[24tp.pl] Tragedia w Chicago\nTragedia w Chicago\nPodczas napadu na sklep jubilerski w Chicago zginął 39-letni góral z Małego Cichego, Tadeusz Pawlikowski. Wszystko odbyło się na oczach jego żony i dwóch córek. Dziennikarz „TP” był na miejscu kilka minut po napadzie. Godzinę po tragedii ktoś powiadomił policję, że na sali bankietowej Domu Podhalan przygotowany jest zamach bombowy na posła Kazimierza Dzielskiego. Na szczęście to druga sprawa okazała się tylko głupim żartem. - pisaliśmy w maju 1998 roku. Oto teksty na ten temat z tamtego czasu.\nPotężnie zbudowany, zawsze wesoły Tadeusz Pawlikowski był znany wśród chicagowskich górali nie tylko ze swoich wyrobów złotniczych, ale także z tego, że nigdy nie odmawiał nikomu pomocy. Dla odwiedzających jego sklep jubilerski zawsze miał czas. Kiedy wpadłem do niego w przeddzień tragedii, żartowaliśmy. Gdy zapytałem co słychać, opowiedział mi o zdarzeniu jakie miało miejsce w listopadzie zeszłego roku. Wyjechał wówczas na polowanie. Jakiś Murzyn wpadł do sklepu i kolbą pistoletu uderzył jego żonę. Na szczęście skończyło się tylko na sińcach i strachu. Uspokajał mnie, że gdy sam jest w sklepie, nic takiego zdarzyć się nie może. Miał broń zawsze gotową do obrony. Bezpieczeństwo miał mu gwarantować system alarmowy połączony z policją. Uśmiechał się, gdy żartowaliśmy, żeby raczej handlował hamburgerami. Opowiadał o przygotowaniach piłkarskiej drużyny Podhala do wyjazdu do Zakopanego. Był skarbnikiem Ligi Podhalańskiej w Chicago, piłka nożna to był jego konik.\nByła niedziela, 3 maja 1998 roku. Dochodziła godzina druga po południu. Wielu chicagowskich górali przygotowywało się do bankietu w Domu Podhalan organizowanego przez Koło Czarny Dunajec. Honorowym gościem miał być poseł, wójt Kazimierz Dzielski. Pawlikowskiemu pozostała jeszcze godzina pracy. Miał zamknąć swój sklep o trzeciej. Sporo osób wybiera się na zakupy w dzień wolny od prący.\nW sklepie była żona Tadeusza, dwie córeczki jedenasto- i trzynastoletnia i na zapleczu pracownik. Klientką była jakaś Polka z dzieckiem. Nagle pod sklep zajechała furgonetka. Jeden z czterech czarnoskórych mężczyzn wysiadł z samochodu i podszedł do drzwi. Zadzwonił. Sklepy jubilerskie otwierane są wyłącznie od środka. Pawlikowski rozpoznał tęgo mężczyznę. Był już tego samego dnia rano, interesował się diamentami. Murzyn podszedł do lady. Poprosił o ponowne pokazaniu mu diamentów. Długo się wahał. Przez cały czas jedną rękę trzymał w kieszeni. Prawdopodobnie Pawlikowski zorientował się, że coś nie jest w porządku. - Za parę minut musimy zamykać - ponaglał. Nagle Murzyn wyjął pistolet, złapał leżące przed nim diamenty i strzelił do odwróconego tyłem Pawlikowskiego. Trafił w samo serce. Natychmiast z zaplecza wybiegł pracownik jubilera z bronią. Bandyta złapał kobietę i przykładając jej do skroni pistolet wycofywał się w kierunku drzwi. Nie było szans na unieszkodliwienie napastnika. Później wskoczył do furgonetki i odjechał. Wszystko trwało zaledwie kilka minut.\n- Podbiegłem do Tadzia. Żył jeszcze, z trudem łapał powietrze - opowiada dziennikarzowi „TP” kilka minut po napadzie jeden ze świadków. - Położyłem mu mokry ręcznik na czoło. Boże, dlaczego Tadziu nie pozwolił mu zabrać wszystkiego. Jego żonę zabrali do szpitala. Była w szoku. Niech pan popatrzy na łuskę - tam leży. To był jakiś mały kaliber - dodaje roztrzęsiony, wskazując na niewielki kawałek metalu leżący w bocznym pomieszczeniu sklepowym. Nabój jak z KBKS, kaliber 22mm. Mały, ale bardzo groźny, bo głęboko wnika w ciało ofiary. Na ratunek nie było szans. 39-letni góral, Tadeusz Pawlikowski umarł, śmiertelnie trafiony w serce. Wiele osób widziało napastnika. Szansa na ujęcie bandyty jest niestety niewielka, choć są świadkowie, którzy zapamiętali numer rejestracyjny samochodu, którym uciekł przestępca w towarzystwie trzech innych czarnoskórych mężczyzn. Był to czarny, czterodrzwiowy Chewrolet Tahoe rocznik 1995-97 z przyciemnianymi szybami, miał rejestrację ze stanu Missouri. Być może uda się złapać sprawcę, gdy będzie próbował sprzedać skradziony łup.\nGdy w sklepie jubilerskim Tadeusza Pawlikowskiego policja zabezpieczała jeszcze ślady po napadzie, w Domu Podhalan rozpoczynał się bankiet, z którego dochód miał być przeznaczony na liceum Ojców Salezjanów w Czarnym Dunajcu. Nikt z zebranych nie wiedział jeszcze o śmierci Pawlikowskiego, gdy na miejscu pojawiło się kilkanaście samochodów policyjnych. Wszystkie osoby ewakuowano. Kilkuset gości, w tym poseł Kazimierz Dzielski, oczekiwało na możliwość powrotu do budynku. Jak się później okazało ktoś powiadomił telefonicznie policję, że na sali bankietowej Domu Podhalan ukryto bombę, a celem ataku jest poseł Kazimierz Dzielski. Na szczęście był to fałszywy alarm. Chwilę później powiadomiono zebranych o tragedii, do jakiej doszło w sklepie Tadeusza Pawlikowskiego. Tej niedzieli, 3 maja w Chicago wiele osób długo nie zapomni, a bez Tadka Pawlikowskiego już nigdy nie będzie tak jak dawniej.\nZabójca Pawlikowskiego ujęty\nKilka dni temu w St. Louis w stanie Missouri w USA aresztowano mężczyznę podejrzanego o dokonanie napadu na zakład jubilerski w Chicago.\nInformację o aresztowaniu otrzymaliśmy wczoraj z Chicago od Józefa Galicy, właściciela restauracji Mabenka, który od początku zajął się pomocą rodzinie tragicznie zmarłego Tadeusza Pawlikowskiego. Jak się okazało, po kilkutygodniowym intensywnym śledztwie, policja w stanie Missouri zatrzymała mężczyznę, którego linie papilarne odpowiadają liniom pozostawionym na gablotach wystawowych w zakładzie jubilerskim Tadeusza Pawlikowskiego. Przypomnijmy: 3 maja br. około godziny drugiej po południu do sklepu Jubilerskiego Tadeusza Pawlikowskiego w Chicago wszedł czarnoskóry mężczyzna.\nTwierdził, że szuka pierścionka z diamentem dla swojej dziewczyny. Około godziny przyglądał się różnym wyrobom. Często wychodził na zewnątrz mówiąc, że chce uzgodnić sprawę ceny lub rozmiaru pierścionka z dziewczyną. Przed sklepem dzwonił do kogoś przez telefon komórkowy. W pewnym momencie znowu wszedł do środka. W trakcie próby kradzieży dwukrotnie strzelił z pistoletu do odwracającego się właściciela sklepu. Trafił raz, w samo serce. Wychodząc, bandyta złapał kobietę, która również była w sklepie i z przyłożonym do jej skroni pistoletem wycofywał się w kierunku drzwi. Później wskoczył do czarnego Chewroleta Tahoe i odjechał. Wiemy już, co stało się z drugą kulą z pistoletu zabójcy - uderzyła w stalowe obramowanie gabloty. Miejsce uderzenia kuli pozwala przypuszczać, iż zabójca oddał drugi strzał w kierunku leżącej już na podłodze ofiary. Nie trafił, pocisk roztrzaskał się na stalowym obramowaniu gabloty.\nIdentyfikacja zabójcy była bardzo trudna. Pierwsze dni śledztwa nie przynosiły żadnych efektów. Przełomem okazał się film video nagrany przez właściciela innego zakładu jubilerskiego w przeddzień napadu. Świadkowie rozpoznali na nim mordercę Tadeusza Pawlikowskiego. Jest wielce prawdopodobne, że zatrzymany w St. Louis Murzyn jest poszukiwanym mordercą. W ramach rutynowych działań policji, linie papilarne zabezpieczone w zakładzie jubilerskim rozesłane zostały po wszystkich stanach USA. Zwrócono szczególną uwagę na stan Missouri. Morderca po wyjściu ze sklepu odjechał furgonetką z numerem rejestracyjnym właśnie z tego stanu. Po kilku dniach chicagowska policja otrzymała informację z Missouri, że linie papilarne należą do notowanego już za drobne kradzieże młodego czarnoskórego mężczyzny.\nMurzyn w ciągu najbliższych dni przewieziony zostanie do Chicago. Procedura związana z przekazaniem podejrzanego ze stanu do stanu w USA zwykle trwa dość długo. Później prawdopodobnie odbędzie się konfrontacja. Jeśli świadkowie rozpoznają w nim zabójcę Pawlikowskiego, Murzyn stanie przed sądem oskarżony o zabójstwo. Zdaniem prawników, z którymi rozmawialiśmy na ten temat w Chicago, jeśli sąd uzna, że było to zabójstwo pierwszego stopnia, czyli odbyło się z premedytacją - możliwy jest najwyższy wyrok, czyli kara śmierci. W stanie Illinois karę taką wykonuje się przez podanie trucizny do żył. Jeśli morderstwo nie wynikało z premedytacji, stosuje się tu najczęściej karę dożywotniego więzienia. Na 20-25 lat więzienia zostanie skazany w przypadku, gdy obrona udowodni, że oskarżony np. nie zdawał sobie sprawy, że jego broń może zabić.\nOdwiedzin: 15364\tAktualizacja 2020-07-18 22:44:29


Reprezentacja USA wybrana Drużyną Roku w Stanach Zjednoczonych - Sport WP SportoweFakty\nReprezentacja USA wybrana Drużyną Roku w Stanach Zjednoczonych\nAmerykańska federacja siatkarska przyznała tytuł Drużyny Roku męskiej reprezentacji USA za wspaniały sezon 2015. Doceniono zwłaszcza wygranie Pucharu Świata, jednego z najtrudniejszych turniejów siatkarskich na świecie.\nOla Piskorska 28 Grudnia 2015, 14:01\n- Zawsze staram się stawiać cele trochę wyżej niż minimum. Na Pucharze Świata chcę nie tylko uzyskać awans na igrzyska, chcę wygrać cały ten turniej - zapowiedział na początku poprzedniego sezonu reprezentacyjnego szkoleniowiec męskiej reprezentacji USA John Speraw.\nI jak zapowiedział, tak uczynił, a za to wspaniałe osiągnięcie on i jego podopieczni zostali nagrodzeni tytułem Drużyny Roku przyznawanym przez amerykańską federację siatkarską.\nAmerykanie wygrali Puchar Świata po raz pierwszy od 1985, do tego Matthew Anderson został MVP całego turnieju, Micah Christenson najlepszym rozgrywającym, a Erik Shoji najlepszym libero.\n- Kluczem do naszego sukcesu jest świetna atmosfera i ciągła praca nad nią - powiedział Speraw. - Ta grupa zawodników lubi się wzajemnie i lubi przebywać ze sobą. A w kwestiach sportowych przed Pucharem Świata wyciągnąłem wnioski z naszych porażek. Zwłaszcza półfinałowy mecz Ligi Światowej z Serbią mam w głowie cały czas, to była przegrana trudna do przełknięcia. Cieszę się, że umieliśmy to przekuć w sukces na najważniejszej imprezie sezonu - tłumaczył trener.\n- Zmieniliśmy swoje podejście do reprezentacji i rozgrywek międzynarodowych w tym roku - przyznał Anderson. - Podchodziliśmy bardziej skoncentrowani do treningów i poświęciliśmy więcej swojego wolnego czasu na siłownię oraz studiowanie systemów i planów gry. To wszystko też nas zbliżyło i teraz bardziej niż drużyną jesteśmy jedną wielką rodziną - tłumaczył amerykański atakujący.\nSiatkówka USA Matthew Anderson USA Europejskie puchary Siatkówka na świecie John Speraw Erik Shoji Micah Christenson Puchar Świata siatkarzy


PIÓRO narzuta na łóżko 170x210 BIAŁO NIEBIESKA - Produkt: CHON/PIÓRO/B+NIE/170x210\n» PIÓRO narzuta na łóżko 170x210 BIAŁO NIEBIESKA\nPIÓRO narzuta na łóżko 170x210 BIAŁO NIEBIESKA\nKod produktu: CHON/PIÓRO/B+NIE/170x210\nNarzuta na łóżko Pióro 170x210 w kolorze biało-niebieskim została wykonana na zlecenie firmy Eurofirany z 100% poliestru. Pełni ona nie tylko funkcję dekoracyjną w naszej sypialni elegancko prezentując się na łóżku, ale jednocześnie zabezpiecza pościel przed wybrudzeniem. Narzuta została starannie wykonana i posiada wzór w piórka. Posiada matowy połysk a eleganckie pikowanie zostało wykonane białą nicią. Cała powierzchnia jest miła i przyjemna w dotyku.\nNarzuta dekoracyjna Pióro idealnie prezentuje się na łóżku o wymiarach 140x200 ponieważ z każdej strony będzie równo opadać taka sama ilość tkaniny. Zapakowana jest w estetyczną walizkę z uchwytem zapinaną na zamek dlatego bardzo dobrze sprawdzi się jako prezent. Narzutę można prać w maksymalnej temperaturze 30°C oraz suszyć w suszarce bębnowej.


Portfel damski WISŁA PŁOCK - FAN SHOP\nKod produktu: CA0D-8993A\nDuży portfel damski wykonany z wysokiej jakości skóry ekologicznej. Dzięki dbałości o detale pomieści wiele elementów potrzebnych w ciągu dnia między innymi : banknoty, bilon, karty, wizytówki czy dokumenty. Zapięcie na zamek. Dodatkowym elementem jest doczepiany pasek na nadgarstek. Front zdobi delikatny herb klubu.


Gry komputerowe wejdą do szkół - Puls Biznesu - pb.pl\nResort edukacji planuje pilotaż programu, który ma zbadać efekty nauki w szkołach z wykorzystaniem gier wideo.\nPonad dwa miesiące temu premier Mateusz Morawiecki odwiedził siedzibę 11bit studios przy ulicy Kijowskiej w Warszawie. Zapowiedział, że rząd rozważa wprowadzenie treści z niektórych gier na listę lektur nieobowiązkowych.\n— Poprzez włączanie gier do systemu edukacji będziemy poszerzać naszą wyobraźnię i wnosić coś nowego do kultury — powiedział premier po wizycie w 11bit studios.\nPojawiły się wówczas informacje, że „This War of Mine”, kultowa i wielokrotnie nagradzana gra tego studia, pojawi się na liście lektur szkolnych dla uczniów szkół średnich począwszy od roku szkolnego 2020/21. Odbiło się to szerokim echem w prasie krajowej i mocno rezonowało za granicą. Miał być to wszak pierwszy przypadek na świecie, kiedy gra trafi na listę lektur szkolnych. Warto przypomnieć, że działo się to nieco ponad tydzień przed pierwszą turą wyborów prezydenckich, był to więc czas nasilonej aktywności polityków. Od tamtych zapowiedzi minęły już ponad dwa miesiące, a rok szkolny za pasem. „PB” postanowił sprawdzić, co zostało z tamtych zapowiedzi.\nMinisterstwo Edukacji Narodowej (MEN) nie odpowiedziało wprost na pytanie, na jakim etapie są prace nad włączeniem zachwalanej przez premiera gry do kanonu lektur ani kiedy ona trafi na listę. Resort ma w planach jednak szerszy projekt.\n„MEN planuje od września przeprowadzenie pilotażowego programu, polegającego na zbadaniu efektów kształcenia w szkołach z wykorzystaniem gier komputerowych i wideo. Do 30 września szkoły mogą zgłaszać chęć przystąpienia do pilotażu wojewódzkim koordynatorom ds. innowacji w edukacji w kuratoriach” — informuje biuro prasowe ministerstwa.\nCele pilotażu to rekomendowanie do powszechnego wdrożenia, najskuteczniejszych metod i technik kształcenia z wykorzystaniem gier komputerowych i wideo oraz zapewnienie szkołom materiałów obejmujących edukacyjne gry komputerowe, jak również dobrych praktyk powstałych w wyniku realizacji pilotażu. Pilotaż ma też na celu rozwijanie kompetencji cyfrowych, m.in. w zakresie programowania, bezpiecznego, efektywnego i odpowiedzialnego korzystania z gier komputerowych i wideo. Po przeprowadzaniu badania na temat skuteczności i efektywności przeprowadzonych rozwiązań, w końcowym etapie pilotażu, na Zintegrowanej Platformie Edukacyjnej epodreczniki.pl mają zostać zamieszczone e-materiały w postaci gier komputerowych. Na tej platformie MEN zamieszcza nieodpłatne materiały dla szkół, pozyskane głównie z ogłaszanych konkursów.\nW ramach pilotażu wprowadzającego gry do nauczania szkoły mają wybrać konkretne tytuły i i opracować autorskie programy nauczania. Zadaniem MEN będzie m.in. opracowanie rekomendacji oraz przykładów dobrych praktyk w zakresie metodyki nauczania oraz bezpieczeństwa wykorzystania gier w procesie kształcenia. Resort ma też nawiązać współpracę z organizacjami pozarządowymi i innymi interesariuszami wspierającymi naukę z wykorzystaniem gier komputerowych i wideo. Nie jest przesądzone, że w platformie znajdzie się „This War of Mine”.\n„Pilotaż pokaże m.in., jakie są walory poszczególnych gier oraz jaki mają one wpływ na efekty kształcenia. Na tej podstawie będą podejmowane dalsze ewentualne decyzje” — informuje MEN. 11bit studios deklarowało, że licencje do swojej gry jest w stanie przekazać bezpłatnie.\nNiezależnie od pilotażu MEN zwraca uwagę, że możliwość używania gier komputerowych i wideo w szkołach wynika m.in. z podstawy programowej, która obliguje nauczycieli do rozwijania kompetencji cyfrowych uczniów, w tym korzystania z różnego rodzaju narzędzi informatycznych.\n„Mają oni dużą swobodę w doborze treści i pomocy dydaktycznych. Podstawa programowa stanowi katalog wymagań, z uwzględnieniem których nauczyciel indywidulanie opracowuje program nauczania. Nic nie stoi na przeszkodzie, aby zamieścił w nim gry komputerowe i wideo” — informuje resort.\nExact Systems ma nowy biznes\nInne / Gry komputerowe wejdą do szkół\n12:41 Rząd Niemiec zaakceptował zaciągnięcie drugiego największego po wojnie długu


Recenzja AKG K390 NC | Audiofanatyk.pl\nAutor Jakub Łopatko | 2010-05-01 | Słuchawki dokanałowe\nJako że zbliża się lato, coraz więcej osób zaczyna odkurzać sprzęt przenośny, zabierając go ze sobą na przechadzki do parku czy też mieszając z codziennym rytmem pracy i dojeżdżania różnego rodzaju środkami lokomocji, od własnych nóg i rowerów po PKP i komunikację autobusową. O ile na wsi nie ma z tym problemu, o tyle w mieście panuje niemiłosierny zgiełk, często przeszkadzający w delektowaniu się muzyką, czy to ze słuchawek kompaktowych czy też pchełek, nie zawsze i nie do końca, lecz jednak mimo wszystko.\nIstnieje nieco rozwiązań mobilnych przeznaczonych dla osób które pragną odizolować się od otoczenia w stopniu jak największym – np. poprzez słuchawki kompaktowe dociskowe (np. ATH-SJ5, K518 LE itp.), a także całą masę rozwiązań dokanałowych. Mimo że każdy typ tych słuchawek „działa” w tym zakresie, to jednak nadal można mieć pewne zastrzeżenia co do poziomu owego wyciszenia. Nieco powodów do narzekań niestety mam również i ja – nie dość że słucham muzyki cicho i nie lubię gdy mi się przeszkadza w jakikolwiek sposób, to jeszcze ambientu, a więc gatunku często w ogóle pozbawionego jakiegokolwiek wyczuwalnego na pierwszy rzut ucha rytmu i wymagającego skupienia się na całokształcie sceny dźwiękowej, a co jak wiadomo w głośnym otoczeniu po prostu jest niemożliwe. To wszystko sprawia że jestem relatywnie wybredną osobą w kwestii słuchawek oferujących wyciszenie, a co niemiłosiernie potęguje fakt również moich problemów z anatomią prawego ucha, objawiającego się wypadającą co rusz słuchawką (douszne) czy też różnic w izolacji między kanałem lewym a prawym (doki). A jeśli już znajdę interesujące słuchawki dokanałowe, to na ogół i tak mam przeświadczenie że izolacja mogłaby być dla mnie lepsza, zwłaszcza gdy podróżuje się ZKM i trafia na podstarzałego Jelcza z silnikiem sprawiającym wrażenie jakby miał za chwilę wylecieć w powietrze wraz z połową autobusu – większość osób zapewne zna to uczucie.\nWarto więc w tym momencie sformułować problem: czy istnieje rozwiązanie które zaoferuje osobie wymagającej większej „intymności” przy słuchaniu muzyki w podróży takie cechy jak:\n– ergonomię i małe rozmiary\n– świetną jakość dźwięku\n– spore możliwości\n– dobrą izolację od otoczenia\n– w razie potrzeby bardzo dobrą izolację, jeśli harmider zrobi się nie do zniesienia?\nOkazuje się że jednak istnieje – słuchawki z aktywnymi systemami redukcji szumów (Active Noise Cancelling – ANC), a których reprezentantem po stronie AKG jest najwyższy model dokanałowy – K390 NC, trzeba dodać – wyjątkowo niepopularny, tak samo jak i inne tego typu urządzenia.\nDlaczego takie słuchawki nie są popularne?\nOdpowiedź jest prosta: opinie i recenzje (a raczej brak jakichkolwiek rzetelnych w obu przypadkach) + cena. Modele z ANC są, już na etapie przeglądania katalogów, klasyfikowane jako urządzenia niepewne, drogie i nieopłacalne, ponieważ w ich cenie można byłoby dostać model „pasywny” lub po prostu lepszy / innego formatu. O słuchawkach których nikt nie słyszał trudno przecież dyskutować, dlatego też są one bardzo często omijane szerokim łukiem. Zdarzają się nawet przypadki że produkty z modułami redukującymi szumy są, nie tyle przez użytkowników którzy nie mieli ich nigdy w rękach, co przez samych sprzedawców odradzane z argumentacją że, dosłownie, te systemy to „pic na wodę” lub „zabawki” (interesująca argumentacja, doprawdy). Nasuwa się więc tutaj naturalnie pytanie: czy naprawdę moduły ANC nie są warte uwagi, a także już bezpośrednio: czy cena jaką przychodzi zapłacić za takie urządzenia jest w pełni usprawiedliwiona? Przekonajmy się.\nJak działa ANC i w jakich słuchawkach można go spotkać?\nSystem ANC najczęściej można spotkać w implementacji w słuchawkach dokanałowych oraz dociskowych kompaktach, u AKG np. łącznie tylko 3 modele posiadają taki system, u japońskiej Audio-Techniki – 4. Redukcja szumów opiera się o biały szum i połączenie działania trybu pasywnego z aktywnym (czyli klasycznej izolacji poprzez gumki lub poduszki ze skóry i trybu aktywnego), polega najczęściej na rejestrowaniu przez wbudowane w słuchawki mikrofony dźwięków z otoczenia, które jako fale akustyczne zostają odwrócone przez układ elektroniczny i im przeciwstawione. Pozwala to na osiągnięcie bardzo wysokiej skuteczności tłumienia dźwięku o niskiej-średniej częstotliwości (jak np. warkot silnika samochodowego) na poziomie co najmniej 60%, dochodzącym przy sprzyjających warunkach aż do 85-90%. Słuchawki wyposażone w ANC mogą pracować naturalnie z kompletnie wyłączonym systemem (tryb pasywny), sam moduł wymaga z kolei dodatkowego zasilania aby można było z niego korzystać, działając jednocześnie jak wzmacniacz słuchawkowy.\nKonkurencja i pozycja słuchawek\nPrzejdźmy jednak do opisywanych przeze mnie K390 NC. Jak już wspominałem, jest to jeden z trzech modeli słuchawek tego producenta wyposażonych w ANC i jedyny dokanałowy, w każdym jednak przypadku wariant NC opiera się generalnie na konstrukcji i membranach z innego modelu. W przypadku kompaktów z ANC: K440 NC i K480 NC, konstrukcja i przetworniki to odpowiednio dosyć tanie K414P oraz, opisywane już na łamach Audiofanatyka, K450. Z kolei K390 NC oparty jest o niższy o oczko model K370 z niemal niezmienionymi parametrami i w zasadzie tą samą jakością dźwięku. Trudno się temu zresztą dziwić – inżynierowie po prostu nie wymyślali jeszcze raz koła a wzięli najbardziej sprawdzone rozwiązania w celach adaptacyjnych.\nJeśli chodzi o konkurencję dla K390NC, myślę że najbliższe im, tak cenowo jak i pod względem możliwości są Audio-Technica ATH-ANC3, choć K390, i to trzeba zaznaczyć, są od nich wykonane z lepszych materiałów (głównie mam na myśli jakość użytego plastiku).\nOpakowanie jest nieco mniejsze od pudełek stosowanych przy modelach K420 / 430 / 450 i jednocześnie większe niż te stosowane przy najdroższych modelach dousznych. W skład zestawu K390 NC wchodzą zatem:\n– słuchawki zintegrowane z modułem ANC i do odbierania rozmów,\n– kabel sygnałowy microjack 2,5mm – minijack 3,5mm stereo,\n– kabel sygnałowy microjack 2,5mm – minijack 3,5mm trójsekcyjny do iPhone / BlackBerry,\n– zestaw opcjonalnych gumek w rozmiarach S i L,\n– kostka AKG Flight umożliwiająca odsłuch w samolotach,\n– wysokiej jakości skórzane etui,\n– karta gwarancyjna (gwarancja 2 lata),\n– karteczki o prawidłowej utylizacji urządzenia i normach FCC,\n– instrukcja obsługi 2x 4-językowa,\nJak widać, w cenie jaką przyjdzie zapłacić za najdroższe dokanałówki AKG można poczuć się rozpieszczonym. W zestawie nie znajdzie się jednak:\n– baterii AAA potrzebnej do zasilania modułu.\nSmyczkę trzeba posiadać samemu, ale to raczej nie jest problem, zwłaszcza że moduł ANC ma klamrę i większość użytkowników właśnie tak będzie go montowała. Co do baterii, również nie jest to problem, aczkolwiek myślę że dorzucenie Duracell’a byłoby miłym gestem ze strony AKG. Logitech przecież umieszcza parę Dur’ów w swoich produktach.\nKonstrukcyjnie są one identyczne z modelem K370 i znacząco różnią się od niższych modeli – K330 i K340. Przede wszystkim silikonowa gumka jest wysunięta do przodu i wyraźnie oddziela się od samej słuchawki, pozwala to na głęboką penetrację kanału słuchowego i umieszczenie jej jak uszczelki, co gwarantuje nie tylko bardzo dobrą pracę pasywnie, ale też idealne pole do popisu dla dodatkowego systemu aktywnego, bowiem jedno bez drugiego działać należycie po prostu nie będzie – to co wyciszy ANC zostanie zniweczone przez kiepską izolację samą w sobie, stąd taki a nie inny zabieg konstrukcyjny. Same gumki również różnią się od dowolnych innych spotykanych w dokach tego producenta (prócz K324P) i co najlepsze – nie pasują one średnicą między sobą. K330 / 340 mają większą średnicę otworu słuchawkowego aniżeli K370 / 390 i mimo że pozornie można je założyć, nie będą gwarantowały takiego wyciszenia, gubiąc sens tych słuchawek.\nTak samo więc jak w przypadku każdych innych słuchawek dokanałowych – gumki i ich dopasowanie są kluczowym elementem, determinującym tu nie tyle izolację i „wydajność” ANC, co samą jakość dźwięku. Tu też pojawia się ciekawostka, a nawet dwie. Pierwsza – gumki są umieszczone na kanale słuchawkowym tak ciasno, że możliwe jest jej ustawienie w dwóch pozycjach – standardowej, wysuniętej od głównej części słuchawki oraz nasadzonej, wciśniętej na kanał słuchawkowy, co przypomina ułożenie dokładnie takie same jak w przypadku K321. Daje do dosyć spore możliwości konfiguracyjne potencjalnemu użytkownikowi, zwiększając szanse na lepsze dopasowanie. Tu zaś pojawia się druga ciekawostka – słuchawki te są pierwszym modelem AKG który pasuje do moich uszu niemal idealnie, już na etapie gumek M. Musiałem jednakże, z powodu prawego ucha, zmienić gumki na L, ponieważ M była dla mnie za krótka i wpijała się w ściankę kanału słuchowego. Z lewym było jednakże wszystko ok, dlatego ten problem był spowodowany tylko i wyłącznie z mojej winy i nie jest to żadna wada konstrukcyjna samych gumek. Nie stwierdziłem też aby gumki, po rozgrzaniu i nawilżeniu jakiego doznają w kanale słuchowym, powodowały dyskomfort lub wychodziły z uszu same z siebie.\nK390 NC są co prawda modelem 32Ohmowym, grają jednakże tylko nieco ciszej od modeli opisywanych przez AKG jako 16Ohm. Każda słuchawka jest wyposażona w miniaturowy mikrofon, analizujący na bieżąco to co dzieje się dookoła słuchacza, a który wchodzi w skład systemu ANC. Podobnie jak K330 / 340, część łącząca się z kablem jest wykonana z w miarę elastycznej gumy, jednakże jest ona twardsza i grubsza niż w tańszych modelach, sam kabel także, a którego długość wynosi ok. 30cm. Sprawia on wrażenie o wiele bardziej solidnego, właśnie przez swoją grubość. Na kablu od lewej słuchawki umieszczony został, identycznie jak w K370, moduł do odbierania rozmów, wyposażony we własny mikrofon oraz przycisk do rozpoczynania / kończenia rozmowy. Użyć jednakże go będzie można tylko w niektórych telefonach, a o czym powiem przy okazji omawiania okablowania bezpośrednio idącego do źródła dźwięku. Sitka tych słuchawek są ich najgorzej wyglądającą częścią – wyglądają po prostu tandetnie, są też wklęsłe, jednak z drugiej strony ich mocowanie jest o wiele bardziej wytrzymalsze od moich K330. Co ciekawe, nie brudzą się też tak jak ma to miejsce w Scarabach.\nNa koniec można wspomnieć o jednej rzeczy – ze względu na taką a nie inną konstrukcję K370 i K390, nie nadają się one np. do leżenia z nimi w łóżku (część osób również i tak korzysta z dokanałówek – oglądanie filmów jest wtedy znacznie wygodniejsze), tutaj lepiej sprawują się K330 i K340, a przede wszystkim: K324P i podobne im konstrukcyjnie modele (np. Sennheiser CX300 czy nawet prymitywne Creative EP-630).\nModuł ANC oraz okablowanie\nNajważniejszą częścią zestawu, prócz naturalnie samych słuchawek, jest moduł ANC. Wielkością dorównuje samemu odtwarzaczowi mp3, ew. większej zapalniczce, głównie dlatego że kryje w sobie komorę na jedną baterię AAA. Przy ogniwie o pojemności 700mA o napięciu 1,2V czas pracy wynosi coś koło 40 godzin, w zasadzie dobrze się składa, ponieważ mój iFP-895 również może tyle osiągnąć. ANC aktywuje się małym przełącznikiem ON/OFF, można też wyciszyć go przytrzymując klawisz MUTE. Jest on jednak aktywny tylko w przypadku gdy system pracuje. Jego największą zaletą jest to że pozwala ocenić poziom oraz jakość aktywnego wyciszenia w sytuacji gdy np. jedzie się autobusem i nie leci żadna muzyka. Moduł ANC można nosić na dwa sposoby – albo przypięty do ubrania/kołnierza za pomocą klamry, albo zawieszony na szyi za pomocą smyczki (ma na sobie odpowiedni otwór).\nJak już wspominałem, słuchawki są przytwierdzone do modułu na stałe. Gdy jest on wyłączony – dźwięk jest transportowany jak przez normalny kabel, zatem nie trzeba włączać urządzenia aby wciąż cieszyć się dźwiękiem, np. gdy wyczerpie się bateria – to z kolei będzie widoczne po przygaśniętej zielonej diodzie sygnalizującej pracę systemu. Podłączenie modułu odbywa się jak już pisałem za pomocą 1-metrowego, trójsekcyjnego kabla microjack 2,5mm w dwóch wersjach: do normalnych urządzeń audio oraz telefonów iPhone / BlackBerry. Oba kable mają identyczną długość, są również cieńsze niż te idące od słuchawek do modułu ANC, przypominając mi kabel znany z K450. Wszystkie wtyki kabli (oraz cała kostka Flight) są pozłacane.\nPodłączenie do innych telefonów jest raczej niemożliwe (na kablu jest nawet naklejka że nie będzie on działał z telefonami marki Nokia). Sony Ericsson z kolei i tak stosuje przelotki, więc tam także użycie wbudowanego modułu rozmów nie będzie możliwe, chociaż same słuchawki naturalnie da się podłączyć i nadal używać ich jako zestawu hands-free. Zatem na 100% K370 i K390 będą współpracowały z telefonami:\n– BlackBerry Curve 8310\n– BlackBerry Pearl Flip 8220\n– BlackBerry Pearl 8120\n– BlackBerry Pearl 8110\nPodsumowując, pod względem wykonania słuchawki stoją na naprawdę wysokim poziomie. Już na etapie pierwszego kontaktu wydają się bardzo solidne i trwałe, a co z pewnością docenią wszystkie osoby poszukujące trwałych słuchawek dousznych z wyższej półki.\nDźwięk reprodukowany przez K390 NC jest wyjątkowo dobry, skutecznie usprawiedliwiając cenę, po części nie tylko swoją ale także i tańszych K370, kosztujących ok. 300zł. W zestawieniu z tańszymi dousznymi AKG, nabywca obu w/w modeli otrzyma słuchawki grające barwnie, soczyście, z przekonaniem ale o wiele bardziej liniowo niż słabsze modele, które bardziej potrafią koloryzować niższe partie, głównie aby zrekompensować ubytki w tych rejonach powstające na skutek używania ich w głośnym otoczeniu.\nTo co trzeba zaznaczyć na samym początku to góra. Górne rejestry wreszcie zostały obmyte z piasku który towarzyszył w pewnym stopniu K330 / 340, nawet po modyfikacjach tych pierwszych (usunięte siatki) – są wyraźne i bardzo dobre jak na słuchawki dokanałowe o konstrukcji zamkniętej. Czuć mocną poprawę w porównaniu do niższych modeli, nie ma co do tego wątpliwości. Wreszcie zniknęło jakiekolwiek, nawet najmniejsze wrażenie, że góra powinna być lepsza aby nie odstawać od reszty zakresów, jest dokładnie taka jaka powinna być. Nie ma też mowy o tym aby świszczała, wręcz przeciwnie, zachowuje się bardzo kontrolowanie i gdy już zdaje się wychodzić poza swoje określone z góry ramy, nagle wraca do punktu wyjścia, jakby ciągnięta za rękę do szeregu. Czystość góry podziwiałem w ambientowym albumie Robots vs. Villages – Under Three Feet of Snow, a konkretnie: utworze Completely Barricaded On All Sides By Friends. Góra była na tyle wyraźna że czuć było nawet wady sampli, jednocześnie nie było mowy o jakimś przeraźliwym jazgocie, po prostu detal, detal, jeszcze raz detal, stonowany i odpowiedni.\nŚrednica również jest lepsza, mimo że pozostaje jakby minimalnie w tyle za pozostałymi zakresami. Brzmienie jest tu bardzo dobre, nie ma absolutnie mowy aby dźwięki z tego zakresu musiały uznawać wyższość któregokolwiek z pozostałych. Można rzecz – szara eminencja tych słuchawek. Dało mi się to wyczuć przy przesłuchiwaniu albumu Healer – WonderGround, gdzie co jakiś czas miałem przebłysk subtelnego wrażenia niedosytu owej soczystości o której wspominałem. W przypadku albumów Emancipatora również czułem owe wrażenie, jednak było to zbyt subtelne aby móc zrobić z tego autentyczną wadę – bowiem nie każdy utwór takowe sprawiał, a co trudno jest mi wyjaśnić jednoznacznie. Być może chodziło o ogólną kompozycję utworu, być może o nieregularność przy ich tworzeniu. Aby więc zweryfikować owe wrażenie, przełączyłem się z RCA na 6,3mm i amp, K390 bezwładnie zakołysały się na zaczepionym o koszulkę module ANC, zaś na głowę powędrowały Lambdy. Przesłuchując ponownie sekwencję utworów w tych miejscach w których miałem owe wrażenie i stwierdziłem że jednak są to różnice między samymi utworami w sposobie ich nagrania. Czuć to na ES’ach, zabawne że i K390 to wyczuły. Takiego efektu nie ma w np. K330, jednakże prawdopodobnie jest to spowodowane tym, że dół zaczyna wchodzić na pewien zakres środka, skutecznie korygując takie wrażenie. Prócz tego, do środka pasma nie miałem żadnych innych spostrzeżeń.\nDół zaskoczył mnie tak samo jak góra – bardzo pozytywnie. O ile nadal jest on wyraźny i głęboki, to jednak o wiele mniej wyeksponowany niż ma to miejsce w tańszych modelach, niemal idealny w zakresie swojego natężenia. Akurat na ten zakres jestem ogromnie wyczulony i nie toleruję go w wielu formach, uwielbiając głębokość ale w umiarkowanych dawkach jeśli chodzi o siłę. K390 NC spisały się na medal w tej materii, zwłaszcza że miałem ku nim spore obawy ze względu na poziom izolacji i poprzednie doświadczenia. Kontrola jest o wiele lepsza, redukując bass do akceptowalnych poziomów natężenia i całościowo wpływając dzięki temu na balans sceny, nie dotykając sąsiednich zakresów.\nCo tyczy się rozmiarów samej sceny – nabrała wyraźnej rozdzielczości, dźwięki są lepiej poukładane, nie zaskakują swoim położeniem jak miejscami robiły to tańsze modele. Niektóre osoby pewnie zaliczą to na minus, jednak trzeba mieć świadomość że tamte wrażenia są nieco mylne, koloryzujące.\nGdy dochodzę do przestrzenności, a więc testów wychylenia w poziomie w obrębie kanałów L i R – muszę stwierdzić że te słuchawki chyba osiągnęły kres tego, co można wydobyć z dokanałowej konstrukcji zamkniętej. Przestrzenność jest bardzo podobna do tej znanej z niżej położonych dokanałówek AKG, jednak całościowa ocena jest mocno windowana w górę dzięki ogólnej poprawie jakości brzmienia. Do testów w tym miejscu od ponad pół roku używam początkowych 5-ciu minut utworu Monolake – Abundance. Charakterystyka utworów Monolake to w zasadzie mix wielu różnych dźwięków, od uderzeń w pokrywki po przejeżdżający samochód – i co ciekawe, wszystko to brzmiało o wiele bardziej realnie niż w K330. W wielkiej pozornej chaotyczności jaka towarzyszy tym nagraniom, K390 NC doskonale się odszukały, byłem wręcz zaskoczony z jaką przyjemnością siedzę i słucham kolejnych minut z ponad godzinnego seansu serwowanego w tym albumie.\nKolejnym etapem były testy gubienia się w przypadku specyficznie nagranych utworów. Padło zatem na Ladytron – Destroy Everything You Touch i muszę przyznać że wyszły z tego testu obronną ręką, co prawda gubiąc się kilka razy po drodze ale całościowo lepiej niż miało to miejsce w K518 DJ. Pozostawiły wrażenie że połowa dźwięków w utworze zawsze była na swoim miejscu a praca ze strony słuchawek oscylowała wokół tej drugiej. W nieco wolniejszych i lepiej poukładanych utworach typu OneTwo – Cloud Nine, K390 pokazały wysoką klasę, nie gubiąc się w ani jednym miejscu, choć wyeksponowały wady górnych rejestrów na jakie cierpią utwory z tego albumu, zaliczając kolejny duży plus z tytułu detaliczności. Te same wady w tym utworze wyczuwalne były i na innych słuchawkach, jednak wysoka izolacja K390 pozwala lepiej skupić się na tym co jest odtwarzane. Na całe szczęście, dalsze utwory były pozbawione mankamentów, pozwalając na rozkoszowanie się na powrót niczym nie zakłóconym dźwiękiem, do tego stopnia że przy Anonymous pociekły mi łzy. Niestety przy chillout’cie potrafię się czasami rozkleić.\nPrzesłuchując przez wiele godzin naprawdę różne gatunki, od mocnej i dosyć mrocznej elektroniki, przez chillout, rock, po niemal eteryczny ambient, w żadnym momencie nie musiałem myśleć czy K390 sobie poradzą czy też nie, może nieco inaczej – co im pasuje a co nie. Okazuje się że te słuchawki dzięki dużemu progresowi w zakresie balansu brzmienia między rejestrami, sprawdzają się wyśmienicie w naprawdę wielu gatunkach muzyki, dając ich posiadaczowi promyk uśmiechu na twarzy i nie zawodząc pokładanych w nich nadziei co do adaptacji pod akurat słuchany przez siebie gatunek. Nie ma tu więc mowy o rozczarowaniu ze względu na słuchaną muzykę, te słuchawki są uodpornione na różnorodność gustów w tej materii. Jest to bardzo duży plus, ponieważ przy takiej a nie innej cenie sprzęt powinien gwarantować satysfakcję z zakupu, aby nawet przez moment nie myśleć że chociażby jedna złotówka okazała się zmarnowana.\nZatem jak moje wrażenia z odsłuchu? Bardzo pozytywne, słuchawki przypadły mi do gustu pod wieloma względami.\nCzyli druga najważniejsza rzecz, zaraz po jakości dźwięku, a która jest miejscami decydująca przy ich zakupie, rozstrzygając między wariantem NC a zwykłym, a który prezentuje bardzo podobną jakość dźwięku. Do tej pory spotkałem się kilka razy z opinią że moduł ANC jest największym morderstwem w zakresie mobilności tychże słuchawek – być może, jednakże nie sądzę aby przypięcie go do koszuli było aż takim dyskomfortem. Mówimy tu zresztą o słuchawkach nastawionych wybitnie pod podróżowanie środkami lokomocji, gdzie systemy ANC wykazują swoją największą przydatność. Problemem mogą być dopiero ew. brak dyskrecji oraz waga – same słuchawki z modułem ważą lekko ponad 30g, z baterią znacznie więcej, ale gdybym miał być szczery – niezbyt mi to przeszkadzało. Co więcej – czułem że słuchawki są ze mną, że mam je wciąż przy sobie.\nJak już wspominałem – słuchawki działają zarówno pasywnie jak i aktywnie. Poziom izolacji pasywnej jest, po dopasowaniu gumek, naprawdę bardzo dobry, pozwala znacznie wyciszyć otoczenie i skupić się na tym co jest aktualnie odtwarzane. To jednak co jest największą siłą K390, ujawnia się dopiero po przełączeniu modułu ANC w pozycję ON. Pierwsze wrażenie jakie daje się odczuć to zwiększenie głośności odtwarzanej muzyki, po jej wyłączeniu dochodzą kolejne spostrzeżenia, w zasadzie kilka:\n1. W cichych pomieszczeniach włączony system ANC generuje słyszalny szum, coś na co narzekają osoby z niskooporowymi słuchawkami, a co jest zauważalne tylko w takich właśnie warunkach, jednak możliwe że zmusi niektórych do wyłączenia trybu redukcji. Zresztą, nawet na logikę nie ma sensu aby działał on w sytuacji gdy tak naprawdę nie ma nic do roboty a niepotrzebnie tylko zużywa energię.\n2. W głośnych miejscach o wysokiej częstotliwości takich jak ulica, gdzie panuje głównie szum i świst, a więc właśnie dźwięk o górnym natężeniu, aktywna redukcja bardzo pomaga wyciszyć wszystko oprócz niego, a przynajmniej nie do końca – z jednej strony jest to jednak plus ponieważ użytkownik nadal słyszy co się dookoła niego dzieje, mniej ale zawsze. Zmniejsza to ryzyko wypadku o który w przypadku słuchawek izolujących w mieście jest łatwiej niż w zakresie innych modeli, takich jak otwarte kompakty pokroju KOSS Porta Pro czy Sennheiser HD238.\n3. W głośnych miejscach o niskiej częstotliwości, gdzie najlepszym przykładem będzie komunikacja autobusowa, ANC pokazuje na co stać ten system. Takie rzeczy jak silnik samochodowy, wszelki warkot, dźwięki nacechowane nisko, są tłumione do tego stopnia że człowiek specjalnie wyłącza i włącza raz po razie ANC aby upewnić się że naprawdę nie słyszy takich dźwięków. ANC nie jest w stanie wyciszyć tylko bardzo głośnych uderzeń, np. totalnie trzęsących się autobusów, które ochoczo jadą sobie po naszych podziurawionych drogach, zwłaszcza przez niezbyt zamożne miejscowości. Słychać wtedy w słuchawkach jakby „efekt woofera”, nie przeszkadza on ale daje się wyczuć.\nTo co jednak trzeba zaznaczyć w tym miejscu: włączony ANC nie wpływa na jakość brzmienia ani na ilość bassu, a co powszechnie się uważa i powtarza przy poruszaniu tego typu problematyki.\nJakie są moje wrażenia z funkcjonowania ANC? Wyśmienite, a najważniejszy wniosek sprowadza się do prostego stwierdzenia: „wow, to naprawdę działa”. Do tej pory używałem zmodyfikowanych K330, po wypróbowaniu ANC krążyły mi po głowie myśli „jakim cudem byłem w stanie słuchać muzyki w autobusie do tej pory”? Codziennie dojeżdżając do pracy czułem się o niebo lepiej z wyciszeniem oferowanym przez K390 niż słabszym z K330, mimo że wygoda przy gumkach M z K390 leżała po stronie Scarabów, a która po zastosowaniu gumek L zwiększyła się w sposób znaczny na korzyść NC. Aby upewnić się co do swoich wrażeń, umożliwiłem dodatkowe testy dwóm osobom które do tej pory mocno operowały na rozwiązaniach mobilnych, obie stwierdziły że system faktycznie działa, do tego z bardzo dobrym efektem. Jak więc widać – nie jest to „droga zabawka która nic nie daje” a bardzo interesujący dodatek, będący olbrzymim wsparciem dla i tak już dobrej izolacji pasywnej.\nJak widać, powszechne mniemanie o systemach ANC i słuchawkach w nie wyposażonych jest mocno przesadzone jeśli nie błędne. Wszystko czego trzeba tym słuchawkom to odrobina więcej zaufania ze strony konsumentów oraz porządne źródło dźwięku. Co prawda wydanie tylu pieniędzy (450zł na Allegro) na słuchawki tak małych rozmiarów może dziwić i powodować pewien ból, bowiem w tej cenie można dostać nie dość że dobre słuchawki pełnowymiarowe i wysokiej klasy kompakty, ale także i inny model z ANC – K440 NC (aktualnie w promocji w takiej cenie), z tym że warto zwrócić uwagę na trzy rzeczy: po pierwsze – różnica między K370 a K390 to tylko 150zł, po drugie – są to najlepsze słuchawki dokanałowe od AKG, high-end, a czego nie można powiedzieć o K440 NC, po trzecie – w mp3store można je dostać za 378zł, co jest ceną wprost wyśmienitą jak na te słuchawki i zgoła odmienną od tego co życzą sobie inne „sklepy”. Jeśli więc ktoś szuka nieco drogich ale porządnych słuchawek które zaoferują mu niespotykaną izolację od otoczenia, rewelacyjną jakość dźwięku i spore możliwości, K390 NC są modelem który powinien przykuć jego uwagę w pierwszej kolejności. Jeśli nie – radzę poszukać czegoś innego u konkurencji, np. Audeo lub Etymotic’a.\n2015-04-08 o 18:30\nAKG K390 NC nie można już kupić a następca K391 NC jest dużo droższy. Co w zamian z redukcją hałasu?\n2015-04-09 o 18:04\nPo prostu coś innego. Wybór słuchawek to kwestia bardzo indywidualna i jednocześnie ryzykowna dla każdej osoby, która stara się pytającemu pomóc. A że gustów i oczekiwań jest tyle, ilu pytających, z wielu względów staram się unikać bezpośredniego doradzania i zostawiać wszystko recenzjom, które są na blogu publikowane. Niestety też w modelach dokanałowych z zaimplementowanymi tego typu systemami nie mam aktualnego rozeznania, rynek nieco się od czasu recenzji pozmieniał w tym względzie.


Branża filmowa i telewizyjna przechodzi na zdalną produkcję. Pomagają w tym nowe technologie i sztuczna inteligencja - Radio Świnoujście - Gramy to, co kochasz!\nMasz w domu nastolatka? Pomóż mu wyrobić zdrowe nawyki do wykorzystania w nauce i czasie wolnym! Sama też skorzystasz z poniższych porad 16 maja 2021 Redakcja\nBudujemy tunel i… drugą plażę?! 16 maja 2021 Redakcja\nCzyszczenie jachtów- na naszej marinie to problemem 16 maja 2021 Redakcja


Okołoetnologicznie - Etnologia.pl\nEtnologia > Okołoetnologicznie Strona 1 | 2\nWspółczesna pogoń za utraconą młodością\nCzłowiek od zawsze dążył do piękna i harmonii ciała jako gwaranta szczęścia i sukcesu. Dawniej kobiety domowymi sposobami pomagały matce naturze w zachowaniu młodego wyglądu. A jakie są współczesne metody walki z oznakami starości i przemijającym czasem? ...\nTańczący z wilkami – jak podporządkowani Inni odzyskują głos ... Długo zastanawiałam się nad tym jaki obraz byłby dobrym przykładem na to, jak wykorzystuje się okcydentalizm do odzyskania głosu przez podporządkowanych. Początkowo rozważałam krytykę Ostatniego Mohikanina (The Last of Mohicans), jednak narracja ...\nNie wszystek umrę, czyli współczesna sztuka umierania.\nPróba analizy symbolicznej filmu The Fountain (Źródło) cz. 1\nThomas jako lekarz medycyny desperacko stara się uratować ukochaną poszukując leku, który pomógłby mu zatrzymać, a następnie cofnąć rozwój choroby. Pojawia się na to szansa – do laboratorium, w którym pracuje nadeszła próbka niedawno odkrytego w Ameryce Łacińskiej gatunku drzewa. Istnieją podejrzenia, że roślina ...\nWolej dla Bogów\nOd kilku lat najważniejsze dla przeciętnego kibica polskiego jest Euro 2012, czyli mistrzostwa Europy w piłce nożnej, które będą rozgrywane w dużych miastach Polski i Ukrainy. Piłka była od tysięcy lat rozrywką licznych pokoleń mężczyzn w różnych formacjach społecznych, a współcześnie jedna z jej odmian – piłka nożna - stała się ...\nCoś z niczego czyli potęga reklamy na przykładzie "Czeskiego snu"\nJacy są współcześni konsumenci, czym się kierują? Na te i szereg innych pytań starali się odpowiedzieć twórcy "Czeskiego snu". Obraz o tyle ciekawy, iż jest swoistym dokumentem, zapisem upodobań konsumenckich, w tym przypadku Czechów, ale odnoszący się do wszystkich krajów bloku wschodniego.\nMary Crow Dog: Lakota Woman, historia kobiety z plemienia Sioux oraz Ohitika Woman Książki Lakota Woman, historia kobiety z plemienia Sioux oraz Ohitika Woman to dwa niezwykłe pamiętniki, w których opisana jest współczesna kultura Indian Lakota, widziana oczami młodej kobiety, żyjącej na pograniczu wszelkich zagrożeń współczesności i tęsknoty za tradycją.\nMój krótki opis Syberii\nBajkał pierwszy raz zobaczyliśmy ósmego dnia naszej podróży. Pomimo tego, że widokowi towarzyszył ryk silnika marszrutki, którą pędziliśmy przez syberyjskie bezdroża to krajobraz był niesamowity. Wszechogarniająca przestrzeń, tylko czasami ograniczana przez pasma skalistych gór. Niekiedy spod kół samochodu uciekały susły, znikając gdzieś w trawach stepu. W takich oto okolicznościach ...\nRomowie - dyskryminowana mniejszość. Sytuacja społeczna Romów w Polsce. (cz.3) Romowie przybyli na nasze tereny w XVI wieku i od tamtej pory zamieszkują Polskę. Niestety mimo tak długiego czasu przebywania obok siebie grupy te są nadal sobie obce, a nawet niechętne. Wśród Polaków przeważają stereotypowe wyobrażenia na temat ...


Krzysztof Olkowicz laureatem Nagrody Radia TOK FM im. Anny Laszuk - Forum - Polityka.pl\nLaureat nagrody został nominowany za to, że „zachował się jak człowiek, który żyje w kraju, gdzie prawo działa według zasady dobra i słuszności”.\n2014-04-03 22:58 | białas\nRe:Krzysztof Olkowicz laureatem Nagrody Radia TOK FM im. Anny Laszuk\nWspaniałe zachowanie Pana Płk. Tylko dlaczego tak załatwił tą sprawę naruszając prawo. Mógł to załatwić inaczej - bez rozgłosu. Prawo jest, jakie jest. Człowiek, który, chyba całe zawodowe życie, funkcjonował w kręgu prawa powinien wiedzieć jakie mogą być prawne skutki. Chyba, że chodziło o rozgłos... Nie znam stanowiska Jego przełożonych. Natomiast sędzia chyba już zapadł się pod ziemię. Ze wstydu /zawodowego?/.


Nieskomplikowana procedura zamawiania weselnych podziękowań – Tullet\nNieskomplikowana procedura zamawiania weselnych podziękowań\nNieskomplikowana procedura zamówienia przeznaczonych na wesela podarunków jest dokładnie scharakteryzowana na witrynie internetowej pracowni Decoris. Dlatego można prędko zaznajomić się z kompletną procedurą i przekonać, że złożenie zamówienia na prezenty dla gości weselnych będzie odpowiednie dokładnie w tym miejscu.\nSzczególnie, że produkty z takiej podkategorii są zrobione dokładnie, z artystycznym zacięciem i dlatego są warte zauważenia. Wystarczy wybierać z katalogu postać podziękowań, zaznaczyć ile sztuk się będzie potrzebowało i dołączyć informacje niezbędne do spersonalizowania. W następnej kolejności należy upewnić się, czy bezbłędnie składano zamówienie i czy niczego nie pomijano. Kiedy wszystko będzie jak należy, można złożyć zamówienie, jakie zostanie zrobione w kilka dni. Jeżeli ktokolwiek chciałby wszystko omawiać z projektantami, to także ma taką opcję.\nArtyści z Decoris zrealizują obsługę klienta na najwyższym poziomie. Nie ma wobec tego mowy o tym, by cokolwiek zostało pomijane. Składając zamówienie prezenty dla gości weselnych do wszystkiego będzie mieć się dostęp. Podczas wyboru akcesoriów ślubnych nie ma z niczym kłopotu, co również wpływa bardzo dobrze na etap przygotowań. Rozbudowany katalog daje nieograniczone możliwości wyboru, co bez wątpienia opłaca się doceniać. Nietuzinkowe podarunki dla gości uczestniczących w weselu powstają można zamawiać odrębnie lub z innymi dodatkami: winietkami, księgami gości czy zawieszkami na alkohol.\nNarzeczeni decydują się na zamawianie produktów w tym sklepie internetowym, bo mają świadomość, że dostaną to, co najlepsze. Wszystko może być spersonalizowane. Są to: ozdobne butelki z alkoholem, gustownie zapakowane mydła, pachnące świece, rośliny w szkle, słoiczki z miodem, ozdobnie zapakowane szampany, ciasta z wróżbą, brokatowe butle i sporo pozostałych, zrobionych na indywidualne zamówienie gadżetów. Do wszystkich podziękowań mogą być dodawane też spersonalizowane dedykacje. Narzeczeni mogą dostosować wszystko tematyczne podarunki i zrobić przyjemność gościom.\nImport i export – jakie są różnice?


20 kwietnia 2020 at 10:38 Odpowiedz\nJak dla mnie w takich mieszaniach z płyty bardzo fajnie i nowocześnie prezentują się jasne kolory, tak jak to Pani zaprezentowała na zdjęciach. Niestety bardzo często niemożliwością jest zmiana ułożenia ścian, gdyż nie zgadza się na nie spółdzielnia, więc trzeba wykorzystywać to co się ma. Artykuł bardzo fajnie napisany z podziałem na poszczególne wnętrza, proszę wstawiać jak najwięcej inspirujących zdjęć na pewno dużo ludzi będzie czerpać z tego garściami ;D\n20 kwietnia 2020 at 22:13 Odpowiedz\nFaktycznie ciężko jest czasami zmienić układ ścian i to może być odstraszające dla niektórych nowych właścicieli, ale na pewno w kazdym mieszkaniu znajdą sie inne plusy 😉 Jasne kolory zawsze doskonale powiększają pomieszczenie, więc są najlepszym wyborem w niejednokrotnie ciasnych i ciemnych mieszakniach w bloku z wielkiej płyty.\nDziękuję bardzo za miłe uwagi 🙂\n4 maja 2020 at 13:09 Odpowiedz\nMi się najbardziej spodobała ta ściana w liście! Też bym taką chciał, ale nakładanie tapety jest dla mnie nie do przejścia 🙂\n5 maja 2020 at 22:23 Odpowiedz\nMoże znajdzie się ktoś pomocny wśród znajomych z doświadczeniem 😉 Ściana rzeczywiście robi wrażenie!\n17 czerwca 2020 at 13:44 Odpowiedz\nZ mężem właśnie szukamy domu dla siebie, żeby nie mieszkać w mieszkaniu z wielkiej płyty. Mamy już dość uciążliwych i głośnych sąsiadów!\n18 czerwca 2020 at 12:59 Odpowiedz\nTo fakt. Ogromną wadą bloków z wielkiej płyty jest to, że sąsiadów słyszy się wręcz doskonale. Trzymam kciuki za poszukiwania. Obyście znaleźli swoje wymarzone miejsce na ziemi 🙂\n30 czerwca 2020 at 12:14 Odpowiedz\nJa mieszkam w bloku z wielkiej płyty i marzę o przeprowadzce! Może i aranżacje mam ładną, coś pomiędzy stylem skandynawskim a boho. Minusem jest to, że w bloku z wielkiej płyty słychać dosłownie wszystko!\n1 lipca 2020 at 13:03 Odpowiedz\nChyba na izolację akustyczną, a raczej jej brak narzeka większosć osób mieszkających w wielkiej płycie. Trzymam kciuki za spełnienie marzeń o przeprowadzce 🙂 🙂 🙂\n24 sierpnia 2020 at 11:15 Odpowiedz\nO nie! ja bym nie chciała mieszkać w wielkiej płycie. Właśnie szukamy z mężem mieszkania w kamienicy 🙂\n25 sierpnia 2020 at 13:35 Odpowiedz\nJa osobiście też nie. Chyba przeraża mnie to jak słabo sa wygłuszone takie mieszkania. Oczywiście znajdą się jakieś sposoby, zeby sobie z tym poradzić, ale jednak uprzedzenie zostaje 😛 Poooowodzenia! W kamienicy z wygłuszeniem raczej nie ma problemu 😛\n21 września 2020 at 10:52 Odpowiedz\nMi zależało tylko na tym, żeby właśnie nie mieszkać w mieszkaniu z wielkiej płyty. Cenię sobie spokój i ciszę, dlatego wybrałam mieszkanie w starej kamienicy.\n21 września 2020 at 21:26 Odpowiedz\nMiałam okazję mieszkać w starej kamienicy i muszę przyznać, że ani razu nie słyszałam sąsiadów. Jednak grube mury dają radę 🙂\n22 września 2020 at 08:05 Odpowiedz\nJa nie przepadam za mieszkaniami z wielkiej płyty, bo są dość głośne. Niestety słychać wszystkich sąsiadów :/\nO tak! To chyba ich największy problem.\n21 stycznia 2021 at 11:00 Odpowiedz\nNo właśnie a co do tej głośności i słyszenia przez sąsiadów da się temu jakoś zaradzic sensownie? :/\n1 marca 2021 at 13:18 Odpowiedz\nCałkowicie na pewno nie da się tego pozbyć. Materiał i sposób wykonania całego budynku szczególnie bardzo przyczynia się do „transportowania” dźwięków.


Trzy znaki smaku - Chroniona Nazwa Pochodzenia (ChNP)\nArtykuły Trzy znaki smaku – Chroniona Nazwa Pochodzenia (ChNP)\nDo tej pory jednym z trzech europejskich oznaczeń wyróżniono w Polsce 36 produktów, jednak ta lista stale się powiększa.\nPierwszy ze znaków Chroniona Nazwa Pochodzenia (ChNP)\nJest to europejski znak przyznawany produktom regionalnym wyjątkowej jakości, o nazwie nawiązującej do miejsca w którym jest wytwarzany i podkreślającej ich związek z tym miejscem. Wszystkie surowce, potrzebne do wytworzenia tego produktu pochodzą z określonego obszaru geograficznego oraz wszystkie fazy wytwarzania odbywają się na tym obszarze. O znak ChNP mogą ubiegać się produkty rolne przeznaczone do spożycia przez ludzi (płody ziemi, produkty pochodzące z hodowli, rybołówstwa oraz produkty pierwszego przetworzenia, będące w związku z tymi produktami) lub środki spożywcze (m. in. piwo, chleb, ciasto, ciastka, wyroby cukiernicze, inne wyroby piekarnicze, makarony, korek i bawełna). Do tej pory oznaczeniem ChNP wyróżniono w Polsce 9 produktów.\n– Bryndza podhalańska – Bryndza podhalańska to miękki ser podpuszczkowy. Mleko z którego powstaje bryndza pochodzi od owiec rasy Polska Owca Górska. Czasem, choć rzadko dodaje się mleko krowie. Wówczas musi ono pochodzić od krów rasy Polska Krowa Czerwona. Zawartość mleka krowiego nie może jednak przekroczyć 40 %. Bryndzę wytwarza się tylko od maja do września. Każdy z 10 etapów produkcji jest ściśle określony i niezmienny od lat. W ostatnim poddany leżakowaniu i fermentacji ser kruszy się i ubija z solą. Dzięki temu bryndza ma równocześnie słony, lekko kwaskowaty i pikantny smak. Ser nie ma ściśle określonego kształtu, zależy od formy opakowania. Na jego ostateczną jakość duży wpływ ma bardzo bogata w endemiczne gatunki roślinność którą żywią się owce na podhalańskich pastwiskach.\nNazwa „bryndza” pochodzi od rumuńskiego słowa „brinze”, a sam sposób wytwarzania sera przywędrował na Podhale wraz z pasterzami wołoskimi, którzy dotarli do Polski wędrując wzdłuż łuku Karpat. Najstarsze wzmianki o bryndzy pochodzą z XVI r. i mówią, że bryndzę wykorzystywano jako środek płatniczy czy daninę. Nie zyskałaby ona tej sławy, gdyby nie wyjątkowe umiejętności, przekazywane z pokolenia na pokolenie przez podhalańskich baców.\nBryndza podhalańska w dniu 12 czerwca 2007 r. była pierwszym polskim produktem, który został oficjalnie wpisany przez Komisję Europejską do rejestru Chronionych Nazw Pochodzenia. Produkcja odbywa się na ściśle określonym obszarze zwanym Podhalem w powiecie nowotarskim, tatrzańskim oraz sześciu gminach z powiatu żywieckiego. Tylko producenci wpisani na listę są uprawnieni do jej wytwarzania. Każdy z nich w miejscu wytwarzania prowadzi odpowiednią dokumentację dotyczącą całego procesu produkcji, która gwarantuje możliwość odtworzenia historii produktu.\n– Fasola Piękny Jaś z Doliny Dunajca – Dolina Dunajca, to nie tylko jeden z piękniejszych terenów turystycznych naszego kraju, ale i miejsce szczególnie korzystne dla uprawy fasoli, wśród której najważniejsza jest odmiana Piękny Jaś. Jej nasiona mają nerkowaty kształt, są bocznie spłaszczone i błyszczące, a także całkiem spore. W Dolinie Dunajca charakteryzuje je większa niż gdzie indziej zawartość magnezu (80 mg/kg; wynika to z wysokiej zawartości pierwiastka w tutejszej glebie). Piękny Jaś z doliny Dunajca smakuje słodkawo, a jego konsystencja jest niezwykle delikatna. Ma też cienką skórkę, dlatego gotuje się o 10 minut krócej, niż inne „jasie”.\nW Dolinie Dunajca panują doskonałe warunki naturalne do uprawy Pięknego Jasia: plantacje położone są dość nisko, dzięki temu pola osłonięte są od wiatru, na który roślina jest bardzo wrażliwa. Ich usytuowanie na madach rzecznych również jest korzystne dla tego gatunku – ze względu na zawartość składników przyswajalnych (w tym wspomnianego magnezu), odczyn gleby i ilość opadów. Do tego trzeba oczywiście dodać umiejętności producentów z Doliny Dunajca (np. wybór odpowiednich tyczek czy optymalnego terminu podcięcia roślin, by zdążyć przed pierwszymi przymrozkami itd.), za którymi stoi wiedza i doświadczenie wielu pokoleń. Także kulinarne: w Dolinie Dunajca rozwija się bogata i oryginalna kuchnia fasolowa. Z fasoli robi się tu naprawdę wszystko: od kiełbasy, po wyskokowe napitki. Oczywiście, z Pięknego Jasia!\nNie dziwi więc, że w dniu 25 października 2011 r. fasola Piękny Jaś z Doliny Dunajca została wyróżniona oznaczeniem Chronionej Nazwy Pochodzenia (ChNP). Uprawnienia do produkcji fasoli z oznaczeniem ChNP mogą otrzymać jedynie rolnicy uprawiający ją na obszarze 11 gmin leżących w dolinie rzeki Dunajec: Gródek nad Dunajcem (powiat nowosądecki), Zakliczyn, Wojnicz, Wierzchosławice, Radłów, Wietrzychowice, Tarnów, Pleśna, Żabno (powiat tarnowski), Czchów (powiat brzeski) i Gręboszów (powiat dąbrowski) w województwie małopolskim.\n– Fasola wrzawska – czyli fasola tyczna „Piękny Jaś” zaliczana do fasoli wielokwiatowej (Phaseolus multiflorus), uprawiana w północnej części Kotliny Sandomierskiej, w widłach Wisły i Sanu. Nazwa pochodzi od wsi Wrzawy, która stanowi centrum tego fasolowego zagłębia. Odmiana ma bardzo duże (1000 sztuk to 2,1-2,9 kg!), nerkowate i lekko spłaszczone nasiona, charakteryzujące się słodkawym smakiem i delikatną konsystencją, całkowicie pozbawioną mącznego posmaku. Właśnie smak wyróżnia fasolę wrzawską wśród innych odmian, choć nie tylko. Fasola wrzawska ma o 20% cieńszą skórkę i większą zdolność pochłaniania wody, a także gotuje się krócej o ok. 10 min, niż odmiany wielokwiatowe pochodzące z innych miejsc. Sprawia to, że jest ona ulubioną fasolą wielu kucharzy.\nZa wybitną jakość fasoli wrzawskiej odpowiadają wysokiej klasy gleby madowe oraz występujący w Kotlinie Sandomierskiej łagodny mikroklimat, któremu obce są gwałtowne wahania dobowe temperatury i który cechuje stosunkowo długi okres wegetacji. Jednak korzystne warunki naturalne to oczywiście nie wszystko: ważna jest także wiedza i doświadczenie uprawiających fasolę rolników, zachowanie zasad tyczenia i ręczny zbiór nasion – sukcesywnie, w miarę ich dojrzewania. Jak istotną rolę odgrywa fasola w życiu mieszkańców Wrzaw i całego obszaru przy ujściu rzek, świadczy choćby fakt, że co roku, w drugą lub trzecią niedzielę sierpnia (czyli w okolicach Matki Boskiej Zielnej) organizują oni fasolowe święto, pod stałą już nazwą „W widłach Wisły i Sanu”. Jest to doskonała okazja, by spróbować wielu przepysznych dań z tej niezwykłej odmiany fasoli.\nDzięki swoim specyficznym cechom, 13 stycznia 2012 r. nazwa „fasola wrzawska” została wpisana do rejestru Chronionych Nazw Pochodzenia (ChNP). Odtąd nazwą tą mogą być opatrzone tylko suche nasiona fasoli wielokwiatowej tycznej pochodzące z upraw na ściśle określonym obszarze powiatu tarnobrzeskiego czyli z miejscowości Wrzawy, Gorczyce, Motycze Poduchowne, Trześń, Zalesie Gorzyckie w gminie Gorzyce; powiatu stalowowolskiego czyli z miejscowości Skowierzyn, Zaleszany, Majdan Zbydniowski, Motycze Szlacheckie w gminie Zaleszany; z miejscowości Dąbrówka Pniowska, Pniów, Nowiny, Witkowice, Chwałowice, Antoniów i Orzechów w gminie Radomyśl nad Sanem. Cały wymieniony obszar znajduje się w województwie podkarpackim.\n– Karp zatorski – jest produkowany na terenie trzech sąsiadujących ze sobą gmin w województwie małopolskim, są to Zator, Przeciszów i Spytkowice (które od 2003 r. realizują program „Dolina Karpia”). Obszar ten obejmuje łącznie134 km². Największa produkcja odbywa się na terenie Zatora – stąd nazwa ryby. Karp zatorski powstał ze skrzyżowania rodzimej linii karpia polskiego (galicyjskiego) z czystymi liniami: węgierską, jugosłowiańską, gołyską i izraelską. Znaki szczególne wyróżniające karpia zatorskiego to dobre wygrzbiecenie, zwarta forma i oliwkowy lub oliwkowo-niebieski kolor. Masa karpia wynosi od 1100 g do 1800 g. Mięso ma delikatny smak i świeży, rybi zapach. Swój wyjątkowy smak karp zawdzięcza oryginalnemu dwuletniemu systemowi chowu w stawach ziemnych, a w szczególności sposobowi żywienia, który jest oparty głównie na pokarmie stawowym i wysokiej jakości naturalnymi zbożami od lokalnych producentów, takimi jak pszenica, jęczmień, pszenżyto i kukurydza.\n– Podkarpacki miód spadziowy – produkowany jest na terenie kilkunastu nadleśnictw w ramach województwa podkarpackiego. Jest to płynny lub skrystalizowany miód, w którym dominuje spadź pochodząca z jodły pospolitej (średnio 70% lub więcej). Miód może też zawierać spadź innych drzew iglastych (głównie świerku lub sosny) czy śladowe ilości pyłków roślin nektarodajnych lub wiatropylnych. Jego konsystencja jest gęsta i lepka, a barwa – ciemnobrązowa, z zielonkawymi refleksami, po krystalizacji zaś powoli jaśnieje. Podkarpacki miód spadziowy ma typowo żywiczny aromat, przypominający zapach igliwia i łagodny, słodki smak.\nBartnictwo na Podkarpaciu ma bardzo długą historię – pierwsze wzmianki źródłowe na ten temat pochodzą aż z XV w. Nic dziwnego, gdyż w rejonie tym panują bardzo dobre dla produkcji miodu warunki naturalne. Dowodem, jak żywe są tradycje bartnicze, może być większa niż gdziekolwiek indziej liczba aktywnych pszczelarzy zbierających miód tradycyjnymi metodami rzemieślniczymi – jest ich ponad 3000, a Wojewódzki Związek Pszczelarzy w Rzeszowie zrzesza aż 54 koła.\n– Redykołka – to niewielki serek w kształcie zwierzątka, ptaka lub wrzeciona, robiony na Podhalu. Wytwarza się go z niepasteryzowanego mleka owiec Polskiej Owcy Górskiej, dopuszczalny jest jednak dodatek krowiego, nieprzekraczający 40% całkowitej masy mleka. Waga redykołki nie może przekroczyć 300 gram, ale te najmniejsze, o kształcie wrzeciona, ważą od 30 do 60 gram. Serek ma słomkową, lśniącą skórkę, jest lekko słony, o wyraźnym zapachu wędzenia. Cały cykl produkcyjny odbywa się na Podhalu i wszystkie etapy produkcji przebiegają w szałasach na stokach górskich.\nRedykołki swoją nazwę zawdzięczają temu, iż rozdawano je w czasie „redykania się” czyli powrotu owiec z wypasu do domu. Pełniły one funkcje obrzędowe. Bacowie ofiarowywali je swoim dzieciom albo dziewczynom – i zawsze po dwie. Choć pierwotnie serki te powstawały z resztek, których nie starczyło już, by odcisnąć oscypek, z czasem zdobyły tak dużą popularność, że stały się produktem wytwarzanym niezależnie od innych wyrobów. Ku uciesze turystów, dla których jest to ulubiona przekąska podczas pobytu w polskich górach. Na ostateczną jakość i smak serków ogromny wpływ mają umiejętności baców i przekazywana przez pokolenia wiedza. Bacowie muszą umieć w określony sposób zakwasić mleko, a potem obrobić, rozgnieść i uformować ser, który moczy się w solance, suszy od 12 do 24 godzin na specjalnych półkach w bacówce, a następnie wędzi od 3 do 7 dni w zimnym dymie.\n1 grudnia 2009 r. redykołka została wpisana przez Komisję Europejską do rejestru Chronionych Nazw Pochodzenia. Nazwę tę można stosować dla serków wytwarzanych na ternie województwa śląskiego, tj. w gminie powiatu cieszyńskiego (Istebna), w gminie powiatu żywieckiego (Milówka, Węgierska Górka, Rajcza, Ujsoły, Jeleśnia i Koszarowa); a także w województwie małopolskim w następujących powiatach: Nowotarskim i Tatrzańskim, w gminach powiatu suskiego (Zawoja i Bystra Sidzina), w gminach powiatu limanowskiego (Niedźwiedź i część gminy Gamienica), w paru sołectwach gminy Mszana Dolna (Olszówka, Raba Niżna, Łostówka, Łętowe i Lubomierz), w gminach powiatu nowosądeckiego (Piwniczna, Muszyna i Krynica). Zdefiniowany obszar pokrywa się z terenem historyczno-etnograficznym podnóża Tatr zwane Podhalem.\nMiód z Sejneńszczyzny/Łoździejszczyzny/Seinų/Lazdijų krašto medus – miód pszczeli nektarowy – wielokwiatowy (płynny zwany patoką lub skrystalizowany – krupiec). Jest on wytwarzany z kilkudziesięciu charakterystycznych dla tego obszaru gatunków roślin miododajnych m.in.: wierzb, klonów, mniszka pospolitego, maliny, kruszyny, koniczyny białej i łąkowej, komonicy, nostrzyka. Pozyskuje się go wyłącznie w okresie trzech miesięcy: od połowy maja do połowy sierpnia. Miód z Sejneńszczyzny ma specyficzne zabarwienie: od ciemnożółtego do ciemnozłotego. Jego cechą charakterystyczną jest też lekkie zmętnienie.\nTradycje pszczelarskie na tych ziemiach – oczywiście, udokumentowane na piśmie – sięgają XIV i XV wieku. Wtedy to książęta litewscy nadawali prawa korzystania z bogactw puszczańskich, m.in. prawo użytkowania barci (wchody bartne), a specjalne „Prawo Bartne” zostało oficjalnie wpisane do Statutu Wielkiego Księstwa Litewskiego w 1529 r.\n31 stycznia 2012 r. miód z Sejneńszczyzny/Łoździejszczyzny/ Seinų/Lazdijų krašto medus został zarejestrowany przez Komisję Europejską jako Chroniona Nazwa Pochodzenia. Jest to pierwszy polski produkt transgraniczny. O jego rejestrację wspólnie wnioskowali producenci z Polski i Litwy. Obszar produkcji miodu położony jest w dorzeczu Niemna na pograniczu Polski i Litwy, na terytorium Pojezierza Wschodniosuwalskiego. Po stronie polskiej nazwa dotyczy 4 gmin powiatu sejneńskiego (Sejny, Giby, Krasnopol, Puńsk) oraz 5 gmin powiatu suwalskiego (Suwałki, Szypliszki, Jeleniewo, Rutka-Tartak, Wiżajny). Po stronie litewskiej odnosi się do 12 gmin regionu Łoździeje (Kapciamiestis, Veisejai, Kuciunai, Lazdijai, Seirijai, Norageliai, Sventezeris, Teizai, Slavantai, Budvietis, Sestokai, Krosna). Do miodu wytworzonego po stronie polskiej odnosi się określenie miód z Sejneńszczyzny, a Lazdijų krašto medus do miodu wytworzonego po stronie litewskiej. Takimi samymi metodami uzyskuje się identyczny produkt, pod warunkiem jednak, że wszystkie etapy produkcji, od stacjonowania pasiek aż po ostateczne pakowanie miodu, odbywają się na ściśle wyznaczonym obszarze geograficznym.\n– Oscypek – to wędzony owczy ser wytwarzany na Podhalu. Robi się go ręcznie z owczego mleka (czasem z niewielką domieszką krowiego), w okresie od maja do września. Jak? Po wydojeniu zwierząt zlewa się mleko przez lniane płótno do drewnianego wiadra, aby pozbyć się zanieczyszczeń, np. ździebeł słomy. Następnie do mleka dodaje się tak zwany „klog”, czyli wysuszoną podpuszczkę, która je ścina (albo „klaga”, jak mówią górale). Zwarzoną masę odciska się z serwatki i formuje w kształt „wrzeciona”. Charakterystyczne oscypkowe zdobienia powstają poprzez odciśnięcia sera w rzeźbionej, drewnianej foremce zwanej „oscypiorką”. Takie prawie gotowe oscypkowe wrzeciono moczy się następnie przez dobę w solance i układa pod dachem bacówki. Tam wędzi się w zimnym dymie z palonego wewnątrz niewielkiego ogniska i dojrzewa, nabierając przez okres od kilku do kilkunastu dni specyficznego zapachu i jasnobrązowego koloru o herbacianym odcieniu. Dojrzały oscypek jest twardy, słony, o wyraźnym posmaku wędzenia.\nNazwa serka może wywodzić się od słowa „oszczypywać”, czyli rozdrabniać (to jeden z etapów produkcji) lub od „oszczypek”, w znaczeniu mały oszczep, co byłoby nawiązaniem do charakterystycznego kształtu wyrobu. Niezależnie od etymologii, jedno jest pewne: trudno sobie wyobrazić polskie góry bez oscypka. W nim zaklęty jest smak oraz zapach tych obszarów oraz wielowiekowa tradycja. Pierwsze wzmianki o produkcji wędzonego lekko słonawego serka pochodzą aż z XV wieku: znajdują się w dokumentach lokacyjnych wsi Ochotnica w Gorcach. Natomiast dokładny opis, jak oscypek wytwarzać umieszczono w instruktażu państwa ślemieńskiego na Żywiecczyźnie, w 1748 roku. Ta pierwotna receptura nie zmieniła się do dziś.\nOd 14 lutego 2008 r. oscypek posiada europejski znak Chronionej Nazwy Pochodzenia. Uprawnienia do wytwarzania tego produktu mogą otrzymać jedynie producenci w ściśle określonych rejonach: w województwie śląskim – w gminie powiatu cieszyńskiego (Istebna), w gminach powiatu żywieckiego (w Milówce, Węgierskiej Górce, Rajczy, Ujsołach, Jeleśni, Koszarowej), w całym powiecie nowotarskim i powiecie tatrzańskim, w gminach powiatu suskiego (Zawoja i Bystra Sidzina), w gminach powiatu limanowskiego: (Niedźwiedź i cześć gminy Kamienica, która położona jest na terytorium Gorczańskiego Parku Narodowego lub znajduje się na południe od rzeki Kamienica oraz sołectwa z gminy Mszana Dolna: Olszówka, Raba Niżna, Łostówka, Łętowe i Lubomierz), w gminach powiatu nowosądeckiego (Piwniczna, Muszyna i Krynica).\n– Wiśnia nadwiślanka – jest lokalnym typem wiśni sokowej, występującym w pasie nadwiślanym, od Ożarowa do Lipska. Nadwiślanka ma owoce wyraźnie mniejsze od owoców odmian uprawnych, o intensywniejszej barwie – od ciemnoczerwonej do bordowej, taki sam kolor ma jej sok. Charakteryzuje się ona także intensywnym, lekko cierpkim i wyraźnie kwaskowatym smakiem, a także mocnym aromatem.\nWiśnia nadwiślanka znana jest też pod nazwami: słupska, słupianka lub słupiec, od nazwy miejscowości Słupia Nadbrzeżna, gdzie na początku XX w. pojawiły się jej pierwsze nasadzenia. Historia uprawy tej bardzo ciekawej wiśni sięga około 120 lat wstecz. Za ojca jej dzisiejszego sukcesu można uznać Teofila Zająca, właśnie ze Słupi Nadbrzeżnej, który jako pierwszy posadził większą liczbę drzewek nadwiślanki. Informację tę potwierdził Czesław Mikołajek ze wsi Nowe w gminie Ożarów. Wspomina on, że wiekowy już Teofil Zając urzeczony walorami owoców swojej wiśni, namówił w 1925 roku dyrektora szkoły w Słupi Nadbrzeżnej, Jana Krupę, aby pomógł w obsadzeniu wisienkami drogi do Tadeuszowa i wysłał do pracy swoich uczniów. Pan Czesław był wówczas jednym z młodziaków uczestniczących w akcji. Szybki rozwój uprawy wiśni nadwiślanki nastąpił w okresie międzywojennym, kupcy brali jej owoce „na pniu”. Zwiększający się areał nasadzeń zmusił producentów do poszukiwania nowych kanałów dystrybucji. Jednym z nich okazała się droga wodna: statki kursujące na trasie Warszawa – Sandomierz regularnie zabierały transport wiśni do stolicy.\nOd 16 grudnia 2009 r. wiśnia nadwiślanka posiada oznaczenie Chronionej Nazwy Pochodzenia. Oznacza to, że uprawnienia do produkcji tego produktu mogą otrzymać jedynie producenci w ściśle określonych rejonach województw: mazowieckiego (gminy Lipsko, Sienno, Solec n/Wisłą), świętokrzyskiego (gminy Ożarów i Tarłów) i lubelskiego (w powiecie kraśnickim, gmina Annopol). Pod chronioną nazwą mogą być sprzedawane wyłącznie owoce wiśni uzyskane z drzew wiśni sokówki odroślowej. Owoce wiśni nadwiślanki zbierane do jedzenia muszą być zrywane ręcznie. Niezależnie od przeznaczenia owoce muszą być pakowane do odpowiednich opakowań bezpośrednio w miejscu zbioru dla zachowania odpowiedniej jakości produktu i umożliwienia kontroli nad pochodzeniem.\nMateriały/Zdjęcia źródło: www.trzyznakismaku.pl


Mazulewicz Show II: maja 2013\nW sobotę 8 czerwca górowska "Mrówka" będzie obchodziła swoje pierwsze urodziny. z tej okazji market budowlany przygotował dla Państwa szereg niespodzianek. W przepastnych magazynach "Mrówki" zgromadzono ponad 50 nagród dla tych z Państwa, którzy tego dnia dokonacie zakupu. Oczywiście, ważna jest kwota za jaką nabędziecie Państwo towar, ale można będzie kupić więcej wydając mniej, gdyż przewidziano wiele promocji w tym uroczystym dniu. Dostępnych będzie wiele towarów z hitowymi cenami.\nPrzewidziane są również konkursy, których zwycięzcy otrzymają nagrody.\n27 maja 2013 roku odbyły się na stadionie OKF – u eliminacje do finału powiatowego gminy Góra, w ramach rozgrywek „Z podwórka na stadion o Puchar Tymbarku”. Turniej ma charakter ogólnopolski i ma rangę oficjalnych mistrzostw Polski w kategorii U – 10 dla chłopców i dziewcząt. Rozgrywki organizuje PZPN a od 7 lat sponsorem jest firma Tymbark. W tym roku jest to już XIII edycja turnieju. W tym roku główną nagrodą turnieju jest wyjazd na mecz Anglia – Polska na Wembley.\nTrwają intensywne prace przy budowie drogi łączącej ul. Dąbrówki z Al. Jagiellonów. To drugi etap tej inwestycji. Odcinek drogi od Poznańskiej do Dąbrówki powstał w 2001 r. Mowa o drodze przy rozdzielni Gazu. Etap II budowy drogi ma zakończyć się do 30 września br.\nObecnie dobiegają końca roboty ziemne. Wykopuje się koryta pod konstrukcję nawierzchni. Do wykopania wykonawca miał 3782,8 m sześciennych ziemi. Widać, że znaczna część tego etapu robót została wykonana.\nDroga miała będzie nawierzchnię z betonu asfaltowego na podbudowie z kruszywa. Łączna powierzchnia nawierzchni jezdni wyniesie 3164,7 m kw. Wykonane zostaną także chodniki o łącznej powierzchni 532,2 m kw. Rowerzystów ucieszy fakt, iż wybudowana zostanie także ciąg pieszo – rowerowy z kostki brukowej. Całkowita powierzchnia ciągu – 962,4 m kw.\nDroga wyposażona będzie również w kanalizację deszczową, która będzie odprowadzała wodę do istniejącego tam rowu. Długość kanalizacji deszczowej – 461 m.\nInwestycja kosztowała będzie 1.425.701,46 zł. Gmina otrzymała dofinansowanie w ramach Narodowego Programu Przebudowy Dróg Lokalnych w kwocie 712.850,73 zł.\n"Mrówka" zaprasza do ogrodu, w którym zakupić Państwo możecie:\nkrzewy, drzewka, kwiaty, nawozy, nasiona traw i narzędzia ogrodowe.\n13 maja po południu na górowskim stadionie było bardzo głośno i wesoło. Na wyjazd na mecz do Lubina przybyli najmłodsi piłkarze naszej "Pogoni". Co prawda nie był to pierwszy wyjazd naszych utalentowanych adeptów piłkarskich na tego typu imprezę, ale dla 25 spośród 43 młodzików uczestniczących w wyprawie był to wyjazd o wadze historycznej. Młodzicy górowskiej "Pogoni" mieli w pojedynku Zagłębia Lubin - Górnik Zabrze wyprowadzić ob a zespoły oraz sędziów na murawę.\nDlaczego młodzicy "Pogoni" dostąpili tego wyróżnienia? Przyczyna jest prosta. W drużynach młodzieżowych Zagłębia występuje 4 wychowanków naszej "Pogoni". Warto przypomnieć ich nazwiska. Na pierwszym miejscu wymienić należy bramkarza Kubę Rzeszuta. Temu chłopakowi wszyscy wróżą dużą przyszłość. Był nawet powołany do reprezentacji Polski do lat 14. Obecnie Kuba ma 15 lat i został powołany do reprezentacji Polski do lat 15. Nie tak dawno Zagłębie podpisało z nim kontrakt. Kolejny wychowanek trenera Jana Dwornika występujący w Zagłębiu, to urodzony łowca bramek - Borys Borowiec. Trzecim jest znakomity obrońca Bartek Ciesielski a czwartym rasowy napastnik imponujący techniką - Mateusz Witkowski.\nNa początku roku nasz klub podpisał umowę o współpracy z Zagłębiem. Inicjatywa wyszła ze strony Zagłębia, które doceniło talent naszych młodzików i trud, jaki w ich piłkarskie wykształcenie włożył - i nadal wkłada - trener Jan Dwornik.\nWróćmy jednak do eskapady. Trener Jan Dwornik miał trudne zadanie, gdyż musiał dokonać wyboru tych, którzy wyprowadzą oba zespoły. Jasne jest, że każdy z młodych chłopców chciałby wyjść na płytę boiska i stanąć naprzeciwko fleszy i kamer. Ale wybrać można było tylko 25. Reszta musi poczekać na kolejną okazję, która z całą pewnością się nadarzy.\nW wesołej atmosferze, pośród śmiechów, żartów, przyśpiewek dojechaliśmy na stadion Zagłębia. Tam chwila oczekiwania na bilety. Po ich dostarczeniu i rozdaniu weszliśmy na stadion. Kręciły się kołowrotki a służba porządkowa miała pełne ręce roboty sprawdzając nas wszystkich, pod katem ewentualnego wichrzycielstwa stadionowego. Sprawdzanie wszystkich bawiło, chociaż ci z chłopaków, którzy doznali tego po raz pierwszy nie kryła zdziwienia.\nPo wejściu na stadion zaczęło się oczekiwanie na przewodnika, który miał zaprowadzić grupę wybrańców w miejsce spotkania z zawodnikami obu drużyn. W pewnym momencie usłyszeliśmy, jak spiker wita naszych zawodników i zapowiada, że to młodzicy "Pogoni" wyprowadzą zespoły Zagłębia i Górniaka na murawę. Młodzicy aż pokraśniali z dumy.\nZjawiła się bardzo miła pani i za jej sprawą otworzyły się przed nami bramy, które dla zwykłych śmiertelników są zamknięte. Udawaliśmy się do strefy zamkniętej.\nTam dwie przemiłe panie wyjaśniły młodzikom czego się od nich oczekuje. A oczekiwało się m.in. by nie wdawali się w dyskusje z zawodnikami, bo jak panie wyjaśniły: "piłkarze lubią sobie żartować", pod żadnym pozorem naszym chłopcom nie wolno było wypuścić ręki wyprowadzanego zawodnika. No i oczywiście wszystko miało przebiegać w atmosferze dyscypliny.\nUdało się ustawić szyki. Wszyscy spięci czekają na zawodników obu drużyn, gdy nagle w diabły idzie karny i zwarty szyk. W korytarzu pojawiła się maskotka Zagłębia Lubin - Krecik! Nasze dzieciaki nie kryją radości i radośnie witają się z sympatycznym gadżetem. "Krecik" podkręca jeszcze atmosferę, bo przybija "piątkę" każdemu z dzieciaków. Znika tak szybko jak przybył pozostawiając organizacyjny bałagan.\nNieuchronnie zbliża się moment wyprowadzenia obu drużyn na boisko. Nasi chłopcy spięci i zamyśleni. Ochrona wyprasza nas z korytarza na płytę boiska. Oznacza to, że za moment piłkarze wybiegną na mecz. Spiker ponownie przypomina, iż piłkarzy na boisko wyprowadzą młodzi zawodnicy zaprzyjaźnionego klubu "Pogoni" Góra. Z trybun słychać oklaski.\nMija kilka minut. Kieruję aparat na wejście na boisko i czekam na pojawienie się zawodników. Wybiegają! Wprost pod obiektywy kamer i aparatów. Na twarzach naszych młodzików uśmiechy wprost księżycowe! Ani śladu tremy. Dominuje radość. Sprawnie ustawiają się wraz z zawodnikami obu drużyn na boisku. Chwila prezentacji i nasi karnie zbiegają z boiska do korytarza. Wszystko poszło gładko i bez zgrzytu. Chłopcy są szczęśliwi i widać, że ten moment będą bardzo długo wspominali.\nWracamy na trybuny i obserwujemy mecz. Zagłębiu nie idzie, ale ważne, że są bramki i akcje. Widać, że chłopcy przezywają widowisko. Rozglądam się po miejscach zajmowanych przez tych, którzy nie wyprowadzali seniorów i coś mi tu nie pasuje. Nasze miejsca zajęte, ale twarze takie jakieś inne, niepodobne do tych z autobusu. Tajemnica się wyjaśnia. Gdy my byliśmy w strefie zamkniętej nasz najmłodszy narybek wyczaił namiot, w którym wykonywane się makijaże przypominające w tej sytuacji barwy ochronne. Raz jeszcze naszych młodzików odwiedził "Krecik", co wzbudziło kolejną falę entuzjazmu.\nPomimo porażki Zagłębia uczestnicy wyprawy wracali w znakomitych nastrojach. Po przybyciu na stadion swoje pociechy odbierali rodzice. Niektórzy z nich nie kryli zaskoczenia widząc buźkę swojego pupila nieco zmienioną od tej, jaką ostatnio widzieli.\nNa tę wyprawę nasi młodzicy sobie w pełni zasłużyli. Należała się im ona choćby za to, że na treningi przychodzą gremialnie a na boisku dają z siebie wszystko. To takie podziękowanie od klubu i docenienie wysiłku i ich zaangażowania.


Szczegóły: Netpaka.eu - www.bitwanamarki.pl\nNowoczesna giełda przewozowa to propozycja dla wszystkich osób, które w jakikolwiek sposób związane są z szeroko rozumianymi usługami transportowymi. Warto zajrzeć na stronę internetową, dostępną pod adresem: netpaka.eu i zapoznać się z widniejącymi tam informacjami. Dotyczą one zarówno zleceń na przewóz rozmaitych ładunków i towarów, jak i prezentują ważne informacje merytoryczne, odnoszące się do formalności, związanych z przewozem konkretnych ładunków. Inne bowiem są wymogi, jeśli chodzi o transport zwierząt, inne z kolei dotyczą przewozu pasażerów, a jeszcze inne ładunków ponadgabarytowych. Aby rzetelnie realizować usługi przewozowe, konieczne jest spełnienie szeregu formalności.\nWspomniana strona jest zatem niezaprzeczalnym wsparciem dla firm transportowych, jak i dla korzystających z ich usług klientów.\nPowstańców Śląskich 54 42-700 Lubliniec Tel.:


Gra Nintendo Switch Splatoon 2 Splatoon 2 NINTENDO - sprawdź produkt na Redcoon.pl\nKod produktu: 1345689\nOpis produktu Gra Nintendo Switch Splatoon 2\nGra wciąga jak mało ...\nOgladajac trailery i gameplaye demo, wywnioskowac mozna ze ta gra jest bardzo dobra.\nPozycja godna plecenia kaźdemu. warta posiadania\nwyśmienita gra wspaniala zabwa w kampani dla pojedyczego gracza dodatkowa z amibo roznordne ubiory bronie rywalizacja w turf war rankmode splat zone rainmeker i tower defens i mozliwosc posiadania 3 rang aż s+99 mozlwość grania w przyjacilmi turf war rank i wspaniale splatfesty a takze salmon run ze fajnymi nagrodami bardzo polecam ta gre uczy logicznego myślenia i strategicznego podejścia kolorowa zabawa i wpaniale piosenki\nŚwietna kontynuacja świetnej serii\nCo prawda na tą chwilę grałem tylko w Global Testfire, ale te dwie godziny tam spędzone przekonały mnie do przyszłego zakupu. Barwy farb w grze wyciskają z ekranu konsoli dodatkowe pokłady energii i koloru, równe samsungowskim ekranom Super-Amoled. Sam gameplay jest wciągający i różni się mechaniką od innych kopiujących się strzelanek. Bronie też wcale nie przypominają karabinów z gier tego gatunku. Czuję, że to będzie kolejny hit pokroju "The Legend of Zelda: Breath of the Wild.\nCzekam i gorąco polecam!\nNajlepsza gra na switcha jaką widziałem


1 grupa 2 grupa, dopłata: 180.00 zł 3 grupa, dopłata: 540.00 zł\nPik, trefl, serce i… fotel nowoczesny tapicerowany Karo! Rewolucja w kategorii, w której myślałeś, że nie dojdzie już do zmian. Zarówno w karcianej talii jak i Twoim salonie ten nowoczesny produkt zrobi wiele hałasu i sprawi, że każdy kto Cię odwiedzi pozazdrości Ci takiego wystroju.\nFotel nowoczesny tapicerowany Karo.\nFotel dostępny w opcji z sofą 2 osobową, sofą 2,5 osobową i sofą 3 osobową.\nUzależnia podobnie jak gry hazardowe. Użytkowanie z fotela nowoczesnego tapicerowanego Karo to czysta przyjemność, której nie będziesz mógł się oprzeć. Dwa rodzaje wysokiej jakości pianek, świetny pomysł na zawieszenie bryły oraz stabilna rama, to wszystko sprawi, że Twój salon na długo pozostanie w najlepszym wydaniu. Fotel jest dostępny z sofą 2 osobową, 2,5 osobową oraz 3 osobową z tej samej serii. Warto uzupełnić zestaw o każdy element.


Jeszcze w tym roku 165 osób może znaleźć pracę w podlaskiej policji - ::4lomza.pl:: Regionalny Portal\nJeszcze w tym roku 165 osób może znaleźć pracę w podlaskiej policji\nTrwa właśnie nabór do wszystkich jednostek powiatowych i miejskich w województwie. Zgłoszenia kandydatów przyjmowane są do końca lipca - poinformował komisarz Tomasz Komarewski z zespołu doboru kadr Komendy Wojewódzkiej Policji w Białymstoku. Pod koniec sierpnia przyjętych ma być 40 osób, a w listopadzie - kolejnych 125.\nKandydaci nie mogą być karani, muszą mieć polskie obywatelstwo, minimum średnie wykształcenie oraz zdolnośc fizyczną i psychiczną do pracy w formacjach uzbrojonych. Mężczyźni dodatkowo powinni mieć uregulowany stosunek do służby wojskowej. Mężczyźni, którzy nie byli w wojsku, a są w wieku do 24 lat i mają średnie wykształcenie, mogą odbyć służbę wojskową w oddziale prewencji policji w Warszawie - dodaje komisarz Komarewski. Kandydaci po wojsku ubiegając się o prace w policji muszą przejść test sprawnościowy. Badane są też ich predyspozycje osobowościowe i intelektualne. Zgłoszenie przyjmowane są w pokoju 113 Komendy Wojewódzkiej Policji w Białymstoku (od wtorku do czwartku w godz. od 9 do 13). Telefon 085 - 677-22-54. Wszelkie informacje na temat naboru są na stronie internetowej www.podlaska.policja.gov.pl. Czasu na skompletowanie niezbędnych przy zgłoszeniach dokumentów jest niewiele, a procedura doboru trwa około 4 miesięcy. Komisarz Komarewski zwraca uwagę, by chętni nie odwlekali złożenia dokumentów na koniec lipca, tylko uczynili to jak najszybciej. Podlaska policja poszukuje przede wszystkim ludzi do służb patrolowych i interwencyjnych i w takich przez pierwsze 3 lata zatrudnieni zostaną nowo przyjęci kandydaci. Taki młody policjant, który rozpocznie służbę na początek dostanie wynagrodzenie w wysokości 1250 złotych. Już po 15 latach pracy będzie mógł przejśc na emeryturę. W podlaskim garnizownie policji zatrudnionych jest około 3 tys. policjantów. Ponad 100 w tym roku skorzystało z uprawnień emerytalnych. Na ich miejsce prowadzony jest obecny nabór młodych kandydatów.\nśr, 07 czerwca 2006 18:27


Instalacje nawadniające - jaki system nawadniania wybrać? | Artykuły\nTe ostatnie w porównaniu z nawadnianiem automatycznym wypadają kiepsko - co jakiś czas trzeba je przestawić w inne miejsce, ponadto zawsze zwilżają całe rośliny, a dla wielu z nich nie jest to korzystne.\nSystem automatycznego nawadniania praktycznie nie wymaga obsługi, może pracować nocą (kiedy woda paruje wolniej), umożliwia racjonalne jej zużycie (nawet o 50% mniejsze w stosunku do tradycyjnego podlewania), właściwe porcje wody poszczególnym grupom roślin i może ona trafiać wprost do korzeni (nie mocząc liści).\nUwaga! Systemy do samodzielnego montażu, ze sterownikiem montowanym bezpośrednio na zaworze, nadają się tylko do 1-2 sekcje.\nUzupełnieniem instalacji mogą być czujniki - deszczu, wilgotności gleby - dzięki którym system nie pracuje w czasie opadów lub dużej wilgotności podłoża. Umieszcza się je poza zasięgiem zraszaczy i podłącza do sterownika.\nSkąd system ma pobierać wodę?\nSystem podłącza się do ujęcia wody - kranu lub studni z pompą. Najlepiej jeśli znajduje się ono w centralnej części ogrodu. Odległość od źródła cieczy do jej wylotu powinna być bowiem możliwie mała, bo straty ciśnienia rosną wraz z oddalaniem się od jej ujęcia. Parametry wody w ujęciu (ciśnienie statyczne i wydajność) decydują o tym, ile zraszaczy może pracować w tym samym czasie (czyli ile może ich być w jednej sekcji).\nLinie, zraszacze czy mikrozraszacze?\nDo nawadniania różnego typu roślinności ogrodowej trzeba stosować odmienne elementy emitujące wodę. Grupowane są one w sekcje, które pracują na zmianę (ze względu na znaczny spadek ciśnienia cieczy podczas podlewania).\nModele wynurzalne umieszczone są tuż pod ziemią - pod wpływem wzrostu ciśnienia wody wysuwają się z obudowy ponad powierzchnię. Gdy nie pracują, są niewidoczne – sprawdzają się więc w obrębie trawników, gdyż nie stanowią utrudnienia pracy kosiarki (trzeba jednak uważać, by nie uszkodzić ich podczas aeracji lub wertykulacji murawy). W gęstwinie roślin można z powodzeniem zastosować tańsze zraszacze niewynurzalne - sztywne rury wystające ponad poziom gruntu.\nZraszacze mogą być statyczne lub rotacyjne. Mają regulację kąta podlewania (zasięg 90° ustawia się np. dla urządzeń w narożniku działki). Maksymalna odległość między zraszaczami nie powinna przekraczać 60% średnicy ich zasięgu (przy rzadszym ich rozstawieniu podaż wody jest niewystarczająca).\nIch głowice osadzone są na 30 cm szpilach. Dzięki specjalnym zaworkom wytwarzają mgiełkę. Są niezastąpione na klombach, w ogródkach skalnych i warzywnikach. Na czas prac ogrodowych można łatwo je zdemontować.\nSą to rury z polietylenu z otworami, przez które sączy się woda. Układa się je na ziemi - na rabatach, wzdłuż żywopłotów - i przykrywa warstwą kory (później trzeba pamiętać, by ich nie uszkodzić podczas prac w ogrodzie). Linie są często stosowane do nawadniania wąskich fragmentów działek.\nMa postać cylindra z przegrodami, który wkopuje się w sąsiedztwie systemu korzeniowego młodych drzew i krzewów. Woda uwalniana jest z niego na różnej głębokości.\nTajniki efektywnego nawadniania\nNajwydajniejsze jest obfite podlewanie ogrodu raz na kilka dni. Nie ma sensu nawadniać często,\nza to niewielką ilością wody, bo szybko wyparuje ona bez pożytku dla roślin. Zalecaną dawkę należy\ndystrybuować powoli (nawet przez 2 godziny), by zdążyła wsiąknąć i dotrzeć do korzeni. Podczas\npodlewania wężem ogrodowym zazwyczaj brakuje na to cierpliwości, ponadto woda płynie silnym\nstrumieniem punktowym i spływa po powierzchni gleby, powodując jej zaskorupienie.\nGleby piaszczyste łatwo przepuszczają wodę, dlatego w takim przypadku jednorazowo dostarcza\nsię mniej płynu. Częstotliwość podlewania powinna być jednak większa. Podłoża gliniaste są\ntrudno przesiąkliwe i jednorazowo potrzebują większej dawki.\nNajlepiej podlewać we wczesnych godzinach porannych (nawet o 3–5 rano), gdy wodociąg nie\njest obciążony, a woda paruje wolniej. Podczas silnego słońca natomiast, krople utrzymujące się\nna liściach mogą spowodować ich poparzenie. Poza tym, gdy na rozgrzane rośliny pada zimna\nwoda z wodociągu, doznają szoku termicznego. Wieczorne nawadnianie sprzyja zaś rozwojowi\nchorób grzybowych, jeśli zmoczy się nadziemne części roślin.\nFachowy montaż systemu nawadniającego\nAby uniknąć błędów, prace najlepiej zlecić zawodowcom. Jeżeli usługę zamówimy w profesjonalnej firmie, otrzymamy gwarancję na działanie instalacji. Możemy również liczyć na fachowy serwis i darmowe przygotowanie systemu do zimy w pierwszym roku. Za projekt prawdopodobnie nic nie zapłacimy, jeśli zlecimy go tej samej firmie, w której kupimy elementy potrzebne do wykonania instalacji.\nMontaż nawadniania łatwiej przeprowadzić przed założeniem ogrodu, bo nie trzeba ingerować w znajdujące się w nim obiekty, jak trawnik czy nawierzchnie. Podziemną część systemu (elastyczne rury z polietylenu) montuje się wtedy po robotach ziemnych, ale przed rozpoczęciem prac budowlanych (jak utworzenie nawierzchni ogrodowych), natomiast zraszacze czy linie kroplujące - po posadzeniu roślin i założeniu trawnika.\nKoszty systemu nawadniającego\nCena zależy od wielkości terenu (im większy, tym niższa cena za każdy metr), jego ukształtowania oraz rodzaju źródła wody (własna studnia pozwoli ograniczyć koszty). Łączny (wraz z materiałami i robocizną) w ogrodzie o powierzchni ok. 1000 m2 wynosi 10 000-15 000 zł.\nUwaga! Warto założyć oddzielny licznik na wodę z sieci wodociągowej, wykorzystywaną do automatycznego podlewania ogrodu, by nie płacić za odprowadzenie jej do kanalizacji.\nSystem automatycznego nawadniania - jak podlewać? Instalacje nawadniające - jaki system nawadniania wybrać? Staw w ogrodzie - doświadczenia użytkowników Lokalizacja - gdzie zbudować oczko wodne?\nFolia PVC, wykładzina EPDM czy gotowa forma - czym wyłożyć nieckę oczka wodnego? FILM: Jak zamontować instalację nawadniającą trawnik? Kärcher: Rain System - automatyczny system podlewania ogrodu


Projekt smyczy – co jest potrzebne? - Strefa smyczy\n/ Poradnik / Projekt smyczy – co jest potrzebne?\nProjekt smyczy – co jest potrzebne?\nIm więcej prześlesz nam informacji odnośnie tego, co chciałbyś umieścić na smyczy, tym szybciej dojdziemy do zadowalającego Cię efektu końcowego. Zatem zawsze prosimy o logotypy, teksty i kolorystykę – wszystko to, co może pomóc grafikowi odzwierciedlić Twój pomysł na smycz.\nKolory najlepiej określić przy pomocy wzornika Pantone, który możesz odnaleźć na naszej stronie w dziale plikówi do pobrania. Jeśli masz zacięcie graficzne, możesz tam również pobrać szablony, które pomogą Ci przygotować projekt samemu. Przed realizacją zawsze dokonamy jego weryfikacji\nFabryka Smyczy Spółka Cywilna\nWyprodukujemy smycze, które wykorzystasz w określonym przez siebie kontekście\nProsimy o podanie w mailu: liczby sztuk, szerokość taśmy, wybranie akcesoriów (karabińczyk, kółko, żabka itp.) oraz wysłać projekt lub jeśli go nie ma, materiały do jego sporządzenia, czyli kolorystykę, logotypy, tekst.\nPłatności przelewem na konto.


Płk Kukuła: "Scentralizowane" przechowywanie broni OT. - Andrzej Turczyn\nJak podaje portal defence24.pl, żołnierze przyszłych Wojsk Obrony Terytorialnej będą mieć w domach indywidualne wyposażenie, ale nie broń. Ta będzie przechowywana centralnie i dowożona na szkolenie w specjalnych kontenerach – powiedział w poniedziałek dziennikarzom dowódca WOT płk Wiesław Kukuła. Jak wyjaśnił pułkownik, broń dla nowego rodzaju sił zbrojnych, który ma powstać w przyszłym roku, będzie przechowana w sposób “scentralizowany”.\n“Na szkolenie weekendowe zostanie ona dowieziona specjalnym kontenerem i wydana na miejscu tego szkolenia. Chcemy się szkolić przywiązani do terenu, czyli to szkolenie najczęściej będzie się odbywać w rejonach, za które będziemy odpowiadać. Po zakończonym szkoleniu ta broń zostanie obsłużona, zebrana do kontenera i odwieziona z powrotem do jej miejsca przechowywania” – powiedział Kukuła, który w poniedziałek uczestniczył w poświęconej WOT konferencji eksperckiej w Akademii Sztuki Wojennej w Warszawie.\nŻołnierze WOT przed szkoleniem mają dostawać informację o jego miejscu i czasie oraz wyposażeniu, jakie mają ze sobą zabrać. “W domu żołnierz będzie przechowywał wyposażenie. Będzie to mienie użytku osobistego, ale nie będzie tam uzbrojenia” – powiedział Kukuła. Więcej…\nKrótki komentarz. Zastanawiam się jak to skomentować. Czy to źle czy dobrze, że będzie taki sposób przechowywania broni. Z jednej zaś strony będziemy mieli do czynienia z wojskiem i bronią wojskową. Z drugiej strony jeden akt sabotażu i całe wojsko jest nic nie warte. Gdyby zdecydowano się na przechowywanie broni typu szwajcarskiego mielibyśmy przełom w myśleniu o broni. Wyraźnie widać, że wciąż go nie ma. Obawiam się, że to źle wróży projektowi stworzenia Obrony Terytorialnej. Ta deklaracja to jednak wyraz braku zaufania. Jesteście patriotami, chcecie służyć ojczyźnie ale na wszelki wypadek my wam nie zaufamy. Czy to chciał przekazać pan pułkownik przyszłym żołnierzom?\nTworzenie czegoś na pół gwizdka, nie do końca na serio, to specjalność urzędników w Polsce. Szkoda, naprawdę szkoda, tak o tym pomyśle pomyślałem. Rozumiem, że ta deklaracje dotyczy broni strzeleckiej i tylko o takiej chcę pisać komentarz. Broń inna w scentralizowanej formie przechowywania to chyba jednak konieczność.\nTags: obrona terytorialna, płk Wiesław Kukuła, przechowywanie broni