Co po Kościele? | Page 8 | Forum Libertarian\nCo po Kościele?\nRozpoczęty 5 Wrzesień 2015\nFirst Poprzednia 8 of 8\nHiszpania: Były biskup chce wziąć ślub. Jego wybranka to autorka powieści satanistyczno-erotycznych\nŚwiat Piątek, 15 października (18:22)\n52-letni Xavier Novell, były biskup diecezji Solsona w Hiszpanii, chce wziąć ślub ze swoją partnerką. Jest nią Silvia Caballol, 38-letnia psycholog, autorka powieści o tematyce satanistyczno-erotycznej. Novell był znany w kraju ze względu na wcześniejsze liczne wystąpienia w mediach, w których dał się poznać jako konserwatysta, przeciwnik homoseksualizmu i aborcji, zwolennik niepodległości Katalonii.\nByły biskup diecezji Solsona koło Lleidy w hiszpańskiej Katalonii, 52-letni Xavier Novell, który w sierpniu nieoczekiwanie zrezygnował ze swojej funkcji, złożył w urzędzie stanu cywilnego w Surii koło Barcelony dokumenty w celu zawarcia związku małżeńskiego - poinformowały źródła sądowe.\nPartnerką byłego biskupa, znanego wcześniej ze skrajnie konserwatywnych poglądów, jest Silvia Caballol, 38-letnia psycholog, autorka powieści o tematyce satanistyczno-erotycznej - podał w piątek dziennik "La Vanguardia".\nDuchowni są zaskoczeni\nPodpisany przez sędziego edykt zwyczajowo otworzył 15-dniowy termin na wniesienie zastrzeżeń, jeżeli istniałaby jakakolwiek przeszkoda prawna wyłączająca zawarcie małżeństwa.\nWedług agencji Europa Press, duchowni z diecezji Solsona wyrazili zdumienie z powodu zamiarów byłego ordynariusza. Zdaniem rektora parafii Tora (Lleida), Fermi Manteca, Novell wciąż zaskakuje. - Już jako biskup często wypowiadał się kontrowersyjnie, potem zrezygnował bez słowa pożegnania, a teraz chce wziąć ślub cywilny. Nie spodziewaliśmy się tego - powiedział.\nPrzed opuszczeniem diecezji Novell poinformował, że odchodzi z powodów "ścisłe osobistych", a następnie w pozostawionej odręcznej nocie dodał, że z nikim nie chce rozmawiać i zmienił numer telefonu komórkowego. Od tamtego czasu nie złożył żadnej publicznej deklaracji.\nJednak już wkrótce po rezygnacji okazało się, że powodem była kobieta, w której zakochał się Novell, psycholog i pisarka Silvia Caballol, rozwiedziona z muzułmaninem, matka dwojga dzieci. Jest ona autorką dwóch książek o tematyce satanistycznej i erotycznej. Jedna z nich, "Piekło pożądania Gabriela", została uznana przez dziennik "ABC" za wizjonerską. "Powieść przenosi nas w świat psychopatii, sekt, sadyzmu i szaleństwa, w walkę dobra ze złem, między Bogiem i szatanem, miedzy aniołami i demonami" - napisała gazeta.\nByły biskup szuka pracy\nPapież Franciszek przyjął rezygnację Novella z funkcji ordynariusza 23 sierpnia, a teraz byłego biskupa oczekuje długi i skomplikowany proces sekularyzacji. Novell przestał pobierać wynagrodzenie od Kościoła, choć - według źródeł diecezjalnych Solsony - wciąż mu ono przysługuje. Obecnie poszukuje pracy jako inżynier agronom, którym jest z wyksztalcenia. W tym celu kontaktował się z wieloma firmami w Katalonii, ale do tej pory w żadnej nie został zatrudniony. Ostatnio jego CV odrzuciła firma związana z badaniami genetyki świń w El Bages koło Barcelony - poinformowały źródła firmy.\nNovell był jednym z najmłodszych hierarchów w Hiszpanii, został biskupem w wieku 41 lat. Był znany w kraju ze względu na wcześniejsze liczne wystąpienia w mediach, w których dał się poznać jako konserwatysta, przeciwnik homoseksualizmu i aborcji, zwolennik niepodległości Katalonii.\nW 2017 roku był krytykowany za wypowiedzi o rzekomym psychologicznym podłożu skłonności homoseksualnych. W jednym z publicznych wystąpień wskazał, że przyczyną może być "nieobecność lub oddalenie ze strony ojca". Wywołał także polemikę swoją krytyką aborcji, która nazwał "ludobójstwem" i "okropnym przestępstwem". W czasie nielegalnego referendum niepodległościowego w Katalonii w 2017 roku jako jedyny tamtejszy biskup opowiadał się za prawem tego regionu do samostanowienia. Od 2015 roku był egzorcystą; często egzorcyzmy praktykował i bronił ich skuteczności.\nWedług bliskich współpracowników byłego już biskupa, na których powołuje się dziennik "ABC", w ciągu ostatnich lat narastały problemy z jego osobowością, co "mogło mieć związek z udziałem w mających leczyć homoseksualizm kontrowersyjnych terapiach, a także promowaniem ich w różnych częściach kraju". Na początku października Konferencja Episkopatu Hiszpanii oświadczyła, że nie popiera takich terapii uznając je za "błędne co do metody i celów". Według mediów, deklaracja ta może mieć związek ze sprawą byłego biskupa Solsony.\nReactions: ckl78, hrab oraz T.M.\nReactions: kran oraz ckl78\nBadanie CBOS: Spada religijność w Polsce. Najbardziej wśród najmłodszych\nW okresie 1992–2021 w Polsce obserwowany jest powolny spadek poziomu wiary religijnej — z 94 proc. do 87,4 proc. i szybszy spadek praktyk religijnych — z 69,5 proc. do 42,9 proc. Najgwałtowniej spada liczba praktykujących wśród osób w wieku 18–24 lata – z 69 proc. do 23 proc. – wynika z badań CBOS.\nPowoli rośnie jednak odsetek niewierzących (raczej niewierzących oraz całkowicie niewierzących), który w 2021 r. wyniósł łącznie 12,5 proc.\nZ badania wynika, że kobiety były i pozostały bardziej wierzące niż mężczyźni\nProces utraty wiary przebiega stosunkowo najszybciej wśród osób z wyższym wykształceniem\nBardziej dynamicznie zmiany dokonują się w największych miastach\nJuż więcej niż co czwarty mieszkaniec Warszawy, Krakowa, Łodzi, Wrocławia i Poznania deklaruje, że nie wierzy\nOd maja 2020 r. notowane jest przyspieszenie procesu zarzucania praktyk religijnych\nW największych miastach 27,4 proc. praktykuje regularnie, a odsetek niepraktykujących sięgnął 40,7 proc.\nOznacza to, że czterech na dziesięciu mieszkańców Warszawy, Krakowa, Łodzi, Wrocławia i Poznania nie ma żadnego kontaktu z Kościołem\nW najmłodszej grupie wiekowej spada odsetek regularnie praktykujących – z 69 proc. do 23 proc. – i rośnie niepraktykujących – z 7,9 proc. do 36 proc.\nJednak również wśród najstarszych, w wieku 65 lat lub więcej, poziom praktyk spadł – z 72,8 proc. regularnie praktykujących w 1992 r. do 56 proc. obecnie\nCBOS podkreśla, że w społeczeństwie polskim, w okresie 1992–2021, nastąpił powolny spadek poziomu wiary religijnej i szybszy spadek poziomu praktykowania.\nZaznaczono, że "na przestrzeni prawie trzydziestu lat, odsetki deklaracji wiary, choć spadają, utrzymują się na bardzo wysokim poziomie: w marcu 1992 r. wierzący oraz głęboko wierzący stanowili łącznie 94 proc. ogółu badanych, a w sierpniu 2021 r. – 87,4 proc.".\n"Powoli rośnie jednak odsetek niewierzących (raczej niewierzących oraz całkowicie niewierzących), który w 2021 r. wyniósł łącznie 12,5 proc." – podano w raporcie CBOS.\nKto bardziej wierzący\nZ badania wynika, że kobiety były i pozostały bardziej wierzące niż mężczyźni. "Wydaje się, że w skali ogólnospołecznej awans edukacyjny kobiet czy protesty kobiet przeciwko zaostrzaniu prawa antyaborcyjnego nie spowodowały znacząco szybszego spadku poziomu ich wiary religijnej w porównaniu do poziomu wiary mężczyzn" – wskazuje CBOS.\nZaznaczono, że "proces utraty wiary przebiega stosunkowo najszybciej wśród osób z wyższym wykształceniem, wolniej – wśród tych z wykształceniem średnim, a najwolniej – z wykształceniem podstawowym lub zawodowym".\nBardziej dynamicznie zmiany dokonują się w największych miastach, gdzie w 1992 r. odnotowaliśmy 91 proc. wierzących wśród ogółu badanych, a obecnie – 72,5 proc, przy odsetku niewierzących wynoszącym 27,5 proc. W mniejszych miejscowościach poziom wiary religijnej także spadł, ale jedynie o około 6 pkt proc. Tymczasem już więcej niż co czwarty mieszkaniec Warszawy, Krakowa, Łodzi, Wrocławia i Poznania deklaruje, że nie wierzy.\nZ badania wynika, że spada odsetek regularnie praktykujących (kilka razy w tygodniu oraz raz w tygodniu) – z 69,5 proc. w marcu 1992 r. do 42,9 proc. w sierpniu 2021 r., częściowo na rzecz praktykujących nieregularnie, natomiast rośnie odsetek niepraktykujących, który w 2021 r. wyniósł 24,1 proc.\nOd maja 2020 r. notowane jest przyspieszenie procesu zarzucania praktyk religijnych – niemal każdego miesiąca odsetek deklaracji niepraktykowania przekracza 20 proc. Poza nagłośnieniem skandali pedofilskich w Kościele na ograniczanie praktyk religijnych wpłynęła także epidemia COVID-19.\nCBOS wskazuje, że kobiety praktykowały i praktykują bardziej regularnie niż mężczyźni. Jednak zarówno wśród kobiet, jak i wśród mężczyzn od 2019 r. widać zauważalne przyspieszenie porzucania praktyk. Z badań wynika, że "im wyższy poziom wykształcenia, tym niższy był i jest poziom regularnych praktyk religijnych, a wyższy niepraktykowania".\nSpadki odsetka deklaracji regularnych praktyk przekraczają 20 pkt proc., a wzrosty odsetka niepraktykujących przekraczają 11 punktów w grupach badanych z wykształceniem zawodowym i 14 punktów w pozostałych kategoriach.\nWśród osób z wyższym wykształceniem szybko przybywa niepraktykujących (wzrost z 15,7 proc. w roku 1992 do 29,0 proc. w roku 2021); wśród osób z wykształceniem średnim najszybciej ubywa praktykujących regularnie (z 62,5 proc. w roku 1992 do 36,9 proc. w roku 2021).\n"W największych miastach 27,4 proc. praktykuje regularnie, a odsetek niepraktykujących sięgnął 40,7 proc. Oznacza to, że czterech na dziesięciu mieszkańców Warszawy, Krakowa, Łodzi, Wrocławia i Poznania nie ma żadnego kontaktu z Kościołem" – wynika z badania CBOS.\nReligijność ze względu na wiek\nW kategorii wiekowej 18–24 lata spada odsetek wierzących – z 93 proc. w roku 1992 do 71 proc. w pierwszych ośmiu miesiącach 2021 r., a rośnie niewierzących – z 6,7 proc. w roku 1992 do 28,6 proc. obecnie. Wśród osób w wieku 25–34 lata odsetek wierzących spadł z 94 proc. do 82 proc., a wśród najstarszych, w wieku 65 lat lub więcej, z 97,3 proc. do 94,6 proc., a więc o niecałe 3 punkty procentowe.\nPoziom praktyk religijnych wśród młodych respondentów w wieku 25–34 lata był jeszcze nieco niższy: w roku 1992 – 62 proc. regularnie praktykujących i 8 proc. niepraktykujących, natomiast obecnie wartości te wynoszą odpowiednio 26 i 30 proc.\nMłodzi uciekają spod wpływu rodziny\nJak podają autorzy badań, nie można wykluczyć, że dla najmłodszych badanych, w wieku 18–24 lata, którzy w dużej części mieszkają z rodziną i jeszcze się uczą, zarzucenie praktykowania jest elementem emancypowania się spod wpływów rodziny i najbliższego środowiska. U nich proces toczy się szybciej, ale mniej równomiernie. W najmłodszej grupie wiekowej spada odsetek regularnie praktykujących – z 69 proc. do 23 proc. – i rośnie niepraktykujących – z 7,9 proc. do 36 proc.\nJednak również wśród najstarszych, w wieku 65 lat lub więcej, poziom praktyk spadł – z 72,8 proc. regularnie praktykujących w 1992 r. do 56 proc. obecnie, a odsetek niepraktykujących w tym okresie wzrósł z 8,7 proc. do 17,5 proc.\n"Obserwując deklaracje wiary religijnej kolejnych kohort wiekowych, w okresie niemal 30 lat, widzimy, że zmiany następują bardzo nierównomiernie: są znikome w pokoleniach dziadków (seniorzy i baby boomers), minimalne w pokoleniach rodziców (pokolenie "Solidarności" i pokolenie X), znaczące w kohorcie millenialsów i gwałtowne w kohorcie najmłodszej" – zaznacza CBOS.\nZwraca uwagę, że trzy starsze kohorty wiekowe są do siebie bardzo podobne – były i pozostały wierzące: w ciągu 30 lat odsetek deklaracji wiary spadł o 1–1,5 pkt proc. (i równie niewielkie są wzrosty odsetka niewierzących). W pokoleniu X zmiany są minimalnie większe (spadek deklaracji wiary o 3 pkt proc.). Mimo tych zmian są to pokolenia, w których odsetek wierzących nie spadł poniżej 90 proc., a niewierzących – nie wzrósł powyżej 9,3 proc.\nZ badania CBOS wynika, że większe zmiany obserwowane są w kohorcie millenialsów (urodzonych między 1980 a 1996 r.), a największe w kohorcie najmłodszej (urodzonych w roku 1997 lub później. "Ta najmłodsza Polska jest już niemal w jednej trzeciej niewierząca" – wskazuje CBOS.\nNatomiast proces zarzucania praktyk religijnych jest we wszystkich kohortach wiekowych wyraźny. "O ile proces zarzucania regularnych praktyk religijnych w trzech najstarszych kohortach przebiega stopniowo, to w pokoleniu X wyraźnie przyspiesza koło roku 2016, w pokoleniu millenialsów – koło roku 2018, a w najmłodszej kohorcie jest to nieprzerwany, gwałtowny »zjazd«" – wskazuje CBOS.\nZ badań wynika, że odsetki niepraktykujących we wszystkich kohortach wiekowych rosną od około 2017 r., oczywiście najgwałtowniej w dwóch najmłodszych kohortach.\n"W 2021 r. regularny kontakt z Kościołem ma zdecydowana mniejszość millenialsów i najmłodszych (około 1/4 lub mniej), a odpowiednio prawie 1/3 i ponad 1/3 spośród nich nie ma żadnego kontaktu z Kościołem" – pokazują badania.\nNatomiast w przypadku pokolenia "Solidarności" i pokolenia X regularnie praktykuje mniejszość, a prawie 1/5 i ponad 1/5 spośród nich w ogóle nie chodzi do kościoła.\nAnalizowane dane pochodzą z badań CBOS z okresu od marca 1992 do sierpnia 2021 roku włącznie; badania te realizowane były na liczących około 1000 osób reprezentatywnych próbach losowych dorosłych mieszkańców Polski.\nReactions: hrab, kran oraz T.M.\nPrasa niemiecka o Benedykcie XVI: „Trudno o bardziej żenującą sytuację”\nByły papież skorygował swoje oświadczenie dotyczące raportu o nadużyciach w archidiecezji Monachium i Fryzyngi. Niemiecka prasa komentuje.\n„Allgemeine Zeitung” z Moguncji:\n„Ratzinger po raz kolejny zaniedbał to, by wnieść decydujący wkład w wyjaśnienie przerażających czynów popełnianych przez dziesięciolecia. Przyznanie się do winy przez byłego papieża mogłoby stanowić sygnał dla innych odpowiedzialnych za nie osób: nigdy nie jest za późno na uporządkowanie spraw. Zamiast tego Ratzinger robi wszystko, żeby zachować pozory nieomylności. Jego postępowanie zwiększy liczbę wystąpień z Kościoła i wpłynie na dalszy upadek jego znaczenia. Ratzingerowi należy życzyć, żeby jeszcze długo był w stanie zrozumieć, jakie rozmiary przybrał ten skandal. Prawdziwy przedstawiciel Boga na ziemi powinien mieć dość siły, żeby przyznać się do błędu. A i to byłby dopiero początek”.\n„Suedkurier” z Konstancji:\n„Dla wielu pobożnych katolików jest wręcz nie do zniesienia, jak czołowi przedstawiciele Kościoła obchodzą się z zarzutami molestowania. Benedykt XVI musiał sprostować istotne słowa w sprawie raportu o nadużyciach w Monachium po udowodnieniu mu nieprawdy zawartej w oświadczeniu dotyczącym jego odpowiedzialności za tuszowanie nadużyć kapłańskich. Trudno o bardziej żenującą sytuację. Mimo to były papież i jego doradcy najwidoczniej niewiele się z tego nauczyli. Przyznanie się przez Benedykta XVI do winy jest nacechowane wymijającymi sformułowaniami i nie ma w nim samokrytyki, nie mówiąc o skrusze. Winne są «pomyłki w opracowaniu redakcyjnym», czyli winny jest ktoś inny. Ofiary molestowania mogą to odebrać tylko jako kolejny policzek”.\n„Ofiary molestowania doświadczają teraz odżegnywania się w dalszym ciągu przez kościelnych przywódców od jakiejkolwiek odpowiedzialności. Co prawda Benedykt XVI musiał przyznać, że uczestniczył w 1980 roku w posiedzeniu, na którym podjęto decyzję przyjęcia Petera H. do archidiecezji Monachium i Fryzyngi, ale temu i tak nie dałoby się zaprzeczyć, ponieważ protokół tej narady był jednoznaczny. Jednak do tej pory nie bierze współodpowiedzialności za to, że ofiary molestowania zostały napiętnowane na całe życie. Ustępując w roku 2013 ze stanowiska, jako pierwszy papież w historii, Benedykt XVI udowodnił, że potrafi podejmować decyzje i przejmować odpowiedzialność. Teraz powinien to uczynić ponownie”.\n„Badische Neueste Nachrichten” z Karlsruhe:\n„Coś się jednak dzieje w Kościele katolickim. Emerytowany papież przyznaje, że brał udział w posiedzeniu, na którym rozpatrywano sprawę księdza, który wielokrotnie molestował seksualnie nieletnich. Dla wydania dalszych ocen, jak ogłosił jego sekretarz, musi najpierw przeczytać pełny tekst ekspertyzy. To jednak nie wystarczy ofiarom molestowania. I słusznie, bo oświadczenie Benedykta XVI jest pokrętne i połowiczne. Ale przynajmniej Joseph Ratzinger sprawia teraz wrażenie, że chce zmienić swój mocno nadszarpnięty wizerunek. A zatem: odwagi!”.\nPrasa niemiecka o Benedykcie XVI: „Trudno o bardziej żenującą sytuację” | DW | 25.01.2022\nJak to jest, dwa wspaniałe pontyfikaty JP2 i Benedykta, a kościół po nich w największym kryzysie od wieków?\nReactions: hrab, kran oraz kr2y510\nPrawdziwym powodem jest II Sobór. A jak się zamiata pewne rzeczy pod dywan, to zawsze może to być dodatkiem, który przeważył szalę.\nReactions: hrab, kran, woolybully oraz 2 innych\nIlu uchodźców przyjmuje Rydzyk i Kościół?\nRydzyk - nie pamiętam aby kiedykolwiek wspomagał.\nDuchowny głosił fake newsy o agresji Rosji i inne. Wierni wyszli z kościoła.\nWedług relacji mieszkańców, wierni podczas niedzielnej mszy oburzeni wychodzili z kościoła, inni nie chcieli przyjąć komunii świętej. Stało się to po tym, jak usłyszeli szokujące słowa z usta ojca Jacka z zakonu benedyktynów w Tyńcu, który odwiedził miejscową parafię, by m.in wygłosić tu kazanie podczas nabożeństwa. A to, wg. relacji mieszkańców wsi, było dalekie od tego, co zazwyczaj można usłyszeć w świątyni.\n"Wojnę na Ukrainie wywołali Amerykanie, a teraz chcą zwalić na Rosjan", "Polskie kobiety powinny uważać na Ukrainki, które przyjechały do Polski, bo te zaraz zaczną uwodzić i odbijać im mężów", "Pan Jezus kocha tylko ludzi głęboko wierzących, innych wypluwa", "Rodzice, którzy oddają dzieci do żłobka, nie powinni dziwić się, kiedy zostaną przez nich oddani do domu starców".\nTakie m.in. słowa mieli na mszy usłyszeć wierni z tej małopolskiej wsi. Część z oburzeniem, lub nawet ze łzami w oczach wyszła z kościoła w trakcie kazania.\nOpactwo Benedyktynów w Tyńcu poinformowało "Gazetę Krakowską", że zakon stanowczo dystansuje się od poglądów wygłaszanych w kazaniu w Stanisławiu Dolnym przez ojca Jacka. Zapowiada też jego ukaranie.\nDziękujemy wiernym, którzy zdecydowali się zwrócić uwagę na wspomniane nadużycia i zapewniamy, że sprawę traktujemy poważnie. Sytuacja wymaga głębszego namysłu, dziś więc możemy poinformować, że o ile relacje wiernych się potwierdzą, zakonnik zostanie upomniany, zaś opactwo rozważy zastosowanie innych środków dyscyplinarnych, włącznie z zawieszeniem działalności kaznodziejskiej mnicha - powiedział "Gazecie Krakowskiej" ojciec Grzegorz Hawryłeczko, rzecznik prasowy Opactwa Benedyktynów w Tyńcu.\nJa też uważam za skandaliczne, że w swoim kazaniu nie wymienił Żymian razem z Amerykanami.\nTeolog: bolą mnie okropne błędy papieża\n"Skandale pedofilskie, wojna w Ukrainie, brak reakcji papieża – one pokazują, że system jest niewydolny, jego inercja jest na tyle posunięta, że wielu ludziom nie ma nic do zaoferowania, jest pusty i gorszący. Wiemy, że ten model kapłaństwa urzędowego i tej władzy w Kościele katolickim nie może być utrzymany. Pytanie, jak to ma być zmienione i przez kogo” – mówi dr Sebastian Duda, teolog. \nKatarzyna Skrzydłowska-Kalukin: Wydawało się, że Franciszek to papież, który ma wyjątkowy słuch społeczny. Teraz zachowuje się, jakby stracił kompas moralny, akurat kiedy, jest on potrzebny. \nSebastian Duda: Postawa Franciszka wobec napaści Rosji na Ukrainę jest zauważalna i gorsząca dla wielu osób. Co prawda niektórzy zwracają uwagę na różne konteksty, że jest ona bardziej gorsząca w Polsce czy w naszej części Europy, a im dalej od nas, tym mniej ludzie się tym interesują. Ma na to wpływ odległość geograficzna i kulturowa. Pewnie ludzie w Ameryce Łacińskiej są skłonni bardziej rozumieć postawę Franciszka i przyjmować założenia teologiczne, które za nią stoją. Bo że stoją – to jest oczywiste.\nCzy nie jest najważniejsze to, że giną ludzie? \nBrutalna prawda jest taka, że na każdej wojnie giną ludzie, a Watykan zawsze zachowywał się tak samo – nie stawał po żadnej ze stron. Pytanie brzmi, czy w obecnym kontekście również powinien tak zrobić. Ja tę postawę Franciszka przyjmuję z dużym smutkiem. Bolą mnie okropne błędy papieża.\nSpotykanie się na telemoście z Cyrylem, patriarchą Moskwy. Tego się nie da obronić i wszystkie racje, które za tym stoją, są działaniem w imię iluzorycznego dobra.\nNie mam powodów, żeby sądzić, że Franciszek jest złą osobą, że ma złe motywacje, że występuje z premedytacją i współpracuje z oprawcami, żeby coś zyskać. Bo tego typu głosy pojawiają się, także w Polsce. Agnieszka Graff i Elżbieta Korolczuk napisały w "Gazecie Wyborczej", że chodzi o taktyczny sojusz Watykanu z Cerkwią moskiewską, by przeciwstawić się zmianom kulturowym na Zachodzie. Że łączą ich wspólne cele antygenderowe. Jednak po Franciszku tego nie było dotąd widać.\nTo prawda. Dokonał przełomowych jak na papieża, gestów wobec osób LGBT.\nJednak podobną do Graff i Korolczuk argumentację podziela wiele osób. Mój znajomy, jeszcze zanim ukazał się ten artykuł, napisał mi, że papież nie chce mieć parady równości w Donbasie. To jest teza z sufitu. To, że papież żyruje tę sytuację, bo tak to trzeba nazwać, nie znaczy, że zawarł sojusz antygenderowy z Cerkwią. Tak nie jest.\nWięc co to jest?\nTo jest zapętlenie na kilku poziomach, które ostatecznie na meta poziomie ma u swego źródła kryzys klerykalnego systemu kościelnego w katolicyzmie. Kryzys ten ujawnił się w ostatnich dekadach z całą mocą przede wszystkim przez skandale seksualne. Teraz mamy jego kolejną odsłonę.\nNie mam więc powodu, żeby myśleć o papieżu, że jest złym człowiekiem, ale że w ramach tego systemu nie potrafi działać w słuszny sposób.\nKim jest w tej sytuacji? Politykiem watykańskim czy chrześcijaninem? \nJednym i drugim. Co do polityki, Watykan to państwo, które wobec Rosji od dekad działa według tego samego modelu. Utrwalił się on po drugiej wojnie światowej i polega na tym, żeby, broń Boże, nie drażnić sowieckiego (a teraz rosyjskiego) niedźwiedzia. Związek Radziecki był państwem antyreligijnym, kościoły były zamykane, księża i wierni byli prześladowani. Chrztów i komunii świętych udzielano tajnie. I to jest pamięć, którą wciąż w sobie noszą watykańscy dyplomaci.\nWażnym kontekstem jest Kościół unicki, ukraiński Kościół greckokatolicki, który pozostaje Kościołem obrządku wschodniego, ale uznaje zwierzchność papieża. Stalin go de facto zlikwidował, zmuszając kapłanów i wiernych do działania w podziemiu. Zwierzchnik tego Kościoła – arcybiskup Josyf Slipyj – był przez kilkanaście lat więziony w łagrach, a po uwolnieniu mieszkał w Watykanie. Był tam w czasach II Soboru Watykańskiego, ale nie przypadkiem w dokumentach sporządzonych w trakcie tego przełomowego momentu w dziejach Kościoła Katolickiego nie ma wyraźnego potępienia komunizmu i bezpośrednich odniesień do Kościołów, które cierpią w państwach komunistycznych. I to jest rezultat strategii dyplomatycznej, o której tu mówię.\nDawała się ona zauważyć także w pierwszych latach pontyfikatu Jana Pawła II. Kardynał Agostino Casaroli prezentował wówczas tego typu Realpolitik. Jan Paweł II ponoć próbował się temu przeciwstawiać, miał jednak na uwadze także losy wspólnot kościelnych i poszczególnych chrześcijan w Związku Radzieckim.\nPo upadku komunizmu ten model działania pozostał. W Rosji panowała już wolność religijna, ale Watykan dążył do zbudowania tam trwałych struktur Kościoła rzymskokatolickiego. W Rosji byli na przykład potomkowie katolików jeszcze z czasów carskich, na przykład polskich zesłańców syberyjskich. Watykan dążył do tego, żeby zająć się nimi po okresie laicyzacji, w dość nieprzyjaznym otoczeniu. Bo Rosjanie mają specyficzną tradycję myślenia o katolicyzmie, w szczególności polskim. My tego nie widzimy, to są konteksty historyczno-literackie, jak na przykład dymitriady w okresie Wielkiej Smuty na początku XVII w. organizowane przez Zygmunta III Wazę, polską magnaterię i jezuitów w celu posadzenia na carskim tronie Dymitra Samozwańca. O tym jest między innymi "Borys Godunow" Puszkina. Oni czują, że polski katolicyzm to są wraże siły, które chcą wypłukać Rosję z rosyjskości i prawosławia.\nPutin też żywi się wydarzeniami, które miały miejsce w XVII w., podbojem Kremla przez Polaków. My traktujemy to jako epizod sprzed wieków.\nTo jest trochę odprysk całej wschodniej mentalności. Kiedyś miałem poważną dyskusję z Grekami, którzy uważali za skandal, że my jako łacinnicy nie przeprosiliśmy ich za rzeź mieszkańców i splądrowanie Konstantynopola w 1204 r. Dla nich to było wczoraj.\nSą rzeczy, które w pamięciach zbiorowych na wschodzie są żywotne. Możemy uważać, że to absurdalne, ale to jest fakt. I u Rosjan jest tak samo. Dymitriady żyją. Wielu Rosjan uważa, że rozbiory Polski to była sprawiedliwość dziejowa i słuszne zadośćuczynienie właśnie za to, co Polacy robili w Rosji na początku XVII w., kiedy na dwa lata zajęli Kreml. Zatem, gdy polski papież budował w Rosji rzymskokatolickie struktury kościelne, spotykało się to z głośną reakcją nacjonalistycznych, komunistycznych polityków i oczywiście Cerkwi, bo ona całe terytorium Rosji (a właściwie "świętej Rusi" z Rosją, Ukrainą, Białorusią i przyległościami) uznaje za właśnie chrześcijańskie "terytorium kanoniczne". W praktyce znaczy to tyle, że decydenci Cerkwi moskiewskiej nie chcą, by na ich "terytorium kanonicznym" rozwijało się chrześcijaństwo inne niż prawosławie. Z drugiej jednak strony dialog ekumeniczny także dla Cerkwi jest w obecnym czasie koniecznością, bo w Rosji istotnie żyje wielu chrześcijan z różnych denominacji, którzy nie chcą przechodzić na prawosławie.\nNie przypadkiem jednak, gdy Jan Paweł II chciał przyjechać do Rosji, to się nie udało, bo planowaną wizytę powstrzymał Patriarchat moskiewski. Rosję chciał też odwiedzić Benedykt XVI i to samo chciał pewnie zrobić Franciszek. I akurat w jego przypadku szanse na to były największe. Do tej pory.\nPostawa Watykanu wobec Rosji od dawna polega zatem na tym, aby jej mimo wszystko nie drażnić i starać się budować tam własne struktury kościelne. Chodzi przede wszystkim o to, żeby chronić mieszkających tam katolików. W związku z tym powstrzymać się teraz od nazywania Putina agresorem, sprawcą wojny, zbrodniarzem.\nKiedy słucham kardynała Pietro Parolina, szefa sekretariatu stanu w Watykanie, czyli takiego premiera i ministra spraw zagranicznych w jednym, to myślę, że może o to chodzić.\nSą jednak pewne granice, za którymi nie można już powoływać się na niedrażnienie. \nTo są granice moralne. Pytanie o moralność w polityce odnosi się także do Watykanu i to w sposób szczególny, bo to jest szczególne państwo. Dlatego jego polityka budzi zgorszenie – słusznie.\nKolejną istotną sprawą jest stosunek Watykanu do Cerkwi moskiewskiej i dialogu ekumenicznego. On się rozwija od XX w. dość intensywnie. Jest ważny, bo w sekularyzujących się społeczeństwach jest ważne to, że chrześcijaństwo staje się jednym frontem.\nNa początku chodziło raczej o względy teologiczne, żeby się spotkać po tych wiekach wzajemnych ekskomunik. Patriarcha konstantynopolitański i papież nawzajem się powyklinali w XI w., co formalnie było początkiem schizmy wschodniej (ekskomuniki zostały cofnięte dopiero podczas Soboru Watykańskiego II).\nDla katolicyzmu prawosławie w dialogu ekumenicznym jest kluczowe, bo jest mu najbliższe doktrynalnie. Jest podobne w strukturze, również ma hierarchię kapłaństwa urzędowego, biskupów, nie wyświęca kobiet. Tym różni się od protestantyzmu. Dialog z kościołami protestanckimi jest dużo trudniejszy. Kardynał Ratzinger jako prefekt Kongregacji Nauki i Wiary uważał, że trzeba odróżnić "prawdziwe" Kościoły od "wspólnot kościelnych", bo protestanci to są tylko wspólnoty, a miano "Kościoła" lepiej zatrzymać dla katolicyzmu i prawosławia.\nWydawałoby się więc, że jest duża szansa na jedność z prawosławiem. Warunek? Należałoby przede wszystkim obejść spory wokół prymatu papieskiego. Prawosławni zawsze mają podejrzenie, że katolicy chcą bocznymi drzwiami wprowadzić prymat papieski na poziomie jurysdykcyjnym, a nie symbolicznym. Bo mogliby się zgodzić, że papież to jest primus inter pares, gdyby Kościoły występowały na jakimś zebraniu, to może wyszedłby jako pierwszy. Ale to mniej więcej tyle, niczym by nie zarządzał, a w szczególności nimi.\nSymboliczną głową prawosławia jest patriarcha Konstantynopola i on przyjeżdża do Watykanu, papież się z nim spotyka. Jednak Konstantynopol to dziś mała, kilkudziesięciotysięczna wspólnota, a Cerkiew moskiewska to największy – liczący formalnie sto kilkadziesiąt milionów wyznawców – Kościół prawosławny na świecie. Jest kluczowa w dialogu ekumenicznym. Stąd takie zabiegi wokół Patriarchatu moskiewskiego.\nA w obecnym kontekście są z tym same kłopoty. Nie chodzi tylko o to, że Cyryl popiera Putina. 40 proc. parafii Patriarchatu moskiewskiego znajduje się (czy też do niedawna się znajdowało) na terytorium Ukrainy. Jest to więc kluczowe terytorium dla Cerkwi rosyjskiej. A tam były zawsze tendencje odśrodkowe. Nie chodziło tylko o unitów. Po uzyskaniu niepodległości przez Ukrainę, z cerkwi rosyjskiej wyłoniły się grupy, które utworzyły Patriarchat kijowski. Długo nie był przez nikogo uznawany, aż nieco ponad trzy lata temu – w grudniu 2018 r. – patriarcha Konstantynopola i inne Kościoły prawosławne uznały autokefalię Kościoła ukraińskiego, czyli de facto jego niezależność od Moskwy.\nByły o to ogromne boje.\nOlbrzymie. Doszło do zerwania stosunków między Patriarchą moskiewskim Cyrylem a patriarchą Bartłomiejem w Konstantynopolu. Inne Kościoły – między innymi bułgarski, rumuński, grecki – uznały jednak autokefalię. Nie uznały za to Cerkwie moskiewska, serbska i polska. Doszło zatem do wielkiego spięcia w światowym prawosławiu w związku z Ukrainą niedługo przed wojną.\nWracając do Watykanu, mamy więc poziom dyplomatyczny i poziom dialogu z Cerkwią moskiewską, który jest ważny względu na szeroki front ateizacyjny (który jednak niekoniecznie należy utożsamiać z tak zwaną ideologią gender, choć czyni tak wielu chrześcijańskich konserwatystów z różnych denominacji) we współczesnym świecie, przede wszystkim na Zachodzie. W jego obliczu chrześcijanie powinni się łączyć.\nJednak część z nich dopuszcza się bestialstwa. Kto, jak nie chrześcijański papież, ma bronić krzywdzonych? \nJan Paweł II nie zabrał głosu w konflikcie o Falklandy w 1982 r. Nie zabierał głosu w sprawie Kosowa pod koniec lat 90. i nie zerwał wówczas stosunków dyplomatycznych z serbską Cerkwią. Oczywiście przywoływany jest wciąż Pius XII, który nie potępił jednoznacznie Hitlera.\nDobrze, tyle że my jesteśmy już w innym modelu cywilizacyjnym niż podczas tamtych wojen. Ze względu na komunikację ta wojna jest na wyciągnięcie ręki.\nTo prawda, mamy ją w smartfonach.\nO wszystkim jesteśmy na bieżąco informowani. Dlatego mamy do czynienia z tak silnym zgorszeniem w związku z zachowaniem Franciszka. Jak papież, widząc to, co my widzimy, może reagować w ten sposób?\nNiektórzy próbują usprawiedliwiać go, że on nie rozumie tych wszystkich zawiłości, bo nie jest Europejczykiem. Nie wierzę w to. To jest przemyślane działanie. I trzeba szukać jego motywacji.\nMoże chodzi właśnie o ten front antysekularyzacyjny z Cyrylem. Nie w tym znaczeniu, w jakim napisały Agnieszka Graff i Elżbieta Korolczuk, ale jako wspólny front chrześcijański, by przeciwstawić się odchodzeniu od wiary w Chrystusa w świecie.\nJest to niepokojące. Bo u Cyryla widać wyraźnie związki z polityką Putina, który instrumentalnie wykorzystuje chrześcijaństwo moskiewskie do tego, żeby zbierać ziemie ruskie, ale i świętą Ruś pod swoim parasolem. Mówi o tym wyraźnie.\nPutin i Cyryl mają ten sam cel – obrony swoich terytoriów.\nPrzed czym? Wedle Cyryla istotnie przed wartościami, które nie są "nasze", przed "gej-Europą", przed "zgniłym Zachodem", który chce przejąć kolebkę prawosławia. A zatem pod wodzą Putina zbieramy ziemie ruskie, zbieramy to, co nasze, i zachowujemy integralność. To właściwie nie jest spec operacja, tylko rodzaj świętej obrony przed wszystkim, co niesie "zgniły Zachód" ze swoją demokracją i wolnością.\nCzy to pasuje do Franciszka?\nNie pasuje. Kompletnie. I tu chodzi także o poziom doktrynalny. W zachodnim chrześcijaństwie przez wieki rozwijano koncepcję wojny sprawiedliwej, która zresztą jest też analizowana także poza kontekstem religijnym. Zgodnie z nią, wojna jest sprawiedliwa w trzech sytuacjach: kiedy jest obronna, interwencyjna albo prewencyjna. Prewencyjna zapobiega złu, które mogłoby się wyrodzić w coś większego. Interwencyjna jest wtedy, kiedy zło już się dzieje i trzeba zadziałać. A wojna obronna jest wtedy, kiedy trzeba bronić się przed agresorem.\nA papież odstępuje od tej koncepcji w encyklice "Fratelli tutti", którą wydał ledwie dwa lata temu. Mówi, że w obecnych warunkach cywilizacyjnych nie ma wojny sprawiedliwej, bo każdą wojnę można tak przedstawić, maskując działania agresywne.\nAle tu nie ma wątpliwości.\nI to jest to pewne zapętlenie doktrynalne, bo to rozumowanie Franciszka jest nieadekwatne do obecnej sytuacji.\nNiektórzy mówią, że Franciszek niczego innego nie robił, kiedy była wojna w Syrii. Są jednak znaczące różnice – to przede wszystkim postawa Cyryla i Putina, którzy traktują tę "spec operację" w kategoriach chrześcijańskiej świętej wyprawy.\nKolejny bardzo ważny argument przeciw papieżowi to jego brak reakcji na to, co powiedział Putin podczas tego spędu-koncertu na Łużnikach kilka tygodni temu. Putin, by uzasadnić "spec operację" przytoczył cytat z Ewangelii według świętego Jana: "Nie ma większej miłości nad tę, gdy jak ktoś życie oddaje za przyjaciół swoich". To jedno z najważniejszych zdań w chrześcijaństwie mieści się w nim sedno etyki chrześcijańskiej. Jest to wezwanie Chrystusa, który idzie nawet dalej niż przykazanie "miłuj bliźniego swego, jak siebie samego". I Putin uzasadnia tym zdaniem agresję! Czyli dokonuje zafałszowania przekazu chrześcijańskiego. Dopuszcza się bluźnierstwa, wykonuje karykaturę Ewangelii. A papież jako głowa największego chrześcijańskiego Kościoła na to nie reaguje.\nTymczasem owo zdanie cytowane przez Putina w takim właśnie kontekście to z całą pewnością fałszowanie chrześcijaństwa. Z czym to się kojarzy? Mamy w Nowym Testamencie figurę antychrysta. W Apokalipsie według świętego Jana są dwie bestie. Jedna występuje z przemocą, wychodzi z morza i miota bluźnierstwa. Druga, która jest fałszywym prorokiem, żyruje poczynania pierwszej bestii. Myśląc o tym, mam nieodparte skojarzenia z tym, co się dzieje w Rosji i Ukrainie, z Putinem i Cyrylem.\nI zastanawiam się, kim w tej sytuacji jest papież? Papież, który prezentował się jako prorok. Wykonywał gesty prorockie, które nie będą miały ścisłej ekspozycji doktrynalnej w piśmie, ale mają już teraz i będą miały znaczenie w przyszłości. "Kim ja jestem, żeby osądzać gejów?", powiedział w samolocie.\nWielu odczytywało to jako gest profetyczny – Kościół nie zmienił doktryny, nie napisał niczego nowego, ale to już było dużo.\nBronił uchodźców, reagował, kiedy Donald Trump stawiał mur na granicy, dał ofiarom przemocy domowej moralne prawo odejścia od przemocowców. To były ważne gesty.\nA teraz coś się załamało. Bo teraz gestem profetycznym byłoby nazwanie bluźnierstwa bluźnierstwem, a on nie jest w stanie skarcić w ten sposób Putina.\nOwszem, mówi, że jest wojna, ale nie mówi, kto atakuje. Mówi, że cierpią ukraińskie dzieci i starcy, ale też rosyjscy żołnierze.\nRozumiem, że na poziomie teologicznych rozważań teoretycznych, trzeba zawsze odróżniać grzech od grzesznika, wzywać do przebaczenia i pojednania. Ale nie można tych wezwań abstrahować od czasu i kontekstu, w którym właśnie dokonują się akty brutalnej przemocy. Pojednanie i przebaczenie jest i zawsze pozostanie imperatywem chrześcijańskim, ale pojednanie może się wydarzyć dopiero wówczas, gdy ustaje przemoc. Nie można się pojednywać z kimś, kto zadaje mi ciosy siekierą (choć można komuś takiemu przebaczyć). Pamiętać przy tym jednak należy, że przebaczenie jest prerogatywą własną ofiar. Nakazywanie im tego w momencie, gdy doświadczają brutalnej przemocy, walczą o swoją godność i życie, jest niepojęte. W przebaczeniu ważne są konteksty emocjonalne, psychologiczne, moralne. Przebaczenie nie dokonuje się na pstryk, ze względu na nakaz kościelnego autorytetu.\nMówienie dziś o pojednaniu między Rosjanami i Ukraińcami na pewno jest przedwczesne, nieadekwatne do kontekstu, z którym mamy do czynienia. A kontekstem jest trwająca wciąż przemoc, która wymaga powstrzymania. Przemoc względem niewinnych.\nI skoro tak jest, to mam pytanie, czy chrześcijanie nie są wezwani także do tego, żeby powstrzymywać przemoc względem niewinnych za pomocą odpowiednich środków? Czy tylko do tego, by godzić się na to i nadstawiać drugi policzek? Łatwo coś takiego zalecać z Rzymu, ale czy mamy moralne prawo, by tego żądać i oczekiwać? Zerowe.\nRozsierdziło mnie, gdy w Poniedziałek Wielkanocny na balkonie watykańskim papież ciągle mówił o pojednaniu. Nie można o nim teraz mówić, bo to naprawdę jest gadanie in abstracto. Trzeba raczej wykonywać wszelkie zabiegi, aby przemoc ustała.\nPodobnie nieadekwatny był papieski tweet: "Wszyscy jesteśmy winni". Z punktu widzenia teologii jest to prawda obecna w chrześcijaństwie od jego początków – wiadomo z Nowego Testamentu, że wszyscy zgrzeszyli z wyjątkiem Jezusa. Ale nie należy przywoływać dziś tej prawdy in abstracto, poza kontekstem dziejącej się wojny, w której jedni są agresorami, krzywdzicielami i oprawcami, a drudzy – niewinnymi ofiarami przemocy. My, chrześcijanie, jesteśmy bowiem wezwani do tego, żeby stać po stronie ofiar i w nich widzieć cierpiącego Chrystusa z Wielkiego Piątku.\nMam stały kontakt z przyjaciółmi we Lwowie. Schroniła się u nich czterdziestopięcioletnia uciekinierka ze wschodniej części kraju, którą zgwałciło czterech rosyjskich żołnierzy, dwudziestoletnich bandytów. Pyta – w jaki sposób ja jestem winna w tej sytuacji? Czy w odpowiedzi na to pytanie mamy występować z wyabstrahowaną od dziejącej się przemocy teologią i zamiast solidarności z ofiarami podkreślać uparcie uniwersalność grzeszności katów i skrzywdzonych? Na to naprawdę nie jest teraz dobry moment. Tak samo, jak nie jest dobrym kontekstem cytowanie tej kobiecie ustępu z Ewangelii Janowej o jawnogrzesznicy, na którą nikt nie rzucił kamienieniem. To tylko przysparza jej bólu. Nie ma sensu głoszenie ofiarom teologicznej tezy "wszyscy jesteśmy winni" w chwili, gdy one są brutalnie krzywdzone.\nDlaczego więc Franciszek zszedł z tej drogi proroka, jak to pan nazwał? \nJak powiedziałem, nie sądzę, że papież jest złym człowiekiem, raczej tkwi w inercji systemu. Mówiliśmy o wymiarze dyplomatycznym, ekumenicznym, teologicznym, doktrynalnym. I nagle się okazuje, że facet, który zachowywał się porządnie w innych sytuacjach, przez to wszystko teraz nie jest w stanie zachować się porządnie. To jest dramat Kościoła.\nTo jest kolejna odsłona tego, co ujawniło się z całą mocą w sprawie skandali pedofilskich. Nie godzę się na generalizację typu: ten Kościół to jest totalnie opresyjna, zakłamana struktura. Sam znam osobiście paru porządnych biskupów i wielu porządnych księży. Ale widzę, że gdy mają się zachować godziwie w ramach systemu, często nie umieją, nie są w stanie, ze względu na jakieś naciski, interakcje z innymi duchownymi, a także ze świeckimi wiernymi. I sami to postrzegają jako swój dramat.\nPytanie, co z tym zrobić. Trzeba to jakoś odsłaniać. Jak? Przez lata mówiono, że skandale pedofilskie to nie jest tylko sprawa Kościoła, ale tylko tu próbuje się je tuszować, w imię "dobra Kościoła". Odsłoniła się perwersja kapłaństwa urzędowego w katolicyzmie.\nTłumaczenie "dobrem Kościoła" jest wpisane w naturę systemu. Narodziło się w dojrzałym średniowieczu, kiedy zapanowało przekonanie, że księża noszą w sobie sakralny autorytet boski. Poprzez święcenia kapłańskie miała się w nich dokonywać zmiana ontologiczna. Mówiono, że są drugimi Chrystusami. Z tego wyszło przekonanie, że tylko Bóg może ich sądzić, a nie świeckie trybunały.\nTen model jest przez wieki powtarzany i dochodzimy do sytuacji z początku XX w., kiedy dzieci odważały się mówić o tym, że były gwałcone, a rodzice im nie wierzyli. Bo ksiądz jest drugim Chrystusem i trzeba go chronić. I to jest właśnie iluzoryczne dobro, w imię którego tuszowano pedofilię.\nI teraz papież w imię iluzorycznego dobra – czy to ekumenizmu, czy to dyplomacji, czy to pewnych racji teologicznych – robi w przypadku wojny Rosji z Ukrainą coś podobnego. Widzi dobro tam, gdzie go nie ma, a powinien mieć na względzie dobro ofiar polegające na zaprzestaniu przemocy.\nTo przemilczenie jest niezdarnością, która przyczynia się do eskalacji zła. Bo ta zgwałcona kobieta u moich przyjaciół we Lwowie pyta, jak papież może mówić, że wszyscy jesteśmy winni. Ona czuje i my wraz z nią też czujemy, że w ten sposób pada ona ofiarą wtórnej wiktymizacji. Papież powtarza prawdę teologiczną, która ma uzasadnienie w doktrynalnym schemacie, ale która w tym momencie jest pusta dla tak bardzo skrzywdzonego człowieka. Powinien teraz solidaryzować się z ofiarami w imię Chrystusa, próbować powstrzymać przemoc, a nie w momencie zadawania przemocy zastanawiać się nad zbawieniem zbrodniarza. Taka nieczułość na los ofiar jest skandalem i to skandalem nie tylko dla niechrześcijan, ale i w obrębie samego chrześcijaństwa.\nWygląda na to, że Kościół jest niepotrzebny.\nNie wiem, w jakim kierunku to pójdzie, ale skandale pedofilskie, czy to, co się dzieje w związku z wojną w Ukrainie, to będzie asumpt do zmiany. Odsłoniło się coś, od czego nie jesteśmy w stanie się odwrócić. Wiemy, że ten model kapłaństwa urzędowego i tej władzy w Kościele nie może być utrzymany. Pytanie, jak to ma być zmienione i przez kogo.\nZmiany dokonają społeczeństwa. Teraz można zapytać: po co komu Kościół? Po co komu papież?\nWielu ludzi tak myśli.\nJednak są ludzie, którzy potrzebują religii.\nLudzie potrzebują wiary i religii. Ale czy potrzebują Kościoła rzymskiego? W chrześcijaństwie było wiele Kościołów, które umarły. Były wielkie, ważne historycznie wspólnoty, których już nie ma. Na przykład donatyści w północnej Afryce w IV w. Zostało po nich wspomnienie w podręcznikach.\nCzy Kościół rzymski może pójść tą samą drogą? Nie wiem. Katolicyzm do tej pory zawsze w najtrudniejszych momentach w swoich dziejach zbierał w sobie jakieś siły żywotne. Papiestwo w historii bywało naprawdę w wyjątkowych tarapatach i odradzało się.\nJednak od kilku lat mamy zero procent nowych kleryków w niektórych seminariach duchownych w Polsce. Za piętnaście lat możemy nie mieć nowych księży. Jeżeli nie będzie reprodukcji tego modelu, coś będzie musiało go zastąpić. W tej sytuacji rozumiem zabiegi starych kardynałów, żeby się zabezpieczyć materialnie na starość. Jeżeli nie będzie młodych księży ani wiernych w kościołach, z czegoś trzeba żyć. Tak zwana Nycz Tower jest zrozumiała z tej perspektywy [śmiech].\nSą więc zgliszcza symbolizowane przez to, co zostało po pożarze w paryskiej katedrze Notre Dame. Ale potrzeby duchowe zostają i myślę, że chrześcijańska opowieść o zbawieniu, śmierci, zmartwychwstaniu Chrystusa, ewangelicznych prawdach, może być ciągle atrakcyjna dla wielu ludzi. Instytucje jednak mogą upadać. Być może Watykan będzie za sto lat muzeum, dla niektórych zabawnym z powodu facetów w sukienkach ze złotymi pastorałami.\nA może ciśnienie będzie takie jak po reformacji. Po wystąpieniu Lutra Kościołowi rzymskiemu zajęło trzy dekady, żeby sensownie na to zareagować. A co było sensowną reakcją? Nie politykierstwo, bo szybko się okazało, że niektórzy władcy europejscy w imię partykularnych interesów politycznych odchodzili od Kościoła rzymskiego. Odpowiedzią był sobór trydencki, na którym podjęto refleksję doktrynalną. Próbowano przedstawić opowieść chrześcijańską w formule katolickiej tak, by była atrakcyjna dla ludzi i odpowiadała na ich potrzeby duchowe. Na tym polegał sukces kontrreformacji.\nTeraz należy zrobić coś podobnego. Tego jednak na pewno nie da się zrobić za pomocą obrony kostycznej tradycji, teologii kapłaństwa urzędowego, drugiego Chrystusa, autorytetu, przemocowości. Sama kosmetyka struktur kościelnych nie wystarczy. Progresiści katoliccy mówią, że koniecznością jest kapłaństwo kobiet, błogosławienie związków jednopłciowych, zmiana stosunku Kościoła do antykoncepcji, do władzy, do podziału środków materialnych. Zgadzam się z wieloma z tych postulatów, ale pytam: czy gdyby wszystko to się dokonało, ludzie naprawdę zaczęliby masowo wracać do Kościoła? To za mało, potrzebne jest zejście na głębszy poziom.\nZastanawiam się, jak bardzo diagnozy Houellebecqa są trafione, przy czym nie chodzi mi o islam francuski. Na Zachodzie, w naszej konsumpcyjno-hedonistycznej cywilizacji, mamy do czynienia powszechnie z poczuciem pustki egzystencjalnej. Kościoły tradycyjne nie są już najczęściej na to poczucie odpowiedzią, co nie znaczy, że ludzie nie szukają odpowiedzi duchowych. Szukają w różny sposób, bardzo desperacko. Szukają w religiach Wschodu. Szukają w erzacach, w kulturze terapeutycznej, o czym pisał Tomasz Stawiszyński. W coachingach, receptach na szczęście, u wróżek. W Czechach 60 proc. dorosłego społeczeństwa chodzi do wróżki. Ateiści.\nDramatem chrześcijaństwa jest to, że przestało na te potrzeby odpowiadać swoją opowieścią. Jest skompromitowane. Mam trzydziestoletnich przyjaciół, którzy mówią "nie chcemy tego". "Ja się czułem winny, podły, zopresjonowany przez ten cały system, który jest okropny".\nRozumiem to. Akceptuję, ale jednak wciąż pytam, czy i jak na głębszym poziomie chrześcijańska narracja wciąż może działać.\nWiem w każdym razie, że ona musi znaleźć nową ekspresję symboliczną. Mniej więcej tak, jak barok odpowiedział na potrzeby po wojnach religijnych. To był spektakularny teatr, sztuka, w którą ludzie wchodzili, żeby zanurzyć się ostatecznie w pewnej duchowości. I zadziało się to właśnie w kontekście poreformacyjnym. Z jednej strony, katolickie, barokowe teatrum, a z drugiej – kantaty i pasje Bacha. W obu przypadkach to wspaniałe postaci kultury i duchowości chrześcijańskiej.\nCzegoś takiego teraz brakuje. Zatem nie kosmetyka kościelnej struktury, ale właśnie tego typu poszukiwania nowych doktrynalnych ujęć oraz nowej chrześcijańskiej duchowości będą centralne w najbliższych latach.\nSkandale pedofilskie, wojna w Ukrainie, brak reakcji papieża, pokazują, że system jest niewydolny, jego inercja jest na tyle posunięta, że wielu ludziom nie ma nic do zaoferowania, jest pusty i gorszący. To jest dramat, ale on już prowadzi do poszukiwań czegoś innego.\nI w tym kontekście niezdarność papieża Franciszka może okazać się impulsem do reformy.\nMyślę, że tak. Najpewniej tak zapamiętamy tę jego prorocką nieudolność podczas tej wojny. Tomasz Terlikowski opowiada, że Pius XII był nazywany papieżem Hitlera, tak Franciszek będzie papieżem Putina. Nie wiem, czy tak będzie, bo jest cały publicystyczny horyzont, ale postawa papieża będzie oceniana jako dramatyczna nieudolność.\nMam poczucie zawodu i smutku. Odsłania się perwersja strukturalna, a brakuje sensownej odpowiedzi papieża, który milcząc w tej kwestii, przez wielu odbierany jest jako zdegradowany, przemocowy autorytet. Po raz kolejny objawia się jakaś przemoc związana z sakralnym autorytetem.\ndoktor teologii, filozof. Ukończył filozofię na Uniwersytecie Warszawskim oraz religioznawstwo i teologię na Katolickim Uniwersytecie w Lowanium. Publicysta i członek redakcji „Więzi”. Ekspert Centrum Myśli Jana Pawła II w Warszawie. Wykładowca na podyplomowych studiach gender w Instytucie Badań Literackich PAN. Autor książek „Reformacja. Rewolucja Lutra” i „Przesilona wątpliwość”. Mieszka w Warszawie.\ndziennikarka i redaktorka „Kultury Liberalnej”.


Maskotka Górnika nie zwalnia tempa | Wydarzenia | Górnik Zabrze Sportowa Spółka Akcyjna\nMaskotka Górnika nie zwalnia tempa\n13/09/2017 11:20 Autor: Górnik Zabrze powrót do listy\nPodczas gdy piłkarze Górnika bądź to przygotowują się do kolejnych meczów, bądź rozgrywają kolejne ligowe spotkania, klubowa maskotka również nie próżnuje. W miniony weekend Jorguś pojawił się na dwóch imprezach na terenie Zabrza.\nJeszcze w piątek sympatyczny górnik przewodził delegacji klubu podczas "Pikniku w Rytmie Firmy", cyklicznej imprezy integrującej lokalnych przedsiębiorców.\n14-krotny Mistrz Polski był jednym z wystawców. Na czele delegacji stał Jorguś, czyli klubowa maskotka. Zachęcał on obecnych do wspólnej zabawy, pozował do zdjęć, wziął udział w treningu zumby. Dodatkowo zabrał ze sobą bramkę celnościową, która cieszyłą się wielką popularnością wśród najmłodszych.\nPodobnie było w sobotę. Tym razem Jorguś spotkał się z mieszkańcami miasta na pikniku rodzinnym organizowanym przez ZTM TBS. Impreza miała miejsce w Parku 12C. I tym razem nasza maskotka zaprosiła młodych kibiców do piłkarskiej zabawy.\nKalendarz naszej maskotki na najbliższe tygodnie wypełniony jest po brzegi. Nic w tym dziwnego. Jorguś od lat wspaniale reprezentuje 14-krotnego Mistrza Polski w kontaktach z lokalną (i nie tylko ) społecznością.


Heterogeniczność - EUPATI\nHome » Glossary » Heterogeniczność\nZróżnicowanie kliniczne (lub heterogeniczność) to zmienność pomiędzy badanymi pacjentami lub interwencjami, lub między wynikami mierzonymi przez te badania. Podczas porównywania różnych badań należy pamiętać, że istnieje kilka rodzajów heterogeniczności.\nZróżnicowanie metodologiczne (lub heterogeniczność) dotyczy zmienności w projekcie badania i w ryzyku wystąpienia błędu systematycznego pomiędzy badaniami.\nZróżnicowanie kliniczne i/lub metodologiczne mogą prowadzić do stosowania różnych metod statystycznych do różnych badań (heterogeniczność statystyczna).\nPostęp w naukach medycznych zwiększa naszą wiedzę o heterogeniczności wśród pacjentów cierpiących na tę samą chorobę. Różnice odpowiedzi pacjentów na leczenie i ryzyko wystąpienia reakcji niepożądanych są badane na poziomie molekularnym. Prowadzi to do rozwoju metod leczenia ukierunkowanych na różne podgrupy pacjentów.


Ajlant Drzewem Chełma 2020 - Super Tydzień Chełmski\nAjlant Drzewem Chełma 2020\nZnają go niemal wszyscy chełmianie, bo rośnie w sercu miasta - na placu Łuczkowskiego. Rozłożysty ajlant gruczołowaty został wybrany Drzewem Chełma. Teraz walczyć będzie o ogólnopolski tytuł Drzewo Roku.\nPlebiscyt na Drzewo Chełma organizowany był w mieście po raz pierwszy przez Stowarzyszenie Werwa.\n- Internauci głosowali poprzez lajkowanie zdjęć poszczególnych kandydatów na facebooku. Mieszkańcy zgłosili siedem drzew. Zwycięski ajlant zdobył 263 lajki. Drugie miejsce przypadło miłorzębowi dwuklapowemu rosnącemu na dziedzińcu Zespołu Szkół Gastronomicznych i Hotelarskich (207 lajków), a trzecie lipie drobnolistnej rosnącej na posesji znanego chełmskiego barda Jarka Buczka (104) - przedstawia wyniki Grzegorz Gorczyca ze stowarzyszenia organizującego plebiscyt.\nZgodnie z zapowiedzią, głosującym na profilu przyznaliśmy pięć sadzonek drzew, które ufundowało Nadleśnictwo Chełm. Laureatami okazali się: MałGosia Lipczuk, Dorota Emerla, Agnieszka Hus-Stawna, Alina Kozaczuk i Norbert Buczek.\nPo odbiór prezentów zapraszamy do naszej redakcji do 14 października. Sadzonki nie mogą dłużej czekać!\nW sobotę członkowie stowarzyszenia WeRwA i sympatycy posadzili 102 drzewa w miejscach wskazanych przez urząd i Chełmską Spółdzielnię Mieszkaniową. Liczba drzew oczywiście nawiązywała do lat biegnących od odzyskania niepodległości. Sadzonki lipy, jawora i czereśni ptasiej przekazało Nadleśnictwo Chełm.\nLaureatami konkursu tematycznego o drzewach z poprzedniego wydania naszej gazety zostali: Barbara Kościuk, Halina Oleksiejczuk, Marcin Dąbrowski, Marta Gendek, Maria Kołodziejczyk, Agnieszka Nizio, Barbara Drozda.\nPo odbiór zapraszamy do naszej redakcji także do 14 października.


Orlen musi spełnić ważny warunek, aby przejąć Lotos. Pod młotek pójdzie prawie 400 stacji | Biznes na Next.Gazeta.pl\nKaK 15.07.2020 14:48\nOrlen uzyskał zgodę na fuzję z Lotosem. By to jednak zrobić, musi pozbyć się sporej części aktywów przejmowanej spółki, by nie powstał zbyt silny gracz na rynku. Oznacza to, że Orlen będzie musiał sprzedać 389 stacji, co zwiastuje kolejne przetasowania na rynku paliwowym w Polsce.\nfot. Beata Kitowska / Agencja Wyborcza.pl / Cezary Aszkiełowicz / Agencja Wyborcza.pl;\nWe wtorek 14 lipca na konferencji prasowej ogłoszono decyzję ws. przejęcie Lotosu przez Orlen. Komisja Europejska pozytywnie rozpatrzyła wniosek. Postawiono jednak warunki, które mają zapobiec monopolizacji rynku. By transakcja doszła do skutku, Lotos musi pozbyć się 30 proc. udziałów rafinerii Grupy Lotos oraz 80 proc. z 505 swoich stacji benzynowych. To aż 389 obiektów, które zostaną sprzedane. Dzięki temu łączny udział obu koncernów na rynku spadnie o 5 proc. informuje Money.pl. Kolejnym celem jest przejęcie przez Orlen PGNiG, zapowiedział premier Mateusz Morawiecki.\nLotos musi pozbyć się prawie 400 stacji. Co to oznacza dla rynku?\nWiceszefowa Komisji Europejskiej Margrethe Vestager zapewniła, że fuzja Lotosu i Orlenu nie wpłynie na wzrost cen paliw, ani nie zachwieje konkurencyjności. Nastąpią jednak spore przetasowania, bo ktoś niemal 400 stacji będzie musiał przejąć.\n- ocenia dla Money.pl Jakub Bogusz z e-petrol. Lotos odpowiada za 7 proc. rynku paliw w Polsce, a Orlen za 24 proc. Po fuzji i sprzedaży stacji firmy zagospodarują 26 proc. rynku. To nie jedyna zmiana w najbliższych miesiącach, jaka czeka nas w polskim sektorze paliwowym. Moya dąży do posiadania 350 stacji, w czym ma pomóc przejęcie sieci stacji samoobsługowych eMILA. Obecnie czekają na decyzję UOKiK w sprawie fuzji.


Platformówka AXVENTURE dostępna za darmo na iOS\nStrona główna » Oprogramowanie » Gry » Platformówka AXVENTURE dostępna za darmo na iOS\nSzukacie ciekawej platformówki na swojego iPada? Jeżeli tak, to teraz możecie za darmo pobrać z App Store grę AXVENTURE.\nTytuł AXVENTURE to prosta platformówka, w której wcielamy się w bohatera o imieniu Axle, mającego zadanie odzyskać bogactwo swojej wioski. Aby to zrobić musi pokonać rzesze wrogów stojących mu na drodze. Gra posiada kilkanaście poziomów, a całość mocno nawiązuje do znanego wszystkim Super Mario Bros, stworzonego w 1985 roku przez Nintendo.\nGra jest obecnie dostępna za darmo. Standardowo oferowana jest za niespełna dziewięćdziesiąt eurocentów, więc polecam ją pobrać, bo naprawdę warto. Tytuł jest kompatybilny ze wszystkimi urządzeniami opartymi o iOS 4.3 i wzwyż.


"Trzy Przestrzenie" w jednym miejscu | Kazimierz Dolny\nJesteś na > Aktualności › "Trzy Przestrzenie" w jednym miejscu\nWystawa w Kazimierskiej Dzwonnicy trzech artystek Hanny Korzeniowskiej, Renaty Owczaruk i Małgorzaty Wzorek z subtelnym, delikatnym, wrażliwym malarstwem pozwala nam uwierzyć w człowieka i marzyć...\n"Czy w tak trudnym czasie, bolesnym dla naszych ukraińskich sąsiadów, a także i dla nas żyjących w lęku, zaangażowanych w pomoc dla nich należy organizować wystawy, wystawiać i oglądać obrazy, przeżywać je, poddawać się emocjom? Sztuka to przeciwieństwo wojny, to człowieczeństwo, wrażliwość na piękno.\nWystawa w Kazimierskiej Dzwonnicy trzech artystek Hanny Korzeniowskiej, Renaty Owczaruk i Małgorzaty Wzorek z subtelnym, delikatnym, wrażliwym malarstwem pozwala nam uwierzyć w człowieka i marzyć o lepszym świecie.\nArtystki pochodzą z Lubelszczyzny. Wszystkie ukończyły Instytut Wychowania Artystycznego UMCS w Lublinie, a wcześniej Państwowe Licea Sztuk Plastycznych. Renata Owczaruk i Małgorzata Wzorek w Lublinie, Hanna Korzeniowska w Nałęczowie. Malują i wystawiają od lat, przyjaźnią się. Związane są z Kazimierzem Dolnym, to miasto je inspiruje, dodaje im energii. Od 2010 roku należą do Kazimierskiej Konfraterni Sztuki. Mimo, że nie malują pejzażu architektonicznego Kazimierza ich malarstwo ma w sobie specyficzne światło, kolorystykę i magiczność tego miejsca.\nHanna Korzeniowska, akwarelistka posługuje się bardzo miękką, rozmytą plamą barwną. Jej pejzaże lub kwiaty są bardzo nastrojowe, emocjonalne, pełne harmonii i gry barw. Renata Owczaruk maluje przede wszystkim techniką olejną symboliczne, abstrakcyjne pejzaże. Natura jest dla niej pretekstem do tworzenia swojego własnego świata zbudowanego śmiałymi zestawieniami barwnymi i kompozycyjnymi. Małgorzata Wzorek malująca farbami akrylowymi oraz pastelami olejnymi uwielbia otwartą przestrzeń - pejzaż horyzontalny, uproszczony, syntetyczny, wyciszony. W malarstwie tym jest dużo spokoju, zamyślenia, dystansu.\nMalarstwo wszystkich trzech artystek opiera się na pejzażu, na jego interpretacji. Natura jest dla nich ważnym elementem inspiracji. Bardzo wrażliwie potrafią odbierać i przedstawiać nam otaczający świat, jego przyrodę, piękno. Jest jednak zawarte w tych obrazach dużo więcej. Poprzez ich malarstwo możemy odczuć, doświadczyć ich subtelnych osobowości i przeżywanych przez nie emocji". [Zbigniew Strzyżyński]


To wyjątkowe wydarzenie odbywa cyklicznie, co dwa lata w Gdyni i przy każdej edycji gromadzi setki uczestników i najwybitniejszych prelegentów z całego świata.\nNajbliższa konferencja odbędzie się w 2019 roku\nSANTI wspiera innowacyjny program nurkowania „Pojąć Głębię”, którego celem jest wzmacnianie niezależności, poczucia własnej wartości i pewności siebie u osób niepełnosprawnych intelektualnie poprzez nurkowanie o charakterze rehabilitacyjnym i terapeutycznym. Każdy może się przyłączyć, wesprzeć projekt i pomóc zdolnym członkom spółdzielni „Pojąć Głębię”\nZałogę poszukiwawczą stanowi czterech nurków, dwóch hydrografów oraz dwóch historyków. Pierwszym jego etapem – w czerwcu 2014r. – była wyprawa na Morze Północne celem sprawdzenia potencjalnych pozycji zatonięcia Orła.\nSANTI wspiera wyprawę SEDNA zapewniając całej ekipie suche skafandry oraz ocieplacze z kolekcji Ladies First.\nWierzymy, że bezpieczny sprzęt i świetne umiejętności przyniosą zaskakujące rezultaty. Ekspedycja Sedna to 100 dniowa wyprawa grupy 10 pasjonatek nurkowania. Ma na celu zwrócenie szczególnej uwagi na zanik lodowców na Grenlandii.\nDziałania Sedna poprzez przekazywanie wiedzy zarówno naukowej jaki i rdzennych mieszkańców tamtego rejonu mają być „wezwaniem do aktywności” obywateli świata, w tym młodzieży w walce z globalnym ociepleniem oraz skutkami jaki ma ono wpływ na arktyczny ekosystem.\nNazwa Sedna pochodzi od Eskimoskiej bogini morza, a jej uczestniczki – same kobiety chcą być inspiracją dla innych do podążania za własnymi marzeniami, nawet jeśli są one trudne do zrealizowania.\nMeet an Innovator - Susan R. Eaton


Kaskadowy pomiar prędkości w regionie koszalińskim i słupskim | Polskie Radio Koszalin\nKaskadowy pomiar prędkości w regionie koszalińskim i słupskim\nPolicjanci słupskiej i koszalińskiej drogówki przeprowadzili kolejne działania ukierunkowane na zapewnienie bezpieczeństwa wszystkim uczestnikom ruchu drogowego.\nSłupscy funkcjonariusze interweniowali 145 razy. Z powodu przekroczenia prędkości ukarali 52 osoby i zatrzymali 8 praw jazdy. Ponadto mundurowi pracowali przy 5 kolizjach, zatrzymali 5 dowodów rejestracyjnych, ujawnili nieubezpieczony pojazd i wyeliminowali z drogi nietrzeźwego kierującego. Wczorajsze działania ukierunkowane były na wzmożone kontrole w zakresie przekroczenia prędkości.\nKoszalińscy policjanci w ciągu kilku godzin ujawnili 45 wykroczeń popełnionych przez kierowców podróżujących krajową 6 i 11. Ponadto zatrzymali prawa jazdy trzem kierowcom, którzy pędzili ponad 100 km/h w miejscach, gdzie obowiązuje ograniczenie prędkości do 50 km/h.


Polskie Towarzystwo Prawa Antydyskryminacyjnego - Najnowsza publikacja członkini PTPA już w sprzedaży!\nPolecamy książkę członkini PTPA, Sylwii Spurek, pt. "Prawo w moim życiu. Wszystko, co musisz wiedzieć o obowiązującym prawie, by zabezpieczyć swoją przyszłość".\nTytuł: „Prawo w moim życiu. Wszystko, co musisz wiedzieć o obowiązującym prawie, by zabezpieczyć swoją przyszłość”\nFormat: 170 x 240 (B5)\nPublikacja zawiera kompleksowe i przystępne omówienie prawnych zagadnień dotyczących małżeństwa, w tym jego zawarcia i rozwiązania oraz majątkowych ustrojów małżeńskich. Przedstawia także prawną stronę życia w niesformalizowanym związku (konkubinat). Przeznaczona jest zarówno dla tych, którzy planują ślub, jak i dla tych, którzy już powiedzieli sakramentalne „TAK” albo w ogóle nie zamierzają zawierać związku małżeńskiego.\nW opracowaniu znaleźć można przydatne w małżeństwie i konkubinacie wzory pism procesowych oraz formularze, a także wyciąg z obecnie obowiązujących przepisów dotyczących kwestii omawianych w książce.\n„Prawie każdy z nas był, jest lub będzie w związku z inną osobą. Weźmiemy ślub albo będziemy żyć w konkubinacie. Niektórzy z nas się rozwiodą albo wystąpią o separację. Te wszystkie wydarzenia i sytuacje, poza ich wymiarem emocjonalnym, mają również charakter prawny i rodzą określone prawne konsekwencje. Warto je znać. W tym celu możemy sięgnąć do przepisów w odpowiednich ustawach i kodeksach albo – do komentarzy do tych ustaw i kodeksów. Jednakże język prawny i prawniczy – powszechnie używane w tych publikacjach – hermetyczne i często mało zrozumiałe, nie skłaniają ani do lektury aktów prawnych, ani do studiowania komentarzy do tych aktów”.\n(Wstęp, str. 7)\nMając to na uwadze, autorka niniejszej publikacji omawia w przystępny i zrozumiały sposób wszelkie prawne zagadnienia, które dotyczą: małżeństwa, konkubinatu, rozwodu i separacji oraz małżeńskich ustrojów majątkowych.\n* jakie formalności trzeba załatwić przed ślubem;\n* co wybrać – małżeńską wspólność czy rozdzielność majątkową;\n* jak skutecznie dochodzić alimentów;\n* jak się rozwieść, a jak przeprowadzić separację;\n* co możesz, a do czego nie masz prawa, gdy żyjesz w konkubinacie;\n* w jaki sposób zabezpieczyć finansowo konkubenta;\n* jak skutecznie sporządzić testament.\nSylwia Spurek - prawniczka, w 2004 r. ukończyła aplikację legislacyjną. Autorka prawniczej publikacji „Ustawa o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie. Komentarz” (Wolters Kluwer, Warszawa 2008) oraz kilkudziesięciu innych publikacji i artykułów w dziedzinie prawa rodzinnego, administracyjnego i karnego. Wykładowczyni Uniwersytetu Warszawskiego oraz Polskiej Akademii Nauk.


Biszkopt - DT Ossy, pod opieką Labradory.info.pl - Strona 3 -\nPost autor: Iter » 24 września 2019, 19:08\nDom tymczasowy to przede wszystkim serce dla skrzywdzonego psa.\nCzas i cierpliwość, by pomóc wyjść z pokręconej drogi na prostą.\nTo małe kroki, które prowadzą do wielkich i przełomowych rzeczy.\nTo poświęcenie, które pies zawsze doceni i odda po stokroć tak, jak najlepiej umie\nTy jesteś jego przewodnikiem we wszystkim, on Twoim przyjacielem, na zawsze i do końca\nKiedy przyjmujesz psa na tymczas, to stajesz się za niego odpowiedzialny. Składasz taką niemą przysięgę, jak na ślubie. Twoim obowiązkiem jest pokazanie psu jak wygląda dom pełen miłości , wierności i akceptacji, bez względu na wszystko. W zdrowiu i chorobie, na dobre i złe.\nTwoim obowiązkiem staje się pokazanie psiej biedzie co to jest miłość i z czym to się je. Uwierzcie mi każdy pies, który jest wyciągnięty z piekła zniesie wszystko, ale będzie wdzięczny gdy poczuje, że jest kochany... Dla nas domów tymczasowych to nie lada wyzwanie, ale wcale nie takie trudne.\nWystarczy ciepły kąt, pełna micha, głaski ( czasami dużo głasków), masa cierpliwości, szczególnie w pierwszych dniach gdy pies nie wie co się dzieje, bo nie zna zwyczajów rodziny... Wtedy robi co potrafił robić wcześniej. Na przykład Laki kopulował ciągle i ze wszystkim. Ale wtedy nie można się poddać i trzeba psiaka zaakceptować, bo on nie jest niczemu winien. Tak sobie radzi w nowej sytuacji, która go wiele stresu kosztuje i na swój sposób szuka ujścia swoich emocji...\nMiłość jest tu niezbędna... Dużo miłości... Jak się psiaka nie zaakceptuje, to będzie rozgoryczenie, złość i Ty jak i pies będziecie nieszczęśliwi. Ja zawsze nastawiam się tak, że pies nie jest winny, on cierpiał i moim obowiązkiem jest mu pomóc... Jak on poczuje, że jestem uprzedzona, to będzie mu jeszcze gorzej. A potem następuje moment kiedy pies czuje się dobrze, bo jest kochany i albo jest cudnie, albo jak w przypadku Lakiego i nas jest różnie Laki to istny wulkan energii! Jest jak małe dziecko... Tym bardziej teraz w kołnierzu, gdzie się nie przewinie tam coś stłucze, zrzuci... Kołnierz dziś załatwił na amen i ma podwójny bandaż. Jutro od weta odbieram nowy kołnierz Wszyscy mamy siniaki na nogach, bo cudak w nas dosłownie wchodzi i wbija się w nasze nogi Gniewamy się na niego z uśmiechem na twarzy, bo nie robi tego złośliwie i jest przy tym bardzo pocieszny\nAle nie poddajemy się i walczymy. Poznajemy się i uczymy siebie nawzajem każdego dnia, bo w końcu o to w tym chodzi. Czy cofnęłabym czas? Nigdy w życiu !!!\nA niech ktoś coś złego rzeknie na temat Lakiego !!! Nasz chłopak uczy się życia i docenia, to co ma!!! Pokochaliśmy go tak szczerze <3 .Nie jesteśmy idealni, ale ta nasza normalność mu odpowiada i to nas cieszy. Bo jedna i druga strona jest zadowolona\nMiłego wieczoru załogo nasza życzymy Wam my z rozbrykanym Lakim na czele !!!\nNa zdjęciu widać jak się kochamy\nPost autor: Iter » 03 października 2019, 07:38\nChoć Laki jest aktywny i szczęśliwy, to jeszcze musimy potwierdzić problemy w jego płucach... niestety mamy dwie różne diagnozy, co niestety się zdarza, ale trzyma nas to w niepewności\nWitajcie załogo nasza <3.\nParę dni nas nie było, ale niestety czas biegnie za szybko i nie wyrabiamy\nAle już śpieszymy do Was z informacjami co nas słychać. Będzie długo, ale inaczej się nie da. Parę dni minęło, a znowu jest o czym pisać. A więc napiszę po kolei, aby wszystko sumiennie Wam opisać i proszę o ciepliwość:\n1. Laki nadal nosi kołnierz, ale tylko wtedy kiedy nas nie ma i na noc, bo rana na zgięciu nie chce się zarosnąć. Nie jest źle, bo wygląda to jakbyście sobie zdrapali większego strupka... Pod spodem jest wszystko zarośnięte, ale na zewnątrz powinno coś się dziać, a się nie dzieje ( tak na chłopski rozum starałam się Wam to zobrazować )W ciągu dnia dostaje taki specjalny żel, który ma za zadanie ukrwić ranę by się szybciej wygoiła. Ma to owinięte gazikami, bandażami, które powinny się trzymać... Powinny, przy możliwościach Lakiego różnie to bywa, ale Lakuś chodzi za nami i chce przebywać wśród ludzi, więc jesteśmy w stanie go kontrolować Rana po dwóch dniach od podania żelu wygląda o wiele lepiej, więc mam nadzieję, że do końca tygodnia pozbędziemy się kołnierza całkowicie No i opatrunków, które bywają równie uciążliwe\n2. Laki odżył. Ale o tym już pisałam. Musimy wszystko chować i pilnować łobuza. Odkąd w ciągu dnia nie ma kołnierza, to wchodzi do nas na górę. Co tam dysplazja... Pokonuje schody w zawrotnym tempie. Pierwszy dzień na górze przedyszał, bo znalazł się w nowej sytuacji. Musiał poznać zwyczaje panujące na górze. Leżące psy, nowe zapachy, kociaka, który podkreśla swoje niezadowolenie z jego obecności no i harmider, który jest spowodowany obecnością dzieciaków Ale po jednym dniu się trochę uspokoił i potrafi tu zapaść w drzemkę I tak dwa dni temu biszkopt wywinął nam kolejny numer. Myślałam, że Laki śpi na górze w miejscu, które sobie wybrał, ale on postanowił pobiec na dół za kociakiem, którego nie zauważyłam Gdy po 5 minutach zorientowałam się, że nie ma ani kota ani Lakiego, zawołała mnie mama. Weszłyśmy do kuchni, a tam... Kosz wyjęty i odpakowane śmieci walały się po kuchni, a wśród nich szczęśliwy Laki !!! Niestety z czeluści śmietnika wykopał kości z kurczaka, które wchłonął Szczęśliwie nic się nie stało, ale musimy bardziej pilnować kociaka, bo to on potrafi od środka otworzyć drzwiczki, gdzie znajdują się śmieci A wchodzi innym wejściem i potem wydostając się zostawia kosz na wierzchu... hehe I wszystko by było wspaniale, ale ... Pora przejść do ostatniego punktu ...\n3. Nie będę owijać w bawełnę. Przyszły wyniki biopsji guza, którą przy okazji zabiegu miał robiony nasz szczęściarz. Guz był w innym miejscu i był niewielki, ale jednak. Było podejrzenie ostrożne, że mogą to być tłuszczaki, bo ma takich kilka guzów nasz biszkopt. Niestety to jest ten sam złośliwy guz, który daje przerzuty ( zdjęcie opisu biopsji zamieszczam w galerii posta). W zasadzie ten guz jest przerzutem z tego guza , który wycięliśmy :(I pewnie każdy guzek na jego ciele jest właśnie tym rakowym cholerstwem naznaczone W piątek jedziemy na RTG płuc, by sprawdzić czy zmiana na płucach rośnie, albo może nie uległa zmianie. Od tego zależy co dalej po konsultacji z wetem i dziewczynami z labradory.info, pod którego opieką jest Laki, jak będzie przebiegać dalsza walka o naszego Lakiego.\nPóki co chłopak jest szczęśliwy, nie widać po nim choroby i to daje nam nadzieję do życia i walki o Lakiego, ale bez łez. Bo ten niepozorny biszkopt zamiast oczekiwać wsparcia od nas, sam nam je daje. Po prostu pokazuje nam, że nie ważne jest potem, później, ważne jest tu i teraz. A to tu i teraz jest piękne i należy się cieszyć każdą chwilą <3 . Nawet zwykłą zmianę opatrunku Laki przyjmuje z wdzięcznością, po prostu sobie drzemie, a my wywijamy jego łapką na lewo i prawo i go opatrujemy... Jego to nie rusza. Chyba czuje, że chcemy aby było mu jak najlepiej i to jest piękne !!! Potem jedyne co musimy zrobić, to wytrzeć z jego śliny podłogę, bo zasypia przy tym tak mocno , że się ślini niemiłosiernie Dziękuję losowi za takiego psiaka. Wiem też, że kiedyś przyjdzie moment, że Laki będzie się miał gorzej i tego się najbardziej obawiam. Ale idąc w ślad myślenia Lakiego!!! Nie ma się co martwić na zapas, bo i tak nie mamy na to wpływu!!!\nOk, dobrnęliśmy do końca !!! Miłej nocki załogo nasza życzymy Wam my z Lakim już chrapiącym <3\nPost autor: Iter » 08 października 2019, 13:29\nDzięki TOP for DOG nasz podopieczny, Laki z pseudo, który przez to co przeszedł, musi mieć sporo zabiegów i co za tym idzie noszenia kołnierza...\nzwykłe dosłownie rozwalił w parę minut, dlatego szukaliśmy da niego czegoś naprawdę dobrego.\nPontony ściągnął, jeden nawet przebił, ale!\nAle z nowym kołnierzem od Grande Finale daję radę od kilku dni i kołnierz jest cały\nDziękujemy za możliwość testów i tym samym pomoc dla naszego podopiecznego i jego opiekunów\nPost autor: Iter » 18 października 2019, 08:20\nLaki życzy Wszystkim miłego dnia !!!\nPost autor: Iter » 22 października 2019, 14:45\nWitajcie załogo. Dziś będę pisał ja Laki.\nChciałem bardzo podziękować cioci Marta Martusia , Klaudii i Fadusiowi za pluszaki, które do mnie przyszły !!!\nNawet nie wiecie jaki jestem szczęśliwy. A pluszaków jest tyle, że nie muszę kraść maskotek Zuzi, bo mam więcej i Pańcia pozwala mi się bawić wszystkimi\nPodzieliłem się z Luną i Williamem, aby nie byli smutni i Pańcia się z nas śmieje, że bombowe te nasze maskotki, bo parę już wybuchnęło. Dacie wiarę?\nJesteście super. Me serce przepełnia ogromna radość, że ktoś o mnie myśli i dzieli się ze mną swoimi zabawkami . Kocham Was i jeszcze raz ogromnie dziękuję !!!\nMiłego dnia życzę Waszej cudownej rodzince i całej załodze naszej .\nA teraz idę się pobawić trochę, bo uwielbiam to robić\nPost autor: Iter » 25 października 2019, 22:39\nNasz Laki potrzebuje pomocy\nNiestety wycięcie guza nic nie dało, pojawił się na nowo\nNowotwory to ciężka sprawa, ale chcemy walczyć! Dla niego! Dla jego lepszego życia, które ma od niedawna\nWitajcie załogo nasza. Wczoraj jak Lakuś mi towarzyszył przy usypianiu Zuzi i mięliśmy okazję pomiziać się porządnie!!! A co\nPrzy okazji zrobiłam dokładny przegląd operowanej łapki i zobaczyłam 2 zgrubienia i odstającą kulkę na łapce. Dziś pognałam do weta na konsultację. Niestety potwierdziły się moje najgorsze obawy. Guz odrasta Rak nie daje za wygraną i pokazuje, że tak łatwo się nie podda i zniszczy naszego biszkopta. Laki poza tym cholerstwem ma się dobrze. Jest radosny, broi za całą naszą sforę i gdyby nie widoczne gołym okiem zmiany, nie wpadłabym na to, że coś nie gra. Dziś rozpracował jak otwiera się szafy i notorycznie to robi wyrzucając wszystko i szuka coś pysznego dla siebie\nI to nas cieszy, ale widzimy, że musimy zacząć działać...\nGuz rośnie bardzo szybko, więc potrzebna będzie terapia, która ma na celu hamowanie rozwoju tego typu nowotworu. Ten lek podaje się codziennie i nazywa się Palladia, jest stosowany w przypadku raka komórek tucznych, gdzie operacja całkowitego wycięcia guza nie jest możliwa. Tak jest w przypadku Lakiego, bo tego guza na łapie nie dało się usunąć do końca, a poza tym ma on kilka przerzutów w innych miejscach, więc ten guz krąży po jego pełnym nadziei na życie ciele . Spróbować musimy zawalczyć o niego. On tak chce żyć... Póki co nie ma przerzutów na organy wewnętrzne, co po wielu konsultacjach zostało potwierdzone, więc jest nadzieja, na zatrzymanie dziada... Jedyną przeszkodą są koszty, bo terapia jest droga. Została ona zasugerowana przez najlepszego onkologa w Polsce ( doktor Jagielski z Warszawy) i potwierdzona przez naszego weta. Koszt miesięcznej terapii to ok. 700 zł. Chcemy spróbować przez 3 miesiące ( a nawet i więcej) co daje nam koszt 2100 zł. Podajemy większą kwotę w zbiórce, bo terapia na pewno potrwa więcej niż 3 miesiące To bardzo duża suma, ale jedyna opcja by ratować Lakiego... I wierzymy, że uda nam się z Waszą pomocą zebrać tę kwotę i zawalczyć o biszkopta !!! On już tyle przeszedł w swoim sześcioletnim życiu ... Najpierw piekło w pseudo, gdzie był samcem do zapładniania, potem adaptacja u nas, gdzie nie robił nic tylko kopulował, a my bezsilni płacząc próbowaliśmy mu pokazać, że tego robić nie musi, bo tu ma być sobą, wariatem i szaleńcem Gdy wyszedł na prostą i taki się stał, guz pękł i trzeba było go wyciąć. Gdy wszystko się wygoiło i zapomnieliśmy o wszystkim, rak dał znowu o sobie znać A minął dopiero miesiąc i znowu zaczynamy walkę... Wycinać guza możemy, ale narkoza go osłabi, a poza tym to walka z wiatrakami, bo guz będzie ciągle odrastał Błagamy Was o pomoc i wsparcie ... Jak nie zaryzykujemy, to pożegnamy Lakiego bardzo szybko, z wyrzutem sumienia, które na pewno nie pozwoli nam długo być Domem Tymczasowym dla kolejnego psa...\nMusimy zawalczyć o Lakiego i prosimy o wsparcie No i 3 majcie kciuki, bo my wierzymy, że się uda !!! A Ty Laki walcz, bo jesteś cudnym psem, tylko przez człowieka, który Cię zaniedbał jesteś w tym a nie innym miejscu !!! Ale nie poddawaj się chłopaku nasz, bo poza nami masz cały sztab ludzi, którzy o Ciebie zawalczą\nWierzę w Was załogo nasza i w siłę FB !!! Pomóżcie nam uratować Lakiego, bo na to zasłużył Kto może niech nas wesprze finansowo, a kto nie prosimy o udostępnienie <3 No i ... 3 majcie mocno kciuki i łapki !!! Miłego weekendu !!! A więc zaczynamy walczyć, nie poddamy się\nLink do zbiórki dla Lakiego:\nhttps://pomagam.pl/ypgbqhub?fbclid=IwAR ... cu4dr-nFiA\nPs. Bardzo dziękujemy za wpłaty, udostępnienia i wszelką pomoc... Będziemy Was informować na bieżąco z Lakim walecznym na czele !!!\nPost autor: Iter » 30 października 2019, 09:30\nLakuś dziękuje, z całego swego psiego serca\nZa szybką reakcję, za zbiórkę, za pomoc, za słowa wsparcia\nLaki od kilku dni jest już na terapii antynowotworowej i mamy nadzieję, że pomoże pokonać te wstrętne guzy.\nGuz największy odrasta, to widać\nKolejny został wymagany, dlatego w samą porę dostał możliwość terapii\nKoszt 3 tygodniowa terapia kosztuje 780 zł - dużo... bardzo dużo, ale jest to cena jego komfortowego i dłuższego życia.\nJeszcze nie wiemy ile będzie trwała terapia, ale będziemy informować.\nDo końca zbiórki zostało tylko kilka %%%\nPost autor: Iter » 14 listopada 2019, 07:36\nNasz rozrabiaka już prawie 2 tygodnie na tabletkach, które mają pomóc w zastosowaniu rozwoju raka.\nOby się udało, trzymajcie kciuki za rozrabiakę.\nDawno nas nie było, więc Laki na miły wieczór śle Wam nochal w podzięce za uzbieranie całej kwoty zbiórki\nBardzo dziękujemy i Was pozdrawiamy i wkrótce napiszemy co u nas słychać\nZdradzę tylko, że Laki to istny wulkan energii i wprowadza do naszego życia sporo chaosu Ale jest przynajmniej wesoło i zabawnie Miłego wieczoru załogo nasza życzymy Wam my z Lakim rozrabiaką na czele.\nPost autor: Iter » 15 listopada 2019, 06:51\nNa zdjęciu widać dokładnie guz, który wcześniej został wycięty, ale odrastał.\nNa razie utrzymuje ten sam rozmiar, ale to dopiero pierwsza część terapii.\nObiecałam Wam napisać co u nas słychać, więc zapraszam do lektury.\n1. Laki zrzuca futro. Chłopak się leni strasznie !!! Tony sierści z niego wychodzą. Dziś czesałam go godzinę, a sierść dalej wychodzi. Czyżby nasz labowy misiek całym sobą czuł zimę ? Zobaczymy Jego kłaki są wszędzie\n2. Laki rozrabiaka. W tym temacie mogłabym napisać nawet już książkę !!! Chłopak się rozszalał na dobre. W tym tygodniu zdołał porwać kanapkę, którą syn miał przygotowaną do szkoły ( pomógł mu kot Adaś, który ją zrzucił, ale nie zdążył porwać przed Lakim), kapustę czerwoną ( dorwał z pieca, szczęśliwie zimnego) i brzuszki z łososia, które ponownie Adaś mu zrzucił, a on zjadł!!! No i w kilka sekund udało mu się wyłowić z siatki szynkę, której nie zjadł, bo byłam szybsza!!! A ja chciałam tylko zamknąć drzwi na zamek i odstawiłam siatkę na moment. (Chciałam zamknąć, bo kocię nauczyło się otwierać drzwi i uciekać na dwór).\n3. Laki przeprowadza się na górę. Dosłownie i przenośni tak jest. Polubił spać u góry. Wieczorami robi obchód po pokojach dzieci i szuka w koszach czegoś ciekawego. Nauczyłam się dawać kosze na górę, ale dzieciaki je ściągają i jak zapomnę, to Laki oddaje się rozkosznym poszukiwaniom czegoś smacznego... W końcu kosz, to kosz. A, że papierki, papiery i wszystko ląduje na zewnątrz, to już nie jego problem On posprzątać za sobą nie zamierza...\n4. Laki zaczyna aportować. Z tym to różnie bywa, ale staramy się ćwiczyć codziennie. I za każdym razem jest ten sam schemat. Biorę piłkę, pokazuję Lakiemu, że ta piłka jest dla niego i rzucam. Początkowo nie bardzo mi wierzy i muszę sama wykonać kilka aportów. Pewnie ma ze mnie niezły ubaw. Po chwili natomiast, gdy dociera do niego, że naprawdę chcę się z nim bawić, pięknie aportuje. Pięknie to za dużo powiedziane, ale idzie powolnym spacerkiem po zabawkę, przynosi ją i tu zaczyna się prawdziwa zabawa!!! Muszę się z nim siłować, kto da radę wyrwać komu zabawkę ... Uwielbia to... Ale gdy zaczynam go ignorować, to kładzie obok mnie zabawkę i grzecznie czeka na kolejny aport\n5. Laki i kocię. Tutaj mamy istne zamieszanie. Żyją w domu jak przysłowiowy pies z kotem. Nie lubią się i się nie polubią... Z drugiej strony kto się czubi ten się lubi Laki szczeka na Adasia i go goni przy każdej okazji. Adaś zaczepia Lakiego i go prowokuje i tak w kółko bez końca... A zamieszania i hałasu przy tym tyle robią, że mam ochotę po prostu wyjść i niech się dzieje co ma się dziać Wtedy nikogo nie słuchają !!!\n6. Laki i guz. Dziś byłam u weta, bo nie potrafię obiektywnie stwierdzić czy guz rośnie. Wet rzekł, że od tygodnia nie urósł, ale się nie zmniejszył, natomiast jest tak jakby zlokalizowany w jednym miejscu, a nie rozmyty jak wcześniej !!! Za 2 dni kończymy pierwsze opakowanie leku, ale musimy jeszcze trochę ten lek brać, by zobaczyć jak on działa na biszkopta i czy w ogóle działa. Niestety lata zaniedbań spowodowała przerzuty na inne części na skórze i teraz musimy czekać na efekty terapii. Laki po lekach czuje się dobrze, nic mu się nie dzieje, więc jesteśmy optymistycznie nastawieni i wiemy, że Laki dostał ogromną szansę na życie!!! Pokonamy, albo przyhamujemy przeciwnika, którym jest RAK.\nPozdrawiamy Was jesiennie całą sforą załogo nasza, mam nadzieję, że dobrnęliście do końca\nRejestracja: 20 listopada 2019, 11:11\nPost autor: Timothynicky » 20 listopada 2019, 11:17\nonline casino games in the united states real cash bingo online online casino voor android online casino roulette minimum bet


Protesty w Moskwie pod lupą PACE - 30.09.2019, Sputnik Polska\nProtesty w Moskwie pod lupą PACE\nZgromadzenie Parlamentarne Rady Europy większością głosów poparło propozycję przeprowadzenia debat ws. protestów związanych z wyborami do Moskiewskiej Dumy... 30.09.2019, Sputnik Polska\n© Sputnik . Ramil Sitdikov / Idź do banku zdjęćMoskwa: miting w sprawie wyborów do miejskiej Dumy\nZgromadzenie Parlamentarne Rady Europy większością głosów poparło propozycję przeprowadzenia debat ws. protestów związanych z wyborami do Moskiewskiej Dumy Miejskiej.\nZa przeprowadzeniem debat zagłosowało 77 członków Zgromadzenia, 33 było przeciw.\nJak poinformowała na posiedzeniu przewodnicząca PACE Liliane Maury Pasquier, debaty odbędą się w czwartek 3 października o godz. 15:30 czasu lokalnego.\nDyskusja na ten temat będzie mieć formę debat, format ten przewiduje tylko rozmowy na posiedzeniu plenarnym zgromadzenia bez przyjmowania wiążących rekomendacji.\nProjekt został wniesiony pod głosowanie przez Porozumienie Liberałów i Demokratów na rzecz Europy (ALDE), którego przedstawiciele od samego początku żądali dyskusji ws. pilnej procedury z przygotowaniem raportu i rezolucji w sprawie protestów w rosyjskiej stolicy.\nJesienna sesja Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy odbywa się w Strasburgu w dniach 30 września-4 października. Rosyjska delegacja składa się z 18 parlamentarzystów.\n26 czerwca PACE przywróciła wszystkie uprawnienia rosyjskiej delegacji, która mogła uczestniczyć w czerwcowej sesji. Kroki, dyskryminujące stronę rosyjską zostały wprowadzone po przyłączeniu Krymu do Rosji.


Najlepszy trener personalny i dietetyk osobisty - Tłuszcz | MUV.PL\nTłuszcz - Siłownia, Fitness, Sauna, SPA, CrossFit\nNajlepsze kluby sportowe w mieście Tłuszcz\nEnergy Fitness znajduję się w czołówce najlepszych klubów w mieście. Zróżnicowana oferta przyciąga wielu klientów. Klub został wyposażony w profesjonalne nagłośnienie, oświetlenie, klimatyzację oraz nowoczesny sprzęt do ćwiczeń. Budynek składa się z…\nStudio ACTIVe zostało utworzone w celu uprzyjemnienia czasu spędzanego całą rodziną w punktach rekreacji. Nasz punkt jako jedyny organizuje wspólne zajęcia i zabawy dla rodziców ze swoimi pociechami. Oferujemy również opiekę nad dziećmi w momencie ki…


Sektor usług leśnych apeluje do premiera – Gazeta Przemysłu Drzewnego\nHome AKTUALNOŚCI Sektor usług leśnych apeluje do premiera\nW bardzo trudnej sytuacji ekonomicznej znalazło się tysiące prywatnych przedsiębiorstw świadczących usługi związane z pozyskiwaniem drewna oraz pracami hodowlanymi na rzecz jednostek Lasów Państwowych. Dlatego wystosowały one petycję ze swoimi żądaniami.\nCoraz większe problemy z dostępnością surowca w Lasach Państwowych i nierealizowanie planów pozyskania zaofertowanej przez PGL LP masy drewna wynikają z pogłębiających się od lat problemów Zakładów Usług Leśnych.\n1 lutego SPL (Stowarzyszenie Przedsiębiorców Leśnych z Gołuchowa) i PZPL (Polski Związek Pracodawców Leśnych) skierowały do premiera Mateusza Morawieckiego petycję, w której wyjaśniają aktualną sytuację branży leśnej oraz apelują o podjęcie działań przeciwdziałających destabilizacji rynku usług leśnych w naszym kraju, wynikającej z nieodpowiedzialnej postawy kierownictwa Lasów Państwowych.\nPetycja powstała po wspólnym spotkaniu 47 przedstawicieli wymienionych organizacji, w dniu 24 stycznia br.\nOferowane stawki są nieopłacalne\nJak zaznaczono w petycji, sektor usług leśnych powstał ok. 30 lat temu w wyniku transformacji ustrojowych oraz wdrożenia Ustawy o lasach. Małe, prężnie rozwijające się rodzinne firmy były dotychczas dostawcą usług związanych z pracami na rzecz wszystkich nadleśnictw w całym kraju. To dzięki ciężkiej pracy i poświęceniu ponad 40 tys. pracowników zatrudnionych w kilku tysiącach prywatnych Zakładów Usług Leśnych Lasy Państwowe dotychczas uzyskiwały dodatnie wyniki finansowe oraz mogły utrzymywać drzewostany w dobrej kondycji zdrowotnej.\n– Niekonsekwentna i zmienna polityka kierownictwa Lasów Państwowych, wieloletnie zaniedbania oraz często ignorancja wobec sektora usług leśnych, kluczowego dla funkcjonowania tej ważnej dla państwa instytucji, wyprowadziła w roku 2015 drwali na ulice – piszą w petycji związkowcy. – Niestety, bezskutecznie. Z rozgoryczeniem stwierdzamy, iż od tego czasu sytuacja Zakładów Usług Leśnych w Polsce uległa drastycznemu pogorszeniu. Oferowane przez nadleśnictwa niskie stawki, nieadekwatne do zmieniających się warunków rynkowych, doprowadziły do sytuacji, w której dalsze prowadzenie działalności w tym sektorze stało się nierentowne. Bardzo wysoka wypadkowość prac leśnych (dorównująca wypadkowości w górnictwie), niemożliwy do zapewnienia godziwy poziom wynagrodzeń oraz brak szkolnictwa zawodowego doprowadził do masowego odpływu pracowników z naszych firm. Obecnie większość firm deklaruje stopniowe przebranżowienie się i odejście od współpracy z Lasami Państwowymi.\nPodkreślono, że konsekwencją tego trendu będzie pogorszenie się kondycji zdrowotnej lasów w Polsce oraz przerwanie łańcucha dostaw drewna dla przemysłu. Lasy Państwowe pomimo zatrudniania 26 tys. pracowników nie posiadają potencjału technicznego i organizacyjnego do realizacji ustawowych zadań, jakie zostały na nie nałożone.\nPraktycznie cały park maszynowy związany z pozyskaniem drewna i ok. 40 tys. pracowników jest na utrzymaniu Zakładów Usług Leśnych, z których 73 proc., jak pokazują badania ankietowe z sierpnia ubiegłego roku, planuje stopniowe odejście od współpracy z Lasami Państwowymi w najbliższych miesiącach. Zapaść sektora usług leśnych spowoduje straty gospodarcze oraz wizerunkowe w sektorach związanych z przerobem i produkcją wyrobów drewnianych. Straty te dla tego tak ważnego sektora gospodarki narodowej będą trudne do oszacowania.\n– Dlatego mając na uwadze powagę sytuacji oraz katastrofalne dla polskich drzewostanów oraz gospodarki skutki bierności, prosimy o pilną interwencję – podkreślono w piśmie skierowanym do premiera. – Niezrozumiałą jest dla nas sytuacja, w której ceny drewna osiągają rekordowe poziomy, a nasz zleceniodawca odrzuca rzetelnie wycenione stawki za usługi leśne, przekraczające jego wycenę. Proponowany przez przedsiębiorców wzrost kosztów ich pracy wyniósł ok. 380 mln zł, co przy globalnej kwocie przeznaczonej na usługi ok. 3 mld zł jest niewielką kwotą. Jednocześnie wg informacji prasowych Lasy Państwowe w roku 2021 osiągnęły zysk na poziomie 1 mld zł.\nW sprawie bardzo trudnej sytuacji ekonomicznej, w jakiej znalazły się przedsiębiorstwa świadczące usługi związane z pozyskiwaniem drewna i zagospodarowaniem lasu na rzecz jednostek PGL Lasy Państwowe, wystosowały interpelacje do Ministra Klimatu i Środowiska także dwie posłanki. 6 lutego wystosowała ją posłanka Joanna Jaśkowiak (KO), natomiast 14 lutego posłanka Katarzyna Osos (KO).\nW nawiązaniu do treści interpelacji pytają m.in., dlaczego kwoty przeznaczone na realizację zadań przez nadleśnictwa w przetargach pierwszej tury, ogłoszonych w październiku czy listopadzie 2021 r., są takie same jak w powtarzanych przetargach, np. w styczniu?\nCzy prawdą jest, że wycena prac została dokonana w połowie 2021 r., gdy Lasy Państwowe zatwierdziły swój plan finansowy na rok 2022, a potem wycena ta się już nie zmieniła, pomimo ogromnych zmian w gospodarce w ostatnich miesiącach? Jeśli tak, to jest to dowód na nierzetelną wycenę prac, przynajmniej w przetargach ogłaszanych już w tym roku, które nie znalazły wykonawców w poprzednich postępowaniach przetargowych ogłoszonych w październiku czy listopadzie ubiegłego roku.\nCzy prawdą jest, że Lasy Państwowe nie przedstawiły środowisku firm leśnych, wykonujących usługi leśne, informacji na temat tego, jak te prace będą wyceniane po wprowadzeniu nowych katalogów pracochłonności dla tych prac? Dlaczego Lasy Państwowe odmawiały spotkań z branżą w tej sprawie? W jaki sposób resort chce zapewnić ciągłość prac leśnych i dostaw drewna dla przemysłu, skoro już w pierwszych postępowaniach na niektóre prace nikt się nie zgłosił? Obecnie na wykonanie wielu prac także nie ma wykonawców, ponieważ domagają się wyższych stawek niż te, które proponują nadleśnictwa.\nŻądania SPL i PZPL zawarte w petycji do premiera Morawieckiego (żądamy):\n1. wyjaśnienia, dlaczego, pomimo miliardowego zysku, jaki osiągnęły Lasy Państwowe w roku 2021, oraz coraz wyższych cen drewna, wymusza się na przedsiębiorcach oferowanie głodowych stawek za usługi leśne na poziomie niższym niż stawki z lat ubiegłych;\n2. powołania w trybie pilnym ministerialnej międzyresortowej komisji ds. opracowania i realizacji programu naprawczego sektora leśno-drzewnego w Polsce, z udziałem przedstawicieli Lasów Państwowych, sektora usług leśnych i przemysłu drzewnego;\n· zobligowania dyrektora generalnego Lasów Państwowych do przedstawienia propozycji programu naprawczego zasad funkcjonowania sektora usług leśnych w PGL LP, w szczególności z uwzględnieniem: wprowadzenia procedur i mechanizmów zapewniających ochronę miejsc pracy, zapewnienia stabilnego dostępu do wykwalifikowanej siły roboczej oraz zniwelowania dysproporcji płacowych pomiędzy leśnikami zatrudnionymi w LP a leśnikami pracującymi w sektorze usług leśnych;\n3. kontroli przez organy państwowe w ramach nadzoru nad mieniem Skarbu Państwa dotychczasowej działalności jednostek Lasów Państwowych w zakresie metodyki oraz prawidłowej wyceny prac leśnych, będących przedmiotem kilkumiliardowych zamówień publicznych, pod kątem rzetelności sporządzonych wycen, zapewnienia uczciwych warunków konkurencji i prowadzenia działalności zgodnie z obowiązującym prawem;\n4. rzetelnej publicznej informacji o:\n· sytuacji zaistniałej podczas przetargów na prace leśne w nadleśnictwach na rok 2022, wymuszających na przedsiębiorstwach leśnych stosowanie stawek poniżej poziomu rentowności;\n· polityce finansowej Lasów Państwowych w zakresie kalkulowania kosztów usług leśnych;\n· celach, na jakie został przeznaczony zysk LP z roku 2021.


Jak zorganizować wyjazd integracyjny? – Taxi.pl\nOpublikowane przez admin w dniu 10 stycznia 2018 10 stycznia 2018\nWyjazdy integracyjne jeszcze długo po zakończeniu wzbudzają emocje. Współpracownicy, znajomi z firmy, a czasami osoby znane sobie jedynie z korporacyjnych korytarzy, mają podczas nich jedyną w swoim rodzaju sposobność, aby poznać się z innej strony. Zwykle w codzienności pracowniczej brakuje swobodnego czasu na rozwijanie relacji interpersonalnych.\nOwszem, można chwilę porozmawiać w pokoju socjalnym podczas parzenia kawy, jednak są to zazwyczaj krótkie wymiany grzeczności czy pozdrowień. Nie ma tam miejsca na bliższe poznanie się, zaprzyjaźnienie. Zatem zorganizowanie wyjazdu integracyjnego dla pracowników powinno być jednym z priorytetów działu kadr lub HR w firmie. Od czego zacząć? Na co zwrócić uwagę, by był to owocny czas który pracownicy będą długo wspominać?\nJak zorganizować wyjazd integracyjny dla pracowników?\nPo pierwsze, określamy atrakcyjną destynację, w miarę możliwości kierując się głosem większości pracowników. Na kilka tygodni przed wyjazdem warto mailowo rozesłać ankietę z propozycjami miejsc. Ważne, by miejsce było ciekawe pod względem turystycznym, aby w drugi dzień wyjazdu bez problemu zorganizować dla grupy wycieczkę. Zawsze świetnie sprawdzają się europejskie stolice, warto tutaj zaznaczyć, że autokar na wynajem dla grupy powinien być jak najbardziej wygodny. Długa podróż powinna być przecież komfortowa.\nPo drugie, z dużym wyprzedzeniem warto rozeznać się właśnie w kwestii transportu. Wynajem autobusów na zorganizowane wycieczki to stosunkowo prosta sprawa, jednak im wcześniej zajmiemy się tą kwestią tym lepiej. Uda nam się wtedy skontaktować z firmą, która wynajem autokarów prowadzi dbając o najwyższy standard swojego taboru. Grupa pojedzie na wycieczkę wygodnym pojazdem, w którym będą wszelkie udogodnienia, takie jak barek, toaletowa czy telewizja.\n>> Zachęcamy do zapoznania się z ofertą firmy transportowej ComfortClass.\nPo trzecie, osoba odpowiedzialna za zorganizowanie wyjazdu integracyjnego, powinna wcześniej opracować dokładny plan wycieczki. Grupa powinna zostać zapoznana z harmonogramem, w którym zaznaczone będą pory posiłków, czas wolny oraz czas zorganizowany na wspólne wycieczki.\nTrzymając się powyższych wytycznych, zorganizowanie wyjazdu nawet dla sporej grupy, nie powinno być aż tak trudnym przedsięwzięciem.\nKategorie:\tTransport osób\nBabskie gadanie (8)\nCałkowicie nie na temat… (18)\nFacet w kuchni (6)\nGrzebanie w ogrodzie (2)\nMęskie grzanie (1)\nTransport osób (8)\nTurystyka i Podróże (7)\nUrlopowe remonty (8)\nOkolice Krakowa – co warto zobaczyć?\nBardzo dużo miast w Polsce ma piękne budowle, które warto zobaczyć. Jednym z nich jest dawna stolica Polski, czyli Kraków. Jest to miasto, gdzie można zobaczyć bardzo wiele zabytków, a także ciekawe budowle z różnych Więcej…\nW jaki sposób sprowadzić chorego z zagranicy?\nNiestety każdego z nas może spotkać nieprzewidywane zdarzenie podczas urlopu za granicą czy też wypadek nie z naszej winy na drodze. Jeśli mamy wykupioną dodatkową polisę z pakietem Assistance to nie będzie problemu ani z Więcej…\nIdealna organizacja wycieczki po Krakowie!\nPodróże to świetny sposób na spędzanie wolnego czasu i poszerzanie horyzontów, a szczególnie odpoczynek od codzienności. Warto jednak zadbać o to, żeby każdy taki wypad był możliwie komfortowy i przyjemny. Trzeba przecież zadbać o przejazd, Więcej…


Testy WSBK, Jerez (dzień 2): Rea leżał, ale i tak był najlepszy! – MOTOGP.PL\nHome / Slider / Testy WSBK, Jerez (dzień 2): Rea leżał, ale i tak był najlepszy!\nTesty WSBK, Jerez (dzień 2): Rea leżał, ale i tak był najlepszy!\n26 stycznia 2017\tkomentarze 2 685 Razy\nSukcesem Jonathana Rea zakończyły się przedsezonowe testy World Superbike w Jerez. Jonathan Rea w połowie drugiego i ostatniego dnia zaliczył upadek i trafił do centrum medycznego, ale ostatecznie nic mu się nie stało. Testy zakończył najlepszym czasem w obu dniach. Niespodziewanie, tylko 0.1s wolniejszy był Lorenzo Savadori na Aprilii zespołu Milwaukee. Rozczarowaniem należy nazwać ostatni czas Eugene’a Laverty’ego, który na razie próbuje przestawić się na maszynę WSBK.\nIrlanczyk zaliczył kolizję z nowicjuszem w gronie zawodników WSBK – Randym Krummenacherem, który wyprzedził jeszcze duet BMW – Jordiego Torresa (doznał kontuzji podczas high-side’u) i Markusa Reiterbegrera. Trzeci czas miał Tom Sykes na drugim Kawasaki. Brytyjczyk miał jednak kłopoty z bolącą po porannym upadku szyją. Dalej znalazł się duet Ducati i co ciekawe, Marco Melandri był szybszy od Chaza Daviesa. Włoch nie był jednak w formie fizycznej, by wykonać właściwą symulację wyścigu.\nW rywalizacji o czołowe miejsca znów zabrakło reprezentantów Yamahy i Hondy. Alex Lowes uplasował się w połowie stawki, a Michael van der Mark – w końcówce. W środku stawki znaleźli się też Nicky Hayden i Stefan Bradl, ale trzeba mieć na uwadze, że Honda dopiero po nowym roku otrzymała nowe motocykle i nie było czasu, by odpowiednio je przygotować do testów.\n1. Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team): 1.39.809s\n2. Lorenzo Savadori (Milwaukee Aprilia Team): 1.39.920s\n3. Tom Sykes (Kawasaki Racing Team): 1.40.219s\n4. Marco Melandri (Aruba It.Racing- Ducati): 1.40.313s\n5. Chaz Davies (Aruba It.Racing- Ducati): 1.40.324s\n6. Nicky Hayden (Honda World Superbike Team): 1.40.548s\n7. Alex Lowes (Pata Yamaha Official Team): 1.40.600s\n8. Xavi Forés (Barni Racing): 1.40.738s\n9. Stefan Bradl (Honda World Superbike Team):1.40.854s\n10. Michael van der Mark (Pata Yamaha Team): 1.41.450s\n11. Randy Krummenacher (Puccetti Kawasaki Racing):1.41.566s\n12. Markus Reiterberger (Althea BMW Racing):1.41.578s\n13. Jordi Torres (Althea BMW Racing): 1.41.619s\n14. Eugene Laverty (Milwaukee Aprilia Team): 1.41.886s\nkawasaki testy wsbk\t2017-01-26\nTagi: kawasaki testy wsbk\nLaverty faktycznie słabo, ale po pierwsze dobry rezultat Savadoriego daje nadzieje na sukcesy w sezonie, a po drugie Eugene to człowiek pracy, jak już ustawi motocykl pod siebie to na pewno nie będzie zamykał stawki.\n26 stycznia 2017 at 11:59\nRea widac uskrzydlony. :)\nNiniejsza strona internetowa korzysta z plików cookie. Pozostając na tej stronie wyrażasz zgodę na korzystanie z plików cookie. Dowiedz się więcej w Polityce prywatności. 26 zapytań w 1,028 sek