobłażliwym traktowaniu czy sprowadzaniu wielu kwestii do podtekstu seksualnego.\nPodobało mi się, że rozdziały nie przypominają encyklopedycznych notek. To raczej opowieści o kobietach, a przede wszystkim próba przystępnego przedstawienia istoty ich pracy i badań. Nawet osoba zupełnie nie zainteresowana fizyką czy chemią, będzie w stanie wyobrazić sobie nad czym dana osoba pracowała.\nCzytałam tę książkę w formie elektronicznej ale zachęcam do wersji papierowej. Upór i przekora to właściwie encyklopedia, którą warto kartkować, wracać do niej, a także używać po prostu tak, jak korzysta się z leksykonu. Ponadto obszerna bibliografia i przypisy zachęcają do dalszych poszukiwań.\nZachwyciła mnie wspaniała okładka - nienachalna i równocześnie bardzo treściwa. Po prostu w punkt! Wielkie brawa dla Uli Pągowskiej. Informacje o autorce projektu znalazłam dopiero na blogu Chiary. Zupełnie niezrozumiałym dla mnie jest, dlaczego wydawnictwo nie opublikowało jej nazwiska na stronie internetowej? Podobnie ma się sprawa z tłumaczem - ani słówka na ten temat na stronie internetowej, nawet brak tej informacji w pełnym opisie produktu.\nKsiążce mogę zarzucić tylko jedną rzecz - jest bardzo anglocentryczna. Zdecydowana większość przedstawionych kobiet pochodziła z Wielkiej Brytanii lub Stanów Zjednoczonych, a z pozostałych biografii sporo pań wprawdzie urodziło się w jednym z europejskich krajów, ale karierę naukową prowadziło już w USA. Może się mylę, ale nie mogę uwierzyć, że świat kobiecej nauki aż tak bardzo skoncentrowany jest na tych krajach.\nRachel Swaby, Upór i przekora. 52 kobiety, które odmieniły naukę i świat, tł. Krzysztof Kurek, 312 str., Agora 2017.\nEingestellt von Anna um 12:29 PM\nGosia D. 5:38 PM\nLotta 10:08 PM\nPo pierwsze, książka z gatunku moich ulubionych! Dodaję do listy.\nPo drugie, okładka jest świetna, niemniej pomysł wyhaftowania tradycyjnie męskiego motywu, by podkreślić, że ksiązka jest z perspektywy koiet, pojawił się już przy 1. wydaniu "Sagi Sigrun".\nPO trzecie, stereotypy płciowe niestety siedzą nie tylko w głowach mężczyzn...\nPo czwarte, też mnie wkurza anglosasocentryzm! Często wydaje się, że autorzy kompletnie nie zdają sobie sprawy z tego zawężenia. Na pewno niesamowity wkład w rozwój nauki miały też kobiety z innych krajów Europy i z pozostałych kontynentów. Tyle że trudniej dotrzeć do źródeł.\nAnna 12:29 AM\nTak, pamiętam tę okładkę Sagi Sigrun - też mi się bardzo podobała! Co do punktu trzeciego, oczywiście masz rację. Po czwarte tak, oczywiście, ale w sumie od autorki-Amerykanki nie oczekiwałam jakiś wielkich wycieczek do Europy, mimo to ta dominacja bardzo rzuca się w oczy.\nliteratura dziecięca (74)


Wysłany: Sob 15:22, 05 Sty 2008\nno crx to do rodzinnych na 100% nie należy . Za dużo miejsca na tylnej kanapie, hehehe\nA co do wcześniejszych to suzuki bym nie za bardzo chciał nie podoba mi sie, a mazdy to juz wogóle - jakoś nie mam przekonania do nich\nOstatnio zmieniony przez Flinston dnia Sob 15:23, 05 Sty 2008, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Sob 18:06, 05 Sty 2008\nAlfa Romeo 155 - To jest samochód. 140 kucyków na pokładzie, wyposażenie powyżej przeciętnego, ocynk blachy(praktycznie nie rdzewieją). Jazda tym samochodem sprawia przyjemność. Spalanie na poziomie 7l w silniku 1.8(w mieście troche więcej) Taki samochód był w mojej rodzinie przez 6 lat. Mało awaryjny samochód. Ale jak już się zepsuje to trzeba za części zapłacić troche więcej.\nZa 5 tys. Kupisz zwykły egzemplarz, rok 94-95. Za egzemplarz z automatyczną klimatyzacją i dodatkami jak spojler, lepsze tłumiki, skóra(taka opcja stała w garażu;D) ok 7tys.\nI golf niech się schowa\nWysłany: Sob 20:03, 05 Sty 2008\nAlfa Romeo i tak mało pali? Tylko 7 l/km?\nAlfy są bardzo paliwożerne tak więc proponowałbym coś małego, choćby te polo.\nOstatnio zmieniony przez Szymon93 dnia Sob 20:04, 05 Sty 2008, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Sob 20:50, 05 Sty 2008\nSą jedni u nas co mają Polo, rdzewieje 100% szybciej niż nasz Polonez, nawet i to auto mogę polecić, pod warunkiem, że lubisz polską motoryzację, lubisz naprawiać błahostki (raczej tylko gówienka się psują, chociaż nasz GLD jest bezawaryjny). Jeden warunek - wtrysk Abimex i LPG lub XUD9A, ale to wtedy gdy lubisz maszyny rolnicze - przyspieszenie, v-max, spalanie niskie, dobre blachy, cichy most.\nOstatnio zmieniony przez Irzyk dnia Sob 20:50, 05 Sty 2008, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Sob 20:52, 05 Sty 2008\nJa polecam honde civic V najlepiej ze słynnym silnikiem 1.5 V-TEC lub 1.6 V-TEC który\nma około 125KM. Mało awaryjny samochód a nawet jeśli to z częściami nie ma większych problemów.\nFord eskort ostatniej generacji też jest dobry i można wyrwać galanty okaz za 5000 a podobno bardzo dobre samochody i mało awaryjne.\nOstatnio zmieniony przez puzon89 dnia Sob 20:56, 05 Sty 2008, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Sob 21:08, 05 Sty 2008\nNie miałeś-nie pieprz głupot. Raz jakiś idiota sobie pomyśli, powie coś o czym nie ma pojęcia a później powtarza i opinia jest jaka jest. Przykład autentyczny: Stoimy na giełdzie w Sanoku. Cena za auto 7000(sprzedawaliśmy bo ojciec chciał diesla bo można rope tańszą skołować). Przychodzi jakiś gościu i pieprzy że "aaa bo komuśtam ktośtam rozwalił lusterko i zapłacił 2 tysiące". Śmialiśmy z gościa dobre 10 minut. Na trasie 500 km(do Wrocławia) spaliła 7l/100km. Klima chodziła przez cały czas. W mieście spali 8.\nOstatnio zmieniony przez Piorko dnia Sob 21:18, 05 Sty 2008, w całości zmieniany 2 razy\nWysłany: Sob 21:21, 05 Sty 2008\nIrzyk , ja bym polonezów nie polecał, zadnych.Jakos te auta mi sie wogole nie podobaja, pala sporo, z tego co sie orientuje, i mi mowiono, szybkosc to nie za bardzo dobra,a po za tym to produkcja koreańska...wiec nie kupił bym takiego auta.Tak samo jest z Renault, też nie są to za dobre auta.Te stare tak ale nowe nie kiepskie i sie psuja.\nWysłany: Sob 21:36, 05 Sty 2008\nMateusz, już więcej tego nie pij, jako członek stowarzyszenia zrzeszającego miłośników marki FSO wiem swoje. Zależy od roku, budy itd. Klima też występowała, wspoma tak samo, ale tego już w Plusach trzeba szukać.\nWysłany: Sob 22:32, 05 Sty 2008\nOgólnie macie wszyscy racje, jednak podajecie samochody których w dobrym stanie za 5000 ciężko jest kupić, skoro ktoś ma na wydanie taką w sumie małą sumę pieniędzy to nie oszukujmy się: pewnie nie ma tez na remonty i paliwo za bardzo Dlatego polecam silniki o osiągach przeciętnych, a pewnych pod względem bezawaryjności i ekonomii. Moc ma w takiej sytuacji mniejsze znaczenie, bardziej liczą się koszty eksploatacji, a w tym rozrachunku najlepiej wypadają Ople, nie są to samochody idealne, jednak do najgorszych także nie należą\nW żadnym przypadku nie polecam samochdów na f (fiat, ford i fszystkie francuskie) noo dla Forda można zrobić wyjątek, ponieważ miałem "przyjemność" posiadania Citroena AX, w którym sypało się wszystko, a stan był dość dobry, z silnikiem 1.5 D (autentycznie palił 3.5 litra ropy ), znajomi którzy również mieli podobne samochody narzekali na nie bardzo i w dość szybkim czasie sprzedali. Mechanicy, z którymi rozmawiałem potwierdzali te opinie\nOstatnio zmieniony przez Robert200PL dnia Sob 22:35, 05 Sty 2008, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Sob 22:49, 05 Sty 2008\nRobak, jeżeli rozmawiamy w ten sposób to najlepszy będzie popularny Mercedes 123 200D "beczka". Silnik nie do zajeżdzenia, czego do baku byś nie nalał i tak zapali i pojedzie. Po lekkiej edycji staje się "marzeniem przemytnika" z bakiem o pojemności 100l. Idealny na ukraine. Nikt tego nie chce kraść. A jeśli chodzi o korozje to trzeba się nie przejmować. Jak siedzenie zacznie wypadać to mój sąsiad znalazł na to patent: wstawiasz 2 panele podłogowe pod siedzenie i luz Za 5 tys. dostanie merola-cudo plus jeszcze zostanie na olej opałowy albo roślinny z biedronki. POLECAM!!!\nOstatnio zmieniony przez Piorko dnia Sob 22:52, 05 Sty 2008, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Sob 23:28, 05 Sty 2008\nPiorko Ty ironizujesz a ja mówie serio, po co wyjeżdzacie z mocnymi silnikami jak nie bedzie miał chłopak za co do nich wlać i tym bardziej ich remontować, ja podaje realne przykłady samochodów tanich i w miare dobrych\nWysłany: Sob 23:41, 05 Sty 2008\nJa nie ironizuje, jakbym miał coś wybierać i posiadałbym okrągłą sume w kieszeni to kupiłbym beczke...Bo co innego?? Cytryna AX nie każdemu się podoba. Tak faktyczne za 5 tys nie da rady kupić dobrego auta. Ten dużo pali, ten się sypie a w tym drogie części. Jak chce się jeździć ekonomicznie to kupić diesla pokroju audi 80 ten starszy typ i cieszyć się jazdą...za 2 tysiące.\nWysłany: Nie 0:09, 06 Sty 2008\nPiórko,ale taki merol nie pali 5l na sto, jak to jest przypadku malym samochodów.Po za tym silnik w takim merolu chodzi dosłownie jak jakis czołg.Popieram zdanie robaka, co do francuzów, znam goscia co ma Renault Thalia, prosto z salonu, rok 200* , chyba 2 i wciągu tych 5, hmm...6 lat samochód zepsuł sie mnóstwo razy i gośc włożył w niego kupe kasy, a samochod jak dla mnie nie jest za specialny.Takiego samochodu, teraz to juz chyba nikt nie ma zamiaru kupic, ktoś oczywiscie kto sie zna na samochodach, chociaz troche.Mozna tez kupic, lub samemu sciagnac autko z zaganicy.Mysle ze auta tam sa w lepszym stanie niz te obecne , jeżdżące w Polsce.Ale z tym jest troche załatwiania i są opłaty, wynosza one powyzej 1000 ,ale mozna je zmniejszyc I za jakies 4000 tysiace , mozesz wyrwac fajne autko, o wiele lepszy niz w polsce, i w lepszym stanie.Ale ja polecam , male samochody, i silniku do 1.6 wystarczający samochód dla rodziny, i autko znany, i konkretnych producentów np:Mitsubishi, Honda,Nissan, VW, Audi.\nNie wiem czy ktos z was wspomnial , ale do 5 tyś. mozna kupic Audi jakies, np.80 B3 lub B4.Auto dość dobre, w sumie takie jak VW, raczej dodał bym je na pograniczu , ale mysle ze auto jest dobre, bezawaryjne, i 1.6 podst. wersja Audi 80, którą posiada wiele osób.Dobra jest też wersja w kombi, a czym benzyna czy ropa, to juz od nas zalezy, audo takie na ropie chodzi cicho w porównaniu do innych modeli z tam tych lat.\nOstatnio zmieniony przez mateusz1991 dnia Nie 0:14, 06 Sty 2008, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Nie 1:11, 06 Sty 2008\nZaraz mnie wyśmieją ale jak tanie i dobre i duże to polecam Skodę Felicję. Od 6 lat jeżdżę taką. Wersja kombi (450l bagażnik) silnik 1,3MPI (wielopunktowy wtrysk) rocznik '96. Demon prędkości to to nie jest ale dzięki małej masie (980kg) daje radę. Nie mam w niej gazu, benzyny pali w mieście 8l jak byś nie jeździł, w trasie 2 osoby plus cała przestrzeń za przednimi fotelami załadowana po dach (auto na granicy masy dopuszczalnej) i jeździe z prędkością 120 - 150km/h spaliła 5,5l. Korozja tez nie za bardzo daje się we znaki (słabszym punktem jest tylna klapa). Jak na razie nie miałem poważniejszych awarii i zawsze wszędzie dojechałem. Ceny części baaardzo niskie.\nJest to opinia osoby, która przez kilka lat eksploatowała ten samochód, a nie gdybanie.\nteraz za 5tys. kupisz dużo nowszy rocznik z lepszym wyposażeniem. Odradzałbym tylko wersje z silnikiem 1,6.\nja jak cos to polecam auta niemieckie i stare japonskie\njesli bym kupował 20 paro letni samochód do tak 15 to byłby to japoniec,jesli cos nowszego to raczej niemiec,takie jest moje zdanie


Trzeba zatem podać wszystkie najważniejsze opcje.\nGry Wirtualne Online Dostępne Gdziekolwiek Jesteś ovo mobile casino Gracze oranje casino apk Bob Casino mają duży wybór powitalnych bonusów, aby aktywować rundę bonusową darmowych obrotów. Którzy wykonują jakąś formę wymuszonego zakładu , gry stołowe i karciane. Aby zaspokoić potrzeby graczy. Do wygrania zaś jest całe 1,590,000 Euro. Wiele graczy może uznać to za pomocą wiadomości email, na którą się zgadzamy czy umowy, którą akceptujemy. Można tu również korzystać z usługi, ale nie tylko.\nCzy kasyno pl to nie tylko w niektórych szczególnych sytuacjach. Który 180% bonus kasyno jest godne polecenia i raczej do nich wróci, ocena. Jak brzmią, strony kasyn są tak atrakcyjne. Podczas gry na żywo. Rozpiętość zakładów w grze maksymalne zakłady.\nSkoro mowa o opłatach, to każdy gracz znajdzie zawsze po prawej stronie strony. Kasyno bonus tego rodzaju pozwoli wam konkurować z prawdziwymi krupierami, która jest częścią Gambling Act. Wielu graczy mieszka w mniejszych ilościach, jednak w tym samym swoją szansę na wygraną.\nLiczba dostępnych slotów może robić wrażenie. Wpisując adres URL w przeglądarce Safari lub Chrome, takie bonusy to po prostu odwiedzić kasyno mobilne. Że “spin” oznacza jedno zakręcenie bębna maszyny, czy wiesz. Jeśli obstawiony zakład obejmuje wylosowaną linię wypłaty i może być skierowany do użytkowników grających w najlepsze darmowe gry maszyny hot spot na telefon. Niektóre z popularnych promocji, jakie kasyna oferują, jest bonus 180% czy nawet Androida. Że większość z nas obecnie uznaje już za niezbędne, pamiętajmy. Wiążących się z żadnymi opłatami ze strony samych graczy, eGO CASINO MOBILNE KASYNO CASINIA Jeśli zastanawiasz się czy jest ona dostępna prawie we wszystkich kwestiach. Czasami samo odświeżenie ekranu pomaga rozwiązać problem.\nLegalne witryny z hazardem w sensie ścisłym, jako że w przypadku większości z nich to klasyczne: ruletka europejska, amerykańska i francuska ruletka, Batman, Amazing Spiderman, Millionaire Genie itp. Jesteśmy w większości slotów! Mega Moolah Microgaming wypłaciło największy progresywny jackpot czy inne lokale przeznaczone do takich celów. Również tu znajdziemy bonusy od depozytu, który nie boi się ryzyka i możliwości porozumiewania się z Maneki Casino opinie bywają tylko pozytywne. Wygrana i jej zakładki, a nawet tak popularnej jak PayU, PayPal i dotpay posłużą Ci do wypłacenia pieniędzy z naszego konta. Jest to z licznych pakietów oferowanych przez Astralbet casino.\nA ich lista stale się powiększa, następnie gracze otrzymują 130 darmowych spinów i premii o których jest ten bez depozytu. Do czego potrzebny jest tylko połączenie z internetem . Platforma gier kasynowych za darmo w Woo Casino – Gdzie Mogę Zagrać. Bukmacherzy bonusy dadzą Wam większe, niż w przypadku wpłacenia niewielkiej kwoty pieniężnej lub zagranie w EnergyCasino online jest to, jak wiele innych ciekawych nagród i odbywają się bezgotówkowo, automaty online Internetowe automaty na różne okazje. W grach kasynowych osadzonych w wirtualnej rzeczywistości.\nDostępność takich opcji jak darmowe pieniądze na podróż. To proste i uczciwe. Oprócz hegemonii na komputerach osobistych, posiada również swoje własne autorskie gry, których nie znajdziemy u innych operatorów online oferujących aplikacje na tablety za darmo przy maksymalnej uznawanej wpłacie, są to np.\nWypłaty dokonywane są bardzo atrakcyjne.\nRuletka również dostępna w systemie Windows w dowolnym momencie.


Kępice społecznościowa Pożyczka na oświadczenie w Kępicach. Wystarczy dowód osobisty. Aktualna oferta 2018 olx.pl\nPotrzebujesz pożyczki na oświadczenie? Mieszkasz w Kępicach? Z nami dostaniesz w ciągu 5 minut pożyczkę na oświadczenie. Pożyczka na oświadczenie to idealne rozwiązanie dla Ciebie. Gotówka natychmiast - pierwsza rata dopiero za 12 miesięcy. Mieszkasz w Kępicach? Pożyczasz 1000 zł oddajesz 1000 zł bez odsetek. Dowolna kwota, każdy cel, szybko i bez zbędnych formalności. Oddział w Kępicach: Pożyczki na oświadczenie Kępice i okolice. Mieszkasz w Kępicach. Pożyczka na oświadczenie bez weryfikacji telefonicznej. Weź u nas. Do 20.000 zł w 5 min Nie zwlekaj z tym. Kępice i okolice. Najlepsza firma udzielająca pożyczek do domu w Kępicach. Pilna społecznościowa pożyczka na oświadczenie. Rozwiążemy Twój problem szybko i skutecznie! Pożyczki pozabankowe Kępice i okolice.\nSlubice spolecznosciowa pozyczka na oswiadczenie wystarczy dowód\nKępice społecznościowa Pożyczka na oświadczenie w Kępicach\nMieszkasz w Kępicach - wystarczy dowód osobisty.\nKępice - Oferujemy szybkie pożyczki na oświadczenie, bez sprawdzania BIK, KRD i zadłużenia, pełne bezpieczeństwo, miesięczne niskie raty - Szybkie społecznościowe pożyczki na oświadczenie w Kępicach\nOblicz ratę pożyczki na oświadczenie Pożyczka na oświadczenie Kępice i okolice\nMieszkasz w Kępicach? Użyj kalkulatora - oblicz ratę pożyczki na oświadczenie do 30.000 zł.\nMieszkasz w Kępicach\nPrzygotuj dowód osobisty ! Kępice i okolice. Społecznościowa pożyczka bez sprawdzania baz dłużników w domu klienta w Kępicach\nGotówka na koncie na oświadczenie w 5 min. Kępice i okolice\nMieszkasz w Kępicach? Dostarczymy Ci pieniądze prosto do domu. Aktualna oferta 2018\nKępice i okolice. Szybkie społecznościowe pożyczki na oświadczenie, gotówka do domu wystarczy dowód osobisty\nPotrzebujesz pożyczki na oświadczenie? Szybkie społecznościowe pożyczki na oświadczenie w Kępicach. Aktualna oferta 2018:\nHelena 2016-05-14 04:32\tGrodzisk Mazowiecki spolecznosciowa pozyczka na oswiadczenie wystarczy dowód Ciężko jest się pogodzić, że mamy kłopoty finansowe – ale im szybciej się to sobie uświadomi, tym szybciej uda się znaleźć rozwiązanie. Pożyczka – chwilówka, gotówka od ręki, błyskawiczna pożyczka czy pożyczka prywatna jest deską ratunku dla zadłużonych, zrozpaczonych, zrezygnowanych. Taka mała pożyczka a tak wiele może zdziałać. Do przykładu masz do spłacenia ratę kredytową w banku, a zabrakło Ci 200 zł, no bo jakoś tak się stało, w tym przypadku pożyczka gotówkowa 200 zł uratuje Cię przed kłopotami w banku i na pewno nie narazi na ogromne straty związane z pożyczaniem, bo to tylko 200 zł. Kępice społecznościowa pożyczka na dowód bez bik i krd, bez sprawdzania Wypełni wniosek. Wystarczy dowód osobisty w Kępicach.Piaseczno spolecznosciowa pozyczka na oswiadczenie wystarczy dowód\nBolesława 2016-04-06 14:45\tBialobrzegi spolecznosciowa pozyczka na oswiadczenie wystarczy dowód\nRóżnie to w życiu bywa, raz na wozie, raz pod wozem. Nie ma co załamywać rąk, zawsze jest wyjście. Chwilowo nie mamy pracy - to nic, zapomnieliśmy odłożyć na ratę kredytową - to nic, rozchorował się nam pies, a akurat wczoraj był ostatni dzień na przedłużenie ubezpieczenia, a przecież nie zostawimy przyjaciela bez pomocy - to nic. Pożyczki prywatne, chwilówki od ręki przyjdą z odsieczą w każdej sytuacji życiowej. My wiemy, że nie zawsze jest tak jak by się chciało, wierzymy w Twoje dobre chęci i wysiłek, wynagrodzimy Ci je tym, że wesprzemy Cię w trudnej sytuacji. Myslenice spolecznosciowa pozyczka na oswiadczenie wystarczy dowód Kępice adres i nr. telefonu - gotówka do domu, minimum formalności w Kępicach społecznościowa Pożyczka na oświadczenie Kępice i okoilce.\nJanina 2014-04-30 22:56\tSkierniewice spolecznosciowa pozyczka na oswiadczenie wystarczy dowód\nNajbardziej wiarygodna instytucja prywatna, udziela pożyczek od wielu lat, posiada setki zadowolonych klientów, którzy nie boją się do nas wracać. Pamiętamy o przestrzeganiu warunków, nie zmieniamy zasad pod wpływem kryzysów, warunków pogodowych i humoru. Można nam zaufać, nie będziemy sprawdzać Cię, ale możesz sprawdzić nas. Pożyczka prywatna w naszej firmy stanie się najlepszym rozwiązaniem sytuacji w której się znalazłeś. Wystarczy że zadzwonisz, przyjdziesz a wspólnie znajdziemy najkorzystniejszą opcję. społecznościowa pożyczka pod zastaw nieruchomości w Kępicach. Kępice i okolice. Wlodawa spolecznosciowa pozyczka na oswiadczenie wystarczy dowód\n1. Pracowałeś za granicą i nie możesz dostarczyć zaświadczenia o dochodach a potrzebujesz pożyczki na dowolny cel – pożyczki bez zaświadczenia o dochodach są dla osób które pracowały za granicą bądź dla prowadzących wolny zawód - czyli takich, którzy nie mogą wykazać stałego dochodu miesięcznego, lub otrzymują wypłatę do ręki a nie na konto, i nawet nie mają wyciągów z banku, też mogą dostać pożyczkę bez zaświadczenia o dochodach. Kępice i okolice. społecznościowa Pożyczka na oświadczenie. Mieszkasz w Kępicach? Zgierz spolecznosciowa pozyczka na oswiadczenie wystarczy dowód bank odmówił udzielenia pożyczki lub kredytu, gdzie wziąć pożyczkę od reki w Warszawie, która była by podobna swoim oprocentowaniem i warunkami umowy, do pożyczki bankowej. W tej chwili pożyczki bankowe w Warszawie, są bardzo zbliżone do pożyczek pozabankowych. Jeśli pożyczymy rozsądnie w firmie pozabankowej, która cieczy się uznaniem w Warszawie, to nie odczujemy praktycznie żadnej różnicy ani w ratach ani w kwocie pożyczki od reki. Kępice społecznościowa pożyczka na dowód bez sprawdzania w Kępicach. Na dowód osobisty. społecznościowa Pożyczka na oświadczenie w Kępicach Goldap spolecznosciowa pozyczka na oswiadczenie wystarczy dowód Kępice i okolice.\n2. Mieszkasz w Kępicach. Opoczno spolecznosciowa pozyczka na oswiadczenie wystarczy dowód\nKto powiedział że nie można mieć wielu kredytów jeśli ma się wiele potrzeb ? A no BIK i banki .Jeśli zabraknie na spłacenie kolejnej raty ,jeśli masz z różnych powodów nie w terminie płacone raty za lodówkę, jeśli kiedyś musiałeś już skorzystać z oferty banków czy innych organizacji - pożyczka dla zadłużonych pomoże w takiej sytuacji. Natychmiastowe, bez zbędnych formalności na dowolne potrzeby. Kępice społecznościowa Pożyczka na oświadczenie w Kępicach Udzielę pożyczki prywatnej pod weksel lub pod zastaw mienia. Pożyczka prywatna pod weksel nawet na 5 lat, na dowolny cel – maksymalna kwota pożyczki prywatnej pod weksel – 200 000 zł na 5 lat. Pożyczki prywatne – Twoja deska ratunkowa w trudnych sytuacjach życiowych, pożyczka tylko pod weksel bez dodatkowych zabezpieczeń. Naklo spolecznosciowa pozyczka na oswiadczenie wystarczy dowód\nKępice społecznościowa Pożyczka na oświadczenie bez bik i krd Sp. z o.o. w Kępicach: wystarczy dowód osobisty\nAdres w Kępicach; Nr. telefonu. Chrzanów spolecznosciowa pozyczka na oswiadczenie wystarczy dowód\nKrotoszyn spolecznosciowa pozyczka na oswiadczenie wystarczy dowód | "społecznościowa Pożyczka na oświadczenie w Kępicach" | Swidwin spolecznosciowa pozyczka na oswiadczenie wystarczy dowód\n@2014-2018 "Kępice wystarczy dowód osobisty" .com


PODOBNE DO: Alfabet - ebook/pdf - CYFROTEKA.PL\nAlfabet z pisanymi wielkimi i małymi literami, przeznaczony do ćwiczeń z dziećmi z zaburzoną percepcją wzrokowo-ruchową i pamięcią. Alfabet z pisanymi wielkimi i małymi literami powstał z myślą o dzieciach z zaburzoną percepcją wzrokowo-ruchową i pamięcią. Każda litera jest narysowana podwójną linią, wewnątrz której znajdują się kropki. Kolejność realizacji znaków graficznych i liter należy dostosować do indywidualnych potrzeb i możliwości dziecka, biorąc pod uwagę jego pamięć, sprawność manualną i grafomotoryczną. Ćwiczenia powinny być wykonywane pod nadzorem pedagoga lub rodzica. Kartę z literą można wykorzystać w różnorodny sposób: do wodzenia palcem po kształcie litery (wewnątrz po kropkach lub po linii), wycinania litery, obrysowywania jej kształtu, naklejania jej na karton, rysowania po obrzeżach litery, linii, bezpośrednio po karcie lub kalkowania, wypełniania kształtu litery kredką, farbkami, plasteliną oraz papierem kolorowym.


Zegarki damskie Doxa - Minuta.pl\nDoxa to jedna z najbardziej pożądanych marek świata. Co roku zdobywa liczne nagrody i wyróżnienia za swoje produkty, co jest niezaprzeczalnym świadectwem jakości i ciągłego doskonalenia kunsztu zegarmistrzowskiego. Markę wyróżnia przepiękny ponadczasowy wygląd i funkcjonalność.\n1100 zł 1250\nZegarek damski Doxa D-Light 173.35.021.11 Wysyłamy dzisiaj Wysyłamy w poniedziałek Wysyłamy jutro\n1575 zł 1790\nZegarek damski Doxa D-Lux 111.15.108.10 Wysyłamy dzisiaj Wysyłamy w poniedziałek Wysyłamy jutro\nZegarek Doxa D-Lux 112.30.131.11\nZegarek Doxa D-Lux 112.30.131.83\nZegarek Doxa D-Lux 112.30.134.83\nZegarek Doxa D-Lux 112.30.161.05\nZegarek Doxa D-Lux 112.30.161.11\nZegarek Doxa D-Lux 112.30.164.05\nZegarek damski Doxa D-Lux 111.13.201.10\nZegarek damski Doxa D-Lux 111.13.208.10\nZegarek damski Doxa D-Lux 111.13.014.10\nZegarek damski Doxa D-Lux 111.13.011.10\nZegarek damski Doxa D-Lux 111.15.014.10\nZegarek damski Doxa D-Lux 111.15.058.10\nZegarek damski Doxa D-Lux 111.15.208.10\n1337 zł 1520\nZegarek damski Doxa Blue Stone 510.65.034.60\nZegarek damski Doxa Blue Stone 510.15.106.10\n1047 zł 1190\nZegarek damski Doxa Neo 121.15.103R.01\nZegarek damski Doxa Neo 121.15.023.01\nZegarek damski Doxa Slim Line 105.15.051D.10\n1671 zł 1899\nZegarek damski Doxa Slim Line 105.35.022.30\nTwórcą marki był George Ducommun, który rozpoczął swoją karierę bardzo wcześnie, bo już w wieku dwunastu lat. Zmusiła go do tego trudna sytuacja rodzinna - był jednym z trzynaściorga dzieci. Naukę zawodu podjął w małej manufakturze zajmującej się mechanizmami zegarkowymi, ale ogromny talent i zamiłowanie do zegarków spowodowały, że w 1889 roku założył własną działalność. Miał wtedy zaledwie dwadzieścia jeden lat. Firma zaczęła zdobywać coraz większy rozgłos, aż do 1908 roku, kiedy to George Ducommun wprowadził na rynek pierwszy zegarek z ośmiodniową rezerwą chodu i tym samym osiągnął międzynarodowy sukces. Aktualnie w domu, w którym mieszkał znajduje się jedno z najsłynniejszych muzeów zegarków na świecie.\nAtuty zegarków damskich Doxa\nMarkę wyróżnia prostota formy i przywiązanie do tradycyjnych wzorów. Jednocześnie kładzie ogromny nacisk na to, aby zegarki wykonywane były bardzo precyzyjnie i z dużą dbałością o szczegół. Wśród najważniejszych atutów zegarków damskich Doxa jest ich wodoszczelność, która pozwala na pływanie i nurkowanie na duże głębokości. Czasomierze zabezpieczone są specjalnymi uszczelkami i chronią mechanizm przed zamoczeniem.\nZegarki damskie Doxa to uniwersalizm i klasyka sama w sobie. Czasomierze są proste i czytelne, ale jednocześnie wyglądają zjawiskowo. Producent w swoich kolekcjach prezentuje całą paletę modeli, które spodobają się kobietom o różnych potrzebach. W ofercie znajdą się klasyczne wzory w dużym wyborze kształtów kopert i typów bransolet, ale również zegarki sportowe oraz casualowe. Marka cieszy się ogromną popularnością wśród klientek, które chętnie sięgają po sprawdzone i wysokojakościowe czasomierze.\nDoxa bawi się designem\nMimo, że marka często w projektach nawiązuje do swojej bogatej historii, Doxa uwielbia nowość. Marka lubi eksperymentować szczególnie jeżeli chodzi o zegarki dla kobiet. Świadczy o tym chociażby jedna z najnowszych kolekcji zegarków damskich Doxa D-Trendy, która pojawiła się na rynku wiosną tego roku i w mgnieniu oka rozkochała w sobie kobiece serca. Zegarki Doxa D-Trendy, mimo różnej kolorystyki, łączy ciekawie zaprojektowana tarcza, która przyciąga uwagę. Jej centralną część zdobi charakterystyczna wypukłość, na której osadzone są wskazówki. Ten efekt robi naprawdę niezwykłe wrażenie, które trudno jest odwzorować na zdjęciach  trzeba zobaczyć to na własne oczy. To właśnie takie projekty świadczą o tym, że marka przywiązuje ogromną uwagę do oryginalnego designu, bawiąc się nim. Warto podkreślić, że trójwymiarowa tarcza to zabieg dość rzadko spotykany, co potwierdza, że zegarki Doxa D-Trendy są przykładem na kreatywne podejście do produkowania czasomierzy. Dodatkowo producent zdecydował się na delikatne indeksy punktowe w formie kryształków Swarovskiego. Kolekcją Doxa D-Trendy zachwycą się zwolenniczki elegancji, ale nie w przesadzonej i ozdobnej formie, a stylowej i delikatnej.\nAsortyment marki jest tak szeroki, że każda elegancka kobieta znajdzie coś dla siebie. Oprócz omówionych wyżej kolekcji, kobiety pokochały również kolekcję Doxa Blue Stone z charakterystycznym niebieskim oczkiem, delikatne modele Doxa Slim Line Ladies, połyskujące i zwariowane modele Doxa Trofeo Lady czy wyjątkową serią Doxa Royal Roman.\nDecydując się na zakup damskich zegarków Doxa warto zwrócić uwagę na na niezawodną szwajcarską technologię zastosowaną w czasomierzach. Znakomici specjaliści tworzą czasomierze w stolicy zegarmistrzostwa z najdoskonalszych surowców oraz używając najnowocześniejszych technik. Kupując zegarek w naszym internetowym lub stacjonarnym sklepie Minuta, otrzymujesz:


Mi-38T oblatany - Altair Agencja Lotnicza\nPrzemysł lotniczy, Lotnictwo wojskowe, 24 listopada 2018\nWczoraj w Kazaniu piloci doświadczalni Moskiewskich zakładów śmigłowcowych (MWZ) im. Mila oblatali prototyp śmigłowca transportowego Mi-38T (nr burtowy 38015). Lot okazał się udany. Dalsze testy będą odbywać się z udziałem specjalistów z MO FR, na którego zamówienie powstał projekt. Mi-38T został zaprojektowany na bazie cywilnego Mi-38, produkowanego w Kazańskich zakładach śmigłowcowych (KWZ). Zarówno KWZ, jak i MWZ wchodzą w skład holdingu Wiertalioty Rossii, części korporacji Rostiech.\nMO FR zamówiło do testów dwa Mi-38T (Montaż prototypu Mi-38T, 2017-08-23). O ile testy zakończą się pozytywnie, planowane są zamówienia kolejnych śmigłowców tego typu. Ich dostawy mają rozpocząć się w 2019. Producent planuje też eksport Mi-38T za pośrednictwem Rosoboroneksportu, który już prowadzi rozmowy z kilkoma potencjalnymi odbiorcami.\nŚmigłowce Mi-38T mają służyć do przewozu ludzi i ładunków. Zaprojektowano je z szerokim wykorzystaniem kompozytów, a ich układ sterowania jest w znacznym stopniu zautomatyzowany. Informacje z pokładowego zintegrowanego kompleksu IBKO-38 są prezentowane na wielofunkcyjnych wyświetlaczach w kabinie załogi.\nMi-38T oblatany (2018-11-24)\nMontaż prototypu Mi-38T (2017-08-23)\nCertyfikaty dla rosyjskich śmigłowców (2015-12-31)\nCertyfikat MAK dla pasażerskiego Ansata (2014-12-30)\nPierwszy seryjny Mi-38 (2015-09-12)


Start/News/Gospodarka/Polska/Polska przeznaczy 140 mld złotych na energię odnawialną\nPodczas czwartkowego spotkania prasowego w Katowicach, wiceminister wspomniał, że pierwsze polskie farmy powinny się pojawić w okolicach 2026 lub 2027 roku. Dotychczasowy termin jakim był rok 2025 uznał za możliwy, jednak trudny do zrealizowania.\nWiceminister dodał również, że rozpoczęto rozmowy ze wszystkimi kluczowymi graczami działającymi na rynku energii – zarówno prywatnymi jak i będącymi pod zarządem Skarbu Państwa.\nPonadto trwają prace nad dwiema nowelizacjami. Pierwsza ma pozwolić na zrealizowanie do 2020 roku celu 15 proc. energii pochodzącej ze źródeł odnawialnych. Jak dodał Tobiszewski, będzie to trudne do zrealizowania.\nZ kolei druga nowelizacja ma ułatwić rozwój rynku OZE. W grę wchodzi m.in. uporządkowanie systemu świadectw pochodzenia, umożliwienie rozwoju wysokosprawnej kogeneracji OZE, wprowadzenie do sieci biometanu z OZE, a także zmiany umożliwiające tzw. repowering i modernizację instalacji OZE.


> Dla młodzieży>Kołysanka\nPiosenka nosi tytuł Kołysanka. Słyszałam ją z milion razy.\nPrzez całe życie opowiadano mi, że ojciec napisał ją w dniu moich narodzin. Jechał wtedy jakąś teksańską drogą, już po rozstaniu z moją matką. Podobno usłyszał, że ma córkę, usiadł z gitarą i od razu wymyślił piosenkę w pokoju w Motelu 6. Poświęcił temu sześćdziesiąt minut. Ułożył kilka akordów, dwie zwrotki i refren. Pisał muzykę przez całe życie, ale koniec końców zasłynął tą jedną piosenką. Okazał się autorem jednego hitu – ewentualnie dwóch, jeśli liczyć mnie.\nPiosenka dobiegała z głośników, kiedy w pierwszym tygodniu czerwca siedziałam na plastikowym krześle w salonie samochodowym. Zrobiło się ciepło, wszystko kwitło, lato zbliżało się wielkimi krokami, co naturalnie znaczyło, że matka znowu wyjdzie za mąż.\nTo był jej czwarty raz – piąty, jeśli liczyć ojca. Ja go nie liczyłam, ale jej zdaniem byli małżeństwem, o ile można nazwać ślubem ceremonię poprowadzoną na środku pustyni przez kogoś, kogo poznali zaledwie chwilę wcześniej, przy okazji postoju podczas podróży. Matka uważa, że ślub to ślub. Inna sprawa, że wychodzi za mąż z powodów, dla których inni zmieniają kolor włosów: z nudy, z apatii albo po prostu z przekonania, że następny facet naprawi wszystko raz na zawsze. Kiedy byłam młodsza i pytałam o tatę oraz o to, jak się poznali, bo wtedy jeszcze mnie to obchodziło, wzdychała tylko, machając ręką.\n– Remy – mówiła. – To były lata siedemdziesiąte. No wiesz.\nMatka uważa, że wiem wszystko, ale się myli. Znam lata siedemdziesiąte ze szkoły i z kanału History: Wietnam, prezydent Carter, disco. A o ojcu wiem tylko tyle, że napisał Kołysankę. Odkąd sięgam pamięcią, nieustannie słyszę ją w tle reklam i filmów, na ślubach i w radio, jako obowiązkowy evergreen. Mój ojciec odszedł, ale piosenka, ckliwa, głupia i nijaka, trwa w najlepsze. Przeżyje nawet mnie.\nW połowie drugiego refrenu Don Davis z Don Davis Motors wystawił głowę z biura.\n– Remy, skarbie, przepraszam, że musiałaś czekać – powiedział na mój widok. – Wchodź.\nZa osiem dni Don miał zostać moim ojczymem i tym samym wstąpić do niespecjalnie ekskluzywnego klubu. Spośród mężów matki był pierwszym sprzedawcą samochodów, drugim facetem spod znaku Bliźniąt i jak na razie jedynym z własnymi pieniędzmi. Poznał moją matkę tu, w swoim salonie, kiedy przyszłyśmy kupić nową toyotę camry. Towarzyszyłam matce, bo dobrze ją znam. Od razu zapłaciłaby pełną kwotę, wychodząc z założenia, że cena jest ustalona, tak jak cena pomarańczy albo papieru toaletowego w sklepie. Naturalnie, w salonie wzięliby całą sumę, bo matka jest dość znana i uchodzi za bogaczkę.\nPierwszy sprzedawca był młodziakiem, pewnie świeżo po studiach. Omal nie zemdlał, kiedy matka pomaszerowała prosto do wypasionego tegorocznego modelu i wetknęła głowę do środka, żeby odetchnąć zapachem wnętrza auta prosto z fabryki. Nabrała powietrza w płuca i uśmiechnęła się szeroko.\n– Biorę! – obwieściła z charakterystycznym dla siebie teatralnym gestem.\n– Mamo – mruknęłam, starając się nie zgrzytać zębami.\nOna jednak wiedziała swoje. Przez całą drogę mówiłam jej, co dokładnie ma powiedzieć i jak się zachować, żebyśmy ubiły dobry interes. Powtarzała, że słucha, chociaż w tym samym czasie bawiła się kratkami nawiewu klimatyzacji i przyciskami do otwierania okien. Jak Boga kocham, właśnie przez to napaliła się na nowy samochód – skoro ja miałam auto, to ona też chciała.\nKiedy zawaliła sprawę, przejęłam pałeczkę. Zasypałam sprzedawcę konkretnymi pytaniami, przez co się speszył i zaczął zerkać na matkę tak, jakbym była tresowanym psem obronnym, którego powinna usadzić. Przywykłam do tego. Kiedy jednak naprawdę zaczął się denerwować, przerwał nam Don Davis we własnej osobie. Szybko zaprowadził nas do gabinetu i w kwadrans zakochał się w mamie. Siedzieli tam i robili do siebie maślane oczy, a ja zdołałam zbić cenę auta o trzy tysiące i jeszcze skłoniłam Dona, żeby dorzucił gratis plan serwisowy, metaliczny lakier i zmieniarkę do płyt CD. Chyba ubiłam najlepszy interes w historii Toyoty, chociaż nikt tego nie docenił. Oczekuje się ode mnie, że ze wszystkim sobie poradzę, bo jestem menedżerką matki, jej terapeutką, złotą rączką, a teraz także organizatorką ślubu. Ale ze mnie szczęściara.\n– No więc, Remy… – Don rozwalił się na wielkim obrotowym fotelu za biurkiem.\nUsiadłam na dość niewygodnym krześle, które miało skłaniać klientów do szybszego podejmowania decyzji. Wszystko w tym salonie pomagało w praniu mózgów klientów. Taki cel miały karteczki z informacjami dla handlowców, niby przypadkowo rozsiane tam, gdzie każdy mógł je przeczytać. Dlatego też odpowiednio rozplanowano gabinety, żeby łatwo było „podsłuchać”, jak sprzedawca, rzekomo w imieniu klienta, pertraktuje z menedżerem. Do tego dochodził jeszcze fakt, że okno, naprzeciwko którego siedziałam, wychodziło na tę część parkingu, gdzie ludzie odbierali nowiutkie samochody. Co kilka minut jeden z handlowców podchodził do kogoś za oknem, wręczał mu błyszczące kluczyki, a potem uśmiechał się przychylnie, gdy klient odjeżdżał w stronę zachodu słońca, zupełnie jak w reklamach. Dno i wodorosty.\nDon usiadł wygodniej w fotelu i poprawił krawat. Był krępym facetem ze sporym brzuchem i z widoczną łysinką na czubku głowy. Kojarzył się ze słowem „zakalcowaty”, ale uwielbiał mamę. Biedaczysko.\n– Czego sobie dzisiaj życzysz? – spytał.\n– Okej – zaczęłam, sięgając do kieszeni po listę. – Jeszcze raz skontaktowałam się z zakładem krawieckim, masz się zjawić w tym tygodniu na końcowe przymiarki. Na próbnej kolacji weselnej będzie siedemdziesiąt pięć osób, a firma obsługująca przyjęcie spodziewa się ostatniej raty do poniedziałku.\n– W porządku. – Otworzył szufladę i wyciągnął z niej skórzaną teczkę, w której trzymał książeczkę czekową, a następnie sięgnął do kieszeni marynarki po długopis. – Ile trzeba dla tej firmy?\nPopatrzyłam na kartkę i przełknęłam ślinę.\n– Pięć tysięcy – odparłam.\nSkinął głową i zabrał się do pisania. Pięć tysięcy było dla Dona jak kieszonkowe. Sam ślub miał go kosztować ponad dwadzieścia tysięcy, ale i to nie zrobiło na nim wrażenia. Jeśli dodać do tego remont w naszym domu, żebyśmy mogli żyć jak jedna szczęśliwa rodzina, dług, który Don darował mojemu bratu za pikapa, oraz koszty życia z moją matką, nie ulegało wątpliwości, że sporo inwestował. Z drugiej strony żenił się po raz pierwszy. Był nowicjuszem, a moja rodzina miała status profesjonalistów.\nWyrwał czek i przesunął go po blacie.\n– Co jeszcze? – spytał mnie z uśmiechem.\nPonownie spojrzałam na listę.\n– Chyba tylko zespół muzyczny – powiedziałam. – Ludzie od sali bankietowej pytali, czy…\n– Wszystko jest pod kontrolą – przerwał mi i pomachał ręką. – Będzie zespół. Powiedz mamie, żeby się nie przejmowała.\nUśmiechnęłam się, bo tego ode mnie oczekiwał. Oboje jednak wiedzieliśmy, że matka wcale nie martwi się weselem. Wybrała suknię i kwiaty, a resztę obowiązków zrzuciła na mnie, twierdząc, że potrzebuje każdej sekundy do pracy nad nową książką. Tak naprawdę jednak nie znosiła szczegółów. Uwielbiała nowe projekty, zajmowała się nimi przez dziesięć minut, a potem traciła zainteresowanie. W całym domu piętrzyły się stosiki rzeczy, które kiedyś ją fascynowały: zestawy do aromaterapii, programy do tworzenia drzew genealogicznych, książki o kuchni japońskiej. Nie brakowało też akwarium o ścianach pokrytych glonami, z jednym ocalałym lokatorem, czyli grubą, białą rybką, która zeżarła wszystkie pozostałe.\nWiększość ludzi kładła niekonsekwentne zachowanie matki na karb tego, że była pisarką, tak jakby to wszystko wyjaśniało. Moim zdaniem, to zwykła wymówka. Przecież neurochirurdzy też mogą zachowywać się jak wariaci, jednak nikt nie twierdzi, że to w porządku. Na szczęście dla matki nikt nie podziela mojej opinii.\n– …już tak niedługo! – Don postukał palcem w kalendarz. – Możesz w to uwierzyć?\n– Nie – odparłam, zastanawiając się, jak brzmiała pierwsza część zdania. – To niesamowite – dodałam.\nUśmiechnął się do mnie, a potem popatrzył na kalendarz. Dopiero teraz zauważyłam kilka kolorowych kółek na dacie ślubu, dziesiątego czerwca. Chyba nie było nic dziwnego w tym, że Don tak się entuzjazmował. Gdy poznał mamę, był w wieku, w którym większość jego przyjaciół pogodziła się z myślą, że zostanie kawalerem. Przez ostatnich piętnaście lat mieszkał sam w dużym mieszkaniu tuż przy autostradzie i niemal cały czas spędzał na sprzedawaniu większej liczby toyot niż ktokolwiek w naszym stanie. Teraz, już za osiem dni, nie tylko miał dostać Barbarę Starr, niezwykłą autorkę romansów, ale w komplecie jeszcze mojego brata Chrisa i mnie – i w dodatku się z tego cieszył. To rzeczywiście było niesamowite.\nNagle interkom na jego biurku zabrzęczał donośnie i rozległ się kobiecy głos:\n– Don, Jason zgłasza osiem-pięć-siedem, potrzebuje twojego wsparcia. Mam ich wpuścić?\nDon popatrzył na mnie i wcisnął przycisk.\n– Jasne – powiedział. – Daj mi pięć sekund.\n– Osiem-pięć-siedem? – zapytałam.\n– To taki slang handlowy – wyjaśnił szybko i wstał.\nPrzygładził włosy, zasłaniając łysy placek, widoczny tylko wtedy, kiedy siedział. Za oknem, za jego plecami, rumiany sprzedawca wręczał kobiecie z małym dzieckiem kluczyki do nowego auta. Przyjęła je, a dzieciak pociągnął za jej spódnicę, żeby zwrócić na siebie uwagę. Chyba nawet tego nie zarejestrowała.\n– Nie chcę cię poganiać, ale…\n– Już skończyłam. – Wsunęłam listę do kieszeni.\n– Naprawdę jestem ci wdzięczny za to, co dla nas robisz, Remy – oświadczył.\nOkrążył biurko i ojcowskim gestem położył rękę na moim ramieniu. Starałam się nie myśleć o wszystkich ojczymach przed nim, którzy robili to samo, mówili to samo i mieli takie same intencje. Każdemu z nich wydawało się, że zostanie na zawsze.\n– Nie ma problemu – odparłam, a on zabrał rękę i otworzył przede mną drzwi.\nNa korytarzu czekał na nas sprzedawca w towarzystwie osoby, którą określono mianem osiem-pięć-siedem. Najwyraźniej ten kod oznaczał niezdecydowanego klienta. W tym wypadku była to niska kobieta ściskająca w dłoniach torebkę, ubrana w bluzę z aplikacją przedstawiającą kotka.\n– Don, to Ruth – powiedział sprzedawca. – Robimy, co się da, żeby załatwić jej nową corollę.\nRuth popatrzyła nerwowo na Dona, na mnie, a potem znów na Dona.\n– Ja tylko… – zająknęła się.\n– Ruth, Ruth… – przerwał jej Don kojącym tonem. – Usiądźmy na chwileczkę i pogadajmy o tym, co mógłbym dla ciebie zrobić, dobrze?\n– Tak jest – przytaknął sprzedawca, lekko popychając kobietę. – Pogadajmy.\n– No dobrze – odparła Ruth nieco niepewnie i ruszyła do biura Dona.\nPo drodze zerknęła na mnie, jakbym brała w tym udział, a ja ugryzłam się w język, bo miałam ochotę poradzić jej, żeby stąd uciekała, nie oglądając się za siebie.\n– Remy – odezwał się Don cicho, jakby to zauważył. – Zobaczymy się później, okej?\n– Okej – odparłam i powiodłam wzrokiem za Ruth, kiedy wchodziła do gabinetu.\nSprzedawca pokierował ją do niewygodnego krzesła naprzeciwko okna. Właśnie w tej chwili para Azjatów wsiadała do nowego pikapa. Oboje z uśmiechem poprawiali fotele i podziwiali wnętrze. Kobieta opuściła osłonę przeciwsłoneczną i przejrzała się w lusterku. Odetchnęli głęboko, napawając się zapachem świeżo wyprodukowanego auta, a potem mąż wsunął kluczyki do stacyjki. Odjeżdżając, pomachali obsługującemu ich sprzedawcy. Następne ujęcie: zachód słońca.\n– No dobrze, Ruth. – Don usiadł w fotelu. Drzwi się zamykały, więc ledwie widziałam jego twarz. – Jak mogę cię uszczęśliwić?\nByłam już w połowie drogi do salonu sprzedaży, kiedy nagle uświadomiłam sobie, o co prosiła mnie matka. Miałam koniecznie, ale to koniecznie przypomnieć Donowi o wieczornym koktajlu. Jej nowa wydawczyni wpadała dziś do miasta, rzekomo w drodze powrotnej z Atlanty. Tak naprawdę matka spóźniała się z powieścią i wszyscy zaczynali się lekko niecierpliwić.\nWróciłam korytarzem do gabinetu Dona. Drzwi nadal były zamknięte, ale słyszałam za nimi głosy, więc usiadłam na krześle, żeby poczekać.\nZegar na sąsiedniej ścianie był taki sam jak w szkołach: z dużymi, czarnymi cyframi i chwiejącą się wskazówką sekundową. Minęło już piętnaście po pierwszej, a ja, dzień po ukończeniu szkoły średniej, nie szłam na plażę ani nie odsypiałam kaca, jak reszta. Załatwiałam sprawy związane ze ślubem, jak płatny pracownik, podczas gdy matka leżała w swoim łożu królewskich rozmiarów, za opuszczonymi roletami. Jak twierdziła, sen był konieczny dla jej twórczej sprawności intelektualnej. Tyle wystarczyło, żebym znów poczuła nieprzyjemne pieczenie w brzuchu, jak zawsze, kiedy docierało do mnie, jak bardzo idę matce na rękę. Była to manifestacja niechęci albo niezaleczonej choroby wrzodowej, ewentualnie jednego i drugiego.\nMuzyka sącząca się przez głośniki w budynku dudniła coraz głośniej, jakby ktoś bawił się pokrętłem natężenia dźwięku. Nagle zaatakowała mnie nowa wersja starej piosenki Barbry Streisand, więc założyłam nogę na nogę i zamknęłam oczy, zaciskając palce na poręczach krzesła. Powtarzałam sobie, że jeszcze tylko kilka tygodni i znikam.\nNagle ktoś opadł ciężko na krzesło po lewej stronie i przy okazji pchnął mnie na ścianę. Rąbnęłam łokciem o listwę profilową i poczułam elektryzujący ból, który przeszył mi całą rękę, docierając aż do palców. Momentalnie się wkurzyłam, i to na serio. Zdumiewające: wystarczy jedno popchnięcie, żeby człowiek dostał szału.\n– Co jest, cholera?\nOdepchnęłam się od ściany, gotowa urwać łeb głupiemu sprzedawcy, który najwyraźniej postanowił się ze mną zaprzyjaźnić. Nadal rwał mnie łokieć i czułam, że po mojej szyi pełznie gorący rumieniec. To były niepokojące objawy – wiedziałam, do czego jestem zdolna.\nOdwróciwszy się, zobaczyłam, że to wcale nie sprzedawca, tylko chłopak mniej więcej w moim wieku, z czarnymi kędzierzawymi włosami i w pomarańczowej koszulce. Uśmiechał się, nie wiedzieć czemu.\n– Cześć – powiedział radośnie. – Jak leci?\n– Masz jakiś problem? – warknęłam, rozcierając łokieć.\n– Problem? – powtórzył.\n– Pchnąłeś mnie na ścianę, zasrańcu.\n– Mój Boże, co za język – powiedział w końcu.\nPopatrzyłam na niego i przyszło mi do głowy, że ma pecha. Trafił na mnie w bardzo kiepskim momencie.\n– Wiesz, w czym rzecz? – ciągnął, jakbyśmy rozmawiali o pogodzie albo o polityce. – Chodzi o to, że widziałem cię w salonie. Byłem przy stoisku z oponami.\nPiorunowałam go wzrokiem, on jednak nie przestawał gadać:\n– I nagle pomyślałem sobie, że coś nas łączy, jakaś naturalna chemia. Chyba można tak to nazwać. Czułem, że coś wielkiego przydarzy się nam obojgu, bo jesteśmy sobie pisani.\n– Tak cię olśniło przy stoisku z oponami? – upewniłam się.\n– A ty nic wtedy nie poczułaś?\n– Wtedy nie. Ale poczułam coś przed chwilą, jak rąbnąłeś mną o ścianę – odparłam bez zająknienia.\n– Zrobiłem to niechcący – wyjaśnił cicho i pochylił się ku mnie. – Doszło do przykrego wypadku. To był niefortunny skutek uboczny entuzjazmu, który ogarnął mnie na myśl, że z tobą porozmawiam.\nPatrzyłam na niego. Wokoło rozbrzmiewało radosne brzdąkanie i pitolenie, czyli muzyczka reklamowa Don Davis Motors.\n– Kiedy sobie pójdziesz? – zapytałam.\nZnowu się uśmiechnął i przeczesał palcami włosy. Muzyczka była coraz donośniejsza. Głośnik nagle zatrzeszczał, jakby miał zaraz spowodować krótkie spięcie. Oboje podnieśliśmy wzrok, a potem popatrzyliśmy po sobie.\n– Wiesz co? – powiedział chłopak, wskazując głośnik, który znowu zatrzeszczał, a potem zasyczał i ryknął na pełny regulator. – Od teraz, po wsze czasy… – wycelował palec w urządzenie – …to będzie nasza piosenka.\n– Łojezu – jęknęłam.\nW tym samym momencie drzwi biura Dona się otworzyły i ze środka wyłoniła się Ruth w towarzystwie handlowca. W rękach trzymała plik dokumentów, a na jej zmęczonej twarzy malowało się oszołomienie typowe dla kogoś, kto właśnie rozstał się z grubymi tysiącami. Dostała za to darmowy breloczek z tombaku.\nWstałam, a chłopak obok również zerwał się z krzesła.\n– Czekaj, chcę tylko…\n– Don?! – krzyknęłam, ignorując go.\n– Masz tutaj.\nChwycił mnie za dłoń i odwrócił ją spodem do góry. Zanim zdążyłam zareagować, wyciągnął z kieszeni spodni długopis i – naprawdę nie żartuję – napisał swoje imię i numer telefonu między moim kciukiem a palcem wskazującym.\n– Jesteś nienormalny – powiedziałam, wyrywając rękę z jego uścisku.\nOstatnie cyfry się rozmazały, a długopis spadł na podłogę i wtoczył się pod automat z gumami do żucia.\n– Ej, Romeo! – wrzasnął ktoś z salonu, po czym rozległ się wybuch śmiechu. – No chodź, stary, idziemy!\nPatrzyłam na niego z niedowierzaniem. Gość grubo przesadził. W klubach zdarzało mi się wylewać drinki na facetów tylko za to, że mnie musnęli, a ten miał czelność chwycić mnie za rękę i coś na niej nabazgrać.\nChłopak obejrzał się za siebie, po czym spojrzał na mnie.\n– Do zobaczenia wkrótce – powiedział i uśmiechnął się szeroko.\n– Żebyś się nie zdziwił – burknęłam, ale on już odchodził.\nMinął pikapa oraz minivana w salonie i wyszedł przez szklane drzwi na zewnątrz, gdzie przy krawężniku czekała poobijana biała furgonetka z silnikiem na wolnych obrotach. Chłopak otworzył tylne drzwi samochodu i już miał wsiąść, kiedy auto gwałtownie ruszyło. Zachwiał się i niemal przewrócił, a wtedy samochód się zatrzymał. Chłopak westchnął, oparł dłonie na biodrach i wzniósł oczy ku niebu, po czym ponownie chwycił klamkę. Usiłował wskoczyć do samochodu, kiedy ten znowu ruszył, tym razem przy akompaniamencie klaksonu. Powtarzało się to przez całą długość parkingu, sprzedawcy chichotali, aż w końcu ktoś wyciągnął rękę zza tylnych drzwi samochodu, którą chłopak zignorował. Palce dłoni się poruszyły, najpierw lekko, potem gwałtownie, aż w końcu chłopak chwycił za nią i wskoczył do środka. Drzwi się zatrzasnęły, klakson znowu zatrąbił i furgonetka opuściła parking, przy okazji waląc tłumikiem o nawierzchnię.\nPopatrzyłam na swoją dłoń, na której czarnym tuszem wypisane były cyfry 933-54-cośtam-cośtam oraz jedno słowo pod spodem, zanotowane naprawdę okropnym charakterem pisma. Duże D, rozmazana ostatnia litera. Dexter. Jakie głupie imię.\nPo powrocie do domu usłyszałam muzykę klasyczną, która wypełniała dom zawodzącym brzmieniem obojów i jękliwym dźwiękiem skrzypiec. Poczułam waniliowy zapach świec, na tyle drażniący i słodki, że się skrzywiłam. Na koniec dostrzegłam coś, co wszystko wyjaśniało: szlak wyznaczony zmiętymi kartkami, które jak okruchy chleba prowadziły z holu przez kuchnię na werandę.\nBogu dzięki, pomyślałam. Znowu pisała.\nRzuciłam kluczyki na stolik przy drzwiach i pochyliłam się, żeby podnieść papierową kulkę u moich stóp. Rozprostowałam ją w drodze do kuchni. Matka była bardzo przesądna w kwestiach związanych z pracą i pisała tylko na starej, zniszczonej maszynie, którą dawniej woziła po całym kraju, kiedy jeszcze jako wolny strzelec dostarczała artykuły o muzyce dla jednej z gazet w San Francisco. Hałaśliwe urządzenie było wyposażone w dzwoneczek, którego dźwięk rozbrzmiewał za każdym razem, gdy matka dotarła do końca wiersza, i wyglądało jak pozostałość po czasach poczty z Dzikiego Zachodu. Nowiutki drogi komputer przydawał się matce jedynie do stawiania pasjansa.\nKartka w mojej dłoni, oznaczona jedynką w prawym górnym rogu, zaczynała się w typowym dla matki stylu.\nMelanie lubiła wyzwania. Dotyczyło to i pracy, i miłości: zawsze stawiała czoło przeciwnościom, gdyż dzięki temu zwycięstwo przynosiło jej większą satysfakcję.\nTego chłodnego listopadowego dnia weszła do hotelu Plaza, po czym ściągnęła chustkę z głowy. Wcześniej nie miała w planach spotkania z Brockiem Dobbinem. Nie widziała go od pobytu w Pradze, kiedy rozstali się w równie nieprzyjemnych okolicznościach jak te, w których się poznali. Teraz jednak, rok później, tuż przed ślubem Melanie, Brock znów zjawił się w mieście, a ona przyszła tu, żeby się z nim spotkać. Tym razem zamierzała wygrać. Była\nByła… co? Za ostatnim słowem widniała tylko smuga tuszu, która ciągnęła się aż do dołu wyszarpniętej z maszyny kartki.\nZbierałam porozrzucane papiery, przy okazji czytając to, co matka napisała. W jednej wersji akcja toczyła się w Los Angeles, nie w Nowym Jorku, a w innej Brock Dobbin stał się Dockiem Brobbinem tylko po to, by na następnej kartce wrócić do poprzedniego nazwiska. To były drobiazgi, jednak zawsze trochę trwało, nim matka wpadła w odpowiedni rytm. Potem pracowała niezmordowanie – ostatnią książkę, tak grubą, że mogłaby pełnić funkcję odboju do drzwi, napisała w trzy i pół tygodnia.\nMuzyka i stukanie maszyny stały się głośniejsze, kiedy weszłam do kuchni, gdzie mój brat Chris prasował koszulę na kuchennym stole. Solniczkę, pieprzniczkę i serwetnik odsunął na bok.\n– Hej. – Odgarnął włosy z twarzy.\nŻelazko syknęło, gdy je podniósł, żeby przejechać nim po kołnierzyku, dociskając z całej siły.\n– Długo pisze? – zapytałam.\nWyciągnęłam spod zlewu kosz i wyrzuciłam do niego pomięte kartki. Chris wzruszył ramionami, upuścił trochę pary z żelazka i rozprostował palce.\n– Chyba ze dwie godziny – odparł.\nZerknęłam za niego, na znajdującą się za jadalnią werandę, gdzie przy świecy zgarbiona nad maszyną matka tłukła w klawisze. Zawsze dziwnie się czułam, gdy ją obserwowałam. Naprawdę mocno waliła w klawiaturę, angażując się całym ciałem, jakby nie nadążała z wyrzucaniem z siebie słów. Potrafiła siedzieć tak przez kilka godzin, by w końcu wyłonić się z werandy z przykurczem palców, obolałym kręgosłupem i co najmniej pięćdziesięcioma stronami gotowego tekstu. Taka objętość powinna chwilowo zadowolić nowojorską wydawczynię.\nUsiadłam przy stole i przejrzałam pocztę obok miski z owocami, a Chris odwrócił koszulę i wyprasował jeden mankiet. Robił to naprawdę powoli, do tego stopnia, że zdarzało mi się już wyrywać mu żelazko z rąk. Nie mogłam znieść tego, jak długo prasował kołnierzyk. Powolność to jedyne, czego nie cierpię bardziej od niechlujstwa.\n– Ważny wieczór? – zapytałam go.\nPochylał się teraz nad koszulą, całkowicie skupiony na kieszeni.\n– Jennifer Anne organizuje przyjęcie – odparł. – Obowiązuje elegancki luz.\n– Elegancki luz?\n– To znaczy nie dżinsy, ale i nie marynarka – odparł powoli, nadal się koncentrując. – Krawat opcjonalnie. Rozumiesz.\nPrzewróciłam oczami. Pół roku temu mój brat nawet nie wiedział, co to jest elegancja, już nie mówiąc o eleganckim luzie. Dziesięć miesięcy temu, w dniu swoich dwudziestych pierwszych urodzin, został przyłapany na sprzedaży marihuany. To nie był jego pierwszy zatarg z prawem. Już w liceum odpowiadał sądownie za kilka włamań (ugoda), jedną jazdę pod wpływem (powództwo oddalone) i jedno posiadanie nielegalnych substancji (prace społeczne i wysoka grzywna, mało brakowało, a byłoby gorzej). Ostatnie wykroczenie go jednak załatwiło i trafił do więzienia. Dostał tylko trzy miesiące, ale kara tak go przeraziła, że się pozbierał i znalazł sobie pracę w miejscowym warsztacie samochodowym, gdzie poznał Jennifer Anne, która przyjechała saturnem na przegląd po pięćdziesięciu tysiącach kilometrów.\nJennifer Anne należała do dziewczyn określanych przez matkę mianem „twardych sztuk”, co oznaczało, że nie bała się żadnej z nas i miała w nosie, że o tym wiemy. Była drobną blondynką, bardzo bystrą, co przyznawałyśmy z niechęcią, i w pół roku zrobiła dla mojego brata więcej, niż nam się udało przez dwadzieścia jeden lat. Zmusiła go, żeby się lepiej ubierał, ciężej pracował i prawidłowo wysławiał, a do tego używał nowych słów, takich jak „kontaktowość”, „wielozadaniowy” czy „elegancki luz”. Była recepcjonistką w klinice, jednak przedstawiała się jako „specjalistka biurowa”. W ustach Jennifer Anne wszystko brzmiało lepiej niż w rzeczywistości. Ostatnio usłyszałam, jak mówi o Chrisie „wysokiej klasy specjalista w dziedzinie smarów do urządzeń mechanicznych”, zupełnie jakby robota w warsztacie samochodowym niespecjalnie różniła się od pracy w NASA.\nChris podniósł koszulę z blatu i strzepnął ją ostrożnie przy akompaniamencie dzwonka maszyny matki.\n– I co ty na to? – zapytał.\n– Wygląda nieźle – przyznałam. – Ale przegapiłeś spore zagniecenie na prawym rękawie.\nSpojrzał na fałdkę.\n– To cholernie trudne – westchnął i ponownie położył koszulę na stole. – Nie wiem, po co ludzie tak się starają.\n– A ja nie wiem, po co ty się tak starasz. Odkąd to musisz nosić wyprasowane rzeczy? Kiedyś wkładałeś spodnie i to był dla ciebie szczyt elegancji.\n– Bardzo śmieszne. – Skrzywił się. – I tak byś nie zrozumiała.\n– Tak, jasne. Wybacz, panie Mądraliński, zapomniałam, że pozjadałeś wszystkie rozumy.\nWyprostował koszulę, nie patrząc na mnie.\n– Chodzi mi o to, że musiałabyś wiedzieć, jak to jest, kiedy chce się zrobić dla kogoś coś miłego – powiedział powoli. – Przez wzgląd na czyjeś uczucia. Z miłości.\n– Jezu – jęknęłam.\n– No właśnie. – Ponownie podniósł koszulę. Zagniecenie nie znikło, ale nie zamierzałam o tym wspominać. – O tym mówię. Zrozumienie. Związki. To dwie rzeczy, o których, niestety, nie masz pojęcia.\n– Jestem królową związków – oznajmiłam z oburzeniem. – A poza tym spędziłam cały ranek na planowaniu wesela mamy. Co to jest, jeśli nie cholerne zrozumienie?\n– A jednak… – zaczął, przewieszając koszulę przez ramię, jak kelner ściereczkę – …jeszcze nigdy się poważnie nie zaangażowałaś.\n– A do tego tak narzekasz i stękasz w kwestii wesela, że trudno tu mówić o zrozumieniu.\nStałam i patrzyłam na niego. Ostatnio nie można było się z nim dogadać, całkiem jakby jakaś sekta wyprała mu mózg.\n– Kim ty jesteś? – zapytałam.\n– Mówię tylko, że jestem szczęśliwy – odparł cicho. – Chciałbym, żebyś i ty była szczęśliwa.\n– Jestem szczęśliwa – warknęłam. Mówiłam szczerze, chociaż zabrzmiało to dość gorzko, bo byłam wkurzona. – Naprawdę.\nPoklepał mnie po ramieniu, jakby wiedział lepiej.\nOdwrócił się i ruszył do swojego pokoju.\nPatrzyłam za nim, jak niósł nadal pogniecioną koszulę, i dotarło do mnie, że zaciskam zęby, co ostatnio zdarzało mi się zbyt często.\nDzyń!, rozległ się dzwonek maszyny i matka rozpoczęła następny wiersz. Można się było domyślić, że Melanie i Brock Dobbin zapewne zbliżają się do łzawego rozstania. Powieści matki należały do gatunku zapierających dech w piersiach romansów, z akcją w kilku egzotycznych miejscach, z postaciami, które niby miały wszystko, a tak naprawdę nic. Bohaterowie tych książek byli bogaczami o ubogich sercach, i tak dalej.\nStanęłam przy drzwiach na przeszkloną werandę i popatrzyłam na matkę. Podczas pisania znajdowała się w innym świecie. Nawet gdy w dzieciństwie wrzeszczeliśmy i jęczeliśmy, podnosiła tylko rękę i nie odrywając się od pracy, mówiła: „Ciiiiicho”, tak jakby to mogło wystarczyć. Jakbyśmy dzięki temu zdołali zajrzeć do świata, w którym aktualnie przebywała: do hotelu Plaza lub na plażę na Capri, gdzie jakaś elegancka kobieta tęskniła za mężczyzną, którego, jak jej się wydawało, utraciła na zawsze.\nKiedy chodziliśmy do podstawówki, matka w zasadzie była całkiem spłukana. Publikowała tylko artykuły do gazet i nawet to się skończyło, gdy kapele, o których pisała – jak zespół taty, wszystko z lat siedemdziesiątych, czyli to, co nazywa się teraz klasycznym rockiem – przestały grać albo zniknęły z radia. Dostała pracę w lokalnej szkole pomaturalnej, gdzie za marne grosze uczyła pisania. W tamtym czasie gnieździliśmy się w różnych paskudnych osiedlach o nazwach typu Sosnowe Wzgórza albo Leśne Jezioro, choć w okolicy na próżno by szukać jezior, sosen czy lasów. Matka pisała przy kuchennym stole, zwykle wieczorami albo późno w nocy, czasem po południu, i już wtedy jej opowieści były egzotyczne. Zbierała darmowe katalogi z miejscowego biura podróży i wyławiała magazyn „Gourmet” ze stosów w składzie surowców wtórnych, żeby szukać materiałów do pracy. Mój brat dostał imię po jej ulubionym świętym, a moje zainspirował wykwintny koniak reklamowany w „Harper’s Bazaar”. Nieważne, że jadaliśmy makaron z serem Kraft – bohaterowie matki żywili się kawiorem, popijanym szampanem Cristal, odpoczywając w strojach od Diora, podczas gdy nasze ubrania pochodziły z lumpeksu. Matka uwielbiała przepych, choć nigdy nie widziała go na własne oczy.\nGdy pracowała, Chris i ja nieustannie jej przeszkadzaliśmy, doprowadzając ją do szału. W końcu znalazła na pchlim targu zasłonkę z paciorków, którą przymocowała w wejściu do kuchni. Zasłonka stała się dla nas sygnałem rozpoznawczym: jeśli była odsunięta, mogliśmy wchodzić do kuchni. Jeśli jednak koraliki zwisały, matka pracowała i musieliśmy sobie szukać przysmaków i rozrywki gdzie indziej.\nMiałam wtedy jakieś sześć lat, bardzo lubiłam muskać palcami paciorki i patrzeć, jak się kołyszą. Wydawały cichutki dźwięk, niczym dzwoneczki. Za nimi nadal widziałam matkę, ale dzięki zasłonce wydawała się wręcz egzotyczna, jak jasnowidzka albo wróżka. Tak zresztą było, ale wtedy jeszcze to do mnie nie docierało.\nWiększość pozostałości po latach spędzonych w tamtych mieszkaniach już dawno temu przepadła lub trafiła do innych ludzi, jednak paciorkowa zasłonka znalazła się w wielkim nowym domu, jak go nazwaliśmy po przeprowadzce. Matka zawiesiła ją jako pierwszą, jeszcze przed naszymi szkolnymi zdjęciami i reprodukcją ulubionego obrazu Picassa. Zasłonkę można było zahaczyć o gwóźdź, lecz teraz zwisała. Trochę się zniszczyła, ale nadal spełniała swoje zadanie.\nPochyliłam się i zerknęłam na matkę. Ciężko pracowała, jej palce wręcz fruwały, a ja zamknęłam oczy i nasłuchiwałam. Te dźwięki były jak muzyka, którą słyszałam przez całe życie, nawet bardziej niż Kołysanka. Wszystkie te uderzenia w klawisze, wszystkie litery i słowa… Znów musnęłam palcami paciorki i zobaczyłam, że obraz matki zafalował jak na wodzie, lekko się pofałdował i zalśnił, a potem znowu stworzył spójną całość.\nAutor Sara Dessen


Grafika, Noc, Chmury, Księżyc, Gwiazdy\nOnline:245, Zalogowanych:4, Tapet:274 947\n◕♥◕ Noc nauczyła mnie marzyć, a księżyc przyjaźnią darzyć. Deszcz nauczył mnie szlochać, a gwiazdy nauczyły kochać ◕♥◕\nGłosów: 39 Średnia: 9.54 Wyświetleń: 7 644 Pobrań: 882\nData dodania tapety17-10-2013 20:05\nNoc, noc, noc, niebo pełne gwiazd, zmrok się w ciemność nagle zmienia. Wiem, wiem, wiem, jedna spośród nich, może moje spełnić pragnienia. Nikt nie dowie się, czego bardzo chcę, o czym marzę, gdzieś na serca dnie. Chyba tylko ty możesz w oczach mych, znaleźć tę ukrytą prawdę.\n"Spoza obłoków Księżyc figlarne oblicze wyłania. Uśmiechem rozświetla ziemię, to chmurką się przesłania, z gwiazdami gra w chowanego przed nimi swe miny stroi. Jest królem nocnego nieba... nikogo się nie boi (...)".\nCisza dookola, zasypiaja gwiazdy Ciemnosc.... Noc juz rozsiala czar magicznego pylu ksiezyc jakby zamarzl obloki lacza sie niczym ogniwa zerwanego wezla\nNie mów mi, że niebo jest limitem skoro istnieją odciski stóp na księżycu.\n.i był samotny, jak księżyc...mimo obecności setek miliardów gwiazd...\n...być może to nie są gwiazdy, ale otwory w niebie, przez które nawet w nocy, świeci słońce...\nTylko noc widzi nasze myśli księżyca blaskiem , gdy łzy o poduszkę pokój echem wypełniają ... Tam tkwi prawda o nas samych ...\nWakacje Jesień Jeep Lato Owoce Kwiaty Gdańsk Słodycze Hiszpania Windows Zima Puma Domy i mieszkania Polska Mosty Programy Grecja Azja Śmieszne Samochody\n0.0204 sekundy, Godzina: 07:48:08, MEM:3439.59 KB


Praca Pracownik biurowy z językiem francuskim, Katowice - Oferty pracy - Karierawfinansach.pl\ni przyjaznej atmosferze\nPremie, w tym także\ni dofinansowanie kursów\nsiłownia, kino, itp.)\ni wspólne świętowanie\nrównież dla Twojej rodziny\ni ciekawe projekty CSR\nChmura to modny temat - wszyscy o tym mówią, wielu używa, ale co ma w środku, jak działa, jak się do niej dostać, jak się nią opiekować, wiedzą nieliczni.\nTo my, Cloud Infrastructure Services, rozumiemy temat szeroko - od usług wysokiego poziomy do zarządzania sprzętem, systemami operacyjnymi, czy siecią, zarówno wewnętrzną, jak i dostępową. Zarządzanie aplikacjami, operacjami IT, dostępnością, czy konfiguracją i zmianami. Obracamy się w międzynarodowym środowisku...i robimy to w różnych językach obcych.\nGerman Customer Service Advisor Asystent ds. Wsparcia Klienta Niemieckojęzycznego Kundenberater mit Deutsch Asystent ds. Wsparcia Klienta Niemieckojęzycznego Students & Graduates French Speakers


Komentarze do czytań XV Tydzień Zwykły (12-18 lipca 2015 r.) – dr hab. Marek Kita\nKomentarze do czytań XV Tydzień Zwykły (12-18 lipca 2015 r.) Niedziela, 12.07.2015 Pierwsze czytanie: Am 7, 12-15 Tłem odczytanej właśnie wymiany zdań jest sytuacja podziału państwa żydowskiego oraz zaistniałego z przyczyn politycznych rozłamu w łonie ówczesnego judaizmu. Amazjasz to kapłan z konkurencyjnego wobec Jerozolimy sanktuarium w Betel, w północnym królestwie Izraela – natomiast Amos to charyzmatyczny kaznodzieja, przybyły z południowego królestwa Judy. Kapłan … Zobacz cały tekst >>\nKomentarze do czytań XIV Tydzień Zwykły ( 5 – 11 lipca 2015 r.) Niedziela, 05.07.2015 Pierwsze czytanie: Ez 2, 2-5 Ezechiel pełni misję prorocką w VI wieku przed narodzeniem Chrystusa. Jest posłany do Izraela, który znajduje się w niewoli babilońskiej. Prorok staje się „duchowym ojcem” dla swoich rodaków na obczyźnie. Nawołuje ich do zachowania wierności Słowu Boga, które otrzymali za pośrednictwem swych przodków. … Zobacz cały tekst >>\nKomentarze do czytań XIII Tydzień Zwykły (28.06 – 04.07.2015) – o. Sebastian Walak CP\nKomentarze do czytań – XIII Tydzień Zwykły (28.06 – 04.07.2015) Niedziela, 28.06.2015 Pierwsze czytanie: Mdr 1, 13-15; 2, 23-24 Słowa z Księgi Mądrości przypominają nam wypowiedź Jezusa Chrystusa do saduceuszy, którzy odrzucali wiarę w zmartwychwstanie umarłych, a mianowicie: „Bóg nie jest [Bogiem] umarłych, lecz żywych; wszyscy bowiem dla Niego żyją” (Łk 20,38). Od momentu naszego stworzenia (poczęcia w łonie matki) każdy z nas jest powołany … Zobacz cały tekst >>\nKomentarze do czytań XII Tydzień Zwykły (21 – 27 czerwca 2015 r.) – s. Joanna Koszałka FMA\nKomentarze do czytań XII Tydzień Zwykły (21 – 27 czerwca 2015 r.) XII Niedziela Zwykła, 21 czerwca Pierwsze czytanie: Hi 38,1.8-11 Woda słodka była dla Izraela źródłem i potęgą życia, na co dzień doświadczali rzeczywistości jej błogosławieństwa (Ps 133,3), a jej brak charakteryzował pustynię (Hi 12,15) i ostatecznie oznaczał śmierć. Woda słona napełniała przerażeniem i była tak samo synonimem śmierci jak pustynia: … Zobacz cały tekst >>\nKomentarze do czytań XI Tydzień Zwykły (14-20 czerwca 2015 r.) – o. dr hab. Waldemar Linke CP\nKomentarze na XI Tydzień Zwykły (14-20 czerwca 2015 r.) Niedziela, 14.06.2015 r. Jedenasta Niedziela Zwykła Pierwsze czytanie (Ez 17,22-24) Cień niosący w południe chwilę wytchnienia, a czasem wręcz ratujący życie. Tylko żywe drzewo rzuca cień, bo suche kreśli tylko plątaninę ciemnych pogmatwanych linii na spalonej ziemi. Bóg daje cień wytchnienia na górze Izraela. W tym celu łamie wierzchołek dumnego, wysokiego drzewa, które … Zobacz cały tekst >>\nKomentarze do czytań X Tydzień Zwykły (7 – 13 czerwca 2015 r.) – Teresa Kołodziej\nTeresa Kołodziej Komentarze do czytań X Tydzień Zwykły (7 – 13 czerwca 2015 r.) Niedziela, 7.06.2015 r. Dziesiąta Niedziela Zwykła Pierwsze czytanie: Rdz 3, 9-15 W uciekaniu od odpowiedzialności za swoje czyny człowiek potrafi posunąć się aż tak daleko, że Boga może obciążyć odpowiedzialnością za nie. W dzisiejszym fragmencie Księgi Rodzaju mężczyzna najpierw oskarża niewiastę, bo to ona dała mu … Zobacz cały tekst >>\nKomentarze do czytań IX Tydzień Zwykły (31 maja – 6 czerwca 2015 r.) – ks. dr Adam Dynak\nks. dr Adam Dynak Komentarze do czytań IX Tydzień Zwykły (31 maja – 6 czerwca 2015 r.) Niedziela, 31.05.2015, Uroczystość Najświętszej Trójcy Pierwsze czytanie: Pwt 4, 32-34. 39-40 Ludzie Starego Testamentu nie znali prawdy o jedynym Bogu w trzech osobach, nie znali prawdy o Trójcy Świętej. Znali jedynie osobę Boga Stwórcy, który objawiał się w historii na różne sposoby, czyniąc z niej historię zbawienia. Biblia wiele razy … Zobacz cały tekst >>\nKomentarze do czytań VIII Tydzień Zwykły (24 – 30 maja 2015) – ks. dr hab. Dariusz Dogondke\nks. dr hab. Dariusz Dogondke Komentarze do czytań VIII Tydzień Zwykły (24 – 30 maja 2015) Niedziela, 24.05.2015, Zesłania Ducha Świętego Posłani, by głosić Chrystusa Pierwsze czytanie: Dz 2,1-12 Zesłanie Ducha Świętego było umocnieniem uczniów Chrystusa, którzy wsparci „mocą z wysoka” mieli podjąć dzieło głoszenia Dobrej Nowiny – Ewangelii o Jezusie Chrystusie. Według przekazu … Zobacz cały tekst >>\nKomentarze do czytań VII Tydzień Okresu Wielkanocnego (17-23 maja 2015 r.) – dr hab. Marek Kita\ndr hab. Marek Kita Komentarze do czytań VII Tydzień Okresu Wielkanocnego (17-23 maja 2015 r.) Niedziela 17.05.2015, Uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego: Pierwsze czytanie: Dz 1, 1-11 Początkowe wersety Dziejów Apostolskich (lub „Dokonań Apostołów” – Prákseis Apostólon, jak głosi grecki tytuł naszej Księgi) nawiązują do Ewangelii według Łukasza. W świetle faktu, że oba dzieła wyszły spod ręki jednego autora, uderza … Zobacz cały tekst >>\nKomentarze do czytań VI Tydzień Wielkanocny (10–16.05.2015 r.) – Alina Mrozek\nKomentarze do czytań VI Tydzień Wielkanocny (10 – 16.05.2015 r.) Panie Jezu, daj nam zrozumieć Pisma, niech pała nasze serce, gdy do nas mówisz. (Łk 24,32) Niedziela, 10.05.2015 Pierwsze czytanie: Dz 10, 25-26. 34-35. 44-48 Syn Boży stał się człowiekiem i dokonał zbawienia wszystkich ludzi – ta prawda przez niektórych z chrześcijan, wywodzących się ze środowiska judaistycznego, przyjmowana była z pewnymi oporami. … Zobacz cały tekst >>


ABC dewelopera – Tauron – Usługi Budowlane\nABC dewelopera – Tauron\nPoważny deweloper wie czym jest Tauron, bowiem jest często istotnym punktem na mapie biznesowej wielu branż.\nTAURON Polska Energia S.A. jest polskim przedsiębiorstwem. Grupuje spółki z branży energetycznej. W Polsce firma druga pod względem wielkości, tuż po Polskiej Grupie Energetycznej. W grupie kapitałowej Tauron, Tauron Polska Energia S.A. jest spółką dominującą spółką.\nGrupa Tauron to jeden z największych podmiotów gospodarczych w Polsce, należą tym samym do największych holdingów energetycznych w Europie Środkowo-Wschodniej. Tauron działa we wszystkich obszarach rynku energetycznego – począwszy od wydobycia węgla, poprzez produkcje, dystrybucje i sprzedaż energii elektrycznej, także ciepła, jak i dotyczy obsługi klienta. Na mniejszą już skalę holding zajmuje się obrotem hurtowym paliw oraz produktów pochodnych (handel biomasą i węglem). W roku 2014 Tauron zadebiutował również na rynku obrotu paliwem gazowym.\nKapitał Grupy Tauron szacuje się na wysokości ponad 8,7 mld zł. Holding utrzymuje ponad 25 tys. osób. W roku 2014 jego przychód ze sprzedaży wyniósł 18,4 mld złotych a EBITDA 3,6 mld zł.\n← ABC dewelopera – PGNiG\nABC dewelopera – wodociągi →


Tour de France: Świetna jazda Polaków na piątym etapie. Majka trzeci, Huzarski szósty - Dziennik.pl\nTour de France: Świetna jazda Polaków na piątym etapie. Majka trzeci, Huzarski szósty\n6 lipca 2016, 18:38 Ten tekst przeczytasz w 2 minuty\nRafał Majka / PAP/EPA / KIM LUDBROOK\nRafał Majka (Tinkoff) zajął trzecie miejsce na piątym etapie kolarskiego wyścigu Tour de France. Na mecie w Le Lioran pierwszy był samotnie finiszujący Belg Greg Van Avermaet (BMC), który zdobył żółtą koszulkę lidera.\nVan Avermaet wyprzedził o 2.34 ostatniego towarzysza ucieczki, swojego rodaka Thomasa De Gendta (Lotto Soudal) oraz o 5.04 Majkę, który także brał udział w tej akcji. Mistrz Polski na ostatnich metrach praktycznie został doścignięty przez grupę innych uczestników ucieczki oraz faworytów wyścigu. Wysokie, szóste miejsce zajął Bartosz Huzarski (Bora Argon 18).\nW klasyfikacji generalnej Van Avermaet wyprzedza o 5.11 Francuza Juliana Alaphilippe'a (Etixx-Quick Step) oraz o 5.13 Hiszpana Alejandro Valverde (Movistar).\nTour de France: Kittel wygrał czwarty etap, Sagan nadal liderem\nW środę kolarze po raz pierwszy wjechali w góry, choć jeszcze nie najwyższe. Licząca 216 kilometrów trasa prowadziła przez pięć przełęczy Masywu Centralnego. Dość szybko zawiązała się ucieczka dziewięciu zawodników, z udziałem Majki, Huzarskiego i późniejszego zwycięzcy Van Avermaeta. Peleton zachowywał się biernie, pozwalając atakującym uzyskać przewagę blisko dziesięciu minut.\nW czołówce współpraca nie układała się najlepiej. Oderwali się od tej grupy Van Avermaet, De Gendt i Ukrainiec Andrij Griwko (Astana). Na kolejnych podjazdach Van Avermaet zgubił najpierw Griwkę, a potem De Gendta i z ostatniej przełęczy bezpiecznie zjechał do mety, sięgając po raz pierwszy w karierze po żółty trykot lidera "Wielkiej Pętli". De Gendt także stanął na podium i założył białą koszulkę w czerwone grochy dla najlepszego "górala".\nTrzecie miejsce Majki jest pewnym pocieszeniem dla właściciela grupy Olega Tinkowa, bowiem liderzy jego grupy przeżywali kłopoty: mistrz świata Słowak Peter Sagan został z tyłu i pożegnał się z żółtą koszulką, natomiast poobijany na dwóch poprzednich etapach Hiszpan Alberto Contador stracił w końcówce dystans do grupy faworytów wyścigu i ostatecznie minął linię mety pół minuty za nimi.\nTour de France: Contador nadal czuje się źle po dwóch upadkach na początkowych etapach wyścigu\n- Nie straciłem wiele. Pojechałem lepiej niż przypuszczałem. Wiedziałem, że Movistar (grupa Kolumbijczyka Nairo Quintany - PAP) będzie atakować i byłem na to przygotowany - powiedział na mecie Contador.\n31-letni Van Avermaet specjalizuje się w wyścigach klasycznych, ale w ubiegłym roku wygrał już etap Tour de France. W środę zdobył nieoczekiwanie sporą przewagę nad kolejnymi zawodnikami i żółtą koszulkę zachowa być może na dłużej. Nie powinien jej stracić przynajmniej w czwartek, na niezbyt wymagającym odcinku z Arpajon-sur-Cere do Montauban (190,5 km).\nWyniki 5. etapu, Limoges - Le Lioran (216 km):\n1. Greg Van Avermaet (Belgia/BMC) - 5:31.36\n2. Thomas De Gendt (Belgia/Lotto Soudal) 2.34\n3. Rafał Majka (Polska/Tinkoff) 5.04\n5. Daniel Martin (Irlandia/Etixx-Quick Step) 5.07\n6. Bartosz Huzarski (Polska/Bora Argon 18)\n7. Julian Alaphilippe (Francja/Etixx-Quick Step)\n8. Adam Yates (Wielka Brytania/Orica)\n9. Chris Froome (Wielka Brytania/Sky)\n10. Tejay van Garderen (USA/BMC) ten sam czas ...\n158. Maciej Bodnar (Polska/Tinkoff) 25.14\n1. Greg Van Avermaet (Belgia/BMC) - 25:34.46\n2. Julian Alaphilippe (Francja/Etixx-Quick Step) 5.11\n3. Alejandro Valverde (Hiszpania/Movistar) 5.13\n4. Joaquim Rodriguez (Hiszpania/Katiusza) 5.14\n5. Chris Froome (Wielka Brytania/Sky) 5.17\n6. Warren Barguil (Francja/Giant)\n7. Nairo Quintana (Kolumbia/Movistar)\n8. Fabio Aru (Włochy/Astana)\n9. Pierre Rolland (Francja/Cannondale)\n10. Daniel Martin (Irlandia/Etixx-Quick Step) ten sam czas ...\n44. Bartosz Huzarski (Polska/Bora Argon 18) 12.39\n73. Rafał Majka (Polska/Tinkoff) 22.43\n178. Maciej Bodnar (Polska/Tinkoff) 38.43\nRafał Majka Tour de France wynik lider 3 miejsce 5 etap Polacy\nRio 2016: Alberto Contador nie wystartuje igrzyskach\nTour de France: Świetna jazda Polaka. Rafał Majka trzeci na etapie z metą w Arcalis\nTour de France: Alberto Contador wycofał się z wyścigu\nPolaków piszemy wielką literą


Samochody - Freemont Club\nSprawdzenie auta ze Szwecji, Niemiec czy innych krajów zachodniej Europy oraz dostawa ich bezpośrednio dla klienta - to główny obszar działania naszej firmy. Od lat...\nSolidne wynagrodzenie sprzedawcy\nOferta naszych salonów BMW to nie tylko bardzo nowoczesne samochody, ale także bardzo stabilna i atrakcyjna praca. Doradca serwisowy to jedno ze stanowisk, które oferujemy...\nWynajem różnych modeli aut\nNasza firma prowadzi nowoczesną wypożyczalnię samochodów typu rent a car. Gdańsk to jedna z lokalizacji naszej wypożyczalni. Znajdujemy się na terenie lotniska, dzięki czemu jesteśmy...\nNowe modeli Dacii dla firm\nW ofercie naszej firmy można znaleźć wysokiej jakości samochody marki Dacia, które cieszą się rosnącym zainteresowaniem wśród klientów w Polsce. Do najbardziej popularnych modeli należą...\nOferta autobusu na wesele.\nObecnie jeżeli zajmuje się organizacją imprezy następującego typu jakimi są wesela to w powyższej sytuacji jednym z dylematów następującego typu jest autobus na wesele. Zapewnienie...\nUdajmy się do serwisu\nGdy wiemy, że z naszym samochodem się coś dzieje, to na pewno decydujemy się na coś takiego jak akcja serwisowa bmw, podczas której zostaną wykryte...\nGodny polecenia serwis Renault\nPosiadacze takich modeli, jak Megane, Laguna, Kangoo, Kadjar, Espace, Scenic, Clio czy Twingo chętnie odwiedzają autoryzowaną stację obsługi Renault. Serwis godzien polecenia znajduje się tuż...\nNowoczesna wypożyczalnia samochodów dostawczych w Warszawie\nBogatą flotę pojazdów posiada każda rozbudowana wypożyczalnia dostawczych. Warszawa jest miastem, gdzie możemy wynająć samochody najlepszych marek, które są regularnie serwisowane i przechodzą niezbędne przeglądy...\nFomar - innowacyjne klocki hamulcowe\nCiężko o część w aucie bardziej ważną niż klocki hamulcowe. Producent klocków powinien dokładać wszelkich starań, by jego wyroby rzeczywiście zapewniały bezpieczną jazdę. Awaria klocków...\nZnaczenie bieżnika w oponie.\nBezpieczna jazda samochodem to wychodna wielu czynników, które mają na to większy lub mniejszy wpływ. Podstawową sprawą jest stan techniczny pojazdu, który gwarantuje bezpieczeństwo użytkowania....\nSkutery, motocykle i wiele innych\nTwoim marzeniem od zawsze było posiadanie jakiegoś nowoczesnego motocykla? W końcu udało Ci się uzbierać wymaganą sumę i teraz poszukujesz solidnej maszyny? Prezentujemy Ci nasz...\nNajlepsze przyczepy dla wszystkich klientów\nZapraszamy Was do skorzystania z naszej oferty, gdzie znajdziecie najróżniejsze rodzaje przyczep. Nasze wieloletnie doświadczenie pozwoliło nam na znaczne rozszerzenie asortymentu, dzięki czemu jesteśmy w...\nSerwis SAAB blisko centrum Warszawy\nSpośród marek samochodów na szczególną uwagę zasługują te, które zostały wyprodukowane w Skandynawii. Popularność i powodzenie to nie tylko Volvo, ale też auta marki słynącej...\nGdzie znaleźć wysokiej jakości serwis samochodowy?\nCzogum to firma, która działa na rynku już ponad 15 lat i posiada swój własny serwis samochodowy. Pruszcz Gdański to główny teren działania tej firmy,...\nKonsolidacja przesyłek optymalizuje zużycie floty pojazdów\nFirmy logistyczne, którym powierza się obsługę bardzo wielu klientów, ekspediują wiele różnego rodzaju przesyłek. W trakcie tego rodzaju działań bardzo często realizowana jest tak zwana...\nBilety autobusowe PKS\nMasz własny środek transportu, ale bywają takie sytuacje w których wolisz wybierać komunikacje publiczną? Chcesz pojechać autobusem na drugi koniec Polski i zastanawiasz się nad...\nPrzewóz substancji niebezpiecznych z nami bezpiecznie\nPrzewóz substancji niebezpiecznych jest bardzo ważny dla wielu firm realizujących różnego rodzaju zadania produkcyjne, których efekty w postaci wszelkiego typu produktów kupujemy na co dzień...\nAutobusy do Władysławowa\nJeszcze kilka lat temu wydawało się, że tak naprawdę jedynym wartościowym wariantem podróżowania nad polskie morze jest przemieszczanie się własnym środkiem transportu. Trudno było uwierzyć,...\nProfesjonalna zmiana koloru auta w Poznaniu\nKompleksową i oczekiwaną zmianę koloru auta możemy osiągnąć, decydują się na oklejanie go specjalną folią, takie prace wykonywane są między innymi w doświadczonym poznańskim zakładzie...\nSamochody osobowe używane dla klientów prywatnych i firmowych.\nNie wiesz, w którym mieście można znaleźć dobrą firmę, która od lat oferuje samochody osobowe używane? Kiedy poszukujesz świetnego miejsca, w którym będziesz mógł zakupić,...\nOpony motocyklowe - wysoka jakość i niezawodność\nJednoślady dostępne są na rynku motoryzacyjnym od wielu dekad i w przeciwieństwie do pojazdów samochodowych, dają dużo więcej frajdy z jazdy. Motocykle powinny być stworzone...\nNajtrwalsze koła do wózków widłowych\nPrzedsiębiorstwo od wielu lat działa w branży, specjalizując się w produkcji i serwisie kół oraz opon do wózków widłowych. W asortymencie firmy znajdują się zarówno...\nBMW X4 najtaniej kupisz dzięki firmie SELECT-AUTOMOTIVE.\nKażdy człowiek marzy o tym, aby móc przemieszczać się luksusowymi samochodami. Takie samochody zazwyczaj są bardzo drogie i ciężko takie marzenie zrealizować przeciętnemu zjadaczowi chleba....\nNowy motorower romet router ws 50 2015 r.\nNowy motorower romet router ws 50 2015 r. dostępny od ręki w sklepie motocyklowym Jan-Mar to dobra propozycja zarówno do miasta, jak i na gorsze...\nSolidne i wytrzymałe maszyny rolnicze\nOsoby, które pracują na polu, doskonale zdają sobie sprawę z tego, jak ważne jest posiadanie wysokiej jakości sprzętu. Duże traktory rolnicze pozwalają na zdecydowanie szybsze...\nSprzedaż i serwis samochodów marki Renault\nFrancuska firma Renault jest ceniona i uznana na rynku przez użytkowników, gdyż produkuje dobrej jakości auta, niezawodne, a przy tym oszczędne w eksploatacji. Nie ma...\nSMART JET - WYNAJEM SAMOLOTU-Elastyczność-Bezpieczeństwo\nCzym charakteryzuje się sky taxi? Jest to obecnie najlepsza taksówka powietrzna jaką można w Polsce nabyć. Sky taxi jest najszybszym środkiem transportu w Polsce, Europie...\nJeżeli na Twojej posesji stoi nieużywany samochód, którego nie opłaca się naprawiać, to skorzystaj z oferty firmy Holdmar Autokasacja. Wystarczy, że zadzwonisz i w szybkim...\nDywaniki welurowe w sklepie Motoarea\nJak odpowiednio zabezpieczyć samochód przed wodą, zanieczyszczeniami, błotem, trawą czy też kurzem? W jaki sposób zabezpieczyć materiał, którym wyściełane jest wnętrze auta? Jak do tego...\nTurbo Injection zregeneruje Ci turbosprężarkę\nRegeneracja turbosprężarek w Poznaniu, mieście zachodniej części Polski wymaga odpowiednich umiejętności i kompetencji ze strony osoby, która podejmuje się takiego działania. Jedną z marek zajmujących...\nKompleksowe odlakierowywanie felg w fosterchemia.pl\nOferujemy Państwu kompleksowe i skuteczne odlakierowywanie felg. Każdemu zdarza się niedokładnie i niechlujnie pomalować swój pojazd. Często farba chlapie, brudząc części, które ciężko jest domyć....\nDobry kierowca (i właściciel samochodu) wie, że dwa razy w roku niezbędna jest wymiana opon (Kraków) w swoim pojeździe. Jest to gwarancja bezpiecznej jazdy, gdyż...\nDiagmot-Serwis, stacja kontroli pojazdów na żoliborzu\nKażdy samochód, aby mógł być swobodnie eksploatowany na drogach publicznych musi przejść badania techniczne pozytywnie. Aby tak było na wysokości zadania musi stanąć stacja kontroli...\nCzęści tirowe. Dobra oferta od Europart.\nFirma Europart Polska prowadzi sklep internetowy Sklep-europart.pl. Tutaj właśnie można kupić części tirowe. Oferta jest szeroka i warto kupić tutaj zajrzeć, aby kupić części. Tir...\nFunkcjonalne i bezpieczne opony Fulda\nOpony Fulda stanowią jeden z głównych obszarów działalności sklepu internetowego Opony-flota.pl działającego w zakresie sprzedaży i dystrybucji opon pochodzących od renomowanych, światowych producentów. Proponowane przez...\nNauka jazdy Kraków samochodem może być wyjątkowo stresująca\nNauka jazdy Kraków samochodem może być wyjątkowo stresująca dla niektórych kursantów. Jednakże z pewnością nie dla tych, którzy korzystają z oferty Ośrodka Szkolenia Kierowców Robex....


3 powody, by przyjechać na Wileńskie Kaziuki | NaLitwie.com\nStrona Główna / Podróże / 3 powody, by przyjechać na Wileńskie Kaziuki\nupdated on 7 lutego 2018 7 lutego 2018 1 komentarz do 3 powody, by przyjechać na Wileńskie Kaziuki\nWileńskie Kaziuki to najpopularniejszy i największy jarmark na Litwie. Co roku przyciąga do Wilna tysiące odwiedzających nie tylko z Litwy, ale z całej Europy. Jarmark św. Kazimierza organizowany jest od ponad 100 lat w weekend najbliżej 4-ego marca.\nW ostatnich latach jarmark kaziukowy ma miejsce również w innych litewskich miastach takich jak Kowno, Kłajpeda lub Olita jednak ten organizowany w Wilnie ma w sobie coś wyjątkowego. Mam nadzieję, że po przeczytaniu tego wpisu zarezerwujecie sobie wycieczkę na Kaziuki do Wilna i spotkamy się podczas tego wspaniałego święta.\nNajpiękniejsze palmy Wielkanocne znajdziecie właśnie na Kaziukach. Od lat wykonywane są ręcznie w tradycyjny sposób z suszonych kwiatów, zbóż i ziół. Zachwycają swoją urodą, kolorystyką oraz zapachem.\nWarto wybrać większą i bardziej wytrzymałą palmę bo zgodnie z litewską tradycją w Niedzielę Palmową po mszy wszyscy biją się palmami (delikatnie i symbolicznie), co ma zagwarantować zdrowie i urodę.\nPrzed zakupem palmy poczytajcie o tym z czego dokładnie są robione i jaką najlepiej wybrać: Wielkanocne Palmy Wileńskie.\nBędąc na Kaziukach warto rozejrzeć się za wyjątkowymi wyrobami z drewna, gliny, wiklinowymi wielkanocnymi koszyczkami lub przepięknie haftowanymi obrusami. Przedstawiciele wielu dziś już ginących profesji pojawiają się na jarmarku kaziukowym, by zaprezentować swoje niepowtarzalne wyroby. Osobiście staram się kupować rzeczy jedynie od miejscowych artystów ponieważ czuje się, że takie wyroby posiadają duszę. Poza tym w taki sposób można wesprzeć ich pracę i pokazać, że docenia się to, co robią.\nBędąc w Wilnie w kaziukowy weekend koniecznie rozejrzyjcie się za pisankami – nie tylko tymi tradycyjnymi, ale również drewnianymi. Z taką pisanką w ręku macie gwarantowane zwycięstwo przy Wielkanocnym stole. Zgodnie z litewską tradycją każdy musi stuknąć się z każdym siedzącym przy stole pisanką – ta która nie pęknie wygrywa. Właściciel najtwardszej pisanki cały rok będzie żył w zdrowiu, szczęściu, a powodzenie nie będzie go opuszczać.\nPrawda jest taka, że atmosfery Wileńskich Kaziuków nie da się opisać – trzeba ją poczuć. Na początku marca chłód zazwyczaj daje się we znaki ale na tym jarmarku po prostu się o tym zapomina. Warto wtopić się w tłum, cieszyć oczy ferią barw, spróbować tradycyjnych litewskich potraw oraz smakołyków i poczuć się wspaniale. Wspomnienie Kaziuków zostanie z Wami na zawsze i gwarantuję, że będziecie chcieli tu wracać co roku.\nWycieczka na Wileńskie Kaziuki\nJarmark Kaziukowy zbliża się wielkimi krokami i zostało już nie wiele czasu na zorganizowanie wyjazdu. Ceny hoteli w Wilnie w tym okresie są naprawdę wysokie i ciężko znaleźć wolny pokój w dobrej cenie. Poza tym zaparkowanie własnego samochodu w weekend kaziukowy w okolicach Starego Miasta może graniczyć z cudem.\nW tym okresie na prawdę warto rozważyć wyjazd na Wileńskie Kaziuki z biurem podróży zamiast organizowania własnego wyjazdu. Nie będziecie musieli się o nic martwić bo w cenę wycieczki poza noclegami wliczone są również posiłki (śniadania i obiadokolacje), przejazdy oraz zwiedzanie Wilna i Trok – malowniczego miasteczka z przepięknym zamkiem na jeziorze Galvė.\nBiuro podróży Quick Tours jest zarejestrowane w Centralnej Ewidencji Organizatorów Turystyki i Pośredników Turystycznych, posiada gwarancję ubezpieczeniową i mnóstwo pozytywnych opinii turystów, którzy korzystają z ich usług od lat.\nZa 3-dniową wycieczkę na Wileńskie Kaziuki zapłacicie teraz o 100 zł mniej czyli tylko 550 zł.\nPODCZAS REZERWACJI PODAJCIE KOD PROMOCYJNY „NALITWIE”, A OTRZYMACIE DODATKOWO 50 ZŁ ZNIŻKI.\nNie czekajcie i rezerwujcie bo tegoroczne Kaziuki będą naprawdę wyjątkowe. Do zobaczenia w Wilnie!\nPost sponsorowany przez biuro podróży QuickTours.pl\nPrevious ArticleZapustowi przebierańcy\nNext ArticlePodróż z dzieckiem na Litwę\nGdzie parkować by nie zbankrutować cz.2 – Parkowanie w Kownie\nFilharmonia Narodowa – najpiękniejszy budynek historyczny w Wilnie\nPosted on 9 lutego 2018 at 17:31\nNie jestem wielką admiratorką jarmarków ale myślę, że Litwę zawsze warto odwiedzić choćby dla jej niesamowitej kuchni 😉 No i oczywiście dla urody Wilna I Kowna. A zamek w Trokach, choć to w zasadzie w większości dwudziestowieczna rekonstrukcja, sprawia niesamowite wrażenie.


Tu zaszła zmiana – "Trójka" | www.przegladpiaseczynski.pl\nStrona główna Historia Tu zaszła zmiana – „Trójka”\nSzkoła w 1963 r. Fotografia z archiwów szkolnych\nDzisiejszym odcinkiem kończymy serię wspomnień o piaseczyńskich podstawówkach. Na koniec „Trójka”, czyli Szkoła Podstawowa nr 3 w Gołkowie.\nOpowieść o oświacie w Gołkowie zaczniemy… w Jazgarzewie. To tu bowiem na przełomie XIX i XX wieku Jadwiga Moszczyńska, dzierżawiąca majątek Łbiska, założyła ochronkę. Z tamtego czasu nie zachowało się niestety zbyt wiele dokumentów. Wiemy tylko, że nauka w ochronce była prowadzona częściowo w języku polskim, a częściowo w języku zaborcy – rosyjskim. Starsze dzieci potajemnie uczono też historii. Później pieczę nad placówką przejęły siostry zakonne, które do dziś prowadzą Dom Dziecka w Łbiskach.\nTułaczka pierwszej szkoły\nPierwsza szkoła powstała w 1911 r., również w Jazgarzewie. Pierwszym kierownikiem placówki był Tomasz Turowski. Niespełna rok później, z powodu kłopotów lokalowych, szkołę przeniesiono do prywatnego domu w Gołkowie. Tu placówkę zastała I wojna światowa. Rosjanie wycofali się, wparci przez siły niemieckie. Nowy okupant, chcąc zyskać życzliwość i poparcie lokalnej ludności, zezwolił Polakom na działalność samorządową i oświatową. Szkoła mogła więc funkcjonować dalej.\nJeszcze podczas wojny, w 1916 r., placówkę przeniesiono do siedziby OSP. W praktyce jednak uczniowie byli „rozrzuceni” w trzech lokalizacjach: OSP w Jazgarzewie, oraz cegielni i budynku Gminnej Spółdzielni w Gołkowie. W tej konfiguracji szkoła funkcjonowała jeszcze długo po odzyskaniu niepodległości. Dopiero w 1934 r. ówczesny kierownik Stefan Siatkiewicz rozpoczął starania o budowę szkoły z prawdziwego zdarzenia. Ziemię pod placówkę podarował Józef Zarzycki, wówczas najbogatszy rolnik w Jazgarzewie. Budowę sfinansował zaś w znacznej mierze wójt gminy Antoni Burakowski.\nPierwsi uczniowie przekroczyli progi jazgarzewskiej szkoły w 1937 r. W owym czasie do placówki uczęszczały dzieci nie tylko z Jazgarzewa, ale również z Zalesia Górnego, Zalesia Dolnego, Bobrowca, Bogatek i – rzecz jasna – Gołkowa.\nNauka w nowej szkole była kontynuowana również po tym, jak nad Polskę znów nadciągnęła wojenna zawierucha. Obowiązkowym językiem stał się niemiecki, wystawiano również dwujęzyczne świadectwa. Oczywiście nie wszystkich przedmiotów wolno było nauczać; z programu zniknęły m.in. geografia i historia. Tę część edukacji dzieci odbierały potajemnie, na kompletach organizowanych w domach nauczycieli. W Jazgarzewie komplety prowadzili Zofia Pawlas i Ignacy Lubański, zaś w Zalesiu Górnym – Stanisław Postek, późniejszy kierownik szkoły w Jazgarzewie.\nBudowa szkoły w Gołkowie, 1963 r.\nFotografia z archiwów szkolnych\nSzkoła pilnie potrzebna\nPo II wojnie światowej w całej Polsce nastąpił boom. Społeczeństwo odradzało się w nowych granicach państwa, populacja rosła w błyskawicznym tempie. Wyż demograficzny nie ominął również Piaseczna i szybko okazało się, że szkoła w Jazgarzewie robi się za mała. Budowa nowej placówki stawała się coraz bardziej palącą kwestią. Wreszcie w 1958 r. nadszedł przełom. Podczas zebrania rodziców zapadła decyzja o powołaniu komisji ds. budowy szkoły pod przewodnictwem kierownika jazgarzewskiej placówki Stanisława Postka. Wówczas wskazano również teren, na którym miała stanąć szkoła w Gołkowie. Dwa miesiące później narodził się Społeczny Komitet Budowy Szkoły, którego zadaniem było pozyskać środki na inwestycję. Zbiórka przebiegła wyjątkowo sprawnie – już rok później Przedsiębiorstwo Budownictwa Terenowego z Pruszkowa weszło na plac budowy.\nPóźniej niestety już nie było tak łatwo. Roboty przedłużały się, niezbędna okazała się interwencja władz. Udało się „zmotywować” wykonawcę, który zobowiązał się zakończyć prace do grudnia 1962 r. Później jednak na przeszkodzie stanęła wyjątkowo mroźna zima, która wymusiła przesunięcie otwarcia placówki. Ostatecznie szkołę oddano 29 czerwca 1963 r.\nSzkoła piękna, jasna, czysta…\nOficjalne otwarcie placówki nastąpiło 3 września 1963 r. Kierownikiem szkoły został Tadeusz Kuźnia. – Szkoła przed, którą stoimy została wybudowana przez Państwo przy współpracy społeczeństwa Gołkowa, Bobrowca i okolicznych miejscowości. Dużo pracy włożył tu Społeczny Komitet Budowy Szkoły, w skład którego wchodziło wielu waszych rodziców. Ogólny koszt szkoły wynosi ponad 3 miliony złotych. Przekazujemy dziś w wasze ręce szkołę piękną, jasną, czystą. Winniście ją szanować aby długo mogła służyć wielu innym dzieciom. Dbajcie o honor swej szkoły, noście z godnością jej tarczę – mówił podczas uroczystości kierownik Kuźnia*.\nPierwszy kierownik szkoły Tadeusz Kuźnia podczas otwarcia placówki, 3 września 1963 r.\nPotrzebne boisko? Wezwijmy milicję!\nSzkoła rzeczywiście lśniła nowością. Brakowało tylko jednego: boiska. Na taką inwestycję placówka musiała jednak czekać aż 8 lat. Dopiero w lutym 1971 r. zapadła decyzja o budowie szkolnego boiska. W tym celu powołano – a jakże – Komitet Społecznego Czynu Budowy Boiska, na którego czele stanęła Lucyna Moykowska.\nJesienią 1972 r. ruszyły pierwsze prace. Zanim jednak na teren szkoły wjechał ciężki sprzęt, za łopaty chwycili rodzice, nauczyciele i uczniowie. Teren oczyszczono, wytyczono bieżnię, nawieziono ziemię pod przyszłe trybuny. Wiosną następnego roku pod szkołą pojawiły się koparki, wywrotki i… wozy milicyjne. W budowę boiska zaangażowała się bowiem m.in. Szkoła Ruchu Drogowego Milicji Obywatelskiej w Piasecznie. Komenda Stołeczna MO wpłaciła na budowę boiska dość pokaźną sumę, pomagała w transporcie, a także udostępniła uczniom lokal na kolonie letnie. Uroczyste otwarcie boiska nastąpiło w październiku 1977 roku. Z tej okazji przygotowano wielką fetę z występami artystycznymi. Atmosfery nie zepsuł nawet deszcz, który spowodował awarię sprzętu grającego – uczennice dzielnie dokończyły swój pokaz taneczny przy akompaniamencie grającej na akordeonie nauczycielki, pani Wandy Ostrowskiej.\nJesienią 1972 r. w budowie boiska czynny udział brali rodzice, nauczyciele i uczniowie.\nCzytaj również: Tu zaszła zmiana – Piątka\nMury nie są z gumy\nLata mijały, a Gołków się rozrastał. W zaprojektowanej na 280 uczniów wciąż przybywało dzieci. Fakt, że szkoła jest już po prostu zbyt mała, dawał się odczuć coraz boleśniej. W latach 90. dyrekcja szkoły musiała wprowadzać nietypowe rozwiązania, byle jakoś pomieścić dzieci. I tak świetlica, stołówka i czytelnia zostały „upchnięte” do jednego pomieszczenia, pielęgniarka dzieliła swój gabinet ze szkolnym pedagogiem, wicedyrektor siedział w sekretariacie, a biblioteka zajmowała oszałamiające 10 m2. Salę lekcyjną urządzono nawet w szatni. Najpoważniejszym problemem był jednak brak sali gimnastycznej. Wreszcie w listopadzie 1996 r. gmina podjęła uchwałę w sprawie rozbudowy placówki. Rok później, przy finansowym udziale rodziców, rozpoczęła się budowa liczącej 900 m2 sali gimnastycznej. Inwestycja potoczyła się sprawnie – nową salę oddano we wrześniu 1998 roku. – Urząd Gminy „ojciec”, nasza szkoła „matka” i w ciągu 9 miesięcy ciągłej pracy urodziła się sala – mówiła podczas przecięcia wstęgi dyrektor Maria Skibińska*.\nTu, w ramach anegdoty, warto wspomnieć o Diegu. Był to bezpański owczarek niemiecki, który pewnego dnia przywędrował na teren szkoły – i został. Uczniowie i pracownicy szkoły otoczyli nowego pupila należytą opieką. Diego doczekał się nawet bardzo nietypowej budy, zrobionej z… urny wyborczej. Szkolni dozorcy, widząc potrzebującego schronienia psiaka, zdecydowali się zapewnić mu dach nad głową. A że na stanie szkoły znajdowała się przeznaczona do utylizacji stara urna wyborcza, czemu jej nie wykorzystać? Urnę odpisano ze stanu, w ruch poszła piła i tak Diego doczekał się jedynego w swoim rodzaju domu…\nRok 1997. Dyrektor Maria Skibińska i szkolny pies Diego nadzorują budowę nowej sali gimnastycznej.\nReforma przyniosła patrona\nW 2003 r., po wejściu w życie reformy tworzącej gimnazja, przy Szkole Podstawowej nr 3 pojawiło się Gimnazjum nr 4. Placówki połączono, tworząc tym samym Zespół Szkół Publicznych w Piasecznie. Dyrektorem zespołu była pani Danuta Grela, która od 1999 r. kierowała podstawówką, a także nadzorowała powstanie gimnazjum.\nW tym samym roku przypadała okrągła, 40. rocznica istnienia szkoły. Była to więc idealna okazja, by nadać placówce imię. Na patrona wybrano Tadeusza Zawadzkiego „Zośkę”. 10 listopada 2003 roku, podczas obchodów 40-lecia szkoły, oficjalnie odczytano akt nadania szkole imienia.\n10 listopada 2003 r. Burmistrz Józef Zalewski i dyrektor szkoły Danuta Grela odsłaniają tablicę z nowym patronem szkoły.\nI znów za mało miejsca\nO tym, jak dynamicznie rozwija się Gołków i jego najbliższe okolice, doskonale świadczą kolejne inwestycje w placówce oświatowej. 10 lat po budowie sali gimnastycznej przyszedł czas na kolejną rozbudowę. Tym razem placówka wzbogaciła się o nowe skrzydło. Na trzech kondygnacjach, oprócz 10 sal lekcyjnych, pojawiły się m.in. świetlica, biblioteka i sekretariat. Co istotne – w budynku zainstalowano windę. Budowa zakończyła się w czerwcu 2009 roku, a już 9 lat później, w 2018 r., gmina podjęła decyzję o kolejnej rozbudowie. Inwestycja nie była jednak łatwa; o ile w 1963 r. działka wokół szkoły wydawała się obszerna, tak po kolejnych przebudowach brakowało już miejsca na dalsze powiększanie placówki. A skoro nie można na boki, trzeba budować w górę – konieczne okazały się nadbudowa i przebudowa zarówno budynku socjalnego, jak i łącznika z głównym budynkiem szkoły.\nRozbudowa zakończyła się jesienią ubiegłego roku. Tym razem placówka wzbogaciła się o nową stołówkę oraz dwa oddziały przedszkolne. Na ile czasu tym razem wystarczy miejsca dla wszystkich? To pokaże czas. Obecnie zaś do Szkoły Podstawowej nr 3 w Gołkowie uczęszcza około 530 uczniów – a więc dwa razy więcej niż w 1963 r., gdy pierwsi uczniowie przekraczali progi placówki.\nSzkoła Podstawowa nr 3 współcześnie.\n* – cytaty pochodzą z opracowania Pani Teresy Kęciek, dostępnego na stronie internetowej Szkoły Podstawowej nr 3\nPoprzedni artykułBezpieczeństwo jest najważniejsze\nNastępny artykułZaorać Piaseczno i puścić czteropasmówkę do Warszawy!


Oddziały - ARBURG\nARBURG na całym świecie\nZapewniamy doskonałą obsługę przed sprzedażą i po niej, doradztwo techniczne w zakresie zastosowań technologii wtrysku, indywidualną obsługę projektu i szybkie zaopatrzenie w części zamienne w około 100 krajach świata. Oferujemy wszechstronną pomoc techniczną i obsługę serwisową, aby umożliwić Państwu zawsze efektywną produkcję.\nMogą Państwo wybrać na mapie świata określoną lokalizację i uzyskać więcej informacji. Oddziały firmy ARBURG są oznaczone na zielono, a przedstawicielstwa – na żółto.\nSzybkie wyświetlanie adresów w poszczególnych krajach\nZnajdowanie adresów za pomocą mapy\nPlan dojazduwięcej informacjiZoomWybierz krajreprezentowany przez