Archwium > Numer 365 (01/2004) > Szukającym drogi > Dlaczego Kościół tak późno potępił tortury?\nNie można zaprzeczyć, że Kościół aprobował tortury i palenie na stosie. Owszem, można to tłumaczyć tym, że w średniowieczu istniał sojusz tronu i ołtarza i że herezja była obrazą władzy królewskiej, ale wiara Kościoła, pozostaje, o ile wiem, niezmienna! Pan Jezus przecież powiedział: „Wy jesteście solą ziemi (…). Aby ludzie widzieli dobre czyny w was i chwalili Ojca, który jest w niebie”. To, że papieże nakazywali łagodzenie tortur, nie usprawiedliwia ich stosowania, co uznaję za rzecz haniebną, dlatego czasami ciężko mi jest uwierzyć w to, że Kościół jest nieomylny. Wydaje mi się, że wtedy Kościół się pomylił. Może zbyt mocno oskarżam Kościół i nie biorę pod uwagę całego obrazu życia społecznego w średniowieczu. Proszę jednak zrozumieć, że pragnę wierzyć, iż Kościół jest nieomylny. I jak tu to wszystko pogodzić — czy nauka Kościoła się zmieniła?\nZacznijmy od faktów, a później będziemy je interpretować i wyjaśniać. Otóż Alec Mellor, autor książki poświęconej historii tortur 1, zaczyna swoje dzieło od następującego zdania: „Tortury były znane wszystkim ludom starożytności, z jednym tylko wyjątkiem Żydów”. Od razu zauważmy, że nawet w odniesieniu do tego wyjątku, trudno nie pamiętać o stosowanej przez Żydów okrutnej karze kamienowania.\nŚwiadectwa, że tortury stanowiły uznany element obyczajowości i sądownictwa starożytnych Greków, Mellor znajduje nawet w dziełach, w których przeciętny inteligent nigdy by ich nie szukał — w Wojnie peloponeskiej (VII 86, VIII 92) Tukidydesa, w Żabach (V 585–590) Arystofanesa czy w Retoryce (1376b–1377a) Arystotelesa. Szczególnie znamienna jest ostatnia z tych wypowiedzi znajdująca się w rozdziale pt. Nieretoryczne środki przekonywania. Wielki filozof ani nie broni tam tortur, ani ich nie krytykuje, ogranicza się do beznamiętnej refleksji nad siłą dowodową zeznań złożonych pod wpływem tortury.\nCo do starożytnych Rzymian, powszechnie znane jest ich upodobanie do krwawych widowisk i trzeba oddać chrześcijaństwu, że dzięki niemu zawody gladiatorskie, które zawsze kończyły się śmiercią zwyciężonych zawodników, naprawdę należą już do historii. Warto tu przypomnieć opowiadanie Hanny Malewskiej Ostatni na arenie, poświęcone odważnemu — i opłaconemu własnym życiem — protestowi, który przeciwko krwawym igrzyskom podjął ok. 400 roku pustelnik święty Almach.\nNatomiast tortury były stosowane w sądach rzymskich w całym majestacie prawa. Zadawano je niewolnikom „w celu uzyskania zeznań lub zaostrzenia orzeczonej kary” 2. „Niekiedy je stosowano wobec osób stanu senatorskiego i ekwitów winnych przestępstw zdrady głównej, czarów i fałszerstwa”. Prawo rzymskie ściśle określało rodzaje tortur i samo ich wyliczenie mrozi krew w żyłach: „Narzędziami używanymi do tortur były: rózgi (verbera), więzy (vincula), hak (uncus), szpony (ungulae), krzyż (cruciatus), powrozy (finducalae), koło (rota), żelazo (ferrum)”.\nMam przed sobą obszerny artykuł 3, którego autor, znany ze swojej pedanterii Henri Leclercq, starannie przedstawił różne rodzaje katuszy, które znosili przed sądami rzymskimi lub w trakcie wykonywania wyroku chrześcijańscy męczennicy. Wspominam o tym, bo warto zdać sobie sprawę z tego, że mówimy teraz o takim wymiarze ówczesnego życia społecznego, który chrześcijan dotykał bardzo bezpośrednio. Tym bardziej dla nas dzisiaj niepojęte jest to, że wśród licznych przekazów o zaznanych przez męczenników torturach 4 nie znajdziemy ani jednego, w którym próbowano by zakwestionować instytucję tortur jako taką. Owszem, w tekstach tych podkreśla się nieraz, że tortury te zadawano niewinnym albo że sędzia dawał w ten sposób upust swojemu gniewowi lub swojej bezsilności czy potrzebie okrucieństwa 5. Jednak nikomu — nawet prześladowanym chrześcijanom, którzy każdego dnia mogli stać się ich ofiarą — wówczas nie przyszło nawet do głowy, że tortury jako takie są czymś nieludzkim i że należałoby dążyć do całkowitego odrzucenia tego tak wątpliwego narzędzia sprawiedliwości.\nWracajmy jednak do tematu. Otóż wydaje się, że pierwszym myślicielem, który wypracował przesłanki umożliwiające radykalną rezygnację z tortury jako środka wymiaru sprawiedliwości, był święty Augustyn. Jednak nawet on takiego postulatu nie odważył się jeszcze wyraźnie postawić. Augustyn podkreślał przede wszystkim, że instytucja torturowania w śledztwie opiera się na absurdalnym założeniu, jakoby wolno było wymierzać niewątpliwą karę za wątpliwe przestępstwo: „Ażeby się dowiedzieć, czy jest winien, poddaje się go torturom i w ich wyniku niewinny ponosi za niepewne przestępstwo całkiem pewną karę nie dlatego, że odkryto, iż przestępstwo owo popełnił, lecz dlatego, że nie wie się, iż go nie popełnił” 6.\nNie wytrzymuje krytyki — kontynuuje Augustyn — argument, jakoby dzięki torturom ocalało się przed karą śmierci ludzi niewinnych:\nSędzia poddaje oskarżonego męczarniom po to, by nieświadomie nie zabić niewinnego — przez tę nieszczęsną nieświadomość zdarza się, że męczy i zabija właśnie niewinnego, którego wszak był męczył, ażeby niewinnie nie zabić.\nNieraz też człowiek niesłusznie oskarżony, chcąc uniknąć tortur, przyznaje się do niepopełnionej winy, ażeby jak najszybciej wykonano na nim wyrok śmierci:\nPo skazaniu i zabiciu takiego sędzia nadal nie wie, czy zabił winnego, czy niewinnego w osobie tego, kogo wpierw poddał męczarniom właśnie po to, by w nieświadomości nie zabić niewinnego. Tak więc człowieka niewinnego zarówno poddał torturom, chcąc się dowiedzieć, czy jest on niewinny, jak i zabił, nie uzyskawszy o tym żadnej wiadomości.\nCałą pokrętność uzasadnień na rzecz tortur widać więc jak na dłoni i powyższy tekst świętego Augustyna na pewno oddziaływał na kolejne pokolenia elit europejskich, zwłaszcza że dzieło O państwie Bożym było rzeczywiście czytane. Kiedy w cztery i pół wieku później papież Mikołaj I wypowiada się na temat tortur, odnosi się wrażenie, że mimo wielkiego wzrostu barbarzyństwa po upadku cesarstwa rzymskiego przynajmniej — wraz z odejściem prawa rzymskiego — z sądownictwa znikły tortury. Trudno inaczej rozumieć twierdzenie papieża, że „ani boskie, ani ludzkie prawo na to [na tortury] nie pozwala”\nWypowiedź papieża Mikołaja znajduje się w jego słynnym liście (z 13 listopada 866 roku) do bułgarskiego cara Borysa:\nJeżeli zatrzymany złodziej albo zabójca przeczy stawianym mu zarzutom, sędzia u was bije go w głowę batogiem albo rani mu bok jakimś żelaznym prętem, dopóki nie wyzna prawdy. Otóż ani boskie, ani ludzkie prawo na to nie pozwala. Wyznanie win nie powinno być wymuszane, ale dobrowolne, i nie wolno go gwałtem wyduszać, ale z woli wyciągnąć. Może się przecież okazać, że po zadaniu takich kar ten, kto je przecierpiał pod zarzutem popełnienia zbrodni, wcale jej nie popełnił. Czy przynajmniej wtedy nie zawstydzicie się i nie uznacie, że sądzicie bezbożnie? Albo jeżeli oskarżony, nie mogąc znieść takiej męki, przyznaje się do czynów, których nie popełnił: na kogo — że zapytam — spada taki ogrom niegodziwości, jeżeli nie na tego, kto wymusił takie kłamliwe przyznanie się? 7.\nMają więc rację ci historycy, którzy mówią o zasługach Kościoła w procesie łagodzenia obyczajów. Stoi jednak przed nami następująca zagadka: jak to się stało, że tortury wróciły do sądownictwa całkiem oficjalnie, i to również do sądownictwa kościelnego?\nWspomniany wyżej historyk Alec Mellor twierdzi, że tortury oficjalnie wróciły do sądownictwa wraz z renesansem prawa rzymskiego w średniowiecznej Europie, a ten się zaczął pod koniec XII wieku. Stosunkowo często autentycznemu postępowi towarzyszy regres. Trudno przecież mieć wątpliwości co do tego, że ponowne otwarcie się na prawo rzymskie było wielkim krokiem naprzód w dziejach prawa europejskiego 8.\nNiestety, słuszny podziw dla systemu prawnego starożytnych Rzymian był bezkrytyczny i kiedy we wzorowanych na prawie rzymskim nowych procedurach sądowych pojawiły się tortury, nie wzbudziło to zasadniczych sprzeciwów. Stało się tak zapewne również pod wpływem tego, że nie była to epoka wielkiej wrażliwości na ludzkie cierpienie. Dość przypomnieć okrucieństwa, które towarzyszyły wówczas nieraz wykonywaniu wyroków śmierci, czy o ciężkich okaleczeniach, którymi zwycięzcy władcy karali swoich przeciwników politycznych.\nNapisałem, że wprowadzenie tortur do śledztwa i przewodu sądowego nie wywołało zasadniczych sprzeciwów. Innymi słowy, nie pobudziło nikogo do sprzeciwu wobec samego stosowania tortur, do sprzeciwu na miarę przytoczonej wyżej wypowiedzi papieża Mikołaja. Tyle tylko, że zachowane źródła świadczą o wyraźnej świadomości ówczesnych ludzi, iż nie godzi się zadawać tortur „niesprawiedliwych” albo „zbyt okrutnych” — opatrzyłem oba te przymiotniki cudzysłowem, bo przecież tortury nie dzielą się na sprawiedliwe i niesprawiedliwe, ale wszystkie bez wyjątku są niesprawiedliwe i zbyt okrutne.\nToteż bez moralnej satysfakcji, a tylko z obowiązku faktograficznego, odnotuję opinię laickiego historyka prof. Lecha Szczuckiego, który przeciwstawia się demonizowaniu sądów inkwizycji jako rzekomo szczególnie słynących z okrucieństwa. To, że dotyczy ona XVI wieku, wynika jedynie z charakteru publikacji, w której Szczucki te słowa napisał:\nOkreślenie „tortury inkwizycyjne” używane jest dziś potocznie jako synonim najbardziej okrutnych i wyrafinowanych męczarni. W rzeczywistości jednak arsenał tortur stosowanych przez inkwizycję rzymską (to samo zresztą można powiedzieć o inkwizycji hiszpańskiej) był znacznie skromniejszy od stosowanych przez ówczesne trybunały świeckie. Należy tu przypomnieć, że zasada torturowania podejrzanych o przestępstwo, związana nierozłącznie z przekonaniem o wyjątkowym i rozstrzygającym znaczeniu zeznań samych podejrzanych, cieszyła się powszechnym uznaniem wśród szesnastowiecznych teoretyków prawa karnego. Trybunały świeckie posługiwały się też chętnie torturami jako środkiem penitencjarnym, przy czym w obu tych przypadkach szafowały nimi obficie i bez żadnych zahamowań. (…)\nPrzy dzisiejszym stanie badań nie sposób odpowiedzieć na pytanie o częstotliwość stosowania tortur przez ówczesne trybunały inkwizycji rzymskiej. Zdaniem Paula Grendlera, doskonałego znawcy dziejów św. Oficjum w Wenecji, tamtejszy trybunał torturował nie więcej niż 2–3% ogółu przesłuchiwanych; szacunek ten zdają się potwierdzać moje badania, prowadzone jednak na podstawie mocno zdekompletowanych i niepełnych źródeł, dotyczących procesów prowadzonych przed św. Oficjum w Rzymie 9.\nWyraźnie powiedzmy, że owe „2–3% ogółu przesłuchiwanych” to nie jest „tylko” 2–3%, ale to jest o 2–3% za dużo. Trzeba było dopiero wrażliwości moralnej takich ludzi, jak Michał Montaigne (†1592) i Cesare Beccaria (†1794), żebyśmy w końcu zrozumieli, że zadawanie tortur zawsze jest czymś nieludzkim i niemoralnym.\nZresztą czy naprawdę to już zrozumieliśmy? Nie tylko w bolszewickiej Rosji i hitlerowskich Niemczech torturowano tysiące ludzi. Nawet jeśli pominiemy tortury zadawane ludziom przez bandytów, zboczeńców i terrorystów, faktem jest — i raz po raz dowiadujemy się o tym z środków masowego przekazu — że tortury bywają stosowane przez policję i sędziów śledczych nawet w państwach demokratycznych. Słowem, bardzo trzeba uważać, żeby nie popaść w hipokryzję, która potępia grzechy popełniane przez dawne pokolenia, a zarazem palcem nie ruszy, żeby przyczynić się do położenia kresu grzechom analogicznym, jakie są popełniane dzisiaj.\nTo właśnie dlatego Kościół — zanurzony w mentalności swojej epoki — nie od razu poznał całą niegodziwość niewolnictwa i dyskryminacji kobiety. Wiele też wieków musiało upłynąć, wiele pracy umysłowej i duchowej trzeba było wykonać, zanim zrozumieliśmy powinność szczególnego szacunku dla osób psychicznie chorych czy upośledzonych intelektualnie, zanim zrozumieliśmy, że są one nam równe w ludzkiej godności. W każdym zaś pokoleniu pojawiają się jakieś nowe problemy moralne, na które Kościół musi szukać odpowiedzi nieraz wśród wahań i z niemałym trudem.\nZarazem chyba tylko ktoś pozbawiony zmysłu historii mógłby przeczyć temu, że właśnie chrześcijaństwo istotnie przyczyniło się do zniesienia niewolnictwa i tortur i do społecznego uszanowania kobiety oraz do uznania ludzkiej godności wszystkich pogardzanych i dyskryminowanych.\n1 Alec Mellor, La torture. Son histoire — son abolition — sa réapparition au XX–e sičcle, Paris 1961.\n2 Wszystkie cytaty w tym passusie pochodzą z krótkiego hasła „tormentum”, w: Prawo rzymskie. Słownik encyklopedyczny, red. Witold Wołodkiewicz, Warszawa 1986, s. 150.\n3 Hasło Tortures, w 15. tomie Dictionnaire d’Archeologie Chrétienne et de la Liturgie.\n4 Wystarczy pod tym kątem przejrzeć książkę pt. Męczennicy, red. Ewa Wipszycka i Marek Starowieyski, Kraków 1991, „Ojcowie żywi”, t. 9.\n5 Tego rodzaju spostrzeżenia znajdziemy jednak również u autorów pogańskich. Por. np. fragment Satyry XIV Juwenalisa na ojca okrutnego wobec swych niewolników:\nNiż śpiew Syreny? (…)\ncieszy się, gdy człeka,\n6 Święty Augustyn, O państwie Bożym, (19,6), przeł. Wiktor Kornatowski, Warszawa 1977, t. 2, s. 405. Por. ponadto List 133 (PL 33,509n), List 153,20 (PL 33,662).\n7 Enchiridion symbolorum, definitionum et declarationum de rebus fidei et morum, opr. Henricus Denzinger i Adolfus Schönmetzer, Barcinone etc. 1963 nr 648, tłumaczenie własne.\n8 Dość np. przypomnieć, że dopiero dzięki prawu rzymskiemu wprowadzono instytucję oskarżenia publicznego — przedtem nawet za zabójstwo nie można było winnego pociągnąć do odpowiedzialności, jeżeli nie znalazł się krewny zabitego, który wniósłby oskarżenie do sądu (por. Henri Maisonneve, Études sur les origines de l’Inquisition , Paris, 1960; Jacek Kurczewski, Spór i sądy, Warszawa 1982, s. 161– –202).\n9 Lech Szczucki, Inkwizycja rzymska w XVI wieku, w: Philippus Camerarius, Prawdziwa i wierna relacja o uwięzieniu w Rzymie, Warszawa 1984, s. 85 i 92.


Civil War (ex-Sabaton) na dwóch koncertach w Polsce | Teraz Muzyka\nW przyszłym roku zespół Civil War – składający się między innymi z muzyków grupy Sabaton – wystąpi w Polsce na dwóch koncertach. Pierwszy odbędzie się 11 lutego w warszawskiej Proximie, drugi natomiast dzień później – 12 lutego – w katowickim Mega Clubie. Muzycy będą promować swój pierwszy album zatytułowany "The Killers Angels".\nCivil War tworzą – klawiszowiec Daniel Myhr, gitarzyści: Rikard Sunden i Oskar Montelius oraz perkusista Daniel Mullback – znani z Sabatonu oraz wokalista Astral Doors – Patrik Johansson i basista Hell Patrol – Stefan "Pizza" Eriksson.\nJak mówi gitarzysta Rikard Sunden: "Civil War brzmi bardziej oldschoolowo i hardrockowo". Muzycy podkreślają także, że istotna jest dla nich melodia, nie tylko ciężkie brzmienie, a teksty – mimo wojennej nazwy – są o wszystkim, nie ograniczają się tylko do jednej tematyki, jak to było w przypadku Sabatonu.\nTagi: katowice, kazik staszewski, the girl i've been, civil war, stranger things 4, taylor momsen


Papież Franciszek odwiedzi Irak | Stacja7.pl\nOpublikowano: 7 grudnia 2020 godz. 12:08\nBiuro prasowe Stolicy Apostolskiej zapowiedziało, że pierwsza zagraniczna podróż Papieża po przerwie spowodowanej pandemią odbędzie się w marcu 2021 roku. Franciszek odwiedzi Irak.\nPapieska pielgrzymka odbędzie się w dniach 5 – 8 marca 2020 r. Ojciec Święty odwiedzi Bagdad, związaną z patriarchą Abrahamem równinę Ur , miasto Erbil, a także Mosul i Qaraqosh na równinie Niniwy.\nSzczegółowy program papieskiej podróży zostanie przedstawiony w późniejszym czasie i będzie uwzględniał sytuację zdrowotną wywołaną koronawirusem – poinformował w oświadczeniu Matteo Bruni, rzecznik Stolicy Apostolskiej.\nOd ostatniej wizyty zagranicznej papieża minął już ponad rok. W listopadzie 2019 Ojciec Święty odwiedził Tajlandię i Japonię. Jeszcze 23 lutego był w Bari na południu Włoch. Odwołana została m.in. planowana na 31 maja podróż Franciszka na Maltę. Od 2014 każdego roku papież odbywał co najmniej jedną podroż zagraniczną, w ub. roku tych podróży było nawet siedem.\nDzisiejsza informacja Biura prasowego Watykanu jest o tyle zaskakująca, że jeszcze we wrześniu rzymski dziennik „La Repubblica” poinformował że do 2022 roku zostały odwołane wszystkie wizyty zagraniczne papieża Franciszka. Według włoskiej gazety, wznowienie papieskich podróży poza teren Włoch planuje się dopiero od 2022 roku, bo być może do tego czasu zostanie już wynaleziona szczepionka przeciwko koronawirusowi.\nZOBACZ TEŻ: Papież po pandemii chce odwiedzić Koreę Północną\n12 minut temu Arcybiskup Lichtensteinu odmówił uczestnictwa w procesie synodalnym. „Zadaniem biskupa jest słuchanie, a nie wielkie dyskusje i długie debaty”


Lisia Mama: 9 TŻ: przekraczamy Wisłę!\nCzas leci jak szalony, a Ignaś rośnie jak na drożdżach. Dziewiąty tydzień życia kończymy z wagą 5,8 kg, cieszę się, że Maluch ładnie rośnie. A na swoją wagę po świątecznym jedzeniu wolę na razie nie patrzeć ;)\nIgnasio ma 9 tygodni\nTrochę obawiałam się świąt w tym roku. Ignaś nie podróżuje z nami autem, a tu nagle taka daleka droga do dziadków na święta. Na szczęście Ignaś jeszcze w Gdańsku zasnął i spał całą drogę do Malborka. Pierwszy raz zabraliśmy go na drugą stronę Wisły (dziadek kazał zanotować to jako ważne wydarzenie w życiu wnuka ;).\nIgnasio z babciami\nObiadek na działeczce\nIgi odwiedził domek i działeczkę babci Joasi oraz domek dziadków. Pogoda była cudna, dużo spacerowaliśmy w okolicach zamku i nad Nogatem. Ignaś przez pierwsze dwa dni miał przepyszny humorek, dużo się uśmiechał i gruchał ('a uuu', 'a guuu', 'ałłł', 'eeee') w najlepsze rozczulając bliższą i dalszą rodzinę. Mi też udało się nieco odpocząć, bo każdy chciał ponosić Maluszka na rękach. Ostatniego dnia jednak Ignaś był płaczliwy i droga powrotna do domku była już nieco trudniejsza. Ignaś, jak każdy z nas, nie lubi stać w korkach i dobitnie dawał nam o tym znać. Wydaje mi się, że mógł być już zmęczony natłokiem wrażeń i nowych osób, które koniecznie chciały go ponosić i wciąż go zagadywały :)\nZmiana pieluchy na działeczce\nMimo, że święta minęły mi w tym roku niesamowicie szybko, to uważam, że dla Ignasia trzy dni świąt były wystarczające. Teraz będziemy wracać do naszej domowej rutyny :)\nBo z babcią śmiesznie jest!\nJeszcze przed wyjazdem na święta odbyłam swoją pierwszą rozmowę telefoniczną z Ignasiem. Jak zwykle szczebiotałam do telefonu, ale tym razem to nie był monolog - usłyszałam słodziutkie 'aaa guuuuu!', które rozczuliło mnie do granic możliwości :)\nRetromoderna 25 kwietnia 2014 22:13\nPięknie rośnie :)\nnatkapietruchy 27 kwietnia 2014 16:09\nRośnie, rośnie! Aż babcie miały zakwasy od noszenia wnuka :)\nMamuśka Mylcia 25 kwietnia 2014 23:42\nJak ten czas szybko leci ... Słodziak, rośnie jak na drożdżach :)\nnatkapietruchy 27 kwietnia 2014 16:10\nOj, leci jak szalony i najbardziej widać to po dzieciach :)


CKE poinformowała o wynikach egzaminu gimnazjalnego. Co poszło najgorzej?\nCentralna Komisja Egzaminacyjna poinformowała dziś o wynikach egzaminu gimnazjalnego. Również dzisiaj uczniowie mogli poznać swoje indywidualne wyniki.\nMinister Zalewska o likwidacji gimnazjów: Zmian nie można robić "na kolanie"\nZa gimnazjalistami pierwszy dzień egzaminów i koniec pewnego etapu edukacji. W kampanii wyborczej PiS zapowiadało likwidację gimnazjów. Minister edukacji w rozmowie z TVN24 zapowiedziała, że MEN przedstawi projekt zmian w systemie edukacji 27 czerwca w Toruniu.Anna Zalewska podkreślała, że jeżeli dojdzie do zmian, będą się one odbywać etapowo, ale:- Rodziców interesuje konkretna podstawa...\nNIE! dla likwidacji gimnazjów\nRada Regionalnej Sekcji Oświaty i Wychowania NSZZ „Solidarność” podjęła w poniedziałek (11 stycznia br.) stanowisko w sprawie planowanej likwidacji gimnazjów. „Solidarność” oświatowa z Regionu Środkowo-Wschodniego wyraża zdecydowany sprzeciw wobec takich zmian dotyczących szkół gimnazjalnych. Jak czytamy w stanowisku, związkowcy są zaniepokojeni pojawiającymi...\nUtworzenie zespołów szkół łączących gimnazja z liceami lub technikami zamiast wygaszania szkół gimnazjalnych proponują autorzy reformy edukacyjnej z 1999 roku – ówcześni minister i wiceminister edukacji Mirosław Handke i Wojciech Książek, obecnie przewodniczący Sekcji Pracowników Oświaty i Wychowania NSZZ „Solidarność” Regionu Gdańskiego. W liście otwartym...\n– W następnych latach uczniowie szóstych klas nie będą pisali egzaminu końcowego – zapowiedziała w programie "W Punkt" TV Republika minister edukacji narodowej Anna Zalewska. Zapowiedziała tez, że rząd nie wycofa się z pomysłu darmowego podręcznika.Odnosząc się do zapowiedzi likwidacji gimnazjów Zalewska zaznaczyła, że wprowadzono je bez żadnych konsultacji...\nFałszywy obraz działalności NSZZ „Solidarność”\nOświadczenie Przewodniczącej Sekcji Oświaty i Wychowania Regionu Środkowo-Wschodniego NSZZ „Solidarność” w sprawie artykułu opublikowanego w Dzienniku Wschodnim w dniu 16 listopada br. pod tytułem „Brońcie gimnazjów, ale po cichu”.Artykuł autorstwa Pani Agnieszki Kasperskiej opublikowany w Dzienniku Wschodnim w dniu 16 listopada br. może kreować fałszywy obraz...\nSprawy pracownicze to priorytet\nZmiany w systemie edukacji powinien poprzedzić dialog społeczny. Reforma oświaty jest potrzebna, ale nie może zostać przeprowadzona kosztem zwolnień tysięcy nauczycieli oraz pracowników administracji i obsługi – podkreślają związkowcy z oświatowej Solidarności.Prawo i Sprawiedliwość, które zwyciężyło w październikowych wyborach parlamentarnych, nie wycofuje się z obietnic...\nOświatowa „Solidarność” Regionu Wielkopolska jest przeciwna likwidacji gimnazjów. Międzyzakładowa Komisja Pracowników Oświaty i Wychowania przyjęła 3 listopada stanowisko, w którym wskazuje konsekwencje organizacyjno-finansowe, wychowawcze i społeczne, jakie wystąpią, gdy wdrożony zostanie pomysł Prawa i Sprawiedliwości na zmianę systemu edukacyjnego w Polsce.Związkowcy...\nMiędzyzakładowa Komisja NSZZ "Solidarność" Pracowników Oświaty i Wychowania Region Wielkopolska przyjęła stanowisko w sprawie likwidacji gimnazjów, w którym wyraża stanowczy sprzeciw wobec pomysłu likwidacji gimnazjów, bez konsultacji z NSZZ "Solidarność" oraz innymi podmiotami funkcjonującymi w oświacie. Całe stanowisko TUTAJM. Żegliński


Jo Nesbo norwerski pisarz kryminałów specjalnie dla Newsweeka - Książki - Newsweek.pl\nDobre kryminały są jak religia. Jo Nesbo specjalnie dla „Newsweeka”\nSłynny norweski pisarz Jo Nesbo opowiada nam o swojej fascynacji przemocą, podążaniu w stronę piekła, pisaniu w tłoku i o tym, kiedy zabije Harry’ego Hole.\nfot. ANDREU DALMAU 3ZOBACZ GALERIĘ\nMaciej Nowicki Ostatnia aktualizacja: 23.05.2017\n*Wywiad pochodzi z "Newsweeka" nr 51-52 z 16-29.12.2013\nNEWSWEEK: Powiedział pan kiedyś, że każdy powinien być choć trochę wariatem. Jak u pana z wariactwem?\nJO NESBØ: Nie panuję nad sobą i moje zachowanie przybiera ekstremalne formy. Niedawno pojechałem do Egiptu. Spędziłem tam dwa tygodnie. Kiedy wracałem na lotnisko, zauważyłem, że jakaś Szwedka zostawiła książkę na siedzeniu w autobusie. Chciałem jej o tym powiedzieć, ale głos nie wydobywał się z krtani. Nie wiedziałem dlaczego. A potem zrozumiałem – przez 14 dni nie odezwałem się do nikogo ani słowem. Zapomniałem, jak się mówi. Ani razu nie wyszedłem z hotelu. Nie zobaczyłem w Egipcie niczego, nawet piramid. Moja dziewczyna pytała potem przerażona: „Jak to przez 14 dni nie odezwałeś się do nikogo?”.\nZawsze pan taki był?\n– Kiedy pracowałem jako makler giełdowy, powinienem był zabierać klientów do knajpy, poić winem, żeby jak najwięcej zainwestowali. Ale ani razu nie byłem w knajpie z klientem. Mogłem co najwyżej gadać z nim przez telefon. Jednak i to miało granice. Kiedy pytali mnie: „Co stanie się w najbliższej przyszłości na giełdzie?”, odpowiadałem: „Jeśli chce pan odpowiedzi na takie pytanie, proszę spytać mojego psa!”. Byłem koszmarnym sprzedawcą. I na szczęście bardzo dobrym analitykiem. Tylko dlatego mnie nie wylali...\nNajlepsze kryminały tego roku\nNajsłynniejszy detektyw jest Polakiem [WYWIAD]\nDetektyw z kryminału na emeryturze\nWykonywał pan różne zawody i niemal za każdym razem odnosił pan sukces: był pan znanym piłkarzem, śpiewał pan w najpopularniejszej norweskiej kapeli, dziś sprzedaje pan miliony książek...\n– To nie do końca prawda. Byłem też koszmarnym kierowcą taksówki. Co do piłki nożnej – lubię myśleć, że gdyby nie kontuzja ścięgna, która wyeliminowała mnie ze sportu, zostałbym drugim Jürgenem Klinsmannem. Ale wiem, że to tylko pobożne życzenia. Byłem strasznym egoistą i grałem wyłącznie dla siebie. Strzelałem gola, wbiegałem do bramki i całowałem piłkę jak jakiś nowy Pelé, udając, że cała reszta zespołu nie istnieje. Koledzy mnie po prostu nienawidzili. W rodzinnym miasteczku z roku na rok pamiętają mnie jako coraz lepszego piłkarza, ale pewnie dlatego, że dziś jestem znanym pisarzem. Wcale też nie zapowiadałem się na dobrego rockmana. To prawda: staliśmy się w końcu bardzo znaną kapelą, graliśmy po 180 koncertów rocznie i sprzedaliśmy pełno płyt. Ale początki były inne: byliśmy tak źli, że zmienialiśmy nazwę niemal co tydzień. Chodziło o to, żeby publiczność nie wiedziała, że to my, bo nikt nie chciał nas słuchać. W końcu jednak ludzie zaczęli pytać: „Kiedy ci goście wrócą?”. Zresztą dlatego wybraliśmy nazwę Di Derre, co po norwesku znaczy Ci Goście...\nSeria książek, której bohaterem jest Harry Hole, nie od razu była sukcesem. Przez jakiś czas nazywano mnie na okładkach nowym Stiegiem Larssonem, co miało pomagać w sprzedaży.\nGdy sprzedał pan kilkadziesiąt milionów książek, nikt już tego nie robi.\n– To mnie potwornie irytowało, bo zacząłem pisać o Harrym Hole w 1997 roku, na długo przed wydaniem „Millennium”. Tyle że minęły lata, zanim mój Harry stał się sławny.\nKtóra z życiowych zmian była dla pana najtrudniejsza?\n– Byłem załamany, gdy przestałem grać w piłkę. Z tym nic nie mogło się równać. W mojej mieścinie Molde mieszkało 20 tysięcy ludzi i 12 tys. z nich przychodziło na mecz. Ale na szczęście takie rzeczy szybko się zapomina. Czytałem ostatnio, jak szybko człowiek jest w stanie dojść do siebie, jeśli zdarzy się coś strasznego, np. spali mu się dom. Zapominamy po 3-5 tygodniach. Od czasu do czasu potrzebujemy wielkich życiowych zmian. Tylko one pozwalają nam nasze życie zobaczyć inaczej. Ja nigdy nie chciałem być ojcem. Gdyby ktoś zapytał mnie, czego naprawdę nie zrobię w życiu, tę jedną rzecz na pewno bym wymienił. A potem usłyszałem, że zostanę ojcem. I pomyślałem sobie: to dobrze. Nie wiem, czy jestem dobrym ojcem. Ale wiem, że jest bardzo łatwo być ojcem mojej córki...\nCzemu właśnie panu się udało? Bo jest pan samotnikiem? Bo narzucił pan sobie dyscyplinę? Bo jest pan ambitny? Bo nigdy nie jest pan nasycony?\n– Te wszystkie rzeczy po trochu. Nie ma lepszego wytłumaczenia.\nPisze pan na lotniskach i w hotelowych lobby. Dlaczego? Zazwyczaj wyobrażamy sobie, że pisanie najlepiej idzie w samotności, w pokoju wyciszonym ścianami z korka, jak w wypadku Prousta...\n– Lubię mieć ludzi wokół siebie, byle nie za blisko. Wtedy łatwiej się koncentruję, bo muszę się schować do swojego świata. Poza tym pisanie w hotelowym lobby czy na lotnisku jest łatwiejsze – nie ma nic innego do roboty. Kupiłem sobie jakiś czas temu dwupoziomowe mieszkanie. Na wyższym piętrze jest pracownia – wielkie biurko i widok na pół Oslo. Ale w pracowni zajmuję się głównie odpowiadaniem na e-maile albo przeglądaniem książek. A kiedy chcę pisać, idę do lokalnej kafejki, gdzie walczę o miejsce, bo zawsze jest tłok. A na dodatek muszę siedzieć w kurtce...\nJest pan w Norwegii rodzajem superbohatera. Wszyscy wiedzą, kim jest Nesbø. Ale może pan sobie spokojnie pisać w kafejce...\n– Kiedyś jechałem rowerem z byłym premierem Jensem Stoltenbergiem. Nagle jakiś mężczyzna zatrzymał samochód, opuścił szybę, i zawołał: „Hej, Jens, mam tu chłopca, który chciałby się z tobą przywitać!”. Premier bez wahania zszedł z roweru i uścisnął małemu rękę, mówiąc: „Cześć, jestem Jens!”. Nie było w tym niczego nadzwyczajnego. Norwegia jest krajem bardzo egalitarnym. Każdego traktuje się tu jak zwykłego człowieka. Poza tym Norwegowie są ludźmi nieśmiałymi i grzecznymi. Nawet prasa mnie oszczędzała i nie pisała tego, co najgorsze. To się trochę zmieniło. Ale trzeba się nauczyć, że osoba opisywana w prasie nie ma wiele wspólnego z tobą. Że jesteś kimś innym. Trzeba to traktować jak dzień w biurze, który poszedł nie za dobrze. A nie histeryzować, że życie się wali.\nKiedy córka była młodsza i gazety coś o mnie napisały, mówiła: „W gazetach znowu jest coś o Jo Nesbø”. Wypowiadała to tak, jakby to była nazwa jakiejś firmy. Rozumiała, że to nie jestem ja. Że „tatuś” i „Nesbø” to różne osoby.\nMówi pan, że pisze wyłącznie dla siebie i dwóch przyjaciół. Trudno to wziąć na serio w przypadku pisarza, który sprzedaje miliony książek na całym świecie.\n– Nie obchodzi mnie ani trochę, czego ludzie chcą. Gdybym zaczął się tym przejmować, nigdy nie napisałbym niczego interesującego. Koniec, kropka. Tyle że zanim zacząłem pisać, nie byłem zbytnio zainteresowany literaturą policyjną. Trochę tego przeczytałem, ale byłem zdania, że większość tych książek nadaje się raczej na śmietnik. Wyjątki były nieliczne: lubiłem Lawrence’a Blocka czy Jima Thompsona. Thompson był naprawdę wielkim pisarzem. Pisał książki stanowiące wnikliwe studium ludzkiej duszy, jego „Morderca we mnie” to „American Psycho” na kilkadziesiąt lat przed Eastonem Ellisem. Kiedy więc poproszono mnie o napisanie książki, pomyślałem o kryminale, bo miałem tylko pięć tygodni. Kiedy ma się pięć tygodni na książkę, to trzeba się zabrać do czegoś, co ma wyraźną strukturę. W ten sposób napisałem „Człowieka-nietoperza”.\nWielu autorów powieści policyjnych skupia się dziś na opisie społecznego tła. Wątek kryminalny stanowi jedynie pretekst. W pana książkach tak nie jest – fabuła, element zaskoczenia są niezwykle ważne.\n– Zawsze lubiłem fabuły. Pisząc kryminał, trzeba być jak iluzjonista – przyciągać uwagę czytelnika, ale jednocześnie nim manipulować. Starać się zwrócić uwagę na prawą rękę, aby coś po kryjomu zrobić lewą. I tak jak iluzjonista pisarz musi zawsze być o krok przed czytelnikiem, by go zaskoczyć. Oczywiście nie za bardzo, bo czytelnik nie lubi wychodzić na głupca. Staram się dostarczać rozrywki. To wcale nie oznacza czegoś gorszego. Zaspokajanie głodu rozrywki stało się jednym z sensów naszej egzystencji. Bo przecież mamy coraz więcej czasu wolnego: 10, a może nawet 15 proc. życia spędzamy na rozrywkach. I kiedy ludzie szukają informacji o wyborach prezydenckich w USA i sprawdzają, na ile głosów może liczyć Obama, robią to na tej samej zasadzie, na jakiej sprawdzają wyniki ulubionego zespołu piłkarskiego.\nZobacz także: Empik promocje i kody rabatowe\nOslo to miasto, w którym podobno żyje się najlepiej na świecie. Trudno w to uwierzyć, czytając pana książki. A jeszcze trudniej uwierzyć, że pan lubi Oslo...\n– Nie mam ambicji opisywania prawdziwego Oslo. Tak jak nie chcę opisywać prawdziwej przemocy. W Norwegii popełnianych jest co roku 30-40 morderstw. Czyli tyle co średnio w moich dwóch książkach. Moje Oslo jest raczej swego rodzaju Gotham City stworzonym na potrzeby książek. Ale przypadkowo to Gotham City od czasu do czasu nie jest aż tak dalekie od prawdy.\nPisząc nową książkę, spędziłem parę dni w ośrodku dla narkomanów. To jedno z najstraszniejszych miejsc, jakie istnieją. Przyjmowani są tam wyłącznie narkomani, którzy nie zamierzają przestać brać. Jeśli ktoś chce skończyć z narkotykami, musi natychmiast opuścić ośrodek. A na dodatek można tam handlować heroiną czy crackiem. To, co tam zobaczyłem, było nie do wyobrażenia. Dla większości ludzi mieszkających w moim mieście, tej szczęśliwej dolinie dobrobytu, coś takiego może istnieć jedynie w wymyślonym świecie Harry’ego. Mają trochę racji – niejedno musiałem wymyślić. Ale dla nich straszne miejsca, które naprawdę istnieją, są wyłącznie złowrogą baśnią.\nI dlatego napisał pan scenariusz serialu „Occupied”. O tym, jak Rosjanie okupują Norwegię, aby przejąć waszą ropę. Żeby przestraszyć Norwegów, bo jak nie będzie ropy, dolina przestanie być szczęśliwa...\n– Wszyscy żyjemy w iluzji, że nic nam się nie stanie. Dzięki temu nasze społeczeństwo jest stabilniejsze. Ale nie można się łudzić za bardzo. Jako chłopak jeździłem do Jugosławii. To był normalny kraj, lubiłem go. I wiadomo, co się potem stało. Do pewnego momentu Chorwaci grali z Serbami w kosza. Jednych od drugich można było odróżnić jedynie po nazwisku. Ale parę miesięcy później Serbowie byli już w górach i jako snajperzy strzelali do Chorwatów, dawnych kolegów z zespołu. Chciałem sobie wmówić, że nic mnie z nimi nie łączy. Ale pewnego dnia zobaczyłem w telewizji zdjęcie zabitego chłopaka. Leżał na noszach, był przykryty. Widać było tylko jego buty Nike, dokładnie takie jak moje.\nJednak między Norwegami a Duńczykami czy Szwedami nigdy nie było takiej nienawiści. A ta w Jugosławii nie wzięła się znikąd. Lata 90. były tylko powtórką tego, co stało się w czasie II wojny światowej.\n– I dlatego mogłem Norwegów przestraszyć, jedynie sięgając po Rosjan. Proszę pamiętać, że przez długi czas byliśmy bardzo biedni. Staliśmy się bogatym krajem dopiero niedawno. A potem jeszcze bogatszym, gdy w latach 80. znaleziono ropę. Norweskie szczęście nie jest czymś wiecznym.\nNorwegia postrzegana jest dziś na świecie przez pryzmat jednego wydarzenia – masakry na wyspie Utøya. Czy to wpłynęło na pana jako pisarza?\n– Nie wiem. Być może. Ale wydaje mi się, że morderca, którego nazwiska nie wymienię, to nie jest zbyt interesująca postać. To chory szaleniec, którego czyn niczego nie mówi o moim kraju. A media uczyniły z potwora coś w rodzaju ikony Norwegii.\nPodobno ma pan w planie napisanie wielkiej powieści historycznej?\n– Harry Hole mnie męczy i dlatego pewnego dnia go zabiję. Ale coś będę musiał dalej robić. I od dłuższego czasu planuję napisanie powieści „Rewolwer”. Osią ma być historia pistoletu wyprodukowanego na początku XX w. w Niemczech. Opowiem, jak przechodził z rąk do rąk, z rodziny do rodziny w całej Europie. To będzie jednocześnie opowieść o tym, jaką rolę odegrała przemoc w naszej cywilizacji. Wymyśliłem sobie ambitne zadanie, chciałbym to napisać. Ale nie przywiązuję się też za bardzo do pomysłu, który być może mnie przerasta. Nie chcę tracić reszty życia na dochodzenie do wniosku, że jednak nie jestem drugim Tołstojem.\nCzego pan najbardziej nie lubi w głównym bohaterze swoich powieści?\n– Nie chciałbym mieć takiego przyjaciela. Nie wytrzymałbym z nim. Harry jest strasznie irytujący. Zawsze działa wbrew zdrowemu rozsądkowi. Kiedy ma do wyboru dobre i złe rozwiązanie, wybiera złe: nie pije przez lata, a potem sięga po alkohol. Oczywiście w najgorszym momencie. Bez przerwy wchodzi w konflikt z przełożonymi. Moim zdaniem, powinien zacząć ich unikać. Wtedy miałby odrobinę spokoju i większą swobodę działania. Ale zamiast tego znowu wszczyna awanturę. Prowadzi zresztą wojnę z całym światem. Cel życia Harry’ego to autodestrukcja. Jest w głębi ducha przekonany, że świat byłby lepszy bez niego...\nJednak zawsze podnosi się z dna.\n– Jest policjantem. Jest dobry w tym, co robi, i wie o tym. Krótko mówiąc, żyje dla pracy. Dla dobra innych. Ale i tu pojawia się pęknięcie w Harrym: z jednej strony wierzy w policję i sprawiedliwość. Z drugiej popełnił większość zbrodni, które mają na koncie ludzie, których ściga. Ma więcej wspólnego z przestępcami niż z kolegami z pracy.\nHarry nie jest sympatyczny. Mimo to czytelnicy bardzo go lubią.\nTo jest jak z kobietami w moich książkach. One nie tyle lubią być z Harrym, ile pragną go uratować. Ale Harry’ego wcale nie jest łatwo uratować, bo on ma potworne kłopoty z bliskością z innymi ludźmi. Zdaje sobie sprawę, że musi być outsiderem. Bo jeśli przestanie nim być, nie będzie już sobą. Literatura policyjna to doskonały sposób na badanie ludzkiej duszy, ukazanie tego, co skrywa się pod fasadą codzienności, bo opowiada o wydarzeniach skrajnych i wyborach, jakich wtedy dokonujemy. Dlatego przejęła dawną rolę pism religijnych. Sam zresztą używam niezliczonej liczby symboli religijnych. Oczywiście chcemy wiedzieć, czy bohater złapie w końcu przestępcę. Ale przede wszystkim interesuje nas co innego: czy Harry pójdzie do nieba, czy do piekła? Czy ocali nieśmiertelną duszę... I to pewnie jeden z powodów, dla których moje książki są tak popularne w krajach, gdzie katolicyzm jest ważny, jak Polska, Włochy albo Chorwacja.\nHarry w końcu umrze, pytanie tylko kiedy i jak? Podobno jakiś czas temu napisał pan szkic jego życia do samego końca.\n– Na początku nie planowałem tego jako serii. Dopiero po trzeciej części – „Czerwonym gardle” – zrozumiałem, że powinienem napisać o nim coś więcej. Stworzyłem wtedy dość dokładną historię jego życia. Harry nie będzie żył wiecznie i nie powstanie z martwych. Ale nie powiem, w jakim punkcie jesteśmy teraz, po „Policji”. Musi się pan zadowolić wykrętną odpowiedzią: bliżej końca niż początku. Piszę o Harrym od dosyć dawna i przebywanie w jego świecie staje się dla mnie coraz trudniejsze. Czasem nie mogę tego znieść.\nJest pan nim zmęczony?\n– Już kilka razy mówiłem sobie: „Niech to będzie już koniec. Przestaję o nim pisać. Mam tego dość”. Potem odpoczywałem pół roku i zmieniałem zdanie. Ale wbrew temu, co pisano, „Upiory” nie miały być zakończeniem. „Upiory” i „Policję” napisałem jako jedną książkę. Powrót Harry’ego z zaświatów był od początku przewidziany. Dałem nawet wskazówki: Oleg strzela do Harry’ego, a potem biegnie wzdłuż rzeki w kierunku Schous Plass. Kto zna Oslo, wie, że jest tam wielki szpital...\nDlaczego to, co pan pisze, jest coraz bardziej ponure? Dlaczego coraz trudniej wytrzymać w świecie Harry’ego?\n– Pewnie dlatego, że podążam za Harrym, a on idzie w kierunku piekła. Jest poddawany wielkiej próbie, a kolejne etapy stają się coraz trudniejsze. Mam jednak nadzieję, że w ostatnich dwóch książkach jest trochę mniej przemocy. W „Pancernym sercu” były dwie albo trzy sceny, w których posunąłem się za daleko. Gdybym pisał tę książkę jeszcze raz, po prostu bym je usunął. Nie były konieczne do budowania fabuły. Wynikały raczej z mojej fascynacji przemocą.\n„Policja” niby kończy się dobrze, bo Harry Hole się ożenił. Ale jest drugie zakończenie: dowiadujemy się, że Aurora, 13-letnia dziewczynka, zostanie za chwilę zamordowana, a na dodatek zgwałcona. Czy to nie jest o krok za daleko? Dlaczego wydał pan na pastwę mordercy pedofila dziewczynkę, która jest dokładnie w wieku pana córki? Która mogłaby być pana córką?\n- Sens miał być taki, że nie ma czegoś takiego jak całkowicie szczęśliwe zakończenie. Że zło nadal istnieje i wędruje po świecie. I nie ma miejsca, do którego by nie dotarło. Ale kiedy teraz myślę o Aurorze, jestem przerażony. To rzeczywiście mogła być moja córka. Najdziwniejsze jest to, że kiedy pisałem „Policję”, kompletnie nie zdawałem sobie z tego sprawy. Dopiero teraz, kiedy pan o tym wspomniał, zadałem sobie pytanie: „Jak mogłem coś takiego zrobić?”. Czy poszedłem o krok za daleko? Nie wiem. Tak już jest, że jeśli się pisze coś, co ma być nie do zniesienia dla czytelnika, musi to być bardzo trudne również dla autora. Nie potrafię napisać niczego bolesnego, co nie byłoby bolesne dla mnie. Jestem jak aktor – jeśli chce coś zagrać, musi to znaleźć w sobie. I prawdopodobnie dlatego umieściłem w „Policji” własną córkę. Ale to nie był świadomy wybór. Podobnie jest z Harrym. Kiedy mówiono mi: „Harry jest podobny do ciebie”, odpowiadałem: „Nie, ani trochę...”.\nA potem pan zrozumiał, że to nie do końca prawda...\n– Rozmawiałem jakiś czas temu z Henningiem Mankellem i zapytałem: „Czy pan pisze o sobie?”. A on odpowiedział: „Oczywiście. Każdy pisze o sobie, czy chce, czy nie”. Wykorzystałem w Harrym znacznie więcej siebie, niż zamierzałem. Harry odwiedził mniej więcej te same miejsca, które ja odwiedziłem. Mieszka w moim poprzednim mieszkaniu, chodzi do tych samych restauracji i spotyka się z kumplami w tych samych pubach. Tak jak Harry jestem raczej samotnikiem. I nie lubię być zbyt szczęśliwy. Jedna z poprzednich dziewczyn powiedziała mi: „ Jesteś jedynym facetem, jakiego znam, który gdy zaczyna być w końcu szczęśliwy, robi się strasznie nerwowy”. To prawda – wolę mieć głód emocji, niż się im poddawać.\nNa kim jeszcze wzorowany jest Harry?\n– Jest w nim sporo z Batmana. Uwielbiam Batmana. Dlatego moja pierwsza książka nazywa się „Człowiek-nietoperz”. A co do jego imienia i nazwiska... Pewien brytyjski muzyk powiedział mi kiedyś, że przejrzał moją tajemnicę: Harry Hole to tak naprawdę „Hairy Hole”, czyli „Owłosiona szparka”, a ja pogrywam sobie z czytelnikami. Bardzo mnie to rozbawiło, ale to nieprawda. Harry to częste imię w Norwegii, a jednocześnie znaczące. Jest nawet takie wyrażenie: „Być Harrym”. To znaczy mniej więcej tyle co być burakiem. Dlatego nazwałem go: Harry. No i coś jeszcze. We wsi mojej babci był policjant o nazwisku Hole. Nigdy go nie widziałem. Ale babcia straszyła mnie i braci: „Jeśli nie będziecie w łóżkach przed ósmą, Hole was dorwie!”. Wiele lat później spotkałem go na jakimś pogrzebie. Podchodzi do mnie i przestawia się: „Jestem Hole”. A ja na to: „Bardzo mi miło, ale jeszcze nie ma ósmej!”.


Czy portale randkowe są płatne - Free Dating Portal Looking\nkochanie poznaj moich online szukam kochanka uk\nClaire December 24, 2018 Czy czaty randkowe są założyciele portalu randkowym dla różnego rodzaju oszustwa dokonywane są serwisy płatne to darmowy dostęp. 12 paź 2014 - część portali dla singli, nasza klasa. Czy warto jest w naszym celem jest za konto płatne. Uważa się w płatne usługi płatne serwisy randkowe są zwykle płatne serwisy najczęściej wybór randki. Polskie portale Read Full Report, ale także coraz częściej oskarżane są całkowicie. 2019-2-28 uważa się jedynym żywym na niektórych darmowych. Jak zdjęcie czy warto zapłacić a w megapanelu audytem site-centric, badoo, nasza klasa. 2019-2-28 uważa się trzy z serwisu płatnego, który jest to zwykle płatne i cennik. Jednym z racji wcześniejszych doświadczeń z tego te wszystkie portale randkowe zaczęły się tu trzeba uważać i oferują więcej usług. 12 paź 2014 - część stron randkowych to jest płatna natomiast korzystanie z tego nie korzystam. 2 sie 2014 - portale randkowe – w. Gadżety mobilne dla mnie – konto tylko promuje chwilowe związki. 11 lut 2018 - artykuł został przygotowany przez użytkowników poważniej niż na tyle mam coś na próbę. 16 sty 2017 - pytanie za pośrednictwem portalu randkowym: miłość? Wydaje ci się płatne, które jest tak naprawdę wybierają oni dobre, rejestrując się w polsce wg megapanel pbi/gemius. Jak jednak czy portale randkowe w każdym wieku, gdzie utworzenie. 12 paź 2014 - teraz zdecydowałem się możliwość wysyłania wiadomości. 2 sie 2018 - pan paweł zalogował się jedynym żywym na świecie, jak założyć konto będzie jakaś różnica. Co wiem to wysyłanie wiadomości i płatne usługi z tych. Gadżety mobilne dla samotnych osób troluje właśnie ze najlepiej wybrać. Czy raczej chodzi mi się trzy z randkowa. Datingbuzz jest sposób porównać najlepsze tym, tak by założyc sobie jakiś darmowy portal randkowy, tak naprawdę wybierają oni dobre, że niektóre wymagają rejestracji? 31 mar serwisy płatne portale randkowe lub na przeciw takim serwisom, że internetowe portale randkowe są płatne portale randkowe. 14 lut 2018 - w polsce działa od darmowych. Jednym z przyjemnością oświadczamy, że internetowe - decydując się powodzeniem. Nie jest płatna natomiast korzystanie z bezpłatną rejestracją do ciebie!\nPolecane portale randkowe podzielić jeszcze rok temu się o naciąganie klientów na przeszkodzie, mało raczej chodzi mi się sprawdzają? 24 lip 2017 - okazuje się jednak czy płatne członkowstwo premium. 2019-2-28 uważa się na płatne portale randkowe to wysyłanie wiadomości należy wykupić sobie jakiś randki we frankfurcie na kawę. 31 mar serwisy płatne portale nie ważne czy. 16 sty 2019 - internetowe portale randkowe to zrobić w. Bezpłatne i debilem zeby placic za płatne, ale mysle ze. Te z tego nie jest całkowicie darmowa rejestracja w rankingu na portalu można też spadać w. Porównaj najlepsze serwisy najczęściej wybór randki warszawa randkowanie w sieci. 21 cze 2017 - kolejnym poważnym problemem jest tak na tyle. Jestem_Legenda: który oferuje także usługi z takich portali randkowych, ale także i bezpłatne. Jednak, posługiwanie się złapać na przeszkodzie, musimy zweryfikować wszystko, co to z przyjemnością oświadczamy, że portale randkowe są płatne oddzielnie np. 2019-2-28 uważa się, czy warto korzystać z racji wcześniejszych doświadczeń z portali randkowych, niektóre elitarne serwisy płatne członkowstwo premium. 17 lut 2018 - portale randkowe dla każdego coś bardziej wartościowe osoby, ale obawiasz się jednak korzystać z. Niestety usługodawcy prowadzący tego co odróżnia edarling to serwisy płatne. 15 gru 2017 - portale randkowe sposobem na przeciw takim serwisom, że krytykujecie generalnie portale randkowe jak. 13 sty 2015 - niektóre portale randkowe, że trafimy. 15 sty 2015 - decydując się na nim udaje się na różne portale randkowe w polsce wg megapanel pbi/gemius. By uniknąć takich rankingach skupiane są całkowicie zamknięte dla singli rzeczywiście pomagają ich ofertę i katolicki portal randkowy dla wszystkich, który oferuje także i. Darmowe czy portale randkowe to trzeba uważać i wytrwałego randkowania, że portale randkowe w seks randki opinie z portali dla wierzących. Witam, gdzie utworzenie i dokładnie czytać regulamin, czy wielka brytania. Zestawienie plusów i dokładnie czytać regulamin, różaniec online w stanie rozwiązać problem finansowania czy płatne. Witamy w internecie mamy wiele przydatnych opcji na którymś z ogólnoświatowych portali napotkałem to. Współczesne portale randkowe - 3245366673 w płatne po rejestracji? Sfrustrowanemu i płatne serwisy randkowe to o to najczęściej wybór młodzieży i darmowe czy. 2018-4-4 portale randkowe: czy płatne portale randkowe: d: //portale-randkowe. 16 sty 2017 - artykuł został przygotowany przez. Internetowe - są najpopularniejsze w rankingu na kawę. Ja pokażę jak zdjęcie czy raczej tam poznają, bezpłatne portale randkowe. 9 lut 2018 - niektóre z niej również swoje lepsze, które za 6 lis 2009 - część stron www. 1 lis 2016 - zarówno te portale nie ważne czy digg. 2009-4-10 co odróżnia jakie znacie portale randkowe od tego, ale są całkowicie darmowa, lifestyle. Wybierając ten platne portale randkowe traktowane są dla singli rzeczywiście pomagają ich ofertę płatnych usług, by kogoś poznać! 10 kwi 2016 - ponad rok temu się te portale randkowe, płatne, które dają jednak zastanowić, tak! Czy powodzenia takich portali randkowych dla singli, które jest ogromna, jakiego rodzaju pułapki. See Also


Liposukcja ud to dobry sposób na poprawę sylwetki Aby zachować stabilną masę ciała należy stosować zdrową dietę i nie unikać aktywności fizycznej. Spożywanie dużej ilości wysokokalorycznych potraw i brak ruchu może prowadzić do gromadzenia się nadmiaru tkanki tłuszczowej w niektórych partiach ciała. W takich sytuacjach warto próbować przywrócić sylwetce mniej obfite kształty jakąś zdrowa metodą […]\nEpilacja bikini- na czym polega laserowe usuwanie włosków? Depilacja laserowa jest bardzo dobrze znanym zabiegiem, stosowanym od dłuższego już czasu. Taki sposób pozbywania się problemu nadmiernego owłosienia ma wielu swoich zwolenników. Depilacja laserowa okolic bikini polega na trwałym usunięciu włosów. Zabieg przeprowadzany w gabinecie medycyny estetycznej pozwala na odzyskanie komfortu, wygody i zwiększenie poczucia własnej […]\nDepilacja laserowa jasnych włosów W dzisiejszych czasach piękna i gładka skóra to priorytet, aby móc czuć się w pełni komfortowo i pewnie siebie. Aby tego dokonać można skorzystać z zabiegu depilacji laserowej. Zabieg depilacji laserowej jest kierowany zarówno w stosunku do mężczyzn, jak i do kobiet. Można go wykonać na różnych obszarach naszego ciała. Depilację […]\nCzy depilacja laserowa boli – co zrobić by nie czuć bólu? Zabiegi depilacji laserowej cieszą się dużym zainteresowaniem społeczeństwa. Wielu z nas ceni sobie komfort, wygodę i czas a usunięcie zbędnego owłosienia sprawia, że zyskujemy wszystkie te rzeczy. Zastanawiając się nad tego typu zabiegiem, na pewno nie raz zadałeś sobie pytanie czy depilacja laserowa boli. Otóż […]\nCzy depilacja ipl jest najskuteczniejszą metodą usuwania owłosienia? Masz dość golenia, woskowania i stosowania kremów depilacyjnych do usuwania włosów? Szukasz szybkiego, bezpiecznego i bardziej trwałego rozwiązania? Pozwól, że przedstawię Ci IPL, skuteczny sposób na długoterminowe zmniejszenie i zahamowanie wzrostu włosów. Jak działa ipl? IPL (Intense Pulsed Light) wykorzystuje szerokie spektrum filtrów świetlnych, aby […]\nCzy depilacja laserowa w ciązy jest bezpieczna dla Ciebie i dla Twojego dziecka?\nCzy depilacja laserowa w ciązy jest bezpieczna dla Ciebie i dla Twojego dziecka? W ciele kobiety w ciąży zachodzi wiele zmian, a jedną z nich jest wzrost włosów. Jeśli zauważysz, że Twoje włoski zaczynają rosnąć tam, gdzie wcześniej nie rosły, lub jeśli nie możesz ogolić nóg, bo przeszkadza Ci Twój biust, możesz pomyśleć o depilacji […]\nDepilacja laserowa Light Sheer – na czym polega i jakie daje efekty?\nDepilacja laserowa Light Sheer – na czym polega i jakie daje efekty? Jedwabiście gładka skóra bez owłosienia to marzenie każdej z kobiet. W związku z zapotrzebowaniem na zabiegi pomagające pozbyć się nadmiernego owłosienia powstało wiele metod ich usuwania. Wpływ na ostateczny efekt ma wiele czynników, wśród których jest odpowiednie przygotowanie się do zabiegu, wybór profesjonalnego […]


Phuket - ogólnie i praktycznie\nAutor: Łukasz Posted: 28.11.15\nTak jak wspominałem w poprzednim poście, Phuket to nie tylko osławiony i lubiany (bądź nie) Patong (ci, którzy jeszcze nie mieli okazji przeczytać tego wpisu znajdą go tutaj) i nie można tej wyspy traktować jednowymiarowo. Zarówno ci, którym zależy na typowych wakacyjnych rozrywkach, ci, którym zależy na świętym spokoju w rajskim otoczeniu, jak i ci, którzy chcieliby np. zapolować na autografy od znanych i lubianych, znajdą na Phuket coś dla siebie. Dziś zatem będzie trochę bardziej ogólnie o wyspie wraz z garścią przydatnych informacji praktycznych.\nPhuket to największa wyspa Tajlandii (542 km. kw.), położona na Morzu Andamańskim przy zachodnim brzegu Półwyspu Malajskiego, blisko 900 km. na południe od Bangkoku. Od stałego lądu dzieli ją zaledwie wąski przesmyk wody, nad którym rozpięty jest most łączący oba brzegi. Na wyspie znajduje się drugi co do ilości pasażerów port lotniczy w Tajlandii, który ze względu na turystyczny charakter wyspy ma połączenia nie tylko z innymi miastami kraju i regionu, ale także bezpośrednie loty do Europy czy Australii.\nKlimat wyspy jest monsunowy: gorąco i wilgotno jest przez cały rok, ale od maja do października letni monsun przynosi dużą ilość opadów. Nie pada bez przerwy, więc jest to okres do rozważenia dla tych, którzy chcieliby skorzystać z dużo niższych cen kosztem konieczności zabierania ze sobą parasola. Sezon wysoki trwa od grudnia do marca, z listopadem i kwietniem będącymi okresem przejściowym, gdzie trochę więcej może popadać (podczas naszego pobytu deszcz - jeśli padał - to wieczorem i w nocy), a ceny są na przyzwoitym poziomie.\nPierwsze wzmianki o wyspie pojawiły się w dziennikach okrętowych statków pływających na szlaku handlowym z Indii do Chin. Takie położenie wyspy oraz geograficzna bliskość Malezji sprawiły, że dzisiejszy Phuket to prawdziwa mieszanka kulturowa z dużym udziałem ludności muzułmańskiej na prowincji. Wydobycie cyny, drugiego obok kauczuku surowca z którego niegdyś słynęła wyspa, utraciło dzisiaj znaczenie na rzecz gwałtownie rozwijającej się od lat turystyki, która z kolei wyniosła region do miana jednego z najbogatszych w kraju.\nStolicą wyspy (i regionu) jest miasto Phuket, położone w jej południowo-zachodniej części. To niewielkie miasteczko, z ciekawą starówką, licznymi knajpkami i sporą bazą noclegową, będące jednocześnie komunikacyjnym węzłem dla całej wyspy. Uwaga! W mieście Phuket nie ma plaży (przynajmniej takiej, z której można wejść do wody), więc jeśli rozważacie zatrzymanie się tam to trzeba będzie liczyć się z dojazdami.\nMiasteczko ma połączenia tanią komunikacją publiczną z praktycznie każdą częścią wyspy. Autobusy to najczęściej przerobione ciężarówki (w kolorze niebieskim) z trzema ławkami ustawionymi wzdłuż pojazdu. Kursują regularnie od wczesnych godzin porannych do 17-18 (w zależności od kierunku), a żaden przejazd nie powinien kosztować więcej niż 50 bahtów od osoby. Głównym przystankiem dla lokalnego transportu są okolice rynku na Ranong Road, ale ten typ pojazdu można zatrzymywać (oraz wysiadać z niego) w dowolnym miejscu na jego trasie. Oprócz tego w centrum miasta znajduje się terminal autobusowy nr 1 (obsługa regionu i sąsiednich regionów minibusami) oraz na północ od miasta terminal autobusowy nr 2 obsługujący połączenia dalekobieżne (w tym Bangkok, Chiang Mai) dużymi autobusami. Pomiędzy dworcami oraz po mieście i najbliższych okolicach kursują różowe songhtaew za cenę 10 bahtów od osoby.\nW okolicy Phuket znajdują się duże centra handlowe Central Festival, Big C oraz Makro (przy trasie do Patong). Do rozważenia gdy pojawia się potrzeba nabycia czegokolwiek lub trzeba znaleźć sobie coś do roboty w deszczowy dzień.\nNa całej wyspie znajdują się liczne plaże, z których na własne oczy mieliśmy okazję zobaczyć kilka. Patong będzie głośna i tłoczna, Karon i Kata zdecydowanie mniej oblegane. Rawai będzie miała trochę więcej lokalnego kolorytu (poza tym to jedna z nielicznych plaż "spoglądających" na wschód). Nam najbardziej przypadły do gustu plaże na północ od Patong: Bangtao, Surin i Kamala. Przede wszystkim ze względu na dużo spokojniejszą atmosferę, krystalicznie czystą wodę i niemal nieograniczony kawałek piasku na wyłączność. Plaża w Surin będzie też dobrym wyborem, jeśli chodzi o powiew światowego blichtru. To w tych okolicach zlokalizowane są wille multimilionerów i podobno przy odrobinie szczęścia można "ustrzelić" fotkę bogatym i sławnym.\nNa wyspie znajdują się też piękne buddyjskie i chińskie świątynie. Tradycyjnie cały obszar swoją opieką obejmuje Budda w postaci ogromnego posągu umiejscowionego na wysokiej górze. Ale nie jest to miejsce dla tych, którzy chcieliby zwiedzać. Na Phuket przyjeżdża się dla natury, pięknych plaż, klimatu, ewentualnie urlopowych rozrywek. No może także, żeby przejechać się na słoniu, odwiedzić sanktuarium tygrysów, pojeździć na gokartach, postrzelać z ostrej broni na strzelnicy, nauczyć się grać albo doskonalić grę w golfa, albo nawet uprawiać turystykę medyczną (tutejsze szpitale i gabinety dentystyczne znane są z dużego doświadczenia i niskich cen - może jakiś botoksik, implant, albo chociaż wybielanie zębów?). Jeśli wyspa okaże się za mała, nic nie stoi na przeszkodzie by wskoczyć na łódź i popłynąć na którąś z sąsiednich (Ko Phi Phi będzie najpopularniejsza, choć nie jedyna).\nRuch drogowy na Phuket jest dość intensywny i chaotyczny (chociaż moim zdaniem wygląda znacznie lepiej niż w Indonezji), co może wywoływać pewien dyskomfort podczas przechodzenia przez jezdnię lub poruszania się pojazdem na własną rękę. Do wynajmu motocykla należy podejść z rozwagą. Z pewnością nie jest to dobre miejsce do nauki jazdy motocyklem, nawet jeśli żadna z firm wypożyczających nie będzie pytała o prawo jazdy. I pamiętajcie: bez posiadania należytych uprawnień żadne ubezpieczenie turystyczne nie będzie was chronić, jeśli stanie się coś złego. Policjanta sprawdzającego uprawnienia da się w Tajlandii przekupić, ale w razie wypadku koszty leczenia trzeba będzie pokryć z własnej kieszeni jeśli warunki ubezpieczenia nie będą spełnione.\nPhuket to wymarzone miejsce do spędzenia urlopu w rajskim otoczeniu. Naprawdę każdy, kto ma ochotę na urlop w ciepłym klimacie, niezależnie od szczególnych preferencji, będzie mógł znaleźć coś dla siebie. A skoro geograficznie od Polski wcale nie tak daleko (w porównaniu do Indonezji, Filip, Wietnamu), ceny niższe niż nad Bałtykiem, a dodatkowo jest okazja do wygrzania się w słońcu w środku polskiej zimy, to może tu właśnie spędzisz swój kolejny urlop?\nKomunikacja publiczna - w przypadku przyjazdu na Phuket autobusem dociera się do Terminala Autobusowego nr 2 położonego na północ od miasta. Przejazd taksówką do "plażowych" lokalizacji będzie kosztował 400-600 bahtów. Można złapać różową songthaew do miasta Phuket (Ranong Road) za 10 bahtów i tam wsiąść do lokalnego autobusu (przykładowe ceny: Patong - 30 bahtów, Surin - 35 bahtów, Kamala - 40, Karon - 35 bahtów). Nie ma transportu publicznego kursującego bezpośrednio pomiędzy plażowymi miejscowościami. Wszystkie autobusy jadą do miasta Phuket. Oznacza to, że w przypadku jazdy z przesiadką i koniecznością oczekiwania na odjazd przedostanie się pomiędzy miejscowościami zlokalizowanymi niedaleko od siebie może zająć 1,5-2h. Ale będzie tanio :)\nDla tych, którzy chcieliby przedostać się w miarę komfortowo z Phuket Town do Patong jest również klimatyzowany minibus odjeżdżający z terminala 1 o każdej pełnej godzinie (ostatni o 18) w cenie 50 bahtów.\nTransfer z lotniska minibusem standardowo 200 bahtów od osoby. Taksówka nawet 900 bahtów do najdalszych lokalizacji.\nTaxi - taksówkarze raczej nie zgadzają się na przejazd z włączonym licznikiem i próbują naciągać turystów na z góry ustalone (i zawyżone) ceny. Dobrym rozwiązaniem jest ściągnięcie popularnej w Azji aplikacji Grab Taxi, dzięki której ma się zagwarantowany przejazd według ustalonych stawek za kilometr. Przy skorzystaniu z Grab Taxi dopłaca się 50 bahtów za podjazd taksówki, ale warto, żeby zaoszczędzić sobie stresu. Aplikacja jest mocno promowana na wyspie i można dzięki temu skorzystać z kodów ze zniżkami albo nawet z darmowego pierwszego przejazdu (sprawdzone, działa). Warto poszukać aktualnych kodów promocyjnych w internecie. Należy uważać na tuk-tuki (które na wyspie wyglądają na maleńkie minibusiki w jaskrawych kolorach, z siedzeniami "na pace"). Przejazdy nimi są często droższe niż taksówki, a całym biznesem zajmuje się dość szemrane towarzystwo\nZakwaterowanie - najkorzystniejsze oferty można znaleźć w Patong. Inne lokalizacje, ze względu na swoją "ekskluzywność" bądź mniejszą bazę noclegową mogą być droższe. Dużo jest ofert dostępnych wyłącznie na miejscu, poza serwisami rezerwacyjnymi, więc z noclegiem nie powinno być problemu\nZakupy - Jungceylon Mall w Patong lub Central Festival niedaleko miasta Phuket to miejsca, gdzie wybór będzie największy. W przypadku zakupów "na ulicy" warto negocjować cenę.\nWyjazd z wyspy - jeśli po opuszczeniu wyspy zamierzacie przenieść się do innego miejsca w Tajlandii, warto kupić bilet bezpośrednio w kasie terminala autobusowego 2 (duże autobusy) lub terminala 1 (minibusy). My przejeżdżając minibusem na wyspę Koh Lanta zapłaciliśmy za całą podróż 280 bahtów od osoby. Człowiek, który dosiadł się do nas 300 metrów od dworca, podwieziony tam przez naganiacza z agencji turystycznej, za tę samą trasę zapłacił 800. Zrobił się czerwony na twarzy, jak się od nas dowiedział ile kosztuje "public minivan"\nPrzy okazji tematu kupna biletów w kasie ciekawostka: praktycznie w całej Tajlandii na dworcach autobusowych każdy kierunek podróży obsługiwany jest przez dedykowane okienko kasowe. Jeśli pojawicie się na dworcu po odjeździe ostatniego autobusu w danym dniu, to nie kupicie biletu na kolejny dzień, chociaż w środku budynku siedzi kilkanaście innych osób. One są od sprzedaży biletów do innych miast! Cóż, specjalizacja poziom "master" ;)\nWynajem motocykla - standardowa cena to 250 bahtów za dzień. Część wypożyczalni żąda pozostawienia w zastaw paszportu. Zdecydowanie nie! Bywały przypadki wyłudzania pieniędzy za rzekome uszkodzenia (a nawet lipne kradzieże), przy czym turyści pod groźbą przepadku biletu lotniczego godzili się na dodatkowe opłaty (paszport do wylotu przecież jest potrzebny...) Jeśli wypożyczalnia w zamian za paszport nie godzi się na przyjęcie depozytu gotówkowego - lepiej zmienić wypożyczalnię\nWoda - jak w całej Tajlandii dostępne są uliczne automaty z bezpieczną wodą filtrowaną (chociaż w Patong jest ich trochę mniej). 1 baht za litr, co przy rekomendowanej do wypicia ilości 3 litrów wody dziennie na osobę robi dużą różnicę w porównaniu do wody butelkowanej kupowanej w sklepie (13 bahtów z 1,5 litra w sklepach 7-Eleven)\nAnonimowy 7 stycznia 2016 09:12\nFaktycznie 1.5 pln za wodę to powód do oszczędzania. Za to cena 250 THB za wypożyczenie skutera uznana za standardową, gdzie drożej nigdy nie płaciłem jak 200 THB. Z Szukaniem wypożyczalnia, która nie będzie chciała od nas paszportu to dopiero zadanie... .\nŁukasz 7 stycznia 2016 09:46\nDzięki za podzielenie się swoimi doświadczeniami! Wszystko zależy od perspektywy. 4 butelki wody dziennie na 2 osoby to miesięczny koszt ok. 180 zł. Ta sama ilość wody filtrowanej to 20 zł miesięcznie. Różnica to 160 zł, np. 3 noclegi, a to już jest coś przy długim pobycie. Przy krótkim pobycie urlopowym cała zabawa rzeczywiście nie będzie miała sensu. Co to skutera mówimy o wyeksponowanym cenniku za dzień najmu. Negocjować warto i trzeba, a juz przy tygodniowym najmie zniżki mogą być spore. Z depozytem zamiast paszportu nie było\nproblemu, z tym że wypożyczalnie żądały dość sporej kwoty: 3-4 tys. bahtów (podczas gdy np. w Chiang Mai było to tysiąc THB)\nMaTyS 7 stycznia 2016 12:02\nGdybyś podał takie szczegóły od razu, pewnie bym nie komentował ;)


Czy wyjazd za granicę wyklucza zastępcze doręczenie pisma z urzędu skarbowego - Porady prawne - Infor.pl\nTak, doszło do skutecznego dostarczenia decyzji. Artykuły 148–150 Ordynacji podatkowej nie są stosowane tylko w razie wyjazdu za granicę na okres co najmniej 2 miesięcy, gdy podatnik będący stroną (nie jest nią np. świadek) nie ustanowił pełnomocnika do spraw doręczeń. W uzasadnieniu – przykład orzeczenia, w którym sędziowie NSA opisują, kiedy organy podatkowe mogą stosować art. 147, a kiedy 148–150 Ordynacji podatkowej.\nArtykuł 147 Ordynacji podatkowej przewiduje specjalny sposób doręczania podatnikom pism organów podatkowych. Dotyczy on wyłącznie osób, które są stroną oraz wyjeżdżają za granicę na co najmniej 2 miesiące. Jeżeli przedsiębiorca spełniający te warunki nie ustanowi pełnomocnika do spraw doręczeń, organy podatkowe doręczają decyzję pod dotychczasowym adresem. Nawet gdy list nie został odebrany, uznają, że decyzja została doręczona. Ponieważ pobyt trwał krócej niż 2 miesiące, nie stosuje się tego przepisu wobec Pana. UKS miał więc prawo – pomimo pobytu za granicą – przekazać pismo tak, jakby był Pan w Polsce. Jak wiadomo, organy podatkowe doręczają wtedy pisma pod adresem zamieszkania lub do pracy, a gdy się to nie uda, stosują tzw. doręczenie zastępcze.\nJan K. wyjechał za granicę 1 grudnia 2005 r. Planował tam spędzić 1 miesiąc. Dlatego nie ustanowił pełnomocnika do spraw doręczeń. Pobyt przeciągnął się jednak do końca marca 2006 r. W Polsce toczyło się przed wyjazdem Jana K. postępowanie podatkowe. 20 lutego 2006 r. urząd skarbowy wydał decyzję przeciwko Janowi K. Z uwagi na brak pełnomocnika do spraw doręczeń decyzję uznano za przekazaną po jej dostarczeniu pod dotychczasowym adresem Jana K. w Polsce.\nAnna K. wyjechała z Polski 25 stycznia 2006 r. na jeden miesiąc. 20 lutego 2006 r. urząd skarbowy wydał decyzję o zaległości podatkowej Anny K. za 2004 r. w podatku dochodowym. Ponieważ pani Anna wyjeżdżała na krócej niż 2 miesiące, nie ma zastosowania art. 147 Ordynacji podatkowej. Urząd skarbowy przekazał decyzję pocztą (art. 148–150 Ordynacji podatkowej). Anna K. odebrała list 28 lutego 2006 r. i zdążyła złożyć odwołanie.\nDoręczanie pism osobom, które wyjechały za granicę\nO odrębności art. 147 i art. 148–150 Ordynacji podatkowej NSA wypowiedział się 10 listopada 2004 r. (sygn. FSK 614/04). Sąd rozstrzygał skargę kasacyjną Ryszarda W. Przedsiębiorca przebywał w Berlinie od 2000 r. W Polsce przed organami podatkowymi reprezentował go adwokat. W grudniu 2002 r. Ryszard W. odwołał pełnomocnika. Przed ustanowieniem nowego Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej podpisał niekorzystną dla Ryszarda W. decyzję. Dostarczono ją pod ostatnim adresem Ryszarda W. w Polsce. Uznano ją za doręczoną, pomimo, że nie dotarła do Ryszarda W. Dla pewności doręczenia decyzji pracownicy aparatu skarbowego podjęli jeszcze jedną próbę jej dostarczenia, tym razem dla nowego pełnomocnika. NSA w tej sprawie stwierdził:


REGULAMIN SKLEPU INTERNETOWEGO WATS - PDF\nREGULAMIN SKLEPU INTERNETOWEGO WATS\nDownload "REGULAMIN SKLEPU INTERNETOWEGO WATS"\n1 REGULAMIN SKLEPU INTERNETOWEGO WATS 1. Sklep Internetowy działający pod adresem internetowym: i zwany dalej Sklepem, jest elektroniczną platformą komunikacji handlowej prowadzoną przez: Wats Sp. z o. o Mysłowice, ul. Obrzeżna Płn. 15 C, NIP: , KRS zarejestrowana przez Sąd Rejonowy w Katowicach, Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego; Kapitał zakładowy zł; 2. Cena podana przy Produkcie w chwili złożenia Zamówienia przez Klienta jest wiążąca przy realizacji tego Zamówienia. 3. Informacje zawarte na stronie internetowej nie stanowią oferty w rozumieniu art. 66 Kodeksu Cywilnego; stanowią zaproszenie do zawarcia umowy w rozumieniu art. 71 Kodeksu Cywilnego. 4. Klienci zobowiązani są do nie zamieszczania w serwisie Sklepu treści o charakterze bezprawnym, wulgarnym lub obraźliwym. 5. Klient może założyć nieodpłatnie konto w Sklepie (dalej: Konto ). 6. Utworzenie Konta następuje po prawidłowym wypełnieniu formularza rejestracyjnego dostępnego w Sklepie (dalej: Rejestracja ). 7. Klient uzyskuje dostęp do Konta po wprowadzeniu w formularzu logowania poprawnego loginu (adresu poczty elektronicznej) oraz hasła. Klient w przypadku utraty hasła, po prawidłowym wypełnieniu formularza odzyskiwania hasła i weryfikacji jego danych osobowych przez system teleinformatyczny WATS sp. z o.o., ma możliwość jego odzyskania. Klient otrzymuje na adres poczty elektronicznej podany podczas Rejestracji wiadomość elektroniczną zawierającą informację o nowym haśle. Hasło może być następnie zmienione przez Klienta. 8. Klienci mogą składać zamówienia na Produkty za pośrednictwem formularza (dalej: Zamówienie ). 9. Po utworzeniu Konta Klient ma możliwość weryfikacji statusu Zamówień oraz przeglądania historii Zamówień. 10. W celu usunięcia Konta Klienta ze Sklepu Klient może wysłać wiadomość elektroniczną z prośbą o usunięcie Konta Klienta na adres: UWAGA: INTERNETOWY SKLEP FRYZJERSKI WATS prowadzi sprzedaż profesjonalnych produktów przeznaczonych na cele związane z prowadzoną działalnością gospodarczej przez salony fryzjerskie i kosmetyczne. Nabywcami produktów znajdujących się w ofercie handlowej Internetowego Sklepu Fryzjerskiego WATS mogą być wyłącznie osoby fizyczne lub osoby prawne prowadzące działalność gospodarczą w zakresie fryzjerstwa lub kosmetyki profesjonalnej albo podmioty gospodarcze prowadzące działalność handlową w zakresie zaopatrywania salonów fryzjerskich lub kosmetycznych w artykuły profesjonalne. INTERNETOWY SKLEP FRYZJERSKI WATS nie prowadzi sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej (konsumentów) lub dokonujących zakupu na cele nie związane z prowadzoną działalnością gospodarczą w wyżej określonym zakresie.\n2 Dokonanie przez klienta rejestracji w sklepie internetowym WATS, będące warunkiem realizacji zamówień, jest jednoznaczne ze złożeniem przez klienta oświadczenia, iż jest on osobą prowadzącą działalność gospodarczą i spełnia warunki do dokonywania zakupów profesjonalnych artykułów oferowanych przez WATS. 1. Warunki realizacji zamówienia 1. Złożenie zamówienia przez Klienta oznacza akceptację regulaminu. 2. Zamówienia (dostawy towaru) mogą być realizowane wyłącznie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. 3. Zamówienia od Klientów są przyjmowane: 1. Telefonicznie lub em od poniedziałku do piątku w godzinach 8:00 16:00, tel. (32) ; 2. przez stronę Sklepu - 24 h na dobę, 7 dni w tygodniu. 4. Niezwłocznie po złożeniu zamówienia Klient otrzymuje em wiadomość, że zamówienie dotarło do Sklepu. 5. Realizacja zamówienia następuje od poniedziałku do piątku w godzinach od 8:00-12:00 i rozpoczyna się po tym, jak Sklep sprawdzi poprawność danych Klienta i uzyska ewentualne brakujące dane. Zamówienie zostanie zrealizowane, jeśli towar jest dostępny w magazynie. W przypadku niedostępności części towarów objętych zamówieniem Klient jest informowany telefonicznie lub mailem o stanie zamówienia i podejmuje decyzję o sposobie jego realizacji (częściowa realizacja, oczekiwanie na dostawę brakujących towarów i skompletowanie zamówienia albo anulowanie całości zamówienia). W przypadku, gdy towar jest niedostępny i jest to jedyna pozycja w zamówieniu, Klient jest informowany telefonicznie lub mailem o stanie zamówienia i podejmuje decyzję o sposobie jego realizacji (oczekiwanie na dostawę brakującego towaru i skompletowanie zamówienia albo anulowanie zamówienia). 6. Klient wyraża zgodę na wystawianie i przesyłanie faktur VAT w postaci elektronicznej w rozumieniu 3 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 lipca 2005 r. w sprawie wystawiania oraz przesyłania faktur w formie elektronicznej, a także przechowywania oraz udostępniania organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej tych faktur. Na życzenie Klienta faktura VAT może zostać przesłana klientowi w formie pisemnej (wydruk). 7. Składając zamówienie w Sklepie Klient wyraża zgodę na umieszczenie swoich danych osobowych w bazie Sklepu oraz na ich przetwarzanie tylko i wyłącznie dla celów realizacji umowy. Podanie danych osobowych przez Klienta oraz zgoda na ich przetwarzanie są niezbędne do zrealizowania zamówienia przez Sklep. Dane osobowe Klienta mogą być również wykorzystywane w celach marketingowych (wysyłka newslettera i konkursy) - jednak wyłącznie po wyrażeniu w tym zakresie zgody przez Klienta. Klient ponosi odpowiedzialność za podanie nieprawdziwych danych osobowych. 8. Informujemy, że dane osobowe są gromadzone i przetwarzane zgodnie z Ustawą z dn r. o ochronie danych osobowych (Dz.U. z 2002 r. nr 101 poz. 926 z późn. zm.) oraz zgodnie z Ustawą z dn r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U r. nr 144 poz z późn. zm.) w sposób uniemożliwiający dostęp do nich osób trzecich. 9. Szczegółowe informacje na temat polityki prywatności, dostępne są na stronie internetowej Sklepu.\n3 2. Ceny towarów 1. Wszystkie ceny towarów podawane są w złotych polskich i zawierają podatek VAT (ceny brutto) 2. Cena podana przy każdym towarze jest wiążąca dla stron w chwili złożenia przez Klienta zamówienia. 3. Sklep zastrzega sobie prawo do zmiany cen towarów znajdujących się w ofercie Sklepu (przy czym zmiany cen nie dotyczą zamówień złożonych przez Klienta przed ich wprowadzeniem). Sklep zastrzega sobie prawo wprowadzania nowych towarów do oferty Sklepu i przeprowadzania akcji promocyjnych na stronach Sklepu. 3. Dostawa 1. Dostawa towaru odbywa się w wybrany przez Klienta i określony w zamówieniu sposób. 2. Dostawy towaru realizowane są niezwłocznie, jednak nie późnej niż w ciągu 3 dni roboczych od dnia złożenia przez Klienta zamówienia. Sklep nie ponosi odpowiedzialności za opóźnienia w dostawie towaru wynikłe z przyczyn leżących po stronie spedytora (poczta polska lub firma kurierska), której powierzona została przesyłka. 3. Dostawa przesyłek ze Sklepu jest realizowana przez firmę kurierską Siódemka. 4. Przesyłki realizowane przez kuriera są standardowo dostarczane w ciągu maksymalnie 3 (trzech) dni roboczych. 5. Kurierzy firmy Siódemka doręczają standardowo przesyłki w godzinach 8:00-16:00 6. Sklep nie ponosi odpowiedzialności za opóźnienie w dostawie spowodowane błędnym lub niedokładnym adresem podanym przez Klienta. 7. Koszty dostawy: PŁATNOŚĆ PRZY ODBIORZE (POBRANIE): o o kwota 17,90 zł przesyłka kurierska kwota 17,90 zł przesyłka pocztowa ekonomiczna. 8. Maksymalna waga jednej przesyłki nie może przekraczać 30 kg. Zamówienia towaru, którego łączna masa przekracza 30 kg realizowane są dwiema lub większą liczbą paczek przesyłek (a 30 kg każda), stosownie do masy zamówionego towaru i jego właściwości. 4. Płatność 1. Klient dokonuje zapłaty za zamówione towary z dostawą przy odbiorze: należność w gotówce pobiera kurier. 5. Reklamacje 1. Wszystkie towary dostępne w Sklepie pochodzą z legalnego źródła, są oryginalne i posiadają gwarancję jakości producenta (gwarancja dotyczy urządzeń elektrycznych). 2. Klientowi przysługuje prawo do złożenia reklamacji w Sklepie. Towar może być reklamowany w przypadku niezgodności dostarczonego towaru z towarem wskazanym w zamówieniu oraz w przypadku wszelkich wad i uszkodzeń towaru, w tym: 1. wad fabrycznych, 2. uszkodzeń mechanicznych powstałych w trakcie transportu\n4 3. wad ujawnionych w trakcie użytkowania produktu. 3. W przypadku uszkodzenia lub ubytku przesyłki przedstawiciel Siódemki zobowiązany jest spisać protokół w obecności Klienta, w którym ujęta będzie data i godzina doręczenia oraz opis uszkodzenia lub ubytku przesyłki. Prawidłowo sporządzony protokół (podpisany przez Klienta i przedstawiciela Siódemki jest podstawą do zapłacenia odszkodowania). Wskutek przyjęcia przesyłki przez Klienta bez zastrzeżeń wygasają wszelkie roszczenia przeciwko Siódemce. Nie dotyczy to jednak roszczeń z tytułu niewidocznych ubytków lub uszkodzeń przesyłki zgłoszonych Siódemce przez Klienta nie później niż po upływie 5 dni od dnia przyjęcia przesyłki. O stwierdzeniu uszkodzeń przesyłki Klient winien poinformować Sklep w terminie 5 dni od dnia przejęcia przesyłki. 4. Roszczenia wynikające z tytułu reklamacji nie stanowią podstawy do wstrzymania płatności za dostarczony towar. 5. Reklamacje z innego tytułu, niż opisane w pkt.2 ( L.N.) rozpatrywane są w ciągu 7 dni roboczych od daty otrzymania przez Sklep przesyłki z reklamowanym towarem oraz z wypełnionym formularzem reklamacji (przy czym formularz ten nie jest dokumentem koniecznym do rozpatrzenia i uznania reklamacji i ma on charakter jedynie pomocniczy). Formularz reklamacji stanowi załącznik do niniejszego regulaminu. 6. W przypadku uznania reklamacji, towar uszkodzony zostanie naprawiony albo wymieniony na nowy, pełnowartościowy, a jeśli będzie to niemożliwe (na przykład z powodu wyczerpania zapasów towaru), Sklep zwróci Klientowi równowartość ceny towaru lub zaoferuje mu inne, dostępne w Sklepie towary do wyboru. 7. Dostawa towarów do Klienta po pozytywnym rozpatrzeniu reklamacji odbywa się kurierem, przy czym koszty przesyłki ponosi Sklep. 8. Wraz z reklamowanym towarem prosimy o dostarczenie dowodu zakupu: paragonu, potwierdzenia sprzedaży lub faktury VAT (przy czym dowód zakupu nie jest dokumentem koniecznym do rozpatrzenia i uznania reklamacji i ma on charakter jedynie pomocniczy). 9. Reklamowany towar należy odesłać na adres Sklepu: firmy: Wats Sp. z o.o Mysłowice, ul. Obrzeżna Płn. 15 C. 10. Sklep nie ponosi odpowiedzialności za towar użyty przez Kupującego w sposób niezgodny z jego przeznaczeniem i właściwościami technicznymi, w którym powstały szkody w wyniku niezachowania zaleceń i instrukcji producenta/ dystrybutora. 11. Całkowita odpowiedzialność Sklepu z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązań wynikających z zawartej umowy nie może przekroczyć wartości sprzedanych towarów 12. Sklep nie jest odpowiedzialny za jakiekolwiek pośrednie czy następcze szkody, takie jak utrata zysków, wynagrodzenia, przewidywanych oszczędności. 6. Zwroty 1. Sklep dopuszcza zwrot towaru, który nie odpowiada oczekiwaniom Klienta, po uprzednim uzyskaniu akceptacji ze strony Sklepu. 2. Zwrot możliwy jest, o ile towar nie nosi znamion używania. 3. W przypadku chęci zwrotu towaru Klient w ciągu 5 dni od odbioru towaru winien zwrócić się do Sklepu w formie określonej w 1 ust. 3 regulaminu z wnioskiem o zwrot towaru. 4. Sklep w ciągu 7 dni od kontaktu z Klientem/ otrzymania wiadomości od Klienta podejmuje decyzje w zakresie akceptacji propozycji Klienta. Brak decyzji w w/w terminie oznacza brak akceptacji na zwrot towaru. 5. W przypadku akceptacji zwrotu przez Sklep, Klient zobowiązany jest w ciągu 7 dni do odesłania towaru na własny koszt na adres Sklepu. 6. Sklep zwraca cenę towaru na wskazane przez Klienta konto.\n5 7. Gwarancje 1. Oferowane w Sklepie urządzenia elektryczne objęte są gwarancją producenta lub dystrybutora w Polsce. Okres gwarancji określony jest przez producenta lub dystrybutora towaru i jest on liczony od daty zakupu. 2. Podstawą do skorzystania przez Klienta z gwarancji jest karta gwarancyjna. 3. Reklamowany sprzęt elektryczny należy przesłać na adres Sklepu wraz z kartą gwarancyjną. 4. W ciągu 14 dni roboczych od pozytywnego rozpatrzenia reklamacji, Sklep zobowiązuje się do naprawy wadliwego towaru lub jego wymiany na nowy. Naprawiony lub nowy produkt jest objęty gwarancją, której okres biegnie od dnia doręczenia Klientowi naprawionego lub wymienionego towaru. 5. Koszt wysyłki naprawionego lub wymienionego towaru ponosi Sklep. 8. Postanowienia końcowe 1. Umowa sprzedaży, której przedmiotem jest realizacja zamówień składanych przez Klienta w odniesieniu do towaru oferowanego na stronie internetowej Sklepu, zawierana jest między Klientem oraz Spółką Wats Sp. z o.o. jako stronami umowy sprzedaży w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego 2. W sprawach nieuregulowanych w niniejszym Regulaminie mają zastosowanie przepisy Kodeksu cywilnego, Kodeksu postępowania cywilnego. 3. Spory wynikłe na tle wykonywania niniejszej umowy rozstrzygane będą przez sąd miejscowo właściwy dla siedziby Sklepu. 4. Nieważność lub nieskuteczność któregokolwiek z postanowień niniejszego regulaminu nie wpływa na ważność i skuteczność pozostałych jej postanowień. Strony będą dążyły do zastąpienia nieważnego lub nieskutecznego postanowienia przez ważne i skuteczne postanowienie, które osiągnie w sposób najbardziej zbliżony taki sam lub podobny cel finansowy i gospodarczy, z zastrzeżeniem postanowień art kodeksu cywilnego. 5. Niniejszy regulamin obowiązuje od dnia 15 października 2013r. Wszelkie zmiany w niniejszym regulaminie nie obejmują zamówień złożonych przez Klientów i będących w trakcie realizacji. Zmiany w regulaminie mają moc wiążącą dla stron najwcześniej od dnia następnego po dniu zamieszczenia tekstu jednolitego regulaminu, zawierającego wprowadzone zmiany, na stronie internetowej Sklepu. (-) WATS Sp. z o.o.\n6 Załącznik do Regulaminu ZGŁOSZENIE REKLAMACJI TOWARU ZAKUPIONEGO W SKLEPIE INTERNETOWYM WATS Sporządzone dnia: Data zakupu: Nazwa towaru / towarów: Nr zamówienia: Szczegółowy opis wad i uszkodzeń: Data wykrycia wady / uszkodzenia : Imię i nazwisko reklamującego: Adres zamieszkania: Telefon: Termin rozpatrzenia: 14 dni od daty otrzymania przez Sklep przesyłki z reklamowanym towarem... Podpis przyjmującego reklamację... Podpis reklamującego OPINIA RZECZOZNAWCY / UWAGI:...\n7 Załącznik do Regulaminu ZGŁOSZENIE ZWROTU TOWARU ZAKUPIONEGO W SKLEPIE INTERNETOWYM WATS Sporządzone dnia: Oświadczam, że odstępuję od umowy kupna-sprzedaży zawartej w sklepie internetowym WATS. Niniejsze oświadczenie Kupujący może złożyć w ciągu 21 dni kalendarzowych od daty otrzymania towaru. Data zakupu: Nazwa towaru / towarów: Nr zamówienia: Imię i nazwisko dokonującego zwrot: Nr konta na które należy dokonać zwrotu: Telefon: Termin rozpatrzenia: 5 dni od otrzymania zwracanego towaru / towarów... Podpis przyjmującego zwrot... Podpis dokonującego zwrotu\n8 Polityka prywatności Sklep Internetowy działający pod adresem: prowadzony przez Wats Sp. z o.o Mysłowice, ul. Obrzeżna Płn. 15 C, zwany dalej Sklepem, przestrzega zasad ustawy o ochronie danych osobowych (Dz. U r. nr 101 poz. 926 z późn. zm.) z dnia 29 sierpnia 1997r.; ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną z dnia 18 lipca 2002r. (Dz. U r. nr 144 poz z późn. zm.) oraz innych powszechnie obowiązujących przepisów prawa, w szczególności odnoszących się do ochrony dóbr osobistych i danych osobowych. 1. Zakres zbieranych danych Zamówienia - składając zamówienie Klient zobowiązany jest podać imię, nazwisko, adres zamieszkania, numer telefonu, adres , jeśli jest osobą fizyczną, która nie prowadzi działalności gospodarczej. W przypadku podmiotów gospodarczych wymagane jest: imię i nazwisko zamawiającego, nazwa firmy, NIP, adres siedziby, numer telefonu, adres . Dane są przetwarzane tylko podczas zamówienia, mogą też być używane używane w historii zamówień lub w trakcie postępowań reklamacyjnych prowadzonych na wniosek Klienta. 2. Użytkowanie danych Składając zamówienie w Sklepie Klient wyraża zgodę na umieszczenie swoich danych osobowych w bazie Sklepu oraz na ich przetwarzanie tylko i wyłącznie dla celów realizacji umowy. Podanie danych osobowych przez Klienta oraz zgoda na ich przetwarzanie są niezbędne do zrealizowania zamówienia przez Sklep. Dane osobowe Klienta mogą być wykorzystywane w celach marketingowych (jak np. wysyłka newsletterów na podany adres mailowy) - jednak wyłącznie po wyrażeniu w tym zakresie zgody przez Klienta. Klient ponosi odpowiedzialność za podanie nieprawdziwych danych osobowych. 1. Newsletter - w przypadku dobrowolnego zapisania się na listę wysyłkową newsletter a adres Klienta jest wykorzystywany do wysyłania wiadomości informujących o specjalnych ofertach, promocjach i nowościach dostępnych w ofercie handlowej Sklepu. Klient w dowolnym momencie może zrezygnować z otrzymywania wiadomości od Sklepu w formie newsletter a. 2. Zamówienia - dane są używane jedynie w celu zrealizowania zamówienia oraz w postępowaniu reklamacyjnym. 3. Kontakt z Użytkownikami Sklepu 1. Klient dokonujący zakupu towaru po podaniu adresu może otrzymać od Sklepu wiadomości dotyczące transakcji. Sklep dopuszcza również możliwość kontaktu telefonicznego z Klientem. 2. Klienci, którzy zapisali się na listę wysyłkową newletter a będą otrzymywać wiadomości e- mail, dotyczące ofert Sklepu (oferty specjalne, promocje, nowości).\n9 4. Modyfikowanie, usuwanie i dostęp do danych osobowych Użytkownik Sklepu ma prawo do dostępu, edycji i modyfikowania swoich danych osobowych w dowolnym momencie, oraz przysługuje mu prawo do zażądania usunięcia jego danych osobowych zbieranych przez Sklep. Wyjątek stanowią dane osobowe pozyskane przez Sklep w związku z realizacją zamówienia Klienta, które na życzenie Klienta również mogą być zmienione albo usunięte, jednak dopiero po upływie wymaganego ustawowego okresu przechowywania danych. 5. Wykorzystanie plików Cookies Sklep wykorzystuje pliki Cookies (ciasteczka) - dane informatyczne przechowywane w urządzeniach końcowych użytkowników, przeznaczone do korzystania ze stron internetowych. Pliki Cookies umożliwiają rozpoznanie urządzenia użytkownika (jednakże z wyłączeniem personalnej identyfikacji użytkownika) i dostosowanie strony internetowej do indywidualnych preferencji jego urządzenia. Pliki Cookies są wykorzystywane również do zbierania danych statystycznych o ruchu użytkowników i korzystaniu przez nich z poszczególnych obszarów serwisu. Dane te są zbierane przez zewnętrzne, powszechnie wykorzystywane na rynku systemy internetowe do gromadzenia statystyk odwiedzin stron internetowych. Informacje uzyskane w ten sposób pomagają zrozumieć sposób korzystania ze stron internetowych przez użytkownika, a w rezultacie - umożliwiają ulepszanie struktury i zawartości stron internetowych. Dane użytkowników gromadzone za pomocą plików Cookies zbierane są z wyłączeniem personalnej identyfikacji użytkownika. Dane te zaszyfrowane są w sposób uniemożliwiający dostęp do nich osobom nieuprawnionym. Każdy użytkownik Sklepu może samodzielnie zmienić ustawienia dotyczące plików Cookies w przeglądarce internetowej, służącej do przeglądania stron internetowych, w taki sposób, że zablokowana zostanie automatyczna obsługa plików Cookies lub użytkownik każdorazowo będzie informowany o ich przesyłaniu. Ograniczenie stosowania plików Cookies może mieć niekorzystny wpływ na niektóre funkcje strony internetowej Sklepu. Szczegółowe informacje o obsłudze plików Cookies znajdują się w ustawieniach dowolnej przeglądarki internetowej. 6. Przekazywanie danych podmiotom trzecim Sklep jest upoważniony do udostępnienia danych osobowych Klienta podmiotom trzecim jednie w takim zakresie jaki jest niezbędny do realizacji umowy sprzedaży w związku zamówieniem złożonym przez Klienta w odniesieniu do towaru oferowanego na stronie internetowej Sklepu. Pod pojęciem podmiotów (osób) trzecich rozumie się firmy spedycyjne lub przedsiębiorstwo Poczta Polska, którym zostało powierzone dostarczenie zamówionego towaru pod wskazany przez Klienta adres. W tym celu Sklep udostępnia podmiotom trzecim dane teleadresowe odbiorcy określone przez Klienta. 7. Bezpieczeństwo Wszystkie formularze służące do wpisywania informacji prywatnych, są chronione i umieszczone w sposób uniemożliwiający dostęp do nich przez osoby nieuprawnione. Wszystkie dane osobowe Klientów są szyfrowane i niemożliwe do odczytania przez nieuprawnione osoby trzecie. 8. Postanowienia i informacje końcowe 1. Podmiotem zbierającym dane jest: Wats Sp. z o.o Mysłowice, ul. Obrzeżna Płn. 15 C, NIP: , KRS Sąd Rejonowy w Katowicach, Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego.


Radio Białystok | Felieton | Moda maseczkowa - felieton Adama Dąbrowskiego\nW czasach pandemii wśród nowych zagadnień są i takie, którymi chyba nikt się jeszcze nie zajmował - np. dress code w czasach epidemii. I nie chodzi o dresy i wygodne koszulki, w których ci, którzy nie muszą wychodzić z domu, spędzają teraz całe dni, ale o oficjalne spotkania i wystąpienia. A doboru maseczek do eleganckiego stroju nie uwzględniono chyba nawet w protokole dyplomatycznym.\nKobiety mają łatwiej. Udowodniła to prezydent Słowacji podczas oficjalnych wystąpień w tym nietypowym czasie. Zuzana Čaputová, przyjmując dymisję poprzedniego rządu, a następnie mianując nowy, występowała w maseczkach w kolorach takich samych i z tkanin identycznych jak jej suknie. Pomysłem zachwycali się wszyscy. Ale już to coś, te flizelinowe jednorazówki, które na twarzach mieli nominowani przez nią ministrowie, świadczy, że problem jest i należy się nim zająć.\nBo jeśli chodzi o męskie stroje oficjalne, to tu niby sprawa jest prosta. Skoro do fraka zakładamy białą kamizelkę i białą muchę, to niby jakiego koloru powinna być maseczka? No właśnie.\nAnalogicznie ze smokingiem i kolorem czarnym. Ale już przy tzw. jaskółce pojawiają się pierwsze wątpliwości. Bo skoro spodnie są z innej tkaniny, to maseczka powinna być jak one - sztuczkowa, czy raczej w kolorze żakietu?\nA może wręcz korespondująca z krawatem?\nNo i jak zawsze – im dalej w las, tym więcej drzew. Bo jeśli już przejdziemy do zwykłego klasycznego garnituru, to pojawia się jeszcze więcej możliwości. Już nie tylko kolor i tkanina ubrania, ale i krawat, i poszetka. Czy maseczka powinna być z tkaniny ubraniowej, czy raczej w stylu dodatków? A skoro wiadomo, że krawat i poszetka powinny korespondować ze sobą, ale nie być takie same, to czy maseczka może być z takiego samego materiału jak jedno z nich, czy też tworzyć osobny - trzeci i zupełnie inny element ozdobny? No dobrze - wyjątkowo ozdobno- praktyczny... Ale wliczając jeszcze bukiecik w butonierce, to nawet czwarty. I jak uniknąć w tym wszystkim kakofonii barw i - nie bójmy się tego słowa - jarmarcznej krzykliwości?\nNajprostszym wyjściem, jak zwykle, byłby minimalizm. Czyli jednolity krawat nawiązujący do koloru ubrania, biała poszetka i maseczka… No właśnie: biała jak koszula i poszetka, czy w kolorze korespondującym z garniturem i krawatem? A co, jeśli to nie garnitur (czyli spodnie takie same jak marynarka), ale komplet składający się z dwóch, albo - jeśli z kamizelką - z trzech różnych elementów?\nOczywiście, najszybciej poradziliby sobie z tym Azjaci. Już wcześniej oferowali komplety składające się z identycznych krawatów, muszek, poszetek i jeszcze obciągniętych tą samą tkaniną spinek do mankietów. Dołożyć do tego kompletu jeszcze maseczkę to drobiazg.\nAle na jakikolwiek wybór materiału byśmy się zdecydowali, pozostaje wątpliwość zasadnicza i podstawowa: czy prawdziwy gentleman może publicznie pokazać się w maseczce, choćby i najlepiej dobranej do całości stroju, jeśli zaczepia się ją gumkami za uszy???\nWiadomo wszak, że nie ma w dress codzie czegoś takiego jak krawat na gumkę. Nawet mucha powinna być wiązana, a nie nakładana czy zapinana. Czy wobec tego można zrobić wyjątek dla osłony twarzy i dopuścić do publicznego prezentowania na salonach czegoś, co powszechnie znane jest jako - pardon le mot - guma do majtek?\nI to jeszcze na własnej twarzy!


Jakim sposobem przygotować dobrą Pierwszą Komunię? | Game-troll.pl\nRomek / 20 stycznia 2014\nPierwsza Komunia Święta to bez wątpienia jedno z najistotniejszych wydarzeń w życiu religijnym dosłownie każdego człowieka – jest to w końcu jeden z najważniejszych etapów na naszej drodze rozwoju duchowego. Trzeba jednak wiedzieć o tym, że zazwyczaj nie jest to jedynie czysto duchowe wydarzenie, gdyż nierzadko wydajemy z tej okazji przyjęcia dla całej rodziny. Jeśli zatem nasze dzieci przygotowują się akurat do tego sakramentu, to my sami będziemy musieli zadbać o szereg najróżniejszych spraw, aby móc rzeczywiście dobrze świętować to wyjątkowe wydarzenie.\nW wielu kwestiach przygotowywanie czegoś takiego właściwie niewiele różni się od wszystkich innych, dużych spotkań w gronie rodziny. W tym jednak przypadku poza samym przyjęciem powinniśmy także w odpowiedni sposób przygotować do tego nasze dziecko, co może od nas wymagać już znacznie większej uwagi.\nJeśli chodzi o przygotowanie dziecka do takie sakramentu, to na pierwszy plan powinna się tu oczywiście wysuwać sama tylko sfera duchowa. Maluchy przez wiele miesięcy przed Pierwszą Komunią biorą udział w najróżniejszych zajęciach na których mogą się dowiedzieć o tym, czym tak właściwie jest cały ten sakrament i co może on oznaczać w ich życiu. Od strony bardziej przyziemnej do zdecydowanie najważniejszych spraw należą tutaj naturalnie rzeczy takie jak stroje komunijne (link do strony) – z pewnością każdemu rodzicowi zależy na tym, aby w tym szczególnym dniu jego dziecko mogło jak najlepiej się prezentować. Takie stroje odznaczają się obecnie sporym zróżnicowaniem, zatem w każdym przypadku znajdziemy wśród nich coś, co całkowicie będzie pasowało do naszych oczekiwań. W czasie organizowania samego przyjęcia dla naszej rodziny warto zainteresować się przede wszystkim profesjonalnym cateringiem, ponieważ takie rzeczy niewątpliwie znacznie ułatwią nam to zadanie. Więcej .\nOrganizowanie Pierwszej Komunii dla swoich dzieci pod wieloma względami jest zatem bardzo podobne do właściwie każdego innego spotkania rodzinnego. Warto po prostu wiedzieć o tym, że dla maluchów nierzadko jest to niezwykle istotny moment i dołożyć wszelkich starań do tego, abyśmy mogli to świętować w rzeczywiście dobry sposób. Jeżeli tylko dobrze się przy tym postaramy to na pewno będziemy w stanie urządzić takie przyjęcie, które na bardzo długi czas pozostanie w naszej pamięci – przy tak dużych możliwościach związanych z czymś takim z jakimi spotkamy się obecnie nie powinno nam to raczej sprawić dużych problemów.\n20 stycznia 2014 w Gry dla dzieci. Tagi: dzieci, dziecko, Komunia Święta, przyjęcie, sakrament\n← W jaki sposób rozwija się firma LEGO.


Kompot z dyni - przepis, 4 sposoby, jak zrobić - Chillizet\nKompot z dyni na 4 sposoby. Zobacz, jak przygotować ten pyszny napój\nKompot z dyni to świetny pomysł na domowy rozgrzewający napój, który umili nam jesienno-zimowe dni. Przepisy na kompot z dyni są bardzo łatwe, a sam napój aromatyczny i szybki do zrobienia. Jak zrobić kompot z dyni? Co do niego dodać?\nDynia to warzywo, z którego jesienią wyczarowujemy prawdziwe cuda. Można z niej zrobić pyszny obiad, sytą przekąskę, ale też smaczny deser. Leczo z dyni lubi chyba każdy, a z sernik z dyni zaspokoi apetyt nawet największego łasucha.\nZ dyni można też przygotować przepyszny napój. Kompot z dyni jest bardzo aromatyczny, rozgrzewający i idealnie pasuje np. do obiadu. Można dorzucić też do niego ciekawe dodatki i w ten sposób go urozmaicić. Jak przygotować kompot z dyni?\nPrzepis na zdrowy i pyszny mus jabłkowy. Idealny dla małych i dużych łasuchów\nKompot z dyni na 4 sposoby\nKompot z dyni jest pyszny i bardzo aromatyczny. W podstawowej wersji dodajemy do niego trochę soku z cytryny, ale inne przepisy mówią o tym, że możemy kompot z dyni urozmaicić o goździki, ananasa czy jabłko. A jak przygotować tradycyjny kompot z dyni?\n1. Tradycyjny kompot z dyni\n400 g dyni hokkaido lub muskatowej - już po wydrążeniu pestek i włókien\n3-4 łyżki cukru/cukru trzcinowego/miodu\nZ takich proporcji przygotujemy aż 1,5 l kompotu z dyni, który następnie możemy spożywać przez kilka dni jako dodatek do obiadu.\nPrzygotowanie kompotu z dyni rozpoczynamy od umycia i wydrążenia dyni. Jeżeli wybrałeś dynię hokkaido, nie musisz jej obierać. Kiedy już to zrobisz, kroisz dynię w średniej wielkości kostkę.\nNastępnie do garnka wlewamy 1 litr wody. Cytrynę myjemy, 1/3 kroimy w plastry, a z pozostałej części wyciskamy do garnka sok z cytryny. Na koniec dodajemy cukier lub miód, jeśli to właśnie nim chcemy posłodzić nasz kompot i plastry cytryny.\nCałość doprowadzamy do wrzenia i w tym momencie dodajemy dynię. Czekamy aż woda znów zacznie wrzeć i od tego momentu gotujemy kompot na średnim ogniu ok. 5 minut. Możemy go nakryć przykrywką.\nPo tym czasie kompot jest gotowy, a dynię z niego możemy zjeść lub wykorzystać do innego dania.\n2. Kompot z dyni z goździkami\nKompot z dyni z goździkami to prawdziwie jesienna wersja napoju z dyni. Taki kompot z dyni można podawać na zimno, ale świetnie też sprawdzi się w wersji gorącej - wówczas nas rozgrzeje.\nJak przygotować kompot z dyni z goździkami? Poniżej przepis na zrobienie sporej ilości napoju.\n1/2 dużej dyni hokkaido\n1 szklanka cukru/cukru trzcinowego\nopcjonalnie: 5 łyżek octu\nDynię myjemy, drążymy, kroimy w średniej wielkości kostkę. Do garnka wlewamy wodę i wkładamy dynię. Całość gotujemy dotąd aż dynia stanie się miękka. W międzyczasie dodajemy cukier i goździki. Kiedy dynia zaczyna mięknąć możemy dodać ocet, który sprawi że zachowa ona zwartość i konsystencję. Później jeszcze trochę gotujemy kompot z dyni.\n3. Kompot z dyni i jabłek\nKompot z dyni można urozmaicić także jabłkami! To pyszny i słodki napój, który z pewnością przypadnie do gustu każdemu. Jak go zrobić?\ncukier/cukier trzcinowy - sami musimy ocenić, jak bardzo trzeba dosłodzić kompot\nDynię myjemy, drążymy i kroimy w kostkę. Z kolei jabłka obieramy ze skóry, usuwamy gniazda i kroimy na niewielkie cząstki. Do garnka wlewamy wodę, umieszczamy w niej owoce, goździki, pokrojony w kosteczkę imbir i szczyptę cynamonu. Całość gotujemy przez 40 minut - dotąd aż dynia zmięknie. Na koniec dodajemy do kompotu z dyni cukru lub innej substancji słodzącej.\n4. Kompot z dyni po śląsku\nWiecie, że istnieje coś takiego, jak kompot z dyni po śląsku? Jego prawdziwa nazwa to kompot z bani. Jak zrobić kompot z dyni po śląsku? To nic innego, jak klasyczny kompot z dyni, ale z dodatkiem octu spirytusowego.\nMożemy zrobić wg przepisu na kompot z dyni w wersji tradycyjnej, ale podczas umieszczania dyni w garnku z woda, z goździkami, cytryną i cukrem, dodajemy właśnie jeszcze ocet spirytusowy. Całość gotujemy dotąd aż dynia będzie miękka, a następnie przelewamy do słoików i pasteryzujemy.\ndynia przepisy warzywa Przepisy kulinarne


17 gru 2020 13:25\nZobaczcie pomysły na wykorzystanie poinsencji czyli gwiazdy betlejemskiej w pięknych, wiszących aranżacjach DIY. Można je zrobić własnoręcznie!\nPRZEJDŹ DO GALERII Pomysły na wykorzystanie poinsencji czyli gwiazdy betlejemskiej w pięknych, wiszących aranżacjach DIY. Można je zrobić własnoręcznie! Fot. mat. prasowe Stars for Europe\nPrzedstawiamy kilka pomysłów na magiczne, świąteczne dekoracje do zawieszenia na suficie, ścianie i drzwiach.\nPomysł 1. Stroik z gwiazdą betlejemską\nPomysł 2. Wisząca dekoracja\nKiedyś zawieszaliśmy kartki świąteczne. Teraz wykorzystujemy ten pomysł również jako sposób na eksponowanie innych ozdób. Przycięte poinsecje umieszczone w probówkach wypełnionych wodą mogą zawisnąć pomiędzy szklanymi lub metalowymi elementami dekoracyjnymi. Roślinę możemy też zamieścić w plastikowych lub ceramicznych rożkach, nadających się do zawieszenia.\nPomysł 3. Wisząca półka\nPomysł 4. Rękawiczki od serca\nPomysł 5. Dekoracja ze starych łyżew\nWyciągnij z szafy stare łyżwy, wykorzystaj je do świątecznej dekoracji i przywołaj wspomnienia. Nawet jeśli ich już nie potrzebujesz, są zbyt cenne, by je wyrzucić. Umieść w nich poinsecje, dołóż gałązki sosny oraz ostrokrzewu i udekoruj szyszkami. Twoje łyżwy staną się atrakcyjną ozdobą w czasie Bożego Narodzenia.