Lekcje wyniesione z hackathonów, które zmieniły mój sposób pracy | skutecznyprogramista.pl\nLekcje wyniesione z hackathonów, które zmieniły mój sposób pracy\nOd jakiegoś czasu chciałem napisać wpis o hackathonach, bo miały bardzo duży wpływ na to, jak obecnie pracuję. Dały mi umiejętności, które ciężko jest czasem zdobyć w normalnych projektach.\nByłem mocno zdziwiony, gdy zrobiłem sobie listę rzeczy, których nauczyłem się na tego typu wydarzeniach albo które tam podszlifowałem.\nZacznijmy od tego, dlaczego pomyślałem o uczestnictwie w hackathonach i jeśli masz podobne powody do moich, to możesz na nich nieźle skorzystać.\nPraktycznie w każdym z moich projektów, po pewnym czasie, pojawiała się rutyna, która powodowała, że projekt zaczynał mnie nudzić. Jest to naturalne, bo czasem trzeba po prostu klepać kolejne ficzerki, które niekoniecznie są wyzwaniem.\nW takich sytuacjach pojawia się myśl, że fajnie byłoby nauczyć się czegoś nowego, najlepiej w praktyce. Zrobić coś fajnego dla odmiany.\nCzęsto w projektach używamy też starych technologii i nie ma za bardzo możliwości wprowadzenia najnowszych zdobyczy w postaci bibliotek czy frameworków, bo z biznesowego punktu widzenia nie mają one sensu i wprowadziłyby tylko zamęt w projekcie.\nW takich chwilach można np. wymyślić sobie jakiś projekt na boku. Czasem tak robiłem, ale często nie miało to sensu, bo czułem, że robię go tylko dla siebie, nikt nie będzie go używał, nikomu nie przyniesie wartości, albo nawet nikt nie zobaczy go na oczy.\nCzasem też nie chodziło tylko o kod. Czasem chciałem wypróbować jakiegoś nowego podejścia do pracy w projekcie - robić 100% TDD, pracować w Kanbanie zamiast w Scrumie, zrobić jakieś UXowe warsztaty itp.\nLista rzeczy, których chciałbym się nauczyć i wypróbować w praktyce zawsze była długa, a ja nie miałem gdzie tego wypróbować.\nCzułem, że to hamuje mój rozwój.\nCzułem, że gdy trafię do zespołu, w którym używają Kanbana albo używają jakiejś biblioteki, której ja mógłbym się nauczyć, to będę mocno do tyłu.\nNie wiem jak u Ciebie, ale w moich projektach często miałem kogoś, kto czuwa nad zespołem, bierze odpowiedzialność za pewne obszary projektu i ma nad nimi kontrolę, ustala zasady w tych obszarach. Jest to szef, PM, lider, Scrum Master, PO, klient, you name it.\nGdy na horyzoncie pojawiła się możliwość wzięcia udziału w hackathonie, to od razu w mojej głowie kliknęło, że to jest właśnie okazja, która oddaje mi tę utraconą kontrolę nad tym, jak pracuję, pozwala na poćwiczenie nowych umiejętności, nauczenie się nowych narzędzi i jednocześnie ma jasno zdefiniowany cel, czyli ma po prostu sens.\n💡 Note: Gdy zacząłem wchodzić w role liderskie, to zacząłem mieć większą kontrolę. Ale na początku często jej nie było. O kontroli więcej mówiłem tutaj.\nHackathony nie były już zwykłymi projektami na boku, ale czymś, co ma konkretny cel (co jest bardzo ważne) i co wymusza praktyczne zastosowanie rzeczy, których się nauczyłem lub chcę nauczyć.\nZ perspektywy czasu widzę, że był to strzał w dziesiątkę, bo nauczyłem się wielu rzeczy, które wykorzystuję w pracy cały czas.\nNa potrzeby tego wpisu, hackathonem będę określał wydarzenia, w których mamy do rozwiązania szereg zadań, za które zdobywamy punkty i takie, gdzie musimy stworzyć jakiś produkt, MVP, które potem prezentujemy przed komisją lub jury.\nNiby są to różne rodzaje imprez, ale jednak mają dużo części wspólnych.\nJest to idealna mieszanka umiejętności twardych i miękkich.\n💡 Note: Brałem też udział w hackathonach, gdzie nie było nic do wygrania i które organizowaliśmy sobie samemu, dla funu, ale nie o tym jest ten wpis.\nJedną z najważnieszych rzeczy, których nauczyłem się na hackathonach, jest myślenie produktowe.\nW normalnej pracy często pracujemy wyłącznie w trybie projektowym. Oznacza to, że skupiamy się na projekcie, user storiesach, taskach, retrach, planingach i ogólnie na pisaniu oraz testowaniu kodziku.\nMniej interesuje nas wartość biznesowa, roadmapa produktu, ilość pieniędzy, które klient jeszcze ma w kieszeni, marketing, sprzedaż, rynek, które ficzery zrobić najpierw, a które później, czy użytkownicy to kupią, czy nie, czy wyrobimy się na czas i co jeśli nie.\nMniej interesuje nas, czy ten kawałek kodu, który właśnie piszemy i szlifujemy ósmą godzinę, zwróci się klientowi. Czy pieniądze włożone w zadanie, które tworzymy, przyniosą zysk.\n💡 Note: Wiem, że uogólniam, że niektórzy pracują nad produktami i zwracają na to wszystko uwagę. Na potrzeby tego wpisu opisuję trend.\nHackathony, w których musimy dowieźć jakiś produkt, skupiają się właśnie na tych wszystkich rzeczach i te rzeczy są punktowane przez komisję.\nMusimy wtedy podejść do pracy w taki sposób, jakbyśmy mieli coś sprzedawać i na tym zarabiać. A w dodatku musimy umieć to zaprezentować.\nTakie podejście pozwoliło mi zrozumieć, z jakimi problemami muszą radzić sobie klienci. Zacząłem rozumieć, dlaczego czasem programiści mogą ich irytować swoim oderwanym od rzeczywistości i skupionym tylko na kodzie podejściem.\nTo doświadczenie łatwo było mi potem przenieść na projekty w pracy. Zobaczyłem, że część projektowych dramatów związanych z kodzikiem nie ma żadnego sensu i sprzeczanie się oraz szlifowanie kodu powoduje, że klient traci pieniądze, a użytkownicy nie dostają produktu, który rozwiązałby ich problemy.\nCo ciekawe, część takich hackathonów można wygrać bez pisania nawet jednej linijki kodu. Czasem wygrywa dobrze przygotowana prezentacja i zestaw makiet. Bo to pozwala zweryfikować, czy produkt lub jakiś ficzer ma sens.\nDzięki temu zrozumiałem m.in. dlaczego czasem klienci chcieli, żebym zakodził im coś na kolanie, tylko po to, żeby mogli to zaprezentować innym stakeholderom lub użytkownikom.\nSzybka praca i widoczne efekty\nNa hackathonach zawsze wiedziałem, że w pewnym momencie mogę utknąć, czas się może skończyć albo w pewnym momencie po prostu zasnę i przestanę ogarniać.\nProjekty w pracy często trwają bardzo długo i mamy złudzenie, że czasu jest nieskończenie wiele. Zwłaszcza na początku.\nA jednak w projektach czas też może się skończyć. Przyjdzie koniec sprintu, wskoczy jakiś deadline, przyjdzie nam zrobić niespodziewane demo dla nowego stakeholdera, klient zażyczy sobie czegoś na ASAPie i trzeba będzie zostawić to, nad czym dotychczas pracowaliśmy itp.\nNa hackathonach nauczyłem się jak z tym walczyć dzięki dwóm rzeczom.\nPierwsza to bezlitosna priorytetyzacja, która z jednej strony pozwala skupić się na najważniejszych rzeczach na hackathonie, a z drugiej strony ułatwia podejmowanie decyzji dotyczących tego, co jest najważniejsze z punktu widzenia klienta, a co można przerzucić do następnego sprintu.\nDruga to pisanie kodu w ten sposób, żeby w miarę każdy komit dowoził wartość. Gdyby czas nagle się skończył, to miałbym coś, co można wrzucić “na produkcję” i co przyniosłoby wartość.\nDzięki tym dwóm rzeczom jestem w stanie dzielić pracę na mniejsze części, które dowożą wartość i gdy zajdzie taka potrzeba, to można nimi żonglować.\nPresja czasu na hackathonach spowodowała też, że zacząłem dostrzegać, jak mnóstwo czasu marnowane jest na pisanie boilerplate’u i różnego rodzaju konfiguracji. Czasem miałem wrażenie, że minęły wieki, zanim zacząłem pisać kod, który coś faktycznie robi.\nZa każdym razem osoby, które miały przygotowane gotowce, radziły sobie znacznie lepiej i miały znacznie lepszy start.\nDostrzegam teraz wartość w takich rzeczach jak snippety, gotowe konfigi, narzędzia do bootstrapowania projektów i boilerplaty.\nGotowce można dopasować do potrzeb i nie trzeba pisać wszystkiego z palca.\nTakie podejście świetnie sprawdza się też w komercyjnych projektach. Pozwala szybciej wystartować i szybciej pokazywać wartość klientom. Często robi to też efekt “wow”, bo szybkie pokazywanie efektów nadal nie jest w tej branży standardem.\nDeploye na początek\nKrótki czas trwania i konieczność zaprezentowania rozwiązania pod koniec hackathonu wymusza na kodzie to, żeby był zdeployowany. Żeby można było go pokazać.\nDeploy to jest jedna z tych rzeczy, których często nie doceniamy, a które kontrybuują do efektu wow wspomnianego wyżej.\nJa sam nie doceniałem wartości szybkiego deploya, dopóki nie musiałem zrobić go po raz pierwszy i potem zostawać po godzinach, żeby doprowadzić aplikację do stanu, w którym będzie stabilna.\nDeploye niestety zbyt często są traktowane po łebkach i nie doceniamy, jak dużo czasu schodzi na wrzucenie czegoś na produkcję.\nNie raz byłem świadkiem, że o deployu się po prostu zapominało. I to nie tylko na hackathonach.\nA pierwszy deploy często po prostu nie działa.\nWielu programistów nie zdaje sobie sprawy, że gdy włączymy aplikację w trybie produkcyjnym, włączymy httpsa, zminifikujemy kodzik i wrzucimy na serwer linuxowy, który zachowuje się inaczej niż everyday Macbook, to apka może zacząć się zachowywać zupełnie inaczej niż dotychczas.\nDlatego zawsze staram się teraz ogarnąć deploy na początku. Najlepiej przez merge do mastera/maina. I pushować ten branch jak najczęściej, żeby w każdej chwili być pewnym, że apka działa.\nBardzo atrakcyjną stroną hackathonów jest to, że można po prostu ponaparzać kodzik. Możesz zostać kowbojem z klawiaturą. Bardzo oczyszczające doświadczenie.\nKowbojskie zagrywki w kodzie, takie jak fixy w ostatniej godzinie, zmiany tylko na produkcji z pominięciem repo są dość powszechne.\nW tych krytycznych momentach zdarzało mi się czasem, że musiałem coś zaorać i napisać od nowa. Albo wprowadzić krytyczną, ratującą życie zmianę.\nWtedy takie kowbojskie podejście pokazywało swoją drugą stronę - syf w kodzie powodował, że nie wiedziałem jak się zabrać za refactor, nie niszcząc tego, co wypracowaliśmy dotychczas.\nJak prawdziwy kowboj, nawijałem spaghetti klawiaturą i potem nie wiedziałem, gdzie wprowadzać zmiany i czy przypadkiem nie popsują całkowicie aplikacji.\nTo był taki moment oświecenia, który pokazał mi, jak bardzo ważne są dobre praktyki tworzenia oprogramowania. Zrozumiałem, o co chodziło Uncle Bobowi w “Czystym Kodzie”, gdy przedstawiał SOLIDa i inne zasady.\nSpaghetti kod się po prostu nie opłaca.\nZmiana nadchodzi niespodziewanie i warto się na nią przygotować.\nWarto pisać testy\nCi, którzy pomyśleli sobie w poprzednim akapicie, że “jakbyś pisał testy, to byś się nie bał wprowadzać zmian” mieli rację.\nTesty i czysty kod to nierozłączna para.\nPamiętam, jak na jednym z hackathonów cieszyliśmy się, bo jako jeden z pierwszych zespołów zaczęliśmy zdobywać szybko punkty, ale po jakimś czasie okazało się, że nasz algorytm wcale nie jest taki fajny i inni zdobywali punkty znacznie szybciej niż my.\nTrzeba było wprowadzać zmiany, ale kodzik był napisany na szybko, bez testów.\nW dodatku było go dużo - to był nasz gwóźdź do trumny. Nie mieliśmy szans na zmianę algorytmu w krótkim czasie tak, żeby nie stracić punktów i nie zabić aplikacji. Jedyne co nam pozostało, to zostawienie algorytmu w spokoju i nadrobienie punktów w innym zadaniu.\nNie nadrobiliśmy straty i zostało takie smutne poczucie, że z testami byłoby łatwiej.\nWizualizacja i dobre logi to podstawa\nNa innym hackathonie mieliśmy do czynienia z wirtualną planszą do gry w statki. Każda drużyna podłączała się do tego samego serwera i w odpowiedzi dostawała strumień logów. Na jego podstawie algorytm, który mieliśmy do napisania, podejmował decyzję, czy się poruszać, czy atakować przeciwną drużynę.\nLogi były w formacie tekstowym.\nJedna z drużyn, które poradziły sobie najlepiej w tym wyzwaniu, postanowiła zwizualizować te logi i wyrysowała sobie mapę, która aktualizowała się w czasie rzeczywistym.\nMy parsowaliśmy logi w głowie, a oni po prostu patrzyli na mapę i widzieli czy ich statek zachowuje się ok.\nWtedy miałem kolejne oświecenie, które pokazało mi, jak bardzo ważny jest monitoring.\nPoczynając od postawienia logów w dobrych miejscach i na dobrym poziomie, po analizę i alerting.\nTe wszystkie rzeczy mocno uświadamiają, jak zachowują się nasze aplikacje i pokazują, co możemy poprawić. Łatwiej dostrzegać zależności, których bez nich ciężko zobaczyć - np. że niektóre części aplikacji zaczynają rzucać błędami, gdy serwer dostaje zbyt dużą liczbę zapytań, albo że te dziwne zwiechy, których czasem doświadczamy, to powód zbyt małej ilości pamięci.\nDobre logi i monitoring są jak magiczne okulary, które możemy dostać za darmo, jeśli tylko chcemy.\nWspominałem na początku, że w projekcie przeważnie mamy kogoś, kto czuwa nad tym, żeby praca szła do przodu, była dobrze podzielona i żeby ogólnie kaszany nie robić.\nPodczas hackathonu nie ma takich osób, bo Scrum Masterów, Product Ownerów i liderów rzadko interesują hackathony.\nMamy za to kolegów z zespołu i okazję do poćwiczenia różnych form planowania. Możemy zaplanować roadmapę, wizję produktu, określić user story i porozdzielać je na mniejsze części, przypisać odpowiednim osobom, a nawet zaprojektować wygląd aplikacji i skupić się na UXie.\nTo już są umiejętności liderskie, których szczególnie na początku nie miałem okazji ćwiczyć w normalnych projektach.\nZa to pamiętam jak dziś, że po powrocie z jednego z hackathonów zobaczyłem od razu, co można by poprawić na naszym projektowym boardzie i że na następnym planowaniu było mi znacznie łatwiej podzielić User Story na mniejsze, sensowne części.\nCzułem wręcz, że mam jakieś nowe supermoce w tych kwestiach.\nNa koniec taka wisienka na torcie, czyli umiejętności zaprezentowania swojej pracy.\nPrzeważnie w takich hackathonach, na samym końcu musimy przedstawić, co zrobiliśmy i często mamy na to bardzo mało czasu.\nJa mam tendencje do przeciągania swoich myśli, więc za każdym razem miałem okazję poćwiczyć umiejętność zwięzłego prezentowania najważniejszych elementów aplikacji.\nMogłem też poćwiczyć trochę bajerę, bo takie aplikacje trzeba pokazać w jak najlepszym świetle i czasem samą gadką można się wyróżnić. To nie jest tylko prezentowanie rozwiązania, ale też prezentowanie nas - twórców.\nTe umiejętności przydawały mi się potem podczas prezentowania na demo dla klientów i na rekrutacjach. Bo można być nudnym, zwyczajnym, przeciągać i gadać o wszystkim, a można też skupić się od razu na rzeczach, które przynoszą najwięcej wartości i przekazać je szybko, zwięźle i z polotem. Tak, żeby zaciekawić i po raz kolejny zrobić efekt “wow”.\nTo jest chyba jedna z moich top 3 umiejętności, które wyciągnąłem z hackathonów, bo prezentowanie jest nieodłącznym elementem naszej pracy.\nTym wpisem chciałem Ci pokazać, że warto uczestniczyć w hackathonach albo podobnych wydarzeniach, bo pozwalają zdobyć umiejętności, których często nie da się nauczyć lub poćwiczyć w projekcie.\nJa już nie biorę udziału w hackathonach od jakiegoś czasu, bo czego miałem się nauczyć, to się nauczyłem. Jednak cały czas pamiętam o tym, że jeśli chciałbym podszlifować, którąś z umejętności opisanych wyżej, albo nauczyć się czegoś nowego, to hackathon jest doskonałą opcją.\nNa hackathonie jesteś bliżej “klienta” i dzięki temu wyrabiasz sobie pewien sposób empatii i produktowy sposób patrzenia na projekt. To podejście bardzo dobrze sprawdza się w projektach. Wskakujesz dzięki nim na wyższy poziom pracy z zespołem i klientem.\nZauważyłem, że osoby, z którymi jeździłem na te wszystkie hackathony, są zawsze jasnymi punktami w swoich zespołach. Inni widzą w nich wsparcie i naturalnie traktują te osoby jako liderów. To samo robią klienci. Wybierają ich jako osoby pierwszego kontaktu i z automatu zwracają się do nich, gdy trzeba coś załatwić.\nA pracodawca to widzi i docenia.\nDaj znać, jakie Ty masz doświadczenia z hackathonami i czego jeszcze można się nauczyć, bo wydaje mi się, że trochę rzeczy pominąłem.\nWyszła z tego całkiem fajna lista rzeczy do ogarnięcia, którą ja sam dodałbym do swojej osobistej roadmapy, gdybym był na Twoim miejscu.\nNo i na koniec warto pamiętać, że hackathony, to po prostu dobra zabawa i warto brać w nich udział dla samego aspektu rozrywkowego.\nPs. Wspominałem o tym jak ważne jest podzielenie pracy na mniejsze części i że hackathony w tym pomagają. Chciałbym przypomnieć, że w podzieleniu pracy na mniejsze części, pomoże Ci też mój ebook, który jest do podbrania poniżej.\n← Dlaczego znam Javę i Angulara, mimo że kodzę w Node i Reakcie


Szukając Boga...: 11-04-10 - 11-04-17\nNeoromański Kościół św. Jakuba Apostoła /1900-04/. Ale skąd taki wielki kościół w małej miejscowości, liczącej nieco ponad 1000 mieszkańców?\nAutor: ATAREL o 21:18 Brak komentarzy:\nKościół w Cesarzowicach - gm. Środa Śląska\nJeszcze ze starych archiwów: kościół św. Marcina. Za stroną www.srodaslaska.pl podaję:\n" Kościół filialny pod wezwaniem św. Marcina w Cesarzowicach - kościół gotycki z XVI-XVII w. z kamienia łamanego, orientowany, jednonawowy, z wyższym prostokątnym prezbiterium, z wieżą od zachodu. Wejście w wieży sklepione łukiem koszowym. Na wieży nieczynny zegar. We wnętrzu zachowane drewniane gotyckie piaskowcowe sakramentarium z chrzcielnicą i płytą nagrobną, drewniane drzwi oraz rzeźby św. Jadwigi oraz biskupa z monstrancją: barokowy krucyfiks i obrazy: Madonna, Ukrzyżowany i Chrystus w Ogrójcu."\nAutor: ATAREL o 21:05 Brak komentarzy:\nBagno k/Obornik Śląskich\nRobiąc to zdjęcie naraziłem się proboszczowi tutejszej parafii - przez nieuwagę źle zaparkowałem samochód (był zakaz) i musiałem wysłuchać nagany. Nie było "dzień dobry", ani "szczęść Boże" ani radości, że ktoś przyjechał z daleka obejrzeć piękną świątynię - generalnie smutno i nieprzyjemnie się zrobiło. Chociaż była niedziela to kościół zamknięty ale już nie miałem siły o to zapytać. Zdążyłem się przyzwyczaić: kościoły w Polsce służą tylko do odprawiania mszy.\nAutor: ATAREL o 23:16 Brak komentarzy:\nKościół w Lubnowie\nPierwsze wzmianki o kościele pochodzą z 1313 roku. To co na zdjęciu pochodzi z XV wieku.\nPowyżej grobowa płaskorzeźba rodziny von Diebitsch. Rodzina zasłużyła na szczególne względy bo Hans von Diebitsch był fundatorem kościoła.\nTen aniołek strzeże kościoła, ale dlaczego ma tylko jedno skrzydło?\nAutor: ATAREL o 20:16 Brak komentarzy:\nJesteśmy w katedrze w Kolonii.\nAutor: ATAREL o 00:28 Brak komentarzy:\nEtykiety: kolonia, kościoły, wielkanoc\nStrzeszów (gmina Wisznia Mała)\nKościół pw. Podwyższenia Krzyża Świętego zbudowany w połowie XIV. Wewnątrz można zobaczyć drewniany strop pokryty malowidłami (renesansowy z XVII wieku). Drewniana dzwonnica została zbudowana w XIX wieku.\nAutor: ATAREL o 08:38 Brak komentarzy:\nJesteśmy na zabytkowym cmentarzu żydowskim we Wrocławiu.\nŚlady po oblężeniu miasta w 1945 roku.\nPrzez lata wszystko porosło roślinnością, która jest zielona przez cały rok.\nChociaż cmentarz ma status muzeum to niewiele się tutaj naprawia...\nJesteśmy w centrum miasta, a jednak tutaj panuje cisza i tylko ptaki przerywają ją z rzadka.\nCiekawe informacje o żydowskich cmentarzach można znaleźć tutaj\nAutor: ATAREL o 23:58 Brak komentarzy:\nEtykiety: cmentarz, wrocław


Motyw Morderstwo w utworze Przedwiośnie :: Wolne Lektury\nPatrzył na rzeczy fenomenalne, gdyż Tatarzy i Ormianie nie próżnowali w tym czasie, zagryzając się...\nPatrzył na rzeczy fenomenalne, gdyż Tatarzy i Ormianie nie próżnowali w tym czasie, zagryzając się wzajem na śmierć i mordując, gdzie się tylko zdarzyło. Okazało się naocznie, że nie tylko rewolucjoniści, lecz i wszyscy inni mają w sobie żyłkę do rzezi. Cezary nie wiedział, kim właściwie jest i gdzie jest jego miejsce w tych zatargach. Nie mógł stać po stronie Ormian ani Tatarów, ani Turków, ani Anglików, ani Rosjan, którzy tu niegdyś władali, a później obalili swą władzę przynosząc hasła rewolucji. Rewolucja jednak upadła i nie było o niej mowy w ogniu dwu frontów rozjuszonych. Jedyną rzeczywistością realną i niezmienną został znowu, jak przed nieprzeliczonymi wiekami, gaz, pałający węglowodór, którego pochwycenie odpokutował ongi Prometeusz przybiciem rąk do skał Kaukazu. Nie z taką już pogardą, jak niegdyś, Cezary Baryka myślał teraz o świątyni ognia między kopalniami nafty Barachan i Surachan, gdzie niegdyś wyznawcy Zoroastra czcili tę wieczystą moc niszczyciela. Nic innego przecie, tylko tajemne nagromadzenie skalnego oleju we wnętrzu ziemi zegnało w to miejsce tyle nacji wszelakich i rozmaitych, a tak je między sobą skłóciło. Komuż było oddać pierwszeństwo, a choćby słuszność w wyścigu do najobfitszego, samorodnego źródła? Zaiste — nie było komu.\n— To wiadomo aż nadto...\n— To wiadomo aż nadto dobrze. Łotra w człowieku trzeba siłą wydusić, a gdy się nie poddaje — zabić!


Archiwa: Popękane naczynka - Kosmetolog na czasie\nPopękane naczynka, rumień, cera naczyniowa…jak sobie radzić?\nmar 10, 2021 by Patrycja Category: Porady kosmetologa 0 comments Tags: cera naczyniowa, Popękane naczynka, Poradnik kosmetologiczny, rumień\nWłaściwa pielęgnacja cery naczyniowej i dobór odpowiednich zabiegów profesjonalnych jest niesamowicie ważne, ponieważ błędy pielęgnacyjne często prowadzą do rozwoju trądziku różowatego.\nCoraz częściej spotykam się wśród moich Klientek z problemem trwałego rumienia w obrębie twarzy. Zwłaszcza okres jesienno-zimowy to czas kiedy zmiany się nasilają. Wynika to m.in. z niskiej odporności skóry na zmiany temperatury i ekspozycji na suche powietrze w ogrzewanych pomieszczeniach. Czynników oczywiście jest znacznie więcej, ale chciałabym zaznaczyć dlaczego właśnie zimą zmiany rumieniowe, które wcześniej same ustępowały, nagle stają się trwałe.\nTaki przewlekły rumień określa się jako "prerosacea" i jest to wstępny etap rozwoju trądziku różowatego ze zmianami grudkowo-krostkowymi. Pomimo tego, że patogeneza rosacea nie jest do końca poznana, często zmianom rumieniowym towarzyszy wzmożone wydzielanie łoju, a to również może przyczyniać się do rozwoju zmian zapalnych. Nadprodukcja sebum pojawia się m.in. wtedy, gdy skóra jest sucha ( jest to reakcja obronna) lub jest uszkodzona bariera hydro-lipidowa.\nAby nie dopuszczać do tego stanu, należy zadbać w pierwszej kolejności właśnie o płaszcz ochronny naszej skóry. W tym aspekcie najważniejsza jest codzienna pielęgnacja w domu. Jeśli nie jesteś do końca przekonana czy dany kosmetyk nadaje się do Twojej cery, zawsze możesz liczyć na pomoc kosmetologa ( m.in moją :)).\nJeśli pielęgnacja domowa jest odpowiednia, podczas zabiegów w gabinecie mogę skupić się typowo na redukcji nieestetycznych zmian takich jak rozszerzone naczynka, rumień, krostki czy łojotok.\nNasza skóra stanowi barierę dla patogenów i czynników drażniących. Jest nieprzepuszczalna również dla większości substancji aktywnych, ze względu na rozmiar ich cząsteczek. W przypadku naczynek ważne jest, aby pokonać barierę naskórka, ponieważ jest on pozbawiony naczyń krwionośnych, a zatem musimy zadziałać głębiej czyli w skórze właściwej.\nProdukty domowego użytku działają głównie w obrębie naskórka, a właściwie jego najbardziej zewnętrznej warstwie rogowej. Natomiast podczas zabiegów profesjonalnych stosuje się metody, które umożliwiają ominąć tą barierę. Jedną z takich metod jest fototerapia. W dużym uproszczeniu światło o odpowiedniej długości fali jest pochłaniane przez okshemoglobinę, czyli barwnik. Energia świetlna przekształca się w energię cieplną, powodując rozkład barwnika i zamknięcie uszkodzonego naczynka. W efekcie obserwujemy redukcję rumienia.\nPielęgnacja cery naczyniowej nie jest łatwa i na dzień dzisiejszy nie ma metody, która usunie problem w 100%, ale możemy z sukcesem redukować objawy i zapobiegać dalszemu pogorszeniu jej kondycji. :)\nPatrycja Napierała ( kosmetolog, tech. farmacji)


Watykańskie rozmowy o pokoju\nkosciol.wiara.pl » Watykańskie rozmowy o pokoju\nMAURIZIO BRAMBATTI/ PAP/EPA\tBenedykt XVI spotkał się dziś z prezydentem Cypru\nBenedykt XVI przyjął w Watykanie prezydenta Cypru. Dimitris Christofias spotkał się następnie z kardynałem sekretarzem stanu Tarcisio Bertone i z szefem watykańskiej dyplomacji abp. Dominique’iem Mambertim.\nJak dowiadujemy się z watykańskiego komunikatu biura prasowego, „spotkania odbyły się w serdecznej atmosferze. Podkreślono dobre stosunki między Stolicą Apostolską i Republiką Cypru. Poruszono tematy będące przedmiotem wspólnego zainteresowania. W szczególności mówiono o ważnym znaczeniu dialogu i poszanowania praw człowieka, w tym wolności religijnej”. W związku z prezydencją Cypru w Unii Europejskiej omówiono też sytuację na naszym kontynencie. Wreszcie wyrażono pragnienie, by „inicjatywy na rzecz dialogu i pokoju między stronami konfliktu na Bliskim Wschodzie osiągnęły pozytywne rezultaty przy wkładzie wspólnoty międzynarodowej” – czytamy w watykańskim komunikacie.\nDodajmy, że wśród osób towarzyszących prezydentowi Cypru w Watykanie był ambasador tego kraju przy Stolicy Apostolskiej. Georgios Poulides wydał ostatnio we Włoszech książkę „Papież na Cyprze” (Un Papa a Cipro) o wizycie, którą Benedykt XVI złożył na wyspie przed dwoma laty. Przypomniał tam też wcześniejsze dzieje relacji cypryjsko-watykańskich, w tym audiencję Pawła VI w 1973 r. dla prawosławnego arcybiskupa Makariosa, pierwszego prezydenta Cypru. Ambasadorem tego kraju przy Stolicy Apostolskiej był wówczas ojciec obecnego cypryjskiego przedstawiciela dyplomatycznego, Fotis Poulides.\nPo południu prezydent Cypru Dimitris Christofias odwiedza jeszcze w Rzymie siedzibę Suwerennego Zakonu Kawalerów Maltańskich i Wspólnotę św. Idziego.\ndodane 25.10.2012 17:03\nTAGI| PAPIEŻ,\tPOKÓJ,\tWATYKAN


Cenny transport z lotniska. - klub inwersja\nStart » Specjalizacje » Inne Usługi » Cenny transport z lotniska.\nDłuższa czy nawet całkiem krótka podróż samolotem nie mogłaby zakończyć się brakiem transportu z lotniska. Bo przecież nie każdy na lotnisko zajeżdża własnym autem, pozostawiając je na strzeżonym parkingu. Dlatego też Warszawa Modlin transport z lotniska to usługi szeroko poszukiwane. Dlaczego warto zdecydować się na zamówienie profesjonalnych usług transportowych? Przede wszystkim będziemy mieć gwarancję zapewnienia wygodnego transportu, a w przypadku odwołania lub opóźnienia lotu - rezygnacji lub przełożenia godziny transferu. Co wicej - Warszawa Modlin transport z lotniska będzie udany zawsze - niezależnie od dnia tygodnia czy pory dnia lub nocy. Warto wracać z lotniska z doświadczonym kierowcą. Żaden transfer jeszcze nigdy nie był tak bezpieczny!


BIULETYN TYGODNIOWY DEPARTAMENT ZABEZPIECZEŃ NOTOWANIA NA LONDYŃSKIEJ GIEŁDZIE METALI. Cu 5 401,00-1,82% 5 450,00-1,09% - PDF\nDownload "BIULETYN TYGODNIOWY DEPARTAMENT ZABEZPIECZEŃ NOTOWANIA NA LONDYŃSKIEJ GIEŁDZIE METALI. Cu 5 401,00-1,82% 5 450,00-1,09%"\n1 BIULETYN TYGODNIOWY WTOREK, USD/t cena oficjalna settlement 1 tygodniowa zmiana [%] cena 3-mies. 2 tygodniowa zmiana [%] Cu 5 401,00-1,82% 5 450,00-1,09% Sn ,00 4,14% ,00 3,59% Pb 1 645,00-3,06% 1 610,00-3,59% Zn 3 134,50-4,14% 3 140,00-4,12% Al 2 784,00-0,93% 2 683,00-0,65% Ni ,00-5,63% ,00-3,89% 1 Ustalana na zamknięciu drugiego Ringu na Londyńskiej Giełdzie Metali dla Cu godz GMT (poziom z dnia ). 2 Notowanie 3-miesięczne ustalone na zamknięciu drugiego Ringu na Londyńskiej Giełdzie Metali (oferta sprzedaży tzw. Sellers Price). wahania tygodniowe ceny 3-miesięcznej 1 wahania roczne 4 ceny 3-miesięcznej USD/t MAX 2 MIN 3 MAX MIN Cu 5 580, , , ,00 1 Podstawowa cena kwotowana na Londyńskiej Giełdzie Metali. 3 Najniższa oferta sprzedaży (Low Offer). USD/t średnia roku 1 settlement najwyższa w roku 2 settlement najniższa w roku 3 settlement Cu 5 601, , ,50 Sn , , ,00 Pb 1 661, , ,00 Zn 3 644, , ,00 Al 2 807, , ,00 Ni , , ,00 1,2,3 Od początku roku kalendarzowego. ZAPASY W MAGAZYNACH LONDYŃSKIEJ GIEŁDY METALI tony aktualny poziom tygodniowa zmiana stan zapasów na początku roku zmiana od początku roku Cu Sn Pb Zn Al Ni BIULETYN TYGODNIOWY WTOREK,\n2 USD/troz Fixing 1 tygodniowa zmiana [%] Ag AM FIX 13,8400 1,32% Au Pt Pd AM FIX 657,85 0,47% PM FIX 664,50 2,91% AM FIX 1 200,00 2,21% PM FIX 1 196,00 2,66% AM FIX 341,00 0,89% PM FIX 336,00-0,88% 1 Fixing dla srebra ustalany jest raz dziennie (godz GMT), natomiast dla złota, platyny i palladu dwa razy dziennie (godz oraz GMT, poziomy z dnia ). wahania tygodniowe ceny kasowej 1 wahania roczne 4 ceny kasowej USD/troz MAX 2 MIN 3 MAX MIN Ag 13, , , , Podstawowa cena kwotowana na Londyńskim Rynku Kruszców. 3 Najniższa oferta sprzedaży (Low Offer). USD/troz Fixing średnia roku 1 najwyższa w roku 2 najniższa w roku 3 Ag AM FIX 13, , ,2100 Au Pt Pd AM FIX 635,88 657,85 608,30 PM FIX 636,84 664,50 608,40 AM FIX 1155, , ,00 PM FIX 1156, , ,00 AM FIX 337,38 348,00 328,00 PM FIX 337,66 351,00 329,00 1,2,3 Od początku roku kalendarzowego. USD/PLN W ubiegłym tygodniu kurs USD/PLN wahał się w przedziale 2,9670-3,0162 Złoty nadal mocny W ubiegłym tygodniu notowania kursu USD/PLN wahały się w szerokim przedziale 2,9670-3,0162. Maksimum kursu zanotowano w poniedziałek, a minimum w środę. Od początku tygodnia dolar tracił do krajowej waluty. Wzrost wartości amerykańskiej waluty względem euro w czwartek wpłynęło na nieznaczne osłabienie złotego. Pozytywny sentyment do walut regionu utrzymał jednak wysokie notowania PLN. Na zakończenie piątkowej sesji kurs USD/PLN wyniósł 2,9917. BIULETYN TYGODNIOWY WTOREK,\n3 Dnia Komisja Europejska w opublikowanym raporcie zaleciła Polsce ograniczenie nadmiernego deficytu sektora finansów publicznych jeszcze w 2007 r. Na br. został wyznaczony termin na wykazanie odpowiednich działań w tym zakresie. W opinii komisarza KE J. Almunii wysoki wzrost gospodarczy w Polsce wpłynie na zmniejszenie poziomu deficytu, jednak ograniczenie wydatków będzie wymagało konkretnych działań. Istotne dane makroekonomiczne polskiej gospodarki opublikowane w ubiegłym tygodniu: MPiPS podało, że stopa bezrobocia rejestrowanego w styczniu wzrosła do 15,2% (tj. o 0,3 pkt. proc. w porównaniu z grudniem 2006 r.). Liczba bezrobotnych zwiększyła się do 2,367 mln osób (efekt sezonowy, wygasanie umów terminowych). Zdaniem ekspertów MIPS wynika to z sezonowości i wygasania umów terminowych, wg danych GUS przeciętne wynagrodzenie w IV kw r. wyniosło 2 662,51 PLN, dynamika płac w tym okresie przyśpieszyła do 5,3% r/r w porównaniu z 5,0% w III kw r. EUR/PLN W zeszłym tygodniu kurs EUR/PLN oscylował w przedziale 3,8490-3,9045 ECB nie zmienił poziomu stóp procentowych, Bank Anglii również Notowania kursu EUR/PLN w zeszłym tygodniu utrzymywały się w przedziale 3,8490-3,9045. Wartość maksymalną kursu zanotowano w poniedziałek, natomiast minimalna odnotowana została we wtorek. W poniedziałek złoty, wspomagany trendem aprecjacyjnym walut regionu, zyskiwał wobec euro. Po dotarciu w ciągu sesji do oporu na 3,87 za euro, w późnych godzinach popołudniowych, przy zmniejszającej się aktywności rynków dotarł do okolic 3,8490. Już w kolejnych dniach euro dorobiło straty i kurs zatrzymał się na poziomie około EUR/PLN 3,88. W czwartek oczekiwaniu na decyzje ECB w sprawie stóp procentowych kurs eurozłoty poruszał się w wąskim kanale 3,87-3,88. Decyzja banku nie wpłynęła znacząco na kurs euro, który do końca piątkowej sesji oscylował wokół 3,88. Na posiedzeniu w dniu ECB podjął decyzję o pozostawieniu stóp procentowych na dotychczasowym poziomach. Główna stopa referencyjna nadal wynosi 3,50%. Tego samego dnia Bank Anglii, zgodnie z oczekiwaniem rynku, również nie zmienił poziomu stóp procentowych. Główna stopa procentowa wynosi 5,25%. Poniżej zaprezentowane zostały dane dotyczące gospodarki strefy euro ogłoszone w zeszłym tygodniu: indeks PMI w styczniu wzrósł do 57,9 pkt. z 57,2 pkt. w grudniu 2006 r., sprzedaż detaliczna w grudniu 2006 r. wzrosła o 0,3% m/m i 2,1 % r/r (w listopadzie wyniosła 0,5% m/m i 1,4% r/r), w Niemczech zamówienia w przemyśle spadły w grudniu 2006 r. o 0,2% m/m (w listopadzie wzrosły o 0,8% m/m), w Niemczech produkcja przemysłowa obniżyła się w grudniu 2006 r. o 0,5% m/m i zwiększyła się o 5,3% r/r (w listopadzie BIULETYN TYGODNIOWY WTOREK,\n4 wzrosła o 2,0% m/m i 66,3% r/r), w Niemczech nadwyżka handlowa zmniejszyła się w grudniu 2006 r. do 10,8 mld EUR z 18,3 mld EUR w listopadzie. W tym samym okresie na rachunku obrotów bieżących nadwyżka obniżyła się do 9,8 mld EUR z 14,1 mld EUR w listopadzie. EUR/USD W poprzednim tygodniu notowania EUR/USD oscylowały w przedziale 1,2910-1,3045 Kolejny tydzień z rzędu kurs EUR/USD poruszał się wąskim kanałem 1,2910-1,3045. Maksimum kursu zanotowano w piątek, a minimum we wtorek. Do czasu decyzji ECB kurs EUR/USD nadal pozostawał w przedziale konsolidacji 1,2880-1,3050, przesuwając się jednak w pobliże górnej granicy tego kanału. Decyzja banku europejskiego o pozostawieniu stóp procentowych na tym samym poziomie nie wywołała żadnej reakcji rynku. Nieznaczne umocnienie europejskiej waluty miało miejsce po przemówieniu szefa banku ECB J.C. Tricheta, który zasygnalizował, że z dużym prawdopodobieństwem podwyżki stóp procentowych będą miały miejsce podczas marcowego posiedzenia. W piątek kurs EUR/USD oscylował w okolicy 1,3005. Istotne wskaźniki makroekonomiczne dla gospodarki USA opublikowane w minionym tygodniu: indeks ISM wzrósł w styczniu do 59,0 pkt. z 56,7 pkt. w grudniu 2006 r., wydajność pracy zwiększyła się w IV kw r. o 3,0% kw/kw, po spadku o 0,1% w III kw. Jednostkowe koszty pracy wzrosły o 1,7% kw/kw, po wzroście o 3,2% w III kw., liczba osób ubiegających się o zasiłek dla bezrobotnych w tyg. kończącym się wzrosła do 311 tys. z 308 tys. po korekcie tydzień wcześniej, zapasy hurtowe w grudniu 2006 r. spadły o 0,5% m/m (w listopadzie wzrost wyniósł 1,1%). KURSY WALUT waluta notowania oficjalne 1 tygodniowa zmiana [%] USD/PLN 2,9902-0,35% EUR/PLN 3,8888-0,46% EUR/USD 1,3007-0,10% KURSY WALUT USD/t wahania tygodniowe wahania roczne 4 MAX 2 MIN 3 MAX MIN ŚREDNIA USD/PLN 3,0162 2,9670 3,0619 2,9520 2,9888 EUR/PLN 3,9045 3,8490 3,9540 3,8162 3,8803 EUR/USD 1,3045 1,2910 1,3297 1,2864 1, Oficjalne kursy walut z ostatniego piątku 3 Najniższa oferta zakupu (Low Bid). BIULETYN TYGODNIOWY WTOREK,\n5 Powyższy materiał został opracowany na podstawie m.in. następujących raportów: Commodities Comment Macquarie Research Metals and Mining (05 lutego 09 lutego 2007) Daily Base Metals Report Standard Bank (05 lutego 09 lutego 2007) London Morning Briefing Barclays Capital Research (05 lutego 09 lutego 2007) Global Commodities Daily Deutsche Bank (05 lutego 09 lutego 2007) Ponadto zostały wykorzystane informacje uzyskane w bezpośrednich rozmowach z brokerami, z raportów instytucji finansowych oraz ze stron internetowych Oficjalne notowania metali są dostępne na stronach: - metale podstawowe - srebro i złoto - platyna i pallad Niniejszy dokument odzwierciedla poglądy pracowników Departamentu Zabezpieczeń KGHM Polska Miedź S.A. na temat gospodarki, a także rynków towarowych oraz finansowych. Chociaż fakty przedstawione w niniejszej publikacji pochodzą i bazują na źródłach, w których wiarygodność wierzymy, nie gwarantujemy ich poprawności. Mogą one być ponadto niekompletne albo skrócone. Wszystkie opinie i prognozy wyrażone w opracowaniu są wyrazem naszej oceny w dniu ich publikacji i mogą ulec zmianie, o czym KGHM Polska Miedź S.A. może nie poinformować. Dokument ten jest udostępniany wyłącznie w celach informacyjnych i nie powinien być interpretowany jako oferta lub porada dotycząca zakupu/sprzedaży wymienionych w nim instrumentów, jak również nie stanowi części takiej oferty ani porady. W razie pytań, komentarzy bądź uwag prosimy o kontakt. KGHM Polska Miedź S.A. Departament Zabezpieczeń ul. M. Skłodowskiej-Curie Lubin Michał Holaczuk tel. (076) Radosław Załoziński tel. (076) Kamilla Liszka tel. (076) BIULETYN TYGODNIOWY WTOREK,


Jakub Ziobrowski: Radom to dobre miejsce do rozwoju - Aktualności - Młoda Liga\nAutor:Magdalena Kocik; fot. Piotr Sumara\n08.05.2017 godz. 20:31 | 0\nJakub Ziobrowski: Radom to dobre miejsce do rozwoju\nCerrad Czarni Radom to klub, który stawia na młodych zawodników. Radom to naprawdę dobre miejsce do rozwoju, do stawiania pierwszych kroków w PlusLidze – powiedział Jakub Ziobrowski po zdobyciu z zespołem RCS Cerrdu Czarnych młodzieżowego mistrzostwa Polski w turnieju finałowym w Legionowie.\n– W finałowym spotkaniu bardzo dobrze spisywaliśmy się w polu zagrywki, tym samym bardzo utrudniając dalszą grę w pierwszej akcji ekipie z Bielska-Białej. Rywale musieli przez znaczą część spotkania grać na wysokiej piłce, co z kolei ułatwiało nam odczytanie ich gry i złapanie ich blokiem. Pokazaliśmy, że potrafimy grać na bardzo wysokim poziomie, jesteśmy zgraną ekipą i ciężko jest nas zatrzymać. Mamy bardzo młody plusligowy zespół, którym prawie w całości rozegraliśmy to finałowe spotkanie. Myślę, że powinien cieszyć fakt, iż staramy się jak najlepiej przygotowywać do gry w Plus Lidze, mogąc poprawiać swoje umiejętności występując w Młodej Lidze. Wszyscy jesteśmy młodymi ludźmi, dla których każde dodatkowe minuty spędzone na boisku są cenne – mówił po finale wybrany na najlepiej zagrywającego turnieju Jakub Ziobrowski. – Bardzo cieszy nas złoto które wisi na naszych szyjach, to był nasz cel, który udało się osiągnąć. Cerrad Czarni Radom to klub, który stawia na młodych zawodników. Nasi trenerzy bardzo lubią pracować z młodzieżą, z młodymi i perspektywicznymi zawodnikami. Dostajemy w tym klubie dużą szansę i staramy się za nią odpłacać swoją grą. Radom to naprawdę dobre miejsce do rozwoju, do stawiania pierwszych kroków w PlusLidze.


TUR 1100 MN 4m\nPartnerzyLinki do serwisów www\nKatalogi FAT HACO\nUniwersalne tokarki CNC - FAT HACO\nFat Haco (Polska)\nŚred.przelotu nad łożem: 1100 mm\nŚred. przelotu nad suportem: 790 mm\nŚred.przelotu wrzeciona: 140 mm\nMax. obroty wrzeciona: 1200 obr./min\nDługość w kłach: 4000 mm\nMoc napędu wrzeciona: 33 kW\nSterownik: Siemens 810D\nRozwinięciem konstrukcji TUR MN jest rodzina maszyn o średnicach toczenia 800, 930 i 1100 mm.\nDokładność pozycjonowania tokarek CNC budowanych w FAT HACO uzyskana została dzięki zastosowanym bezszczotkowym serwonapędom Siemens przenoszącym moment przez bezluzowy pas zębaty na dokładne śruby kulowe w osi X i Z oparte na precyzyjnych łożyskach kulkowych, pozwalając na realizację bardzo dokładnych ruchów suportu. Sztywne, dwuścienne, mocno użebrowane łoże o szerokości 622 mm oraz hartowane prowadnice pozwalają na wydajną obróbkę o wysokiej jakości uzyskiwanej powierzchni w długim okresie użytkowania maszyny. Prowadnice suportu poprzecznego są precyzyjnie szlifowane. Powierzchnie ślizgowe w suporcie wzdłużnym i poprzecznym są wyklejone tworzywem TURCITE eliminującym problem tarcia i zapewniającym właściwe pozycjonowanie i powtarzalność. Wydłużona konstrukcja prowadnic sań poprzecznych zapewnia stabilną pracę przy dużych siłach skrawania i eliminuje efekt skręcania sań.\nDo pełnego wykorzystania możliwości maszyny polecamy rewolwerową głowicę do pracy z 8 oprawkami (VDI 50) narzędzi stałych lub obrotowych oraz uchwyty hydrauliczne o dużych średnicach.\nCechą szczególną TUR MN 800/930/1100 jest nowoczesna konstrukcja wrzeciennika przystosowana do montażu wrzecion o średnicy przelotu 140 mm (standard) oraz 220, 320, 360, 450 mm (opcja). Dzięki wytrzymałemu łożyskowaniu mają one szczególne zastosowanie przy dokładnej obróbce wewnętrznej rur.\nKatalog maszyn produkowanych przez firmę FAT HACO\nPionowe centra frezarskie\nUniwersalne tokarki CNC\nCentra tokarskie-skośne łoże\nSzlifierki cylindryczne pionowe\nSzlifierki z obrotowym stołem\nSerwis sterowników CNC\nNaprawy mechaniczne maszyn\nAI LAB S.C. tel. +48-12 2929560 faks +48-12 2929564


Marenotarō Ōmaeda | Bleach Fan Fiction Wiki | FANDOM powered by Wikia\nMarenoshin Ōmaeda (syn)\nMareka Ōmaeda (synowa)\nMarechiyo Ōmaeda (wnuk)\nMaremi Ōmaeda (wnuczka)\nMarejirōsaburō Ōmaeda (wnuk)\nMareyo Ōmaeda (wnuczka)\nMarenotarō Ōmaeda - (大前田 希ノ太郎, Ōmaeda Marenotarō), jest inspektorem Onmitsukidō i siódmą głową rodzimy Ōmaeda. Oficjalnie nie pełni żadnej funkcji. Wysoki stopień oficerski przysługuje mu z racji przynależności do wpływowego rodu.\nMarenotarō jest otyłym mężczyzną o ciemnych, małych oczach i krótkich włosach. Nigdy nie widziano go w służbowym uniformie. Nosi bogate jedwabne stroje, które zmienia nawet kilka razy w ciągu dnia. Nie epatuje swoim bogactwem tak nachalnie jak jego syn i wnuk.\nŌmaeda jest człowiekiem o bardzo swobodnym podejściu do życia. Wydaje lekka ręką astronomiczne sumy pieniędzy na różnego rodzaju zbytki, które bardzo szybko mu się nudzą. Jest duszą towarzystwa, uwielbia wyprawiać wielkie uczty i huczne przyjęcia z różnych, bardzo często zmyślonych okazji. Pomimo bogactwa i przepychu jakim się otacza nie tworzy dystansu pomiędzy sobą a służbą lub biedniejszymi, niżej urodzonymi ludźmi. Czasem kiedy nie chce mu się rozsyłać zaproszeń do zamożnych i ważnych osobistości, organizuje przyjęcia dla służby, na których sam usługuje gościom, bawiąc ich barwnymi, historyjkami z własnego życia.\nMarenoshin urodził się 800 lat przed fabułą Bleacha jako najstarszy syn rodu Ōmaeda. Za swojego panowania pomnożył rodzinny majątek niemalże sześciokrotnie inwestując rodową fortunę w hazard. Większość salonów Richi Mahjonga i Chō-han w Seireitei należą do niego. Tor wyścigów konnych który zbudował na terenie swojej letniej rezydencji przyciąga całe masy zubożałych szlachetków, pechowych kupców i bankrutów, którzy porzucili swoje dawne rzemiosło dla hazardu. Marenoshin uważa ich za swoich stałych klientów i dobrych przyjaciół, dlatego zawsze chętnie pożycza im pieniądze, aby mogli się odkuć, spłacić długi a za chwilę popaść w kolejne, tym samym zapewniając stały obrót pieniądza w interesie. Olbrzymie dochody jakie czerpie ze swoich salonów, w części przeznacza na rozbudowę prywatnej sieci wywiadowczej i sponsorowanie drobnej przestępczości zorganizowanej. Należy do najlepiej poinformowanych ludzi w Seireitei. Niektórzy twierdzą, że jego wpływy sięgają nawet do najdalszych okręgów Rukongai, a lokalni kacykowie i bandyci pracują właśnie dla niego.


Czas na zmiany - nowa fryzura, muchy w oknie, duża dawka słońca, czyli przyszła WIOSNA. | O życiu - pół żartem, pół serio. ALEKSANDRA MA KOTA.PL\nCzas na zmiany - nowa fryzura, muchy w oknie, duża dawka słońca, czyli przyszła WIOSNA.\nCzy u was też przez ostatnie dni, w oknach i za nimi, było tak pięknie i bezchmurnie? Czy przekręcając głowę w stronę Słońca, można było poczuć muskające ciepło na policzkach, a zamykając oczy wcale nie było ciemno? Tak, u mnie dokładnie tak było. A może to była tylko sprawka, umytych na Wielkanoc okien? Chociaż dzisiaj - pierwszego kwietnia, w prima aprilis, pogoda płata nam figle. Wiatr i mżawka, to nie jest zbyt dobry żart, jak na wiosnę w tym roku. Pamiętajcie, nie dajcie się dzisiaj zrobić w konia ;-).\nW końcu przyszła (chociaż, kalendarzowa) Wiosna! A z nią też muchy - wpadające przez uchylone okna i latające jak małe helikoptery po pokojach. Też sądzicie, że są głupie? Bo po co wlatywać do czyjegoś domu, skoro potem chcąc, wylecieć uderza się o szyby okna, odbijając się jak piłka od podłogi? To całkiem, tak jak ludzie, którzy próbują coś zrobić na siłę i im nie wychodzi. Ale cóż (wiem, wiem zdania nie zaczyna się od "ale" - zawsze powtarzała nam to polonistka z podstawówki, ALE jak widać - nie poskutkowało ;-) ), takie mało pożyteczne stworzonka też chcą żyć. Chociaż muchy w oknach to nie tak duży problem w porównaniu, z zasadzeniem ogródka na wiosnę. Z tym drugim jest o wiele więcej roboty, niż się wydaje. Weźmy pod uwagę fakt - targamy ciężką metalową konewkę z wodą i podlewamy nasz nowo posadzony ogródek. Jaka jest nasza satysfakcja, gdy zaraz po tym, leje deszcz i sam nam podlewa kiełkujące rośliny - z pewnością ogromna (wybaczcie ten sarkazm).\nDuża dawka Słońca, daje nam chęć na więcej. Co to oznacza to "więcej"? Więcej ruchu, więcej chęci, więcej radości i w końcu - więcej uśmiechu. Bo co to za robota, bez popatrzenia na efekt końcowy i stwierdzenia "no! teraz to już ma jakieś ręce i nogi" i uniesienia do góry tych dwóch kącików ust. Drugim (już potwierdzonym przez naukowców) faktem jest wydzielanie witaminy D3. Nasz organizm przy dużej dawce Słońca, właśnie ją wytwarza. Odpowiada ona za nasz dobry nastrój o tej porze roku. Nie wiem czy wiecie, ale na terenach około podbiegunowych ludzie, siedzą około 2h dziennie pod wielką lampą. W ten sposób ich ciało uzupełnia braki tej witaminy, a nie jakby się wydawało - aby się opalić. Tak jak niektórzy, chodzą na solarium.\nWiosną dużo osób się "zmienia". Nowa fryzura, nowy ubiór, nowy kolor paznokci itd. Czy to aby na pewno, zapewni nam zmiany? No szczerze mówiąc, to nie wiem. Żeby zmienić się zewnętrznie, trzeba zmienić się też wewnętrznie. Nie chodzi tu o zmianę grupy krwi czy dostanie nowej nerki, a raczej o zmianę nastawienia i swojego zachowania. Nic nam nie pomoże, nowy kolor włosów, czy nowa super dopasowana seksi sukienka, skoro w głowie będą kłębić się nam same negatywy.\nDlatego też warto przemyśleć kilka spraw. Czy warto się tak przejmować? Czy warto się tak martwić? Czy warto się tak stresować? Czasem lepiej odpuścić, powiedzieć "leje na to, idę dalej" i się uśmiechnąć. Człowiek wtedy jest o wiele zdrowszy i o kilka zmartwień lżejszy. Czasem warto się nie przejmować.\nTeraz można śmiało stwierdzić że wiosna ma same plusy. No to teraz, nie będziemy mogli stwierdzić "żeby mi się tak chciało, jak mi się nie chce".\nA wam Wiosna też przyniosła zmiany i muchy w oknach?\nlifestyle , szczęście , zmiany\nfranek pp 1 kwietnia 2016 20:02\nTam gdzie mniej światła, tam smutno. Ależ okropne muszą być te długie noce w Skandynawii północnej, choć i tu wiele dnia nie mamy (już trochę więcej). Wiosną najgorsza jest chyba zmiana czasowa, bo krócej śpimy, a niewiele daje.\nMuch jeszcze nie ma, na szczęście (chociaż mój kot zawsze lubi na nie patrzyć, polować raczej rzadziej).\nAleksandra ma kota 1 kwietnia 2016 20:47\nHej Franek :)\nMiałam nadzieję, że się odezwiesz. Masz rację, życie bez choćby promyka słońca jest beznadziejne, a zmiana czasowa to coś najgorszego co ludzie mogli wymyślić!\nEnDzel 1 kwietnia 2016 20:16\nŚwietnie napisany post! Ja zawsze leje na te wszystkie negatywne sytuacje. Ide dalej, nie ma co sie przejmowac. Nie warto, szkoda dnia ;* ! A co do zmiany, ostatnio cos zaczynam z soba robic, nie wewnetrznie ale zewnetrznie.. Ps. Fotki cudowne!\nAleksandra ma kota 1 kwietnia 2016 20:48\nCieszę się, że podobają Ci się zdjęcia. Trzymam kciuki za Twoją zmianę, aby się udała :).\nhasztag.zuzu 1 kwietnia 2016 21:26\nWszyscy zazdroszczą mi, że kompletnie olewam z pozoru istotne sprawy. Jednak po cóż się martwić, życie jest zbyt piękne, by tracić czas na takie bzdety :D Bardzo spodobał mi się Twój styl pisania, postanowiłam zaobserwować bloga. Co do tych much - faktycznie, jest ich coraz więcej :D\nIzuś Ciesielska 1 kwietnia 2016 21:36\nświetny post i piękne zdj kwiatów pozdrawiam :D\nTwins life 1 kwietnia 2016 22:26\nracja, zmiany wewnętrzne dużo więcej nam dają:) ale te 'zewnętrzne' myślę, że też!;*\nAlice McDalvis 1 kwietnia 2016 22:56\nBardzo spodobała mi się nazwa bloga, więc nie mogłam nie wpaść.\nWiosna! Cieszę się strasznie, że już przyszła, bo nie mogę znieść tych zimowych kurtek. Na co to komu? Już bym chciała krótki rękaw, dużo więcej słońca i szorty. Bardzo, bardzo ładnie o to proszę, bo już te depresyjne stany, których dostaję przez zimę totalnie mnie wykańczają!\nAleksandra ma kota 1 kwietnia 2016 23:12\nZimowe kurtki są bardzo ciężkie (chodzi mi tu o wagę), uwielbiam moment, w którym zmieniam ową kurtkę na wiosenny, lekki płaszcz. Do opalania to jeszcze trochę, chociaż może już na majówkę będzie można zdjąć nawet wiosenny płaszcz. Aby było więcej słońca!\nAlice McDalvis 6 kwietnia 2016 16:02\nW majówkę to pewnie -4 stopnie i śnieg. Słaby żart, ale ostatnio niestety tak to wygląda:(\nAleksandra ma kota 6 kwietnia 2016 16:30\nJednak może nie będzie aż tak źle. Bo weekend majowy mam już zaplanowany. Trzymajmy kciuki, żeby prognozy się nie sprawdziły i było (przynajmniej) ciepło! :). Uszy do góry!\nAleksis-Aliss 2 kwietnia 2016 08:44\nOliwia Kownacka 2 kwietnia 2016 20:26\nPogoda ma duzy wplyw na nasze samopoczucie ! Gdy wychodzi słońce dostaje takiej dawki energii,ze moge góry przenosic :-)\nTalla 2 kwietnia 2016 22:01\nZa ciepełkiem tęskniłam, ale za muchami już nie bardzo, haha :D\nOla Maciejczyk 2 kwietnia 2016 22:55\nUwielbiam wiosnę! Od razu czujesz, że żyjesz! :)\nKarolinaa 3 kwietnia 2016 07:40\nO tak ja też tęskniam za słoneczną pogodą! Nareszcie przyszła wiosna. Piękne zdjęcia :)\nMaria Czapiewska 3 kwietnia 2016 13:30\nOby takiej pięknej wiosennej pogody było już tylko więcej ;)\nNikola Przybysz 3 kwietnia 2016 17:34\nDoris San 3 kwietnia 2016 18:37\nBardzo ładne zdjęcia :) Mam nadzieję, że wiosna już nas nie opuści ^^\nKlaudia & Sandra 4 kwietnia 2016 15:49\nMuchy jeszcze do mnie nie dotarły i mam nadzieję, że w ogóle nie dotrą. Pogoda jest piękna, więc samopoczucie również super. Fajnie, że w końcu pożegnaliśmy zimę.\nEwa Maliszewska 4 kwietnia 2016 17:15\nuwielbiam wiosnę ;)\nKasia Pasiut 7 kwietnia 2016 15:46\nPierwszą rzeczą, która przykuła moją uwagę po wejściu na Twojego bloga są absolutnie przepiękne zdjęcia, we wszystkich wpisach *-* Po przeczytaniu paru postów byłam już autentycznie zakochana; twoje poczucie humoru, sarkastycznośc - Bezcenne.\nCo do wiosny: patrzę teraz przez okno na ciemno granatowe chmury i ...na pewno nie wróżą ładnej, słonecznej pogody ;)\nAleksandra ma kota 7 kwietnia 2016 19:45\nDziękuję za miłe słowa! :). Cieszę się, że moje posty Ci się podobają. Mam nadzieję, że będziesz mnie często odwiedzać :)\nEteryczny Świat 10 maja 2016 09:59\nBardzo polubiłam tu zaglądać zwłaszcza ze jesteś też z Lublina:) koniecznie musimy pokawować:\nAleksandra ma kota 10 maja 2016 19:04\nBardzo cieszę się, że polubiłaś mojego bloga :) Mam nadzieję, że niedługo się spotkamy na obiecanej kawie! Pozdrawiam cieplutko :)


ZUS BĘDZIE WYPŁACAŁ DOFINANSOWANIE ZA POBYT W ŻŁOBKU - Ostróda News\nZUS BĘDZIE WYPŁACAŁ DOFINANSOWANIE ZA POBYT W ŻŁOBKU\nNews, Warto wiedzieć, że... 2022-04-01 Administrator\nAby skorzystać z dofinansowania, dziecko musi uczęszczać do żłobka lub klubu dziecięcego wpisanego do rejestru żłobków i klubów dziecięcych albo być pod opieką dziennego opiekuna wpisanego do wykazu dziennych opiekunów. Dziecko musi być wpisane do tego rejestru lub wykazu przez żłobek, klub dziecięcy lub dziennego opiekuna. W tym celu należy przekazać dane swoje i dziecka podmiotowi prowadzącemu placówkę, do której uczęszcza dziecko.\n– Dofinansowanie pobytu w żłobku, klubie dziecięcym lub u dziennego opiekuna będzie przysługiwać na dziecko, na które ZUS nie przyznał rodzinnego kapitału opiekuńczego. Na dane dziecko, za ten sam okres, można otrzymać albo dofinansowanie, albo rodzinny kapitał opiekuńczy – mówi Anna Ilukiewicz regionalny rzecznik prasowy ZUS na Warmii i Mazurach.\n– Nie można otrzymać dofinansowania na dziecko, na które otrzymujemy Rodzinny Kapitał Opiekuńczy. Na dane dziecko, za ten sam okres, można otrzymać albo dofinansowanie, albo RKO. Dlatego należy wybrać rodzaj wsparcia na drugie lub kolejne dziecko w rodzinie w wieku od 12 do 35 miesiąca, które uczęszcza do żłobka, klubu dziecięcego lub jest pod opieką dziennego opiekuna. Można korzystać z dofinansowania pobytu w żłobku na jedno dziecko i pobierać rodzinny kapitał opiekuńczy na inne dziecko w rodzinie- dodaje Anna Ilukiewicz\nWniosek o dofinansowanie można będzie złożyć do ZUS tylko elektronicznie przez Platformę Usług Elektronicznych (PUE) ZUS, portal Emp@tia albo swój bank, jeśli uruchomi taką usługę.\nDofinansowanie wynosi maksymalnie 400 zł miesięcznie na dziecko, ale nie więcej niż wysokość opłaty, jaką ponosimy za pobyt dziecka w żłobku, klubie dziecięcym lub u dziennego opiekuna. Opłata to miesięczna kwota, jaką płacimy już po uwzględnieniu zniżek, dotacji z budżetu gminy lub środków unijnych. Do opłaty nie wliczamy opłaty za wyżywienie. ZUS przekaże dofinansowanie do 20 dnia każdego miesiąca za poprzedni miesiąc, na rachunek bankowy podmiotu prowadzącego żłobek, klub dziecięcy, zatrudniającego dziennego opiekuna lub na rachunek bankowy dziennego opiekuna, który prowadzi własną działalność. Więcej informacji o dofinansowaniu pobytu w żłobku oraz zasadach wnioskowania znaleźć można na stronie internetowej ZUS oraz uzyskać w placówkach Zakładu.\nGMINA OSTRÓDA: NOWE WIATY PRZYSTANKOWE\nPRZEJEŻDŻASZ PRZEZ MOST, A Z NAPRZECIWKA… (video)


Tomasz Małodobry: Jak pani ocenia Europejskie Forum Nowych Idei w Polsce, jak również zmiany, które następują w naszym kraju w bliskim sąsiedztwie pani kraju?\nNadija Sawczenko: Zmiany w Polsce ogólnie podobają mi się od dwudziestu pięciu lat, w odróżnieniu od mojego kraju, w który niewiele się dzieje. Rzeczywiście bardzo mi się Forum spodobało, zwłaszcza dlatego, że ludzie są otwarci, jak i nie mają lęku przed wygłaszaniem nowych idei. Kiedy dochodzi do urzeczywistnienia ich pomysłów, działają konkretnie w celu właśnie ich wdrożenia. Duże wrażenie sprawia to, że za każdym razem udaje się podsumowanie i także ułożenie planu na kolejny rok. Na każdym kolejnym takim wydarzeniu składa się sprawozdanie z zadeklarowanego planu z poprzedniego roku i porównuje się to do działań podjętych w rzeczywistości w ubiegłym roku. Jestem po raz pierwszy na Forum i mam nadzieję, że nie jest to mój ostatni pobyt.\nT.M.: Mam pytanie odnośnie demokratycznych zmian w pani kraju, o których pani wspomniała. Co by pani tak naprawdę ulepszyła?\nN.S.: Oczywiście nigdy nie miałam doświadczenia niezbędnego dla wprowadzania reform. Nigdy nie byłam ani prawnikiem, ani ekonomistą, więc dla mnie jest to całkiem nowe. Rozumiałam, iż w moim kraju trzeba zmienić wszystko. W tym momencie uczę się tego, zdobywam doświadczenie w tych dziedzinach nauki, również w wymiarze zagranicznym, aby pozyskaną wiedzę wprowadzić w życie w ukraińskich realiach. Chciałabym sporo z tego zaimplementować w ukraińskim społeczeństwie.\nT.M.: Czy uważa pani, że w Polsce są takie wartości, które mogłyby stać się powszechnymi wartościami w Ukrainie?\nN.S.: Oczywiście. Przede wszystkim jest to system funkcjonowania samorządów. Samo to pojęcie na Ukrainie pojawiło się dosyć dawno, ale wciąż nie mamy odpowiedniej systematyzacji ich działania. Fascynujące wg mnie są dwa przykłady z tej dziedziny: jest to Polska i Stany Zjednoczone. Przy czym system polski jest bardziej prawdopodobny do zrealizowania w Ukrainie. Oczywiście poza tym mamy sporo innych rzeczy, których możemy się uczyć od Polaków.\nT.M.: Co pani sądzi na temat nacjonalistycznych zachowań wobec społeczności na Ukrainie na przykładzie Odessy?\nN.S.: Nie uważam, że zamieszki na Ukrainie, o których Pan mówi, mogłyby zostać skierowane przeciwko jakiejś określonej grupie etnicznej. Według mnie w tamtej sytuacji trwała walka „wszystkich przeciwko wszystkim”. Dopiero później zyskało to już zupełnie inny charakter. Swojego czasu faszystowskie zachowania występują w rożnych grupach społecznych i etnicznych. Pewien odsetek tych postaw pozostaje i występuje w rożnych okresach. Uważam jednak, że ludzi należy edukować na ten temat i wyjaśniać, że nie jest to rozwiązanie właściwe. Tym samym należy potępiać te zachowania poprzez edukację. Oczywiście do tego potrzeba czasu.\nT.M.: W Polsce obecnie głośnym echem odbija się premiera filmu „Wołyń”, odnośnie ludobójstwa band UPA na Polakach na Wołyniu. Jakie jest pani stanowisko wobec tej części naszej wspólnej historii, która na pewno jest trudna?\nN.S.: Przyznam, że owego filmu nie oglądałam, więc nie mogę stwierdzić, na ile ten film prawdziwie odzwierciedla wydarzenia historyczne. Jeżeli jest to film dokumentalny – widocznie jest cały złożony z kronik historycznych z tego czasu, więc obstawiałabym, że jest prawdziwy. Jeśli nie jest to film dokumentalny – duży wpływ na pokazanie owego okresu historycznego miał pomysł artystyczny autorów i reżyserów. Każdy z nich oczywiście ma swój pogląd na określone wydarzenia.\nT.M.: Ten film jeszcze nie miał premiery, która odbędzie się dopiero 7 października.\nN.S.: Nad tamtym okresem historii oczywiście powinna odbywać się dyskusja, mają się odbywać badania w przeróżnych instytucjach naukowych. Nie uważam, że przeszłość ma koniecznie doprowadzać do kłótni w przyszłości. Raczej trzeba ją postrzegać w kategoriach popełnionych błędów, żeby w przyszłości nie dopuszczać się podobnych sytuacji.\nT.M.: Czy Ukraina zaakceptuje wreszcie ten wątek historyczny odnoście mordów na ludności polskiej na Wołyniu?\nN.S.: Jeśli zagłębiać się w historię – te akcje zostały sprowokowane poprzez Rosję, która oddała ziemie ukraińskie pod władzę Polski. Wtedy właściwie rozpoczęła się walka o terytorium. Tymczasem walka o swój terytorium dla każdego narodu jest walką świętą. Uważam, że w tych okolicznościach historycznych Rosja sztucznie sprowokowała konflikt pomiędzy Ukrainą a Polską. Nie chcę, żeby konflikt stworzony sztucznie przez Rosję do teraz wywierał taki wpływ na relację pomiędzy Polską a Ukrainą. Te wydarzenia muszą zostać jeszcze nie raz przedyskutowane. Należy ustalić jedyny, historycznie prawdziwy pogląd na tę sytuację i dojść do pewnego porozumienia w tej sprawie.\nT.M.: Czy uważa Pani, że konflikt pomiędzy Polską a Rosją na podstawie obecnej sytuacji w Ukrainie jest możliwy?\nN.S.: W tym momencie odbywa się konflikt pomiędzy dwoma systemami wartości społecznych –europejskim i azjatyckim. Czy wygodnie mieszka się panu w Europie?\nT.M.: Tak, bardzo mi się podoba życie w Unii. Podejrzewam, że Ukraina również chciałaby do UE przystąpić.\nN.S.: Oczywiście, ale jeżeli by pan zamieszkał przez dwa lata w rosyjskim więzieniu, jak ja swojego czasu, doświadczyłby pan jak bardzo pan ceni te wartości europejskie. Dlatego jeżeli pan uważa, że Rosja nie może sprowokować konfliktu pomiędzy kimkolwiek gdziekolwiek – to Pan się myli. Widzi Pan to na przykładzie Ukrainy i również na przykładzie Syrii. Jeżeli chciałby pan tym doprowadzić do konfliktu w Polsce – możemy kontynuować dyskusję na ten temat, ale nie pozwolę panu tego uczynić.\nT.M.: Czy w takim przypadku musimy się obawiać o bezpieczeństwo w województwach znajdujących się w pobliżu obwodu kaliningradzkiego?\nN.S.: Proszę sobie przypomnieć od czego się zaczęła II wojna światowa. Czy Polski nie zaatakował również Związek Radziecki?\nT.M.: Według mnie czasy się zmieniają, może nie do końca, ale w Rosji od tamtego czasu również nastąpiły niektóre przemiany. Dziękuje serdecznie za wywiad.\nN.S.: Również dziękuję.\nWięcej w tej kategorii: « Marcin Domagała: Wyzwanie dla Unii Europejskiej to nie uchodźcy, lecz przyczyny ich uchodźstwa


Kinkiet ogrodowy OGR1 MAT - Kinkiety ogrodowe, e-LUKAS\nogr1 kinkiet ogr14 magnus ogr18 ogr2 honsel ogr9 k-lsz massive\nKinkiet ogrodowy OGR1 MAT\nARMATURA - Klosz oraz ramię lampy ogrodowej wykonane jest z ALUMINIUM wysokiej jakości. Kinkiet dostępny jest w czterech wersjach kolorystycznych - stare złoto, stare srebro, antyczny zielony oraz czarny.\nKLOSZ - W kinkiecie zewnętrznym zastosowano szybki matowe (mleczne), szklane. W opcji dostępne są także szyby przezroczyste. Każda z szybek jest przykręcana oddzielnie, co pozwala w razie uszkodzenia na wymianę tylko tej stłuczonej, bez potrzeby wymiany całego klosza.\nWYMIARY - wysokość 37 cm, szerokość 22 cm\nLampa ogrodowa OGR1 Kinkiet ogrodowy OGR1 Lampa stojąca OGR1 Lampa ogrodowa wisząca DUŻA OGR1\nLampa wisząca OGR1 Lampa ogrodowa stojąca 243 cm OGR1 Lampa ogrodowa stojąca 240 cm OGR1 Lampa ogrodowa OGR1\nLampa stojąca OGR1 MAT OGR1 Lampa ogrodowa stojąca - docinanie na wymiar Kinkiet ogrodowy OGR1 Lampa ogrodowa stojąca 243 cm OGR1\nLampa wisząca OGR1 MAT Kinkiet ogrodowy OGR1 MAT Lampa ogrodowa 180 cm OGR1\nKinkiet ogrodowy OGR1 Kinkiet ogrodowy OGR1 MAT Lampa stojąca OGR14


Prawda, która nie posiada przeciwieństwa\n2020\t10\t27\nSzczęście nigdy nie pyta: “jak mogę pozbyć się bólu?”\nSzczęście jest obecne wobec bólu, tak samo jak wobec komfortu i każdej chwili przyjemności.\nCzym w takim razie jest Szczęście?\nJest bezwarunkową Otwartością wobec całego spektrum doświadczeń — pozytywnych i negatywnych. Czy zatem jest jakimś nieuchwytnym, filozoficznym abstraktem, oderwanym od bezpośredniego doświadczenia?\nDoświadczenia życia zawsze, bez wyjątku dla każdego, prezentują zmienne sezony odrodzenia i radości, oraz śmierci i bólu. Taka jest natura życia, którego doświadczamy. I jakkolwiek wyrafinowani możemy się stawać w naszych usilnych staraniach, aby unikać śmierci – braku obecności tego, czego pożądamy – jesteśmy niezmiennie postawieni przed tym prostym, niezaprzeczalnym faktem — jest to niemożliwe. Śmierć w kontekście tych słów jest rozumiana szerzej od dosłownego odejścia z tego świata. Jest każdym doświadczeniem postrzegania 𝗯𝗿𝗮𝗸𝘂 czegoś. Brak inspiracji. Brak chęci. Brak motywacji. Brak radości. Brak przyjemności.\nA jednak – nie próbuję w żaden sposób powiedzieć, że nie powinniśmy dokładać starań do tego, żeby dobrze żyć. To zrozumiałe, że pragniemy żyć w radości. Chcę tylko zwrócić uwagę na to, że w Szczęściu zawsze mierzymy ku radości, z jednoczesnym zrozumieniem, że kiedy coś nie jest po naszej myśli, to jest to równie cenna okazja do wzrostu i ekspansji, a nie coś, co za wszelką cenę musimy zmieniać.\nCzy w takim razie możemy odnaleźć w bólu i zawiedzeniu coś wartego uwagi? Brzmi może ciekawie jako koncept, ale dosyć szalenie i może nawet niedorzecznie w praktyce. W jaki sposób ból może być po mojej stronie, kiedy wydaje się być absolutnie przeciwko mnie?! I co to wszystko ma wspólnego z tym Szczęściem?\nAby odpowiedzieć na to pytanie musimy w pierwszej kolejności zrobić tutaj założenie, które dla mnie jest faktem, lecz jeśli w Twoim doświadczeniu wydaje się być inaczej, to w tym momencie możemy poprzestać na tym, aby nazwać to stwierdzenie założeniem. To czym jesteśmy na prawdę, w samej, pierwotnej głębi naszego istnienia jest absolutną, bezwarunkową naturą czystej miłości. Tym jesteśmy w esencji – bezwarunkową Miłością. Miłością, która jest obecna tak samo wobec każdego z doświadczeń. Nawet, kiedy czujemy nienawiść, złość, niemoc i ciemne odmęty apatii i zniechęcenia. Taka jest nasza pierwotna natura, na którą nic nie możemy poradzić, ani zmienić w jakikolwiek sposób. I być może – być może – scenariusz tego życia poprzez swoje jasne i ciemne strony radości i bólu nie jest jedynie melodramatem z którego nie wynika nic głębszego, lecz w rzeczywistości jest alchemicznym laboratorium ewolucji świadomości, która ma w ten sposób możliwość przebudzenia się do swojej pierwotnej natury Miłości. Właśnie poprzez ten kontrast doświadczeń, które zmuszają nas do zadawania sobie głębszych pytań, kiedy z biegiem czasu w niektórych z nas pojawia się iskra, albo nawet światło przeczucia, że jeśli nie możemy odnaleźć trwałego, nieprzemijalnego szczęścia w samych doświadczeniach tego życia, które nigdy nas nie opuści, to być może istnieje tutaj jakieś głębsze, transcendentne zaproszenie. Niektórzy popadają w tym miejscu w pesymizm i nihilistyczne tendencje, lecz nawet to jest etapem na drabinie duchowej ewolucji, spoglądając okiem Duszy, która jest wieczna i która wie dokąd ostatecznie zmierza nasza podróż.\nInnymi słowy – jeśli uświadamiamy sobie, że pomimo najwyższych starań nie możemy czuć się radośni przez cały czas, to być może istnieje jakieś wyższe zaproszenie, które wykracza poza sferę i domenę naszych doświadczeń. Rodzi się w nas duchowa aspiracja.\nPoczątkowo nasze poszukiwania tak na prawdę nadal poruszają się w obrębie prób zmiany doświadczenia. Szukamy jakiegoś szczególnego stanu, uczucia, które być może przyćmi inne, niechciane, bolesne emocje. Nadal robimy to samo, nadal walczymy o to, żeby czuć się dobrze, jednak tym razem używamy duchowego oręża nauk, praktyk, wiedzy, kadzidełek..\nW końcu konfrontujemy się i z tym murem niemożności odnalezienia spełnienia i szczęścia. Myślimy wtedy, że coś chyba robimy nie tak, albo nawet, że duchowość to zwyczajna ściema, a oświecenie jest tylko jakimś efemerycznym fenomenem zarezerwowanym dla jakichś szczególnych istot, których los obdarował wygraną na loterii samorealizacji. Niektórzy mogą nawet porzucić dotychczasowe duchowe starania i próbować ponownie poukładać sobie życie w taki sposób, aby otoczyć się jedynie komfortem. Lecz jeśli mimo wszystko jakiś szalony impuls i wołanie serca nie pozwala nam porzucić tej ścieżki — teraz, moc naszej dedykacji i gorącego pragnienia i niemal nalegania na odnalezienie głębszej odpowiedzi, posiada odpowiednią siłę rozmachu, która ma możliwość penetracji ku realizacji wyższej świadomości.\nMiejsce z którego wynika ta żarliwość staje się głębsze od poziomu, na którym nasze ego szuka własnego komfortu. Pragnienie odnalezienia Boga zaczyna górować nad każdym innym – pośrednim. I kiedy ma to miejsce, kiedy dewocja w naszym sercu sięga zenitu — widzimy jak to jest wznieść się nawet ponad pragnienie tego, żeby zawsze czuć się dobrze. Czucie się dobrze przestaje być najważniejsze, bo Bóg jest najważniejszy. I paradoksalnie właśnie w tym momencie zaczynamy mieć przebłyski Szczęścia, które nie jest zależne od tego jak się czujemy.\nBól jest katalizatorem transformacji świadomości. Z jednej strony jest czymś niemal nieuniknionym, z drugiej zaś ze względu na jego naturę — nie potrafimy znieść jego obecności. Pragniemy go uniknąć za wszelką cenę, konfrontując się kolejny i kolejny raz z faktem jego istnienia. Możemy próbować go ignorować, lecz w ten sposób ból będzie się jedynie nasilać, albo przybierać inne formy, a wszystko po to, żeby w końcu dostał naszą uwagę. Nie możemy uciec przed tym, że często coś nie idzie po naszej myśli według naszych oczekiwań. Nigdy nie jest do końca tak, jak chcielibyśmy aby było. Na tym poziomie na którym posiadamy oczekiwania względem życia, zawsze będzie istnieć rozdźwięk pomiędzy tym co jest, a tym, co chcielibyśmy aby było. Stąd, doświadczenie bólu jest narastającym ciśnieniem, albo ogniem w naszej świadomości, który powstaje na skutek przeciwstawnych sił naszych gorących oczekiwań, a niezaprzeczalnym faktem tego, co jest. I podobnie jak gorąca magma ziemi i ciśnienie transformuje struktury atomowe w bardziej wyrafinowane, stabilniejsze, a przez to silniejsze pierwiastki tworząc kamienie szlachetne i kryształy, tak samo nasza świadomość ostatecznie jest zmuszona do tego, aby porzucić dawne percepcje, odnajdując w końcu niezwykle szczególny rodzaj wdzięczności za to, co przynosi nam inteligencja życia. Wznosimy się od węgla świadomości ego, ku diamentowi naszej Duszy.\nW jaki sposób w takim razie można być autentycznie wdzięcznym za to, co jest trudne i bolesne.. ?\nBól jest bólem. Nie da się temu zaprzeczyć. Ból zawsze będzie czymś niechcianym. Nigdy nie polubimy się z bólem. Jednak nie oznacza to jednocześnie, że nie mamy możliwości dostrzec w nim wielkiego nauczyciela. I to jest całe sedno tych słów. Nie wmawiamy sobie, że fajnie jest cierpieć. Jednak doświadczenie bólu ma możliwość uświadomić nam naszą moc i transcendencję. To dlatego życie nigdy nie jest idealne, będąc w mniejszym albo większym stopniu — bałaganem nawet, jeśli chwilowo wydaje się być względnie poukładane. Po to, abyśmy mogli dzięki temu odkryć Szczęście, które nie wynika z tego, co się dzieje, ale jest obecne 𝘄𝗼𝗯𝗲𝗰 wszystkiego co się wydarza. Dlatego jest czymś na czym możemy polegać zawsze; czymś co nie chwieje się na szali przeciwstawnych doświadczeń przyjemności i bólu.\nI być może nie istnieje tak na prawdę większa i głębsza satysfakcja od odkrycia tego głębszego wymiaru naszej istoty, który jest Szczęściem; uśmiechem Buddy wobec wszystkich doświadczeń. I być może wdzięczność za tego rodzaju monumentalne, choć proste odkrycie, przyćmiewa każdy rodzaj uśmiechu losu.\nBudda jest dobrym przykładem w tym miejscu. Sutry buddyjskie mówią o tym, że wiele lat po osiągnięciu oświecenia kiedy doszła go wieść o tym, że jego dawne królestwo zostało napadnięte przez sąsiedni kraj, przez pewien czas był w żałobie. Było mu zwyczajnie smutno. Nie był posągiem z brązu, którego ominąłby ból. Był żywym człowiekiem, który nadal doświadczał blasków i cieni tego życia. A jednak, pomimo smutku, który w tym wypadku jest naturalną reakcją, doświadczał nieprzemijającej Nirvany — niedualnego Szczęścia. Głębszego Szczęścia w którym doświadczał również chwilowego smutku. Nie dlatego, że był kimś szczególnym lecz dlatego, że odkrył, iż jest w nim coś, co pozostaje niezmienne wobec każdego doświadczenia — Szczęście istnienia.\nI tym jest dojrzałość serca. Dojrzałość, która nie walczy z bólem, lecz pozwala mu nas nawet, w niektórych przypadkach — zdewastować doszczętnie. Nie brzmi to zbyt zachęcająco, jednak na dnie cierpienia i w każdym stopniu cierpienia mamy okazję odkryć coś wielkiego — to, że w braku walki z tym, co wydaje się nas niszczyć, nasze serce sięga do głębi tak wielkiej, że odnajdujemy w niej coś, na co trudno jest znaleźć odpowiednie słowo. Coś absolutnie szlachetnego i czystego. Coś nieustraszonego. Coś, co może w doświadczeniu być cierpkie, lecz jednocześnie oczyszcza nas i transformuje. Lecz jest to możliwe tylko wówczas, kiedy odkładamy na bok wszelkie strategie obronne wobec bólu. Dlaczego mielibyśmy to robić? Bo jest to ulga. Bo każdy wzniesiony mur pomiędzy nami, a bólem, sam w sobie jest bólem i ciężarem. Czucie jest tym co leczy. Nie ma większego uśmierzenia od samej uwagi, od samej obecności. To dosyć zaskakujące, lecz jest to prawdziwe nie tylko wobec bólu emocjonalnego, ale nawet, często – czysto fizycznego.\nCzucie, które czuje.\nBez żadnych oczekiwań, bez żadnego ponaglania, bez żadnego pośpiechu, bez żadnego zniecierpliwienia nawet, jeśli zniecierpliwienie jest kolejnym uczuciem, które czujemy. Czucie — receptywna natura naszej obecności — sama w sobie jest nieskończoną cierpliwością. Dlatego nie musisz posiadać cierpliwości, żeby czuć. I w ten sposób dostrzec, że Twoja obecność jest cierpliwością dla poczucia braku cierpliwości. Jest w Tobie coś, co posiada możliwość doświadczenia wszystkiego — każdego bólu. Dlatego zamiast próbować znieść to, czego nie potrafisz znieść, pozwól aby To w Tobie, co potrafi — spotkało się z tym, z czym jest Ci się trudno spotkać. Pozwól aby Bóg w Tobie zrobił za Ciebie to, czego nie potrafisz. I objawił przed Tobą zaproszenie bólu, który zawiera w sobie skarb ulgi, lekkości serca i odwagi.\nI w ten sposób odkrywamy siebie jako To, co jest obecne wobec każdej z pór roku tego życia, w cyklu odrodzenia i śmierci — światło wiecznej Świadomości, którą jesteś.\nJeśli odnajdziesz w bólu swojego sprzymierzeńca, co innego może Ci zagrozić.. ?\nPrawda, która nie posiada przeciwieństwa\tWszystko Jest Darem


Od niedzieli LOT zawiesza wszystkie trasy! Także krajowe! - Fly4free.pl - tanie loty i sposoby na tanie bilety lotnicze\n[AKTUALIZACJA, godz. 23.00] W krótkim komunikacie LOT informuje, że od 15 marca zawiesza wszystkie loty wykonywane z Polski i z Węgier. W tym wszystkie loty krajowe!\nW komunikacie LOT czytamy:\nSytuacja jest dynamiczna, a najwięcej wątpliwości dotyczy lotów krajowych. Tuż po godzinie 21 w rozmowie z Fly4free.pl Michał Czernicki, czyli p.o. rzecznika prasowego LOT potwierdził nam, że narodowy przewoźnik zawiesi nie tylko loty międzynarodowe, ale też wszystkie loty krajowe. Informację tę udało nam się potwierdzić w jeszcze jednym źródle, ale tuż po godzinie 22 biuro prasowe LOT poinformowało nas, że ostateczna decyzja dotycząca lotów krajowych jeszcze nie zapadła. Ostatecznie przed godz. 23 uzyskaliśmy kolejne potwierdzenie o tym, że loty krajowe zostaną zawieszone. Sprzedaż biletów na loty krajowe została wstrzymana.\nPrzypominamy, że w piątek wieczorem podczas konferencji prasowej premier Mateusz Morawiecki poinformował, że lotniczy ruch wewnątrzkrajowy będzie utrzymany.\nCiekawe jak postąpi Ryanair - on też ma krajowe loty w PL.\nMcGrey, 13 marca 2020, 21:39 | odpowiedz\nIdioci niszczą gospodarkę w imię walki z wiatrakami.\nWinFS, 14 marca 2020, 0:50 | odpowiedz\nTagi covid-19 koronawirus lot zawiesza loty loty krajowe pll lot\nZ wizytą na Placu Czerwonym i po najlepszy kawior: loty z Warszawy do Moskwy za 500 PLN (również w wakacje) Pasażer powiedział załodze, że ma koronawirusa. Ale dopiero… po lądowaniu


Koronawirus w Polsce. LOT planuje obniżyć wymiar etatu o 50 procent - TVN24 Biznes\nLOT planuje obniżyć wymiar etatu. "Uruchomiono proces konsultacji"\nPremier Morawiecki o przywróceniu ruchu lotniczegoTVN24\nWiceminister Horała o rządowej dotacji dla lotniskTVN24\nTVN24LOT wznawia połączenia\nPolskie Linie Lotnicze LOT poinformowały związki zawodowe - reprezentujące pilotów i stewardessy - o rozpoczęciu konsultacji w sprawie obniżki etatów dla pracowników personelu latającego i pokładowego. Redukcja ma wynieść 50 procent.\nLOT pod koniec kwietnia br. informował, że proponuje, by piloci i stewardessy skorzystali z dwuletniego tzw. postojowego w wysokości 3-9 tys. zł brutto miesięcznie, ale związkowcy odrzucili propozycję. Związek personelu pokładowego mówił wówczas , że dwuletni okres postojowy nie jest racjonalny.\nSpółka tłumaczyła wówczas, że zarobki stewardessy wynoszą ok. 100 zł, a większości pilotów przekraczają 400 zł za godzinę pracy. "Aby zachować zatrudnienie, spółka proponuje im, że nawet gdy ich rzeczywisty nalot, czyli liczba przepracowanych godzin, będzie bliski lub równy zeru, to i tak otrzymają gwarantowane świadczenie, odpowiadające 30 godzinom pracy w przypadku stewardess oraz 20 godzinom w przypadku pilotów" - wyjaśniał rzecznik prasowy PLL LOT Michał Czernicki.\nNiemal dwa miesiące bez lotów\nLOT wprowadza gwarantowane zarobki na czas pandemii. Podano wysokość\nRządowe wsparcie dla lotnisk


RODZINNA SOBOTA lub NIEDZIELA Z MATKĄ SMAKOTERAPIĄ - 05.03 lub 06.03 Warszawa - Smakoterapia\nIw 25 lutego 2016 No Comments\nna temat naszych kulinarnych wysiłków. Przekonałam się o tym niejednokrotnie gotując dla własnej pociechy, gotując na warsztatach z dziećmi a także na planie programu Ugotuj mi mamo… Przekonujecie się o tym także Wy we własnych domach, czego dowodem są Wasze maile.\nJaki „Egzemplarz Małoletniego” masz w domu? 😉\nCzy kiedy uczestniczy w domowej „produkcji” zjada potrawy chętniej?\nA może musisz nieustająco bawić się w przemytnika nie zdradzając co takiego zawierają „pulpeciki” albo słodkie pralinki?\nmamy wciąż wiele wątpliwości i nierzadko czujemy się samotni na tej drodze jako rodzice…\nna pełne niezrozumienia argumenty, że „odbieracie dziecku dzieciństwo” pozbawiając je możliwości zjedzenia w jednej z sieci fast foodowych w naszym pięknym kraju.\nWarsztaty rodzinne – Sante\nIlość maili od osób, które się rozchorowują albo mają chore dzieci, jest jak co roku jesienią, zimą, wiosną, zatrważająca… To dla mnie dowód na to, że wciąż za mało wiemy o prawdziwej profilaktyce, której niezbędnym elementem powinna być zawartość naszego codziennego talerza. Dlatego kontynuujemy cykl KAMERALNYCH WARSZTATÓW RODZINNYCH, na które będzie można przyjść z dziećmi (UWAGA, PODSIADANIE DZIECKA NIE JEST OBOWIĄZKOWE :D), zainspirować się i zmotywować do zmian wspólnie oraz upichcić coś z razem z naturalnych składników. Dzięki wspólnemu poznawaniu smaków często dzieją się cuda!\nA potem czeka nas wspólne krojenie, mielenie, lepienie, pichcenie podczas którego nasze dzieci będą miały nasze własne kulinarne zadania. A na finał: wspólne degustowanie wszystkich naszych smakołyków. Wszystko to w domowej, przyjaznej „Wolnej Przestrzeni” w ktorej na co dzień funkcjonuje Wolna Szkoła pełna „naprawdę wolnych dzieci”.\nZUPA – POMIDOROWA MATKI PRZEMYTNICZKI\nTo jest szansa ze posmakują Wam przemytnicze placki z kapustą! I z cieciorką. I warzywami dostępnymi przez cały rok. Podane Próbujemy? 😀\nI słodzimy… NATURALNIE BEZ CUKRU!\nSŁODKIE CZEKOLADOWE TRUFLE Z TAJEMNICZEGO SKŁADNIKA (ciiiii, nie mówcie dzieciom że z fasoli 😉 ) czyli naturalne i pożywne słodycze bez cukru\nRodzice siedzą, dzieci lepią. Pasuje? 😉\nGORRRĄCE MLEKO ROŚLINNE LUB KAKAO – wedle życzenia szanownych osobistości.\nul. Kolumbijska 26B, Wisłostrada, 01-977 Warszawa (gościć nas będzie – Wolna Przestrzeń)\n*koszt 195zł za osobę dorosłą (dzieci starsze – nastolatki, płacą jak dorośli)\nDzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym – opłata: 55zł\n*UWAGA – TYLKO jedna grupa dziennie!\nWARSZTATY ZE SMAKOTERAPIĄ W NANA CAFE! 🙂\nBEZGLUTENOWO W PRACOWNI MANULANEJ 🙂\nCategory : bez nabiału, bez skrobi, bezglutenowe, dla dzieci, warsztaty\n← DOMOWE ZIMOWE ROŚLINY ZIELONE czyli co słychać na parapecie ;)\nBŁYSKAWICZNY DOMOWY BARSZCZ CZERWONY →\n0 thoughts on “RODZINNA SOBOTA lub NIEDZIELA Z MATKĄ SMAKOTERAPIĄ – 05.03 lub 06.03 Warszawa”\n26 lutego 2016 o 09:11


10 najbardziej irytujących słów w 2012 [WYNIKI] | Dylematy filolożki\n10 najbardziej irytujących słów w 2012 [WYNIKI]\nData wpisu 20 lutego 2013\n13 komentarzy do 10 najbardziej irytujących słów w 2012 [WYNIKI]\nDwa tygodnie emisji ankiety sprawiły, że ponad 1000 osób oddało swój głos. Jak widać, wiele słów Was irytuje i chcecie się na ich temat wypowiedzieć. Poniżej przedstawiam więc 10 najbardziej irytujących słów w 2012 roku – mnie one raczej nie zdziwiły, ciekawe czy Was.\njestę blogerę (21%, 212 głosów) – nie ma się co dziwić 😉 W końcu w dużej mierze to właśnie blogerzy oddawali głosy w tej ankiecie. Ostatnio niestety mamy do czynienia z takimi zabawami językowymi – jęstę konię, jestę marketingowcę itp. Ale przecież to wszystko dla żartów.\nco ja paczę (20%, 205 głosów) – wszyscy chyba pamiętają tego przemiłego kotka, który paczy – jeden z popularniejszych memów w 2012. Jak widać, w większości się przejadł i zaczął raczej denerwować niż śmieszyć.\nSmoleńsk (20%, 199 głosów) – to słowo znacznie się wyróżnia od pozostałych. W prosty sposób można jednak zrozumieć, że wszyscy mamy już dość słuchania o katastrofie smoleńskiej czy też zamachu.\noj tam oj tam (19%, 190 głosów) – jeśli dobrze pamiętam, to “oj tam oj tam” jest z nami dłużej niż od 2012, ale całkiem stabilnie się utrzymuje. A pomyśleć, że wszystko wynika z całkiem “sucharowego” dowcipu. Zainteresowanych odsyłam tutaj.\nwykon (19%, 188 głosów) – przyznam, że chyba nie byłam na bieżąco, bo o wykonie musieli mnie dopiero uświadamiać znajomi. Rozumiem jednak, że słowo to stało się bardziej popularne (a raczej powstało) dzięki różnym talent show (Mam talent?), których obecnie jest trochę.\nministra (18%, 178 głosów) – jak widać, nie jesteśmy jeszcze gotowi na żeńskie odpowiedniki niektórych nazw zawodów. Ostatnio równie popularna jest marszałkini (nawet słowniki to podkreślają).\n…, tak? (15%, 153 głosy) – zarówno …, tak?, jak i …, nie? to naprawdę irytujące wstawki i zupełnie się nie dziwię, że znalazły się tak wysoko – “Na dworze pada śnieg i jest zimno, tak?”, “Byłeś wczoraj w sklepie, nie?”, “Poszliśmy wczoraj do pubu, tak? I wypiliśmy po dwa piwa, nie?”. Och! 🙂\nbynajmniej (14%, 136 głosów) – rzecz jasna mowa tu o użyciu bynajmniej zamiast przynajmniej. Nie jest to słowo, które jakoś specjalnie zyskało na popularności w 2012, ono po prostu cały czas jest mocno zakorzenione w polszczyźnie (a raczej jego błędne użycie). Tak wysoka pozycja mnie cieszy, bo oznacza, że coraz więcej Polaków zwraca uwagę na niepoprawne użycie.\nhejtować (12%, 122 głosy) – przyznam, że znalezienie kulturalnej alternatywy dla tego słowa nie przyszło mi do głowy od razu – najbardziej pasuje krytykować, ale nie jest to do końca to! 🙂 I być może właśnie dlatego hejtowanie jest tak popularne, myślę jednak, że raczej u młodszych Polaków.\nmasakra (11%, 110 głosów) – zawsze nam profesor z literatury powtarzał, że masakra to może być teksańska, piłą mechaniczną. Jeśli chcemy wyrazić dezaprobatę czy zaskoczenie, znacznie lepiej użyć “makabra”. I zgadzam się z tym, choć z pokorą przyznaję, że zdarza mi się używać i masakry.\nI to by było na tyle 🙂 Myślę, że grupa badawcza w liczbie 1000 jest na tyle wiarygodna, żeby oficjalnie uznać te słowa za najbardziej irytujące.\n← 10 najbardziej irytujących słów w 2012 [ANKIETA] → Najpopularniejsze wpadki językowe [INFOGRAFIKA]\n13 odpowiedzi na “10 najbardziej irytujących słów w 2012 [WYNIKI]”\n20 lutego 2013 o 19:55\nDlaczego tu: “teksańska, piłą mechaniczną” znalazł się przecinek?\n20 lutego 2013 o 19:58\nbo: masakra teksańska, masakra piłą mechaniczną\nNie jako bezpośrednie odniesienie do tytułu filmu.\n20 lutego 2013 o 21:22\nZ tym hejtowaniem to bym nie przesadził. Hejting już na dobre zakorzenił się w społeczeństwie. Przynajmniej w internetowej jego części. I wcale nie dotyczy to tylko młodych. O hejtingu rozprawiają nawet dorośli, dojrzali i wykształceni ludzie (http://gadzinowski.pl/20-letni-milioner-piotr-kaszubski-anatomia-hejtingu).\nDziwi mnie też brak ‘włanczania’ i ‘wyłanczania’ w zestawieniu, czy też ‘wziąść’. 🙂\n20 lutego 2013 o 22:07\nDla mnie “hejtować” to to samo co “nie lubić”. Nie widzę jakoś różnicy między tymi dwoma wyrażeniami różnicy… mylę się?\n20 lutego 2013 o 23:14\nDla mnie hejtowaniem bliższe jest poniżania, wyśmiewania czy też bardziej delikatnie – umniejszania zasług (ogólnie równania z błotem), niż zwykłego nie lubienia.\n21 lutego 2013 o 02:25\nMari: mylisz się, to coś jak aktywne nielubienie a nawet bardziej 🙂 co to ten wykon? (bo nie miałem okazji oglądać żadnego show w tv)\n21 lutego 2013 o 08:18\nPierwszy raz o “wykonie” usłyszałam od Cześka Mozila w jakimś X-factor albo podobnym “rozśpiewanym”.\n21 lutego 2013 o 05:49\n„Jak widać, w większości się przejadł”\nCzy to znaczy, że części kotka publika nie ma jeszcze dość?\nPrzy okazji, właśnie zauważyłem, że ostatnie miejsce w ankiecie zajęły „projekty (np. graficzne)”. A co złego jest w projektach graficznych, bo chyba przegapiłem?\n21 lutego 2013 o 09:07\nMój ulubiny UrbanDictionary słowo “hate” tłumaczy jako “a special kind of love given to people who suck” 😀\n“to hate” tłumaczone jest jako “nienawidzić”, “nie ciepieć”, “nie znosić”, ale pojawia się już w słownikach angielsko-polskich znaczenie slangowe “hejtować” 🙂 Czyżby wpływy polskie na Wyspach?\n21 lutego 2013 o 13:02\nMnie niezmiennie irytuje dokładnie, kalka z angielskiego, uporczywie wstawiana w miejsce naszych polskich właśnie czy oczywiście. Ale to nic nowego. 🙂 Z wyżej wymienionych sama używam hejtować, bo ładnie wypełnia lukę pojęciową przy określaniu pewnego typu zachowań w internecie. Nasza nienawiść jest do ich opisania za mocna.\n21 lutego 2013 o 17:01\nI pomyśleć, że do tej pory żyłem w błogiej nieświadomości, skąd się to “oj tam oj tam” wzięło… Ale nie rozumiem, co może irytować w “…, tak” albo w “…, nie”, dla mnie to normalne wstawki, przez które próbuję się upewnić co do jakiejś rzeczy/jakiegoś wydarzenia/jakiejś sytuacji.\n29 maja 2013 o 15:57\nHejtować, jasne, że a agielskiego. Po polskiemu to byłoby zwyczajnie “oczerniać” – dyskredytować kogoś, albo (prościej o wiele) poniżać, drwić, szydzić, ogólnie umniejszać właśnie, poprzez to chcąc się wywyszyc, dowartościować (to już w domyśle). A co do “wzią(ś)ć”, to obie formy są dopuszczalne, jako rzecze sam profesor Miodek. A co do obcojęzycznych wstawek, to wiele jest i słów i ich zestawień, których bezpośrendio na nasz język przetłumaczyć się nie da. A nawet jeśli, to lepiej nie próbowac,bo wychodzą z tego nieraz bezsesowne kulfony. A i tak języki wciąż ewoluują i zmieniają się, a że w każdym znajdują się od wieków obce naleciałości, jak i całe słowa, tlyko pozieniane, to jest fakt, więc nie ma się czym przejmować. Bo jakby znowóż polski język nie był wynikiem mieszaniny słowiańszczyzny, starołaciny, francuskiego i właśnie nawet angielskiego. W słowach można się dosuzkać wielu podobieństw, i nie tylko w zapisie czy fonetyce, ale tez i w znaczeniu.\n2 lipca 2013 o 11:32\nOd lat irytuje mnie słowo “fajny” wraz zjego odmianami. Wszystko jest fajne, fajowe, zajefajne. Wydaje mi się, że w każdym języku pewne wyrazy czy wyrażenia są nadużywane. Mieszkam w Irlandii, gdzie króluje niepodzielnie słowo “lovely”. Wszystko może być “lovely” – jedzenie, ubranie, pogoda, widok, pomysł, człowiek. Przyznam, że bardziej mnie straszy sytuacja, gdy jakieś słowo rozplenia się nadmiernia we wszystkich obszarach językowych, niż słowo, które jest nadużywane tylko przez pewną grupę społeczną czy zawodową. Pozdrawiam 🙂


Nike Metcon 4 LM Metallic Sheen Buty treningowe - Trening - Obuwie - Kobiety - Sklep ForPro\n36 / US 5.5 / 22.5 cm AH8804-002-5.5 384.30 zł 549zł Produkt niedostępny\n36.5 / US 6 / 23 cm AH8804-002-6 384.30 zł 549zł Produkt niedostępny\n37.5 / US 6.5 / 23.5 cm AH8804-002-6.5 384.30 zł 549zł Produkt niedostępny\n38 / US 7 / 24 cm AH8804-002-7 384.30 zł 549zł Produkt niedostępny\n38.5 / US 7.5 / 24.5 cm AH8804-002-7.5 384.30 zł 549zł Wysyłka w ciągu 24 h\n39 / US 8 / 25 cm AH8804-002-8 384.30 zł 549zł Produkt niedostępny\n40 / US 8.5 / 25.5 cm AH8804-002-8.5 384.30 zł 549zł Produkt niedostępny\n40.5 / US 9 / 26 cm AH8804-002-9 384.30 zł 549zł Produkt niedostępny\n41 / US 9.5 / 26.5 cm AH8804-002-9.5 384.30 zł 549zł Produkt niedostępny\n42 / US 10 / 27 cm AH8804-002-10 384.30 zł 549zł Produkt niedostępny\nDamskie buty treningowe Nike Metcon 4 LM zaprojektowano tak, by spełniały wymagania treningu ogólnorozwojowego. Cholewka z odpornym na ścieranie nadrukiem 3D zapewnia długie użytkowanie. Cienka guma rozciąga się od podeszwy zewnętrznej i oplata śródstopie, co zwiększa trwałość.\nCholewka z nadrukiem 3D zapewnia optymalną trwałość. Zintegrowane ze sznurowadłami linki Flywire gwarantują ścisłe dopasowanie. Linki Flywire łączą się ze sznurowadłami na wysokości śródstopia, zapewniając dynamiczne dopasowanie i utrzymując stopę na miejscu bez ograniczania naturalnego zakresu ruchów.\nWpuszczana podeszwa środkowa zapewnia stabilność w obrębie pięty i elastyczność w przedniej części buta. Cienka guma rozciąga się od podeszwy zewnętrznej i oplata śródstopie, co zapewnia optymalną trwałość. Twarda guma na wysokości pięty odpowiada za trwałość i stabilność podczas intensywnych treningów. Mocno błyszczące detale nadają efekt płynnego metalu, zapewniając stylowy wygląd.\nAtmosphere Grey/Smokey Mauve/Vast Grey\nMUUV LEGINSY HIGH\nNike Power Studio Metallic Sheen


Maria Konopnicka: GRAVE: Death metal prosto z grobu\nPo raz pierwszy usłyszałem GRAVE na TAKT-owskiej kasecie z kompilacją „In The Eye Of Death”, która zamiotła mnie bardziej niż fryzjer podłogę po zakończeniu strzyżenia. Trzy utwory Unleashed i po dwa: Tiamat, Asphyx, Grave i Loudblast. Dla mnie, wówczas nastoletniego metalowczyka z fryzurą pazia Królowej Bony, przesłuchanie tej kasety było jak zastrzyk z heroiny, początkujący wieczny głód muzyki death metalowej i całkowite od niej uzależnienie.\nWkrótce przechwyciłem od kolegi zgrany na kasecie BASF debiut Grave, który wydał mi się najwspanialej brzmiącą muzyką na świecie. Myślałem, że oni nie grają na gitarach z normalnymi strunami – wizualizowałem sobie, że te struny muszę być grubsze, mniej naciągnięte, a może także porośnięte czarną szczeciną. No i do tego wokal – jeszcze lepszy niż na wspomnianej składance – dobywający się z głębi gnijących trzewi, niski, brutalny i … grobowy. Powalające były też riffy i sposób ich wyeksponowania – kochałem te momenty gdy milkła sekcja rytmiczna, gitara grała jakiś motyw, a później wchodziły bębny i dźwięk dobywający się głośników mojego magnetofonu wbijał mnie w ziemię jak młot gwóźdź w spróchniałą deskę. Te cudownie porywające i nieludzko ciężkie riffy – jak choćby ten rozpoczynający „Hating Life” na zawsze zapisały się w mojej pamięci jako jedne z najbardziej ekscytujących w skali europejskiego death metalu.\nKasetą „ You'll Never See...” byłem zachwycony zanim włożyłem ją do odtwarzacza. Okładka była po prostu przepiękna, a sposób wydanie kasety przez Metal Mind kwalifikował ją do grona największych wizualnych perełek w mojej kolekcji. Gdy rozbrzmiał pierwszy, tytułowy utwór to z miejsca oszalałem na punkcie tej płyty – mimo całego uwielbienia dla debiutu – chyba po dziś uważam ją za największe dokonanie w dziejach tej kapeli.\nInaczej miałem z „Souless” - okładka wzbudziła nieufność, a muzyka ją potwierdziła. Na tej płycie GRAVE wydał mi się pozbawiony ciężaru – nazbyt chwytliwy, przewidywalny i banalny. Owszem, słuchałem tej płyt, a z czasem zacząłem ją doceniać – jednak po You'll Never See... trudno było nie traktować jej jako oznaki lekkiego spadku formy. Dziś, po 21 latach od jej premiery oceniam ją dużo łagodniej – wracam regularnie i to co kiedyś poczytywałem za jej słabość, dziś odbieram jako przejaw indywidualności i własnego charakteru.\n„Hating Life” to bez wątpienia najmniej udana pozycja w dyskografii tego zespołu – był rok 1996 – klasyczny szwedzki death metal odchodził do lamusa, a na scenie królowały kapele groove poszukujące nowych brzmień i asymilujące inne gatunku muzyczne (hardcore, rap, industrial). Z drugiej strony triumfy święcił black metal, a niektóre zespoły z tego nurtu zmywały już z twarzy farby plakatowe i zaczynały dryfować w kierunku mainstreamu. Chłopakom z GRAVE przyszło do głowy by zagrać nowocześniej, bardziej groove, a tradycyjny growling zmienić w zadziorny krzyk. Wyszło słabo. Bardzo słabo. I głównie logo „GRAVE” na okładce sprawia, że mam ten album w swojej kolekcji.\nPo tej płycie GRAVE zamilkł już do końca tysiąclecia. Wrócił jednak i jak dotąd nigdy nie dał plamy. Ale to już historia na inną, bardziej współczesną opowieść\nAutor: Maria Konopnicka o 01:28:00\nEtykiety: Grave, szwedzki death metal