by Konrad Moore on Wto 25 Cze 2013, 20:53\nSzeroka ulica, wyłożona kocimi łbami, wzdłuż której znajduje się mnóstwo magicznych sklepów.\nby Rosalie Fitzpatrick on Wto 25 Cze 2013, 21:08\nByła w swoim żywiole. Obładowana stosem toreb wędrowała od sklepu do sklepu z szerokim uśmiechem wymalowanym na jej zaróżowionej twarzy. Nie mogła znaleźć sobie miejsca, odkąd James opuścił szpital i wrócił do Hogwartu. Była jednak z siebie niewyobrażalnie dumna - chłopiec przemyślał sprawę i postanowił zmienić swoje zachowanie. Scott była przeświadczona, że to tylko i wyłącznie jej zasługa.\nGdy Roland znów zostawił ją samą w domu i udał się na dyżur do szpitala, natychmiast postanowiła sobie, że kolejnego dnia na pewno nie spędzi na błąkaniu się po pustej rezydencji. O nie. Wzięła długą kąpiel z olejkiem porzeczkowym, upięła włosy w kunsztowny kok.\nCiemna, opięta spódnica mieniła się kolorami zgniłej zieleni. Scott nie przewidziała, że słońce zniknie dziś z nieba, dlatego na górę narzuciła jedynie białą bluzkę z koronkowymi wstawkami na plecach.\nZdążyła jedynie zakupić kilka nowych książek, a także eleganckie pióro dla Rolanda. Deszcz zatrzymał ją w drodze do magicznej menażerii. Skoro Fitzpatrick trzymał w domu dwa krwiożercze psy, ona postanowiła sprowadzić sobie kota. Nie informując go o tym oczywiście.\nBrunetka chwyciła po dwie torby z zakupami do każdej ręki i przystanęła pod daszkiem z niepokojem spoglądając na zachmurzone niebo, z którego woda lała się litrami. Czarne, wysokie szpilki nie były odpowiednie na taką wyprawę.\nby Gabriel Griffiths on Wto 25 Cze 2013, 21:50\nWakacje zbliżały się dużymi krokami, więc nie tylko uczniom udzielał się już letni nastrój. Przez cały ostatni tydzień, Gabriel po każdym długim, spędzonym dniu w szkole, wymykał się poza jej mury. Dzisiaj postanowił przejechać się aż do Londynu, by później spotkać się ze starymi znajomymi ze studiów na ulicy Pokątnej. Do planowego wyjścia do baru miał jeszcze parę godzin wolnego, dlatego poświęcił je na małe zakupy. W filozofii mężczyzn nie leżało przechadzanie się po sklepach i branie tego, co akurat wpadło Ci w oko. Miał po prostu już parę potrzeb, które należało załatwić przed samymi egzaminami końcowymi. Nowy garnitur, koszula, buty i ewentualne dodatki.\nPrzygotowany na troszkę chłodniejszy wieczór, miał na sobie swoją ukochaną marynarkę z kolekcji Bianchi Matova i pod spodem koszulę w kolorach jeansu. W jego ręce był duży, czarny parasol, który też nie wyglądał na pierwszy lepszy. Podszycie było podwójne, z ciemną kratą od wewnętrznej strony, a rączka gruba i zakończona srebrnym, wykwintnym zawijasem. Ładniej rzecz ujmując - stylowe i pogodowe wybawienie, dla panny Scott.\nGriffiths, z urodzenia dobry i uczynny chłopiec, dostrzegł tą piękną i zagubioną postać z naręczem pakunków, uwięzioną pod ulicznym daszkiem. Dobry humor mężczyzny sprawił, że niewiele myśląc, skierował się w kierunku niewiasty.\n- Może Pani pomóc? - spytał neutralnie, uśmiechając się miło do kobiety. Po dłuższym przyjrzeniu się postaci Rosalie, Gabriel już był pewien, że potrzebny jej książę na białym rumaku, który pomoże się jej przedostać przez ten niekończący się deszcz. Inaczej mogłaby tu stać jeszcze godzinami, bo nie wyjdzie na ulicę, żeby zmoczyć swoje nowo zakupione ubrania i misternie ułożoną fryzurę.\n- Mogę Pani zaoferować swoje ramię i gdzieś odprowadzić - zaproponował, wyjaśniając tym samym jego wcześniejsze pytanie.\nby Rosalie Fitzpatrick on Wto 25 Cze 2013, 22:22\nRosalie właśnie kontemplowała o tym jak szybko przebiec na drugą stronę ulicy, gdy z zamyślenia wyrwał ją niski tembr męskiego głosu, który skądś kojarzyła.\n- Oh, Gabrielu! - uśmiechnęła się pogodnie, po chwili załamując bezradnie ręce. - Z nieba mi spadłeś! I przede wszystkim przestań mi paniować. Czuję się staro, a i bez tego mam milion rzeczy na głowie!\nKobieta potrząsnęła głową, chcąc odgonić od siebie natrętne myśli. Dzisiaj miała mieć czas tylko na przyjemności, a nie rozpamiętywanie problemów, które tak czy inaczej ją dopadną.\n- Bardzo gustowna marynarka. Czy byłoby to zbyt nieuprzejme z mej strony, gdybym zapytała gdzie ją kupiłeś? Roland chodzi w jakiś starych koszulach, a nie wypada by osoba na jego stanowisku wyglądała jak stary pijak. Ale tłumacz mu to, to jak do ściany. - ta czarownica zdecydowanie należała do tych, których usta rzadko kiedy się zamykały. Darzyła wszystkich szczerą sympatią, co było nad wyraz naiwne z jej strony biorąc pod uwagę jej wiek. Powinna być już stateczną, poważną kobietą, a nie roztrzepaną szczebiotką.\n- Mógłbyś? Na gacie Merlina gdzie się podziali tacy mężczyźni. Jesteś gatunkiem na wyginięciu. Aż dziw, że Twoja żona puszcza Cię tak z domu bez nadzoru. - Rosalie trajkotała jak najęta. Czarne loki, które wymsknęły się z uchwytu jej spinki dyndały wesoło, gdy żywo gestykulowała. Chwyciła czarodzieja pod ramię i chowając się pod jego elegancką parasolką, pociągnęła go subtelnie w kierunku menażerii. - Koniecznie muszę kupić sobie kota. Może zechciałbyś mi towarzyszyć? Pewnie wolisz psy, jak to każdy mężczyzna. Albo te wstrętne sowy. I ropuchy.\nby Gabriel Griffiths on Wto 25 Cze 2013, 22:54\nNie miał zbyt wiele wspólnych wspomnień z matką James'a. Poznali się dopiero niedawno na imprezie u Marii Volante, z którą też kontakt mu się znacznie zbyt często urywał. Było to też dziwne spotkanie, ponieważ tego wieczoru Roland Fitzpatrick będąc pod wpływem procentów, oświadczył się tej czarnowłosej piękności, która Gilbertowi się tak fizycznie spodobała. Stąd to całe... paniowanie.\nUśmiechnął się jednak z ulgą, kiedy usłyszał swoje imię w jej ustach. Nie został jednak tak totalnie zignorowany jak z początku zakładał. Może to zasługa tego jednego wspólnego toastu?\n- Przepraszam Rose, ale kto jak kto... Ty nie masz co się martwić o swój wiek - odparł z nonszalancją dżentelmena, od którego leciało tanim podrywem. A mimo to było to poważne stwierdzenie i wcale nie zamierzał grać przeogromnego komplemenciarza. Uśmiechnął się pogodnie do kobiety i wystawił ramię, żeby go złapała.\n- Ubrania często zamawiam w sklepach typu Van Graff... Ale akurat tą marynarkę dostałem za pomoc w sesji zdjęciowej mojego przyjaciela - nagle można było wyczuć jakąś zmianę nasilenia emocji w jego głosie. Dalej był to ten niski i ciepły tembr głosu, ale stracił na entuzjazmie. Nawet się nie spytał, a już dostał odpowiedź - rzeczywiście była narzeczoną Rolanda.\nMężczyzna nie będzie miał jednak lekko w życiu, jeżeli to jest właśnie ten typ kobiety, która dużo mówi, jest roztrzepana i lubi wydawać pieniądze. Była jednak urocza w tym wszystkim co robiła. Trudno było uwierzyć, że miała jakąkolwiek styczność z tym wycofanym chłopakiem z Ravenclawu.\nKobieta pociągnęła go lekko, więc zaczęli iść drogą w nieznanym mu na początku kierunku. Gabriel cały czas uważał, żeby nieść prosto parasol, aby Rosalie nie dosięgnęła chociażby jedna kropla wody. Był nad tym tak skupiony, że dał jej się spokojnie wygadać, nie przerywając monologu czarownicy. Dopiero po jej pytaniu i krótkiej przerwie, miał możliwość odpowiedzenia.\n- Akurat koty idealnie się wpasowują w wizję przysłowiowej starej panny. Do Ciebie to nie pasuje, ale ja jako kawaler... Wolę te puszyste stowrzenia, które nie trzeba wyprowadzać cztery razy dziennie i nie pachną po deszczu jak mokre ścierki. I nie, nie mam żony - dodał z uśmiechem, prowadząc ją poprzez uliczkę do menażerii. Może powinien się poczuć urażony, że jego męskość nie jest taka jak być powinna skoro wolał koty od psów, ale tak już po prostu było. Tymi drugimi trzeba było się bardzo zajmować i mieć na nie czas, którego nasz nauczyciel nie posiadał. A koty były słodkie i mniej inwazyjne. Ale skoro Gabriel nie potrafił się nawet sobą do końca zająć i spożywać jak Bóg przykazał trzech posiłków dziennie, to skąd miejsce na takie maleństwo, które trzeba kochać i pieścić?\n- Ale i tak na razie nie mam zwierząt. A mogę wiedzieć skąd ta niesamowita konieczność wynikła? - spytał z ciekawości, zerkając z rozbawieniem na jej zawziętość na twarzy i ten niesforny lok, tańczący przy głowie panny Scott.\nby Rosalie Fitzpatrick on Sro 26 Cze 2013, 13:51\nDeszcz bębnił zawzięcie w materiał czarnego parasola, a wąskie strumyki wody płynęły nierównym chodnikiem. Rosalie ze skupieniem omijała kolejne kałuże, postukując zawzięcie szpilkami.\nOwszem, na parapetówce u Marie zamienili dokładnie dwa zdania, ale nie przeszkadzało to Scott w zasypaniu go stertą zapewne niepotrzebnych informacji. Taka już była, cóż poradzić.\n- Oj, przestań. - klepnęła go w ramię i zarumieniła się, mrużąc swe czarne jak dwa węgielki oczy. Mogłaby słuchać takich komplementów godzinami, takież próżne było z niej stworzenie. Lubiła o siebie dbać, dlatego też nie było nic dziwnego w tym, że robiło jej się miło, gdy ktoś docenił jej starania. - Wszyscy wokół suszą mi głowę, że mam już tyle lat i że powinnam z otwartymi ramionami przyjąć Rolanda, bo to jest moja ostatnia nadzieja. Zresztą, nie ważne. Nie będę Ci zawracać głowy głupotami.\nNie pogodziła się jeszcze z myślą o zaręczynach dlatego też prychnęła wyraźnie zdenerwowana. Wciąż nie założyła drogiego pierścionka, który sprezentował jej uzdrowiciel. Może i nie miała ochoty wcisnąć już swych czarnych szpilek w oczy Fitzpatricka, ale wciąż była skrępowana tą całą sytuacją. Nagle z dnia na dzień miała związać się z mężczyzną, którego traktowała do tej pory jak brata. To było niedorzeczne. A fakt, że wszyscy wokół włącznie z jej synem i ojcem próbowali wmówić jej, że nikt inny jej nie zechce powodował, że snuła się godzinami po domu zamyślona, nie wiedząc co ze sobą począć. Jak ptaszek w klatce.\n- Koniecznie musisz mi kiedyś pokazać ten sklep. Nigdy o nim nie słyszałam. To pewnie jakiś mugolski wynalazek, co? Oni to jednak mają głowę do tych ubrań. Nie to co te szerokie szaty, którymi ani się owinąć, ani je skrócić. Marie mi podpowiedziała, żebym zajęła się projektowaniem szat dla czarodziejów, ale nie wiem czy to dobry pomysł.\nSzyld Czarującego Futerka zamajaczył w oddali, choć i tak uprzedził go skrzek sów, który słychać było niemal na całej ulicy. Czarownica nie przepadała za ptakami. Śmierdziały i wszędzie rozsypywały jedzenie. Ostatnio sowa Rolanda upolowała nawet mysz, którą zadziobała niemal na jej oczach! Okropieństwo.\n- Jesteś kawalerem? Mój drogi! – wykrzyknęła zaskoczona, przystając na chwilę w miejscu. Uważnie słuchała każdego wypowiadanego przez niego słowa, kiwając cały czas głową w geście potwierdzenia. – Masz stu procentową rację! A wiesz, siedzę sama w tym domu, musiałam się wyprowadzić od Marie, bo i tak siedziałam jej długo na głowie i najzwyczajniej w świecie mi się nudzi. Są tam niby jakieś konie, ale nie umiem na nich jeździć. I śmierdzą. I są dwa psy, które cały czas biegają jak oszalałe i szczekają. James jest już prawie dorosły, niedługo sam zostanie ojcem, a ja potrzebuję takiej puchatej istotki do wyściskania. Która rasa podoba Ci się najbardziej? Bo ja nie mogę się zdecydować! Wszystkie mają takie słodkie ryjki. Nie licząc oczywiście tych łysych. Pewnie też są kochane, ale łysy kot? Kto by pomyślał!\nby Gabriel Griffiths on Sro 26 Cze 2013, 14:24\nMężczyzna miał okazję pracować w mugolskiej branży reklamowej. Nie chwalił się tym w środowisku czarodziei, bo Ci w dużej ilości pozostawali w okresie średniowiecza i tych starych szat z ogromnymi tiarami. Gabriel szanował tradycję i też miał taki strój na uroczystości szkolne, ale jeżeli chodzi o ubranie prywatne... zdecydowanie wolał już bogate i eleganckie stroje z czasopism dla mężczyzn. No i właśnie był taki okres w jego życiu, kiedy pomagał przyjacielowi - fotografowi i zarobił trochę na sesjach.\n- W takim razie następnym razem pójdziemy na zakupy do galerii handlowej w Londynie - odpowiedział swobodnie, dalej będąc rozbawionym tempem w jakim dzieliła się z nim informacjami. Zupełnie ją nie przytłaczało to, że się ledwo znali. Po prostu założyła, że wie o kim mówi i o czym, więc topiła go w różnych wiadomościach z jej życia.\n- Jeśli nigdy nie byłaś to będzie dla Ciebie lekki szok. Ale nie zakładam... żeby był to Twój pierwszy raz, prawda? - spytał awaryjnie, bo jakoś nie do pomyślenia było dla niego, że ta pięknie wystrojona kobieta, zaopatrywała się w ubrania tylko na magicznych ulicach.\nWzdrygnął się lekko, słysząc ten szczebiot sów. Nigdy nie wchodził z własnej woli do sowiarni w Hogwart'cie... To nie ptaki go obrzydzały, a te białe kupy, które zostawiały gdzie popadnie.\nRosalie przystanęła na jego przyznanie się do bycia singlem. Spojrzał na nią lekko zaskoczony i jednocześnie zdezorientowany tym entuzjazmem w jej oczach. Serce mężczyzny drgnęło na krótką chwilę, ale został sprowadzony szybko na ziemię. Dalej chodziło o koty, Rolanda i kogoś tam jeszcze... Znów zasypała go swoim słowotokiem, więc skwitował to krótkim i ciepłym śmiechem.\n- Ragdoll! To zdecydowanie moja ulubiona rasa - wypalił, dalej się do niej szeroko uśmiechając. Ale moment... ojcem? W mgnieniu sekundy rozpromienioną twarz nauczyciela przysłonił złowrogi cień.\n- James... zostanie ojcem? - powtórzył. Nie chodzi o to, że był zaskoczony tą informacją, ale jego pierwszą fazą przyjęcia tej informacji była złość. Jak jako opiekun jego domu o tym nic nie wie? Kto kogo wykorzystał?\nby Rosalie Fitzpatrick on Sro 26 Cze 2013, 15:28\nRosalie od czasu do czasu spoglądała na zarośniętą twarz mężczyzny, który ze stoickim spokojem wysłuchiwał potoku jej słów. Rzadko kiedy zdarzało się, by ktoś po prostu nie przerwał jej w połowie i nie uciszył, niczym niesfornego dziecka. Griffiths zarobił właśnie dużego plusa u tej pani!\n- Koniecznie. – przyklasnęła podekscytowana wspomnianą wycieczką. Scott podpatrzyła kilka strojów będąc po nie magicznej stronie Londynu i po powrocie do domu wiernie je odtworzyła za pomocą czarów. Podobnie było też i teraz – gdy widziała u kogoś rzecz, która wyjątkowo przypadła jej do gustu, starała się ją zapamiętać, by móc później stworzyć coś podobnego. Może i nie skończyła studiów i nie miała na ścianie dyplomu z pięcioma przedrostkami przed nazwiskiem, ale potrafiła posługiwać się różdżką. Kupowała odpowiednie materiały u Madame Malkin i przerabiała je głównie na garsonki, żakiety, proste spodnie i różnorakie koszule. Nigdy nie miała styczności z nowinkami modowymi, dlatego w jej szafie brakowało kolorowych koszulek, zwiewnych tunik, czy zwykłych jeansów. Raz czy dwa zdarzyło jej się odwiedzić niewielkie, mugolskie sklepiki, ale było to dawno temu i w dodatku w Danii. Z tego też powodu jej ubrania zawsze były jedyne w swoim rodzaju.\n- Zawsze sama staram się sobie przerabiać ubrania. Albo robić je od początku. To nic trudnego! Chętnie Ci pokażę kiedyś moją kolekcję – wygładziła odruchowo obcisłą spódnicę, która należała do jej najnowszych nabytków. Przerobiła ją z najnowszej szaty wyjściowej Rolanda. I tak w niej nie chodził, a materiał był najlepszego gatunku.\n- Też o nich myślałam, mają takie puszyste futerko. Widziałam tu ostatnio nawet na wystawie jednego. Pokażę Ci tego, który mi się najbardziej spodobał. Mam nadzieję, że nie zdążyli go sprzedać. Czuję, że świetnie by nam się razem żyło. Widziałam to w jego oczach. To był o ile się nie mylę Norweski Leśny, ale jeszcze waham się pomiędzy bengalskim. Wygląda jak taki ma…\nZdziwienie malujące się w jego oczach wytrąciło ją na chwilę z rytmu. Powiedziała, że James zostanie ojcem? Myślała, że nauczyciele już o tym wiedzą. Znów zatrzymała się w miejscu i przyłożyła dłoń do ust.\n- Zdecydowanie za dużo gadam. Każdy mi to powtarza. Tak, James będzie ojcem, ale musisz mi przysiąc na wszystkie swoje świętości, że nikomu nie powiesz. – spojrzała na Gabriela błagalnym tonem, na chwilę wyciągając rękę spod jego ramienia.\nby Gabriel Griffiths on Sro 26 Cze 2013, 18:11\nPo wiadomości o James'ie nie był w stanie kontynuować rozmowy o kotach. Nie powinien był się złościć... W końcu to też nie była wina Rosalie, że nic o tym nie wie. Ale mimo wszystko był pierwszy raz opiekunem domu. Wiedział, że syn tej kobiety od początku roku sprawiał problemy i powinien go obserwować. Starał się, a teraz... Usłyszał, że nieodpowiedzialny uczeń ma zostać ojcem. Może dyrektor już o tym wiedział i Griffiths specjalnie nie został poinformowany.\nNauczyciel zaklęć miał swoje odcienie i reagował czase, emocjonalnie. Wstrząsające informacje nie przyjmował agresywnie, ale jednak w tym spokojnym i kulturalnym mężczyźnie kłębiły się cienie autorytatywnego ojca. W końcu James był jego wychowankiem i starał się jakoś panować nad jego zachowaniem. Gdyby ten miał normalnego ojca... Może sytuacja w ich rodzinie wyglądałaby trochę inaczej.\nGabriel westchnął, rejestrując ze smutkiem tą ucieczkę panny Scott spod jego ramienia. Dotknął wolną dłonią swojego czoła ze strapieniem i przeczesał blond czuprynę do tyłu. Zrobiły mu się lekkie fale na włosach przez wilgoć w powietrzu.\n- Jak to jest... Że będąc non stop w szkole to i tak coś mnie omija - zamruczał, uspakajając swoje nerwy. Po chwili ciszy, którą ewidentnie potrzebował po długich minutach gadaniny Rose, spojrzał na kobietę ponownie. Niebieskie oczy mężczyzny zarejestrowały jej zgrabny nos, czarne, okrągłe oczy i pełne usta. W normalnej sytuacji poświęciłby trochę więcej czasu na podziwianie ich, kiedy są zamknięte. W końcu nieczęsty to widok, ale byłoby jeszcze piękniej, gdyby się uśmiechała.\n- Muszę z nim porozmawiać - odezwał się w końcu, szukając zrozumienia w tych lekko przestraszonych węgielkach - Albo Roland - dodał po chwili namysłu.\nby Rosalie Fitzpatrick on Sro 26 Cze 2013, 18:36\nScott przekrzywiła głowę niczym zaciekawiona dziewczynka. Mężczyzna wydawał się być widocznie rozdrażniony wiadomością o rychłym ojcostwie Jamesa. Roland mniej się tym przejął. Oczywiście też był w szoku, ale nie wpadł nawet na to, by porozmawiać z Krukonem. Pozostawił decyzję w rękach siedemnastolatka, który nic nie wie o życiu. Czarownica przestała się już nawet denerwować na swojego starego przyjaciela. Odkąd wróciła do Londynu nic między nimi nie układało się tak, jak powinno.\n- Ja dowiedziałam się przypadkiem - machnęła ręką poprawiając jednego z czarnych loków, który nasunął się jej na czoło. Deszcz spowodował, że jej sprężynki skręciły się jeszcze bardziej. - Chciałam spotkać się z Nancy, żeby przeprosić ją za tamto wydarzenie w Starej Zbrojowni, a ona wtedy powiedziała mi o ciąży.\nNie wspomniała nawet o tym, że James początkowo chciał wymusić na niej aborcję. I tak było jej wystarczająco wstyd za syna.\n- Nie wiem, czy ktokolwiek jest w stanie przemówić mu do rozsądku. Próbowałam. Powiedział, że porozmawia z tą dziewczynką. To są jeszcze dzieci...\nCzarodzieje dotarli w końcu przed magiczną menażerię. Odgłosy zwierząt stały się już naprawdę nieznośne. Rosalie wychyliła się na ułamek sekundy zza parasola, by skontrolować, czy deszcz nieco zelżał. Nic z tego. Z nieba wciąż płynęła ściana deszczu. Buty miała już przemoczone do cna.\n- Może wolałbyś jednak pójść gdzie indziej i przeczekać burzę? - czarownica strzepnęła kropelki deszczu ze spódnicy i zerknęła prosto w oczy swego rozmówcy. Szybko się jednak speszyła na tyle, że odwróciła się do niego tyłem i rozejrzała po uliczce w poszukiwaniu jakiegoś przytulnego lokalu.\n- Tylko naprawdę wolałabym, żeby nikt inny nie dowiedział się o całej tej sprawie. James i tak rozrabia na każdym kroku, a panienka Baldwin prosiła mnie o dochowanie tajemnicy.\nScott odwróciła się przez ramię, znów z przestrachem zerkając na mężczyznę. A jeśli wszystko się wyda? Zdecydowanie powinna oduczyć się tak paplać.\nby Gabriel Griffiths on Sro 26 Cze 2013, 18:58\nNancy Baldwin. Kiedy jej siostra Polly była u niego pierwszy raz w gabinecie, nie wziął na poważnie zagrożenia. Mógł się obwiniać za to, że sprawy się daleko potoczyły? Miał prawo mieć do siebie żal?\nGabriel milczał znów przez jakiś czas. Kiwał głową na słowa Rosalii, ale uciekał wzrokiem w bok i dalej maltretował co jakiś czas swoje włosy, albo poprawiał nerwowo marynarkę.\n- Właśnie dlatego, że są to dzieci to należy z nimi rozmawiać - odparł mężczyzna, a w jego oczach dostrzec można było teraz zakłopotanie. Największym wyzwaniem dla pedagoga szkolnego było to, żeby przemówić do rozsądku rodziców i "uczyć ich" jak wychowywać własne dzieci. Nieczęsto rodzice godzili się na to, a przez to właśnie w obecnych czasach, coraz więcej młodzieży nie miało szacunku do swoich nauczycieli. Dopiero, kiedy już naprawdę sobie matki nie dawały sobie rady z podopiecznymi to prosiły o pomoc. Lecz każdy wie, że prostsza jest profilaktyka niż radzenie sobie z już zaistniałym problemem.\n- James potrzebuje autorytetu. Jeżeli mogę pomóc to chętnie to zrobię, ale skoro planujesz... wspólną przyszłość z Rolandem to może on, jako przyszły ojciec, powinien stanąć na wysokości zadania - jako mężczyźnie nie było mu to na rękę, bo jak już wcześniej można było się domyśleć, podobała mu się panna Scott. Jednak mówił teraz jako opiekun jej syna. Widać było to też w sposobie jakim to wszystko mówił i w tym jak się zachowywał nagle na dystans.\nDżentelmen Gabriel Griffiths wrócił jednak na miejsce, kiedy dotarli przed sklep.\n- Nie będę o tym rozpowiadał na prawo i lewo - dopowiedział, uważając tym samym temat za zamknięty. Po tych słowach, na jego twarz wrócił uśmiech. Chciał wymazać te myśli ze swojej głowy i dalej rozkoszować się tym dniem spędzonym w towarzystwie cudownej kobiety.\n- Najpierw chciałaś kota, prawda? Chociaż w tą pogodę nie wiem czy będziesz chciała go ciągnąć przez całą drogę powrotną do domu. Może się wyrywać i bać przez tą burzę... - pomyślał głośno, zerkając znad parasola na czarne niebo - Kawa?\nby Rosalie Fitzpatrick on Sro 26 Cze 2013, 19:51\nRosalie cmoknęła pod nosem i wywróciła oczami. Dlaczego wszyscy wokół cały czas starali się nauczyć ją jak wychowywać syna? Może i nie zajmowała się nim na początku, ale teraz instynkt macierzyński obudził się w niej na nowo z całą siłą i nie zamierzała znów tak łatwo odpuścić. Czarownica wzięła dwa głębokie oddechy, dzięki którym nieco powściągnęła swój wybuchowy charakter.\n- Rozmawiałam z nim. Powiedział, że mam się nie wtrącać w jego życie, dopóki nie poukładam swojego – tego, że kazał jej przyjąć oświadczyny od Rolanda, bo lepsza okazja może się już nie trafić oczywiście nie powtórzyła. Jak chciała to potrafiła się ugryźć w język w odpowiednim momencie. Prawdę powiedziawszy, to nie wspomniała o tym tylko dlatego, że sama o tym zapomniała.\n- Wiem, Gabrielu, naprawdę to wiem. Może nie wyglądam jak najodpowiedzialniejsza kobieta świata, ale nie jestem głupia. To jest… trudne dziecko. Zdaję sobie z tego sprawę. I na tyle, na ile go znam wiem, że w ogóle Cię nie posłucha, choć chciałabym, by stało się inaczej.\nKobieta spuściła głowę i westchnęła ciężko. Popełniła w młodości zbyt wiele błędów, za które słono musiała teraz zapłacić. Chciała poradzić sobie z tym sama, ale cóż mogła poradzić na to, że wyglądała jak ostatnia sierota i każdy chciał się nią zaopiekować? Nie żeby nie było jej to na rękę. Tylu przystojnych mężczyzn doceniających jej urodę nie miała przy sobie już dawno.\n- Wspólną przyszłość z Rolandem? Oszalałeś? To mój najlepszy przyjaciel. I nic więcej. Nie zdziwię się jak ojciec zaprowadzi mnie siłą przed ołtarz. – machnęła ręką, przekładając zakupy na drugie przedramię. Ciekawskim spojrzeniem omiotła sklepową wystawę na której kotłowało się kilka rozdrażnionych zwierząt.\nRosalie położyła dłoń na jego przedramieniu i ścisnęła je nieznacznie, dając tym samym wyraz swej wdzięczności. Zaraz po tym jednak zrobiła nieco zawiedzioną minę. Naprawdę chciała kupić tego kota, ale wiedziała, że mężczyzna ma rację. Pogoda nie sprzyjała szarpaniu się z klatką z futrzakiem.\n- Może być i kawa. Ale jeśli przestanie padać to koniecznie musimy tu wrócić. – zastrzegła, nim ruszyli tym razem w kierunku jednej z kawiarni mieszczącej się przy ulicy Pokątnej.\nby Marie Volante on Czw 18 Lip 2013, 20:46\n- Na brodę Merlina, przecież tak nie można! – drobna, rudowłosa kobietka przystanęła przy jednym z mniejszych straganów, rozciągających się wzdłuż ulicy Pokątnej i nie czekając na ewentualną reakcję handlarzy, wyrwała jednemu z nich klatkę, której zawartość stanowił mały, czarny kociak. Zwierzę kuliło się bezbronnie przed wstrętnymi łapskami mężczyzn, którzy najwyraźniej uznali znęcanie się nad dachowcem za pierwszorzędną rozrywkę, co Marie skwitowała pełnym pogardy spojrzeniem posłanym wszystkim trzem panom. Właściciel kotka ani myślał pozostawać jej dłużny, warknął coś niezrozumiale i ruszył w jej kierunku, na szczęście ta zdążyła mu umknąć i wtopić się w tłum, podążający uliczką. Francuzka jeszcze parokrotnie nerwowo odwracała się za siebie, by upewnić się, że czarodziej jej nie ściga i po kilku minutach znacznie zwolniła, nadal pozostając jednak czujną. W tym przypadku jej ognistorude włosy były przekleństwem – z burzą rzucających się w oczy fal mogła zapomnieć o anonimowości i zakupach na Pokątnej na kilka tygodni. Mimo tego, że nigdy nie należała do tych tchórzliwych i przesadnie nieporadnych, wątłych księżniczek, nie chciała mieć do czynienia z bandą handlarza. Nadal pozostawała kruchą kobietą, znacznie słabszą w aspekcie fizycznym od większości mężczyzn.\n- No już, nie bój się – uzdrowicielka drżącą dłonią pogładziła czarną istotkę po łebku, słowami uspakajając chyba bardziej siebie niż zwierzę.\nby Liam Cryan on Czw 18 Lip 2013, 21:05\nNoc spędzona w hotelu nie była jego najlepszą nocą w życiu. Problemy z zaśnięciem, wynikające z natłoku spraw wymagających przemyślenia, sprawiły, że wcale nie czuł się szczególnie wypoczęty. To jednak dałby radę jeszcze zaakceptować - gdyby tylko godziny leżenia i gapienia się w sufit cokolwiek dały. On natomiast czuł się jeszcze bardziej zdezorientowany niż przedtem. Swój stan umiał rozpracować w kilka minut, opisać w fachowym języku psychologów i wykazać jego źródła, nijak jednak nie umiał go zmienić.\nW takich sytuacjach w jego przypadku najlepiej sprawdzał się basen, gdy więc tylko zorientował się, że hotel, w którym zatrzymał się na noc, takowy posiada - udał się tam czym prędzej. Jak szalony pokonywał kolejne długości, nurkował, wstrzymywał oddech aż do granic możliwości. Nie trzeba chyba dodawać, że tym razem mógł zyskać co najwyżej objawy delikatnego przeciążenia organizmu - jednak na pewno nie spokoju myśli, na który tak liczył.\nPo tak nieudanej próbie poprawienia sobie nastroju, zdecydował się wyjść do ludzi. W tym przypadku nawet nie liczył, że to coś pomoże, ale włóczenie się po ulicy z pewnością było lepsze niż przesiadywanie w pustym pokoju. Nie rezygnując jeszcze z rezerwacji - nie był pewien, czy nie przydałaby mu się jeszcze jedna nocka z dala od Regen Street 1 - opuścił więc hotel i na chybił trafił wybrał kierunek. Wciskając ręce do kieszeni spodni, zwiesił głowę i brnął przed siebie pogrążony we własnych myślach. Musiał, do cholery, coś zdecydować.\nRozmyślania przerwało mu nagłe zderzenie z drugą istotą ludzką. Rudą i drobną, jak zauważył przy pierwszym rzucie oka.\n- Sorry - rzucił cicho z wyraźnym, północnoirlandzkim akcentem, objawiającym się u niego zawsze wtedy, gdy coś go dręczyło. W dłoniach trzymał teraz klatkę z kotem - wpadając na kobietę nieopatrznie wytrącił ją jej z rąk, ratując przed zderzeniem z ziemią dzięki szybkiemu refleksowi. Dostrzegając wewnątrz drobne, czarne stworzenie, uśmiechnął się nieznacznie. Uśmiech jednak szybko spełzł, a on wyciągnął klatkę w kierunku właścicielki. - To chyba twoje. - Niewyraźny, wymuszony uśmiech.\nSpoglądając na rudą nie rozpoznawał w niej nikogo znajomego, choć równie dobrze widzieć się kiedyś mogli - biorąc pod uwagę, że oboje znajdowali się na Pokątnej, mógł ją kiedyś mijać na szkolnym korytarzu - a on zwyczajnie nie pamiętał. W jego przypadku zdarzało się to dosyć często.\nby Marie Volante on Czw 18 Lip 2013, 21:24\nCzujność Francuzki musiała być porządnie upośledzona, skoro ta – co chwilę nerwowo oglądając się za siebie – nie dostrzegła w porę podążającego prosto na nią mężczyzny. Dzięki niezbyt prędkiemu tempu obojga, Marie nie została staranowana, a jedynie zachwiała się niebezpiecznie, w ostatniej chwili, z gracją godną baletnicy, łapiąc równowagę. Na nieszczęście nowo nabytego zwierzaka, w momencie zderzenia rozluźniła dłonie, wypuszczając z nich klatkę. Na ułamek sekundy, kiedy przedmiot nieuchronnie zbliżał się ku ziemi, serce uzdrowicielki stanęło. Z otwartą buzią patrzyła, jak czarodziej w ostatniej chwili łapie klatkę, ocalając tym samym zwierzę.\n- Nie do końca – wymamrotała, z wyraźną ulgą przejmując klatkę. Kiedy kot tkwił już bezpiecznie w jej – nadal odrobinę drżących – dłoniach, odetchnęła po raz pierwszy od kilkunastu sekund. Dyżur, ratowanie zwierzątka, a teraz jeszcze to; ten dzień zdecydowanie powinien się wreszcie skończyć.\n- Porwałam go… ją… to – ruda zmarszczyła delikatnie nos, nie bardzo wiedząc, jakiej płci właściwie jest dachowiec. Jako, że informacja ta nie była chyba niezbędna ani jej, ani nieznajomemu, darowała sobie maltretowanie – i tak zestresowanego już – zwierzaka.\nTo nie tak, że codziennie bawiła się w wybawicielkę całego świata i męczennicę w imię istot żywych, po prostu nie mogła bezczynnie patrzeć, jak ten obleśny palant dźga kotka kawałkiem zardzewiałego drutu. Czarne stworzenie zwinęło się w klatce w kłębek i jeszcze przez chwilę patrzyło na nią tymi swoimi olbrzymimi, zielonymi ślepiami, uświadamiając jej, jak ogromny kłopot wzięła sobie właśnie na głowę. Marie lubiła zwierzęta, ale nie była żadną kocią mamą. Nie miała warunków, by przyjąć przybłędę pod swój dach; kociak, oczekujący jej powrotu z nigdy niekończącego się dyżuru w Świętym Mungu, zamieniłby jej nowy dom w ruinę jeszcze szybciej niż pijany Roland Fitzpatrick.\n- Wszystko w porządku? Nic ci nie jest? Nie uszkodziłam Cię za bardzo? – Marie dopiero po kilku minutach zreflektowała się i skupiła się na mężczyźnie. Przez chwilę przyglądała mu się uważnie, jakby rzeczywiście obawiała się, że mogła wyrządzić mu jakąkolwiek krzywdę.\nby Liam Cryan on Pią 19 Lip 2013, 09:15\nPorwała? Kota? Ten dzień z każdą chwilą stawał się coraz dziwniejszy. Najpierw przez całą noc użerał się z własnymi myślami, potem uświadamiając sobie, że jego sprawdzony sposób na walkę z samym sobą tym razem nie zamierza działać, by jeszcze później zderzyć się z rudowłosą złodziejką kotów. A nie było jeszcze nawet południa! Skoro więc taki był początek, to co czekało go dalej - na przykład w Filii, w której również zamierzał się pojawić?\n- Rozumiem. - Tym razem uśmiech był mniej wymuszony, choć wciąż daleko mu było do wesołego. Mimo tego nienormalnym by było, gdyby wyraz jego twarzy nie drgnął na takie wyjaśnienie. Porwała. Kota. Przecież to takie oczywiste.\nRzucił okiem na czarne, dygocące stworzenie. Było wyraźnie przerażone i jeśli do wieczora zwierzęce serduszko nie odmówi mu posłuszeństwa, będzie można uznać to za cud. Nie miał pojęcia, co kocię przeszło do tej pory, ale już sam lot klatki w kierunku ziemi - nieistotne, że ostatecznie udaremniony - mógł nadwyrężyć jego wytrzymałość.\n- Nie, spokojnie. - Na kolejne słowa rudej roześmiał się już na dobre, dając spokój obserwacji kota, a przenosząc spojrzenie stalowoszarych oczu na jego właścicielkę. - Zresztą, to raczej ja powinienem cię o to zapytać. - Zmarszczył lekko brwi, przyglądając się kobiecie uważniej. Jeszcze tego było potrzeba, by przez swe zamyślenie poturbował nieznajomą. To jednak najwyraźniej miało mu być oszczędzone - chyba żadnemu z nich nic się nie stało.\nNie zmieniało to jednak faktu, że czuł się w obowiązku przeprosić za to małe zderzenie. W końcu to z jego winy kot niemal skończył na chodniku, a ruda musiała przerwać swą dezercję z klatką w ramionach. Rozejrzał się więc to w jedną, to w drugą stronę, by wreszcie dostrzec w pobliżu budkę z magiczną, lśniącą różnymi kolorami watę cukrową. Gdy po paru chwilach wręczał słodycz na patyku nieznajomej, można było mu zarzucić, że nie są już dziećmi, a podarunek w takiej postaci był jego strony wyrazem skrajnej niedojrzałości. On sam uważał jednak, że w każdym z nich jest trochę dziecka - a miłość do waty cukrowej, charakteryzująca niemal każdego człowieka, jest czymś, z czego nigdy się nie wyrasta.\n- W ramach przeprosin. - Uśmiechnął się nieznacznie, w międzyczasie oferując się jako tymczasowy opiekun klatki z kotem, by kobieta mogła wygodnie skonsumować trochę owiniętego na drewienku cukru.\nby Marie Volante on Pią 19 Lip 2013, 12:01\nNiekiedy prawdomówność Francuzki chwytała za serce, jednak znacznie częściej przysparzała jej po prostu dodatkowych kłopotów. Z kolei nieznajomy nie wydawał się zgorszony przestępstwem, którego się dopuściła, a do którego przed momentem nieświadomie mu się przyznała. Co więcej: nie wyglądał na specjalnie zdziwionego, może w pierwszej chwili odrobinę zdezorientowanego. Niestety słowa, pogrążające uzdrowicielkę, wypadły z jej buzi, nim zdążyła zasłonić sobie usta dłonią. Miała właśnie zignorować ewentualne uszczerbki na zdrowiu mężczyzny, których mogła być bezpośrednią przyczyną i ponownie wmieszać się w tłum, gdy ten – ku konsternacji samej Marie – uciął temat jednym krótkim rozumiem. Rudowłosa przyjrzała mu się uważniej, spod lekko przymrużonych powiek, chcąc wybadać, czy nie jest to żaden podstęp. Może czarodziej miał zamiar donieść na nią, gdy tylko ona straci czujność? A może był jednym z członków bandy obleśnego handlarza, przed którym właśnie uciekała? Jej obawy rozwiał cichy śmiech czarodzieja. Rozbawiony, nie wyglądał już tak podejrzanie. Och, Marie, znowu popadasz w paranoję!\n- Jestem uzdrowicielką – jej ton brzmiał tak, jakby jej profesja gwarantowała jej co najmniej nieśmiertelność. Była uzdrowicielką? Świetnie, w takim razie nie miała prawa nabić sobie choćby siniaka! Volante wyprostowała się dumnie i przeczesała dłonią rozwiane, rude kosmyki, odbierając im nieco swawolnego charakteru. Fryzura żadnej z kobiet w podobnych okolicznościach nie mogła pozostać w idealnym ładzie. Nim Marie zdążyła zaoponować, mężczyzna oddalił się, znikając jej z oczu.\n- Hej, jak to tak? Poczekaj no, nie zostawiaj mnie z… tym samej! – Francuzka wspięła się jeszcze na palce, łudząc się, że w ten sposób zrekompensuje sobie stosunkowo niski wzrost i w tłumie, podążającym Ulicą Główną, dostrzeże blondyna. Straciła właśnie nadzieję, kiedy ten ponownie wyrósł przed nią znikąd. Trudno powiedzieć, kto miał głupszy wyraz twarzy na widok trzymanej przez niego waty cukrowej: Volante podejrzewała, że musiała upaść i uderzyć się w głowę, a czarne stworzenie w klatce wyraźnie ożyło, zaintrygowane dużym, puchatym obłoczkiem na patyku. Po kilku sekundach tępego wpatrywania się to w czarodzieja, to w trzymaną przez niego rekompensatę, czarownica uśmiechnęła się wreszcie, kręcąc niedowierzająco głową. Mimo wszystko, chętnie powierzyła mu klatkę i z wdzięcznością przyjęła watę cukrową.\n- Chcesz trochę? Ostatecznie ty też trochę ucierpiałeś? – Marie nie dzieliła się zbyt chętnie słodyczami, za którymi wprost szalała, ale tym razem szczerze podsunęła mu różowy obłoczek przed twarz.\nby Liam Cryan on Nie 21 Lip 2013, 17:46\nGdyby tylko wiedział, że bycie uzdrowicielem gwarantuje niemal boską odporność na wszelkie obrażenia, nawet przez chwilę nie pomyślałby o studiowaniu aurorstwa. Czym prędzej pomknąłby szkolić się na medyka, gotów znosić nawet marudzenie pacjentów i ocierać nosy zasmarkanym po pas dzieciom. Nikt go jednak zawczasu nie uświadomił o podobnych korzyściach, toteż trzymał się swych pierwotnych zamiarów i udał tam, gdzie bez większego wysiłku mógł spożytkować swoje naturalne predyspozycje. Tym sposobem dziś zamiast białego kitla miał legitymację współpracownika Filii.\nTymczasem, gdy już wbrew obawom rudej pojawił się na powrót u jej boku i wymienił tymczasowo watę cukrową na klatkę z kotem, poczuł nieznaczne drgnienie nastroju. Nie to, że od razu zapomniał o kwestiach wymagających jego uwagi - to nie było tak proste, choć bardzo by chciał. Tym niemniej udało mu się złapać oddech, a to już coś. Może rzeczywiście jego wykładowcy mieli rację mówiąc, że człowiek jest stworzeniem stadnym i interakcje społeczne potrafią zadziałać jak najlepszy antydepresant. Nigdy w to nie wierzył, a może powinien.\n- A wiesz, nie odmówię. - Gdy przed jego twarzą ni z tego, ni z owego pojawił się różowy obłoczek, uśmiechnął się nieznacznie. Na co dzień nie jadał słodyczy zbyt wiele, natomiast dzisiejsza aura sprzyjała nadrabianiu zaległości w tej dziedzinie. Urwał więc mały kłębek waty i po chwili delektował się obrzydliwie słodkim smakiem roztapiającego się w buzi cukru.\nPrzez parę chwil idąc obok niej w milczeniu - gdy okazało się, że idą mniej więcej w podobną stroną, nie było sensu stać na środku ulicy i niepotrzebnie zwracać na siebie uwagę - spojrzał potem na nią z zainteresowaniem.\n- Wracasz z dyżuru - stwierdził, nie pytał. Połączenie jej oświadczenia co do profesji oraz zmęczenia widocznego na twarzy nie było szczególnie trudnym zadaniem. - Nie łatwiej zwyczajnie aportować się pod domem? - Z pewnością byłby to najszybszy sposób na powrót z pracy, znacznie skracający czas dzielący od możliwości wślizgnięcia się do łóżka i odespania przepracowanych godzin.\nIch drogi rozeszły się szybciej, niż, być może, sobie życzył. W normalnych okolicznościach być może odprowadziłby Rudą - do tego czasu wiedział już, że nazywa się Marie Volante - pod sam dom, tego dnia jednak okoliczności od normalnych były dalekie. Spoufalanie się z kolejną kobietą, z którą potem insynuowano by mu romans, było ostatnią rzeczą, jakiej potrzebował. Ostatecznie więc pod byle pretekstem oddał jej klatkę z kotem i, gdy dotarli niemal do końca ulicy Pokątnej, odszedł w swoją stronę, wcześniej przez chwilę odprowadzając spojrzeniem zmierzającą do domu uzdrowicielkę.\nby Rika Shaft on Nie 28 Lip 2013, 20:57\nPo dwóch tygodniach spędzonych u Scottów, zdecydowała się wrócić stamtąd skąd przybyła. Można było pomyśleć, że nie ma gorszego miejsca niż sierociniec, wszyscy stamtąd uciekają, każdy tylko czeka kiedy będzie mógł się stamtąd wyrwać i już nigdy nie wracać. Dlaczego więc dziewczyna, choć miała możliwość zostać dłużej, zdecydowała się wrócić? Może to dziwne, ale nie czuła się tam dobrze. Była wiecznie przytłoczona - ten wielki zamek, Ci bogaci ludzie, wszystko ją tak straszliwie przytłaczało. Zdecydowała że nie wytrzyma już tam dłużej.\nJednak jeden dzień spędzony w bidulu i już pożałowała swojej decyzji. Od tamtego czasu, wraca tam tylko na noc i na obiad. Dzisiejszego dnia postanowiła że wpadnie na Ulicę Pokątną, zrobić małe zakupy. Spacerowała sobie od sklepu do sklepu. Kupiła już co miała kupić, więc łaziła teraz bezczynnie, mając nadzieje że spotka kogoś znajomego ze szkoły.\nby Rhinna Hamilton on Nie 28 Lip 2013, 21:09\nHamilton zdążyła już wyjechać w te wakacje. Nie chciała siedzieć w domu, więc zaproponowała rodzinie wyjazd na plażę. Przekonywać nie musiała zbyt długo - ojciec dość szybko podchwycił pomysł - on też potrzebował odpocząć - natomiast rodzeństwo dziewczyny bardziej kręciło nosem. Jednak Rhin była nieugięta, tak, jak tata - i rodzina Hamilton spędziła cudowne dwa tygodnie na plaży. Mimo to, dziewczyna nie chwyciła za dużo słońca. Nie lubiła się opalać, lub robić z siebie tak zwanej czekoladki - nie pasowało to do niej w ogóle, ona osobiście wolała hasać i bawić się w wodzie, aniżeli później siedzieć na plaży, leżeć, opalać się.. Raczej uciekała do cienia. Blada nie była, jednak nie była to opalenizna, której można zazdrościć do po niektórym. Nie żałowała.\nDo domu wróciła kilka dni temu. Nie wychodziła codziennie z domu, czasami siedziała, zamknięta w swoim pokoju, grając na fortepianie i śpiewając sobie cicho. W środku dnia mogła dać czasu głosowo - sąsiedzi z reguły się nie czepiali, jednak wieczorem już nie mogła sobie pozwolić na takie luksusy. W końcu jednak postanowiła wyjść na zewnątrz. Może uda jej się zaopatrzyć w kilka rzeczy na nowy rok szkolny. No, wypadałoby uzupełnić chociaż składniki na eliksiry, czy może kupić nową szatę Rhinna nieco podrosła przez ten rok szkolny, więc szata była już lekko przymała dla niej. Chodząc po ulicy głównej rozglądała się dookoła, szukając kogoś znajomego. Nawet z twarzy - powoli zaczynała tęsknić za ludźmi, za zamkiem.. A to już ostatni rok dla niej..\nW końcu przyuważyła jedną znajomą jej osobę. Spojrzała na nią i uśmiechnęła się wesoło, machając radośnie ręką w jej kierunku. Znajoma z widzenia bardziej, ale czemu nie próbować nawiązywać kontaktów?\nby Rika Shaft on Nie 28 Lip 2013, 21:35\nRika właśnie szukała jakiegoś miejsca, gdzie mogłaby choć na chwilę usiąść, kiedy zobaczyła znajomą twarz. Dziewczyna pomachała jej z szerokim uśmiechem, Rika odpowiedziała jej tym samym. Fakt że nie były jakimiś bliskimi znajomymi zupełnie jej nie przeszkadzał. Jedyne co Shaft o tej dziewczynie wiedziała, to że chodzi do Hogwartu i była klasę niżej, co oznacza że teraz zacznie ostatni rok, i należała do domu Gryfona. Potrzebowała z kimś pogadać, nawet o byle czym, więc postanowiła wykorzystać okazje. Podeszła szybkim krokiem do gryfonki z wielkim uśmiechem.\n- Hej, co słychać w wielkim świecie? - zagadała - Jak mijają wakacje?\nby Rhinna Hamilton on Nie 28 Lip 2013, 22:00\nWidząc, że dziewczyna się nie odwraca i nie wyzywa ją od idiotki - w końcu nie miała pewności, że ona ją będzie w najmniejszym stopniu pamiętać, bądź po prostu kojarzyć.. - uśmiechnęła się lekko. Ruszyła spokojnie w jej stronę, z wesołym wyrazem twarzy. W końcu zatrzymała się i przechyliła głowę na bok. Poprawiła jeszcze tylko niesforne kosmki włosów, które wpadały na jej twarz i odetchnęła cicho.\n- Póki co, pod znakiem odpoczynku. Trzeba wpierw naładować energię na przyszły rok, a dopiero później się martwić, że się tego nie zrobiło, jak należy. A w tym momencie postanowiłam trochę pochodzić po Pokątnej. A u Ciebie? Coś ciekawego? Na studiach?\nPowiedziała spokojnie, wzruszając lekko ramionami. Pamiętała głównie to, że dziewczyn była rok wyżej od niej. W końcu wystawiła w jej kierunku rękę.\n- Tak w ogóle, Rhinna Hamilton jestem.\nby Rika Shaft on Nie 28 Lip 2013, 22:47\nSłysząc jak dziewczyna mówi o kumulowaniu energi, Rika uśmiechnęła się półgębkiem. Ona też powinna chyba to robić, tymczasem minęła już prawie połowa wakacji a ona czuje się bardziej zmęczona aniżeli podczas roku szkolnego.\n- Eh... ile dałabym żeby po wakacjach wrócić do Hogwartu. - prawda jest taka że dziewczyna nie lubiła zmian, a zmiana szkoły, jest bardzo znacząca. Obawiała się że nie da sobie rady z nowym miejscem. Jedyny plus był taki, że wreszcie wyrwie się z sierocińca. I nie miała zamiaru tam wracać. Była pełnoletnia, więc miała prawo wyruszyć w świat. Sama może zacząć decydować o sobie. Strasznie ją to przerażało a jednocześnie cieszyło.\n- U mnie nic ciekawego. Studia... jeszcze się okaże jak to będzie. Póki co nieco się ich boje. - Wzruszyła ramionami. Mówiła tonem jakby mało co ją to obchodziło, kiedy w środku wszystko w niej krzyczało. Zamyśliła się nieco, a na ziemie sprowadził ją ponownie głos znajomej.\n- Rika Shaft - powiedziała z uśmiechem zamykając jej rękę w uścisku.\nby Rhinna Hamilton on Pon 29 Lip 2013, 19:17\nHamilton w spokoju słuchała wszystkich słów dziewczyny. No tak, szła przecież na studia, więc już do Hogwartu nie wróci. A może jednak dałoby się coś z tym zrobić? Zamyśliła się na moment.\n- A nie możesz wrócić, tylko w innej postaci? Jako nauczyciel, na przykład?\nZapytała w sumie najbardziej konkretne pytanie, jakie mogła w tym momencie zadać. Nie dało się cofać czasu - czasami było szkoda - jednak można było wrócić w inny sposób. Jasne, że nie był on ciekawy.. Ale zawsze coś!\n- Ja jeszcze rok.. A na jaki kierunek poszłaś?\nW sumie, to było interesujące. Hamilton nie raz myślała nad kierunkiem studiów, jednak nie potrafiła się zdecydować. Może potrzebowała jeszcze trochę czasu, najprawdopodobniej. Uścisnęła delikatnie rękę dziewczyny.\n- Miło mi poznać. W końcu bliżej, niż tylko z widzenia.\nby Rika Shaft on Pon 29 Lip 2013, 20:10\n- Hmm... szczerze mówiąc nigdy o tym nie myślałam - odpowiedziała po krótkiej chwili zamyślenia. Szczerze powiedziawszy Rika w ogóle mało myślała nad tym co będzie robić w życiu. Jej przyszłość ograniczała się do chwili, w którym opuszcza sierociniec na zawsze. Nie było to wcale takie dziwne zważając na środowisko w jakim żyła. Tam nikt nie przejmował się czym będzie zajmować się w przyszłości, czakają tylko żeby opuścić Dom Dziecka i wyruszyć w świat, posmakować wolności. - Można by było nad tym pomyśleć - odparła uśmiechają się z wdzięcznośćią do Rhiny.\n-Naciesz się Hogwartem póki możesz - powiedziała nieco żartobliwie, a na jej ustach zagościł sympatyczny uśmiech. - Magiczne stworzenia ze Smokologią - dodała jeszcze w odpowiedzi na pytanie gryfonki.\nUniosła brwi ku górzę i przyjrzała się jej dokładniej.\n- A ty już masz plany co będziesz robić po skończeniu Hogwartu? - zapytała z ciekawości. Ona osobiście od zawsze wiedziała że kierunek którym będzie szła, będzie dotyczył zwierzaków. Może nie były to jakoś zbyt sprecyzowane plany na przyszłość, ale zawsze coś, prawda?\n- Mi równierz miło poznać.


bielsko.info: Górale przywieźli punkt z Bytowa. Remis Podbeskidzia z Bytovią - Bielsko-Biała\nGórale przywieźli punkt z Bytowa. Remis Podbeskidzia z Bytovią\nBramka Valerijsa Sabali zdobyta na początku drugiej połowy dała Góralom punkt zdobyty na boisku w Bytowie.\nSkoro wszystko funkcjonuje dobrze - nie ma potrzeby zmian. Z takiego założenia wychodzi trener Brede, który nie dokonał żadnej zmiany w wyjściowej jedenastce na mecz z Bytovią, w porównaniu z poprzednimi meczami z Wartą i Stalą. Starcie z Bytovią było meczem dwóch drużyn, które w tym sezonie najlepiej czują się na wyjazdach: bielszczanie wygrali wygrali obydwa swoje mecze wyjazdowe, a Bytovia trzykrotnie grała na boiskach rywali i za każdym razem zgarniała komplet punktów. U siebie natomiast nie zaznała jeszcze zwycięstwa.\nPierwszy kwadrans przyniósł wyrównaną grę - obie drużyny stworzyły sobie po jednej okazji do oddania strzału, po stronie Górali uderzał Sierpina, w bardzo podobnej sytuacji pod drugą bramką, ponad poprzeczką piłkę posłał Dampc. Najlepsza sytuacja w pierwszej połowie dla Podbeskidzia powstała po świetnym podaniu Rakowskiego, do Bąka. Były zawodnik Bytovii nie zdołał jednak pokonać Witana, trafił prosto w bramkarza rywali.\nTo było ostrzeżenie przed tym, co wydarzyło się w 38 minucie - Kuzimski przejął piłkę na połowie Górali i zdecydował się na strzał zza pola karnego. Piłka po rękawicach Leszczyńskiego wpadła do bramki i Bytovia objęła prowadzenie.\nDrugą połowę zawodnicy Podbeskidzia rozpoczęli najlepiej jak mogli - już w 48 minucie Sierpina zagrał piłkę wzdłuż bramki a Sabala wpakował ją z bliska i dał wyrównanie!\nW końcówce bielszczanie mieli jeszcze serię stałych fragmentów gry: rzut rożny i dwa rzuty wolne w pobliżu pola karnego Bytovii, po jednym z nich Bartosz Jaroch celnie uderzył i sprawił sporo kłopotu Witanowi, który jednak zdołał, na raty złapać piłkę. Tuż po tym uderzeniu sędzia zagwizdał po raz ostatni i podział punktów stał się faktem.\nBytovia - Podbeskidzie 1:1 (0:1)\nBramki: 38’ Kuzimski - 48’ Sabala\nżółte kartki: Kuzdra, Wróbel, Wolski - Sierpina, Sabala\nPodbeskidzie: Leszczyński - B. Jaroch, Komor, Jończy, Moskwik - Bąk (61; Kozak), Guga, Rakowski, Sierpina (88’ Goncerz) - Mystkowski (77’ Płacheta) - Sabala\nMKS Bytovia: Witan - Kuzdra, Wróbel, Dampc, Witkowski, Procyszyn (65’ Hebel), Duda, Burkhardt (79’ Wolski), Letniowski (74’ G. Jaroch), Jakóbowski, Kuzimski


Danio malabar (Danio aequipinnatus, Giant Danio) to duża ryba, która jest większa niż inne podgatunki rodziny danio pręgowanego. Mimo to ryba wyróżnia się spokojnym charakterem, ale w ostatnich latach jej popularność wśród akwarystów gwałtownie spadła.\nPierwsze opisy tego gatunku pojawiły się 165 lat temu: w 1849 r. Brytyjski lekarz, zoolog i biolog, Thomas Gerdon, odwiedzając Indie, podał charakterystykę nieznanej wcześniej ryby i umieścił ją w porządku cyprinidów. Istnieją jednak inne źródła, które informują, że Danio Malabarsky został odkryty dziesięć lat wcześniej, w 1839 r.\nPoczątkowo ryba nazywała się Danio aequipinnatus, następnie nazwa ta została zmieniona na Devario aequipinnatus.\nZasięg: północne Indie i Tajlandia, a także Nepal i Bangladesz. Obecnie ta rasa danio pręgowanego jest szeroko rozpowszechniona i nie jest objęta ochroną struktur dobrostanu zwierząt. Miejsca osadnicze: strumienie, rzeki i zbiorniki z czystą i czystą wodą, położone 300 metrów nad poziomem morza i gdzie prąd nie jest zbyt silny.\nNajczęściej dno pokryte jest żwirem i gładką powierzchnią, przez co wydaje się beznadziejnie ciemne. Czasami na wodzie występuje zwisająca roślinność. Danio Malabarsky lubi pływać na powierzchni wody w całych grupach, jedząc owady, które wpadły do wody.\nTa ryba akwariowa jest absolutnie bezpretensjonalna w utrzymaniu, więc nawet początkujący akwarysta nie będzie przeszkadzał. Lubi gromadzić stado Danio Malabarsky'ego. Dlatego zaleca się trzymanie ich w grupach 4-6 osobników w domowym akwarium. Do takiego stada potrzebne jest akwarium o pojemności 50 litrów. Wskazane jest sadzenie w nim roślin akwariowych. Powinno być dużo miejsca do pływania.\nJeśli chodzi o optymalne parametry wody w domku rybnym, temperatura trzymania ryb powinna wynosić 20-25 ° C, twardość - do 20 °, kwasowość - do 7,8 pH. Sąsiadujący z nim Danio z Malabar może być tą samą spokojną rybą o podobnej wielkości.\nBezpretensjonalność ryb przejawia się w tym, że można to zrobić bez filtrowania wody i dmuchania. Ale nie będzie zbyteczne, jeśli sąsiedzi w akwarium są rybami, które wymagają czystości wody.\nPonieważ Danio Malabar bardzo skacze, akwarium powinno zawsze być przykryte pokrywką lub szklaną pokrywą.\nCo je Danio Malabar? Z wielką przyjemnością zjada żywe pokarmy w postaci dżdżownic i korony, kanalików i rozwielitek. Wykorzystuje suche mieszanki i konserwy.\nDanio Malabar osiąga dojrzałość płciową w wieku jednego roku. Samice tej ryby akwariowej mają bardziej zaokrąglone ciało i pełny brzuch. Mężczyźni różnią się od siebie harmonią.\nAkwarium, które będzie służyć jako tarlisko, należy pobrać w objętości 30-40 litrów. Musi być gęsto obsadzony różnymi roślinami. Na dnie powinny znajdować się krzaki roślin drobnolistnych, które będą służyć jako podłoże do tarła ryb. Wskazane jest zainstalowanie siatki ochronnej na dnie tarliska, aby kobieta i mężczyzna nie zjadali potomstwa. Pożądane jest również napowietrzanie tarlisk. Temperatura musi być utrzymywana na poziomie 28 ° C, twardość - do 5 °, kwasowość - 6-6,5 pH.\nPrzed lądowaniem w tarlicy para siedzi przez 14 dni w różnych akwariach. Karm ryby w tym okresie powinno być bardziej ostrożne.\nProducenci powinni się pojawiać wieczorem. Samica zaczyna odradzać się rano. Jego wydajność podczas jednego tarła wynosi do 1000 jaj. Czas odrodzenia wynosi 2-4 godziny. Samce natychmiast zapładniają jaja. Następnie para powinna zostać zrzucona z tarliska.\nPierwsze larwy pojawią się za 24-36 godzin. Trzymają się roślin wodnych i szklarni. Następnie pojawia się narybek. Muszą być natychmiast karmione. Dobrym początkowym jedzeniem będą orzęski buta i małe wrotki, gotowane żółtko. Po tygodniu młode zwierzęta można karmić krewetkami solankowymi i cyklopami.\nWygląd Danio aequipinnatus: charakterystyczny\nKształt i długość ciała: wydłużony korpus w postaci torpedy o długości i osiągający 10-15 centymetrów. W naturalnym środowisku ryby rosną większe niż w niewoli. Jeśli Danio Malabar jest utrzymywany w dobrych warunkach, może żyć do 5 lat!\nZabarwienie: u tej ryby nie można zignorować wdzięku i jasności, a kolor skóry zmienia się z jednej osoby na drugą. Zazwyczaj ciało jest pomalowane na zielono-niebieskie odcienie z obecnością żółtych pasków na ciele i przezroczystych płetw.\nAlbinosy malabarskie występują czasem w przyrodzie, ale są tak rzadkie, że jest to wyjątek, a nie odrębny gatunek niezależny.\nTa ryba jest bezpretensjonalna w wyborze jedzenia, zjada wszelkie oferowane jedzenie. Ale aktywność i szybkie pływanie pochłaniają dużo energii - musisz ciężko jeść, aby przywrócić siłę. Dieta powinna być zróżnicowana, regularna i kompletna.\nW naturze zbierają różne owady z powierzchni wody i często nie dążą już do ścigania i podnoszenia „pokarmu” unoszącego się w środkowych warstwach. Należy to wziąć pod uwagę i uczynić głównym pokarmem dla płatków, regularnie mieszając w nich pokarm sztuczny lub żywy.\nDanio aequipinnatus jest zwykle karmiony dwa razy dziennie, rano i wieczorem. Konieczne jest wydawanie żywności w takich ilościach, aby zjadły ją w ciągu dwóch do trzech minut.\nCHOROBY RYBY AKWARIUMWSZYSTKO DLA AKWARIUMZWIERZĄTRYBY AKWARIUMRoślinyŻYWNOŚĆ DLA RYBŚLIMAKI AKWARIUM


Obchody 225 rocznicy uchwalenia Konstytucji 3 Maja na Jasnych Błoniach w Szczecinie\n2016-05-04 09:22 Autor: Marta Kościucha\nW 2016 r. przypada okrągła, 225 rocznica uchwalenia Konstytucji 3-go Maja.\nTegoroczne uroczystości odbyły się, jak zawsze na Jasnych Błoniach pod Pomnikiem Czynu Polaków. W trakcie apelu poległych wymienione zostały nazwiska ofiar wypadku prezydenckiego samolotu pod Smoleńskiem: prezydenta Lecha Kaczyńskiego i jego żony, ostatniego prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej na Uchodźstwie Ryszarda Kaczorowskiego oraz dowódców i duchownych wojskowych, którzy zginęli w katastrofie.\nWałecka Kawiarenka dla rodziców i dzieci „ASYLUM”\n2016-05-03 23:52 Autor: Marcin Paprota\nW Wałczu niedawno powstało przyjazne miejsce spotkań dla rodziców z dziećmi - Wałecka Kawiarenka dla rodziców i dzieci „ASYLUM”. Pierwsze spotkania już się odbyły, już wkrótce będą kolejne.\nStartuje „Tydzień Europejski 2016”\n2016-05-03 22:37 Autor: Łukasz Jucha\nW co zmieni się plac Solidarności? Jak planować karierę za granicą? Z jakimi informacjami i w jaki nietypowy sposób wolontariusze z Eurodesk dotrą do mieszkańców Szczecina? – o tym prze-konać się będzie można podczas zbliżającego się „Tygodnia Euro-pejskiego 2016”. Szczegóły wydarzenia zaprezentowane zostaną na śniadaniu prasowym zaplanowanym na czwartek, 5 maja br.\nMuzeum Ziemi Wałeckiej zaprasza na Noc Muzeów\n2016-05-03 15:12 Autor:\nNa 14 maja przygotowano sporo atrakcji! Warto więc wybrać się do Wałcza - zwiedzić miasto, okolice - na przykład Magnetyczną Górkę i na godzinę 17 zjawić się w muzeum na ulicy Pocztowej 14, by skorzystać z bogatej oferty: wernisaży, prelekcji, koncertu, pokazów tańca.\nZ Wałcza do Szczecina\n2016-05-02 13:22 Autor: Marek Andrzej Subocz\nPodinspektor Jacek Cegieła, dotychczasowy komendant Komendy Powiatowej Policji w Wałczu objął stanowisko Komendanta Wojewódzkiego Policji w Szczecinie. W uroczystym powołaniu wziął udział wojewoda zachodniopomorski Piotr Jania oraz I Zastępca Komendanta Głównego Policji insp. Andrzej Szymczyk.\nStrzelcy ze Szczecina rywalizują w Pucharze Świata\n2016-05-02 11:59 Autor: Marta Kościucha\nJuż po raz siódmy w Szczecinie rywalizują najlepsi niepełnosprawni strzelcy podczas Pucharu Świata w Strzelectwie Sportowym. Organizatorem zawodów jest Start Szczecin. Występ w tych zawodach to jeden z najważniejszych sprawdzianów przed XV Letnimi Igrzyskami Paraolimpjskimi w Rio De Janeiro. Zawody trwają od 28 kwietnia do 5 maja. Oficjalne otwarcie imprezy odbyło się w niedzielę, 1 maja, w hali sportowej przy ul. Litewskiej 20.\nPokaż się z książką na mieście\n2016-05-02 08:47 Autor: Robert Grabowski\nPokaż się z książką na mieście - Szczecin najpiękniejszą plenerową czytelnią\nOdkryj książkę na nowo, to konkurs fotograficzny, którego tematem jest czytanie. Bohaterami zaś ludzie, ich książki i ich ulubione do czytania miejsca w Szczecinie. To także nazwa pleneru literackiego, który odbędzie się na Jasnych Błoniach w Szczecinie w dniach 24-26 czerwca. Zapraszamy do konkursu i na plener.\n2016-05-01 23:29 Autor: Tomasz Owsik-Kozłowski\nZachodniopomorski Sejmik sprzeciwia się zapisom ustawy o obrocie ziemią\n2016-04-30 12:57 Autor: Biuro Prasowe\nsprzeciwia się zapisom ustawy o obrocie ziemią\nNiezgodność z Konstytucją Rzeczypospolitej Polski, Traktatem Akcesyjnym oraz interesem środowisk rolniczych, m.in. takie argumenty zostały podkreślone przez Zachodniopomorski Sejmik w stanowisku dotyczącym ustawy z dnia 14 kwietnia 2016 r. o wstrzymaniu sprzedaży nieruchomości Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa oraz o zmianie niektórych ustaw. Zdaniem Sejmiku ustawa narusza prawo własności a także może skutkować sankcjami i utratą milionów euro.\nPomorze Zachodnie wspiera żeglarzy!\n2016-04-29 22:41 Autor: Biuro Prasowe\nRozgrywki w Szczecinie i Świnoujściu, nawet kilkanaście komentowanych dla widzów wyścigów dziennie, udział czołowych zawodników i sportowe emocje. Z pewnością wiosna i lato upłynie pod znakiem Polish Match Tour oraz Polskiej Ekstraklasy Żeglarskiej. Najbliższe sportowe rozgrywki już jutro, 30 kwietnia 2016 r. w Szczecinie. Pomorze Zachodnie jest partnerem regat.\nZachodniopomorska majówka z „Błękitnym” i większymi składami pociągów PR\n2016-04-29 19:07 Autor: Biuro Prasowe\nZachodniopomorska majówka z „Błękitnym”\ni większymi składami pociągów PR\nOd piątku 29 kwietnia do wtorku 3 maja br. zwiększą się zestawienia części pociągów na najbardziej popularnych trasach kolejowych Pomorza Zachodniego. 30 kwietnia na trasy wyruszy również przyspieszony pociąg Regio „Błękitny” relacji Szczecin Gł. – Świnoujście – Szczecin Gł. Decyzję o wzmocnienie składów, spółkę Przewozy Regionalne podjęła na wniosek Marszałka Województwa Zachodniopomorskiego Olgierda Geblewicza. Majówka na Pomorzu Zachodnim, to tradycyjnie czas zwiększonego zapotrzebowania na przewozy pasażerskie.\nSkansen Grupa Warowna Cegielnia w Wałczu zaprasza\n2016-04-29 09:37 Autor: Beata Stankiewicz\nMajówka to czas na spacery i zwiedzanie - Skansen Grupa Warowna Cegielnia w Wałczu zaprasza 30 kwietnia, 1 maja, 3 maja w godzinach 11 - 19\n2016-04-29 09:22 Autor: Alicja Łukasik\n2016-04-28 22:25 Autor: Tomasz Owsik-Kozłowski\nKOLOROWA ALEJA: Święto Konstytucji 3 maja\nMaj obfity w imprezy sportowe\n2016-04-28 22:02 Autor: Łukasz Jucha\nOd wielu lat maj należy do najbardziej obfitych w wydarzenia sportowe, rekreacyjne i turystyczne miesięcy roku na Pomorzu Zachodnim. Piękna pogoda sprzyja inauguracjom sezonu żeglarskiego, tenisowego oraz golfowego. W majowym kalendarzu imprez znalazło się ponad 50 przedsięwzięć. Część z nich wspiera Urząd Marszałkowski.\n2016-04-28 21:45 Autor: Biuro Prasowe\nZachodniopomorski Sejmik będzie się kierować orzeczeniami Trybunału Konstytucyjnego\n2016-04-28 21:43 Autor: Biuro Prasowe\nZarząd Województwa oraz wszystkie instytucje mu podległe, zostały poproszone przez Sejmik Województwa Zachodniopomorskiego, by przy wydawaniu decyzji administracyjnych uwzględniać także nieopublikowane orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. Sejmik odwołując się do Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej stoi na stanowisku, że orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego mają moc obowiązującą i są ostateczne. W stosownym stanowisku, również sam Sejmik zobowiązał się do podejmowaniu uchwał w zgodzie z orzeczeniami Trybunału.\nStanowisko Sejmiku Województwa Zachodniopomorskiego w sprawie energetyki wiatrowej\n2016-04-28 14:51 Autor: Biuro Prasowe UM\nStanowisko Sejmiku Województwa Zachodnio-pomorskiego w sprawie energetyki wiatrowej\nPoselski projekt zagrożeniem dla energetyki wiatrowej Pomorza Zachodniego – zachodniopomorski Sejmik przyjął stanowisko w tej sprawie. Plany zmian legislacyjnych zaproponowane w poselskim projekcie ustawy o inwestycjach w zakresie energetyki wiatrowej budzą sprzeciw Sejmiku Województwa Zachodnio-pomorskiego. We wtorek, 26 kwietnia 2016 r. radni województwa przyjęli stanowisko w tej sprawie.\n2016-04-28 14:18 Autor: Alicja Łukasik\nLipa Humboldta w Dysznie może zostać Drzewem Roku\n2016-04-28 09:28 Autor: Emilia Jenda\nKlub Gaja jest organizatorem konkursu Drzewo Roku. Z blisko 100 nadesłanych zgłoszeń z całej Polski, jury wybrało finałową 16 – w tym 400 – letnią lipę Humboldta w Dysznie (Gmina Dębno. O zwycięstwie w plebiscycie zdecydują internauci podczas czerwcowego głosowania.


Dzisiaj jest 17 lut 2019, 18:59\nStrona 1092 z 1181\n[ Posty: 11807 ] Przejdź na stronę Poprzednia 1 ... 1089, 1090, 1091, 1092, 1093, 1094, 1095 ... 1181 Następna\n: 04 lip 2018, 11:05\nPogadali, a przepisu jak nie było, tak nie ma.\n: 04 lip 2018, 11:07\nPorzeczek mam sporo, a spirytusu wccale, dopiero muszę zakupić.\nPrzepis Panie Tryglodytes, od początku do końca i proszę pamiętać, że do blądynki Pan\nNo dobra, zacznijmy od tego że nalewki tak jak i wina się komponuje, czyli ustala smak według tego co PANI pragnie osiągnąć.\nTrzeba mieć jednak szansę to zrobić.\nNajgorszą rzeczą jest wykonanie kompotu według jakiegoś przepisu z neta lub nie, tam nic nie da się zmienić bo zwykle jest za późno.\nKonkret, - owoc, (czarna porzeczka) czysty, umyty, dojrzały, piękny.\nZalewamy spirytusem w zamkniętym balonie bez żadnych cukrów czy dodatków smakowych.\nPo odstaniu, tydzień dwa, miesiąc, zależy jak twarde są owoce, zlewamy wytworzony płyn do zamkniętego naczynia, i odstawiamy niech sobie poczeka.\nTo co zostało w balonie (kompletnie pijane porzeczki) zasypujemy cukrem ile? trudno powiedzieć, tyle by wyciągnąć z jagódek cały spiryt.\nMożna, gdy nalewka ma być mniej słodka, zasypać mniejszą ilością za to nawet kilka razy.\nCukier prawie wszystko wyciągnie pozostaną niemal suche wióry.\nSłodki nektar odlewamy do kolejnych butelek i odstawiamy.\nCo dalej? sama radocha, mieszanie i próbowanie tego wszystkiego, rożne smaki, słodkie, wytrawne, dodatki tego lub owego, zabawa na długie miesiące.\nZnów zawiodłem, nie podałem przepisu pocieszam się tylko że Pani sama wie co Pani smakuje, szansa więc jest.\n: 04 lip 2018, 11:42\nNie zawiodłeś, min. o to mi chodziło. Dziękuję.\nZa kilka dni, dojrzeje jeżyna. To dopiero będzie naleweczka.\n: 04 lip 2018, 11:47\nNie dość że słodka trucizna to jeszcze rok trzeba czekać.\n: 04 lip 2018, 11:56\nE tam, na Gwiazdkę będzie dobra.\n: 04 lip 2018, 12:40\nWszystko polega na smaku nawet zawartość alkoholu to nie jest żaden fetysz.\nJapońskie Umeshu ma raptem 10% i dla mnie jest idealne, co kto lubi.\nMoreli chińskiej "śliwki ume" niestety u nas nie uświadczy za to jest Dereń!\n: 04 lip 2018, 13:29\nJa posiadłem trudną sztukę produkcji spirytusu na bazie wody i kilku mało znaczacych dodatków.\nCzystym spirytusem 92% zalewam tylko wiśnie i maliny. Niektóre owoce, jak na przykład głóg, nie tolerują zalewania czystym spirytem, bo się z cukrów zawartych w owocach wytwarzają miniżelki i nalewka jest ślimakowato-glutowata.\nSłabszy alkohol lepiej wyciaga smaki z owoców a jak ktoś lubi żeby mu wypalało niewyparzony pysk, to może sobie dolać czystego po zakonczeniu procesu nastawiania.\nPolecam nalewkę 60% z polnego szypszyńca, zwanego dziką różą, lekko dosłodzoną miodem gryczanym.Podkreślam słowo ,,lekko".\nTa doskonała nalewka o pomarańczowym odcieniu, delikatnie kwaskowata od dużej zawartości askorbinianów, poprawia humor juz po jednym małym kieliszeczku.Owoce zbieramy tuż przed przymrozkami , obcinamy ogonki, myjemy starannie i osuszamy przez noc na ręcznikach a nastepnie przemrażamy w zamrażarce i takie zamarzniete wrzucamy wprost do destylatu.\nPosiadam kilkuletnią nalewkę z szypszyńca ale schowałem i nie pamiętam gdzie\n: 04 lip 2018, 13:32\nTak działają nalewki horneta. Skuteczniejsze od tego Niemca! Alzheimera na myśli mam\n: 04 lip 2018, 13:39\n... ale schowałem i nie pamiętam gdzie\nMam podobnie, zawsze mam zrobić i jeszcze nie robiłem, wino robiłem i wypiłem, resztę schowałem bo wypiją, jak znajdą.\nA truskawkowe, słodkie, to nawet do zimy nie dostoi, gdzieś się rozchodzi.\nPodobnie jak węgierkowe.\n: 04 lip 2018, 13:42\nOczywiście Bogusiu pamiętasz, że obiecywałeś mi przysłać 0.5 kg owoców tarniny zbieranej po przymrozkach.....?! Przecież nie będę jechał 700km po parę śliwek......bądź człowiekiem...........\nObiecuję odesłać flaszkę "wyrobu"....... Tylko nie kompinuj i nie zamrażaj w lodówce. Maja być zamrożone naturalnie......


Fun and Dance - Zabawa Trwa! :: Krytycznym okiem - Maksymilian Ha�\nPORTAL • CHAT  • Regulamin • Mapa • Album • Ludzie • F.A.Q • BB CODE • Statystyki • Download • Quizy Fun and Dance - Zabawa Trwa! Strona G��wna » Forum » Krytycznym okiem » Krytycznym okiem - Maksymilian Ha�\nTagi tematu: hac, krytycznym, maksymilian, okiem\nKrytycznym okiem - Maksymilian Ha� Autor\nDo��czy�a: 15 Sty 2008Posty: 2560\nWys�any: 2009-05-05, 17:16 Krytycznym okiem - Maksymilian Ha�\nPowody eliminacji mog� by� naprawd� r�ne, r�niste, najr�niejsze. Czasem o eliminacji tancerza decyduje jego osobowo��, zazwyczaj zreszt� nieciekawa (czyt. nie nadaj�ca si�, irytuj�ca, tudzie� nie pasuj�ca do reszty weso�ej gromadki), s�abe umiej�tno�ci, ra��ca technika, czasem nawet image czy zachowanie na scenie... lub po prostu nuda. Jak to si� m�wi do trzech razy sztuka, ale nawet ju� za tym trzecim razem ogl�danie tego samego uczestnika, na tym samym miejscu, ta�cz�cego ZN�W sol�wk�, ka�dego by chyba zaniepokoi� czy znudzi�. Poza tym nominacja trzy razy z rz�du nie �wiadczy o tancerzu bynajmniej dobrze. Tak w�a�nie pokr�tce prezentuje si� historia wyeliminowanego ostatnio Maksa Hacia rodowitego �odzianina, specjalizuj�cego si� w hiphopie.\nJak si� okazuje coraz wi�cej uczestnik�w bior�cych udzia� w obecnych programach na �ywo, pr�bowa�o swych si� w poprzednich edycjach, m�wi�c �ci�lej, na castingach, gdzie wr�czano im bilet na warsztaty lub nie, lecz tak czy owak wracali do domu z pustymi r�koma. Tak te� jest i w wypadku Maksa. Casting w 4 edycji to dla niego nie pierwszyzna. Jak zdradzi� w DDTVN, startowa� ju� w 1 edycji, ale jak podkre�li� tylko i wy��cznie w celach reprezentacyjnych, gdy� w�wczas mia� niespe�na 15-16 lat i zbyt ma�e do�wiadczenie by zaistnie� czy zwyczajnie da� rad� w tego typu programie. Skupiaj�c si� na obecnym etapie nie da si� nie zauwa�y� pewnych istotnych rzeczy, mianowicie zmian. Tancerz objawi� si� nam w Gda�sku jako uzdolniony, charyzmatyczny ch�opak, a �mia�o mog� powiedzie�, �e pierwsza my�l jaka mog�a widzom przyj�� na my�l by�a nast�puj�ca: dobry materia� na jeszcze lepszego tancerza. Ile z tego prawdy zosta�o, rozkminic musi sobie ka�dy sam, nie mniej jednak pragn� przedstawi� par� aspekt�w mog�cych odpowied� wam przybli�y�. Po oczarowaniu jury sol�wk�, Maks wyruszy� na podb�j s�onecznej Lizbony, z zamiarem przej�cia w jak najlepszy spos�b poszczeg�lnych etap�w, by w ko�cu us�ysze� upragnione s�owa przewodnicz�cego jury i z ulg� w sercu ruszy� w tan z�otej 16stki. Jednak jak w ka�dym przypadku droga do uczestnictwa w You Can Dance bywa uci��liwa i wymagaj�ca nadzwyczajnych po�wi�ce�, tak te� droga do s�awy Maksa bynajmniej nie by�a us�ana r�ami (zreszt� czy w jakimkolwiek wypadku by�a?). Taka ju� domena programu. By nada� warsztatom troch� smaczku potrzebny jest niezawodny sk�adnik wzbudzaj�cy sensacj�. Byli�my �wiadkami wstrz�saj�cego materia�u, w kt�rym tancerz do�wiadczy� ataku astmy. Sytuacja by�a na tyle powa�na, �e wymaga�a wezwania karetki pogotowia. Ko�cem ko�c�w, zwolennicy tancerza mogli odetchn�� z ulg�, bowiem jak si� okaza�o ryzyko przedwczesnej eliminacji z powod�w zdrowotnych zmala�a do minimum. Co jeszcze dzia�o si� w Portugalii? Warto wspomnie� o zaj�ciach Maksa z salsy, na kt�rych zreszt� nie prezentowa� si� zbyt dobrze... Ale nie powinno to by� dla nikogo niespodziank�, w ko�cu salsa to salsa... Nie mo�na jednak powiedzie�, by w odcinkach na �ywo, radzi� sobie w jakikolwiek spos�b lepiej. Pierwszym stylem jaki zaprezentowa� si� w �rodowy wiecz�r by� locking. Niestety... nie posz�o zbyt dobrze, z racji czego musia� zata�czy� solo. W moim przekonaniu nawet sol�wka nie odznacza�a si� pozytywn� energi�. Nie przekona�a mnie, mo�e cz�ciowo z jej uk�adu. Przypuszczam, �e gdyby postanowi� zata�czy� wtedy co� w stylu hh, efekt by�by bardziej obiecuj�cy. To samo czeka�o go w nast�pnym live. Pierwszy raz w �yciu ta�czony quickstep nie by� jego szcz�liwym. O dziwo nawet w ostatnio ta�czonym HH jury doszuka�o si� paru b��d�w, kt�re wp�yn�y na jego nominacje z partnerk� - Ad�. Niekt�re zabobony, uprzedzenia, wyczerpany kredyt zaufania w stosunku do uczestnika, nawet z pozoru absurdalny, pokutuj� w ludzkiej wyobra�ni i bywaj� bez najmniejszych zahamowa� kontynuowane. Niestety tak dzia�a to b��dne ko�o - wystarczy, �e raz powinie si� tancerzowi noga, a ludzie zaczn� odnosi� si� do niego z niech�tn� rezerw� i wi�ksz� ostro�no�ci�. Obecny etap jest jednak ju� na wy�szym poziomie ni� dotychczas, dlatego uczestnicy nie mog� pozwoli� sobie nawet na drobne wpadki. Nie ukrywam, ze po Maksie spodziewa�am si� czego� wi�cej, bo wydawa� mi si� dobrym tancerzem i przypuszcza�am, �e sta� go na wi�cej. Ale niestety w programie nie ma miejsca na rozczarowania, a "Haciu" ewidentnie tak uczyni�.\n_________________I find it kinda funny, I find it kinda sad, the dreams in which I'm dying are the best I ever had.\nOstatnio zmieniony przez Kat 2009-05-05, 19:29, w ca�o�ci zmieniany 2 razy izz Gadu�a\nWiek: 22 Do��czy�a: 21 Lut 2009Posty: 320Sk�d: z nik�d.\nWys�any: 2009-05-05, 17:49 Kat napisa�/aNie ukrywam, ze po Maksie spodziewa�am si� czego� wi�cej, bo wydawa� mi si� dobrym tancerzem i przypuszcza�am, �e sta� go na wi�cej.\nja r�wnie�. ale w jaki� spos�b go lubi�am.\ni troch� �a�owa�am, �e odpada.\nale niestety w tym momencie programu nie mo�na ju� sobie pozwoli� na wpadki i potyczki co w jego przypadku si� zdarza�o.\n�wietny art. _________________` i �ni�a , �e dla niego ta�czy�a , a on ukradkiem bi� jej brawo ...\npalcia242 Pisz� o wszystkim\nWiek: 24 Do��czy�a: 13 Mar 2009Posty: 463\nWys�any: 2009-05-05, 18:02 Nie no on poprostu nie dawa� sobie rady.\n_________________Najlepszym przyjacielem jest ten, kto nie pytaj�c o pow�d twego smutku, potrafi sprawi�, �e zn�w wraca rado��\nWylogowana Piece of heavenRedaktor portalu\nWiek: 24 Do��czy�a: 24 Mar 2009Posty: 3449Sk�d: dolina rozpusty\nWys�any: 2009-05-05, 18:25 CytatPierwszym stylem jaki zaprezentowa� si� w �rodowy wiecz�r by� popping.\nMalutki b��d bo to by� locking.\nA ja na niego nie liczy�am, nawet nie pomy�la�abym, ze po ty co pokaz�� a raczej nie pokaza� w Lizbonie nie wezm� go do 16. Wi�c to, ze odpad� nie by�o dla mnie zaskoczeniem. Moim skromnym zdaniem z programem powinienn po�egna� si� ju� po lockingu i pierwszej nie do ko�ca udanej solowce.\n_________________You raise me up, so I can stand on mountains,\nYou raise me up, to walk on stormy seas,\nSeba jeste� mistrzem!!\nYCDI: Gaua, Maria\nYCDII: Kasia K, Kamil G., Kryspin\nYCDIII: Gabry�, Iza, Ada\nYCDIV:Piter, Julka, Kuba\nYCDV: Seba, Kimbo, Figa, Ilona\nYCDVI: Seba, Alisa, Masza, Micha�\nWys�any: 2009-05-05, 18:40 My�l�, �e g��wnym zarzutem wobec Maksa jest w�a�nie fakt, �e po KA�DYM duecie ta�czy� sol�wk�, a na dodatek �adna z nich nie by�a wbijaj�ca w fotel, jak mo�na si� by�o tego spodziewa�. Ale uwa�am, �e odszed� z klas� - zar�wno duet, jak i solo by�y przyzwoite, a jeszcze ta przemowa na ko�cu Szczerze, by�am w szoku. Og�lnie wydaje mi si�, �e Maks jest bardzo powa�ny, jak na sw�j wiek, przynajmniej tak mo�na wywnioskowa� z tego, co m�wi� o programie, czy o swoim ta�cu. No c�, �ycz� mu �eby wci�� si� rozwija� i mo�e jeszcze kiedy� o nim us�yszymy _________________mi�o�� pierwsza - zupe�nie jak ciel�\nWys�any: 2009-05-05, 18:46 Obi�o mi si� o uszy, �e by� niezbyt lubiany przez pozosta�� 15.\nWys�any: 2009-05-05, 19:09 Wylogowana napisa�/aObi�o mi si� o uszy, �e by� niezbyt lubiany przez pozosta�� 15.\nuu.. a wydaje sie taki sympatyczny. Moze to plotki.\n_________________Believe in your dreams!\nWiek: 20 Do��czy�a: 06 Lis 2008Posty: 1637Sk�d: Toru�\nWys�any: 2009-05-05, 19:10 Nie wiem czy wiecie, ale on by� trzy razy na castingu do IV edycji. CytatDucha walki mo�na te� pozazdro�ci� Maksowi Haciowi z ��odzi. Zgodnie z zasad�: do trzech razy sztuka, pojecha� do trzech miast, w kt�rych odbywa�y si� castingi do YCD - By�em we Wroc�awiu, Krakowie, ale bilet dosta�em dopiero w Gda�sku.\nC�... Mnie Maks nie podoba� si� w �adnym stylu. Jego sol�wki do mnie nie przemawia�y i na prawd� nie wiem jakim cudem doszed� do 3 odcinka, w og�le jakim cudem trafi� do programu.\n_________________During the struggle they will pull us down\nBut please, please, lets use this chance to turn things around\nAnd tonight we can truly say - together we're invincible\nIII: Gabry�, Iza, Paulina, Tomek\nIV: Kuba, Julia, Piotrek\nV: Kuba J., Aleks, Ewa, Paulina, Leal\nVI: Kuba, Paulina, Adrian\nWys�any: 2009-05-05, 19:10 CytatMalutki b��d bo to by� locking. Ju� poprawione Generalnie wina sta� mo�e po obu stronach. Po pierwsze jego osobowo��, kt�ra jednym mog�a si� podoba� a drugim nie. Nie do wszystkich da si� w ko�cu dotrze�. Drug� nie mniej wa�k�, a na pewno kluczow� spraw� by� jego taniec. Pierwsza sol�wka nie podoba�a mi si� w og�le. Druga by�a ju� lepsza, a trzecia w ko�cu si� uda�a. Ale niestety widzowie widocznie znudzili si� ci�g�ym czekaniem na lepsze rezultaty, czego efektem jest jego eliminacja. Ale mimo wszystko jest mi go szkoda, bo nadal obstaje przy zdaniu, �e sta� go na wi�cej. Ma�o tego, w�a�nie po tym drugim live nabra�am do niego szacunku i odrobiny sympatii Pr�cz tego chcia�am bardzo zobaczy� go w jazzie. Szkoda A przemowa na ko�cu rzeczywi�cie bardzo dojrza�a i przemy�lana. Ma�o takich w programie a Maks pokaza� klas�; odszed� z honorem. Poza tym jak Ruda zauwa�y�a jak na sw�j wiek jest bardzo powa�ny, a w�a�nie takich uczestnik�w nam potrzeba. Tym bardziej jest to zaskakuj�ce, jak ma dopiero 17 lat. I c�. Jak nie w ycd to w r�nych konkursach da sobie rad� i mo�e o nim jeszcze us�yszymy. Na pewno b�dzie z niego dobry, jak nie bardzo dobry tancerz. Fundament by zaistnie� w tym �wiecie jak najbardziej posiada, wi�c by� mo�e to tylko kwestia czasu.\nblackjack In For the KillPrzyjaciel ForumModeratorRedaktor portaluSuper Sponsor\nDo��czy�: 15 Lis 2008Posty: 3344\nWys�any: 2009-05-05, 19:15 Bardzo dobry art W�a�ciwie chyba nie mam nic do dodania. Co do tej mowy po�egnalnej - wydaje mi si�, �e Maks si� troch� przygotowa� na to, �e mo�e odpa�� i na pewno sobie u�o�y� wszystko w g�owie. Co nie zmienia faktu, �e pozytywnie zaskoczy�. Ale niestety to chyba jedyna mi�a rzecz, jak� mog� o nim powiedzie�. Wydawa�o mi si�, �e jest ciekawym tancerzem, no i jest z ��odzi, wi�c na wst�pie mia� plusa.. Ale �aden z jego duet�w mi si� nie podoba� (no mo�e poza tym ostatnim HH, kt�ry rzeczywi�cie nie by� a� taki z�y jak my�la�em na pocz�tku), natomiast sol�wki by�y dobre, jednak ci�gle mia�em w pami�ci jego s�owa: "Udowodni� wszystkim, �e nie jestem tylko dobrym solist�, ale te� potrafi� dobrze zata�czy� w duecie". No i tutaj zawi�d�.\nA co do tego, czy by� lubiany przez pozosta�� 15.. Nie odnios�em wra�enia, �eby kto� go nie lubi�. Ale kto ich tam wie...\n_________________Lying on the grass now, dancing for the stars\nWys�any: 2009-05-05, 19:21 asiaaa_xd napisa�/a Wylogowana napisa�/aObi�o mi si� o uszy, �e by� niezbyt lubiany przez pozosta�� 15.\nObi�o mi si� to o uszy od kolezanek, kt�ry siedz� czasem w EDS ze z�ota szesnastk�. Podbno nikt zbytnio po nim nie rozpacza�, mo�na by rzec, �e wcale.\nWys�any: 2009-05-05, 19:24 Wylogowana napisa�/a asiaaa_xd napisa�/a Wylogowana napisa�/aObi�o mi si� o uszy, �e by� niezbyt lubiany przez pozosta�� 15.\nhmm.. jakby tak by�o to szkoda go. Mi sie podoba� Czekolada988 Stary wyjadacz\nDo��czy�a: 02 Lis 2008Posty: 590\nWys�any: 2009-05-05, 19:26 a mnie cos od niego odpychalo.. nie moglam si� do niego przekona� :/ i w wi�zku z tym ciesz� si� , �e odpad� . a jego solowki mnie nie zachwyca�y. w duetach te� sobie �rednio radzi�.\n_________________My�lenie jest najgorszym b��dem jaki mo�e pope�ni� tancerz. Taniec trzeba czu�. - M.Jackson <3\n2cool4you Redaktor portaluSponsor\nWiek: 27 Do��czy�a: 13 Lut 2009Posty: 2473Sk�d: Przejd� do mapy\nWys�any: 2009-05-05, 19:43 to ja tak troszke bardziej alternatywniej do Waszych wypowiedzi;D\nszczerze mowi�c - niesamowicie lubie takie osoby w stosunku do kt�rych czuje niepewnosc - raz mam cos jak wstret a za chwile je uwielbiam - i taki by� dla mnie Maks. nie wiem .. to chyba jego osobowo�� - strasznie denerwowa�o mnie wykl�canie si� o 'swoje racje', ale podoba mi si� odwaga z jak� to robi�. tak samo fakt jego odpowiedzialno�ci z racji 'bycia jedynym me�czyzn� w domu'\nale no co do ta�ca... maks jest indywidualist� - openingi[gdzie tanczy� zawsze z ty�u....]/duety zawala� przez cz�ste zapominanie krok�w. solowki - osobi�cie bardzo mi si� podoba�y.\ni �wietny art. taki z dusz�:D\n_________________MICHA�� MACIEJEWSKI, TOMEK PRZ�DKA, Natalia Madejczyk, Iza Orze�owska, Marcin Mrozinski, Wiola Fiuk, Julia �ytko, Paulina Przestrzelska, Ania Tarnowska\nKrytycznym okiem - Roksana Saniuk\nKrytycznym Okiem - Sebastian Piotrowicz\nKrytycznym Okiem - Basia Zieli�ska.\nKrytycznym okiem - Marcin Mrozi�ski\nKrytycznym okiem - Adrianna Kawecka\nFun and Dance - Zabawa Trwa! Strona G��wna » Forum » Krytycznym okiem » Krytycznym okiem - Maksymilian Ha�


Węgiel orzech uniwersalna energia\nJaki rodzaj opału wybrać do ogrzewania domu?\nUżytkownicy ogrzewający dom paliwami stałymi co roku stają przed wyborem zakupu dobrego opału na chłodniejszy sezon. Z grubsza dzielą się na dwa typy. Jedni kupują bezpośrednio w sezonie, gdy temperatury już spadają, a dom zaczyna się wychładzać. Drugą grupą są Ci którzy zaopatrują się w opał na zimę już nawet w okresie letnim. Druga grupa czyni znaczne oszczędności z racji wielu promocji i obniżki cen paliw po sezonie.\nWszystkich czeka wybór dobrego składu opałowego. Nadal najczęściej wykorzystywanym paliwem stałym do ogrzewania domu jest węgiel. Nieważne, czy jest to polski węgiel, czeski czy rosyjski, będzie jeszcze długo w użytku tak samo jak wytrzymałe piece przetwarzające to paliwo na energię do ogrzania naszego domu. By poczynić oszczędności warto się zaopatrzyć w węgiel dobrej jakości w okresie letnim. Poza oszczędnościami unikniemy również nerwów spowodowanych brakiem węgla w składach opałowych, gdy w okresie jesienno zimowym potrzebne będzie nawet małe uzupełnienie zapasów. Gdy już wybierzemy dobry skład opału, będziemy musieli zastanowić się nad tym jaki rodzaj węgla kupić do naszych potrzeb. Często na urządzeniach grzewczych opisane jest jaki rodzaj opału przetwarza dany kocioł.\nWarto również zasięgnąć rady specjalistów ze składu węglowego, gdyż znają oni różne patenty i niuanse umożliwiające podniesienie wydajności urządzenia jak i możliwości poczynienia oszczędności. Dzisiaj zajmiemy się węglem, który cieszy się największym zainteresowaniem z racji swoich właściwości cieplnych, czyli na ruszt rzucamy węgiel orzech.\nWęgiel orzech spala się praktycznie całkowicie\nWęgiel orzech jest węglem typu kamiennego. Ze względu na swoją granulację, która waha się między 20-40mm jest uznawany za węgiel typu grubego. Jego główną cechą jest utrzymywanie długiego oraz bardzo jasnego płomienia. Z racji wytwarzania jasnego płomienia nazywany jest węglem płomiennym. Płomień jest bardzo efektowny i aż szkoda takie źródło energii chować w piecu. Najważniejsze jest to, że dzięki temu węgiel wypala się praktycznie całkowicie. Węgiel ten ceniony jest właśnie nie tylko ze względu na swoje właściwości cieplne, ale również ze względu na pozostawianie bardzo małej ilości popiołu. Użytkownicy węgla orzecha z pełną świadomością dokonują zakupu tego gatunku węgla właśnie ze względu na dużo rzadsze wizyty w kotłowni oraz praktycznie zdmuchnięcie pozostawionego popiołu. Wystarczy pomyśleć o tym jak mało trzeba będzie, by zachować czystość w pomieszczeniu grzewczym, dzięki takim właściwościom jakie ma węgiel orzech. Węgiel ten jest mało smolisty, dzięki temu zachowamy wysoką sprawność i żywotność pieca oraz całej instalacji grzewczej. Przez małą smolistość nie osadza się on w przewodach kominowych.\nWydajny węgiel orzech, jeszcze oszczędniejsze ogrzewanie\nZ racji tego, że węgiel orzech jest bardzo wydajnym i energetycznym rodzajem węgla, możemy znacznie podnieść jego ekonomię. Wystarczy połączyć go z innymi rodzajami opału. Dzięki temu, że jest to węgiel płomienny można uzyskać bardzo wysokie spalanie wszelkiego rodzaju drewna, pelletu lub innych rodzajów węgla. Będziemy mogli również dzięki temu spowolnić tempo spalania i wydłużyć proces grzewczy. Dzięki tańszym odpowiednikom łączonym z węglem orzechem uzyskamy znaczne oszczędności.\nSkorzystaj z naszej pełnej oferty\nPoznaj naszą szeroką ofertę usług oraz towarów\nTy masz co, my mamy czym.\nTransport najwyższej jakości o najwyższej szybkości. Masz dość kierowców bez uprawnień i uszkodzonych dostaw? To jest właśnie czas na skorzystanie z naszych usług. Transport opału, węgla, może nawozy sztuczne z naszej oferty bezpośrednio pod wskazany punkt? Dla nas to przyjemność. Nasza flota nie tylko dostarczy tani węgiel, ale i specjalny osprzęt sprawia, że zajmujemy się również odśnieżaniem.\nDaj nowe życie swoim plonom\nKażdy chce, żeby jego plony były jak najbardziej dorodne. Można to osiągnąć tylko dzięki odpowiedniemu ich nawożeniu. Dbając w ten sposób o plony poprzez dobre nawozy sztuczne, będziemy mieli gwarancję silnej oraz dorodnej rośliny. Dzięki temu każda inwestycja będzie się opłacać.\nEkologiczne paliwo dla Twojego domu\nPellet posiada wysokie właściwości energetyczne. Energia z pelletu niemal w całości wykorzystywana jest do wytwarzania ciepła. Energia nie jest tracona na odprowadzanie niepotrzebnej wilgoci. Nasz pellet produkowany jest z drzew charakteryzujących się największą spoistością. Dzięki temu zawartość popiołu na 1 tonę pelletu to około 3kg. Dodatkowo użytkownicy ucieszeni są z faktu, że pozostałość po spalaniu pelletu mogą wykorzystać jako naturalny nawóz w swoich ogródkach.\nSklejka Płyty wiórowe\nJakość w Twoim domu\nOferowane przez nas sklejki świetnie sprawdzą się przy zastosowaniach konstrukcyjnych oraz w zaawansowanym przemyśle meblarskim. Dobrze dobrane materiały gwarantują trwałość i niezawodność konstrukcji. Sklejka świetnie nadaje się jako materiał wykończeniowy, gdyż zachowuje swoją strukturę nie odkształcając się jak lite drewno. Naturalna sklejka jest kilka razy bardziej odporna na wilgoć niż materiały drewnopochodne.\nWidzisz miejsce na rzeczy, których chcesz się pozbyć po uczciwych cenach.\nMasz problem z pozbyciem się zalegającego sprzętu? Jesteś po remoncie i zastanawiasz się czy szwagier wciśnie wszystko do swojego cinquecento? Nasz skup złomu to miejsce, gdzie chcesz by znalazły się Twoje rzeczy. Szwagier nie ma cinquecento? Zajrzyj do naszego działu transport usługowy.\nDołącz do naszych odbiorców węgla najwyższej jakości.\nNaszym węglem ogrzewają się spółdzielnie poprzez zakłady produkcyjne, aż po indywidualnych odbiorców. Dowóz węgla w okolicy takich miast jak Olsztyn, Reszel, Kętrzyn, Mrągowo, Biskupiec, Ryn oraz inne. Nabędziesz u nas węgiel w każdej ilości po atrakcyjnych cenach. Skorzystaj już teraz.\nJest najczęściej spotykanym sortem węgla spotykanym w gospodarstwach domowych. Wymiar jego ziarna plasuje się w granicach 40-100mm. Wysoka wartość opałowa powyżej 24-28Mj/kg oraz niska zawartość popiołu idealnie nadaje się do ogrzania Twojego domu tym rodzajem węgla. Ułatwiamy ten proces pakując nasze produkty w worki.\nJest węglem o wymiarach ziarna 25-40mm. Wysoka kaloryczność i konkurencyjna cena naszego groszku sprawiają idealne jego zastosowanie w domowych oraz przemysłowych piecach. Mała zawartość siarki szczególnie wpływa na jego neutralność dla środowiska.\nJest węglem o wymiarach ziarna 8-25mm. Ucieszy fanów ekologii i dzięki jego niezwykłej wydajności uraczy swoim długo zachowującym się przyjemnym ciepłem panującym w całym domu. Dodatkowo węgiel ekogroszek cieszy się niezwykłą popularnością.\nJest węglem o wymiarach ziarna 0-8mm. Wysoka kaloryczność oraz stosunkowo niska zawartość popiołu bardzo pozytywnie wpływa na instalacje grzewcze. Dzięki lekkości miału węglowego jest jednym z produktów, najchętniej wybieranych przez starsze osoby.\nJest grubym węglem 90-150 i 90-200mm. Jego neutralność dla środowiska zapewnia wysoka kaloryczność oraz bardzo niska zawartość siarki. Ciesz się spełnionymi normami oraz wysokokalorycznym przyjemnym ciepłem.\nUsługi świadczymy już ponad 30lat. Naszym węglem ogrzewają się spółdzielnie poprzez zakłady produkcyjne, aż po indywidualnych odbiorców. Śmiało pytaj. Jesteśmy do Twojej dyspozycji.\n© 2018 All Rights Reserved. Projekt i realizacja Prestigi.pl